Page 47

45

Fragment Hoe alles hier verandert

Iedere dag weer springen de meeste Zuid-Afrikanen met een uitgestrekt been van de ene betrouwbare steen naar een andere in de hoop erop te belanden – maar meestal zijn ze buiten bereik. Als je mist, waad je rond in een onbekend moeras totdat je iets herkenbaars bereikt waarop je even kunt staan om op adem te komen. Ik moet altijd denken aan Gloria Gotyombe: als ze één keer per week ons huis schoonmaakt moet ze zich vast afvragen: wat doet deze vrouw in ’s hemelsnaam op een computer dat zo belangrijk is dat zij en haar man genoeg geld verdienen om een huis, een auto en kleren te kunnen betalen, en een overvloed aan etenswaar in de koelkast kunnen hebben? In onze etalages zouden nooit arbeiderskleren tentoon worden gesteld, want werk is ingedeeld naar ras en daarom wordt er op die kleren neergekeken. Niemand wil arbeider zijn. We willen allemaal een baan, maar geen werk. De

Persoonlijk mozaïek van haar beste non-fictie

kleren die worden uitgestald zijn de pakken van de bazen. We willen allemaal baas zijn, niet-werkende bazen.

• Gouden Ganzenveer 2018 • Auteursbezoek • Aanhoudend actueel en urgent • Nieuw voorwoord

Catalogus najaar 2018  
New
Advertisement