3 minute read

Boekenhoekje

Ik dacht dat ik wist wat een burn-out was, tot ik er een kreeg – Marijn Sillis

Tekst: Lynn De Pelsmaeker

We denken allemaal te weten wat een burn-out is, maar door dit boek te lezen ontdek je dat dit ziektebeeld veel ruimer is dan louter ‘door je werk uitgeput zijn’. Marijn neemt je mee in een persoonlijk traject door zijn burn-out. Hij schetst een waarheidsgetrouw beeld zonder clichés of mirakelverhalen. Het modderige midden waar je door moet ploeteren om van je crash tot aan je herstel te raken wordt in dit boek niet overgeslagen. Ja, je gaat meermaals dezelfde fouten maken, vastzitten en de weg niet meer weten, het willen opgeven of een aantal keer opnieuw crashen. Het herstelproces zal ook veel langer duren dan je had gewild en dat zal je frustreren.

Marijn slaagt er echter in om dit hobbelige traject met de nodige humor en hoop te brengen. Het voelt niet zo, maar het gaat echt weer beteren. Nochtans is dit geen zelfhulpboek met een lijstje vol tips & tricks. Er bestaat geen actieplan dat voor alle burnoutpatiënten werkt. Het boek biedt wel een aantal interessante concepten, zoals het belang van hoe je iets doet in plaats van wat je doet. Wie functioneel gaat wandelen om zichzelf zo snel mogelijk beter te maken, zal hierdoor niet herstellen. Het is pas als je het controleaspect lost en wandelt voor het plezier dat je resultaten boekt.

Ook voor andere betrokken partijen heeft Marijn oog. Hoe ervaart de omgeving een burn-out? Hoe is het om naar de adviserend geneesheer te moeten? Hij doet dit aan de hand van zijn eigen ervaringen en getuigenissen van medepatiënten. Geen twee burnouts zijn immers hetzelfde, desondanks zal je als (ex-)patiënt of omstaander veel herkennen in dit boek.

Hersenorkaan – Ann De Craemer

Tekst: Els Lambrecht

Heb jij een depressie ooit als een ekster bekeken? Een ekster die plots je leven binnendringt en je berooft van je levensgeluk? Zoals alleen een ekster je kan beroven van alle blingbling in jouw leven? Nee? Ik ook niet, tot ik dit boek las…

Hersenorkaan is een aanrader voor iedereen die last heeft van depressie of voor iedereen die er gewoon meer over wil leren en dit niet via droge materie tot zich wil nemen. Het is een mooi staaltje schrijfwerk waardoor ik iedereen die gewoon graag leest dit boek zou aanraden. Je proeft de liefde voor taal door de zinnen heen en ik heb zelden zulke mooie en spitsvondige beschrijvingen voor zielenroerselen gelezen. Dit is woordkunst en het spelen met taal in dit boek is fijn om te lezen. Bewonderenswaardig is daarnaast ook hoe onverbloemd ze dit alles vertelt. Het boek leest werkelijk als een orkaan. In die orkaan vindt ze de woorden om depressie op een unieke wijze te beschrijven. Ze vertelt over het niet kunnen opstaan, over de angst om mensen tegen te komen, over hoe moeilijk boodschappen doen is en zelfs over bedplassen. Maar het boek gaat ook over oog voor schoonheid en liefde. Daarnaast is er de nodige humor en zelfrelativering om het geheel, ondanks dit zware relaas, toch luchtig te houden.

Uitgeverij: Atlas Contact (2021) De Craemer beschrijft in dit boek haar eigen depressie, inclusief de zoektocht tot ontsnapping aan deze hersenorkaan, een weg die ze met vallen en opstaan bewandelt. Het zit hem onder andere in foto’s maken en daarom naar buiten moeten. Spoileralert: De ekster zal weer weggaan: "Mijn ekster. Met een hangende kop. Hij valt uiteen. Uit zijn nek en flank zijn veren getrokken, een klodder bloed hangt aan zijn oog, zijn linkerpoot sleept. Dat zal hem leren."