Page 28

TEKST EN BEELD ANDRÉ RAMAULT KAARTJE PAUL KLOEG

De historische Costerroute Een vergeten route afgestoft In 1987, toen de Groene Weg nog niet bestond, reed ik de route ‘Fietsen van Maastricht naar de Méditerranée’ van Herman Coster. Onderweg zag ik vele tientallen fietsers met de gids van Coster in de stuurtas. Zes jaar later moesten fietsreizigers zich met kopieën behelpen, omdat de gids nergens meer was te krijgen. Wat is er met de alom geprezen Costerroute gebeurd? Het verhaal begint in 1981, toen de Fietskaart Informatie Stichting (FIS) werd opgericht door Marijn Bosma, student cartografie en langeafstandsfietser. De stichting, in 2010 omgedoopt tot Europafietsers, is een vrijwilligersorganisatie die het reizen met de fiets door Europa wil bevorderen. Met cartografische adviezen stimuleerde de stichting kaartenmakers om fietsvriendelijker kaarten te ontwerpen. Met de eerste uitgave, Alle toeristische fietsroutes van Nederland, kreeg de stichting in 1984 nationale bekendheid in fietsland Nederland.

Uitverkocht In 1986 volgde de eerste routegids: Fietsen van Maastricht naar de Méditerranée van Herman Coster. Bij de FIS was Uitgeverij Pirola nog niet in beeld, de Nederlandse editie verscheen bij uitgeverij De Horstink in Amersfoort, de Vlaamse editie bij Acco in Leuven. In De Standaard van 23 augustus 1986 las ik een uitgebreide recensie van de nieuwe fietsgids: ‘Trans-Europese routes voor fietsers, dat is nieuw! Maar je zult er, volgens de FIS, nog van horen want we beleven een periode waarin de fiets de wegen verovert. (...) De fiets blijkt een veel aangenamer en bruikbaarder vervoermiddel te zijn dan de auto- en spoorweglobby’s ons willen doen geloven.’ Ik ging mee in het enthousiasme van de FIS en repte me naar de boekhandel. Dat was

Lavendelveld (foto: Alain Hocquel) 28 tijdschrift voor fietsreizigers

maar goed ook, want een jaar later was de hele oplage uitverkocht. De gedrevenheid en bevlogenheid van auteur Coster zette mij ertoe aan om al in 1987 het traject van Montmédy in de Franse Ardennen tot eindpunt Le Lavandou te fietsen. Zes jaar later fietste ik de route een tweede keer.

Lange adem Vanaf 1956, 25 jaar voor het ontstaan van de FIS, puzzelde Herman Coster autoschuwe weggetjes aan elkaar en verzamelde een massa achtergrondinformatie. Voor trajecten met druk verkeer zocht hij alternatieven, op vaak niet eens secundaire, maar tertiaire wegen. In de jaren zestig en zeventig verkende hij deze wegen stukje bij beetje. Pas in 1986 gaf de FIS zijn 149 pagina’s tellende fietsgids uit met als aanbeveling: ‘Een route (1365 km) door Oost-Frankrijk voor fietsers die op een bijzondere manier van de natuur willen genieten.’ Met oog voor detail maakt groene jongen Coster ons op alles en nog wat attent: waterbronnetjes,

mooie plekjes om te zwemmen, wasplaatsen, treinstations, natuurfenomenen, campings en heel veel glascontainers. De gids van Coster is de eerste Nederlandstalige fietsgids die gebruik maakt van wegenkaarten. Wie de weg kwijt is kan bijna moeiteloos weer aanpikken op de route. Coster duidt zijn route aan op Michelinkaarten, schaal 1:200.000. Dat is nieuw voor die tijd, veel fietsroutes werden toen weergegeven door middel van met de hand getekende schetsen. Ook de Vlaamse Uitgever Lannoo gebruikte nog tot 2000 geen echte wegenkaarten.

Geen tweede editie De Coster-gids beleefde geen tweede druk. Dit was verrassend want in de eerste editie had de FIS een oproep geplaatst: ‘Voor de volgende editie stellen de auteurs het op prijs wegwijzigingen en suggesties door te geven.’ Ik nam deze oproep ter harte en stuurde gefundeerde suggesties door. Wat deed de stichting met onze adviezen? De FIS

Vf141  
Vf141  
Advertisement