Issuu on Google+

ZIJ


Dank aan mijn ouders en aan Irene.. Alberto Jimenez Alburquerque

Collectie

Sherlock Holmes & De Vampiers van Londen 2 delen verschenen

Mister Hyde vs. Frankenstein 2 delen verschenen

Ash 2 delen verschenen

De Ouden 2 delen verschenen

Alain Quatermain & De Mijnen van Koning Salomon 2 delen verschenen

20.000 Eeuwen onder Zee 2 delen verschenen

Alchemie 2 delen verschenen

Alamo 1 deel verschenen

Zij 3 delen verschenen

Dracula 1 deel verschenen

De terugkeer van Dorian Gray 2 delen verschenen

Sherlock Holmes & Het necronomicon 1 deel verschenen

De Maanbeer 1 deel verschenen

Mandragora 1 deel verschenen

Jack the Ripper 1 deel verschenen

Een collectie onder leiding van Jean-Luc Istin

1ste druk, september 2013 © 2013 MC Productions - Chouraqui, Alburquerque © 2012 Nederlandstalige editie: Uitgeverij Daedalus, Genk Alle rechten voorbehouden. ISBN: 978-90-88104-50-3 D/2013/11960/65

Uitgeverij Daedalus www.uitgeverijdaedalus.be

Oorspronkelijke titel: Elle - La source de la vie Scenario: Elie Chouraqui Tekeningen: Alberto Jimenez Alburquerque Inkleuring: Sandrine Cordurié Vertaling: Kris De Saeger Lettering: Daedalus


Dit is het hart van het grote mysterie.

Dit is de plaats waar ik al tweeduizend jaar slaap, terwijl ik wacht op je terugkomst, Kallikrates.

Kijk hoe versleten de steen is. Hier legde ik me elke avond neer om over je te waken, met enkel mijn mantel als deken.

Ik wilde niet gemakkelijk liggen terwijl jij, mijn echtgenoot, daar dood, uitgestrekt lag.

Maar, Ayesha, wat vertel je toch? Ik begrijp het niet.

Je gaat het begrijpen, Kallikrates. Ik ga je iets buitengewoon tonen. Je gaat ontdekken hoe ik al die jaren voor je zorgde.

Ben je klaar?

Wees niet bang, ook al lijkt het bovennatuurlijk. Want wij, die vandaag leven, hebben vroeger geleefd.

-3-

En nu gaan de levende en de dode, elk aan hun kant van de afgrond van de tijd, mekaar ontmoeten!


Kijk!

Ik heb het gezien.. Dek hem nu af en we gaan hier weg. Vlug. Ik kan dit zicht niet verdragen.

Weet, Kallikrates, dat ik je gedood heb met een speerstoot in het hart!

Wacht, Kallikrates. Ik wil je nog iets tonen. Want ik wil dat je alles van mijn misdaad weet.

Maar over welke misdaad heb je het?

Ik deed het omwille van de Egyptische! Door Amenartas, die je beminde, die je had betoverd. Herinner je...?

In mijn verterende woede heb ik haar vermoord en heb ik jou vermoord, want ik kon het niet verdragen jullie liefde te zien leven!


Nu is Amenartas in het niets opgeslokt… En jou heb ik teruggevonden. En niemand zal zich nog tussen jou en mij zetten.

Niemand! Want ik, die je heb gedood, ga je niet de eeuwigheid geven. Die kan niemand je schenken. Maar een jeugd die duizenden jaren gaat duren.

En naast die jeugd eer, macht en roem!

Laat ons gaan, oh, koningin. Dit is een slechte plaats.

Ja, we gaan, Holly. Maar ik moet nog één ding doen.

Tweeduizend jaar lang was dit lijk, dat van jou was, mijn gezel. Maar nu ben jij hier, levend. Dus kan dit verdwijnen!

Vaarwel, trouwe gezel van zo lang geleden!

Laat stof tot stof terugkeren. Laat het verleden terugkeren naar het verleden. De dood naar de dood!

-5-


Kallikrates is dood…

Lang leve Kallikrates!

Wat moet ik doen, mijn vriend? Ik heb de kracht niet tegen die heks te vechten. Ze heeft me in haar macht. Ik ben haar slaaf!

Wat een nachtmerrie!

Wat een nachtmerrie! En dat lijk! Die Kallikrates! Hoe kan

We moeten vluchten, Holly. Zo vlug en zo ver mogelijk.

ik erkennen dat ik dat was? Toch lijken we zo op mekaar…

Ik ben van mening dat die slechte vrouw een mooie jongen als U niet zal laten gaan, meneer Leo. Niemand van ons trouwens.

Ik vrees dat je gelijk hebt, Job! Ik ben echt te mooi om mij te laten gaan!

Mijn god, ik probeer er mee te lachen, maar… Holly, zeg me dat dit alles slechts een kwade droom is waaruit we gaan ontwaken!

Het is geen droom, nee! Maar ik geef er niet om! Dit land is het laatste dat ik zal zien.

Wat bedoel je daar mee, mijn beste Job?

-6-


Ik ga sterven, meneer! Vannacht is mijn vader me verschenen. Hij zei me…

Mijn jongen, het moment is gekomen… Je gaat binnenkort op reis vertrekken naar het hart van het vreemde land waar je nu bent. Je zult niet terugkeren van die reis…

Kom, Job, dat is belachelijk!

Belachelijk! Het is duidelijk dat U mijn vader niet hebt gekend, meneer Leo!

Maar, mijn vriend, het was maar een droom…

Nee. Ik weet zeker dat ik hier ga sterven, in dit vervloekte land. En spoedig. Dus, alstublieft, waar U ook naartoe gaat, neem mij mee.

Als ik sterf, wil ik een vriend bij me hebben om me te helpen naar de andere kant te gaan.

Goed, Job. Maar er is geen sprake van dat wij op reis gaan.

Dank U.

En als het de heren nu behaagt, ga ik voor het diner zorgen.

Job heeft heimwee. Hij is doodop.

Op reis gaan? En waar naartoe?

Oh, Billali, welke goede wind, mijn vader… mijn vriend? Ze vraagt naar je, ouwe baviaan. Ze laat ook zeggen dat, als je bagage hebt, je die nu klaar moet maken.

-7-


Bagage? En waarom?

Je gaat op reis!

Kallikrates! Je lippen!

Je lippen!

Je verlangt naar me, nietwaar? En je vraagt je af wanneer het moment zal komen dat ik helemaal van jou zal zijn?

Ik weet het en ik wil jou ook. Maar om mij te bezitten, moet je worden zoals ik, gewapend tegen de aanvallen van de tijd, haast onsterfelijk. Anders zou mijn straling je verteren of zelfs vernietigen.

Daarom moeten we vanavond nog vertrekken, een uur voor zonsondergang!

Want morgen, bij valavond, als alles goed gaat, als ik de weg terugvind, zullen we bij « de levensbron » staan!

Ja, mijn liefste. Elke minuut, elke seconde verlang ik naar je.

En daar zul je verdrinken in het gewijde vuur en je zult er weer uitkomen, nog machtiger, nog mooier, haast onsterfelijk. En je zult eindelijk mijn minnaar kunnen zijn!

-8-


Holly, je ziet er droevig uit… Maar wees gerust. Je bevalt me wel en jij zult ook in de levensbron kunnen duiken.

Je bevalt haar wel?! Was je wat lief tegen haar, mijn oude vriend?

Ook al is alles wat je zegt waar, Ayesha, zelfs al kan die bron mijn dood uitstellen, ik heb geen zin mijn leven te verlengen.

Wat zeg je, gek?! Denk goed na. Een lang leven, kracht en schoonheid brengen macht.

Daar geef ik niet om. Ik wil de tijd die me gegund is, leven en als mijn uur komt, sterven en vergeten worden.

Maar, Holly… er is de liefde!

Welk nut heeft een eeuwig leven? Deze aarde is een harteloze poel en het dagelijkse brood dat ze aan haar kinderen geeft, zijn keien.

Jij, Leo, jij hebt de liefde! Maar ik! Vergeef me, mijn kind, als ik tot degene spreek die je bemint, maar…

-9-


Oh, mijn koningin! Waarom een leven leiden dat voor altijd zou vervloekt zijn door de herinnering aan jou!

Ik had je gewaarschuwd. Je had nooit naar mijn gelaat mogen kijken!

Nee,

nee!

Integendeel, Ayesha, integendeel! Nu ik je gelaat heb gezien, kan ik sterven!

Bij alle goden, Holly! Jij bemint haar ook!

Laat ons nu gaan!

De zon gaat binnen een paar minuten onder en ik zie nog altijd niets.

Daar! K么r, de magische stad!

- 10 -


Collectie 1800: Zij 3 (preview)