Page 14

column

B

ijna alle Nederlanders in het buitenland die ik ken hebben soms last van een zeurend gevoel dat hun leven af en toe ontregelt. Nu eens ernstig, dan weer vluchtig en soms op de meest onverwachte momenten: heimwee. Je weet niet wat het is als je je eigen huis en haard nooit hebt verlaten. Van mensen die in de jaren vijftig van de vorige eeuw emigreerden, heb ik begrepen dat heimwee hun lichaam en ziel kon verteren. Het was de tijd dat een brief naar Australië, NieuwZeeland of Canada vier weken onderweg was en telefoneren te duur was. Had je toen heimwee, dan at je niet, dronk je niet meer en verpieterde je. Soms emigreerden mensen op doktersadvies terug naar Nederland omdat ze het in het buitenland niet konden uithouden. De techniek helpt ons. Tegenwoordig skype je met het thuisfront, zie je hen via de computer en kun je elkaar dagelijks op de hoogte houden van nieuwe ontwikkelingen. Het vergemakkelijkt het leven van de expat en de achterblijvers aanzienlijk. En toch, toch kun je nog steeds heimwee krijgen op onverwachte momenten.

Opportunistisch gevoel

foto: peter wiezoreck

14

|

VERTREK NL NOVEMBER 2012

Bij mij stak het een paar maanden geleden plotseling twee keer de kop op. Toen de Europese kampioenschappen voetbal in Polen en de Oekraïne gehouden werden, wilde ik ontzettend graag te midden van Oranjefans naar het voetbal kijken. Ik had zin om in een oranje T-shirt te lopen en alleen nog maar over voetbal te praten. Huntelaar of Van Persie? Kom daar maar eens om in New York. De meeste Amerikanen geven niets om ‘soccer’. Ze zijn alleen in American football en basketbal geïnteresseerd. Vlakbij mijn kantoor

vnl-8-12-voor-web  
Advertisement