Page 14

Christophe Vekeman

Je moet het lezen om het te geloven!

In de buurt van treinstation Dampoort ga je op het bankje zitten dat hier aan de rand van het fietspad speciaal voor jou of mensen met gelijkaardige bedoelingen geplaatst lijkt te zijn. Je kijkt langzaam en omslachtig om je heen, en als je met zekerheid hebt kunnen vaststellen dat geen mens je gadeslaat, maak je de strooiende gebaren van iemand die met gulle hand de eendjes voert. De eerste die lek rijdt is een ongeveer dertigjarige vrouw aan wie je van op honderd meter afstand zien kunt dat zij het zelfs op haar eigen bruiloft nog vertikken zou om make-up te dragen. Zulke vrouwen – en deze vormt geen uitzondering – hebben dikwijls volle, stevige kuiten. 14

– Uit: Christophe Vekeman, 49 manieren om de dag door te komen

De Arbeiderspers Voorjaar 2010  

Prospectus

Advertisement