Page 60

interview |

wonen

Bijna is het zover. Dan arriveert de goedheiligman weer met zijn stoomboot vol Zwarte Pieten, snoepgoed en cadeaus. Het oerHollandse sinterklaasfeest doet echter niet alleen hier de harten sneller kloppen. Maar ook in bijvoorbeeld Canada, Mexico, Hongkong en Australië vieren kinderen en ouderen met Nederlandse ‘roots’ het feest van Sinterklaas. Zo goed en zo kwaad als dat gaat. Want Zwarte Pieten zijn niet overal welkom, pepernoten niet overal verkrijgbaar en er ligt een grote concurrent op de loer.

60

|

VERTREK NL NOVEMBER 2012

A

ls je aan Isabelle (9) en Pieter (11) uit het Canadese West Vancouver vraagt of ze liever Sinterklaas vieren of Santa Claus, wint Sinterklaas met vlag en wimpel. Vol verwachting klopt hun hart als de goedheiligman in december weer cadeautjes brengt. “In mijn jeugd was Sinterklaas het grootste cadeau van het jaar, nog groter dan mijn verjaardag. Dat gevoel wilde ik mijn kinderen ook meegeven”, aldus vader Kees van den Doel, die Nederland verliet (1981) en nu als Research Associate werkt bij de University of British Colombia. Anno 2012 rijdt Sinterklaas nog steeds niet stilletjes Van den Doels huisje voorbij. Het feest begint eind november. Met Engelse liedjes (Isabelle en Pieter spreken slechts een paar woorden Nederlands), een beker melk en een wortel voor het paard zetten ze dan hun schoen. De goedheiligman brengt cadeautjes mee en een speculaaspop, die

den Doel. Hij begrijpt dat sommigen Zwarte Piet als discriminerend beschouwen. Maar in andere culturen bestaan er soortgelijken, weet hij. Hij is getrouwd met een Iraanse en Nieuwjaar (Norooz) vieren Iraniërs traditiegetrouw met baba Norooz, een donker getinte man in een soort zwartepietenpak die snoep rondstrooit en cadeautjes uitdeelt. Ook de van oorsprong Nederlandse Marita Maas uit Burburry, een dorp op zo’n tien minuten afstand van New Westminster, begrijpt dat er weerstand is tegen Zwarte Piet. “Alleen kennen ze hier de achtergrond van het feest niet”, zegt ze. Samen met haar zonen Alexander (8), William (6), Henry (3) en Daniel (1) verwelkomen ze de Sint jaarlijks in New Westminster. Tot afgelopen jaar toen de intocht werd afgeblazen. “Misschien moeten we het feest in besloten kring vieren, zodat we anderen niet voor het hoofd stoten.” Maas zou het heel spijtig vinden als ze de intocht voorgoed zouden afblazen. “Het is al lastig genoeg om hier een Nederlandse traditie in stand te houden”, verklaart ze.

“Als je in het buitenland woont, dan vier je dit feest juist met ouderen, omdat het hen herinnert aan de tijd in Nederland” hij weet te bemachtigen bij de Nederlandse buurtwinkel. Op pakjesavond zet het gezin traditiegetrouw de stoelen in een kring bij de haard. Wat Pieter vorig jaar van de Sint onder zijn stoel had gekregen, is hij even vergeten. Wel weet hij dat hij later met zijn kinderen ook Sinterklaas wil vieren. Isabelle vertelt dat haar klasgenoten soms jaloers zijn, omdat Sint wel langskomt bij haar maar niet bij hen. “Dat komt omdat ik een Nederlandse vader heb en zij niet”, verklaart ze.

Zwarte Pieten-probleem in Canadese New Westminster Vorig jaar ging de intocht van Sinterklaas in het nabij gelegen New Westminster niet door, omdat er bezwaren waren vanuit de Afrikaanse gemeenschap tegen de verschijning van Zwarte Piet. Het zou discriminerend zijn en niet meer van deze tijd. De optocht werd afgelast. Paarse Pieten zouden een oplossing kunnen bieden, volgens Van

West Vancouver

vnl-8-12-voor-web  
vnl-8-12-voor-web  
Advertisement