Page 1

Els Engel KNT 3 - 89612 13-02-08 1


2


Inhoudsopgave Inleiding

blz. 4

Over de Twentsche Courant Tubantia

blz. 6

Stageopdrachten op een rij

blz. 10

Werken bij de Tubantia

blz. 16

Toekomst

blz. 19

Wie was ik, wie ben ik en wie wil ik worden?

blz. 22

Bijlage 1: Verklarende woordenlijst

blz. 25

Bijlage 2: Selectie van mijn teksten

blz. 26

Bijlage 3: CD-Rom met video’s

3


4


Inleiding Het heeft me niet veel moeite gekost om een stageplek te vinden. Benno Grootelaar kwam naar me toe met een e-mailadres en hij zei dat dít echt iets voor mij was. Hij vroeg in de weken daarna nog een paar keer of ik al gemaild had. De stage leek me wel leuk, maar ik wilde liever op eigen kracht een stage te vinden, met sollicitatiebrief en alles erop en eraan. Alleen zag ik niets dat me op het eerste gezicht meer aantrok. Toen heb ik toch maar Benno’s tip gevolgd. Ik voerde een oriënterend gesprek met Angelique Kunst, chef van de multimediaredactie van de Tubantia. Ik raakte enthousiast en zij wilde ook graag dat ik de stageplek ging vervullen. Ik hoefde geen sollicitatiebrief te schrijven, ik hoefde mezelf niet eens aan te prijzen. Alles was dus makkelijk en snel geregeld. Ik heb bij de multimediaredactie stage gelopen van maandag 3 september 2007 tot en met vrijdag 27 januari 2008. Ik heb geprobeerd mijn ogen open te houden en van elk voorval te leren. Opmerkelijke situaties heb ik tussentijds genoteerd. Een groot bedrijf als de Tubantia zit vol met complotten, mensen zijn soms keihard tegen elkaar en alle dingen die ik op school heb geleerd komen slechts zijdelings voor. Het zijn de verhalen waar elke stagiaire mee thuiskomt en voor mij was het niet anders. Ondanks de soms wel erg kritische opmerkingen die ik maak in het verslag wil ik benadrukken dat ik echt heb genoten van mijn stage. Ik vond het heel fijn bij de Tubantia. Hoewel de voor mij nieuwe situaties soms wel spannend waren had ik altijd een basis om op terug te vallen, namelijk mijn drie directe collega’s Erik, Roel en Marthy en mijn chef Angelique. Met hen heb ik een zeer prettige samenwerking gehad. Werken als redacteur of journalist is verslavend. Nadat mijn stage was afgelopen heb ik af moeten kicken, ik was onrustig en moest wennen aan vrije tijd. Daarna heb ik alle meubels in mijn kamer op een andere plek neergezet en ben ik aan dit verslag begonnen. In dit verslag beschrijf ik het bedrijf, mijn werkzaamheden, het leven als werkende, de interne relaties in het bedrijf, mijn toekomstbeeld en een reflectie op mezelf. De officiële naam van de krant is ‘De Twentsche Courant Tubantia’, maar ik kort het bijna overal af tot ‘Tubantia’. Eigenlijk is de krant ontstaan uit een fusie tussen de Twentsche Courant en de Tubantia. Op de redactie werd ook vaak ‘DTCT’ of ‘de TCT’ gezegd, maar dat vind ik niet lekker lezen. Vandaar dat ik voor deze afkorting heb gekozen. Verspreid door het hele verslag staan reacties van mensen. Die zijn gekopieerd van de site. Natuurlijk reageerden die mensen op iets heel anders dan wat ik hier geschreven heb, maar ik vond het wel grappig om die reacties uit hun verband te trekken. Ik doe het voor iedereen zichtbaar, in tegenstelling tot de manipulatie die soms onmerkbaar in videomontages zit. Om dit verslag enigszins leesbaar te maken voor mensen die niet in de journalistiek of de multimediawereld zitten heb ik een verklarende woordenlijst gemaakt. Woorden die in die woordenlijst voorkomen zijn de eerste keer dat ik ze gebruik omcirkeld. Ik wil mijn moeder Annemarie bedanken dat ze geduldig al mijn teksten heeft nagelezen en er commentaar op heeft geleverd.

5


Over de Twentsche Courant Tubantia BEDRIJFSOPBOUW De Twentsche Courant Tubantia is onderdeel van het multimediabedrijf Koninklijke Wegener NV uit Apeldoorn, dat tijdens mijn stageperiode is overgenomen door Mecom.

Mecom Het Britse Mecom is een groot Europees bedrijf dat zich specialiseert in regionale dagbladen. Het doet investeringen in nieuwe technologieën en probeert zo effectief mogelijk winst te maken. Er leefde vóór de overname angst bij werknemers van Wegener dat Mecom het bedrijf zou uitmelken en dan weer verkopen, maar het schijnt dat Mecom dat niet van plan is. Wegener Koninklijke Wegener NV is de grootste uitgever van regionale dagbladen in Nederland. Naast de Tubantia zijn de kranten Brabants Dagblad, BN/De Stem, De Gelderlander, De Stentor, het Eindhovens Dagblad en de Provinciale Zeeuwse Courant bij het bedrijf aangesloten. Wegener geeft ook multimedia en huisaan-huis kranten uit. Directie en hoofdredactie De directie en de hoofdredactie van de Tubantia moeten verantwoording afleggen aan de Raad van Bestuur van Wegener. De hoofdredacteur, André Vis, van de krantenredactie staat in functie onder de directrice, Gerda Bastet. Zij heeft de zakelijke leiding, maar ze heeft niets te vertellen over de inhoud van de krant. Direct onder André Vis staat Ger Dijkstra, de adjunct-hoofdredacteur. Die twee houden zich vooral bezig met de

6

grote lijnen van de krant. Als er conflicten zijn binnen het bedrijf over de inhoud worden zij erbij gehaald. Redactieraad André Vis is dus de baas van de redactie. Hij moet verantwoording afleggen aan de Redactieraad. De Redactieraad wordt eens in de zoveel tijd gekozen door alle journalisten van de krant. Zij kunnen zich ook verkiesbaar stellen. Het is dus zaak om goodwill te kweken bij je collega’s als je iets te zeggen wilt hebben over de inhoudelijke koers van de krant.

Redactiecommissie Naast de Redactieraad is er een Redactiecommissie, ook met gekozen leden. De Redactiecommissie houdt toezicht op de uitvoering van de CAO, dus de salarissen en de werkomstandigheden. Nima’s Keuzes over het dagelijkse nieuws worden gemaakt door de nieuwsmanagers (nima’s). Dat zijn Rob Wissink, Jan Smit en Paul Berkhout. Deze drie wisselen om de beurt dag- avond- en weekenddeinsten af. Zij beleggen dagelijkse vergaderingen en sturen journalisten af op items. Onder de nima’s staan de deelre-

dacties. Dat zijn: sport en beweging, mens en maatschappij, politiek en bestuur, de beeldredactie, de infographicsredactie, de vormgevingsredactie en de regionale redacties (buitenposten). Bijna alle deelredacties hebben een eigen chef. Van onder naar boven De journalisten leggen verantwoording af aan hun chef, de chefs aan de nima’s. De nima’s staan recht onder de hoofdredactie, de hoofdredactie onder de Redactieraad en de Raad van Bestuur. Redactiestatuut Het doel, de beginselen, de uitgangspunten, de verschillende redacties en de verhouding tussen de hoofdredactie en de directie van de krant staan vastgelegd in het redactiestatuut.


Dat is een belangrijk document waarin de richtlijnen staan in geval van conflicten en misverstanden. Niemand kijkt er ooit in, maar iedereen vindt het belangrijk.

MULTIMEDIA-AFDELING

De multimedia-afdeling van de Tubantia staat zo ongeveer los van de krantenredactie. Het is een aparte tak binnen Wegener. Peter Meerstra is de multimedia-manager en heeft de technische en commerciële leiding. De multimedia-afdeling bestaat uit de advertentieafdeling, de dorpspleinen, de videoredactie en de internetredactie. Peter heeft niets te zeggen over de journalistieke inhoud, dat doen Angelique Kunst en Hans Berkhout. Hans is chef van de dorpspleinen. Angelique van de andere twee redacties. De advertentie-afdeling staat recht onder Peter. We noemen Angelique chef, maar ze is eigenlijk een nima. Hoewel ze in functie onder Peter staat moet ze verantwoording afleggen aan de hoofdredactie van de krant, dus aan André Vis of zijn adjunct, Ger Dijkstra. De journalisten van haar twee redacties leggen aan haar verantwoording af. Ik liep stage bij de internetredactie, maar ik liep soms ook mee met de videoredactie.

www.tctubantia.nl De nieuwssite van de Tubantia is een website waar het laatste regionale nieuws als eerste is te lezen. De redactie neemt niet alleen persberichten over, maar het bedrijf doet ook aan eigen nieuwsgaring. Op die manier hebben we een streepje vóór op sites als bijvoorbeeld Twentenieuws.nl. Op de pagina waar je binnen komt (voorpagina) staat het laatste en belangrijkste nieuws. Daarnaast zijn er nog regiopagina’s waar regionaler nieuws op staat en er zijn specials die over specifieke onderwerpen gaan. Bij sommige artikelen staan video’s die zijn gemaakt door de videoredactie.

De opbouw van de multimedia-afdeling was bij mijn vertrek al bezig te veranderen, zo gingen de advertentieverkopers samenwerken met de advertentieverkopers van de krant. Er was ook sprake van dat de multimedia-afdeling niet meer direct onder Wegener zou vallen, maar onderdeel zou worden van de Tubantia.

7


OCHTENDOVERLEG

MIJN WERKPLEK

Je werkt samen met mensen en of die mensen nou boven of onder je staan in de bedrijfsstructuur maakt mij weinig uit. Iedereen heeft zijn eigen kwaliteiten en van iedereen kan je die expertise gebruiken. Natuurlijk moet je afspraken maken over verantwoordelijkheden en taken, maar iedereen is gelijk. Ik had er nooit bij stilgestaan dat die officiële hiërarchische bijkomstigheden zo letterlijk konden worden genomen. Het kantoor van de Tubantia is echter zeer structureel ingedeeld. De krantenredactie bestaat uit pleintjes, waarbij elk pleintje een deelredactie aangeeft. De hoofdredactie zit in het midden. De multimedia-afdeling is afgescheiden van de krantenredactie door een muur met grote ramen erin. De beide afdelingen kunnen elkaar dus van een afstandje bekijken, maar als ze elkaar willen spreken moeten ze een omweg door twee deuren en een gang maken. Dit is niet alleen letterlijk zo, maar ook figuurlijk, zoals ik later uit zal leggen. De multimedia-afdeling bestaat grofweg uit vier eilandjes. Een eilandje voor internet, een eilandje voor de dorpspleinen, een eilandje voor de advertentieafdeling - die bovendien nog een extra muurtje om zich heen heeft gebouwd-, en een studio voor de 8

videoredactie. Na een paar weken flexwerken kreeg ik een eigen werkplek op de internetredactie, dat was heel fijn. Ik kon de computer zo inrichten dat ik het voor mij logisch was. Toen ik eenmaal alles op een rijtje had (alle telefoonnummers, namen van onze eigen fotografen, namen van de chefs van de buitenposten, het verspreidingsgebied) kon ik me veel beter concentreren op de inhoud van het werk. Op de internetredactie zijn drie redacteurs in vaste dienst. Zij wisselen met elkaar de dagavond- en weekenddiensten af. Een dagdienst is van 9 tot 5, een avonddienst van 3 tot 11 (en ‘s nachts piketdienst) en tijdens weekenddiensten moet je de hele dag door bezig zijn met je werk (gedeeltelijk vanaf thuis). Mijn drie collega’s waren Erik, Roel en Marthy. Ze hebben alledrie hun eigen specialiteiten en zo heb ik veel verschillende dingen geleerd.

Erik had beloofd dat ik mee mocht naar het ochtendoverleg. Ik was het zelf alweer vergeten toen hij vroeg of ik met hem mee ging. Bij een overleg staan om een hoge ronde tafel alle redacteuren van de centrale redactie en iedereen vertelt wat hij aan het doen is en wat hij van plan is te gaan doen. Ik was op alles voorbereid, maar niet op een bekend tafereel. Het was een bekend tafereel, omdat het precies zo ging als bij de schoolkrant waar ik voor werkte op de middelbare school. Het was bij ons wel iets gezelliger en bewogener. Wij hadden altijd thee met koekjes en ik was al snel één van de senioren. Bovendien hadden wij niet elke avond een deadline. We hadden ook geen hard nieuws. En toch kwam het me vreemd bekend voor. Deze mensen waren helemaal geen gestreste harde bikkels die fel met elkaar discussieerden. Het was gewoon rustig, gezapig haast. Hier werd nieuws gemaakt en het leek bijna een gezellig kletsclubje.


De dorpspleinen zijn een verhaal apart. Aan het begin van mijn stage waren die nog geïntegreerd met de nieuwssite, maar al snel werden ze daarvan losgemaakt. Iedere regio heeft zijn eigen dorps- of stadsplein. Op die pleinen kan iedereen zijn eigen nieuws plaatsen. Als burgers dus iets opvalt of als ze een leuke foto of een leuk filmpje hebben, kunnen ze die onder hun eigen naam op de site zetten. Er zijn drie vaste mensen in dienst om te ‘modereren’, alles op de sites in goede banen leiden: Hans v/d Kolk, Lucy Boers en Hans Berkhout. Ik heb zelf niet veel te maken gehad met de dorpspleinen.

De videoredactie bestaat uit twee vaste camjo’s, Mieke en Marcel, en Angelique. Zij draaien met z’n drieën om de beurt ‘nieuwsdienst’, wat inhoudt dat ze 24 uur per dag beschikbaar moeten staan om ergens op af te gaan. Tijdens mijn stage waren er op de videoredactie drie stagiaires: Charlotte, Kelvin en Brenda. Dat betekende dat de redactie veel meer aankon dan normaal het geval is. Er werden dan ook veel extra projecten gedaan. Vooral aan het einde van mijn stage heb ik regelmatig meegelopen met de videoredactie.

PLATTEGROND VAN HET KANTOOR

Buiten

Koffie

Angelique

Roel

Erik

Marthy

Hans

Ik

Lucy

Brent Hans Thijs Jeannie

Studio Nico

Peter

Hokje

Gang

9


ALLEEN MET DE WERELD In de herfstvakantie waren alle journalisten van de multimediaredactie ineens op vakantie of met iets anders bezig en zat ik helemaal alleen op de afdeling. Alleen met mijn computer en telefoon, de poorten naar al het nieuws. Ik werd er heel erg onzeker van. Tot dan toe had ik altijd een journalist in de buurt gehad om mijn stukjes na te lezen, advies te geven, keuzes voor me te maken. Nu moest ik het zelf doen. Ik was erg bang dat ik iets zou missen, dat er groot nieuws zou zijn en dat ik het helemaal niet wist. Eén nacht heb ik er slecht van geslapen. Het was de nacht na het familiedrama in Enschede en ik droomde steeds half wakker half slapend dat ik een berichtje had geschreven waarin helemaal de verkeerde feiten en namen stonden. Ik probeerde de waarheid te achterhalen, maar ik bleef steeds maar achter de feiten aanlopen. In de reacties op de site werden de mensen kwaad en zeiden dat de Tubantia er nu wel echt een potje van had gemaakt. Het was een regelrechte nachtmerrie. Na die nacht besloot ik dat ik maar stagiaire was en dat het niet mijn schuld zou zijn als het finaal de soep in zou lopen. Dat hielp. Uiteindelijk is het best goed gegaan.

Stageopdrachten op een rij Voor een beschrijving van mijn stage zet ik hieronder een aantal veel voorkomende gevallen en wat hoogtepunten op een rij.

VEEL VOORKOMENDE GEVALLEN Koffie halen Je hoort vaak dat stagiaires worden gebruikt om koffie te halen en kopietjes te maken. Ik was vast van plan me niet voor zo’n karretje te laten spannen. En ik heb me toch een koffie lopen sjouwen tijdens mijn stage... maar ik was niet de enige. Iedereen op de redactie haalde koffie voor iedereen. Bovendien was zo’n koffie-expeditie een welkome afwisseling van het computerscherm. Dus: koffie halen hoort bij de job-omschrijving. Eindredactie nieuwssite Ik was de spin in het web. Vooral als ik alleen op de redactie zat wist ik precies wat er in de wereld en in Twente aan de hand was. In het begin was dat een heel vreemde gewaarwording. Als je op straat loopt - daar waar het gebeurt - lijk je haast blind vergeleken met wat je ziet als je binnen naar een schermpje zit te staren. De eindredactie van de nieuwssite hield in dat ik moest beslissen wat het nieuws was. Ik kreeg honderden berichten per dag te zien en ik moest daaruit een selectie maken voor de voorpagina en een volgorde van belangrijkheid aangeven op de regiopagi10

na’s. Als een bericht niet geschikt was voor internet moest ik het aanpassen, inkorten of herschrijven. Natuurlijk heb je een houvast aan de indeling van de krant en aan het ANP - en later ook aan je ervaring -, maar het zijn toch zware beslissingen. Internet bestaat natuurlijk niet alleen uit tekst. We gebruikten de teksten als een kapstok om er allerlei media aan te hangen: foto’s, mash-ups (bijvoorbeeld Googlemapjes), video’s, in-lineen externe links, al dan niet interactieve graphics en kadertjes met extra informatie. We gebruikten allerlei verschil-

lende bronnen en archieven om een artikel zo volledig mogelijk te maken. Je moest daarvoor echt begrijpen wat er in een artikel stond, zodat je de juiste toevoegingen deed bij de tekst. Creatieve oplossingen bedenken voor onvolkomenheden in systeem In het begin leek Escenic, het systeem waar de internetredactie mee werkt, geweldig. Je kunt er heel gemakkelijk en snel ‘heel veel’ mee. Ik hou ervan om de

grenzen te zoeken van programmeertalen en computerprogramma’s. Escenic bleek al snel een piepklein autarkisch en dictatoriaal eilandje en ik was zó bij de grens. Escenic leek te proberen zoveel mogelijk eigen initiatief de kop in te drukken en bovendien weigerde het samen te werken met andere programma’s. Dat vroeg om creatieve oplossingen. Mijn collega’s en ik hebben vele uurtjes besteed aan het hacken van het systeem. Een voorbeeld? Om de volgorde van sommige nieuwsberichten aan te geven moesten we de publicatietijd veranderen...


Artikelen van persberichten maken Dagelijks kregen we tientallen persberichten binnen. Sommigen waren belangrijk genoeg om te gebruiken voor de site, zoals de politieberichten. Omdat de krantenredacteurs (enkele uitzonderingen daargelaten) stelselmatig weigerden het nieuws zo snel mogelijk te flashen, waren we wel gedwongen die persberichten zelf tot een goed verhaaltje te verwerken.

26 november (n.a.v. persbericht politie)

De teksten gingen over de meest uitlopende onderwerpen. Vaak hing het er maar net van af wat voor persberichten we binnen kregen. Voor een selectie van de teksten die ik heb geschreven verwijs ik naar de bijlage. Hierbij drie verschillende tekstjes:

ALMELO – In verpleegtehuis Eugeria in Almelo werd zaterdag een 80-jarige vrouw dood aangetroffen. Nadat een gemeentearts haar had onderzocht bleek dat ze niet aan een natuurlijke dood was overleden.

10 oktober (n.a.v. persbericht GGD)

GGD’s voeren gezondheidsonderzoek uit via internet ENSCHEDE - De GGD’s van Gelderland en Overijssel doen in oktober en november een grootschalig onderzoek naar de gezondheid, leefstijl en het welzijn van jongeren. Het onderzoek wordt gehouden op middelbare scholen via een vragenlijst op internet. In Twente doen 46 scholen mee. Het onderzoek heet E-MOVO, wat staat voor Elektronische Monitor en Voorlichting. Na het invullen van de vragenlijst krijgen jongeren persoonlijk advies over hun eigen gedrag. Verder staan er links naar websites met betrouwbare en leuke informatie over gezondheid. De resultaten van het onderzoek worden verwerkt in rapporten per school en per gemeente. Zo kunnen zij, eventueel met hulp van de GGD’s, activiteiten opzetten die de gezondheid van jongeren verbeteren.

Telefooninterviews In nóg extremere gevallen van eigen nieuwsgaring moest ik zelf telefonisch interviews afnemen. Dat kwam niet vaak voor, maar het was wel een van de spannendste dingen die ik heb gedaan tijdens mijn stage. Caravancrash We kregen een mailtje van een journalist uit Oldenzaal. Hij had foto’s gemaakt van een auto die een geparkeerde caravan helemaal aan gort had gereden. Er stond bij: ‘wellicht aardig voor internet?’ Een collega belde de journalist in kwestie, maar die zei dat hij verder ook niet wist wat er aan de hand was en dat hij er ook niks mee ging doen voor de krant. Toen zaten we met spectaculaire foto’s, maar zonder verhaal. Iemand zei tegen mij: ‘nou, zoek jij maar eens uit wat daar aan de hand is,’ en dat was genoeg om mijn handen te laten jeuken. De caravan was zo te zien van het uitzendbureau Tempo Team,

dus die belde ik op. Ik kreeg een opgewonden mevrouw aan de telefoon die me precies vertelde wat er gebeurd was. Ze zei dat de politie op dat moment nog bij haar op het kantoor was, net als de bestuurder van de auto die de aanrijding had veroorzaakt. Jammer genoeg wilde de bestuurder niet aan de telefoon komen. ‘De Tubantia moet eens écht nieuws brengen,’ was zijn commentaar.

Afloop brand Diekmanhal In januari 2007 brandde de oude Diekmanhal in Enschede af. De eigenaar, die er een attractiehal in exploiteerde, was voor miljoenen gedupeerd. Voor ons jaaroverzicht wilden we graag vertellen hoe het verhaal was

Bejaarde vrouw vermoedelijk omgebracht

De politie heeft zes mensen aangehouden in verband met deze zaak, twee zitten nog vast. Het gaat om een 70-jarige man uit Maastricht en een 49-jarige man uit Almelo. Het is nog niet duidelijk wat de precieze oorzaak van het overlijden van de vrouw is. 4 december (n.a.v. persbericht politie)

Flessendief dupeert supermarkt BORNE – Een 20-jarige man uit Borne dacht even snel geld te verdienen door lege flessen bij de achterdeur van een supermarkt aan de Letterveldweg weg te halen en bij de voordeur opnieuw in te leveren. Een van de werknemers betrapte hem. Toen de man het bonnetje van de flessenautomaat bij de kassa wilde inleveren hield het personeel van de supermarkt hem aan. Hij is door de politie opgesloten.

afgelopen, maar nergens konden we er iets over vinden. Het laatste bericht was van mei 2007, dat de PvdA tegen heropbouw van de hal was. Angelique gaf mij de opdracht om uit te zoeken hoe het verhaal verder ging. Eerst belde ik de redactie 11


‘Patiënt zoekt verpleegkundige’ OLDENZAAL – Op de Ganzenmarkt in Oldenzaal heeft een auto vrijdag een promotiecaravan van uitzendbureau Tempo Team geramd. De bestuurder van de wagen wilde zijn parkeerplek verlaten toen hij om onbekende reden de macht over het stuur verloor.

Foto: Rik Visschedijk

“We hoorden ineens een klap en hard geraas, we dachten dat er iemand onwel was geworden,” zegt een medewerkster van het uitzendbureau. Op de caravan waren slogans uit de reclamecampagne van het uitzendbureau geplakt. De auto raakte de caravan precies op de plek waar de leus ‘patiënt zoekt verpleegkundige’ stond.

Afgebrande Diekmanhal herbouwd ENSCHEDE - De in januari afgebrande Oude Diekmanhal wordt komend jaar herbouwd. Ondernemer Jacob Narraina wil er opnieuw een attractiehal van maken met onder meer paintball, lasergames, snooker en horecagelegenheden. Narraina was exploitant van Starworld, het attractiepark dat in de oude Diekmanhal gevestigd was toen deze in januari afbrandde. De ondernemer heeft de afgelopen maanden met de gemeente om de tafel gezeten om de herbouwplannen te bespreken. Daarbij waren drie verschillende opties de orde. Volgens Narraina is uiteindelijk gekozen voor een plan met een hal die de helft groter is dan de oude, en die 40 meter verder naar voren staat. Momenteel wordt er druk gerekend over de haalbaar-

Enschede op, maar die wist het ook niet. Zij noemden die affaire niet in hun jaaroverzicht. De redactie Hengelo (waar de eigenaar vandaan komt) had geen telefoonnummers. Uiteindelijk wist ik het nummer van de vrouw van de eigenaar te bemachtigen, en via haar het mobiele nummer van haar man. Gelukkig had ik me goed ingelezen. De eigenaar, de heer Narraina, was namelijk direct erg kwaad 12

op me. Nou ja, niet op míj, maar op de Tubantia en ik belichaamde die voor hem op dat moment. Hij schold me nog net de huid niet vol, maar hij beschuldigde me wel dat wij zo slecht hadden bericht over zijn verhaal. Zoals wij het hadden opgeschreven klopte het helemaal niet. Bijna wanhopig riep ik: “Ja maar meneer, hoe zit het dan wél?” Toen moest hij grinniken en was het ijs gebroken.


Hoi lieve b*, Vanochtend beleefde ik een verstrooid uur vol vreemde gebeurtenissen... Afwezig gooide ik mijn lenzenbakje leeg in de gootsteen. Ik vergat alleen even dat mijn lenzen er nog in zaten. Die belandden dus in de gootsteen. Gelukkig kon ik ze er nog uitvissen, alleen wist ik niet meer welke rechts en welke links was. Dit leidde ertoe dat ik per ongeluk twee lenzen in één oog deed. Alle werknemers van de krant krijgen een elektronisch pasje. De deur gaat vanzelf open als je aan komt lopen. Alleen vanochtend niet. Ik stond voor de deur en de deur bleef dicht. Ik voelde me verstoten. Ik mocht blijkbaar niet meer naar binnen! Vier keer heb ik met mijn tas gezwaaid voordat ik besefte dat ik mijn portemonnee met daarin het pasje was vergeten. Bij het aankleden twijfelde ik of ik mijn oude vertrapte all stars of mijn oude vertrapte schoenen met lage hakjes zou aantrekken. Het werden de schoenen met lage hakjes. Alhoewel... De schoenen zijn zo versleten dat er van hakjes geen sprake meer kan zijn. Ik loop eigenlijk op de verstevigde laag onder de ex-hakken en de voering van de schoenen. Die laag is glad, maar nog gladder dan ik dacht. Ik was nog geen vijf minuten op de redactie of ik werd gedwongen in een meedogenloze spagaat op het vlakke linoleum. Gelukkig zag alleen één man van de internetadvertenties het... Ik heb de rest van de dag op eieren gelopen. Hoe gaat het met jou? ee

Reacties accorderen Mijn meest regelmatige confrontaties met journalistieke ethiek en opinie waren tijdens het accorderen van de reacties van lezers. In het begin was ik diep geschokt over hoe mensen zich gedragen als ze zich anoniem wanen. Soms had ik er nachtmerries van. Ik ben zeer ontnuchterd over hoe de algemene maatschappelijke opinie is. Bij de Tubantia leerde ik te beseffen hoe klein en apart mijn kringetje van vrienden is waarmee ik op één lijn zit en hoe hard mensen voor elkaar zijn. Je zou denken dat er af en toe een scheldpartij binnen komt en meestal goed overwogen meningen, maar het is juist andersom. Tijdens het accorderen van reacties balanceer je constant op de grens van het toelaatbare. De redactie laat alles toe wat niet strafbaar is, wat inhield dat we toch vele reacties moesten verwijderen. Per ongeluk een reactie doorlaten die echt niet kan, kon soms rampzalige effecten hebben. Zoals die keer dat ik een kwade advocaat aan de lijn kreeg die in zeer dure woorden allerlei dreigementen uitte omdat één van mijn collega’s per ongeluk de naam van een verdachte in een reactie had doorgelaten. Ik heb hem maar snel doorverbonden met Angelique. Filmpjes maken Soms mocht ik meelopen met de videoredactie. Ik vind dat een cross mediale journalist moet kunnen filmen en monteren, dus ik wilde het graag leren. Tijdens de Military in Boekelo heb ik veel zelf gefilmd. Het was leuk om te proberen de wedstrijden zo goed mogelijk in beeld te brengen. Ik had nog niet genoeg ervaring om zelf te monteren, maar ik heb geprobeerd goed mee te denken. Het was een intensief maar zeer

leerzaam weekend. http://www.tctubantia.nl/sport/ militaryboekelo Met Marcel mocht ik mee naar Grolsch toen dat bedrijf ging fuseren. Dat was mijn eerste echte persconferentie. Buiten was het koud en binnen was het behaaglijk warm. Er waren heerlijke luxe broodjes, fruit en koffie voor de journalisten en onder anderen de NOS, RTL Z (met een live verslaggeefster), het ANP, Oost en het Financieele Dagblad lieten zich door het bedrijf in de watten leggen. We kregen een naamkaartje en een informatiemap met een cd met digitaal materiaal. De persvoorlichter wilde ons angstvallig weghouden van de normale werknemers, maar door de kou te trotseren hebben we er stiekem toch een paar gestrikt op de parkeerplaats. http://www.tctubantia.nl/regio/ enschede/2180994/Grolsch-laatzich-overnemen.ece De moeder van de zwaar gehandicapte Nina kreeg een aangepaste auto van stichting Hart in Twente. Charlotte en ik gingen filmen hoe de auto het leven van het gezin had veranderd. We hadden geen idee wat de handicap van Nina inhield, we hadden gedacht dat we haar konden interviewen, maar ze kon niet eens praten. Het gezin was heel vriendelijk en open en alles bij elkaar maakte het item veel indruk op me. http://www.tctubantia.nl/video/ regionieuws/article2476897.ece Een jeugd-carnavalsprins gaf geld aan de kinderafdeling van het ziekenhuis. Dit was het eerste item wat ik helemaal zelf heb gemaakt. Brenda was wel mee, maar ik heb het film- en montagewerk gedaan. http://www.tctubantia.nl/video/ regionieuws/article2511791.ece

13


Mijn laatste en spannendste item, dat ik echt helemaal in mijn eentje maakte was een kijkje in het militaire hospital dat bij het ziekenhuis in Enschede werd geplaatst. Ik vond het ontzettend moeilijk, maar het ging goed. Ik kreeg bijna 3300 kijkers. http://www.tctubantia.nl/video/ regionieuws/article2531653.ece Digitaal research Eigenlijk hoorde het niet echt bij mijn ‘baantje’, maar het kwam regelmatig voor: mensen die een bepaald artikel uit de krant zochten en het niet op internet konden vinden. Meestal verleenden we de service om ze het verhaal digitaal toe te sturen. Daarnaast hingen we oude artikelen aan follow-ups. Daarmee deed ik veel ervaring op met zoeken in digitale archieven. Door de juiste zoektermen op de juiste manier in te typen (met “” of + of & of and) kon je de meest verstopte artikelen terugvinden. Verder kwam het vaak voor dat ik dingen moest onderzoeken en verifiëren op internet. Adressen zoeken, namen van bedrijven checken en kijken wat er over een bepaalde persoon te vinden was. Een paar collega’s van de videoredactie hadden bijvoorbeeld een keer iemand geïnterviewd van wie ze de naam niet hadden verstaan en ze konden er niet uit komen of het een man of een vrouw was. Ze wisten alleen de achternaam en de woonplaats. Het was een uitdaging om dit via internet te achterhalen. Mensen met mensen doorverbinden In het begin vond ik het heel moeilijk om vragen van bellers te beantwoorden. Ik wist nog zo weinig van het bedrijf en de werkwijzen. Toch heb ik steeds de telefoon opgepakt. Als ik iets niet wist vroeg ik het gewoon

14

aan een collega, of als ik alleen was maakte ik een notitie. Vooral het briefje met alle doorverbindnummers dat ik na een paar weken maakte bood een echte houvast. Praten over bedrijfsvoering Niet echt een vaardigheid of competentie, maar toch veel voorkomend. Hoe verander je een print-bedrijf in een cross mediaal bedrijf? Ik heb veel gesprekken gehoord die over dit onderwerp gingen. Het is moeilijke materie en er komt veel bij kijken. Doordat ik deze gesprekken heb bijgewoond begon ik te beseffen dat ik in ieder geval géén manager of beleidsmaker wil worden.

HOOGTEPUNTEN Regiobanners Al vrij in het begin van mijn stage gebeurde er een ingrijpende reorganisatie: alle regio’s kregen een eigen subpagina. Voor al die subpagina’s moesten banners gemaakt worden. Ik kreeg die taak toegewezen. Ik probeerde verschillende dingen uit en uiteindelijk kozen mijn collega’s voor een banner met een zelfgemaakte illustratie.

Foto: MST

Omdat ik geen Twentenaar ben, moest ik research doen naar de regio’s in het verspreidingsgebied. Daar heb ik later veel aan gehad. http://www.tctubantia.nl/regio/ tubbergen

Solarteam Het Solarteam Twente ging in Australië tegen de rest van de wereld racen met een wagen die op zonne-energie reed. Ik maakte een speciale pagina met filmpjes en foto’s van de hele onderneming aan de hand van het materiaal dat we van het solarteam toegestuurd kregen. We noemden de pagina ‘Twente Down Under’. Daar vond ik een leuke foto bij van het volledige solarteam dat op zijn buik onder de auto lag te kijken. De volgende dag kreeg ik een mailtje: ‘Die foto is van het Delftse team!’. Oei... Ik heb maar gauw een andere foto opgezocht. http://www.tctubantia.nl/solarteam Tubflitspagina http://www.tctubantia.nl/tubflits


Cultuuragenda Reggestreek Regioredactie Nijverdal wilde graag een cultuuragenda op hun regiopagina hebben. Daarvoor heb ik al mijn hackers-kwaliteiten aangesproken. Het was echt lastig om het precies zo te krijgen als ik wilde. Ze waren er tevreden over. http://www.tctubantia.nl/regio/hellendoorn Grafieken stadsportret Enschede Voor het video-stadsportret van Enschede hadden we bedacht dat er negen delen zouden komen die allemaal werden vooraf gegaan door een intro met een grafiek. De negen grafieken heb ik gemaakt. Het zijn zo’n beetje de slechtst bekeken filmpjes van het jaar geworden, maar ik heb er wel ervaring mee opgedaan. http://www.tctubantia.nl/regio/enschede/stadsportret-en Overzicht dagelijkse en wekelijkse taken Ik begon me op een gegeven moment af te vragen hoe mijn collega’s konden onthouden wanneer ze wat moesten doen. Ik ben zelf erg van de lijstjes. Daarom heb ik een lijstje gemaakt met alle taken die moesten gebeuren. Uiteindelijk heeft Roel die taken allemaal in Outlook gezet, zodat het voor iedereen overzichtelijker werd. Vragen nieuwsquiz Voor de jaarlijkse nieuwsquiz heb ik een aantal vragen bedacht. De vragen 8, 9, 10, 11, 12, 13 en 15 zijn uiteindelijk door mij bedacht. Soms wel een beetje aangepast, vooral de sportvragen... http://www.tctubantia.nl/nieuwsquiz Saxion infographic Voor een special die de Tubantia over het Saxion maakt moest een infographic gemaakt worden. Het was een enorme klus. Ik had al vrij snel de techniek bedacht, maar doordat het erg lang duurde voordat bekend was wat er allemaal in de infographic moest komen kon ik er niet op tijd aan beginnen. Ik had de infographic nog niet af toen mijn stage was afgelopen en er zou een opvolger gezocht worden.

15


Werken bij de Tubantia Werken versus school Niet veel stagiaires zullen het zeggen, maar ik vind 40 uur per week werken wel vermoeiend, maar minder stressvol dan studeren. Het grote verschil is dat je als je thuiskomt alles van je af kunt zetten en kunt doen en laten wat je wilt. Als je studeert heb je altijd maar die druk op je schouders van onafgemaakt huiswerk en lopende projecten waar je thuis aan moet werken. Als je ervoor kiest om huiswerk te maken in plaats van tv te kijken doe je het beter op school. Je studie is helemaal verweven met je privé-leven. Hoewel mijn privé-leven naast de Tubantia volledig gevuld was met boodschappen doen, koken, afwassen, de was doen en actualiteiten volgen voelde het vooral in het begin toch elke keer weer als een beetje vakantie. Helemaal vrij - echt VRIJ - om te doen wat je wilt! (het huishouden dus...). Ik was vaak te moe om te gaan sporten of uit te gaan. Een ander groot verschil met school is natuurlijk dat ik nu in het écht bezig was. Wat ik maakte werd ook daadwerkelijk gezien en gelezen, door honderden, soms duizenden mensen. De Tubantia is in Twente een instituut en wordt door veel mensen serieus genomen. In het begin vond ik dat nogal een eng idee. Het verbaasde me dat mijn collega’s er zo laconiek over deden. Alsof ze boven hun lezers stonden. Later besefte ik dat je wel zo móet denken, anders verzand je in eindeloze verbeteringen en het nieuws gaat zo snel dat je wel door moet naar het volgende item.

16

MONDJE DICHT Terwijl hij door de regiopagina’s ging zag Erik dat er een bericht op de pagina Enschede stond dat een week oud was. Het werd gepresenteerd als nieuws: ‘gisteren schreef...’ Erik vertelde het aan Angelique en zij zuchtte en haalde haar schouders op. Ik was verbaasd. ‘Ga je dat niet tegen ze zeggen,’ vroeg ik. ‘Nee,’ was haar antwoord. Ze droeg twee redenen aan waarom ze niets deed. Ten eerste is ze lang chef op de redactie Enschede geweest en wil ze niet de indruk wekken dat ze het beter weet dan de nieuwe chef. Ten tweede heeft de multimediaredactie de stadsredacties nog nodig voor flashes enzo. We moeten ze niet tegen de haren in strijken, want wie weet werken ze dan niet meer mee. Ik stond perplex. Gaan de werkrelaties in het bedrijf vóór de kwaliteit van de krant? Kunnen die journalisten dan niet tegen een beetje opbouwende kritiek? Dit is toch niet de manier waarop professionele krantenmakers met elkaar om moeten gaan?

Vooral in het begin raakte ik steeds maar weer in de war omdat alles wat ik op school had geleerd gewoon niets met de werkelijkheid te maken scheen te hebben. Welke journalist schrijft er nou een projectplan, of een plan van aanpak? Ik heb er geen één gezien tijdens mijn stage, terwijl we toch genoeg projecten deden. En hoe zit het met op tijd beginnen en plannen? De nieuwsquiz werd een week van te voren in elkaar geramd. Vervolgens kwam het team er achter dat als we eerder waren begonnen, of als we nou gewoon één brainstormsessie hadden gehouden, dat we er dan iets écht goeds van hadden kunnen maken. En dat is maar een voorbeeld. Het gebrek aan brainstormsessies, vergaderingen, agenda’s, plannen van aanpak, duidelijke communicatie, onderlinge controle, evaluatie en reflectie vond ik merkwaardig. Ik heb op school gezien hoe een product vernieuwend, grappig, aantrekkelijk en populair kan zijn door stomweg deze eenvoudige werkwijze te hanteren. Het ergste komt nog: de Tubantia heeft niet eens een DOELGROEPOMSCHRIJVING. Nou ja... Ik ben er wel achter gekomen hoe het komt dat het team niet het uiterste van zijn kunnen vergde. Het is zowel gruwelijk als simpel. Het is de reden waarom ik later liever niet in een groot bedrijf ga werken. Egoïsme. Op school heb je maar één belang (althans, daar ga je toch van uit): een hoge beoordeling halen (of voor sommigen een voldoende halen). Dus doe je je best. Probeer je het team te motiveren. Controleer je je medestudenten zodat zij niet meeliften. Werk je samen en spreek je elkaar aan op elkaars gedrag.


Maar in een bedrijf als de Tubantia is iedereen de hele dag druk bezig zijn eigen hachje te redden en zijn eigen willetje door te drijven. Er is simpelweg geen tijd, motivatie en energie over om te doen wat nodig is om het product te maken tot wat het zou kunnen zijn. Ik vond deze ontdekking schokkend. Het gekonkel vond niet zo zeer plaats binnen het team, maar vooral tussen verschillende redacties en hiërarchische lagen. Op een gegeven moment begon ik de invloed van Wegener als zeer beperkend, belemmerend en drukkend te ervaren. Het was steeds weer een dooddoener als je wat leuks bedacht en het kon niet omdat Wegener of het systeem van Wegener dwars zat. Ik bewonder mijn collega’s, dat ze na zo’n lange tijd nog steeds de wil kunnen opbrengen creatieve ideeën te opperen. Ik kan me heel goed voorstellen dat je op een gegeven moment getemd raakt en je alleen nog maar beperkt tot je officiële en hoognodige taken. De laatste twee dagen Tijdens mijn stage had de Tubantia af en toe primeurs. Ook de laatste donderdag van mijn stage. De nima vertelde rond het middaguur over de telefoon dat er een gevaarlijke bacterie was gevonden op de intensive care van het Medisch Spectrum Twente, het ziekenhuis in Enschede. Het leger zou komen met een nood-intensive care. We mochten het niet op internet plaatsen, want het was een primeur voor de krant. Ik was stomverbaasd. Zoiets is toch schokkend, dat moet het grote publiek toch zo snel mogelijk weten? Bovendien, als we het op internet zouden zetten was het evengoed een primeur voor de náám Tubantia. Alle sites zouden schrijven: “...meldt

de Twentsche Courant Tubantia donderdag...,” omdat ze een bron moesten vermelden. Marthy vertelde dat het waarschijnlijk niet mocht omdat de hele landelijke pers er dan al diezelfde dag op af zou komen. Als dat gebeurde was de Tubantia wéér het plaatselijke sufferdje, terwijl de krant anders de enige zou zijn met dit bericht. Er werd wat heen en weer gelopen door de gang en de twee deuren en de glazen wand werd wederom verwenst. Mieke en Charlotte waren aan het filmen bij een ongeluk en Brenda en ik waren de enigen van de videoredactie die aanwezig waren. Was het niet een goed idee om er vast heen te gaan om te filmen? Daarmee gaf je toch geen primeur weg? Brenda en ik gingen op pad. Bij het ziekenhuis waren wat bouwvakkers bezig onder toe-

Screenshot van ‘Een kijkje in het militaire hospital’. TubTV 25-01-08

zicht van soldaten een extra ingang te maken. Toen we wilden gaan filmen werden we tegengehouden door het hoofd van de beveiliging. Hij gaf me het nummer van de PR-afdeling van het ziekenhuis. Ik twijfelde. Als ik de PR zou bellen zouden ze weten dat we op de hoogte waren en misschien wel een landelijk persbericht rondzenden. Weg primeur. Ik belde Mieke. Die was kwaad. Ze zou de adjunct-hoofdredacteur wel even inlichten. Later belde ze terug dat we gewoon contact op konden nemen met de PR. Dat deed ik en ik regelde een interview voor een half uur later. Drie kwartier later zaten we nog steeds te wachten en kwam Mieke ons versterken, Brenda ging naar haar andere baantje. We bleven wachten op de persvoorlichter. Het liep al tegen

ANTIEKE LEIDERS Er kwam een nieuw foto-archiveer-systeem. Vroeger konden we bij alle foto’s die de fotografen opstuurden. Nu konden we alleen nog bij de foto’s die in de krant kwamen. De multimedia-redactie was boos. Dat is toch zeker niet cross mediaal of multimediaal werken? De kracht van een website is juist dat je méér foto’s kunt plaatsen dan in de krant. De antieke leiders van Wegener waren ons weer eens vergeten. Of veel erger: ze begrepen niet wat het nut is van internet.

17


etenstijd. Een half uur later kwam er nóg steeds niemand. Ik belde de PR maar weer eens. De vrouw die ik aan de lijn kreeg ging ineens heel moeilijk doen en zei dat de persvoorlichter geen tijd had. Ondanks alle argumenten die ik aanvoerde kreeg ik geen interview. Nu was het wachten op het leger dat die avond met materiaal zou komen. Terwijl we bezig waren wat shots vanaf de openbare weg te schieten zagen we RTL aankomen. Later ook Oost. Mieke zei dat ik de PR nog maar eens moest bellen. Het argument dat er al landelijke pers aanwezig was deed de vrouw overstag gaan. Ik kreeg het telefoonnummer van de persvoorlichter. Wat hij zei was onthutsend. Hij zei:“ik heb met een journalist van jullie krant afgesproken dat ik met niemand van jullie zou spreken. Ik heb toestemming van jullie hoofdredacteur nodig voordat ik jullie een interview geef. Nu moet ik ophangen, want RTL staat hier naast me.” Vooral voor Mieke, als vaste journalist van de videoredactie met jaren ervaring, was het zeer vernederend. We moesten aan ‘papa’ vragen of die grote meneer misschien ook met ons wilde praten. Ik vond het erg onprofessioneel. Bij bijvoorbeeld Oost zou zoiets nóóit gebeuren en dit had natuurlijk alles te maken met

NAGEAAPT Naar aanleiding van een oersaai persbericht in vaktaal dat naar alle Nederlandse nieuwsbedrijven was gestuurd, schreef ik een stukje in begrijpelijke taal over de nominatie van een Twents bedrijf voor een innovatie-prijs. Ik had namelijk de genomineerde bedrijven even gegoogled en zag dat er één uit Enschede kwam. Het was geen bijster interessant bericht en er kwam geen enkele reactie op, maar ik had het helemaal zelf geschreven. De volgende dag zag ik tot mijn verbazing dat Oost mijn verhaaltje wel móet hebben gelezen, want hoewel hun berichtje een stuk korter was leek het verdacht veel op het mijne... http://www.tctubantia.nl/voorpagina/article1969147.ece http://www.rtvoost.nl/nieuws/?id=77874

Screenshots van ‘Een kijkje in het militaire hospital’. TubTV 25-01-08

de grote battle tussen print en multimedia. Natuurlijk gaf de adjunct-hoofdredacteur ons direct toestemming. De rest van de avond hebben we tussen de landelijke pers gestaan. Ik heb mijn ogen uitgekeken. Helemaal toen ik ‘s avonds en de volgende ochtend helemaal alleen mocht filmen, toen rustte alle verantwoordelijkheid voor beeld, tekst en interviews op mijn schouders. Ik heb de laatste twee dagen van mijn stage heel veel geleerd.

18


Toekomst WAAR WIL IK HEEN?

Het is wel goed om in een groot bedrijf te werken omdat er zoveel mensen met ervaring zijn waar je van kan leren. Toch weet ik zeker dat ik het nóóit lang uit zou houden in zo’n slecht samenwerkende - of elkaar tegenwerkende - omgeving. Hoewel de gehele multimedia-redactie me in het begin al waarschuwde kon ik er niets aan doen dat ik de invloed van Wegener en de krantenredactie als steeds beklemmender ging beschouwen. Wij probeerden hier een mooi product neer te zetten en aan alle kanten werden we afgeremd. Zou het bij alle grote bedrijven zo gaan? In dat geval wil ik later niet zo’n frustrerende baan. Of in ieder geval niet lang. Op dit moment zie ik drie opties voor mijn toekomst: Een klein non-profit bedrijf Hoe minder schakels, hoe beter de samenwerking lijkt me. Op school was het werken in projectgroepen ook frustrerend, maar het ging vaak sneller en makkelijker dan de projecten die bij de Tubantia werden uitgevoerd. Verder ben ik niet zo commercieel ingesteld. Dat kijkcijfers trekken stuitte me bij de Tubantia al tegen de borst en liever ben ik daar niet mee bezig. Natuurlijk besef ik dat er eigenlijk helemaal geen non-profit media-bedrijven bestaan. Maar ik ben hier bezig een ideale toekomst te beschrijven... Dat een klein non-profit bedrijf prettiger werkt zag ik ook toen mijn moeder bij een vrij klein gesubsidieerd adviesbureau voor sociaal cultureel werk werkte. De directeur was niet zo ver weg en bemoeide zich nog gewoon met het welzijn van het personeel. Er waren ook niet zoveel managers.

Maar ja, dat bureau is failliet gegaan. Door bezuinigingen bij de overheid... Freelance werken Een zeer onzekere manier van aan de kost komen, daar ben ik me van bewust. Je moet een goed netwerk hebben en altijd kwaliteit leveren. Je hebt geen vast inkomen en je weet nooit wanneer je moet werken. Bovendien moet je het meeste alleen doen. Maar ach, van dat soort stress heb ik meestal niet zo’n last, en van weinig geld leven doe ik altijd al. Hoewel ik de voordelen zie van werken met collega’s vind ik het ook fijn om alleen te werken. Als je jarenlang elke dag maar weer van 9 tot 5 op dezelfde stoel achter dezelfde computer op hetzelfde kantoor werkt heb je een grote kans op sleur. Het grootste probleem zal het netwerk zijn. Ik betwijfel het nut van mijn Twentse netwerk wanneer ik zou verhuizen. Er is niets wat mij aan de regio bindt, behalve het natuurschoon. Een eigen bedrijf beginnen Al helemaal een gedurfd plan. Ik weet niet of ik de juiste kwaliteiten heb om een eigen bedrijf te beginnen en ik zou ook nog niet weten wat voor een bedrijf. Ik weet ook helemaal niet hoe dat moet. Eigenlijk ben ik nog niet zo bezig met deze optie. Ik noem ‘m alleen omdat sommige mensen hebben gezegd dat ze me later wel een eigen bedrijf zagen beginnen. Tsja, maar waarin?

EEN ECHTE LEZER(!) Ik kom niet uit het verspreidingsgebied van de Tubantia, dus ik had nog nooit een echte lezer van de krant gesproken. Alleen lezers van de Stentor, mijn familie, en die zijn erg kritisch en niet al te positief over die krant. Op een feestje in Westerhaar-Vriezenveensewijk (of all places) was het zo ver: een man bekende tegenover mij en mijn vader dat hij zo pessimistisch was over de samenleving. ‘Kijk maar in de krant. Ik lees dan de Tubantia en dan staan daar van die verhalen in over criminele jongeren enzo...’ Hij kwam niet veel verder, want uiteraard moest mijn vader trots verklaren dat ik bij die krant werk. Ik zei: ‘Iets is pas nieuws als het afwijkt van het normale, dus die criminele jongeren zijn niet normaal. Nee, zo erg kan het niet zijn met de samenleving.’ Waarop de man snel oversprong op televisie. ‘Ik zag laatst een documentaire op tv over de randstad en daar kwamen allemaal mensen in voor die wapens bij zich hadden.’ Ik antwoordde: ‘die documentairemakers willen spannende tv maken, dus ze zetten mensen met wapens voor de camera. Mensen zonder wapens zijn saai. Misschien hebben ze wel honderd mensen geïnterviewd voordat ze er drie met wapen tegen kwamen.’ Daarop bleek dat de man niet gediend was van een beetje inzicht in de journalistiek. Hij wílde gewoon geloven dat het vreselijk gesteld was met de samenleving. Ik liet hem maar. Mensen hebben veel te veel vertrouwen in de media.

19


WAT WIL IK DOEN?

In mijn POP had ik een lijst met vaardigheden die ik moest, wilde en zou kunnen ontwikkelen. Ik denk dat mijn stage heel goed past bij deze lijst: Ik wil in de toekomst het uiterste van mijn vaardigheden vergen. Ik wil elke werkdag nieuwe uitdagingen, nieuwe ervaringen. Ik wil een klein beetje stabiliteit en - zeker in het begin - mensen van wie ik kan leren. Ik wil producten neerzetten waarvoor we ons best hebben gedaan, dus misschien wat meer lange termijnen en wat minder oppervlakkig. Ik wil me niet beperken tot één medium. Ik wil liever uitblinken door mijn praktische vaardigheden dan door mijn bedrevenheid in intriges en konkelarij. Waarschijnlijk is het naïef om zo te denken. Maar dit is wat ik wil. Over mijn stage kan ik zeggen dat het behoorlijk leek op wat ik later wil, alleen zat ik te veel op mijn stoel en achter een schermpje. Ik had ook het gevoel dat ik te veel tijd kwijt was met ‘dweilen met de kraan open’ en dat ik te weinig dingen kon ‘maken’. Daarnaast vond ik het werk te oppervlakkig. Om te ontdekken of ik misschien toch meer iemand ben die nieuws wil vergaren in plaats van publiceren wil ik graag nog wat meer ervaring opdoen op het gebied van schrijvende en beeldende journalistiek. Concreter kan ik de multimediavaardigheden bespreken die ik in mijn POP besprak. Uiteindelijk zal ik daartussen moeten kiezen. Dat wordt nog moeilijk.

Graphic Design Ik was op het gebied van grafisch ontwerpen onzeker en dat ben ik nog steeds. Maar ik ben nog niet ontmoedigd. De regiobanners en nog een paar opdrachten pakten vrij goed uit. Toch zou ik nog graag meer 20

ervaring willen opdoen met illustratie en vormgeven.

POP-lijst

Webtechnology Ik heb mijn kennis over html, css, javascript en actionscript goed kunnen toepassen op de redactie, maar ik heb er niet veel bijgeleerd. Dat houdt dus in dat ik er eigenlijk al best wel veel over wist. Misschien is dat een reden om meer met dit vakgebied te doen. Ik vind codes zeer interessant en zou er best verder mee willen. Op de lange termijn vind ik het echter te eenzijdig.

Journalistiek: • schrijven (stijl, hoofd- en bijzaken etc.) • interviewen • onderzoeken • up-to-date zijn met het laatste nieuws • een goede algemene ontwikkeling hebben • en vooral nieuwsgierig zijn.

Interaction Design Doordat we met een bestaande site werkten konden we weinig afwijken van het vaste stramien. De interaction design die ons door Wegener was opgelegd moesten we gewoon overnemen. Soms probeerden we het te hacken of externe sites zoals GoogleMaps te gebruiken. Het was wel leerzaam om te roeien met de riemen die je hebt. In de toekomst zou ik graag willen nadenken over de beste manier om nieuws en informatie aan het publiek over te brengen. Videoproduction en photography Bij videoproductie heb ik vaak het idee dat het me allemaal een beetje boven de pet gaat. Video is zo’n vakgebied op zich, dat het moeilijk is om dat er ‘ook even bij te doen’. Ik wilde graag leren filmen en monteren omdat een cross mediale journalist dat nou eenmaal moet kunnen. Ik besef echter dat het niet in één maandje is te leren. Daarom zal het volgens mij moeilijk zijn om in de toekomst dit vakgebied

erbij te betrekken. Met fotografie heb ik heel veel. Het heeft in mijn ogen meer raakvlakken met graphic design en schrijvende journalistiek dan video. Met mijn nieuwe spiegelreflexcamera (stagevergoeding!!) wil ik de techniek onder

Multimedia: • grafische vormgeving • webtechnologie • video en fotografie • illustratie • cross mediale formats bedenken. Algemeen: • algemene sociale vaardigheden • goed kunnen samenwerken • leiding kunnen geven • verstand hebben van bedrijfsvoering • kunnen inspelen op doelgroepen en verstand hebben van ‘de markt’ • up-to-date zijn met de laatste ontwikkelingen in multimedialand

Is het geen paradox dat je van de politie of de krant moet horen dat er bij de buren iemand is gearresteerd terwijl je thuis was? Hoe kan het dat je beter kunt volgen wat er in de wereld gebeurt als je binnen achter je computer zit dan wanneer je buiten op straat loopt? Is het niet vreemd dat op de plek waar vorig jaar een vrouw is neergeschoten een duif in een neergegooid broodje zit te pikken? Het nieuws kán eigenlijk niet over het echte leven gaan. Het echte leven bestaat uit saaie uren wachten, elke dag tandenpoetsen, een lekke band en herfstbladeren. Dat lees je niet in de krant. In de krant staat een zeer korte misleidende samenvatting van toevallige gebeurtenissen op toevallige plaatsen. En de journalisten rennen wanhopig van hot naar her om een


flutblaadje te vullen dat goed genoeg verkoopt om bedrijven tot adverteren te verleiden. Toch blijf ik gemotiveerd. Momenteel ben ik hard op zoek naar de reden van mijn motivatie. Ik begin te vermoeden dat die puur egoïstisch is. Dat ik diep van binnen misschien toch best wel sensatiebelust ben. Dat ik het gewoon leuk vind om met woord en beeld te rotzooien. Dat ik ervan geniet om lezers te manipuleren... ‘Dronken spookrijder op de bon,’ dát lokt reacties uit in plaats van: ‘man rijdt met 2,5 promille tegen verkeer in’. http://www.tctubantia.nl/ voorpagina/article1908161.ece http://www.tctubantia. nl/regio/haaksbergen/article2049220.ece

de knie krijgen, zodat ik later hopelijk op een beeldredactie stage kan lopen. Futurology De laatste ontwikkelingen volgen en proberen te voorspellen hoe het verder zal gaan is een onderdeel van veel vakgebieden. Ik vind het heel belangrijk dat ik dat blijf doen op het gebied van de media, de technologie en de samenleving in het algemeen. Toch vind ik dat het een ónderdeel van mijn beroep moet worden, niet helemaal mijn beroep. Informational Graphic Design De vertaalslag van woord naar beeld en van moeilijke woorden naar makkelijke woorden vind ik boeiend. Al vanaf dat ik kleuter was, teken ik kaarten, plattegronden en grafieken. In de krant en op internet zoek ik altijd naar infographics en illustraties. Het is misschien een rare hobby, maar ik ben er helemaal fan van. Tijdens mijn stage heb ik leren kiezen wanneer het nodig is om extra informatie via beeld te geven, met GoogleMapjes, foto’s of infographics. Hoewel ik alle andere vaardigheden en vakgebieden als een onderdeel van het totaal zie, is dit een vakgebied waarin ik nog wel eens zou willen specialiseren. Cross media formats Ik zou graag cross mediaal uitvoerend bezig zijn, maar ik denk ook graag na over de beste manier om het publiek te bereiken. Op dit moment kan dat met cross mediale formats. Doelgroeponderzoeken, onderzoeken naar mogelijkheden op technisch gebied en trends op grafisch gebied interesseren me.

Foto: Annemarie Engel

HET WAS ZO VER Het raakte me diep toen ik mezelf betrapte op een grote betrokkenheid bij mijn werk. ‘s Avonds, in mijn eigen tijd, in mijn eigen huis en terwijl ik nog honderd andere dingen te doen had, klikte ik de site van de Tubantia achteloos, onwillekeurig, haast automatisch aan om éventjes te kijken hoe de pagina er bij lag. 21


Wie was ik, wie ben ik en wie wil ik worden? HET POP

In mijn POP, dat ik schreef voordat ik op stage ging, beschreef ik mijn vaardigheden en competenties. Aan de hand van het boek ‘Succesvol werken aan je competenties’ van Ton Rijkers reflecteerde ik op mijn ambities, beweegredenen, persoonlijkheid en kansen op de arbeidsmarkt. Verder beschreef ik wat ik verder wilde ontwikkelen.

Ik schreef: “Mijn redenen om na mijn opleiding te gaan werken zijn deze: • Uitdagingen te lijf gaan • Praktische problemen oplossen • Tevreden terugkijken op prestaties • Persoonlijke ontwikkeling • Contact met mensen Dit zijn voor mij geen redenen om te werken: • Rijkdom • Status” en: “Visie Ik laat me leiden door mijn geluk of dat van anderen. Als ik of iemand anders gelukkig wordt doordat ik iets doe, dan doe ik dat. Verder bemoei ik me zo weinig mogelijk met de loop van de wereld. Ik vind eerlijkheid, rechtvaardigheid, zachtaardigheid, respect en oprechtheid belangrijk.”

SWOT-analyse

22

Sterkten

Zwakten

• Goede opleiding • Brede opleiding • Brede vakkennis • Op de hoogte van de laatste ontwikkelingen op mijn vakgebied(en) • Goed in adviseren en aanwijzingen geven • Creatief • Technische kennis • Stressbestendig • Gericht op persoonlijke ontwikkeling • Non-profit instelling

• Geen werkervaring • Geen ambitie wat betreft geld en status • Geen commerciële instelling • Geen goed beeld van het beroepenveld • Niet altijd overal vooraan staan • Geen specifieke vakkennis • Geen leider, maar ook geen volger • Kritisch

Kansen

Bedreigingen

• Weinig mensen die breed zijn opgeleid op multimedia-gebied • Weinig studenten die echt een brede interesse hebben • Cross Media is aan het groeien

• Sommige bedrijven zien de kansen van multimedia/cross media nog niet • Het aantal studenten dat breed is opgeleid groeit

WATEROVERLAST Het regende, en niet zo’n beetje ook. Met mijn ‘verstrooide-professor’-hoofd vroeg ik me af of het al donker werd. Nee, het regende gewoon héél hard. Toen ik naar huis fietste was er zelfs een gedeelte waar ik moest lopen, omdat ik niet meer kon zien waar de stoep was. Op de bus-baan, die nog iets dieper ligt, stond een politiemotor, half onder water. De motoragent stond op de stoep met zijn voeten in het water de ravage te bekijken. Ik liep langs hem heen en glimlachte om de gekke situatie. Boeggolven van langskruipende auto’s gutsten langs onze enkels. Hij zei: ‘Ik zou maar niet gaan fietsen, want de putdeksels gaan drijven.’ Ik gaf hem gelijk, met mijn automatische ontzag voor de sterke arm. Tot we elkaar wat beter aankeken. Hij was niet veel ouder dan ik. We scheidden als gelijken in dezelfde hachelijke situatie. ‘s Avonds keek ik op de site en zag ik dat Erik en Roel er een heel mooie multimediale productie van hadden gemaakt. Spijtig bedacht ik hoe leuk het zou zijn geweest als ik een quote’je van de politieagent en een foto/filmpje van zijn motor had gehad. Ik moest meer gaan denken als journalist! http://www.tctubantia.nl/ voorpagina/article1964178.ece

Dit is de SWOT-analyse over mijn kansen op de arbeidsmarkt:

Bij mijn werkstijl, gedrag en teamcompetenties kwam vooral naar voren dat ik kritisch, beschouwend, onafhankelijk, praktisch en stressbestendig was. Zowel een sterk als een zwak punt was mijn non-profit instelling. Verder moest ik werken aan assertiviteit.


VRESELIJK (EN) SPANNEND!...? We kregen een tip dat er een familiedrama had plaatsgevonden in Enschede. Dochter vermoord, moeder zelfmoord. Ik kreeg direct verschillende gevoelens door elkaar heen. Het was een soort spanning, een rush. Ik dacht: ‘Leuk, weer eens echt vers nieuws op de site!’ ‘Jeetje, wat erg dat ik dat denk’ ‘Wat vreselijk voor die mensen!’ ‘Zo snel mogelijk plaatsen met zoveel mogelijk media!’ Ik had een soort automatische neiging om op te springen en er heen te haasten, bedwingbaar, dat wel. Maar er moest natuurlijk iemand op de redactie blijven om de site up-to-date te houden. Bovendien maak je veel

meer kans op het laatste nieuws als je aan de computer en bij de telefoon zit. Als je naar de ‘crimescene’ gaat kun je alleen wat omstanders en talking heads spreken voor het ‘menselijk aspect’. Erik ging foto’s maken. Mieke belde met meer info en later mailde de politie een persbericht. We moesten een journalistieke afweging maken. Hoe en wanneer zetten we het op de site? In het begin hadden we alleen nog maar informatie van omstanders. Dat zijn natuurlijk geen feiten. Wat was waar en wat niet? En wat plaats je als regionale krant met imago? We schreven dat er politie op de been was en dat wat omstanders erover hadden gezegd. Maver schreef in een reactie op het artikel:

Maver en Eva hadden gelijk, maar Oost had het ook al en wij wilden natuurlijk niet achterblijven. We hebben zo snel mogelijk het artikel aangepast toen we echte feiten binnenkregen. Hadden we moeten wachten op het politiebericht voordat we melding maakten van een moord en een zelfmoord?

VERANDERINGEN

Nu ik teruglees wat ik een half jaar geleden schreef, herken ik mezelf nog steeds in die woorden. Zelf vind ik eigenlijk dat er aan mijn persoonlijkheid niet veel is veranderd. Ik heb nu dan wel werkervaring, maar mijn beweegredenen zijn nog steeds hetzelfde. Vier dingen zijn toch genoeg veranderd dat ik het zelf op kan merken. Ten eerste ben ik assertiever geworden. Op welke manier precies kan ik niet vertellen, maar ik vind zelf dat ik behoorlijk mijn mannetje heb gestaan binnen het bedrijf. Doordat ik bij de Tubantia bezig was voor mezelf op te komen deed ik dat in andere situaties ook. Vrienden waren verbaasd over mijn ‘felheid’, familie kreeg ineens respect en luisterde naar wat ik te zeggen had en vreemden reageerden anders op me dan voorheen. Een tweede verandering is mijn meningsvorming. Die had ik helemaal niet genoemd in mijn lijst, maar een half jaar geleden had ik er nogal eens moeite mee. Nu begrijp ik dat ik daar moeite mee had omdat ik toen niet wist op wat voor manier mijn denkbeelden afweken van de ‘standaard’. Ik wist niet eens dat ik eigen denkbeelden had. Nu ik een half jaar lang de meest uitlopende meningen over de meest vreemde onderwerpen heb gelezen weet ik beter mijn eigen mening te bepalen. Ik begon na te denken over de impact van mijn jeugd en mijn opvoeding. Een ontwikkeling waar ik minder blij mee ben is

een reden om te werken: na twee en een half jaar op een studentenkamer met gedeelde keuken en badkamer begin ik te verlangen naar een eigen appartementje. En die spiegelreflex-camera is ook wel heel fijn. En een auto met TomTom brengt je naar de onbereikbaarste plekken. Geld is toch verdraaid makkelijk... al hoef ik echt geen huis met een zwembad en een bootje in Frankrijk hoor. Als laatste is het opvallend dat ik veel heb nagedacht over mijn niet-commerciële instelling. Ik begrijp nu dat ook een gesubsidieerd bedrijf belangen kan nastreven die niet altijd ten goede komen van de burger. Bovendien kan zo’n bedrijf nooit helemaal onafhankelijk zijn. Er is ook eigenlijk niets mis mee als je je eigen geld probeert te verdienen. Behalve als het ten koste gaat van je ideële instelling. Alleen - ik irriteer me als consument enorm aan alle reclame en advertenties. Bovendien vind ik het goed dat de overheid via de publieke kanalen geluiden laat horen die niet commercieel aantrekkelijk zijn. 23


LATER

De zwaktes die in de SWOT-analyse staan zijn eigenlijk dingen waar ik liever niet aan wíl werken. Ik wil (nu in ieder geval) geen leider of chef zijn en al helemaal geen domme kracht, niet commercieel zijn, niet minder kritisch worden, niet specialiseren, en niet werken voor geld of status. Die zwaktes zullen dus voorlopig zwaktes blijven. Ik heb eigenlijk nooit echt een beeld voor ogen gehad over wie ik later wil worden. Behalve toen ik klein was en balletlerares wilde worden. Ik weet niet in wat voor huis in wat voor stad en met wie ik zal wonen, niet wat ik in het dagelijks leven doe en niet wie mijn vrienden zullen zijn. Ik weet alleen dat ik graag af en toe alleen wil zijn, een kat wil en dingen from scratch wil ‘maken’.

DE KRACHT VAN HET INTERNET Tanja Nijmeijer, een meisje uit Denekamp dat bij de Farc vecht in Colombia, kwam in het nieuws. De kans was groot dat kennissen van Tanja de berichten op onze site zouden lezen. Het leek ons een idee om een oproepje te plaatsen: ‘kent u Tanja of heeft u meer informatie over haar? Neem dan contact op met de redactie of laat uw reactie achter met uw e-mailadres.’ De nima reageerde lauw. ‘Je kunt het proberen.’ Ik was er van overtuigd dat hij de kracht van internet onderschatte. We hádden al een reactie van een

24

ex-klasgenootje van haar. Uiteindelijk is er niet één reactie op de oproep gekomen, alleen deze:

http://www.tctubantia.nl/voorpagina/article1833773.ece


BIJLAGE 1:

Verklarende woordenlijst ANP

Algemeen Nederlands Persbureau. Het bureau heeft allemaal journalisten en fotografen in dienst en werkt samen met buitenlandse persbureaus. Het ANP heeft zelf geen media, maar levert andere mediabedrijven nieuwsberichten en foto’s.

banner

Een titelbalk bovenaan een website, vaak verrijkt met een plaatje of een logo.

eigen nieuwsgaring

Zelf op nieuws afgaan. Voor alle media - tekst, foto en video. Dus niet alleen wachten op persberichten of ANP-berichten.

externe link

Een link naar een andere website.

flashen/nieuwsflits

inline link

Een klikbaar woord in de tekst dat als link fungeert.

interactieve graphic

Een graphic die zo gemaakt is dat er ‘iets gebeurt’ als je ‘iets doet’. Die maak je bijvoorbeeld met Flash.

mash-up

Een toevoeging aan de site waarbij verschillende soorten informatie uit verschillende bronnen samen worden gebracht. Bijvoorbeeld een GoogleMapje, waarbij geografische gegevens worden gecombineerd met gegevens uit een nieuwsbericht.

Oost

Spreektaal voor RTV Oost, de grote concurrent.

persbericht

Het werkwoord ‘flashen’ houdt in dat journalisten een nieuwsflits naar de internetredactie sturen. Een nieuwsflits is een kort nieuwsberichtje dat geschikt is voor internet.

Een bericht dat naar de redactie wordt gestuurd. Bedrijven sturen persberichten als ze graag met iets in de krant willen komen. De politie en de brandweer sturen persberichten als er iets nieuwswaardigs is gebeurd.

follow-up

talking heads

GoogleMapje

voorpagina

Het vervolg op een eerder gepubliceerd verhaal. Bijvoorbeeld als er nieuwe feiten aan het licht zijn gekomen.

Een kaartje van de site GoogleMaps, al dan niet met extra aanvullende informatie in de vorm van icoontjes en tekst.

infographic

Mensen die voor de camera een interview geven. Talking heads zorgen voor een persoonlijke touch of een deskundig commentaar.

Het woord ‘voorpagina’ was nogal verwarrend op de redactie. Het kon slaan op de voorpagina van de krant, de voorpagina van de website (waar je binnenkomt) of de map ‘voorpagina’ die we als internetredactie gebruikten.

Een informatieve illustratie. Dit kan een grafiek zijn, maar ook bijvoorbeeld de dwarsdoorsnede van een vliegtuig of een routekaart.

25


BIJLAGE 2:

Selectie van mijn teksten

Dit zijn teksten die me op de één of andere manier zijn bijgebleven. Ze gaan over bijzondere onderwerpen, leverden veel reacties op of ik ben er gewoon tevreden mee. 26 oktober (n.a.v. persbericht politie)

Verdachte van verkrachting aangehouden ENSCHEDE – Een 23-jarige Enschedeër is vrijdagmorgen aangehouden op verdenking van verkrachting. Even daarvoor zou hij een 19-jarige Zwolse in de kelderruimte van een flat aan de Molenstraat hebben verkracht. De vriend van het slachtoffer sprak agenten aan die bij een containerbrandje stonden te kijken en vertelde wat er gebeurd was. Hij nam ze mee naar de kelder, waar zijn vriendin het signalement van de dader gaf. Even later zag de politie in de Brammelerstraat twee mannen waarvan er één aan het signalement voldeed. Beiden werden meegenomen naar het bureau. De 23-jarige Enschedeër werd opgesloten, de ander werd vrijgelaten. 31 november (n.a.v. persbericht VNO-NCW)

Kroeze voorzitter VNO-NCW Twente APELDOORN – Tijdens een ledenbijeenkomst van ondernemersvereniging VNO-NCW Twente is de 49-jarige Hans Kroeze verkozen tot nieuwe voorzitter. Hij volgt Rob Snel op, die sinds 2004 voorzitter was. Hans Kroeze is directeur van Asito Dienstengroep BV te Almelo. Hij wil zich sterk maken voor de ondernemersbelangen zoals de vereniging heeft geformuleerd in het plan ‘Vuist van Twente’. Kroeze woont in Hengelo. 6 november (n.a.v filmpje + interview)

Radarteam zoekt verdwenen zwemwater

26

26 november (n.a.v. persbericht politie)

Klant bijt barman ENSCHEDE – Een vervelende klant beet zondag een medewerker van een café aan de Oude Markt in Enschede in zijn schouder toen hij werd verzocht het pand te verlaten. De 25-jarige Enschedeër gooide vervolgens een ruit in. In het café was een besloten feest aan de gang en de man was niet uitgenodigd. Nadat hij de ruit had vernield wilde hij vluchten, maar hij struikelde en viel. Daardoor kon het personeel hem overmeesteren en overdragen aan de politie. 27 november (n.a.v. persbericht politie)

Opnieuw overvallen in Almelo ALMELO – Opnieuw zijn er overvallen gepleegd in Almelo. Maandagavond waren een cafetaria en een videotheek aan de Ootmarsumsestraat kort na elkaar het doelwit. Vermoedelijk zijn beide overvallen door dezelfde dader gepleegd. In een cafetaria eiste de man onder bedreiging van een mes geld uit de kassa. Toen de medewerker niet op de eis inging vluchtte hij zonder buit weg. Even later bedreigde hij een 56-jarige medewerkster van een videotheek. Daar vluchtte hij met een paar honderd euro de winkel uit. De politie zoekt getuigen van de beide overvallen. Het gaat om een man tussen de 20 en 22 jaar met een licht getinte huid en een smal gezicht. Tijdens de overvallen droeg hij een zwarte muts, een beige jas en een donkerkleurige broek, mogelijk in camouflagestijl. 30 november (n.a.v. persbericht politie)

Zevende en achtste overval Almelo

ENSCHEDE – Met een speciale radar speurde een team dinsdag naar het verdwenen zwemwater van het Aquadrome. Woensdag weten we meer.

ALMELO – De serieovervaller in Almelo sloeg donderdagavond opnieuw twee keer toe. Aan de Rembrandtlaan overviel hij een snackbar en kort daarna beroofde hij een 53-jarige vrouw van haar tas in de Rosa Luxemburgstraat. Dat zet de teller op 7 overvallen en 1 beroving.

Met behulp van metingen kan de bodem van het zwembad in kaart worden gebracht. Woensdag zijn de gegevens geanalyseerd en kan het Oldenzaalse team uitsluitsel geven.

De 58-jarige eigenaar van de snackbar schrok zo toen hij rond 21.45 uur bedreigd werd met een mes dat hij de overvaller af probeerde te weren met een barkruk. De overvaller vluchtte daarop zonder buit weg.

Het bad blijft nog zeker twee weken gesloten. Omdat het bestuur van het Aquadrome tegemoet wil komen aan de bezoekers die nu niet in het recreatiebad terecht kunnen, is de komende maand op zondag het wedstrijdbad tegen gereduceerde prijs geopend. Voor de kinderen zijn er waterspeeltjes aanwezig.

Een 53-jarige vrouw liep over de Rosa Luxemburgstraat ter hoogte van de parkeergarage toen een fietsende man haar tas van achteren vastgreep. Ze liet niet los, maar toen de man afstapte en op haar af kwam gooide ze van schrik haar tas weg. De man maakte zich met haar tas uit de voeten.


De politie heeft een speciaal team opgericht dat zich met deze zaak bezighoudt. Vrijdag krijgen alle snackbars, cafetaria’s en videotheken een brief waarin de politie hen waarschuwd alert te zijn.

gemeenten en historische verenigingen willen hun collecties en archieven inbrengen.

7 december (n.a.v. persbericht politie)

De Stuurgroep Historisch Centrum Twente beoordeelt de komende tijd de kandidaat-gemeenten om een geschikte locatie te kiezen. Eind maart wordt de winnaar bekend gemaakt.

Agente voorwaardelijk ontslagen

3 januari (n.a.v. telefoontje marcel)

ENSCHEDE – Een 46-jarige agente heeft een voorwaardelijk ontslag van twee jaar gekregen wegens ernstig plichtsverzuim en onprofessioneel gedrag in de collegiale sfeer. De politie wil niet kwijt wat er precies gebeurd is. Eerder werden al politiemedewerkers gestraft in verband met dezelfde zaak. Een 47-jarige leidinggevende werd ontslagen en een 46-jarige medewerker kreeg loonsvermindering. 31 december (n.a.v. persbericht politie)

Loslopende hond verraadt hennepkwekerij ENSCHEDE – Een 69-jarige hennepkweker uit Enschede is zondagavond aangehouden nadat zijn hond alleen buiten liep en de voordeur van zijn huis aan de Dr. Coppesstraat openstond. Toen agenten het huis doorzochten vonden ze een hennepkwekerij. Terwijl de politie bezig was de 236 planten te vernietigen, kwam de bewoner van het pand thuis. Hij werd aangehouden, maar in de loop van maandagochtend weer vrijgelaten. Hij krijgt een proces-verbaal. 31 december (n.a.v. telefoontje marcel)

Carbidschieten Fleringen gaat niet door FLERINGEN - Het afschieten van het grootste carbidkanon van Twente in Fleringen is maandag niet doorgegaan. De gemeente had geen vergunning verstrekt en volgens een woordvoerder wilde de organisatie een boete niet riskeren. Zondag was er nog sprake van dat de activiteit, ondanks de ontzegging van de gemeente, wél door zou gaan. 5 december (n.a.v. persbericht gemeente)

Gemeenten strijden om Twents museum ENSCHEDE – Zeven gemeenten hebben al een reactie gegeven op de zoektocht naar een geschikte locatie voor het Historisch Centrum Twente. Nog meer gemeenten willen zich opgeven.

Vrachtwagen gekanteld op A1 AZELO – Op de A1 richting Deventer vlakbij afslag Azelo is een vrachtwagen gekanteld. Dat gebeurde toen twee personenauto’s elkaar schampten en één van de twee onder de vrachtwagen terechtkwam. Er zijn geen gewonden gevallen. Het is een enorme troep op de weg en de politie heeft de linker rijstrook richting Deventer afgesloten. Daardoor wordt het verkeer opgehouden. 31 december ANP-bericht 31 december:

Drie menners in wereldbekerfinale vierspannen MECHELEN (ANP) – Drie Nederlandse menners hebben zich geplaatst voor de wereldbekerfinale vierspannen van 18 tot en met 21 januari in Leipzig. Marc Weusthof voegde zich door zijn derde plaats zondag in Mechelen bij IJsbrand Chardon en Koos de Ronde. Chardon presteerde bij het paardensportevenement Memorial Eric Wauters in Mechelen als beste met een tweede plaats in de vijfde en laatste kwalificatiewedstrijd voor de wereldbeker. De veelvoudig Nederlands kampioen uit Schipluiden kwam tot een totaal van 199,24 punten. Hij moest hiermee alleen de Zweed Tomas Eriksson voor zich dulden, die 198,33 punten behaalde. Mark Weusthof was dichtbij de zege in Mechelen, maar hij stootte in de finale met zijn rijtuig een balletje af. Hij eindigde als derde met 202,73 punten. De Ronde deed niet mee in Mechelen; hij was al zeker van deelname in Leipzig. De Australiër Boyd Exell vergaarde in de vijf WB-kwalificaties de meeste punten: 20. Chardon werd tweede met 17 punten voor Weusthof (15) en De Ronde (12). Ik schreef:

Weusthof plaatst zich voor wereldbekerfinale MECHELEN – Marc Weusthof uit Rossum heeft zich zondag geplaatst voor de wereldbekerfinale vierspannen dat van 18 tot en met 21 januari in Leipzig wordt gehouden. Hij eindigde bij het paardensportevenement Memorial Eric Wauters met 202,73 punten als derde. Hij was dichtbij de zege toen hij in de finale met zijn rijtuig een balletje afstootte. Twee andere Nederlanders, IJsbrand Chardon en Koos de Ronde, zijn door naar de finale.

Het Historisch Centrum Twente wordt een kennis- en informatiecentrum over het Twentse erfgoed. Verschillende 27

Stageverslag  

Verslag over mijn stage bij de Twentsche Courant Tubantia.