__MAIN_TEXT__

Page 1

2020 Week 36 woensdag 2 september

6 e jaargang VANAF DEZE WEEK: NIEUWE RUBRIEK LANGSTRAOTSE PRAOT

NIEUW SEIZOEN UTOPIA KLASSIEK GAAT BEGINNEN

ZILVER FLEUR V.D. LINDEN POLSSTOKHOOGSPRINGEN DAMES

3

9

16

Waterschapspenning voor Eric Jongmans Tijdens een bijeenkomst van het dagelijks bestuur van waterschap Hollandse Delta (vorige week) heeft secretaris-directeur Eric Jongmans uit Drunen de Waterschapspenning van de Unie van Waterschappen ontvangen, uit handen van oud-dijkgraaf Gerard Doornbos.

Eric Jongmans (r) ontvangt uit handen van oud-dijkgraaf Gerard Doornbos de fraaie Waterschapspenning. (foto: Leo Stehouwer)

Eric ontving de penning voor zijn verdiensten als secretaris-directeur van de waterschappen Rivierenland en Hollandse Delta. Eric werkte ruim 42 jaar bij de overheid. Vanaf 1989 bekleedde hij een eindverantwoordelijke functie. Tot 1 februari 2002 was hij gemeentesecretaris in Oudewater, IJsselstein en Heusden. In de laatstgenoemde gemeente woont hij samen met zijn vrouw Karin met veel plezier. Hij werk-

DEZE WEEK IN DE NU & MORGEN

Kermissen gaan door op een verantwoorde manier

erenigings

KRANT

DEZE WEEK IN DEZE KRANT! te er van 1996 tot 2002. Daarna stapte Eric de waterschapswereld binnen. Hij werkte zeventien jaar bij waterschap Rivierenland, waarvan dertien als secretaris-directeur. De laatste anderhalf jaar was hij op verzoek secretaris-directeur bij Hollandse Delta in Ridderkerk. Bij zijn komst verkeerde deze organisatie in een forse bestuurs- en leiderschapscrisis. Zelf beschouwt hij deze periode als het ‘toetje’ van zijn lange car-

rière: ”Een ideale kans om veertig jaar ervaring ten dienste te stellen van een organisatie die hulp nodig had en waarbij ik mijn bijdrage heb kunnen leveren, om Hollandse Delta weer op te bouwen tot een vitale, trotse organisatie. De toekenning van de Uniepenning beschouw ik als een groot gebaar van waardering.” Eric Jongmans is vanaf 1 september met pensioen. EJ/JvE

80 JAAR

Jellewamme! Mijn alternatieve RKC-gevoel... Bovenstaand klinkt alsof ik een ’diehard’ fan ben, of was. Maar eerlijk: ik ben het niet. Nooit geweest ook. Maar hoe je het ook bekijkt: als je uit de Langstraat komt heb je áltijd een connectie met RKC. En daar gaat het om. Dát is wat die club zo mooi maakt. Ergens. Ik probeer je mee te nemen naar enkele mooie herinneringen, in het kader van de tachtigjarige verjaardag van RKC Waalwijk. Vrûûger gaf ik niks om voetbal. Ik tenniste bij TC Boemerang, at daar tussen de wedstrijden door een broodje kroket, zonder dat ik erop aan werd gekeken, en als ik klaar was fietste ik met tennisvrienden vanaf Eikendijk naar huis, richting de Kets. Níet de andere kant op, richting Waalwijk. Zenuwtrekken op de tribune Mijn oom vroeg in die jaren herhaaldelijk of ik niet een keer zin had om mee te gaan naar een zondagmiddagwedstrijd. Voetballen dus. Hij had altijd kaarten beschikbaar, omdat hij bij Pepping werkte. Was een sponsor. Lang getwijfeld; tóch maar een

keer meegaan, dacht ik. En zo slenterde ik achter Jan aan, via de hoofdingang, voor de wedstrijd RKC tegen NEC. Ik zat meen ik op de hoofdtribune, waar de lokale bobo’s zaten. Ik was hooguit twaalf. Ik kende geen een speler, terwijl het toch de generatie Brands, Bogers en Van Arum was. Van de wedstrijd zelf heb ik niet veel meegekregen. Wél kan ik me nog herinneren dat ik continu met mijn benen en voeten aan het tikken was op de planken van de tribune. Als een soort zenuwtrekje. Of misschien was het wel verveling. Maar het werd getolereerd door mijn oom én de andere toeschouwers. Acceptatie, wat fijn. Toen al!

Ik versta er niks van! Enige tijd later (jaren?) zat ik in de klas op de middelbare school bij onder meer Rick en Michiel. De mennekes waren zelf amper veertien/vijftien jaar en hadden al seizoenskaarten voor RKC. Dat vond ik op zich al indrukwekkend. Zij hadden het tijdens de wiskundeles continu over Maarten Schops, Ricky Hoogendorp, de broers Cornelisse, Nascimento, keeper Van Dijk, Carlosse van Wanrooy en Tommie van der Leegte, om maar eens wat (cult)helden te noemen. Het begon te kriebelen. Zelfs bij mij. Via via kon ik sindsdien zo af en toe eens mee naar RKC Waalwijk, wat voor mij een avontuur was. Nota bene op EE. Ik liet de positieve hysterie tijdens die wedstrijden aan me voorbij gaan, keek en zweeg. Maar vanaf de eerste keer dat ik daar kwam hoorde ik die kenmerkende grote trommel én een van de supportersleuzen: ”Come aon, Jellewamme!”

Ik dacht: wát roepen die gasten in hemelsnaam? Versta er geen klap van! Is het Fries? Is het Duits? Zit ik wel in het goede stadion? Wie is Jelle? Na een feitencheck bleek het te gaan om: Yellow Army. Dat verklaarde een hoop. Ik moest lachen. Zo kon ik enkele seizoenen lang een paar keer per jaar naar Waalwijk, waar ik Zwolle heb gezien, zelfs Ajax en andere clubs uit de Eredivisie. Zelfs toen RKC degradeerde ben ik nog enkele keren op bezoek geweest bij de club en in het supporterscafé, waar onder meer Jeroen van Zelst platjes draaide. Latere jaren De afgelopen tien jaar ben ik hooguit vijf keer in het stadion geweest. Ik ben RKC een beetje uit het oog verloren. Andere interesses, toch niet helemaal mijn passie misschien. Maar potverdikkeme, wat was het een mooi tafereel toen RKC tegen Go Ahead

de ultieme beloning kreeg in 2019: promotie naar de Eredivisie. Een compleet geel-blauw feest in Wolluk én daarbuiten. Want ook in omliggende gemeenten wonen veel fans. Het was voor mij de aanleiding om de Waalwijkse profclub nog maar eens te onderzoeken, zowel live als online. Namen als Hansje Mulder, Benji De Ceulaer, Robert Fuchs, Frank van Mosselveld (zat nog bij mijn neef in de klas), Van Haaren, Maarten Martens, Martijn Barto (Braat), Molhoek, Fredje Benson, Boerrigter, Sander Duits, Voskamp en Jason Oost hebben toch allemaal het geel-blauw gedragen, in de jaren dat ik onder de radar bleef. Stuk voor stuk Waalwijkse helden, de een wat meer dan de ander.

En vér voor mijn tijd had je natuurlijk minstens zulke grote helden, met aparte status. Ik hoef ze niet te noemen, maar wat denk je van: Marco Boogers, Herman Teeuwen, Gio van Bronckhorst, Harry Decheiver, Govedarica, Leon Hutten, natúúrlijk Petrovic (!), Kalezic en Adje van de Wiel? Het mooie is dat er voor iedere speler wel een grappige gimmick bedacht wordt/werd en dat er op de tribune altijd het sfeertje heerst van gemoedelijkheid en humor. Tenzij Willem II op bezoek komt natuurlijk. Maar anders is het er gemoedelijk, lekker lokaal, sfeervol, totaal geen kapsones, maar toch wat ambitie, met verzorgd voetbal. Dát is RKC Waalwijk in mijn beleving: de club die altijd zichzelf is gebleven. Proost, op de komende tachtig jaar! (ML)

WOON - EN SLAAPCENTRUM

Schreuder

Heusden Laagstraat 1 Telefoon: 0416 - 661182 www.schreudermeubelen.nl

OPHEFFINGS AANBIEDINGEN

DE GROOT HEUSDEN

Voor levering en onderhoud van alle merken auto’s

Gespecialiseerd in Peugeot en Citroën Ode aan Yellow Army! (bron foto: RKC Waalwijk)

WWW.DEGROOTHEUSDEN.NL

Tel.: 0416-661165

Profile for Uitgeverij Em de Jong

Weekblad Heusden 02-09-2020  

Gratis nieuws-, en advertentieblad voor de héle gemeente Heusden. Weekblad Heusden verschijnt wekelijks op woensdag in een totale oplage van...

Weekblad Heusden 02-09-2020  

Gratis nieuws-, en advertentieblad voor de héle gemeente Heusden. Weekblad Heusden verschijnt wekelijks op woensdag in een totale oplage van...