Page 1

Stettin - Berlin / Szczecin - Berlin

Träume erfüllen sich... / MARZENIA SIĘ SPEŁNIAJĄ

Blumenparade NR 06/2017

/ PARADA KWIATÓW

Aus der Liebe zur Tochter / Z MIŁOŚCI DO CÓRKI 1


Kinderartikel : Kinderwagen, Autositze, Kleidung, Kinderschuhe, Kindermöbel Akcesoria dziecięce: Wózki, foteliki, odzież, obuwie dziecięce, meble dla dzieci

Laden mit Kinderartikeln Salon Artykułów Dziecięcych “Oleńka” • ul. Ku Słońcu 68D 71-047 Szczecin • ul. Małopolska 3 70-513 Szczecin

Polska Löcknitz

104 Deutschland

10 10 Szczecin - Mierzyn

Ku Słońcu 68D

Tel: +48 508 101 736 kontakt@olenka.net.pl

www.olenka.net.pl pon-pt 11-19; sob 10-15

2


INSPIRATIONEN /

INSPIRACJE

SLOW FASHION

BESONDERES / WYJĄTKOWE Die Geschichte von Zosia Historia Zosi

06| 12|

06| 14|

MAGISCHE ORTE / MIEJSCA NIEZWYKŁE In der mitte des Waldes... W środku lasu

14|

PSYCHOLOGIE DES ALLTAGS / PSYCHOLOGIA CODZIENNOŚCI Umarme die Wut Przytul złość

18|

NACHBARINNEN / SĄSIADKI Die Frau und Geld Kobieta i finanse

20|

BEZIEHUNGEN / WIĘZI Freundschaft, Literatur und Berlin Przyjaźń, literatura i Berlin

24|

DIE GESCHMACKWELT / KRAINA SMAKÓW Leicht und frisch Lekko i świeżo

30|

24|

REISEN DER NACHBARN / PODRÓŻE SĄSIADÓW Ein Ort, das die Seele bewegt Miejsce, które porusza duszę

32|

COOLTURa

36| 32|

44|

Kulturelle Ereignisse in der Region Wydarzenia kulturalne w regionie

MIT AUGE DES MANNES / MĘSKIM OKIEM Die Sprache der Politiker Język polityków

42|

SCHÖNHEIT ZUM ABSCHIED / PIĘKNO NA POŻEGNANIE du duftest wie die Sonne pachniesz słońcem

44|

3


BRIEF VON DER REDAKTION / LIST OD REDAKCJI

Verzichten wir nicht AUF UNSERE TRÄUME

M

anchmal rufen blasse Erinnerungen aus unserer Kindheit Bilder aus der Zeit hervor, als wir noch kleine Mädchen waren. Sie erinnern uns an das, wovon wir damals träumten und was uns wichtig war. Einige von uns haben ihre Puppen gekämmt und erzählten dabei, dass sie Friseurin werden wollen. Andere haben ins Spielzeugmikrofon gesungen, um später einmal Sängerin zu werden. Wir haben unsere Kuscheltiere unterrichtet, weil wir Lehrerinnen werden wollten. nter uns waren auch Frauen, die eine Reise um die Welt planten oder solche, die von einem Haus, einem lieben Ehemann und einem Hund an ihrer Seite träumten. In Wirklichkeit sind all diese Träume gleichwertig. Sie entstanden in unserem Inneren, aus unseren Sehnsüchten und Wünschen. Und wenn wir das Glück hatten, jemanden an unserer Seite zu wissen, der uns bei dem Prozess der Selbstverwirklichung unterstützt hat, genießen wir heute sicherlich ein erfülltes Leben. Leider sind einige auf ihrem Weg auf Schwierigkeiten gestoßen oder haben Menschen getroffen, die ihnen Steine in den Weg gelegt haben. Solche Personen lachten über unsere begeisterten Sätze wie: „Wenn ich erwachsen werde, mache ich nie…“ oder „Wenn ich erwachsen werde, dann werde ich…“. Oft waren es die ersten Momente des Zweifels, es tauchten Ängste und Fragen auf wie: „Ist es das wert?“ oder „Vielleicht hat es wirklich keinen Sinn…“. Aus solchen Gründen haben einige von uns ihre „Mädchenstimme“ verdrängt. Ein anderer Weg, ein anderes Leben… Aber wirklich nah an unseren Kindheitsträumen? ielleicht wäre es sinnvoll, in den Spiegel, in die Augen des Kindes zu schauen, das immer noch in uns steckt, und uns die Frage zu stellen, ob wir glücklich sind. Ist unser Leben die Verwirklichung unserer eigenen Pläne oder sind bzw. waren es die Pläne von anderen? Eins ist sicher – für ein harmonisches Leben mit dem eigenen Inneren ist es nie zu spät. Schauen wir uns um und erinnern uns daran, was für uns die Essenz des Lebens ist und was uns fehlt. Und jetzt, wenn wir schon erwachsen, bewusst und stärker sind, erlauben wir uns, unsere Träume zu erfüllen. Verzichten wir nicht auf sie...

U

V

Chefredakteur: Monika Lesner Graphik: Edyta Docz / Hajduk’Walter Korrektur und Uebersetzung: E. Lesner, A. Misiuk, M. Weiner E-mail: unter.frauen@gmx.de

4

Redaktion: Miła Szelestowicz - Molska Verleger: Drukarnia Profi – Druk Szczecin Adresse der Redaktion: ul. Druckiego-Lubeckiego 1A, Szczecin www.profi-druk.pl


Nie porzucajmy MARZEŃ

C

zasem blade wspomnienia z dzieciństwa przynoszą obrazy nas, jako małych dziewczynek i przypominają, o czym wtedy marzyłyśmy, co było dla nas ważne. Niektóre z nas czesały lalki i zapowiadały, że będą fryzjerkami, inne śpiewały do udawanego mikrofonu, aby w przyszłości zostać piosenkarkami. Uczyłyśmy swoje maskotki, widząc się w zawodzie nauczycielki.

W

śród nas były takie, które planowały podróż dookoła świata, albo takie, które wymarzyły sobie wielki dom, kochającego męża i psa u boku. Tak naprawdę wszystkie te marzenia są równowartościowe. Zrodziły się w nas, z naszych tęsknot i pragnień. I jeśli miałyśmy szczęście mieć wśród bliskich kogoś, kto wspierał nas w samorealizacji, pewnie dzisiaj cieszymy się życiowym spełnieniem. Niestety, na drodze niektórych pojawiały się trudności, bądź osoby, które podcinały skrzydła, rzucały kłody pod nogi. Wyśmiewały nasze pełne zapału "Jak będę dorosła, to nigdy...", "Gdy dorosnę, to będę..." To były często momenty pierwszego zwątpienia, pojawiały się lęki i pytania "Czy warto? A może to jest naprawdę niemądre...". Dlatego część z nas zagłuszyła w sobie głos dziewczynki. Inna droga, inne życie... Ale czy bliskie naszych dziecięcych marzeń?

M

oże warto spojrzeć w lustro, w oczy dziecka, które wciąż w nas jest i zapytać, czy jesteśmy szczęśliwe. Czy nasze życie, jest realizacją własnych planów, czy planów, jakie wobec nas mieli inni? Pewne jest jedno - aby żyć w zgodzie ze sobą nigdy nie jest za późno. Wystarczy rozejrzeć się wokół, przypomnieć sobie, co jest dla nas istotą życia, czego nam brakuje. I teraz, gdy jesteśmy dorosłe, świadome i silniejsze, spełniajmy nasze marzenia. Nie porzucajmy ich...

Redaktor naczelna: Monika Lesner Skład: Edyta Docz / Hajduk’Walter Korekta i tłumaczenie: E. Lesner, A. Misiuk, M. Weiner E-mail: unter.frauen@gmx.de

Wydawca: Miła Szelestowicz - Molska Drukarnia Profi – Druk Sp. z o.o. Adres redakcji: ul. Druckiego-Lubeckiego 1A, Szczecin www.profi-druk.pl

5


BESONDERES / WYJÄ„TKOWE

Die Geschichte

von Zosia HISTORIA ZOSI

Text: Inga Walas, Fotos: priv. arch.

6


A

ls die kleine Zosia alleine in ihrem Zimmer spielte, versprach sie sich, dass sie, wenn sie schon erwachsen ist, viele Kinder haben wird. Sie wusste, wie sehr die Sehnsucht nach Geschwistern, nach dem gemeinsamen Spielen und Lachen, wehtut. Sie ordnete alle ihre Teddybären und Puppen, nähte Kleidung für sie und kuschelte mit ihnen. Eine weitere Unangenehmheit bereitete dem Einzelkind der Fakt, dass ihre Eltern älter als gewöhnlich waren. Als Zosia zur Welt kam, war ihre Mutter 40 und ihr Vater 53 Jahre alt. Während jeder Versammlung redeten ihre Eltern mit den Großeltern ihrer Freunde und Freundinnen, was das Mädchen in Verlegenheit brachte und ihr das Gefühl der Verlorenheit bereitete. „Vielleicht sind es nicht meine Eltern?“, dachte sie erschrocken. Diese „Andersartigkeit“ hinterließ ein Trauma, das ihr ganzes Leben geprägt hat.

Zofia Wieczorkowska wurde in Kowal, einer kleinen Ortschaft in der Nähe von Leslau, geboren und aufgewachsen. Hier sind auch Kasimir III und der Schauspieler und bekannte Liebhaber polnischer Filme Jan Nowicki zur Welt gekommen. In diesem Dorf wohnten auch Zosias Freunde – Marzena und Grzegorz – auf die sie sich ihr ganzes Leben lang verlassen konnte. Das Leben in dem Dorf hatte auch ihre dunkle Seiten. Zosia, die seit ihrer Kindheit größer als ihre Altersgenossenen war, wurde sogar in der Schule schickaniert. Sie wurde aus dem Sportunterricht ausgeschlossen, zusammen mit einem übergewichtigen Kollegen. Auf allen Schulfotos duckt sie sich, um durch ihre Größe nicht aufzufallen, was später zu Körpermissbildungen führte. Wenn man auf die schöne, fröhliche Frau schaut, erkennt man natürlich nicht, wie viele Unangenehmheiten sie erlebt hat. Die Priorität in diesen Zeiten war, die Tochter schnell und gut zu verheiraten. Und tatsächlich, nachdem sie die Nähschule abgeschlossen hatte, heiratete Zosia einen Mann, den sie in Leslau kennengelernte. Es war keine gelungene Ehe, aber zum Glück kamen die ersten Kinder auf die Welt, Łukasz und Weronika, und gaben unserer Heldin viel Energie zum Leben, Arbeiten und Handeln. Tagsüber beschäftigte sie sich mit den Kinder und dem Haus, und in der Nacht nähte sie Kleidung. In diesen Zeiten mangelte es an allem und die Menschen waren arm, deswegen wurden selbst genähte Kleidungsstücke gegen andere notwendigen Produkte ausgetauscht. Um Stoffe zu kaufen, fuhr Zosia zuerst nach Schlesien, und in den

nächsten Jahren nach Deutschland. Der erste Kontakt mit dem „Westen“ war schwierig. Polen wurden damals sehr misstrauisch beachtet, trotzdem sah Zosia hier eine Chance für ein besseres Leben für sich und die Kinder. Und heute, wenn ich sie frage, worauf sie stolz ist, antwortet sie: „Ich habe mich getraut, nach Deutschland zu kommen, ich habe es geschafft und deswegen hatten es meine Kinder leichter im Leben. Alle kommen sehr gut zurecht“, sagt sie stolz. In Berlin wurden weitere Kinder geboren, nur Töchter – Kamila und Jessica, und ein paar Jahre später Kornelia und Michelle. Seit 18 Jahren lebt Zosia glücklich mit Darek, dem Vater der jüngsten Töchter, zusammen. Sie haben vor kurzem beschloßen, nach den Sommerferien zu heiraten und eine große, schöne Hochzeit auszurichten, zu der alle Verwandte, Bekannte und Freunde eingeladen werden. Heute ist Zosia die Eigentümerin von zwei gut prosperierenden Geschäften in Berlin. Sie tritt Initiativen der Auslandspolen bei, nimmt an Messen teil und, das Wichtigste, unterstützt karitativ Initiativen für Bedürftige. Sie liefert Produkte und Gerichte für Aktionen wie beispiels-

Probleme sind nur zum Lösen da und man sollte immer nach positiven Aspekten suchen. weise den Tag des Obdachlosen oder Treffen polnischer Vereine. Sie meint, man soll sich helfen und mit anderen teilen. Die Idee, andere wie Rivalen zu behandeln, ist ihr fremd: „Wir müssen zusammen halten. Heute helfe ich jemanden, morgen werde ich vielleicht selbst einen guten Rat und Unterstützung brauchen. Das Leben ist zu brüchig, um sich Feinde zu machen. Wir sind nicht ewig.“, meint sie. Sie mag auch nicht, wenn jemand aus Nichts Probleme macht: „Probleme sind nur zum Lösen da und man sollte immer nach positiven Aspekten suchen. Es ist nicht die Energie wert, aus einer Mücke einen Elefanten zu machen“, überzeugt sie. Sie sieht sich als eine erfüllte Frau. Sie ist unabhängig, sie hat eine wunderbare Familie – sechs Kinder, zehn Enkelkinder und einen liebenden Mann. Sie ist stolz, dass ihre Töchter zu starken, klugen Frauen aufgewachsen sind. Der wichtigste Gedanke, den sie ihren Kinder überliefern möchte, ist die Überzeugung, dass die Mutter, egal was passiert, immer hinter ihrem Kind stehen sollte. ■ 7


BESONDERES / WYJĄTKOWE

K

iedy mała Zosia bawiła się samotnie w swoim pokoiku, obiecywała sobie, że gdy dorośnie będzie miała dużo dzieci. Wiedziała, jak boli tęsknota za rodzeństwem, wspólną zabawą i śmiechem. Układała wszystkie misie i lalki, jakie posiadała, szyła im ubranka i tuliła. Dodatkową przykrość sprawiał jedynaczce fakt, że była dzieckiem starszych niż innych dzieci, rodziców. Gdy Zosia przyszła na świat jej mama miała lat czterdzieści, natomiast ojciec - pięćdziesiąt trzy. Podczas wszystkich spotkań rodzice rozmawiali z dziadkami koleżanek i kolegów Zosi, co wpędzało dziewczynkę w uczucie zakłopotania i zagubienia. "A może to nie są moi rodzice?" - myślała przerażona. Ta "inność" odcisnęła na niej duże piętno, co wpłynęło na całe późniejsze życie.

Zofia Wieczorkowska urodziła się i wychowała w Kowalu, niewielkiej miejscowości położonej niedaleko Włocławka. To tutaj urodzili się Kazimierz Wielki oraz Jan Nowicki, aktor i znany amant polskiego kina. W tej miejscowości mieszkają też przyjaciele - Marzena i Grzegorz - na których bohaterka mogła przez całe życie polegać. Życie w miasteczku miało też swoje ciemne strony. Zosię, która od dzieciństwa była wyższa od swoich rówieśników, dyskryminowano nawet w szkole. Była wyłączana z zajęć sportowych, a wraz z nią - otyły kolega. Na wszystkich zdjęciach klasowych dziewczynka kuliła się tak, aby nie odstawać wzrostem od innych, co w przyszłości poskutkowało wadą postawy. Oczywi-

życia, pracy, działania. W ciągu dnia zajmowała się dziećmi i domem, a nocami szyła ubrania. W tamtych czasach brakowało wszystkiego, a ludzie byli ubodzy. Dlatego własnoręcznie szyte rzeczy wymieniane były na inne potrzebne do egzystencji produkty. Po materiały jeździła aż na Śląsk a w kolejnych latach - do Niemiec. Pierwszy kontakt z "zachodem" był trudny. Polacy traktowani byli z wielką nieufnością, jednak Zosia zobaczyła tam szansę na lepsze życie dla siebie i dzieci. I dziś, kiedy pytam ją, z czego jest dumna, odpowiada: "Odważyłam się przyjechać do Niemiec, dałam sobie radę i dzięki temu moim dzieciom w życiu było łatwiej. Wszystkie sobie świetnie radzą" - mówi z zadowoleniem. W Berlinie rodzą się kolejne dzieci - same córki - Kamila i Jessica, a kilka lat po nich - Kornelia i Michelle. Od osiemnastu lat Zosia tworzy szczęśliwy związek z ojcem najmłodszych córek Darkiem. Właśnie zdecydowali się, aby po wakacjach wziąć ślub i wyprawić wielkie, piękne wesele, na które zaproszeni zostaną wszyscy bliscy, znajomi i przyjaciele.

ście dziś, patrząc na tę piękną, pogodną kobietę, trudno uwierzyć, jak wiele przykrości ją spotkało. Priorytetem w tamtych czasach, było to, aby córkę szybko i dobrze, wydać za mąż. I rzeczywiście Zosia, po skończeniu szkoły krawieckiej, bierze ślub z mężczyzną, którego poznała we Włocławku. Nie był to udany związek, ale na szczęście, na świat przyszły pierwsze dzieci - Łukasz i Weronika - które dawały bohaterce mnóstwo siły do 8

Obecnie Zosia jest właścicielką dwóch dobrze prosperujących sklepów w Berlinie. W ramach swojej działalności włącza się w inicjatywy polonijne, bierze udział w targach a także - co najważniejsze - wspiera charytatywnie działania na rzecz potrzebujących. Dostarcza produkty i potrawy na takie akcje, jak na przykład Dzień Bezdomnego i spotkania polskich stowarzyszeń. Uważa, że należy pomagać, dzielić się z innymi. Obca jest jej idea traktowania innych, jako konkurencji - "Musimy trzy-


mać się razem. Dzisiaj ja pomogę komuś, ale może jutro to ja będę potrzebowała dobrej rady lub wsparcia. Życie jest zbyt kruche, żeby robić sobie wrogów. Nie jesteśmy wieczni" - stwierdza. Nie lubi też, gdy ktoś robi problem z niczego - "Problemy są po to, aby je rozwiązywać i należy szukać pozytywnych stron. Szkoda energii na robienie z 'igły widły'" - przekonuje. Uważa się za kobietę spełnioną życiowo. Jest niezależna, ma wspaniałą rodzinę - sześcioro dzieci i dziesięcioro wnucząt - i kochającego mężczyznę. Jest dumna z tego, że córki wyrosły na silne, mądre kobiety. Najważniejszą myślą, którą chciałaby przekazać własnym dzieciom, jest przekonanie, że matka, bez względu na wszystko, powinna być za własnym dzieckiem. ■

Obecnie Zosia jest właścicielką dwóch dobrze prosperujących sklepów w Berlinie.

9


INSPIRATIONEN / INSPIRACJE

UNSERE VISION – SLOW FASHION LIFESTYLE • Slow Fashion ist ein Lebensgefühl. Wir möchten dich mit unserem Slow Fashion Gedanken infizieren, damit du ihn in deine Lebensphilosophie integrieren kannst. • CONCEPT STORE for POLISH FASHION • polish slow fashion design & handmade accessories • In unserem Concept Store in Berlin Friedrichshain trifft Mode auf Kunst und Menschen auf uns. • Wir, das sind Agnieszka und Renata. Polinnen und Slow Fashion Lovers. • Unsere Designer sind ausgesucht und wir pflegen einen engen Kontakt zu ihnen. Denn wir möchten wissen, wie sie produzieren und woher sie kommen. » UNSERE MODE: • Polnisch. Frisch. Sportlich. Elegant. Bequem. • Originell. Nachhaltig. » UNSERE ANFORDERUNG: • FAIR PRODUZIERT IN POLEN •W  ir verkaufen keine Massenware sondern glauben an Individualität. Unsere Mode ist nicht nur saisonunabhängig, sie ist zu jeder Jahreszeit kombinierbar und jeden Tag tragbar. •D  urch den persönlichen Kontakt zu unseren Designern in Polen, können wir individuell auf dich und deine Wünsche eingehen. » UNSER MISSIONSTATEMENT: POLNISCHE MODE näher bringen! •W  ir nehmen uns für dich ZEIT! Das ist nicht nur ein Spruch, das ist ein VERSPRECHEN! 10

RAUCH UND GROEN


SLOW FASHION BERLIN

GÄRTNERSTRASSE 3 10245 BERLIN-FRIEDRICHSHAIN WWW.RAUCHUNDGROEN.DE

NASZA WIZJA

- SLOW FASHION LIFESTYLE • Slow Fashion jest formą odczuwania życia. Chcemy Cię zarazić naszą ideą Slow Fahion, żeby stała się integralną częścią Twojej filozofii życiowej. • Stworzyłyśmy Concept Store dla polskiej mody. • POLISH SLOW FASHION DESIGN & HANDMADE ACCESSORIES • W naszym Concept Store na berlińskim Friedrichshain moda trafia na sztukę a ludzie na nas. • Prowadzimy to my, Agnieszka i Renata. Polki i miłośniczki Slow Fashion. • Starannie dobieramy projektantów i dbamy o bliski kontakt z nimi. Chcemy wiedzieć, jak przebiega proces produkcji i skąd pochodzą. » JAKA JEST NASZA MODA: • Polska. Świeża. Sportowa. Elegancka. Wygodna. Oryginalna. Trwała. » NASZE WYMAGANIA: • Producenci z Polski realizujący ideę 'fair'. • Nie kupujemy masowych towarów, ponieważ wierzymy w indywidualność. Nasza moda jest niezależna od sezonowych trendów, dopasuje się do każdej pory roku i nosi się ją każdego dnia. • Poprzez osobiste kontakty z naszymi projektantami z Polski, możemy wyjść na przeciw Tobie i Twoim indywidualnym życzeniom. » NASZA MISJA: • Przybliżyć POLSKĄ MODĘ. • Zawsze mamy dla Ciebie CZAS! To nie jest tylko frazes - to OBIETNICA! 11


INSPIRATIONEN / INSPIRACJE

Mondäne Unterhaltung im NÄCHTLICHEN STETTIN… Światowe rozrywki NOCNEGO SZCZECINA...

Stettin sollte, wegen der Lage, das Party-Zentrum des Landes werden. Es ist für das deutsch -polnische Grenzgebiet attraktiv, für uns liegt es näher als andere große Städte. Und das ist nicht der einzige Vorteil. Mit jedem Jahr erhöht sich die Anzahl der Club-Angebote und man kann ruhig sagen, dass sie sich mit Lokalen in Berlin, Prag oder Breslau messen können. Kann man sich eine bessere interkulturelle Integration vorstellen, als während gemeinsamer Unterhaltung und gemeinsamer Erholung bei guter Musik? Dann werden Sprachbarriere, Alter oder Ausbildung egal. Es entsteht eine

Nähe, basierend auf den gemeinsamen Vorlieben und Bedürfnissen. Einer solcher Orte, die eines Besuchs wert sind, ist der Grey Club, der seinen Kunden Spaß in exklusivem Ambiente anbietet. Es ist ein Ort, in dem sich speziell Frauen gut fühlen, und für die es auch am jeden Freitag spezielle Partys gibt. Modeshows, Tanzvorstellungen, einzigartige Atmosphäre… und man kann sich zusätzlich Sekt bestellen, der auch mit voller Zeremonie überreicht wird. Grey Club kümmert sich um Details. Wunderbare Musik, die Möglichkeit, ein Junggesellenabend zu organisieren oder einen Damenabend, mit dem Personal, das offen auf Kundenbedürfnisse ist. Und das alles mit günstigen Preisen. Treffen wir uns doch im nächtlichen Stettin... 12

Szczecin, ze względu na swoje położenie, powinien stać się imprezowym centrum regionu. Jest atrakcyjny dla polsko - niemieckiego obszaru pogranicza, z którego bliżej właśnie tutaj niż do jakiegokolwiek innego większego miasta. I to nie jedyny jego atut. Z każdym rokiem wzrasta atrakcyjność oferty klubowej i można śmiało powiedzieć, że są tu miejsca dorównujące poziomem lokalom w Berlinie, Pradze, czy we Wrocławiu. Czy można sobie wyobrazić lepszy sposób na integrację międzykulturową niż wspólna zabawa i odpoczynek przy dobrej muzyce? Wtedy

nieważne stają się bariera językowa, wiek, czy wykształcenie. Tworzy się bliskość zbudowana na wspólnocie gustów i potrzeb. Jednym z miejsc wartych odwiedzenia jest Grey Club, który oferuje swoim klientom zabawę w ekskluzywnych warunkach. Jest to przestrzeń, w której szczególnie dobrze czują się kobiety, dla których każdego piątku odbywają się imprezy dedykowane. Pokazy mody, popisy tancerzy, niezwykła atmosfera... a do tego można zamówić szampana, który zostanie podany z pełnym ceremoniałem. Grey Club dba o detale. Wspaniała muzyka, możliwość urządzenia wieczoru kawalerskiego, lub panieńskiego i otwarta na potrzeby klientów obsługa. A to wszystko w konkurencyjnych cenach. Spotkajmy się zatem w nocnym Szczecinie...


mgr Agnieszka Wiśniewska LL.M. RECHTSANWÄLTIN - ADWOKAT NIEMIECKI

Szybka obsługa prawna w języku polskim i przyjemnej atmosferze! Zapraszam do odwiedzenia mojej strony internetowej www.aw-legal.de

Wegenerstr. 10/11 10713 Berlin U7 Fehrbelliner Platz

» prawo budowlane

Tel. +49 (0)30 217 990 380 Fax. +49 (0)30 217 990 381

» prawo karne (obrona prawna)

kontakt@aw-legal.de www.aw-legal.de

(wynagrodzenie, wady/Mängel, itd.)

» prawo pacjentów / medyczne

(odszkodowania za błędy lekarskie, zabiegi - medycyna estetyczna)

» prawo autorskie (m. in. Abmahnung), mediów, konkurencji, znaków towarowych » prawo internetowe (Impressum, Abmahnung, facebook, e-bay, amazon, itd.)

13


AM MARKT 1, 17309 PASEWALK

SER EIS UND UN N E H C U UKTION! UNSER K ER PROD N E IG E S AUS! SIND AU AUẞER H H C U A F VERKAU

Öffnungszeiten / Godziny otwarcia: (MO. - FR.) PN - PT

9.00 - 18.00 (SA. - SO.) SO - NIEDZ

13.00 - 18.00 14


HOTEL*** SPA AKACJOWY DWÓR Hotel SPA Akacjowy Dwór w Trzebiatowie to bardzo stylowy i pięknie odrestaurowany dworek blisko Szczecina. Proponujemy Państwu: • komfortowe noclegi • luksusowe i profesjonalne zabiegi w Centrum SPA & Wellness • kilkudniowe Pakiety Pobytowe oraz pakiety DAY SPA • specjały kuchni polskiej Zapraszamy do nas serdecznie!

Das Hotel SPA Akacjowy Dwór (Akazienhof) ist ein stilvolles und schön restauriertes Gutshaus in der Nähe von Stettin. Wir bieten Ihnen: • Übernachtungen in komfortablen Zimmern • luxuriöse professionelle Behandlungen in unserem SPA- und Wellness-Bereich • mehrtägige Aufenthaltspakete und DAY-SPA-Pakete • Spezialitäten der polnischen Küche Seien Sie herzlich willkommen! Trzebiatów 14, 73-131 Pęzino, tel. +48 91 50 65 010, tel. kom. +48 722 220 557 recepcja@akacjowydwor-spa.pl, www.akacjowydwor-spa.pl

ZAHNÄRZTE, ALLE SPEZIALISTEN – STETTIN STOMATOLODZY WSZYSTKICH SPECJALIZACJI - SZCZECIN SEIT 15 JAHREN FERTIGEN WIR KOSTENVORANSCHLÄGE AN UND REALISIEREN SIE WIRKSAM FÜR PATIENTEN ALLER DEUTSCHEN KRANKENKASSEN VERSICHERT SIND - Sie sparen bis zu 50% im Vergleich zu deutschen Zahnärzten - Garantie der Akzeptanz der Kostenvoranschläge durch die deutsche Krankenkasse

OD 15 LAT WYKONUJEMY I SKUTECZNIE REALIZUJEMYKOSZTORYSY DLA PACJENTÓW UBEZPIECZONYCH WE WSZYSTKICH NIEMIECKICH KASACH CHORYCH - OSZCZĘDNOŚĆ DO 50% W PORÓWNANIU Z NIEMIECKIMI GABINETAMI - GWARANCJA AKCEPTACJI KOSZTORYSÓW PRZEZ NIEMIECKIE KASY CHORYCH

- Garantie des Rückerstattens der Kosten der Behandlung in Polen durch die deutsche Krankenkasse

- GWARANCJA UZYSKANIA ZWROTU FINANSOWEGO Z NIEMIECKIEJ KASY CHORYCH ZA WYKONANE LECZENIEW POLSCE

- schnellere Realisation der Heilungspläne und eine hohe Qualität von Prothesendiensten

- SZYBSZA REALIZACJA PLANÓW LECZENIA ORAZ WYSOKA JAKOŚĆ USŁUG PROTETYCZNYCH

- Kostenvoranschläge und die Rechnungen entsprechen den deutschen Standards und Prozeduren

- KOSZTORYSY I RACHUNKI WYKONYWANE SĄ WG NIEMIECKICH STANDARDÓW I PROCEDUR

- wir behandeln schwere Fälle im Bereich von Prothesen, Chirurgie, Periodontologie, Kieferorthopädie und ästhetischer Stomatologie

- ZAJMUJEMY SIĘ TRUDNYMI PRZYPADKAMI Z ZAKRESU PROTETYKI, CHIRURGII, PERIODONTOLOGII, ORTODONCJI I STOMATOLOGII ESTETYCZNEJ

Wir existieren schon seit fast 30 Jahren – schon 15000 Patienten aus Polen, Deutschland und Skandinavien haben uns vertraut • Istniejemy już od blisko 30 lat - zaufało nam 15 000 pacjentów z Polski, Niemiec i Skandynawii. Ruf en Sie uns an und machen Sie einen Termin • Zadzwoń i umów się na wizytę

+48 505 011 291 +49 (0) 33 333 533 399 KRZYWOUSTEGO 19/5 70-252 SZCZECIN KRÓLOWEJ KORONY POLSKIEJ 9/U1 70-485 SZCZECIN MICKIEWICZA 128A/1 71-140 SZCZECIN15


MAGISCHE ORTE / MIEJSCA NIEZWYKŁE

IN DER MITTE DES WALDES W ŚRODKU LASU

Text & Fotos: TOEE Zalesie

Dank der Zusammenarbeit der Stadt Eggesin, der Gemeinde Police und des Tierparks in Ueckermünde entstand das grenzüberschreitende Zentrum der Ökologischen Edukation in Zalesie. Die Aufgabe des Zentrums ist das Verbreiten des Wissens über den Umweltschutz und über die Naturwissenschaften im weiten Sinne in der Gemeinschaft. Die Arbeit des Zentrums beruht auf grenzüberschreitenden Beziehungen und dem Austausch der Erfahrungen. Das grenzüberschreitende Zentrum der Ökologischen Edukation liegt in dem malerischen Naturgebiet in der Försterei Trzebież. Das Terrain wurde dem Zentrum von der Gemeinde Police überlassen. Es werden hier Ausstellungen präsentiert, auf denen man verschiedene Aspekte der Naturwissenschaften kennenlernen kann.

Das Lernen wird hier zum Spielen. Jeder kann sich alleine auf eine Reise ins Unbekannte begeben und die Geheimnisse der Naturwelt erforschen. Die Teilnehmer der Ausstellungen benutzen Laborräume, um Experimente durchzuführen, 16

sie führen Observationen im Terrain durch, besuchen interaktive Expositionen. Sie spielen und lernen gleichzeitig. 2011 begann der Bau des grenzüberschreitenden Zentrum der Ökologischer Edukation in Zalesie. Die feierliche Eröffnung fand am 12 Oktober 2013 statt. Raum der Ökosysteme: Der Raum präsentiert zwei Ökosysteme: die Wiese und den Wald. Im Wald lernen wir die einfachsten Arten von hohen Bäumen und niedrigen Pflanzen kennen, wir lernen, wie man die essbaren von den giftigen Pilzen unterscheidet, wir lernen die Bewohner des dichten Waldes kennen. In Formicarien sehen wir, wie die Ameisen Tunnel in ihren Nestern graben. Auf der Wiese hören wir die Stimmen der Vögel, wir erfahren, was in dem Gras wächst und welche Tiere um die Teiche leben. Wir können auch das Privatleben der Regenwürmer in Aquarien beobachten. Raum der atmosphärischen Phänomene: Die in diesem Raum präsentierten Exponate und Erfahrungen stellen simple atmosphärische Phänomene vor. ■


sala ekosystemรณw

17


MAGISCHE ORTE / MIEJSCA NIEZWYKŁE

pokazy chemii i fizyki

2. 18


Dzięki współpracy miasta Eggesin, Gminy Police i Ogrodu Zoologicznego w Ueckermünde powstał Transgraniczny Ośrodek Edukacji Ekologicznej w Zalesiu. Ideą ośrodka jest propagowanie wiedzy o ochronie środowiska i szeroko rozumianych nauk przyrodniczych wśród społeczeństwa. Jego działanie opiera się na relacjach i wymianie doświadczeń mających charakter transgraniczny. Transgraniczny Ośrodek Edukacji Ekologicznej położony jest w malowniczym i bogatym przyrodniczo otoczeniu Nadleśnictwa Trzebież. Teren ten należał do Nadleśnictwa i został użyczony Gminie Police na rzecz ośrodka. Prezentowane są tutaj wystawy, dzięki którym można poznać różne dziedziny nauk przyrodniczych.

Tu nauka staje się zabawą. Każdy samodzielnie może odbyć podróż w nieznane, zgłębiając tajniki świata przyrody. Uczestnicy naszych wystaw korzystają z sal laboratoryjnych

przeprowadzając doświadczenia, prowadzą obserwacje w terenie, zwiedzają interaktywne ekspozycje. Bawią się zdobywając przy tym nową wiedzę. W 2011 roku rozpoczęła się budowa Transgranicznego Ośrodka Edukacji Ekologicznej  w Zalesiu. Uroczyste otwarcie nastąpiło 12 września 2013 roku. Sala ekosystemów: Sala prezentuje dwa ekosystemy: łąkę i las. W lesie poznamy najpospolitsze gatunki wysokich drzew i niskich roślin, odróżnimy grzyby jadalne od trujących, poznamy mieszkańców leśnych kniei. W formikariach zobaczymy mrówki drążące kanały w mrowiskach. Na łące słuchając odgłosów ptaków dowiemy się co rośnie w trawie i jakie zwierzęta żyją wokół oczek wodnych. Mamy okazję podejrzeć prywatne życie dżdżownic, które zamieszkują akwarium. Sala zjawisk atmosferycznych: Prezentowane w tej sali eksponaty i doświadczenia prezentują podstawowe zjawiska atmosferyczne. ■

Zalesie 4 72-004 Tanowo

tel. +48 91 31 80 120 www.toee.pl email: zalesie@toee.pl Ośrodek czynny: Październik – Marzec pon. – pt.: 9 – 16 sob.- ndz.: 10 -16 Kwiecień – Wrzesień pon. – pt.: 9 -16 sob. – ndz.: 10 -18 19


PSYCHOLOGIE DES ALLTAGS / PSYCHOLOGIA CODZIENNOŚCI

UMARME DIE WUT PRZYTUL ZŁOŚĆ

W

ir können Emotionen und Gefühle, die in uns auftreten, in positive und negative unterteilen. Wir nehmen an, dass nur die Guten das Recht haben, in unserem Leben aufzutreten, die „Bösen“, jedoch sollten wir ausrotten. Aber die Gefühle entstehen nicht nach unserem Willen. Sie sind das Ergebnis verschiedener Faktoren und wenn wir nicht akzeptieren, dass auch die unerwünschten Gefühle ihren Platz in dem ganzen Spektrum anderer Emotionen haben, wecken wir in uns nur ein unnötiges Schuldgefühl auf. So einen Problem haben wir mit der Wut. Wir mögen dieses Gefühl nicht, sowohl wenn wir es bei anderen bemerken, als auch wenn es unsere innere Ruhe stört. Aber es gibt doch keinen Mensch, der von diesem Zustand ganz frei ist. Und tatsächlich, es geht nicht darum, Wut nie zu empfinden, aber eher darum, mit ihr umgehen zu können, sie zu zähmen und ihre destruktive Kraft abzuschwächen. Wir dürfen nicht erlauben, dass die Wut sich in verbale oder physische Aggression verwandelt. Als Erstes sollten wir versuchen, die Quelle unserer Wut herauszufinden. Wenn wir es nicht tun, werden wir von Vorwürfen verschiedener Art überflutet. Wir werden denken, dass jemand uns bewusst verletzt hat, weil er zu spät kam, den Geburtstag vergessen hat, seine Aufgaben nicht erfüllte, aber in Wirklichkeit werden wir darunter die Angst verstecken, dass

20

wir jemanden nichts bedeuten, oder die Eifersucht, dass es Menschen oder Dinge gibt, die für diesen jemanden wichtiger als unsere Bedürfnisse sind. Es ist dann wert, die konkrete Ursache, die unserer Wut aufgeweckt hat, zu benennen. Ohne Beleidigungen, Streit, Anschuldigungen… Wenn wir das Gespräch mit den Worten: „Es tut mir leid, ich bin sauer, weil ich sehr auf dich gezählt habe und ich weiß nicht, was ich über diese Situation denken soll“, beginnen, treiben wir den Teufelskreis der Vorwürfe nicht an, sondern öffnen das Feld für einen Dialog. Die „gezähmte“ Wut kann uns viel über uns selbst sagen. Darüber, wie unsere Ängste und Komplexe zu Wort kommen, welche Bedürfnisse und Schwächen wir haben. Und auch, in welchen Aspekten WIR an uns selbst arbeiten sollten. Und die nächste individuelle Frage ist über die Weise, auf die wir die angeschwollene Wut bekämpfen. Was hilft uns am besten? Spaziergänge, frische Luft und viel Freiraum, Wechsel der Umgebung, auch wenn nur für eine kurze Zeit. Hören von Musik, die ruhig und beruhigend sein kann, oder, im Gegenteil, laut und lebhaft, um die an uns zerrenden Emotionen widerzuspiegeln. Oft kommt nach so einer intensiven Session das Gefühl der Katharsis, der Befreiung. Für manche ist eine hervorragende Art, mit Wut umzugehen, das Besprechen des Problems mit jemanden nahen, vertrauten. Auf der anderen Seite ist das Unterdrücken der Wut einer der schlimmsten Mittel. Denn fast immer kehrt diese unterdrückte Wut zurück, unter anderen Um-


ständen, aber mit doppelter Stärke. Und das wichtigste: weder Wut, noch kein anderes Gefühl rechtfertigt Gewalt. Nie. ■

E

mocje i uczucia, które się w nas pojawiają dzielimy na te pozytywne i negatywne. Zakładamy, że tylko te dobre mają prawo pojawiać się w naszym życiu, te "złe", powinniśmy z miejsca z siebie wykrzewić. Ale przecież emocja pojawia się poza naszą wolą. Jest wynikiem różnych czynników i jeśli nie przyjmiemy do wiadomości, że nawet ta niepożądana ma swoje miejsce pośród całej palety innych emocji, jakich doznajemy, wpędzamy się dodatkowo w niepotrzebne poczucie winy. Taki problem mamy ze złością. Nie lubimy tego uczucia, ani gdy dostrzegamy je u innych, ani gdy burzy nasz własny, wewnętrzny spokój. A przecież nie ma pośród nas takiego "świętego", który od tego stanu byłby całkowicie wolny. I rzeczywiście - nie chodzi o to, by złości nie doświadczać, a raczej o to, aby umieć się z nią obchodzić, okiełznać i zniwelować kryjący się w niej pierwiastek destrukcji. Nie możemy pozwolić, żeby przejawem złości stała się agresja - słowna bądź fizyczna.

powód, który sprawił, że poczuliśmy złość. Bez wyzwisk, kłótni, obwiniania...Jeśli zaczniemy rozmowę od słów: "Jest mi przykro, jestem zły, bo bardzo na ciebie liczyłem i nie wiem, co myśleć o tej sytuacji" nie nakręcamy błędnego koła pretensji a otwieramy pole do dialogu. Złość "oswojona" powie nam wiele o nas samych. O tym, jakie przemawiają przez nas lęki i kompleksy, jakie mamy pragnienia i słabości. A także, w których obszarach to MY powinniśmy nad sobą pracować. I znowu zagadnieniem zupełnie indywidualnym będzie sposób, w jaki ze wzbierającą złością sobie radzimy. Co nam najczęściej pomaga? Spacery, powietrze i przestrzeń, zmiana otoczenia - choćby na chwilę. Słuchanie muzyki - która może być spokojna, wyciszająca, albo - wręcz przeciwnie - głośna i żywiołowa, aby odzwierciedlić targające nami emocje. Często po takiej intensywnej sesji, następuje uczucie katarsis, oczyszczenia. Dla niektórych świetnym sposobem poradzenia sobie ze złością, jest "przegadanie" problemu z kimś bliskim, zaufanym. Natomiast najgorszym z możliwych sposobów, jest wytłumianie. Niemal na pewno, ta stłamszona złość, wróci do nas później, w innych okolicznościach, ale wtedy już ze zdwojoną siłą. I co jest najważniejsze - złość, ani żadne inne uczucie nie usprawiedliwia przemocy. Nigdy. ■

W punkcie wyjścia, powinniśmy spróbować ocenić, co wzbudziło naszą złość. Jeśli tego nie uczynimy, zaleje nas lawina przeróżnego rodzaju pretensji. I będziemy myśleli, że ktoś świadomie zrobił nam krzywdę, bo się spóźnił, bo zapomniał o urodzinach, bo nie wywiązał się ze zobowiązań, a tak naprawdę pod tym ukryjemy lęk, że jesteśmy dla kogoś niewiele ważni, albo zazdrość, że są inni ludzie i inne sprawy - ważniejsze dla kogoś od naszych potrzeb. Warto wtedy nazwać, wyrazić konkretny 21


NACHBARINNEN / SĄSIADKI

EINE FAST SPARSAME POLIN Jahrelang mangelte es Polinnen an allem. In den Geschäften gab es nur triste Kleidung zu kaufen. Aber praktische Frauen nähten Kleidung, kochten leckere Sachen und trafen sich mit Freundinnen. Etwas aus dem Nichts zu machen ist eine Fähigkeit, die von Mutter auf Tochter übertragen wurde.

Unsere Mütter und Omas haben diese Zeiten immer noch in Erinnerung und sind deswegen bis heute noch sehr sparsam. Wenn wir unseren Müttern sagen würden, wie viel wir für schicke Unterwäsche ausgegeben haben, würden sie wahrscheinlich vor Entsetzung in Ohnmacht fallen. Sie besuchen auch keine Restaurants. „So viel Geld“ für Essen ausgeben, das gibt’s doch gar nicht! Die älteren Generationen legen Geld auf die hohe Kante, sie gönnen sich nichts und verbrauchen die Ersparnisse auch nie.

Und wir – eine Generation, die in der Demokratie erzogen wurde?

Trotz der Tatsache, dass es in Geschäften alles gibt, wurde uns das Sparen beigebracht. Wenn wir ein Einkaufszentrum besuchen, schauen wir uns oft alles an, wir probieren alles an…. aber letztendlich beschließen wir, nach Hause zurückzukehren, um den Einkauf nochmals zu durchdenken. Es ist schade um das Geld für die neue Hose, wenn die alte ja noch nicht so schlecht ist. Wir haben ja auch schon diese schwarze… Auf dem Weg zum Auto besuchen wir noch für ein Sekündchen das Filialgeschäft, um Socken für das Kind zu kaufen, und… wir geben das Dreifache Preis der Hose aus, für die es uns schade war, Geld auszugeben. Die Tochter wird ja von der Bluse mit der Prinzessin begeistert sein, und der Sohn könnte neue Turnschuhe gebrauchen… Wir besuchen noch schnell das Geschäft mit der Innenraumausstattung und kaufen Tischunterleger, eine hübsche Vase und Geschirrtücher. Mit den mit Kinderkleidung und Hausschmuck gefüllten Taschen laufen wir Richtung Auto – stolz auf unsere Sparsamkeit. Wir haben die Hose ja nicht gekauft! Eine Polin ist sparsam, bis sie zu einem Laden mit Kinderkleidung oder zu Ikea gekommen ist. Uns verweigern wir alles, aber für die Kinder und Familie kaufen wir mit Vergnügen. Es gibt Orte, wo der Verstand verschwindet. Ist das schlecht? Es ist ja die Familienversorgung. Ernster gesagt, sind Frauen, abgesehen von Schwächemomenten, sparsam. Sie haben immer etwas auf die hohe Kante gelegt, und es sind sie, die für Ferienausflüge der Familie sparen. Die Frauen entscheiden auch über die Höhe der täglicher Ausgaben, mit dem Mann besprechen sie nur größere Ausgaben. Sie sorgen auch dafür, dass die Männer nicht zu viel für das neue Smartphone, eine Autokamera und die absolut nötigen Funkkopfhörer ausgeben. ■

22


Prawie oszczędna Polka Text: Żaneta Żelichowska

Przez długie lata Polkom brakowało wszystkiego. W sklepach dostać można było jedynie jakieś szarobure rzeczy. Ale zaradne kobiety szyły ubrania, smacznie gotowały i spotykały się z przyjaciółkami. Zrobić „coś z niczego” to umiejętność, która przekazywana była z matki na córkę. Nasze mamy i babcie, mając w pamięci te czasy, nadal są bardzo oszczędne. Gdybyśmy powiedziały mamom, ile wydałyśmy na szykowną bieliznę, prawdopodobnie zemdlałyby z przerażenia. Do restauracji też nie wyjdą. Kto to widział, aby wydać „tyle pieniędzy” na obiad?! Starsze pokolenia oszczędzają na czarną godzinę, odmawiając sobie wszystkiego i nigdy z oszczędności nie korzystając. A my - pokolenia wychowane w demokracji? Pomimo, iż w sklepach jest wszystko, wpojoną mamy oszczędność. Wchodząc do galerii handlowej często oglądamy, przymierzamy... a finalnie postanawiamy jednak wrócić do domu, żeby jeszcze przemyśleć zakup. Szkoda nam pieniędzy na nowe spodnie, skoro stare nie są jeszcze takie złe. Zresztą czarne już mamy... Po drodze do auta wstępujemy jeszcze na sekundkę do „sieciówki” po skarpetki dla dziecka i... wydajemy trzykrotność ceny spodni, na które przed chwilą szkoda nam

było pieniędzy. Przecież córka będzie zauroczona tą bluzeczką z księżniczką, a synowi przydadzą się nowe trampki... Na chwilkę jeszcze wstąpimy do sklepu z wyposażeniem wnętrz i kupimy podkładki na stół, śliczny wazonik i ściereczki do kuchni. Z torbami wypchanymi dziecięcymi ubrankami oraz ozdobami do domu, kierujemy się do auta - dumne z własnej oszczędności. W końcu ostatecznie nie kupiłyśmy tych spodni! Polka jest oszczędna, o ile nie wejdzie do sklepu z odzieżą dziecięcą lub do Ikei. Sobie odmawiamy, ale dla dzieci i rodziny kupujemy z radością. Są bowiem miejsca, w których zdrowy rozsądek na chwilę gdzieś nam umyka. Ale czy to źle? Przecież wynika to z naszej troski o najbliższych. Poważnie jednak mówiąc, kobiety, pomimo chwil słabości, są oszczędne. To one zawsze mają odłożone parę groszy na czarną godzinę i to one zawczasu zbierają na wczasy dla rodziny. Kobiety decydują też o większości codziennych wydatków, z mężem konsultując jedynie duże zakupy. Pilnują też, aby Panowie nie wydali za wiele na nowego smartfona, kamerę do auta i absolutnie niezbędne bezprzewodowe słuchawki. ■

23


NACHBARINNEN / SĄSIADKI

ZEIT UND GELD Text: Natalie Wassermann

… was haben diese beiden Begriffe, nein eher Phänomene mit Kultur zu tun? Und was mit unterschiedlichen Kulturen? Nun, über diese Themenkomplexe könnten wohl ganze Abhandlungen geschrieben werden und schon habe ich einen ersten Anhaltspunkt, denn: Ich habe wenig Zeit, mir darüber allzu lange den Kopf zu zerbrechen, da ich Geld verdienen muss. Dabei spielt es weniger eine Rolle, ob ich mich in diesem Moment mehr als Deutsche oder als Polin fühle. Vielleicht spielt es eine Rolle, dass ich in Berlin lebe, denn hier gibt es mehr als genug Kultur und viel mehr damit verbundene Arbeit, als die Kassen der Auftraggeber herzugeben im Stande sind.

wissen Stundensatz. Denke ich über Konzepte nach, entwickele ich Projekte, die Grenzen überschreiten, Menschen zusammenbringen und Kultur ins Land tragen, springt kein Geldmesser an. Die Stunden ziehen dahin, ich zähle sie nicht. Niemand zahlt sie und das käme mir auch gar nicht in den Sinn.

Vielleicht spielt es noch eine Rolle, dass ich eine Frau bin. Ist doch zumindest für mich persönlich mein Kind oberste Priorität und somit auch die Zeit, die ich mit ihr verbringen möchte mehr als kostbar. Nur will auch die Miete bezahlt werden und das Essen…und ja, auch die Kleidung, denn meine Tochter wächst schnell. Mehr als Materielles braucht sie aber Zeit. Meine Projekte brauchen Zeit. Sowohl quantitativ als auch qualitativ ist das jeden Tag aufs Neue eine Herausforderung. Ich erlaube nicht, dass der Gedanke ans Geld über mich regiert. Geld ist zum Leben da, nicht umgekehrt. Ich weiß, dass meine Arbeit zählt, meine Worte zählen. Übersetze ich, werde ich nach Normseite bezahlt. Spreche ich, gebe ich Seminare, zahlt man mir einen ge-

24

Ich bin nicht kleinlich. Mein Vermieter auch nicht, solange die Miete pünktlich aufs Konto fließt und ich allen Zahlungen nachkomme. Wo ich mein Geld verdiene, ob in Polen, Deutschland oder Timbuktu spielt keine Rolle. Welche Sprache ich spreche auch nicht ebenso wenig, wie die Frage, wo ich mich zu Hause fühle. So, und jetzt entschuldigen Sie mich bitte: Ich muss arbeiten. ■


CZAS I PIENIĄDZE ...cóż mogą te pojęcia, nie, raczej fenomeny, mieć wspólnego z kulturą? A co z różnymi kulturami? Można by więc pisać całe rozprawy na ten temat, a ja już mam punkt wyjścia: mam za mało czasu na dokładne przemyślenie tego zagadnienia, ponieważ muszę zarabiać. Przy tym to, czy czuję się Polką czy Niemką, nie ma najmniejszego znaczenia. Jakieś znaczenie może mieć fakt, że mieszkam w Berlinie, bo tutaj jest więcej niż wystarczająco kultury i więcej pracy z nią związanej, niż tej przy kasach, ciągle zajętych ze względu na pracodawców. Może ma jakieś znaczenie to, że jestem kobietą. Przynajmniej dla mnie, potrzeby mojego dziecka są najwyższym priorytetem i co za tym idzie - czas, który chciałabym z nią spędzić, jest mi więcej niż drogi. Trzeba więc zapłacić za czynsz i jedzenie... o, i także za ubrania, bo moja córka szybko rośnie. Bardziej niż dóbr materialnych potrzebuje ona jednak czasu. Moje projekty wymagają czasu. Każdy kolejny dzień jest dla mnie nowym wyzwaniem - zarówno w zakresie ilości obowiązków, jak również konieczności wypełnienia ich na najwyższym poziomie. Nie pozwalam, żeby kierowały mną myśli o pieniądzach. Pieniądze są nam potrzebne do życia, a nie odwrotnie. Wiem, że moja praca jest coś warta, że moje słowa są coś warte. Jak tłumaczę, każda strona jest opłacana zgodnie z obowiązującą stawką. Jak mówię, prowadzę seminarium, płacą mi wyznaczoną kwotę za godzinę. Jednakże, kiedy rozmyślam o konceptach, tworzę projekty, przekraczające granice, zwołuję ludzi i przychodzę z kulturą do wsi - nie wzrasta moje wynagrodzenie. Godziny lecą, a ja ich nie liczę. Nikt ich nie liczy i coś takiego nie mieści mi się nawet w głowie. Nie jestem małostkowa. Właściciel mieszkania, które wynajmuję - też nie, o ile opłacam czynsz na czas i ponoszę wszystkie koszty. Gdzie zarabiam pieniądze - czy w Polsce, Niemczech czy Timbuktu - nie ma znaczenia. To, jakim językiem się posługuję, jest tak samo nieistotne, jak pytanie, gdzie, czuję się jak w domu. Więc, proszę mi wybaczyć, ale: muszę pracować. ■

25


BEZIEHUNGEN / WIĘZI

Freundschaft, Literatur und Berlin PRZYJAŹŃ, LITERATURA I BERLIN Text : Monika Lesner, Fotos: priv.arch.& Sprachcafe Pankow

"Natalie Wasserman ist eine erstaunliche Frau. Sehr schöpferisch, sprachlich sehr begabt, mit viel Fantasie. Sie scheint fast jeder Situation gewachsen, sei es, wenn sie die Schreibwerkstatt mitleitet oder in ihren sonstigen Aktivitäten. Sehr vielseitig. Sehr sensibel und feinfühlig. Und für mich eine durchaus inspirierende Persönlichkeit" - meint Ruth.

Natalie und Ruth lernten sich vor 3 Jahren in Sprachcafé im Bezirk Pankow kennen. Beide schöpferisch, offen auf den interkulturellen Austausch. Sie bildeten ein funktionierendes Duett und führen ein paar Male im Jahr Workshops des kreativen Schreibens. Man könnte glauben, dass sie viel voneinander unterscheidet – der Altersunterschied, die Herkunft, das Temperament, der Alltag. Jedoch ist aus diesen Unterschieden eine Freundschaft entstanden, in der sie eine gegenseitige Inspiration sowie Rezensentinnen der artistischer Tätigkeiten sind. Beide betrachten Feminismus mit Abstand. Und auch wenn sie beide denken, dass die Grundlagen dieser Bewegung Gleichberechtigung, die Möglichkeit der Selbstverankerung, die Notwendigkeit der Selbstständigkeit und finanziellen Unabhängigkeit sind, so ruft die Realisation mancher Forderungen gemischte Gefühle in ihnen hervor. Alle sollten die gleichen Rechte haben, und für die Frauen ist es immer noch schwieriger. Natalie erinnert sich an die Zeit, als sie zum Studium nach Danzig gefahren ist und die Eltern ihr eine Wohnung gemietet haben: „Es rief ein großes Misstrauen der Nachbarn hervor. Ein Mädchen, das alleine in einer großen Stadt 26

wohnt.“. Die Mehrheit der Gleichaltrigen wohnte noch mit den Eltern… Sie erinnert sich auch an die Auslegung des Rechts, das in Deutschland noch im 20 Jahrhundert gültig war: „Der Mann musste eine schriftliche Bestätigung geben, damit die Frau arbeiten gehen kann.“ Ruth bestätigt, dass sie auch Diskrimination wegen des Geschlechts erlebt hat: „Als ich im britischen Konsulat arbeitete, hörte ich von einem Mann auf einer hohen Stelle, dass Frauen nicht arbeiten, sonder sich stattdessen mit dem Haushalt beschäftigen sollten. Die Stimmung wurde unangenehm.“ Für beide ist das Problem der kulturellen Integration auch eine wichtige Frage. Natalie ist eine Berlinerin, hier wurde sie geboren und aufgewachsen, aber ihre Eltern kommen aus Polen. Ruth ist jüdischer Herkunft und ihre Eltern haben sich in London kennengelernt. In England studierte sie Germanistik und in Stuttgart Anthroposophie. Für Natalie sollte Integration einen einschließenden Charakter haben. Sie versteht den Prozess als das Kreieren einer zusammenhängenden Gemeinschaft, die jedoch aus Individualitäten besteht. Was wichtig ist, ist die Suche nach gemeinsamen Interessen und Themen, dem anderen Mensch entgegenzukommen, sich kennenzulernen und zu verstehen. Es gab einen Moment in ihrem Leben, wo sie Probleme mit ihrer nationalen Identität hatte: als sie studieren gefahren ist und die polnische Sprache, die sie von ihren Eltern gelernt hat, in manchen Aspekten veraltet war und für ihre polnischen Gleichaltrige komisch klang. Ruth fühlte sich nie englisch, darum wechselte sie nach dem Studium ihren Wohnort ständig, um sich schließlich in Berlin anzusiedeln. Sie war auch im-


Ruth Fruchtman ... Wie beschreibt man einen Menschen, eine solche Frau wie sie mit wenigen Worten? Schon allein, um sie als Schriftstellerin zu beschreiben, könnte ganze Bände füllen. Zwischen den Zeilen entspinnt sie ganze Welten. Erfahrungen eines reichen Lebens zwischen den Kulturen, oft zwischen allen Stühlen. Es steht mir nicht zu, ihre Größe in Worte zu fassen. Soviel nur sei gesagt - es ist mir nicht nur eine wahre Freude mit ihr zu arbeiten - sondern eine große Ehre. Jak opisać człowieka, pewną kobietę, za pomocą zaledwie kilku słów? Już tylko, żeby opisać ją jako autorkę, trzeba by całe tomy wypełnić. Pomiędzy wersami rozpościera się cały świat. Doświadczenia bogatego życia pomiędzy kulturami, często także na rozdrożu. Nie przystoi mi, jej wielkości streścić słowami. Zbyt wiele jest tu do powiedzenia - praca z nią sprawia mi nie tylko prawdziwą przyjemność - ale jest dla mnie również wielkim zaszczytem. Natalie Wasserman 27


BEZIEHUNGEN / WIĘZI mer an Polen interessiert und an die Fragen, die mit diesem Land verbunden sind. Auch wenn sie sich an die Abneigung der Polen gegen die Juden gewöhnen musste. „Getröstet“ hat sie dann Marek Edelman, indem er sagte: „Polen sind keine Antisemiten. Polen sind Anti-jede andere Nation.“ Es hat die Schriftstellerin nicht entmutigt, in dieses rätselhafte Land zu fahren. In den Jahren 2001/2002 wurde der von ihr geschriebene Roman „Krakauer“ veröffentlicht. Sie analysiert die Beziehungen zwischen Polen und Deutschen und die Hauptfigur ist eine Polin, die einen Amerikaner jüdischer Herkunft kennenlernt. Natalie meint, dass das Definieren eigener Nationalität nicht nötig ist: „Wir leben in Zeiten, in denen Menschen migrieren, umziehen. Darum mag ich mich als eine Berlinerin betrachten, das ist alles.“ Sie meint auch, dass Berlin eine besondere Stadt ist. Man kann hier „wenig oder gar nichts haben“ und, vorausgesetzt, man hat einen Plan für sich, richtig gut zurechtkommen. Sie ist Theaterwissenschaftlerin, Publizistin, sie absolvierte auch Polonistik auf der Humboldt-Universität und führt interkulturelle Workshops. Sie schätzt die Mitführung der Workshops des kreativen Schreibens sehr hoch, auch das, dass die Menschen

so gerne teilen, was sie erstellt haben. Sie schätzt auch verschiedene Perspektiven im Beachten und Darstellen der Realität. Ruth hatte das Glück, viele wunderbare, anerkannte Personen aus der Welt der Kultur kennengelernt zu haben. Unter anderem die polnische Schriftstellerin und Nobelpreisträgerin Wisława Szymborska. Ich erzähle ihr von meinem Lieblingsgedicht von Szymborska „Katze in der leeren Wohnung“, was die Erzählung Ruths über den Kater Kasimir freisetzt: „Er ist schon 9 Jahre alt und sehr ehrwürdig. Mein Nachbar teilte eines Tages die Angst mit mir, dass nach seinem Tod keiner seinen Kater füttert. Ich habe auch mehrmals darüber nachgedacht.“, sie lacht jedoch dabei und spricht die Wörter leicht aus. Und Ruths Lieblingsbuch? „Faust". Es rührt mich die Tiefe der Reflexion über die Probleme der Menschheit.“ ■

28


"Natalie Wasserman to zadziwiająca postać. Bardzo twórcza, uzdolniona językowo, z ogromną fantazją. Odnajduje się niemal w każdej sytuacji, zarówno, gdy prowadzi warsztaty pisarskie, ale także zajmując się pozostałymi aktywnościami. Jest bardzo wszechstronna. Pełna wrażliwości i wyczucia. A dla mnie to przede wszystkim niezwykle inspirująca osobowość" - tak o swojej młodszej koleżance mówi Ruth, pisarka, od czterdziestu lat mieszkająca w Berlinie.

Natalie i Ruth poznały się trzy lata temu w Sprachcafe, w dzielnicy Pankow. Obie twórcze, otwarte na wymianę międzykulturową. Stworzyły zgrany duet, prowadząc klika razy do roku warsztaty kreatywnego pisania. Wydawałoby się, że wiele je dzieli - różnice pokoleniowe, pochodzenie, temperament, codzienny tryb życia. A jednak z tych różnic zrodziła się przyjaźń, w której są dla siebie wzajemną inspiracją i recenzentkami artystycznych działań. Obie mają dystans wobec zagadnienia feminizmu. I o ile zgadzają się, że podstawą tego prądu są równouprawnienie, możliwość samostanowienia, potrzeba samodzielności i niezależność finansowa, o tyle sposób realizacji pewnych postulatów, wzbudza w nich mieszane uczucia. Wszyscy powinni mieć takie same prawa, a kobietom nadal jest trudniej. Natalie, wspomina czas, gdy wyjechała do Gdańska na studia i rodzice wynajęli jej mieszkanie - "To wzbudzało ogromną nieufność sąsiadów. Dziewczyna, która mieszka sama, w dużym mieście". Większość rówieśników mieszkała jeszcze z rodzicami... Przypomina też wykładnię prawa, obowiązującego jeszcze w XX wieku w Niemczech - "Mąż musiał wydać pisemną zgodę, aby żona mogła podjąć pracę". Ruth potwierdza, że sama również zetknęła się z dyskryminacją ze względu na płeć - "Pracując w konsulacie brytyjskim, usłyszałam od mężczyzny na wysokim stanowisku, że kobiety nie powinny pracować, tylko zajmować się domem. Zapanowała nieprzyjemna atmosfera". Dla obu też istotnym zagadnieniem jest problem integracji kulturowej. Natalie, jest berlinianką, tu się urodziła i wychowała, natomiast rodzice pochodzą z Polski. Natomiast Ruth, której rodzice poznali się w Londynie, miejscu jej urodzenia, podkreśla, że jest żydowskiego pochodzenia. Tam, w Anglii, skończyła filologię germańską, a następnie w Stuttgarcie - antropozofię. Według Natalie integracja powinna mieć wymiar inkluzyjny i widzi ten pro29


BEZIEHUNGEN / WIĘZI

ces, jako kształtowanie spójnego społeczeństwa, ale stworzonego z indywidualności. Co ważne, należy szukać wspólnych zainteresowań, tematów, aby wyjść do drugiego człowieka, poznać się i zrozumieć. Był taki moment w życiu, gdy miała problem z tożsamością narodową. To było właśnie wtedy, gdy wyjechała na studia, a język polski, którego nauczyła się od rodziców, był w jakimś sensie nieaktualny, dziwnie brzmiał dla jej polskich rówieśników. Ruth nigdy nie czuła się Angielką, dlatego po studiach zmieniała miejsca zamieszkania, aby ostatecznie osiedlić się w Berlinie. Zawsze interesowała ją też Polska i zagadnienia z tym krajem związane. Chociaż musiała oswoić się z niechęcią, jaką Polacy wyrażali wobec Żydów. "Pocieszył" ją wtedy Marek Edelman, mówiąc - "Polacy nie są antysemitami. Polacy są anty - wszystkie inne nacje". To nie zniechęciło pisarki do tego zagadkowego kraju. W latach 2001/2002 została wydana, napisana przez nią powieść "Krakowiak". Dokonuje w niej analizy relacji między Polakami a Niemcami a główną bohaterką jest Polka, katoliczka, która poznaje Amerykanina żydowskiego pochodzenia. Natalie uważa, że definiowanie własnej narodowości nie jest niezbędne - "Żyjemy w czasach, w których ludzie migrują, przeprowadzają się. Dlatego ja lubię mówić o sobie, że jestem berlinianką - i tyle". Uważa też, że Berlin to szczególne miasto, bo można mieć w nim "mało, albo wcale" i - mając pomysł na siebie - zupełnie dobrze sobie radzić. Jest teatrologiem, publicystką, skończyła też filologię polską na Uniwersytecie Humbolta. prowadzi interkulturowe warsztaty. Bardzo ceni współprowadzenie warsztatów kreatywnego pisania i to, że ludzie tak chętnie dzielą się tym, co stworzyli. Ceni też różną perspektywę w postrzeganiu i oddawaniu rzeczywistości. Ruth miała szczęście w życiu poznać wiele wspaniałych, uznanych osób ze świata kultury. Między innymi polską poetkę współczesną i laureatkę Nagrody Nobla, Wisławę Szymborską. Mówię jej o moim ukochanym wierszu Szymborskiej, "Kot w pustym mieszkaniu", co wyzwala opowieść Ruth o kocie, Kazimierzu - "Ma już dziewięć lat, jest bardzo dostojny. Mój sąsiad, podzielił się kiedyś ze mną lękiem, że gdy umrze, nikt nie nakarmi jego kota. Sama nieraz też się nad tym zastanawiam" - uśmiecha się jednak lekko mówiąc te słowa. A ukochana książka Ruth? - "Faust". Porusza mnie głębia refleksji nad problemem człowieczeństwa". ■

30


PIĘKNE CHWILE • SCHÖNE MOMENTE

Brylanty • Brillante

od 540 € ab 540 €

od 520 € ab 520 €

od 400 € ab 400 €

Obrączki już od 115 € / para Eheringe schon ab 115 € / Paar

20% Rabatt auf die Trauringe RABATU NA OBRĄCZKI

CENTRUM

LŐCKNITZ

CH STER

CH TURZYN

SZCZECIN KOŁBASKOWO

CH AUCHAN

ch ster - ch auchan - ch turzyn - centrum jagiellońska - ch galaxy - stargard ch starówka terpilowski.com.pl 31


DIE GESCHMACKWELT / KRAINA SMAKÓW

Leicht und frisch LEKKO I ŚWIEŻO

Erdbeersalat mit jungen Radieschenblättern -

Truskawkowa sałatka z młodymi listkami rzodkiewki Zutaten: • Erdbeeren • eine Tomate • Radieschenblätter • Minzblätter • grüner Salat • Zitronensaft, Distelöl Zubereitung: Alles mischen und essen!

Składniki: • truskawki • pomidor • listki rzodkiewki • listki mięty • sałata dębowa zielona • sok z cytryny, oliwa z ostropestu Wykonanie: wszystko razem mieszamy i wcinamy!

32


Junge Möhren und Pflaumen gebacken in Kokosmilch Młoda marchewka i węgierka zapiekane w mleku kokosowym

Zutaten: • ein paar junge Möhren • ein Paar Pflaumen / Zwetschgen • 300 ml Kokosmilch • ein wenig Kokosöl • zum Einfetten der Form • Zimt, Kardamom, Anis, Muskatnuss, Salz, weißer Pfeffer Zubereitung: Die Möhren waschen und schneiden, die Pflaumen entkernen, waschen und längs in Stücke schneiden. Eine ofenfeste Form mit dem Kokosöl einfetten, die Möhren und Pflaumen einlegen, würzen und mit Kokosmilch begießen. Bei 200 Grad 45 Minuten backen. Składniki: • kilka sztuk młodej marchewki • kilka śliwek węgierek • 300 ml mleka kokosowego • odrobina oleju kokosowego • do posmarowania formy • c ynamon, kardamon, anyż, gałka muszkatołowa, sól, biały pieprz Wykonanie: Marchewki umyć, przekroić wzdłuż. Śliwki umyć, pozbawić pestki i pokroić w cienkie półksiężyce. Ułożyć marchewkę i śliwki w naczyniu do zapiekania wysmarowanym olejem kokosowym. Przyprawić. Zalać mlekiem kokosowym. Całość wstawić do piekarnika nagrzanego do 200 stopni na 45 minut.

33


REISEN DER NACHBARN / PODRÓŻE SĄSIADÓW

Die Orte, die Herz und Seele Anschprechen MIEJSCE, KTÓRE PORUSZA DUSZĘ Text & Fotos: Marta Goworko, Berlin

E

s gibt Orte, die Herz und Seele ansprechen. Für mich ist ein solcher Ort Keukenhof in Holland! Holland ist rund 7,5-mal kleiner als Polen, hat aber die höchste Bevölkerungsdichte in ganz Europa. Ein Viertel seines Territoriums liegt unterhalb des Meeresspiegels, in sogenannter Depression. Wer an Holland denkt, hat gleich Windmühlen, Käse, Tulpen, Holzschuhe, Fahrräder, oder sogar legale weiche Drogen vor Augen. Für mich jedoch ist die berühmte, alljährliche Blumenparade das Wichtigste in diesem Land. Ich habe drei holländische Städte besucht und mich in jede separat verliebt. Alle sind völlig unterschiedlich, und vielleicht deswegen so anziehend? Die er34

ste ist die Hauptstadt Amsterdam, die meistbesuchte Stadt Hollands zu jeder Jahreszeit. Zu Amsterdams Hauptattraktionen zählen das Museumsviertel, der Amsterdamer Grachtengürtel, Tropenmuseum, die Goldene Kurve und – vor allem – die Coffee-Shops. Die zweite Stadt ist Rotterdam, manchmal als „ein Hafen mit Stadt“ bezeichnet. Es ist völlig anders als die Hauptstadt. Seine Landschaft prägen gigantische Lagerhallen, Raffinerien, Krane, Magazine, Schiffe und Docks. Die dritte Stadt ist Den Haag und gerade sie, die Stadt der Kunst, hat mich am meisten verzaubert. Kaum etwas hat mich so bewegt als die Möglichkeit, das berühmte Bild „Das Mädchen mit dem Perlenohrgehänge“ zu sehen. Nach Holland hat mich schon wieder der schönste Frühlingsgarten gelockt – Keukenhof und die Blu-


menparade. Keukenhof, also Küchengarten, ist der größte Frühlingspark der Welt, alljährlich von hunderttausenden Touristen besucht. Er liegt in Lisse, zwischen Amsterdam und Den Haag, und hat eine Fläche von rund 32 Hektar. Im Frühling blühen hier über Jedes Jahr findet in Keuken7 Millionen Zwiehof eine Blumenparade statt, belblumen, u.a. ein Paradies für alle Natur-, Tulpen, HyazinBlumen- und Gartenliebhathen, Krokusse und ber. Narzissen. Bemerkenswert ist, dass alle Blumen mit der Hand gepflanzt werden. Das Keukenhof-Thema 2017 ist „Dutch Design“ („Niederländisches Design“). Dutch Design kennzeichnet sich durch die Kombination von niederländischer Nüchternheit mit innovativen Lösungen. Den Grundstein für das Design haben namhafte Künstler und Designer wie Mondriaan und Rietveld gelegt. Hier ist auch die Idee der Inspirationsgärten entstanden – im Park gibt es rund sieben. Jeder von ihnen hat seinen eigenen Stil und sein eigenes Thema, so dass die Besucher eine Inspiration für ihren eigenen Garten finden können. Jedes Jahr findet in Keukenhof eine Blumenparade statt, ein Paradies für alle Natur-, Blumen- und Gartenliebhaber. Diesjährige Parade war besonders gelungen und wird lange in meiner Erinnerung bleiben. Ich habe es geschafft, den Platz ganz vorne zu ergattern. Ehrlich gesagt, ich und meine Freunde sind ganz früh angekommen und haben das Auto außerhalb der Stadt stehen lassen, um rechtzeitig da zu sein. Ich war froh, dass das Wetter – trotz des kühlen Frühlings – schön war und die Sonne die sowieso heitere Stimmung noch gewärmt hat. Die Prunkwagen waren wunderschön, fantasievoll und genau durchdacht.

Amsterdam

Haga

Keukenhof Rotterdam

Der Aufwand muss riesig gewesen sein. Durch die Straßen zogen Märchenfiguren, Tiere, Autos, Blumen, aus Pflanzen nachgebaute Sehenswürdigkeiten aus der ganzen Welt, ein Casino, eine Bar – und das alles aus Blumen gebaut! Die Konstruktionen waren nicht nur wunderschön, sie dufteten auch herrlich. Die Besucher waren begeistert, ständig hörte man Rufe und Beifall. Auch Wagen mit meisterhaften Blumensträußen sind vorbeigezogen. Traumhafte Kombinationen verschiedenster Blumen schafften unglaubliche, fantastische Effekte – eine einzigar35


REISEN DER NACHBARN / PODRÓŻE SĄSIADÓW

tige Blumenkunst. Das Talent der Menschen, die sie geschafft haben, hat mich wirklich beeindruckt. Zu der schönen Atmosphäre hat auch ein Blasorchester beigetragen, sowie Jugendliche, die Bonbons und Kekse verkauften – mit Karamell, meine Lieblingskekse… Holländer, Ihr seid fantastisch! Bravo! Ihr habt Euer Bestes getan und alles wirklich professionell organisiert. Ich kann mich nur bedanken und dieses fantastische Erlebnis wärmstens empfehlen: Liebe LeserInnen, macht Euch auf den Weg. Vertraut mir – in Keukenhof wird jeder was für sich finden. ■ 36

S

ą takie miejsca na Ziemi, które poruszą każdą duszę… dla mnie takim miejscem jest Keukenhof w Holandii!

Holandia jest aż 7,5 razy mniejsza niż Polska, a mimo to jest krajem o największej gęstości zaludnienia w całej Europie. Jedna czwarta powierzchni tego kraju leży poniżej poziomu morza w tak zwanej depresji. Holandia kojarzona jest z wiatrakami, serem, tulipanami, chodakami, rowerami, a nawet z przyzwoleniem dla miękkich narkotyków. Dla


mnie jednak najważniejszym holenderskim motywem jest słynna, odbywająca się raz w roku, Parada Kwiatów. Byłam w trzech miastach w Holandii i w każdym zakochałam się oddzielnie. Każde totalnie inne, Co roku zarząd parku może dlatego tak fascynujące? organizuje Paradę Kwiatów, Pierwszym z nich jest Amstertworząc raj dla miłośników dam - stolica państwa - najbarnatury, kwiatów, ogrodów dziej oblegane miasto o każdej i zmysłów. porze roku, a jego głównymi atrakcjami są: Dzielnica Muzeów, Grachtengordel - sieć kanałów, Tropenmuseum, Złoty zakręt i przede wszystkim - Coffeschopy. Drugim miastem jest Rotterdam. Mówi się o nim „ port z miastem". Jest całkowicie inny niż stolica. W jego krajobraz wpisują się gigantyczne magazyny, rafinerie naftowe, dźwigi, składy, statki i doki. Kolejnym miastem jest Haga, to właśnie ona - jako miasto sztuki - urzekła mnie najbardziej. Nic nie poruszyło mnie tak bardzo, jak możliwość ujrzenia słynnego obrazu "Dziewczyna z perłą". Do Holandii po raz kolejny przyciągnął mnie najpiękniejszy wiosenny ogród świata – Keukenhof i Parada Kwiatów. Keukenhof, czyli 'ogród kuchenny', to największy tego typu ogród na świecie i co roku odwiedzany jest przez setki tysięcy turystów z całego świata. Znajduje się on pomiędzy Amsterdamem i Hagą, w miejscowości Lisse. Jego powierzchnia sięga 32 ha. Na wiosnę zakwita tu ponad 7 milionów kwiatów cebulowych, między innymi tulipany, hiacynty, krokusy, narcyzy. Co ciekawe - wszystkie rośliny wysadzane są tutaj ręcznie. Tematem przewodnim w Keukenhof w 2017 roku jest "Dutch Design" (Holenderskie Wzornictwo). Dutch Design to wynik połączenia holenderskiej trzeźwości z innowacyjnymi rozwiązaniami. Znani artyści i projektanci, tacy jak: Mondriaan i Rietveld, położyli podwaliny pod holenderski design. To właśnie tutaj powstała idea „Ogrodów inspirujących" - w parku znajduje się ich aż siedem. Ogrody te zostały zaprojektowane w różnych stylach, z odmiennymi tematami przewodnimi, tak by inspirować odwiedzających do zastosowania któregoś z pomysłów we własnym ogródku. Co roku zarząd parku organizuje Paradę Kwiatów, tworząc raj dla miłośników natury, kwiatów, ogrodów i zmysłów.

Parada była naprawdę wyjątkowa i udana, na długo pozostanie w mojej pamięci… Udało mi się zająć miejsce przy samej barierce. Nie ukrywam, że przyjechaliśmy z moimi przyjaciółmi dużo wcześniej i zostawiliśmy auto przed miastem, aby zdążyć na czas. Bardzo się ucieszyłam, że pogoda - mimo chłodnej wiosny - była piękna, świeciło słoneczko, podgrzewając i tak gorącą atmosferę. Platformy z kwiatami były przepiękne, fantastyczne i dokładnie przemyślane. Nakład pracy ogromny. Przez ulice przejeżdżały postaci z bajek, zwierzęta, samochody, kwiaty, roślinne rekonstrukcje egzo37


REISEN DER NACHBARN / PODRÓŻE SĄSIADÓW

tycznych miejsc na ziemi, kasyno czy bar - wszystko wykonane z kwiatów! Oprócz tego, że platformy były naprawdę olśniewające, to dodatkowo niesamowicie pachniały. Zwiedzający byli zachwyceni, ciągle było słychać okrzyki, brawa oraz zachwyty. Zamkniętą ulicą przejeżdżały też samochody z mistrzowsko wykonanymi bukietami. Zjawiskowe połączenia różnych odmian kwiatów tworzyły coś bajkowego, niewyrażalnego...taką jedyną w swoim rodzaju wyborną kwiatową sztukę. Osoby, które to stworzyły, mają ogromny talent, który bardzo mi zaimponował. Uroku dodawały też, co chwilkę przechodząca, orkiestra dęta, czy młodzież sprzedająca cukierki i ciastka. Karmelowe, moje ulubione… Holendrzy jesteście fenomenalni (Brawa!). Stanęliście na wysokości zadania i zorganizowaliście wszystko na naprawdę wysokim poziomie. Mogę tylko Wam podziękować i każdego namawiać na tak cudowne przeżycie. Dlatego zachęcam Was, Czytelniczki/cy, do podróży, zaufajcie mi każdy znajdzie tutaj coś dla siebie! ■

38


WYKONUJEMY WEDŁUG INDYWIDUALNEGO ZAMÓWIENIA: Wir erledigen alles nach der gewünschten Bestellung: - SCHODY - TREPPEN - BLATY KUCHENNE - KÜCHENARBEITSFLÄCHEN - ARCHITEKTURĘ OGRODOWĄ - GARTENARCHITEKTUR STOLARNIA / TISCHLERWERKSTATT SOLARSCY ul. Tartaczna 9, 70-893 Szczecin

tel. 571-376-549, 690-383-399 stolarniasolarscy@gmail.com 39


COOLTUR

COOLTURa

a

FASHION Eine richtige SHOW

– wunderschöne Models, originelle Kleidungsprojekte polnischer Autoren, die künstlerische Gestaltung des Events von den Studenten der Kunstakademie vorbereitet – so feierte Hot Magazine seinen 12. Geburtstag. Am 21 April fand die Geburtstagsfeier des Hot Magazine statt. Aus diesem Anlass gab es eine besondere Ausstellung polnischer Modemarken: der Stettiner Marke Beautiful Design by MD, By o la la aus Swinemünde sowie der Sammlung „Carte Blanche“ von Anna „Gielar“ Gregorczyk, der Absolventin der Kleidungsgestaltung in der Kunstakademie in Lodz und Dozentin im Fachbereich der Malerei und neuer Medien an der Kunstakademie in Stettin. Die Organisatoren zeigten Klasse und sorgten für eine interessante Gestaltung des Ereignisses, und die zur Modenschau eingeladenen Projektanten bewiesen, dass Mode auch Kunst ist. Die Liebe zum Detail und die Flucht vor der Monotonie der im Handel vorhandener Kleidung ist die Devise der von Monika Duszkiewicz geführten Marke Beautiful Design by MD. In ihren Projekten setzt Monika auf Eleganz und die Durchsetzung ihrer kühner Ideen. Die nächste Überraschung war die Vorführung der Marke By o la la. Es ist eine polnische Kleidungsmarke, die von den Bedürfnissen moderner, aktiver und sich bewusst um ihr Aussehen kümmernder Frauen inspiriert ist. Die Schlichtheit, die Liebe zum Detail und die hohe Qualität der Materialien sind drei Eigenschaften, die am besten den Charakter dieser Marke widerspiegeln. Und natürlich die Vorstellung der Projekte von Anna „Gielar“ Gregorczyk, der Mode-Projektantin, die fest mit der Kunstakademie in Stettin verbunden ist und die mit ihrer Arbeit die Schönheit jeder Frau hervorragend hervorheben kann. Das Ereignis war gleichzeitig eine Modeausstellung, die im Glamour-Stil gehalten wurde, und die Geburtstagsfeier. Die eingeladenen Gäste konnten sich im Rhythmus der Club-Musik amüsieren und gleichzeitig die Ansicht der wunderschön stilisierten Models, die immer weitere einzigartige Projekte zeigten, genießen. 40


#KUTURVERANSTALTUNG / WYDARZENIE

» PRAWDZIWE FASHION SHOW

- piękne modelki, niebanalne projekty ubrań polskich twórców, oprawa artystyczna przygotowana przez studentów Akademii Sztuki - tak swoje 12 urodziny świętował Hot Magazine. 21 kwietnia w szczecińskim Grey Club odbyła się urodzinowa impreza Hot Magazine. Z tej okazji miał miejsce wyjątkowy pokaz projektów polskich marek modowych: szczecińskiej marki Beautiful Design by MD, By o la la ze Świnoujścia a także kolekcji ''Carte Blanche '' Anny ''Gielar'' Gregorczyk, absolwentki Projektowania Ubioru Akademii Sztuk Pięknych w Łodzi oraz wykładowczyni na Wydziale Malarstwa i Nowych Mediów Akademii Sztuki w Szczecinie. Organizatorzy zadali szyku i zadbali o ciekawą oprawę wydarzenia a zaproszeni do pokazu projektanci udowodnili, że sztuka to także moda. Dbałość o detale i ucieczka przed monotonią ubrań dostępnych w sieciówkach to dewiza marki Beautiful Design by MD prowadzonej przez Monikę Duszkiewicz. W swoich projektach stawia na elegancję i realizację własnych śmiałych projektów. Kolejną niespodzianką jest pokaz marki By o la la. Jest to Polski brand odzieżowy inspirowany potrzebami nowoczesnych i aktywnych kobiet, świadomie dbających o swój wygląd. Prostota formy, dbałość o szczegóły i wysoka jakość materiałów to trzy cechy, które najlepiej oddają charakter tej marki. I oczywiście pokaz projektów Anny „Gielar” Gregorczyk, projektantki mody związanej na stałe z Akademią Sztuki w Szczecinie, która swoimi pracami potrafi doskonale uwypuklić piękno każdej kobiety. Wydarzenie było jednocześnie pokazem mody utrzymanym w stylu glamour, ale także imprezą urodzinową. Zaproszeni goście mogli się więc bawić w rytmie klubowej muzyki jednocześnie ciesząc się widokiem pięknie wystylizowanych modelek prezentujących kolejne unikalne projekty. ■ 41


COOLTURa #KUTURVERANSTALTUNG / WYDARZENIE

» KONTRAPUNKT Von 21. bis 28. April 2017 fand das Festival der Theater der kleinen Formen KONTRAPUNKT statt. Die Stettiner hatten die Chance, viele außergewöhnliche Theatervorstellungen, sowohl polnische, als auch ausländische, zu besuchen. Es ging eine Parade durch die Stadt, es fanden auch Konzerte und Ausstellungen statt, die Jüngsten hatten die Chance, die Kunst des Theaters im Rahmen des „Kleinen Kontrapunkts“ kennen zu lernen. Das Repertoire des Festivals wurde neben der Bühnenvorstellungen von mehreren Ereignissen begleitet, wie z.B. „Archipelag Teatru“ (Archipel Theater), oder „Każdy dostanie to, w co wierzy“ (Jeder bekommt das, woran er glaubt; ein Spektakel basierend auf dem Roman „Mistrz i Małgorzata“ [Der Meister und Margarita] von Michail Bulgakow), es fanden Freilichtvorstellungen und Paraden, die durch die Stadt zogen, statt, es wurden auch Treffen, Konzerte und Ausstellungen organisiert. All das sorgte dafür, das an jedem einzelnen Tag des Festivals die Teilnehmer die Feerie artistischer Präsentationen, mit Spektakeln des Wettbewerbsstroms an der Spitze, bewundern konnten. Unter ihnen gibt es zwei bekannte Produktionen - „Zapolska Superstar“(Zapoler Superstar) des Dramatischen Theaters in Waldenburg unter der Regie von Aneta Groszyńska, und das Projekt „Reykjavik‘74“ des Thorner Wilam-Horzyca-Theaters.

REYKJAVÍK ’74 (Regie: Katarzyna Kalwat)

„Reykjavik ‚74" ist ein hervorragendes Theaterstück, das den Zuschauer erschöpfen kann, indem es ihm schwierige Fragen stellt, nur um unbequeme und bittere Antworten zu geben. Es ist ein hervorragender Beweis dafür, dass ein ausgezeichnetes Stück nicht immer das Gefühl der Bequemlichkeit und der Zufriedenheit hervorruft. Die Handlung basiert auf den in 1974 in Island geschehenen Ereignissen. Damals sind auf eine geheimnisvolle Weise zwei Männer verschwunden. Ihre Leichen wurden nie gefunden und das auf Ahnungen, Vermutungen und Suggestionen basierende Ermittlungsverfahren rief viel Kontroverse hervor. Die während der Ermittlung verhörten Verdächtigten haben ein Geständnis abgelegt, nur um die Aussagen später zu widerrufen. Sie wurden trotzdem verurteilt. Schließlich wurden sie nach der Revision freigelassen. Die Sache bleibt bis heute unerklärt. Die Konvention des Theaters im Theater wurde hier nicht dafür angewendet, um den präsentierten Beweismaterial attraktiver zu machen, sondern um den Zuschauern zu zeigen, wie intensive Versuche, die Wahrheit zu erreichen, diese immer mehr verfälschen. Der Zuschauer beobachtet, wie die Schauspieler sich die Ereignisse vorstellen wollen, wie sie die Motivation und Erlebnisse ihrer Charaktere verstehen möchten, und ist sich gleichzeitig seiner eigenen Emotionen bewusst, die damit verbunden sind. Wir haben hier eine Geschichte, die zwischen dem Wachzustand und dem Traum erzählt wird. Traumartige und offene Handlung des Spektakels knüpft an die Welt nordischer Märchen und Mythologie an. In diesem theatralen Experiment ist das Wahre unsichtbar, und die Fiktion und Vorstellungen vermischen sich mit der Realität.

BIAŁA SIŁA, CZARNA PAMIĘĆ

(WEISSE KRAFT, SCHWARZES GEDÄCHTNIS) (Regie: Piotr Ratajczak) Die Grundlage der Vorstellung „Weiße Kraft, schwarzes Gedächtnis“ war die Reportagensammlung von Marcin Kącki. Es ist jedoch keine Adaptation oder eine hundertprozentig treue Darstellung, für den Bedarf des Spektakels wurden neue Charakter und mögliche oder auch unmögliche Ereignisse erstellt. Die Autoren des Projekts setzten sich als Ziel, sich konkrete Haltungen ohne Bewertungen und Vorurteile anzusehen. Wie sie es selber sagen: „Wir beurteilen und bewerten keinen. Wir stellen die Argumente vor, betrachten die Haltungen und stellen Fragen, wie zum Beispiel: Was würden wir in dieser Situation machen? Was würden wir einem jungen Neonazi während des Malens von diesem komischen Zeichen, das als das „Symbol des Glücks“ vom örtlichen Prokurator beschrieben wurde, sagen?“ Die Vorstellung wurde von der Gruppe des Aleksander-Węgierka-Theaters in Białystok vorbereitet. Die Premiere des Spektakels hat in der Heimatstadt starke Emotionen hervorgerufen, die so eskaliert sind, dass Mitglieder der Organisation „Allpolnische Jugend“ und manche Menschen aus katholischer Organisationen gegen die Aufführung protestierten. Der Versuch, einen Streit zu provozieren, scheiterte jedoch und das Spektakel selbst hat, was man als eine große Überraschung und den Verdienst der Autoren betrachten kann, einen verbündenden Potenzial: es zerstört die Gemeinschaft nicht, sondern baut sie auf. ■ 42


» KONTRAPUNKT W dniach 21-28 kwietnia 2017 w Szczecinie odbył się Przegląd Teatrów Małych Form KONTRAPUNKT. Szczecinianie mieli szansę obejrzenia kilkudziesięciu wyjątkowych przedstawień teatralnych, tak polskich, jak i zagranicznych. Ulicami miasta przeszła parada, odbyły się koncerty i wystawy, najmłodsi mieli szansę na zapoznanie się ze sztuką teatru w ramach „Małego Kontrapunktu”. Repertuar festiwalu obudowany był cyklami wydarzeń towarzyszących, oprócz przedstawień teatralnych, jak np. „Archipelag Teatru”, czy „Każdy dostanie to, w co wierzy” (spektakl oparty na motywach powieści „Mistrz i Małgorzata” autorstwa Michaiła Bułhakowa), odbywały się widowiska plenerowe, parady przechodzące ulicami miasta, przygotowano także spotkania, koncerty i wystawy. Wszystko to sprawiło, że przez kolejne dni festiwalu uczestnicy podziwiać mogli feerię artystycznych prezentacji, ze spektaklami w nurcie konkursowym na czele. Wśród nich dwie głośne produkcje – „Zapolska Superstar” Teatru Dramatycznego w Wałbrzychu, w reżyserii Anety Groszyńskiej oraz Projekt „Reyjkjavik ’74” toruńskiego Teatru im. Wilama Horzycy.

REYKJAVÍK ’74 (reż. Katarzyna Kalwat)

Reykjavík ’74 to znakomite przedstawienie teatralne, które potrafi zmęczyć widza, postawić go przed trudnymi pytaniami po to, by dać mu niewygodne i gorzkie odpowiedzi. To doskonały dowód na to, że znakomita sztuka nie zawsze wywołuje uczucie przyjemności i zadowolenia. Fabuła oparta jest na wydarzeniach, które miały miejsce w 1974 na Islandii. W tamtym czasie w tajemniczych okolicznościach zaginęło dwóch mężczyzn. Ich ciał nigdy nie odnaleziono zaś śledztwo, oparte na poszlakach, domysłach i sugestiach, budziło wiele kontrowersji. Przesłuchiwanych w tej sprawie sześć osób najpierw przyznało się do winy, by następnie odwołać swoje zeznania. Mimo to zostali skazani. Z czasem w efekcie wnoszonych rewizji wypuszczono ich na wolność. Sprawa nie została wyjaśniona ostatecznie po dziś dzień. Konwencja teatru w teatrze została tu zastosowana nie gwoli uatrakcyjnienia prezentowanego materiału śledczego, ale właśnie po to, by uzmysłowić widzom, jak dalece ciągłe próby dochodzenia do prawdy w istocie tę prawdę tylko coraz bardziej zakłamują. Widz obserwuje, jak aktorzy usiłują sobie tamte zdarzenia wyobrazić, zrozumieć motywacje i przeżycia swoich bohaterów, a przy okazji obnażają własne doznania związane z tymi zabiegami. Mamy tu historię snutą między jawą a snem. Oniryczna i otwarta formuła spektaklu nawiązuje do świata nordyckich baśni i mitologii. W tym teatralnym eksperymencie to, co prawdziwe jest niewidoczne dla oczu a fikcja i wyobrażenia mieszają się z rzeczywistością.

BIAŁA SIŁA, CZARNA PAMIĘĆ (reż. Piotr Ratajczak)

Punktem wyjścia do przedstawienia „Biała siła, czarna pamięć” był zbiór reportaży Marcina Kąckiego. Nie jest to jednak adaptacja i wierne przedstawienie jeden do jednego, na potrzeby spektaklu stworzone zostały nowe postaci i możliwe, lub niemożliwe, zdarzenia. Autorzy projektu za cel postawili sobie przyjrzenie się konkretnym postawom bez oceny i uprzedzeń. Jak sami mówią: „Nikogo nie osądzamy i nie oceniamy. Przedstawiamy racje, przyglądamy się postawom i stawiamy pytania, na przykład takie, co my zrobilibyśmy wtedy? Co my powiedzielibyśmy młodemu neofaszyście malującemu na murze ten dziwny znak, o którym miejscowy prokurator napisał „symbol szczęścia”. Sztuka przygotowana została przez zespół Teatru Dramatycznego im. Aleksandra Węgierki w Białymstoku. W swoim rodzinnym mieście premiera spektaklu wzbudziła silne emocje, gdzie grupa kilkudziesięciu osób z Młodzieży Wszechpolskiej i środowisk katolickich protestowała przeciwko wystawieniu przedstawienia. Próba wywołania awantury nie powiodła się a sam spektakl, co uznać można za dość sporą niespodziankę i zasługę autorów – ma w sobie potencjał scalający, nie burzy wspólnoty, lecz ją buduje. ■

43


COOLTURa #KUTURVERANSTALTUNG / WYDARZENIE

Frauentreffen in Löcknitz

Spotkanie kobiet w Löcknitz

Es fand ein außergewöhnliches Ereignis in Löcknitz am 26 April statt. Die Leserinnen und die Redaktionsmitglieder konnten sich hier zum ersten Mal treffen.

Wyjątkowe wydarzenie miało miejsce w Löcknitz, 26 kwietnia. Wtedy to czytelniczki i redakcja Unter Frauen spotkały się po raz pierwszy.

Es gab eine feierliche Begrüßung, Gespräche, Essen, sowie Geschenke für alle Teilnehmerinnen des Treffens. Wir beschlossen, dass wir uns jeden Monat treffen, im Rahmen von Projekten, gemeinsamen Ausflügen und Reisen. Es zeigte sich, dass die Frauen schon lange von solcher Initiative geträumt haben. Die Krönung unserer Treffen wird ein Kalender für das Jahr 2018 mit Porträts von Frauen aus Vorpommern-Greifswald und das erste grenzüberschreitende Frauenfestival, das zum ersten Mal Ende Oktober stattfinden wird. Es war wunderbar, all diese klugen und schönen Frauen, die unserer außergewöhnlicher, Fraueninitiative entgegengekommen sind, zu sehen. Mögen als Pointe, augenzwinkernd, die Wörter einer der Frauen dienen, die überrascht feststellte, dass alle von uns so „normal“ sind. Und genau das ist schön! :) ■

Było uroczyste powitanie, rozmowy, poczęstunek oraz prezenty dla wszystkich uczestniczek spotkania. Ustaliłyśmy, że będziemy spotykać się każdego miesiąca, w ramach warsztatów, wspólnych wycieczek i wyjazdów. Okazało się, że kobiety od dawna marzyły o takiej inicjatywie. Ukoronowaniem naszych spotkań będzie kalendarz na rok 2018 - Kobiety Vorpommern - Greifswald oraz I Transgraniczny Festiwal Kobiet, którego pierwsza edycja odbędzie się pod koniec września. Wspaniale było widzieć te wszystkie mądre i piękne kobiety, które wyszły na przeciw naszej wyjątkowej, kobiecej inicjatywie. Niech puentą - z przymrużeniem oka - będą słowa jednej z pań, które z niedowierzaniem stwierdziła, że wszystkie z nas są takie "normalne". I to właśnie jest piękne! ;) ■

#WIR EMPFEHLEN / POLECAMY

Am Samstag, den 27 Mai um 16 Uhr findet im PolConsulting in der Chausseestraße 2a

(Löcknitz), ein zweites Treffen der Leserinnen von Unter Frauen statt. Wir laden recht herzlich alle Frauen ein, die Lust haben zu reden, ihre Nachbarinnen kennenzulernen, sich mit Ideen auszutauschen, aber auch die, die einfach lachen, schweigen, oder einfach Zeit in einer guten Gesellschaft verbringen wollen :). Diesmal besucht uns eine Kosmetikerin, die die Techniken der Haupflege und des perfekten make-ups verrät. Wir laden Sie ein!

W sobotę, 27 maja o godzinie 16.00 w siedzibie PolConsulting przy Chaussestr. 2a (Löcknitz), odbędzie się kolejne spotkanie czytelniczek Unter Frauen. Zapraszamy wszystkie Panie, które mają ochotę porozmawiać, poznać swoje sąsiadki i podzielić się pomysłami, ale również te, które chcą się pośmiać, pomilczeć i spędzić czas w dobrym towarzystwie :) Tym razem odwiedzi nas kosmetyczka, która zdradzi tajniki dbania o cerę i doskonałego makijażu. Zapraszamy! 44


#WETTBEWERB / KONKURS

Znasz wspaniałe, wyjątkowe kobiety i chcesz, aby poznali je też inni? Zachwyciły Cię akcje społeczne w Twoim regionie? Napisz do nas! Ogłaszamy konkurs na: 1. Kobietę regionu Pogranicza (Szczecin - Pogranicze - Berlin) 2. Inicjatywę regionu Pogranicza Opisy postaci oraz działań prosimy wysyłać na adres: unter.frauen@gmx.de do 31 sierpnia 2017. Wyboru pośród Państwa propozycji dokona polsko - niemieckie jury. Dla wszystkich zwycięzców przewidziane są atrakcyjne nagrody a rozstrzygnięcie nastąpi podczas I Transgranicznego Festiwalu Kobiet. Niech świat dowie się o wspaniałych kobietach i ciekawych inicjatywach! ■

Du kennst wunderbare, außergewöhnliche Frauen und möchtest, dass auch andere sie kennenlernen? Haben dich irgendwelche soziale Initiativen in Deiner Region begeistert? Schreibe uns! Wir organisieren einen Wettbewerb für: 1. D  ie Frau der Grenzregion (Szczecin – Grenzregion – Berlin) 2. Die Initiative der Grenzregion Die Beschreibungen der Personen und Tätigkeiten können auf die E-Mail unter.frauen@gmx.de bis zum 31 August 2017 gesendet werden. Die Auswahl wird von einer Deutsch – Polnischen Jury getroffen. Für alle Gewinner sind attraktive Preise vorgesehen und die Preisverleihung wird während des Ersten grenzüberschreitenden Frauenfestivals stattfinden. Lasst die Welt von wunderbaren Frauen und interessanten Initiativen erfahren! ■

#SEHENSWERT / WARTO OBEJRZEĆ

» Unsere kleine Schwester Drehbuch und Regie: Hirokazu Koreeda,

Fuji Television Network So ein feines Bild, voll von poetischer Schönheit und psychologischer Tiefe wie der Film „Unsere kleine Schwester”, habe ich lange nicht gesehen. Die Dramaturgie, die in der Handlung erhalten war, gab den Regisseuren des Films die Möglichkeit, das Bild mit Leid, Trauer und sogar Eifersucht zu gestalten. Der Regisseur und Drehbuchautor Hirokazu Koreeda konzentriert sich edoch auf dem Wiedergeben des flüchtigen, unausgesprochenen, indem er sparsame Ausdrucksmittel verwendet. Es sprechen einzelne Aufnahmen zu uns, die exzellente Musik flüstert, wir bewundern jede kleine Geste der Schauspieler, die so brav die Rollen spielen. Die Geschichte dreier Schwester – Sachi, Yoshino, Chiki – die nach dem Tod ihres Vaters ihre Halbschwester kennenlernen, rührt mit Schlichtheit und Unaufdringlichkeit. Suzu bekommt die Möglichkeit, der bisher unbekannten Familie zuzugehören, was ihr, der einsamen und von der Umgebung unverstandenen Frau, die Möglichkeit gibt, sich zum ersten Mal geliebt und sehr wichtig zu fühlen. Der Regisseur erstellte Porträts von 4 wunderbaren Frauen, von denen jede, trotz ihrer Schwächen und Mängel, strebt, ein Ideal zu sein.

Fotos: filmweb.pl

Nasza młodsza siostra, scenariusz i reżyseria: Hirokazu Koreeda,

Fuji Television Network Obrazu tak subtelnego, pełnego poetyckiego piękna i psychologicznej głębi jak w filmie "Nasza młodsza siostra" dawno nie widziałam. A dramaturgia zawarta w fabule, dawała możliwości realizatorom filmu, aby obraz ten epatował krzywdą, smutkiem, może nawet zazdrością. Jednak reżyser i scenarzysta, Hirokazu Koreeda, koncentruje się na oddaniu tego, co ulotne, niewypowiedziane, posługując się powściągliwymi środkami wyrazu. Mówią do nas pojedyncze kadry, szepcze doskonała muzyka, zachwyca każdy drobny gest aktorów, uważnie odgrywających swe role. Historia trzech sióstr - Sachi, Yoshino, Chiki - które po śmierci ojca poznają przyrodnią, młodszą siostrę, wzrusza swoją prostotą i bezpretensjonalnością. Suzu dostaje możliwość przynależenia do nieznanej wcześniej rodziny, co dla niej - samotnej i niezrozumianej przez otoczenie - jest szansą, aby pierwszy raz poczuć się kochaną i naprawdę ważną. Reżyser stworzył portrety czterech wspaniałych kobiet, z których każda - mimo swych słabości i wad - zdaje się być ideałem. ■ 45


MIT DEM AUGE DES MANNES, DAS BRIEFROMAN / MĘSKIM OKIEM, POWIEŚĆ EPISTOLARNA

Teil 4, über das, was Zbyszek über die Sprache der Politiker denkt…

Sehr geehrte Frau Redakteurin, In der Öffentlichkeit besteht die Meinung, dass ein verantwortungsvoller Mensch die Ereignisse in der Welt der Politik verfolgen sollte. Es betrifft ja uns alle, und die Entscheidung, die wir am Wahltag treffen, sollte durchdacht und durch irgendwas begründet sein. Beim Nachrichtenschauen oder auch dem Durchblättern thematischer Magazine steigt in mir jedoch eine reale Wut auf, in einem geringeren Maße wegen der Ereignisse selbst, sondern meistens – wegen der Form. Man kann viel über die „Hassrede“ lesen, aber es ist schwer, sie auszuschließen, wenn sie an jeder Ecke zu hören ist. Von den uns repräsentierenden Personen wollen wir Kultur erwarten, stattdessen haben wir nur eine Litanei von Schimpfwörtern, unbegründeten Verdachten und einer aggressiven Sprache. Wir schließen uns dann in einen Kreis von gleichdenkenden Menschen ein. Es kommt zu einer Situation, dass wir uns nicht mit Menschen mit anderen Meinungen streiten, sondern unter uns selbst. Es beginnt eine Rivalität, wer die eigene Position aggressiver begründen kann. Extreme politische Optionen haben das gemeinsam, dass sie auf Emotionen basieren und für Radikale attraktiv werden. Aber die meisten Streite und Probleme sind nicht schwarz-weiß, und die Lösung ist nie leicht zu finden, weil sie sich hinter mehreren Kompromissen verbirgt. So vielen, dass man dazu Empathie, Nachdenken, sich in die Position des Opponenten stellen zu können, ein wenig Verständnis und vor allem Respekt braucht. Das Problem liegt darin, das es schwierig ist – es ist viel leichter, sich an ein Ende des politischen Spektrum zu stellen, mit einem Zaun abzugrenzen und radikale Feststellungen, die eine Identität vortäuschen, zu wiederholen. Und verstehen Sie mich bitte nicht falsch, die Politiker sollten bestimmte Meinungen repräsentieren, aber die Diskussionen sollten zu einem Kompromiss 46

führen, weil davon das Wohl der Gemeinschaft abhängt. Die Wissenschaftler aus der Beihang-Universität in China meinen, dass Glück sich schneller ausbreitet als Trauer oder Widerwille, aber weit langsamer als Wut, die mit Abstand den ersten Platz im Ranking belegt. Natürlich könnten Politiker Respekt und Interesse dem Gegner gegenüber zeigen, aber es wäre nicht so packend, die Zeitungen würden darüber nicht schreiben, und letztendlich ist der Einsatz sehr hoch. Stattdessen garantieren das Nichthören des Gegners, ständiges Unterbrechen, Provozieren, unehrenhaften Attacken, unangenehme Unterstellungen und bissige Bemerkungen eine gute Sendezeit und daraufhin häufiges Zitieren. So eine Art von Rhetorik ist ein Mittel zum politischen Sieg, aber als Beobachter bin ich davon müde und leicht empört… Mit freundlichen Grüßen, Zbyszek aus Dublin


Odcinek 4, o tym, co Zbyszek myśli na temat języka polityków...

Droga Pani Redaktor, Istnieje w powszechnej opinii założenie, że człowiek odpowiedzialny musi śledzić wydarzenia ze świata polityki. W końcu dotyczy to nas wszystkich, a decyzja, której dokonujemy w dniu wyborów powinna być przemyślana i umotywowana. Jednak niejednokrotnie obejrzenie wiadomości, czy choćby przekartkowanie tematycznych magazynów, powodowało we mnie realną złość, tyle że w mniejszym stopniu ze względu na wydarzenia, a w większym - na formę. Dużo się czyta na temat „mowy nienawiści”, ale trudno jest ją wyeliminować, gdy rozbrzmiewa na każdym kroku. Powinniśmy oczekiwać kultury ze strony reprezentujących nas osób, a zamiast tego mamy litanię obelg, nieumotywowanych podejrzeń i agresywnego języka. Zamykamy się wtedy w gronie ludzi podobnie myślących. Dochodzi do sytuacji, gdy zaczynamy się spierać nie z ludźmi o odmiennych poglądach, a mię-

dzy sobą. Rozpoczyna się rywalizacja, kto jest w stanie agresywniej umotywować swoją pozycję. Skrajne opcje polityczne mają ze sobą to wspólnego, że bazują ma emocjach, stając się atrakcyjnymi dla radykałów. A przecież większość kłótni czy problemów wyklucza czarno - białe stanowiska, a rozwiązanie nigdy nie jest proste, bo kryje się w licznych kompromisach. Tyle, że do tego trzeba empatii, zastanowienia, postawienia się w sytuacji oponenta, odrobiny zrozumienia, elastyczności i przede wszystkim – szacunku. Problem w tym, że to jest skomplikowane, a dużo łatwiej ukryć się na jednym z końców politycznego spektrum, odgrodzić wysokim płotem i powtarzać radykalne stwierdzenia zapewniające pozorną tożsamość. Dochodzi do sytuacji, gdy zaczynamy się spierać nie z ludźmi o odmiennych poglądach, a między sobą. I proszę nie zrozumieć mnie źle, politycy powinni reprezentować określone poglądy, ale dyskusje muszą iść w stronę kompromisu, bo od tego zależy dobro całego społeczeństwa. Według naukowców z Uniwersytetu Beihang w Chinach radość rozprzestrzenia się szybciej niż smutek czy obrzydzenie, ale jest daleko w tyle za złością, która zajmuje niezagrożoną, pierwszą pozycję. Oczywiście, politycy mogliby okazać szacunek i zainteresowanie swojemu przeciwnikowi, ale to byłoby mało nośne, gazety by o tym nie pisały, a w końcu stawka jest bardzo wysoka. Zamiast tego niesłuchanie oponenta, wieczne przerywanie, prowokowanie, stosowanie niehonorowych zagrywek, nieprzyjemne insynuacje, czy kąśliwe uwagi gwarantują czas antenowy i późniejsze częste cytaty. Tego typu retoryka jest rozmyślną drogą w kierunku politycznego zwycięstwa, ale jako widz jestem tym zmęczony i nieco zniesmaczony...

z poważaniem, Zbyszek z Dublina 47


SCHÖNHEIT ZUM ABSCHIED / PIĘKNO NA POŻEGNANIE

Agata Koch du duftest wie die Sonne du duftest wie der Wind du duftest wie der Frühling ein Sonnenstrahl fiel dir auf die Nase wie ein Tropfen mit leichter Berührung, er kitzelte wie Tausende andere warme Strahlen die plötzlich alles verwandeln deine Sommersprossen sind lustig, sonnig und froh zu dir gehören sie so du duftest wie die Sonne du duftest wie der Wind du duftest wie der Frühling oder wie der Sommer schon? - deinen Duft behalte so... pachniesz słońcem pachniesz wiatrem pachniesz wiosną promień słońca spadł Ci nagle na Twój nos jak kropelka lekko musnął, załaskotał go jak tysiące innych ciepła promieni co nagle wszystko potrafią odmienić piegi Twe wesołe, słoneczne i śmieszne z Tobą teraz są pachniesz słońcem pachniesz wiatrem pachniesz wiosną czy już latem? - zawsze sobą...

48

Agata Koch ist 1964 in Lublin/Polen geboren, Germanistin, Sprachdozentin und Übersetzerin sowie Initiatorin des SprachCafés Polnisch als Modellkonzept für lokale soziale Initiativen: www.sprachcafe-polnisch.jimdo.com Nach Studienjahren in Leipzig zog sie 1990 nach Berlin. Seit 2000 lebt sie mit ihrer Familie zusammen im grünen Norden der Großstadt, in Pankow. Gerade hier entdeckte sie ihre Vorliebe zur Fotografie sowie zu anderen visuellen Formen neu. In ihrem kreativen Alltag wird sie auch vom dichterischen und erzählerischen Wort begleitet. Beide Sprachen betrachtet sie als Inspiration füreinander. „Begegnungen sind wichtig“ - heißt das Motto der vielen gelebten Jahre in anregender Vielfalt der Kulturen, Sprachen und Generationen. ▶ agakoch.wordpress.com Agata Koch urodziła się w 1964 r. w Lublinie, jest germanistką, lektorką, tłumaczką oraz inicjatorką Polskiej Kafejki Językowej jako modelu lokalnych inicjatyw społecznych: www.sprachcafe-polnisch.jimdo.com Po latach studiów w Lipsku, w 1990, zamieszkała w Berlinie. Od roku 2000 wraz z rodziną mieszka i pracuje w zielonej północnej dzielnicy wielkiego miasta, Pankow. Tutaj też na nowo odkryła swe zamiłowanie do fotografii oraz innych form wizualnych. Jej kreatywnej codzienności towarzyszy słowo poetyckie oraz prozatorskie, a oba języki stanowią dla siebie inspirację. „Spotkania są ważne” - to jej motto przewodnie wielu lat spędzonych w inspirujących środowiskach różnych kultur, języków i pokoleń. ▶ agakoch.wordpress.com


Liebe Leserinnen!

W

enn Ihr interessante Leute kennt, und wollt, dass wir in unserer Zeitschrift einzigartige Orte oder Aktivitäten präsentieren – schreibt uns an! Wir sammeln Ihre Meinungen, Fotos und Ideen. Wir wollen, dass unsere Zeitschrift gemeinsam mit Euch gestaltet wird, wichtige für unser Region Initiativen und interessante Personen beschreibt. Ihre Nachrichten schicken Sie bitte an unter.frauen@gmx.de. Wir freuen uns auf die Zusammenarbeit und verbleiben mit freundlichen Grüßen Ihr Redaktionsteam

Drogie Czytelniczki!

J

eśli znacie ciekawych ludzi, chcecie, aby w naszej gazecie opisane zostały niezwykłe miejsca, czy działania – napiszcie do nas. Zbieramy Wasze opinie, zdjęcia i pomysły. Chcemy, żeby nasz miesięcznik był tworzony wspólnie z Wami, promował ważne dla regionu inicjatywy i przedstawiał interesujące osoby. Wszystkie wiadomości można przesłać na adres unter.frauen@gmx.de Zapraszamy do współpracy i pozdrawiamy, Zespół Redakcyjny

49


To są Twoje apteki! Oferujemy: • duży wybór leków i dermokosmetyków • sprowadzamy leki również na zamówienie, także z Polski • kompetentna i miła obsługa • bezpośredni kontakt z właścicielem (w języku polskim i niemieckim)

Das sind Deine Apotheken! » Alte Roland - Apotheke Turmstr. 15 10559 Berlin » Apotheke am Antonplatz Langhansstr. 1 13086 Berlin » Apotheke Anton Saefkow Platz 8 10369 Berlin

50

Wir bieten Euch an: • eine große Auswahl an Medikamenten und Dermokosmetika • wir importieren auch Medikamente auf Bestellung, sogar aus Polen • kompetentes und nettes Personal • direkter Kontakt mit dem Besitzer (auf Deutsch und Polnisch)

tel. +49 151 223 345 33 tel. +48 607 070 007


CHCESZ OTWORZYĆ DZIAŁALNOŚĆ GOSPODARCZĄ W NIEMCZECH? NIE MÓWISZ PO NIEMIECKU?

EXISTENZ Büroservice & Dienstleistungen POLSKO - NIEMIECKI SERWIS BIUROWY Doradztwo * Pośrednictwo * Usługi * Ubezpieczenia

SKONTAKTUJ SIĘ Z NAMI!

Oferujemy Państwu:

Jesteśmy do Państwa dyspozycji!

· zakładanie działalności gospodarczej (Gewerbeanmeldung) również bez adresu zameldowania w Niemczech oraz pomoc w prowadzeniu księgowości Państwa firmy · pomoc przy zakładaniu konta bankowego · usługi tłumaczeniowe – wypełnianie wszelkiego rodzaju formularzy urzędowych i nie tylko! · pisanie pism, odwołań, wniosków, ponagleń, rachunków, traße Grunewalds Berlin - Schöneberg, 1min. od metra linii U7 próśb o umorzenie długów lub rozłożenie ich na raty U U Eisenacher Str. ße · rejestracja aut, przerejestrowanie, podatek drogowy tra (stacja: Eisenacher Straße) lds Grunewa w Niemczech (KFZ Steuer) · umawianie terminów w urzędach EXISTENZ Büroservice Danuta Mir · towarzyszenie podczas spotkań urzędowych Grunewaldstr. 71A · wszystkie kwestie związane z Kindergeld, Wohngeld, 10823 Berlin Job Center, Agentur für Arbeit Mobil: +49 176 707 18 207 · pomoc w wynajmie mieszkań Biuro: +49 (30) 68402710 oraz pakiety ubezpieczeń: wypadkowych i emerytalnych, na życie, OC i wiele innych danuta.mir@hotmail.de Eisenacher Str.

Nasze biuro zapewnia wsparcie i rzetelne realizowanie wszelkich zleconych prac. Nasi klienci mogą liczyć na kompleksowe dostosowanie usług do wymagań i przejrzyste finansowe zasady współpracy oraz konkurencyjne ceny!

KOMPLEKSOWA POMOC W SPRAWACH URZĘDOWYCH DLA FIRM I OSÓB PRYWATNYCH › Pomoc przy zakładaniu firmy (Gewerbe) › Serwis biurowy dla firm › Rozliczenia podatkowe › Kredyty › Ubezpieczenia › Ś wiadczenia socjalne

PolConsulting

(Agentur für Arbeit, Jobcenter, Wohngeld, Kinddergeld) › Tłumaczenia ustne i pisemne › F ormalności przy kupnie/sprzedaży nieruchomości › K ursy językowe dla dzieci i dorosłych

PolConsulting, Chausseestr. 2a, 17321 Löcknitz, Tel. 039 754 179993, Mobil. 0174 877 70 70 51


Sehr geehrte Damen und Herren, Wir stellen Ihnen eine besondere, Deutsch – Polnische Monatszeitschrift Unter Frauen/ Między Kobietami vor. Es ist eine Publikation, die dem Ziel nachgeht, die Grenzregion auf den beiden Seiten der Grenze zu fördern. Die Zeitschrift wird hauptsächlich mit dem Gedanke über die Frauen und ihre Probleme, Bedürfnisse hergestellt. Es soll ein wahres Bild der Frauen der Region zeigen. Genau sie werden die Heldinnen unserer Artikel und Titelseiten sein.

Wir möchten auch die Polnischen und Deut-

schen Bewohner über alle kulturelle Ereignisse der anliegenden Gemeinden informieren. Unsere Monatszeitschrift wird eine Reichweite von Berlin nach Stettin haben, was uns erlaubt Informationen der Wirkungen im Grenzland zu verbreiten. Alle Texte werden sowohl auf Polnisch, als auch auf Deutsch geschrieben.

Die

Monatszeitschrift hat das Format B5 und einen Umfang von ungefähr 56 Seiten. Die Zeitschrift ist auf gestrichenem Papier gedruckt. Der große Vorteil wird ein schöner, moderner Graphikdesign sein. Die Zeitschrift wird in Deutschland und Polen in Cafes und Restaurants, Kulturzentren und Integrationszentren, Ämter, Theatern, Kosmetiksalons und Arztbüros distribuiert. Die Zeitschrift ist kostenlos, es wird mithilfe der Gebühren der Reklamegeber herausgegeben. Wir laden Sie zur Mitarbeit ein, Redaktionsteam

52


Drodzy Państwo, Przedstawiamy wyjątkowy, polsko – niemiecki miesięcznik Unter Frauen / Między Kobietami. To publikacja, której celem jest promowanie regionu przygranicznego po obu stronach granicy. Pismo tworzone jest przede wszystkim z myślą o kobietach – ich problemach, potrzebach. Ma ilustrować prawdziwy obraz kobiet, zamieszkujących ten niezwykły obszar. To one właśnie będą bohaterkami naszych artykułów i okładek.

Pragniemy jednocześnie informować niemiec-

kich i polskich mieszkańców o wszelkich inicjatywach kulturowych, biznesowych i innych, które mają miejsce w przygranicznych gminach. Nasz miesięcznik będzie miał zasięg od Szczecina do Berlina, co pozwoli rozpowszechnić wiedzę na temat działań podejmowanych zarówno na pograniczu, jak i w metropoliach. Wszystkie teksty pisane będą zarówno po polsku, jak i po niemiecku.

Miesięcznik

ma format B5 i objętość około 56 stron, których ilość będzie wzrastać wraz z rozwojem magazynu. Pismo drukowane jest na papierze kredowym. Jego ogromnym atutem jest piękne, nowoczesne opracowanie graficzne. Dystrybucja obejmuje w Niemczech i Polsce kawiarnie i restauracje, centra kultury i integracji, urzędy, teatry, salony kosmetyczne i gabinety lekarskie. Czasopismo jest bezpłatne, wydawane dzięki opłatom reklamodawców.

Zapraszamy do współpracy!

53


Dort findet Ihr uns - Unter Frauen / Między Kobietami - Tu nas znajdziecie! DE: Berlin: 1. B  otschaft der Republik Polen, Grunewald-Berlin 2. B  otschaft der Republik Mexiko, Tiergarten 3. Victoria Latina Cafe, Kreuzberg 4. AgitPolska, Kreuzberg 5. M  arlena Viertel, Physioteraphie, Alt Mariendorf 6. Buch Bund, Neukölln 7. Bona Kollektiv, Neukölln 8. Alte Roland Apotheke, Moabit 9. U Zosi, Turmstr.13, Moabit 10. Zug Berlin – Szczecin DB 11. F  rauenclub BOX 66, Friedrichshain 12. rauch und groen, Friedrichshain 13. S onderbar Mazury, Karl Marx Str.20 14. Pyza, Neukölln 15. Karstadt, Neukölln 16. Hotel Park Inn, Alexanderplatz 17. C  afe Klangwerk, Tempelhof Schöneberg 18. Galerie Pigasus, Danzigerstr. 52 19. Mały Książę, Lilienthalstr. 20. Solarium, Pestalozzi 74 21. Julianne König, Kreuzberg 22. Cafe Blena, Charlottenburg 23. Cafe Baretto, Kreuzberg 24. Polnisches Institut Berlin, Mitte 25. Cafe Cralle, Wedding 26. Hut Galerie, Kreuzberg 27. Babie Lato, Prenzlauer Berg 28. L  ebensmittelladen Podlasiak, Siemensdamm 29. O  bstkörbchen, Märkische Viertel

PL: 1. Colorado, Szczecin 2. Columbus Cafe, Szczecin 3. Park Hotel, Szczecin 4. Euroregion Pomerania, Biuro, Szczecin 5. Dorota Stołowicz, Schönheitsalon, Szczecin 6. Tierklinik, Lubieszyn 7. Hotel Nord, Mierzyn 8. Agmed, Arztpraxen, Mierzyn 9. Gemeindeamt, Urząd Miejski Dobra 10. Gemeindeamt, Urząd Miejski Kołbaskowo 11. Stadtsamt, Szczecin 12. Wojewodschaftsamt, Urząd Wojewódzki Szczecin 13. ARETE, Szczecin 14. Gemeinde- und Stadtsamt Police, Urząd Gminy Police 15. Strefa Urody, Mierzyn 16. CENTRUM STOMATOLOGII I IMPLANTOLOGII, Mierzyn 17. LUX MEDICA REHABILITACJA, Mierzyn 18. Owocowy Świat, Mierzyn 19. Strefa H20, Mierzyn 20. Cukiernia Woźniak, Szczecin 21. Delikatesy CENTRUM, Mierzyn 22. Biuro turystyczne MTOUR, Szczecin 23. SALON FRYZJERSKI, Mierzyn 14. FUTRZAK Sklep Zoologiczny, Mierzyn 25. UNIMEDEX, Szczecin 26. Cukiernia SOWA, Szczecin 27. WINE CENTER, SZCZECIN

28. Arte ABC Salon Kominkowy, Mierzyn 29. FARAON Stacja paliw, Mierzyn 30. Trend, Chata, Mierzyn 31. AMBER BALTIC, Międzyzdroje 32. Dermoclub, Gryfice 33. Energylandia, Zator 34. HOTEL SAFIR, Poznań 35. Klinika Urody na Saskiej, Warszawa 36. Proherbs, Bielsko-Biała 37. Mercedes-Benz Mojsiuk Sp. z o.o. Sp.K.

Direkte Distribution: Ramin, Löcknitz, Blankensee, Pasewalk, Rothenklempenow, Dorothenwalde, Grambow, Neu Grambow, Schwennenz, Mescherin, Glashütte, Krackow, Penkun Institutionen und Sonstiges: 1. Schloss Krugsdorf 2. Amt Löcknitz – Penkun 3. Bürgerhaus Löcknitz 4. Horn Immobilien, Löcknitz 5. Rathaus, Pasewalk 6. Cafe & Cocktail, Am Markt, Pasewalk 7. Grundschule am See, Löcknitz 8. Dahl Consulting, Pasewalk

UNSERE GESCHÄFTSPARTNER / PARTNERZY STRATEGICZNI

54


V I TA M I N

100 %

SEA

55


WYDAWNICTWO&DRUKARNIA VERLAG&DRUCKEREI

www.profi-druk.pl

Unter Frauen NR 06/2017  

Wir stellen Ihnen eine besondere, Deutsch - Polnische Monatszeitschrift Unter Frauen/ Między Kobietami. Przedstawiamy wyjątkowy, polsko - n...

Unter Frauen NR 06/2017  

Wir stellen Ihnen eine besondere, Deutsch - Polnische Monatszeitschrift Unter Frauen/ Między Kobietami. Przedstawiamy wyjątkowy, polsko - n...

Advertisement