Issuu on Google+

Julian (15) Ouders gescheiden. Was toen 13 jaar. Broers Dex ( 13) en Sjoerd (10). Woont de ene week bij z’n vader en de andere week bij z’n moeder.

8

Alles anders Toen ik net had gehoord dat mijn ouders uit elkaar gingen, heb ik stiekem gehuild in mijn kamer. Mijn ouders liet ik niet merken hoe shit ik het vond. Het enige idee wat ik in mijn hoofd hield, was dat wij helemaal kapot en gesloopt waren. Wij vijven, nooit meer samen. Het was zelfs zo dat ik er buikpijn van had als ik dacht aan wat er allemaal zou veranderen door de scheiding. Ik wilde niet dat de hele klas het zou weten. Dan zou ik van alles moeten uitleggen en daar had ik dus echt geen zin in!

Ouders uit elkaar, heb ik dat!

Ik wist ‘t! Eigenlijk wist ik al heel lang dat mijn vader en moeder zouden gaan scheiden. Al lang voordat ze het mijn broertjes en mij vertelden. Want mijn vader en moeder maakten heel vaak ruzie. Ik werd daar echt helemaal gek van en daarom ging ik meestal naar mijn kamer of naar buiten met vrienden. Toch kon ik het mij niet voorstellen dat ze echt uit elkaar zouden gaan. Ze hoorden bij elkaar, ondanks al die ruzies.

Beste vriendin De beste vriendin van mijn moeder wist als eerste dat mijn ouders gingen scheiden. Zelfs nog voordat mijn vader het wist! Dat zei mijn moeder later tegen mij. Hoe kan dat nou? Dat is toch raar! Ik kan me voorstellen dat je zoiets niet met je kinderen bespreekt. Maar toch wel met je man lijkt me?!

Over en uit! Uiteindelijk moest mijn moeder het nog aan mijn vader vertellen. Ik weet nog

dat Dex en ik het heel erg raar vonden. Want mijn vader en moeder waren samen op een soort geheimzinnige toon aan het praten. Toen wij in de buurt kwamen, vroegen ze of wij weg wilden gaan. Wij zijn toen naar mijn kamer gegaan. Wij hoorden ze wel praten, maar dat wisten zij weer niet. Ik hoorde mijn moeder zeggen dat ze wilde scheiden, waarna mij vader schreeuwend vroeg of ze gek was geworden. Ik was toen zo bang! Wat zouden ze nog meer allemaal zeggen? Mijn moeder kwam ons later halen, waarna ze tegen ons vertelde dat ze uit elkaar gingen.

9

Ik vind het niet normaal dat zij dat zo hebben gedaan, want ze hadden dat gesprek toch kunnen voeren zonder dat wij het hoorden. Als wij niet thuis waren bijvoorbeeld. Ik was zó boos dat ik niet wilde laten merken hoe erg ik de scheiding vond. Ik hield me groot en zei dat het mij niets kon schelen. Maar ik voelde me knock-out geslagen.

TWIJFEL


Pepijn (16) Ouders gescheiden. z’n moeder. Ziet z’n Was toen 14 jaar. Woont bij wil geen vaste afspravader één keer per week, komt. Samen naar ken. Bellen wanneer het uit gaat zijn voetbalwedstrijden. Soms zus mee.

Periodes

10

Voordat mijn ouders gingen scheiden, hadden zij al meer dan een jaar lang irritaties en problemen met elkaar. Soms leek het wat beter te gaan, maar die periodes werden steeds korter. Een paar jaar eerder hadden mijn ouders ook al van dit soort slechte periodes. Mijn vader is in die tijd een poosje ergens anders gaan wonen. Ik vond dat toen belachelijk. Ze gingen niet uit elkaar, maar waren het wel want ze woonden apart! Hoe kon ik dat nou uitleggen aan mijn vrienden. Dus hield ik mijn mond en deed alsof mijn vader vaak weg was voor zijn werk.

Ouders uit elkaar, heb ik dat!

Pauze

Kwaad

Toen hij weer bij ons terug was, ging het een jaar of drie wel weer goed tussen mijn ouders. Ik dacht dat het daarna voor altijd goed zou blijven gaan. Gelukkig, mijn ouders weer samen! Maar toen mijn vader voor een paar dagen weg was voor zijn werk werd mijn moeder opgebeld door Jochem, een vriend van mijn ouders. En zo kwam ik erachter dat het weer niet goed ging tussen mijn ouders. Ik wilde het liefst verdwijnen want alle ellende begon weer opnieuw!

Toen mijn moeder dit aan mij vertelde, werd ik ontzettend boos op mijn vader want ik voelde me bedonderd door hem. Waarom moest hij iets met die Anja hebben als hij met mijn moeder was! Hij maakte mij kwaad vooral omdat ik zag dat hij mijn moeder opnieuw verdriet deed. Dit kon ik helemaal niet uitstaan en ik vond het zo ontzettend dom van mijn vader. Het maakte mij zo boos dat ik het toen niet erg had gevonden als ik hem nooit meer had

Confrontatie

gezien. Ik dacht “iemand kan dus heel anders zijn dan ik altijd heb gedacht”. En dat ging ook nog eens over mijn vader!

Bevlieging Mijn moeder zei eerst dat ze dacht dat het allemaal goed zou komen. Dat mijn vader een zogenaamde bevlieging had en dat het snel over zou zijn met Anja. Dat hij haar inderdaad had opgezocht omdat hij even niet zo lekker in zijn vel zat. Maar dat hij wel weer zou bijdraaien en een punt zou zetten achter zijn

11

Jochem vertelde mijn moeder dat hij het vermoeden had dat zijn vrouw, Anja, iets met mijn vader had. Hierna belde mijn moeder mijn vader op en confronteerde hem met het verhaal van Jochem. Mijn vader ontkende dit verhaal met de smoes dat hij goed met Anja kon praten over zijn ‘depressie’. Ik had niks van een depressie gemerkt! Mijn vader deed verder, volgens mijn moeder, erg vaag over zijn contact met Anja.

TWIJFEL


12

contact met Anja. Ik hoorde mijn moeder dit zeggen, maar ik zag aan haar dat zij het zelf niet echt geloofde. Het leek meer haar hoop die zij uitsprak.

het niet... Als ik had mogen kiezen dan waren ze bij elkaar gebleven, met hun slechte periodes erbij. Dan bleven wij ten minste een gezin.

Ik hoopte natuurlijk ook dat het snel over zou gaan en dat mijn vader en moeder weer in een goede periode zouden komen. En dat ik het ook allemaal zou kunnen vergeten en mijn vader weer kon zien zoals ik hem vroeger zag. Maar misschien deed hij niet anders dan eerst, misschien had ik hem nooit goed gekend? Ik wist het niet meer. Ik vond het ook steeds onbegrijpelijker om te merken dat mijn moeder het dus weer goed zou willen maken met mijn vader. Terwijl hij vreemdging! Ik heb dit nooit gezegd tegen haar, maar dat is toch slap van haar, dat pik je toch niet!

Toch scheiden

Door het contact tussen mijn vader en Anja wist ik niet meer hoe het verder moest met ons gezin. Mijn vader en moeder zeiden dat zij er samen uit wilden komen, maar dat ze niet wisten of dat zou lukken. Super irritant, hoezo weet je dat niet? Ook míjn leven was hiervan afhankelijk, en dan weten zij

Ouders uit elkaar, heb ik dat!

Op een gegeven moment, na een paar weken van onzekerheid vertelden ze het: ze gingen scheiden. Mijn ouders riepen mij bij zich, want we moesten ‘praten’. Mijn ouders hadden weer ruzie gehad en ik zag dat mijn moeder had gehuild. Uiteindelijk had mijn vader tegen mijn moeder gezegd dat hij wilde scheiden. Hij! Terwijl hij er een zooitje van had gemaakt, had híj het even besloten. Hoe kan dat nou, hij kon dus zomaar ons hele leven weggooien!

Betere aanpak Ik vind dat mijn ouders het niet goed hebben aangepakt, ze hadden duidelijker moeten zijn vanaf het begin. Ze hadden me geen hoop moeten geven dat het allemaal wel goed zou komen. Dan had ik het zien aankomen en was de klap niet zo groot geweest. Dan had ik het beter kunnen begrijpen. Dat snappen zij toch ook wel?

actie Lijkt jouw situatie op die van Pepijn? Merk jij dat dingen je dwarszitten? En dat je daarom situaties liever uit de weg gaat om te voorkomen dat je gekwetst wordt? Terwijl je het eigenlijk jammer vindt dat het zo gaat? Vraag dan om uitleg of geef zelf uitleg waarom je iets zo aanpakt. Dan kunnen dingen veranderen in de situatie. Dat is voor iedereen belangrijk.

Ben je verdrietig, boos, bang? Ga leuke dingen doen.

13

Spreek met je vriend(inn)en af, maak popcorn en kijk naar een leuke film. Maak voor de spiegel allemaal gekke kapsels. Doe een fotoshoot. Voel je je goed door te sporten? Ga sporten! Hou je van zingen? Ga zingen! Speel je liever gitaar? Pak je gitaar! Zoek uit wat je leuk vindt en ga dat doen. Je zult merken dat je je beter voelt als jij iets doet waar je blij van wordt. Beter blij zonder reden dan verdrietig, boos of bang met een reden!

TWIJFEL


Wat vind jij leuk?

Linda (13) Ouders gescheiden. Was toen 6 jaar. Broer Mark (11). Woont bij haar moeder. Ziet haar vader één weekend in de twee weken.

Ongezellig in huis

14

Voordat mijn ouders waren gescheiden was er voor mijn gevoel altijd wel gezeik over iets. Als ik in bed lag, hoorde ik ze heel vaak tegen elkaar schreeuwen. Ik weet nog dat ik dan zo ver mogelijk onder mijn dekens kroop, zodat ik het niet zou horen. Dan wilde ik weg, weg van iedereen. Als mijn ouders stopten met schreeuwen, dan voelde ik hun frustraties toch nog steeds. Ons huis voelde niet meer als thuis, maar als een vriezer: koud en ongezellig.

Elkaar ontlopen In die periode was mijn moeder vaak thuis en mijn vader bleef meestal tot laat werken. Ik denk dat ze elkaar op die manier wilden ontlopen ofzo, zodat

Ouders uit elkaar, heb ik dat!

ze niet nog meer ruzie zouden krijgen. Als mijn vader en moeder wel allebei thuis waren en wij ’s avonds met elkaar gingen eten, zeiden ze heel weinig tegen elkaar. Als ze al iets zeiden was dat tegen Mark of mij. Lekker gezellig... NOT! Ik weet niet of Mark het net zo heeft meegemaakt als ik, hij was toen nog zo klein. Wij praatten niet met elkaar over die ruzies. Best gek toch dat wij daar niets over zeiden tegen elkaar? Voelde hij zich ook zo alleen, zelfs als iedereen thuis was? Vaak was ik heel zenuwachtig want zouden mijn ouders weer ruzie gaan maken als wij in bed lagen? En wat zouden ze dan tegen elkaar zeggen? Ik wist nooit wat er zou gebeuren.

15

Uit elkaar Dat mijn ouders ruzie maakten was wel duidelijk, maar waarover wist ik niet. Vaak probeerde ik te raden waarom ze zo deden. Soms schreef ik allemaal redenen op waarover zij ruzie konden

TWIJFEL


maken. Kwam het toch door mij? De laatste keer dat wij samen op vakantie gingen was naar Duitsland. Daar hadden mijn vader en mijn moeder een hele heftige ruzie. Ik hoorde niet waar het over ging, maar het was helemaal mis. Lekker hoor, zo verpestten zij ook nog eens mijn vakantie! Ik was door die ruzies heel boos, maar durfde dat niet te laten merken. Wat als ze dan nog meer ruzie zouden maken?!

16

Kort na die vakantie verhuisde mijn vader en pas toen vertelde mijn moeder tegen Mark en mij dat ze uit elkaar gingen. Waarom gingen ze nou precies uit elkaar? Ik wist het niet, maar durfde het ook niet te vragen, omdat ik bang was dat zij boos zouden zijn op mij. Maar ik was ook boos op ze! Ze deden mij heel veel pijn en al dat vage gedoe maakte het alleen maar irritant! Mijn ouders zijn gek, dacht ik. Twee kinderen krijgen en ons dan gewoon in de steek laten omdat zij ineens niet meer normaal kunnen doen tegen elkaar. 100% egoïstisch vond ik dat van ze.

Ouders uit elkaar, heb ik dat!

Waarom gescheiden? Vorig jaar durfde ik eindelijk aan ze te vragen: “Waarom zijn jullie nou gescheiden?” Toen hebben ze het mij voor het eerst echt uitgelegd. Ze zeiden dat ze erg gek op elkaar waren toen ze elkaar leerden kennen. Later zijn ze uit elkaar gegroeid, waardoor ze elkaar steeds minder te vertellen hadden. Als ze dan met elkaar in gesprek waren, kregen ze heel vaak ruzie over vanalles. Er is toen zo veel gezegd dat ze allebei niet meer wisten hoe ze het goed konden maken met elkaar. Ze hielden niet meer genoeg van elkaar om getrouwd te blijven en daarom zijn ze gescheiden. Alle redenen die ik had bedacht sloegen echt nergens op. Zo zonde van mijn tijd en alle zorgen!

Had ik dat eerder geweten.. Als ik er nu aan terugdenk, dan heb ik spijt dat ik niet eerder heb gevraagd waarom ze uit elkaar gingen. Had ik het maar eerder gevraagd, want ik heb veel te lang zelf veel te veel bedacht dat nergens op sloeg.

actie Concentreer je op je ademhaling Een gesprek met je vader of moeder kan heel spannend zijn. Vooral praten over je gevoel of over vragen die je hebt over de scheiding. Je kunt je daardoor gestrest voelen, net als voor een belangrijke toets. Vaak helpt het om rustiger te worden door je te concentreren op je ademhaling. Niemand heeft het in de gaten. Probeer een paar keer je adem zo diep mogelijk onderin je buik te laten stromen. Denk aan je buik als je dat doet. Als het helpt kun je je ogen dichtdoen. Oefen het maar eens.

17

Concentreer je voor het gesprek begint. Je merkt dat je er rustiger van wordt en dat je minder gespannen bent.

Geen zin om te praten? Schrijf het op. Als praten lastig is voor je, dan helpt schrijven misschien wel. Stel dat je dingen wilt weten waar je ouders antwoord op kunnen geven. Schrijf ze een brief, met de vragen die je hebt. Geef die brief aan je ouders. Dan weten zij dat je vragen hebt en dat je daar een antwoord op wilt hebben. Stel dat je het antwoord niet wilt horen, vraag dan of je ouders een brief terugschrijven. Dan kun je het antwoord ook (vaker) lezen op het moment dat jij dat wilt. Daarna kun je eventueel met je ouders erover praten. Dit had Linda kunnen schrijven:

TITEL STAAT ACTIE! HIER


Beste papa en mama (soms lieve papa en mam a),

18

Ik schrijf jullie deze brief omdat ik iets wil vra gen. Ik wil graag weten waarom jullie mij niet meer heb ben verteld over de scheiding? Ik weet niet waarom jullie gescheiden zijn en dat wil ik wel weten want ik blijf daar maar over nadenken. Komt het door Mar k en mij? Waren wij niet lief genoeg? Maakten julli e daar ruzie over? Mama heeft verteld dat jullie elka ar niet meer lief vonden maar dat snap ik niet. Ga je daarom uit elkaar? Schrijf alstublieft iets terug want ik wil graag antwoord. Het liefst zo snel mogelijk.

Wat zou jij in je brief zetten?

19

xxx Linda

O ja, natuurlijk hebben jullie allebei dezelfde brief. Ik heb ‘m gewoon twee keer gemaakt. En ik wil er gewoon niet over praten. Maar misschien wel als ik jullie brieven heb gelezen.

Ouders uit elkaar, heb ik dat!

TWIJFEL


Ouders uit elkaar, heb ik dat! 1e hoofdstuk