Page 32

drie weken over verharde en onverharde cols in de Frans-Italiaanse Alpen ging fietsen, legde ik vooraf mijn hele kampeeruitrusting op de keukenweegschaal. De cijfers werden nauwkeurig schriftelijk vastgelegd. Het totaalgewicht weet ik niet meer, maar moet rond de twintig kilo hebben gelegen. Ik vroeg me af waarom ik een volumneuze softshell van driekwart kilo meesleepte die ik eigenlijk alleen als kussen gebruikte. En waarom fietste ik met wandelschoenen én nam ik sandalen mee? Bij kou kon ik net zo goed een paar waterdichte sokken in mijn sandalen aantrekken. Die vakantie trok ik nog door de Alpen als Hannibal op zijn olifant, maar het jaar erna bespeurde ik vlak voor vertrek een gapende leegte in een van de vier fietstassen. Dat ging de goede kant op. Minder kleren en een lichtere slaapzak in plaats van een synthetische winterslaapzak die me tot tien graden onder nul warmhield, wierpen hun vruchten af. Lichtgewicht kamperen is eigenlijk niet meer dan een kwestie van voortschrijdend inzicht en bij nieuwe aankopen letten op het gewicht en volume. Op de website van een kampeerwinkel in Eindhoven vond ik een dubbeldaks tentje van anderhalve kilo, waarin ik gewoon rechtop kan zitten. Deze Coleman Falcon X2 kostte slechts honderd euro. Mijn oude tent van drie kilo vond een nieuwe bestemming als bijzettent voor de kinderen van mijn broer. Om te koken kocht

Bike packing-tassen Verschillende producenten maken stuur-, frame- en zadeltassen voor het bike packen. Een van de bekendste is Revelate Designs uit Alaska. Dit merk levert onder andere de Holster, waarmee je makkelijk een dry bag onder je zadel hangt. Het Britse Alpkit maakt frametassen volgens een soort ‘confectie op maat’-principe. Binnen bepaalde grenzen bepaal je zelf de dikte, de kleur van de tas en de stiksels, en het aantal ritsen en compartimenten. Na het bestellen krijg je aanwijzingen voor het aanleveren van een mal van het frame waarvoor de tas is bedoeld. Op dezelfde manier werkt het eveneens Britse Wildcat Gear, dat ook systemen voor stuur en zadel maakt. Uit Polen komt BikePack, dat naar verluidt goede tassen voor een lage prijs maakt. Moet het nog goedkoper, dan is Uraltour een optie. Dit Russische merk – inderdaad, gevestigd in de Oeral – produceert stuur-, frame- en zadeltassen van goede kwaliteit, maar zonder waterdichte ritsen.

ik voor dertig euro een mini-Trangia (330 gram), precies groot genoeg voor één persoon. Met een deegroller plette ik een saladeschaal van dik aluminiumfolie en maakte een windschermpje dat het meegeleverde exemplaar verving en dat ik om een petflesje met een halve liter (vol 420 gram) dan wel 100 milliliter bio-ethanol wikkel. Al mijn andere kookspullen passen in het pannetje met deksel, tevens braadpannetje. Zo fietste ik in 2012 mee met de Offroadtocht van De Wereldfietser en fietste ik de Bike Crossing Schwarzwald, een mountainbikeroute van 450 kilometer door het Zwarte Woud, met twee Ortlieb-voortassen en de

tent op de achterdrager en aan het stuur een dry bag. Ik had mijn bagagegewicht teruggebracht tot een kilo of elf. Nog was ik niet tevreden. Ik verkocht mijn oude slaapmat op Marktplaats en kocht er voor ongeveer hetzelfde bedrag (25 euro) een gebruikt driekwarts matje voor terug (Thermarest ProLite Small, 310 gram). Als ik van mijn schouders tot mijn knieën maar warm en comfortabel lig, kom ik de nacht net zo goed door als op een matje met de volle lengte. Als het koud dreigt te worden leg ik het matje op de reddingsdeken die ik sowieso altijd bij me heb.

Klerenkast Als startpunt om van de achterdrager en Ortliebs af te komen, kocht ik afgelopen winter met de nodige scepsis een frametas (6 liter à 250 gram) van Revelate Designs, die de bovenste helft van de driehoek onder de bovenbuis beslaat. Want hoe zou het fietsen met zo’n zes centimeter dikke tas tussen de knieën? De eerste rit nam alle twijfel weg, ik merkte er nauwelijks iets van. Het bleek zelfs reuze handig. Met hetzelfde gemak waarmee een zeehond in het circus een bal op zijn neus balanceert, toverde ik onder het fietsen iets te eten of een verse bidon tevoorschijn en stopte ik jasjes weg die ik al fietsend uittrok. De volgende stap was een deugdelijke zadeltas. Verschillende merken (zie kader) leveren zadeltassen met een inhoud van maximaal twaalf tot veertien liter die nog geen 400 gram wegen. Het merendeel van 32 tijdschrift voor fietsreizigers

Vf141  
Advertisement