Page 11

muze muze sprak met …

Dr. Ophélie Broeckaert: “Ik ben liever generalist dan specialist.”

tot september 2012 Centrumarts in het bekende opvangcentrum Klein Kasteeltje in Brussel. Ze heeft ook een 60-tal patiënten in een rusthuis: “Dat is een zeer intensieve job. De

“Ik heb al altijd een boontje voor Brussel.”

mensen daar vragen heel veel aandacht en zijn erg fragiel.” “Tijdens de opleiding werd het huisartsbestaan nochtans eerder ontmoedigd. Huisarts werd je als je echt niets anders meer kon doen. Op de universiteit kreeg ik doorlopend les van specialisten en die klonken zelden positief over het huisartsenberoep. Het is natuurlijk wel belangrijk dat je je goed organiseert. Ik heb er geen probleem mee om via e-mail met patiënten te communiceren. Het geeft overigens ook de patiënt meer vrijheid. Het consulteren via internet zal ook nog wel populairder worden. Dankzij de e-mails krijg

één praktijkruimte nodig. Ik heb geen plaats voor de admi-

ik niet teveel telefonische oproepen als ik met een patiënt

nistratieve hulp die voorzien is binnen Impulseo II, maar dat

bezig ben want dat tracht ik te vermijden. En het maken van

vind ik niet erg. Ik heb ook al gehoord van conflicten tussen

een afspraak zal binnenkort ook kunnen via mijn site

artsen in een praktijk en daar had ik geen zin in. Ik voelde er

www.dokter.broeckaert.org.” Ze weet dat het versturen van

ook niets voor om in een organisatie zoals in een ziekenhuis

persoonsgegevens die over de gezondheid gaan via e-mail

te werken. Als je stage doet, stel je vast dat daar allerlei

niet conform de vigerende veiligheidsaanbevelingen is die

conflicten zijn. Ik begin als soloarts en we zien nog wel hoe

opgelegd zijn door de privacycommissie. Dat doet ze dan

het loopt. Toen ik geneeskunde begon te studeren, wilde ik

ook niet. De Orde van Geneesheren stelt overigens ook

chirurg worden. Ik vond het belangrijk om het functioneren

dat de overdracht van gegevens gedekt door het beroeps-

van het menselijk lichaam goed te begrijpen. Ik ben al altijd

geheim voldoende moet beveiligd zijn. E-mail biedt deze

geboeid door het technische aspect van de job. Zo heb ik er

garanties geenszins.

vroeger ook aan gedacht om burgerlijk ingenieur te worden, bijvoorbeeld in het leger. Maar uiteindelijk ben ik toch liever

Ze heeft het gevoel dat ze tijdens haar tweejarige praktijk-

generalist dan specialist. Het is waar dat je in bepaalde

opleiding goed op die praktijk is voorbereid. Ophélie Broeckaert: “Er zijn hier in de buurt weinig Nederlandstalige

“Mailen geeft ook de patiënt meer vrijheid.”

huisartsen en dat ik Engels spreek, wordt ook geapprecieerd door de talrijke Europeanen en de grote bedrijven in deze omgeving. Starten is gemakkelijk. Het is even wachten op het RIZIV-nummer en daarna kan je beginnen. Als je met andere artsen gaat samenwerken, moet je ook nog een hele juridische toestand doorworstelen”. Ze werkt totnogtoe

periodes bijvoorbeeld veel patiënten op consultatie krijgt

lange dagen, maar is heel gemotiveerd. Of ze nog aan

met luchtwegeninfecties, maar daarbuiten zie je toch een

hobby’s toekomt? “Sporten en nu en dan winkelen in de

zeer gevarieerd aantal pathologieën en patiënten, en zowel

Louisalaan als ik mij niet meer kan inhouden”, lacht ze. We

volwassenen als kinderen. Die variatie vind ik overigens het

vragen haar nog waar ze zichzelf als arts ziet binnen 30 jaar.

leukst. Je kent je patiënten ook beter, je hebt er sociaal

“Ik zie niets negatiefs op mij afkomen”, antwoordt ze.

contact mee. Het plezier dat ik daarvan heb, beschouw ik echt als een deel van mijn verloning.” En ze vindt niet dat ze

Zingend rijd ik naar huis.

opbokst tegen een te zware papiermolen. Ze doet ook nog

Edgard Eeckman

vervangingen bij Kind en Gezin Brussel en was van januari

11

mUZe Nr. 25  

Het medisch magazine van het UZ Brussel.

mUZe Nr. 25  

Het medisch magazine van het UZ Brussel.

Advertisement