Page 1

The Official Publication of UP Batangan

1st Issue August 2010

Pages of Unexpected treasures

UP Batamgan D-1 Tambayan Complex, Vinzons Hill Diliman, Quezon City


Ampiyas EIC Corner

I never imagined I would write on this part of Ampiyas. I never imagined myself handling such responsibility. I don’t even know how this works. I had to read several issues to get enough idea what Ampiyas is all about. Nakakapanghina, overwhelming na trabaho. Pero since those issues already exist, it means kaya talaga! plus the fact na meron akong makulita at supportive na team at sobra kitang mahal Batangan, hay sige, Go na nga! Hehe. To all our readers, sana magustuhan nyo ang first issue na to. Everything new; it’s about handling changes happening in our org and in our personal lives. Hopefully, maappreciate natin at maisapuso ang bawat article. Salamat sa lahat ng nagvolunteer o napilitang tumulong at magcontribute sa issue na to. I had no plan of stressing you out guys, gusto ko lang mang-extract ng creative juices. Haha. Hope you had fun! Good Job! Till next issue. ♡

AMPIYAS Staff Agnes (Editor in Chip)* Estie * Owie* Buj* Archie* Jolo* Blanca* Yeye* Charlotte* Fatima* J-Ann* Xei* Chololo* Jhe* Kuya Arvie* Kuya Mj* Ate Gina* Ate Jade* Herbert* Frel* Mara* Vin SPECIAL THANKS TO: Ate Fe’s* Rmotel* Chips Delight* Marty’s* Pic-A* Jolly Fries* Tortillas* Coca-cola* Graham* Big Bang Theory* How I Met Your Mother* Noah* Agua Bendita* Compaq* Mac* Creative*


News Success Series: COPCAT 2010 By: Oscar Alex Bejasa Matagumpay na naidaos (at nakaraos) ang Career Orientation Program and College Admission Test Review o COPCAT sa 3 bayan sa Batangas. Matapos maubos ang mga barya dahil sa pagtatawag sa mga schools sa mga phone booth ay nakumpirma rin at nagkasundo ang magkabilang panig sa pagpili na venue. Una nang idinaos ang COPCAT sa Lipa noong ika-3 ng Hulyo 2010 sa FAITH sa Tanauan. Bagaman at lubos na nahirapan ang mems sa pag-iimbita sa mga eskwlahan at nawalan na ng pag-asa ang ilan, ay mayroon namang mga estudyanteng dumalo at natuto sa review. Hindi naman gaanong nahirapan ang members sa pagkontrol sa mga estudyante pagkat umabot lamang sa mga 2:1 ang ratio ng mga attendees sa mga members (LOL). Isinunod naman noong ika-11 ng Hulyo ang COPCAT sa BSU– ARASOF sa Nasugbu. Hindi maiiwasan ang late na pagdating ng mga mems sa kadahilanang malayo nga naman ang venue (o kaya naman ay nahuli lang talaga silang gumising). Sa kabilang banda, kapansin-pansin naman ang ka-excited-an at kasanayan sa maagang iskedyul ng mga mag-aaral. Dumagsa ang 92 na mag-aaral mula sa mga paaralan sa

Nasugbu. Kahit na napakakulit ng ilan sa mga estudyante (na sa kakulitan nga nila ay kumulo ang dugo ng isang member, na itago na lamang natin sa pangalang Helene) ay matagumpay namang natapos ang review. Nagkaroon naman ng pinakamaraming attendees ang huling COPCAT na ginanap noong ika-25 ng Hulyo sa BSU Main Campus sa Batangas City. Ang pagdating ng maraming estudyante ay inasahan na ng mga miyembro dahil kasama na sa mga inim-

bita ang mga paaralan sa bayan ng Bauan. Subalit mistulang sa mental na aspeto lamang naghanda ang mga miyembro at hindi sa pisikal na aspeto pagkat medyo na-late na naman sila (hehehe). Lampas isandaan at dalawampu ang dumating mula sa iba’t ibang paaralan mula Batangas at Bauan. Naging pasaway ang ilan sa mga mag-aaral dahil hindi na sila bumalik pagkatapos ng exam at lunch break. Sanhi rin marahil ito ng masamang panahon. Sa kabuuan ay naging matagumpay ang pagdaraos ng COPCAT. Naging matagumpay rin ang event na ito financially(ang hirap tagalugin). Sa halip na maging proyektong kumukonsumo ng malaking pera, ay naging IGP pa ang COPCAT at nakapangalap ang ating org ng pondo para sa mga susunod na mga aktibidades. Kabilang naman sa mga problemang kinaharap ng members ang pagiimbita ng mga schools. Maraming mga paaralan ang hindi pumayag na mag-room-to-room sa pag-iimbita kahit na mayroong letter na dala ang members. Ikalawa, naging magulo rin ang pagpayag ng mga schools na magiging venue ng COPCAT, kadahilanan kung bakit di agad-agad nakapagimbita ng mga mag-aaral. Nagkaroon na rin ng mga kakumpitensya ang ating review. Marami nang mga paaralan ang nagsasagawa ng kani-kanilang mga review para sa kanilang mga mag-aaral. Nagsasagawa na rin ng College Admission Test Review ang isa pang org ng mga iskolar ng bayan na nagmula rin sa Lalawigan ng Magigiting.


What’s NEW? Acquantaince Party!

FIFA World Cup in Vinzon’s Rooftop! San ka pa?haha! When: July 20, 2010 Mga Nakigulo at nakisaya: UP Batangan members UP Batangan alumni Potential Apps-Future Mems hahaha! :D Yummy Food courtesy of July-August celebrants! :D Yahoo! Go go go Batangan! :D


Firing up this New Sem Great THING Ahead: Karibok ang Tuktok! By: Bianca Guttierez Pagkatapos ng COPCAT, eh ano na ba ang bagong pinagkakaabalahan ng EdRes? Actually, ngayong taon ay napaaga ang pagpaplano ng isa sa kapana-panabik na activities ng Batangan ngayong sem! Ito ang, wait for it…, wait for it...Karibok ang Tuktok 2010! Yahoo! And kung hindi niyo naitatanong ay magce-celebrate ng kanyang 29th birthday ngayong October 26 itong si KAT! Yipee! Happy Birthday! At hindi lang yan, balita ko ay ice-celebrate niya ito sa bagong bagong venue na matagal tagal na rin nitong hindi nabibisita, Animo La Salle Lipa! Sa pakikisabay ng birthday celebration ni KAT sa napapana-

Medmission

hong isyu ng bansa, eh bongga rin ang theme nito, Tabula Rasa: Imprinting the Youth in the Slate of a New Nation, where Tabula Rasa is a Latin word literally meaning clean slate. Whew! Nosebleed much? Haha! Inferno, like!haha! Siyempre, ang isang bigating activity calls for bigating questions, bigating judges, bigating effort at bigating sponsors! Kaya naman, we encourage everyone to participate and do your part! :D Submit questions, go! Invite schools, tara let’s go! Judge hunting, game on! :D hahaha! Dahil ang Karibok ang Tuktok ay isa sa tradisyon ng Batangan na magbago man ang lahat ay

mananatili pa rin! High five! Although marami pa ring dapat abangan sa KAT 2010! Nandyan na ang point system at ang posibleng panibagong event dito! Hmmm…under works pa ito ah.haha! Ano sa tingin niyo? :D At siyempre, after every KAT, kaabang-abang pa rin kung sino ang tatanghaling Champion venue na rin ng next KAT.haha For sure ay karibok na naman come October 26! Kaya naman this early, save the date! At Mag-RSVP na kay Chololo Bejasa! Papaiwan ka ba? Nah! See you all! :D


Sino nga ba ga namang hindi makakaalala sa dalawang napakamasugid at napakatiyagang mga aplikante ng Batangan ng 2009-B, ang Batch Talisayin. Batch Talisayin, saan ga nga talaga nakuha ng mga are ang kanilang batchname? Baka acronym, TALISAYIN: “Talino Likas Yan sa amIN”, mas korni pa yata dun sa isang batch. O baka naman hindi lang natin alam e may likas talagang pagka-sabungero itong mga new mems kaya sa pang-derbihang manok nila naisip na isunod ang pangalan ng batch nila. Teka, teka, e anu nga ba gang pakialam natin e kung yun ang gusto nilang batch name dati eh, wala na tayong magagawa. Kanya kanya talaga yan, walang pakialamanan. Madalas ko noong naririnig sa dalawang to, kapag kinakausap ko sila tungkol sa application, ang mga salitang: “Hindi po ako magququit kuya.” Kasabay ng napakatumal na pagpapahatid ng interes ng mga kapwa natin Batangueno na mag-apply sa org last year, nakatagpo naman tayo ng mga new mems na game na game at bibong bibo sa pag-aapply. Swabe pa rin! Tumutupad naman ang dalawang new mems na ito na hindi sila magquit. At kahit pa ang isa ay parating may band-aid sa muka, at ang isa e may nakakatuwang wave/kaway, ang buong Batangan ay masayang tinatanggap ang bagong mga katropa at kabatak. Sanay gampanan nila ng mabuti ang kanilang tungkulin na palanguyin ang mga orgmates sa alak kapag b-day nila, at makibaka sa pagpapa-alis ng mga Balara boys (Sr.’s and Jr.’s) na natutulog sa ating tambayan. Kidding aside, sanay ipagpatuloy niyo ang tradisyon at kasiyahang kung tawagin ay BATANGAN.

NEW MEM # 2 Name: Archie Jon Mendoza AKA: Archie, Archie Impostor, Archie Dimaculangan NEW MEM #1

Bday: Feb 1 1991 Hometown: Sta. Teresita, Batangas

Name: Jevalene Delos Reyes AKA: Jeva, Jevalou, Bebang Bday: Feb. 16, 1991 Hometown: Lian, Batangas Course: BA Lingguistics (Major in Japanese) Di niyo lang alam ito ang mga interes nitong si Jeva: Language and culture, Photography, Food at Basketball At nag-apply siya sa org dahil ng mem na si: Gina (Dyosa daw. Naku Jeva, bawal magsinungaling sa org) Sabi din ni Jeva sa tingin niya daw ang pinakamakulit na mem e ang kanyang Badi Blanca, makulit daw kasi ang mata. At kung may ipapakain daw siyang member sa gutom na Leon e si Owka daw. Ang korni daw kasi ng mga tanong niya sa interview na ito. Para sa mga hindi nakakaalam, sa September e lilipad itong si Jeva papuntang Japan para mag-aral. Exchange student siya sa isang all-girls college saTokyo. Mag-aaral siya ng Japanese Languge and culture. Pilit man, nangako siya na uuwian niya tayo ng pasalubong. At Japayuki daw para sa batchmate niya. Q: anong pinagkaiba sa org ngayong mem ka na at hindi ka na aplikante? A: Bilang bagong member nagkaroon ako ng bagong circle of friends na feeling daw niya pagkasama niya e parang nasa Lian siya. “Ay gawa ng punto. Kalalakas pa ng huntahan.”

Papano mo malalaman kung si Archie na itong umaakyat sa Vinzons Hill papuntang tambyan? Una, naka headset ga ito? Pangalawa, may band-aid ga sa pisngi? At panghuli, muka gang emo (dahil laging nakatungo at mukang laging nag-iisip)? Ay siya si Archie nga yun! Pero ang hindi natin alam tungkol kay Archie, kahit madalas siyang tahimik at naka-headphones ay ang mga sumusunod: Mahilig siyang matulog at obviously mahilig siya sa Music. Sabi din nitong si Archie, wala pa daw sa nalalapit na hinaharap ang kanyang pag-graduate. Kakashift lang daw niya kasi sa bago niyang course na Mining Eng’g at marami rami pa siyang kelangang bunuin.

Q: : anong pinagkaiba sa org ngayong mem ka na at hindi ka na aplikante? A: Hindi na nakakatakot makipag-usap sa mga mems. Wala na yung pag-aalala na baka maya maya e sigawan na naman ako. Ngayon e hindi na rin nakakahiyang mang-okray ng mems at mamuri na rin paminsan-minsan.

Syempre may message itong si Jeva para sa org at sa orgmates. Sa Batangan, Nako. Sa totoo lang eh nagi-guilty ako kasi parang sa pinagdadaanan kong mahabang serye ng pagka-cram sa panahong ito, (na dahil nga sa nalalapit kong pag-alis eh mas pinaagang deadlines at exams ang napapala ko), ang tambay hours ko sa Batangan ang pinakaapektado. :/ Pero ang sarap sa feeling na kahit nawawala ako for some time, pagbabalik ko e ganyun pa din trato nila, "warm" in their special kind of way. XD Sadyang ang pagiging miyembro ng Batangan ay... masaya. :) Sayang at mabibitin ang babago pa lang nagsisimulang Batangan experience ko! Pero ako'y babalik naman.. Marami pang dapat balikan (i.e., ficep. HAHA.) Mems!! Salamat ulit sa pagtanggap sa akin! Kitakits next year! (OA much?? HAHAHA) :) -Bebang

Mensahe para sa org: Rock on Batangan!


Alumni Corner

t

I hope everyone’s doing great h e r e .

I’m here at Texas Tech University to take Master’s degree in Exercise and Sport Sciences, majoring in Exercise and Sport Psychology. I am quite settled here already. Though classes will start on last week of August, I’ve been here since July19 to attend the International Teaching Assistantship workshop. It was a pleasant experience since I was able to meet a lot of international students with diverse backgrounds at cultures. And I also realized medyo nalalapit na nga ang kulay ko sa mga Blacks, which is f i n e . h a h a h a . There is actually nothing great so far. I know the tough road ahead but I shall welcome it. I went here because I want the best possible chance for me to grow personally and professionally. I always believe that we don’t grow when we are in our comfort zones. And the same thing applies to the organization. We might be in a tough situation right now but that will all be part of the growth as an organization. Challenging times just provide substantial learning experience for everyone. So we don’t have to be really disappointed. And we should NOT also GIVE UP. Remember that the org also started from nothing. The important thing right now is to maximize all that we have in terms of people and resources. The org is not in its comfort zone right now, but there shall be growth! Ituloy lang ang libog!

Noon, estudyante lang ako.. Ngayon, nagtratrabaho na.. Noon, tambay lang pag walang klase.. Ngayon, tulog sa bahay pag walang pang-sine.. Noon, sa San Mig Light lang katalo na.. Ngayon, Budweiser in can, ice cold pa.. Noon, ang pulutan ko e boy bawang at Lala..

paper.. Ngayon, piga na ang utak para sa Ampiyas chever.. Noon, masaya ako pag nakakatulong sa org.. Ngayon, masaya pa rin ako dahil tinutulungan nyo pa rin ang org..

Ngayon, Lay’s na ang tinitira..

Noon, kanya-kanya kaming sakripisyo alang-alang sa org..

Noon, pangarap na natupad ang pagpunta sa Sagada..

Ngayon, umaasa kaming sana ganun din kayo para sa org..

Ngayon, Niagara Falls na ang nais makita.. Noon, window shopping pagpunta sa mall.. Ngayon, window shopping pa rin kahit hindi sa mall.. Noon, itetext lang ang tropa tapos kita-kita na.. Ngayon, unlimited text nga, wala namang tropa Noon, napupuyat sa pagsusulat ng reaction

Noon, nasa Pilipinas lang ako.. Ngayon, nasa kabilang parte na ng mundo.. Marami ng nagbago, at marami pang magbabago.. Pero isa lang ang sigurado kong di nagbabago.. Noon, Batangan ako.. Ngayon, Batangan pa rin ako.. At bukas, itaga nyo sa bato, Batangan pa rin ako.. Kayo ga? by Arvie Villanueva

KAHAPON, NGAYON, BUKAS BATANGAN


Alumni Corner

Nasaan na kaya ang tsinelas ko? Ginamit ko lang kanina habang tumatakbo.. Bigla na lang naglaho.. Parang isang lumipad na lobo.. Hindi na naman ako makapagsulat..

by Arvie Villanueva Bakit ba lagi na lang may nawawala?

Waring may kumuha ng aking panulat,

Minsan tuloy ay wala akong magawa..

Sa lahat ng sulok ay aking hinalungkat..

At ang pagkawala nila ay nakakapag-alala.

Kwarto ko tuloy ay puno ng kalat.

Di ba nila alam na sila’y mahalaga?

Hindi na bale sana kung sila lang ang mawala, Huwag lang kayong marami pang magagawa..

Alaga naming aso ay bigla na lang lumisan, Simula noong sya ay mapagalitan..

Tsinelas, panulat at aso man, hinahanap din, Kayo pa ba ang hindi hanapin?

Hinanap na namin sa kung saan-saan, Subalit hindi na namin siya makutaptapan..

Para sa mga nawawala, bumalik na kayo, Kailangan ko ang tulong nyo..

Matagal ko nang hinahanap kaibigan kong matalik Magmula nung umalis di pa bumabalik.. Di ko na tuloy marinig ang kanyang hagikhik, At wala na akong kasama kapag gumigimik. Mahirap tumakbo kung wala ang tsinelas ko, Mahirap sumulat kung wala akong panulat.. Malungkot ang bahay kung wala ang aming aso, Malungkot ang buhay pag gumigimik ng solo.

Mahirap at malungkot pag may mga nawawala, Mahirap kumilos, malungkot gumawa.. Hindi mo alam kung kailan matatapos, At laging nananalanging lahat sana ay maayos.

Ayaw ko nang maghirap, ayaw ko nang malungkot, At lalong ayaw kong mabaon kayo sa limot..


The Graduating

Mahal kong Batangan, Kumusta ka na? Heto na naman ako, nagpaparamdam at nakiki-agaw ng kaunting espasyo sa Ampiyas kahit hindi naman ako writer. Kahit na hindi ito tungkol sa mga bago sa buhay ko. Mas feel ko kasi ngayong balikan ang mga alaala natin noon eh, kesa sa pagtanaw sa walang katiyakang bukas. *emo* Pagbigyan mo na ako, ha? Tuwing sumusulat ako sa 'yo, may magandang nangyayari eh. Naalala ko 'yung huling pagsulat ko, binigyan mo ako ng boyfriend. Hahaha! Ngayon, tulungan mo naman akong magdasal kay Lord na huwag nang mapurnada ang paggraduate ko. Please, please? August na. My last August bilang estudyante. Naalala ko 'yung unang August ko dito sa UP. Ang daming sumalubong sa aking bago. Bagong bahay, bagong room mates, bagong classmates, bagong schedules, bagong culture. At nakilala kita nang personal. Pinahirapan mo ako noong una. Nameet ko ang mga oldies sa org. Haha! May nagpredict pa na magbebreak kami ng boyfriend ko noon. Accurate prediction! At walang dudang ang dami mong itinuro sa aking bago. Pati kalokohan nga eh, haha! Pero hindi ako nagsisisi sa mga pagkakamali ko. At nagpapasalamat ako, pinuno mo ng kasiyahan ang college life ko. *singhot* Baka nabaliw na ako sa mga math kung hindi dahil sa 'yo. Akalain mo 'yun, four and half years na ako dito sa UP, four and half years na kitang kasama. Ang bilis talaga ng oras, ng araw, ng mga taon. Pero masaya akong hindi lang basta lumipad at lumipas sa kung saan ang mga oras ko. Naging makabuluhan naman ang mga taon ko dito. Naranasan ko na yata lahat dito. Maging delinkwente, maging masunurin, maging masipag, maging responsable. Umiyak, tumawa, masigawan, ma-bully, magbilang ng butil ng buhangin, malasing, magtanggal ng damit para pigilan ang ulan. At syempre, magka-lovelife. Salamat Batangan sa pagpapakilala mo sa akin sa isang maamong oso. :) Bagong buhay na naman 'to pagsapit ng October. Hindi ko alam kung anong mararamdaman eh. Noon, ako ang pinakabata sa org. Ngayon, feeling ko ang tanda ko na. I'll be one of the oldies na din. Haha! Pero hindi ko makakalimutan lahat, Batangan. Madami mang bagong bagay, tao, at kung anuman na dumating sa buhay ko, walang makakapalit sa 'yo dito sa puso ko. Yihee! Hanggang sa muli nating pagtagay! Huwag kang magbago. Ipagpatuloy ang libog! Nagmamahal, Jade 06-A Babag


OW-YE! Owie: Eh madami naman akong nakakatext. E: Sinu-sino po? O: Ah…..teka…

(Walang maisip?J) Jade: Baka naman sweet lang talaga si Owie? O: Oo nga. E: Kanino? ;P O: Basta… ♪♫ Bakit di na lang totohanin ang lahat… ♪♫

(Wala na ulit maisip? :P )

Kung loveteams laang din naman ang pag-uusapan, syempre hindi magpapahuli ang Ow-Ye – The Ultimate Loveteam.

Yun nga lang, dahil madalas silang tinutukso sa tambayan, hindi na yata sila nagkakatext nang arawaraw.. L

Sila ay ang orgmeyts nating sina Oscar dela Peña (Owie) at Helene Grace Magtibay (Yeye o Double A / EyEy) – nagsimula bilang magkaibigan, naging super close friends. Ano nga kaya ang kahihinathan ng nakakakilig na tambalang ito? :)

E: Bakit hindi na lang si A-A, eh single siya? O: Darating tayo diyan.

Pero teka, paano nga ga kaya nabuo ang loveteam na are? ;) Ayon sa malalapit na kaibigan ng Ow-Ye, silang dalawa daw ay madalas nakikinig noon sa “The Morning Rush”, isang programa sa Monster Radio RX 93.1. Sabi ni Kuya Owie ay alassais hanggang alas-dies ito ng umaga. Oh di ba, nagigising sila ng ganun kaaga para makinig sa radyo?

Pero teka, ano naman kaya ang side ni Ate Yeye? Pansinin ang usapang ito:

“Overheard sa Batangan” (from Kuya Vin) Jhe: Ate Yeye, ikaw na magsulat bilang maganda naming magsulat ang lablayp mo..lagi ng ipinagmalaki ang ganda ng sulat niya.. Yeye: Eh sadya naming maganda magsulat si Owie.. Vin: May sinabi ka ba bebe na si Owie ang lablayp ni Yeye? Jhe: wala.. ( Alam na..;)) )

Kapansin-pansin din daw ang madalas na pagtetext ng dalawa. Estie: Bakit nga ba kayo nalink ni Ate Yeye? Ito ba ay dahil lagi daw kayong nagkakatext araw-araw?

Ow-Ye!


XEILOLOW in ACTION Once upon a dreary Batangan night, there exists a tall, thin, cute but kindabratty maiden who studies the principles and eklavers of physics, Xeiita. She was sad and lonely and grumpy because the love of her life, Jessie, left the kingdom for he was summoned by kingdom FAITH to be one of its warriors (or was that Chrissie? Hm…). Anyway, there she was, all alone. She tried to follow him but to no avail, she did not succeed. After crying her heart out for days and days, she realized that it was not the end of her fairytale. So, she went on with her life, occasionally searching for a possible prince charming… Once upon a dreary Batangan night, there exists a tall, geeky, nerdy, someonewho-wears-glasses lad who studies the principles of ChEverloo, Chololing. He was sad and miserable because he doesn’t know where he stands in the life of lily-of-thevalley. The phrase ‘it’s complicated’ was derived from their relationship. After months and months of mulling over things he decided to go his own way. He decided it is time for a new beginning… A party was to be held at kingdom UNIT. The princes and princesses were required to attend the ball. Xeiita, Charlotta and Vjyna went to the party together. There she saw Chololing. It was love at first sight. The pounding of their hearts can easily be heard. As if there was no one else in that palce at that time but the two of them. They knew it was love but they won’t admit it to their selves. The memory of their respective first loves flashed in their mind, and then it ruined the moment. But the love they felt was so great that even Charlotta and Vjyna felt it. They couldn’t contain themselves. They told Helenea and Jhea what they saw and felt. And then it spread all over the BATANGAN kingdom. The news even spread to FB kingdom. Everybody liked it (I guess). There were supporters all around. But still they wouldn’t admit their love and lust for each other. But then, their growing passion was too much to bear, so one day while they were traveling back home from a magical event headed by Chololing they sat side by side, hand in hand. There were cameras were all over the place. Taking proofs that they were together, but they didn’t mind because they were in each other’s arms. They smiled at each other and slept in peace… Once upon blissful Batangan night there emerged XEILOLOW. Everybody should watch out for this love team. <3


Batangan: Penge naman P0.25 para may taong bahay ang wallet ko. Klasmeyt: Naku! Walang P0.25, piso na lang Batangan: Ayoko, maisasama ko lang yung piso sa pambili ng pagkain ko

Xei: Penge naman trabaho, kahit tagahilod.

Charlotte: Tara sa Uncle Tatz Blanca: San yung Uncle Tuts? ZzzZzz..

Batangan: Tirhan mo naman ako ng Big! Klasmeyt: Oh eto, inom na ikaw. Batangan: Ayoko, gusto ko’y tirhan mo ako. Klasmeyt: (ibinigay na ang Big)

Location: Kenny Rogers, Katips VJ: Kuya pakibalot (chicken) Waiter: Take out po? Charlotte: Hindi po, gusto lang name (pabulong) kainin ng nakabalot! Naman!!!

Location: Max’s restaurant (Simon, kinakausap ang waiter) Simon: Kuya, bakit ganito yung Pepsi, bakit iba ang lasa?

Xei: pupunta ka mamaya?

Waiter: Bakit, ano po bang lasa?

Blanca: May Ampiyas eh! Xei: Ok Blanca: Till 8pm ka ngayon noh? Xei: Oo Blanca: Hanggang anong oras ka ngayon?

Blanca: Ito ibigay mo kay Buj, (inabot ang water bottle na naiwan ni Buj) Charlotte: Aah.. Ibibigay ko kay Buj? Aah.. Ibibigay ko kay Buj kasi naiwan niya.

Blanca: Ang next activity natin ay Talents Night. Vin: May talent ba dun? Jolo: Sa gabi ba yun?

Agnes: Pahingi naman ng pang-Usapang Tanga! Xei: Dito sa Facebook! (habang walang ibang hawak kundi ang “log book”)


Feature Article

Kung ikaw ay tilas, bakit?

Ako ay tilas dahil pagkinagat kita, for sure ndi mo ako babaliwalain at lagi mo akong iisipin. haha.. XD Jhe

• • • • • • • •

Malambot? Malambot kasi ang puso ko. LOL –Jade Tilas ako dahil lagi kong iginagapang ang subjects ko, hehe –Yeye Dahil papakatihin kita. Hehe –Chololo Dahil slow ako kumilos. –Agnes kadiri!! ayaw kong maging tilas kahit kunwari lang!!! -Mara Nobody loves a tilas. hahaha. Joke -Owie Dahil nakikitambay!hahaha –buj :D Dahil ng tilas, ako’y mabalahibo.. -Charlotte


Anong Bago sayo? may bago akong pantal dahil sa hayop na tilas yun. XD -Jhe Bagong ako. Hindi na delinkente. -Jade Bagong motto sa pag-ibig na inspired by The Corrs: No more waiting. No more aching ;) -Yeye Wala na akong braces! Woooo! -Chololo Wala nga eh, nakakainis.. hehe –Agnes Ako rin,wala.tsk! haha :D –buj Bagong phone. yung ibang aspeto walang bago.-Owie

Kung babaguhin angl ocation ng tambayan, saan mo ito ilalagay?

Dun sa hindi napupuntahan ng tilas. haha. ang bitter ko sa tilas! –Jhe Sa KNL, sa tabi ng Sarah's -Jade Sa may AIT. Para makitang may extra effort talaga ang mems, haha! At para malapit sa technohub?! Hehe. Pang gulo lang. Sana hindi ilipat ang tambayan!!! -Yeye Sa gitna ng sunken garden –Chololo Sa clouds.. haha –Agnes sa BA hahaha selfish ako hahahaha -Mara Ilalagay ko sa may taytay. para hindi malayo pag tumatambay. hehe. pero kung sa UP lang sa ilalim ng punong acacia para lalong matilasan si Jeca. –Owie


Literary NOSTALGIA By Herbert Tolentino

EVERYTHING CHANGED, ANYTHING IS NEW By Freljane Docusin I’m all but forgotten I live all alone No one understands me I am an unknown I played all the games

Thinking of something while walking Passed by people who offered a thing Nothing wrong if I try Gave a liquid that’ll make you fly Entered a situation with no regret Inspired me something I’ll never forget Something that can change the norm Without depriving how you perform

Until I grew tired

Started as a flower of common beauty

I surrendered to a flame

Judges as one, helped by many

Too long uninspired

But just like flowers in shops One by one, a petal drops

The trail splits ahead Which path will be mine?

Not all petals have dropped

The shortest of course

Some still hooked, had ‘em ‘selves locked

I’ve run out of time

With the common will to be a part Of something they knew at heart

I awake with a start Glad to be aware

Don’t know if you understood what I’m saying

That all this was just

Think of it, it’s portraying something

A dreadful nightmare.

It’s happening, I’m definite Someday I will be a part of it.

Anong word ang gusto mong idagdag sa Batangan vocabulary? No idea. hehe. tilas? haha. -Jhe Ow-Ye. Ilagay na sa dictionary. :) –Jade mema! (courtesy of Jann.hahaha!)a.k.a me masabi lang! -Buj

Extra effort! ;p –Yeye Silence?. :P -Agnes Let's pray -Owie


Literary Helene Grace loves loves loves UP Batangan

Helene Grace loves loves loves UP Batangan. Whenever she says she’s a UP Batangan member, she hears reactions such as: “Brave soul! Di ba mahirap application don?” or “Kayo lang daw provincial org na nakatanggap ng Gawad Chanselor Award? Ang galing nyo naman!” No wonder Helene Grace has always been a proud member. During her free time, Helene Grace loves to daydream about different success stories of UP Batangan. She likes to think that the organization will have a bigger tambayan (with aircon, unlimited supply of food, frig for ice cream and chocolates and liquor, television, radio, PC, photo booth, photocopier, swimming pool, oh wait, everything’s possible, RIGHT?). The organization will also receive donations from Canada c/o kuya Arvie and Texas c/o kuya MJ and with the donations, everything will be possible. They can even franchise a Jag and Lee apparel shop. Lastly, Helene Grace would like to believe UP Batangan will win another well-known award. *fingers crossed* Though lately, the organization is going through some tough times, Helene Grace still loves UP Batangan. She believes that the inactive members (and those who are only active in paper PEACE btw) will realize how much they love the organization that they can’t bear the thought of the organization going to waste. She knows that those who have debts will soon pay. And that there will be more income generating projects *fake cough—Niall*. She also believes that UP Batangan will touch more lives through their activities. And because of that, more Batanguenos will join the organization. What again? Oh, right. Helene Grace fucking loves UP Batangan. In effect of Anna Oposa loves loves loves UP


Features Beyond That Desire Is An All-Too-Human Insomniac Gina R. Gatarin 06-B (Batch Patikarrr) When the world is in doubt about our worth, remember that there are infinite possibilities within our finite existence. What is it about graduation and beyond which strikes us? What is it with prestige and honors that allure us? Nothing could satisfy a desire. We are betraying our desire if we assume that we have finally seduced the object into our own brand of “essencing”. How dare that Other to seduce us when at the end, nothing awaits but total abandonment! A confession: April was a very promising month. I was sure that I’ll be graduating with that subject position that any good parent could wish for. My classmates were all busy computing their GWAs so as to know if they were “able to make it”. How fascinating when one night, a good friend sent a text message which boosted my ego. She was not able to make it to my subject position and it was absolutely sure that I had everything within my palms the honor of making it to the top. But everybody knows that it was not my ultimate concern. My desire is negotiating with me that I should have It as soon as possible. I was quite sure that I will not miss that since I have known It for so long then. The day of graduation came and nothing happened. I was at my best then. I knew it. I saw it from the eyes of my family. I saw it as the crowd applauds the entry to that intoxicating ladder of a very promising future. But where is it? The site of desire is not “there”. It “is” not there. What is the essence of that “is”? Has the world truly gone mad? What is it that I have to invest/prove just to have that “there” HERE? To whom can I appeal? I have lived a life of a nonritualist believer for almost the entirety of my stay in the university which is why with all caution, I avoided to call for divine intervention. I have the agency to make it happen. I am modern and I desire to be modern more than anyone else. But again, to be hyper-conscious brings us to a tragic fall. That was nothing but dogmatic “essencing”. I don’t deserve It. There is something more. Giving ground to that desire is a betrayal of my very desire. Weeks passed. Everything seemed to be gaining a certain level of stability. I accepted the fact that there are indeed things that go on without saying. I have never mentioned the three magic words since that will negate the meaning of how I truly see It. To say those words will annihilate us. That is alienation. That is reduction of the Other at its finest! How odd that everything that I stood for cancels out in that Void of Chaos. But I desire that Chaos since that is the only thing I presumed to put Order in my fucked up Existence! I was ready to abandon my stand for genuine social emancipation. I will leave everything behind just to seize that one moment of infinity with the Other. But it negated the horizon of my possibilities. It was a futile attempt. It was just a caricature of what it is to be human. And I am so thankful that he made me a human grounded in an all-too-human-reality of pain, abandonment, solitude and misery. Genuine emancipation has now a deeper meaning entrenched in my very subjectivity which was previously an unchartered territory of my life. And when everything seems to be a failure, I just let every breath a passing memory that I was able to survive the horrible experience of opening my heart—messing me up while I build armors so that no stupid person could enter my stupid life. “Love takes hostages” and I have paid a very huge ransom just to be liberated from the ripping portion. That is how I confronted the Real i.e. the story ended up to make us look for more positive means to uplift our spirit. Good vibes as my friend call it. Probably that would solve our insomnia. NOTE: Ika ko nga, bawat buntong hininga at paglasap ng hangin ay pagpapakawala ng isang alaala. Isang magandang aral sa pag-jog sa UP ng gabi. Ang kalungkutan ay dumadaan at ito ay paalala na tunay ngang tayo’y nabubuhay sa isang tanging panahon at lunan (ito ang ibig sabihin ng “essencing”). Ang pilosopiya ay nakatutulong sa mga panahong nawawala tayo sa kandungan ng realidad at posibilidad. :)


Ampiyas  

First Issue, 1st sem AY 2010-2011 UP BATANGAN

Read more
Read more
Similar to
Popular now
Just for you