Page 1

Venster

November 2014


REDACTIONEEL

HENK PORS

Heeft men een goed boek uitgelezen, dan is het alsof men van een goede vriend afscheid neemt; dit is ooit geschreven door de Franse filosoof Voltaire over afscheid nemen. De afgelopen twee jaar heb ik aan de creatie van negen Vensters mogen bijwerken. Tijdens de eerste drie heb ik mogen luisteren naar Astrid Potemans, waarna ik voor mijn laatste zes Vensters zelf de dienst heb mogen uitmaken. Na dit negende Venster volgt nu mijn afscheid en zoals na ieder uitgewerkt en gelezen Venster valt het afscheid mij zwaar. Met pijn in mijn hart heb ik vaak afscheid moeten nemen van goede vrienden. Gelukkig niet voor eeuwig. Telkens weer heb ik geweten dat ik hen nogmaals tegen zou komen, net zoals ik iedere keer opnieuw aan een Venster heb mogen werken. Deze kennis heeft het vaarwel zeggen altijd makkelijker gemaakt. Een tijdelijk afscheid is enkel het roepen van: “tot de volgende keer!” Begrijp mij goed dat ik dit niet als makkelijk ervaar, zeker niet wanneer er maanden tussen nu en de volgende ontmoeting zitten. Ik bedoel enkel te zeggen dat met het besef van wederzien, een afscheid de kennis van een volgend hoofdstuk met zich meebrengt. Zie een hechte vriendschap opnieuw als het goede boek. Wanneer je een hoofdstuk uitgelezen hebt en stopt met lezen voelt dit minder moeilijk. Er is immers nog het volgende hoofdstuk, de weet van de wederontmoeting. Je weet dat je het boek nogmaals op zult pakken om opnieuw een spannende, leuke of juist grappige passage te lezen. 2

Enkel wanneer je de laatste pagina’s van het boek bereikt begint er van binnen in je een

soort gevoel van verlies te ontstaan. Het neerleggen van een uitgelezen boek valt altijd zwaar, de kennis van het einde geeft eerder een malaise dan een vreugde. Wat veel mensen echter vergeten is gehoor te geven aan deze malaise of heimwee. Een gelezen boek of afgesloten vriendschap hoeft niet direct achter in de boekenkast te verdwijnen. Je kunt deze ook op de voorste plank zetten, op deze manier kan je ze gemakkelijk oppakken om te herlezen. Het zijn immers die mooie herinneringen, die beste alinea’s, welke de band tot een hechte vriendschap heeft gemaakt. Dat zijn de passages welke je keer op keer terug wilt lezen. Op deze wijze zal ik altijd terugkijken op het Venster. Ook al heb ik afscheid genomen, heb ik de laatste pagina van mijn boek over de commissie uitgelezen, ik zal ieder Venster nooit onder op een oude stapel laten belanden. Ieder met mij gecreëerd Venster krijgt voor eeuwig een zichtbaar plekje in mijn boekenkast, zodat ik ze telkens opnieuw open kan slaan en kan herlezen. Al is het boek dan uitgelezen en heb ik

er afscheid van moeten nemen, niets weerhoud mij ervan om te blijven genieten van de blijvende pagina’s en herinneringen. Ook weet ik dat onder de leiding van de nieuwe voorzitter, Thijs Moret, er opnieuw meesterwerken gecreëerd zullen worden. Zelfs wanneer ik de oude Vensters tot iedere letter, ieder teken uit mijn hoofd ken, zal ik blijven getriggerd worden deze nieuwe herinneringen op te pakken. Ik wens Thijs en de gehele commissie succes en geluk toe bij het maken van deze nieuwe geschiedenis van mijn, van ons aller Venster. Er rest mij enkel nog mijn dank te uiten aan de commissie voor hun harde en enthousiaste werk aan het Venster, aan alle lezers dat zij (waar dan ook in huis) het Venster zo vaak hebben opgepakt om te lezen en als laatst aan ProteusEretes en Oud Proteus-Eretes welke het mogelijk maken dat wij dit magazine kunnen blijven produceren.


INHOUDSOPGAVE 02 04 05 06 08 10 12 14 16 17 18 20 22 24 27

REDACTIONEEL Bestuur

VOORZITTER Bestuur

MARLOES EN SANDER PE Abroad

FISU WK GRAVELINES PE Abroad

STUDEREN IN BRAZILIË OUD PROTEUS-ERETES Helden van vroeger

KURT VON MORGEN FOTOPAGINA’S Tradities

BLAZEN TOT ‘IE KNAPT Innovatie

PIROW

Interview

PINEWOOD De Vloot

DIE BLAAUWE SCHUYTE Tradities

BESTUURSWISSEL Evenementen

WINTERWEDSTRIJDEN AGENDA

3


VOORZITTER

Beste leden en oud-leden, Wat een start! Elk jaar weer wordt het kandidaatsbestuur door het bestuur ingewerkt en krijg je een spoedcursus besturen. Hoogtepunten worden gedeeld, de hoofdpunten worden toegelicht en waarschuwingen worden afgegeven. “Vergeet niet dat je ook ergens anders komt dan op Proteus-Eretes!” “Alles kan!” “Geniet zoveel mogelijk, het jaar is zo voorbij”. Kopjes koffie worden gedronken met oud-bestuurders en ook die weten een berg tips, adviezen en wijze raad mee te geven. Vol vertrouwen richting een nieuw en verrassend jaar.

4

Maandag 1 september was het zover, de onofficiële start van het bestuursjaar. Je bent immers nog kandidaatsbestuur en moet de Wissel-ALV nog afwachten. Iedereen die het bestuurshok binnen komt wordt onmiddellijk geholpen en je dag- en nachtritme worden omgedraaid met wisselnachten, droppings, de eerste feestjes en constitutieborrels. Nu, na een roes van zeven en een halve week, is het tijd voor een terugblik.

en de begroting af te ronden. Zowel het beleid als de begroting zijn positief ontvangen door de vereniging, een extra duwtje in de rug om onze woorden in daden om te gaan zetten komende maanden.

Wat een enthousiasme en energie zit er in dit bestuur. Na een geslaagd beleidsweekend werd er afgelopen weken hard gewerkt om de lopende zaken op orde te krijgen, zoveel mogelijk feestjes en constitutieborrels mee te pakken én het beleid

Door de focus te leggen op de eerstejaars van Proteus-Eretes willen wij een goede basis creëren voor de toekomst. Dit jaar zijn er twee profcoaches al vanaf de zomer aan de slag gegaan om de Proteus eerstejaarsachten weer in de top

Na een veel brainstormsessies, nadenken en discussiëren zijn we in samenwerking met een aantal leden en de Raad van Advies gekomen tot het volgende: “Een succesvol eerste jaar, investeren in de toekomst.”

JORRIT MOLENDIJK van het eerstejaarsklassement mee te laten draaien. Dit doen zij uiteraard in samenwerking met drie enthousiaste coachkaders die bestaan uit ervaren coaches en coaches in opleiding. Als bestuur willen wij de continuïteit waarborgen, niet één of twee jaren een piek voor de eerstejaarsachten, maar een sterke basis. Vandaar dat wij dit jaar intensief contact onderhouden met de profcoaches om aan het einde van het jaar een draaiboek te hebben liggen. In dit draaiboek staan de hoofdpunten van eerstejaars coaching en de vorming van de eerstejaarscoachkaders. Daarnaast worden er plannen gemaakt voor een overdekte roeibak, welke niet mag ontbreken bij het coachen van eerstejaarsroeiers. Bij de Herbegrotings-ALV wordt de voortgang aan de vereniging gepresenteerd en in het volgende Venster hoort u hier meer over! Afsluitend zou ik graag nog één hoogtepunt van de afgelopen weken willen noemen. Als kersvers bestuur, slechts vijf dagen oud, hadden wij de eer Arnoud Greidanus te installeren als Erelid. Na 14 jaar hard roeien een terechte beloning voor Arnoud en een prachtige uitbreiding van dit selecte gezelschap. Dat de komende jaren onze Ereleden en Leden van Verdienste een nieuwe lichting Proteërs mogen inspireren en motiveren om het maximale uit zichzelf te halen bij Proteus-Eretes. Met Hemelsblauwe groet, Jorrit Molendijk Voorzitter der D.S.R. ProteusEretes


BESTUUR

MARLOES ABEN SANDER WILLER

We zijn alweer een ruime maand bezig als officieel bestuur en het hok voelt steeds meer als een thuis aan. Iedereen heeft langzamerhand zijn plekje gevonden, weet vragen te beantwoorden en kan af en toe een beetje bijslapen. Maar dat is nu, hoe waren nou die eerste paar weken als bestuur van de mooiste studenten roeivereniging van Nederland?

Eigenlijk begon het allemaal al voor de zomervakantie! Midden in een nacht in maart werden we ruw gewekt door het 67e bestuur, waarbij de een wat sneller open deed dan de ander. Over de vraag of we plaats wilden nemen in het 68e bestuur van de D.S.R. hoefde niemand lang na te denken en een week later werden we gepresenteerd als kandidaatsbestuur. Met onze mooie boxers maakten we een spetterende entree. In de zomervakantie gingen we op een episch beleidsweekend bij Geertje in Hell-city, waarbij we elkaar steeds beter leerde kennen. Kort daarna arriveerde de Caddy en voor we het wisten stonden we te shinen in onze pakken voor de matrix bij het IRTkamp. Maandag 1 september was de eerste dag waar wij met zijn achten vol enthousiasme begonnen aan ons bestuursjaar. Planningen werden gemaakt, mensen lazen documenten van voorgangers door en er werd natuurlijk verder gewerkt aan ons jaarbeleid. Dit klinkt vrij logisch maar daarnaast heb je natuurlijk nog al je algemene bestuurstaken, mensen die langskomen voor

coxboxen en vragen komen stellen, lieve sjaarsen die samen voor het eerst gaan roeien in de avonduurtjes en die wij natuurlijk goed moeten leren kennen. Gelukkig leerden we snel dat sommige dingen best een dagje konden wachten en ook later opgelost konden worden. Wat niet kon wachten was de BLV waarin Arnoud Greidanus erelid van Proteus-Eretes werd. De voorbereidingen waren intensief maar uiteindelijk was het een mooie avond waar we met zijn allen erg trots op zijn. Het eerste weekend van het bestuursjaar werd er gelijk wedstrijdervaring opgedaan bij het FISU-WK in Gravelines en de Erasmussprints. Tijd om uit te rusten was er niet, de doordeweekse avonden werden gevuld met borrels en feesten op PE en op vrij- en zaterdagen waren er constitutieborrels van andere verenigingen. De eerste was traditioneel van Gyas in het verre Groningen. Door een klapband waren we pas om 7 uur ’s morgens terug in Delft, terwijl om twee uur ’s middags de Oud-ledendag begon. Slapen is overrated want ’s avonds gingen we weer door naar Vidar, waar

minder giletjes van terugkwamen dan er heen gingen. Wat ook leuk is aan bestuur zijn is dat je kennis maakt met mevrouw Athmer, de vrouw van onze oprichter. Al tijdens het beleidsweekend maakten we kennis met haar en haar gastvrijheid. Het is bij een bezoek aan te raden niets te eten van te voren, zo goed werden we verzorgd. Ook bij het ophalen tijdens de Oud-ledendag werd er weer genoten van heerlijke vlaai bij mevrouw Athmer in Breda. Inmiddels is de inauguratie achter de rug, is iedereen helemaal in zijn of haar taak ingewerkt en begrijpen bepaalde mensen Excel beter dan het merendeel ooit zal doen. De ledenadministratie wordt uitgespeeld en tot in de nacht worden mensen ingeschreven voor wedstrijden. Sponsorcontracten worden binnengehengeld, de Beuk wordt steeds weer wat beter en ook het materieel blijft in topconditie. Het weer wordt guurder en het wordt rustiger op de Beuk. Natuurlijk zien we iedereen graag op de borrels in de winter, waar we graag gezellig een speciaal biertje met je drinken!

5


Richting het FISU hebben we verschillende trajecten meegemaakt, die één voor één anders en nieuw waren.

PE ABROAD - FISU WK Het is vrijdag 12 september en na een paar uur rondgebracht te hebben bij onze Nederlandse supporters en te hebben geluncht op ‘Sportica’, zijn we met zijn vieren op onze kamer van de ‘Auberge de Jeunesse’. Het is een tijd lang onduidelijk of we nu écht teleurgesteld zijn met onze vierde plek in de voorwedstrijd. Bente is met een lijst namen van de tegenstanders naast de laptop gaan zitten om research op World Rowing te doen en Marlies komt onder de douche vandaan. Plots zijn we het er lachend over eens: Bij de een is de wedstrijd voorbij gevlogen, de ander was onder de indruk dat we zo lekker spannend in het veld lagen: wat waren we eigenlijk zenuwachtig geweest! We zijn sinds maandagavond in Frankrijk. De eerste dagen is er nog veel gehangen op de baan en tijdens de maaltijden wordt er kennisgemaakt met de rest van de Nederlandse Equipe. Het is raar dat in Nederland voor iedereen het nieuwe seizoen begint, maar hier in Frankrijk merken we er gelukkig weinig van.

6

Voor ons alle vier is een traject als dit nieuw. Wij (Janneke en Marlou) hadden aan het begin van het seizoen het FISU WK wel als doel gesteld en we zijn er super trots op dat we dit hebben gehaald. Gedurende het jaar hebben we verschillende nieuwe (roei-)vrienden gemaakt om te

kijken met wie we het beste onze krachten konden bundelen, want talent voor een W2x hadden we niet. Zo hebben we op de ZRB een heerlijke kleurencombi met Orca (Larissa) en Euros (Maureen) gehad en op de ARB startten we samen met onze gehaaide 2- tegenstanders van Laga, Floortje en Marlies. Uiteindelijk heeft ons coachkader een selectietraject voor meiden uit Zuid-Holland opgezet, waarbij wij onze plekken ook niet zeker waren. De snelste combinatie bleek er wel een met ons aan boord samen met Marlies van Miltenburg (Laga) en Bente van Gennep (Asopos). De eerste stukken hard waren

MARLOU PORS JANNEKE VOORDOUW nog wat moeilijk, maar na twee trainingen was er al veel progressie geboekt. En bleek er genoeg enthousiasme om deze combinatie vast te houden tot de belangrijke wedstrijden, waarna een fantastische periode volgde. Richting het FISU hebben we verschillende trajecten meegemaakt, die één voor één anders en nieuw waren. Allereerst hebben we ons vier weken keihard ingezet om onze uitzending te verdienen, waarbij wedstrijden als de Holland Beker en het Slot werden gevaren. Tijdens dit traject was het verfrissend, maar zeker niet minder zenuwslopend om i.p.v. zoveel mogelijk races te varen tijdens je ‘laatste’ weekend al je krachten en focus te bewaren voor die ene race. Die ene race die uiteindelijk precies ging zoals je had voorgesteld en hoe je had getraind, lekker! Een tweede traject was richting onze eerste internationale wedstrijd (dan wel in eigen land). In Rotterdam werden de European University Games


georganiseerd. Een aantal dagen gingen we hier intern om het op te nemen tegen andere teams die compleet van buitenlandse universiteiten kwamen. We hadden weer nieuwe tegenstanders die we absoluut niet kenden, gelukkig op een baan die we met ogen dicht nog konden volgen. En niet onverdienstelijk, we verdienden goud. Een derde traject was er (weer) een van heel hard trainen. De laatste vier weken van de vakantie – inclusief tijdens de OWee – werd er full-pull getraind richting het toernooi. Dit was overduidelijk het zwaarste traject: toen Floor (Harms) opnieuw haar trainingsschema bekeek was het ze er weer helemaal mee eens. Naast het harde trainen moesten we ons er ook bij neerleggen dat er weinig vakantie meer over was en dat herstellen een fulltime baan bleek. Goede voornemens om nog wat vakken te doen in kwartaal 5 bleken grote grappen te zijn, mensen die brak waren van de gave feestjes op PE lachten ons net zo hard uit als wij hen en we moesten ons erbij neerleggen dat de eerste twee weken van het nieuwe collegejaar ook weinig aandacht zouden krijgen. Maar daar tegenover stonden vele supergave dingen. Voor Marlou was het een droom die eindelijk uitkwam toen ze het trainingskamp op de Binnenmaas (Mijnsheerenland, haar ouderlijk dorp) geregeld kreeg. Het weekend na de OWee zijn daar grote stappen gezet en hebben we kunnen genieten van een mini-vakantie vol films en puzzels. Jammer wel dat elkedag een plensbui over ons heen kwam, leerzaam dat er altijd wind stond, aardig dat we palen mochten lenen van de roeivereniging omdat we deze in de botenwagen hadden laten liggen en schitterend dat we 3 kilometer lang mochten roeien

met uitzicht op een dubbele regenboog.

tegenstanders die in de W2- in Amsterdam nog A-finale voeren.

En nu zitten we op bed op onze kamer, herstellende van onze eerste wedstrijd. Uit elk traject dat we hebben doorlopen hebben we leerzame dingen kunnen meenemen. We weten hoe het is om intern te zitten. De tegenstanders uit GrootBrittanië nagenoeg hetzelfde als met de Holland Beker (helaas het gat tussen ons ook), evenals de dames uit Noorwegen die we tijdens het EUG hebben ontmoet. De beste resultaten zet je neer als je precies roeit zoals je in de trainingen doet en onze trainingen gingen het laatste traject alleen maar beter.

Uiteindelijk zijn we zesde geworden. De herkansing van zaterdag was een fantastische race, waarbij ons aangepaste raceplan werkte en we de Polen kapot hebben gemaakt. Het was een zelfde race als onze kwalificatie op het Slot: We weten wat meer van de tegenstanders af, weten waar het fout kan gaan en hadden een plan opgesteld om onszelf te verbeteren. Voor de finale nog een kleine aanpassing om een volgende ploeg te pakken, misschien wel mee te strijden voor een plak. Het mocht helaas niet baten. De weersomstandigheden zaten ons tegen en de tegenstanders bleken toch meer (internationale) ervaring te hebben.

Er zijn ook heel veel nieuwe dingen; we moeten wennen dat we (nog meer dan met het EUG) zoveel dingen niet in de hand hebben en we zoveel meer zelf moeten regelen. Een boot die droog 4 kilo te licht is, het afplakken van reclame en het spuiten van je bladen. Het regelen van inschrijfgeld en het daardoor de avond voor je wedstrijd nog over grote sommen geld op zak hebben. Een vaarregelement dat je een half uur van te voren kunt bestuderen en uiteindelijk op het water toch wat anders blijkt te zijn. En opnieuw, nieuwe tegenstanders, absoluut een nieuw niveau, zelfs met

Een minder euforische afsluiting maakte deze gehele periode niet tot een minder succes. We hebben een leerzame, gezellige en unieke periode meegemaakt samen met Marlies en Bente, begeleid door Jelke (van Gennep), Jörgen (van den Broek) en Floor. Dit alles maakt ons hongerig naar Zuid-Korea volgend jaar, waar tijdens de Universiade roeien weer een georganiseerde sport is. We raden onze massale stoet supporters in Gravelines aan om alvast te sparen, dat doen wij namelijk ook!

7


Op het eerste gezicht is de stad foeilelijk, maar als je eenmaal de musea, bars en bizarre feestjes leert kennen is het geweldig

PE ABROAD - BRAZILIË Mijn avontuur begon al in Nederland: Een hoop papierwerk op de TU later was mijn aanmelding in maart bevestigd. Kort daarop kocht ik mijn ticket, wat het allemaal al heel definitief maakte: vanaf 16 juli tot 30 januari zou ik mijn studietijd doorbrengen in het land van de carnaval, voetbal en tropische stranden: Brazilië!

8

Maar tot die tijd hield ik me bezig met het regelen van mijn visum: Vanaf mei bracht ik ongeveer wekelijks bezoekjes aan het Braziliaans consulaat in Rotterdam. Omdat Brazilië geen onderwijsverdrag heeft met Nederland, was het nogal een gedoe om mijn visum rond te krijgen en heb ik hiervoor het halve land afgereisd: Een bezoekje naar DUO in Groningen voor een lelijke legalisatiesticker op mijn bachelor diploma, gevolgd door een stempel bij het ministerie van Buitenlandse Zaken in Den Haag en tenslotte de aanvraag van mijn verklaring van goed gedrag bij de gemeente Delft en mijn geboorteakte uit Haarlem. Maar 5 dagen voor vertrek was het zover, mijn visum lag klaar in Rotterdam!

16 juli vroeg in de morgen nam ik afscheid van mijn ouders en een select gezelschap dat per Cadillac in het holst van de nacht speciaal voor mij was afgereisd naar Schiphol. Na de laatste emotionele omhelzingen liep ik met een betraand gezicht en gemengde gevoelens de douane door, nu begon het echt! Aangekomen in Sao Paulo viel me vanuit de lucht direct op dat dit niet zomaar een stad is, maar een Metropool! Gelukkig werd ik op het vliegveld opgehaald door Gabriela, mijn ifriend (Een programma waarbij een buitenlandse aan een Braziliaanse student gekoppeld wordt). Ze bracht me met de auto naar mijn nieuwe kamer, die ik gelukkig al van te voren in Nederland had weten te

SARAH THIEL bemachtigen. Vanuit de auto werd alleen nog maar meer duidelijk dat dit geen stad is waar je binnen vijf minuten vanuit je huis in college kan zitten en ik was blij dat ik niet degene was die de auto moest besturen, want de auto’s, taxi’s en met name bussen rijden hier als een malle. In het begin was ik doodsbang om onderweg van huis naar de supermarkt beroofd, verkracht, overreden of vermoord te worden door alle horrorverhalen die men mij had verteld over Sao Paulo. Maar na een paar dagen kwam ik erachter dat dat allemaal wel meevalt (tenminste in de buurt waar ik woon), zolang je gezond verstand gebruikt. Na een paar dagen in Sao Paulo te zijn, kreeg ik een mail van de universiteit dat de campus aan het staken was en dat er geen duidelijkheid was of het onderwijs wel in augustus zou beginnen. Aanvankelijk dacht ik dat ik al een maand bezig zou zijn met


projecten voordat Delft zou beginnen, maar uiteindelijk heeft de staking 3 maanden geduurd en ben ik pas 16 september begonnen. Maar gelukkig had ik in de tussentijd wel mijn Franse huisgenoten en alle andere internationale studenten van bouwkunde ontmoet, dus benutten we onze tijd met huisfeestjes, en gerechten/drank uit de hele wereld. Voor de rest had ik afgelopen 2 maanden genoeg tijd om Sao Paulo te ontdekken: Op het eerste gezicht is de stad foeilelijk (overal beton en elektriciteitskabels), maar als je eenmaal de musea, bars en bizarre feestjes leert kennen is het geweldig: ieder moment van de dag is er wel iets te beleven en de mensen zijn enorm behulpzaam, ook al kon ik in het begin geen woord Portugees spreken, wat nogal grappig was aangezien de meeste Brazilianen geen Engels kunnen. Daarnaast had ik genoeg tijd om de rest van Brazilië te verkennen. Zoals het beroemde Rio, wat maar 6 uur met de bus van Sao Paulo vandaan is. Maar ook andere strandplaatsen, met exotische namen als Ubatuba, Guaruja en Itamambuca, waren met uitgestrekte witte stranden, knalblauw water, palmbomen, kokosnoten en knappe surfers een waar paradijs. Met Silvia, een meisje uit Barcelona, heb ik de Pantanal bezocht, om krokodillen en papegaaien te bekijken. Ik moest wel even een knop omdraaien wat betreft de afstanden hier. De Pantanal zelf is zo groot als heel Frankrijk en om er te komen moet je je hand niet omdraaien voor een busreis van 24 uur. Een week later ben ik samen met haar, Alex (mijn huisgenoot) en 5 andere Fransozen naar

WIST JE DAT… …Er in Sao Paulo bijna evenveel mensen wonen als in heel Nederland? … Men in Brazilië elke dag luncht en avondeet met rijst, bonen én patat? … Er een roeibaan op de campus is, maar de trainingen helaas om 6 uur ’s ochtends zijn? … Er in diezelfde roeibaan capibara’s (een soort rare wilde cavia’s) van een meter lang en 50 kg zwaar leven? … De cachaca waar caipirinha’s van worden gemaakt ongeveer even goedkoop is als de alcohol waar de auto’s hier op rijden? … Mensen hier ongegeneerd in cafés/de metro/op straat/ in de bus zoenen alsof ze elkaar opeten? … De standaard Hollandse bikini een burka is vergeleken met de bikini’s die men hier draagt? … Iedereen hier samba kan dansen en er altijd wel een bateria (carnaval percussiegroep) op de campus te horen is? … Je hier inderdaad met je billen bloot melk uit een kokosnoot kunt drinken? … Iedereen hier klaagt dat het zo koud is in deze winter op sommige dagen (18 graden...)?

Minas Gerais gereisd per Volkswagenbusje (je weet wel, zo’n oude). Dat ging niet helemaal zonder slag of stoot, het busje had het zwaar te verduren met steile hellingen en 8 passagiers. Op een gegeven moment raakte de remmen zo oververhit dat we moesten stoppen. Helaas hadden we geen water voor handen om ze af te laten koelen, maar gelukkig waren er 5 gasten onder ons die met hun eigen plas het busje wisten af te koelen. Erg avontuurlijk allemaal dus… Gelukkig waren er verderop genoeg watervallen om onszelf ook af te koelen. Maar aan die verlengde vakantie kwam 16 september eindelijk een eind. Het ‘serieuze’ leven is begonnen. Het huis- tuinen keuken Portugees kan ik inmiddels aardig volgen, maar Bouwkundetaal in het Portugees is toch andere koek. Ook de in Delft dood -eenvoudige zaken als printen, scannen, eduroam en chille maquette werkplaatsen zijn hier ontzettend gecompliceerd en inefficiënt. Maar hier bouwkunde studeren heeft ook hele interessante kanten. De meest basale zaken zoals een goed dak boven je hoofd en droge voeten zijn hier in sommige gebieden van de stad nog niet zo vanzelfsprekend. Zo ben ik nu bezig met een project in het vervallen en door drugsoverlast geteisterde centrum en een project in een favela die de hele tijd overstroomt omdat ze hier geen dijken hebben bij de rivier. Ik moet wel hard doorwerken, want nog 2 maanden te gaan voordat mijn volgende vakantie alweer begint: Kerst op de Copacabana… Het leven hier is echt zo gek nog niet!

9


OUD PROTEUS-ERETES Een collegejaar voorbij, en een nieuwe weer begonnen. Het nieuwe bestuur van Proteus-Eretes is geïnstalleerd en 180 nieuwe leden zijn in de vereniging opgenomen. Het begin van het nieuwe jaar is weer erg druk met de bijzonder ledenvergadering van Arnoud Greidanus en de huldiging van 16 WK/SB/FISU roeiers. Afgelopen september was ook weer onze jaarlijkse Oudledendag. De opkomst was ongeveer vergelijkbaar met de afgelopen jaren. De Oudledendag begon met een lekker bakkie koffie en thee waarna de ALV begon. Johan Vlastuin opende rond half 3 de

ALV met enkele huishoudelijke mededelingen. Zo werd er bijvoorbeeld teruggeblikt op het aantal leden dat de afgelopen jaren lid is geworden en hoeveel er lid-af zijn geworden. Zoals te zien is in de grafiek neemt het ledenaantal met

LEDENAANTAL OUD PROTEUS-ERETES

10

JOHAN VLASTUIN MARC SCHMIDT ongeveer 10 per jaar toe (dit is al verminderd met mensen die lidaf worden). De 20 a 30 nieuwe leden per jaar is ongeveer de helft van de personen die na hun lidmaatschap bij ProteusEretes oud lid zouden kunnen worden, al met al gaat het dus niet slecht maar kan het altijd beter. Nadat we de afgelopen jaren opzoek zijn geweest naar een 40 tal leden waarmee we het contact zijn verloren hebben we er inmiddels een aantal terug gevonden. De andere personen zullen komend jaar lidaf gemaakt worden waarmee het ledenaantal dus weer even zal dalen. Één van de doelen van komend jaar is om samen met het bestuur van Proteus-Eretes zoveel mogelijk personen oudlid te maken om over 2 jaar boven de 600 oudleden te komen! Na de mededelingen, notulen en het secretarieel jaarverslag was het tijd voor een terugblik op het financiële jaar. Vorig jaar hebben we een heel goed jaar gedraaid dus dat was bijna niet te evenaren, mede omdat de


contributie ook al vrij ambitieus stond. Toch is het gelukt om tot augustus volgens begroting te draaien. Dit houdt in dat we iets meer contributie hebben binnen gehaald waarvan ongeveer de helft naar de reservering voor het lustrumcadeau gaat en de andere helft wordt uitgegeven aan vensters, jaarboek, borrels en ondersteuning van talent van Proteus-Eretes. Deze laatste heeft er uiteindelijk voor gezorgd dat we iets over de begroting heen zijn gegaan. Kort voor het einde van het boekjaar kwam vanuit Proteus de aanvraag om een verenigingsvier die naar het FISU WK ging ondersteunen. Omdat dit z’n mooi project was hebben we besloten om ondanks dat we dan over de begroting heen zouden gaan we dit project toch wilden ondersteunen. Uiteindelijk hebben we een klein negatief resultaat gedraaid. Maar gekeken naar de winst van vorig jaar heeft dit niet een erg nadelig saldo voor het eigenvermogen. Uit de 5 jaren planning bleek ook dat we keurig op schema liggen om bij het volgende lustrum een empacher 8 cadeau te kunnen doen, al is het niet heel ruim. Hierdoor kwam ook in de ALV naar voren om de contributie te verhogen aangezien deze de afgelopen jaren niet met de inflatie is meegegroeid. Er is besloten om dit mee te nemen en eventueel volgend jaar ter stemming te brengen. Na een positief advies van de kascommissie stemde de ALV in met de afrekening 2013 – 2014 en werd de penningmeester bedankt voor zijn inzet. Als laatste financiële punt op de agenda stond de begroting voor het komende jaar. Deze is op alle punten gelijk aan het afgelopen jaar met als enige wijziging dat er geen A5 vensters meer zullen komen maar een A4 magazine samen met ProteusEretes. De ALV stemde ook voor de begroting waarna het tijd was voor het nieuwe bestuur van Proteus-Eretes om zich te introduceren bij de oudleden.

Jorrit Molendijk introduceerde zijn bestuur en zichzelf als voorzitter en vertelde over hun eerste ervaringen als bestuur en de doelen die zij zichzelf hebben gesteld voor het komende jaar. Na enkele vragen omtrend de introductieperiode van de nieuwe leden was het tijd om de ALV af te ronden. Veel van de aanwezige oudleden besloten te gaan roeien wat ervoor zorgde dat de overige oudlededen vanaf het balkon de hele tijd wat hadden om naar te kijken en aan te moedigen. Als extra activiteit was er naast het roeien de mogelijkheid om te discusieren met een aantal aanwezige leden van ProteusEretes, de zogenaamde “Open Beuk”. Als eerste was daar de Matcie die een presentatie gaf over de nieuwste Empacher 2+. Deze 2+ was de boot van een Italiaanse WK 2+ die uit het gras is gehaald om als klusproject op te knappen. Er is veel tijd in gaan zitten en met de financiele ondersteuning uit de “2+ pot” is de boot voorzien van een volledig nieuw kunststof binnenwerk en een mooie nieuwe laklaak aan de buitenkant. De boot viel zo in de smaak dat hij zelfs op het WK op de bosbaan is gehuurd door de Amerikanen die er de wedstrijd in hebben gevaren. Al met al een zeer geslaagd klusproject dus!

Hierna was het de beurt aan de Introductiecommissie die een presentatie gaf over het reilen en zeilen rondom de OWEE. In deze presentatie lieten zij zien wat er allemaal tijdens de OWEE gedaan is om zoveel mogelijk nieuwe en hoge kwaliteits leden binnen te halen. Dit heeft uiteinlijk geresulteerd in 180 nieuwe leden die die in oktober zijn geïnstalleerd. Tijdens de verhalen was de Chinees ondertussen ook langs gekomen om ons te verblijden met een heerlijke maaltijd. Uiteindelijk hebben hier z’n 25 oudleden aan meegedaan. Na het eten hadden we nog een aantal verhaaltjes van het ondersteunde talent op de agenda staan. Hier vertelden middengroep zwaar over hun avonturen op het trainingskamp in Sevilla, ouderejaars zwaar over het behalen van de finale op het FISU WK in de zware 4- en de dames ook over het behalen van de finale op het FISU WK. Allen benadrukten hoezeer het meeleven en de financiële ondersteuning van de oudleden werd gewaardeerd. Nadat alle verhalen ten einde waren komen werd er door de aanwezige leden nog gezellig verder geborreld en kwamen de verhalen over vroeger veelvuldig naar boven.

11


Kortom, blijf wakker en geniet vooral erg veel van dit jaar!

KURT VON MORGEN

“Mijn man? Oh, maar die is nu aan het roeien. Kunnen jullie later terugbellen?” Dit was het eerste wat we te horen kregen toen we contact probeerden te leggen met de heer Kurt von Morgen, voorzitter van VRV Proteus in bestuursjaar ‘54/’55. Gelukkig kregen we hem een paar dagen later wel te pakken en hebben een hoop prachtige verhalen gehoord. Vol passie vertelde de heer Von Morgen over zijn tijd in Delft en natuurlijk vooral over zijn tijd bij Proteus. “Ik ben in Nijmegen opgegroeid en ben na mijn middelbare schooltijd naar Delft gefietst, om mij in te schrijven voor Technische Natuurkunde aan de TH Delft. Ook schreef ik me toen in voor Virgiel. Hier vonden ze niet dat ik kon gaan roeien, ze vonden me te dun. Na lang gepraat te hebben, heb ik ze uiteindelijk overtuigd om toch te mogen gaan roeien.” Gelukkig maar, want het roeien kwam ook voor de studie erg goed uit. 12

“Roeien was een stimulans om beter te gaan studeren: we gingen

vaak om 7:30 roeien zodat we op tijd voor de colleges waren. We zaten het eerste college vaak nog een beetje uit te puffen. Door het roeien hadden we meer discipline en doorzettingsvermogen om ook de studie af te ronden, wat ik zelf als 500e bij Technische Natuurkunde deed.” Fijn om te horen dat het roeien zo’n goede stimulans was. In welke boot heeft u zelf veel geroeid? “De eerste wedstrijd die ik heb geroeid zat ik op stuurboord. Het was de eerste wedstrijd voor Proteus als erkende

THIJS MORET KATJA SLANGEWAL roeivereniging. Daarvoor hadden we nauwe banden met Roeivereniging Ichnatius College (RIC). Dit doet me terugdenken aan de mooie feesten op de sociëteit van RIC na het winnen van wedstrijden. Daarna heb ik onder andere in de 8+, de Athmer, op slag geroeid. Ik moest dus omboorden naar bakboord. In de 8+ heb ik ook de Head of the River Amstel gestart. Hier kwamen we zinkend over de finish, omdat tijdens het oproeien er een scheur in het taft was ontstaan en de boot dus langzaam vol liep.” U had het over de band met RIC, er waren natuurlijk ook nauwe banden met Virgiel, toch? “Klopt, Proteus heeft veel te danken aan Virgiel. De sociëteit was een goede plek om mensen te ontmoeten. Deze connecties hebben Proteus onder andere geholpen om boten te kopen


en te repareren. Als we geld bij elkaar wilde krijgen om een boot aan te schaffen of te repareren, gingen we op de sociëteit [van Virgiel, red.] met de pet langs bij de leden. Een andere typische herinnering die ik aan Virgiel heb, was de speciale Proteus tafel vooraan in de zaal, vlak bij de keuken. Aan deze tafel werden de zwaardere spijzen geserveerd, speciaal voor de hongerige roeiers.” U bent voorzitter geweest in 1954/1955, hoe was dit jaar voor u? “Het was een erg mooi jaar vol veranderingen en groei. Het was een tijd waarin de roeitechniek enorm verbeterde. Met name de heer W.G. Ulrich was een geweldige coach. Hij heeft Proteus aan erg mooie overwinningen geholpen. De eerste jaren werd er op roeigebied nog weinig bereikt. Ik kan mij dan ook erg goed de eerste overwinning van Proteus herinneren. De lichte 4 startte in Die Blaauwe Schuyte, met onder andere Lodewijk van den Berg, Nederlands eerste astronaut, tijdens een wedstrijd van Nereus in 1952/1953. Het waren ontzettend moeilijke omstandigheden, zo trapten ze bijvoorbeeld tijdens de wedstrijd een scheur in de boot. Maar toch wist onze boot met een seconde

voorsprong te winnen. Zo mooi was dat, we liepen haast naast onze schoenen zo blij waren we. Ook op niet roeigerelateerd vlak is er een groei doorgemaakt, ook al hadden we maar tussen de 90 en maximaal 150 leden in die tijd.” Tegenwoordig zingen we als een boot blikt het Venster, was dat toen ook al zo? “Zeker, al was de tekst toen nog iets anders dan deze nu is. Wij zongen toen nog over de eer van Virgiel, aangezien we een ondervereniging waren.” Weet u hoe het Venster is ontstaan? “Goede vraag, het was er altijd al. Ik hoorde het namelijk voor het eerst tijdens mijn ontgroening, toen werd er van mij verwacht dat ik het uit mijn hoofd leerde. Maar ik zal in mijn groenboekje opzoeken of daar nog wat in staat.’ Deze groenboekjes zijn een traditie van Virgiel, het zijn liederenboeken. ‘Ik heb er nog een paar liggen. Ik zie hier in mijn groenboekje uit 1951 dat het eerste couplet van het Venster is geschreven door de 2e voorzitter de heer Vossen.”

Hoe ging het verder, na uw bestuursperiode en dat u lid-af bent gegaan? “Ik heb in de eerste paar jaar Proteus nog wel gevolgd, maar vooral vanaf een afstandje. Ik heb weinig contact gehouden, maar ik heb nog wel veel met Gerrith Athmer gesproken.

Ik kan mij dan ook erg goed de eerste overwinning van Proteus herinneren

Het roeien zelf heb ik nooit los kunnen laten zoals jullie van mijn vrouw hebben gehoord. Ik roei nu zelf bij Aeneas in Roermond. Toen jullie vorige week belden, was ik bezig met de 20km vaardigheidsproef. Deze proef is naar mijn mening een erg goede manier om weer in training te komen aan het begin van het seizoen. Ik ben hardstikke trots dat ik nog steeds deelneem aan de vaardigheidsproef. Het roeien zit ondertussen ook in de familie, alledrie mijn zoons roeien zelf ook.” Heeft u nog tips voor het huidige bestuur?

Bestuur VRV Proteus 54-55

“Elk jaar zijn de besturen zeer enthousiast. Dit is belangrijk om vast te houden, ga dus vooral zo door! De continuïteit in besturen is ook zeker goed, dit zorgt er voor dat de besturen weten dat ze nieuwe dingen moeten leren en dus ook echt aan de bak moeten. Door deze continuïteit van de besturen gaat het dus al erg goed, maar besturen moeten nu niet in slaap vallen omdat het zo goed met Proteus-Eretes gaat. Het is belangrijk om zelfkritisch te blijven. Kortom, blijf wakker en geniet vooral erg veel van dit jaar!”

13


BOTENDOOP TWEE MET

SILENT DISCO BLV

BEHEERFEEST ASOPOS NAJAARS

14


EERSTE ONDERLINGE

ZAKJESFEEST

ASOPOS NAJAARS

WK HULDIGING

15


DIE BLAAUWE SCHUYTE

Die Blaauwe Schuyte, een boot die al jaren lang onderdeel van onze vloot is. 23 oktober 2014, 66 jaar nadat de boot in de vloot is gekomen, is de nieuwe vier met stuurman gedoopt door Bart Festen. Hij was niet de eerste die de eer kreeg om een Die Blaauwe Schuyte te dopen. Ook Nederlands eerste astronaut, Lodewijk van den Berg, had ooit eens die eer. Die Blaauwe Schuyte heeft veel meegemaakt en er zijn veel verhalen over te vertellen. Natuurlijk te beginnen bij de eerste boot die deze, inmiddels memorabele, naam mocht dragen. Sinds 1945, toen het nog de V.R.V. Proteus was, waren er bij onderverenigingen zoals Proteus disputen. Een van deze disputen droeg de naam ‘Die Blaauwe Schuyte’ en een van de leden hiervan was onder andere Gerrit Athmer. In november 1947 is er vervolgens een gladde vier opgenomen in de vloot van Proteus, gesponsord door het dispuut Die Blaauwe Schuyte. Deze voor Proteus nieuwe boot is vervolgens pas in het najaar van 1948 gedoopt door de toenmalige ‘Keizer’ van het dispuut, de heer F.A.M. Stuyt.

16

Deze boot kende een turbulente tijd bij Proteus. Met hoogtepunten zoals de wedstrijd in 1952. Deze wedstrijd zou eindigen in een bijzondere, eerste, overwinning. Om deze reden kreeg Die Blaauwe Schuyte een vaste plek in onze vloot. Het was een wedstrijd van Nereus en werd gevaren onder lastige omstandigheden. De ploeg bestond uit (van slag naar boeg) J. Terpstra, L. Dubois, L. van den Berg en J. Swinkels, met als stuur P. Beckers. Gecoacht door de heer Nico van den Hemel waren de heren er klaar voor en begonnen erg enthousiast aan de race. Iets te enthoustiast misschien. Tijdens het uittrappen werd er namelijk een scheur in de boot getrapt. De wedstrijdmentaliteit was goed aanwezig en er werd keihard door

THIJS MORET KATJA SLANGEWAL geroeid. Gelukkig maar, want de race eindigde in een overwinning met een seconde voorsprong. Die Blaauwe Schuyte kende echter ook dieptepunten: in het jaar na de eerste overwinning voor Proteus ooit, werd de boot tijdens een wedstrijd van de Amsterdamse Roeibond overgevaren en noodgedwongen uit de vaart gehaald. Uiteindelijk is er dus slechts één blik in de eerste Die Blaauwe Schuyte getrokken. Omdat Die Blaauwe Schuyte niet mocht ontbreken in de vloot, is er vervolgens op 28 maart 1954 Die Blaauwe Schuyte II gedoopt. Ook ditmaal viel de eer van de doop ten deel aan de Keizer van het gelijknamige dispuut, dit was nu de heer H. Meddens. Met de toevoeging van weer een nieuwe Die Blaauwe Schuyte kan Proteus-Eretes opnieuw, net als op die gure dag in 1952, strak aan de start verschijnen om de winst op te eisen.


PIROW

SJOERD BOSMA MET DANK AAN WOUTER VAN VEEN

“De timing was eigenlijk perfect”, begint Wouter van Veen, destijds coach van EJD’13 als hij over de PiRow vertelt. Het idee speelde al een tijde in het hoofd van het coachkader van de dames. Een systeem dat de haal van roeiers tot in detail in kaart brengt op een scherm op de coachfiets. Wat zou daar allemaal voor nodig zijn? Ideeën genoeg, maar geld tekort. En toen kwam de Pinewood Innovatieprijs.

verhogen; op deze manier krijg je een veel beter beeld van de roeihaal, met name tijdens de inpik.”

“Niet alle ideeën voor de eerste Pinewood Innovatieprijs waren even doordacht”, vertelt Hans Doornbosch, directeur bij Pinewood. “De PiRow echter wel. Er was over nagedacht, een goed verhaal.” Na het winnen van de prijs – €2.500 te besteden aan het project – zijn de bedenkers niet bij de pakken neer gaan zitten. Wat begon als een ambitieus project is uiteindelijk een werkend systeem geworden met Olympische ambities.

via een WiFi verbinding, zodat zoveel mogelijk apparaten gebruik kunnen maken van de PiRow en gebeurt 100 keer per seconde, ofwel 100Hz. De batterij die de apparatuur in de boot van stroom voorziet houdt het theoretisch maximaal 5 tot 6 uur vol, genoeg voor ruim twee trainingen dus. “Maar”, zegt Wouter, “in de praktijk gaat het systeem veel langer mee omdat het niet altijd maximaal aan het rekenen is”.

De PiRow heeft inmiddels allerlei sensoren verbonden aan zijn kloppende hart: een Raspberry Pi minicomputer. Onder meer een GPS sensor voor locatiebepaling, een versnellingsmeter voor de gehele boot en een drieassige draaiingsmeter zijn ingebouwd. Ook kan de dolhoek, met behulp van het Peach systeem, uitgelezen worden en teruggekoppeld worden naar de kant. De communicatie verloopt

In samenwerking met een groep van de VU in Amsterdam wordt nu het Peach systeem geïntegreerd in de PiRow. “Peach is een werkend, bewezen systeem dat al door de Bond gebruikt wordt. Door dit te koppelen aan de real-time data overdracht van de PiRow kunnen we beide systemen naar een hoger niveau tillen.”, aldus Wouter, “Zo werkte Peach eerst op 50Hz, dat hebben we naar 100Hz weten te

De software die het aanstuurt is voornamelijk in Java geprogrammeerd, met kleine beetjes C om met de sensoren te communiceren. Het idee is om de software en het hardware ontwerp op termijn opensource te maken zodat het platform breder ingezet kan worden dan alleen roeien. Team PiRow zoekt nog programmeurs met Android app ontwikkel ervaring, dus als je hier enthousiast van wordt, neem dan contact op met een van de mensen van het team!

De jongens hebben nog genoeg werk aan de winkel, want het uiteindelijke doel is om in 2016 naar de Spelen in Rio te gaan. De samenwerking met Mathijs Hofmijster (VU) die ook goede connecties heeft met de roeibond is daarin essentieel. Idealiter zou de PiRow in de dames- of herenacht aan de start verschijnen, maar regulering staat dat niet toe. Voorlopige tests wezen bovendien uit dat de stroomterugloop naar de Raspberry Pi te hoog was, waardoor er niet meer dan twee roeiposities uitgelezen konden worden. Dat euvel is inmiddels verholpen maar er zijn nog meer uitdagingen: een groter bereik (tot 1 km) en meerdere schermen tegelijk verbinden, bijvoorbeeld.

TEAM PIROW Team PiRow bestaat uit Wouter van Veen, Mark Naaborg, Ricks Schalks, Peter van Buul en Jeroen Overman. Bekijk ook eens hun Facebook: http://goo.gl/csEiHh

17


Wat Pinewood onderscheidt van de rest van de beveiligings-bedrijven is de gigantische hoeveelheid kennis die er aanwezig is.

PINEWOOD

DANIËL WILLEMSEN SJOERD BOSMA

Al twaalf jaar sponsort Pinewood onze vereniging. Wat begon als een enthousiast oud-lid is uitgegroeid tot een innige relatie tussen Proteus en Pinewood. Het Venster ging op bezoek bij het hoofdkantoor van Pinewood op het Delftechpark en sprak de directeur, Hans Doornbosch. Het kantoor van Pinewood is op de negende verdieping met prachtig uitzicht over de campus. Hans roeit zelf nog actief bij Rijnland, onder andere de Head, Novembervieren en Bernkastel laat hij niet ongemoeid. Onder het genot van een kopje koffie en een landschap waar je ‘u’ tegen zegt wisselen actuele verhalen zich af met anekdotes uit de oude doos. Geen slecht begin van de donderdag ochtend!

18

Hans Doornbosch, wedstrijdroeier in het seizoen ‘73/’74 is altijd betrokken gebleven bij de roeiwereld. Na zelf geroeid te hebben heeft hij nog twee jaar actief gecoached en is hij in grote mate betrokken geweest bij de Vervoerscommissie, destijds een

commissie van drie personen. Toen er een nieuwe botenwagen moest komen was hij een leidend figuur en uiteindelijk is de auto er ook gekomen. Het meest memorabele moment van zijn tijd bij de commissie was wel de reis naar Italië. Hier moesten nieuwe boten worden opgehaald die eerder besteld waren. Eenmaal aangekomen bleek het nog wel drie dagen te duren voordat de boten klaar waren – geen probleem voor Filippi: de Proteërs kregen een privé landhuis aan zee toegewezen waar ze mochten resideren tot het werk klaar was. Het rijden voor de Vervoerscommissie beviel hem zo goed dat hij naast zijn studie

Elektrotechniek 8 jaar lang vrachtwagenchauffeur geweest is. Dit heeft hem de nodige tijd gekost, maar voor Hans was niets te gek en hij heeft er zijn vriendin aan over-gehouden. Uiteindelijk was het ook voor Doornbosch tijd om zich in de techniek te storten. Na een carrière bij Hewlett-Packard (HP) en AT&T vond hij het tijd om voor zichzelf te beginnen. Bij Radex huurde hij een kleine kantoorruimte en al snel was Pinewood geboren. In deze kleine ruimte, waar hij afgetapt internet van de TU gebruikte, sleepte hij al gauw zijn eerste klanten binnen, waaronder KLM. Tegenwoordig houdt Pinewood zich nog steeds bezig met informatie-beveiliging. In overleg met de klant wordt een plan opgesteld om de ICT infrastructuur zo in te richten dat data zo veilig mogelijk is. Dit plan wordt opgesteld aan de hand


van de drie pijlers van Pinewood: beleid, techniek en mens. De klant stelt in samenwerking met Pinewood een beleidsplan op: wat is kritieke data, hoe gaan we dit beveiligen en een risico analyse vallen hier bijvoorbeeld onder. Onder techniek vallen bijvoorbeeld de verschillende beveiligingsoplossingen. Denk hierbij aan firewalls, email filters en web filters maar ook aan auditing producten, dat zijn producten waarmee de omgeving getest kan worden op veiligheid. Uiteindelijk heeft dit allemaal een doel: de veiligheid van een bedrijfsnetwerk garanderen en, in het geval van een beveiligingsprobleem, de oorzaak herkennen en de dader(s) identificeren. De laatste pilaar slaat op de werknemers van de klant. Omdat het altijd om grote bedrijven gaat met immense netwerken moeten de werknemers daar ook een security-bewustzijn training doen om te leren hoe je veilig omgaat met data en infrastructuur. Wat Pinewood onderscheidt van de rest van de beveiligingsbedrijven is de gigantische hoeveelheid kennis die er aanwezig is. Ze zijn momenteel met 32 man, maar

de werknemers zijn echte specialisten. Ze komen allemaal van technische achtergronden, voornamelijk elektrotechniek, en bijna allemaal van de drie grote TU’s in ons land. Bijna alle werknemers hebben een Master diploma, sommigen zijn zelfs gepromoveerd! Bovendien zitten de techneuten na hun studie qua studeren absoluut niet stil. Door middel van cursussen en trainingen bij leveranciers houden zij hun kennis op peil om zo de klant van de meest actuele ontwikkelingen in cybersecurity te kunnen voorzien. Vijftien jaar geleden, bij het vijfjarige bestaan van Pinewood besloot Hans een roei clinic bij Proteus te organiseren voor zijn medewerkers, een unicum want er was nog nooit eerder in Nederland een roeiclinic gedaan door een roeivereniging. Al die tijd later hebben medewerkers het er nog steeds over en sommigen zijn hierdoor zelf ook gemotiveerd geraakt om te gaan roeien. Zelf roeit hij al jaren bij Rijnland, die hij ook enkele jaren gesponsord heeft en zelfs een 8+ heeft geschonken. Omdat hij daar zelf veel in roeide, werd het niet door iedereen daar goed opgevat en heeft hij de sponsoring daar

gelaten voor wat het was. Op een Oud Proteus avond ontstond later het idee om verdere samenwerking met ProteusEretes te zoeken in de vorm van sponsoring. Dat begon met de University Eights, een project dat later helaas een stille dood stierf, maar waar initieel internationale roeiers de Schie trotseerden en waar ook in Nederland destijds erg veel aandacht voor was. Ook betaalt Pinewood mee

de Proteërs kregen een privé landhuis aan zee toegewezen waar ze mochten resideren

aan de aanschaf van nieuwe palen, waar het logo steevast op prijkt. Een veelgemaakte fout van eerstejaars is daarom ook dat de palen gemaakt worden door Pinewood. De afgelopen twee jaar heeft Pinewood ook bijgedragen aan Delft Innovatiestad door middel van de Pinewood Innovatieprijs, een jaarlijkse prijs van €2.500,- voor Proteër(s) met een origineel idee. In het eerste jaar is daar de PiRow uitgekomen, afgelopen jaar de pi-dol (zie bladzijde 17). 2014 Staat voor Pinewood in het teken van het twintigjarige bestaan. Naast een Management Game in paleis Soestdijk, waar managers van grote internationale bedrijven voor hete vuren gezet worden, is er ook een hackersdag georganiseerd. De hackersdag, geopend door cybercrime specialist Rickey Gevers, was voor klanten toegankelijk en bood drie spannende rondes van hacking aan, met als doel nieuwe kennis op te doen én een geweldige middag te beleven.

19


20

BLAZEN TOT ‘IE KNAPT

ELZE OUDE LANSINK VOORZITTER IRC 2014

Poepzakken, klootzakken, dikzakken, balzakken en plakzakken, we hebben ze allemaal voorbij zien komen dit jaar. Zo’n 180 zakjes traden vol goede moed eind augustus aan op de Beuk, om een poging te doen lid te mogen worden van de mooiste vereniging van Nederland. Het kamp was ook dit jaar weer een grandioos succes; het bestuur kwam laveloos terug van de dropping, tetris en zeeslag werden uitgespeeld en een 1x1 matrix op vrijdagmiddag om de aanwezige IRC te vermaken, alles liep zoals het hoorde! Dat we hier en daar wat lunchzakjes kwijtraakten mocht de pret niet drukken (of in de woorden van dhr TH Dikland: ‘accepté!’).

Tot slot nog enkele goede herinneringen aan deze IRT op een rijtje: powerkiten op het strand van Scheveningen (kijk vooral het filmpje nog eens na), de innige samenwerking van Team Dwerg, de ‘moeder van’ die juriste bleek te zijn, de regenboogafropruiken bij ’t Beheerfeest en nog heel veel meer.

Niet alleen het kamp was grandioos, ook de weken erna waren een succes. De studieavond werd om zes uur de volgende ochtend afgesloten met het naar huis brengen van dronken zakjes, het fustival met het naar huis brengen van dronken IRC’ers. Er werd de zakjes van alles bijgebracht: van de vloten die Proteus rijk is, tot hoe je op onze Schie moet sturen en natuurlijk hoe je er op moet roeien. Hoogtepunt van de weken was toch wel Homemade Water. Andere roeiverenigingen waren helaas te geïntimideerd door ons en durfden het niet aan om 2 busladingen zakjes te ontvangen, evenals het zwembad in Rotterdam. Dat, en het feit dat we nog wat geld over hadden, betekende dan maar op Proteus zelf een goed feestje bouwen. Het heeft wat voeten in aarde gehad (dhr BACJ Sluijs die een busje gaat huren: ‘Heeft iemand toevallig m’n rijbewijs gezien?’), maar het was het meer dan waard. Wat een vette avond en wat een vette band!

Kortom, wij hebben er weer van genoten en we willen daarom iedereen die ons heeft geholpen van harte bedanken. We zijn er van overtuigd dat de zakjes hun jaargang onvergetelijk zullen maken!

De inauguratie verliep niet helemaal zoals gepland. De weergoden waren ons allerminst goed gezind en terwijl de wind aantrok, vertelde buienradar ons dat in het Kruithuis luisteren naar goede verhalen van onze oud-voorzitters onmogelijk zou zijn (ondanks de bijzonder goed geïmproviseerde regencapes voor alle zakjes). Dan maar in de loods en na de ergste regen bleek de akoestiek onder de brug

zo slecht nog niet. Nadat alle zakjes de traditionele overtocht naar de Beuk had gemaakt en de inmiddels net zo traditionele zooibak had ondergaan (waarvoor Uiteraard hulde!) was het tijd voor het invechten. De leden maakten het de zakjes niet makkelijk, maar ze hebben het gered: 180 zakjes haalden het tot het podium en mochten hun oorkonde in ontvangst nemen, om hem daarna gelijk weer bij ons in te leveren en aan de schoonmaak te beginnen.

Met stroeve doch correcte groet, IRC’14 – Blazen tot ‘ie knapt


fEEStjE? Iets te vieren? Dat kan bij de Sjees in onze aparte ruimte ‘De drie Cronen’. Een leuke ruimte waar je met +/- 70 man kunt borrelen en met max. 40 man kunt lunchen/dineren. De ruimte is voorzien van een eigen bar, ideaal voor afstudeerborrels!

grand cafe

de sjees

Bij Grand Café de Sjees is gezelligheid gegarandeerd! Met vriendelijk personeel en een sfeervolle locatie is dit de ideale plaats om heerlijk met zijn tweeën te genieten van een overheerlijke lunch, een fles bubbels met hapjes of een uitgebreid diner.

Delftse Stadsbrouwerij

De Koperen Kat

PROEF

LOKAA L OPE N VRIJD AG 16:00 21:00 u ZATER . DAG & ZONDA 1 4. 0 0 G 20.00 u

Een reeks heerlijke zelfontwikkelde ambachtelijke Delftse speciaalbieren. Proeverijen, excursies, workshops, recepties, proef- en eetarrangementen i.c.m. (historische) rondvaart en/of rondleiding.

21

Schieweg 15M, 2627 AN Delft info@dekoperenkat.nl www.dekoperenkat.nl


Belangrijke aspecten, zoals het houden van een goed verhaal, het geven van een striptease en natuurlijk niet te vergeten het touw trekken, zullen hier aan bod komen.

BESTUURSWISSEL

Een kenmerkend aspect van elke studentenvereniging is dat haar bestuur elk jaar ververst wordt. Een nieuw bestuur neemt het stokje over en mag een jaar plaats nemen als hoofd van de vereniging. Zo’n bestuurswissel neemt ook binnen ProteusEretes allerlei tradities met zich mee, die eigenlijk voor een groot deel van de vereniging erg mysterieus blijven. De meesten zullen bij de bestuurswissel denken aan ‘duurt lang’ en aan de puinhoop op de Beuk de dag erna. De wissel is net achter de rug en dit jaar heeft het 67e bestuur geprobeerd het een en ander hieraan te veranderen. Een ideaal moment dus om even te kijken naar wat zo’n bestuurswissel precies inhoudt. Voor het nieuwe bestuur begint de wissel al met de wisselnacht. Hierbij worden zij met allerlei opdrachten op pad gestuurd die de gehele nacht duren. Nadat iedereen is bijgekomen van deze lange nacht kan er echt gewisseld worden. Dit wordt gedaan tijdens de Wissel-ALV. Voordat de Wissel-ALV aanvangt zal eerst nog de oud-besturen borrel plaatsvinden. 22

Om de oud-besturen borrel goed uit te kunnen leggen is het belangrijk om even stil te

staan bij het fenomeen oudbestuurders. De Delftnaar staat al bekend om zijn lompheid en de oud-bestuurders van Proteus-Eretes doen daar graag nog een schepje bovenop. Een borrel of een feestje met oudbestuurders staat dan ook garant voor escalatie. Deze lompheid komt ten volle tot uiting in de oud-besturen borrel. Bestuurders van vele jaren geleden tot recent worden uitgenodigd nog eenmaal hun oude stinkende bestuurspak uit de kast te halen. Op de borrel zelf vloeit het bier rijkelijk, maar

DAVE VERSTRATE HENK PORS eindigt helaas niet al het bier in de mond. Het strepen van bier is namelijk een populaire bezigheid op zo’n borrel. En niet alleen bier wordt gestreept. Alles wat toevallig in de keuken of barzolder staat, blikken tomatenprut, paneermeel of zelfs olie, alles kan gebruikt worden als streepmunitie. Natuurlijk is er ook tijd voor gezelligheid en leren de nieuwe bestuurders de oud besturen kennen. Oudbestuurders hebben namelijk erg veel ervaring en zijn een goede bron van kennis voor het nieuwe bestuur. Dit jaar heeft voor het eerst de oud-besturen borrel een iets andere invulling gekregen. Vroeger vond na de wisselnacht op dezelfde dag gelijk de WisselALV plaats. Omdat dit erg vermoeiend is voor het nieuwe bestuur is gekozen om er een dagje tussen te stoppen. Ook kan hierdoor de oud-besturen


borrel eerder op de dag worden gehouden en de Wissel-ALV eerder beginnen. De dag begon dit jaar met een oud-besturen brunch, waarbij ook mevrouw Athmer was uitgenodigd. Dit begon erg beschaafd, maar vloeide wel langzaam over in de oud-besturen borrel. Na deze borrel is het dan tijd voor het officiële gedeelte: de Wissel-ALV De Wissel-ALV begint zoals elke andere Algemene Leden Vergadering; de notulen worden goedgekeurd, de mededelingen worden gedaan, totdat het introduceren van de kandidaats -besturen op de agenda staat. Naast het kandidaatsbestuur dat voorgesteld is door het huidige bestuur, heeft iedereen de kans om een kandidaatsbestuur te vormen. Als alle kandidaatsbesturen zijn ingediend volgt een verkiezing voor het nieuwe bestuur, het is natuurlijk nog maar de vraag of het ‘echte’ kandidaatsbestuur ook daadwerkelijk zal worden verkozen tot nieuw bestuur. Om het beste bestuur te kiezen worden de kwaliteiten van alle kandidaatsbesturen getoetst. Belangrijke aspecten, zoals het houden van een goed verhaal, het geven van een striptease en natuurlijk niet te vergeten het touw trekken, zullen hier aan bod komen. Het kandidaatsbestuur wat al deze proeven het best doorstaat zal worden verkozen tot het nieuwe bestuur.

Hierna wordt de ALV gesloten en wordt de Bijzondere Leden Vergadering geopend. In deze vergadering wordt het huidige bestuur gedechargeerd en de het nieuwe bestuur geïnstalleerd. Voordat dit gebeurt zullen de huidige bestuursleden hun ervaringen van het afgelopen jaar delen met alle aanwezige leden. Hoewel dit gedeelte erg lang duurt, levert dit wel hele bijzondere en persoonlijke verhalen op. De één laat allerlei foto’s langskomen die de verhalen uit het bestuursjaar vertellen, terwijl de ander een uur volpraat met slechts vier slides. Dit jaar vond de wissel dus eerder op dag plaats, waardoor er meer leden bij konden zijn en het bestuur ook vrienden kon uitgenodigen. Er worden veel mooie verhalen verteld en het is zonde als hier in de late uurtjes geen publiek meer voor is. Langzaam daalt voor de bestuurders dan de realisatie in dat het jaar echt voorbij is en worden ze één voor één gedechargeerd. Een kleine kanttekening hierbij is dat de penningmeester nog even in functie moet blijven, zijn jaar eindigt namelijk met de Afrekenings-ALV een maand later. Het nieuwe bestuur wordt vervolgens geïnstalleerd en daarmee wordt de Bijzondere Leden Vergadering weer gesloten. Voor het nieuwe bestuur is het dan gelijk tijd voor hun eerste

ALV. Voordat deze geopend kan worden probeert het nu oude bestuur zoveel mogelijk van de ALV attributen, zoals de penningen, het inschrijfboek en de hamers van de voorzitter en vice-voorzitter, te stelen en te verstoppen. De vergadering kan pas worden geopend als alle attributen weer gevonden zijn. Het oude bestuur wil hier best mee helpen, maar wil er wel wat voor terug krijgen, meestal in de vorm van frituur. Na stevige onderhandelingen over frituur en koekjes worden alle attributen terug gezet en kan de vergadering geopend worden. Voor het nieuwe bestuur is dit gelijk het moment om te ervaren wat er komt kijken bij zo’n ALV en dit vergaat ze meestal niet zonder slag of stoot. Na de sluiting heeft het nieuwe bestuur eindelijk de tijd om even bij te komen. Maar helaas niet voor lang, er moet namelijk schoongemaakt worden. De oudbesturen borrel heeft zijn sporen achtergelaten in het gebouw en ook in het bestuurshok wacht nog een laatste verrassing. Na deze laatste beproeving is de wissel echt voorbij en mogen zij een heel jaar aan het hoofd van de vereniging staan. Ook dit jaar is het goed verlopen en is kandidaatsbestuur 68 verkozen tot bestuur 68. De veranderingen, ingezet door bestuur 67, zijn erg positief bevallen en de insteek om meer aanwezigen te hebben tijdens de wissel is er zeker één om door te zetten!

23


in plaats van een evenement voor toeschouwers willen we het nu weer een evenement voor de roeiers maken

WINTERWEDSTRIJDEN

Dit jaar worden in Delft voor de 40ste keer de jaarlijkse Winterwedstrijden georganiseerd. Voor de eerstejaars achten is dit de eerste wedstrijd waarin punten zijn te verdienen voor het eerstejaars klassement en voor de ouderejaars roeiers is dit in een aantal velden een officieel testmoment van de KNRB en voor alle roeiers is dit de eerste keer om de concurrentie in te schatten. De wedstrijd die over 5000 meter wordt gevaren is deels vernoemd naar de vaak barre omstandigheden tijdens de race. Sneeuw, ijs en hagel zijn geen bijzondere weersverwachtingen en in enkele gevallen is de wedstrijd daardoor dan ook ingekort of zelfs afgelast. In 2005 is de wedstrijd bijvoorbeeld afgelast, in de mail die werd verzonden door het hoofd van de toenmalige jury naar alle deelnemende verenigingen stond onder andere de volgende passage:

Ondanks dat ijs dus regelmatig is voorgekomen was het in 2005 dus niet gelukt om de vaarweg (gedeeltelijk) open te houden waardoor de jury genoodzaakt was de wedstrijd af te lassen. In 2013 was het wederom raak.

“De Schie ligt dicht en zelfs de binnenvaart van vannochtend heeft alweer een dichtgevroren spoor. Veiligheid en sportiviteit zijn de redenen om niet meer te wachten op een eventueel ijsvrije zaterdag. We zijn dan ook alsnog genoodzaakt het evenement dit jaar NIET door te laten gaan.” 24

ROBIN VAN DER MEEL LIZA VAN DEN BERG

De editie van dit jaar bleef dan ook bekend staan als ‘de hel van 2013’

Het verschil was alleen dat toen de zaterdag nog geen enkel probleem was, maar dat de voorspellingen voor die nacht erg koud waren. De hele nacht is er met motorbootjes heen en weer gevaren om er maar voor te zorgen dat het water niet zou dicht vriezen. Al deze moeite was gelukkig niet helemaal voor niets, want ondanks dat de wedstrijd moest worden ingekort tot een lengte van 3000 meter met de start bij de Kandelaar brug, kon hij toch door gaan en waren de deelnemers niet voor niets in Delft gebleven. De editie van dit jaar bleef dan ook bekend staan als ‘De hel van 2013’. De


lange wachttijden bij de start en het feit dat de vlotten deels in het parcours lagen voor de eerstejaars achten, waardoor snel aanleggen na de race onmogenlijk werd, waren funest voor sommige van de redelijk nieuwe wedstrijdroeiers, die zich ongetwijfeld hebben afgevraagd waar ze aan begonnen waren. In 1976 werd de eerste editie al gehouden als de eerste FaberCastell Winterwedstrijden in ook redelijk koude omstandigheden. Toen een echt KNRB test moment over 6000 m waarbij dit voor de top roeiers een eerste test op de langeafstand was, aangezien de wedstrijd toch bijna een maand voor de befaamde Head of the River Amstel werd en nog steeds wordt gehouden. In die jaren verschenen vele toppers bij ons op de Schie om te laten zien wat dat jaar de trend zou zijn. Na een aantal jaren dus als een officieel en semi verplicht onderdeel van het KNRB programma te hebben gefunctioneerd werd echter besloten door de KNRB dat ergometeren beter in het programma paste en werden de Winterwedstrijden afgedaan

als testmoment. Nadat dit werd besloten sloegen de toproeiers steeds vaker de wedstrijd over. In 2013 besloot de Winter Wedstrijden Kommissie (WWK) dan ook dat het anders moest. Om weer in beeld te komen bij de KNRB werd besloten om alle boottypen en vergelijkbare velden in het zelfde blok te laten starten zodat de gevaren tijden beter vergelijkbaar zijn. Daarnaast zei WWK 2014 in een interview met Roeined dit:

Zoals eerder in dit stuk genoemd zijn de Winter Wedstrijden altijd het spannendst voor de kersverse eerstejaars achten. Zij hebben in de winter vaak de eerste stappen in het (wedstrijd) roeien gezet en liggen in februari dan voor het eerst aan de start met hun acht. De spanning is doorgaans om te snijden en de zenuwen steken de kop op. Sommige van de ploegen zullen dan pas beseffen dat het roeien van een harde race geen makkelijke opgave is en dat jezelf tot het uiterste pushen

“De afstand gaat weer terug naar vijf kilometer, met de finish voor

de Kruithuisbrug en de Eerstejaars achten worden weer verspreid over de dag. Daarnaast huren we het evenemententerrein naast Proteus zodat daar botenwagens kunnen staan. De focus is verschoven, in plaats van een evenement voor toeschouwers willen we het nu weer een evenement voor de roeiers maken.� (20-02-2014) Deze veranderingen hebben zeker zin gehad aangezien de KNRB besloot om weer enkele velden als testmoment te bestempelen. Dit zorgde er onder andere voor dat de toproeiers weer terug kwamen om hun 5 kilometer op de Delftse Schie te varen met een aantal baanrecords waaronder in de SA2x, SA8+ en LN1x.

eigenlijk helemaal niet leuk is op het moment zelf. Maar des te groter is het geluk als aan het einde van de race blijkt dat er andere ploegen zijn gepakt, zelfs al is dit op een paar tienden, en blijkt dat inderdaad boven de ploeg is uitgestegen. De ploegen die nog niet hun ideale race hebben gevaren weten op dat moment dat er nog

25


werk aan de winkel is en dat er voor de volgende wedstrijd, de Heineken Roei Vierkamp, grote of kleine stappen moeten worden gezet. Die stappen kunnen bijvoorbeeld worden afgeleid uit de videobeelden die sinds vorig jaar worden uitgezonden via een livestream. Op twee punten langs de baan staan camera’s die de beelden naar het verenigingsgebouw sturen en waar deze vervolgens online gaan. Deze nieuwe toevoeging is weer een voorbeeld van de Delftse drang naar het vinden van steeds nieuwe verbeteringen. Om deze verbeteringen tot stand te laten komen zijn natuurlijk sponsors nodig. Sinds een groot

26

aantal jaren is Van Oord de hoofdsponsor, bij veel roeiers ook bekend van de tassen, bidons en andere gadgets. De sponsors hebben ook altijd gezorgd voor de bijnamen die aan de wedstrijd werden gegeven. Binnen Proteus staat de wedstrijd al lange tijd bekend als kortweg de WW, maar voor roeiers buiten Proteus zijn andere namen veel bekender. Eetcafe de Kurk heeft de eer de eerste hoofdsponsor te zijn waar een bijnaam vandaan komt. Andere zijn de ‘Multech’ of de ‘Pink’ natuurlijk afgeleid van latere sponsors. Of we ook bekend gaan staan als de Van Oord, de huidige hoofdsponsor, moet nog blijken.

WWISTJE DAT... ...De WW de opening is van het nationaal roeiseizoen? ...De eerste WW werd gevaren over 6000m in plaats van 5000m? ...De WW is ontstaan uit de behoefte van de KNRB aan een test voor het roeiseizoen? ...Er afgelopen jaar meer dan 1100 roeiers aan de start lagen in 250 bootjes? ...De WW pas twee maal is afgelast vanwege het weer? ...Er live video opnames online te zien zijn van de wedstrijd ...De WW georganiseerd wordt door de WinterWedstrijden kommissie (WWK)? ...De WW voor de eerstejaars wedstro’s hun eerste echte wedstrijd is? ...Het over-all baanrecord op naam staat van een Skøll/ Proteus combinatie SA8+ (15:56.2)? ...De tijden worden geklokt door de IRIS, onze eigen tijdwaarnemings commissie?


AGENDA

JANUARI

APRIL

8 Nieuwjaarsborrel 17 NKIR 24 Intrainingstest 30–13 Traika Sevilla

5 Varsity 11–12 Skøll Cup 18 Nereus Carpit Noctem 18–19 Hollandia / NK Klein 25–26 Studenten Roeiregatta Groningen

FEBRUARI 14 Gyas Hunze 21–22 Winterwedstrijden 27 Compotraika

MAART 6–8 Amsteltraika 14 Heineken Roeivierkamp 22 Head of the River Amstel 27–29 NOOC Openingstoernooi 28 Tweehead 29 Skiffhead

HEAD OF THE RIVER AMSTEL

MEI 2–3 Raceroei Regatta 16–17 Proteus-Eretes in ‘t Lang 23–24 Westelijke Regatta 24 Vogalonga 30–31 Euros Drienerlo Regatta

JUNI

NOOC OPENINGSTOERNOOI

5 Thetis Sprint 6–7 ARB / NK 13 Asopos Driekamp 20–21 ZRB 27–28 Koninklijke-Holland Beker

PROTEUS-ERETES IN ‘T LANG

PIETVONK.NL VOLDERSGRACHT 20 DELFT VOOR AL UW FIETSBENODIGDHEDEN 015 - 2123252 27


EJLD WINT OP DE ASOPOS NAJAARS IN DE 4*

COLOFON

Het Venster is het officiĂŤle verenigingsorgaan der D.S.R. Proteus-Eretes. Automatisch geabboneerd zijn ereleden, leden van verdienste, leden, oud-leden, donateurs en adverteerders.

Redactie Henk Pors Suzanne Peet Sjoerd Bosma Liza van den Berg Thijs Moret Robin van der Meel Katja Slangewal DaniĂŤl Willemsen Jolien Heddes Elke Wennekers Dave Verstrate

D.S.R. Proteus-Eretes Rotterdamseweg 362a Postbus 322 2600 AH Delft (015) 262 3720 info@proteus-eretes.nl www.proteus-eretes.nl Adverteerders De Sjees De Koperen Kat Piet Vonk

Venster 2014-11  
Venster 2014-11  

Het Venster van de D.S.R. Proteus-Eretes november 2014

Advertisement