Page 22

thema

TEKST JOHNNY TEUCHIES BEELD JOHNNY TEUCHIES EN MARLIES LENAERTS

Bepakt en bezakt Een echte wereldfietser laat zich door niets of niemand tegenhouden. Dat blijkt wel uit het verhaal van het gezin Teuchies. Met een berg bagage en drie kinderen (één, vier en vijf) fietsten Johnny en Marlies tweeënhalve maand op het Zuidereiland van Nieuw-Zeeland. Wanneer we een kindje krijgen en ons gezin zich uitbreidt met de geboorte van nog een kindje en daarna nóg een, willen we wel fietsvakanties blijven maken. We moeten dus op zoek naar oplossingen om dat mogelijk te maken. Wees gerust, die oplossingen zijn er, voor groot en klein. Het motiveren van de kinderen is voor ons de grootste uitdaging. Veel tijd en veel speelpauzes zijn daarbij het belangrijkste wapen. Tijdens onze fietsreis door Nieuw-Zeeland hebben we gelukkig veel tijd en geen ambities. We gaan op zoek naar afgelegen plekjes en kleine weggetjes, en blijven hangen waar we het naar onze zin hebben. We genieten van het onderweg zijn. Een vastomlijnde route hebben we niet, alleen een vaag idee van de gebieden die we graag willen doorkruisen. ’s Avonds bedenken we de route voor de volgende dag.

Uitrusting We fietsen met twee Pino’s, tandemfietsen van Hase. Achter een van de twee fietsen hangt een Chariot Cougar-kinderkar, achter de ander een Bob Yak-trailer. We hebben acht fietstassen, een waterdichte zak, een kleine rugzak en de drie kinderen. Met de slaapzakken en matjes, kook22 tijdschrift voor fietsreizigers

potten, zonnecrème en regenpakken, puzzels en luiers, twee tenten, laarzen en sandalen, en soms eten voor vijf dagen is alles goed volgeladen. De bepakte fietsen wegen inclusief kindjes samen meer dan honderd kilo. Bergop gaat dat erg traag. We lopen af en toe met de fiets aan de hand terwijl de kindjes met ons meelopen in de berm. En ook op de vlakke stukken halen we geen hoge snelheden en zijn onze dagetappes meestal niet langer dan veertig kilometer. We vinden dit echter geen probleem, zolang we maar door de prachtige landschappen mogen trappen en het weer niet te slecht is. We zijn blij met onze Pino-tandems en onze kinderen nog meer. Ze vinden het heerlijk om voorop de tandem te zitten. Ze kunnen alles zien, trappen mee als ze willen, doen dutjes, spelen spelletjes en babbelen met elkaar. Tinka (vijf jaar) is op de fiets relatief stil. Als ze wordt aangespoord, trapt ze vooral bergop al goed mee. Ze valt vaak in slaap als het regent. Jolan (vier jaar) houdt meer van tateren dan van

Vf141  
Advertisement