Issuu on Google+

‫داﻧﺸﮕﺎه ﻋﻠﻮم ﭘﺰﺷﻜﻲ ﺗﻬﺮان‬

‫ﻣﺠﻠﻪ داﻧﺸﻜﺪه ﭘﺰﺷﻜﻲ‬ ‫دوره ‪69‬‬

‫ﺷﻤﺎره ‪1‬‬

‫ﻓﺮوردﻳﻦ ‪1390‬‬

‫ﺻﺎﺣﺐ اﻣﺘﻴﺎز‪ :‬داﻧﺸﻜﺪه ﭘﺰﺷﻜﻲ داﻧﺸﮕﺎه ﻋﻠﻮم ﭘﺰﺷﻜﻲ ﺗﻬﺮان‬ ‫ﻣﺪﻳﺮ ﻣﺴﺆول‪ :‬دﻛﺘﺮ ﺳﻴﺪ ﺣﺴﻦ اﻣﺎﻣﻲرﺿﻮي‬ ‫ﺳﺮدﺑﻴﺮ‪ :‬دﻛﺘﺮ ﻧﺎدره ﺑﻬﺘﺎش‬ ‫ﻣﺪﻳﺮ اﺟﺮاﻳﻲ‪ :‬دﻛﺘﺮ ﻣﺤﻤﺪ ﻋﻠﻲ ﻧﻮﻳﺎن اﺷﺮف‬ ‫ﺷﻮراي دﺑﻴﺮان‬

‫دﻛﺘﺮ ﺷﺎﻫﻴﻦ آﺧﻮﻧﺪزاده‪ ،‬دﻛﺘﺮ ﺻﺪﻳﻘﻪ ﺑﺮﻧﺎ‪ ،‬دﻛﺘﺮ ﺟﻤﺸﻴﺪ ﺣﺎﺟﺘﻲ‪ ،‬دﻛﺘﺮ ﻧﻴﻤﺎ رﺿﺎﻳﻲ‪ ،‬دﻛﺘﺮ ﻧﮕﺎر ﺳﺠﺎدﻳﺎن‪ ،‬دﻛﺘﺮ ﻋﻠﻲ ﻋﺮبﺧﺮدﻣﻨﺪ‪،‬‬ ‫دﻛﺘﺮ ﻧﻌﻤﺖاﷲ ﻋﻄﺎﻳﻲ‪ ،‬دﻛﺘﺮ راﻣﺶ ﻋﻤﺮاﻧﻲﭘﻮر‪ ،‬دﻛﺘﺮ ﻣﺤﻤﻮد ﻗﺎﺿﻲ ﺧﻮاﻧﺴﺎري‪ ،‬دﻛﺘﺮ ﺳﻴﺪﺟﻮاد ﻗﺎﺿﻲ ﻣﻴﺮ ﺳﻌﻴﺪ‪ ،‬دﻛﺘﺮ ﻣﻬﺮي ﻛﺪﺧﺪاﻳﻲ‪،‬‬ ‫دﻛﺘﺮ ﺳﻴﻨﺎ ﻣﺮادﻣﻨﺪ‪ ،‬دﻛﺘﺮ زﻳﻨﺖ ﻧﺎدﻳﺎﺣﺘﻤﻲ‪ ،‬دﻛﺘﺮ ﻣﺤﻤﺪ ﻋﻠﻲ ﻧﻮﻳﺎن اﺷﺮف‬ ‫ﻫﻴﺄت ﺗﺤﺮﻳﺮﻳﻪ‬

‫دﻛﺘﺮ ﻧﺎﺻﺮ اﺑﺮاﻫﻴﻤﻲ درﻳﺎﻧﻲ‪ ،‬دﻛﺘﺮ ﻣﺤﻤﻮد اﻛﺒﺮﻳﺎن‪ ،‬دﻛﺘﺮ ﻓﺮﻧﺎز آﻣﻮزﮔﺎر ﻫﺎﺷﻤﻲ‪ ،‬دﻛﺘﺮ ﺑﺎﺑﻚ ﺑﻬﺎر‪ ،‬دﻛﺘﺮ ﭘﺮوﻳﻦ ﭘﺎﺳﺎﻻر‪ ،‬دﻛﺘﺮ ﭘﺮﻳﭽﻬﺮ ﭘﺎﺳﺒﺨﺶ‪،‬‬ ‫دﻛﺘﺮ زاﻫﺪ ﺣﺴﻴﻦ ﺧﺎن‪ ،‬دﻛﺘﺮ زﻫﺮا ﺣﻼﺟﻲ‪ ،‬دﻛﺘﺮ ﻓﺎﻃﻤﻪ داوري ﺗﻨﻬﺎ‪ ،‬دﻛﺘﺮ ﻣﻬﺮﻧﺎز رﺳﻮﻟﻲﻧﮋاد‪ ،‬دﻛﺘﺮ ﻣﺴﻌﻮد ﺳﺘﻮده‪ ،‬دﻛﺘﺮ ﻋﻠﻴﺮﺿﺎ ﺷﻌﺒﺎﻧﻲ‪،‬‬ ‫دﻛﺘﺮ اﺣﻤﺪرﺿﺎ ﻃﻼﺋﻲﭘﻮر‪ ،‬دﻛﺘﺮ ﻣﺤﻤﺪرﺿﺎ ﻇﻔﺮﻗﻨﺪي‪ ،‬دﻛﺘﺮ ﻣﺤﻤﺪ ﻛﺠﺒﺎفزاده‪ ،‬دﻛﺘﺮ ﺳﻴﺪ ﻣﺤﻤﺪﺟﻮاد ﻣﺮﺗﻀﻮي‪ ،‬دﻛﺘﺮ اﻋﻈﻢاﻟﺴﺎدات ﻣﻮﺳﻮي‪،‬‬ ‫دﻛﺘﺮ ﻣﺤﻤﺪﺟﻮاد ﻣﻴﻜﺎﺋﻴﻠﻲ‪ ،‬دﻛﺘﺮ ﺑﻬﺮوز ﻧﺒﺌﻲ‪ ،‬دﻛﺘﺮ ﻣﺮﺿﻴﻪ وﺣﻴﺪ دﺳﺘﺠﺮدي‪ ،‬دﻛﺘﺮ ﻣﺤﻤﺪرﺿﺎ ﻫﺎدﻳﺎن‬ ‫ﻫﻴﺄت ﺗﺤﺮﻳﺮﻳﻪ ﺑﻴﻦ اﻟﻤﻠﻠﻲ‬

‫دﻛﺘﺮ ﻓﺮﻫﻨﺎك اﺳﺪي )ﺷﻴﻜﺎﮔﻮ(‪ ،‬دﻛﺘﺮ ﺟﻮاد ﭘﺮوﻳﺰي )ﻓﻴﻼدﻟﻔﻴﺎ(‪ ،‬دﻛﺘﺮ ﻣﺤﻤﺪرﺿﺎ ﻛﺸﺘﮕﺮ )ﻟﻨﺪن(‪ ،‬دﻛﺘﺮ اﻓﺸﻴﻦ ﮔﻨﺠﻲ )اﺳﺘﺮاﺳﺒﻮرگ(‪،‬‬ ‫دﻛﺘﺮ ﺷﻬﻼ ﻣﺴﻌﻮد )ﻓﻠﻮرﻳﺪا(‪ ،‬دﻛﺘﺮ ﭘﺮوﻳﺰ ﻫﻨﺠﻨﻲ )ﭘﻨﺴﻴﻠﻮاﻧﻴﺎ(‬ ‫وﻳﺮاﺳﺘﺎران‬

‫دﻛﺘﺮ ﻧﺎدره ﺑﻬﺘﺎش‪ ،‬دﻛﺘﺮ ﻣﺤﻤﺪ ﻋﻠﻲ ﻧﻮﻳﺎن اﺷﺮف‪ ،‬دﻛﺘﺮ ﺳﻴﺪ ﺑﻬﻨﺎم ﻫﺎﺷﻤﻲ‬ ‫ﻫﻤﻜﺎران دﻓﺘﺮ ﻣﺠﻠﻪ‬

‫ﺣﺴﻴﻦ ﭼﺎﻳﭽﻲ‪ ،‬راﺣﻠﻪ رﻣﻀﺎﻧﻲ‪ ،‬ﺳﺤﺮ ﺻﺪﻳﻖ‪ ،‬ﻣﻌﺼﻮﻣﻪ ﻋﺴﮕﺮي‪ ،‬آرزو ﻛﻤﻴﺰاﻧﻲ‬ ‫ﻧﺸﺎﻧﻲ‪ :‬ﺗﻬﺮان‪ ،‬ﺧﻴﺎﺑﺎن ﻗﺪس‪ ،‬ﺧﻴﺎﺑﺎن ﭘﻮرﺳﻴﻨﺎ‪ ،‬داﻧﺸﻜﺪه ﭘﺰﺷﻜﻲ‪ ،‬ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن آﻣﻮزش‪ ،‬ﻃﺒﻘﻪ اول‪ ،‬ﺷﻤﺎره ‪ ،202‬دﻓﺘﺮ ﻣﺠﻠﻪ‬ ‫آدرس اﻟﻜﺘﺮوﻧﻴﻚ‪ http://tumj.tums.ac.ir :‬ﭘﺴﺖ اﻟﻜﺘﺮوﻧﻴﻚ‪medjournal@tums.ac.ir :‬‬ ‫ﺻﻨﺪوق ﭘﺴﺘﻲ ‪ ،14155/6447‬ﺗﻠﻔﻜﺲ‪Online submission: http://journals.tums.ac.ir/login ، 88962510 :‬‬ ‫ﺑﺮاﺳﺎس ﻣﺼﻮﺑﻪ ﻛﻤﻴﺴﻴﻮن ﻧﺸﺮﻳﺎت ﻋﻠﻮم ﭘﺰﺷﻜﻲ ﻛﺸﻮر‪ ،‬ﺑﻪ ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﮔﺎن ﻣﻘﺎﻻت اﻳﻦ ﻣﺠﻠﻪ اﻣﺘﻴﺎز ارﺗﻘﺎي ﻋﻠﻤﻲ ﭘﮋوﻫﺸﻲ ﺗﻌﻠﻖ ﻣﻲﮔﻴﺮد‪.‬‬ ‫ﺗﻴﺮاژ‪ 1000 :‬ﻧﺴﺨﻪ‬

‫ﻟﻴﺘﻮﮔﺮاﻓﻲ‪ ،‬ﭼﺎپ و ﺻﺤﺎﻓﻲ‪ :‬ﺑﻬﺮﻧﮓ‬

‫)راﻳﮕﺎن(‬

‫ﻧﻤﺎﻳﻪ ﺷﺪه در‪:‬‬

‫‪SCOPUS, EMBASE, Cambridge Scientific Abstracts (CSA), CAB Abstracts (CABI), Chemical Abstract Service (CAS),‬‬ ‫‪DOAJ, Psych Info, ULRICH΄S, Index Copernicus, IMEMR, EMR Beta, SID, Magiran, Iran Medex‬‬

‫‪http://tumj.tums.ac.ir‬‬


‫ﻣﺠﻠﻪ داﻧﺸﻜﺪه ﭘﺰﺷﻜﻲ‪ ،‬داﻧﺸﮕﺎه ﻋﻠﻮم ﭘﺰﺷﻜﻲ ﺗﻬﺮان‬ ‫دوره ‪69‬‬

‫ﺷﻤﺎره ‪1‬‬

‫ﻓﺮوردﻳﻦ ‪1390‬‬

‫ﻓﻬﺮﺳﺖ‬ ‫ﺗﺎﺛﻴﺮ ﻣﺎﻳﻊ روﻳﻲ ﻟﻨﻔﻮﺳﻴﺖ ‪ T‬در اﻟﻘﺎي ﺑﻠﻮغ ﺳﻠﻮلﻫﺎي دﻧﺪرﻳﺘﻴﻚ )‪ (DC1‬و ﺗﻮﻟﻴﺪ ﺳﻠﻮلﻫﺎي ﻣﻮﺛﺮ ﺑﺮاي اﻳﻤﻮﻧﻮﺗﺮاﭘﻲ ﺗﻮﻣﻮر‪1.....................................................‬‬ ‫ﻣﻌﺼﻮﻣﻪ اﺳﺪي‪ ،‬ﻓﺮح ﻓﺮﺧﻲ‪ ،‬ﻣﻴﺜﻢ ﮔﻨﺠﻲﺑﺨﺶ‪ ،‬ﻧﻮروز دﻟﻴﺮژ‪ ،‬وﺣﻴﺪ ﻧﺠﺎﺗﻲ‪ ،‬ﻛﻴﻜﺎوس ﻏﻼﻣﻲ‬

‫اﺛﺮات ﺗﺠﻮﻳﺰ ﻫﻮرﻣﻮن رﺷﺪ ﺑﺮ داﻧﺴﻴﺘﻪ اﺳﺘﺨﻮاﻧﻲ در ﺧﺮﮔﻮش ﺑﺎﻟﻎ ﺳﺎﻟﻢ‪10........................................................................................................................‬‬ ‫ﻣﺤﻤﺪ ﺳﻌﻴﺪ اﺣﺮاري ﺧﻮاﻓﻲ‪ ،‬ﺳﺎرﻧﮓ ﺳﺮوري‪ ،‬ﻣﻨﻮﭼﻬﺮ ﻧﺨﺠﻮاﻧﻲ‪ ،‬ﭘﮋﻣﺎن ﻣﺮﺗﻀﻮي‪ ،‬ﻋﻠﻴﺮﺿﺎ وﺟﻬﻲ‪ ،‬ﻋﻠﻴﺮﺿﺎ ﺑﺎﻫﻨﺮ‬

‫ﺷﻨﺎﺳﺎﻳﻲ ژن ﻣﻘﺎوﻣﺖ ﺑﺘﺎﻻﻛﺘﺎﻣﺎز ‪ CTX-M-1‬در اﺷﺮﻳﺸﻴﺎﻛﻠﻲ ﺟﺪا ﺷﺪه از ﻧﻤﻮﻧﻪﻫﺎي ﺑﺎﻟﻴﻨﻲ ﺑﺎ روش واﻛﻨﺶ زﻧﺠﻴﺮهاي ﭘﻠﻴﻤﺮاز )‪16...................................(PCR‬‬ ‫ﻣﺤﻤﺪ ﻣﻬﺪي ﺳﻠﻄﺎندﻻل‪ ،‬ﮔﻠﻨﺎز ﻣﺒﺼﺮي‪ ،‬ﺟﻠﻴﻞ ﻓﻼح ﻣﻬﺮآﺑﺎدي‪ ،‬ﻣﺤﻤﺪ رﺿﺎ اﺷﺮاﻗﻴﺎن‪ ،‬ﻋﺒﺪاﻟﻌﺰﻳﺰ رﺳﺘﮕﺎر ﻻري‪ ،‬ﻫﺪروﺷﺎ ﻣﻼآﻗﺎﻣﻴﺮزاﻳﻲ‪ ،‬آﻳﻼر ﺻﺒﺎﻏﻲ‪ ،‬ﻣﺤﻤﺪآذرﺳﺎ‬

‫ﺗﺎﺛﻴﺮ ﻋﺼﺎره اﻟﻜﻠﻲ ﺑﺮه ﻣﻮم ﺑﺮ درﻣﺎن ﻛﺮاﺗﻴﺖ ﺗﺠﺮﺑﻲ ﻛﺎﻧﺪﻳﺪاﻳﻲ در ﺧﺮﮔﻮش‪22................................................................................................................‬‬ ‫ﻋﻠﻲ اﺻﻐﺮ آﻫﻨﮕﺮي‪ ،‬ﻋﺒﺪاﻟﻐﻔﺎر اوﻧﻖ‪ ،‬ﻋﻠﻲ اﺻﻐﺮ ﻃﻬﺮاﻧﻲ‪ ،‬اﻣﻴﺮ ﺗﻮﻛﻤﻪﭼﻲ‬

‫ﺑﺮرﺳﻲ ﺗﺎﺛﻴﺮ ﭘﺮﻳﻜﺎردﻳﻮﺗﻮﻣﻲ ﺧﻠﻔﻲ ﺑﺮ ﺑﺮوز ﻓﻴﺒﺮﻳﻼﺳﻴﻮن دﻫﻠﻴﺰي ﭘﺲ از ﻋﻤﻞ ﺟﺮاﺣﻲ اﻟﻜﺘﻴﻮ ﺑﺎيﭘﺲ ﻛﺮوﻧﺮي‪29......................................................................‬‬ ‫ﻋﻠﻲ اﺻﻐﺮ ﺑﻠﻮرﻳﺎن‪ ،‬ﻣﺤﻤﻮد ﺑﻬﺸﺘﻲ ﻣﻨﻔﺮد‪ ،‬ﻟﻄﻴﻒ ﮔﭽﻜﺎر‪ ،‬ﻣﺤﻤﺪ ﻗﻤﻴﺴﻲ‪ ،‬ﻣﻬﺮان ﺷﺎﻫﺰﻣﺎﻧﻲ‪ ،‬ﻣﻬﻨﻮش ﻓﺮوﻏﻲ‪ ،‬ﻣﺤﻤﺪ ﻛﺎﻇﻢ ﻋﺮبﻧﻴﺎ‪ ،‬ﻛﺎﻣﺮان ﻗﺪس‪ ،‬ﻋﻠﻲ دﺑﺎغ‬

‫ﻧﺘﺎﻳﺞ ﻋﻤﻞ ﺟﺮاﺣﻲ ﺑﺎزﺳﺎزي ﻧﻘﺺ ﺑﺎﻓﺘﻲ در ﺟﺮاﺣﻲ ﺳﺮﻃﺎنﻫﺎي ﺳﺮ و ﮔﺮدن ﺑﻪروش ﻓﻠﭗ آزاد‪ :‬ﮔﺰارش ‪ 29‬ﻣﻮرد‪36................................................................‬‬ ‫ﺣﻤﻴﺪرﺿﺎ ﻓﺘﺤﻲ‪ ،‬ﻣﻬﺪي ﻓﺘﺤﻲ‪ ،‬اﻳﺮج ﺣﺮﻳﺮﭼﻲ‪ ،‬ﻛﻮروش ﺗﻮاﻧﮕﺮ‬

‫اﺳﺘﻔﺎده از روش اﻟﻘﺎي ﺧﻠﻂ در ﺗﺸﺨﻴﺺ ﺑﻴﻤﺎران ﻣﺸﻜﻮك ﺑﻪ ﺳﻞ رﻳﻮي ﺑﺪون ﺧﻠﻂ‪43.........................................................................................................‬‬ ‫ﻋﻨﺎﻳﺖ ﺻﻔﻮي‪ ،‬ﺑﺸﺎرت رﺣﻴﻤﻲ‪ ،‬ﺳﻴﺮوس ﺟﻌﻔﺮي‪ ،‬ﺳﺮوش ﺳﻴﻔﻲراد‪ ،‬ﻏﻼﻣﺮﺿﺎ درﺧﺸﺎن دﻳﻠﻤﻲ‪ ،‬ﻣﺤﻤﺪرﺿﺎ زاﻫﺪﭘﻮر اﻧﺎرﻛﻲ‪ ،‬ﺣﻤﻴﺪرﺿﺎ اﺑﻄﺤﻲ‬

‫ﺑﺮرﺳﻲ ارﺗﺒﺎط ﺑﻴﻦ ﻓﻠﻮر ﺑﺎﻛﺘﺮﻳﺎل ﺑﺰاق ﺑﺎ ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﻧﺎﻣﻄﻠﻮب ﺑﺎرداري‪49...........................................................................................................................‬‬ ‫رﺧﺴﺎره ﺻﺎدﻗﻲ‪ ،‬ﻣﺮﻳﻢ رﺑﻴﻌﻲ‪ ،‬ﺣﻮرﻳﻪ ﺻﺎدري‪ ،‬ﻣﺮﺿﻴﻪ ﺟﻌﻔﺮي‬

‫ﻓﺮاواﻧﻲ ﻣﺨﻤﺮﻫﺎي ﻛﺎﻧﺪﻳﺪاﻳﻲ و ﻏﻴﺮ ﻛﺎﻧﺪﻳﺪاﻳﻲ در ﻋﻔﻮﻧﺖﻫﺎي ﻗﺎرﭼﻲ ﻣﺨﻤﺮي در آزﻣﺎﻳﺸﮕﺎهﻫﺎي ﺗﻬﺮان‪55...........................................................................‬‬ ‫ﺳﻴﺪ ﺟﻤﺎل ﻫﺎﺷﻤﻲ‪ ،‬ﻓﺮﻳﺪه زﻳﻨﻲ‪ ،‬آرزو ﭼﺮﺳﻲزاده‪ ،‬روﺷﻨﻚ داﻋﻲ ﻗﺰوﻳﻨﻲ‪ ،‬ﻣﺤﺴﻦ ﮔﺮاﻣﻲ ﺷﻌﺎر‬

‫ﻛﻨﺪروم ﻧﺴﺞ ﻧﺮم‪ :‬ﮔﺰارش ﻣﻮردي‪63.................................................................................................................................................................. ...........‬‬ ‫ﻫﺎﻳﺪه ﺣﺎﺋﺮي‪ ،‬ﺷﻤﺲ ﺷﺮﻳﻌﺖ ﺗﺮﺑﻘﺎن‪ ،‬ﻓﺎﻃﻤﻪ ﻧﻴﻠﻲ اﺣﻤﺪ اﺑﺎدي‬

‫ﻣﺠﻠﻪ داﻧﺸﻜﺪه ﭘﺰﺷﻜﻲ‪ ،‬داﻧﺸﮕﺎه ﻋﻠﻮم ﭘﺰﺷﻜﻲ ﺗﻬﺮان‪ ،‬دوره ‪ ، 69‬ﺷﻤﺎره ‪ ،1‬ﻓﺮوردﻳﻦ ‪1390‬‬


‫راﻫﻨﻤﺎي ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﮔﺎن‬ ‫‪ -1‬اﺻﻮل ﻛﻠﻲ‪ -1-1 :‬آﻳﻴﻦ ﻧﮕﺎرش زﺑﺎن ﻓﺎرﺳﻲ ﺑﻪﻃﻮر ﻛﺎﻣﻞ رﻋﺎﻳﺖ ﺷـﺪه و از‬

‫ﺳﻴﺎه و ﺳﻔﻴﺪ و دوﺑﻌﺪي ﺑﺎﺷﺪ و ﻋﻨﻮان ﺟﺪول ﺑﺎﻻي آن و در ﻧﻤـﻮدار زﻳـﺮ آن ﻗـﺮار‬

‫ﺑﻪﻛﺎر ﺑﺮدن ﻛﻠﻤﺎت ﺧﺎرﺟﻲ ﻛﻪ ﻣﻌﺎدلﻫﺎي دﻗﻴﻖ و رﺳﺎﻳﻲ در زﺑﺎن ﻓﺎرﺳﻲ دارﻧﺪ‪،‬‬

‫ﮔﻴﺮد )ﺑﺎ ذﻛﺮ ﺷﻤﺎره(‪ .‬ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﻣﺤﺪودﻳﺖ ﺻﻔﺤﺎت ﻣﺠﻠﻪ‪ ،‬ﺑﺪﻳﻬﻲ اﺳـﺖ از ﺗﻜـﺮار‬

‫ﺧﻮدداري ﺷﻮد‪ -1-2 .‬ﻣﻘﺎﻻت ارﺳﺎﻟﻲ در ﭼﻬﺎر ﻧـﺴﺨﻪ )ﻳـﻚ ﻧـﺴﺨﻪ اﺻـﻞ و ﺳـﻪ‬

‫اراﻳﻪ ﻣﻄﺎﻟﺒﻲ ﻛﻪ در ﻣﺘﻦ آورده ﺷﺪهاﻧﺪ در ﺟـﺪاول و ﺑـﺎﻟﻌﻜﺲ ﺑﺎﻳـﺪ اﺟﺘﻨـﺎب ﻧﻤـﻮد‪،‬‬

‫ﻧﺴﺨﻪ ﻛﭙﻲ( ﺗﻬﻴﻪ و ﺗﺤﻮﻳﻞ دﻓﺘﺮ ﻣﺠﻠﻪ ﮔﺮدﻧـﺪ‪ -1-3 .‬ﻣﻄﺎﻟـﺐ ﻣﻘﺎﻟـﻪ ﻓﻘـﻂ ﺑـﺮ روي‬

‫ﺟﺪاول و ﻧﻤﻮدارﻫﺎ ﻓﺎرﺳﻲ ﺑﺎﺷﻨﺪ‪ .‬ﺑﺤﺚ‪ -1 :‬آﺛﺎر و اﻫﻤﻴﺖ ﻳﺎﻓﺘﻪﻫﺎي ﺑﻪدﺳﺖ آﻣﺪه‬

‫ﻳﻚﻃﺮف ﻛﺎﻏﺬ ‪ A4‬و ﺑﻪﺻﻮرت ﻳﻚ ﺳﺘﻮﻧﻲ و ﻳﻚ ﺧﻂ درﻣﻴـﺎن ﺑـﺎ رﻋﺎﻳـﺖ ﺣﺎﺷـﻴﻪ‬

‫و ﻣﺤﺪودﻳﺖ آنﻫﺎ ‪ -2‬ذﻛﺮ ﻧﺘﺎﻳﺞ ﺗﺤﻘﻴﻖ ﻣـﺸﺎﺑﻪ دﻳﮕـﺮان و ذﻛـﺮ ﻣﻐـﺎﻳﺮات و ﻣـﻮارد‬

‫ﻻزم )ﺣﺪاﻗﻞ دو ﺳﺎﻧﺘﻲﻣﺘﺮ( ﺗﺎﻳﭗ ﮔﺮدﻧﺪ و ﻫﻤﻪ ﺻﻔﺤﺎت ﺷﻤﺎرهﮔﺬاري ﺷﻮﻧﺪ‪-1-4 .‬‬

‫ﻧﻘﺾﻛﻨﻨﺪه ‪ -3‬ﺗﻮﺿﻴﺢ ﻋﻠﺖ ﺗﻔﺎوت ﺑﻴﻦ ﻧﺘﺎﻳﺞ اﻳﻦ ﺗﺤﻘﻴﻖ ﺑﺎ ﺑﻘﻴﻪ ‪ -4‬ﺗﻮﺿـﻴﺢ ﻣـﻮارد‬

‫ﻣﻘﺎﻟﻪ ارﺳﺎﻟﻲ ﺑﻪﻃﻮر ﻫﻤﺰﻣﺎن ﺑﺮاي ﺳﺎﻳﺮ ﻣﺠﻼت ارﺳﺎل ﻧﮕﺮدد و در ﺳﺎﻳﺮ ﻣﺠﻼت‬

‫ﻛﺎرﺑﺮد ﻋﻤﻠﻲ و ﻗﺎﺑﻠﻴﺖ ﺗﻌﻤﻴﻢﭘﺬﻳﺮي ﻧﺘﺎﻳﺞ ﺑﻪدﺳﺖ آﻣـﺪه ‪ -5‬راﻫﻨﻤـﺎﻳﻲ ﺑـﺮاي اداﻣـﻪ‬

‫)ﺣﺘﻲ ﺑﻪ زﺑﺎن اﻧﮕﻠﻴﺴﻲ و ﻏﻴﺮه( ﺑﻪ ﭼﺎپ ﻧﺮﺳﻴﺪه ﺑﺎﺷﺪ‪ -1-5 .‬ﻟـﻮح ﻓـﺸﺮده ﻣﻘﺎﻟـﻪ‬

‫ﺗﺤﻘﻴﻖ ﺧﻮد ﻳﺎ دﻳﮕﺮان‪ ،‬در ﻣﺠﻤﻮع اراﻳﻪ آﻧﭽﻪ ﻛﻪ از اﻳﻦ ﺗﺤﻘﻴﻖ ﺑﻪ ﻋﻠﻢ اﺿـﺎﻓﻪ ﺷـﺪه‬

‫)ﺗﺮﺟﻴﺤﺎً ﺑﺎ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ‪ Word 2003‬ﻳﺎ ﺑﺎﻻﺗﺮ( ﺑﺎ اﻋﻤﺎل آﺧﺮﻳﻦ اﺻﻼﺣﺎت ﻣﻮرد ﻧﻈﺮ‪ ،‬ﭘﺲ‬

‫اﺳﺖ‪ .‬ﻣﻨﺎﺑﻊ‪ :‬ﺷﻤﺎره ﻣﻨﺎﺑﻊ ﺑﻪﻛﺎر ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺷﺪه در ﻣﺘﻦ ﺑﺎﻳﺴﺘﻲ ﻗﻴﺪ ﺷﻮد و ﺑﻪﻃﻮر ﻗﻄﻌـﻲ‬

‫از درﻳﺎﻓﺖ ﻧﺎﻣﻪ ﭘﺬﻳﺮش ﻣﻘﺎﻟﻪ‪ ،‬ﺑﻪ دﻓﺘﺮ ﻣﺠﻠﻪ اراﻳﻪ ﮔﺮدد‪ -1-6 .‬ﻧﻮع ﻣﻘﺎﻻت ﭘﺬﻳﺮﻓﺘـﻪ‬

‫ﺑﺎﻳـﺪ از ﻋﺪد ﻳﻚ ﺷﺮوع و ﺑﻪﺗﺮﺗﻴـﺐ اﺿـﺎﻓﻪ ﮔـﺮدد‪ .‬ﺿـﻤﻦ اﻧﻄﺒـﺎق ﻛﺎﻣـﻞ ﺗﻌـﺪاد‬

‫ﺷﺪه ﺷﺎﻣﻞ ﻣﻘﺎﻻت ﺗﺤﻘﻴﻘـﻲ‪ ،‬ﻣﻘـﺎﻻت ﻣـﺮوري )از ﻧﻮﻳـﺴﻨﺪﮔﺎن ﺑـﺎ ﺗﺠﺮﺑـﻪ ﻛـﺎﻓﻲ و‬

‫رﻓﺮاﻧﺲﻫﺎي ﻣﺤﺘﻮاي ﻣﻘﺎﻟﻪ و ﻟﻴﺴﺖ اﻧﺘﻬﺎﻳﻲ آن‪ ،‬ﻣﺘﻦ دﻗﻴﻖ رﻓﺮاﻧﺲﻫﺎ ﺑﻪﺗﺮﺗﻴﺐ ﻇﻬﻮر‪،‬‬

‫ﺻﺎﺣﺐ ﺗﺄﻟﻴﻔﺎت در ﻣﻮﺿﻮع ﻣﻘﺎﻟﻪ( و ﮔـﺰارش ﻣـﻮردي ﻣـﻲﺑﺎﺷـﺪ‪ -1-7 .‬در اﻧﺠـﺎم‬

‫در ﻓﻬﺮﺳﺖ ﻣﻨﺎﺑﻊ آورده ﺷﻮﻧﺪ‪ .‬ﻧﺤﻮه ﺗﻨﻈﻴﻢ ﻣﻨـﺎﺑﻊ ﺑـﻪ ﺷـﺮح ذﻳـﻞ ﻣـﻲﺑﺎﺷـﺪ‪ .‬ﻣﻨـﺎﺑﻊ‬

‫ﭘﮋوﻫﺶ‪ ،‬اﺻﻮل اﻋﻼﻣﻴﻪ ﻫﻠﺴﻴﻨﻜﻲ و ﺿﻮاﺑﻂ اﺧﻼق ﭘﺰﺷﻜﻲ رﻋﺎﻳﺖ ﮔﺮدد‪ -2 .‬ﻧﺤﻮه‬

‫ﺑﻪﺻﻮرت ﻛﺘﺎب‪) :‬ﻧﺎمﺧﺎﻧﻮادﮔﻲ‪ /‬ﻧﺎم ﻧﻮﻳﺴﻨﺪه‪ /‬ﻓﺼﻞ‪ /‬ﻋﻨﻮان‪ /‬ﻓﺼﻞ‪ /‬ﻋﻨﻮان ﻛﺘﺎب‪ /‬ﻧـﺎم‬

‫ﺗﻨﻈﻴﻢ ﻣﻘﺎﻻت ﺗﺤﻘﻴﻘﻲ‪ -2-1 :‬ﺻﻔﺤﻪ اول )ﺻﻔﺤﻪ ﻋﻨـﻮان( ﺑﺎﻳـﺴﺘﻲ ﺷـﺎﻣﻞ‪ :‬ﻋﻨـﻮان‬

‫ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﮔﺎن ﻛﺘﺎب‪ /‬ﻧﺎم ﻧﺎﺷﺮ‪ /‬ﻣﺤﻞ اﻧﺘﺸﺎر‪ /‬ﺳﺎل‪ /‬ﺻﻔﺤﺎت‪:‬‬

‫ﻣﻘﺎﻟﻪ‪ ،‬ﻧﺎم و ﻧﺎمﺧﺎﻧﻮادﮔﻲ ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﮔﺎن‪ ،‬درﺟﻪ ﻋﻠﻤﻲ و آدرس دﻗﻴﻖ ﻛﻠﻴـﻪ ﻧﻮﻳـﺴﻨﺪﮔﺎن‬ ‫)از ﺟﻤﻠﻪ ﻛﺪ ﭘﺴﺘﻲ‪ ،‬ﺗﻠﻔﻦ‪ ،‬دورﻧﮕﺎر و ‪ (E-mail‬ﻣﺤﻞ اﻧﺠﺎم ﭘﮋوﻫﺶ‪ ،‬���ﺴﺌﻮل ﻣﻘﺎﻟﻪ و‬ ‫ﺗﺎرﻳﺦ ارﺳﺎل ﻣﻘﺎﻟﻪ ﺑﺎﺷﺪ‪ -2-2 .‬ﺻﻔﺤﻪ دوم و ﺳﻮم ﺷﺎﻣﻞ ﺧﻼﺻﺔ ﻓﺎرﺳﻲ و اﻧﮕﻠﻴﺴﻲ‬ ‫و ﻛﻠﻤﺎت ﻛﻠﻴﺪي اﻧﮕﻠﻴﺴﻲ ﻣﻲﺑﺎﺷـﺪ‪ .‬ﭼﻜﻴﺪه ﻣﻘﺎﻟﻪ ﻧﻤﻲﺑﺎﻳﺴﺖ از ‪ 250‬ﻛﻠﻤﻪ ﺑﻴـﺸﺘﺮ‬ ‫ﺑﺎﺷﺪ و در ﭼﻬﺎر ﭘﺎراﮔﺮاف ﺑﺎ ﻋﻨﺎوﻳﻦ زﻣﻴﻨـﻪ و ﻫـﺪف‪ ،‬روش ﺑﺮرﺳـﻲ‪ ،‬ﻳﺎﻓﺘـﻪﻫـﺎ‪،‬‬

‫‪Nochols DH, Randall CL. Massive eversion of the vagina. In:‬‬ ‫‪Nichols DH, Randall CL, editors. Vaginal Surgery. 3rd ed. Baltimore:‬‬ ‫‪Williams Wilkins; 1989. p. 328-57.‬‬

‫ﻣﻨﺎﺑﻊ ﺑﻪﺻﻮرت ﻣﻘﺎﻟﻪ‪) :‬ﻧﺎمﺧﺎﻧﻮادﮔﻲ(‪ /‬ﻧﺎم‪ /‬ﻋﻨﻮان ﻣﻘﺎﻟﻪ‪ /‬ﻋﻨﻮان ﻛﺎﻣـﻞ ژورﻧـﺎل‪ /‬ﺳـﺎل‬ ‫اﻧﺘﺸﺎر‪ /‬ﺷﻤﺎره ﻣﺠﻠﻪ‪ /‬ﺻﻔﺤﺎت‪ .‬ﻣﺜﺎل‪ .1 :‬ﻛﺎوﻳــﺎﻧﻲ ﺣــﺴﻴﻦ‪ ،‬ﭘﻮرﻧﺎﺻــﺢ ﻣﻬﺮاﻧﮕﻴــﺰ‪.‬‬ ‫اﻋﺘﺒﺎرﻳﺎﺑﻲ و ﻫﻨﺠﺎرﺳﺎزي ﭘﺮﺳﺸﻨﺎﻣﻪ ﺳﺮﺷـﺖ و ﻣـﻨﺶ ﻛﻠـﻮﻧﻴﻨﺠﺮ ‪ TCI‬در ﺟﻤﻌﻴـﺖ‬ ‫اﻳﺮاﻧﻲ‪ .‬ﻣﺠﻠﻪ داﻧﺸﻜﺪه ﭘﺰﺷﻜﻲ‪1384 ،‬؛ ﺳﺎل ‪ ،63‬ﺷﻤﺎره ‪ :2‬ﺻﻔﺤﺎت ‪ 89‬ﺗﺎ ‪.98‬‬

‫ﻧﺘﻴﺠﻪﮔﻴﺮي و ﻛﻠﻤﺎت ﻛﻠﻴﺪي )ﺣـﺪاﻗﻞ ‪ 3‬و ﺣـﺪاﻛﺜﺮ ‪ 7‬واژه( ﺳـﺎزﻣﺎﻧﺪﻫﻲ ﺷـﻮد‪.‬‬

‫ﻣﻘﺎﻟﻪ ﻧﺸﺮﻳﻪ در ﻧﺴﺨﻪ اﻟﻜﺘﺮوﻧﻴﻚ‪:‬‬

‫ﺗﻮﺻﻴﻪ ﻣﻲﺷﻮد ﻧﺴﺒﺖ ‪ 1-2-2-1‬در ﺗﻬﻴﻪ ﭼﻜﻴﺪه ﺑﺎ ﭼﻬﺎر ﻋﻨﻮان ﻓـﻮق ﻣـﻮرد ﻟﺤـﺎظ‬

‫‪CDI, Clinical Dermatology Illustrated [monograph on CD-ROM].‬‬ ‫‪Reeves JRT, Maibach H. CMEA Multimedia Group, Producers. 2nd‬‬ ‫‪ed. Version 2.0 Scan Diego: CMEA; 1995.‬‬

‫ﻗﺮار ﮔﻴﺮد‪ .‬ﭼﻜﻴﺪه اﻧﮕﻠﻴﺴﻲ ﺑﺎﻳﺪ ﻛـﺎﻣﻼ ﻣﻨﻄﺒـﻖ ﺑـﺎ ﭼﻜﻴـﺪه ﻓﺎرﺳـﻲ ﺑﺎﺷـﺪ و در‬ ‫ﺑﺨﺶﻫﺎي ‪ Conclusion ،Results ،Methods ،Background‬و ‪Keywords‬‬

‫‪ -‬ﻋﻜﺲﻫﺎ‪ ،‬ﻧﻤﻮدارﻫﺎ و ﺟﺪاول ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﺑﻪﻫﻤـﺮاه ﺗﻮﺿـﻴﺤﺎت آنﻫـﺎ ﺑﺎﻳـﺴﺘﻲ‬

‫ﺗﻬﻴﻪ ﮔﺮدد و در ﺣﺪود ‪ 230-250‬ﻛﻠﻤﻪ ﺑﺎﺷﺪ‪ -2-3 .‬اﺻـﻞ ﻣﻘﺎﻟـﻪ ﺑﺎﻳـﺴﺘﻲ ﺷـﺎﻣﻞ‬

‫ﺟﺪاﮔﺎﻧﻪ و در دﻧﺒﺎﻟﻪ ﻣﺘﻦ اﺻﻠﻲ ﻣﻘﺎﻟـﻪ )‪ (text‬آورده ﺷـﻮد و ﺷـﻤﺎرهﮔـﺬاري ﮔـﺮدد‪.‬‬

‫ﻣﻮارد زﻳﺮ ﺑﺎﺷﺪ‪ :‬ﻣﻘﺪﻣﻪ‪ :‬ﻳﻚ ﺻﻔﺤﻪ ﺷﺎﻣﻞ‪ -1 :‬اﻃﻼﻋﺎت ﻗﺒﻠﻲ و زﻣﻴﻨﻪاي اﻧﺠﺎم ﺷﺪه‬

‫ﻛﻴﻔﻴﺖ ﺗﺼﺎوﻳﺮ ارﺳﺎﻟﻲ ﺑﺎﻳﺪ ﻣﻄﻠﻮب ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬در اراﻳﻪ ﻋﻜﺲﻫﺎي اﺳﻜﻦ ﺷﺪه اﺳﺘﻔﺎده از‬

‫و ﺳﺎﺑﻘﻪ ﺑﺎ ذﻛﺮ رﻓﺮاﻧﺲ ‪ -2‬ﺿﺮورت اﻧﺠﺎم ﺗﺤﻘﻴﻖ ‪ -3‬ﺳﺆاﻻت ﺑﺪون ﭘﺎﺳﺨﻲ ﻛﻪ اﻳﻦ‬

‫رزوﻟﻮﺷﻦ ﺣﺪاﻗﻞ ‪ 600dpi‬ﺿﺮوري اﺳﺖ‪ .‬ﻋﻜﺲ ﻫﺎي ارﺳـﺎﻟﻲ ﺑﺎﻳـﺴﺘﻲ ﺑـﻪﺻـﻮرت‬

‫ﺗﺤﻘﻴﻖ ﺑﻪ آنﻫﺎ ﭘﺎﺳﺦ ﻣﻲﮔﻮﻳﺪ و ﺑﻴﺎن اﻳﻦ ﻣﻮﺿـﻮع ﻛـﻪ ﭼﮕﻮﻧـﻪ ﻧﺘـﺎﻳﺞ اﻳـﻦ ﺗﺤﻘﻴـﻖ‬

‫اﺻﻞ ﺑﺎﺷﺪ‪ ،‬ﺑﻪ اﻧﻀﻤﺎم ﺳﻪ ﻧـﺴﺨﻪ ﻛﭙـﻲ رﻧﮕـﻲ و در ﭘـﺸﺖ ﻋﻜـﺲ ﺷـﻤﺎره آن‪ ،‬ﻧـﺎم‬

‫ﻣﻲﺗﻮاﻧﺪ ﺑﻪ رﻓﻊ اﺑﻬﺎﻣﺎت ﻛﻤﻚ ﻛﻨﺪ‪ -4 .‬ﺗﻌﺮﻳﻒ اﺻﻄﻼﺣﺎت ﺗﺨﺼﺼﻲ ﻳﺎ اﺧﺘﺼﺎرات‬

‫ﻧﻮﻳﺴﻨﺪه و ﺟﻬﺖ ﻧﺼﺐ ﺗﺼﻮﻳﺮ ﺛﺒﺖ ﮔﺮدد‪.‬‬

‫ﻋﻠﻤﻲ ‪ -6‬ﻫﺪف ﺗﺤﻘﻴﻖ ﺑﻪ ﻧﺤﻮ روﺷﻦ‪ .‬روش ﺑﺮرﺳﻲ‪ :‬ﺑﻪ ﻧﺤﻮي ﺑﺎﻳﺪ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺷﻮد ﻛﻪ‬

‫‪ -3‬ﻧﺤﻮة ﺗﻨﻈﻴﻢ ﻣﻘﺎﻻت ﮔﺰارش ﻣﻮارد ‪ -3-‬ﺻﻔﺤﻪ اول ﺗﻮﺿﻴﺤﺎت اراﻳﻪ ﺷـﺪه در‬

‫ﻫﺮ ﺧﻮاﻧﻨﺪهاي ﺑﺘﻮاﻧﺪ ﺑﺎ آن‪ ،‬ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻧﻮﻳـﺴﻨﺪه ﻣﻘﺎﻟـﻪ را ﺗﻜـﺮار ﻛﻨـﺪ‪ ،‬ﺷـﺎﻣﻞ‪ :‬ﻃﺮاﺣـﻲ‬

‫ﻗﺴﻤﺖ ‪ -3-1 ،2-1‬ﺻﻔﺤﻪ دوم و ﺳﻮم ﺷﺎﻣﻞ ﺧﻼﺻﻪ ﻓﺎرﺳﻲ و اﻧﮕﻠﻴﺴﻲ و ﻛﻠﻤـﺎت‬

‫ﺗﺤﻘﻴﻖ‪ :‬ﺟﺰﺋﻴﺎت روش ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ و ﻋﻠﺖ اﻧﺘﺨﺎب آن )ﻣـﺜﻼ ﻛﻮﻫـﻮرت(‪ -‬ﻣـﺪت زﻣـﺎن‬

‫ﻛﻠﻴﺪي اﻧﮕﻠﻴﺴﻲ ﻣﻲﺑﺎﺷﺪ‪ .‬ﺧﻼﺻﻪ ﮔﺰارش ﻣﻮردي ﻧﺒﺎﻳـﺴﺘﻲ از ‪ 100‬ﻛﻠﻤـﻪ ﺑﻴـﺸﺘﺮ‬

‫اﺟﺮاي ﻃﺮح و ﭘﻲﮔﻴﺮي‪ -1 .‬زﻣﺎن و ﻣﻜﺎن اﺟﺮاي ﭘﮋوﻫﺶ ‪ -2‬ﺳﻮژهﻫﺎ و ﻧﻤﻮﻧﻪﻫـﺎي‬

‫ﺑﺎﺷﺪ‪ -3-3 .‬اﺻﻞ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﺑﺎﻳﺴﺘﻲ ﺷﺎﻣﻞ ﻣﻮارد زﻳﺮ ﺑﺎﺷﺪ‪ :‬ﻣﻘﺪﻣﻪ‪ ،‬ﺷﺮح ﺣـﺎل ﺑﻴﻤـﺎر ﻳـﺎ‬

‫ﻣﻮرد آزﻣﻮن و ﻣﻼك اﻧﺘﺨﺎب‪ .‬روش ﻧﻤﻮﻧﻪﮔﻴﺮي و ﻣﻨﻄﻖ ﺗﻌﺪاد ﻧﻤﻮﻧﻪ )اﻳـﻦ ﻗـﺴﻤﺖ‬

‫ﻣﻮرد‪ ،‬ﺑﺤﺚ‪ :‬ﮔﺰارش ﻣﻮرد و ﺑﺤﺚ ﻣﺠﻤﻮﻋﺎً از ‪ 1500‬ﻛﻠﻤﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻧﺒﻮده و ﺣﺪاﻛﺜﺮ‬

‫ﺑﺴﻴﺎر ﻣﻬﻢ اﺳﺖ و در اﺑﺘﺪاي اﻣﺮ ﻣﻮرد ﻛﺎرﺷﻨﺎﺳﻲ ﻗﺮار ﻣﻲﮔﻴﺮد(‪ -‬ﻣﻼكﻫﺎي ورود و‬

‫دو ﺟﺪول ﻳﺎ ﺗﺼﻮﻳﺮ اراﻳﻪ ﺷﻮد‪ -3-4 .‬ﻣﻨﺎﺑﻊ ﻣﺸﺎﺑﻪ ﻣﻘﺎﻻت ﺗﺤﻘﻴﻘﻲ اﺳﺖ‪.‬‬

‫ﺧﺮوج ﺑﻪ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ‪ -3 .‬ﻧﺤﻮه ﺟﻤﻊ آوري اﻃﻼﻋﺎت‪ -4 .‬رﻋﺎﻳﺖ ﻣـﻮازﻳﻦ اﺧـﻼق در‬

‫‪ -4‬ﻧﺤﻮه ﺗﻨﻈﻴﻢ ﻣﻘﺎﻻت ﻣـﺮوري‪ -4-1 :‬اﻳـﻦ ﮔﻮﻧـﻪ ﻣﻘـﺎﻻت ﺑـﺮاي اراﻳـﻪ آﺧـﺮﻳﻦ‬

‫ﭘﮋوﻫﺶ ‪ -5‬اﺑﺰارﻫﺎي اﻧﺪازهﮔﻴﺮي ‪ -6‬آزﻣﻮنﻫﺎي آﻣﺎري ‪ -7‬ﻧﺎم ﻛـﺸﻮر و ﺷـﺮﻛﺖ‬

‫ﻳﺎﻓﺘﻪﻫﺎي ﻋﻠﻤﻲ درﺑﺎره ﻳﻚ ﻣﻮﺿﻮع ﺧﺎص ﺑﺎﺷﺪ‪ -4-2 .‬ﻧﻮﻳﺴﻨﺪه در زﻣﻴﻨـﻪ ﻣﻮﺿـﻮع‬

‫ﺳﺎزﻧﺪه ﻣﻮاد و دﺳﺘﮕﺎهﻫﺎ‪ .‬ﻳﺎﻓﺘﻪ ﻫﺎ‪ :‬اراﻳـﻪ ﻧﺘـﺎﻳﺞ دﻗﻴـﻖ‪ -1 :‬رﻋﺎﻳـﺖ اﺻـﻮل ﻋﻠﻤـﻲ‬

‫ﻣﻘﺎﻟﻪ ﻣﻲﺑﺎﻳﺴﺖ ﺻﺎﺣﺐ ﻧﻈﺮ و داراي ﻣﻘﺎﻟﻪ ﺑﺎﺷـﻨﺪ‪ -5 .‬ﻫﻴـﺄت ﺗﺤﺮﻳﺮﻳـﻪ ﻣﺠﻠـﻪ در‬

‫)ﮔﺰارش ﻋﺪد ﺑﺎ درﺻﺪ‪ -‬ﮔﺰارش ﻣﻴﺎﻧﮕﻴﻦ ﺑﺎ ﺣﺪود اﻃﻤﻴﻨـﺎن‪ -‬ﻣﻴﺎﻧـﻪ ﺑـﺎ ‪-2 (Range‬‬

‫ﻗﺒﻮل ﻳﺎ ﻋﺪم ﻗﺒﻮل و ﻳﺎ اﺻﻼح ﻣﻘﺎﻟﻪ )ﺑﺎ ﺗﺄﻳﻴﺪ ﻣﺆﻟﻒ( آزاد اﺳـﺖ و از ﭘـﺲ دادن‬

‫ﭘﺮﻫﻴﺰ از ﻧﺸﺎن دادن ﻫﻤﻪ ﻳﺎﻓﺘﻪﻫﺎي ﺑﻪدﺳﺖ آﻣﺪه ﺑﻪﺟﺰ ﻳﺎﻓﺘﻪﻫﺎي ﻣﻬﻢ و ﺗﻌﻴـﻴﻦﻛﻨﻨـﺪه‬

‫ﻣﻘﺎﻟﻪ و ﻣﻠﺤﻘﺎت آن ﻣﻌﺬور ﻣﻲﺑﺎﺷﺪ‪ -6 .‬ﻧﻮﻳـﺴﻨﺪﮔﺎن ﻣﻘـﺎﻻت ﻣـﺴﺌﻮل ﻧﻮﺷـﺘﻪﻫـﺎ و‬

‫‪ -3‬اﺳﺘﻔﺎده ﻣﻨﺎﺳﺐ از ﺟﺪول و ﻧﻤﻮدار ﺑﺎ ﺣﺪاﻗﻞ ﺗﻌﺪاد ﻣﻤﻜﻦ ﺑﻪﻃﻮريﻛﻪ ﺑـﻪ ازاي‬

‫ﻣﺪاﻓﻊ ﻣﻄﺎﻟﺐ ﭼـﺎپ ﺷـﺪه از ﻣﻘﺎﻟـﻪ ﺧـﻮد در ﻣﺠﻠـﻪ ﺧﻮاﻫﻨـﺪ ﺑـﻮد‪ -7 .‬اﺳـﺘﻔﺎده از‬

‫ﻫﺮ ﺳﻪ ﺻﻔﺤﻪ ﺗﺎﻳﭙﻲ ﻳﻚ ﺟﺪول ﻳﺎ ﻧﻤﻮدار اﺳﺘﻔﺎده ﺷﻮد‪ ،‬ﺿﻤﻦ اﻳﻦﻛﻪ ﻧﻤﻮدار ﺑﺎﻳـﺪ‬

‫ﻣﻨﺪرﺟﺎت ﻣﺠﻠﻪ ﺑﺎ ذﻛﺮ ﻛﺎﻣﻞ ﻣﺄﺧﺬ آزاد اﺳﺖ‪.‬‬

‫ﻣﺠﻠﻪ داﻧﺸﻜﺪه ﭘﺰﺷﻜﻲ‪ ،‬داﻧﺸﮕﺎه ﻋﻠﻮم ﭘﺰﺷﻜﻲ ﺗﻬﺮان‪ ،‬دوره ‪ ، 69‬ﺷﻤﺎره ‪ ،1‬ﻓﺮوردﻳﻦ ‪1390‬‬


‫‪-9 ،1390‬‬ ‫ﺷﻤﺎره ‪،1‬‬ ‫دوره ‪69‬‬ ‫ﻫﺎيﻲ ﺗﻬﺮان‪،‬‬ ‫ﭘﺰﺷﻜ‬ ‫ﻋﻠﻮم‬ ‫داﻧﺸﮕﺎه‬ ‫ﭘﺰﺷ‪T‬ﻜﻲ‪،‬‬ ‫داﻧﺸﻜﺪه‬ ‫ﻣﺠﻠﻪ‬ ‫ﻧﻮﺗﺮاﭘﻲ‪1‬ﺗﻮﻣﻮر‬ ‫ﻓﺮوردﻳﻦ اﻳﻤﻮ‬ ‫ﻫﺎي ﻣﻮﺛﺮ در‬ ‫ﺗﻮﻟﻴﺪ‪ ،‬ﺳﻠﻮل‬ ‫دﻧﺪرﻳﺘﻴﻚ و‬ ‫ﺳﻠﻮل‬ ‫ﺑﻠﻮغ‬ ‫در اﻟﻘﺎي‬ ‫ﻟﻨﻔﻮﺳﻴﺖ‬ ‫روﻳﻲ‬ ‫ﺗﺎﺛﻴﺮ ﻣﺎﻳﻊ‬

‫ﺗﺎﺛﻴﺮ ﻣﺎﻳﻊ روﻳﻲ ﻟﻨﻔﻮﺳﻴﺖ ‪ T‬در اﻟﻘﺎي ﺑﻠﻮغ ﺳﻠﻮلﻫﺎي دﻧﺪرﻳﺘﻴﻚ )‪(DC1‬‬

‫و ﺗﻮﻟﻴﺪ ﺳﻠﻮلﻫﺎي ﻣﻮﺛﺮ ﺑﺮاي اﻳﻤﻮﻧﻮﺗﺮاﭘﻲ ﺗﻮﻣﻮر‬

‫ﺗﺎرﻳﺦ درﻳﺎﻓﺖ ﻣﻘﺎﻟﻪ‪ 1389/10/18 :‬ﺗﺎرﻳﺦ ﭘﺬﻳﺮش‪1389/11/16 :‬‬

‫ﭼﻜﻴﺪه‬

‫ﻣﻌﺼﻮﻣﻪ اﺳﺪي‪ ،*1‬ﻓﺮح ﻓﺮﺧﻲ‬

‫‪1‬‬

‫)‪(DC‬‬

‫‪2‬‬

‫زﻣﻴﻨﻪ و ﻫﺪف‪ :‬از آﻧﺠﺎ ﻛﻪ ﺳﻠﻮلﻫﺎي دﻧﺪرﻳﺘﻴﻚ‬

‫‪1‬‬

‫ﻋﻼﻗﻪ ﻓﺰاﻳﻨﺪهاي در ﺑﻪﻛﺎرﮔﻴﺮي اﻳﻦ ﺳﻠﻮلﻫﺎ در اﻳﻤﻮﻧﻮﺗﺮاﭘﻲ ﺗﻮﻣﻮر وﺟﻮد دارد‪ .‬در ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﺣﺎﺿﺮ ﺳﻠﻮلﻫﺎي‬

‫ﻣﻴﺜﻢ ﮔﻨﺠﻲﺑﺨﺶ‪ ،1‬ﻧﻮروز دﻟﻴﺮژ‬

‫وﺣﻴﺪ ﻧﺠﺎﺗﻲ‪ ،1‬ﻛﻴﻜﺎوس ﻏﻼﻣﻲ‬

‫ﻗﺎدر ﺑﻪ اﻟﻘﺎي ﭘﺎﺳﺦ اﻳﻤﻨﻲ ﺑﺮ ﻋﻠﻴﻪ ﺗﻮﻣﻮر ﻣﻲﺑﺎﺷﻨﺪ‪ ،‬اﻣﺮوزه‬

‫دﻧﺪرﻳﺘﻴﻚ ﺑﻪﻣﻨﻈﻮر اﺳﺘﻔﺎده در اﻣﺮ ﺗﺤﻘﻴﻘﺎت و اﻳﻤﻮﻧﻮﺗﺮاﭘﻲ ﺗﻮﻣﻮر ﺑﺮرﺳﻲ ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬روش ﺑﺮرﺳﻲ‪ :‬ﺑﺨﺸﻲاز ﺳﻠﻮلﻫﺎي‬ ‫‪ -1‬ﮔﺮوه زﻳﺴﺖﺷﻨﺎﺳﻲ‪ ،‬داﻧﺸﻜﺪه ﻋﻠﻮم‬ ‫‪ -2‬ﮔﺮوه اﻳﻤﻮﻧﻮﻟﻮژي‪ ،‬داﻧﺸﻜﺪه داﻣﭙﺰﺷﻜﻲ‬

‫ﺗﻚﻫﺴﺘﻪاي ﺧﻮن ﻣﺤﻴﻄﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﭘﻼﺳﺘﻴﻚ ﻣﻲﭼﺴﺒﻨﺪ در ﺣﻀﻮر ‪ GM-CSF‬و ‪ IL-4‬ﺑﻪﻣﺪت ﭘﻨﺞ روز و ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﻣﺪت‬ ‫دو روز ﻧﻴﺰ ﺑﺎ ‪ TNF-α, PLY-IC‬و ﻣﺎﻳﻊ روﻳﻲ ﻟﻨﻔﻮﺳﻴﺖ‬ ‫‪Medium‬‬

‫داﻧﺸﮕﺎه اروﻣﻴﻪ‪ ،‬اروﻣﻴﻪ‪ ،‬اﻳﺮان‬

‫‪T‬‬

‫ﺗﺤﺮﻳﻚ ﺷﺪه ﺑﺎ ‪،PHA‬‬

‫‪PHA-activated T cells Conditioned‬‬

‫ﻛﺸﺖ داده ﺷﺪ و ﺑﺮرﺳﻲ ﻣﻮرﻓﻮﻟﻮژﻳﻚ ﺗﻌﻴﻴﻦ ﻓﻨﻮﺗﻴﭗ‪ ،‬ﻗﺪرت ﺑﻴﮕﺎﻧﻪﺧﻮاري ﺳﻠﻮلﻫﺎي دﻧﺪرﻳﺘﻴﻚ ارزﻳﺎﺑﻲ‬

‫ﺷﺪ‪ .‬ﺗﻮاﻧﺎﻳﻲ ﺳﻠﻮلﻫﺎي ﺗﻮﻟﻴﺪﺷﺪه در واﻛﻨﺶ ﻣﺨﺘﻠﻂ ﻟﻜﻮﺳﻴﺘﻲ آﻟﻮژن و ﻣﻴﺰان ﺳﺎﻳﺘﻮﻛﻴﻦﻫﺎي ﺗﻮﻟﻴﺪ ﺷﺪه ﻣﻮرد ﺳﻨﺠﺶ‬ ‫ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬ﻳﺎﻓﺘﻪﻫﺎ‪ :‬ﺳﻠﻮلﻫﺎي دﻧﺪرﺗﻴﻚ ﺗﻮﻟﻴﺪ ﺷﺪه ﺑﺎ اﻳﻦ روش داراي اﻓﺰاﻳﺶ ﺑﻴﺎن ﻣﻮﻟﻜﻮلﻫﺎي ﺳﻄﺤﻲ ﻧﻈﻴﺮ‬ ‫‪،CD86 ،CD83 ،CD80‬‬ ‫ﻟﻨﻔﻮﺳﻴﺖﻫﺎي‬

‫‪T‬‬

‫‪HLA-DR‬‬

‫ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬اﻳﻦ ﺳﻠﻮلﻫﺎ داراي ﺗﻮاﻧﺎﻳﻲ ﻓﺎﮔﻮﺳﻴﺘﻮز ﻛﻢ و ﻗﺪرت ﺗﺤﺮﻳﻚ ﺑﺎﻻي‬

‫ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﺑﺎ ﺳﻨﺠﺶ ﻧﺴﺒﺖ ﺳﺎﻳﺘﻮﻛﻴﻦﻫﺎ ﻣﺸﺨﺺ ﺷﺪ ﺳﻠﻮلﻫﺎي دﻧﺪرﻳﺘﻴﻚ ﺗﻮﻟﻴﺪ ﺷﺪه از ﻧﻮع‬

‫‪DC1‬‬

‫ﻣﻲﺑﺎﺷﻨﺪ‪ .‬ﻧﺘﻴﺠﻪﮔﻴﺮي‪ :‬اﻳﻦ دادهﻫﺎ ﻧﺸﺎندﻫﻨﺪه اﻟﻘﺎي ﺑﻠﻮغ ﻛﺎراﻣﺪﺗﺮ ﺳﻠﻮلﻫﺎي دﻧﺪرﻳﺘﻴﻜﻲ ﺗﻮﺳﻂ ﻣﺎﻳﻊ روﻳﻲ ﺳﻠﻮلﻫﺎي‬ ‫ﻟﻨﻔﻮﺳﻴﺖ ‪ T‬ﻣﻲﺑﺎﺷﺪ ﻛﻪ ﺑﺎ ‪ PHA‬ﺗﺤﺮﻳﻚ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬اﺳﺘﻔﺎده از اﻳﻦ ﻣﺎﻳﻊ روﻳﻲ ﺑﻪﻋﻨﻮان ﻓﺎﻛﺘﻮر ﺑﻠﻮغ ﻣﻲﺗﻮاﻧﺪ ﻣﻨﺠﺮ ﺑﻪ‬ ‫*‬

‫ﺗﻮﻟﻴﺪ ﺳﻠﻮلﻫﺎي دﻧﺪرﻳﺘﻴﻜﻲ ﻛﺎراﻣﺪﺗﺮ ﺑﺎ ﺗﻮاﻧﺎﻳﻲ اﻳﻤﻮﻧﻮﺗﺮاﭘﻲ ﺗﻮﻣﻮر ﺑﺎﺷﺪ و اﻣﻜﺎن ﺗﻜﺎﻣﻞ ﻫﺮ ﭼﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ اﺳﺘﺮاﺗﮋيﻫﺎي‬ ‫ﻧﻮﻳﺴﻨﺪه ﻣﺴﺌﻮل‪ :‬اروﻣﻴﻪ‪ ،‬داﻧﺸﮕﺎه اروﻣﻴﻪ‪ ،‬داﻧﺸﻜﺪه‬

‫ﻋﻠﻮم‪ ،‬ﮔﺮوه زﻳﺴﺖﺷﻨﺎﺳﻲ‪ ،‬ﻛﺪﭘﺴﺘﻲ‪5715915199 :‬‬

‫ﺟﺪﻳﺪ در اﻳﻤﻮﻧﻮﺗﺮاﭘﻲ ﺑﻴﻤﺎريﻫﺎ ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از ﺳﻠﻮلﻫﺎي دﻧﺪرﻳﺘﻴﻚ ﺗﻮﻟﻴﺪ ﺷﺪه در آزﻣﺎﻳﺸﮕﺎه را ﻓﺮاﻫﻢ ﻛﻨﺪ‪.‬‬

‫ﺗﻠﻔﻦ‪09357860101 :‬‬ ‫‪email: masome.asadi@gmail.com‬‬

‫ﻛﻠﻤﺎت ﻛﻠﻴﺪي‪ :‬ﺳﻠﻮلﻫﺎي دﻧﺪرﻳﺘﻴﻚ‪ ،‬ﻟﻨﻔﻮﺳﻴﺖ ‪ ،T‬اﻳﻤﻮﻧﻮﺗﺮاﭘﻲ ﺗﻮﻣﻮر‪.‬‬

‫ﻣﻘﺪﻣﻪ‬

‫ﻫﻢﭼﻨﻴﻦ ﺑﻪ ﺳﺒﺐ اﻓﺰاﻳﺶ ﻳﺎﻓﺘﻪﻫﺎ‪ ،‬در ﻣﻮرد ﻓﻴﺰﻳﻮﻟﻮژي ﺳﻠﻮلﻫﺎي‬

‫در ﻃﻲ ﺳﺎلﻫﺎي اﺧﻴﺮ ﻣﺤﻘﻘﻴﻦ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻨﺪ از ﻣﻮﻧﻮﺳﻴﺖﻫﺎي ﺧﻮن‬

‫دﻧﺪرﻳﺘﻴﻚ و اﻫﻤﻴﺖ آنﻫﺎ در اﻳﺠﺎد ﭘﺎﺳﺦ اﻳﻤﻨﻲ ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از اراﻳﻪ‬

‫ﻣﺤﻴﻄﻲ ﺳﻠﻮلﻫﺎي دﻧﺪرﻳﺘﻴﻚ )‪ Dendritic Cells (DC‬را ﺗﻮﻟﻴﺪ ﻛﻨﻨﺪ و‬

‫آﻧﺘﻲژن‪ ،‬اﻣﻴﺪ ﺑﻪﻛﺎر ﺑﺮدن اﻳﻦ ﺳﻠﻮلﻫﺎ در درﻣﺎن ﺳﺮﻃﺎن ﺑﺴﻴﺎر ﺑﺎﻻ‬

‫‪GM-CSF‬‬

‫ﻣﻲﺑﺎﺷﺪ‪ .‬دو ﻧﻮع ﺳﻠﻮل دﻧﺪرﻳﺘﻴﻚ در ﺧﻮن ﻣﺤﻴﻄﻲ وﺟﻮد دارﻧﺪ ﻛﻪ از‬

‫ﺳﻠﻮلﻫﺎي دﻧﺪرﻳﺘﻴﻚ ﺣﺎﺻﻞ ﻣﻲﺷﻮﻧﺪ‪ 1‬و اﻳﻦ ﻳﺎﻓﺘﻪﻫﺎ ﭘﺎﻳﻪﻫﺎي اﺳﺘﻔﺎده‬

‫وﻳﮋﮔﻲﻫﺎي ﻓﻨﻮﺗﻴﭙﻲ‪ ،‬ﻋﻤﻠﻜﺮدي و ﺗﻜﻮﻳﻨﻲ ﻣﺘﻔﺎوﺗﻲ ﺑﺮﺧﻮردار‬

‫از ﺳﻠﻮلﻫﺎي دﻧﺪرﻳﺘﻴﻚ در اﻳﻤﻮﻧﻮﺗﺮاﭘﻲ را ﭘﻲرﻳﺰي ﻛﺮدﻧﺪ‪ 2.‬اﻳﻦ‬

‫ﻣﻲﺑﺎﺷﻨﺪ‪ 4.‬وﻳﮋﮔﻲﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺑﺮاي ﺳﻠﻮلﻫﺎي دﻧﺪرﻳﺘﻴﻚ ﺑﻴﺎن ﮔﺮدﻳﺪه‬

‫ﺳﻠﻮلﻫﺎ اوﻟﻴﻦ ﺳﻠﻮلﻫﺎي اﻳﻤﻨﻲ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻛﻪ ﺑﺎ ﻋﻮاﻣﻞ ﺑ���ﮕﺎﻧﻪ ﻣﻮاﺟﻪ‬

‫اﻳﻦ ﺳﻠﻮلﻫﺎ را ﺑﻪﻋﻨﻮان ﻗﻮيﺗﺮﻳﻦ ﺳﻠﻮلﻫﺎي ﻋﺮﺿﻪﻛﻨﻨﺪه آﻧﺘﻲژن ﻛﻪ‬

‫ﻣﻲﺷﻮﻧﺪ و ﻧﻘﺶ ﻣﻬﻤﻲ در راﺑﻄﻪ ﺑﺎ ﺑﻴﻤﺎريﻫﺎي ﻋﻔﻮﻧﻲ‪ ،‬ﺧﻮد اﻳﻤﻨﻲ‪،‬‬

‫ﻧﻘﺶ ﻣﺮﻛﺰي را در اﻳﺠﺎد ﭘﺎﺳﺦ اﻳﻤﻨﻲ ﺑﻪوﻳﮋه در ﺗﺤﺮﻳﻚ ﺳﻠﻮلﻫﺎي‬

‫‪T‬‬

‫ﭘﻴﻮﻧﺪ‪ ،‬آﻟﺮژي و ﺳﺮﻃﺎن دارﻧﺪ‪ .‬ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ در ﺑﻴﻤﺎري ﺧﻮد اﻳﻤﻦ‬

‫دﺳﺖ ﻧﺨﻮرده دارﻧﺪ‪ ،‬ﻣﻄﺮح ﻣﻲﺳﺎزد‪ .‬اﻳﻦ ﺳﻠﻮلﻫﺎ در اﻳﺠﺎد ﭘﺎﺳﺦﻫﺎي‬

‫ﺻﺮفﻧﻈﺮ از ﻧﻮع و ﻣﺤﻞ اﻳﺠﺎد آن‪ ،‬ﺳﻠﻮلﻫﺎي دﻧﺪرﻳﺘﻴﻚ اوﻟﻴﻦ‬

‫اﻳﻤﻨﻲ‪ ،‬ﺧﻮد اﻳﻤﻨﻲ‪ ،‬دﻓﻊ ﭘﻴﻮﻧﺪ‪ ،‬ﻋﻔﻮﻧﺖ و آﻧﺘﻲﺑﺎدي واﺑﺴﺘﻪ ﺑﻪ ﺳﻠﻮل‬

‫ﺳﻠﻮلﻫﺎﻳﻲ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻣﺤﻞ ﻣﺮاﺟﻌﻪ و در آن ﺗﺠﻤﻊ ﻣﻲﻳﺎﺑﻨﺪ و‬

‫‪ ،T‬دﺧﺎﻟﺖ دارﻧﺪ‪ .‬ﺳﻠﻮلﻫﺎي دﻧﺪرﻳﺘﻴﻚ ﺑﻪدﻟﻴﻞ ﻇﺮﻓﻴﺖ ﺑﺎﻻي ﺧﻮد‬

‫ﮔﺰارش ﻛﺮدﻧﺪ ﻛﻪ ﺑﺎ ﻛﺸﺖ ﻣﻮﻧﻮﺳﻴﺖﻫﺎ ﺗﺤﺖ ﺗﺎﺛﻴﺮ‬

‫‪IL-4‬‬

‫‪3‬‬

‫و‬

‫ﺑﻪدﻧﺒﺎل آن ﺳﺎﻳﺮ ﺳﻠﻮلﻫﺎي اﻳﻤﻨﻲ ﻧﻴﺰ ﺧﻮد را ﺑﻪ ﻣﺤﻞ ﻣﻲرﺳﺎﻧﻨﺪ‪.‬‬

‫در ﻋﺮﺿﻪ ﭘﭙﺘﻴﺪﻫﺎي اﻳﻤﻨﻮژن ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﻣﻮﻟﻜﻮلﻫﺎي‬

‫‪MHC I, II‬‬

‫ﻣﺠﻠﻪ داﻧﺸﻜﺪه ﭘﺰﺷﻜﻲ‪ ،‬داﻧﺸﮕﺎه ﻋﻠﻮم ﭘﺰﺷﻜﻲ ﺗﻬﺮان‪ ،‬دوره ‪ ، 69‬ﺷﻤﺎره ‪ ،1‬ﻓﺮوردﻳﻦ ‪1390‬‬


‫ﻣﻌﺼﻮﻣﻪ اﺳﺪي و ﻫﻤﻜﺎران‬

‫‪2‬‬

‫ﻣﻲﺗﻮاﻧﻨﺪ ﺑﺎﻋﺚ ﻓﻌﺎل ﺷﺪن ﺳﻠﻮلﻫﺎي ‪ T‬و ﺑﻴﺎن ﮔﻴﺮﻧﺪهﻫﺎي ﻫﻢﺗﺤﺮﻳﻜﻲ‬

‫دﻧﺪرﻳﺘﻴﻚ ﻣﻨﺎﺳﺐ اﻳﻤﻮﻧﻮﺗﺮاﭘﻲ ﺗﻮﻣﻮر از ﺗﻴﺮﻣﺎه ﺳﺎل ‪ 1388‬ﺗﺎ ﺷﻬﺮﻳﻮر‬

‫)‪ (Co-stimulator‬و ﭼﺴﺒﻨﺪه و ﺗﻮﻟﻴﺪ ﺳﺎﻳﺘﻮﻛﻴﻦﻫﺎ ﮔﺮدﻧﺪ‪ 5.‬اﻣﺮوزه‬

‫‪ 1389‬در ‪ Clean room‬ﭘﮋوﻫﺸﻜﺪه زﻳﺴﺖ ﻓﻨﺎوري داﻧﺸﮕﺎه اروﻣﻴﻪ‬

‫ﺑﻪﻣﻨﻈﻮر اﺳﺘﻔﺎده از ﺳﻠﻮلﻫﺎي دﻧﺪرﻳﺘﻴﻚ ﺑﺮاي اﻳﻤﻮﻧﻮﺗﺮاﭘﻲ ﺳﺮﻃﺎن‬

‫ﺻﻮرت ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬ﻣﺤﻴﻂ ﻛﺸﺖ‪ ،‬ﺳﺎﻳﺘﻮﻛﻴﻦﻫﺎ‪ :‬در ﺗﻤﺎﻣﻲ ﻣﺮاﺣﻞ از ﻣﺤﻴﻂ‬

‫آنﻫﺎ را از دو ﻣﻨﺒﻊ ﺳﻠﻮلﻫﺎي ‪ CD34+‬ﻣﻐﺰ اﺳﺘﺨﻮان ﻳﺎ ﺧﻮن ﻣﺤﻴﻄﻲ و‬

‫ﻛﺸﺖ‬

‫)ﺷﺮﻛﺖ ‪ ،Gibco‬اﻧﮕﻠﺴﺘﺎن( ﻛﻪ ﺑﻪ آن ‪-L ،2mM‬‬

‫ﻳﺎ ﻣﻮﻧﻮﺳﻴﺖﻫﺎي ﺧﻮن ﻣﺤﻴﻄﻲ اﺧﺬ ﻣﻲﻛﻨﻨﺪ‪ .‬اﻟﺒﺘﻪ ﺗﻮﻟﻴﺪ ﺳﻠﻮلﻫﺎي‬

‫ﮔﻠﻮﺗﺎﻣﻴﻦ )ﺷﺮﻛﺖ ‪ ،Sigma‬آﻣﺮﻳﻜﺎ(‪ 100U/ml ،‬ﭘﻨﻲﺳﻴﻠﻴﻦ )ﺷﺮﻛﺖ‬

‫ﻣﺴﺘﻠﺰم ﺑﻴﻮﭘﺴﻲ و ﺗﻬﻴﻪ ﻣﻐﺰ‬

‫‪ ،Sigma‬آﻣﺮﻳﻜﺎ(‪ 100g/ml ،‬اﺳﺘﺮﭘﺘﻮﻣﺎﻳﺴﻴﻦ )ﺷﺮﻛﺖ ‪ ،Sigma‬آﻣﺮﻳﻜﺎ(‬

‫دﻧﺪرﻳﺘﻴﻚ از ﭘﻴﺶﺳﺎزﻫﺎي‬ ‫اﺳﺘﺨﻮان و ﻳﺎ ﺗﺰرﻳﻖ‬

‫‪CD34+‬‬

‫‪GM-CSF‬‬

‫ﺑﻪﻣﻨﻈﻮر اﻓﺰاﻳﺶ ﺗﻌﺪاد آنﻫﺎ در ﺧﻮن‬

‫‪RPMI-1640‬‬

‫‪ -2‬ﻣﺮﻛﺎﭘﺘﻮ اﺗﺎﻧﻮل‬

‫)‪M‬‬

‫‪-5‬‬

‫‪) (2/5× 10‬ﺷﺮﻛﺖ ‪ ،Sigma‬آﻣﺮﻳﻜﺎ( و ‪%10‬‬

‫)ﺷﺮﻛﺖ ‪ ،Gibco‬اﻧﮕﻠﺴﺘﺎن( اﺿﺎﻓﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬اﺳﺘﻔﺎده ﮔﺮدﻳﺪ‪ .‬در‬

‫ﻣﺤﻴﻄﻲ ﻣﻲﺑﺎﺷﺪ و ﻫﺮ دوي اﻳﻦ روشﻫﺎ ﺑﻪ ﺗﻴﻤﺎر اﺿﺎﻓﻲ ﻧﻴﺎز داﺷﺘﻪ و‬

‫‪FBS‬‬

‫ﺧﻄﺮاﺗﻲ را ﺑﺮاي ﺑﻴﻤﺎر ﺑﻪﻫﻤﺮاه دارﻧﺪ‪ 6.‬ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ اﻳﻦ ﻧﻜﺘﻪ ﺗﻮﺟﻪ داﺷﺖ‬

‫اﻳﻦ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ از ﺳﺎﻳﺘﻮﻛﻴﻦﻫﺎي ‪ 1000u/ml‬از‬

‫ﻛﻪ اﺳﺘﻔﺎده از ﺳﻠﻮلﻫﺎي دﻧﺪرﻳﺘﻴﻚ ﺑﻪﻋﻠﺖ ﺗﻮان ﻣﻨﺤﺼﺮ ﺑﻪ ﻓﺮد آن در‬

‫آﻣﺮﻳﻜﺎ( و ‪ 500u/ml‬از ‪ ،Peprotech) IL-4‬آﻣﺮﻳﻜﺎ( ‪ 10ng/ml‬از‬

‫آﻏﺎز ﭘﺎﺳﺦﻫﺎي اﺧﺘﺼﺎﺻﻲ ﺑﻪ آﻧﺘﻲژن در ﺳﻠﻮل‬

‫‪T‬‬

‫ﺑﻪﺻﻮرت‬

‫‪In vivo‬‬

‫و‪ In vitro‬ﺑﻪﻣﻨﻈﻮر ﺗﻘﻮﻳﺖ ﭘﺎﺳﺦﻫﺎي اﻳﻤﻨﻲ ﺳﻠﻮﻟﻲ ﻣﻴﺰﺑﺎن ﺟﻬﺖ‬

‫)‪ ،Peprotech‬آﻣﺮﻳﻜﺎ( و ‪ 20ng/ml‬از‬

‫‪،Peprotech) GM-CSF‬‬

‫‪PLY-IC‬‬

‫‪TNF-α‬‬

‫)‪ ،Peprotech‬آﻣﺮﻳﻜﺎ(‬

‫اﺳﺘﻔﺎده ﺷﺪ‪.‬‬

‫ﻣﻌﺎﻟﺠﻪ ﺑﻴﻤﺎريﻫﺎي وﻳﺮوﺳﻲ و اﻳﻤﻮﻧﻮﺗﺮاﭘﻲ ﺳﺮﻃﺎن‪ ،‬ﻣﻮرد ﺗﻮﺟﻪ ﺷﺪﻳﺪ‬

‫ﻛﺸﺖ ﺳﻠﻮلﻫﺎي دﻧﺪرﻳﺘﻴﻚ‪ :‬ﻛﺸﺖ اﻳﻦ ﺳﻠﻮلﻫﺎ در دو ﮔﺮوه ﻛﻨﺘﺮل و‬

‫ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻪ اﺳﺖ‪ 7‬و اﻣﻜﺎن ﺗﻮﻟﻴﺪ ‪DC‬ﻫﺎي ﻣﻨﺘﺞ ﺷﺪه از ﺳﻠﻮلﻫﺎي‬

‫ﺗﻴﻤﺎر اﻧﺠﺎم ﺷﺪ‪ .‬ﻣﻘﺪار ‪ 50ml‬ﺧﻮن ﻫﭙﺎرﻳﻨﻪ )‪ (200U/ml‬از ﺳﻪ ﻓﺮد‬

‫ﭘﻴﺶﺳﺎز‪ ،‬ﺑﻪﺻﻮرت آزﻣﺎﻳﺸﮕﺎﻫﻲ و ﺑﻪﻣﻴﺰان ﻣﻮرد ﻧﻴﺎز‪ ،‬ﻫﻢ در ﻣﺪلﻫﺎي‬

‫داوﻃﻠﺐ اﺧﺬ ﮔﺮدﻳﺪ‪ .‬ﺧﻮن ﻫﭙﺎرﻳﻨﻪ ﺑﺎ ‪ 50ml‬ﻣﺤﻴﻂ ﻛﺸﺖ‬

‫آزﻣﺎﻳﺸﮕﺎﻫﻲ و ﻫﻢ در ﻣﻌﺎﻟﺠﺎت اﻧﺴﺎﻧﻲ‪ ،‬ﺑﻪ ﻃﺮاﺣﻲ و آزﻣﺎﻳﺶ‬

‫رﻗﻴﻖ ﮔﺮدﻳﺪ‪ .‬ﺧﻮن رﻗﻴﻖ ﺷﺪه ﺑﻪ آراﻣﻲ ﺑﺮ روي ﻓﺎﻳﻜﻮل ﻛﻪ ﺣﺠﻢ آن‬

‫ﻛﻤﻚ ﻛﺮده اﺳﺖ‪ 8.‬ﻧﺘﺎﻳﺞ اﺧﻴﺮ‬

‫ﺑﺮاﺑﺮ ﺧﻮن رﻗﻴﻖ ﻧﺸﺪه ﺑﻮد ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ ﺧﻮن رﻗﻴﻖ ﺷﺪه و‬

‫ﺗﺤﺮﻳﻚﺷﺪه داراي ‪،CD40L‬‬

‫ﻓﺎﻳﻜﻮل ﺑﺎ ﺳﺮﻋﺖ ‪ 800g‬ﺑﻪﻣﺪت ‪ 15‬دﻗﻴﻘﻪ ﺳﺎﻧﺘﺮﻳﻔﻮژ ﮔﺮدﻳﺪ‪.‬‬

‫روشﻫﺎي ﺟﺪﻳﺪ ﻣﺒﺘﻨﻲ ﺑﺮ ﺗﻮﻟﻴﺪ‬

‫‪DC‬‬

‫ﻧﺸﺎن ﻣﻲدﻫﺪ ﻣﺎﻳﻊ روﻳﻲ ﻟﻨﻔﻮﺳﻴﺖﻫﺎي‬

‫‪T‬‬

‫‪ TNF-α‬و ‪ IFN-g‬ﻣﻲﺑﺎﺷﺪ و ﻟﻨﻔﻮﺳﻴﺖﻫﺎ ﻋﻼوه ﺑﺮ اﻳﻦﻛﻪ ‪ CD40 L‬ﺑﺮوز‬ ‫ﻣﻲدﻫﺪ‪ ،‬ﻗﺎدر ﺑﻪ ﺗﻮﻟﻴﺪ‬

‫‪CD40 L‬‬

‫ﻣﺤﻠﻮﻟﻲ در ﻣﺤﻴﻂ آزﻣﺎﻳﺸﮕﺎﻫﻲ ﻧﻴﺰ‬

‫ﻣﻲﺑﺎﺷﺪ‪ .‬ﻣﺎﻳﻊ روﻳﻲ ﻟﻨﻔﻮﺳﻴﺖﻫﺎي‬ ‫ﻣﻮﻟﻜﻮلﻫﺎي ﻛﻤﻚ ﺗﺤﺮﻳﻜﻲ ﻣﺜﻞ‬ ‫ﻣﺎﻳﻊ روﻳﻲ ﻟﻨﻔﻮﺳﻴﺖﻫﺎي‬

‫‪T‬‬

‫‪T‬‬

‫‪CD86‬‬

‫ﺑﺎ داﺷﺘﻦ‬ ‫و‬

‫‪CD80‬‬

‫ﻛﻪ در ﺣﺪ ﻓﺎﺻﻞ‬

‫ﻓﺎﻳﻜﻮل و ﺧﻮن رﻗﻴﻖ ﺷﺪه ﺟﻤﻊ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ ﺑﻪ آراﻣﻲ ﺟﻤﻊآوري‬ ‫ﮔﺮدﻳﺪ و‬

‫‪PBMC‬‬

‫ﺑﻪدﺳﺖ آﻣﺪه ﺑﻪﻣﻨﻈﻮر ﺣﺬف ﻓﺎﻳﻜﻮل ﻫﻤﺮاه آن ﺑﺎ‬

‫را اﻟﻘﺎ ﻛﻨﺪ‪ .‬ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ‬

‫ﻣﺤﻴﻂ ﻛﺸﺖ ‪ RPMI 1640‬ﻣﺨﻠﻮط و ﺑﺎ ﺳﺮﻋﺖ ‪ 450g‬ﺑﻪﻣﺪت ‪ 10‬دﻗﻴﻘﻪ‬

‫ﻣﻲﺑﺎﺷﺪ ﻛﻪ‬

‫‪RPMI‬‬

‫ﺗﺤﺮﻳﻚ ﺷﺪه ﺣﺎوي‬

‫اﻳﻦ ﺳﺎﻳﺘﻮﻛﻴﻦ ﻗﺎدر ﺑﻪ ﺗﻘﻮﻳﺖ ﺑﻠﻮغ ﻣﻴﻠﻮﻳﻴﺪ‬

‫‪CD40 L‬‬

‫ﻣﻲﺗﻮاﻧﺪ‬

‫ﺳﻠﻮلﻫﺎي ﺗﻚ ﻫﺴﺘﻪاي ﺧﻮن ﻣﺤﻴﻄﻲ‬

‫)‪(PBMC‬‬

‫‪RPNI-1640‬‬

‫‪IFN-g‬‬

‫‪(CD11c1) myeloid DC‬‬

‫ﺳﺎﻧﺘﺮﻳﻔﻮژ ﮔﺮدﻳﺪ‪ .‬ﺳﻠﻮلﻫﺎي ﺣﺎﺻﻞ ﻣﺠﺪداً ﺑﺎ ﻣﺤﻴﻂ ﻛﺸﺖ‬ ‫‪1640‬‬

‫ﻣﺨﻠﻮط و اﻳﻦ ﺑﺎر ﺑﻪﻣﻨﻈﻮر ﺣﺬف ﭘﻼﻛﺖ ﻫﻤﺮاه‬

‫‪PBMC‬‬

‫ﺑﺎ‬

‫ﻣﻲﺑﺎﺷﺪ‪ 9.‬در اﻳﻦ ﺗﺤﻘﻴﻖ‪ ،‬ﻛﻪ ﺑﻪﻣﻨﻈﻮر ﺗﻘﻮﻳﺖ ﺑﻨﻴﺎنﻫﺎي اﻳﻤﻮﻧﻮﺗﺮاﭘﻲ‬

‫ﺳﺮﻋﺖ ‪ 200g‬ﺑﻪﻣﺪت ‪ 10‬دﻗﻴﻘﻪ ﺳﺎﻧﺘﺮﻳﻔﻮژ ﮔﺮدﻳﺪ‪ .‬ﺗﻌﺪاد و ﻣﻴﺰان زﻧﺪه‬

‫ﺳﺮﻃﺎن ﺻﻮرت ﮔﺮﻓﺖ‪ ،‬ﺗﻮﻟﻴﺪ ﺳﻠﻮلﻫﺎي دﻧﺪرﻳﺘﻴﻚ از ﻣﻨﻮﺳﻴﺖﻫﺎي‬

‫ﺑﻮدن ﺳﻠﻮلﻫﺎي ﺗﻚ ﻫﺴﺘﻪاي ﺧﻮن ﻣﺤﻴﻄﻲ ﺑﻪدﺳﺖ آﻣﺪه ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از‬

‫ﺧﻮن اﻓﺮاد ﺳﺎﻟﻢ‪ ،‬ﻣﺪ ﻧﻈﺮ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺖ‪ ،‬ﺗﺎ ﺿﻤﻦ دﺳﺖﻳﺎﺑﻲ ﺑﻪ روش‬

‫رﻧﮓ ﺗﺮﻳﭙﺎن ﺑﻠﻮ ﺗﻌﻴﻴﻦ ﮔﺮدﻳﺪ‪ .‬ﺳﻠﻮلﻫﺎي ﺗﻚ ﻫﺴﺘﻪاي ﺧﻮن ﻣﺤﻴﻄﻲ‬

‫ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺑﺮاي ﺗﻮﻟﻴﺪ اﻧﺒﻮه ﺳﻠﻮلﻫﺎي دﻧﺪرﻳﺘﻴﻚ در ﺧﺎرج از ﺑﺪن و‬

‫ﻛﻪ در ﻣﺮﺣﻠﻪ ﻗﺒﻞ ﺗﻬﻴﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد ﺑﺮاي ﺗﻮﻟﻴﺪ ﺳﻠﻮلﻫﺎي دﻧﺪرﻳﺘﻴﻚ ﻣﻮرد‬

‫ﺗﻌﻴﻴﻦ وﻳﮋﮔﻲﻫﺎي ﻣﻮرﻓﻮﻟﻮژﻳﻜﻲ‪ ،‬ﻓﻨﻮﺗﻴﭙﻲ و ﻋﻤﻠﻜﺮدي آنﻫﺎ‪ ،‬از اﻳﻦ‬

‫اﺳﺘﻔﺎده ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬ﺳﻠﻮلﻫﺎي ‪ PBMC‬ﺑﻪ ﺗﻌﺪاد ‪ 1/5-3×10 6‬ﺳﻠﻮل در‬

‫ﺳﻠﻮلﻫﺎ ﺑﺮاي ﺑﺮرﺳﻲ ﭘﺎﺳﺦ اﻳﻤﻨﻲ ﺑﻴﻤﺎران ﺳﺮﻃﺎن در ﺧﺎرج از ﺑﺪن و‬

‫ﻫﺮ ﻣﻴﻠﻲﻟﻴﺘﺮ و ﺑﻪﻣﻘﺪار ‪ 5ml‬در ﻫﺮ ﻓﻼﺳﻚ ﻛﺸﺖ ‪ T25‬در ﻣﺤﻴﻂ ﻛﺸﺖ‬

‫ﻧﻴﺰ ﻣﻄﺎﻟﻌﺎت ﺑﺎﻟﻴﻨﻲ ﺑﻬﺮه ﮔﺮﻓﺖ‪.‬‬

‫‪RPMI-1640‬‬

‫)‪،(100g/ml‬‬

‫ﺣﺎوي‬ ‫‪M) 2ME‬‬

‫ﭘﻨﻲﺳﻴﻠﻴﻦ‬ ‫‪-5‬‬

‫‪(2/5× 10‬‬

‫)‪(100U/ml‬‬ ‫‪FBS‬‬

‫اﺳﺘﺮﭘﺘﻮﻣﺎﻳﺴﻴﻦ‬

‫)‪ (%10‬ﺑﻪﻣﺪت دو ﺳﺎﻋﺖ‬

‫روش ﺑﺮرﺳﻲ‬

‫در‬

‫اﻳـﻦ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﺗﻮﺻﻴـﻔﻲ‪ -‬ﺗﺤﻠﻴـﻠﻲ اﺳﺖ و ﺑﻪ ﻣﻨﻈﻮر ﺗﻮﻟﻴـﺪ ﺳﻠـﻮلﻫﺎي‬

‫اﻧﻜﻮﺑﺎﺳﻴﻮن ﺳﻠﻮلﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻓﻼﺳﻚ ﻧﭽﺴﺒﻴﺪه ﺑﻮدﻧﺪ ﺑﺎ دو ﺑﺎر‬

‫ﻣﺠﻠﻪ داﻧﺸﻜﺪه ﭘﺰﺷﻜﻲ‪ ،‬داﻧﺸﮕﺎه ﻋﻠﻮم ﭘﺰﺷﻜﻲ ﺗﻬﺮان‪ ،‬دوره ‪ ، 69‬ﺷﻤﺎره ‪ ،1‬ﻓﺮوردﻳﻦ ‪1390‬‬

‫‪C‬‬

‫‪%5 ،37‬‬

‫‪CO2‬‬

‫و ‪ %90‬رﻃﻮﺑﺖ اﻧﻜﻮﺑﻪ ﮔﺮدﻳﺪ‪ .‬ﺑﻌﺪ از اﺗﻤﺎم زﻣﺎن‬


‫ﺗﺎﺛﻴﺮ ﻣﺎﻳﻊ روﻳﻲ ﻟﻨﻔﻮﺳﻴﺖ ‪ T‬در اﻟﻘﺎي ﺑﻠﻮغ ﺳﻠﻮلﻫﺎي دﻧﺪرﻳﺘﻴﻚ و ﺗﻮﻟﻴﺪ ﺳﻠﻮلﻫﺎي ﻣﻮﺛﺮ در اﻳﻤﻮﻧﻮﺗﺮاﭘﻲ ﺗﻮﻣﻮر‬

‫ﺷﺴﺘﺸﻮي آرام ﺟﺪا ﺷﺪﻧﺪ‪ ،‬ﺑﻪ ﺳﻠﻮلﻫﺎي ﭼﺴﺒﻨﺪه ﻛﻪ اﻛﺜﺮﻳﺖ آنﻫﺎ را‬ ‫)‪GM-CSF‬‬

‫ﻣﻨﻮﺳﻴﺖﻫﺎ ﺗﺸﻜﻴﻞ ﻣﻲدادﻧﺪ‪ ،‬ﻣﺤﻴﻂ ﻛﺸﺖ ﺟﺪﻳﺪ ﺑﻪ اﺿﺎﻓﻪ‬ ‫‪ (1000U/ml‬و‬

‫‪IL-4‬‬

‫)‪ (500U/ml‬اﺿﺎﻓﻪ و ﻛﺸﺖ داده ﺷﺪ‪ .‬در روز‬

‫ﺳﻮم ﻣﺠﺪداً ﻣﻘﺎدﻳﺮ ﻣﺸﺎﺑﻬﻲ از ‪ GM-CSF‬و ‪ IL-4‬ﺑﻪ ﻓﻼﺳﻚﻫﺎي ﺣﺎوي‬ ‫‪k562‬‬

‫ﺳﻠﻮل اﺿﺎﻓﻪ ﮔﺮدﻳﺪ‪ .‬ﻋﺼﺎرة ﺳﻠﻮلﻫﺎي ﺗﻮﻣﻮري ﺧﻮن‬

‫ﻛﻪ ﻗﺒﻼً‬

‫ﺑﻪﻋﻨﻮان آﻧﺘﻲژن ﺗﻬﻴﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد روز ﭼﻬﺎر اﺿﺎﻓﻪ ﮔﺮدﻳﺪ‪ .‬در روز ﭘﻨﺠﻢ‬ ‫‪TNF-α‬‬

‫)‪ (10ng/ml‬و ‪ 20ng/ml‬از‬

‫‪PLY-IC‬‬

‫‪ %50‬ﻣﺎﻳﻊ روﻳﻲ‬

‫)‪(TCM‬‬

‫ﺟﻬﺖ ﻛﻤﻚ ﺑﻪ ﻓﺮآﻳﻨﺪ ﺑﻠﻮغ ﺳﻠﻮلﻫﺎي دﻧﺪرﻳﺘﻴﻚ اﺿﺎﻓﻪ ﮔﺮدﻳﺪ ﻛﻪ‬ ‫ﮔﺮوه ﺗﻴﻤﺎر ﻧﺎم ﮔﺮﻓﺖ‪ ،‬اﻣﺎ در ﻛﻨﺘﺮل از اﻳﻦ ﻣﺎﻳﻊ روﻳﻲ‬

‫‪FCM‬‬

‫اﺳﺘﻔﺎده‬

‫‪3‬‬

‫ﺳﻠﻮلﻫﺎي دﻧﺪرﻳﺘﻴﻚ ﺗﻮﻟﻴﺪ ﺷﺪه )ﺳﻠﻮلﻫﺎي ﻣﺤﺮك( از ﻧﻈﺮ ﺗﺤﺮﻳﻚ‬ ‫ﺗﻜﺜﻴﺮ ﻟﻨﻔﻮﺳﻴﺖﻫﺎي‬ ‫ﻟﻜﻮﺳﻴﺘﻲ‬

‫)‪(MLR‬‬

‫ﻟﻨﻔﻮﺳﻴﺖﻫﺎي‬

‫‪T‬‬

‫‪T‬‬

‫)ﺳﻠﻮلﻫﺎي ﭘﺎﺳﺦدﻫﻨﺪه( واﻛﻨﺶ ﻣﺨﺘﻠﻂ‬

‫آﻟﻮژن و اﺗﻮﻟﻮگ ﺑﻪ ﺷﺮح زﻳﺮ اﻧﺠﺎم ﮔﺮﻓﺖ‪.‬‬

‫آﻟﻮژن از‬

‫‪PBMC‬‬

‫اﻓﺮاد داوﻃﻠﺐ و ﺑﺎ ﺧﻠﻮص ﺑﻴﺶ از‬

‫‪5‬‬

‫‪ %80‬ﺗﻬﻴﻪ ﮔﺮدﻳﺪ‪ .‬ﺗﻌﺪاد ‪ 10‬ﻟﻨﻔﻮﺳﻴﺖ‬

‫‪T‬‬

‫ﺑﺎ ﻧﺴﺒﺖﻫﺎي ﻣﺨﺘﻠﻒ )‪،1:5‬‬

‫‪ 1:10‬و ‪ (1:20‬ﺑﺎ ﺳﻠﻮلﻫﺎي دﻧﺪرﻳﺘﻴﻚ ﻣﺨﻠﻮط و ﺑﻪﻣﺪت ﭘﻨﺞ روز در‬ ‫ﭘﻠﻴﺖ ‪ 96‬ﺧﺎﻧﻪاي ﺗﻪﮔﺮد در ﻣﺤﻴﻂ ﻛﺸﺖ‬ ‫ﺳﺮم‬

‫‪AB‬‬

‫‪RPMI-1640‬‬

‫اﻧﺴﺎﻧﻲ در ﺣﺠﻢ ‪ 200l‬در دﻣﺎي‬

‫‪C‬‬

‫ﺑﻪ اﺿﺎﻓﻪ ‪%10‬‬

‫‪ 37‬و ‪%5‬‬

‫‪CO2‬‬

‫ﻛﺸﺖ‬

‫داده ﺷﺪ‪ .‬ﺧﺎﻧﻪﻫﺎي ﺣﺎوي ﺳﻠﻮلﻫﺎي دﻧﺪرﻳﺘﻴﻚ ﺗﻨﻬﺎ‪ ،‬ﻟﻨﻔﻮﺳﻴﺖﻫﺎي‬

‫‪T‬‬

‫ﻧﺸﺪ‪ .‬در روز ﻫﻔﺘﻢ ﺳﻠﻮلﻫﺎي دﻧﺪرﻳﺘﻴﻚ ﺗﻮﻟﻴﺪ ﺷﺪه ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از ﺑﺎﻓﺮ‬

‫ﺗﻨﻬﺎ و ﻟﻨﻔﻮﺳﻴﺖﻫﺎي ‪ T‬ﺗﺤﺮﻳﻚ ﺷﺪه ﺑﺎ ‪ (%2/5) PHA‬ﺑﻪﻋﻨﻮان ﺷﺎﻫﺪ در‬

‫‪ PBS‬ﺣﺎوي ‪ (0/5mM) EDTA‬ﺑﺮداﺷﺖ و از ﻧﻈﺮ ﻣﻮرﻓﻮﻟﻮژي‪ ،‬ﻓﻨﻮﺗﻴﭗ‬

‫ﻧﻈﺮ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺷﺪ‪ .‬در روز ﭘﻨﺠﻢ ﺑﻪ ﻫﺮ ﺧﺎﻧﻪ ﻣﻘﺪار ‪ 1µCi‬ﻣﺘﻴﻞ ﺗﻴﻤﻴﺪﻳﻦ‬

‫و ﺗﻮﻟﻴﺪ‬

‫ﻧﺸﺎندار ﺷﺪه ﺑﺎ رادﻳﻮاﻛﺘﻴﻮ )‪ ،Amersham) (H3 thymidine‬اﻧﮕﻠﺴﺘﺎن(‬

‫و ﻗﺪرت ﺑﻴﮕﺎﻧﻪﺧﻮاري و ﺗﺤﺮﻳﻚ ﺗﻜﺜﻴﺮ ﻟﻨﻔﻮﺳﻴﺖﻫﺎي‬

‫‪T‬‬

‫اﺿﺎﻓﻪ و ﺑﻪﻣﺪت ‪ 18‬ﺳﺎﻋﺖ دﻳﮕﺮ اﻧﻜﻮﺑﻪ ﮔﺮدﻳﺪ‪ .‬ﺳﻠﻮلﻫﺎ ﺗﻮﺳﻂ‬

‫ﺳﺎﻳﺘﻮﻛﻴﻦﻫﺎ ﻣﻮرد ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺖ‪.‬‬ ‫ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﻣﻴﻜﺮوﺳﻜﻮﭘﻲ‪ :‬ﻣﻮرﻓﻮﻟﻮژي ﺳ���ﻮلﻫﺎي ﻛﺸﺖ داده ﺷﺪه از‬

‫دﺳﺘﮕﺎه ‪) Cell Harvester‬ﺷﺮﻛﺖ ‪ -ICN‬اﻧﮕﻠﺴﺘﺎن( ﺑﺮ روي ﻓﻴﻠﺘﺮ‬

‫اوﻟﻴﻦ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﻛﺸﺖ ﺳﻠﻮلﻫﺎي ﺗﻚ ﻫﺴﺘﻪاي ﺧﻮن ﻣﺤﻴﻄﻲ ﺗﺎ ﻣﺮﺣﻠﻪ‬

‫ﻧﻴﺘﺮوﺳﻠﻮﻟﻮزي ﻣﻨﺘﻘﻞ ﮔﺮدﻳﺪ‪ .‬ﺑﺨﺶﻫﺎﻳﻲ از ﻓﻴﻠﺘﺮ ﻛﻪ ﺣﺎوي ﺳﻠﻮلﻫﺎي‬

‫ﻧﻬﺎﻳﻲ ﺑﺮداﺷﺖ ﺳﻠﻮلﻫﺎي دﻧﺪرﻳﺘﻴﻚ ﺑﺎﻟﻎ ﺑﻪوﺳﻴﻠﻪ ﻣﻴﻜﺮوﺳﻜﻮپ‬

‫ﺑﺮداﺷﺖ ﺷﺪهﺑﻮد ﺟﺪا و در وﻳﺎل ﻣﺨﺼﻮص ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻪ ﻣﻘﺪار ‪2ml‬‬

‫ﻣﻌﻜﻮس ﺑﺎ ﺑﺰرگﻧﻤﺎﻳﻲﻫﺎي ﻣﺨﺘﻠﻒ ﻣﻮرد ﺑﺮرﺳﻲ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺖ ﻛﻪ‬

‫ﻣﺤﻠﻮل ﺳﻨﺘﻴﻼﺳﻴﻮن ﺑﻪ ﻫﺮ وﻳﺎل اﺿﺎﻓﻪ ﮔﺮدﻳﺪ‪ .‬ﻣﻴﺰان ﺗﺎﺑﺶ ﭘﺮﺗﻮ ﺑﺘﺎ از‬

‫ﺟﺰﺋﻴﺎت ﺗﻐﻴﻴﺮات ﻣﻮرﻓﻮﻟﻮژﻳﻚ در ﻃﻲ دورة ﻛﺸﺖ و وﻳﮋﮔﻲﻫﺎي‬

‫ﻫﺮ ﻧﻤﻮﻧﻪ ﺑﻪﻣﺪت ﻳﻚ دﻗﻴﻘﻪ ﺗﻮﺳﻂ دﺳﺘﮕﺎه ﺷﻤﺎرشﮔﺮ ﺑﺘﺎ )ﺷﺮﻛﺖ‬

‫ﺳﻠﻮلﻫﺎي دﻧﺪرﻳﺘﻴﻚ ﺑﻪدﺳﺖ آﻣﺪه در ﺑﺨﺶ ﻧﺘﺎﻳﺞ اراﻳﻪ ﮔﺮدﻳﺪه اﺳﺖ‪.‬‬

‫‪ -Wallac‬ﻓﻨﻼﻧﺪ( ﺷﻤﺎرش و ﺛﺒﺖ ﮔﺮدﻳﺪ‪ .‬ﺗﻤﺎﻣﻲ آزﻣﺎﻳﺸﺎت ﺑﻪﺻﻮرت‬

‫ﺑﺮرﺳﻲ ﻓﻨﻮﺗﻴﭗ ﺳﻄﺤﻲ ﺳﻠﻮل ﺑﻪوﺳﻴﻠﻪ ﻓﻠﻮﺳﺎﻳﺘﻮﻣﺘﺮي‪ :‬در روز ﻫﻔﺘﻢ‬ ‫ﻛﺸﺖ ﺑﻪدﻟﻴﻞ ﺑﺎﻟﻎ ﺷﺪن ﺳﻠﻮلﻫﺎ‪ ،‬اﻛﺜﺮﻳﺖ ﺳﻠﻮلﻫﺎي دﻧﺪرﻳﺘﻴﻚ ﺑﻪ‬ ‫ﺣﺎﻟﺖ ﺷﻨﺎور در آﻣﺪﻧﺪ و ﻣﻌﺪود ﺳﻠﻮلﻫﺎي ﭼﺴﺒﻨﺪه ﻧﻴﺰ ﺑﺎ اﺿﺎﻓﻪ ﻛﺮدن‬ ‫ﺑﺎﻓﺮ‬

‫‪PBS‬‬

‫ﺣﺎوي‬

‫‪EDTA‬‬

‫)‪ (0/5mM‬و اﻧﻜﻮﺑﻪ ﻛﺮدن در‬

‫‪C‬‬

‫‪ 37‬ﺑﻪﻣﺪت‬

‫‪ 15‬دﻗﻴﻘﻪ ﺑﺮداﺷﺖ ﮔﺮدﻳﺪﻧﺪ‪ .‬ﺳﻠﻮلﻫﺎي ﺑﻪدﺳﺖ آﻣﺪه ﺑﻌﺪ از ﻳﻚ ﺑﺎر‬

‫ﺳﻪ ﺗﺎﻳﻲ اﻧﺠﺎم و ﻧﺘﺎﻳﺞ ﺑﻪدﺳﺖ آﻣﺪه ﺑﻪﺻﻮرت‬

‫‪Count Per Minute‬‬

‫)‪ (CPM‬ﻣﺤﺎﺳﺒﻪ و ﮔﺰارش ﮔﺮدﻳﺪ‪.‬‬ ‫اﻧﺪازهﮔﻴﺮي ﻗﺪرت ﺑﻴﮕﺎﻧﻪﺧﻮاري ﺳﻠﻮلﻫﺎي دﻧﺪرﻳﺘﻴﻚ‪ 20 μL :‬از ﺑﻴﺪ‬ ‫‪8‬‬

‫ﻻﺗﻜﺲ ﻓﻠﻮرﺳﺎﻧﺖ )ﻛﻨﮋوﮔﻪ ﺑﺎ ‪ (Sigma) (FITC‬ﺑﺎ ﻏﻠﻈﺖ ‪ 2/5× 10‬در‬ ‫ﻫﺮ ﻣﻴﻠﻲﻟﻴﺘﺮ در ‪ 5μl‬ﺳﺮم‬

‫‪AB+‬‬

‫ﺑﻪﻣﺪت ‪ 7/5‬دﻗﻴﻘﻪ اﭘﺴﻮﻧﻴﺰه‬

‫در ﻫﻤﻴﻦ ﺑﺎﻓﺮ ﻛﻪ ﺣﺎوي ‪ %2‬ﺳﺮم ﻣﻮش ﺑﻮد ﺑﻪ‬

‫)‪ (Opsonized‬ﺷﺪ‪ .‬ﺳﭙﺲ ﺑﻴﺪ اﭘﺴﻮﻧﻴﺰه ﺷﺪه ﺑﺎ ‪ 20μl‬از ﺳﻠﻮلﻫﺎي‬

‫‪ 4‬اﻧﻜﻮﺑﻪ ﺷﺪ‪ .‬در ﭘﺎﻳﺎن زﻣﺎن اﻧﻜﻮﺑﺎﺳﻴﻮن‬

‫دﻧﺪرﻳﺘﻴﻚ ﺑﺎﻟﻎ )روز ﻫﻔﺖ‪ ،‬ﻗﺒﻞ از اﺿﺎﻓﻪ ﻛﺮدن ﻋﺎﻣﻞ ﺑﻠﻮغ( ﺑﺎ ﻏﻠﻈﺖ‬

‫ﺳﻠﻮلﻫﺎ ﻣﺠﺪداً ﺑﺎ ﺑﺎﻓﺮ ‪ FACS‬ﺷﺴﺘﺸﻮ ﺷﺪه ﺑﻌﺪ از رﺳﺎﻧﺪن ﺣﺠﻢ آنﻫﺎ‬

‫‪ 1/25× 107‬در ﻫﺮ ﻣﻴﻠﻲﻟﻴﺘﺮ ﻣﺨﻠﻮط ﺷﺪه و ﺑﺎ اﺿﺎﻓﻪ ﻛﺮدن ‪ 60μl‬ﺑﺎﻓﺮ‬

‫ﺑﻪ ‪ 100l‬ﻣﻘﺪار ‪ 10l‬آﻧﺘﻲﺑﺎدي ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ ﻳﺎ ﻛﻨﺘﺮل اﻳﺰوﺗﺎﻳﭗ اﺿﺎﻓﻪ ﺑﻪ‬

‫ﻣﺨﺼﻮص ﺑﻴﮕﺎﻧﻪﺧﻮاري )‪ 5mM ،PBS‬ﮔﻠﻮﻛﺰ‪،CaCl2 0/9mM ،‬‬

‫ﺷﺴﺘﺸﻮ ﺑﺎ ﺑﺎﻓﺮ‬

‫‪FACS‬‬

‫ﻣﺪت ‪ 30‬دﻗﻴﻘﻪ در‬

‫‪C‬‬

‫ﻣﺪت ‪ 45‬دﻗﻴﻘﻪ در ‪ 4 C‬اﻧﻜﻮﺑﻪ ﮔﺮدﻳﺪﻧﺪ‪.‬‬

‫‪0/5mM‬‬

‫ﺑﻌﺪ از اﺗﻤﺎم زﻣﺎن اﻧﻜﻮﺑﺎﺳﻴﻮن ﺳﻠﻮلﻫﺎ ﻳﻚﺑﺎر ﺑﺎ ﺑﺎﻓﺮ‬ ‫ﺷﺪه ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺑﺎ دﺳﺘﮕﺎه ﻓﻠﻮﺳﻴﺘﻮﻣﺘﺮي‬

‫‪FACS‬‬

‫‪FACSCalibor‬‬

‫‪ Dickinson‬آﻣﺮﻳﻜﺎ( آزﻣﺎﻳﺶ ﺷﺪه ﻧﺘﺎﻳﺞ ﺣﺎﺻﻞ ﺑﺎ ﻧﺮماﻓﺰار‬

‫)‬

‫‪MgSO4‬‬

‫و ‪ (FBS %0/5‬ﺑﻪ ﺣﺠﻢ ﻛﻠﻲ ‪ 100μl‬رﺳﻴﺪ )در‬

‫ﺷﺴﺘﻪ‬

‫ﻣﻴﻜﺮوﭘﻠﻴﺖ ‪ 96‬ﺧﺎﻧﻪاي ﺗﻪﮔﺮد(‪ .‬ﻣﻴﻜﺮوﭘﻠﻴﺖ ﺣﺎوي ﮔﺮوهﻫﺎي ﺗﻴﻤﺎر ﺑﻪ‬

‫‪Becton-‬‬

‫ﻫﻤﺮاه ﮔﺮوهﻫﺎي ﺷﺎﻫﺪ ﺣﺎوي ﺗﻤﺎم ﻣﻮاد ﺑﻪﺟﺰ ﺑﻴﺪ ﻻﺗﻜﺲ ﺑﻪﻣﺪت ‪48‬‬

‫‪CellQuest‬‬

‫ﻣﻮرد آﻧﺎﻟﻴﺰ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺖ‪.‬‬ ‫واﻛﻨﺶ ﻣﺨﺘﻠﻂ ﻟﻜﻮﺳﻴﺴﺘﻲ آﻟﻮژن و اﺗﻮﻟﻮگ‪ :‬ﺑﻪﻣﻨﻈﻮر ﺳﻨﺠﺶ ﻗﺪرت‬

‫ﺳﺎﻋﺖ در دﻣﺎي‬

‫‪C‬‬

‫‪%5 ،37‬‬

‫‪CO2‬‬

‫و ‪ %90‬رﻃﻮﺑﺖ اﻧﻜﻮﺑﻪ ﺷﺪ‪ .‬ﺑﻌﺪ از‬

‫اﺗﻤﺎم ‪ 48‬ﺳﺎﻋﺖ اﻧﻜﻮﺑﺎﺳﻴﻮن‪ ،‬ﺳﻠﻮلﻫﺎ ﺑﺮداﺷﺖ ﺷﺪه و ﺑﻪﻣﻨﻈﻮر‬ ‫ﺧﺎﻣﻮش ﺷﺪن ﻓﻠﻮرﺳﺎﻧﺖ ﺳﻄﺢ ﺳﻠﻮل ﺑﺎ ﺑﺎﻓﺮ ﺧﺎﻣﻮشﻛﻨﻨﺪه‬

‫ﻣﺠﻠﻪ داﻧﺸﻜﺪه ﭘﺰﺷﻜﻲ‪ ،‬داﻧﺸﮕﺎه ﻋﻠﻮم ﭘﺰﺷﻜﻲ ﺗﻬﺮان‪ ،‬دوره ‪ ، 69‬ﺷﻤﺎره ‪ ،1‬ﻓﺮوردﻳﻦ ‪1390‬‬


‫ﻣﻌﺼﻮﻣﻪ اﺳﺪي و ﻫﻤﻜﺎران‬

‫‪4‬‬

‫‪ ،%0/9NaCl) Quenching buffer‬ﺑﺎﻓﺮ ﺳﻴﺘﺮات ‪ 13μM‬و ﺗﺮﻳﭙﺎن ﺑﻠﻮ‬ ‫‪ (0/25mg/ml‬ﺷﺴﺘﻪ ﺷﺪﻧﺪ )‪ 10 ،300g‬دﻗﻴﻘﻪ(‪.‬‬

‫در ﻓﻼﺳﻚ ﻛﺸﺖ‬ ‫و‬

‫ﺑﻪﺻﻮرت ﺟﺪاﮔﺎﻧﻪ ﺑﻪوﺳﻴﻠﻪ ﻛﻴﺖ اﻧﺪازهﮔﻴﺮي ﺳﺎﻳﺘﻮﻛﻴﻦﻫﺎي‬

‫دﻣﺎي ‪ CO2 (%5) ،37 C‬و رﻃﻮﺑﺖ )‪ (%90‬اﻧﻜﻮﺑﻪ ﮔﺮدﻳﺪ‪ .‬ﺑﻌﺪ از اﺗﻤﺎم‬

‫)‪ (Peprotech‬اﻧﺠﺎم ﮔﺮﻓﺖ وﻟﻲ ﺑﻪدﻟﻴﻞ‬

‫زﻣﺎن اﻧﻜﻮﺑﺎﺳﻴﻮن ﺳﻠﻮلﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻓﻼﺳﻚ ﻧﭽﺴﺒﻴﺪه ﺑﻮدﻧﺪ ﺑﺎ دو ﺑﺎر‬

‫‪IL-10 ،IL-4 ،IFN-‬‬

‫و‬

‫‪IL-12‬‬

‫‪IL-10 ،IL-4 ،IFN-‬‬

‫‪T25‬‬

‫در ﻣﺤﻴﻂ ﻛﺸﺖ‬

‫‪RPMI-1640‬‬

‫ﺣﺎوي ﭘﻨﻲﺳﻴﻠﻴﻦ‬

‫)‪ ،(100U/ml‬اﺳﺘﺮﭘﺘﻮﻣﺎﻳﺴﻴﻦ )‪ (100g/ml‬ﺑﻪﻣﺪت دو ﺳﺎﻋﺖ در ﺷﺮاﻳﻂ‬

‫اﻧﺪازهﮔﻴﺮي ﺳﺎﻳﺘﻮﻛﻴﻦ‪ :‬آزﻣﺎﻳﺶ ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ‬ ‫‪IL-12‬‬

‫ﺧﻮن اﻓﺮاد داوﻃﻠﺐ اﺳﺘﺨﺮاج ﮔﺮدﻳﺪ‪ .‬ﺳﻠﻮلﻫﺎي ‪ PBMC‬ﻫﻤﺮاه ﺑﺎ ‪5ml‬‬

‫ﺗﺸﺎﺑﻪ روش ﻛﺎر در ﻳﻚﺟﺎ ﺗﻮﺿﻴﺢ داده ﻣﻲﺷﻮد‪ ،‬ﻣﻴﺰان ﺗﻮﻟﻴﺪ ‪ IFN-‬و‬

‫ﺷﺴﺘﺸﻮي آرام ﺟﺪا ﺷﺪه و ﺑﻪ ﺗﻌﺪاد ‪ 2×10 6/ml‬ﻟﻨﻔﻮﺳﻴﺖ‬

‫‪ IL-4‬در ﻣﺎﻳﻊ روﻳﻲ ﺗﺴﺖ ‪ MLR‬و ﻣﻴﺰان ﺗﻮﻟﻴﺪ ‪ IL-10‬و ‪ IL-12‬در ﻣﺎﻳﻊ‬

‫ﻓﻼﺳﻚ دﻳﮕﺮ ﻣﻨﺘﻘﻞ ﮔﺮدﻳﺪﻧﺪ‪ .‬ﻣﺤﻴﻂ ﻛﺸﺖ ﺗﺎزه ﺑﺪون ﺳﺮم‪ ،‬ﻫﻤﺮاه ﺑﺎ‬

‫روﻳﻲ روز ﻫﻔﺘﻢ ﻛﺸﺖ ﺳﻠﻮلﻫﺎي دﻧﺪرﻳﺘﻴﻚ ﻣﻮرد ﺳﻨﺠﺶ ﻗﺮار‬

‫)‪(20µg/ml) ،IL-2 (20U/ml‬‬

‫ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬از ‪ Capture Ab‬ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ ﺗﺴﺖ‬

‫‪IL-10 ،IL-4 ،IFN-‬‬

‫‪PHA‬‬

‫‪T‬‬

‫ﺑﻪ‬

‫ﺑﻪ ﻓﻼﺳﻚ اﺿﺎﻓﻪ و ﺑﻌﺪ از ‪48‬‬

‫‪IL-12‬‬

‫ﺳﺎﻋﺖ اﻧﻜﻮﺑﺎﺳﻴﻮن‪ ،‬ﻣﺎﻳﻊ روﻳﻲ ﺟﻤﻊآوري و ﺳﺎﻧﺘﺮﻳﻔﻮژ )‪(2000rpm‬‬

‫ﺗﻬﻴﻪ ﺷﺪه ﺑﺎ ﻏﻠﻈﺖ ‪ 1µg/ml‬ﺑﻪﻣﻘﺪار ‪ 100µl‬ﺑﻪ ﻫﺮ ﺧﺎﻧﻪ ﭘﻠﻴﺖ ‪ 96‬ﺧﺎﻧﻪ‬

‫ﮔﺮدﻳﺪ‪ .‬ﺳﭙﺲ ﻣﺎﻳﻊ روﻳﻲ ﺟﻤﻊآوري و ﺑﺎ ﻓﻴﻠﺘﺮ ﺳﺮﺳﺮﻧﮕﻲ ‪0/22µM‬‬

‫اﺿﺎﻓﻪ ﺷﺪ‪ .‬ﺑﺮاي ﻫﺮ ﻧﻤﻮﻧﻪ آزﻣﺎﻳﺶ دو ﺧﺎﻧﻪ در ﻧﻈﺮ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺷﺪ و ﺷﺶ‬

‫اﺳﺘﺮﻳﻞ ﮔﺮدﻳﺪ و ﺑﺮاي اﺳﺘﻔﺎده ﺑﻌﺪي در دﻣﺎي ‪ -70 C‬ﻗﺮار داده ﺷﺪ‪.‬‬

‫ﺟﻔﺖ ﺧﺎﻧﻪ ﻧﻴﺰ ﺑﺮاي ﻧﻤﻮﻧﻪ اﺳﺘﺎﻧﺪارد در ﻧﻈﺮ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺷﺪ‪ .‬ﺳﻄﺢ ﭘﻠﻴﺖ‬

‫ﺗﻬﻴﻪ ﻋﺼﺎره ﺳﻠﻮلﻫﺎي ﺗﻮﻣﻮري از ﺳﻮﺳﭙﺎﻧﺴﻴﻮن ﺳﻠﻮلﻫﺎي ﺗﻮﻣﻮري‬

‫و‬

‫ﭘﻮﺷﺎﻧﺪه ﺷﺪه و ﺑﻪﻣﺪت ﻳﻚ ﺷﺐ در دﻣﺎي اﺗﺎق اﻧﻜﻮﺑﻪ ﺷﺪ‪ .‬ﻫﺮ ﺧﺎﻧﻪ‬

‫‪6‬‬

‫‪ :K562‬ﺳﻮﺳﭙﺎﻧﺴﻴﻮن ﺳﻠﻮلﻫﺎي ﺗﻮﻣﻮري ‪ K562‬ﺑﻪ ﺗﻌﺪاد ‪ 10-11‬ﺳﻠﻮل‬

‫ﭘﻠﻴﺖ ﭼﻬﺎر ﺑﺎر ﺑﺎ ‪ Wash buffer ،300µl‬ﺷﺴﺘﻪ ﺷﺪه و آب اﺿﺎﻓﻲ‬

‫ﺗﻬﻴﻪ و دو ﺑﺎر ﺑﺎ ﻣﺤﻴﻂ ﻛﺸﺖ‬

‫ﭘﻠﻴﺖ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺷﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﻫﺮ ﺧﺎﻧﻪ ﭘﻠﻴﺖ ‪ Block buffer ،300µl‬اﺿﺎﻓﻪ و‬

‫ﺷﺴﺘﺸﻮ ﺣﺠﻢ ﺳﻮﺳﭙﺎﻧﺴﻴﻮن ﺳﻠﻮﻟﻲ ﺑﻪ ‪ 1/5ml‬رﺳﺎﻧﺪه ﺷﺪ‪.‬‬

‫ﺑﻪﻣﺪت ﻳﻚ ﺳﺎﻋﺖ در دﻣﺎي اﺗﺎق اﻧﻜﻮﺑﻪ ﺷﺪ‪ .‬ﻫﻤﺎﻧﻨﺪ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺳﻪ‬

‫ﺳﻮﺳﭙﺎﻧﺴﻴﻮن ﺳﻠﻮﻟﻲ ﭼﻬﺎر دور ﺑﺎ ﻗﺮار دادن در ﻧﻴﺘﺮوژن ﻣﺎﻳﻊ و آب‬

‫ﺷﺴﺘﺸﻮ اﻧﺠﺎم ﺷﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪﻫﺎي ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ ﻣﺎﻳﻊ روﻳﻲ ﺟﻤﻊآوري ﺷﺪه‬

‫‪C‬‬

‫ﺑﻪﺻﻮرت دوﺗﺎﻳﻲ اﺿﺎﻓﻪ ﺷﺪ‪ .‬ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ آﻧﺘﻲﺑﺎدي اﺳﺘﺎﻧﺪارد ﻧﻴﺰ ﺑﻪﻃﻮر‬

‫ﺑﻪدﺳﺖ آﻣﺪه ﺑﻪﻣﺪت ﭘﻨﺞ دﻗﻴﻘﻪ ﺑﺎ ﺳﺮﻋﺖ ‪ 1500g‬ﺳﺎﻧﺘﺮﻳﻔﻮژ ﺷﺪ‪ .‬ﻣﺎﻳﻊ‬

‫ﺳﺮﻳﺎﻟﻲ از رﻗﺖ ‪ 20ng/ml‬ﺗﺎ ﺻﻔﺮ ﺗﻬﻴﻪ ﺷﺪ و ﺑﻪ ﺷﺶ ﺧﺎﻧﻪ ﺑﻪﻃﻮر‬

‫روﻳﻲ ﺟﻤﻊآوري ﺷﺪه و ﻣﺠﺪداً ﺑﻪﻣﺪت ﻳﻚﺳﺎﻋﺖ ﺑﺎ ﺳﺮﻋﺖ ‪13000g‬‬

‫دوﺗﺎﻳﻲ اﺿﺎﻓﻪ ﮔﺮدﻳﺪ‪ .‬ﺳﻄﺢ ﭘﻠﻴﺖ ﭘﻮﺷﺎﻧﺪه ﺷﺪه و ﺑﻪﻣﺪت دو ﺳﺎﻋﺖ‬

‫ﺳﺎﻧﺘﺮﻳﻔﻮژ ﮔﺮدﻳﺪ و ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از ﻓﻴﻠﺘﺮ ‪ 0/22 µm‬اﺳﺘﺮﻳﻞ ﮔﺮدﻳﺪ‪ .‬ﺗﻤﺎﻣﻲ‬

‫در دﻣﺎي اﺗﺎق اﻧﻜﻮﺑﻪ ﺷﺪ‪ .‬ﻫﻤﺎﻧﻨﺪ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺳﻪ ﺷﺴﺘﺸﻮ اﻧﺠﺎم ﺷﺪ‪.‬‬

‫آزﻣﺎﻳﺶﻫﺎ ﺑﺎ ﺳﻪ ﻣﺮﺗﺒﻪ ﺗﻜﺮار ﺑﻪ ﺛﺒﺖ رﺳﻴﺪﻧﺪ و ﻧﺘﺎﻳﺞ ﺑﺎ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ‬

‫‪SPSS‬‬

‫‪ Detection Ab‬ﺑﺎ ﻏﻠﻈﺖ ﮔﻔﺘﻪ ﺷﺪه در ﭘﺮوﺗﻜﻞ ﺗﻬﻴﻪ ﺷﺪ و ﺑﻪ ﻫﺮ ﺧﺎﻧﻪ‬

‫وﻳﺮاﺳﺖ ‪ 17‬ﺑﺮرﺳﻲ ﺷﺪ‪ .‬ﻣﻘﺎﻳﺴﻪ ﺑﻴﻦ ﮔﺮوهﻫﺎ ﺗﻮﺳﻂ ‪ Paired t- test‬و‬

‫‪ 100µl‬اﺿﺎﻓﻪ ﺷﺪ‪ .‬ﺳﻄﺢ ﭘﻠﻴﺖ ﭘﻮﺷﺎﻧﺪه ﺷﺪه و ﺑﻪﻣﺪت دو ﺳﺎﻋﺖ در‬ ‫دﻣﺎي اﺗﺎق اﻧﻜﻮﺑﻪ ﺷﺪ‪ .‬ﻫﻤﺎﻧﻨﺪ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺳﻪ ﺷﺴﺘﺸﻮ اﻧﺠﺎم ﺷﺪ‪.‬‬ ‫‪HRP Conjugate‬‬

‫‪Avidin-‬‬

‫ﺑﺎ ﻏﻠﻈﺖ ‪ 1:2000‬ﺗﻬﻴﻪ ﺷﺪ و ﺑﻪ ﻫﺮ ﺧﺎﻧﻪ ‪100µl‬‬

‫‪RPMI-1640‬‬

‫ﺷﺴﺘﻪ ﺷﺪ‪ .‬ﺑﻌﺪ از آﺧﺮﻳﻦ‬

‫‪ 37‬ﻫﺮ ﻛﺪام ﺑﻪﻣﺪت ﭘﻨﺞ دﻗﻴﻘﻪ ‪ Freeze/thaw‬ﮔﺮدﻳﺪ‪ .‬ﻣﺤﺼﻮﻻت‬

‫‪ANOVA‬‬

‫‪ One- way‬اﻧﺠﺎم ﺷﺪ و ﻣﻘﺪار‬

‫‪P<0/05‬‬

‫ﻣﻌﻨﻲدار در ﻧﻈﺮ‬

‫ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺷﺪ‪ .‬ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ ﻧﺘﺎﻳﺞ ﺗﺴﺖ اﻻﻳﺰا ﺗﻮﺳﻂ ﻧﺮماﻓﺰار‬

‫‪CUREXPERT‬‬

‫‪ 0.7‬ﻣﻮرد آﻧﺎﻟﻴﺰ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬ﻣﻘﺪار ‪ P<0/05‬ﻣﻌﻨﻲدار در ﻧﻈﺮ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺷﺪ‪.‬‬

‫اﺿﺎﻓﻪ ﺷﺪ و ﺑﻪﻣﺪت ‪ 30‬دﻗﻴﻘﻪ در دﻣﺎي اﺗﺎق اﻧﻜﻮﺑﻪ ﺷﺪ‪ .‬ﻫﻤﺎﻧﻨﺪ ﻣﺮﺣﻠﻪ‬ ‫ﺳﻪ ﺷﺴﺘﺸﻮ اﻧﺠﺎم ﺷﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﻫﺮ ﺧﺎﻧﻪ ‪ 100µl‬از‬

‫‪ABTS liquid substrate‬‬

‫اﺿﺎﻓﻪ ﺷﺪ‪ .‬ﺑﺎ ﻣﺸﺎﻫﺪه ﺗﻐﻴﻴﺮ رﻧﮓ ﭘﻠﻴﺖ ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از دﺳﺘﮕﺎه ﻗﺮاﺋﺖﮔﺮ‬ ‫اﻻﻳﺰا )‪ (Awerness‬و ﺑﺎ ﻃﻮل ﻣﻮج ‪ 405nm‬ﻗﺮاﺋﺖ ﺷﺪ‪ .‬ﻣﺘﻮﺳﻂ‬ ‫ﺑﻪدﺳﺖ آﻣﺪه ﻣﺤﺎﺳﺒﻪ ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ‬

‫‪OD‬‬

‫)‪Curve expert (version 0/7‬‬

‫ﻳﺎﻓﺘﻪﻫﺎ‬ ‫ﺑﺮرﺳﻲ ﻣﻮرﻓﻮﻟﻮژﻳﻜﻲ‪ :‬ﻛﺸﺖ ﺳﻠﻮلﻫﺎي ﺗﻚﻫﺴﺘﻪاي ﺧﻮن ﻣﺤﻴﻄﻲ‬ ‫در دﻣﺎي‬

‫‪C‬‬

‫‪ 37‬ﺑﻪﻣﺪت دو ﺳﺎﻋﺖ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﺗﺎ اﻛﺜﺮﻳﺖ ﺳﻠﻮلﻫﺎ ﻛﻪ‬

‫درﺻﺪ ﺑﻴﺸﺘﺮ آن ﻣﻮﻧﻮﺳﻴﺖ ﺑﻮدﻧﺪ ﺑﻪ ﺗﻪ ﻓﻼﺳﻚ ﺑﭽﺴﺒﻨﺪ و ﺑﻌﺪ از ﺳﻪ‬

‫ﻣﻘﺪار ‪ IL-10 ،IL-4 ،IFN-‬و ‪ IL-12‬ﻣﻮﺟﻮد در ﻧﻤﻮﻧﻪ ﺗﻌﻴﻴﻦ و ﺑﻪﺻﻮرت‬

‫روز ﻛﺸﺖ ﺳﻠﻮلﻫﺎي ﭼﺴﺒﻨﺪه در ﺣﻀﻮر‬

‫‪ ng/ml‬ﮔﺰارش ﺷﺪ‪.‬‬

‫ﺧﻮد را از دﺳﺖ داده و ﺷﻨﺎور ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬اﻳﻦ ﺳﻠﻮلﻫﺎ ﺑﺰرگﺗﺮ از‬

‫ﺗﻮﻟﻴﺪ ﻣﺎﻳﻊ روﻳﻲ ﻟﻨﻔﻮﺳﻴﺖ‬ ‫ﺗﻚﻫﺴﺘﻪاي ﺧﻮن ﻣﺤﻴﻄﻲ‬

‫‪T‬‬

‫‪IL-4, GM-CSF‬‬

‫ﭼﺴﺒﻨﺪﮔﻲ‬

‫ﺗﺤﺮﻳﻚ ﺷﺪه ﺑﺎ ‪ :PHA‬اﺑﺘﺪا ﺳﻠﻮلﻫﺎي‬

‫ﻣﻮﻧﻮﺳﻴﺖﻫﺎ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ و زواﻳﺪ ﺳﻴﺘﻮﭘﻼﺳﻤﻲ ﭘﻴﺪا ﻛﺮده ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬اﻳﻦ‬

‫ﻃﺒﻖ روش ذﻛﺮ ﺷﺪه از ﻧﻤﻮﻧﻪ‬

‫روﻧﺪ اداﻣﻪ ﻳﺎﻓﺖ ﺗﺎ اﻳﻦﻛﻪ در روز ﭘﻨﺠﻢ ﺑﺎ اﻓﺰودن ﻓﺎﻛﺘﻮرﻫﺎي ﺑﻠﻮغ‬

‫)‪(PBMC‬‬

‫ﻣﺠﻠﻪ داﻧﺸﻜﺪه ﭘﺰﺷﻜﻲ‪ ،‬داﻧﺸﮕﺎه ﻋﻠﻮم ﭘﺰﺷﻜﻲ ﺗﻬﺮان‪ ،‬دوره ‪ ، 69‬ﺷﻤﺎره ‪ ،1‬ﻓﺮوردﻳﻦ ‪1390‬‬


‫ﺗﺎﺛﻴﺮ ﻣﺎﻳﻊ روﻳﻲ ﻟﻨﻔﻮﺳﻴﺖ ‪ T‬در اﻟﻘﺎي ﺑﻠﻮغ ﺳﻠﻮلﻫﺎي دﻧﺪرﻳﺘﻴﻚ و ﺗﻮﻟﻴﺪ ﺳﻠﻮلﻫﺎي ﻣﻮﺛﺮ در اﻳﻤﻮﻧﻮﺗﺮاﭘﻲ ﺗﻮﻣﻮر‬

‫‪PLY-IC ،TNF-α‬‬

‫و‬

‫‪TCM‬‬

‫اﻓﺰاﻳﺶ ﻗﺎﺑﻞ ﻣﻼﺣﻈﻪ اﻧﺪازه ﺳﻠﻮل و ﺗﻌﺪاد‬

‫ﺷﺪت ﻓﻠ���رﺳﺎﻧﺲ‬

‫)‪(MFI‬‬

‫‪5‬‬

‫ﻧﺸﺎن داده ﻣﻲﺷﻮد ﻧﻴﺰ ﻣﻮرد ﺳﻨﺠﺶ ﻗﺮار‬

‫زواﻳﺪ ﺳﻴﺘﻮﭘﻼﺳﻤﻲ و روﻧﺪ ﺷﻨﺎور ﺷﺪن آنﻫﺎ دﻳﺪه ﻣﻲﺷﺪ‪ .‬اﻧﺠﺎم اﻳﻦ‬

‫ﮔﺮﻓﺖ و ﻣﺸﺨﺺ ﮔﺮدﻳﺪ ﺗﻌﺪاد ذرات ﻓﻠﻮرﺳﺎﻧﺲ ﺑﻠﻌﻴﺪه ﺷﺪه ﺗﻮﺳﻂ‬

‫ﺑﻪ‬

‫ﻫﺮ ﻳﻚ از ﺳﻠﻮلﻫﺎي دﻧﺪرﻳﺘﻴﻚ ﺗﻴﻤﺎر ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﮔﺮوه ﻛﻨﺘﺮل ﺑﻪﻣﻴﺰان‬

‫آزﻣﺎﻳﺸﺎت ﺑﻪﺻﻮرت ﻣﻜﺮر ﻧﺸﺎن داد ﻛﻪ ﺣﺪود ‪ %3-10‬از‬

‫‪PBMC‬‬

‫ﺳﻠﻮلﻫﺎﻳﻲ ﺑﺎ وﻳﮋﮔﻲﻫﺎي ﺳﻠﻮل دﻧﺪرﻳﺘﻴﻚ ﺗﺒﺪﻳﻞ ﻣﻲﺷﻮﻧﺪ )ﺷﻜﻞ ‪.(1‬‬

‫اﻧﺪﻛﻲ اﻓﺰاﻳﺶ ﻧﺸﺎن ﻣﻲدﻫﺪ ﻛﻪ اﻳﻦ ﻣﺴﺌﻠﻪ ﻧﺸﺎن دﻫﻨﺪه اﻳﻦ اﺳﺖ ﻛﻪ‬

‫وﻳﮋﮔﻲﻫﺎي ﻓﻨﻮﺗﻴﭙﻲ ﺳﻠﻮلﻫﺎي دﻧﺪرﻳﺘﻴﻚ‪ :‬درﺻﺪ ﺑﻴﺎن ﻣﻮﻟﻜﻮلﻫﺎي‬

‫ﻫﺮ ﭼﻨﺪ ﺗﻌﺪاد ﺳﻠﻮلﻫﺎي ﻓﺎﮔﻮﺳﻴﺘﻮز ﻛﻨﻨﺪه در ﮔﺮوه ﺗﻴﻤﺎر ﻛﻤﺘﺮ ﺑﻮده‬

‫ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از دﺳﺘﮕﺎه‬

‫وﻟﻲ ﻗﺪرت ﻓﺎﮔﻮﺳﻴﺘﻮز آنﻫﺎ ﺑﻪ ازاي ﻫﺮ ﺳﻠﻮل ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬اﻣﺎ اﻳﻦ‬

‫‪،CD83 ،CD80 ،CD14‬‬

‫‪CD86‬‬

‫و‬

‫‪HLA-DR‬‬

‫ﻓﻠﻮﺳﺎﻳﺘﻮﻣﺘﺮي ﻣﻮرد ارزﻳﺎﺑﻲ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺖ ﻛﻪ ﻧﺘﺎﻳﺞ آن ﺑﻪﺻﻮرت‬

‫ﺗﻔﺎوت از ﻧﻈﺮ آﻣﺎري ﻣﻌﻨﻲدار ﻧﺒﻮد )‪) (P<0/05‬ﻧﻤﻮدار ‪.(2‬‬

‫ﻣﻴﺎﻧﮕﻴﻦ درﺻﺪ ﺑﻴﺎن ﻣﻮﻟﻜﻮلﻫﺎ‪ ،‬در ﻧﻤﻮدار ‪ 2‬اراﻳﻪ ﺷﺪه اﺳﺖ‪.‬‬

‫ﺳﻨﺠﺶ ﺗﺤﺮﻳﻚ ﻟﻨﻔﻮﺳﻴﺖ ‪ :T‬ﺑﻪﻣﻨﻈﻮر ﺳﻨﺠﺶ ﻋﻤﻠﻜﺮد ﺳﻠﻮلﻫﺎي‬

‫ﻫﻤﺎنﮔﻮﻧﻪ ﻛﻪ در ﻧﻤﻮدار ‪ 1‬ﻣﺸﺎﻫﺪه ﻣﻲﺷﻮد ﻣﻴﺰان ﺑﻴﺎن ‪ CD14‬از ﻣﻘﺪار‬

‫دﻧﺪرﻳﺘﻴﻚ ﺗﻮﻟﻴﺪ ﺷﺪه در ﺗﻴﻤﺎر و ﮔﺮوه ﻛﻨﺘﺮل‪ ،‬ﺗﻮاﻧﺎﻳﻲ آنﻫﺎ در اﻟﻘﺎء‬

‫‪ %18/26‬در ﮔﺮوه ﻛﻨﺘﺮل ﺑﻪ ﻣﻘﺪار ‪ %12/10‬در ﮔﺮوه ﺗﻴﻤﺎر ﻛﺎﻫﺶ ﻳﺎﻓﺘﻪ‬

‫واﻛﻨﺶ ﻟﻮﻛﻮﺳﻴﺘﻲ آﻟﻮژﻧﻴﻚ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﺷﺪ و ﻧﺘﺎﻳﺞ ﺣﺎﺻﻞ ﻧﺸﺎن داد ﻛﻪ‬

‫ﻛﻪ داراي اﺧﺘﻼف ﻣﻌﻨﻲدار ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪﻫﻢ ﻣﻲﺑﺎﺷﻨﺪ و ﻣﻴﺰان ﺑﻴﺎن ﻣﻮﻟﻜﻮل‬

‫ﺳﻠﻮلﻫﺎي دﻧﺪرﻳﺘﻴﻚ ﺗﻮﻟﻴﺪ ﺷﺪه در ﺗﻴﻤﺎر داراي ﺗﻮاﻧﺎﻳﻲ ﺑﻴﺸﺘﺮ در اﻟﻘﺎء‬

‫از ‪ %16/51‬در ﮔﺮوه ﻛﻨﺘﺮل ﺑﻪ ﻣﻘﺪار ‪ %47/15‬در ﮔﺮوه ﺗﻴﻤﺎر‬

‫ﺗﻜﺜﻴﺮ ﺳﻠﻮلﻫﺎي آﻟﻮژن ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺳﻠﻮلﻫﺎي دﻧﺪرﻳﺘﻴﻚ ﮔﺮوه ﻛﻨﺘﺮل‬

‫اﻓﺰاﻳﺶ ﻳﺎﻓﺘﻪ ﻛﻪ اﻳﻦ اﻓﺰاﻳﺶ داراي اﺧﺘﻼف ﻣﻌﻨﻲدار ﺑﺎ ﮔﺮوه ﻛﻨﺘﺮل‬

‫ﻣﻲﺑﺎﺷﻨﺪ )ﻧﺘﺎﻳﺞ ﺑﻪﺻﻮرت ﻣﻴﺎﻧﮕﻴﻦ ‪ CPM‬در ﻧﻤﻮدار ‪ 3‬ﻧﻤﺎﻳﺶ داده ﺷﺪه‬

‫‪CD80‬‬

‫ﻣﻲﺑﺎﺷﺪ‪ .‬ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ ﻣﻴﺰان ﺑﻴﺎن ﻣﻮﻟﻜﻮل‬

‫‪CD83‬‬

‫از ‪ %21/38‬در ﮔﺮوه‬

‫ﻛﻨﺘﺮل ﺑﻪﻣﻘﺪار ‪ %34/18‬در ﮔﺮوه ﺗﻴﻤﺎر اﻓﺰاﻳﺶ ﻳﺎﻓﺘﻪ ﻛﻪ اﻳﻦ اﻓﺰاﻳﺶ ﻧﻴﺰ‬ ‫داراي اﺧﺘﻼف ﻣﻌﻨﻲدار ﺑﺎ ﮔﺮوه ﻛﻨﺘﺮل ﻣﻲﺑﺎﺷﺪ و ﻣﻴﺰان ﺑﻴﺎن ﻣﻮﻟﻜﻮل‬ ‫‪CD86‬‬

‫از ‪ %13/87‬در ﮔﺮوه ﻛﻨﺘﺮل ﺑﻪﻣﻘﺪار ‪ %26/91‬در ﺗﻴﻤﺎر اﻓﺰاﻳﺶ‬

‫ﻳﺎﻓﺘﻪ اﺳﺖ و ﻧﻴﺰ ﻣﻴﺰان ﺑﻴﺎن ﻣﻮﻟﻜﻮل‬

‫‪HLA-DR‬‬

‫از ‪ %44/11‬در ﮔﺮوه‬

‫اﺳﺖ(‪ ،‬ﻛﻪ ﺗﻔﺎوت آنﻫﺎ از ﻧﻈﺮ آﻣﺎري ﻣﻌﻨﻲدار ﻣﻲﺑﺎﺷﺪ )‪.(P<0/05‬‬ ‫ﺑﺮرﺳﻲ ﺗﻮاﻧﺎﻳﻲ ﺗﻮﻟﻴﺪ ﺳﺎﻳﺘﻮﻛﻴﻦﻫﺎ ﺗﻮﺳﻂ ﺳﻠﻮلﻫﺎ‪ :‬ﻣﻴﺰان ﺗﺮﺷﺢ‬ ‫ﺳﺎﻳﺘﻮﻛﻴﻦ‬

‫‪INF-γ‬‬

‫و‬

‫‪IL-4‬‬

‫از ﻟﻨﻔﻮﺳﻴﺖﻫﺎي ‪ ،T‬ﻛﻪ ﺗﻮﺳﻂ ﺳﻠﻮلﻫﺎي‬

‫دﻧﺪرﻳﺘﻴﻚ ﮔﺮوه ﻛﻨﺘﺮل و ﺗﻴﻤﺎر ﺗﺤﺮﻳﻚ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ ﺑﻪوﺳﻴﻠﻪ ﻛﻴﺖ اﻻﻳﺰا‬ ‫ﻣﻮرد ﺳﻨﺠﺶ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺖ و ﻧﺘﺎﻳﺞ ﻧﺸﺎن داد ﻣﻴﺰان ﺗﺮﺷﺢ ‪ INF-γ‬و‬

‫‪IL-4‬‬

‫ﻛﻨﺘﺮل ﺑﻪﻣﻘﺪار ‪ %70/01‬در ﺗﻴﻤﺎر اﻓﺰاﻳﺶ ﻳﺎﻓﺘﻪ اﺳﺖ ﻛﻪ اﻳﻦ ﻣﻘﺎدﻳﺮ‬

‫ﺗﻮﺳﻂ ﻟﻨﻔﻮﺳﻴﺖﻫﺎي ‪ ،T‬در ﺗﻴﻤﺎر ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﮔﺮوه ﻛﻨﺘﺮل اﻓﺰاﻳﺶ ﻳﺎﻓﺘﻪ‬

‫داراي اﺧﺘﻼف ﻣﻌﻨﻲدار ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﮔﺮوه ﻛﻨﺘﺮل ﻣﻲﺑﺎﺷﻨﺪ‪.‬‬

‫اﺳﺖ )ﻧﻤﻮدار ‪ .(4‬ﻫﻤﺎنﮔﻮﻧﻪ ﻛﻪ در ﻧﻤﻮدار ‪ 5‬ﻣﺸﺨﺺ ﮔﺮدﻳﺪه ﻣﻴﺰان‬

‫ﻗﺪرت ﺑﻴﮕﺎﻧﻪﺧﻮاري ﺳﻠﻮلﻫﺎ‪ :‬ﺳﻨﺠﺶ اﻳﻦ ﺗﺴﺖ ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از روش‬

‫ﺗﺮﺷﺢ‬

‫‪IL-12‬‬

‫در ﺗﻴﻤﺎر ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﮔﺮوه ﻛﻨﺘﺮل اﻓﺰاﻳﺶ ﻳﺎﻓﺘﻪ اﺳﺖ و‬ ‫‪IL-10‬‬

‫ﻓﻠﻮﺳﺎﻳﺘﻮﻣﺘﺮي ﺑﺮرﺳﻲ ﺷﺪ‪ .‬ﻧﺘﺎﻳﺞ ﻓﻠﻮﺳﺎﻳﺘﻮﻣﺘﺮي ﺑﻪدﺳﺖ آﻣﺪه ﻧﺸﺎن داد‬

‫ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ ﻣﻴﺰان ﺗﺮﺷﺢ‬

‫درﺻﺪ ﺑﻴﮕﺎﻧﻪﺧﻮاري ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪﮔﺮوه ﻛﻨﺘﺮل ﻛﺎﻫﺶ ﻳﺎﻓﺘﻪ اﺳﺖ اﻣﺎ در اﻳﻦ‬

‫ﻳﺎﻓﺘﻪ اﺳﺖ ﻫﻤﻴﻦﻃﻮر ﻧﺴﺒﺖ‬

‫ﺗﺤﻘﻴﻖ ﺗﻌﺪاد ذرات ﻓﻠﻮرﺳﺎﻧﺲ ﺑﻠﻌﻴﺪه ﺷﺪه ﺗﻮﺳﻂ ﻫﺮ ﻳﻚ از ﺳﻠﻮل‪-‬‬

‫ﻛﻨﺘﺮل اﻓﺰاﻳﺶ ﻳﺎﻓﺘﻪ اﺳﺖ‪.‬‬

‫در ﺗﻴﻤﺎر ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﮔﺮوه ﻛﻨﺘﺮل ﻛﺎﻫﺶ‬ ‫‪IL-12‬‬

‫ﺑﻪ‬

‫‪IL-10‬‬

‫در ﺗﻴﻤﺎر ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﮔﺮوه‬

‫ﻫﺎي دﻧﺪرﻳﺘﻴﻚ ﺑﻪوﺳﻴﻠﻪ دﺳﺘﮕﺎه ﻓﻠﻮﺳﺎﻳﺘﻮﻣﺘﺮي ﻛﻪ ﺑﻪﺻﻮرت ﻣﻴﺎﻧﮕﻴﻦ‬

‫‪HLA- ،CD86 ،CD80 ،CD83 ،CD14‬‬

‫ﺷﻜﻞ‪ :1-‬ﻣﻘﺎﻳﺴﻪ ﻣﻴﻜﺮوﺳﻜﻮﭘﻲ ﺳﻠﻮلﻫﺎي ﻣﻮﺟﻮد در ﻓﻼﺳﻚﻫﺎي اﻳﺠﺎد ﺷﺪه ﮔﺮوه‬

‫ﻧﻤﻮدار‪ :1-‬ﻣﻴﺎﻧﮕﻴﻦ درﺻﺪ ﺑﻴﺎن ﻣﻮﻟﻜﻮلﻫﺎي‬

‫ﻛﻨﺘﺮل )ﭼﭗ( و ﺗﻴﻤﺎر )راﺳﺖ(‬

‫‪ DR‬در ﺳﻄﺢ ﺳﻠﻮلﻫﺎي دﻧﺪرﻳﺘﻴﻚ ﻛﻨﺘﺮلو ﺗﻴﻤﺎر * اﺧﺘﻼف ﻣﻌﻨﻲدار )‪ (P<0/05‬ﻣﻲﺑﺎﺷﺪ‬

‫ﻣﺠﻠﻪ داﻧﺸﻜﺪه ﭘﺰﺷﻜﻲ‪ ،‬داﻧﺸﮕﺎه ﻋﻠﻮم ﭘﺰﺷﻜﻲ ﺗﻬﺮان‪ ،‬دوره ‪ ، 69‬ﺷﻤﺎره ‪ ،1‬ﻓﺮوردﻳﻦ ‪1390‬‬


‫ﻣﻌﺼﻮﻣﻪ اﺳﺪي و ﻫﻤﻜﺎران‬

‫‪6‬‬

‫ﮔﺮوه ﻛﻨﺘﺮل‬

‫‪MFI‬‬

‫‪1 /4‬‬ ‫‪1 /2‬‬ ‫‪1‬‬ ‫‪0 /8‬‬ ‫‪0 /6‬‬ ‫‪0 /4‬‬ ‫‪0 /2‬‬ ‫‪0‬‬

‫ﮔﺮوه ﻛﻨﺘﺮل‬

‫ﮔﺮوه ﺗﻴﻤﺎر‬

‫‪FITC- Bead positivecells‬‬

‫ﻗﺪرت ﺑﻴﮕﺎﻧﻪﺧﻮاري‬

‫ﮔﺮوه ﺗﻴﻤﺎر‬

‫ﻗﺪرت ﺑﻴﮕﺎﻧﻪﺧﻮاري‬ ‫‪3 /5‬‬ ‫‪3‬‬ ‫‪2 /5‬‬ ‫‪2‬‬ ‫‪1 /5‬‬ ‫‪1‬‬ ‫‪0 /5‬‬ ‫‪0‬‬

‫ﻧﻤﻮدار‪ :2-‬ﻣﻘﺎﻳﺴﻪ ﺑﻴﮕﺎﻧﻪﺧﻮاري در ﺳﻠﻮلﻫﺎي دﻧﺪرﻳﺘﻴﻚ ﮔﺮوه ﻛﻨﺘﺮل و ﺗﻴﻤﺎر )ﺑـﺎ‬ ‫ﻓﻠﻮﺳﺎﻳﺘﻮﻣﺘﺮي(‬ ‫ﻧﻤﻮدار‪ :4-‬ﻧﺘﺎﻳﺞ ﺳﻨﺠﺶ ﺳﺎﻳﺘﻮﻛﻴﻦﻫﺎي ﻟﻨﻔﻮﺳﻴﺖ ‪ T‬ﺑﺎ ﻛﻴﺖ اﻻﻳﺰا‬ ‫واﻛﻨﺶ ﻣﺨﺘﻠﻂ ﻟﻮﻛﻮﺳﻴﺘﻲ‬

‫ﻛﻨﺘﺮل‬

‫‪1DC:10T‬‬

‫‪1DC:20T‬‬

‫ﻧﺴﺒﺖ ‪ DC‬ﺑﻪ‬

‫ﻣﻴﺎﻧﮕﻴﻦ‬

‫ﺗﻴﻤﺎر‬

‫‪CPM‬‬

‫‪75000‬‬ ‫‪70000‬‬ ‫‪65000‬‬ ‫‪60000‬‬ ‫‪55000‬‬ ‫‪50000‬‬ ‫‪45000‬‬ ‫‪40000‬‬ ‫‪35000‬‬ ‫‪30000‬‬ ‫‪1DC:5T‬‬

‫‪T‬‬

‫ﻧﻤﻮدار‪ :3-‬ﻧﺘﺎﻳﺞ واﻛﻨﺶ ﻣﺨﺘﻠﻂ ﻟﻮﻛﻮﺳﻴﺘﻲ )‪ (MLR‬ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از ﻣﺘﻴـﻞ ﺗﺎﻳﻤﻴـﺪﻳﻦ‬ ‫ﻧﺸﺎندار‬

‫ﻧﻤﻮدار‪ :5-‬ﻧﺘﺎﻳﺞ ﺳﻨﺠﺶ ﺳﺎﻳﺘﻮﻛﻴﻦﻫﺎي دﻧﺪرﻳﺘﻴﻚ ﺑﺎ ﻛﻴﺖ اﻻﻳﺰا‬

‫ﺑﺤﺚ‬ ‫از اواﺧﺮ ﻗﺮن ﻧﻮزدﻫﻢ ﺑﻪ ﺑﻌﺪ اﻳﻤﻮﻧﻮﺗﺮاﭘﻲ ﺗﻮﻣﻮر در ﻛﻨﺎر روشﻫﺎي‬

‫اﺳﺘﻔﺎده ﻛﺮدهاﻧﺪ‪ .‬وﻟﻲ از آﻧﺠﺎ ﻛﻪ ﺣﻀﻮر ﻟﻨﻔﻮﺳﻴﺖﻫﺎ و ﻋﻮاﻣﻞ ﺗﺮﺷﺢ‬ ‫‪DC‬‬

‫‪13‬‬

‫ﻣﺘﺪاول درﻣﺎﻧﻲ ﻣﻮرد ﺗﻮﺟﻪ ﻣﺤﻘﻘﻴﻦ و ﺻﺎﺣﺐﻧﻈﺮان ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻪ اﺳﺖ‪،‬‬

‫ﺷﺪه از آنﻫﺎ ﺑﻪ رﺷﺪ و ﺗﻤﺎﻳﺰ ﺳﻠﻮلﻫﺎي‬

‫و از آن زﻣﺎن ﺗﺎﻛﻨﻮن ﻫﻢزﻣﺎن ﺑﺎ ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ ﻋﻠﻮم ﺑﻴﻮﺗﻜﻨﻮﻟﻮژي‪،‬‬

‫ﻣﺬﻛﻮر ﻣﻮرد اﺳﺘﻔﺎده ﻗﺮار ﻧﮕﺮﻓﺖ‪ .‬ﺳﻠﻮلﻫﺎي دﻧﺪرﻳﺘﻴﻚ ﺑﺎﻟﻎ ﻧﻘﺶ‬

‫اﻳﻤﻮﻧﻮﻟﻮژي‪ ،‬ﺑﻴﻮﺷﻴﻤﻲ و ﺑﻴﻮﻟﻮژي ﻣﻮﻟﻜﻮﻟﻲ از روشﻫﺎي ﻣﺨﺘﻠﻔﻲ از‬

‫ﻣﻬﻤﻲ را در اﻳﻤﻨﻲ ﺿﺪ ﺗﻮﻣﻮري اراﻳﻪ ﻣﻲدﻫﻨﺪ‪ .‬ﺗﻮﻟﻴﺪ ﺳﻠﻮلﻫﺎي‬

‫ﺟﻤﻠﻪ اﻧﻮاع واﻛﺴﻦﻫﺎي ﺗﻮﻣﻮري‪ ،‬ﺗﻐﻴﻴﺮ دﻫﻨﺪهﻫﺎي ﭘﺎﺳﺦﻫﺎي‬

‫دﻧﺪرﻳﺘﻴﻚ ﺑﺎﻟﻎ ﭘﺎﻳﺪار ﻣﻲﺗﻮاﻧﺪ ﺑﺮاي ﺳﻠﻮل درﻣﺎﻧﻲ ﻣﻔﻴﺪ ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬

‫ﺑﻴﻮﻟﻮژﻳﻜﻲ‪ ،‬ﺳﺎﻳﺘﻮﻛﻴﻦﻫﺎ‪ ،‬آﻧﺘﻲﺑﺎديﻫﺎي ﻣﻮﻧﻮﻛﻠﻮﻧﺎل و ﻏﻴﺮه ﺑﺮاي‬

‫ﺳﻠﻮلﻫﺎي دﻧﺪرﻳﺘﻴﻚ ﺗﻮﻟﻴﺪ ﺷﺪه در ﻣﺤﻴﻂ آزﻣﺎﻳﺸﮕﺎﻫﻲ ﻗﺪرت‬

‫ﻛﻤﻚ ﻣﻲﻛﻨﺪ‪ ،‬روش‬

‫اﻳﻤﻮﻧﻮﺗﺮاﭘﻲ ﻓﻌﺎل و ﻏﻴﺮ ﻓﻌﺎل ﺑﻬﺮه ﮔﺮﻓﺘﻪاﻧﺪ‪ .‬ﺑﻪدﻧﺒﺎل ﺷﻨﺎﺳﺎﻳﻲ و ﺗﻌﻴﻴﻦ‬

‫ﺗﺤﺮﻳﻚ ﻟﻨﻔﻮﺳﻴﺖ‬

‫وﻳﮋﮔﻲﻫﺎي رﻳﺨﺖﺷﻨﺎﺧﺘﻲ و ﻋﻤﻠﻜﺮدي ﺳﻠﻮلﻫﺎي دﻧﺪرﻳﺘﻴﻚ ﺑﻪﻋﻨﻮان‬

‫ﺳﻄﻮح ﺑﺎﻻﻳﻲ از اﺷﻜﺎل ﻓﻌﺎل ﺑﻴﻮﻟﻮژﻳﻜﻲ ﻣﺜﻞ‬

‫ﺳﻠﻮلﻫﺎي ﺣﺮﻓﻪاي ﻋﺮﺿﻪﻛﻨﻨﺪه آﻧﺘﻲژن ﺗﻮﺟﻪ ﺧﺎﺻﻲ ﺑﻪ اﺳﺘﻔﺎده از اﻳﻦ‬

‫ﻣﻲﺑﺎﺷﺪ‪ .‬ﻣﺎﻳﻊ روﻳﻲ ﻟﻨﻔﻮﺳﻴﺖ ‪ T‬ﺗﺤﺮﻳﻚ ﺷﺪه ﺑﻪﻋﻠﺖ دارا ﺑﻮدن‬

‫ﺳﻠﻮلﻫﺎ در اﻳﻤﻮﻧﻮﺗﺮاﭘﻲ ﺗﻮﻣﻮر ﻣﻌﻄﻮف ﺷﺪه اﺳﺖ‪ 11.‬در اﻳﻦ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ از‬

‫‪IFN-g ،α‬‬

‫ﺳﻠﻮلﻫﺎي ﺗﻚﻫﺴﺘﻪاي ﺧﻮن ﻣﺤﻴﻄﻲ اﻓﺮاد داوﻃﻠﺐ ﻛﻪ ﺑﻌﺪ از دو‬

‫ﻣﺤﺮك ﻣﻲﺑﺎﺷﺪ‪ .‬ﻋﻼوه ﺑﺮ اﻳﻦ‬

‫ﺳﺎﻋﺖ اﻧﻜﻮﺑﺎﺳﻴﻮن در دﻣﺎي‬

‫‪C‬‬

‫‪ 37‬ﺑﻪ ﻓﻼﺳﻚ ﻛﺸﺖ ﭼﺴﺒﻴﺪه ﺑﻮدﻧﺪ‪،‬‬

‫‪T‬‬

‫ﺑﻜﺮ را دارﻧﺪ‪ .‬ﻣﺎﻳﻊ روﻳﻲ ﻟﻨﻔﻮﺳﻴﺖ‬

‫ﺳﺎﻳﺘﻮﻛﻴﻦﻫﺎﻳﻲ ﻧﻈﻴﺮ‬

‫و ﺑﻘﻴﻪ‬

‫‪T‬‬

‫‪12‬‬

‫را ﻣﺨﺼﻮﺻﺎً ﻟﻨﻔﻮﺳﻴﺖﻫﺎ ﺗﺸﻜﻴﻞ ﻣﻲدﻫﻨﺪ‪.‬‬

‫‪CD40 L‬‬

‫‪IL-12, IFN-γ, TNF-α‬‬

‫ﺑﺮاي ﺗﻮﻟﻴﺪ ﺳﻠﻮلﻫﺎي دﻧﺪرﻳﺘﻴﻚ اﺳﺘﻔﺎده ﺷﺪ‪ .‬در ﻃﻲ دو ﺳﺎﻋﺖ‬ ‫ﺣﺪودا ‪ %0/8‬از ﺳﻠﻮلﻫﺎي ﭼﺴﺒﻨﺪه را ﻣﻮﻧﻮﺳﻴﺖﻫﺎي‬

‫‪CD40L, TNF-α, IFN-g‬‬ ‫‪TNF-‬‬

‫ﻗﺎدر ﺑﻪ اﻓﺰاﻳﺶ ﺑﺮوز ﻣﻮﻟﻜﻮلﻫﺎي ﺳﻄﺤﻲ ﭼﺴﺒﻨﺪه و ﻛﻤﻚ‬

‫ﺿﺮوري ﭘﺎﺳﺦ اﻳﻤﻨﻲ ﻧﻈﻴﺮ‬

‫‪CD14‬‬

‫‪T‬‬

‫ﺣﺎوي‬

‫ﻣﺎﻳﻊ روﻳﻲ ﻟﻨﻔﻮﺳﻴﺖﻫﺎي‬

‫ﺗﻮاﻧﺎﻳﻲ اﻟﻘﺎي ﺗﻮﻟﻴﺪ‬

‫و ﻣﻮﻟﻜﻮلﻫﺎي ﺳﻄﺤﻲ‬ ‫‪CD86‬‬

‫‪CD83 ،CD80‬‬

‫و‬

‫ﺗﺤﺮﻳﻚﺷﺪه ﺑﺎ‬

‫‪PHA‬‬

‫‪6‬‬

‫را دارد‪ .‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ‬

‫داراي ﺳﺎﻳﺘﻮﻛﻴﻦﻫﺎي‬

‫ﺑﺮﺧﻲ ﻣﺤﻘﻘﻴﻦ اﺑﺘﺪا‬

‫ﻣﺤﺮك ﺑﺮاي ﺗﻤﺎﻳﺰ و ﺑﻠﻮغ ﺳﻠﻮلﻫﺎي دﻧﺪرﻳﺘﻴﻚ ﻣﻲﺑﺎﺷﺪ‪ .‬ﻳﻚ ﺳﻠﻮل‬

‫‪DC‬‬

‫دﻧﺪرﻳﺘﻴﻚ اﻳﺪهآل ﺑﺮاي اﻳﻤﻮﻧﻮﺗﺮاﭘﻲ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺘﻮاﻧﺪ ﺑﻌﺪ از ﺑﻠﻮغ و ﺑﻪﻋﻨﻮان‬

‫ﻣﻮﻧﻮﺳﻴـﺖﻫﺎي ﺧﻮن ﻣﺤﻴـﻄﻲ ﺟـﺪا ﻛـﺮده و ﺳـﭙﺲ ﺑـﺮاي ﺗﻮﻟﻴـﺪ‬

‫ﻣﺠﻠﻪ داﻧﺸﻜﺪه ﭘﺰﺷﻜﻲ‪ ،‬داﻧﺸﮕﺎه ﻋﻠﻮم ﭘﺰﺷﻜﻲ ﺗﻬﺮان‪ ،‬دوره ‪ ، 69‬ﺷﻤﺎره ‪ ،1‬ﻓﺮوردﻳﻦ ‪1390‬‬


‫ﺗﺎﺛﻴﺮ ﻣﺎﻳﻊ روﻳﻲ ﻟﻨﻔﻮﺳﻴﺖ ‪ T‬در اﻟﻘﺎي ﺑﻠﻮغ ﺳﻠﻮلﻫﺎي دﻧﺪرﻳﺘﻴﻚ و ﺗﻮﻟﻴﺪ ﺳﻠﻮلﻫﺎي ﻣﻮﺛﺮ در اﻳﻤﻮﻧﻮﺗﺮاﭘﻲ ﺗﻮﻣﻮر‬

‫ﻳﻜﻲ از ﻣﺸﺨﺼﻪﻫﺎي اﺻﻠﻲ ﺑﻠﻮغ‪ ،‬ﺳﻠﻮلﻫﺎي‬

‫‪T‬‬

‫اﺧﺘﺼﺎﺻﻲ را در‬

‫‪MLR‬‬

‫ﻧﺘﺎﻳﺞ‬

‫‪7‬‬

‫)واﻛﻨﺶ ﻣﺨﺘﻠﻂ ﻟﻮﻛﻮﺳﻴﺘﻲ( آﻟﻮژﻧﻴﻚ ﻣﺸﺨﺺ ﮔﺮدﻳﺪ‪،‬‬

‫ﺗﺤﺮﻳﻚ ﻛﻨﺪ ﻛﻪ اﺑﺰارﻫﺎي آن ﺑﺮاي اﻳﻦ اﻣﺮ‪ ،‬ﻣﻮﻟﻜﻮلﻫﺎي ﻛﻤﻚ ﻣﺤﺮك‬

‫ﺳﻠﻮلﻫﺎي ﺗﻮﻟﻴﺪ ﺷﺪه در ﺗﻴﻤﺎر ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﻛﻨﺘﺮل‪ ،‬ﻟﻨﻔﻮﺳﻴﺖﻫﺎي ﻣﺠﺎور‬

‫ﻣﺜﻞ ‪ ،CD80/86 ،CD40‬ﻣﻮﻟﻜﻮلﻫﺎي ﭼﺴﺒﻨﺪﮔﻲ و ﺳﺎﻳﺘﻮﻛﻴﻦﻫﺎﻳﻲ ﻣﺜﻞ‬

‫را ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺗﺤﺮﻳﻚ ﻛﺮده ﺑﻮدﻧﺪ و ﺳﺒﺐ ﺗﻜﺜﻴﺮ ﺑﻴﺸﺘﺮي ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ اﻳﻦ‬

‫ﻣﻲﺑﺎﺷﺪ‪ .‬از ﻃﺮﻓﻲ ﺳﻠﻮلﻫﺎي دﻧﺪرﻳﺘﻴﻚ ﺑﺎﻟﻎ ﻣﻲﺑﺎﻳﺴﺖ داراي‬

‫ﻣﺴﺌﻠﻪ ﻧﺸﺎن ﻣﻲدﻫﺪ ﺳﻠﻮلﻫﺎي دﻧﺪرﻳﺘﻴﻚ ﺗﻴﻤﺎر داراي ﺗﻮاﻧﺎﻳﻲ ﺑﻴﺸﺘﺮ‬

���‪IL-12‬‬

‫ﻣﻘﺎدﻳﺮ ﻛﺎﻫﺶ ﻳﺎﻓﺘﻪاي از ‪ CD14‬ﺑﺮ ﺳﻄﺢ ﺧﻮد ﺑﺎﺷﻨﺪ‪ ،‬ﻛﻪ اﻳﻦ ﻛﺎﻫﺶ در‬ ‫ﺣﻴﻦ ﺑﻠﻮغ و ﺑﻪ واﺳﻄﻪ ﻛﺎﻫﺶ ﻧﺴﺨﻪﺑﺮداري از ژن‬

‫‪CD14‬‬

‫ﺑﺮ اﺛﺮ‬

‫‪IL-4‬‬

‫در ﺗﺤﺮﻳﻚ ﻟﻨﻔﻮﺳﻴﺖﻫﺎي‬

‫‪T‬‬

‫ﺑﻜﺮ ﻣﻲﺑﺎﺷﻨﺪ ﻛﻪ اﻳﻦ ﻣﺴﺌﻠﻪ ﺑﻪﻋﻠﺖ ﺑﻠﻮغ‬

‫ﺑﻬﺘﺮ اﻳﻦ ﺳﻠﻮلﻫﺎ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﮔﺮوه ﻛﻨﺘﺮل ﻣﻲﺑﺎﺷﺪ‪ DC .‬ﻓﻌﺎل ﺷﺪه‬

‫‪IL-12‬‬

‫اﺿﺎﻓﻪ ﺷﺪه‪ ،‬رخ ﻣﻲدﻫﺪ‪ 14.‬از دﻳﮕﺮ ﺷﺎﺧﺺﻫﺎي ﺳﻠﻮلﻫﺎي دﻧﺪرﻳﺘﻴﻚ‪،‬‬

‫ﺗﻮﻟﻴﺪ و ﺑﺎﻋﺚ ﺗﺮﺷﺢ ‪ IFN-γ‬ﺑﻪوﺳﻴﻠﺔ ﺳﻠﻮلﻫﺎي ‪ T‬ﻣﻲﺷﻮد‪ .‬در ﺑﺮرﺳﻲ‬

‫در ﺳﻄﺢ اﻳﻦ ﺳﻠﻮلﻫﺎ اﺷﺎره ﻛﺮد‪ ،‬اﻳﻦ‬

‫ﭘﺎﺳﺦ اﻳﻤﻨﻲ ﺑﺮ ﻋﻠﻴﻪ آﻧﺘﻲژنﻫﺎي ﺗﻮﻣﻮري ﻳﻜﻲ از ﻣﻌﻴﺎرﻫﺎي ارزﻳﺎﺑﻲ‬

‫ﻣﻮﻟﻜﻮل ﺳﻄﺤﻲ ﺟﺰو اﺑﺮﺧﺎﻧﻮاده اﻳﻤﻮﻧﻮﮔﻠﻮﺑﻮﻟﻴﻦﻫﺎ ﺑﻮده و ﻫﻨﻮز ﻧﻘﺶ‬

‫ﺳﻨﺠﺶ ﺳﺎﻳﺘﻮﻛﻴﻦ ﺗﻮﻟﻴﺪ ﺷﺪه ﺗﻮﺳﻂ ﺳﻠﻮلﻫﺎي ﺣﺴﺎس ﺷﺪه اﺳﺖ‬

‫اﺻﻠﻲ آن در ﻫﺎﻟﻪاي از اﺑﻬﺎم اﺳﺖ‪ .‬اﻟﺒﺘﻪ ﺑﻪﻧﻈﺮ ﻣﻲرﺳﺪ اﻳﻦ ﻣﻮﻟﻜﻮل‬

‫ﻧﮕﺎﻫﻲ ﺑﻪ اﻳﻦ ﻣﻄﺎﻟﻌﺎت ﻧﺸﺎن ﻣﻲدﻫﺪ ﻛﻪ در اﻏﻠﺐ ﻣﻮارد ‪ IL-4‬و‬

‫‪IFN-‬‬

‫ﺳﻄﺤﻲ در ﺗﻨﻈﻴﻢ اﻳﻤﻨﻲ ﺳﻠﻮﻟﻲ ﺑﻲﺗﺎﺛﻴﺮ ﻧﺒﺎﺷﺪ‪ 15.‬از دﻳﮕﺮ ﻣﺸﺨﺼﻪﻫﺎي‬

‫ﺑﻪﻋﻨﻮان ﻧﻤﺎﻳﻨﺪﮔﺎن ﺗﻴﭗﻫﺎي ﺳﺎﻳﺘﻮﻛﻴﻨﻲ دﻧﺪرﻳﺘﻴﻚ ﺗﻴﭗ ‪ 2‬و دﻧﺪرﻳﺘﻴﻚ‬

‫‪MHC II‬‬

‫ﺗﻴﭗ ‪ 1‬ﻣﻮرد ﺳﻨﺠﺶ واﻗﻊ ﺷﺪهاﻧﺪ‪ 14.‬ﻳﻜﻲ از ﻋﻮاﻣﻠﻲ ﻛﻪ در ﺗﻌﻴﻴﻦ ﺗﻴﭗ‬

‫در ﺳﻄﺢ اﻳﻦ ﺳﻠﻮلﻫﺎ ﻣﻲﺑﺎﺷﺪ ﻛﻪ در ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﺣﺎﺿﺮ‪ ،‬ﺑﻴﺎن اﻳﻦ ﻣﻮﻟﻜﻮل‬

‫ﭘﺎﺳﺦﻫﺎي اﻳﻤﻨﻲ ﻣﻮرد ﺑﺮرﺳﻲ ﻗﺮار ﻣﻲﮔﻴﺮد‪ ،‬ﻧﻮع ﺳﺎﻳﺘﻮﻛﻴﻨﻲ اﺳﺖ ﻛﻪ‬

‫ﻣﻲﺗﻮان ﺑﻪ ﺑﻴﺎن ﻣﻮﻟﻜﻮل‬

‫‪CD83‬‬

‫ﻣﻮرد ﺑﺤﺚ در ﻣﻮرد ﺳﻠﻮلﻫﺎي دﻧﺪرﻳﺘﻴﻚ ﺑﺎﻟﻎ‪ ،‬اﻓﺰاﻳﺶ ﺑﻴﺎن‬

‫در ﻗﺎﻟﺐ ﺳﻨﺠﺶ ﻣﻴﺰان ﺑﺮوز ‪ HLA-DR‬در ﺳﻄﺢ ﺳﻠﻮلﻫﺎي ﺗﻮﻟﻴﺪ ﺷﺪه‬

‫ﺗﻮﺳﻂ ﺳﻠﻮلﻫﺎي دﻧﺪرﻳﺘﻴﻚ ﺑﺎﻟﻎ و ﻳﺎ ﻟﻨﻔﻮﺳﻴﺖﻫﺎي‬

‫ﺑﺮرﺳﻲ ﺷﺪ‪ 8.‬در اﻳﻦ ﺗﺤﻘﻴﻖ ﻣﺸﺨﺺ ﮔﺮدﻳﺪ ﻛﻪ ﺳﻠﻮلﻫﺎي دﻧﺪرﻳﺘﻴﻚ‬

‫ﺗﻮﺳﻂ آنﻫﺎ ﺗﻮﻟﻴﺪ ﻣﻲﺷﻮد‪ .‬اﮔﺮ ﺳﻠﻮلﻫﺎي دﻧﺪرﻳﺘﻴﻚ در ﻃﻲ ﺑﻠﻮغ ﺑﻪ‬

‫ﻛﻪ ﺑﺎ ﻛﻤﻚ ﻣﺎﻳﻊ روﻳﻲ ﺳﻠﻮلﻫﺎي ﻟﻨﻔﻮﺳﻴﺖ‬

‫‪T‬‬

‫ﺑﻠﻮغ ﻳﺎﻓﺘﻨﺪ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ‬

‫ﮔﺮوه ﻛﻨﺘﺮل اﻓﺰاﻳﺶ ﻣﻌﻨﻲدار از ﻟﺤﺎظ آﻣﺎري در ﺑﺮوز ﻣﻮﻟﻜﻮلﻫﺎي‬

‫ﺧﻮاﻫﺪ ﺑﻮد و ﺑﺮﻋﻜﺲ اﮔﺮ ﻣﻴﺰان ﺗﻮﻟﻴﺪ‬

‫‪IL-10‬‬

‫ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ‬

‫‪IL-12‬‬

‫ﺑﻴﺸﺘﺮ‬

‫ﻧﺸﺎن ﻣﻲدﻫﻨﺪ‪ .‬ﻣﺸﺨﺼﻪ‬

‫ﺑﻌﺪي ﺑﻠﻮغ‪ ،‬ﻗﺪرت ﺑﻴﮕﺎﻧﻪﺧﻮاري ﺳﻠﻮلﻫﺎي دﻧﺪرﻳﺘﻴﻚ ﻣﻲﺑﺎﺷﺪ ﻛﻪ‬

‫‪17‬‬

‫ﺳﻄﺤﻲ‬

‫‪CD86 ،CD83 ،CD80‬‬

‫ﺣﺮﻛﺖ ﻛﻨﻨﺪ ﻣﻴﺰان ﺗﻮﻟﻴﺪ‬

‫ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ‬

‫‪IL-10‬‬

‫ﺑﻴﺸﺘﺮ‬

‫ﺑﺎﺷﺪ ﺳﻠﻮلﻫﺎي دﻧﺪرﻳﺘﻴﻚ ﺑﻪﺳﻤﺖ ‪ DC2‬ﺧﻮاﻫﻨﺪ رﻓﺖ‪ DC1 .‬در اﻟﻘﺎي‬

‫و‬

‫‪HLA-DR‬‬

‫ﺳﻤﺖ‬

‫‪DC1‬‬

‫‪IL-12‬‬

‫‪T‬‬

‫ﺗﺤﺮﻳﻚ ﺷﺪه‬

‫ﭘﺎﺳﺦ اﻳﻤﻨﻲ ﺳﻠﻮﻟﻲ و ﻣﺒﺎرزه ﺑﺎ ﭘﺎﺗﻮژنﻫﺎي داﺧﻞ ﺳﻠﻮﻟﻲ ﻣﻮﺛﺮ اﺳﺖ‪.‬‬ ‫‪T‬‬

‫ﺗﺤﺮﻳﻚ ﺷﺪه‬

‫اﻧﺘﻈﺎر ﻣﻲرود ﺳﻠﻮلﻫﺎي دﻧﺪرﻳﺘﻴﻚ ﺑﺎ ﺗﻐﻴﻴﺮ وﺿﻌﻴﺖ از ﺣﺎﻟﺖ ﻧﺎﺑﺎﻟﻎ ﺑﻪ‬

‫ﺑﺎ اﻳﻦ ﻫﺪف در اﻳﻦ ﺗﺤﻘﻴﻖ از ﻣﺎﻳﻊ روﻳﻲ ﻟﻨﻔﻮﺳﻴﺖ‬

‫ﺑﺎﻟﻎ‪ ،‬ﻗﺪرت ﺑﻴﮕﺎﻧﻪﺧﻮاري و ﺗﻤﺎﻣﻲ وﻳﮋﮔﻲﻫﺎي ﻻزم ﺑﺮاي اﺧﺬ آﻧﺘﻲژن‬

‫ﺑﺮاي اﻟﻘﺎي ﭘﻮﻻرﻳﺰاﺳﻴﻮن ﺳﻠﻮلﻫﺎي دﻧﺪرﻳﺘﻴﻚ اﺳﺘﻔﺎده ﺷﺪه‪،‬‬

‫از ﺟﻤﻠﻪ ﮔﻴﺮﻧﺪهﻫﺎي ﺳﻄﺤﻲ ﻻزم ﺑﺮاي اﻳﻦ ﻛﺎر را از دﺳﺖ داده و در‬

‫ﻫﻤﺎنﮔﻮﻧﻪ ﻛﻪ در ﺑﺨﺶ ﻧﺘﺎﻳﺞ ﺑﻴﺎن ﺷﺪ ﺣﻀﻮر اﻳﻦ ﻣﺎﻳﻊ روﻳﻲ ﺑﺎ اﻳﻦﻛﻪ‬

‫ﻋﻮض ﻗﺪرت ﻋﺮﺿﻪ آﻧﺘﻲژن و ﻧﻬﺎﻳﺘﺎً ﺗﺤﺮﻳﻚ ﺳﻠﻮلﻫﺎي‬

‫‪T‬‬

‫را ﺗﻘﻮﻳﺖ‬

‫ﻛﻨﻨﺪ‪ 16.‬در اﻳﻦ ﺗﺤﻘﻴﻖ ﺗﻌﺪاد ذرات ﻓﻠﻮرﺳﺎﻧﺲ ﺑﻠﻌﻴﺪه ﺷﺪه ﺗﻮﺳﻂ ﻫﺮ‬ ‫ﻳﻚ از ﺳﻠﻮلﻫﺎي دﻧﺪرﻳﺘﻴﻚ ﺑﻪوﺳﻴﻠﻪ دﺳﺘﮕﺎه ﻓﻠﻮﺳﺎﻳﺘﻮﻣﺘﺮي ﻛﻪ‬ ‫ﺑﻪﺻﻮرت ﻣﻴﺎﻧﮕﻴﻦ ﺷﺪت ﻓﻠﻮرﺳﺎﻧﺲ‬

‫‪Mean Fluorescence Intensity‬‬

‫)‪ (MFI‬ﻧﺸﺎن داده ﻣﻲﺷﻮد ﻣﻮرد ﺳﻨﺠﺶ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺖ و ﻣﺸﺨﺺ ﮔﺮدﻳﺪ‬

‫ﺑﺎﻋﺚ اﻓﺰاﻳﺶ ﺗﻮﻟﻴﺪ ﻫﺮ دو ﺳﺎﻳﺘﻮﻛﻴﻦ‬

‫‪IL-10‬‬

‫و‬

‫‪IL-12‬‬

‫ﺷﺪه ﺑﻮد وﻟﻲ‬

‫ﺗﻮﻟﻴﺪ ‪ IL-10‬ﻛﻤﺘﺮ ﺑﻮد ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ﻧﺴﺒﺖ ‪ IL-12‬ﺑﻪ ‪ IL-10‬اﻓﺰاﻳﺶ ﻳﺎﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬‬ ‫ﻟﻨﻔﻮﺳﻴﺖﻫﺎي‬

‫‪T‬‬

‫در ﭘﺎﺳﺦ ﺑﻪ ﺗﺤﺮﻳﻜﺎت آﻧﺘﻲژﻧﻲ در داﺧﻞ و ﺧﺎرج از‬

‫ﺑﺪن ﺑﻪ ﺗﻮﻟﻴﺪ اﻧﻮاع ﺳﺎﻳﺘﻮﻛﻴﻦﻫﺎ ﻣﻲﭘﺮدازﻧﺪ ﺑﺮ اﺳﺎس‪ ،‬ﻧﻮع‪ ،‬ﻣﻘﺪار و‬ ‫ﻣﺴﻴﺮ ﻋﺮﺿﺔ آﻧﺘﻲژن و ﻧﻴﺰ ﻣﺤﻴﻂ ﻇﺮﻳﻒ اﻃﺮاف ﺳﻠﻮلﻫﺎي‬ ‫‪T‬‬

‫‪T‬‬

‫ﺑﻪﻫﻤﺮاه‬

‫ﻳﻌﻨﻲ ‪ Th1‬و ‪ Th2‬را اﻟﻘﺎء‬

‫ﺗﻌﺪاد ذرات ﻓﻠﻮرﺳﺎﻧﺲ ﺑﻠﻌﻴﺪه ﺷﺪه ﺗﻮﺳﻂ ﻫﺮ ﻳﻚ از ﺳﻠﻮلﻫﺎي‬

‫ﺗﺤﺮﻳﻜﺎت ﺳﺎﻳﺮ ﺳﻠﻮلﻫﺎ دو ﻧﻮع ﺳﻠﻮل‬

‫دﻧﺪرﻳﺘﻴﻚ ﺗﻴﻤﺎر ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﮔﺮوه ﻛﻨﺘﺮل اﻓﺰاﻳﺶ ﻧﺸﺎن ﻣﻲدﻫﻨﺪ ﻛﻪ اﻳﻦ‬

‫ﻣﻲﺷﻮد ﻛﻪ ﻫﺮ ﻛﺪام از آنﻫﺎ اﻧﻮاع ﺧﺎﺻﻲ از ﺳﺎﻳﺘﻮﻛﻴﻦ را ﺗﺮﺷﺢ‬

‫ﻣﺴﺌﻠﻪ ﻧﺸﺎندﻫﻨﺪه اﻳﻦ اﺳﺖ ﻛﻪ ﻫﺮ ﭼﻨﺪ ﺗﻌﺪاد ﺳﻠﻮلﻫﺎي ﻓﺎﮔﻮﺳﻴﺘﻮز‬

‫ﻣﻲﻛﻨﻨﺪ‬

‫ﺑﻪﻋﻨﻮان ﺳﺎﻳﺘﻮﻛﻴﻦ ﺷﺎﺧﺺ ‪ Th1‬و‬

‫ﻛﻨﻨﺪه در ﺗﻴﻤﺎرﻫﺎ ﻛﻤﺘﺮ ﺑﻮده وﻟﻲ ﻗﺪرت ﻓﺎﮔﻮﺳﻴﺘﻮز آنﻫﺎ ﺑﻪ ازاي ﻫﺮ‬

‫ﺳﺎﻳﺘﻮﻛﻴﻦ ﺷﺎﺧﺺ ‪ Th2‬ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﻣﻲﺷﻮﻧﺪ‪ .‬در اﻳﻤﻮﻧﻮﻟﻮژي ﺗﻮﻣﻮر اﻟﻘﺎء‬

‫ﺳﻠﻮل ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﻮده اﺳﺖ‪ .‬ﻳﻜﻲ دﻳﮕﺮ از ﺷﺎﺧﺺﻫﺎي ﻣﻮرد ﺑﺤﺚ در‬

‫ﭘﺎﺳﺦ ‪ Th1‬و در ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺗﻘﻮﻳﺖ اﻳﻤﻨﻲ ﺳﻠﻮﻟﻲ ﺑﺎ واﺳﻄﺔ ﺳﺎﻳﺘﻮﻛﻴﻦﻫﺎﻳﻲ‬

‫ﻣﻮرد ﺑﻠﻮغ ﺳﻠﻮلﻫﺎي دﻧﺪرﻳﺘﻴﻚ ﻗﺪرت ﺗﺤﺮﻳﻜﻲ ﺳﻠﻮلﻫﺎي دﻧﺪرﻳﺘﻴﻚ‬

‫ﭼﻮن ‪ IL-2 ،IFN-‬و ﻏﻴﺮه ﺑﺎ ﺗﻘﻮﻳﺖ ﭘﺎﺳﺦ ﺿﺪ ﺗﻮﻣﻮري‪ ،‬ﺗﺤﻠﻴﻞ ﺗﻮﻣﻮر‬

‫در ﺗﻜﺜﻴﺮ ﻟﻨﻔﻮﺳﻴﺖﻫﺎي‬

‫‪T‬‬

‫ﻣﻲﺑﺎﺷﺪ ﻛﻪ در اﻳﻦ ﺗﺤﻘﻴﻖ ﭘﺲ از ﻣﻘﺎﻳﺴﻪ‬

‫‪IFN-‬‬

‫‪19‬و‪18‬‬

‫ﻫﻤﺮاه اﺳﺖ‪.‬‬

‫ﺑﺮ اﻳﻦ ﻣﺒﻨﺎ در اﻳﻦ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﺳﻨﺠﺶ‬

‫‪IL-4‬‬

‫‪IL-4‬‬

‫ﺑﻪﻋﻨﻮان‬

‫و‬

‫‪IFN-‬‬

‫ﻣﺠﻠﻪ داﻧﺸﻜﺪه ﭘﺰﺷﻜﻲ‪ ،‬داﻧﺸﮕﺎه ﻋﻠﻮم ﭘﺰﺷﻜﻲ ﺗﻬﺮان‪ ،‬دوره ‪ ، 69‬ﺷﻤﺎره ‪ ،1‬ﻓﺮوردﻳﻦ ‪1390‬‬


‫ﻫﻤﻜﺎران‬ ‫اﺳﺪي و‬ Asadi M. et‫ﺼﻮﻣﻪ‬ al. ‫ﻣﻌ‬

8

‫ ﺗﺎﺛﻴﺮ ﻣﺜﺒﺖ‬،T ‫ﺗﺤﻘﻴﻖ ﻧﺸﺎن ﻣﻲدﻫﺪ ﻛﻪ ﻣﺎﻳﻊ روﻳﻲ ﺳﻠﻮلﻫﺎي ﻟﻨﻔﻮﺳﻴﺖ‬

‫ ﻣﻮرد ﺳﻨﺠﺶ ﻗﺮار‬Th2 ‫ و‬Th1 ‫ﺑﻪﻋﻨﻮان ﻧﻤﺎﻳﻨﺪﮔﺎن ﺗﻴﭗﻫﺎي ﺳﺎﻳﺘﻮﻛﻴﻨﻲ‬

‫ﺑﺮ ﻋﻤﻠﻜﺮد و ﻓﻨﻮﺗﻴﭗ ﺳﻠﻮلﻫﺎي دﻧﺪرﻳﺘﻴﻚ ﻣﺸﺘﻖ از ﻣﻮﻧﻮﺳﻴﺖ ﺧﻮن‬

‫در‬

INF-γ

‫ ﺳﻠﻮلﻫﺎي دﻧﺪرﻳﺘﻴﻚ‬.‫دارد و ﺑﺎﻋﺚ اﻟﻘﺎي ﺑﻠﻮغ در اﻳﻦ ﺳﻠﻮلﻫﺎ ﻣﻲﺷﻮد‬

‫ﻧﻴﺰ‬

IL-4

.‫ ﺑﻮده ﻛﻪ در اﻳﻤﻮﻧﻮﺗﺮاﭘﻲ ﺗﻮﻣﻮر ﻣﻮﺛﺮ ﻣﻲﺑﺎﺷﻨﺪ‬DC1 ‫ﺗﻮﻟﻴﺪ ﺷﺪه از ﻧﻮع‬

‫و‬

‫ﺑﻪ‬

IL-4

‫ﮔﺮﻓﺖ و ﻣﺸﺎﻫﺪه ﮔﺮدﻳﺪ ﻛﻪ ﻣﻴﺰان ﺗﺮﺷﺢ ﺳﺎﻳﺘﻮﻛﻴﻦ‬

INF-γ

‫ﺗﻴﻤﺎر ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﮔﺮوه ﻛﻨﺘﺮل اﻓﺰاﻳﺶ ﻳﺎﻓﺘﻪ و ﻧﺴﺒﺖ‬

‫ اﻳﻦ‬.‫ ﻣﻲﺑﺎﺷﺪ‬Th1 ‫اﻓﺰاﻳﺶ ﻳﺎﻓﺘﻪ ﺑﻮد ﻛﻪ ﻧﺸﺎندﻫﻨﺪه ﺗﻴﭗﻫﺎي ﺳﺎﻳﺘﻮﻛﻴﻨﻲ‬

References 1. Inaba K, Inaba M, Deguchi M, Hagi K, Yasumizu R, Ikehara S, et al. Granulocytes, macrophages, and dendritic cells arise from a common major histocompatibility complex class II-negative progenitor in mouse bone marrow. Proc Natl Acad Sci U S A 1993;90(7):3038-42. 2. Brossart P, Bevan MJ. Presentation of exogenous protein antigens on major histocompatibility complex class I molecules by dendritic cells: pathway of presentation and regulation by cytokines. Blood 1997;90(4):1594-9. 3. Heufler C, Koch F, Stanzl U, Topar G, Wysocka M, Trinchieri G, et al. Interleukin-12 is produced by dendritic cells and mediates T helper 1 development as well as interferon-gamma production by T helper 1 cells. Eur J Immunol 1996;26(3):659-68. 4. Paglia P, Chiodoni C, Rodolfo M, Colombo MP. Murine dendritic cells loaded in vitro with soluble protein prime cytotoxic T lymphocytes against tumor antigen in vivo. J Exp Med 1996;183(1):317-22. 5. Lu L, McCaslin D, Starzl TE, Thomson AW. Bone marrow-derived dendritic cell progenitors (NLDC 145+, MHC CLASS II+, B7-1dim, B7-2-) induce alloantigen-specific hyporesponsiveness in murine T lymphocytes. Transplantation 2003;60(12):1539-45. 6. Kato K, Takaue Y, Wakasugi H. T-cell-conditioned medium efficiently induces the maturation and function of human dendritic cells. J Leukoc Biol 2001;70(6):941-9. 7. Dudda JC, Simon JC, Martin S. Dendritic cell immunization route determines CD8+ T cell trafficking to inflamed skin: role for tissue microenvironment and dendritic cells in establishment of T cellhoming subsets. J Immunol 2004;172(2):857-63. 8. Stick SM, Holt PG. The airway epithelium as immune modulator: the LARC ascending. Am J Respir Cell Mol Biol 2003;28(6):641-4. 9. Kato K, Takaue Y, Wakasugi H. T-cell-conditioned medium efficiently induces the maturation and function of human dendritic cells. J Leukoc Biol 2001;70(6):941-9.

10. Hsu FJ, Benike C, Fagnoni F, Liles TM, Czerwinski D, Taidi B, et al. Vaccination of patients with B-cell lymphoma using autologous antigen-pulsed dendritic cells. Nat Med 1996;2(1):52-8. 11. Goxe B, Latour N, Chokri M, Abastado JP, Salcedo M. Simplified method to generate large quantities of dendritic cells suitable for clinical applications. Immunol Invest 2000;29(3):319-36. 12. Banchereau J, Steinman RM. Dendritic cells and the control of immunity. Nature 1998;392(6673):245-52. 13. Kiertscher SM, Luo J, Dubinett SM, Roth MD. Tumors promote altered maturation and early apoptosis of monocyte-derived dendritic cells. J Immunol 2000;164(3):1269-76. 14. Bitton RJ. Cancer vaccines: a critical review on clinical impact. Curr Opin Mol Ther 2004;6(1):17-26. 15. Banchereau J, Steinman RM. Dendritic cells and the control of immunity. Nature 1998;392(6673):245-52. 16. Grégoire M, Ligeza-Poisson C, Juge-Morineau N, Spisek R. Anticancer therapy using dendritic cells and apoptotic tumour cells: pre-clinical data in human mesothelioma and acute myeloid leukaemia. Vaccine 2003;21(7-8):791-4. 17. Steinbrink K, Wölfl M, Jonuleit H, Knop J, Enk AH. Induction of tolerance by IL-10-treated dendritic cells. J Immunol 1997;159(10):4772-80. 18. Macatonia SE, Hosken NA, Litton M, Vieira P, Hsieh CS, Culpepper JA, et al. Dendritic cells produce IL-12 and direct the development of Th1 cells from CD4+ T cells. J Immunol 1995:154:5071. 19. Delirezh N, Moazzeni SM, Shokri F, Shokrgozar MA, Atri M, Kokhaei P. Autologous dendritic cells loaded with apoptotic tumor cells induce T cell-mediated immune responses against breast cancer in vitro. Cell Immunol 2009;257(1-2):23-31.

1390 ‫ ﻓﺮوردﻳﻦ‬،1 ‫ ﺷﻤﺎره‬، 69 ‫ دوره‬،‫ داﻧﺸﮕﺎه ﻋﻠﻮم ﭘﺰﺷﻜﻲ ﺗﻬﺮان‬،‫ﻣﺠﻠﻪ داﻧﺸﻜﺪه ﭘﺰﺷﻜﻲ‬


Tehran University Medical Journal; Vol. 69, No. 1, April 2011: 1-9

The effects of T-cell conditioned media on the induction of dendritic cell (DC1) maturation for effective tumor immunotherapy

Masoumeh Asadi MSc.1* Farah Farokhi PhD.1 Meysam Ganji Bakhsh MSc.1 Nowruz Delirezh PhD.2 Vahid Nejati PhD.1 Keykavos Gholami MSc.1 1- Department of Biology and Embryology, Faculty of Science, Urmia University, Urmia, Iran. 2- Department of Immunology, Faculty of Veterinary Medicine, Urmia University, Urmia, Iran.

Abstract

Received: January 08, 2011 Accepted: February 05, 2011

Background: Nowadays, dendritic cells (DC) are used for tumor immunotherapy as they can induce immune responses against tumor cells. In this research, we comprehensively studied the maturation stimulus addition, PHA-activated T-cell (PHATCM) conditioned medium, autologous monocyte-conditioned medium (MCM) and TNF-α for their ability to promote uniformly mature dendritic cells that elicit T-cell responses. Methods: Plastic adherent monocytes were cultured with granulocyte-macrophage colony stimulating factor (GM-CSF) and interleukin-4 (IL-4) for five days and two days with monocyte-conditioned medium (MCM), tumor necrotizing factor-α (TNF-α) without TCM (PHA-activated T-cell conditioned medium). Phenotypic and functional analyses were carried out using anti-CD14, anti-CD80, anti-CD86, anti-CD83 monoclonal antibodies. Phagocytic activity, mixed lymphocyte reaction (MLR) and cytokine production were also evaluated. Results: The generated dendritic cells had high expression of surface molecules i.e. CD80, CD83, CD86 and HLA-DR. Moreover, the cells had low phagocytic and high Tlymphocyte stimulating activities. Measurement of the produced cytokines showed the generation of type-1 dendritic cells (DC1) in the study. Conclusion: The findings indicated that more efficient maturation of dendritic cells could be achieved by the use of PHA-activated T-lymphocyte conditioned medium in the culture medium. The aforesaid supernatant can be used as a maturation factor for the production of efficient dendritic cells with the ability to be used for tumor immunotherapy. This conditioned medium can provide new strategies and evolve into more advance tools for the generation of dendritic cells in vitro for tumor immunotherapy. Keywords: Conditioned media, dendritic cells, T-lymphocyte, tumor immunotherapy.

*

Corresponding author: Dept. of Biology, Faculty of Science, Urmia University, Urmia, Iran, Postal Code: 5715915199 Tel: +98-935-7860101 email: masome.asadi@gmail.com

1390 ‫ ﻓﺮوردﻳﻦ‬،1 ‫ ﺷﻤﺎره‬، 69 ‫ دوره‬،‫ داﻧﺸﮕﺎه ﻋﻠﻮم ﭘﺰﺷﻜﻲ ﺗﻬﺮان‬،‫ﻣﺠﻠﻪ داﻧﺸﻜﺪه ﭘﺰﺷﻜﻲ‬


‫ﺳﺎﻟﻢ‪10-15 ،1390‬‬ ‫ﻓﺮوردﻳﻦ‬ ‫‪، 69‬درﺷﻤﺎره ‪،1‬‬ ‫ﺗﻬﺮان‪ ،‬دوره‬ ‫ﺑﺮﻜﻲ‬ ‫ﭘﺰﺷ‬ ‫ﻋﻠﻮم‬ ‫ﺗﺠﻮﻳﺰداﻧﺸﮕﺎه‬ ‫ﭘﺰﺷﻜﻲ‪،‬‬ ‫ﻣﺠﻠﻪ داﻧﺸﻜﺪه‬ ‫ﺧﺮﮔﻮش ﺑﺎﻟﻎ‬ ‫اﺳﺘﺨﻮاﻧﻲ‬ ‫داﻧﺴﻴﺘﻪ‬ ‫رﺷﺪ‬ ‫ﻫﻮرﻣﻮن‬ ‫اﺛﺮات‬

‫اﺛﺮات ﺗﺠﻮﻳﺰ ﻫﻮرﻣﻮن رﺷﺪ ﺑﺮ داﻧﺴﻴﺘﻪ اﺳﺘﺨﻮاﻧﻲ در ﺧﺮﮔﻮش ﺑﺎﻟﻎ ﺳﺎﻟﻢ‬

‫ﺗﺎرﻳﺦ درﻳﺎﻓﺖ ﻣﻘﺎﻟﻪ‪ 1389/10/19 :‬ﺗﺎرﻳﺦ ﭘﺬﻳﺮش‪1389/11/25 :‬‬

‫ﭼﻜﻴﺪه‬

‫‪1‬‬

‫ﻣﺤﻤﺪ ﺳﻌﻴﺪ اﺣﺮاري ﺧﻮاﻓﻲ‬

‫زﻣﻴﻨﻪ و ﻫﺪف‪ :‬اﺛﺮات ﻫﻮرﻣﻮن رﺷﺪ ﺑﺮ داﻧﺴﻴﺘﻪ اﺳﺘﺨﻮاﻧﻲ در اﻓﺮاد ﺑﺎﻟﻎ ﺳﺎﻟﻢ ﺑﺤﺚﺑﺮاﻧﮕﻴﺰ اﺳﺖ‪ .‬اﻳﻦ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ اﺛﺮات‬

‫‪*1‬‬

‫ﺳﺎرﻧﮓ ﺳﺮوري‬

‫‪2‬‬

‫ﻫﻮرﻣﻮن رﺷﺪ را ﺑﺮ داﻧﺴﻴﺘﻪ اﺳﺘﺨﻮاﻧﻲ در ﺷﺮاﻳﻂ ﻛﻨﺘﺮلﺷﺪه در ﺧﺮﮔﻮش ﺑﺎﻟﻎ ﺳﺎﻟﻢ ﮔﺰارش ﻣﻲدﻫﺪ‪ .‬روش ﺑﺮرﺳﻲ‪:‬‬

‫‪3‬‬

‫ﻣﻨﻮﭼﻬﺮ ﻧﺨﺠﻮاﻧﻲ ‪ ،‬ﭘﮋﻣﺎن ﻣﺮﺗﻀﻮي‬

‫‪ 20‬ﺧﺮﮔﻮش ﺳﻔﻴﺪ ﻧﻴﻮزﻳﻠﻨﺪي ﺳﺎﻟﻢ ﺑﺎﻟﻎ از ﻫﺮ دو ﺟﻨﺲ اﻧﺘﺨﺎب ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ﺧﺮﮔﻮشﻫﺎ ﺑﻪ دو ﮔﺮوه آزﻣﺎﻳﺶ و ﻛﻨﺘﺮل‬

‫‪4‬‬

‫ﻋﻠﻴﺮﺿﺎ وﺟﻬﻲ‪ ،1‬ﻋﻠﻴﺮﺿﺎ ﺑﺎﻫﻨﺮ‬

‫ﺗﻘﺴﻴﻢ ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ﮔﺮوه آزﻣﺎﻳﺶ ﻫﻮرﻣﻮن رﺷﺪ و ﮔﺮوه ﻛﻨﺘﺮل ﻧﺮﻣﺎلﺳﺎﻟﻴﻦ ﺑﺮاي ﻣﺪت ﺳﻪ ﻣﺎه درﻳﺎﻓﺖ ﻛﺮدﻧﺪ‪ .‬داﻧﺴﻴﺘﻪ‬ ‫‪ -1‬ﮔﺮوه ﻋﻠﻮم درﻣﺎﻧﮕﺎﻫﻲ‪ ،‬داﻧﺸﻜﺪه داﻣﭙﺰﺷﻜﻲ‪،‬‬ ‫داﻧﺸﮕﺎه ﺗﻬﺮان‪ ،‬ﺗﻬﺮان‪ ،‬اﻳﺮان‪.‬‬

‫اﺳﺘﺨﻮانﻫﺎي ران و ﺑﺎزو در اﭘﻲﻓﻴﺰ ﺑﺎﻻﻳﻲ‪ ،‬وﺳﻂ ﺷﻔﺖ و اﭘﻲﻓﻴﺰ ﭘﺎﻳﻴﻨﻲ ﺑﻪوﺳﻴﻠﻪ رادﻳﻮﮔﺮاﻓﻲ ﻫﻤﺮاه ﺑﺎ ﮔﻮه ﭘﻠﻪاي‬ ‫آﻟﻮﻣﻴﻨﻴﻮﻣﻲ و ﻧﺮماﻓﺰار ﻣﻨﺎﺳﺐ اﻧﺪازهﮔﻴﺮي ﺷﺪ‪ .‬اﻧﺪازهﮔﻴﺮيﻫﺎ ﭘﻨﺞ ﻣﺮﺣﻠﻪ اﻧﺠﺎم ﺷﺪ‪ ،‬ﻣﺮﺣﻠﻪ اول ﻗﺒﻞ و ﭼﻬﺎر ﻣﺮﺣﻠﻪ‬

‫‪ -2‬ﻣﺮﻛﺰ ﺗﺤﻘﻴﻘﺎت ﻏﺪد و ﻣﺘﺎﺑﻮﻟﻴﺴﻢ داﻧﺸﮕﺎه‬

‫ﺑﻌﺪ از ﺗﺠﻮﻳﺰ ﻫﻮرﻣﻮن رﺷﺪ ﺑﺎ ﻓﻮاﺻﻞ ﺳﻪ ﻫﻔﺘﻪ‪ .‬ﻳﺎﻓﺘﻪﻫﺎ‪ :‬ﻣﺘﻮﺳﻂ ﻏﻠﻈﺖ ﺳﺮﻣﻲ ﻓﺎﻛﺘﻮر رﺷﺪ ﺷﺒﻪ اﻧﺴﻮﻟﻴﻦ ﺗﻴﭗ ﻳﻚ‬

‫ﻋﻠﻮم ﭘﺰﺷﻜﻲ ﺗﻬﺮان‪ ،‬ﺑﻴﻤﺎرﺳﺘﺎن وﻟﻴﻌﺼﺮ)ﻋﺞ(‪،‬‬ ‫ﺗﻬﺮان‪ ،‬اﻳﺮان‪.‬‬

‫)‪(IGF-I‬‬

‫‪ -3‬ﮔﺮوه آﺳﻴﺐﺷﻨﺎﺳﻲ‪ ،‬داﻧﺸﻜﺪه ﻋﻠﻮم ﺗﺨﺼﺼﻲ‬

‫در ﮔﺮوه آزﻣﺎﻳﺶ در ﻫﻤﻪ ﻧﻮاﺣﻲ ﺑﻪﺟﺰ اﭘﻲﻓﻴﺰ ﭘﺎﻳﻴﻨﻲ ران اﻓﺰاﻳﺶ ﻳﺎﻓﺖ‪ ،‬اﻣﺎ اﻳﻦ اﻓﺰاﻳﺶ ﺗﻨﻬﺎ در ﻧﺎﺣﻴﻪ ﻣﻴﺎﻧﻲ ﺷﻔﺖ‬

‫داﻣﭙﺰﺷﻜﻲ‪ ،‬داﻧﺸﮕﺎه آزاد اﺳﻼﻣﻲ‪ ،‬ﺷﺎﺧﻪ ﻋﻠﻮم و‬

‫اﺳﺘﺨﻮان ران ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪﮔﺮوه ﻛﻨﺘﺮل ﺗﻔﺎوت ﻣﻌﻨﻲداري ﻧﺸﺎن داد )‪ .(P<0/05‬در ﻣﺮﺣﻠﻪ دوم در ﻫﻤﻪ ﻧﻮاﺣﻲ ﺑﻪﺟﺰ اﭘﻲﻓﻴﺰ‬

‫ﺗﺤﻘﻴﻘﺎت‪ ،‬ﺗﻬﺮان‪ ،‬اﻳﺮان‪.‬‬

‫در ﮔﺮوه آزﻣﺎﻳﺶ ﺑﻌﺪ از ﺗﺠﻮﻳﺰ ﻫﻮرﻣﻮن رﺷﺪ ﺑﻪﻃﻮر ﻣﻌﻨﻲداري اﻓﺰاﻳﺶ ﻳﺎﻓﺖ )‪ .(P<0/05‬داﻧﺴﻴﺘﻪ اﺳﺘﺨﻮاﻧﻲ‬

‫‪ -4‬ﮔﺮوه ﺑﻬﺪاﺷﺖ ﻣﻮاد ﻏﺬاﻳﻲ‪ ،‬داﻧﺸﻜﺪه‬

‫ﭘﺎﻳﻴﻨﻲ ران داﻧﺴﻴﺘﻪ ﻛﻤﻲ ﻛﺎﻫﺶ ﻳﺎﻓﺖ‪ ،‬وﻟﻲ در ﻣﺮاﺣﻞ ﺑﻌﺪي اﻓﺰاﻳﺶ داﻧﺴﻴﺘﻪ دﻳﺪه ﺷﺪ‪ .‬ﻧﺘﻴﺠﻪﮔﻴﺮي‪ :‬ﻫﻮرﻣﻮن رﺷﺪ‬

‫داﻣﭙﺰﺷﻜﻲ‪ ،‬داﻧﺸﮕﺎه ﺗﻬﺮان‪ ،‬ﺗﻬﺮان‪ ،‬اﻳﺮان‪.‬‬

‫داﻧﺴﻴﺘﻪ اﺳﺘﺨﻮاﻧﻲ )ﻋﻤﺪﺗﺎ اﺳﺘﺨﻮان ﻛﻮرﺗﻴﻜﺎل( را در ﺧﺮﮔﻮش ﺑﺎﻟﻎ اﻓﺰاﻳﺶ ﻣﻲدﻫﺪ‪ .‬ﺑﻪﻋﻠﺖ ﺷﺒﺎﻫﺖ اﺛﺮات اﻳﺠﺎد ﺷﺪه‬

‫*‬

‫ﺗﻮﺳﻂ ﻫﻮرﻣﻮن رﺷﺪ در ﺧﺮﮔﻮش و اﻧﺴﺎن ﻳﺎﻓﺘﻪﻫﺎي اﻳﻦ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﭘﻴﺸﻨﻬﺎد ﻣﻲﻛﻨﺪ ﻛﻪ ﺧﺮﮔﻮش ﻣﻲﺗﻮاﻧﺪ ﻣﺪل ﻣﻨﺎﺳﺒﻲ‬ ‫ﻧﻮﻳﺴﻨﺪه ﻣﺴﺌﻮل‪ :‬ﺗﻬﺮان‪ ،‬داﻧﺸﮕﺎه ﺗﻬﺮان‪ ،‬داﻧﺸﻜﺪه‬

‫ﺑﺮاي ﺑﺮرﺳﻲ اﺛﺮات ﻫﻮرﻣﻮن رﺷﺪ ﺑﺮ اﺳﺘﺨﻮان در آﻛﺮوﻣﮕﺎﻟﻲ‪ ،‬ﻛﻤﺒﻮد ﻫﻮرﻣﻮن رﺷﺪ و در اﻧﺴﺎن ﺳﺎﻟﻢ ﺑﺎﻟﻎ ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬

‫داﻣﭙﺰﺷﻜﻲ‪ ،‬ﮔﺮوه ﻋﻠﻮم درﻣﺎﻧﮕﺎﻫﻲ‪،‬‬ ‫ﻛﺪ ﭘﺴﺘﻲ‪6453-14155 :‬‬

‫ﺗﻠﻔﻦ‪0912-6055139 :‬‬ ‫‪email: soroori@ut.ac.ir‬‬

‫ﻛﻠﻤﺎت ﻛﻠﻴﺪي‪ :‬ﻫﻮرﻣﻮن رﺷﺪ‪ ،IGF-I ،‬داﻧﺴﻴﺘﻪ اﺳﺘﺨﻮاﻧﻲ‪ ،‬ﺧﺮﮔﻮش‪ ،‬ﺑﺎﻟﻎ‪.‬‬

‫ﻣﻘﺪﻣﻪ‬

‫ﻫﻮرﻣﻮن رﺷﺪ ﺑﺮاي ﺟﻠﻮﮔﻴﺮي از ﭘﻴﺮي )‪ (Antiaging‬ﺷﺪ‪ 6.‬اﻣﺎ‬ ‫‪7‬‬

‫ﻫﻮرﻣﻮن رﺷﺪ )‪ (Growth Hormone‬ﻳﻚ ﺗﺮﻛﻴﺐ ﭘﻠﻲﭘﭙﺘﻴﺪي اﺳﺖ ﻛﻪ‬

‫ﺗﺤﻘﻴﻘﺎت ﺑﻌﺪي ﻧﺘﺎﻳﺞ ﻣﺘﻨﺎﻗﻀﻲ ﻧﺸﺎن داد و ﻋﻮارض ﺟﺎﻧﺒﻲ ﻣﺨﺘﻠﻔﻲ‬

‫از ﻫﻴﭙﻮﻓﻴﺰ ﻗﺪاﻣﻲ ﺗﺮﺷﺢ ﻣﻲﺷﻮد و ﻣﺴﺌﻮل اﺻﻠﻲ رﺷﺪ و ﻧﻤﻮ در‬

‫ﻧﻴﺰ در راﺑﻄﻪ ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از ﻫﻮرﻣﻮن رﺷﺪ ﮔﻔﺘﻪ ﺷﺪه اﺳﺖ‪9.‬و‪ 8‬اﻛﺜﺮ اﺛﺮاﺗﻲ‬

‫ﭘﺴﺘﺎﻧﺪاران اﺳﺖ‪ .‬ﻫﻮرﻣﻮن رﺷﺪ اﺛﺮات ﺧﻮد را از ﻃﺮﻳﻖ ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ و‬

‫ﻛﻪ ﺑﻪ ﺗﺠﻮﻳﺰ ﻫﻮرﻣﻮن رﺷﺪ ﻧﺴﺒﺖ داده ﻣﻲﺷﻮد‪ ،‬ﺑﺮﮔﺮﻓﺘﻪ از ﺗﺤﻘﻴﻘﺎﺗﻲ‬

‫‪Insulin-like‬‬

‫اﺳﺖ ﻛﻪ در ﻣﻮارد درﻣﺎن ﻛﻤﺒﻮد ﺗﺮﺷﺢ ﻫﻮرﻣﻮن رﺷﺪ در اﻧﺴﺎن ﻳﺎ‬

‫و ‪ (IGF-II‬اﻋﻤﺎل‬

‫ﺣﻴﻮاﻧﺎت و ﻳﺎ ﻋﻼﻳﻤﻲ ﻛﻪ در آﻛﺮوﻣﮕﺎﻟﻲ دﻳﺪه ﻣﻲﺷﻮد ﺑﻮده اﺳﺖ‪ .‬اﻳﻦ‬

‫ﻫﻢﭼﻨﻴﻦ ﺗﻮﺳﻂ اﻟﻘﺎي ﺗﻮﻟﻴﺪ ﻓﺎﻛﺘﻮر رﺷﺪ ﺷﺒﻪ اﻧﺴﻮﻟﻴﻦ‬ ‫)‪(IGF‬‬

‫‪ Growth Factor‬ﺗﻴﭗ ﻳﻚ و دو‬ ‫‪2‬و‪1‬‬

‫ﻣﻲﻛﻨﺪ‪.‬‬

‫)‪IGF-I‬‬

‫ﻛﺎﻫﺶ ﻣﻴﺰان ﻫﻮرﻣﻮن رﺷﺪ در ﺗﺤﻠﻴﻞ رﻓﺘﻦ ﺳﺎﺧﺘﺎرﻫﺎي‬ ‫‪4‬و‪3‬‬

‫ﺑﺪﻧﻲ ﺑﺎ اﻓﺰاﻳﺶ ﺳﻦ ﻧﻘﺶ دارد‪.‬‬

‫‪ Rudman‬اﺛﺮات ﻓﻮقاﻟﻌﺎدهاي را در‬

‫‪11‬و‪10‬و‪2‬‬

‫ﺗﺤﻘﻴﻘﺎت داراي اﻃﻼﻋﺎت ﻣﺘﻔﺎوت و ﻣﺘﻀﺎد ﺑﺴﻴﺎري ﻣﻲﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬

‫ﺑﺴﻴﺎري از اﻳﻦ ﺗﺤﻘﻴﻘﺎت‪ ،‬اﻧﺠﺎم ﻣﻄﺎﻟﻌﺎت ﻛﻨﺘﺮلﺷﺪه و ﺟﺎﻣﻊﺗﺮي را‬ ‫‪13‬و‪12‬‬

‫ﺑﺮرﺳﻲ اﺛﺮ ﻫﻮرﻣﻮن رﺷﺪ ﺑﺮ داﻧﺴﻴﺘﻪ اﺳﺘﺨﻮاﻧﻲ‬

‫اﺳﺘﻔﺎده از ﻫﻮرﻣﻮن رﺷﺪ در ﮔﺮوه ﻛﻮﭼﻜﻲ )‪ 12‬ﻧﻔﺮ( از ﻣﺮدان ‪61-81‬‬

‫ﺗﻮﺻﻴﻪ ﻛﺮدهاﻧﺪ‪.‬‬

‫ﺳﺎﻟﻪ ﮔﺰارش داد‪ .‬اﻳﻦ اﺛﺮات ﺷﺎﻣﻞ اﻓﺰاﻳﺶ ﺗﻨﺎﺳﺐ ﺑﺪن‪ ،‬ﻛﺎﻫﺶ ﺗﻮده‬

‫ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ ﺗﺤﻘﻴﻘﺎﺗﻲ اﺳﺖ ﻛﻪ در ﺑﻴﻤﺎران دﭼﺎر ﻛﻤﺒﻮد ﻫﻮرﻣﻮن‬

‫ﭼﺮﺑﻲ‪ ،‬ﺑﺎزﮔﺸﺖ ﺿﺨﺎﻣﺖ ﭘﻮﺳﺖ و اﻓﺰاﻳﺶ ﻣﺨﺘﺼﺮي در داﻧﺴﻴﺘﻪ‬

‫رﺷﺪ و ﻳﺎ آﻛﺮوﻣﮕﺎﻟﻲ اﻧﺠﺎم ﺷﺪه اﺳﺖ ﻛﻪ ﻧﺘﺎﻳﺞ ﻣﺘﻔﺎوﺗﻲ دﻳﺪه ﺷﺪه‬

‫اﺳﺘﺨﻮاﻧﻲ ﺑﻮد‪ 5.‬اﻳـﻦ ﺗﺤﻘﻴـﻖ ﺑﺎﻋﺚ ﻫﻴـﺠﺎن زﻳـﺎدي ﺑﺮاي اﺳﺘـﻔـﺎده از‬

‫اﺳﺖ ﻛﻪ ﻣﻲﺗﻮاﻧﺪ ﺑﻪﻋﻠﺖ ﻋﺪم ﻛﻨﺘﺮل دﻗﻴﻖ ﻣﻄﺎﻟﻌﺎت ذﻛﺮ ﺷﺪه‬

‫ﻣﺠﻠﻪ داﻧﺸﻜﺪه ﭘﺰﺷﻜﻲ‪ ،‬داﻧﺸﮕﺎه ﻋﻠﻮم ﭘﺰﺷﻜﻲ ﺗﻬﺮان‪ ،‬دوره ‪ ، 69‬ﺷﻤﺎره ‪ ،1‬ﻓﺮوردﻳﻦ ‪1390‬‬


‫ﻣﺤﻤﺪ ﺳﻌﻴﺪ اﺣﺮاري ﺧﻮاﻓﻲ و ﻫﻤﻜﺎران‬

‫‪11‬‬

‫ﺑﺎﺷﺪ‪13.‬و‪11‬و‪10‬و‪5‬و‪ 2‬ﺑﻪﻧﻈﺮ ﻣﻲرﺳﺪ ﺑﺮرﺳﻲ اﺛﺮات ﺗﺠﻮﻳﺰ ﻫﻮرﻣﻮن رﺷﺪ ﺑﺮ‬

‫ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ‪ .‬آﻧﺎﻟﻴﺰ آﻣﺎري ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از ﻧﺮماﻓﺰار‬

‫اﺳﺘﺨﻮان در ﻳﻚ ﻣﺪل ﺣﻴﻮاﻧﻲ ﺳﺎﻟﻢ و اﺳﺘﺎﻧﺪارد ﺗﺤﺖ ﺷﺮاﻳﻂ ﻛﻨﺘﺮل‬

‫)‪IL USA‬‬

‫ﺷﺪه ﻧﺘﺎﻳﺞ ﻗﺎﺑﻞ اﺳﺘﻨﺎد ﺗﺮي ﺑﻪدﻧﺒﺎل داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬

‫ﻣﻌﻴﺎر ارزشﻫﺎي ﻣﻴﺎﻧﮕﻴﻦ ﺑﺎ ﺳﻄﺢ ﻣﻌﻨﻲداري ‪ P<0/05‬ﺑﻴﺎن ﺷﺪ‪ .‬ﺑﻌﺪ از‬

‫‪SPSS 16 (SPSS Inc.,‬‬

‫‪ Chicago,‬اﻧﺠﺎم ﺷﺪ‪ .‬دادهﻫﺎ ﺑﻪﺻﻮرت ﻣﻴﺎﻧﮕﻴﻦ و اﻧﺤﺮاف‬

‫ﺑﺮرﺳﻲ ﻳﻜﻨﻮاﺧﺘﻲ و ﻧﺮﻣﺎل ﺑﻮدن دادهﻫﺎ‪ ،‬از آﻧﺎﻟﻴﺰ وارﻳﺎﻧﺲ ﺑﺎ‬

‫روش ﺑﺮرﺳﻲ‬

‫اﻧﺪازهﮔﻴﺮيﻫﺎي ﻣﻜﺮر ﺑﺮاي ﻣﻘﺎﻳﺴﻪ ﻣﻴﺎﻧﮕﻴﻦ ﻣﺘﻐﻴﺮﻫﺎي واﺑﺴﺘﻪ ﺑﻴﻦ دو‬

‫اﻳﻦ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﺗﺠﺮﺑﻲ در داﻧﺸﻜﺪه داﻣﭙﺰﺷﻜﻲ داﻧﺸﮕﺎه ﺗﻬﺮان در ﭘﺎﻳﻴﺰ و‬

‫ﮔﺮوه در ﻃﻮل ﭘﻨﺞ ﻣﺮﺣﻠﻪ آزﻣﺎﻳﺶ اﺳﺘﻔﺎده ﺷﺪ‪.‬‬

‫زﻣﺴﺘﺎن ‪ 1388‬اﻧﺠﺎم ﺷﺪ‪ 20 .‬ﺳﺮ ﺧﺮﮔﻮش ﺳﻔﻴﺪ ﻧﻴﻮزﻳﻠﻨﺪي ﺑﺎﻟﻎ ﺳﺎﻟﻢ‬ ‫ﻣﻮرد اﺳﺘﻔﺎده ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ‪ .‬ﺧﺮﮔﻮشﻫﺎ ﺑﻪ دو ﮔﺮوه دهﺗﺎﻳﻲ آزﻣﺎﻳﺶ و‬

‫ﻳﺎﻓﺘﻪﻫﺎ‬

‫ﻛﻨﺘﺮل ﺗﻘﺴﻴﻢ ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬در ﻫﺮ ﮔﺮوه ﺑﻪ ﺗﻌﺪاد ﺑﺮاﺑﺮ ﺟﻨﺲ ﻧﺮ و ﻣﺎده وﺟﻮد‬

‫از ﻧﻈﺮ وزن ﺑﺪن ﺗﻔﺎوت ﻣﻌﻨﻲداري ﺑﻴﻦ ﮔﺮوهﻫﺎي آزﻣﺎﻳﺶ و ﻛﻨﺘﺮل‬ ‫‪IGF-I‬‬

‫ﺳﺮم ﺧﻮن در ﮔﺮوه آزﻣﺎﻳﺶ و ﻛﻨﺘﺮل ﻗﺒﻞ از ﺗﺠﻮﻳﺰ‬

‫داﺷﺖ‪ .‬ﺧﺮﮔﻮشﻫﺎ در ﺗﻤﺎم ﻃﻮل ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ در ﺷﺮاﻳﻂ ﻳﻜﺴﺎن ﺗﻐﺬﻳﻪاي و‬

‫دﻳﺪه ﻧﺸﺪ‪.‬‬

‫ﻣﺤﻴﻄﻲ و در داﺧﻞ ﻗﻔﺲ ﻧﮕﻬﺪاري ﺷﺪﻧﺪ‪.‬‬

‫ﻫﻮرﻣﻮن رﺷﺪ ﺑﺎ ﻫﻢ ﺗﻔﺎوت ﻣﻌﻨﻲداري ﻧﺪاﺷﺖ وﻟﻲ‬

‫‪IGF-I‬‬

‫در ﮔﺮوه‬

‫در اﺑﺘﺪاي ﻛﺎر ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از ﻓﻴﻠﻢ و ﻛﺎﺳﺖ ﻣﺎﻣﻮﮔﺮاﻓﻲ از اﺳﺘﺨﻮانﻫﺎي‬

‫آزﻣﺎﻳﺶ دو ﻫﻔﺘﻪ ﭘﺲ از ﺷﺮوع ﺗﺠﻮﻳﺰ ﻫﻮرﻣﻮن رﺷﺪ ﺑﻪﻃﻮر ﻣﻌﻨﻲداري‬

‫ﺑﺎزو و ران ﺳﻤﺖ راﺳﺖ ﺗﻤﺎﻣﻲ ﺧﺮﮔﻮشﻫﺎ رادﻳﻮﮔﺮاﻓﻲ ﻛﻨﺘﺮل از ﻧﻤﺎي‬

‫ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﮔﺮوه ﻛﻨﺘﺮل اﻓﺰاﻳﺶ ﻳﺎﻓﺖ )‪ .(P<0/05‬ﻗﺒﻞ از ﺗﺠﻮﻳﺰ ﻫﻮرﻣﻮن‬

‫ﺟﺎﻧﺒﻲ ﺗﻬﻴﻪ ﺷﺪ‪ .‬ﻳﻚ ﮔﻮه ﭘﻠﻪاي )‪ (Step Wedge‬آﻟﻮﻣﻴﻨﻴﻮﻣﻲ داراي ‪15‬‬

‫رﺷﺪ ﻏﻠﻈﺖ‬

‫ﺳﺮم ﺧﻮن ‪ 222±51ng/l‬ﺑﻮد و ﺑﻌﺪ از دو ﻫﻔﺘﻪ‬

‫ﭘﻠﻪ ﻛﻪ اﺧﺘﻼف ﻫﺮ ﭘﻠﻪ از ﭘﻠﻪ ﻣﺠﺎور ‪ 0/25mm‬اﺳﺖ‪ ،‬در ﺗﻤﺎﻣﻲ‬

‫ﻏﻠﻈﺖ ﺳﺮﻣﻲ ﺑﻪ ‪ 270±64ng/l‬رﺳﻴﺪ ﻛﻪ ﺣﺪود ‪ %21‬اﻓﺰاﻳﺶ ﻧﺸﺎن‬

‫رادﻳﻮﮔﺮافﻫﺎ در ﻣﻮﻗﻌﻴﺖ ﺛﺎﺑﺘﻲ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ اﺳﺘﺨﻮان ﻗﺮار داده ﻣﻲﺷﺪ‬

‫ﻣﻲدﻫﺪ‪ .‬ﻏﻠﻈﺖ ‪ IGF-I‬ﺳﺮم ﺧﻮن در ﮔﺮوه ﻛﻨﺘﺮل در اﺑﺘﺪا ‪273±83ng/l‬‬

‫)ﺷﻜﻞ ‪ .(1‬ﻗﺒﻞ و دو ﻫﻔﺘﻪ ﺑﻌﺪ از آﻏﺎز ﺗﺠﻮﻳﺰ ﻫﻮرﻣﻮن رﺷﺪ ﺑﻪﻣﻨﻈﻮر‬

‫ﺑﻮد و ﺑﻌﺪ از دو ﻫﻔﺘﻪ ﻏﻠﻈﺖ ﺳﺮﻣﻲ ﺑﻪ ‪ 272±102ng/l‬رﺳﻴﺪ ﻛﻪ ﻧﺸﺎن‬

‫اﻧﺪازهﮔﻴﺮي ﻏﻠﻈﺖ ‪ IGF-I‬ﺳﺮم‪ ،‬ﺧﻮنﮔﻴﺮي اﻧﺠﺎم ﺷﺪ‪ .‬ﻧﻤﻮﻧﻪﻫﺎي ﺧﻮن‬

‫دﻫﻨﺪه ﻛﺎﻫﺶ ﺟﺰﻳﻲ ‪ IGF-I‬در اﻳﻦ ﮔﺮوه ﻣﻲﺑﺎﺷﺪ‪ .‬داﻧﺴﻴﺘﻪ اﺳﺘﺨﻮاﻧﻲ در‬

‫در ‪ 4 C‬ﻟﺨﺘﻪ و ﺳﭙﺲ ﺳﺎﻧﺘﺮﻳﻔﻴﻮژ ﺷﺪﻧﺪ و ﺳﺮم ﺧﻮن ﺗﺎ زﻣﺎن‬

‫ﺗﻤﺎم ﻧﻮاﺣﻲ اﻧﺪازهﮔﻴﺮي ﺷﺪه ﺑﻪ اﺳﺘﺜﻨﺎي اﭘﻲﻓﻴﺰ ﭘﺎﻳﻴﻨﻲ اﺳﺘﺨﻮان ران‬

‫ﺳﺮم‬

‫اﻓﺰاﻳﺶ ﻳﺎﻓﺖ اﻣﺎ داﻧﺴﻴﺘﻪ اﺳﺘﺨﻮاﻧﻲ ﺗﻨﻬﺎ در وﺳﻂ ﺷﻔﺖ اﺳﺘﺨﻮان ران‬

‫‪Immunoradiometric Assay‬‬

‫ﺑﺎ ﮔﺮوه ﻛﻨﺘﺮل از ﻧﻈﺮ آﻣﺎري ﺗﻔﺎوت ﻣﻌﻨﻲداري ﻧﺸﺎن داد )‪.(P<0/05‬‬

‫‪IRMA IGF-I kit (Immunotech, Marseille,‬‬

‫داﻧﺴﻴﺘﻪ اﺳﺘﺨﻮاﻧﻲ در ﺗﻤﺎم ﻧﻮاﺣﻲ اﻧﺪازهﮔﻴﺮي ﺷﺪه ﺑﻪ اﺳﺘﺜﻨﺎء اﭘﻲﻓﻴﺰ‬

‫)‪ France‬اﻧﺠﺎم ﺷﺪ‪ .‬ﮔﺮوه آزﻣﺎﻳﺶ دوز روزاﻧﻪ ‪ 0/006mg/kg‬از‬

‫ﭘﺎﻳﻴﻨﻲ اﺳﺘﺨﻮان ران در ﻣﺮﺣﻠﻪ دوم )ﺳﻪ ﻫﻔﺘﻪ ﭘﺲ از ﺗﺠﻮﻳﺰ ‪(GH‬‬

‫‪(Norditropin; Novo Nordisk A/S,‬‬

‫ﻣﻘﺪاري ﻛﺎﻫﺶ ﻳﺎﻓﺖ‪ ،‬وﻟﻲ در ﺗﻤﺎم اﻳﻦ ﻧﻮاﺣﻲ در ﻣﺮاﺣﻞ ﺑﻌﺪي‬

‫اﻧﺪازهﮔﻴﺮي در ﻓﺮﻳﺰر ‪ -70 C‬ﻧﮕﻬﺪاري ﺷﺪ‪ .‬اﻧﺪازهﮔﻴﺮي‬ ‫ﺧﻮن ﺗﻮﺳﻂ روش رادﻳﻮاﻳﻤﻮﻧﻮاﺳﻲ‬ ‫)‪(IRMA‬‬

‫و ﺗﻮﺳﻂ ﻛﻴﺖ‬

‫ﻫﻮرﻣﻮن رﺷﺪ ﺻﻨﺎﻋﻲ اﻧﺴﺎﻧﻲ‬

‫‪IGF-I‬‬

‫)‪ Bagsvard, Denmark‬از ﻃﺮﻳﻖ زﻳﺮ ﭘﻮﺳﺘﻲ ﺑﻪﻣﺪت ‪ 90‬روز درﻳﺎﻓﺖ‬

‫‪IGF-I‬‬

‫اﻓﺰاﻳﺶ داﻧﺴﻴﺘﻪ دﻳﺪه ﺷﺪ )ﺷﻜﻞ ‪.(2‬‬

‫ﻛﺮدﻧﺪ‪ .‬ﺗﺠﻮﻳﺰ ﻫﻮرﻣﻮن رﺷﺪ ﻫﺮ ﺳﻪ روز ﻳﻚﺑﺎر اﻧﺠﺎم ﻣﻲﺷﺪ‪ .‬ﺑﻪ‬ ‫ﮔﺮوهﻫﺎي ﻛﻨﺘﺮل ﻧﺮﻣﺎل ﺳﺎﻟﻴﻦ از ﻃﺮﻳﻖ زﻳﺮ ﭘﻮﺳﺘﻲ ﺗﺠﻮﻳﺰ ﺷﺪ‪ .‬ﺑﺎ‬ ‫ﻓﻮاﺻﻞ ﺳﻪ ﻫﻔﺘﻪ )در ﻣﺠﻤﻮع ﭘﻨﺞ ﻣﺮﺣﻠﻪ( از اﺳﺘﺨﻮانﻫﺎي ذﻛﺮ ﺷﺪه‬ ‫دوﺑﺎره رادﻳﻮﮔﺮاف ﺗﻬﻴﻪ ﺷﺪ‪ .‬رادﻳﻮﮔﺮافﻫﺎ ﺗﺤﺖ ﺷﺮاﻳﻂ و ﺗﻨﻈﻴﻤﺎت‬ ‫ﻳﻜﺴﺎن اﺧﺬ ﺷﺪه و ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از ﭘﺮوﺳﺴﻮر اﺗﻮﻣﺎﺗﻴﻚ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬از‬ ‫رادﻳﻮﮔﺮافﻫﺎ ﻋﻜﺲ دﻳﺠﻴﺘﺎل ﺗﻬﻴﻪ و داﻧﺴﻴﺘﻪ اﺳﺘﺨﻮاﻧﻲ در اﭘﻲﻓﻴﺰ‬ ‫اﺑﺘﺪاﻳﻲ و اﻧﺘﻬﺎﻳﻲ و وﺳﻂ ﺷﻔﺖ ﺑﺎ داﻧﺴﻴﺘﻪ ﮔﻮه ﭘﻠﻪاي ﺑﻪﻛﻤﻚ ﻧﺮماﻓﺰار‬ ‫‪ ImageJ‬ﻣﻘﺎﻳﺴﻪ و ﺑﻪﺻﻮرت ﻛﻤﻲ ﻣﺤﺎﺳﺒﻪ ﺷﺪ‪ .‬ﺗﻤﺎﻣﻲ ﻳﺎﻓﺘﻪﻫﺎ در ﻗﺎﻟﺐ‬ ‫دادهﻫﺎي ﺧﺎم در ﻧﺮماﻓﺰار ‪ 2007 Excel‬ﺛﺒﺖ و ﻣﻮرد ارزﻳﺎﺑﻲ ﻗﺮار‬

‫ﺷﻜﻞ‪ :1-‬ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻦ ﮔﻮه ﭘﻠﻪاي )‪ (Step Wedge‬در ﻛﻨﺎر اﺳﺘﺨﻮان‬

‫ﻣﺠﻠﻪ داﻧﺸﻜﺪه ﭘﺰﺷﻜﻲ‪ ،‬داﻧﺸﮕﺎه ﻋﻠﻮم ﭘﺰﺷﻜﻲ ﺗﻬﺮان‪ ،‬دوره ‪ ، 69‬ﺷﻤﺎره ‪ ،1‬ﻓﺮوردﻳﻦ ‪1390‬‬


‫‪12‬‬

‫اﺛﺮات ﺗﺠﻮﻳﺰ ﻫﻮرﻣﻮن رﺷﺪ ﺑﺮ داﻧﺴﻴﺘﻪ اﺳﺘﺨﻮاﻧﻲ در ﺧﺮﮔﻮش ﺑﺎﻟﻎ ﺳﺎﻟﻢ‬

‫ﺷﻜﻞ‪ :2-‬ﺗﻐﻴﻴﺮات داﻧﺴﻴﺘﻪ در ﻃﻮل ﭘﻨﺞ ﻣﺮﺣﻠﻪ‪ :‬اﭘﻲﻓﻴﺰ ﺑﺎﻻﻳﻲ ﺑﺎزو )اﻟﻒ(‪ ،‬ﺷﻔﺖ ﻣﻴﺎﻧﻲ ﺑﺎزو )ب(‪ ،‬اﭘﻲﻓﻴﺰ ﭘﺎﻳﻴﻨﻲ ﺑﺎزو )ج(‪ ،‬اﭘﻲﻓﻴﺰ ﺑـﺎﻻﻳﻲ ران )د(‪ ،‬ﺷـﻔﺖ ﻣﻴـﺎﻧﻲ ران )ه( و اﭘـﻲﻓﻴـﺰ ﭘـﺎﻳﻴﻨﻲ ران )و(‪.‬‬ ‫اﺧﺘﻼف ﻣﻌﻨﻲدار ﺑﺎ * ﻣﺸﺨﺺ ﺷﺪه اﺳﺖ‪.‬‬

‫اﻧﺠﺎم ﺷﺪ‪ ،‬ﻧﺸﺎن داده ﺷﺪ ﻛﻪ ﻫﻮرﻣﻮن رﺷﺪ در ﻣﺪل ﺧﺮﮔﻮﺷﻲ ﺑﻴﻤﺎري‬

‫ﺑﺤﺚ‬

‫وﺧﻴﻢ )‪ (Critical illness‬ﺑﺎ ﺗﻈﺎﻫﺮات ﻛﻠﻴﻨﻴﻜﻲ‪ ،‬ﺗﻐﻴﻴﺮات ﺑﻴﻮﺷﻴﻤﻴﺎﻳﻲ و‬ ‫ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﺣﺎﺿﺮ اﺛﺮات ﺳﻪ ﻣﺎه اﺳﺘﻔﺎده از دوز ﭘﺎﻳﻴﻦ ﻫﻮرﻣﻮن رﺷﺪ را ﺑﺮ‬ ‫داﻧﺴﻴﺘﻪ اﺳﺘﺨﻮانﻫﺎي ران و ﺑﺎزو در ﺧﺮﮔﻮش ﺑﺎﻟﻎ ﻧﺸﺎن ﻣﻲدﻫﺪ‪ .‬رت‬

‫‪24‬‬

‫ﺗﻈﺎﻫﺮات ﻏﺪدي ﻣﺸﺎﺑﻪ در اﻧﺴﺎن اﻳﺠﺎد ﻣﻲﻛﻨﺪ‪.‬‬

‫ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ اﻳﻦ‬

‫ﺷﻮاﻫﺪ ﺑﻪﻧﻈﺮ ﻣﻲرﺳﺪ ﺧﺮﮔﻮش ﻣﺪل ﻣﻨﺎﺳﺐﺗﺮي ﺑﺮاي ﺑﺮرﺳﻲ اﺛﺮات‬

‫)‪ (Rat‬ﺑﻪﻃﻮر ﮔﺴﺘﺮده ﺑﺮاي ﺑﺮرﺳﻲ اﺛﺮات ﻫﻮرﻣﻮن رﺷﺪ ﺑﺮ اﺳﺘﺨﻮان‬

‫ﻫﻮرﻣﻮن رﺷﺪ در اﻧﺴﺎن ﺳﺎﻟﻢ ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬اﻓﺰاﻳﺶ ﻏﻠﻈﺖ ﺳﺮﻣﻲ‬

‫ﺳﺎﻟﻢ ﻣﻮرد اﺳﺘﻔﺎده ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻪ اﺳﺖ‪ ،‬اﻣﺎ ﺗﻘﺮﻳﺒﺎ در ﺗﻤﺎﻣﻲ اﻳﻦ ﻣﻄﺎﻟﻌﺎت‬

‫ﮔﺮوه آزﻣﺎﻳﺶ ﻧﺸﺎن داد ﻛﻪ ﻫﻮرﻣﻮن رﺷﺪ اﻧﺴﺎﻧﻲ در ﺧﺮﮔﻮشﻫﺎ ﻣﻮﺛﺮ‬

‫ﻫﻮرﻣﻮن رﺷﺪ ﺑﺎﻋﺚ اﻓﺰاﻳﺶ رﺷﺪ ﻃﻮﻟﻲ اﺳﺘﺨﻮان ﮔﺮدﻳﺪه اﺳﺖ‪ ،‬زﻳﺮا‬

‫ﺑﻮده اﺳﺖ‪ .‬ﺑﺎ اﻳﻦ ﺣﺎل ﺗﻐﻴﻴﺮات داﻧﺴﻴﺘﻪ ﻓﻘﻂ در ﺷﻔﺖ اﺳﺘﺨﻮان ران‬

‫ﺻﻔﺤﺎت رﺷﺪ در رت ﺗﺎ اواﺧﺮ ﻋﻤﺮ ﺑﺴﺘﻪ ﻧﻤﻲﺷﻮﻧﺪ‪ 14.‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ﻧﺘﺎﻳﺞ‬

‫اﺧﺘﻼف ﻣﻌﻨﻲداري )‪ (P<0/05‬ﺑﺎ ﮔﺮوه ﻛﻨﺘﺮل ﻧﺸﺎن داد )ﺷﻜﻞ ‪ -2‬ه(‪.‬‬

‫ﺑﻪدﺳﺖ آﻣﺪه از اﺛﺮ ﻫﻮرﻣﻮن رﺷﺪ ﺑﺮ اﺳﺘﺨﻮان ﺑﺎﻳﺪ ﻫﻢ در ارﺗﺒﺎط رﺷﺪ‬

‫اﻟﺒﺘﻪ در ﺑﻘﻴﻪ ﻗﺴﻤﺖﻫﺎ ﻧﻴﺰ اﻓﺰاﻳﺶ داﻧﺴﻴﺘﻪ ﻣﺸﺎﻫﺪه ﺷﺪ‪ ،‬اﻣﺎ از ﻧﻈﺮ‬

‫ﻃﻮﻟﻲ و ﻫﻢ در ارﺗﺒﺎط ﺑﺎ ﺷﻜﻞﮔﻴﺮي و ﺗﻐﻴﻴﺮات اﺳﺘﺨﻮاﻧﻲ ﺗﻔﺴﻴﺮ‬

‫آﻣﺎري اﺧﺘﻼف ﻣﻌﻨﻲدار ﻧﺒﻮد )ﺷﻜﻞ ‪ Rudman .(2‬اﺛﺮات ﻓﻮقاﻟﻌﺎدهاي‬

‫اﺳﺘﻔﺎده از ﻫﻮرﻣﻮن رﺷﺪ در رت ﺑﺎﻋﺚ اﻓﺰاﻳﺶ ﺗﺸﻜﻴﻞ‬

‫را در اﺳﺘﻔﺎده از ﻫﻮرﻣﻮن رﺷﺪ در ﮔﺮوه ﻛﻮﭼﻜﻲ )‪ 12‬ﻧﻔﺮ( از ﻣﺮدان‬

‫اﺳﺘﺨﻮان و ﺑﺎﻻ رﻓﺘﻦ ﻗﺪرت اﺳﺘﺨﻮاﻧﻲ ﺷﺪه اﺳﺖ‪ ،‬اﻣﺎ ﺑﻬﺒﻮدي در‬

‫‪ 61-81‬ﺳﺎﻟﻪ ﻛﻪ داراي ﺳﻄﺤﻲ ﭘﺎﻳﻴﻦﺗﺮ از ﻣﻴﺎﻧﮕﻴﻦ اﻳﻦ ﺟﻤﻌﻴﺖ از ﻧﻈﺮ‬

‫ﺧﺮﮔﻮش ﻳﻚ ﺣﻴﻮان‬

‫ﻫﻮرﻣﻮن رﺷﺪ ﺑﻮدﻧﺪ ﮔﺰارش داد‪ .‬اﻳﻦ اﺛﺮات ﺷﺎﻣﻞ اﻓﺰاﻳﺶ ﺗﻨﺎﺳﺐ ﺑﺪن‪،‬‬

‫آزﻣﺎﻳﺸﮕﺎﻫﻲ اﺳﺘﺎﻧﺪارد ﺑﺮاي ﺗﺤﻘﻴﻘﺎت ﭘﺰﺷﻜﻲ اﺳﺖ و در ﻣﻘﺎﻳﺴﻪ ﺑﺎ‬

‫ﻛﺎﻫﺶ ﺗﻮده ﭼﺮﺑﻲ‪ ،‬ﺑﺎزﮔﺸﺖ ﺿﺨﺎﻣﺖ ﭘﻮﺳﺖ ﺑﻮد‪ .‬اﻓﺰاﻳﺶ ﻣﺨﺘﺼﺮي‬

‫ﮔﻴﺮﻧﺪهﻫﺎي‬

‫در داﻧﺴﻴﺘﻪ ﻣﻬﺮهﻫﺎي ﻛﻤﺮي دﻳﺪه ﺷﺪ )‪ (%1/6‬وﻟﻲ داﻧﺴﻴﺘﻪ اﺳﺘﺨﻮان‬

‫‪16‬و‪15‬‬

‫ﺷﻮﻧﺪ‪.‬‬

‫داﻧﺴﻴﺘﻪ اﺳﺘﺨﻮاﻧﻲ ﻣﺸﺎﻫﺪه ﻧﺸﺪه اﺳﺖ‪.‬‬

‫‪17-19‬‬

‫‪20‬‬

‫ﺟﻮﻧﺪﮔﺎن از ﻧﻈﺮ ﺗﻜﺎﻣﻠﻲ ﺑﻪ اﻧﺴﺎن ﻧﺰدﻳﻚﺗﺮ اﺳﺖ‪.‬‬

‫‪IGF-I‬‬

‫در‬

‫‪5‬‬

‫ﻫﻮرﻣﻮن رﺷﺪ ﺧﺮﮔﻮش ﺗﻤﺎﻳﻞ زﻳﺎدي ﺑﺮاي اﺗﺼﺎل ﺑﺎ ﻫﻮرﻣﻮن رﺷﺪ‬

‫رادﻳﻮس و ﻗﺴﻤﺖ ﺑﺎﻻﻳﻲ ران ﺗﻐﻴﻴﺮي ﻧﺸﺎن ﻧﺪاد‪ Ghiron .‬و‬

‫اﻧﺴﺎﻧﻲ از ﺧﻮد ﻧﺸﺎن دادهاﻧﺪ‪ 21‬و ﻣﻮﺛﺮ ﺑﻮدن ﻫﻮرﻣﻮن رﺷﺪ ﺳﻨﺘﺘﻴﻚ‬

‫‪ Holloway‬ﻧﺸﺎن دادﻧﺪ ﺗﺠﻮﻳﺰ ﻫﻮرﻣﻮن رﺷﺪ در زﻧﺎن ﺳﺎﻟﺨﻮرده ﺳﺎﻟﻢ‪،‬‬

‫اﻧﺴﺎﻧﻲ ﺑﺮ ﺳﻠﻮلﻫﺎي اﺳﺘﺨﻮاﻧﻲ ﺧﺮﮔﻮش در ‪ In vitro‬و ‪ In vivo‬ﻧﺸﺎن‬

‫ﻧﺸﺎﻧﮕﺮﻫﺎي ﻓﻌﺎﻟﻴﺖ اﺳﺘﺨﻮاﻧﻲ را اﻓﺰاﻳﺶ ﻣﻲدﻫﺪ‪27.‬و‪ 26‬در ﻣﻄﺎﻟﻌﻪاي ﻛﻪ‬

‫ﺗﺤﻘﻴﻘﺎت ﺷﺒﺎﻫﺖ زﻳﺎدي ﺑﻴﻦ اﺛﺮات اﻳﺠﺎد ﺷﺪه‬

‫در ﻣﻴﻤﻮنﻫﺎي ﻣﺎده ﭘﻴﺮ اﻧﺠﺎم ﺷﺪ‪ ،‬ﺗﺠﻮﻳﺰ ﻫﻮرﻣﻮن رﺷﺪ ﺑﺮاي ﻫﻔﺖ‬

‫داده ﺷﺪه اﺳﺖ‪.‬‬

‫‪22‬و‪13‬‬

‫‪24‬و‪23‬‬

‫ﺗﻮﺳﻂ ﻫﻮرﻣﻮن رﺷﺪ در اﻧﺴﺎن و ﺧﺮﮔﻮش ﻧﺸﺎن دادهاﻧﺪ‪.‬‬

‫ﻫﻢﭼﻨﻴﻦ‬

‫ﻫﻔﺘﻪ ﺗﻮﻟﻴﺪ اﺳﺘﺨﻮاﻧﻲ را در اﺳﺘﺨﻮانﻫﺎي ران و ﺗﻴﺒﻴﺎ اﻓﺰاﻳﺶ داد وﻟﻲ‬ ‫‪28‬‬

‫ﺧﺮﮔﻮش ﺑﻪﻋﻨﻮان ﻣﺪل ﺣﻴﻮاﻧﻲ ﺑﺮاي ﺗﺤﻘﻴﻘﺎت ﻗﻠﺒﻲ ﻋﺮوﻗﻲ ﺑﻪﻃﻮر‬

‫در ﺳﺘﻮن ﻣﻬﺮه ﺗﻐﻴﻴﺮي ﻣﺸﺎﻫﺪه ﻧﺸﺪ‪ .‬ﺗﻔﺎوت در ﭘﺎﺳﺦ اﺳﺘﺨﻮانﻫﺎي‬

‫ﮔﺴﺘﺮدهاي اﺳﺘﻔﺎده ﻣﻲﺷﻮد‪ 25.‬ﻫﻢﭼﻨﻴﻦ در ﺗﺤﻘﻴﻘﻲ ﻛﻪ در ﺳﺎل ‪2002‬‬

‫ﺑﻠﻨﺪ )ﻛﻪ اﻏﻠﺐ از اﺳﺘﺨﻮان ﻛﻮرﺗﻴﻜﺎل )‪ (Cortical‬ﺗﺸﻜﻴﻞ ﺷﺪه( و‬

‫ﻣﺠﻠﻪ داﻧﺸﻜﺪه ﭘﺰﺷﻜﻲ‪ ،‬داﻧﺸﮕﺎه ﻋﻠﻮم ﭘﺰﺷﻜﻲ ﺗﻬﺮان‪ ،‬دوره ‪ ، 69‬ﺷﻤﺎره ‪ ،1‬ﻓﺮوردﻳﻦ ‪1390‬‬


‫ﻫﻤﻜﺎران‬ ‫ﺧﻮاﻓﻲ و‬ ‫اﺣﺮاري‬ ‫‪Ahrari‬‬ ‫‪Khafi‬‬ ‫ﺳﻌﻴﺪ‪M.S.‬‬ ‫ﻣﺤﻤﺪ‪et al.‬‬

‫ﺳﺘﻮن ﻣﻬﺮه )ﻛﻪ اﻏﻠﺐ از اﺳﺘﺨﻮان ﺗﺮاﺑﻜﻮﻻر )‪ (Trabecular‬ﺗﺸﻜﻴﻞ‬

‫‪13‬‬

‫ﺗﻐﻴﻴﺮات آﻧﺎﺗﻮﻣﻴﻜﻲ‪ ،‬ﻣﺘﺎﺑﻮﻟﻴﻜﻲ و ﻫﻴﺴﺘﻮﻟﻮژﻳﻜﻲ ﺑﺴﻴﺎر ﻣﺸﺎﺑﻪ ﺑﻪ‬ ‫‪23‬‬

‫ﺷﺪه( در ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺗﺠﻮﻳﺰ ﻫﻮرﻣﻮن رﺷﺪ‪ ،‬ﺷﺒﻴﻪ ﻣﺸﺎﻫﺪاﺗﻲ اﺳﺖ ﻛﻪ ﻗﺒﻼ در‬

‫آﻛﺮوﻣﮕﺎﻟﻲ در اﻧﺴﺎن دﻳﺪه ﻣﻲﺷﻮد‪ .‬اﻳﻦ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﺧﺮﮔﻮش را ﺑﻪﻋﻨﻮان‬

‫رتﻫﺎي ﭘﻴﺮ ﮔﺰارش ﺷﺪه اﺳﺖ‪ 1.‬اﻛﺜﺮ ﺗﺤﻘﻴﻘﺎت ﻧﺸﺎن ﻣﻲدﻫﺪ ﻛﻪ‬

‫ﻳﻚ ﻣﺪل ﺣﻴﻮاﻧﻲ ﺑﺎ ارزش ﺑﺮاي ﺑﺮرﺳﻲ درﻣﺎن آﻛﺮوﻣﮕﺎﻟﻲ در اﻧﺴﺎن‬ ‫‪23‬‬

‫در ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ دﻳﮕﺮي ﺧﺮﮔﻮش ﺑﻪﻋﻨﻮان ﻳﻚ ﻣﺪل‬

‫ﺗﺠﻮﻳﺰ ﻫﻮرﻣﻮن رﺷﺪ ﻋﻤﺪﺗﺎ ﺑﺮ روي اﺳﺘﺨﻮان ﻛﻮرﺗﻴﻜﺎل ﻣﻮﺛﺮ اﺳﺖ‪.‬‬

‫ﭘﻴﺸﻨﻬﺎد ﻣﻲﻛﻨﺪ‪.‬‬

‫در ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﺣﺎﺿﺮ ﻧﻴﺰ اﺛﺮ ﻫﻮرﻣﻮن رﺷﺪ ﻋﻤﺪﺗﺎ در اﺳﺘﺨﻮان ﻛﻮرﺗﻴﻜﺎل‬

‫ﺣﻴﻮاﻧﻲ ﺑﺎارزش ﺑﺮاي ﺗﺸﻜﻴﻞ اﺳﺘﺨﻮان ﻧﺎﺑﻪﺟﺎ ﭘﻴﺸﻨﻬﺎد ﺷﺪه اﺳﺖ‪.‬‬

‫دﻳﺪه ﺷﺪ‪ .‬داﻧﺴﻴﺘﻪ ﺑﻪﻃﻮر ﻣﻌﻨﻲداري در ﺷﻔﺖ اﺳﺘﺨﻮان ران اﻓﺰاﻳﺶ‬ ‫ﻳﺎﻓﺖ و ﺷﻔﺖ اﺳﺘﺨﻮان‪ ،‬ﺑﻪﻃﻮر ﻋﻤﺪه از اﺳﺘﺨﻮان ﻛﻮرﺗﻴﻜﺎل ﺗﺸﻜﻴﻞ‬

‫ﻛﺎﻫﺶ داﻧﺴﻴﺘﻪ اﺳﺘﺨﻮاﻧﻲ در اﻓﺮاد ﺑﺎﻟﻎ دﭼﺎر ﻛﻤﺒﻮد ﺗﺮﺷﺢ‬ ‫‪GH‬‬

‫ﻣﻲﺷﻮد و در آنﻫﺎ ﺗﺠﻮﻳﺰ‬

‫دﻳﺪه‬

‫ﺑﺎﻋﺚ اﻓﺰاﻳﺶ ﻓﻌﺎﻟﻴﺖ و داﻧﺴﻴﺘﻪ‬

‫ﺷﺪه اﺳﺖ‪ 1.‬از ﻋﻠﻠﻲ ﻛﻪ ﻣﻤﻜﻦ اﺳﺖ ﺗﻔﺎوت ﻧﺘﺎﻳﺞ در اﻧﺴﺎن و‬

‫اﺳﺘﺨﻮاﻧﻲ ﻣﻲﺷﻮد‪.‬‬

‫ﺣﻴﻮاﻧﺎت را ﺗﻮﺿﻴﺢ دﻫﺪ اﻳﻦ اﺳﺖ ﻛﻪ ﺗﺤﻘﻴﻘﺎت اﻧﺠﺎم ﺷﺪه در اﻧﺴﺎن‬

‫‪GH‬‬

‫اﻏﻠﺐ ﺑﻪﻃﻮر ﻛﺎﻣﻞ ﻛﻨﺘﺮل ﺷﺪه ﻧﻴﺴﺖ و ﺗﻔﺎوتﻫﺎي ﻓﺮدي‪ ،‬اﺧﺘﻼﻓﺎت‬

‫اﺳﺘﺨﻮاﻧﻲ و در ﻧﺘﻴﺠﻪ ﻛﺎﻫﺶ ﻳﺎ ﻋﺪم ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺗﻮده اﺳﺘﺨﻮاﻧﻲ ﻣﻲﺷﻮد و‬

‫ﺗﻐﺬﻳﻪاي‪ ،‬ﺟﻨﺴﻴﺘﻲ‪ ،‬ﺳﻨﻲ‪ ،‬ﻓﻌﺎﻟﻴﺖ ﺑﺪﻧﻲ و ﻏﻴﺮه ﻣﻲﺗﻮاﻧﻨﺪ در ﻧﺘﻴﺠﻪ‬ ‫ﺗﺤﻘﻴﻘﺎت اﺛﺮ ﮔﺬارﻧﺪ‪ .‬ﺑﻪﻃﻮر ﻣﺜﺎل ﺳﻴﮕﺎر ﻛﺸﻴﺪن‬

‫‪IGF-I‬‬

‫را ﻛﺎﻫﺶ‬ ‫‪29‬‬

‫ﻣﻲدﻫﺪ وﻟﻲ ﻓﻌﺎﻟﻴﺖ ﻓﻴﺰﻳﻜﻲ ﺗﺮﺷﺢ ‪ GH‬را اﻓﺰاﻳﺶ ﻣﻲدﻫﺪ‪ .‬از ﻃﺮف‬

‫‪35-37‬‬

‫‪GH‬‬

‫‪20‬‬

‫ﻣﻄﺎﻟﻌﻪاي ﻛﻪ در اﻓﺮاد ﺑﺎﻟﻎ دﭼﺎر ﻛﻤﺒﻮد ﺗﺮﺷﺢ‬

‫اﻧﺠﺎم ﺷﺪ‪ ،‬ﮔﺰارش داد ﺗﺠﻮﻳﺰ‬

‫در ﺻﻮرت ﺗﺪاوم ﺗﺠﻮﻳﺰ‬

‫‪GH‬‬

‫‪GH‬‬

‫اﺑﺘﺪا ﺑﺎﻋﺚ اﻓﺰاﻳﺶ ﺟﺬب‬

‫ﺑﻌﺪ از ‪ 18‬ﻣﺎه اﻓﺰاﻳﺶ ﺗﻮﻟﻴﺪ و ﻣﻌﺪﻧﻲ‬

‫ﺷﺪن اﺳﺘﺨﻮاﻧﻲ دﻳﺪه ﺧﻮاﻫﺪ ﺷﺪ‪ .‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ﻳﻚ ﻣﺪل دو ﻓﺎزي )ﻛﺎﻫﺶ‪-‬‬ ‫‪1‬‬

‫اﻓﺰاﻳﺶ( ﺑﺮاي اﺛﺮ ‪ GH‬ﺑﺮ اﺳﺘﺨﻮان ﭘﻴﺸﻨﻬﺎد ﺷﺪ‪ .‬در ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ دﻳﮕﺮي ﻛﻪ‬ ‫‪GH‬‬

‫اﻧﺠﺎم ﺷﺪ‪ ،‬ﺗﺠﻮﻳﺰ‬

‫‪GH‬‬

‫ﺑﻪﻣﺪت ﻫﻔﺖ‬

‫دﻳﮕﺮ ﺗﺠﻮﻳﺰ ﻫﻮرﻣﻮن رﺷﺪ در اﻧﺴﺎن ﺳﺎﻟﻢ ﻣﺠﺎز ﻧﺒﻮده و ﺗﺤﻘﻴﻘﺎت در‬

‫در اﻓﺮاد دﭼﺎر ﻛﻤﺒﻮد ﺗﺮﺷﺢ‬

‫اﻳﻦ ﻣﻮرد ﻣﺤﺪود ﻣﻲﺑﺎﺷﺪ‪ .‬در آﻛﺮوﻣﮕﺎﻟﻲ ﻫﻮرﻣﻮن رﺷﺪ ﺑﻴﺶ از ﺣﺪ‬

‫ﺳﺎل ﻳﻚ اﻟﮕﻮي ﺳﻪ ﻓﺎزي ﻧﺸﺎن داد؛ در ﺳﺎل اول ﻛﺎﻫﺶ داﻧﺴﻴﺘﻪ‬

‫ﻃﺒﻴﻌﻲ ﺗﺮﺷﺢ ﻣﻲﺷﻮد‪ .‬ﻣﻄﺎﻟﻌﺎت ﺑﺴﻴﺎري اﺛﺮ ﻫﻮرﻣﻮن رﺷﺪ را ﺑﺮ‬

‫اﺳﺘﺨﻮاﻧﻲ‪ ،‬ﺑﻪدﻧﺒﺎل آن اﻓﺰاﻳﺶ ﻣﺪاوم داﻧﺴﻴﺘﻪ اﺳﺘﺨﻮان ﺗﺎ ﺣﺪود ‪ 60‬ﻣﺎه‬

‫داﻧﺴﻴﺘﻪ اﺳﺘﺨﻮاﻧﻲ در ﺑﻴﻤﺎران دﭼﺎر آﻛﺮوﻣﮕﺎﻟﻲ ﺑﺮرﺳﻲ ﻛﺮدهاﻧﺪ‪ ،‬اﻣﺎ‬

‫و ﺳﭙﺲ ﺛﺎﺑﺖ ﻣﺎﻧﺪن داﻧﺴﻴﺘﻪ اﺳﺘﺨﻮاﻧﻲ‪ 38.‬ﺑﺎ اﻳﻦﻛﻪ ﺧﺮﮔﻮشﻫﺎي اﻳﻦ‬

‫ﻧﺘﺎﻳﺞ ﻣﺘﻨﺎﻗﺾ ﺑﻮده و ﻛﺎﻫﺶ ﻳﺎ اﻓﺰاﻳﺶ داﻧﺴﻴﺘﻪ ﮔﺰارش ﺷﺪه‬

‫ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﺳﺎﻟﻢ ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬در ﻣﺮﺣﻠﻪ دوم داﻧﺴﻴﺘﻮﻣﺘﺮي )ﺑﻌﺪ از ﺳﻪ ﻫﻔﺘﻪ( در‬

‫اﻣﺎ ﺑﻪ ﻃﻮر ﻛﻠﻲ اﻛﺜﺮ ﻣﻄﺎﻟﻌﺎت ﭘﻴﺸﻨﻬﺎد ﻛﺮدهاﻧﺪ ﻛﻪ در‬

‫ﺗﻤﺎم ﻧﻮاﺣﻲ اﻧﺪازهﮔﻴﺮي ﺷﺪه ﺑﻪﺟﺰ اﭘﻲﻓﻴﺰ ﭘﺎﻳﻴﻨﻲ اﺳﺘﺨﻮان ران ﻛﺎﻫﺶ‬

‫آﻛﺮوﻣﮕﺎﻟﻲ داﻧﺴﻴﺘﻪ اﺳﺘﺨﻮان ﻛﻮرﺗﻴﻜﺎل اﻓﺰاﻳﺶ ﻣﻲﻳﺎﺑﺪ‪ ،‬اﻣﺎ داﻧﺴﻴﺘﻪ‬

‫داﻧﺴﻴ���ﻪ اﺳﺘﺨﻮاﻧﻲ ﻣﺸﺎﻫﺪه ﺷﺪ‪ .‬در ﺗﻤﺎم اﻳﻦ ﻧﻮاﺣﻲ در ﻣﺮاﺣﻞ ﺑﻌﺪي‬

‫‪31‬و‪30‬‬

‫اﺳﺖ‪.‬‬

‫اﺳﺘﺨﻮان ﺗﺮاﺑﻜﻮﻻر ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻧﻤﻲﻛﻨﺪ‪ 31-34.‬ﺑﺎ اﻳﻦﻛﻪ در ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﺣﺎﺿﺮ ﻋﻠﺖ‬

‫اﻓﺰاﻳﺶ داﻧﺴﻴﺘﻪ دﻳﺪه ﺷﺪ )ﺷﻜﻞ ‪ .(2‬اﻣﻜﺎن دارد‬

‫اﻓﺰاﻳﺶ ﻫﻮرﻣﻮن رﺷﺪ ﺗﺠﻮﻳﺰ ﺧﺎرﺟﻲ )‪ (Exogenous‬ﻫﻮرﻣﻮن رﺷﺪ‬

‫ﺳﻠﻮﻟﻲ ﻳﺎ ﺑﻴﻮﺷﻴﻤﻴﺎﻳﻲ اﻳﺠﺎد ﻛﺮده ﺑﺎﺷﺪ اﻣﺎ اﻳﻦ اﺛﺮات ﺑﻪﻋﻠﺖ دوز ﭘﺎﻳﻴﻦ‬

‫اﺳﺖ و در آﻛﺮوﻣﮕﺎﻟﻲ اﻓﺰاﻳﺶ ﺗﺮﺷﺢ داﺧﻠﻲ ﻋﺎﻣﻞ آن اﺳﺖ‪ ،‬اﻳﻦ ﻧﺘﺎﻳﺞ‬

‫ﻳﺎ ﻛﻮﺗﺎه ﺑﻮدن ﻣﺪت ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﺗﻮﺳﻂ رادﻳﻮﮔﺮاﻓﻲ ﻗﺎﺑﻞ ﺗﺸﺨﻴﺺ ﻧﺒﻮده‬

‫ﺗﺎ ﺣﺪودي ﺑﺎ ﻳﺎﻓﺘﻪﻫﺎي ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﺣﺎﺿﺮ ﻣﻄﺎﺑﻘﺖ دارد زﻳﺮا اﻓﺰاﻳﺶ‬

‫اﺳﺖ‪ .‬ﻳﺎﻓﺘﻪﻫﺎي اﻳﻦ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﭘﻴﺸﻨﻬﺎد ﻣﻲﻛﻨﺪ ﻛﻪ ﺧﺮﮔﻮش ﻣﻲﺗﻮاﻧﺪ‬

‫ﻣﻌﻨﻲدار داﻧﺴﻴﺘﻪ در وﺳﻂ ﺷﻔﺖ اﺳﺘﺨﻮان ران ﻣﺸﺎﻫﺪه ﺷﺪ و ﺷﻔﺖ‬

‫ﺑﻪﻋﻨﻮان ﻣﺪﻟﻲ ﺑﺮاي ﺑﺮرﺳﻲ اﺛﺮات ﻫﻮرﻣﻮن رﺷﺪ ﺑﺮ اﺳﺘﺨﻮان در‬

‫اﺳﺘﺨﻮان ﻧﻴﺰ ﺑﻪﻃﻮر ﻋﻤﺪه از اﺳﺘﺨﻮان ﻛﻮرﺗﻴﻜﺎل ﺗﺸﻜﻴﻞ ﺷﺪه اﺳﺖ‪.‬‬

‫‪1‬‬

‫آﻛﺮوﻣﮕﺎﻟﻲ‪ ،‬ﻛﻤﺒﻮد ﺗﺮﺷﺢ‬

‫‪GH‬‬

‫‪GH‬‬

‫اﺛﺮاﺗﻲ در ﺳﻄﺢ‬

‫و در اﻧﺴﺎن ﺳﺎﻟﻢ ﺑﺎﻟﻎ در ﻧﻈﺮ ﮔﺮﻓﺘﻪ‬

‫‪ Costa‬در ﺧﺮﮔﻮشﻫﺎي اﻧﺘﻘﺎل ژن ﻳﺎﻓﺘﻪ )‪ (Transgenic‬ﻛﻪ ﻫﻮرﻣﻮن‬

‫ﺷﻮد‪ .‬اﻟﺒﺘﻪ ﻣﻄﺎﻟﻌﺎت ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﺎ دوزﻫﺎي ﺑﺎﻻﺗﺮ و ﭘﺎﻳﻴﻦﺗﺮ ﻫﻮرﻣﻮن رﺷﺪ و‬

‫رﺷﺪ ﮔﺎوي ﺗﻮﻟﻴﺪ ﻣﻲﻛﺮدﻧﺪ‪ ،‬ﮔﺰارش داد ﻛﻪ در اﻳﻦ ﺧﺮﮔﻮشﻫﺎ‬

‫دورهﻫﺎي ﺗﺠﻮﻳﺰ ﻃﻮﻻﻧﻲﺗﺮ ﺑﺮاي ﻧﺘﻴﺠﻪﮔﻴﺮي ﻛﺎﻣﻞﺗﺮ ﺿﺮوري اﺳﺖ‪.‬‬

‫‪References‬‬ ‫‪3. Rudman D. Growth hormone, body composition, and aging. J Am‬‬ ‫‪Geriatr Soc 1985;33(11):800-7.‬‬ ‫‪4. Meites J. Neuroendocrine biomarkers of aging in the rat. Exp‬‬ ‫‪Gerontol 1988;23(4-5):349-58.‬‬ ‫‪5. Rudman D, Feller AG, Nagraj HS, Gergans GA, Lalitha PY,‬‬ ‫‪Goldberg AF, et al. N Engl J Med 1990;323(1):1-6.‬‬

‫‪1. Ohlsson C, Bengtsson BA, Isaksson OGP, Andreassen TT,‬‬ ‫‪Slootweg MC. Growth Hormone and Bone. Endocr Rev‬‬ ‫‪1998;19(1):55-79.‬‬ ‫‪2. Morselli L, Manetti L, Cosci C, Sardella C, Bogazzi F, Faldini C, et‬‬ ‫‪al. Bone and joint alterations in acromegaly. J Orthopaed Traumatol‬‬ ‫‪2006;7(4):169-175.‬‬

‫ﻣﺠﻠﻪ داﻧﺸﻜﺪه ﭘﺰﺷﻜﻲ‪ ،‬داﻧﺸﮕﺎه ﻋﻠﻮم ﭘﺰﺷﻜﻲ ﺗﻬﺮان‪ ،‬دوره ‪ ، 69‬ﺷﻤﺎره ‪ ،1‬ﻓﺮوردﻳﻦ ‪1390‬‬


The effects of growth hormone on bone density in healthy adult rabbits

6. Borst SE, Lowenthal DT. Role of IGF-I in muscular atrophy of aging. Endocrine 1997;7(1):61-3. 7. Liu H, Bravata DM, Olkin I, Nayak S, Roberts B, Garber AM, et al. Systematic review: the safety and efficacy of growth hormone in the healthy elderly. Ann Intern Med 2007;146(2):104-15. 8. Papadakis MA, Grady D, Black D, Tierney MJ, Gooding GA, Schambelan M, et al. Growth hormone replacement in healthy older men improves body composition but not functional ability. Ann Intern Med 1996;124(8):708-16. 9. Robert MB, Sharon CC, Jacqueline W. A Randomized, doubleblind, placebo-controlled study of growth hormone in the treatment of Fibromyalgia 11 Supported in part by a research grant from Genentech, Inc., San Francisco. Am J Med 1998;104(3):227-31. 10. Chapurlat RD, Delmas PD. Bone and hormones. Effects of growth hormone on bone tissue in adults. Presse Med 1999;28(10):559-62. 11. Bengtsson BA, Johannsson G. The use of growth hormone in adults: a review of the last 10 years, the present and a perspective for the future. Growth Horm IGF Res 1998;8 Suppl B:27-35. 12. Faust M, Strasburger CJ. Growth hormone therapy in adults. Attempt to assess a decade of use. Internist (Berl) 2008;49(5):5278, 530-2, 534 passim. 13. Giardino R, Torricelli P, Giavaresi G, Fini M, Aldini NN, Ruggeri G, et al. Histomorphometric bone modifications induced by growth hormone treatment in a rabbit model of short bowel syndrome. Biomed Pharmacother 2004;58(2):116-22. 14. Kimmel DB. Quantitative histologic changes in the proximal tibial growth cartilage of aged female rats. Cells Materials 1991;(Suppl 1):11-8. 15. Baron R, Tross R, Vignery A. Evidence of sequential remodeling in rat trabecular bone: morphology, dynamic histomorphometry, and changes during skeletal maturation. Anat Rec 1984;208(1):137-45. 16. Erben RG. Trabecular and endocortical bone surfaces in the rat: modeling or remodeling? Anat Rec 1996;246(1):39-46. 17. Banu MJ, Orhii PB, Wang L, Kalu DN. Separate and combined effects of growth hormone and parathyroid hormone on cortical bone osteopenia in ovariectomized aged rats. Aging (Milano) 2001;13(4):282-92. 18. Ortoft G, Oxlund H, Andreassen TT. Administration of a glucocorticoid with depot effect counteracts the stimulating effect of growth hormone on cancellous and cortical bone of the vertebral body in rats. Calcif Tissue Int 1998;63(1):14-21. 19. Verhaeghe J, van Bree R, Van Herck E, Thomas H, Skottner A, Dequeker J, et al. Effects of recombinant human growth hormone and insulin-like growth factor-I, with or without 17 beta-estradiol, on bone and mineral homeostasis of aged ovariectomized rats. J Bone Miner Res 1996;11(11):1723-35. 20. Bosze Z, Hiripi L, Carnwath JW, Niemann H. The transgenic rabbit as model for human diseases and as a source of biologically active recombinant proteins. Transgenic Res 2003;12(5):541-53. 21. Spencer SA, Hammonds RG, Henzel WJ, Rodriguez H, Waters MJ, Wood WI. Rabbit liver growth hormone receptor and serum binding protein. Purification, characterization, and sequence. J Biol Chem 1988;263(16):7862-7. 22. Ehrnberg A, Brosjö O, Låftman P, Nilsson O, Strömberg L. Enhancement of bone formation in rabbits by recombinant human growth hormone. Acta Orthop Scand 1993;64(5):562-6. 23. Costa C, Solanes G, Visa J, Bosch F. Transgenic rabbits overexpressing growth hormone develop acromegaly and diabetes mellitus. FASEB J 1998;12(14):1455-60. 24. Weekers F, Van Herck E, Coopmans W, Michalaki M, Bowers CY, Veldhuis JD, et al. A novel in vivo rabbit model of hypercatabolic

14

critical illness reveals a biphasic neuroendocrine stress response. Endocrinology 2002;143(3):764-74. 25. Stypmann J, Engelen MA, Breithardt AK, Milberg P, Rothenburger M, Breithardt OA, et al. Doppler echocardiography and tissue Doppler imaging in the healthy rabbit: differences of cardiac function during awake and anaesthetised examination. Int J Cardiol 2007;115(2):164-70. 26. Ghiron LJ, Thompson JL, Holloway L, Hintz RL, Butterfield GE, Hoffman AR, et al. Effects of recombinant insulin-like growth factor-I and growth hormone on bone turnover in elderly women. J Bone Miner Res 1995;10(12):1844-52. 27. Holloway L, Butterfield G, Hintz RL, Gesundheit N, Marcus R. Effects of recombinant human growth hormone on metabolic indices, body composition, and bone turnover in healthy elderly women. J Clin Endocrinol Metab 1994;79(2):470-9. 28. Sass DA, Jerome CP, Bowman AR, Bennett-Cain A, Ginn TA, LeRoith D, et al. Short-term effects of growth hormone and insulinlike growth factor I on cancellous bone in rhesus macaque monkeys. J Clin Endocrinol Metab 1997;82(4):1202-9. 29. Landin-Wilhelmsen K, Wilhelmsen L, Lappas G, Rosén T, Lindstedt G, Lundberg PA, et al. Serum insulin-like growth factor I in a random population sample of men and women: relation to age, sex, smoking habits, coffee consumption and physical activity, blood pressure and concentrations of plasma lipids, fibrinogen, parathyroid hormone and osteocalcin. Clin Endocrinol (Oxf) 1994;41(3):351-7. 30. Kayath MJ, Vieira JG. Osteopenia occurs in a minority of patients with acromegaly and is predominant in the spine. Osteoporos Int 1997;7(3):226-30. 31. Kotzmann H, Bernecker P, Hübsch P, Pietschmann P, Woloszczuk W, Svoboda T, et al. Bone mineral density and parameters of bone metabolism in patients with acromegaly. J Bone Miner Res 1993;8(4):459-65. 32. Chiodini I, Trischitta V, Carnevale V, Liuzzi A, Scillitani A. Bone mineral density in acromegaly: does growth hormone excess protect against osteoporosis? J Endocrinol Invest 2001;24(4):28891. 33. Ezzat S, Melmed S, Endres D, Eyre DR, Singer FR. Biochemical assessment of bone formation and resorption in acromegaly. J Clin Endocrinol Metab 1993;76(6):1452-7. 34. Ho PJ, Fig LM, Barkan AL, Shapiro B. Bone mineral density of the axial skeleton in acromegaly. J Nucl Med 1992;33(9):1608-12. 35. Bing-You RG, Denis MC, Rosen CJ. Low bone mineral density in adults with previous hypothalamic-pituitary tumors: correlations with serum growth hormone responses to GH-releasing hormone, insulin-like growth factor I, and IGF binding protein 3. Calcif Tissue Int 1993;52(3):183-7. 36. Sugimoto T, Nishiyama K, Kuribayashi F, Chihara K. Serum levels of insulin-like growth factor (IGF) I, IGF-binding protein (IGFBP)2, and IGFBP-3 in osteoporotic patients with and without spinal fractures. J Bone Miner Res 1997;12(8):1272-9. 37. Salomon F, Cuneo RC, Hesp R, Sönksen PH. The effects of treatment with recombinant human growth hormone on body composition and metabolism in adults with growth hormone deficiency. N Engl J Med 1989;321(26):1797-803. 38. Wilhelm B, Kann PH. Long-term effects of 7-year growth hormone substitution on bone metabolism, bone density, and bone quality in growth hormone-deficient adults. Med Klin (Munich) 2004;99(10):569-77.

1390 ‫ ﻓﺮوردﻳﻦ‬،1 ‫ ﺷﻤﺎره‬، 69 ‫ دوره‬،‫ داﻧﺸﮕﺎه ﻋﻠﻮم ﭘﺰﺷﻜﻲ ﺗﻬﺮان‬،‫ﻣﺠﻠﻪ داﻧﺸﻜﺪه ﭘﺰﺷﻜﻲ‬


Tehran University Medical Journal; Vol.‫و‬69, No. 1, April 2011: 10-15 ‫ﻫﻤﻜﺎران‬

100

The effects of growth hormone administration on bone density in healthy adult rabbits

Abstract Mohamad Saeed Ahrari Khafi DVM.1 Sarang Soroori DVM, DVSc.1* Manouchehr Nakhjavani PhD.2 Pejman Mortazavi PhD.3 Ali Reza Vajhi DVM, DVSc.1 Ali Reza Bahonar PhD.4 1- Department of Clinical Sciences, Faculty of Veterinary Medicine, University of Tehran, Tehran, Iran. 2- Endocrinology and Metabolism Research Center (EMRC), Vali-Asr Hospital, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran. 3- Department of Pathology, Islamic Azad University, Research and Sciences Branch, Tehran, Iran. 4- Department of Food Hygiene, Faculty of Veterinary Medicine, University of Tehran, Tehran, Iran.

Received: January 09, 2011 Accepted: February 14, 2011

Background: The effects of growth hormone (GH) on bone density in healthy adults is controversial. This study was performed to evaluate the effects of GH administration on bone density under controlled conditions in healthy adult rabbits. Methods: Twenty healthy adult New Zealand white rabbits of both sexes were included in the study. The rabbits were divided into two groups. The experiment group received human GH and the controls placebo for three months. The density of femur and humerus were measured at proximal epiphysis, mid shaft and distal epiphysis by radiography, aluminum step-wedge and appropriate software. Measurements were performed in five stages, once before and four times after the administration of GH or placebo, with 3-week intervals. Results: The mean concentration of serum insulin-like growth factor I (IGF-I) increased significantly after GH administration (P<0.05) in the experiment group. Bone density generally increased in all regions except the distal epiphysis of femur in the test group, but significant difference were only seen in the midshaft of femur in comparison to the controls (P<0.05). In the second stage, bone density decreased slightly in all regions except distal epiphysis of femur, but it increased in the next stages. Conclusion: GH can increase bone density (mostly cortical bone) in adult rabbits. According to the similarities seen between growth hormone effects in rabbit and humans, this study suggests rabbits as a model for studying GH effects on bone density in acromegaly, growth hormone deficiency and even in healthy adult humans. Keywords: Adult, bone density, growth hormone, IGF-I, New Zealand white rabbits.

*

Corresponding author: Dept. of Clinical Sciences, Faculty of Veterinary Medicine, University of Tehran, Postal code: 1419963111, Tehran, Iran. Tel: +98-21-61117124 email: soroori@ut.ac.ir

1390 ‫ ﻓﺮوردﻳﻦ‬،1 ‫ ﺷﻤﺎره‬، 69 ‫ دوره‬،‫ داﻧﺸﮕﺎه ﻋﻠﻮم ﭘﺰﺷﻜﻲ ﺗﻬﺮان‬،‫ﻣﺠﻠﻪ داﻧﺸﻜﺪه ﭘﺰﺷﻜﻲ‬


‫روش‪16-‬‬ ‫‪21 ،1390‬‬ ‫ﻧﻤﻮﻧﻪﻓﺮو‬ ‫ﺷﻤﺎره ‪،1‬‬ ‫درﻲ ﺗﻬﺮان‪،‬‬ ‫ﭘﺰﺷﻜ‬ ‫داﻧﺸﮕﺎه ﻋﻠﻮم‬ ‫ﭘﺰﺷﻜﻲ‪،‬‬ ‫داﻧﺸﻣﻜﺪه‬ ‫ﻣﺠﻠﻪ‬ ‫‪PCR‬‬ ‫ردﻳﻦﻴﻨﻲ ﺑﺎ‬ ‫ﻫﺎي ﺑﺎﻟ‬ ‫‪، 69‬ﺷﺪه از‬ ‫دورهﺟﺪا‬ ‫اﺷﺮﻳﺸﻴﺎﻛﻠﻲ‬ ‫‪CTX-M-1‬‬ ‫ﺑﺘﺎﻻﻛﺘﺎﻣﺎز‬ ‫ﻘﺎوﻣﺖ‬ ‫ﺷﻨﺎﺳﺎﻳﻲ ژن‬

‫ﺷﻨﺎﺳﺎﻳﻲ ژن ﻣﻘﺎوﻣﺖ ﺑﺘﺎﻻﻛﺘﺎﻣﺎز ‪ CTX-M-1‬در اﺷﺮﻳﺸﻴﺎﻛﻠﻲ ﺟﺪا ﺷﺪه از ﻧﻤﻮﻧﻪﻫﺎي ﺑﺎﻟﻴﻨﻲ‬ ‫ﺑﺎ روش واﻛﻨﺶ زﻧﺠﻴﺮهاي ﭘﻠﻴﻤﺮاز )‪(PCR‬‬

‫ﭼﻜﻴﺪه‬

‫‪2‬و‪*1‬‬

‫ﻣﺤﻤﺪ ﻣﻬﺪي ﺳﻠﻄﺎن دﻻل‬

‫‪4‬‬

‫ﮔﻠﻨﺎز ﻣﺒﺼﺮي‪ ،3‬ﺟﻠﻴﻞ ﻓﻼح ﻣﻬﺮآﺑﺎدي‬ ‫ﻣﺤﻤﺪ رﺿﺎ اﺷﺮاﻗﻴﺎن‬

‫‪5‬‬

‫زﻣﻴﻨﻪ و ﻫﺪف‪ :‬ﻣﻘﺎوﻣﺖ ﺑﻪ آﻧﺘﻲﺑﻴﻮﺗﻴﻚﻫﺎي ﺑﺘﺎﻻﻛﺘﺎم در ﻣﻴﺎن اﻳﺰوﻟﻪﻫﺎي ﺑﺎﻟﻴﻨﻲ‪ ،‬در اﻛﺜﺮ ﻣﻮاﻗﻊ ﻧﺎﺷﻲ از ﺗﻮﻟﻴﺪ آﻧﺰﻳﻢﻫﺎي‬ ‫ﺑﺘﺎﻻﻛﺘﺎﻣﺎزي اﺳﺖ‪ .‬در ﺳﺎلﻫﺎي اﺧﻴﺮ‪ ،‬ﺗﻮﻟﻴﺪ آﻧﺰﻳﻢﻫﺎي ﺑﺘﺎﻻﻛﺘﺎﻣﺎزي ﺑﺎ ﻃﻴﻒ وﺳﻴﻊ )‪ (ESBLs‬در ﻣﻴﺎن اﻳﺰوﻟﻪﻫﺎي ﺑﺎﻟﻴﻨﻲ‬ ‫ﺑﻪوﻳﮋه ﺑﺎﻛﺘﺮي‬

‫‪2‬‬

‫ﻋﺒﺪاﻟﻌﺰﻳﺰ رﺳﺘﮕﺎر ﻻري‬

‫‪Escherichia coli‬‬

‫ﺷﻴﻮع ﻓﺮاواﻧﻲ ﻳﺎﻓﺘﻪ و از آﻧﺠﺎ ﻛﻪ اﻳﻦ ﺑﺘﺎﻻﻛﺘﺎﻣﺎزﻫﺎ ﺷﺎﻣﻞ ﭼﻨﺪﻳﻦ زﻳﺮ ﺧﺎﻧﻮاده‬

‫ﻣﻲﺑﺎﺷﻨﺪ‪ ،‬ﻃﺮاﺣﻲ و اﺳﺘﻔﺎده از ﭘﺮاﻳﻤﺮﻫﺎي ﻳﻮﻧﻴﻮرﺳﺎل ﺑﻪﻣﻨﻈﻮر ﺷﻨﺎﺳﺎﻳﻲ ﻛﺎﻣﻞ اﻳﻦ زﻳﺮ ﺧﺎﻧﻮادهﻫﺎ ﻣﻲﺗﻮاﻧﺪ ﻣﻔﻴﺪ واﻗﻊ‬

‫‪1‬‬

‫ﻫﺪروﺷﺎ ﻣﻼآﻗﺎﻣﻴﺮزاﻳﻲ‬

‫آﻳﻼر ﺻﺒﺎﻏﻲ‪ ،1‬ﻣﺤﻤﺪآذرﺳﺎ‬

‫ﺗﺎرﻳﺦ درﻳﺎﻓﺖ ﻣﻘﺎﻟﻪ‪ 1389/10/28 :‬ﺗﺎرﻳﺦ ﭘﺬﻳﺮش‪1389/11/30 :‬‬

‫‪1‬‬

‫ﺷﻮد‪ .‬ﺗﻮﻟﻴﺪ آﻧﺰﻳﻢ ﺑﺘﺎﻻﻛﺘﺎﻣﺎز در ﺑﺎﻛﺘﺮي اﺷﺮﻳﺸﻴﺎ ﻛﻠﻲ ﻣﺸﻜﻼت ﻓﺮاواﻧﻲ را در درﻣﺎن ﺑﻴﻤﺎران اﻳﺠﺎد ﻧﻤﻮده اﺳﺖ‪ .‬ژن‬ ‫‪CTX-M-1‬‬

‫‪ -1‬ﮔﺮوه ﭘﺎﺗﻮﺑﻴﻮﻟﻮژي‪ ،‬داﻧﺸﻜﺪه ﺑﻬﺪاﺷﺖ‪،‬‬ ‫داﻧﺸﮕﺎه ﻋﻠﻮم ﭘﺰﺷﻜﻲ ﺗﻬﺮان‪ ،‬ﺗﻬﺮان‪ ،‬اﻳﺮان‬ ‫‪ -2‬ﻣﺮﻛﺰ ﺗﺤﻘﻴﻘﺎت ﻣﻘﺎوﻣﺖﻫﺎي ﻣﻴﻜﺮوﺑﻲ‪،‬‬ ‫داﻧﺸﮕﺎه ﻋﻠﻮم ﭘﺰﺷﻜﻲ ﺗﻬﺮان‪ ،‬ﺗﻬﺮان‪ ،‬اﻳﺮان‬

‫ﻋﺎﻣﻞ ﻣﻘﺎوﻣﺖ ﺑﺘﺎﻻﻛﺘﺎﻣﺎزي ﻣﻲﺑﺎﺷﺪ‪ .‬ﻫﺪف از اﻳﻦ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﺑﺮرﺳﻲ ﻣﻴﺰان ژن‬

‫‪CTX-M-1‬‬

‫در ﺑﺎﻛﺘﺮي اﺷﺮﻳﺸﻴﺎ‬

‫ﻛﻠﻲ ﻣﻲﺑﺎﺷﺪ‪ .‬روش ﺑﺮرﺳﻲ‪ :‬در ﻣﺠﻤﻮع ‪ 500‬ﻧﻤﻮﻧﻪ ادراري از ﺑﻴﻤﺎرﺳﺘﺎنﻫﺎي ﺷﻬﺮ ﺗﻬﺮان ﮔﺮدآوري ﺷﺪه؛ ﭘﺲ از‬ ‫ﻛﺸﺖ ﺑﺮ روي ﻣﺤﻴﻂ‬

‫‪EMB‬‬

‫آﮔﺎر در دﻣﺎي ‪ 37‬درﺟﻪ ﺑﻪﻣﺪت ‪ 24‬ﺳﺎﻋﺖ و اﻧﺠﺎم ﺗﺴﺖﻫﺎي ﺑﻴﻮﺷﻤﻴﺎﻳﻲ ﺑﺮاي ﺗﺎﻳﻴﺪ از‬

‫ﺑﻴﻦ ‪ 500‬ﻧﻤﻮﻧﻪ ‪ 200‬اﻳﺰوﻟﻪ اﺷﺮﻳﺸﻴﺎ ﻛﻠﻲ ﺟﺪاﺳﺎزي ﺷﺪ‪ .‬ﺑﺮرﺳﻲ ﺣﻀﻮر ژن‬ ‫‪Diffusion agar disk‬‬

‫و‬

‫‪CTX-M-1‬‬

‫ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از روش‬

‫‪Combined disk‬‬

‫‪PCR‬‬

‫ﺑﺮ‬

‫ﺟﺪاﺳﺎزي ﺷﺪه ﺑﻮد اﻧﺠﺎم‬

‫‪ -3‬داﻧﺸﮕﺎه آزاد اﺳﻼﻣﻲ‪ ،‬واﺣﺪ ﻗﻢ‬

‫روي اﻳﺰوﻟﻪﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ در ﺗﺴﺖﻫﺎي ﺗﺸﺨﻴﺼﻲ‬

‫‪ -4‬اﻧﺴﺘﻴﺘﻮ ﺑﻴﻮاﻧﻔﻮرﻣﺎﺗﻴﻚ‪ ،‬ﺗﻬﺮان‬

‫ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬ﻳﺎﻓﺘﻪﻫﺎ‪ :‬از ‪ 200‬ﺳﻮﻳﻪ ﻣﻮرد ﺑﺮرﺳﻲ ‪ (64%) 128‬ﺳﻮﻳﻪ ﻣﻮﻟﺪ ﺑﺘﺎﻻﻛﺘﺎﻣﺎزﻫﺎي وﺳﻴﻊاﻟﻄﻴﻒ ﺑﻮده‪ ،‬ﭘﺲ از ﻃﻲ‬

‫‪ -5‬ﮔﺮوه آﻣﺎر و اﭘﻴﺪﻣﻴﻮﻟﻮژي‪ ،‬داﻧﺸﻜﺪه ﺑﻬﺪاﺷﺖ‪,‬‬ ‫داﻧﺸﮕﺎه ﻋﻠﻮم ﭘﺰﺷﻜﻲ ﺗﻬﺮان‪ ،‬ﺗﻬﺮان‪ ،‬اﻳﺮان‬

‫*‬

‫ﭘﺮوﺳﻪ‬

‫‪PCR‬‬

‫ﺑﺮاي ﺷﻨﺎﺳﺎﻳﻲ ژن‬

‫‪CTX-M-1‬‬

‫ﻧﺸﺎن داد از ‪ 128‬ﺳﻮﻳﻪ ﺑﺘﺎﻻﻛﺘﺎﻣﺎزﻫﺎي وﺳﻴﻊاﻟﻄﻴﻒ ﻣﺜﺒﺖ ‪ 99‬اﻳﺰوﻟﻪ‬

‫)‪ (%77/34‬ﺣﺎوي ژن ﻣﻮرد ﻧﻈﺮ ﺑﻮده اﺳﺖ‪ .‬ﻧﺘﻴﺠﻪﮔﻴﺮي‪ :‬ﻧﺘﺎﻳﺞ ﺣﺎﺻﻞ ﺷﺪه از اﻳﻦ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ درﺻﺪ ﺑﺎﻻي ﻣﻘﺎوﻣﺖ‬ ‫ﺑﺘﺎﻻﻛﺘﺎﻣﺎزي را در ﺑﻴﻦ ﺳﻮﻳﻪﻫﺎي اﺷﺮﻳﺸﻴﺎ ﻛﻠﻲ ﻧﺸﺎن ﻣﻲدﻫﺪ‪ .‬اﻳﻦ ﻣﺴﺌﻠﻪ ﻳﻚ ﺧﻄﺮ ﻋﻤﻮﻣﻲ ﺟﺪي را ﺧﺎﻃﺮ ﻧﺸﺎن‬

‫ﻧﻮﻳﺴﻨﺪه ﻣﺴﺌﻮل‪ :‬ﺗﻬﺮان‪ ،‬ﮔﺮوه ﭘﺎﺗﻮﺑﻴﻮﻟﻮژي‪ ،‬ﺑﺨﺶ‬

‫ﻣﻴﻜﺮوبﺷﻨﺎﺳﻲ‪ ،‬داﻧﺸﻜﺪه ﺑﻬﺪاﺷﺖ‪ ،‬داﻧﺸﮕﺎه ﻋﻠﻮم‬ ‫ﭘﺰﺷﻜﻲ ﺗﻬﺮان‬

‫ﻣﻲﺳﺎزد ﻛﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﻫﻤﻪ اﻗﺪاﻣﺎت ﺑﺮاي ﺟﻠﻮﮔﻴﺮي از اﻳﻦ ﺧﻄﺮ ﺻﻮرت ﮔﻴﺮد‪.‬‬

‫ﺗﻠﻔﻦ‪021-88992971 :‬‬

‫‪email: soltanirad34@yahoo.com‬‬

‫ﻛﻠﻤﺎت ﻛﻠﻴﺪي‪ :‬اﺷﺮﻳﺸﻴﺎ ﻛﻠﻲ‪ ،‬ﺑﺘﺎﻻﻛﺘﺎﻣﺎزﻫﺎي وﺳﻴﻊاﻟﻄﻴﻒ‪ ،CTX-M-1 ،‬واﻛﻨﺶ زﻧﺠﻴﺮهاي ﭘﻠﻴﻤﺮاز‪.‬‬

‫ﻣﻘﺪﻣﻪ‬

‫ﺗﺮاﻧﺲ ﭘﭙﺘﻴﺪازﻫﺎ و ﺗﺨﺮﻳﺐ ﭘﭙﺘﻴﺪوﮔﻠﻴﻜﺎن و در ﻧﺘﻴﺠﻪ دﻳﻮاره ﺳﻠﻮل و‬

‫اﺷﺮﻳﺸﻴﺎ ﻛﻠﻲ )‪ (E.coli‬ﻳﻜﻲ از ﺷﺎﻳﻊﺗﺮﻳﻦ ﻋﺎﻣﻞ ﺑﺎﻛﺘﺮﻳﺎي اﺳﺖ ﻛﻪ از‬

‫ﺑﻪدﻧﺒﺎل آن ﺑﺎﻛﺘﺮي از ﺑﻴﻦ ﻣﻲرود‪ 2.‬ﻣﻜﺎﻧﻴﺴﻢ اﺻﻠﻲ ﻣﻘﺎوﻣﺖ ﺑﺎﻛﺘﺮيﻫﺎ‬

‫ﻋﻔﻮﻧﺖﻫﺎي اﻧﺴﺎﻧﻲ ﺟﺪا ﺷﺪه و ﺑﺎﻋﺚ ﻋﻔﻮﻧﺖ دﺳﺘﮕﺎه ادراري‪،‬‬

‫در ﺑﺮاﺑﺮ آﻧﺘﻲﺑﻴﻮﺗﻴﻚﻫﺎي ﺑﺘﺎﻻﻛﺘﺎم ﺗﻮﻟﻴﺪ ﺑﺘﺎﻻﻛﺘﺎﻣﺎز ﻣﻲﺑﺎﺷﺪ اﻳﻦ آﻧﺰﻳﻢﻫﺎ‬ ‫‪PBPs‬‬

‫در ﻏﺸﺎي‬

‫ﮔﻮارﺷﻲ و ﻣﻨﻨﮋﻳﺖ در ﻧﻮزادان ﻣﻲﺷﻮد‪ .‬اﻳﻦ ﺑﺎﻛﺘﺮي ﻳﻜﻲ از ﭘﺎﺗﻮژنﻫﺎي‬

‫آﻧﺘﻲﺑﻴﻮﺗﻴﻚﻫﺎي ﺑﺘﺎﻻﻛﺘﺎم را ﻗﺒﻞ از اﻳﻦﻛﻪ ﺑﻪ‬

‫ﻓﺮﺻﺖﻃﻠﺐ ﺑﻴﻤﺎرﺳﺘﺎﻧﻲ ﺑﻮده ﻛﻪ ﺑﻪﻋﻠﺖ اﻛﺘﺴﺎب ﭘﻼﺳﻤﻴﺪﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ‬

‫ﺳﻴﺘﻮﭘﻼﺳﻤﻲ ﺑﺮﺳﻨﺪ ﻫﻴﺪروﻟﻴﺰ و ﻏﻴﺮ ﻓﻌﺎل ﻣﻲﻛﻨﻨﺪ‪ .‬ﺑﺘﺎﻻﻛﺘﺎﻣﺎزﻫﺎ ﺑﻪ دو‬

‫ﻛﺪﻛﻨﻨﺪه ﺑﺘﺎﻻﻛﺘﺎﻣﺎزﻫﺎي وﺳﻴﻊاﻟﻄﻴﻒ‪ ،‬ﺑﻪ آﻧﺘﻲﺑﻴﻮﺗﻴﻚﻫﺎي ﺑﺘﺎﻻﻛﺘﺎم از‬

‫ﺻﻮرت ﻣﻮﻟﻜﻮﻟﻲ )‪ (Ambler‬و ﻋﻤﻠﻜﺮدي‬

‫‪(Bush- Jacoby-‬‬

‫ﺟﻤﻠﻪ ﺳﻔﺎﻟﻮﺳﭙﻮرﻳﻦﻫﺎي وﺳﻴﻊاﻟﻄﻴﻒ ﻣﻘﺎوم ﺷﺪهاﻧﺪ از اﻳﻦ رو درﻣﺎن‬

‫)‪ Medeiros‬ﻃﺒﻘﻪﺑﻨﺪي ﻣﻲﺷﻮﻧﺪ‪ .‬ﻃﺒﻘﻪﺑﻨﺪي ﻣﻮﻟﻜﻮﻻر اﺑﺘﺪا ﺗﻮﺳﻂ‬

‫‪1‬‬

‫‪ Ambler‬در ﺳﺎل ‪ ،1980‬ﻫﻨﮕﺎﻣﻲ ﻛﻪ ﻓﻘﻂ ﺳﻜﺎﻧﺲ ﭼﻬﺎر اﺳﻴﺪ آﻣﻴﻨﻪ از‬

‫آﻧﺘﻲﺑﻴﻮﺗﻴﻚﻫﺎي ﺑﺘﺎﻻﻛﺘﺎم ﺷﺎﻣﻞ ﭘﻨﻲﺳﻴﻠﻴﻦﻫﺎ و ﺳﻔﺎﻟﻮﺳﭙﻮرﻳﻦﻫﺎ و‬

‫ﺑﺘﺎﻻﻛﺘﺎﻣﺎزﻫﺎ ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﭘﻴﺸﻨﻬﺎد ﮔﺮدﻳﺪ‪ .‬ﺑﺘﺎﻻﻛﺘﺎﻣﺎزﻫﺎ ﺑﺮ اﺳﺎس‬

‫ﻋﻔﻮﻧﺖﻫﺎي ﻧﺎﺷﻲ از اﻳﻦ ﺑﺎﻛﺘﺮي ﺑﺎ ﻣﺸﻜﻞ روﺑﺮو ﺷﺪه اﺳﺖ‪.‬‬

‫ﻣﻨﻮﺑﺎﻛﺘﺎمﻫﺎ و ﻏﻴﺮه ﻣﻲﺑﺎﺷﻨﺪ ﻛﻪ ﺑﺎ اﺗﺼﺎل ﺑﻪ ﭘﺮوﺗﻴﻴﻦ ﺑﺎﻧﺪ ﺷﻮﻧﺪه ﺑﻪ‬ ‫ﭘﻨﻲﺳﻴﻠﻴﻦ )‪ (PBPs‬ﻛـﻪ در دﻳـﻮاره ﺳﻠﻮﻟﻲ ﺑﺎﻛـﺘﺮي ﻣﻲﺑﺎﺷﺪ ﺑﺎﻋﺚ ﻣﻬﺎر‬

‫ﻣﺠﻠﻪ داﻧﺸﻜﺪه ﭘﺰﺷﻜﻲ‪ ،‬داﻧﺸﮕﺎه ﻋﻠﻮم ﭘﺰﺷﻜﻲ ﺗﻬﺮان‪ ،‬دوره ‪ ، 69‬ﺷﻤﺎره ‪ ،1‬ﻓﺮوردﻳﻦ ‪1390‬‬

‫ﺳﺎﺧﺘﺎر اوﻟﻴﻪ ﺑﻪ ﭼﻬﺎر ﻛﻼس ﻣﻮﻟﻜﻮﻟﻲ‬ ‫ﻛﻼس‬

‫‪C ،D‬‬

‫و‬

‫‪A‬‬

‫‪A‬‬

‫ﺗﺎ‬

‫‪D‬‬

‫‪4‬و‪3‬‬

‫ﺗﻘﺴﻴﻢ ﻣﻲﺷﻮﻧﺪ‪.‬‬

‫ﺑﺘﺎﻻﻛﺘﺎﻣﺎزﻫﺎي ﺳﺮﻳﻨﻲ ﻫﺴﺘﻨﺪ و ﻛﻼس‬

‫‪B‬‬

‫ﺷﺎﻣﻞ‬


‫ﻣﺤﻤﺪ ﻣﻬﺪي ﺳﻠﻄﺎن دﻻل و ﻫﻤﻜﺎران‬

‫ﺗﻴﭗﻫﺎي ﺣﺎوي روي ﻣﻲﺑﺎﺷﺪ ﻛﻼس‬

‫‪A‬‬

‫ﺷﺎﻣﻞ ﭘﻨﻲﺳﻴﻠﻴﻨﺎزﻫﺎي‬

‫‪17‬‬

‫ﺷﺪهاﻧﺪ‪ .‬ﺧﺎﻧﻮاده‬

‫‪CTX-M‬‬

‫از ‪ESBL‬ﻫﺎ در ﺳﺎل ‪ 1989‬ﺑﺮاي اوﻟﻴﻦﺑﺎر از‬

‫ﻛﺮوﻣﻮزوﻣﻲ در ﺑﺎﻛﺘﺮيﻫﺎي ﮔﺮم ﻣﻨﻔﻲ ﻣﻲﺑﺎﺷﺪ ﻛﻪ ﺑﺘﺎﻻﻛﺘﺎﻣﺎزﻫﺎي‬

‫آﻟﻤﺎن ﮔﺰارش ﺷﺪ و ﭘﺲ از آن در ﻧﻘﺎط ﻣﺨﺘﻠﻒ دﻧﻴﺎ ﮔﺴﺘﺮش ﻳﺎﻓﺖ‪.‬‬

‫وﺳﻴﻊاﻟﻄﻴﻒ )‪ Extended Spectrum Beta Lactamases (ESBL‬را ﻧﻴﺰ‬

‫اﻳﻦ آﻧﺰﻳﻢ ﻏﺎﻟﺒﺎً در اﺷﺮﺷﻴﺎ ﻛﻠﻲ‪ ،‬ﻛﻠﺒﺴﻴﻼ ﮔﺰارش ﺷﺪه اﻣﺎ از ﺳﺎﻳﺮ‬

‫ﺗﻴﭗ ‪ AmpC‬را در ﺑﺮ ﻣﻲﮔﻴﺮد ﻛﻪ‬

‫اﻧﺘﺮوﺑﺎﻛﺘﺮﻳﺎﺳﻪ ﻧﻴﺰ دﻳﺪه ﺷﺪه اﺳﺖ‪ 7.‬اﻳﻦ ﺧﺎﻧﻮاده از ‪ESBL‬ﻫﺎ ﺑﻪ ﭘﻨﺞ‬ ‫‪CTX-M‬‬

‫در ﺑﺮ ﻣﻲﮔﻴﺮد‪ ،‬ﻛﻼس‬

‫‪C‬‬

‫ﺳﻔﺎﻟﻮﺳﭙﻮرﻳﻦﻫﺎ را ﻫﻴﺪروﻟﻴﺰ ﻧﻤﻮده و ﺑﻪ ﻣﻬﺎرﻛﻨﻨﺪهﻫﺎي ﺑﺘﺎﻻﻛﺘﺎﻣﻲ‬

‫ﮔﺮوه ﺗﻘﺴﻴﻢ ﻣﻲﺷﻮﻧﺪ‪ -1 :‬ﮔﺮوه‬

‫‪CTX-M 1,3‬‬

‫ﻣﻲﺑﺎﺷﻨﺪ‪ ،‬ﻣﻨﺸﺎ ﭘﻼﺳﻤﻴﺪي‬

‫‪ -2 ،1,3,10,12,15,22,23,28‬ﮔﺮوه‬

‫‪CTX-M 2‬‬

‫ﻣﻘﺎوﻣﻨﺪ‪ ،‬ﻛﻼس‬

‫‪D‬‬

‫اﮔﺰاﺳﻴﻠﻴﻨﺎزﻫﺎ‬

‫)‪(OXA‬‬

‫دارﻧﺪ و ﺑﺎ ﻛﻼوﻻﻧﻴﻚ اﺳﻴﺪ ﻣﻬﺎر ﻧﻤﻲﺷﻮﻧﺪ و ﻛﻼس‬

‫‪B‬‬

‫ﻣﺘﺎﻟﻮﺑﺘﺎﻻﻛﺘﺎﻣﺎزﻫﺎ ﻣﻲﺑﺎﺷﻨﺪ ﻛﻪ ﺑﺘﺎﻻﻛﺘﺎﻣﺎزﻫﺎي ﺣﺎوي روي ﻣﻲﺑﺎﺷﻨﺪ و‬

‫‪ -3 ،2,4,5,6,7,20‬ﮔﺮوه‬

‫‪CTX-M 8‬‬

‫ﺷﺎﻣﻞ ‪ -5 ،CTX-M 9,13,14,16,17,19,21,24,27‬ﮔﺮوه‬

‫در ﺳﻮدوﻣﻮﻧﺎس آﺋﺮوژﻳﻨﻮزا و ﺑﺎﻛﺘﺮوﻳﻴﺪس ﻓﺮاژﻳﻠﻴﺲ ﻳﺎﻓﺖ‬ ‫ﻣﻲﺷﻮﻧﺪ‪4.‬و‪ 3‬ﻃﺒﻘﻪﺑﻨﺪي ﺑﺘﺎﻻﻛﺘﺎﻣﺎزﻫﺎ ﺑﻪ ﻟﺤﺎظ ﻋﻤﻠﻜﺮدي ﻫﻨﮕﺎﻣﻲ ﺷﺮوع‬

‫ﺑﺘﺎﻻﻛﺘﺎﻣﺎزﻫﺎي‬

‫ﺷﺪ ﻛﻪ ﺳﻔﺎﻟﻮﺳﭙﻮرﻳﻨﺎزﻫﺎ از ﭘﻨﻲﺳﻴﻠﻴﻨﺎزﻫﺎ ﻣﺘﻤﺎﻳﺰ ﺷﺪﻧﺪ و ﺑﻪ ﭼﻬﺎر ﮔﺮوه‬

‫آﻧﺰﻳﻢ ﻛﺮوﻣﻮزوﻣﻲ ‪) AmpC‬ﺧﺼﻮﺻﺎ‬

‫‪6‬و‪5‬‬

‫ﻋﻤﻠﻜﺮدي ﺗﻘﺴﻴﻢ ﻣﻲﺷﻮﻧﺪ‪.‬‬

‫‪CTX-M‬‬

‫ﺷﺎﻣﻞ‪:‬‬

‫ﺷﺎﻣﻞ ‪ ،CTX-M 8‬ﮔﺮوه‬

‫‪25‬‬

‫ﮔﺮوه اول‪ :‬ﺳﻔﺎﻟﻮﺳﭙﻮرﻳﻨﺎزﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ‬

‫ﺷﺎﻣﻞ‪:‬‬

‫‪CTX-M 9‬‬

‫‪CTX-M 25‬‬

‫ﺷﺎﻣﻞ‬

‫‪ .CTX-M‬اﻳﻦ ﺑﺘﺎﻻﻛﺘﺎﻣﺎزﻫﺎ ارﺗﺒﺎط ژﻧﺘﻴﻜﻲ ﻛﻤﻲ ﺑﺎ اﻋﻀﺎء‬

‫‪CTX-M‬‬

‫‪TEM‬‬

‫‪SHV‬‬

‫و‬

‫دارﻧﺪ و در ﻋﻮض ﻫﻤﺎﻧﻨﺪي ﺑﺎﻻﻳﻲ ﻣﻴﺎن‬ ‫‪KLU-1‬‬

‫و ‪ (KLU-2‬ﺑﺎ آﻧﺰﻳﻢﻫﺎي‬

‫وﺟﻮد دارد و ﻧﻈﺮﻳﺎﺗﻲ دال ﺑﺮ ﻫﻢ ﻣﺸﺘﻖ ﺑﻮدن اﻳﻦ آﻧﺰﻳﻢﻫﺎ از‬ ‫‪8‬‬

‫‪C‬‬

‫ﻳﻚ ﮔﻮﻧﻪ وﺟﻮد دارد‪ .‬ﺑﺮرﺳﻲﻫﺎي ﻛﻴﻨﺘﻴﻜﻲ ﺟﺪﻳﺪ ﻧﺸﺎن ﻣﻲدﻫﺪ ﻛﻪ‬

‫ﺗﻌﻠﻖ دارﻧﺪ‪ .‬ﮔﺮوه دوم‪ :‬ﺷﺎﻣﻞ ﭘﻨﻲﺳﻴﻠﻴﻨﺎز و ﺳﻔﺎﻟﻮﺳﭙﻮرﻳﻨﺎز ﻳﺎ ﻫﺮ دو ﻛﻪ‬

‫آﻧﺰﻳﻢﻫﺎي ‪ CTX-M‬ﺳﻔﺎﻟﻮﺗﻴﻦ و ﺳﻔﺎﻟﻮرﻳﺪﻳﻦ را ﺑﻬﺘﺮ از ﺑﻨﺰﻳﻞ ﭘﻨﻲﺳﻴﻠﻴﻦ‬

‫ﺑﻪﻃﻮر ﻛﻠﻲ ﺗﻮﺳﻂ ﻣﻬﺎرﻛﻨﻨﺪهﻫﺎي ﺑﺘﺎﻻﻛﺘﺎﻣﺎز ﻣﻬﺎر ﻣﻲﺷﻮﻧﺪ و ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ‬

‫ﻫﻴﺪروﻟﻴﺰ ﻣﻲﻛﻨﻨﺪ‪ ،‬ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ اﻳﻦ آﻧﺰﻳﻢﻫﺎ ﺳﻔﻮﺗﺎﻛﺴﻴﻢ را ﺑﻴﺸﺘﺮ از‬

‫‪(TEM, SHV,‬‬

‫ﺳﻔﺘﺎزﻳﺪﻳﻢ ﻫﻴﺪروﻟﻴﺰ ﻣﻲﻧﻤﺎﻳﻨﺪ و ﻏﺎﻟﺒﺎً ﻣﻴﺰان ﻫﻴﺪروﻟﻴﺰ ﺳﻔﺘﺎزﻳﺪﻳﻢ در‬

‫)‪ CTX-M‬ﻫﻤﻮاره در ﺣﺎل اﻓﺰاﻳﺶ ﻫﺴﺘﻨﺪ و ﺑﺮ اﺳﺎس ﺳﻮﺑﺴﺘﺮاي ﺧﻮد‬

‫ﺣﺪي ﻧﻤﻲﺑﺎﺷﺪ ﻛﻪ ﺑﺎﻋﺚ ﻣﻘﺎوﻣﺖ ﺑﺎﻟﻴﻨﻲ ﺑﺎﻛﺘﺮي ﺑﻪ اﻳﻦ آﻧﺘﻲﺑﻴﻮﺗﻴﻚ‬

‫ﺑﻪ ﭼﻨﺪﻳﻦ زﻳﺮ ﮔﺮوه ﺗﻘﺴﻴﻢ ﻣﻲﺷﻮﻧﺪ‪ .‬ﮔﺮوه ﺳﻮم‪ :‬ﻣﺘﺎﻟﻮﺑﺘﺎﻻﻛﺘﺎﻣﺎز ﺑﻮده و‬

‫ﺷﻮد‪ .‬ﺣﻀﻮر ﻳﻚ اﺳﻴﺪ آﻣﻴﻨﻪ ﺳﺮﻳﻦ در ﻣﻮﻗﻌﻴﺖ ‪ 237‬ﻛﻪ در ﺗﻤﺎﻣﻲ‬

‫ﺧﻮﺑﻲ ﺗﻮﺳﻂ ﻛﻼوﻻﻧﻴﻚ اﺳﻴﺪ ﻣﻬﺎر ﻧﻤﻲﺷﻮﻧﺪ و ﺑﻪ ﻛﻼس ﻣﻮﻟﻜﻮﻻر‬

‫ﻛﻼس ﻣﻮﻟﻜﻮﻻر ‪ A‬ﻳﺎ ‪ D‬ﻫﺴﺘﻨﺪ‪ .‬ﺑﺘﺎﻻﻛﺘﺎﻣﺎزﻫﺎي اﻳﻦ ﮔﺮوه‬

‫‪CTX-M‬‬

‫وﺟﻮد دارد ﻧﻘﺶ اﺳﺎﺳﻲ در ﻃﻴﻒ ﮔﺴﺘﺮده ﻓﻌﺎﻟﻴﺖ‬

‫از ﻳﻮنﻫﺎي روي ﺑﺮاي ﺗﺨﺮﻳﺐ ﺣﻠﻘﻪ ﺑﺘﺎﻻﻛﺘﺎم اﺳﺘﻔﺎده ﻣﻲﻛﻨﻨﺪ‪ .‬اﻳﻦ‬

‫آﻧﺰﻳﻢﻫﺎي‬

‫آﻧﺰﻳﻢﻫﺎ ﻗﺎدر ﺑﻪ ﻫﻴﺪروﻟﻴﺰ ﭘﻨﻲﺳﻴﻠﻴﻦﻫﺎ‪ ،‬ﺳﻔﺎﻟﻮﺳﭙﻮرﻳﻦﻫﺎ و ﻛﺎرﺑﺎﭘﻨﻢﻫﺎ‬

‫ﺑﺘﺎﻻﻛﺘﺎﻣﺎزي اﻳﻦ آﻧﺰﻳﻢﻫﺎ دارد‪.‬‬

‫‪9‬‬

‫ﻫﺴﺘﻨﺪ‪ .‬ﻛﺎرﺑﺎﭘﻨﻢﻫﺎ ﺗﻮﺳﻂ زﻳﺮ ﮔﺮوه ‪ 2f‬ﻧﻴﺰ ﻣﻬﺎر ﻣﻲﺷﻮﻧﺪ‪ .‬اﻋﻀﺎي اﻳﻦ‬ ‫ﮔﺮوه ﺑﻪ ﻛﻼس ﻣﻮﻟﻜﻮﻻر ‪ B‬ﺗﻌﻠﻖ دارﻧﺪ‪ .‬ﮔﺮوه ﭼﻬﺎرم‪ :‬ﭘﻨﻲﺳﻴﻠﻴﻨﺎز ﺑﻮده‬

‫روش ﺑﺮرﺳﻲ‬

‫و ﺗﻮﺳﻂ ﻛﻼوﻻﻧﻴﻚ اﺳﻴﺪ ﻣﻬﺎر ﻧﻤﻲﺷﻮﻧﺪ‪ .‬اﻳﻦ ﮔﺮوه ﺑﻪ ﻫﻴﭻ ﻛﻼس‬

‫در اﻳﻦ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ‪ 500‬ﻧﻤﻮﻧﻪ ﺑﺎﻟﻴﻨﻲ ﺷﺎﻣﻞ ادرار‪ ،‬ﻣﺪﻓﻮع‪ ،‬ﺧﻮن ﻛﻪ در ﻃﻲ‬

‫ﻣﻮﻟﻜﻮﻟﻲ ﺗﻌﻠﻖ ﻧﺪارد‪ .‬ﺟﺪﻳﺪﺗﺮﻳﻦ ﻣﻄﺎﻟﻌﺎت ﺑﺘﺎﻻﻛﺘﺎﻣﺎزﻫﺎ را ﺑﻪ ﭼﻬﺎر‬

‫ﺷﺶ ﻣﺎه از ﻣﻬﺮ ﻟﻐﺎﻳﺖ اﺳﻔﻨﺪ ‪ 1388‬از ﺑﻴﻤﺎرﺳﺘﺎنﻫﺎي ﺷﻬﺮ ﺗﻬﺮان‬

‫ﮔﺮوه ﺗﻘﺴﻴﻢ ﻣﻲﻛﻨﺪ‪ -1 :‬ﺑﺘﺎﻻﻛﺘﺎﻣﺎزﻫﺎي وﺳﻴﻊاﻟﻄﻴﻒ‪ -2 ،‬ﻣﺸﺘﻘﺎت‬

‫ﺷﺎﻣﻞ ﻣﻔﻴﺪ‪ ،‬اﻣﺎم ﺧﻤﻴﻨﻲ‪ ،‬ﺷﺮﻳﻌﺘﻲ‪ ،‬ﻟﺒﺎﻓﻲﻧﮋاد ﺟﻤﻊآوري ﺷﺪه و ﭘﺲ از‬

‫ﺑﺘﺎﻻﻛﺘﺎﻣﺎزﻫﺎي ﻛﻼس‬

‫‪A‬‬

‫ﻣﻘﺎوم ﺑﻪ ﻣﻬﺎر ﻛﻨﻨﺪهﻫﺎ‪ -3 ،‬ﺑﺘﺎﻻﻛﺘﺎﻣﺎزﻫﺎي‬

‫‪ AmpC‬ﻣﺮﺗﺒﻂ ﺑﺎ ﭘﻼﺳﻤﻴﺪ‪ -4 ،‬ﺑﺘﺎﻻﻛﺘﺎﻣﺎزﻫﺎي ﻫﻴﺪروﻟﻴﺰﻛﻨﻨﺪه‬ ‫ﻛﺎرﺑﺎﭘﻨﻢﻫﺎ‪ .‬ﺑﺘﺎﻻﻛﺘﺎﻣﺎزﻫﺎي وﺳﻴﻊاﻟﻄﻴﻒ‬ ‫)‪(ESBLs‬‬

‫‪Extended Spectrum Beta‬‬

‫ﻛﺸﺖ ﺑﺮ روي ﻣﺤﻴﻂ‬

‫‪EMB‬‬

‫آﮔﺎر و اﻧﺠﺎم ﺗﺴﺖﻫﺎي ﺑﻴﻮﺷﻴﻤﻴﺎﻳﻲ‬

‫اﻓﺘﺮاﻗﻲ ﻧﻈﻴﺮ ‪ ،TSI‬ﺳﻴﻤﻮن ﺳﻴﺘﺮات‪ ،‬اوره آز‪،‬‬

‫‪VP‬‬

‫‪ ،SIM ،MR/‬ﻟﻴﺰﻳﻦ‬

‫دﻛﺮﺑﻮﻛﺴﻴﻼز آﮔﺎر و ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از ﺟﺪاول اﺳﺘﺎﻧﺪارد‪ ،‬اﻳﺰوﻟﻪﻫﺎي‬

‫‪E.coli‬‬

‫‪ Lactamases‬دﺳﺘﻪاي از آﻧﺰﻳﻢﻫﺎي ﺑﺘﺎﻻﻛﺘﺎﻣﺎز ﻣﻲﺑﺎﺷﻨﺪ ﻛﻪ‬

‫ﺟﺪاﺳﺎزي ﮔﺮدﻳﺪﻧﺪ‪ .‬ﻣﻘﺎوﻣﺖ آﻧﺘﻲﺑﻴﻮﺗﻴﻜﻲ ﺑﺎ اﻧﺠﺎم ﺗﺴﺖ آﻧﺘﻲﺑﻴﻮﮔﺮام‬

‫اﻫﻤﻴﺖ وﻳﮋهاي در درﻣﺎن ﺿﺪ ﻣﻴﻜﺮوﺑﻲ دارﻧﺪ‪ .‬اﻳﻦ آﻧﺰﻳﻢﻫﺎ ﻗﺎدر ﺑﻪ‬

‫از ﻃﺮﻳﻖ روش اﻧﺘﺸ���ر دﻳﺴﻚ )‪ (Disk diffusion method‬و ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده‬

‫ﻫﻴﺪروﻟﻴﺰ ﻛﺎﻣﻞ اﻛﺴﻲ ﻣﻴﻨﻮ ﺑﺘﺎﻻﻛﺘﺎمﻫﺎ ﻛﻪ در ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن ﻧﺴﻞ ﺳﻮم‬

‫از دﻳﺴﻚﻫﺎي آﻧﺘﻲﺑﻴﻮﺗﻴﻚ ﺗﻬﻴﻪ ﺷﺪه از ﺷﺮﻛﺖ‬

‫ﺳﻔﺎﻟﻮﺳﭙﻮرﻳﻦﻫﺎ وﺟﻮد دارد‪ ،‬ﻣﻲﺷﻮد‪ .‬اﻳﻦ آﻧﺰﻳﻢﻫﺎ اﺑﺘﺪا در دﻫﻪ ‪1980‬‬

‫ﺟﻨﺘﺎﻣﺎﻳﺴﻴﻦ )‪ ،(10g‬ﻛﻮﺗﺮﻳﻤﻮﻛﺴﺎزول )‪ ،(1/25g‬ﻧﺎﻟﻴﺪﻳﻜﺴﻴﻚ اﺳﻴﺪ‬

‫ﺑﻮدﻧﺪ و در ﻧﺘﻴﺠﻪ‬

‫)‪ ،(30g‬ﺳﻴﭙﺮوﻓﻠﻮﻛﺴﺎﺳﻴﻦ )‪ ،(5g‬ﺳﻔﻮﺗﺎﻛﺴﻴﻢ )‪ ،(30g‬اﻳﻤﻲﭘﻨﻢ‬

‫ﺟﻬﺶﻫﺎي ﻧﻘﻄﻪاي از آﻧﺰﻳﻢﻫﺎي اﺻﻠﻲ ﻓﺎﻗﺪ ﻓﻌﺎﻟﻴﺖ وﺳﻴﻊاﻟﻄﻴﻒ اﻳﺠﺎد‬

‫)‪ ،(10g‬ﺳﻔﺘﺎزﻳﺪﻳﻢ )‪ ،(30g‬آﻣﻮﻛﺴﻲﺳﻴﻠﻴﻦ )‪ ،(30g‬ﻛﻠﺮاﻣﻔﻨﻴﻜﻞ‬

‫ﺗﺸﺨﻴﺺ داده ﺷﺪﻧﺪ ﻛﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ از ﻧﻮع‬

‫‪SHV, TEM‬‬

‫‪MAST‬‬

‫ﺷﺎﻣﻞ‪:‬‬

‫ﻣﺠﻠﻪ داﻧﺸﻜﺪه ﭘﺰﺷﻜﻲ‪ ،‬داﻧﺸﮕﺎه ﻋﻠﻮم ﭘﺰﺷﻜﻲ ﺗﻬﺮان‪ ،‬دوره ‪ ، 69‬ﺷﻤﺎره ‪ ،1‬ﻓﺮوردﻳﻦ ‪1390‬‬


‫ﺷﻨﺎﺳﺎﻳﻲ ژن ﻣﻘﺎوﻣﺖ ﺑﺘﺎﻻﻛﺘﺎﻣﺎز ‪ CTX-M-1‬در اﺷﺮﻳﺸﻴﺎﻛﻠﻲ ﺟﺪا ﺷﺪه از ﻧﻤﻮﻧﻪﻫﺎي ﺑﺎﻟﻴﻨﻲ ﺑﺎ روش ‪PCR‬‬

‫‪18‬‬

‫)‪ ،(30g‬اﺳﺘﺮﭘﺘﻮﻣﺎﻳﺴﻴﻦ )‪ (10g‬ﺗﻌﻴﻴﻦ ﮔﺮدﻳﺪ‪ .‬ﺑﺎﻛﺘﺮيﻫﺎي ﻣﻘﺎوم ﺑﻪ‬

‫در روش اﻧﺘﺸﺎر دﻳﺴﻚ در ﻧﻤﻮدار ‪ 1‬ﺑﻴﺎن ﺷﺪه اﺳﺖ‪ .‬ﻧﺘﺎﻳﺞ ﺣﺎﺻﻠﻪ از‬

‫ﻧﻤﺎﻳﻨﺪه ﺳﻔﺎﻟﻮﺳﭙﻮرﻳﻦﻫﺎ ﺟﻬﺖ ﺑﺮرﺳﻲ ﺑﺘﺎﻻﻛﺘﺎﻣﺎزﻫﺎي وﺳﻴﻊاﻟﻄﻴﻒ ﺑﺎ‬

‫آزﻣﺎﻳﺶ ‪ Combined disk‬ﻧﺸﺎن داد ﻛﻪ از ﻣﻴﺎن ‪ 200‬اﻳﺰوﻟﻪ اﺷﺮﻳﺸﻴﺎ‬

‫روش ‪ ،Combined disk‬ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از دﻳﺴﻚﻫﺎي ﺳﻔﺘﺎزﻳﺪﻳﻢ )‪،(30g‬‬

‫ﻛﻠﻲ ‪ (%79/5) 128‬ﻧﻤﻮﻧﻪ ﻣﻮﻟﺪ ﺑﺘﺎ ﻻﻛﺘﺎﻣﺎزﻫﺎي وﺳﻴﻊاﻟﻄﻴﻒ ﻣﻲﺑﺎﺷﺪ‬

‫ﺳﻔﺘﺎزﻳﺪﻳﻢ ‪ +‬ﻛﻼووﻧﻴﻚ اﺳﻴﺪ )‪ (10-30g‬و ﺳﻔﻮﺗﺎﻛﺴﻴﻢ )‪،(30g‬‬

‫)ﺷﻜﻞ ‪ .(1‬ﻗﺎﺑﻞﺗﻮﺟﻪ اﺳﺖ ﻛﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮﻳﻦ ﻣﻮﻟّﺪﻳﻦ آﻧﺰﻳﻢﻫﺎي ﺑﺘﺎﻻﻛﺘﺎﻣﺎزي‬

‫ﺳﻔﻮﺗﺎﻛﺴﻴﻢ ‪ +‬ﻛﻼووﻧﻴﻚ اﺳﻴﺪ )‪ (10-30g‬ﺗﻬﻴﻪ ﺷﺪه از ﺷﺮﻛﺖ‬ ‫ﻣﻮرد ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬ﺗﻮﻟﻴﺪ‬

‫‪ESBL‬‬

‫‪Mast‬‬

‫از ﻃﺮﻳﻖ اﻓﺰاﻳﺶ ﻗﻄﺮ ﻫﺎﻟﻪ ﺑﻪ‬

‫اﻧﺪازه ‪ 5mm‬ﻳﺎ ﺑﻴﺸﺘﺮ در اﻃﺮاف دﻳﺴﻚ ﺳﻔﺘﺎزﻳﺪﻳﻢ‪ -‬ﻛﻼووﻻﻧﻴﻚ اﺳﻴﺪ‬

‫)‪ (%80‬ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ ﻧﻤﻮﻧﻪﻫﺎي ادراري ﺑﻮده اﺳﺖ‪ .‬در آزﻣﺎﻳﺶ‬ ‫ﺗﺸﺨﻴﺺ ژن‬

‫‪CTX-M-1‬‬

‫‪PCR‬‬

‫ﺑﺮاي‬

‫ﻣﺸﺨﺺ ﺷﺪ ﻛﻪ ‪ (%77/34) 99‬اﻳﺰوﻟﻪ‬

‫اﺷﺮﻳﺸﻴﺎ ﻛﻠﻲ ﻣﻮﻟﺪ ‪ ESBLs‬ﺣﺎوي ژن ﻣﻮرد ﻧﻈﺮ ﺑﻮدﻧﺪ )ﺷﻜﻞ ‪.(2‬‬

‫و ﻳﺎ ﺳﻔﻮﺗﺎﻛﺴﻴﻢ‪ -‬ﻛﻼووﻻﻧﻴﻚ ﻣﺸﺨﺺ ﮔﺮدﻳﺪ‪ .‬ﺳﭙﺲ ﺑﺮاي اﻧﺠﺎم‬ ‫واﻛﻨﺶ زﻧﺠﻴﺮه ﭘﻠﻴﻤﺮاز‬

‫)‪(PCR‬‬

‫اﺑﺘﺪا‬

‫‪DNA‬‬

‫را ﭘﺲ از ﻛﺸﺖ ﺑﺮروي‬

‫ﻣﺤﻴﻂ ﻣﻮﻟﺮ ﻫﻴﻨﺘﻮن آﮔﺎر‪ ،‬ﺑﺮ اﺳﺎس روش ‪ Boiling‬اﺳﺘﺨﺮاج ﻛﺮده و‬ ‫ﻳﻚ ﺟﻔﺖ ﭘﺮاﻳﻤﺮ ﺑﺮاي ژن ﺑﺘﺎﻻﻛﺘﺎﻣﺎزي‬

‫‪CTX-M-1‬‬

‫ﻃﺮاﺣﻲ ﺷﺪه ﺑﺎ‬

‫ﺗﻮاﻟﻲ‪:‬‬ ‫'‪CTX- M-1/F :5'-CGTGGCGATGAATAAGCTG-3‬‬ ‫'‪CTX- M-1/R :5'- GGTGGTATTGCCTTTCATCC-3‬‬

‫واﻛﻨﺶ‬

‫‪PCR‬‬

‫در ﺣﺠﻢ ﻧﻬﺎﻳﻲ ‪ 25l‬ﺷﺎﻣﻞ‪،MgCl2 1/5l ،50mM :‬‬

‫‪ 2/5l‬ﺑﺎﻓﺮ ‪ 1l ،dNTP 1l ،10mM ،10x‬ﭘﺮاﻳﻤﺮ ‪ 50Pmol/l‬از ﻫﺮ‬ ‫ﻛﺪام‪1/5l ،(5U/l) ،‬‬

‫‪DNA polymerase‬‬

‫‪2l ،Taq‬‬

‫‪DNA‬‬

‫اﻟﮕﻮ‬

‫ﻧﻤﻮدار‪ :1-‬ﻣﻘﺎوﻣﺖ آﻧﺘﻲﺑﻴﻮﺗﻴﻜﻲ ﺳﻮﻳﻪﻫﺎي ﻣﻮرد ﺑﺮرﺳﻲ در اﻳﻦ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ‬

‫‪ 50Pmol/l‬و ‪ 14/5l‬در ﻃﻲ ‪ 40‬ﺳﻴﻜﻞ‪ ،‬ﺗﺤﺖ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ زﻣﺎﻧﻲ‬ ‫ﺗﺮﻣﻮﺳﺎﻳﻜﻠﺮ ﺷﺎﻣﻞ‪ :‬ﻣﺮﺣﻠﻪ اوﻟﻴﻪ ﺑﺎز ﺷﺪن دو رﺷﺘﻪ‬

‫‪DNA‬‬

‫ﺑﻪﻣﺪت ﺳﻪ‬ ‫‪CAZ‬‬

‫دﻗﻴﻘﻪ در دﻣﺎي ‪ ،94 C‬ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺑﺎز ﺷﺪن دو رﺷﺘﻪ ﺑﻪﻣﺪت ﻳﻚ دﻗﻴﻘﻪ در‬

‫‪CTX‬‬

‫دﻣﺎي ‪ ،94 C‬ﻣﺮﺣﻠﻪ اﺗﺼﺎل ﭘﺮاﻳﻤﺮﻫﺎ ﺑﻪﻣﺪت ﻳﻚ دﻗﻴﻘﻪ در دﻣﺎي‬ ‫‪ ،59 C‬ﻣﺮﺣﻠﻪ ﻃﻮﻳﻞ ﺷﺪن رﺷﺘﻪ ﻫﺪف ﺑﻪﻣﺪت ﻳﻚ دﻗﻴﻘﻪ در دﻣﺎي‬ ‫‪ 72 C‬و ﻣﺮﺣﻠﻪ ﻃﻮﻳﻞ ﺷﺪن ﻧﻬﺎﻳﻲ ﺑﻪﻣﺪت ‪ 10‬دﻗﻴﻘﻪ در دﻣﺎي ‪72 C‬‬

‫‪CTX+ CV‬‬

‫‪CAZ+ CV‬‬

‫ﺷﻜﻞ‪ :1-‬ﺗﺸﺨﻴﺺ ﻓﻨﻮﺗﻴﭙﻲ ﻣﻮﻟﺪﻳﻦ ‪ ESBLs‬ﻣﺜﺒﺖ‬

‫اﻧﺠﺎم ﺷﺪ‪ .‬ﻗﻄﻌﻪ ﻣﻮرد ﻧﻈﺮ از ﻃﺮﻳﻖ واﻛﻨﺶ زﻧﺠﻴﺮه ﭘﻠﻴﻤﺮازي‬ ‫ﻓﺮاوانﺳﺎزي ﺷﺪه و ﻳﻜﻲ از ﻧﻤﻮﻧﻪﻫﺎ ﻛﻪ از ﻧﻈﺮ اﻧﺪازه ﺑﺎ ﺳﺎﻳﺰ ﻣﻮرد ﻧﻈﺮ‬

‫‪10 11‬‬

‫‪9‬‬

‫‪7 8‬‬

‫‪5 6‬‬

‫‪4‬‬

‫‪3‬‬

‫‪2‬‬

‫‪1‬‬

‫ﻫﻤﺎﻫﻨﮕﻲ داﺷﺖ ﺑﺮاي ﺗﻮاﻟﻲﻳﺎﺑﻲ ﺑﻪ ﺧﺎرج از ﻛﺸﻮر ﻓﺮﺳﺘﺎده ﺷﺪ و ﭘﺲ‬ ‫از ﺗﺎﻳﻴﺪ ﺻﺤﺖ آن‪ ،‬ﺑﻪﻋﻨﻮان ﻛﻨﺘﺮل ﻣﺜﺒﺖ ﺑﻪﻛﺎر ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺷﺪ‪ .‬ﻣﺤﺼﻮﻻت‬ ‫‪ PCR ،251bp‬ﺑﻌﺪ از اﻟﻜﺘﺮوﻓﻮرز ﻣﻮرد ارزﻳﺎﺑﻲ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺖ‪.‬‬

‫ﻳﺎﻓﺘﻪﻫﺎ‬

‫‪1000 bp‬‬ ‫‪500 bp‬‬

‫‪251 bp‬‬

‫از ‪ 200‬ﻧﻤﻮﻧﻪ ﻣﻮرد ﺑﺮرﺳﻲ‪ (%62/5) 125 ،‬ﻧﻤﻮﻧﻪ ادرار‪ 48 ،‬ﻧﻤﻮﻧﻪ‬ ‫)‪ (%24‬ﻣﺪﻓﻮع‪ (%9) 18 ،‬ﻧﻤﻮﻧﻪ ﺧﻮن‪ (%4/5) 9 ،‬از ﺳﺎﻳﺮ ﻧﻤﻮﻧﻪﻫﺎ ﺑﻮده‬ ‫ﻛﻪ ﭘﺲ از اﻧﺠﺎم ﺗﺴﺖﻫﺎي ﺑﻴﻮﺷﻴﻤﻴﺎﻳﻲ ‪ 200‬اﻳﺰوﻟﻪ اﺷﺮﻳﺸﻴﺎ ﻛﻠﻲ‬ ‫ﺟﺪاﺳﺎزي ﺷﺪه ﻛﻪ از آنﻫﺎ ﺑﺮاي ﺗﺴﺖ اﻧﺘﺸﺎر دﻳﺴﻚ اﺳﺘﻔﺎده ﻣﻲﺷﻮد‪.‬‬ ‫ﻧﺘﺎﻳﺞ ﺣﺎﺻﻞ از ﻣﻘﺎوﻣﺖ داروﻳﻲ ﺑﻪ ‪ 10‬آﻧﺘﻲﺑﻴﻮﺗﻴﻚﻫﺎي ﻣﻮرد اﺳﺘﻔﺎده‬

‫ﻣﺠﻠﻪ داﻧﺸﻜﺪه ﭘﺰﺷﻜﻲ‪ ،‬داﻧﺸﮕﺎه ﻋﻠﻮم ﭘﺰﺷﻜﻲ ﺗﻬﺮان‪ ،‬دوره ‪ ، 69‬ﺷﻤﺎره ‪ ،1‬ﻓﺮوردﻳﻦ ‪1390‬‬

‫ﺷﻜﻞ‪ :2-‬ژل آﮔﺎرز ﺣﺎوي ﻧﻤﻮﻧﻪﻫﺎي ‪ PCR‬ژن ‪ CTX-M-1‬در اﺷﺮﻳﺸﻴﺎ ﻛﻠﻲ‬ ‫‪ :1‬ﻣﺎرﻛﺮ ‪ :2 ،100bp‬ﻛﻨﺘﺮل ﻣﺜﺒﺖ ﺑﺮاي ‪7 ،bla- CTX-M‬و‪ :3‬ﻛﻨﺘﺮل ﻣﻨﻔﻲ‪8-11 ،‬و‪6‬و‪5‬و‪ :4‬اﻳﺰوﻟﻪ‬ ‫ﺑﺎﻟﻴﻨﻲ ﻣﺜﺒﺖ ﺑﺮاي‬

‫‪CTX-M‬‬


‫ﻫﻤﻜﺎران‬ ‫دﻻل و‬ ‫ﺳﻠﻄﺎن‬ ‫ﻣﻬﺪي‬ ‫ﻣﺤﻤﺪ‬ ‫‪Soltan‬‬ ‫‪Dallal‬‬ ‫‪M.M.‬‬ ‫‪et al.‬‬

‫‪19‬‬

‫اﺷﺮﻳﺸﻴﺎ ﻛﻠﻲ و از ﺑﻴﻦ ﻫﺸﺖ ﻧﻤﻮﻧﻪ ﻛﻠﺒﺴﻴﻼ ﭘﻨﻮﻣﻮﻧﻴﻪ‪ ،‬ﭼﻬﺎر ﻣﻮرد ﻣﻮﻟﺪ‬

‫ﺑﺤﺚ‬

‫‪ ESBL‬ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ از ﻣﻴﺎن اﻳﻦ ﺑﺎﻛﺘﺮيﻫﺎي ﻣﻘﺎوم ﻫﻔﺖ ﻣﻮرد داراي‬ ‫ﺗﻮﻟﻴﺪ آﻧﺰﻳﻢﻫﺎي ﺑﺘﺎﻻﻛﺘﺎﻣﺎز وﺳﻴﻊاﻟﻄﻴﻒ ﻳﻜﻲ از ﺧﻄﺮﻫﺎي ﺟﺪي در‬

‫‪CTX-M‬‬

‫ﭘﻼﺳﻤﻴﺪ‬

‫ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬ﻛﻪ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻨﺪ اﻧﻮاع ‪،CTX-M38 ،CTX-M9‬‬

‫درﻣﺎن ﻋﻔﻮﻧﺖﻫﺎي داراي ﻣﻘﺎوﻣﺖ ﭼﻨﺪﮔﺎﻧﻪ ﻣﻲﺑﺎﺷﺪ ﻛﻪ از زﻣﺎن ﻛﺸﻒ‬

‫‪CTX-M14 ،CTX-M24‬‬

‫آنﻫﺎ در ﺳﺎل ‪ 1980‬ﺑﻪﺳﺮﻋﺖ در ﺳﻄﺢ ﺟﻬﺎن ﮔﺴﺘﺮش ﻳﺎﻓﺘﻪاﻧﺪ و‬

‫‪TEM1c‬‬

‫ﺑﻪﻋﻨﻮان ﻳﻜﻲ از ﻣﻌﻀﻼت ﺑﻬﺪاﺷﺖ ﻋﻤﻮﻣﻲ ﺧﻮد را ﻧﻤﺎﻳﺎن ﺳﺎﺧﺘﻪ‬

‫‪ Bonnedahl‬ﺑﺎ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﺑﺮ روي اﻧﺘﺮوﺑﺎﻛﺘﺮﻳﺎﺳﻪﻫﺎي داراي ﻣﻘﺎوﻣﺖ‬

‫اﺳﺖ و ﻣﻬﻢﺗﺮﻳﻦ دﻟﻴﻞ آن ﻣﻲﺗﻮاﻧﺪ ﻣﺼﺮف ﺑﻲروﻳﻪ آﻧﺘﻲﺑﻴﻮﺗﻴﻚﻫﺎي‬

‫وﺳﻴﻊاﻟﻄﻴﻒ در ﺟﻨﻮب ﻓﺮاﻧﺴﻪ ﺑﻪ ﺑﺮرﺳﻲ ﻛﻠﺒﺴﻴﻼ ﭘﻨﻮﻣﻮﻧﻴﻪ و اﺷﺮﻳﺸﻴﺎ‬

‫ﺑﺘﺎﻻﻛﺘﺎﻣﻲ ﺑﺎﺷﺪ‪ 10.‬ﺗﺎ اواﺧﺮ ﺳﺎل ‪ 1999‬اﻏﻠﺐ ‪ESBL‬ﻫﺎي ﺟﺪا ﺷﺪه از‬

‫ﻛﻠﻲ در ﻧﻤﻮﻧﻪﻫﺎي ﺑﺎﻟﻴﻨﻲ ﭘﺮداﺧﺖ و ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از ﻧﻮارﻫﺎي ‪ MIC‬و ﻧﻴﺰ‬

‫‪CTX-M‬‬

‫و ﺑﺎ ﺑﺮرﺳﻲ ژنﻫﺎي ‪ blaCTX-M ،blaSHV ،blaTEM‬ﺑﻪ اﻳﻦ‬

‫ﺑﻴﻤﺎران ﺷﺎﻣﻞ‬

‫‪SHV‬‬

‫و‬

‫‪TEM‬‬

‫ﺑﻮد اﻣﺎ در ﻣﻄﺎﻟﻌﺎت اﺧﻴﺮ‪،‬‬

‫ﺑﺎ اﻧﺠﺎم‬

‫‪SHV‬‬

‫و ﻧﻴﺰ‬

‫‪PCR‬‬

‫را ﺷﻨﺎﺳﺎﻳﻲ ﻛﻨﻨﺪ و ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ ژنﻫﺎي‬

‫‪TEM1b‬‬

‫‪14‬‬

‫را در اﻳﻦ ﻧﻤﻮﻧﻪﻫﺎ ﻣﺸﺎﻫﺪه ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ ‪.‬‬

‫و‬

‫‪Jonas‬‬

‫ﺑﺘﺎﻻﻛﺘﺎﻣﺎز وﺳﻴﻊاﻟﻄﻴﻒ ﻏﺎﻟﺐ ﺟﺪا ﺷﺪه از ﺑﻴﻤﺎران ﻣﻲﺑﺎﺷﺪ و در‬

‫ﻧﺘﻴﺠﻪ رﺳﻴﺪ ﻛﻪ ‪ %47/1‬ﻧﻤﻮﻧﻪﻫﺎي داراي ﻣﻘﺎوﻣﺖ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﻳﻚ ﻳﺎ ﭼﻨﺪ‬

‫ﺳﺮﺗﺎﺳﺮ ﺟﻬﺎن اﻋﻀﺎء اﻧﺘﺮوﺑﺎﻛﺘﺮﻳﺎﺳﻪ ﺣﺎوي ژن ‪ blaCTX-M‬ﺟﺪاﺳﺎزي‬

‫آﻧﺘﻲﺑﻴﻮﺗﻴﻚ ﻧﻈﻴﺮ ﺗﺘﺮاﺳﺎﻳﻜﻠﻴﻦ‪ ،‬آﻣﭙﻲﺳﻴﻠﻴﻦ و ﻏﻴﺮه داﺷﺘﻪ ﻛﻪ از اﻳﻦ ﻣﻴﺎن‬

‫ﻣﻲﺷﻮد‪ 11.‬اراﻳﻪ ﮔﺰارشﻫﺎي ﻣﺘﻔﺎوت از ﻧﻮاﺣﻲ ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺟﻐﺮاﻓﻴﺎﻳﻲ ﺑﺮ‬

‫‪ %9/4‬آنﻫﺎ ﻣﻮﻟﺪ آﻧﺰﻳﻢﻫﺎي‬ ‫‪CTX-M‬‬

‫‪ESBL‬‬

‫ﺑﻮده و ‪ %6‬از اﻳﻦ ﮔﺮوه ﻧﻴﺰ ﺣﺎﻣﻞ‬

‫ﻣﻲﺑﺎﺷﻨﺪ‪ Shahcheraghi 15.‬ﻛﻪ ﺑﺮ روي ‪ 200‬ﺳﻮﻳﻪ‬

‫ﻧﻘﺶ ﻣﻄﺎﻟﻌﺎت ﻣﻨﻄﻘﻪاي و اﺧﺘﺼﺎﺻﻲ ﺑﺮوز ﻣﻘﺎوﻣﺖﻫﺎ ﺗﺄﻛﻴﺪ دارد‪ .‬ﻟﺬا‬

‫ﭘﻼﺳﻤﻴﺪ‬

‫ﺑﺎ ﺑﺮرﺳﻲ ﻧﻤﻮﻧﻪﻫﺎﻳﻲ از ﺑﻴﻤﺎرﺳﺘﺎنﻫﺎي ﺷﻬﺮ ﺗﻬﺮان و ﺗﻌﻴﻴﻦ ﻣﻴﺰان‬

‫اﺷﺮﻳﺸﻴﺎ ﻛﻠﻲ از ﻧﻤﻮﻧﻪﻫﺎي ﺑﺎﻟﻴﻨﻲ ﻣﺨﺘﻠﻒ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﻛﺮده ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از‬

‫ﻓﺮاواﻧﻲ ﺳﻮﻳﻪﻫﺎي ﺗﻮﻟﻴﺪﻛﻨﻨﺪه آﻧﺰﻳﻢ‬ ‫آﻧﺰﻳﻢ‬

‫‪CTX-M-1‬‬

‫‪ESBL‬‬

‫و ﺷﻨﺎﺳﺎﻳﻲ ﻣﻴﺰان ﻧﻘﺶ‬

‫در ﻣﻘﺎوﻣﺖ ﺑﻪ ﻧﺴﻞ ﺳﻮم ﺳﻔﺎﻟﻮﺳﭙﻮرﻳﻦﻫﺎ از‬

‫ﺗﺴﺖﻫﺎي‬

‫‪DAD‬‬

‫ﻛﻪ ‪ %24‬از ﺳﻮﻳﻪﻫﺎ داراي ژن‬

‫اوﻟﻮﻳﺖﻫﺎي اﻳﻦ ﺗﺤﻘﻴﻖ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬ﺑﺮرﺳﻲ ﻣﺎ ﻧﺸﺎن ﻣﻲدﻫﺪ ﻛﻪ از‬

‫‪16‬‬

‫ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬

‫ﻣﻴﺎن اﻳﺰوﻟﻪ اﺷﺮﻳﺸﻴﺎ ﻛﻠﻲ ‪ 128 (%79/5) ،161‬ﻧﻤﻮﻧﻪ ﻣﻮﻟﺪ ‪ ESBLs‬ﺑﻮده‬

‫ﺑﺘﺎﻻﻛﺘﺎﻣﺎزﻫﺎي‬

‫ﻛﻪ )‪ 99 (%77/34‬ﻣﻮرد از آنﻫﺎ ﺣﺎوي ژن‬ ‫ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ ژنﻫﺎي‬

‫‪TEM‬‬

‫‪14‬و‪13‬‬

‫و‬

‫‪SHV‬‬

‫‪CTX-M-1‬‬

‫ﻣﻲﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬

‫ﺑﻪﺗﺮﺗﻴﺐ )‪ 74 (%57/8‬و )‪7 (%5/5‬‬

‫و‬

‫‪PCR‬‬

‫ﻧﺸﺎن داد ﻛﻪ ‪ %52/5‬داراي ژن‬ ‫‪TEM‬‬

‫‪ESBL‬‬

‫ﻫﺴﺘﻨﺪ‬

‫و ‪ %6‬از ﺳﻮﻳﻪﻫﺎ داراي ژن‬

‫‪SHV‬‬

‫‪ 160 ،Mirzaee‬اﻳﺰوﻟﻪ اﺷﺮﻳﺸﻴﺎ ﻛﻠﻲ را از ﻧﻈﺮ ﺗﻮﻟﻴﺪ‬ ‫‪CTX-M‬‬

‫ﺑﺎ روش‬

‫‪PCR‬‬

‫ﺑﺮرﺳﻲ ﻛﺮد ﻛﻪ ‪ %37/8‬ﻧﻤﻮﻧﻪﻫﺎ‬

‫ﻣﺜﺒﺖ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﮔﺮوه ‪ %35/78 ،CTX-M-1‬و ﮔﺮوه ‪ %2/1 ،CTX-M-5‬از‬ ‫‪17‬‬

‫ﻣﻮارد ﻣﺜﺒﺖ را ﺗﺸﻜﻴﻞ ﻣﻲدادﻧﺪ‪ .‬ﻣﻄﺎﻟﻌﺎت وﺳﻴﻊﺗﺮ و ﺷﻨﺎﺳﺎﻳﻲ اﻧﻮاع‬

‫در ﻣﻄﺎﻟﻌﺎت ﻣﺸﺎﺑﻬﻲ‪ Pak- Leung Ho ،‬در‬

‫ﮔﻮﻧﻪﻫﺎ و زﻳﺮ ﮔﻮﻧﻪﻫﺎي آﻧﺰﻳﻢﻫﺎي ﺑﺘﺎﻻﻛﺘﺎﻣﺎزي وﺳﻴﻊاﻟﻄﻴﻒ در‬

‫ﻫﻨﮓﻛﻨﮓ در داﻧﺸﮕﺎه ‪ Pokfulam‬ﺑﻪﺑﺮرﺳﻲ ﻣﻘﺎوﻣﺖ آﻧﺘﻲﺑﻴﻮﺗﻴﻜﻲ‬

‫ﺷﻨﺎﺳﺎﻳﻲ ﻧﻮع آﻧﺘﻲﺑﻴﻮﺗﻴﻚﻫﺎي ﻣﻮﺛﺮ در درﻣﺎن ﻋﻔﻮﻧﺖﻫﺎي ﻣﻘﺎوم و‬

‫وﺳﻴﻊاﻟﻄﻴﻒ در اﺷﺮﻳﺸﻴﺎ ﻛﻠﻲ و ﻛﻠﺒﺴﻴﻼ ﺑﺎ ﺑﺮرﺳﻲ ‪ 46‬ﻧﻤﻮﻧﻪ اﺷﺮﻳﺸﻴﺎ‬

‫ﺟﻠﻮﮔﻴﺮي از ﮔﺴﺘﺮش ﻣﻘﺎوﻣﺖﻫﺎ ﻣﻔﻴﺪ و ﺛﻤﺮﺑﺨﺶ ﻣﻲﺑﺎﺷﺪ‪ ،‬ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ‬

‫ﺗﻮاﻧﺴﺘﻨﺪ‬

‫ﺷﻨﺎﺳﺎﻳﻲ ﻛﻠﻮنﻫﺎي ﺷﺎﻳﻊ ﺑﺎﻛﺘﺮﻳﺎﻳﻲ ﻣﻲﺗﻮاﻧﺪ در اراﻳﻪ اﺳﺘﺮاﺗﮋيﻫﺎي‬

‫ﺣﻀﻮر داﺷﺘﻨﺪ‪.‬‬

‫ﻛﻠﻲ و ﻫﺸﺖ ﻧﻤﻮﻧﻪ ﻛﻠﺒﺴﻴﻼ ﭘﻨﻮﻣﻮﻧﻴﻪ ﺑﺎ روش‬

‫‪DDST‬‬

‫ﺑﺎﻛﺘﺮيﻫﺎي ﻣﻮﻟﺪ ‪ ESBL‬را ﺷﻨﺎﺳﺎﻳﻲ ﻛﻨﻨﺪ‪ ،‬ﻛﻪ از ﺑﻴﻦ ‪ 46‬ﻧﻤﻮﻧﻪ‪ ،‬ﻫﺸﺖ‬

‫واﺣﺪ درﻣﺎﻧﻲ و ﻣﺪﻳﺮﻳﺖ ﺑﻴﻤﺎرﺳﺘﺎﻧﻲ ﺑﺮ ﻣﻘﺎوﻣﺖﻫﺎ ﻣﻮﺛﺮ ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬

‫‪References‬‬ ‫‪negative bacilli producing extended-spectrum beta-lactamases. Res‬‬ ‫‪Microbiol 2004;155(6):409-21.‬‬ ‫‪Matthew M. Plasmid-mediated beta-lactamases of Gram-negative‬‬ ‫‪bacteria: properties and distribution. J Antimicrob Chemother‬‬ ‫‪1979;5:349-58.‬‬ ‫‪Bush K. Classification of b-lactamase. Antimicrob Agents‬‬ ‫‪Chemother 1989;33(3):264–270.‬‬ ‫‪Duttaroy B, Mehta S. Extended spectrum b lactamases (ESBL) in‬‬ ‫‪clinical isolates of Klebsiella pneumoniae and Escherichia coli.‬‬ ‫‪Indian J Pathol Microbiol 2005;48(1):45-8.‬‬ ‫‪Rossolini GM, D'Andrea MM, Mugnaioli C. The spread of CTX-M‬‬‫‪type extended-spectrum beta-lactamases. Clin Microbiol Infect‬‬ ‫‪2008;14 Suppl 1:33-41.‬‬

‫‪6.‬‬ ‫‪7.‬‬ ‫‪8.‬‬ ‫‪9.‬‬

‫‪1. Sanchez UM, Bello TH, Dominguez YM, Mella MS, Zemelman ZR,‬‬ ‫‪Gonzalez RG. Transference of extendedspectrumbeta-lactamases‬‬ ‫‪from nosocomial strains of Klebsiella pneumoniae to other species‬‬ ‫‪of Enterobacteriaceae. Rev Med Chil 2006;134(4):415-20.‬‬ ‫‪2. Livermore DM. beta-Lactamases in laboratory and clinical‬‬ ‫‪resistance. Clin Microbiol Rev 1995;8(4):557-84.‬‬ ‫‪3. Ambler RP. The structure of beta-lactamases. Philos Trans R Soc‬‬ ‫‪Lond B Biol Sci 1980;289(1036):321-31.‬‬ ‫‪4. Medeiros A, Mayer K, Opal SM. Plasmid beta-lactamases.‬‬ ‫‪Antimicrobiol Newsl1988;5:61-5.‬‬ ‫‪5. Shah AA, Hasan F, Ahmed S, Hameed A. Characteristics,‬‬ ‫‪epidemiology and clinical importance of emerging strains of Gram-‬‬

‫ﻣﺠﻠﻪ داﻧﺸﻜﺪه ﭘﺰﺷﻜﻲ‪ ،‬داﻧﺸﮕﺎه ﻋﻠﻮم ﭘﺰﺷﻜﻲ ﺗﻬﺮان‪ ،‬دوره ‪ ، 69‬ﺷﻤﺎره ‪ ،1‬ﻓﺮوردﻳﻦ ‪1390‬‬


Detection of CTX-M-1 beta lactamase gene in Escherichia coli isolated by PCR

10. Cantón R, Novais A, Valverde A, Machado E, Peixe L, Baquero F, et al. Prevalence and spread of extended-spectrum beta-lactamaseproducing Enterobacteriaceae in Europe. Clin Microbiol Infect 2008;14 Suppl 1:144-53. 11. Cantón R, Coque TM. The CTX-M beta-lactamase pandemic. Curr Opin Microbiol 2006;9(5):466-75. 12. Soltan Dallal MM, Molla Aghamirzaei H, Fallah Mehrabadi J, Sabbaghi A, Rastegar Lari A, Eshraghian MR, et al. Molecular detection of TEM and AmpC (Dha, mox) broad spectrum βlactamase in clinical isolates of Escherichia coli. Tehran Uni Med J (TUMJ) 2010;68(6):872-7. 13. Soltan Dallal MM, Sabbaghi A, Fallah Mehrabadi J, Molla Aghamirzaei H, Rastegar Lari AA, Eshraghian MR, et al. Evaluation of presence the bla-SHV and bla-AmpC (CITM, FOX) β-lactamase genes in clinical isolates of Escherichia coli. J Med Council of Islamic Rep of Iran 2010;28(3):269-76.

20

14. Ho PL, Wong RC, Chow KH, Yip K, Wong SS, Que TL. CTX-M type beta-lactamases among fecal Escherichia coli and Klebsiella pneumoniae isolates in non-hospitalized children and adults. J Microbiol Immunol Infect 2008;41(5):428-32. 15. Bonnedahl J, Drobni M, Gauthier-Clerc M, Hernandez J, Granholm S, Kayser Y, et al. Dissemination of Escherichia coli with CTX-M type ESBL between humans and yellow-legged gulls in the south of France. PLoS One 2009;4(6):e5958. 16. Shahcheraghi F, Nasiri S, Noveiri H. The survey of genes encoding beta-lactamases, in Escherichia Coli resistant to betalactam and non-beta-lactam antibiotics. Iranian J Basic Med Sci 2010;13(1):230-7. 17. Mirzaee M, Pourmand MR, Chitsaz M, Mansouri S. Antibiotic resistance to third generation cephalosporins due to CTX-M-type extended-spectrum β-lactamases in clinical isolates of Escherichia coli. Iranian J Publ Health 2009;38(1):10-7.

1390 ‫ ﻓﺮوردﻳﻦ‬،1 ‫ ﺷﻤﺎره‬، 69 ‫ دوره‬،‫ داﻧﺸﮕﺎه ﻋﻠﻮم ﭘﺰﺷﻜﻲ ﺗﻬﺮان‬،‫ﻣﺠﻠﻪ داﻧﺸﻜﺪه ﭘﺰﺷﻜﻲ‬


Tehran University Medical Journal; Vol.‫و‬69, No. 1, April 2011: 16-21 ‫ﻫﻤﻜﺎران‬

100

Detection of CTX-M-1 beta lactamase gene in Escherichia coli isolated from clinical samples by Polymerase Chain Reaction (PCR)

Abstract Mohammad Mehdi Soltan Dallal PhD.1,2* Golnaz Mobasseri MSc.3 Jalil Fallah Mehrabadi PhD.4 MohammadReza Eshraghian PhD.5 Abdolaziz Rastegar Lari PhD.2 Hedrosha Molla Aghamirzaei MSc.1 Aylar Sabbaghi MSc.1 Mohammad Azarsa MSc.1 1- Department of Pathobiology, School of Public Health, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran. 2- Antimicrobial Resistant Research Center, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran. 3- Islamic Azad University, Qom Branch, Qom, Iran. 4- MARS Bioinformatics Institute, Tehran, Iran. 5- Department of Epidemiology and Biostatistics, School of Public Health, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran.

Received: January 18, 2011 Accepted: February 19, 2011

Background: Resistance to beta-lactam antibiotics in clinical isolates frequently results from the production of β-lactamase enzymes. In recent years, the production of extended spectrum β-lactamases (ESBLs) and AmpC β-lactamase have greatly increased, especially in clinically isolated Escherichia coli. On the other hand, beta lactamase genes have several subfamilies and designing universal primers could be valuable in their detection. The beta-lactamase-producing E. coli which is resistant to beta-lactam antibiotics may pose a great risk to the patients. The CTX-M-1 gene is responsible for beta lactamase resistance. The purpose of this study was to find the percentage of CTX-M-1 carrying E. coli strains. Methods: A total of 500 urine samples were collected from different hospitals in Tehran, Iran during September to February 2009. The samples were cultured on EMB agar and incubated at 37 C for 24 hours. Some biochemical tests were carried out on the isolated samples. The presence of CTX-M-1 gene was determined by PCR on the isolates already identified phenotypically by disk diffusion agar and combined disks. Results: In general, 200 out of the initial 500 samples were identified as E. coli, among which 128 (79.5%) were ESBLs producing strains. PCR used for the detection of CTX-M1 gene, showed that 99 (77.34%) out of 128 isolates contained such gene. Conclusion: The results of this study showed a high percentage of β-lactamase resistant E. coli strains. This is a serious matter and would pose a public hazard and every step should be taken to avoid such hazard. Keywords: E. coli, extended spectrum beta lactamase, CTX-M-1.

*

Corresponding author: Dept. of Pathobiology, School of Public Health, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran. Tel: +98-21-88992971 email: soltanirad34@yahoo.com

1390 ‫ ﻓﺮوردﻳﻦ‬،1 ‫ ﺷﻤﺎره‬، 69 ‫ دوره‬،‫ داﻧﺸﮕﺎه ﻋﻠﻮم ﭘﺰﺷﻜﻲ ﺗﻬﺮان‬،‫ﻣﺠﻠﻪ داﻧﺸﻜﺪه ﭘﺰﺷﻜﻲ‬


‫‪22-28 ،1390‬‬ ‫ﻓﺮوردﻳﻦ‬ ‫ﺗﺠﺮﺑﻲ ﺷﻤﺎره ‪،1‬‬ ‫دوره ‪، 69‬‬ ‫ﺗﻬﺮان‪،‬‬ ‫ﭘﺰﺷﻜﻲ‬ ‫داﻧﺸﮕﺎهﺑﺮهﻋﻠﻮم‬ ‫ﺗﺎﺛﻴﺮﭘﺰﺷﻜﻲ‪،‬‬ ‫ﻣﺠﻠﻪ داﻧﺸﻜﺪه‬ ‫ﺧﺮﮔﻮش‬ ‫ﻛﺎﻧﺪﻳﺪاﻳﻲ در‬ ‫ﻛﺮاﺗﻴﺖ‬ ‫درﻣﺎن‬ ‫ﻣﻮم ﺑﺮ‬ ‫ﻋﺼﺎره اﻟﻜﻠﻲ‬

‫ﺗﺎﺛﻴﺮ ﻋﺼﺎره اﻟﻜﻠﻲ ﺑﺮه ﻣﻮم ﺑﺮ درﻣﺎن ﻛﺮاﺗﻴﺖ ﺗﺠﺮﺑﻲ ﻛﺎﻧﺪﻳﺪاﻳﻲ در ﺧﺮﮔﻮش‬

‫ﺗﺎرﻳﺦ درﻳﺎﻓﺖ ﻣﻘﺎﻟﻪ‪ 1389/11/02 :‬ﺗﺎرﻳﺦ ﭘﺬﻳﺮش‪1389/11/26 :‬‬

‫ﭼﻜﻴﺪه‬

‫‪1‬‬

‫ﻋﻠﻲ اﺻﻐﺮ آﻫﻨﮕﺮي‬

‫زﻣﻴﻨﻪ و ﻫﺪف‪ :‬ﺑﺮه ﻣﻮم ﻣﺎدهاي ﺷﺒﻴﻪ ﻣﻮم و از ﻓﺮاوردهﻫﺎي ﻓﺮﻋﻲ زﻧﺒﻮر ﻋﺴﻞ اﺳﺖ‪ .‬در اﻳﻦ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﺗﺎﺛﻴﺮ ﻋﺼﺎره اﻟﻜﻠﻲ‬

‫‪*1‬‬

‫ﻋﺒﺪاﻟﻐﻔﺎر اوﻧﻖ‬

‫ﺑﺮه ﻣﻮم ﺑﺮ درﻣﺎن ﻛﺮاﺗﻴﺖ ﺗﺠﺮﺑﻲ ﻛﺎﻧﺪﻳﺪا آﻟﺒﻴﻜﻨﺲ در ﺧﺮﮔﻮش ﺑﺮرﺳﻲ ﺷﺪ‪ .‬روش ﺑﺮرﺳﻲ‪ :‬ﺑﺮه ﻣﻮم ﻣﻮرد اﺳﺘﻔﺎده ﺑﻪ‬

‫‪2‬‬

‫ﻋﻠﻲ اﺻﻐﺮ ﻃﻬﺮاﻧﻲ‬

‫ﻛﻤﻚ اﺗﺎﻧﻮل ‪ 80‬درﺻﺪ ﻋﺼﺎرهﮔﻴﺮي ﺷﺪ‪ .‬ﻛﺮاﺗﻴﺖ ﺗﺠﺮﺑﻲ در ‪ 24‬ﻣﻮرد ﺧﺮﮔﻮش ﻧﺮ ﻧﮋاد ﻧﻴﻮزﻟﻨﺪي )‪(2±0/1kg‬‬

‫‪3‬‬

‫اﻣﻴﺮ ﺗﻮﻛﻤﻪﭼﻲ‬

‫ﺑﻪﺻﻮرت اﺳﺘﺮﻳﻞ و ﺑﻲﺣﺴﻲ ﻣﻮﺿﻌﻲ ﺑﺎ ﺗﻀﻌﻴﻒ ﺳﻴﺴﺘﻢ اﻳﻤﻨﻲ اﻳﺠﺎد ﮔﺮدﻳﺪ‪ .‬ﺳﭙﺲ ﺧﺮﮔﻮشﻫﺎ در ﭼﻬﺎر ﮔﺮوه )دو‬ ‫‪ -1‬ﮔﺮوه ﻣﻴﻜﺮوﺑﻴﻮﻟﻮژي‪ ،‬داﻧﺸﻜﺪه داﻣﭙﺰﺷﻜﻲ‬ ‫‪ -2‬ﮔﺮوه ﭘﺎﺗﻮﺑﻴﻮﻟﻮژي‪ ،‬داﻧﺸﻜﺪه داﻣﭙﺰﺷﻜﻲ‬

‫ﺗﻜﺮار( ﺑﻪﺗﺮﺗﻴﺐ ﺑﺎ ﮔﻠﻴﺴﻴﺮﻳﻦ )ﺗﻴﻤﺎر ﺷﺎﻫﺪ(‪ ،‬ﻧﻴﺴﺘﺎﺗﻴﻦ )ﺗﻴﻤﺎر ﺷﺎﻫﺪ دارو(‪ ،‬ﻏﻠﻈﺖﻫﺎي ‪ 500µg/ml‬و ‪ 1000‬ﻋﺼﺎره‬ ‫اﻟﻜﻠﻲ ﺑﺮه ﻣﻮم ﺑﻪﻣﺪت ‪ 21‬روز درﻣﺎن ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﺧﺮﮔﻮشﻫﺎ ﺑﺎ روش اﻧﺴﺎﻧﻲ ﻛﺸﺘﻪ ﺷﺪه و ﻧﻤﻮﻧﻪﻫﺎي ﺑﺎﻓﺘﻲ از‬

‫‪ -3‬ﮔﺮوه ﭘﺎﺗﻮﺑﻴﻮﻟﻮژي و ﻛﻨﺘﺮل ﻛﻴﻔﻲ‪ ،‬ﭘﮋوﻫﺸﻜﺪه‬ ‫آرﺗﻤﻴﺎ و ﺟﺎﻧﻮران آﺑﺰي‬

‫ﭼﺸﻢ آنﻫﺎ ﺗﻬﻴﻪ ﮔﺮدﻳﺪ‪ .‬ﻳﺎﻓﺘﻪﻫﺎ‪ :‬ﺑﺮرﺳﻲﻫﺎ ﻧﺸﺎن داد ﻛﻪ ﻛﺮاﺗﻴﺖ ﻫﻔﺖ روز ﺑﻌﺪ از ﺗﻠﻘﻴﺢ ﻣﺨﻤﺮ اﻳﺠﺎد ﺷﺪ‪ .‬ﭘﺲ از ‪21‬‬ ‫روز ﻋﻼﻳﻢ ﻛﺮاﺗﻴﺖ در ﺧﺮﮔﻮشﻫﺎي ﮔﺮوه ﺷﺎﻫﺪ )درﻣﺎن ﺷﺪه ﺑﺎ ﮔﻠﻴﺴﻴﺮﻳﻦ( ﺗﺸﺪﻳﺪ ﺷﺪ‪ .‬در ﺣﺎﻟﻲﻛﻪ ﻛﺮاﺗﻴﺖ‬ ‫ﺧﺮﮔﻮشﻫﺎي ﺗﺤﺖ درﻣﺎن ﺑﺎ ﻧﻴﺴﺘﺎﺗﻴﻦ و ‪ 1000µg/ml‬ﻋﺼﺎره اﻟﻜﻠﻲ ﺑﺮه ﻣﻮم ﺑﻪﺗﺮﺗﻴﺐ ﻇﺮف ‪ 14‬و ‪ 21‬روز ﺑﺮﻃﺮف‬

‫داﻧﺸﮕﺎه اروﻣﻴﻪ‪ ،‬اروﻣﻴﻪ‪ ،‬اﻳﺮان‬

‫ﮔﺮدﻳﺪ‪ .‬اﻣﺎ در ﺧﺮﮔﻮشﻫﺎي درﻣﺎن ﺷﺪه ﺑﺎ ‪ 500µg/ml‬ﻫﻤﺎن ﻋﺼﺎره ﻓﻘﻂ ﺑﻬﺒﻮدي ﻧﺴﺒﻲ ﺣﺎﺻﻞ ﮔﺮدﻳﺪ‪ .‬ﺑﺮرﺳﻲﻫﺎي‬ ‫ﺑﺎﻓﺘﻲ ﻫﻴﭻﮔﻮﻧﻪ ﺗﻔﺎوﺗﻲ از ﻧﻈﺮ اﻟﺘﻴﺎم در ﮔﺮوه ﻧﻴﺴﺘﺎﺗﻴﻦ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﮔﺮوه ﺗﺤﺖ درﻣﺎن ﺑﺎ ‪ 1000µg/ml‬ﻋﺼﺎره اﻟﻜﻠﻲ ﺑﺮه‬ ‫ﻣﻮم ﻧﺸﺎن ﻧﺪاد‪ .‬ﻧﺘﻴﺠﻪﮔﻴﺮي‪ :‬ﺑﺮ اﺳﺎس ﻳﺎﻓﺘﻪﻫﺎي ﺣﺎﺻﻞ ﻣﻲﺗﻮان ﻧﺘﻴﺠﻪﮔﻴﺮي ﻧﻤﻮد ﻛﻪ ﺑﺮه ﻣﻮم ﻣﻲﺗﻮاﻧﺪ ﻛﺮاﺗﻴﺖ ﻧﺎﺷﻲ از‬ ‫*‬

‫ﻛﺎﻧﺪﻳﺪا آﻟﺒﻴﻜﻨﺲ را ﺑﺎ ﻏﻠﻈﺖ ‪ 1000µg/ml‬ﺑﻪﻃﻮر ﻛﺎﻣﻞ درﻣﺎن ﻧﻤﺎﻳﺪ‪ .‬ﻟﺬا ﻋﺼﺎره اﻟﻜﻠﻲ ﺑﺮه ﻣﻮم ﻣﻲﺗﻮاﻧﺪ ﺟﺎﻳﮕﺰﻳﻦ‬ ‫ﻧﻮﻳﺴﻨﺪه ﻣﺴﺌﻮل‪ :‬آذرﺑﺎﻳﺠﺎن ﻏﺮﺑﻲ‪ ،‬اروﻣﻴﻪ‪ ،‬ﺑﻠﻮار‬

‫داﻧﺸﮕﺎه‪ ،‬داﻧﺸﮕﺎه اروﻣﻴﻪ‪ ،‬داﻧﺸﻜﺪه داﻣﭙﺰﺷﻜﻲ‪ ،‬ﮔﺮوه‬ ‫ﻣﻴﻜﺮوﺑﻴﻮﻟﻮژي‬

‫ﻣﻨﺎﺳﺒﻲ ﺑﺮاي داروﻫﺎي ﺷﻴﻤﻴﺎﻳﻲ از ﺟﻤﻠﻪ ﻧﻴﺴﺘﺎﺗﻴﻦ ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬

‫ﺗﻠﻔﻦ‪0441-2771926 :‬‬ ‫‪email: ownagh@yahoo.com‬‬

‫ﻛﻠﻤﺎت ﻛﻠﻴﺪي‪ :‬ﺧﺮﮔﻮش‪ ،‬ﻛﺮاﺗﻴﺖ‪ ،‬ﻛﺎﻧﺪﻳﺪا آﻟﺒﻴﻜﻨﺲ‪ ،‬ﻋﺼﺎره اﻟﻜﻠﻲ ﺑﺮه ﻣﻮم‪ ،‬ﻧﻴﺴﺘﺎﺗﻴﻦ‪.‬‬

‫ﻣﻘﺪﻣﻪ‬

‫ﻛﺮدهاﻧﺪ‪ ،‬ﻣﺎﻧﻨﺪ درﻣﺎن اﻧﻮاع ﺑﻴﻤﺎريﻫﺎي اﻟﺘﻬﺎﺑﻲ‪ ،‬ﺑﻴﻤﺎريﻫﺎي ﻗﻠﺒﻲ‪،‬‬

‫ﺑﺮه ﻣﻮم )‪ (Propolis‬از ﺟﻤﻠﻪ ﻓﺮاوردهﻫﺎي ﻓﺮﻋﻲ زﻧﺒﻮر ﻋﺴﻞ ﺑﻪﺷﻤﺎر‬

‫‪3‬و‪1‬‬

‫ﻣﻲرود ﻛﻪ ﺑﺸﺮ ﻃﻲ ﻗﺮنﻫﺎي ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﻤﻮاره از آن در ﻃﺐ ﺳﻨﺘﻲ ﺑﻬﺮه‬

‫ﺗﺮﻛﻴﺐ ﺷﻴﻤﻴﺎﻳﻲ ﺑﺮه ﻣﻮم از ﻧﻈﺮ ﻛﻴﻔﻲ و ﻛﻤ‪‬ﻲ ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻪ ﭘﻮﺷﺶ ﮔﻴﺎﻫﻲ‬

‫ﮔﺮﻓﺘﻪ اﺳﺖ‪ .‬ﺑﺮه ﻣﻮم ﻋﺒﺎرت اﺳﺖ از ﻳﻚ ﻣﺎده رزﻳﻨﻲ‪ ،‬ﺳﻔﺖ و ﻗﻬﻮهاي‬

‫ﻫﺮ ﻣﻨﻄﻘﻪ ﻣﺘﻐﻴﺮ اﺳﺖ‪ ،‬اﻣﺎ ﺑﻪﻃﻮر ﻃﺒﻴﻌﻲ از ‪ 50‬درﺻﺪ ﺻﻤﻎ )ﻋﻤﺪﺗﺎً‬

‫رﻧﮓ ﻛﻪ ﺗﻮﺳﻂ زﻧﺒﻮر ﻋﺴﻞ )‪ Honeybee (Apis mellifera carnica‬از‬

‫ﻓﻼوﻧﻮﻳﻴﺪﻫﺎ )‪ (Flavonoids‬و اﺳﻴﺪﻫﺎي ﻓﻨﻠﻲ آنﻫﺎ(‪ 30 ،‬درﺻﺪ ﻣﻮم‪،‬‬

‫ﺻﻤﻎ‪ ،‬ﺟﻮاﻧﻪ و ﺳﺎﻳﺮ ﺑﺨﺶﻫﺎي ﮔﻴﺎﻫﺎن ﻣﺨﺘﻠﻒ از ﺟﻤﻠﻪ‪ :‬اﻛﺎﻟﻴﭙﺘﻮس‪،‬‬

‫‪ 10‬درﺻﺪ روﻏﻦﻫﺎي ﻓﺮّار‪ ،‬ﭘﻨﺞ درﺻﺪ ﮔﺮده ﮔﻞ و ﭘﻨﺞ درﺻﺪ اﻧﻮاع‬

‫ﺻﻨﻮﺑﺮ‪ ،‬ﺷﺎه ﺑﻠﻮط‪ ،‬ﻛﺎج‪ ،‬ﻧﺎرون‪ ،‬ﺑﻴﺪ و ﺳﭙﻴﺪ دار ﺗﻬﻴﻪ ﻣﻲﺷﻮد‪ .‬ﻣﺎده اوﻟﻴﻪ‬

‫ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺗﺮﻛﻴﺒﺎت آﻟﻲ ﺗﺸﻜﻴﻞ ﺷﺪه اﺳﺖ‪ .‬ﭘﻠﻲ ﻓﻨﻞﻫﺎ ﺑﻪدﻟﻴﻞ ﻗﺎﺑﻠﻴﺖ‬

‫)‪(β-glucosidase‬‬

‫ﻣﻬﺎر اﻧﻮاع آﻧﺰﻳﻢﻫﺎ از ﻧﻈﺮ ﻓﺎرﻣﺎﻛﻮﻟﻮژﻳﻜﻲ ﺟﺰء ﻓﻌﺎل ﺑﺮه ﻣﻮم ﺑﻮده و از‬

‫)‪(Hypopharyngeal salivary glands‬‬

‫اﻳﻦ ﻧﻈﺮ ﻣﻮرد ﺗﻮﺟﻪ ﻫﺴﺘﻨﺪ‪ .‬ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ ﻣﻄﺎﻟﻌﺎت ﺑﺎﻟﻴﻨﻲ ﻧﺸﺎن داده اﺳﺖ‬

‫زﻧﺒﻮر ﻋﺴﻞ‪ ،‬ﻫﻴﺪروﻟﻴﺰ ﺷﺪه و ﺣﺸﺮه از ﺑﺮه ﻣﻮم ﺣﺎﺻﻞ ﺑﺮاي ﻣﺴﺪود‬

‫ﻛﻪ ﭘﺮوﭘﻮﻟﻴﺲ ﺣﺎوي ﻏﻠﻈﺖﻫﺎي ﺑﺎﻻي ﻓﻼوﻧﻮﻳﻴﺪﻫﺎ ﺑﻮده ﻛﻪ ﺑﻪدﻟﻴﻞ‬

‫اﻣﺮوز‬

‫داﺷﺘﻦ ﺧﻮاص ﺿﺪ ﻣﻴﻜﺮوﺑﻲ ﺑﻪﻃﻮر ﮔﺴﺘﺮدهاي از آن ﺑﺮاي ﺗﻬﻴﻪ ﻣﻮاد‬

‫ﭘﺲ از ﺟﻤﻊآوري ﺗﺤﺖ ﺗﺎﺛﻴﺮ آﻧﺰﻳﻢ ﺑﺘﺎ‪-‬ﮔﻠﻮﻛﻮزﻳﺪاز‬ ‫ﻣﺘﺮﺷﺤﻪ از ﻏﺪد ﺑﺰاﻗﻲ زﻳﺮﺣﻠﻘﻲ‬

‫‪2‬و‪1‬‬

‫ﻧﻤﻮدن درزﻫﺎ و ﺷﻜﺎفﻫﺎي ﻣﻮﺟﻮد در ﻛﻨﺪو اﺳﺘﻔﺎده ﻣﻲﻛﻨﺪ‪.‬‬

‫ﻣﺤﻘﻘﻴـﻦ ﻛﺎرﺑﺮدﻫﺎي ﭘﺰﺷﻜـﻲ ﺑﺴﻴـﺎر ﻣﺘﻨﻮﻋﻲ را ﺑﺮاي ﺑﺮه ﻣـﻮم اﺛـﺒﺎت‬

‫ﻣﺠﻠﻪ داﻧﺸﻜﺪه ﭘﺰﺷﻜﻲ‪ ،‬داﻧﺸﮕﺎه ﻋﻠﻮم ﭘﺰﺷﻜﻲ ﺗﻬﺮان‪ ،‬دوره ‪ ، 69‬ﺷﻤﺎره ‪ ،1‬ﻓﺮوردﻳﻦ ‪1390‬‬

‫دﻳﺎﺑﺖ ﺷﻴﺮﻳﻦ‪ ،‬ﻣﺴﻤﻮﻣﻴﺖ ﻛﺒﺪي )‪ ،(Hepatotoxicity‬ﺳﺮﻃﺎن و ﻏﻴﺮه‪.‬‬

‫‪4‬و‪1‬‬

‫ﺑﻬﺪاﺷﺘﻲ و داروﻳﻲ اﺳﺘﻔﺎده ﻣﻲﺷﻮد‪.‬‬

‫در دﻫﻪ ‪ 1990‬ﻣﻘﺎوﻣﺖ داروﻳﻲ‬


‫ﻋﻠﻲ اﺻﻐﺮ آﻫﻨﮕﺮي و ﻫﻤﻜﺎران‬

‫‪23‬‬

‫ﻣﺸﻜﻼت ﻣﻬﻤﻲ را ﺑﺮاي درﻣﺎن ﺑﺮﺧﻲ از ﺑﻴﻤﺎريﻫﺎي ﻋﻔﻮﻧﻲ ﻧﻈﻴﺮ اﻳﺪز‪،‬‬

‫ﺑﻪ ﻣﻴﺰﺑﺎن دﻳﮕﺮ اﻧﺘﻘﺎل ﭘﻴﺪا ﻛﻨﺪ و ﺣﺘﻲ در ﺷﺮاﻳﻂ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺳﻮﻳﻪﻫﺎي‬

‫ﺳﻞ و ﺳﺎﻳﺮ ﺑﻴﻤﺎريﻫﺎي ﻋﻔﻮﻧﻲ ﺑﺎﻛﺘﺮﻳﺎﻳﻲ اﻳﺠﺎد ﻛﺮد‪ .‬اﻳﻦ ﻣﺴﺌﻠﻪ ﺳﺒﺐ‬

‫ﺣﺎد آن ﺑﺎﻋﺚ اﻳﺠﺎد ﻫﻤﻪﮔﻴﺮي ﻣﻲﺷﻮﻧﺪ ﻛﻪ ﻳﻜﻲ از ﻋﻮاﻣﻞ ﺧﻄﺮ اﺑﺘﻼ‬

‫اﻓﺰاﻳﺶ ﺑﺮوز ﺑﺮﺧﻲ از ﻋﻔﻮﻧﺖﻫﺎي ﻗﺎرﭼﻲ ﺷﺪ‪ ،‬ﻛﻪ ﻋﻮاﻣﻞ دﻳﮕﺮي ﻧﻈﻴﺮ‬

‫ﺑﻪ اﻳﻦ ﺑﻴﻤﺎري ﭘﻴﻮﻧﺪ ﻗﺮﻧﻴﻪ اﺳﺖ‪ .‬ﺑﺮاي ﻣﺜﺎل در ﺳﺎل ‪ 1385‬دو ﻣﻮرد‬

‫ﺗﻐﻴﻴﺮ وﺿﻌﻴﺖ ﺳﻴﺴﺘﻢ اﻳﻤﻨﻲ در اﺛﺮ ﻣﺼﺮف داروﻫﺎي ﺳﺮﻛﻮبﮔﺮ ﻣﺜﻞ‬

‫ﻛﺮاﺗﻴﺖ ﻛﺎﻧﺪﻳﺪاﻳﻲ ﺑﻪدﻧﺒﺎل ﭘﻴﻮﻧﺪ ﻻﻳﻪاي ﻋﻤﻴﻖ ﻗﺮﻧﻴﻪ در اﻧﺴﺎن ﮔﺰارش‬ ‫‪9‬‬

‫ﻛﻮرﺗﻮنﻫﺎ‪ ،‬ﺷﻴﻤﻲدرﻣﺎﻧﻲ ﺳﺮﻃﺎنﻫﺎ‪ ،‬ﭘﻴﻮﻧﺪ ﺑﺎﻓﺖ و ﻣﻐﺰ اﺳﺘﺨﻮان در اﻳﻦ‬

‫ﮔﺮدﻳﺪ‪ .‬در ﺣﺎل ﺣﺎﺿﺮ ﺑﺮاي درﻣﺎن ﻛﺮاﺗﻴﺖ ﻗﺎرﭼﻲ داروﻫﺎي ﻣﺘﻌﺪدي‬

‫اﻓﺰاﻳﺶ ﺑﻲﺗﺎﺛﻴﺮ ﻧﺒﻮد‪ .‬ﺑﻪدﻧﺒﺎل اﻓﺰاﻳﺶ ﻣﻴﺰان ﻋﻔﻮﻧﺖﻫﺎي ﻗﺎرﭼﻲ ﻧﻴﺎز ﺑﻪ‬

‫اﺳﺘﻔﺎده ﻣﻲﺷﻮد ﻛﻪ از آن ﺟﻤﻠﻪ ﻣﻲﺗﻮان ﺑﻪ ﻧﻴﺴﺘﺎﺗﻴﻦ‪ ،‬ﻓﻠﻮﻛﻮﻧﺎزول‪،‬‬

‫داروﻫﺎي ﺿﺪ ﻗﺎرﭼﻲ ﺟﺪﻳﺪ ﺑﻪدﻟﻴﻞ ﻋﺪم ﻛﺎرآﻳﻲ داروﻫﺎي ﻗﺪﻳﻤﻲ‪،‬‬

‫ﺗﺮﻳﺎﻣﺴﻴﻨﻮﻟﻮن و آﻣﻔﻮﺗﺮﻳﺴﻴﻦ ﺑﻲ اﺷﺎره ﻛﺮد‪ .‬اﻳﻦ داروﻫﺎ اﮔﺮﭼﻪ در‬

‫اﺛﺮات ﺟﺎﻧﺒﻲ آنﻫﺎ و ﻧﻴﺰ ﻣﻘﺎوﻣﺖ ﺳﻮﻳﻪﻫﺎي ﻧﻮﻇﻬﻮر ﺑﻴﺶ از ﺑﻴﺶ‬

‫درﻣﺎن ﻋﻔﻮﻧﺖﻫﺎي ﻗﺎرﭼﻲ ﻣﻮﻓﻖ ﻋﻤﻞ ﻛﺮدهاﻧﺪ وﻟﻲ داراي ﻋﻮارض‬

‫اﺣﺴﺎس ﺷﺪ‪ 4.‬ﻣﺼﺮف ﺑﻲروﻳﻪ داروﻫﺎي ﺿﺪ ﻗﺎرﭼﻲ ﺟﺪﻳﺪ‪ ،‬ﮔﺬﺷﺘﻪ از‬

‫ﺟﺎﻧﺒﻲ ﻣﻲﺑﺎﺷﻨﺪ ﻛﻪ ﮔﺎﻫﻲ اﻳﻦ اﺛﺮات از ﺧﻮد ﺑﻴﻤﺎري ﺷﺪﻳﺪﺗﺮ ﻣﻲﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬

‫اﺣﺘﻤﺎل ﺑﺮوز ﻣﻘﺎوﻣﺖ داروﻳﻲ در ﺑﺮاﺑﺮ آنﻫﺎ‪ ،‬در اﻛﺜﺮ ﻣﻮارد ﮔﺮانﻗﻴﻤﺖ‬

‫داروي اﻧﺘﺨﺎﺑﻲ ﺑﺮاي درﻣﺎن ﻛﺎﻧﺪﻳﺪﻳﺎزﻳﺲ‪ ،‬ﻧﻴﺴﺘﺎﺗﻴﻦ ﻣﻲﺑﺎﺷﺪ ﻛﻪ ﺗﺎﺛﻴﺮ‬

‫ﺑﻮده و ﻣﻲﺗﻮاﻧﻨﺪ اﺛﺮات ﺟﺎﻧﺒﻲ زﻳﺎدي ﺑﺮ ﺳﻼﻣﺖ اﻧﺴﺎن داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ‪.‬‬

‫ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻮﺟﻬﻲ در درﻣﺎن ﺑﻴﻤﺎري داﺷﺘﻪ وﻟﻲ ﻫﻤﺮاه ﺑﺎ ﻋﻮارض ﺟﺎﻧﺒﻲ‬

‫ﻟﺬا ﻃﻲ ده ﺳﺎل ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺗﻼش ﺑﺮاي ﻳﺎﻓﺘﻦ داروﻫﺎي ﺿﺪ ﻣﻴﻜﺮوﺑﻲ‬

‫ﻣﻲﺑﺎﺷﺪ ﻛﻪ اﺳﺘﻔﺎده از آن را ﻣﺤﺪود ﻣﻲﻛﻨﺪ‪ .‬از ﺟﻤﻠﻪ اﻳﻦ ﻋﻮارض‬

‫ﻃﺒﻴﻌﻲ ﺑﻪﻣﻨﻈﻮر ﭘﻴﺶﮔﻴﺮي از ﻋﻮارض زﻳﺎد داروﻫﺎي ﺷﻴﻤﻴﺎﻳﻲ و ﻧﻴﺰ‬

‫ﻣﻲﺗﻮان ﺑﻪ ﺗﻬﻮع‪ ،‬اﺳﺘﻔﺮاغ‪ ،‬دل درد‪ ،‬اﺳﻬﺎل و ﮔﺎه درﻣﺎﺗﻴﺖ ﺗﻤﺎﺳﻲ‬

‫ﺻﺮﻓﻪﺟﻮﻳﻲ اﻗﺘﺼﺎدي اﻓﺰاﻳﺶ ﻳﺎﻓﺘﻪ و در اﻳﻦ راﺑﻄﻪ ﺑﺮه ﻣﻮم ﮔﺰﻳﻨﻪ‬

‫آﻟﺮژﻳﻚ اﺷﺎره ﻛﺮد‪ 4.‬ﺑﺮ اﺳﺎس ﻣﻄﺎﻟﺐ ذﻛﺮ ﺷﺪه ﻫﺪف از ﺗﺤﻘﻴﻖ ﺣﺎﺿﺮ‬

‫ﺧﻮﺑﻲ ﻣﻲﺑﺎﺷﺪ‪ .‬ﻣﻄﺎﻟﻌﺎت اﻧﺠﺎم ﺷﺪه ﺗﻮﺳﻂ ﻣﺤﻘﻘﻴﻦ ﻧﺸﺎن ﻣﻲدﻫﺪ ﻛﻪ‬

‫ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﺗﺎﺛﻴﺮ ﻋﺼﺎره اﻟﻜﻠﻲ ﺑﺮه ﻣﻮم ﺟﻤﻊآوري ﺷﺪه از ﻛﻨﺪوﻫﺎي زﻧﺒﻮر‬

‫ﻋﺼﺎره اﻟﻜﻠﻲ ﺑﺮه ﻣﻮم داراي اﺛﺮات ﺿﺪ ﻗﺎرﭼﻲ ﻣﻄﻠﻮﺑﻲ ﻋﻠﻴﻪ ﻗﺎرچﻫﺎي‬

‫ﻋﺴﻞ آذرﺑﺎﻳﺠﺎن ﻏﺮﺑﻲ ﺑﺮ درﻣﺎن ﻛﺮاﺗﻴﺖ ﺗﺠﺮﺑﻲ ﻛﺎﻧﺪﻳﺪا آﻟﺒﻴﻜﻨﺲ در‬

‫درﻣﺎﺗﻮﻓﻴﺖ و ﻏﻴﺮ درﻣﺎﺗﻮﻓﻴﺖ اﺳﺖ‪ .‬ﺑﺮاي ﻣﺜﺎل ‪ ،Koc‬ﻧﺸﺎن داد ﻛﻪ ﺑﺮه‬

‫ﺧﺮﮔﻮش ﻣﻲﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬

‫ﻣﻮم در ﻣﻘﺎﻳﺴﻪ ﺑﺎ ﻛﺘﻮﻛﻮﻧﺎزول )داروي ﺿﺪ ﻗﺎرﭼﻲ( ﻋﻠﻴﻪ ﮔﻮﻧﻪﻫﺎي‬ ‫ﻣﺨﺘﻠﻒ ﻛﺎﻧﺪﻳﺪا ﻛﻪ ﺳﺒﺐ ﻋﻔﻮﻧﺖﻫﺎي ﻗﺎرﭼﻲ ﺳﻄﺤﻲ ﻣﻲﺷﻮﻧﺪ‪،‬‬

‫روش ﺑﺮرﺳﻲ‬

‫ﻣﻮﺛﺮﺗﺮ اﺳﺖ‪ Ownagh 5.‬ﻧﻴﺰ ﺛﺎﺑﺖ ﻛﺮد ﻛﻪ ﻋﺼﺎره اﻟﻜﻠﻲ ﺑﺮه ﻣﻮم‬

‫ﻧﻮع ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ در اﻳﻦ ﭘﮋوﻫﺶ ﺗﻮﺻﻴﻔﻲ ﻣﻘﻄﻌﻲ ﺑﻮده و در ﻓﺼﻞ ﺗﺎﺑﺴﺘﺎن‬

‫ﻣﻲﺗﻮاﻧﺪ‬

‫رﺷﺪ‬

‫)‪mentagrophytes‬‬

‫درﻣﺎﺗﻮﻓﻴﺖﻫﺎي‬ ‫‪،(Trichophyton‬‬

‫ﺗﺮﻳﻜﻮﻓﺎﻳﺘﻮن‬

‫ﻣﻨﺘﺎﮔﺮوﻓﻴﺘﺲ‬

‫ﺗﺮﻳﻜﻮﻓﺎﻳﺘﻮن‬

‫‪ 1388‬اﻧﺠﺎم ﭘﺬﻳﺮﻓﺖ‪.‬‬

‫روﺑﺮوم‬

‫ﺑﺮه ﻣﻮم‪ :‬ﺑﺮه ﻣﻮم ﻣﻮرد اﺳﺘﻔﺎده در اﻳﻦ ﭘﮋوﻫﺶ از ﻛﻨﺪوﻫﺎي زﻧﺒﻮر‬

‫‪(Trichophyton‬‬

‫ﻋﺴﻞ واﻗﻊ در ﻧﻮاﺣﻲ ﻣﺨﺘﻠﻒ آذرﺑﺎﻳﺠﺎن ﻏﺮﺑﻲ ﺟﻤﻊآوري ﺷﺪ‪ .‬ﺳﭙﺲ‬

‫)‪ verrucosum‬را ﻣﻬﺎر ﺳﺎزد‪ 1.‬در ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ‪ Siqueira‬ﻣﺸﺨﺺ ﺷﺪ ﻛﻪ‬

‫ﻧﻤﻮﻧﻪﻫﺎ در اﺳﺮع وﻗﺖ ﺑﻪ آزﻣﺎﻳﺸﮕﺎه ﻗﺎرچﺷﻨﺎﺳﻲ داﻧﺸﻜﺪه داﻣﭙﺰﺷﻜﻲ‬

‫رﺷﺪ ﮔﻮﻧﻪﻫﺎي ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺗﺮﻳﻜﻮﻓﺎﻳﺘﻮن ﺗﺤﺖ ﺗﺎﺛﻴﺮ ﻋﺼﺎره اﻟﻜﻠﻲ ﺑﺮه ﻣﻮم‬

‫ﻣﻨﺘﻘﻞ و ﺗﺎ زﻣﺎن ﻋﺼﺎرهﮔﻴﺮي در دﻣﺎي ‪ 4 °C‬ﻧﮕﻬﺪاري ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬در اﻳﻦ‬

‫)‪ (Trichophyton rubrum‬و ﺗﺮﻳﻜﻮﻓﺎﻳﺘﻮن وروﻛﻮزوم‬

‫ﻣﻬﺎر ﻣﻲﺷﻮد‪ 6.‬در ﺣﺎل ﺣﺎﺿﺮ ﻣﻄﺎﻟﻌﺎت زﻳﺎدي ﭘﻴﺮاﻣﻮن اﺛﺮات ﺿﺪ‬

‫ﺑﺮرﺳﻲ ﺗﻬﻴﻪ ﻋﺼﺎره اﻟﻜﻠﻲ ﻣﻄﺎﺑﻖ روش ‪ Bosio‬اﻧﺠﺎم ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬ﺑﻪﻃﻮر‬

‫ﻗﺎرﭼﻲ ﻋﺼﺎره اﻟﻜﻠﻲ ﺑﺮه ﻣﻮم ﻋﻠﻴﻪ ﻗﺎرچﻫﺎي ﺑﻴﻤﺎريزا ﺻﻮرت ﮔﺮﻓﺘﻪ‬

‫ﺧﻼﺻﻪ‪ ،‬اﺑﺘﺪا ﻗﻄﻌﺎت ﺑﺰرگ ﺑﺮه ﻣﻮم ﺑﻪ ﻗﻄﻌﺎت رﻳﺰ ﺧﺮد ﺷﺪه ﺳﭙﺲ‬

‫اﻣﺎ ﻣﺮور ﻣﻨﺎﺑﻊ ﻋﻠﻤﻲ ﻧﺸﺎن ﻣﻲدﻫﺪ ﺗﺎﻛﻨﻮن ﻫﻴﭻﮔﻮﻧﻪ‬

‫‪ 25g‬از آن ﺑﺎ ‪ 250ml‬ﻣﺤﻠﻮل اﺗﺎﻧﻮل ‪ 80‬درﺻﺪ ﻣﺨﻠﻮط و ﺑﻪﻣﺪت ‪48‬‬

‫ﻣﻄﺎﻟﻌﻪاي در ارﺗﺒﺎط ﺑﺎ ﻣﻘﺎﻳﺴﻪ ﺗﺎﺛﻴﺮ ﻋﺼﺎره اﻟﻜﻠﻲ ﺑﺮه ﻣﻮم در درﻣﺎن‬

‫ﺳﺎﻋﺖ در دﻣﺎي اﺗﺎق در ﺳﻄﺢ اﻓﻖ ﺗﻜﺎن داده ﺷﺪ )‪ 150‬دور در‬

‫ﻛﺮاﺗﻴﺖ ﻗﺎرﭼﻲ اﻧﺠﺎم ﻧﮕﺮﻓﺘﻪ اﺳﺖ‪ .‬ﻛﺮاﺗﻴﺖ ﻗﺎرﭼﻲ ﻛﺎﻧﺪﻳﺪاﻳﻲ ﻛﻪ ﺑﺮاي‬

‫دﻗﻴﻘﻪ(‪ .‬ﺳﭙﺲ ﻋﺼﺎره اﻟﻜﻠﻲ ﺣﺎﺻﻞ ﺗﻮﺳﻂ ﻛﺎﻏﺬ ﺻﺎﻓﻲ ﻧﻤﺮه ‪ 42‬واﺗﻤﻦ‬

‫اوﻟﻴﻦ ﺑﺎر در ﺳﺎل ‪ 1987‬ﺗﻮﺳﻂ ‪ Collier‬ﺗﺸﺨﻴﺺ داده ﺷﺪ‪ ،‬ﻳﻚ‬

‫‪ Whatman‬دو ﺑﺎر ﺻﺎف ﺷﺪه و ﺑﻪ ﻛﻤﻚ دﺳﺘﮕﺎه روﺗﺎري اﻟﻜﻞ آن‬

‫ﺑﻴﻤﺎري ﺷﺎﻳﻊ در ﺗﻤﺎﻣﻲ ﻧﻘﺎط ﺟﻬﺎن ﺑﻪﺧﺼﻮص در ﻣﻨﺎﻃﻖ ﮔﺮﻣﺴﻴﺮي‬

‫ﺗﺒﺨﻴﺮ و ﻋﺼﺎره اﻟﻜﻠﻲ ﺧﺎﻟﺺ ﺑﻪدﺳﺖ آﻣﺪ‪ .‬ﺳﭙﺲ ﻋﺼﺎره ﺧﺎﻟﺺ‬

‫ﻣﺤﺴﻮب ﻣﻲﺷﻮد‪ 2.‬ﻣﻄﺎﻟﻌﺎت اﻧﺠﺎم ﮔﺮﻓﺘﻪ ﻧﺸﺎن ﻣﻲدﻫﺪ در ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻣﻮارد‬

‫ﺑﻪدﺳﺖ آﻣﺪه ﺗﻮزﻳﻦ و ﻣﺤﻠﻮل ‪ 10‬درﺻﺪ )وزن ﺑﻪ ﺣﺠﻢ( آن در اﻟﻜﻞ‬

‫ﻛﺎﻧﺪﻳﺪا آﻟﺒﻴﻜﻨﺲ ﻋﺎﻣﻞ اﻳﺠﺎد ﺑﻴﻤﺎري ﺑﻮده ﻛﻪ ﻗﺎدر اﺳﺖ از ﻳﻚ ﻣﻴﺰﺑﺎن‬

‫‪ 80‬درﺻﺪ )‪ (Merck, Germany‬ﺗﻬﻴﻪ و ﺗﺎ زﻣﺎن اﺳﺘﻔﺎده در ﻇﺮف‬

‫اﺳﺖ‪.‬‬

‫‪5-8‬و‪3‬‬

‫‪10‬‬

‫ﻣﺠﻠﻪ داﻧﺸﻜﺪه ﭘﺰﺷﻜﻲ‪ ،‬داﻧﺸﮕﺎه ﻋﻠﻮم ﭘﺰﺷﻜﻲ ﺗﻬﺮان‪ ،‬دوره ‪ ، 69‬ﺷﻤﺎره ‪ ،1‬ﻓﺮوردﻳﻦ ‪1390‬‬


‫‪24‬‬

‫ﺗﺎﺛﻴﺮ ﻋﺼﺎره اﻟﻜﻠﻲ ﺑﺮه ﻣﻮم ﺑﺮ درﻣﺎن ﻛﺮاﺗﻴﺖ ﺗﺠﺮﺑﻲ ﻛﺎﻧﺪﻳﺪاﻳﻲ در ﺧﺮﮔﻮش‬

‫ﺷﻴﺸﻪاي ﺗﻴﺮه و دﻣﺎي ‪ 4 °C‬ﻧﮕﻬﺪاري ﺷﺪ‪ 10.‬در ﺿﻤﻦ ﻫﻨﮕﺎم ﺗﻬﻴﻪ‬

‫ﺧﺮﮔﻮشﻫﺎ ﺑﻪ ﭼﻬﺎر ﮔﺮوه ﻫﺮ ﻛﺪام دو ﺗﻜﺮار )ﻫﺮ ﺗﻜﺮار ﺳﻪ ﻗﻄﻌﻪ‬

‫ﻏﻠﻈﺖﻫﺎي ﺑﺮه ﻣﻮم ﺟﻬﺖ اﺳﺘﻔﺎده ﺑﻪ ﻛﻤﻚ ﻓﻴﻠﺘﺮ ﺳﺮﻧﮕﻲ ‪0/22‬‬

‫ﺧﺮﮔﻮش( ﺗﻘﺴﻴﻢ و ﺑﻪﺗﺮﺗﻴﺐ ﺗﺤﺖ درﻣﺎن ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ‪ .‬ﮔﺮوه اول ﻛﻪ‬

‫ﻣﻴﻜﺮون اﺳﺘﺮﻳﻞ ﺷﺪﻧﺪ‪.‬‬

‫ﺑﻪﻋﻨﻮان ﮔﺮوه ﺷﺎﻫﺪ در ﻧﻈﺮ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺷﺪ ﺟﻬﺖ درﻣﺎن ﻓﻘﻂ از ﮔﻠﻴﺴﻴﺮﻳﻦ‬

‫ﺗﻬﻴﻪ اﺳﺘﻮك ﻣﺨﻤﺮ‪ :‬ﻣﺨﻤﺮ ﻣﻮرد اﺳﺘﻔﺎده در اﻳﻦ ﺑﺮرﺳﻲ ﻛﺎﻧﺪﻳﺪا‬

‫اﺳﺘﻔﺎده و ﻫﻴﭻ ﻧﻮع داروﻳﻲ ﺗﺠﻮﻳﺰ ﻧﮕﺮدﻳﺪ‪ .‬در ﮔﺮوه دوم از ﻧﻴﺴﺘﺎﺗﻴﻦ‬

‫‪ (Persian Type Culture Collection‬از‬

‫ﺑﻪﻣﻴﺰان ‪ 100000‬واﺣﺪ ﺑﻴﻦاﻟﻤﻠﻠﻲ در ﻫﺮ ﻣﻴﻠﻲﻟﻴﺘﺮ ﺑﺮاي درﻣﺎن ﻛﺮاﺗﻴﺖ‬

‫ﺳﺎزﻣﺎن ﭘﮋوﻫﺶﻫﺎي ﻋﻠﻤﻲ و ﺻﻨﻌﺘﻲ اﻳﺮان ﺗﻬﻴﻪ ﺷﺪ‪ .‬ﺑﺮاي ﻛﺸﺖ آن از‬

‫)ﻛﻨﺘﺮل ﻣﺜﺒﺖ( اﺳﺘﻔﺎده ﺷﺪ‪ 1.‬ﺧﺮﮔﻮشﻫﺎي ﮔﺮوه ﺳﻮم و ﭼﻬﺎرم‬

‫ﻣﺤﻴﻂ ﺳﺎﺑﺮو دﻛﺴﺘﺮوز آﮔﺎر )‪ (Merck, Germany‬اﺳﺘﻔﺎده ﮔﺮدﻳﺪ‪.‬‬

‫ﺑﻪﺗﺮﺗﻴﺐ ﺑﺎ ‪ 500µg/ml‬و ‪ 1000‬از ﻋﺼﺎره اﻟﻜﻠﻲ ﺑﺮه ﻣﻮم رﻗﻴﻖ ﺷﺪه ﺑﺎ‬

‫روش ﻛﺎر ﺑﺮاي ﺗﻬﻴﻪ اﺳﺘﻮك ﺳﻮﺳﭙﺎﻧﺴﻴﻮن ﻛﺎﻧﺪﻳﺪاﻳﻲ ﺑﻪ اﻳﻦ ﺻﻮرت‬

‫ﮔﻠﻴﺴﻴﺮﻳﻦ درﻣﺎن ﺷﺪﻧﺪ‪.‬‬

‫آﻟﺒﻴﻜﻨﺲ‬

‫)‪5027‬‬

‫)‪(PTCC‬‬

‫ﺑﻮد ﻛﻪ از ﻣﺤﻴﻂ ﻛﺸﺖ ﺳﺎﺑﺮو دﻛﺴﺘﺮوز آﮔﺎر ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از ﺳﻮاپ‬

‫ﺗﻬﻴﻪ ﻧﻤﻮﻧﻪﻫﺎي ﺑﺎﻓﺘﻲ‪ :‬ﺑﺮاي اﻳﻦ ﻣﻨﻈﻮر اﺑﺘﺪا ﺧﺮﮔﻮشﻫﺎ ﺑﺎ روش‬

‫ﻣﻘﺪاري ﻛﺎﻧﺪﻳﺪا ﺑﻪ ﻣﺤﻴﻂ آﺑﮕﻮﺷﺖ ﺳﺎﺑﻮرو اﻧﺘﻘﺎل داده ﺷﺪ و ﺑﻪﻣﺪت‬

‫اﻧﺴﺎﻧﻲ و ﺑﻪ ﻛﻤﻚ ﻛﻠﺮوﻓﺮم ﻛﺸﺘﻪ ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ﺳﭙﺲ در ﺷﺮاﻳﻂ اﺳﺘﺮﻳﻞ‬

‫ﺳﻪ روز در دﻣﺎي ‪ 37 °C‬ﮔﺮمﺧﺎﻧﻪﮔﺬاري ﮔﺮدﻳﺪ‪ .‬ﺗﻌﺪاد ﻣﺨﻤﺮ در ﻫﺮ‬

‫ﭼﺸﻢ از ﺣﺪﻗﻪ ﺧﺎرج و در ﻣﺤﻠﻮل ﻓﺮﻣﺎﻟﻴﻦ ‪ 10‬درﺻﺪ ﺑﻪﻣﺪت ‪48‬‬

‫ﻣﻴﻠﻲﻟﻴﺘﺮ ﺳﻮﺳﭙﺎﻧﺴﻴﻮن ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از ﻻم ﻧﺌﻮﺑﺎر ﻣﻮرد ﺷﻤﺎرش ﻗﺮار‬

‫ﺳﺎﻋﺖ ﻗﺮار داده ﺷﺪ ﺗﺎ ﺑﻪﻃﻮر ﻛﺎﻣﻞ ﻋﻤﻞ ﺗﺜﺒﻴﺖ ﺑﺎﻓﺘﻲ اﻧﺠﺎم ﮔﻴﺮد‪.‬‬

‫ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬ﺗﻌﺪاد ﻣﺨﻤﺮ در ﻫﺮ ﻣﻴﻠﻲﻟﻴﺘﺮ اﺳﺘﻮك ‪ 2/5×105‬ﺗﻬﻴﻪ ﺷﺪ و در‬

‫ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﻛﻤﻚ ﺗﻴﻎ اﺳﻜﺎﻟﭙﻞ اﺳﺘﺮﻳﻞ ﺑﺎﻓﺖ ﻗﺮﻧﻴﻪ از ﺳﺎﻳﺮ ﻗﺴﻤﺖﻫﺎ ﺟﺪا‬

‫اﻳﺠﺎد ﻛﺮاﺗﻴﺖ ﺗﺠﺮﺑﻲ ﻣﻮرد اﺳﺘﻔﺎده ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺖ‪.‬‬

‫‪11‬‬

‫ﺣﻴﻮاﻧﺎت و اﻳﺠﺎد ﻛﺮاﺗﻴﺖ ﻛﺎﻧﺪﻳﺪاﻳﻲ ﺗﺠﺮﺑﻲ‪ :‬در اﻳﻦ ﺑﺮرﺳﻲ ﺗﻌﺪاد ‪24‬‬

‫ﺷﺪه و ﻣﺮاﺣﻞ ﭘﺎﺳﺎژ ﺑﺎﻓﺘﻲ‪ ،‬ﻗﺎﻟﺐﮔﻴﺮي ﺑﺎ ﭘﺎراﻓﻴﻦ و رﻧﮓآﻣﻴﺰي‬ ‫‪12‬‬

‫ﻫﻤﺎﺗﻮﻛﺴﻴﻠﻦ و اﺋﻮزﻳﻦ ﻃﺒﻖ روش اﺳﺘﺎﻧﺪارد اﻧﺠﺎم ﮔﺮﻓﺖ‪.‬‬

‫ﻗﻄﻌﻪ ﺧﺮﮔﻮش ﻧﺮ ﻧﮋاد ﻧﻴﻮزﻟﻨﺪي ﺑﺎ وزن ﻣﺘﻮﺳﻂ ‪ 2±0/1kg‬از ﻣﺮﻛﺰ‬ ‫ﭘﺮورش و ﻧﮕﻬﺪاري ﺣﻴﻮاﻧﺎت آزﻣﺎﻳﺸﮕﺎﻫﻲ داﻧﺸﻜﺪه داﻣﭙﺰﺷﻜﻲ‬

‫ﻳﺎﻓﺘﻪﻫﺎ‬

‫داﻧﺸﮕﺎه اروﻣﻴﻪ ﺗﻬﻴﻪ ﺷﺪ‪ .‬ﺟﻬﺖ آداﭘﺘﺎﺳﻴﻮن ﺣﻴﻮاﻧﺎت ﺑﻪﻣﺪت ﻳﻚ ﻫﻔﺘﻪ‬

‫ﻋﻼﻳﻢ ﻇﺎﻫﺮي ﻛﺮاﺗﻴﺖ ﺗﺠﺮﺑﻲ‪ :‬ﺑﺮرﺳﻲﻫﺎي ﻇﺎﻫﺮي ﻧﺸﺎن داد ﻛﻪ ﺷﺶ‬

‫در ﻗﻔﺲ ﻧﮕﻬﺪاري و ﺑﺎ ﻳﻮﻧﺠﻪ ﺧﺸﻚ ﺗﻐﺬﻳﻪ ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ﺑﺮاي اﻳﺠﺎد ﻋﻔﻮﻧﺖ‬

‫ﺗﺎ ﻫﻔﺖ روز ﭘﺲ از ﺗﻠﻘﻴﺢ ﻛﺎﻧﺪﻳﺪا آﻟﺒﻴﻜﻨﺲ ﺑﻪ داﺧﻞ ﭼﺸﻢ ﺧﺮﮔﻮشﻫﺎ‬

‫ﺗﺠﺮﺑﻲ اﺑﺘﺪا ﺳﻴﺴﺘﻢ اﻳﻤﻨﻲ ﺧﺮﮔﻮشﻫﺎ ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از داروي آزاﺗﻴﻮﭘﺮﻳﻦ‬

‫اﺑﺘﺪا رگﻫﺎي اﻃﺮاف ﻗﺮﻧﻴﻪ دﭼﺎر ﭘﺮﺧﻮﻧﻲ ﺷﺪه ﺳﭙﺲ ﺑﻪﺗﺪرﻳﺞ رﻳﺰش‬

‫ﺗﻀﻌﻴﻒ ﮔﺮدﻳﺪ‪ .‬ﺑﺮاي اﻳﻦ ﻛﺎر اﺑﺘﺪا ﺳﻪ روز ﻣﺘﻮاﻟﻲ ﺑﺎ دوز ‪ 5mg‬ﺑﻪازاي‬

‫اﺷﻚ‪ ،‬ﺗﻮرم ﻗﺮﻧﻴﻪ‪ ،‬ﺗﻮرم ﻣﻠﺘﺤﻤﻪ و در ﭼﻨﺪ ﻣﻮرد ﺗﺮﺷﺤﺎت ﭼﺮﻛﻲ‬

‫ﻫﺮ ﻛﻴﻠﻮﮔﺮم وزن زﻧﺪه ﺣﻴﻮان ﺑﻪﺻﻮرت ﺧﻮراﻛﻲ ﺗﺠﻮﻳﺰ و ﺳﭙﺲ‬

‫ﺟﻤﻊ ﺷﺪه در ﮔﻮﺷﻪ ﭼﺸﻢ ﻣﺸﺎﻫﺪه ﮔﺮدﻳﺪ‪ .‬در ﻧﻬﺎﻳﺖ ﻟﻜﻪ ﺳﻔﻴﺪ رﻧﮕﻲ‬

‫ﺑﻪﻋﻨﻮان دوز ﻧﮕﻪدارﻧﺪه ‪ 1mg‬ﺑﻪازاي ﻫﺮ ﻛﻴﻠﻮﮔﺮم وزن زﻧﺪه ﺑﺪن ﺗﺎ‬

‫ﺑﺮ روي ﻗﺮﻧﻴﻪ ﻇﺎﻫﺮ و در ﻣﺪت ﭘﻨﺞ روز اﻳﻦ ﻟﻜﻪ ﺗﻮﺳﻌﻪ ﻳﺎﻓﺘﻪ و‬

‫ﺷﺮوع ﺗﻠﻘﻴﺢ ﻣﺨﻤﺮ ﺑﻪ ﻫﺮ ﻛﺪام از ﺧﺮﮔﻮشﻫﺎ ﺗﺠﻮﻳﺰ ﺷﺪ‪ .‬ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ‬

‫ﻗﺴﻤﺖ ﻋﻤﺪهاي از ﺑﺎﻓﺖ ﻗﺮﻧﻴﻪ را در ﺑﺮﮔﺮﻓﺖ‪ .‬ﻻزم ﺑﻪ ذﻛﺮ اﺳﺖ ﻛﻪ در‬

‫اﻳﻦﻛﻪ ﻫﺮ ﮔﻮﻧﻪ دﺳﺖﻛﺎري ﻗﺮﻧﻴﻪ ﻫﻤﺮاه ﺑﺎ درد ﺷﺪﻳﺪ ﻫﺴﺖ‪ ،‬ﻟﺬا ﺟﻬﺖ‬

‫ﺑﻌﻀﻲ از ﺧﺮﮔﻮشﻫﺎ ﻓﻘﻂ در ���ﻚ ﻗﺴﻤﺖ از ﻗﺮﻧﻴﻪ ﻟﻜﻪ ﺳﻔﻴﺪ ﻣﺸﺎﻫﺪه‬

‫رﻋﺎﻳﺖ اﺻﻮل اﻧﺴﺎﻧﻲ و ﻛﺎﻫﺶ درد در ﺧﺮﮔﻮشﻫﺎ از آرام ﺑﺨﺶﻫﺎ و‬

‫ﺷﺪ‪ .‬در اﻳﻦ ﻫﻨﮕﺎم ﻣﻌﺎﻳﻨﻪ اﻧﺠﺎم ﮔﺮﻓﺘﻪ ﻋﺪم ﺑﻴﻨﺎﻳﻲ و ﺗﺮس از ﻧﻮر را در‬

‫ﺑﻲﺣﺲﻛﻨﻨﺪهﻫﺎي ﻣﻮﺿﻌﻲ اﺳﺘﻔﺎده ﺷﺪ‪ .‬اﺑﺘﺪا ﺑﻪ ﻫﺮ ﻳﻚ از ﺧﺮﮔﻮشﻫﺎ‬

‫ﺧﺮﮔﻮشﻫﺎ ﺛﺎﺑﺖ ﻧﻤﻮد‪.‬‬

‫‪ 0/1ml‬زاﻳﻼزﻳﻦ ﺑﻪﺻﻮرت ﻋﻀﻼﻧﻲ ﺗﺰرﻳﻖ ﻛﺮده و ﺳﭙﺲ در ﻫﺮ ﻳﻚ‬

‫درﻣﺎن ﻛﺮاﺗﻴﺖ‪ :‬ﻳﺎﻓﺘﻪﻫﺎي ﺣﺎﺻﻞ ﻧﺸﺎن داد ﻛﻪ در ﮔﺮوه ﺷﺎﻫﺪ ﭘﺲ از‬

‫از ﭼﺸﻢ آنﻫﺎ ﻳﻚ ﻗﻄﺮه ﺗﺘﺮاﻛﺎﻳﻴﻦ ﺗﺠﻮﻳﺰ ﮔﺮدﻳﺪ‪ .‬ﺳﭙﺲ ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از‬

‫‪ 21‬روز ﻋﻼﻳﻢ ﻛﺮاﺗﻴﺖ ﺗﺸﺪﻳﺪ ﺷﺪه و ﻫﻴﭻﮔﻮﻧﻪ ﺑﻬﺒﻮد ﺧﻮدﺑﻪﺧﻮدي‬

‫ﺳﺮﻧﮓ اﻧﺴﻮﻟﻴﻦ ﺣﺎوي ﻣﺨﻤﺮ اﺑﺘﺪا ﺳﺮ ﺳﻮزن ﺑﻪﺻﻮرت اﻓﻘﻲ و ﻣﻤﺎس‬

‫ﺻﻮرت ﻧﮕﺮﻓﺖ )ﺷﻜﻞ ‪ .(1‬در ﺧﺮﮔﻮشﻫﺎي ﮔﺮوه دوم )درﻣﺎن ﺑﺎ‬

‫ﺑﺎ ﺳﻄﺢ ﻗﺮﻧﻴﻪ ﻗﺮار داده ﺷﺪه ﺳﭙﺲ ﺳﺮ ﺳﻮزن ﺣﺪود ‪ 0/2mm‬وارد‬

‫ﻧﻴﺴﺘﺎﺗﻴﻦ( در ﻃﻲ ‪ 14‬روز ﺗﻤﺎم ﻋﻼﻳﻢ ﺑﺎﻟﻴﻨﻲ ﻣﺸﺎﻫﺪه ﺷﺪه ﻛﺮاﺗﻴﺖ ﺑﺮ‬

‫اﺳﺘﺮوﻣﺎي ﻗﺮﻧﻴﻪ ﺷﺪه و در اﻳﻦ ﺣﺎﻟﺖ ‪ 0/1ml‬از ﺳﻮﺳﭙﺎﻧﺴﻴﻮن ﻗﺎرﭼﻲ‬

‫ﻃﺮف ﺷﺪ )ﺷﻜﻞ ‪ .(2‬ﺧﺮﮔﻮشﻫﺎي ﮔﺮوه ﺳﻮم ﻛﻪ ﺑﺎ ‪500µg/ml‬‬

‫ﺗﻠﻘﻴﺢ ﮔﺮدﻳﺪ‪.‬‬

‫‪11‬‬

‫درﻣـﺎن ﻛﺮاﺗﻴـﺖ ﻗـﺎرﭼﻲ ﺗﺠـﺮﺑﻲ‪ :‬ﭘـﺲ از اﻳـﺠﺎد ﻛـﺮاﺗﻴـﺖ ﺗﺠـﺮﺑﻲ‬

‫ﻣﺠﻠﻪ داﻧﺸﻜﺪه ﭘﺰﺷﻜﻲ‪ ،‬داﻧﺸﮕﺎه ﻋﻠﻮم ﭘﺰﺷﻜﻲ ﺗﻬﺮان‪ ،‬دوره ‪ ، 69‬ﺷﻤﺎره ‪ ،1‬ﻓﺮوردﻳﻦ ‪1390‬‬

‫ﻋﺼﺎره اﻟﻜﻠﻲ ﺑﺮه ﻣﻮم درﻣﺎن ﺷﺪﻧﺪ روﻧﺪ ﺑﻬﺒﻮدي ﻧﺴﺒﻲ ﺑﻮد )ﺷﻜﻞ ‪.(3‬‬ ‫وﻟﻲ در ﺣﻴـﻮاﻧﺎت ﮔﺮوه ﭼﻬـﺎرم ﻛﻪ از ﻋﺼﺎره اﻟﻜﻠﻲ ﺑﺮه ﻣﻮم ﺑﻪ ﻣﻴـﺰان‬


‫ﻋﻠﻲ اﺻﻐﺮ آﻫﻨﮕﺮي و ﻫﻤﻜﺎران‬

‫‪25‬‬

‫ﺷﻜﻞ‪ :4-‬ﭼﺸﻢ ﺧﺮﮔﻮش ﮔﺮوه ﭼﻬﺎر ﻗﺒﻞ و ﺑﻌـﺪ از درﻣـﺎن ﺑـﺎ ‪ 1000g‬ﻋـﺼﺎره‬ ‫اﻟﻜﻠﻲ ﺑﺮه ﻣﻮم )اﻟﻒ‪ :‬ﻗﺒﻞ از درﻣﺎن و ب‪ :‬ﺑﻌﺪ از درﻣﺎن(‬ ‫ﺷﻜﻞ‪ :1-‬ﻣﺎﻧﺪﮔﺎري ﻋﻼﻳﻢ ﻛﺮاﺗﻴﺖ در ﭼﺸﻢ ﺧﺮﮔـﻮش ﮔـﺮوه ﻳـﻚ ﻛـﻪ ﻓﻘـﻂ ﺑـﺎ‬ ‫ﮔﻠﻴﺴﻴﺮﻳﻦ درﻣﺎن ﺷﺪﻧﺪ )ﮔﺮوه ﺷﺎﻫﺪ(‬

‫ﺷﻜﻞ‪ :2-‬ﭼﺸﻢ ﺧﺮﮔﻮش ﮔﺮوه دو ﻗﺒﻞ و ﺑﻌﺪ از درﻣﺎن ﺑﺎ ﻧﻴﺴﺘﺎﺗﻴﻦ )اﻟـﻒ‪ :‬ﻗﺒـﻞ از‬ ‫درﻣﺎن و ب‪ :‬ﺑﻌﺪ از درﻣﺎن(‬ ‫ﺷﻜﻞ‪ :5-‬اﻟﻒ‪ :‬ﺑﺎﻓﺖ ﻗﺮﻧﻴﻪ ﺳﺎﻟﻢ ﺧﺮﮔﻮشﻫﺎي ﮔﺮوه ﻳﻚ ﻗﺒـﻞ از اﻳﺠـﺎد ﻛﺮاﺗﻴـﺖ‬ ‫ﺗﺠﺮﺑﻲ؛ ب‪ :‬ﻛﺮاﺗﻴـﺖ ﺗﺠﺮﺑـﻲ ﭼـﺸﻢ ﺧﺮﮔـﻮش ﮔـﺮوه ﻳـﻚ )ﻧﻔـﻮذ ﺳـﻠﻮلﻫـﺎي‬ ‫ﺗﻚﻫـﺴﺘﻪاي و ﻋـﺮوقدار(؛ ج‪ :‬ﻣﻘﻄـﻊ ﺑﺎﻓـﺖ ﻗﺮﻧﻴـﻪ ﺧﺮﮔـﻮش درﻣـﺎنﺷـﺪه ﺑـﺎ‬ ‫‪ 1000g/ml‬ﻋﺼﺎره اﻟﻜﻠﻲ ﺑﺮه ﻣﻮم و د‪ :‬ﻗﺮﻧﻴﻪ ﺧﺮﮔﻮش درﻣﺎنﺷـﺪه ﺑـﺎ ﻧﻴـﺴﺘﺎﺗﻴﻦ‬ ‫)ﻫﻤﺎﺗﻮﻛﺴﻴﻠﻴﻦ و اﺋﻮزﻳﻦ؛ درﺷﺖﻧﻤﺎﻳﻲ ‪(×400‬‬

‫ﺷﻜﻞ‪ :3-‬ﭼﺸﻢ ﺧﺮﮔﻮش ﮔﺮوه ﺳﻪ ﻗﺒﻞ و ﺑﻌﺪ از درﻣﺎن ﺑﺎ ‪ 500g‬ﻋـﺼﺎره اﻟﻜﻠـﻲ‬ ‫ﺑﺮه ﻣﻮم )اﻟﻒ‪ :‬ﻗﺒﻞ از درﻣﺎن و ب‪ :‬ﺑﻌﺪ از درﻣﺎن(‬

‫از ﺑﺎﻓﺖ ﻗﺮﻧﻴﻪ‪ ،‬ﻧﻔﻮذ ﺳﻠﻮلﻫﺎي ﺗﻚ ﻫﺴﺘﻪاي و ﻋﺮوقدار ﺷﺪن ﺑﺎﻓﺖ‬ ‫ﻗﺮﻧﻴﻪ را ﺛﺎﺑﺖ ﻛﺮد‪ .‬ﺑﺮ ﺧﻼف ﮔﺮوه ﺷﺎﻫﺪ ﻣﻘﺎﻃﻊ ﺑﺎﻓﺘﻲ ﺗﻬﻴﻪ ﺷﺪه از‬ ‫ﻗﺮﻧﻴﻪ ﺧﺮﮔﻮشﻫﺎي ﮔﺮوه دوم )ﺗﺤﺖ درﻣﺎن ﺑﺎ ﻧﻴﺴﺘﺎﺗﻴﻦ( و ﮔﺮوه ﺳﻮم‬ ‫)ﺗﺤﺖ درﻣﺎن ﺑﺎ ‪ 1000µg/ml‬ﻋﺼﺎره اﻟﻜﻠﻲ ﺑﺮه ﻣﻮم( ﻫﻴﭻﮔﻮﻧﻪ ﺿﺎﻳﻌﻪ‬

‫‪ 1000µg/ml‬ﺑﺮاي درﻣﺎن ﻛﺮاﺗﻴﺖ اﺳﺘﻔﺎده ﺷﺪ ﻧﺘﺎﻳﺞ درﻣﺎﻧﻲ ﻣﺸﺎﺑﻬﻲ ﺑـﺎ‬

‫آﺳﻴﺐﺷﻨﺎﺳﻲ ﻣﺸﺨﺼﻲ را ﭘﺲ از درﻣﺎن ﻧﺸﺎن ﻧﺪاد )ﺷﻜﻞ ‪.(5‬‬

‫ﮔﺮوه دوم ﺑﻪدﺳﺖ آﻣﺪ ﺑﺎ اﻳﻦ ﺗﻔﺎوت ﻛﻪ روﻧﺪ ﺑﻬﺒﻮدي ﻛﻨﺪﺗﺮ ﺑﻮده و در‬ ‫ﻋﺮض ‪ 21‬روز ﺗﻤﺎﻣﻲ ﻋﻼﻳـﻢ ﺑـﺎﻟﻴﻨﻲ ﻧﺎﺷـﻲ از ﻛﺮاﺗﻴـﺖ ﺑﺮﻃـﺮف ﺷـﺪ‬

‫ﺑﺤﺚ‬

‫)ﺷﻜﻞ ‪.(4‬‬

‫‪ Yusef-Beigi‬ﻧﺸﺎن داد ﻛﻪ ﺑﺮه ﻣﻮم ﺗﻬﻴﻪ ﺷﺪه از ﻣﻨﺎﻃﻖ ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺷﻤﺎل‬

‫ﺑﺮرﺳﻲﻫﺎي ﺑﺎﻓﺖﺷﻨﺎﺳﻲ‪ :‬ﺑﺮرﺳﻲﻫﺎي آﺳـﻴﺐﺷﻨﺎﺳـﻲ ﺧﺮﮔـﻮشﻫـﺎي‬

‫ﻏﺮب ﻛﺸﻮر داراي ﻓﻌﺎﻟﻴﺖ ﺿﺪ ﺑﺎﻛﺘﺮﻳﺎﻳﻲ و ﺿﺪ ﻗﺎرﭼﻲ اﺳﺖ‪ .‬در‬

‫ﮔﺮوه ﺷﺎﻫﺪ ﻧﻔﻮذ ﺳﻠﻮلﻫﺎي ﭼﻨﺪ ﺷﻜﻠﻲ‪ ،‬ﻟﻨﻔﻮﺳﻴـﺖﻫﺎ‪ ،‬ﻧﻜﺮوز ﻗﺴﻤـﺘﻲ‬

‫ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ اﻳﺸﺎن ﻓﻌﺎﻟﻴﺖ ﺿﺪ ﺑﺎﻛﺘﺮﻳﺎﻳﻲ و ﺿﺪ ﻗﺎرﭼﻲ ﻋﺼﺎره اﺗﺎﻧﻮﻟﻲ ﺑﺮه‬

‫ﻣﺠﻠﻪ داﻧﺸﻜﺪه ﭘﺰﺷﻜﻲ‪ ،‬داﻧﺸﮕﺎه ﻋﻠﻮم ﭘﺰﺷﻜﻲ ﺗﻬﺮان‪ ،‬دوره ‪ ، 69‬ﺷﻤﺎره ‪ ،1‬ﻓﺮوردﻳﻦ ‪1390‬‬


‫‪26‬‬

‫ﺗﺠﺮﺑﻲ ﻛﺎﻧﺪﻳﺪاﻳﻲ در ﺧﺮﮔﻮش‬ ‫درﻣﺎن ﻛﺮاﺗﻴﺖ‬ ‫‪ al.‬ﺑﺮ‬ ‫ﺗﺎﺛﻴﺮ ﻋﺼﺎره اﻟﻜﻠﻲ ﺑﺮه ﻣﻮم‬ ‫‪Ahangari‬‬ ‫‪A.A. et‬‬

‫ﻣﻮم ﺑﺮ ﺿﺪ اﺳﺘﺎﻓﻴﻠﻮﻛﻮﻛﻮس اورﺋﻮس و ﻛﺎﻧﺪﻳﺪا آﻟﺒﻴﻜﻨﺲ ﺑﺮرﺳﻲ ﺷﺪ‪.‬‬

‫ﻣﺸﺎﻫﺪه ﻛﺮدﻧﺪ ﺷﺪت ﻋﻼﻳﻢ ﻛﺮاﺗﻴﺖ ﻛﺎﻫﺶ ﭘﻴﺪا ﻛﺮد‪ ،‬ﻃﻮريﻛﻪ ﻋﻼﻳﻢ‬

‫اﻳﻦ ﭘﮋوﻫﺸﮕﺮ ﻏﻠﻈﺖ ‪ 0/04‬ﺗﺎ ‪ 10‬درﺻﺪ آن را ﺑﺮ ﺿﺪ اﻳﻦ دو ارﮔﺎﻧﻴﺰم‬

‫ﺑﺎﻟﻴﻨﻲ در ﮔﺮوه درﻣﺎن ﺑﺴﻴﺎر ﻛﻤﺘﺮ از ﮔﺮوه ﺷﺎﻫﺪ ﺑﻮد‪ .‬ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ‬

‫ﻣﻮﺛﺮ ﺗﺸﺨﻴﺺ داد‪ Koc 8.‬ﻧﻴﺰ ﻓﻌﺎﻟﻴﺖ ﺿﺪ ﻗﺎرﭼﻲ ﻋﺼﺎره اﺗﺎﻧﻮﻟﻲ ﺑﺮه‬

‫ﻛﺸﺖﻫﺎي ﻗﺎرﭼﻲ ﺗﻬﻴﻪ ﺷﺪه از ﻗﺮﻧﻴﻪ ﭼﺸﻢﻫﺎي درﻣﺎن ﺷﺪه در‬

‫ﻣﻮم را ﺑﺮ ﺿﺪ ﺗﺮﻳﻜﻮﻓﻴﺘﻮن روﺑﺮوم و ﺗﺮﻳﻜﻮﻓﻴﺘﻮن ﻣﻨﺘﺎﮔﺮوﻓﺎﻳﺘﻴﺲ در‬

‫ﭘﺎﻧﺰدﻫﻤﻴﻦ روز ﺑﻌﺪ از درﻣﺎن ﻣﻨﻔﻲ ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬درﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ در ﮔﺮوه ﺷﺎﻫﺪ‬

‫ﻣﻘﺎﻳﺴﻪ ﺑﺎ ﺗﻌﺪادي از داروﻫﺎي ﺿﺪ ﻗﺎرﭼﻲ ﺑﺮرﺳﻲ ﻛﺮد‪ .‬اﻳﻦ ﻣﺤﻘﻖ ﺑﺮه‬

‫در روز ‪ 21‬آﻟﻮدﮔﻲ ﺑﺎ ﻛﺎﻧﺪﻳﺪا آﻟﺒﻴﻜﻨﺲ ﺑﺎﻗﻲ ﻣﺎﻧﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﺑﺮرﺳﻲﻫﺎي‬

‫ﻣﻮم را ﺑﻪﻋﻨﻮان ﻳﻚ ﻣﺎده ﻣﺆﺛﺮ ﺑﺮ ﺿﺪ ﻗﺎرچﻫﺎي ﺑﻴﻤﺎريزاي ﻓﻮق‬

‫ﺑﺎﻓﺖﺷﻨﺎﺳﻲ ﻧﻴﺰ ﺗﻔﺎوت ﺑﺴﻴﺎر واﺿﺢ را در ﻛﺎﻫﺶ ﻋﻼﻳﻢ در‬

‫ﻣﻌﺮﻓﻲ ﻧﻤﻮد‪ 5.‬در اﻳﻦ راﺳﺘﺎ ‪ Ownagh‬ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﻓﻌﺎﻟﻴﺖ ﺿﺪ ﻗﺎرﭼﻲ‬

‫ﺧﺮﮔﻮشﻫﺎي ﺗﺤﺖ درﻣﺎن را ﻧﺸﺎن داد‪ .‬ﻣﻜﺎﻧﻴﺴﻢ ﺿﺪ ﻗﺎرﭼﻲ ﺑﺮه ﻣﻮم‬

‫ﻋﺼﺎره اﻟﻜﻠﻲ ﺑﺮه ﻣﻮم ﺗﻬﻴﻪ ﺷﺪه از ﻛﻨﺪوﻫﺎي ﻣﺨﺘﻠﻒ آذرﺑﺎﻳﺠﺎن ﻏﺮﺑﻲ‬

‫ﺗﻮﺳﻂ ‪ Tosi‬ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﺷﺪه اﺳﺖ‪ .‬اﻳﻦ ﻣﺤﻘﻖ ﻣﺸﺎﻫﺪه ﻛﺮد ﻛﻪ ﺑﺮه ﻣﻮم از‬

‫را ﺑﺮ ﺿﺪ ﻗﺎرچﻫﺎي درﻣﺎﺗﻮﻓﻴﺘﻲ و ﻏﻴﺮ درﻣﺎﺗﻮﻓﻴﺘﻲ ﺛﺎﺑﺖ ﻛﻨﺪ‪ 1.‬در‬

‫ﺗﻜﺜﻴﺮ ﻣﻮﻟﻜﻮل ‪ DNA‬ﺟﻠﻮﮔﻴﺮي ﻛﺮده و در ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺑﻪﺻﻮرت ﻏﻴﺮ ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ‬

‫ﻣﻄﺎﻟﻌﻪاي ﻛﻪ ﺗﻮﺳﻂ ‪ Ota‬اﻧﺠﺎم ﮔﺮدﻳﺪ ﻓﻌﺎﻟﻴﺖ ﺿﺪ ﻗﺎرﭼﻲ ﺑﺮه ﻣﻮم ﺑﺮ‬

‫ﻣﺎﻧﻊ ﺗﻘﺴﻴﻢ ﺳﻠﻮﻟﻲ در ﻗﺎرچﻫﺎ ﻣﻲﺷﻮد‪ 7.‬ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ ﺛﺎﺑﺖ ﺷﺪه اﺳﺖ ﻛﻪ‬

‫‪ Tosi‬اﺛﺮ‬

‫ﺧﻮاص ﺿﺪ ﻗﺎرﭼﻲ ﺑﺮه ﻣﻮم ﺑﻪﻃﻮر ﻋﻤﺪه ﻧﺎﺷﻲ از ﺗﺮﻛﻴﺒﺎت‬

‫ﻋﺼﺎرهﻫﺎي اﺗﺎﻧﻮﻟﻲ‪ ،‬ﮔﻠﻴﺴﻴﺮﻳﻨﻲ‪ ،‬ﭘﺮوﭘﻴﻠﻦ ﮔﻠﻴﻜﻮﻟﻲ و روﻏﻨﻲ‬

‫ﻓﻼوﻧﻮﻳﻴﺪي ‪ Flavonoids‬و اﺳﻴﺪ ﺳﻴﻨﺎﻣﻴﻚ ‪ Cinnamic Acid‬ﻣﻮﺟﻮد‬

‫)ﻋﺼﺎرهﮔﻴﺮي ﺷﺪه از ﺣﺒﻮﺑﺎت ﺧﻮراﻛﻲ( ﺑﺮه ﻣﻮم را ﺑﺮ ﺿﺪ ﺑﺎﻛﺘﺮيﻫﺎي‬

‫در آن اﺳﺖ‪ .‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ اﺳﺘﻔﺎده از اﻟﻜﻞ اﺗﻴﻠﻴﻚ ﻣﻮﺟﺐ دﺳﺖﻳﺎﺑﻲ ﺑﻴﺸﺘﺮ‬

‫ﮔﺮم ﻣﺜﺒﺖ‪ ،‬ﮔﺮم ﻣﻨﻔﻲ و ﻗﺎرچﻫﺎ )ﻛﺎﻧﺪﻳﺪا آﻟﺒﻴﻜﻨﺲ‪ ،‬رودوﺗﻮرﻻ‬

‫ﺑﻪ اﻳﻦ ﺗﺮﻛﻴﺒﺎت ﺿﺪ ﻗﺎرﭼﻲ در ﻋﺼﺎره اﻟﻜﻠﻲ ﺑﺮه ﻣﻮم ﺧﻮاﻫﺪ ﺷﺪ‪.‬‬

‫‪13‬‬

‫ﮔﻠﻮﺗﻴﻨﻴﺲ‪ ،‬ﺳﺎﻛﺎروﻣﻴﺴﺲ ﺳﺮوﻳﺴﻴﻪ و ﺷﻴﺰوﺳﺎﻛﺎروﻣﻴﺴﺲ ﭘﻮﻣﺒﻪ( و‬

‫ﻳﺎﻓﺘﻪﻫﺎي ﺣﺎﺻﻞ از ﺑﺮرﺳﻲﻫﺎي آﺳﻴﺐﺷﻨﺎﺳﻲ ﻛﺮاﺗﻴﺖ ﻧﻔﻮذ ﺳﻠﻮلﻫﺎي‬

‫درﻣﺎﺗﻮﻓﻴﺖﻫﺎ )ﻣﻴﻜﺮوﺳﭙﻮروم ﻛﻮﻛﺌﻲ و آرﺗﺮودرﻣﺎ ﻛﺎﺟﺘﺎﻧﻲ( ﺑﺮرﺳﻲ‬

‫ﭼﻨﺪ ﺷﻜﻠﻲ‪ ،‬ﻟﻨﻔﻮﺳﻴﺖﻫﺎ‪ ،‬ﻧﻜﺮوز ﻗﺴﻤﺘﻲ از ﺑﺎﻓﺖ ﻗﺮﻧﻴﻪ ﺑﻪﻫﻤﺮاه ﻧﻔﻮذ‬

‫ﻧﻤﻮده و ﺗﻤﺎم آنﻫﺎ را ﻣﺆﺛﺮ داﻧﺴﺖ‪ Behrense 7.‬ﺑﻪﺻﻮرت ﺗﺠﺮﺑﻲ در‬

‫ﺳﻠﻮلﻫﺎي ﺗﻚ ﻫﺴﺘﻪاي و ﻋﺮوقدار ﺷﺪن ﺑﺎﻓﺖ ﻗﺮﻧﻴﻪ را ﺛﺎﺑﺖ ﻛﺮد‪.‬‬

‫‪ 21‬ﻗﻄﻌﻪ ﺧﺮﮔﻮش ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از ﻛﺎﻧﺪﻳﺪا آﻟﺒﻴﻜﻨﺲ ﻛﺮاﺗﻴﺖ ﺗﺠﺮﺑﻲ اﻳﺠﺎد‬

‫ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ اﻳﻦ ﻳﺎﻓﺘﻪﻫﺎ ﻧﺸﺎن داد ﻛﻪ ﭘﺲ از درﻣﺎن ﻛﺮاﺗﻴﺖ ﺑﺎ ﻧﻴﺴﺘﺎﺗﻴﻦ و‬

‫و آن را ﺑﺎ ﻓﻠﻮﻛﻮﻧﺎزول درﻣﺎن ﻛﺮد‪ .‬اﻳﻦ ﻣﺤﻘﻖ اﻋﺘﻘﺎد داﺷﺖ ﻛﻪ اﻏﻠﺐ‬

‫ﻋﺼﺎره اﻟﻜﻠﻲ ﺑﺮه ﻣﻮم اﺛﺮي از ﻋﺮوقﺳﺎزي و ﺗﻮرم ﻗﺮﻧﻴﻪ دﻳﺪه ﻧﻤﻲﺷﻮد‬

‫داروﻫﺎي ﺿﺪ ﻗﺎرﭼﻲ در آﻟﻮدﮔﻲﻫﺎي ﺳﻄﺤﻲ ﻣﻮﺛﺮ ﻫﺴﺘﻨﺪ و ﺗﺎﺛﻴﺮ‬

‫)ﺷﻜﻞ ‪ .(5‬ﺑﺮ اﺳﺎس ﻧﺘﺎﻳﺞ ﺑﻪدﺳﺖ آﻣﺪه از اﻳﻦ ﺑﺮرﺳﻲ ﻣﻲﺗﻮان‬

‫زﻳﺎدي ﺑﺮ آﻟﻮدﮔﻲﻫﺎي ﻋﻤﻘﻲ ﻧﺪارﻧﺪ‪ .‬اﻳﻦ دارو ﺑﺮ ﻋﻠﻴﻪ اﻛﺜﺮ ﮔﻮﻧﻪﻫﺎي‬

‫ﻧﺘﻴﺠﻪﮔﻴﺮي ﻛﺮد ﻛﻪ ﻋﺼﺎره اﻟﻜﻠﻲ ﺑﺮه ﻣﻮم ﻣﻲﺗﻮاﻧﺪ ﻛﺮاﺗﻴﺖ ﺗﺠﺮﺑﻲ‬

‫ﻛﺎﻧﺪﻳﺪا ﻏﻴﺮ از ﻛﺎﻧﺪﻳﺪا ﻛﺮوزي ﻣﻮﺛﺮ اﺳﺖ‪ .‬ﺑﻌﺪ از درﻣﺎن ﺳﻄﺤﻲ و‬

‫ﻧﺎﺷﻲ از ﻛﺎﻧﺪﻳﺪا آﻟﺒﻴﻜﻨﺲ را درﻣﺎن ﻛﻨﺪ‪ ،‬ﻛﻪ در اﻳﻦ ارﺗﺒﺎط ﻏﻠﻈﺖ‬

‫ﻣﻮﺿﻌﻲ ﺑﺎ ﻓﻠﻮﻛﻮﻧﺎزول ﺗﻔﺎوت ﻣﻌﻨﻲداري ﺑﻴﻦ ﮔﺮوه درﻣﺎن و ﮔﺮوه‬

‫‪ 1000µg/ml‬آن ﻣﻮﺛﺮﺗﺮ ﻣﻲﺑﺎﺷﺪ‪ .‬ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ ﻳﺎﻓﺘﻪﻫﺎي ﺣﺎﺻﻞ ﺛﺎﺑﺖ‬

‫ﺷﺎﻫﺪ از ﻧﻈﺮ ﻋﻼﻳﻢ ﻛﻠﻴﻨﻴﻜﻲ وﺟﻮد داﺷﺖ‪ ،‬وﻟﻲ ﻧﺘﺎﻳﺞ آن ﻣﺸﺎﺑﻪ درﻣﺎن‬

‫ﻣﻲﻛﻨﻨﺪ ﻛﻪ ﺗﻔﺎوﺗﻲ ﺑﻴﻦ ﻧﻴﺴﺘﺎﺗﻴﻦ و ﻋﺼﺎره اﻟﻜﻠﻲ ﺑﺮه ﻣﻮم ﺑﺮ روﻧﺪ‬

‫ﺑﺎ آﻣﻔﻮﺗﺮﻳﺴﻴﻦ ب ﺑﻮد‪ Ishibashi 11.‬و ‪ Yujiro‬ﻣﻮﻓﻖ ﺷﺪﻧﺪ ﻛﺮاﺗﻴﺖ‬

‫درﻣﺎن وﺟﻮد ﻧﺪارد‪ .‬ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ اﻳﻦ ﻣﺎده ﻃﺒﻴﻌﻲ ﻗﺎدر اﺳﺖ اﺳﺘﻔﺎدهﻫﺎي‬

‫ﺗﺠﺮﺑﻲ ﺣﺎﺻﻞ از ﻛﺎﻧﺪﻳﺪا آﻟﺒﻴﻜﻨﺲ را ﺑﻪﻛﻤﻚ ﻛﺘﻮﻛﻮﻧﺎزول ﺧﻮراﻛﻲ‬

‫زﻳﺎدي در ﺻﻨﺎﻳﻊ داروﻳﻲ‪ ،‬آراﻳﺸﻲ‪ ،‬ﺑﻬﺪاﺷﺘﻲ و ﻏﺬاﻳﻲ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬ﺑﺎ‬

‫درﻣﺎن ﻛﻨﻨﺪ‪ .‬اﻳﻦ ﻣﺤﻘﻘﻴﻦ ﻛﺘﻮﻛﻮﻧﺎزول را ﺑﻪﻣﺪت ﺳﻪ ﻫﻔﺘﻪ روزاﻧﻪ ﺑﻪ‬

‫اﻳﻦ وﺻﻒ ﻫﻨﻮز ﻧﻴﺎز ﺑﻪ اﻧﺠﺎم ﻣﻄﺎﻟﻌﺎت آزﻣﺎﻳﺸﮕﺎﻫﻲ و ﻣﻴﺪاﻧﻲ ﺑﻴﺸﺘﺮي‬

‫ﻣﻘﺪار ‪ 100mg‬ﺑﻪ ﻫﺮ ﻳﻚ از ﺧﺮﮔﻮشﻫﺎي درﮔﻴﺮ ﺧﻮراﻧﺪﻧﺪ‪ .‬آنﻫﺎ‬

‫ﺟﻬﺖ اﺧﺬ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺑﻬﺘﺮ وﺟﻮد دارد‪.‬‬

‫‪3. Ishibashi Y, Yujiro M. Oral ketoconazol therapy of experimental‬‬ ‫‪keratitis in rabbits. Am J Ophtalmol 1984;102(4):522-6.‬‬ ‫‪4. Kirk SM, Callister SM, Lim LC, Schell RF. Rapid susceptibility‬‬ ‫‪testing of Candida albicans by flow cytometry. J Clin Microbiol‬‬ ‫‪1997;35(2):358-63.‬‬ ‫‪5. Koc AN, Silici S, Ayangil D, Ferahbaş A, Cankaya S. Comparison‬‬ ‫‪of in vitro activities of antifungal drugs and ethanolic extract of‬‬

‫‪1. Ownagh A, Tukmechi A, Adibhesam M, Ebrahimzadeh S.‬‬ ‫‪Comprative study on the effect of ethanol extract of propolis‬‬ ‫‪collected from west Azarbaijan apiaries against dermatophytes and‬‬ ‫‪non-dermatophytes fungi. Urmia Med J 2010;21(3):206-14.‬‬ ‫‪2. Balows A, Sussman M, editors. Topley and Wilson's Microbiology‬‬ ‫‪and Microbial Infections. 9th ed. Vol 4. London: Arnold; 1998. p.‬‬ ‫‪533-54.‬‬

‫‪13‬‬

‫ﻋﻠﻴﻪ ﺳﻮﻳﻪﻫﺎي ﻣﺨﺘﻠﻒ ﻛﺎﻧﺪﻳﺪا ﻣﺸﺨﺺ ﮔﺮدﻳﺪ‪.‬‬

‫‪3‬‬

‫‪References‬‬

‫ﻣﺠﻠﻪ داﻧﺸﻜﺪه ���ﺰﺷﻜﻲ‪ ،‬داﻧﺸﮕﺎه ﻋﻠﻮم ﭘﺰﺷﻜﻲ ﺗﻬﺮان‪ ،‬دوره ‪ ، 69‬ﺷﻤﺎره ‪ ،1‬ﻓﺮوردﻳﻦ ‪1390‬‬


27

6. 7. 8. 9.

Effects of Ethanol Extract of Propolis on the‫ﻫﻤﻜﺎران‬ experimentally induced rabbit candida keratitis ‫و‬

propolis against Trichophyton rubrum and T. mentagrophytes by using a microdilution assay. Mycoses 2005;48(3):205-10. Siqueira AB, Gomes BS, Cambuim I, Maia R, Abreu S, SouzaMotta CM, et al. Trichophyton species susceptibility to green and red propolis from Brazil. Lett Appl Microbiol 2009;48(1):90-6. Tosi B, Donini A, Romagnoli C, Bruni A. Antimicrobial activity of some commercial extracts of propolis prepared with different solvents. Phytother Res 1996;10(4):335-6. Ghasem YB, Ownagh A, Hasanloei M. Antibacterial and antifungal activity of Iranian propolis against Staphylococcus aureus and Candida albicans. Pak J Biol Sci 2007;10(8):1343-5. Kanavi MR, Foroutan AR, Kamel MR, Afsar N, Javadi MA. Candida interface keratitis after deep anterior lamellar keratoplasty:

1390 ‫ ﻓﺮوردﻳﻦ‬،1 ‫ ﺷﻤﺎره‬، 69 ‫ دوره‬،‫ داﻧﺸﮕﺎه ﻋﻠﻮم ﭘﺰﺷﻜﻲ ﺗﻬﺮان‬،‫ﻣﺠﻠﻪ داﻧﺸﻜﺪه ﭘﺰﺷﻜﻲ‬

100

clinical, microbiologic, histopathologic, and confocal microscopic reports. Cornea 2007;26(8):913-6. 10. Bosio K, Avanzini C, D'Avolio A, Ozino O, Savoia D. In vitro activity of propolis against Streptococcus pyogenes. Lett Appl Microbiol 2000;31(2):174-7. 11. Behrens-Baumann W. Mycosis of the Eye and its Adnexa. Basel: S Karger; 1989. p. 80. 12. Humanson GL. Animal Tissue Ttechniques. 4th ed. San Francisco, CA: WH Freeman; 1979. p. 28-92. 13. Ota C, Unterkircher C, Fantinato V, Shimizu MT. Antifungal activity of propolis on different species of Candida. Mycoses 2001;44(9-10):375-8.


Tehran University Medical Journal; Vol. 69, No. 1, April 2011: 22-28

The effects of Ethanol Extract of Propolis (EEP) on the experimentally induced Candida keratitis in rabbits

1

Ali Asghar Ahangari DVM. Abdulghaffar Ownagh PhD.1* Aliasghar Tehrani PhD.2 Amir Tukmechi PhD.3 1- Department of Microbiology 2- Department of Pathobiology 3- Department of Microbiology, Artemia & Aquatic Animals Research Institute Faculty of Veterinary Medicine, Urmia University, Urmia, Iran

Abstract

Received: January 22, 2011 Accepted: February 15, 2011

Background: Propolis (bee glue) is a resinous substance obtained from bee hives living on various plant sources. The purpose of this study was to evaluate the effects of ethanol extract of propolis (EEP) on the experimentally induced Candidial keratitis in rabbits. Methods: The alcoholic extract of propolis was prepared by 80% ethyl alcohol. After suppressing the immune system of 24 male rabbits, experimental Candida albicans keratitis was induced in the animals under local anesthesia and sterile conditions. The animals were later divided into four groups including the control or glycerin group and a nystatin and two 500 and 1000µg/ml EEP groups. Treatment continued for 21 days and after sacrificing the animals by humane methods, histopathological samples of the rabbits’ eyes were prepared. Results: Keratitis was developed in the eyes of all rabbits a week after the yeast inoculation. In the control group in which animals received glycerin, keratitis persisted until day 21. Clinical signs of keratitis disappeared in the Nystatin and 1000µg/ml EEP groups after 14 and 21 days, respectively. The clinical signs of keratitis partially ameliorated in the animals receiving 500µg/ml EEP. Histopathological examination revealed no differences between groups receiving nystatin or 1000µg/ml EEP. Conclusion: It is concluded that, ethanol extract of propolis could completely treat Candida albicans keratitis in 1000µg/ml concentrations. This extract can be used as a safe antifungal agent against Candida albicans and it is a good substitute for synthetic antifungal agents like nystatin. Keywords: Candida albicans, ethanol, extract, propolis, keratitis, nystatin, rabbit.

*

Corresponding author: Dept. of Microbiology, Faculty of Veterinary Medicine, Urmia University, Daneshgah Blvd., Urmia, Iran. Tel: +98-441-2771926 email: ownagh@yahoo.com

1390 ‫ ﻓﺮوردﻳﻦ‬،1 ‫ ﺷﻤﺎره‬، 69 ‫ دوره‬،‫ داﻧﺸﮕﺎه ﻋﻠﻮم ﭘﺰﺷﻜﻲ ﺗﻬﺮان‬،‫ﻣﺠﻠﻪ داﻧﺸﻜﺪه ﭘﺰﺷﻜﻲ‬


‫ﻛﺮوﻧﺮي‪29-35‬‬ ‫ﭘﺲ‪،1390‬‬ ‫ﻓﺮوردﻳﻦ‬ ‫ﺷﻤﺎره ‪،1‬‬ ‫ﻓﻴﺒﺮﻳﻼﺳﻴﻮن دوره‬ ‫ﺑﺮوزﭘﺰﺷﻜﻲ ﺗﻬﺮان‪،‬‬ ‫داﻧﺸﮕﺎهﺑﺮﻋﻠﻮم‬ ‫داﻧﺸﻜﺪه ﭘﺰﺷﻜﻲ‪،‬‬ ‫ﺟﺮاﺣﻲ ﺑﺎي‬ ‫‪، 69‬ﭘﺲ از‬ ‫دﻫﻠﻴﺰي‬ ‫ﭘﺮﻳﻜﺎردﻳﻜﺘﻮﻣﻲ ﺧﻠﻔﻲ‬ ‫ﻣﺠﻠﻪﺗﺎﺛﻴﺮ‬

‫ﺑﺮرﺳﻲ ﺗﺎﺛﻴﺮ ﭘﺮﻳﻜﺎردﻳﻮﺗﻮﻣﻲ ﺧﻠﻔﻲ ﺑﺮ ﺑﺮوز ﻓﻴﺒﺮﻳﻼﺳﻴﻮن دﻫﻠﻴﺰي‬ ‫ﭘﺲ از ﻋﻤﻞ ﺟﺮاﺣﻲ اﻟﻜﺘﻴﻮ ﺑﺎيﭘﺲ ﻛﺮوﻧﺮي‬

‫ﺗﺎرﻳﺦ درﻳﺎﻓﺖ ﻣﻘﺎﻟﻪ‪ 1389/09/23 :‬ﺗﺎرﻳﺦ ﭘﺬﻳﺮش‪1389/11/10 :‬‬

‫ﭼﻜﻴﺪه‬

‫‪1‬‬

‫ﻋﻠﻲ اﺻﻐﺮ ﺑﻠﻮرﻳﺎن‬

‫‪1‬‬

‫زﻣﻴﻨﻪ و ﻫﺪف‪ :‬ﻓﻴﺒﺮﻳﻼﺳﻴﻮن دﻫﻠﻴﺰي ﺷﺎﻳﻊﺗﺮﻳﻦ آرﻳﺘﻤﻲ ﭘﺲ از ﻋﻤﻞ ﺟﺮاﺣﻲ ﻗﻠﺐ ﺑﺎز اﺳﺖ‪ .‬ﮔﺮﭼﻪ اﻳﻦ رﻳﺘﻢ ﭘﺲ از‬

‫‪2‬‬

‫ﻣﺤﻤﻮد ﺑﻬﺸﺘﻲ ﻣﻨﻔﺮد ‪ ،‬ﻟﻄﻴﻒ ﮔﭽﻜﺎر‬

‫ﻋﻤﻞ ﺟﺮاﺣﻲ ﻗﻠﺐ ﺧﻮشﺧﻴﻢ ﺑﻮده و در اﻛﺜﺮ ﻣﻮارد ﺑﻪﺧﻮدي ﺧﻮد ﭘﺲ از ‪ 24‬ﺳﺎﻋﺖ ﺑﺮﻃﺮف ﻣﻲﺷﻮد‪ .‬اﻣﺎ ﻣﻲﺗﻮاﻧﺪ در‬

‫‪1‬‬

‫ﻣﺤﻤﺪ ﻗﻤﻴﺴﻲ‪ ،1‬ﻣﻬﺮان ﺷﺎﻫﺰﻣﺎﻧﻲ‬

‫ﻣﻬﻨﻮش ﻓﺮوﻏﻲ‪ ،1‬ﻣﺤﻤﺪ ﻛﺎﻇﻢ ﻋﺮبﻧﻴﺎ‬ ‫ﻛﺎﻣﺮان ﻗﺪس‪ ،3‬ﻋﻠﻲ دﺑﺎغ‬

‫‪1‬‬

‫‪*4‬‬

‫ﻫﻤﻴﻦ ﻣﺪت ﻧﻴﺰ ﻋﻮارض ﺧﻄﺮﻧﺎك ﺑﻪدﻧﺒﺎل داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬ﺟﻬﺖ ﻛﺎﻫﺶ اﻳﻦ ﻋﺎرﺿﻪ ﺗﻤﻬﻴﺪاﺗﻲ اﻧﺪﻳﺸﻪ ﺷﺪه اﺳﺖ ﻳﻜﻲ از‬ ‫اﻳﻦ اﻗﺪاﻣﺎت اﻧﺠﺎم ﭘﺮﻳﻜﺎردﻳﻮﺗﻮﻣﻲ ﺧﻠﻔﻲ اﺳﺖ ﻛﻪ ﺗﺎﺛﻴﺮ آن در ﻛﺎﻫﺶ ﻓﻴﺒﺮﻳﻼﺳﻴﻮن دﻫﻠﻴﺰي ﭘﺲ از ﻋﻤﻞ ﻣﻮرد‬ ‫اﺧﺘﻼف ﻧﻈﺮ اﺳﺖ‪ .‬روش ﺑﺮرﺳﻲ‪ :‬در ﻳﻚ ﻛﺎرآزﻣﺎﻳﻲ ﺑﺎﻟﻴﻨﻲ ﺗﺼﺎدﻓﻲ ﺷﺪه ﻳﻚ ﺳﻮ ﻛﻮر‪ ،‬ﭘﺲ از ﺗﺎﻳﻴﺪ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ در ﻛﻤﻴﺘﻪ‬

‫‪ -1‬ﮔﺮوه ﺟﺮاﺣﻲ ﻗﻠﺐ‬ ‫‪ -2‬ﮔﺮوه ﺑﻴﻤﺎريﻫﺎي ﻋﻔﻮﻧﻲ‪ ،‬ﻣﺮﻛﺰ ﺗﺤﻘﻴﻘﺎت‬ ‫ﺑﻴﻤﺎريﻫﺎي ﻋﻔﻮﻧﻲ‬

‫اﺧﻼق داﻧﺸﮕﺎه و اﺧﺬ رﺿﺎﻳﺖ ﻛﺘﺒﻲ آﮔﺎﻫﺎﻧﻪ‪ 174 ،‬ﻧﻔﺮ از ﺑﻴﻤﺎران ﻛﺎﻧﺪﻳﺪاي ﺑﺎيﭘﺲ ﻛﺮوﻧﺮ اﻟﻜﺘﻴﻮ )‪ 87‬ﻧﻔﺮ در ﻫﺮ‬ ‫ﮔﺮوه( ﭘﺲ از اﻋﻤﺎل ﻣﻌﻴﺎرﻫﺎي ورود و ﺧﺮوج و ﭘﺲ از ﻫﻤﺴﺎنﺳﺎزي ﻣﺘﻐﻴﺮﻫﺎي ﻣﺪاﺧﻠﻪﮔﺮ ﻋﻤﺪه در ﺳﺎلﻫﺎي‬ ‫‪ 1388-89‬وارد ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ﻫﻢزﻣﺎن ﺑﺎ اﻧﺠﺎم ﺟﺮاﺣﻲ ﺑﺎيﭘﺲ ﻛﺮوﻧﺮ‪ ،‬در ﻳﻚ ﮔﺮوه ﭘﺮﻳﻜﺎردﻳﻮﺗﻮﻣﻲ ﺧﻠﻔﻲ و در‬

‫داﻧﺸﮕﺎه ﻋﻠﻮم ﭘﺰﺷﻜﻲ ﺷﻬﻴﺪ ﺑﻬﺸﺘﻲ‪ ،‬ﺗﻬﺮان‪ ،‬اﻳﺮان‪.‬‬ ‫‪ -3‬ﮔﺮوه ﺟﺮاﺣﻲ ﻗﻠﺐ‪ ،‬داﻧﺸﮕﺎه ﻋﻠﻮم ﭘﺰﺷﻜﻲ‬ ‫ﺳﻤﻨﺎن‪ ،‬ﺳﻤﻨﺎن‪ ،‬اﻳﺮان‪.‬‬ ‫‪ -4‬ﻣﺮﻛﺰ ﺗﺤﻘﻴﻘﺎت ﺑﻴﻬﻮﺷﻲ‪ ،‬داﻧﺸﮕﺎه ﻋﻠﻮم‬ ‫ﭘﺰﺷﻜﻲ ﺷﻬﻴﺪ ﺑﻬﺸﺘﻲ‪ ،‬ﺗﻬﺮان‪ ،‬اﻳﺮان‪.‬‬ ‫*‬

‫ﻧﻮﻳﺴﻨﺪه ﻣﺴﺌﻮل‪ :‬ﺗﻬﺮان‪ ،‬ﺳﻌﺎدت آﺑﺎد‪ ،‬ﺑﻴﻤﺎرﺳﺘﺎن ﺷﻬﻴﺪ‬

‫ﻣﺪرس‪ ،‬ﮔﺮوه ﺑﻴﻬﻮﺷﻲ ﻗﻠﺐ‬

‫ﮔﺮوه دﻳﮕﺮ‪ ،‬ﺑﺪون ﭘﺮﻳﻜﺎردﻳﻮﺗﻮﻣﻲ ﺧﻠﻔﻲ ﻋﻤﻞ ﺟﺮاﺣﻲ اﻧﺠﺎم ﺷﺪ‪ .‬ﺑﻴﻤﺎران از ﻟﺤﺎظ ﭘﻴﺎﻣﺪﻫﺎي ﻣﻬﻢ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ‪ ،‬ﺑﻪﺧﺼﻮص‬ ‫ﺑﺮوز آرﻳﺘﻤﻲ در ﻃﻲ ﻳﻚ ﻫﻔﺘﻪ اول ﭘﺲ از ﻋﻤﻞ‪ ،‬ﻣﻮرد ﺑﺮرﺳﻲ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ‪ .‬ﻳﺎﻓﺘﻪﻫﺎ‪ :‬ﺷﻴﻮع ﻓﻴﺒﺮﻳﻼﺳﻴﻮن دﻫﻠﻴﺰي ﭘﺲ‬ ‫از ﻋﻤﻞ در ﮔﺮوﻫﻲ ﻛﻪ ﺗﺤﺖ ﺑﺎيﭘﺲ ﻛﺮوﻧﺮ ﺑﺎ ﭘﺮﻳﻜﺎردﻳﻮﺗﻮﻣﻲ ﺧﻠﻔﻲ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ ﻛﻤﺘﺮ از ﮔﺮوه دﻳﮕﺮ ﺑﻮد‬ ‫)‪ .(P<0/004‬ﻧﺘﻴﺠﻪﮔﻴﺮي‪ :‬اﻳﻦ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﻧﺸﺎن داد اﻧﺠﺎم ﭘﺮﻳﻜﺎردﻳﻮﺗﻮﻣﻲ ﺧﻠﻔﻲ ﻫﻤﺮاه ﺑﺎ ﺑﺎيﭘﺲ ﻛﺮوﻧﺮ اﻟﻜﺘﻴﻮ ﻣﻲﺗﻮاﻧﺪ‬ ‫ﺑﺎﻋﺚ ﻛﺎﻫﺶ ﺷﻴﻮع ﻣﻴﺰان ﻓﻴﺒﺮﻳﻼﺳﻴﻮن دﻫﻠﻴﺰي ﭘﺲ از ﻋﻤﻞ اﻟﻜﺘﻴﻮ در اﻳﻦ ﺑﻴﻤﺎران ﺷﻮد‪.‬‬

‫ﺗﻠﻔﻦ‪021-22074100 :‬‬

‫‪email: alidabbagh@yahoo.com‬‬

‫ﻛﻠﻤﺎت ﻛﻠﻴﺪي‪ :‬ﭘﺮﻳﻜﺎردﻳﻮﺗﻮﻣﻲ ﺧﻠﻔﻲ‪ ،‬ﺑﺎيﭘﺲ ﻛﺮوﻧﺮ‪ ،‬ﻓﻴﺒﺮﻳﻼﺳﻴﻮن دﻫﻠﻴﺰي‪.‬‬

‫ﻣﻘﺪﻣﻪ‬

‫ﻋﻤﻞ ﺟﺮاﺣﻲ ﻗﻠﺐ ﻣﻲﮔﺮدد‪ 5-9.‬اﻳﻦ ﺗﺤﻘﻴﻖ ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﻣﻄﺎﻟﺐ ﺑﺎﻻ ﺑﺮاي‬

‫ﺟﺮاﺣﻲ ﻗﻠﺐ )‪ (Cardiac surgery‬از ﺷﺎﻳﻊﺗﺮﻳﻦ اﻋﻤﺎل در ﺟﺮاﺣﻲ‬

‫ﻣﻘﺎﻳﺴﻪ ﻓﺮاواﻧﻲ ﻓﻴﺒﺮﻳﻼﺳﻴﻮن دﻫﻠﻴﺰي در ﺑﻴﻤﺎران ﺑﺎ و ﺑﺪون‬

‫ﺳﺮﺗﺎﺳﺮ دﻧﻴﺎﺳﺖ‪ .‬ﻳﻜﻲ از ﻋﻮارض اﻳﻦ ﻋﻤﻞ ﻛﻪ ﺑﻪﺧﺼﻮص در ﭼﻨﺪ‬

‫‪Coronary‬‬

‫روز اول ﭘﺲ از ﻋﻤﻞ رخ ﻣﻲدﻫﺪ ﻓﻴﺒﺮﻳﻼﺳﻴﻮن دﻫﻠﻴﺰي‬ ‫)‪(AF‬‬

‫‪Atrial‬‬

‫‪ Fibrillation‬اﺳﺖ ﻛﻪ ﺑﺮاي ﺟﻠﻮﮔﻴﺮي از آن از روشﻫﺎي‬

‫ﻣﺨﺘﻠﻒ اﺳﺘﻔﺎده ﻣﻲﺷﻮد اﻣﺎ ﻫﻨﻮز ﺑﻪﻋﻨﻮان ﻳﻚ ﻣﺴﺌﻠﻪ ﺟﺪي و ﻣﻬﻢ‬

‫ﭘﺮﻳﻜﺎردﻳﻮﺗﻮﻣﻲ ﺧﻠﻔﻲ ﻛﻪ ﺗﺤﺖ ﺑﺎيﭘﺲ ﻛﺮوﻧﺮي اﻟﻜﺘﻴﻮ‬ ‫)‪(CABG‬‬

‫‪ Artery Bypass Graft‬ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻪاﻧﺪ اﻧﺠﺎم ﮔﺮﻓﺖ ﺗﺎ اﺛﺮ‬

‫ﭘﺮﻳﻜﺎردﻳﻮﺗﻮﻣﻲ ﺧﻠﻔﻲ ﺑﺮ ﻛﺎﻫﺶ ﻣﻴﺰان ﻓﻴﺒﺮﻳﻼﺳﻴﻮن دﻫﻠﻴﺰي ﭘﺲ از‬ ‫ﻋﻤﻞ ﺟﺮاﺣﻲ ‪ CABG‬ﻣﻮرد ﺑﺮرﺳﻲ ﻗﺮار ﮔﻴﺮد‪.‬‬

‫ﺑﻪﺣﺴﺎب ﻣﻲآﻳﺪ و ﮔﺰارشﻫﺎﻳﻲ ﻣﺒﻨﻲ ﺑﺮ ﺗﺎﺛﻴﺮ ﭘﺮﻳﻜﺎردﻳﻮﺗﻮﻣﻲ ﺧﻠﻔﻲ ﺑﺮ‬ ‫ﻛﺎﻫﺶ ﻣﻴﺰان ﺑﺮوز آن در ﺗﺤﻘﻴﻘﺎت ﭘﺰﺷﻜﻲ وﺟﻮد داﺷﺘﻪ ﻛﻪ ﻧﻴﺎز ﺑﻪ‬ ‫‪1-4‬‬

‫روش ﺑﺮرﺳﻲ‬

‫در ﻋﻴﻦ ﺣﺎل‪ ،‬اﻳﻦ‬

‫ﭘﻴﺶ از اﻧﺠﺎم ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ‪ ،‬ﺗﻄﺒﻴﻖ اﻳﻦ ﭘﮋوﻫﺶ ﺑﺎ اﺻﻮل اﺧﻼق ﺗﺤﻘﻴﻖ‪،‬‬

‫آرﻳﺘﻤﻲ‪ ،‬ﻋﻤﺪﺗﺎً در ‪ 24‬ﺗﺎ ‪ 48‬ﺳﺎﻋﺖ اول ﭘﺲ از ﻋﻤﻞ رخ ﻣﻲدﻫﺪ و‬

‫ﻣﻮرد ﺗﺼﻮﻳﺐ ﻛﻤﻴﺘﻪ ﻣﺮﻛﺰي اﺧﻼق داﻧﺸﮕﺎه ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺖ و در ﻋﻴﻦ‬

‫ﺑﺎﻋﺚ ﻃﻮﻻﻧﻲﺗﺮ ﺷﺪن ﻣﺪت ﺑﺴﺘﺮي ﺑﻴﻤﺎر )‪ 4/9‬روز ﺑﻴﺸﺘﺮ( و ﻫﺰﻳﻨﻪ‬

‫ﺣﺎل‪ ،‬ﺑﺮاي ﻫﻤﻪ ﺑﻴﻤﺎران ﻓﺮم ﻣﺨﺼﻮص رﺿﺎﻳﺖﻧﺎﻣﻪ ﻛﺘﺒﻲ‬

‫‪(Informed‬‬

‫ﺑﺎﻻﺗﺮ درﻣﺎن‪ ،‬ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ اﺧﺘﻼل ﻫﻤﻮدﻳﻨﺎﻣﻴﻚ‪ ،‬اﻧﻔﺎرﻛﺘﻮس ﻣﻴﻮﻛﺎرد‪،‬‬

‫)‪ written consent‬ﺗﻬﻴﻪ ﺷﺪ ﻛﻪ ﻗﺒﻞ از ورود ﺑﻪ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ‪ ،‬آنرا ﺗﻜﻤﻴﻞ‬

‫اﻧﺘﻮﺑﺎﺳﻴﻮن ﻣﺠﺪد‪ ،‬ﺗﺮوﻣﺒﻮ آﻣﺒﻮﻟﻲ و اﻓﺰاﻳﺶ ﺷﺎﻧﺲ ﺳﻜﺘﻪ ﻣﻐﺰي ﭘﺲ از‬

‫ﻛﺮدﻧﺪ ﺗﺎ در ﺻﻮرت ﺗﻮاﻓﻖ ﺑﻪ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ وارد ﺷﻮﻧﺪ‪ .‬در ﻳﻚ ﻛﺎرآزﻣﺎﻳﻲ‬

‫ﺑﺮرﺳﻲ ﺑﻴﺸﺘﺮ و ﺗﺠﺮﺑﻴﺎت ﮔﺴﺘﺮدهﺗﺮي دارد‪.‬‬

‫ﻣﺠﻠﻪ داﻧﺸﻜﺪه ﭘﺰﺷﻜﻲ‪ ،‬داﻧﺸﮕﺎه ﻋﻠﻮم ﭘﺰﺷﻜﻲ ﺗﻬﺮان‪ ،‬دوره ‪ ، 69‬ﺷﻤﺎره ‪ ،1‬ﻓﺮوردﻳﻦ ‪1390‬‬


‫ﻋﻠﻲ اﺻﻐﺮ ﺑﻠﻮرﻳﺎن و ﻫﻤﻜﺎران‬

‫‪30‬‬

‫‪CABG‬‬

‫‪ECG‬‬

‫ﺑﺎﻟﻴﻨﻲ ﺗﺼﺎدﻓﻲ ﺷﺪه ﻳﻚ ﺳﻮ ﻛﻮر‪ ،‬ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از ﺣﺠﻢ ﻧﻤﻮﻧﻪ ﻣﻄﺎﻟﻌﺎت‬

‫ﻣﻮرد ﺗﻮاﻓﻖ‪ ،‬ﻣﻮرد ﻋﻤﻞ‬

‫ﻗﺒﻠﻲ‪ ،‬ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ‪ ،‬ﺑﺎ در ﻧﻈﺮ ﮔﺮﻓﺘﻦ ﺣﺪود اﻃﻤﻴﻨﺎن ‪ %95‬و ﺗﻮان ﻣﻄﺎﻟﻌﺎﺗﻲ‬

‫ﺑﻌﺪ از ﻋﻤﻞ ﺑﻴﻤﺎران در ‪ ICU‬ﺗﻮﺳﻂ ﭘﮋوﻫﺶﮔﺮ ﺑﺮرﺳﻲ ﺷﺪ‪ .‬در ﺻﻮرت‬

‫‪ %80‬و ﻓﺮاواﻧﻲ ﻓﻴﺒﺮﻳﻼﺳﻴﻮن دﻫﻠﻴﺰي در ﻣﻄﺎﻟﻌﺎت ﻗﺒﻠﻲ در ﮔﺮوه‬

‫ﺑﺮوز ﻫﺮ ﮔﻮﻧﻪ آرﻳﺘﻤﻲ ﺑﻪﺧﺼﻮص رﻳﺘﻢ ﻓﻴﺒﺮﻳﻼﺳﻴﻮن دﻫﻠﻴﺰي زﻣﺎن و‬

‫ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ‪ .‬ﻣﺎﻧﻴﺘﻮرﻳﻨﮓ روزاﻧﻪ‬

‫‪ECG‬‬

‫ﭘﺮﻳﻜﺎردﻳﻮﺗﻮﻣﻲ ﺧﻠﻔﻲ ﺑﺮاﺑﺮ ﺑﺎ ‪ %11‬و در ﮔﺮوه ﺑﺪون ﭘﺮﻳﻜﺎردﻳﻮﺗﻮﻣﻲ‬

‫ﻣﺪت آن ﺛﺒﺖ و ﻳﻚ ﻧﻮار ﭘﺮﻳﻨﺖ ﺷﺪه‬

‫ﺧﻠﻔﻲ ﺑﺮاﺑﺮ ﺑﺎ ‪ ،%28‬ﺗﻌﺪاد ﻧﻤﻮﻧﻪ در ﻫﺮ ﮔﺮوه ‪ 82‬ﻧﻔﺮ ﻣﺤﺎﺳﺒﻪ ﮔﺮدﻳﺪ‬

‫ﺷﺪ‪ .‬دادهﻫﺎ ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از ﻧﺮماﻓﺰار آﻣﺎري‬ ‫‪2‬‬

‫‪‬‬

‫از آن ﮔﺮﻓﺘﻪ و ﻧﮕﻬﺪاري‬ ‫‪SPSS‬‬

‫وﻳﺮاﺳﺖ ‪ 11‬و‬

‫)ﻳﺎ ‪ ،(Fisher exact test‬آزﻣﻮن ‪ Student’s t- test‬و در‬

‫ﻛﻪ ﺑﻪﻣﻨﻈﻮر اﻓﺰاﻳﺶ ﺿﺮﻳﺐ اﻃﻤﻴﻨﺎن‪ ،‬در ﻫﺮ ﮔﺮوه‪ 87 ،‬ﻧﻔﺮ از ﺑﻴﻤﺎراﻧﻲ‬

‫آزﻣﻮنﻫﺎي‬

‫ﻛﻪ در اﺗﺎق ﻋﻤﻞ ﻗﻠﺐ ﺑﻴﻤﺎرﺳﺘﺎن ﺷﻬﻴﺪ ﻣﺪرس واﺑﺴﺘﻪ ﺑﻪ داﻧﺸﮕﺎه ﻋﻠﻮم‬

‫ﺻﻮرت ﻋﺪم ﺗﺒﻌﻴﺖ از ﺗﻮزﻳﻊ ﻧﺮﻣﺎل آزﻣﻮن‬

‫ﭘﺰﺷﻜﻲ ﺷﻬﻴﺪ ﺑﻬﺸﺘﻲ در ﺳﺎلﻫﺎي ‪ 1388‬و ‪ 1389‬ﻣﻮرد ﻋﻤﻞ ﺟﺮاﺣﻲ‬

‫ﺗﺠﺰﻳﻪ و ﺗﺤﻠﻴﻞ ﺷﺪﻧﺪ و ﻣﻘﺪار ‪ P<0/05‬ﻣﻌﻨﻲدار ﺗﻠﻘﻲ ﺷﺪ‪.‬‬

‫‪Mann-Whitney-U test‬‬

‫‪ CABG‬اﻟﻜﺘﻴﻮ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ‪ ،‬وارد ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﮔﺮدﻳﺪﻧ���‪.‬‬ ‫ﻣﻌﻴﺎرﻫﺎي ﺧﺮوج از ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﻋﺒﺎرت ﺑﻮدﻧﺪ از ﺑﻴﻤﺎراﻧﻲ ﻛﻪ ﺑﻪﻃﻮر‬

‫ﻳﺎﻓﺘﻪﻫﺎ‬

‫ﻫﻢزﻣﺎن ﺑﻪ ﺟﺮاﺣﻲ درﻳﭽﻪ ﻗﻠﺐ ﻧﻴﺎز داﺷﺘﻨﺪ‪ ،‬ﺑﻴﻤﺎراﻧﻲ ﻛﻪ اﻧﺪازه دﻫﻠﻴﺰ‬

‫در اﻳﻦ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ‪ 174‬ﺑﻴﻤﺎر ﻣﺒﺘﻼ ﺑﻪ ﺑﻴﻤﺎريﻫﺎي ﻛﺮوﻧﺮ در دو ﮔﺮوه‬

‫ﭼﭗ آنﻫﺎ ﺑﺰرگﺗﺮ از ﻃﺒﻴﻌﻲ ﺑﻮد‪ ،‬و ﺑﻴﻤﺎراﻧﻲ ﻛﻪ ﻛﺴﺮ ﺟﻬﺸﻲ‬

‫ﻣﺴﺎوي ‪ 87‬ﻧﻔﺮه درﻳﺎﻓﺖﻛﻨﻨﺪه ﭘﺮﻳﻜﺎردﻳﻮﺗﻮﻣﻲ ﺧﻠﻔﻲ و ﺑﺪون‬

‫)‪ Ejection Fraction (EF‬آنﻫﺎ زﻳﺮ ‪ %25‬ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﻴﻤﺎراﻧﻲ ﻛﻪ در دوره ﻗﺒﻞ‬

‫ﭘﺮﻳﻜﺎردﻳﻮﺗﻮﻣﻲ ﺧﻠﻔﻲ ﺑﺮرﺳﻲ ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬وﻳﮋﮔﻲﻫﺎي دﻣﻮﮔﺮاﻓﻴﻚ ﺑﻴﻤﺎران‬

‫از ﻋﻤﻞ ﻓﻴﺒﺮﻳﻼﺳﻴﻮن دﻫﻠﻴﺰي داﺷﺘﻨﺪ و ﻧﻴﺰ ﺑﻴﻤﺎراﻧﻲ ﻛﻪ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ‬

‫در ﺟﺪول ‪ 1‬ﻧﺸﺎن داده ﺷﺪه اﺳﺖ‪.‬‬

‫ﻣﺪاﺧﻠﻪﮔﺮ دﻳﮕﺮي در ﺑﻴﻤﺎرﺳﺘﺎن روي آنﻫﺎ در ﺣﺎل اﻧﺠﺎم ﺑﻮد‪ .‬اﻳﻦ‬

‫دو ﮔﺮوه از ﻧﻈﺮ ﻣﺸﺨﺼﺎت اوﻟﻴﻪ ﻫﻤﺴﺎن ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬در ﮔﺮوه ﻣﺪاﺧﻠﻪ ﭘﻨﺞ‬

‫ﺑﻴﻤﺎران ﺑﻪ دو ﮔﺮوه ﻣﺴﺎوي ﺗﻘﺴﻴﻢ ﺷﺪﻧﺪ‪ :‬ﮔﺮوه اول ﻳﻌﻨﻲ ﮔﺮوه ﻛﻨﺘﺮل‬

‫ﻧﻔﺮ )‪ (%6‬و در ﮔﺮوه ﻛﻨﺘﺮل ‪ 19‬ﻧﻔﺮ )‪ (%22‬در دوره ﭘﺲ از ﻋﻤﻞ‬

‫)ﺷﺎﻫﺪ( ﻛﻪ ﺻﺮﻓ ًﺎ ﻋﻤﻞ ﺟﺮاﺣﻲ ‪ CABG‬در آنﻫﺎ اﻧﺠﺎم ﺷﺪ و ﮔﺮوه دوم‬

‫ﺟﺮاﺣﻲ ﻣﺒﺘﻼ ﺑﻪ رﻳﺘﻢ ﻓﻴﺒﺮﻳﻼﺳﻴﻮن دﻫﻠﻴﺰي ﺷﺪﻧﺪ ﻛﻪ اﺧﺘﻼف دو ﮔﺮوه‬

‫ﻣﻮرد ﻋﻤﻞ ﺟﺮاﺣﻲ ﭘﺮﻳﻜﺎردﻳﻮﺗﻮﻣﻲ‬

‫از ﻟﺤﺎظ آﻣﺎري ﻣﻌﻨﻲدار ﺑﻮد )‪ .(P<0/004‬ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ‪ ،‬ﺗﻌﺪاد ﻛﻞ ﻣﻮارد‬

‫ﺧﻠﻔﻲ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ‪ .‬اﻳﻦ دو ﮔﺮوه از ﻧﻈﺮ ﺟﻨﺲ‪ ،‬ﺳﻦ‪ ،‬ﻣﻴﺰان ‪ EF‬ﻗﺒﻞ از‬

‫ﻓﻴﺒﺮﻳﻼﺳﻴﻮن دﻫﻠﻴﺰي اﻳﺠﺎد ﺷﺪه در ﮔﺮوه ﻣﺪاﺧﻠﻪ ‪ 0/1±0/3‬و در ﮔﺮوه‬

‫ﻋﻤﻞ و ﺷﺪت ﺑﻴﻤﺎري ﻛﺮوﻧﺮ‪ ،‬وﺟﻮد ﺑﻴﻤﺎريﻫﺎي ﻋﺮوق ﻣﺤﻴﻄﻲ و‬

‫ﺷﺎﻫﺪ ‪0/3±0/6‬ﺑﻮد‪ .‬اﺧﺘﻼف دو ﮔﺮوه از ﻧﻈﺮ ﺗﻌﺪاد ﻓﻴﺒﺮﻳﻼﺳﻴﻮن‬

‫ﻣﺮﻛﺰي‪ ،‬و ﺑﻴﻤﺎري ﻓﺸﺎر ﺧﻮن )ﻫﻤﮕﻲ ﻓﺎﻛﺘﻮرﻫﺎي ﻣﺪاﺧﻠﻪﮔﺮ(‪ ،‬ﺑﻪﻃﻮر‬

‫دﻫﻠﻴﺰي ﺑﻪ ﻟﺤﺎظ آﻣﺎري ﻣﻌﻨﻲدار ﺑﻮد )‪ .(P<0/003‬ﻛﻞ ﻣﺪت زﻣﺎن‬

‫ﻣﺴﺎوي ﺗﻘﺴﻴﻢ ﺷﺪﻧﺪ و ﺑﻴﻤﺎران از ﻟﺤﺎظ ﭘﻴﺎﻣﺪﻫﺎي ﻣﻬﻢ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ‪ ،‬ﺷﺎﻣﻞ‬

‫ﻓﻴﺒﺮﻳﻼﺳﻴﻮن دﻫﻠﻴﺰي اﻳـﺠﺎد ﺷﺪه در ﮔﺮوه ﻣﺪاﺧﻠﻪ ‪ 44/9±297/8‬و در‬

‫ﻛﻪ ﻫﻢزﻣﺎن ﺑﺎ ﺟﺮاﺣﻲ‬

‫‪CABG‬‬

‫ﺑﺮوز آرﻳﺘﻤﻲ در ﻃﻲ ﻳﻚ ﻫﻔﺘﻪ اول ﭘﺲ از ﻋﻤﻞ )ﺑﻪﺧﺼﻮص ﻣﻴﺰان‬ ‫ﺑﺮوز ﻓﻴﺒﺮﻳﻼﺳﻴﻮن دﻫﻠﻴﺰي در ﻃﻲ ﻳﻚ ﻫﻔﺘﻪ ﭘﺲ از ﻋﻤﻞ و ﺗﻌﺪاد و‬

‫ﺟﺪول‪ :1-‬ﺗﻮزﻳﻊ ﻣﺘﻐﻴﺮﻫﺎي زﻣﻴﻨﻪاي ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ در دو ﮔﺮوه‬

‫ﻣﺪت زﻣﺎن ﻓﻴﺒﺮﻳﻼﺳﻴﻮن دﻫﻠﻴﺰي ﭘﺲ از ﻋﻤﻞ( در ﻫﺮ ﮔﺮوه ﻣﺤﺎﺳﺒﻪ‬ ‫ﺷﺪ‪.‬‬ ‫در ﺿﻤﻦ ﻓﺎﻛﺘﻮرﻫﺎي دﻳﮕﺮ ﻛﻪ در ﺑﺮوز ﻓﻴﺒﺮﻳﻼﺳﻴﻮن دﻫﻠﻴﺰي ﭘﺲ از‬

‫ﻣﻮرد‬

‫ﺷﺎﻫﺪ‬

‫‪59/510/7‬‬

‫‪59/610/4‬‬

‫ﻣﺮد‬

‫)‪62 (%71‬‬

‫)‪62 (%71‬‬

‫زن‬

‫)‪25 (%29‬‬

‫)‪25 (%29‬‬

‫)‪41 (%47‬‬

‫)‪41 (%47‬‬

‫ﻳﻚ رگ‬

‫)‪2(%2‬‬

‫)‪2 (%2‬‬

‫دو رگ‬

‫)‪25(%29‬‬

‫)‪25 (%29‬‬

‫ﺳﻪ رگ‬

‫)‪60 (%69‬‬

‫)‪60 (%69‬‬

‫داﺷﺘﻦ ﺑﻴﻤﺎريﻫﺎي ﻋﺮوق ﻣﺤﻴﻄﻲ‬

‫)‪14(%16‬‬

‫)‪14 (%16‬‬

‫‪47/59/4‬‬

‫‪47/38/1‬‬

‫ﺳﻦ )ﺳﺎل(‬

‫ﺟﻨﺲ‬

‫ﻋﻤﻞ ﻛﻤﺘﺮ ﺗﺎﺛﻴﺮ دارﻧﺪ ﻣﺜﻞ ﺳﺎﺑﻘﻪ ﻗﺒﻠﻲ ﺑﻴﻤﺎري ﻣﺰﻣﻦ اﻧﺴﺪادي رﻳﻮي‬ ‫‪ ،COPD‬ﻣﺪت زﻣﺎن ﻛﻼﻣﭗ آﺋﻮرت ﺣﻴﻦ ﻋﻤﻞ ﺟﺮاﺣﻲ‪ ،‬ﻣﺪت‬ ‫وﻧﺘﻴﻼﺳﻴﻮن ﭘﺲ از ﻋﻤﻞ و ﭼﺎﻗﻲ در ﻫﺮ ﮔﺮوه ﺑﺮرﺳﻲ ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ﺟﻬﺖ ﻫﺮ‬

‫اﺑﺘﻼ ﺑﻪ ﻓﺸﺎر ﺧﻮن‬ ‫ﺗﻌﺪاد رگﻫﺎي درﮔﻴﺮ‬

‫ﺑﻴﻤﺎر ﻳﻚ ﭼﻚ ﻟﻴﺴﺖ ﺟﻤﻊآوري اﻃﻼﻋﺎت ﺗﻬﻴﻪ ﺷﺪ‪ ،‬ﻛﻪ ﻛﻠﻴﻪ‬ ‫اﻃﻼﻋﺎت ﻗﺒﻞ و ﺑﻌﺪ از ﻋﻤﻞ در آن ﺛﺒﺖ ﺷﺪ )ﻓﺮم ﭘﺮﺳﺸﻨﺎﻣﻪ ﺿﻤﻴﻤﻪ(‪.‬‬ ‫ﺗﻤﺎم ﻓﺮمﻫﺎ ﺗﻮﺳﻂ ﭘﮋوﻫﺶﮔﺮ ﭘﺮ ﺷﺪ و ﺑﻴﻤﺎران ﺗﻮﺳﻂ ﻫﺸﺖ ﻧﻔﺮ ﺟﺮاح‬ ‫ﻗﻠﺐ ﻫﻴﺄت ﻋﻠﻤﻲ ﻫﻤﺎن ﺑﻴﻤﺎرﺳﺘﺎن ﺑﺮ اﺳﺎس ﻳﻚ ﭘﺮوﺗﻜﻞ اﺳﺘﺎﻧﺪارد و‬

‫ﻣﺠﻠﻪ داﻧﺸﻜﺪه ﭘﺰﺷﻜﻲ‪ ،‬داﻧﺸﮕﺎه ﻋﻠﻮم ﭘﺰﺷﻜﻲ ﺗﻬﺮان‪ ،‬دوره ‪ ، 69‬ﺷﻤﺎره ‪ ،1‬ﻓﺮوردﻳﻦ ‪1390‬‬

‫ﻛﺴﺮ ﺟﻬﺸﻲ‬

‫)‪(EF‬‬

‫‪EF: Ejection Fraction‬‬


‫‪31‬‬

‫ﺗﺎﺛﻴﺮ ﭘﺮﻳﻜﺎردﻳﻜﺘﻮﻣﻲ ﺧﻠﻔﻲ ﺑﺮ ﺑﺮوز ﻓﻴﺒﺮﻳﻼﺳﻴﻮن دﻫﻠﻴﺰي ﭘﺲ از ﺟﺮاﺣﻲ ﺑﺎيﭘﺲ ﻛﺮوﻧﺮي‬

‫ﮔﺮوه ﻛﻨﺘﺮل ‪ 100/5±590/7‬دﻗﻴﻘﻪ ﺑﻮد‪ .‬اﺧﺘﻼف دو ﮔﺮوه از ﻧﻈﺮ زﻣﺎن‬

‫ﻧﻴﺰ ﻣﻌﻨﻲدار ﻧﺒﻮد‪ .‬در ﮔﺮوه ﻣﺪاﺧﻠﻪ ‪ 57‬ﻧﻔﺮ )‪ (%65‬ﺑﻴﻤﺎري اﻧﺴﺪادي‬

‫ﻛﻠﻲ ﻓﻴﺒﺮﻳﻼﺳﻴﻮن دﻫﻠﻴﺰي ﻣﻌﻨﻲدار ﻧﺒﻮد‪ .‬در ﻣﻘﺎﻳﺴﻪ دو ﮔﺮوه ﺑﺎ و ﺑﺪون‬

‫ﻣﺰﻣﻦ رﻳﻪ ‪ COPD‬ﻧﺪاﺷﺘﻨﺪ و ‪ 15‬ﻧﻔﺮ )‪ (%17‬ﻣﺒﺘﻼ ﺑﻪ ‪ COPD‬ﺧﻔﻴﻒ‪11 ،‬‬

‫ﻓﻴﺒﺮﻳﻼﺳﻴﻮن دﻫﻠﻴﺰي ﻣﺸﺨﺺ ﺷﺪ ﻛﻪ ﻣﻘﺪار ﺧﻮن درﻳﺎﻓﺘﻲ روز ﺑﻌﺪ از‬

‫ﻧﻔﺮ )‪ (%13‬ﻣﺒﺘﻼ ﺑﻪ‬

‫‪COPD‬‬

‫ﻋﻤﻞ در ﮔﺮوه داراي ﻓﻴﺒﺮﻳﻼﺳﻴﻮن دﻫﻠﻴﺰي )‪ 24‬ﻧﻔﺮ( ‪ 0/8±0/8‬واﺣﺪ و‬

‫ﺷﺪﻳﺪ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬در ﮔﺮوه ﻛﻨﺘﺮل ‪ 56‬ﻧﻔﺮ )‪ (%65‬ﺑﺪون ‪ COPD‬ﺑﻮدﻧﺪ اﻣﺎ‪18 ،‬‬

‫در ﮔﺮوه ﺑﺪون ﻓﻴﺒﺮﻳﻼﺳﻴﻮن دﻫﻠﻴﺰي )‪ 150‬ﻧﻔﺮ( ‪ 0/3±0/5‬واﺣﺪ ﺑﻮد؛‬

‫ﻧﻔﺮ)‪ (%20‬ﻣﺒﺘﻼ ﺑﻪ ‪ COPD‬ﺧﻔﻴﻒ‪ 9 ،‬ﻧﻔﺮ )‪ (%10‬ﻣﺒﺘﻼ ﺑﻪ ‪ COPD‬ﻣﺘﻮﺳﻂ‬

‫ﻛﻪ اﺧﺘﻼف دو ﮔﺮوه از اﻳﻦ ﻧﻈﺮ ﻣﻌﻨﻲدار ﺑﻮد )آزﻣﻮن‬

‫‪Mann-‬‬

‫‪Whitney U‬؛ ‪ .(P<0/001‬ﻣﻴﺎﻧﮕﻴﻦ ﻣﺪت ﻛﻼﻣﭗ آﺋﻮرت در ﮔﺮوه‬

‫‪COPD‬‬

‫و ﭼﻬﺎر ﻧﻔﺮ )‪ (%5‬ﻣﺒﺘﻼ ﺑﻪ‬

‫ﻣﺘﻮﺳﻂ و ﭼﻬﺎر ﻧﻔﺮ )‪ (%5‬ﻣﺒﺘﻼ ﺑﻪ‬

‫‪COPD‬‬

‫ﺷﺪﻳﺪ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬اﺧﺘﻼف دو ﮔﺮوه از‬

‫‪2‬‬

‫ﻧﻈﺮ آﻣﺎري ﺑﺮ اﺳﺎس آزﻣﻮن ‪ ‬ﻣﻌﻨﻲدار ﻧﺒﻮد‪.‬‬

‫ﻣﺪاﺧﻠﻪ ‪ 56/6±23/9‬دﻗﻴﻘﻪ و در ﮔﺮوه ﺷﺎﻫﺪ ‪ 54/6±22/1‬دﻗﻴﻘﻪ ﺑﻮد و‬

‫در ﻧﻬﺎﻳﺖ‪ ،‬اﺧﺘﻼف دو ﮔﺮوه از ﻟﺤﺎظ ﺷﻴﻮع ﭼﺎﻗﻲ ﻣﻌﻨﻲدار ﻧﺒﻮد و‬

‫از اﻳﻦ ﻟﺤﺎظ ﺑﻴﻦ دو ﮔﺮوه اﺧﺘﻼف آﻣﺎري ﻣﻌﻨﻲداري وﺟﻮد ﻧﺪاﺷﺖ‪.‬‬

‫‪ 27‬ﻧﻔﺮ )‪ (%32‬در ﮔﺮوه ﻣﺪاﺧﻠﻪ و ‪ 28‬ﻧﻔﺮ )‪ (%32‬در ﮔﺮوه ﺷﺎﻫﺪ ﭼﺎق‬

‫ﻣﺪت زﻣﺎن وﻧﺘﻴﻼﺳﻴﻮن ﭘﺲ از ﻋﻤﻞ در ﮔﺮوه اول ‪ 10/7±6/6‬ﺳﺎﻋﺖ و‬

‫ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﺳﺎﻳﺮ ﻣﺸﺨﺼﺎت و اﻃﻼﻋﺎت ﺑﻪدﺳﺖ آﻣﺪه از ﺑﻴﻤﺎران در ﺟﺪول‬

‫در ﮔﺮوه دوم ‪ 10/8±6/5‬ﺳﺎﻋﺖ ﺑﻮد و اﺧﺘﻼف دو ﮔﺮوه از اﻳﻦ ﻧﻈﺮ‬

‫‪ 2‬آﻣﺪه اﺳﺖ‪.‬‬

‫ﺟﺪول‪ -2-‬اﻟﻒ‪ :‬ﺗﻮزﻳﻊ ﻣﺘﻐﻴﺮﻫﺎي ﺑﺎﻟﻴﻨﻲ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ در دو ﮔﺮوه‬ ‫ﻣﺘﻐﻴﺮ ﺑﺎﻟﻴﻨﻲ‬ ‫ﺗﻌﺪاد‬

‫ﮔﺮوه ﺷﺎﻫﺪ )ﻧﻔﺮ(‬ ‫ﻣﺮد‬

‫‪62‬‬

‫زن‬

‫‪25‬‬

‫ﻧﻔﺮ‬

‫ﮔﺮوه ﻣﻮرد‪ :‬ﭘﺮﻳﻜﺎردﻳﻮﺗﻮﻣﻲ ﺧﻠﻔﻲ )ﻧﻔﺮ(‬

‫‪62‬‬ ‫‪25‬‬

‫داراي ﻓﺸﺎر ﺧﻮن‬

‫‪41‬‬

‫‪41‬‬

‫ﺑﺪون ﻓﺸﺎر ﺧﻮن‬

‫‪46‬‬

‫‪46‬‬

‫ﺳﻦ > ‪ 45‬ﺳﺎل‬

‫‪6‬‬

‫‪6‬‬

‫‪  46‬ﺳﻦ > ‪ 60‬ﺳﺎل‬

‫‪42‬‬

‫‪42‬‬

‫‪ 61‬ﺳﺎل ‪ ‬ﺳﻦ‬

‫‪39‬‬

‫‪39‬‬

‫داراي ﺑﻴﻤﺎري ﻋﺮوق ﻣﺤﻴﻄﻲ‬

‫‪14‬‬

‫‪14‬‬

‫ﺑﺪون ﺑﻴﻤﺎري ﻋﺮوق ﻣﺤﻴﻄﻲ‬

‫‪73‬‬

‫‪73‬‬

‫ﮔﺮﻓﺘﺎري ﻳﻚ ﺷﺮﻳﺎن ﻛﺮوﻧﺮ‬

‫‪2‬‬

‫‪2‬‬

‫ﮔﺮﻓﺘﺎري دو ﺷﺮﻳﺎن ﻛﺮوﻧﺮ‬

‫‪25‬‬

‫‪25‬‬

‫ﮔﺮﻓﺘﺎري ﺳﻪ ﺷﺮﻳﺎن ﻛﺮوﻧﺮ‬

‫‪10‬‬

‫‪10‬‬

‫ﻛﺴﺮ ﺟﻬﺸﻲ ‪%40 ‬‬

‫‪26‬‬

‫‪26‬‬

‫‪  %41‬ﻛﺴﺮ ﺟﻬﺸﻲ ‪%55 ‬‬

‫‪51‬‬

‫‪51‬‬

‫ﻛﺴﺮ ﺟﻬﺸﻲ ‪%56 ‬‬

‫‪10‬‬

‫‪10‬‬

‫اﻓﺮاد ﭼﺎق )‪  28‬وزن‪ /‬ﻗﺪ‪(2‬‬

‫‪ 27‬ﻧﻔﺮ‬

‫‪ 29‬ﻧﻔﺮ‬

‫ﺑﻴﻤﺎري اﻧﺴﺪادي ﻣﺰﻣﻦ رﻳﻮي‬

‫‪29‬‬

‫‪31‬‬

‫رﻳﺘﻢ ﻓﻴﺒﺮﻳﻼﺳﻴﻮن دﻫﻠﻴﺰي‬

‫‪ 5‬ﻣﻮرد‬

‫‪ 19‬ﻣﻮرد‬

‫ﺗﻌﺪاد ﻛﻞ ﻣﻮارد ﻓﻴﺒﺮﻳﻼﺳﻴﻮن دﻫﻠﻴﺰي‬

‫‪ 6‬ﻣﻮرد‬

‫‪ 24‬ﻣﻮرد‬

‫‪ 3900‬دﻗﻴﻘﻪ‬

‫‪ 13060‬دﻗﻴﻘﻪ‬

‫ﺟﻤﻊ ﻣﺪت زﻣﺎن ﻓﻴﺒﺮﻳﻼﺳﻴﻮن دﻫﻠﻴﺰي در ﻛﻞ ﺑﻴﻤﺎران‬

‫ﻣﺠﻠﻪ داﻧﺸﻜﺪه ﭘﺰﺷﻜﻲ‪ ،‬داﻧﺸﮕﺎه ﻋﻠﻮم ﭘﺰﺷﻜﻲ ﺗﻬﺮان‪ ،‬دوره ‪ ، 69‬ﺷﻤﺎره ‪ ،1‬ﻓﺮوردﻳﻦ ‪1390‬‬


‫ﻋﻠﻲ اﺻﻐﺮ ﺑﻠﻮرﻳﺎن و ﻫﻤﻜﺎران‬

‫‪32‬‬

‫ﺟﺪول‪ -2-‬ب‪ :‬ﺗﻮزﻳﻊ ﻣﺘﻐﻴﺮﻫﺎي ﺑﺎﻟﻴﻨﻲ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ در دو ﮔﺮوه‬ ‫ﻣﺘﻮﺳﻂ ﮔﺮوه ﺷﺎﻫﺪ‪) -‬اﻧﺤﺮاف ﻣﻌﻴﺎر(‬

‫ﮔﺮوه ﻣﻮرد ﭘﺮﻳﻜﺎردﻳﻮﺗﻮﻣﻲ ﺧﻠﻔﻲ )اﻧﺤﺮاف ﻣﻌﻴﺎر(‬

‫ﻣﻌﻴﺎرﻫﺎي ﻛﻤ‪‬ﻲ‬ ‫ﺳﻦ )ﺳﺎل(‬

‫‪(10/43) 59/63‬‬

‫‪(10/66) 59/45‬‬

‫ﻛﺴﺮ ﺟﻬﺸﻲ )درﺻﺪ(‬

‫‪(8/06) 47/29‬‬

‫‪(9/42) 47/52‬‬

‫ﻧﻤﺮه ﻃﺒﻘﻪﺑﻨﺪي ﻃﺒﻖ ﻃﺒﻘﻪﺑﻨﺪي اروﭘﺎ )‪(Euro score‬‬

‫‪(2/14) 3/21‬‬

‫‪(2/28) 2/13‬‬

‫ﻛﺮاﺗﻲﻧﻴﻦ ﻗﺒﻞ از ﻋﻤﻞ‬

‫‪(0/74) 1/28‬‬

‫‪(0/33) 1/13‬‬

‫زﻣﺎن ﭘﻤﭗ )دﻗﻴﻘﻪ(‬

‫‪(38/18) 94/14‬‬

‫‪(38/47) 95/11‬‬

‫ﻣﺪت زﻣﺎن ﻛﻼﻣﭗ آﺋﻮرت )دﻗﻴﻘﻪ(‬

‫‪(22/06) 54/62‬‬

‫‪(23/86) 56/59‬‬

‫ﺗﻌﺪاد ﮔﺮاﻓﺖ زده ﺷﺪه )دﻗﻴﻘﻪ(‬

‫‪(0/88) 3/05‬‬

‫‪(0/73) 3/40‬‬

‫ﺗﻌﺪاد رگﻫﺎي اﺻﻠﻲ ﮔﺮﻓﺘﺎر ﺗﻨﮕﻲ )ﺗﻌﺪاد ﺷﺮﻳﺎن(‬

‫‪(0/52) 2/66‬‬

‫‪(0/52) 2/66‬‬

‫ﻣﺪت زﻣﺎن اﻳﻨﻮﺗﺮوپ ﭘﺲ از ﻋﻤﻞ )ﺳﺎﻋﺖ(‬

‫‪(10/34) 4/52‬‬

‫‪(6/6) 2/43‬‬

‫ﻣﺪت زﻣﺎن وﻧﺘﻴﻼﺳﻴﻮن ﭘﺲ از ﻋﻤﻞ )ﺳﺎﻋﺖ(‬

‫‪(6/53) 10/82‬‬

‫‪(6/6) 10/70‬‬

‫ﻣﻘﺪار ﺧﻮن ﺗﺰرﻳﻖﺷﺪه ﻫﻨﮕﺎم ﻋﻤﻞ ﺟﺮاﺣﻲ )واﺣﺪﻫﺎي ﭘﻜﺪ ﺳﻞ(‬

‫‪ 1/14‬واﺣﺪ )‪(1/19‬‬

‫‪(1/03) 0/94‬‬

‫ﻣﻘﺪار ﺧﻮن ﺗﺰرﻳﻖﺷﺪه روز اول ﻋﻤﻞ )واﺣﺪﻫﺎي ﭘﻜﺪ ﺳﻞ(‬

‫‪ 0/41‬واﺣﺪ )‪(0/74‬‬

‫‪(%80) 0/41‬‬

‫ﻣﻘﺪار ﺧﻮن ﺗﺰرﻳﻖﺷﺪه روز دوم ﻋﻤﻞ )واﺣﺪﻫﺎي ﭘﻜﺪ ﺳﻞ(‬

‫‪ 0/35‬واﺣﺪ )‪(0/62‬‬

‫‪(0/58) 0/33‬‬

‫ﻣﻘﺪار ﺧﻮن ﺗﺰرﻳﻖﺷﺪه روز ﺳﻮم ﻋﻤﻞ )واﺣﺪﻫﺎي ﭘﻜﺪ ﺳﻞ(‬

‫‪ 0/23‬واﺣﺪ )‪(0/15‬‬

‫‪(1/09) 0/16‬‬

‫ﻣﻘﺪار ﺧﻮن ﺗﺰرﻳﻖﺷﺪه روز ﭼﻬﺎرم )واﺣﺪﻫﺎي ﭘﻜﺪ ﺳﻞ(‬

‫‪ 0/23‬واﺣﺪ )‪(0/15‬‬

‫‪(0/21) 0/46‬‬

‫ﻃﻮل ﻣﺪت ﺑﺴﺘﺮي ﭘﺲ از ﻋﻤﻞ ﺟﺮاﺣﻲ )روز(‬

‫‪ 8/17‬روز )‪(2/71‬‬

‫‪(2/23) 7/38‬‬

‫ﻣﻘﺪار درﻧﺎژ ﻣﺪﻳﺎﺳﺘﻦ روز اول‬

‫)‪(ml‬‬

‫‪(216/27) 184/36‬‬

‫‪(119/98) 115/97‬‬

‫ﻣﻘﺪار درﻧﺎژ ﻣﺪﻳﺎﺳﺘﻦ روز دوم‬

‫)‪(ml‬‬

‫‪(186/89) 155/97‬‬

‫‪(113/11) 112/12‬‬

‫ﻣﻘﺪار درﻧﺎژ ﻣﺪﻳﺎﺳﺘﻦ روز ﺳﻮم‬

‫)‪(ml‬‬

‫‪(74/40) 55/97‬‬

‫‪(66/93) 40/92‬‬

‫‪(41/53) 19/77‬‬

‫‪(11/29) 2/55‬‬

‫‪(49/72) 7/47‬‬

‫‪(44/21) 4/76‬‬

‫ﻣﻘﺪار درﻧﺎژ ﭘﻠﻮر روز اول‬

‫)‪(ml‬‬

‫‪(254/01) 129/29‬‬

‫‪(248/67) 257/24‬‬

‫ﻣﻘﺪار درﻧﺎژ ﭘﻠﻮر روز دوم‬

‫)‪(ml‬‬

‫‪(110/04) 115/63‬‬

‫‪(159/26) 227/35‬‬

‫ﻣﻘﺪار درﻧﺎژ ﭘﻠﻮر روز ﺳﻮم‬

‫)‪(ml‬‬

‫‪(130/70) 185/197‬‬

‫‪(103/39) 102/32‬‬

‫‪(86/75) 70‬‬

‫‪(79/10) 55/34‬‬

‫‪(225/46) 93/80‬‬

‫‪(171/4) 62/90‬‬

‫ﻣﻘﺪار درﻧﺎژ ﻣﺪﻳﺎﺳﺘﻦ روز ﭼﻬﺎرم‬ ‫ﻣﻘﺪار درﻧﺎژ ﻣﺪﻳﺎﺳﺘﻦ روز ﭘﻨﺠﻢ‬

‫ﻣﻘﺪار درﻧﺎژ ﭘﻠﻮر روز ﭼﻬﺎرم‬

‫)‪(ml‬‬

‫)‪(ml‬‬

‫)‪(ml‬‬

‫ﻣﻘﺪار درﻧﺎژ ﭘﻠﻮر روز ﭘﻨﺠﻢ ﺑﻪ ﺑﻌﺪ‬

‫)‪(ml‬‬

‫ﺑﺤﺚ‬

‫دﭼﺎر ﻓﻴﺒﺮﻳﻼﺳﻴﻮن دﻫﻠﻴﺰي ﭘﺲ از ﻋﻤﻞ ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ‪ ،‬ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﺣﺎﺿﺮ‬ ‫ﭘﻴﺸ���ﻬﺎد ﻣﻲﻛﻨﺪ ﻛﻪ اﻧﺠﺎم ﭘﺮﻳﻜﺎردﻳﻮﺗﻮﻣﻲ ﺧﻠﻔﻲ ﻣﻲﺗﻮاﻧﺪ ﻣﻴﺰان ﺑﺮوز‬

‫ﻧﺘﺎﻳﺞ اﻳﻦ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﻧﺸﺎن داد در ﺑﻴﻤﺎراﻧﻲ ﻛﻪ ﺗﺤﺖ ﭘﺮﻳﻜﺎردﻳﻮﺗﻮﻣﻲ‬

‫ﻓﻴﺒﺮﻳﻼﺳﻴﻮن دﻫﻠﻴﺰي ﭘﺲ از ﻋﻤﻞ ﺟﺮاﺣﻲ‬

‫‪CABG‬‬

‫را ﻛﺎﻫﺶ دﻫﺪ‪.‬‬

‫ﺧﻠﻔﻲ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ‪ ،‬ﺷﻴﻮع ﻓﻴﺒﺮﻳﻼﺳﻴﻮن دﻫﻠﻴﺰي ﭘﺲ از ﻋﻤﻞ ﺟﺮاﺣﻲ‬

‫اﮔﺮﭼﻪ ﻓﻴﺒﺮﻳﻼﺳﻴﻮن دﻫﻠﻴﺰي ﻳﻚ آرﻳﺘﻤﻲ ﺧﻮشﺧﻴﻢ ﺑﻪﻧﻈﺮ ﻣﻲرﺳﺪ و‬

‫ﻛﻤﺘﺮ از ﮔﺮوه ﺷﺎﻫﺪ ﺑﻮد؛ ﻳﻌﻨﻲ اﻳﻦ ﺑﻴﻤﺎران ﺑﻪﻣﻴﺰان ﻛﻤﺘﺮي‬

‫ﺧﻮد ﻣﺤﺪود ﺷﻮﻧﺪه اﺳﺖ؛ اﻣﺎ ﻣﻄﺎﻟﻌﺎت ﻗﺒﻠﻲ ﻧﺸﺎن داده اﺳﺖ ﻛﻪ اﻳﻦ‬

‫‪CABG‬‬

‫ﻣﺠﻠﻪ داﻧﺸﻜﺪه ﭘﺰﺷﻜﻲ‪ ،‬داﻧﺸﮕﺎه ﻋﻠﻮم ﭘﺰﺷﻜﻲ ﺗﻬﺮان‪ ،‬دوره ‪ ، 69‬ﺷﻤﺎره ‪ ،1‬ﻓﺮوردﻳﻦ ‪1390‬‬


‫‪33‬‬

‫ﺗﺎﺛﻴﺮ ﭘﺮﻳﻜﺎردﻳﻜﺘﻮﻣﻲ ﺧﻠﻔﻲ ﺑﺮ ﺑﺮوز ﻓﻴﺒﺮﻳﻼﺳﻴﻮن دﻫﻠﻴﺰي ﭘﺲ از ﺟﺮاﺣﻲ ﺑﺎيﭘﺲ ﻛﺮوﻧﺮي‬

‫آرﻳﺘﻤﻲ ﺑﺎ اﻓﺰاﻳﺶ ﻣﻮرﺗﺎﻟﻴﺘﻪ زودرس و دﻳﺮرس ﻫﻤﺮاه اﺳﺖ‪ .‬در ﻳﻚ‬

‫ﻣﻄﺎﻟﻌﺎت ﻓﻮق‪ ،‬در ﻣﺘﺎ‪ -‬آﻧﺎﻟﻴﺰي ﻛﻪ در ﺳﺎل ‪ 2009‬اﻧﺠﺎم ﺷﺪ‪ 6،‬ﺑﺮ اﺳﺎس‬

‫ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ روي ‪ 3855‬ﺑﻴﻤﺎر از ‪ 14‬ﻣﺮﻛﺰ ﻣﻮرﺗﺎﻟﻴﺘﻪ زودرس ‪ %5/95‬در‬

‫ﻧﺘﺎﻳﺞ ﺷﺶ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ روي ‪ 763‬ﺑﻴﻤﺎر‪ ،‬ﻣﺸﺨﺺ ﺷﺪ ﻛﻪ ﻣﻴﺰان‬

‫ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻣﻮرﺗﺎﻟﻴﺘﻪ ‪ %2/95‬در ﺑﻴﻤﺎران ﺑﺪون ﻓﻴﺒﺮﻳﻼﺳﻴﻮن دﻫﻠﻴﺰي و‬

‫ﻓﻴﺒﺮﻳﻼﺳﻴﻮن دﻫﻠﻴﺰي در ﮔﺮوه ﺷﺎﻫﺪ ‪ %28‬و در ﮔﺮوه ﭘﺮﻳﻜﺎردﻳﻮﺗﻮﻣﻲ‬

‫ﻣﻮرﺗﺎﻟﻴﺘﻪ ﺷﺶ ﻣﺎﻫﻪ ‪ %9/36‬در ﻣﻘﺎﻳﺴﻪ ﺑﺎ ‪ %4/17‬دﻳﺪه ﺷﺪ‪ 1.‬در ﺑﺴﻴﺎري‬ ‫از ﺑﻴﻤﺎران )‪ (%25-80‬رﻳﺘﻢ ﻗﻠﺒﻲ ﺑﻪﻃﻮر ﺧﻮدﺑﻪﺧﻮدي ﻃﻲ ‪ 24‬ﺳﺎﻋﺖ‬ ‫ﺳﻴﻨﻮﺳﻲ ﻣﻲﺷﻮد‪ .‬ﻓﻴﺒﺮﻳﻼﺳﻴﻮن دﻫﻠﻴﺰي ﺷﺎﻳﻊﺗﺮﻳﻦ ﻋﻠﺖ ﺑﺴﺘﺮي ﻣﺠﺪد‬ ‫ﺑﻴﻤﺎران ﭘﺲ از ﻋﻤﻞ ﺟﺮاﺣﻲ ﻗﻠﺐ ﺑﺎز اﺳﺖ‪.‬‬

‫‪10-12‬‬

‫‪1-3‬‬

‫ﺧﻠﻔﻲ ‪ %10‬ﺑﻮد‪.‬‬

‫اﻳﻦ ﻧﻜﺎت ﻧﺸﺎنﮔﺮ ﻣﻔﻴﺪ ﺑﻮدن ﭘﺮﻳﻜﺎردﻳﻮﺗﻮﻣﻲ ﺧﻠﻔﻲ در ﻛﺎﻫﺶ رﻳﺘﻢ‬ ‫ﻓﻴﺒﺮﻳﻼﺳﻴﻮن دﻫﻠﻴﺰي ﭘﺲ از ﻋﻤﻞ ﺟﺮاﺣﻲ‬

‫‪CABG‬‬

‫اﺳﺖ‪ .‬اﻳﻦ ﻛﺎر‬

‫ﻫﻤﺎﻧﻨﺪ ﻫﺮ اﻗﺪام ﺟﺮاﺣﻲ دﻳﮕﺮ ﻣﻲﺗﻮاﻧﺪ ﻋﻮارﺿﻲ ﺑﻪدﻧﺒﺎل داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ‬

‫ﻓﻴﺒﺮﻳﻼﺳﻴﻮن دﻫﻠﻴﺰي در ‪ %10-40‬ﺑﻴﻤﺎران ﭘﺲ از ﻋﻤﻞ ﺟﺮاﺣﻲ‬

‫ﺷﺎﻣﻞ‪ :‬ﻃﻮﻻﻧﻲﺗﺮ ﺷﺪن زﻣﺎن ﻋﻤﻞ‪ ،‬زﻣﺎن ﭘﻤﭗ‪ ،‬و زﻣﺎن ﻛﻼﻣﭗ آﺋﻮرت‬

‫ﻛﺮوﻧﺮ و در ‪ %65‬ﺑﻴﻤﺎران ﭘﺲ از ﻋﻤﻞ ﺟﺮاﺣﻲ ﻫﻢزﻣﺎن ﻛﺮوﻧﺮ و درﻳﭽﻪ‬

‫ﺣﺪود دو دﻗﻴﻘﻪ ﺑﺮاي ﻫﺮ ﺑﻴﻤﺎر‪ ،‬آﺳﻴﺐ ﻋﺮوق و اﻋﺼﺎب ﻧﺎﺣﻴﻪ ﻣﺎﻧﻨﺪ‬

‫ﻗﻠﺐ رخ ﻣﻲدﻫﺪ‪ .‬اﻳﻦ ﻋﺎرﺿﻪ در ﺑﺴﻴﺎري از ﺑﻴﻤﺎران )‪ (%25-80‬ﻃﻲ‬

‫ﻋﺼﺐ ﻓﺮﻧﻴﻚ و ﮔﻴﺮ اﻓﺘﺎدن ﮔﺮاﻓﺖﻫﺎي ﺧﻠﻔﻲ ﻗﻠﺐ در ﻣﺤﻞ ﺷﻜﺎف‬

‫‪ 24‬ﺳﺎﻋﺖ ﺧﻮدﺑﻪﺧﻮد ﺑﺮ ﻃﺮف ﻣﻲﺷﻮد اﻣﺎ در اﻳﻦ ﻣﺪت ﻫﻢ ﻣﻲﺗﻮاﻧﺪ‬ ‫‪14‬و‪13‬‬

‫ﻋﻮارض ﺛﺎﻧﻮﻳﻪ اﻳﺠﺎد ﻛﻨﺪ‪.‬‬

‫ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ در ﻣﻄﺎﻟﻌﺎت ﺳﺎلﻫﺎي ‪1995‬‬ ‫‪7‬‬

‫‪ 11‬روي ‪ 100‬ﺑﻴﻤﺎر‪ ،‬ﺳﺎل ‪ 1999‬روي ‪ 200‬ﺑﻴﻤﺎر‪2002 ،‬‬

‫‪13‬‬

‫ﭘﺮﻳﻜﺎردﻳﻮﺗﻮﻣﻲ‪.‬‬

‫‪2-4‬‬

‫در ﺿﻤﻦ ﻫﻨﮕﺎﻣﻲﻛﻪ در اواﺧﺮ ﻋﻤﻞ ﺟﺮاﺣﻲ ﺟﻤﻊ ﺷﺪن ﺧﻮن اﻃﺮاف‬

‫روي ‪150‬‬

‫ﻗﻠﺐ ﺟﺮاح را ﺑﻪ اﺣﺘﻤﺎل وﺟﻮد ﺧﻮنرﻳﺰي در ﻗﺴﻤﺖ ﺧﻠﻔﻲ ﻗﻠﺐ و ﻳﺎ‬

‫ﺑﻴﻤﺎر‪ ،‬ﺳﺎل ‪ 2005‬روي ‪ 200‬ﺑﻴﻤﺎر‪ ،‬ﺳﺎل ‪ 2006‬روي ‪ 100‬ﺑﻴﻤﺎر اﻧﺠﺎم‬

‫ﺧﻮنرﻳﺰي از آﻧﺎﺳﺘﻮﻣﻮزﻫﺎي ﺧﻠﻒ ﻗﻠﺐ رﻫﻨﻤﻮن ﻣﻲﺳﺎزد‪ ،‬ﺑﺎ اﻧﺠﺎم‬

‫ﺷﺪه اﺳﺖ‪ ،‬ﻣﻔﻴﺪ ﺑﻮدن آن ﻧﺸﺎن داده ﺷﺪه اﺳﺖ‪ .‬اﻣﺎ در ﻣﻄﺎﻟﻌﺎت‬

‫ﭘﺮﻳﻜﺎردﻳﻮﺗﻮﻣﻲ و ﺗﺨﻠﻴﻪ ﺧﻮن ﺑﻪ ﺣﻔﺮه ﭘﻠﻮر ﺟﺮاح از وﺟﻮد اﻳﻦ ﺧﻮن‬

‫ﺳﺎلﻫﺎي ‪ 81997‬روي ‪ 100‬ﺑﻴﻤﺎر و ‪ 2003‬روي ‪ 113‬ﺑﻴﻤﺎر اﻧﺠﺎم ﺷﺪه‬

‫و ﺧﻮنرﻳﺰي ﻏﺎﻓﻞ ﺧﻮاﻫﺪ ﺷﺪ و ﻳﺎ ﺟﻬﺖ ﺑﺮرﺳﻲ ﺧﻠﻒ ﻗﻠﺐ ﻧﻴﺎز ﺑﻪ‬

‫اﺳﺖ‪ ،‬اﺧﺘﻼف ﻣﻌﻨﻲداري ﺑﻴﻦ دو ﮔﺮوه از ﻧﻈﺮ ﻓﻴﺒﺮﻳﻼﺳﻴﻮن ﭘﺲ از‬

‫دﺳﺖﻛﺎري ﺑﻴﺸﺘﺮ و ﺑﺎﻻﻛﺸﻴﺪن ﻗﻠﺐ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺧﻮاﻫﺪ ﺷﺪ ﻛﻪ ﺧﻮد‬

‫ﻋﻤﻞ دﻳﺪه ﻧﺸﺪ‪ .‬اﻳﻦ ﻋﺪم وﺟﻮد اﺧﺘﻼف ﻣﻲﺗﻮاﻧﺪ ﻧﺎﺷﻲ از ﻋﺪم‬

‫ﻣﻲﺗﻮاﻧﺪ در ﻗﻠﺐ ﺗﺤﺮﻳﻚﭘﺬﻳﺮ و ﺗﺎزه ﻋﻤﻞ ﺷﺪه ﻋﻮارﺿﻲ از ﻗﺒﻴﻞ‬ ‫‪3-5‬‬

‫در ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﻣﺎ ﻳﻚ‬

‫ﻳﻜﺴﺎنﺳﺎزي ﻛﺎﻣﻞ ﺑﺮﺧﻲ ﻣﺘﻐﻴﺮﻫﺎ در دو ﮔﺮوه ﻣﻮرد ﭘﺮﻳﻜﺎردﻳﻮﺗﻮﻣﻲ‬

‫آرﻳﺘﻤﻲ ﻫﻨﮕﺎم دﺳﺖﻛﺎري ﺑﻪدﻧﺒﺎل داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬

‫ﺧﻠﻔﻲ و ﺷﺎﻫﺪ ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬ﻫﻢﭼﻨﻴﻦ ﺗﻌﺪاد ﻛﻢ ﺑﻴﻤﺎران در اﻳﻦ دو ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ‬

‫ﻳﺎﻓﺘﻪ آﻣﺎري اﺗﻔﺎﻗﻲ ﻧﻴﺰ ﺟﻠﺐ ﺗﻮﺟﻪ ﻧﻤﻮد و آن ﻣﻴﺰان ﺗﺰرﻳﻖ ﺧﻮن ﭘﺲ‬

‫ﻣﻲﺗﻮاﻧﺪ ﺑﺎﻋﺚ ﻋﺪم وﺟﻮد اﺧﺘﻼف ﻣﻌﻨﻲدار در اﻳﺠﺎد ﻓﻴﺒﺮﻳﻼﺳﻴﻮن‬

‫از ‪ 24‬ﺳﺎﻋﺖ ﭘﺲ از ﻋﻤﻞ ﺑﻮد‪ .‬اﻳﻦ ﻳﺎﻓﺘﻪ‪ ،‬ﻣﻤﻜﻦ اﺳﺖ ﺑﺎ ﭘﺎﺗﻮژﻧﺰ‬

‫دﻫﻠﻴﺰي در دو ﮔﺮوه ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬زﻳﺮا در ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﺳﺎل ‪ 50 ،1997‬ﺑﻴﻤﺎر و در‬

‫ﻓﻴﺒﺮﻳﻼﺳﻴﻮن دﻫﻠﻴﺰي ﭘﺲ از ﻋﻤﻞ ارﺗﺒﺎط داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ‪ ،‬زﻳﺮا ﺑﻴﺸﺘﺮﻳﻦ‬

‫ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ‪ 54 ،2003‬ﺑﻴﻤﺎر ﻣﻮرد ﭘﺮﻳﻜﺎردﻳﻮﺗﻮﻣﻲ ﺧﻠﻔﻲ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ ﻛﻪ‬

‫زﻣﺎن وﻗﻮع ‪ AF‬ﭘﺲ از ﻋﻤﻞ ﺑﺎ زﻣﺎن ﺣﺪاﻛﺜﺮ ﻏﻠﻈﺖ ﭘﺮوﺗﻴﻴﻦ واﻛﻨﺸﻲ‪-‬‬

‫ﺧﻮد ﻣﻲﺗﻮاﻧﺪ ﺣﺪود اﻃﻤﻴﻨﺎن و ﺗﻮان ﻣﻄﺎﻟﻌﺎﺗﻲ اﻳﻦ ﺗﺤﻘﻴﻘﺎت را زﻳﺮ‬

‫‪ (CRP) C‬و ﻛﻤﭙﻠﻜﺲﻫﺎي ﻛﻤﭙﻠﻤﺎن ﺗﻨﺎﺳﺐ دارد و ﻓﻴﺒﺮﻳﻼﺳﻴﻮن دﻫﻠﻴﺰي‬

‫ﺳﻮال ﺑﺒﺮد‪.‬‬

‫‪3-8‬‬

‫در روزﻫﺎي دوم و ﺳﻮم ﭘﺲ از ﻋﻤﻞ ﺷﺎﻳﻊﺗﺮ اﺳﺖ ﻛﻪ ﻣﺆﻳﺪ ﻣﻜﺎﻧﻴﺴﻢ‬

‫در ﺿﻤﻦ در اﻳﻦ ﻣﻄﺎﻟﻌﺎت ﺑﻴﻤﺎران از ﻧﻈﺮ ﺑﺮﺧﻲ ﻣﺘﻐﻴﺮﻫﺎ ﻣﻮﺛﺮ در‬

‫اﻟﺘﻬﺎﺑﻲ آن اﺳﺖ‪ .‬اﺣﺘﻤﺎﻻً ﺗﺰرﻳﻖ ﺧﻮن روز دوم ﻋﻤﻞ ﻣﻲﺗﻮاﻧﺪ‬

‫اﻳﺠﺎد ﻓﻴﺒﺮﻳﻼﺳﻴﻮن دﻫﻠﻴﺰي ﭘﺲ از ﻋﻤﻞ‪ ،‬ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺳﺎﺑﻘﻪ ﻓﺸﺎر ﺧﻮن و‬

‫ﻓﺮآﻳﻨﺪﻫﺎي اﻟﺘﻬﺎﺑﻲ ﻣﺬﻛﻮر را ﺗﺸﺪﻳﺪ ﻛﻨﺪ‪ .‬ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ‪ ،‬ﻳﺎﻓﺘﻪ اﺧﻴﺮ ﻣﻲﺗﻮاﻧﺪ‬

‫وﺟﻮد ﺑﻴﻤﺎريﻫﺎي ﻋﺮوق ﻣﺤﻴﻄﻲ ﻗﺒﻞ از ﻋﻤﻞ و ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ ﺗﻌﺪاد ﻋﺮوق‬

‫درﻳﭽﻪاي ﺑﺮاي ﺗﺤﻘﻴﻖ ﺑﻌﺪي و ﺑﺮرﺳﻲ راﺑﻄﻪ ﺗﺰرﻳﻖ ﺧﻮن روز دوم‬

‫درﮔﻴﺮ ﺑﻪﻃﻮر ﻛﺎﻣﻞ ﻳﻜﺴﺎنﺳﺎزي ﻧﺸﺪهاﻧﺪ در ﺣﺎﻟﻲﻛﻪ در ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﻣﺎ‬

‫ﻋﻤﻞ و ﺑﺮوز ﻓﻴﺒﺮﻳﻼﺳﻴﻮن دﻫﻠﻴﺰي ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬در ﺿﻤﻦ در ﭼﻨﺪ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ‬

‫ﺑﺮاي ﺣﺼﻮل ﺣﺪود اﻃﻤﻴﻨﺎن ‪ %95‬و ﺗﻮان ﻣﻄﺎﻟﻌﺎﺗﻲ ‪ %80‬ﺗﻌﺪاد ﺑﻴﻤﺎران‬

‫ﻣﻔﻴﺪ ﺑﻮدن ﭘﺮﻳﻜﺎردﻳﻮﺗﻮﻣﻲ ﺧﻠﻔﻲ در ﺟﻠﻮﮔﻴﺮي از ﺗﺎﻣﭙﻮﻧﺎد ﭘﺲ از ﻋﻤﻞ‬ ‫‪7-9‬‬

‫ﻧﺘﺎﻳﺞ اﻳﻦ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﻧﺸﺎن داد‬

‫در ﻫﺮ ﮔﺮوه ‪ 87‬ﻧﻔﺮ در ﻧﻈﺮ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺷﺪﻧﺪ و ﻣﻴﺰان اﺑﺘﻼ ﺑﻪ ﻓﺸﺎرﺧﻮن در‬

‫ﺟﺮاﺣﻲ ﻗﻠﺐ ﻧﺸﺎن داده ﺷﺪه اﺳﺖ‪.‬‬

‫ﻫﺮ دو ﮔﺮوه ‪ %41‬ﺑﻮده اﺳﺖ‪ %16 .‬از ﺑﻴﻤﺎران ﻣﺎ در ﻫﺮ دو ﮔﺮوه ﻣﺒﺘﻼ‬

‫اﻧﺠﺎم ﭘﺮﻳﻜﺎردﻳﻮﺗﻮﻣﻲ ﺧﻠﻔﻲ در ﭘﺎﻳﺎن ﻋﻤﻞ ﺟﺮاﺣﻲ‬

‫ﺑﻪ ﺑﻴﻤﺎريﻫﺎي ﻋﺮوق ﻣﺤﻴﻄﻲ ﺑﻮدهاﻧﺪ‪ ،‬در ﺿﻤﻦ ﺗﻌﺪاد ﻋﺮوق ﻛﺮوﻧﺮ‬

‫ﻣﻲﺗﻮاﻧﺪ ﻣﻨﺠﺮ ﺑﻪ ﻛﺎﻫﺶ ﺑﺮوز ﻓﻴﺒﺮﻳﻼﺳﻴﻮن دﻫﻠﻴﺰي ﭘﺲ از ﻋﻤﻞ ﺷﺪه‬

‫ﮔﺮﻓﺘﺎر ﺑﻴﻤﺎري در ﻫﺮ دو ﮔﺮوه ﻛﺎﻣﻼً ﻳﻜﺴﺎن اﻧﺘﺨﺎب ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ﻋﻼوه ﺑﺮ‬

‫و‪ ،‬اﻗﺪاﻣﻲ ﻣﻔﻴﺪ ﺑﻪﻧﻈﺮ ﻣﻲرﺳﺪ‪.‬‬

‫‪CABG‬‬

‫اﻟﻜﺘﻴﻮ‬

‫ﻣﺠﻠﻪ داﻧﺸﻜﺪه ﭘﺰﺷﻜﻲ‪ ،‬داﻧﺸﮕﺎه ﻋﻠﻮم ﭘﺰﺷﻜﻲ ﺗﻬﺮان‪ ،‬دوره ‪ ، 69‬ﺷﻤﺎره ‪ ،1‬ﻓﺮوردﻳﻦ ‪1390‬‬


‫ﻫﻤﻜﺎران‬ ‫ﺑﻠﻮرﻳﺎن و‬ ‫ﻋﻠﻲ‬ Bolourian A.A.‫اﺻﻐﺮ‬ et al.

34

References 1. Bakhshandeh AR, Salehi M, Radmehr H, Sattarzadeh R, Nasr AR, Sadeghpour AH. Postoperative pericardial effusion and posterior pericardiotomy, related or not? Heart Surg Forum 2009;12(2):E1135. 2. Biancari F, Mahar MA. Meta-analysis of randomized trials on the efficacy of posterior pericardiotomy in preventing atrial fibrillation after coronary artery bypass surgery. J Thorac Cardiovasc Surg 2010;139(5):1158-61. 3. Shepherd J, Jones J, Frampton GK, Tanajewski L, Turner D, Price A. Intravenous magnesium sulphate and sotalol for prevention of atrial fibrillation after coronary artery bypass surgery: a systematic review and economic evaluation. Health Technol Assess 2008;12(28):iii-iv, ix-95. 4. Bakhshandeh AR, Salehi M, Radmehr H, Sattarzadeh R, Nasr AR, Sadeghpour AH. Postoperative pericardial effusion and posterior pericardiotomy, related or not? Heart Surg Forum 2009;12(2):E1135. 5. Erdil N, Nisanoglu V, Battaloglu B. Effectiveness of posterior pericardiotomy after valve replacement. J Card Surg 2006;21(6):638-9. 6. Ekim H, Kutay V, Hazar A, Akbayrak H, Başel H, Tuncer M. Effects of posterior pericardiotomy on the incidence of pericardial effusion and atrial fibrillation after coronary revascularization. Med Sci Monit 2006;12(10):CR431-4. 7. Burgess DC, Kilborn MJ, Keech AC. Interventions for prevention of post-operative atrial fibrillation and its complications after cardiac surgery: a meta-analysis. Eur Heart J 2006;27(23):2846-57. 8. Erdil N, Nisanoglu V, Kosar F, Erdil FA, Cihan HB, Battaloglu B. Effect of posterior pericardiotomy on early and late pericardial effusion after valve replacement. J Card Surg 2005;20(3):257-60.

9. Arbatli H, Demirsoy E, Aytekin S, Rizaoglu E, Unal M, Yagan N, et al. The role of posterior pericardiotomy on the incidence of atrial fibrillation after coronary revascularization. J Cardiovasc Surg (Torino) 2003;44(6):713-7. 10. Lahtinen J, Biancari F, Salmela E, Mosorin M, Satta J, Rainio P, et al. Postoperative atrial fibrillation is a major cause of stroke after on-pump coronary artery bypass surgery. Ann Thorac Surg 2004;77(4):1241-4. 11. Farsak B, Günaydin S, Tokmakoğlu H, Kandemir O, Yorgancioğlu C, Zorlutuna Y. Posterior pericardiotomy reduces the incidence of supra-ventricular arrhythmias and pericardial effusion after coronary artery bypass grafting. Eur J Cardiothorac Surg 2002;22(2):278-81. 12. Kuralay E, Ozal E, Demirkili U, Tatar H. Effect of posterior pericardiotomy on postoperative supraventricular arrhythmias and late pericardial effusion (posterior pericardiotomy). J Thorac Cardiovasc Surg 1999;118(3):492-5. 13. Creswell LL, Alexander JC Jr, Ferguson TB Jr, Lisbon A, Fleisher LA; American College of Chest Physicians. Intraoperative interventions: American College of Chest Physicians guidelines for the prevention and management of postoperative atrial fibrillation after cardiac surgery. Chest 2005;128(2 Suppl):28S-35S. 14. Mulay A, Kirk AJ, Angelini GD, Wisheart JD, Hutter JA. Posterior pericardiotomy reduces the incidence of supra-ventricular arrhythmias following coronary artery bypass surgery. Eur J Cardiothorac Surg 1995;9(3):150-2.

1390 ‫ ﻓﺮوردﻳﻦ‬،1 ‫ ﺷﻤﺎره‬، 69 ‫ دوره‬،‫ داﻧﺸﮕﺎه ﻋﻠﻮم ﭘﺰﺷﻜﻲ ﺗﻬﺮان‬،‫ﻣﺠﻠﻪ داﻧﺸﻜﺪه ﭘﺰﺷﻜﻲ‬


Tehran University Medical Journal; Vol. 69, No. 1, April 2011: 29-35

The preventive effects of posterior pericardiotomy on atrial fibrillation after elective coronary artery bypass grafting

1

Ali Asghar Bolourian MD. Mahmoud Beheshti Monfared MD.1 Latif Gachkar MD.2 Mohammad Ghomeisi MD.1 Mehran Shahzamani MD.1 Mahnoosh Foroughi MD.1 Mohammad Kazem Arabnia MD.1 Kamran Ghods MD.3 Ali Dabbagh MD.4* 1- Department of Cardiac Surgery, Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Tehran, Iran. 2- Infection Diseases Research Center, Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Tehran, Iran. 3- Department of Cardiac Surgery, Semnan University of Medical Sciences, Semnan, Iran. 4- Department of Cardiac Anesthesia, Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Tehran, Iran.

Received: December 14, 2010 Accepted: January 30, 2011

Abstract

Background: Atrial fibrillation is the most common but benign arrhythmia following cardiac surgery. Although this arrhythmia is often self-limited and vanishes in about 24 hours upon surgery; a number of arrhythmias might ensue among which some might be really life-threatening. A multitude of therapeutic modalities have been proposed for the prevention of this arrhythmia and one of them is posterior pericardiotomy. This method has not been fully accepted by the peers yet and more studies are needed to prove its efficacy and benefits to the patients. Methods: In this single-blind randomized clinical trial, done over a 2-year period from February 2009 to January 2011, the effects of posterior pericardiotomy were evaluated in 174 patients (87 the case and 87 the control groups) undergoing elective coronary artery bypass grafting (CABG). The case group underwent CABG with posterior pericardiotomy while the control group underwent CABG-only operation. The postoperative incidence of arrhythmia, especially atrial fibrillation, was assessed for a week using statistical methods. Results: The prevalence of postoperative atrial fibrillations were fewer in the group undergoing CABG with posterior pericardiotomy compared with the CABG-only group (P<0.004). Conclusion: Posterior pericardiotomy seems to reduce the incidence of atrial fibrillation following elective CABG; therefore, its application is suggested for elective CABGs. Keywords: Atrial pericardiotomy.

*

Corresponding author: Dept. of Cardiac Anesthesia, Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Modarres Hospital, Sa’adat Abad, Tehran, Iran. Tel: +98-21-22074100 email: alidabbagh@yahoo.com

1390 ‫ ﻓﺮوردﻳﻦ‬،1 ‫ ﺷﻤﺎره‬، 69 ‫ دوره‬،‫ داﻧﺸﮕﺎه ﻋﻠﻮم ﭘﺰﺷﻜﻲ ﺗﻬﺮان‬،‫ﻣﺠﻠﻪ داﻧﺸﻜﺪه ﭘﺰﺷﻜﻲ‬

fibrillation,

coronary

artery

bypass

grafting,

posterior


‫‪36-42 ،1390‬‬ ‫ﺷﻤﺎرهﺑﻪ‪،1‬‬ ‫دوره‬ ‫ﻋﻠﻮم ﭘﺰﺷ‬ ‫داﻧﺸﮕﺎه‬ ‫ﺑﺎزﺳﺎزيﻜﻲ‪،‬‬ ‫ﻣﺠﻠﻪ داﻧﺸﻜﺪه ﭘﺰﺷ‬ ‫ﻓﺮوردﻳﻦآزاد‬ ‫روش ﻓﻠﭗ‬ ‫ﺳﺮ‪69‬و ‪،‬ﮔﺮدن‬ ‫ﺗﻬﺮان‪،‬ﻫﺎي‬ ‫ﺟﺮاﺣﻲﻜﻲﺳﺮﻃﺎن‬ ‫ﺑﺎﻓﺘﻲ در‬ ‫ﻧﻘﺺ‬

‫ﻧﺘﺎﻳﺞ ﻋﻤﻞ ﺟﺮاﺣﻲ ﺑﺎزﺳﺎزي ﻧﻘﺺ ﺑﺎﻓﺘﻲ در ﺟﺮاﺣﻲ ﺳﺮﻃﺎنﻫﺎي ﺳﺮ و ﮔﺮدن ﺑﻪروش ﻓﻠﭗ آزاد‪:‬‬ ‫ﮔﺰارش ‪ 29‬ﻣﻮرد‬

‫ﭼﻜﻴﺪه‬

‫ﺣﻤﻴﺪرﺿﺎ ﻓﺘﺤﻲ‬

‫زﻣﻴﻨﻪ و ﻫﺪف‪ :‬ﺑﺎزﺳﺎزي از ﻃﺮﻳﻖ اﻧﺘﻘﺎل ﺑﺎﻓﺖ آزاد و آﻧﺎﺳﺘﻮﻣﻮز ﻣﻴﻜﺮو واﺳﻜﻮﻟﺮ ﻣﻲﺗﻮاﻧﺪ ﻳﻚ ﺗﺮﻣﻴﻢ ﻗﺎﺑﻞ اﻃﻤﻴﻨﺎن‬

‫ﻣﻬﺪي ﻓﺘﺤﻲ‬

‫ﺑﺮاي ﻧﻘﺎﻳﺺ ﺑﺎﻓﺘﻲ ﻓﺮاﻫﻢ آورد‪ .‬در اﻳﻦ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﺑﻪ ﺑﺮرﺳﻲ وﻳﮋﮔﻲﻫﺎي ﺑﺎﻟﻴﻨﻲ و ﻧﺘﺎﻳﺞ اﻋﻤﺎل ﺟﺮاﺣﻲ ﺑﺎزﺳﺎزي ﺿﺎﻳﻌﺎت‬

‫اﻳﺮج ﺣﺮﻳﺮﭼﻲ‬ ‫ﻛﻮروش ﺗﻮاﻧﮕﺮ‬

‫ﺗﺎرﻳﺦ درﻳﺎﻓﺖ ﻣﻘﺎﻟﻪ‪ 1389/05/03 :‬ﺗﺎرﻳﺦ ﭘﺬﻳﺮش‪1389/07/05 :‬‬

‫ﻧﺎﺷﻲ از ﺳﺮﻃﺎن ﺳﺮ و ﮔﺮدن ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از ﻓﻠﭗﻫﺎي آزاد ﻣﻲﭘﺮدازﻳﻢ‪ .‬روش ﺑﺮرﺳﻲ‪ :‬ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﺣﺎﺿﺮ ﻳﻚ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ‬

‫*‬

‫ﻣﺪاﺧﻠﻪاي از ﻧﻮع ‪ Quasi experimental‬اﺳﺖ‪ 29 .‬ﺑﻴﻤﺎر ﻣﺮاﺟﻌﻪﻛﻨﻨﺪه ﺑﻪ درﻣﺎﻧﮕﺎه ﻓﻮق ﺗﺨﺼﺼﻲ ﺟﺮاﺣﻲ ﭘﻼﺳﺘﻴﻚ و‬ ‫ﮔﺮوه ﺟﺮاﺣﻲ‪ ،‬داﻧﺸﻜﺪه ﭘﺰﺷﻜﻲ‪ ،‬داﻧﺸﮕﺎه ﻋﻠﻮم‬

‫اﻧﺴﺘﻴﺘﻮ ﻛﺎﻧﺴﺮ ﻣﺠﺘﻤﻊ ﺑﻴﻤﺎرﺳﺘﺎﻧﻲ اﻣﺎم ﺧﻤﻴﻨﻲ )ره( ﺗﻬﺮان ﺑﺎ ﺗﺸﺨﻴﺺ ﻧﻬﺎﻳﻲ ﺳﺮﻃﺎن ﻧﻮاﺣﻲ ﺳﺮ و ﺻﻮرت و ﺑﺮاي‬

‫ﭘﺰﺷﻜﻲ ﺗﻬﺮان‪ ،‬ﺗﻬﺮان‪ ،‬اﻳﺮان‬

‫اﻧﺠﺎم ﺟﺮاﺣﻲ ﺑﺮاي ﺑﺮداﺷﺖ ﺑﺎﻓﺖ ﺳﺮﻃﺎﻧﻲ ﺑﺴﺘﺮي ﺷﺪه و ﭘﺲ از ﻋﻤﻞ ﺟﺮاﺣﻲ ﺑﻴﻤﺎران ﺑﻪﻣﺪت ﺳﻪﻣﺎه ﺗﺤﺖ‬ ‫ﻧﻈﺎرت و ﭘﻲﮔﻴﺮي ﻣﺴﺘﻤﺮ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ و ﻧﺘﺎﻳﺞ ﺟﺮاﺣﻲ ارزﻳﺎﺑﻲ ﺷﺪ‪ .‬ﻳﺎﻓﺘﻪﻫﺎ‪ :‬ﻣﻴﺎﻧﮕﻴﻦ ﺳﻨﻲ ﺑﻴﻤﺎران ‪ 59/8±15/1‬ﺳﺎل‬ ‫ﺑﻮد‪ .‬در دو ﺑﻴﻤﺎر )‪ (%6/9‬ﺷﻜﺴﺖ ﻛﺎﻣﻞ ﻓﻠﭗ و در ﺳﻪ ﺑﻴﻤﺎر )‪ (%10/3‬ﻧﺎرﺳﺎﻳﻲ ﻧﺴﺒﻲ ﻓﻠﭗ ﮔﺰارش ﺷﺪ‪ .‬ﺗﻔﺎوﺗﻲ ﺑﻴﻦ‬ ‫ﮔﺮوهﻫﺎي ﺷﻜﺴﺖ ﻛﺎﻣﻞ و ﻧﺴﺒﻲ ﻓﻠﭗ ﺑﺎ ﺳﺎﻳﺮ ﺑﻴﻤﺎران از ﻟﺤﺎظ ﻣﻴﺎﻧﮕﻴﻦ ﺳﻨﻲ‪ ،‬ﻣﻴﺎﻧﮕﻴﻦ زﻣﺎن ﻋﻤﻞ و ﻣﻴﺎﻧﮕﻴﻦ زﻣﺎن‬ ‫اﻳﺴﻜﻤﻲ ﺣﻴﻦ ﻋﻤﻞ وﺟﻮد ﻧﺪاﺷﺖ‪ .‬ﻧﺘﻴﺠﻪﮔﻴﺮي‪ Prothrombin time (PT) :‬و‬

‫)‪International Normalized Ratio (INR‬‬

‫در ﺑﻴﻤﺎران ﺑﺎ ﺷﻜﺴﺖ ﻛﺎﻣﻞ ﻓﻠﭗ در ﻣﻘﺎﻳﺴﻪ ﺑﺎ ﺳﺎﻳﺮ ﺑﻴﻤﺎران ﻛﻪ ﻋﻤﻞ در آنﻫﺎ ﺑﺎ ﻣﻮﻓﻘﻴﺖ اﻧﺠﺎم ﺷﺪ داراي اﺧﺘﻼف‬ ‫آﺷﻜﺎر و ﻣﺸﺨﺼﻲ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﻣﻴﺰان ﺷﻜﺴﺖ ﻛﺎﻣﻞ و ﻧﺴﺒﻲ ﭘﺲ از ﻋﻤﻞ در اﻳﻦ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﻧﻴﺰ در ﺣﺪ ﭘﺎﻳﻴﻦﺗﺮ از ‪ %10‬ﺑﻮده‬ ‫*‬

‫اﺳﺖ‪ .‬اﻧﺘﻘﺎل آزاد ﺑﺎﻓﺘﻲ ﻳﻚ روش ﻣﻮﻓﻖ ﺑﺮاي ﺑﺎزﺳﺎزي ﺗﻚﻣﺮﺣﻠﻪاي در ﺗﻘﺮﻳﺒﺎً ﻫﻤﻪ ﻣﻮارد ﺿﺎﻳﻌﺎت ﻣﺎژور ﺳﺮ و ﮔﺮدن‬ ‫ﻧﻮﻳﺴﻨﺪه ﻣﺴﺌﻮل‪ :‬ﺑﺎﺑﻞ‪ ،‬ﺟﻨﺐ ﺑﻴﻤﺎرﺳﺘﺎن ﺷﻬﻴﺪ ﺑﻬﺸﺘﻲ‪،‬‬

‫ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن ﭘﺰﺷﻜﺎن رﺿﺎ‪ ،‬ﻛﺪ ﭘﺴﺘﻲ‪4716686733 :‬‬

‫ﺑﻪ ﺣﺴﺎب ﻣﻲآﻳﺪ و ﻧﻴﺰ ﻣﻲﺗﻮاﻧﺪ ﺳﻄﻮح ﺑﺎﻻﺗﺮي از ﺑﻬﺒﻮدي ﻋﻤﻠﻜﺮد را در ﻣﻘﺎﻳﺴﻪ ﺑﺎ دﻳﮕﺮ روشﻫﺎ ﻓﺮاﻫﻢ آورد‪.‬‬

‫ﺗﻠﻔﻦ‪0111 -2289186 :‬‬ ‫‪email: kourosh_tavangar@yahoo.com‬‬

‫ﻛﻠﻤﺎت ﻛﻠﻴﺪي‪ :‬ﺳﺮﻃﺎن‪ ،‬ﺳﺮ و ﮔﺮدن‪ ،‬ﻓﻠﭗ‪ ،‬ﻓﻠﭗ آزاد‪ ،‬ﺟﺮاﺣﻲ ﭘﻼﺳﺘﻴﻚ‪.‬‬

‫ﻣﻘﺪﻣﻪ‬

‫اﺳﺎﺳﻲ درﻣﺎن ﻣﺤﺴﻮب ﻣﻲﮔﺮدد‪ ،‬ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﺟﻨﺒﻪﻫﺎي زﻳﺒﺎﺷﻨﺎﺧﺘﻲ آن‬

‫در ﻃﻲ ﭼﻬﺎر دﻫﻪ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﭘﻴﺸﺮﻓﺖﻫﺎي ﺑﺴﻴﺎري در زﻣﻴﻨﻪ درﻣﺎن‬

‫ﺣﺎﻳﺰ اﻫﻤﻴﺖ اﺳﺖ‪ .‬ﺑﺎزﺳﺎزي از ﻃﺮﻳﻖ اﻧﺘﻘﺎل ﺑﺎﻓﺖ آزاد و ﺳﭙﺲ اﻧﺠﺎم‬

‫ﺿﺎﻳﻌﺎت ﺳﺮ و ﮔﺮدن )ﺑﻪﺧﺼﻮص ﺳﺮﻃﺎنﻫﺎ( ﺣﺎﺻﻞ ﺷﺪه اﺳﺖ‪.‬‬

‫آﻧﺎﺳﺘﻮﻣﻮز ﻣﻴﻜﺮو واﺳﻜﻮﻟﺮ ﻋﺮوﻗﻲ آن ﻣﻲﺗﻮاﻧﺪ ﻳﻚ ﺗﺮﻣﻴﻢ ﻗﺎﺑﻞ اﻃﻤﻴﻨﺎن‬ ‫‪2-6‬‬

‫ﺣﺘﻲ در ﻣﻮاردي ﻛﻪ ﺑﻴﻤﺎري‬

‫ﺗﻤﺎﻳﻞ ﺑﻪ ﺑﻬﺘﺮ ﺷﺪن ﻧﺘﺎﻳﺞ ﺑﺎﻟﻴﻨﻲ ﭘﺲ از اﻋﻤﺎل ﺟﺮاﺣﻲ ﺑﺎ ﺗﻤﺮﻛﺰ ﺑﺮ‬

‫ﺑﺮاي ﭼﻨﻴﻦ ﻧﻘﺎﻳﺺ ﺑﺎﻓﺘﻲ ﻓﺮاﻫﻢ آورد‪.‬‬

‫روي ﺣﻔﻆ ﺑﺎﻓﺖ و ﻋﻤﻠﻜﺮد آن ﺑﻪ اﻳﻦ ﭘﻴﺸﺮﻓﺖﻫﺎ اﻧﺠﺎﻣﻴﺪ و اﻳﻦ ﺧﻮد‬

‫در ﻣﺮاﺣﻞ ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻪ ﻗﺮار دارد و دورﻧﻤﺎي ﺑﻘﺎي ﺑﻴﻤﺎر ﺑﺴﻴﺎر ﻣﺤﺪود‬

‫ﻣﻨﺠﺮ ﺑﻪ ﺑﻬﺒﻮدي ﻫﺮ ﭼﻪ ﺳﺮﻳﻊﺗﺮ و اﺧﺘﻼﻻت ﻛﻤﺘﺮ در زﻣﻴﻨﻪ زﻳﺒﺎﻳﻲ‬

‫ﺑﻪﻧﻈﺮ ﻣﻲرﺳﺪ اﻳﻦ اﻣﻜﺎن وﺟﻮد دارد ﻛﻪ ﻳﻚ ﻛﻴﻔﻴﺖ زﻧﺪﮔﻲ ﻗﺎﺑﻞ ﻗﺒﻮل‬ ‫‪7‬‬

‫ﻫﻤﺮاه ﺑﺎ ﻧﺘﺎﻳﺞ درﻣﺎﻧﻲ ﺑﺮاﺑﺮ ﺑﺎ روشﻫﺎي ﻗﺒﻠﻲ ﺷﺪ‪ 1.‬درﻣﺎن ﺟﺮاﺣﻲ‬

‫را ﻓﺮاﻫﻢ ﺳﺎﺧﺖ‪ .‬در ﺳﺎلﻫﺎي ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻓﻠﭗ ﻋﻀﻼﻧﻲ‪ -‬ﺟﻠﺪي‬

‫ﺳﺮﻃﺎنﻫﺎي ﻧﺎﺣﻴﻪ ﺳﺮ و ﮔﺮدن ﻛﻪ ﻧﻴﺎزﻣﻨﺪ ﻳﻚ رزﻛﺴﻴﻮن رادﻳﻜﺎل‬

‫)‪ cutaneous‬ﭘﺎﻳﻪدار ﻫﻤﺎﻧﻨﺪ ﻓﻠﭗ ﭘﻜﺘﻮراﻟﻴﺲ ﻣﺎژور و ﻻﺗﻴﺴﻴﻤﻮس‬

‫ﺗﻮﻣﻮر ﺑﺎﺷﺪ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻪ اﺧﺘﻼﻻت ﺷﺪﻳﺪ در ﻋﻤﻠﻜﺮدﻫﺎي ﻣﻬﻤﻲ ﻧﻈﻴﺮ ﺑﻠﻊ‪،‬‬

‫دورﺳﻲ ﺑﺮاي ﺑﺎزﺳﺎزي ﺳﺮ و ﮔﺮدن ﻣﻮرد اﺳﺘﻔﺎده ﺑﻮدهاﻧﺪ وﻟﻲ اﻧﺤﻨﺎي‬

‫ﺗﻜﻠﻢ و ﺗﻨﻔﺲ ﻣﻨﺠﺮ ﻧﻤﻲﮔﺮدد ﺑﻠﻜﻪ ﺑﻪﻋﻠﺖ ﻣﺎﻫﻴﺖ ﺳﺮ و ﮔﺮدن ﻛﻪ‬

‫ﭼﺮﺧﺶ و ﺣﺠﻢ زﻳﺎد اﻳﻦ دو ﻓﻠﭗ ﻫﻤﻮاره ﺑﻪﻋﻨﻮان ﻓﺎﻛﺘﻮرﻫﺎي‬

‫ﻫﻤﻮاره در ﻣﻌﺮض دﻳﺪ ﻗﺮار دارد از ﻟﺤﺎظ زﻳﺒﺎﻳﻲﺷﻨﺎﺧﺘﻲ ﻧﻴﺰ دﭼﺎر‬

‫ﻣﺤﺪودﻛﻨﻨﺪه ﺧﻮدﻧﻤﺎﻳﻲ ﻣﻲﻛﺮده اﺳﺖ‪ 6.‬ﻓﻠﭗ ﻋﻀﻼﻧﻲ‪ -‬ﺟﻠﺪي ﭘﺎﻳﻪدار‬

‫آﺳﻴـﺐ ﻣﻲﮔﺮدد؛ در ﻧﺘﻴـﺠﻪ در ﻛﻨﺎر ﻛﻨﺘﺮل ﺑﻴـﻤﺎري ﺑﺪﺧﻴـﻢ ﻛـﻪ ﻫﺪف‬

‫ﭘﻜﺘﻮراﻟﻴﺲ ﻣﺎژور ﺑﻪﻋﻨﻮان زﻳﺮﺑﻨﺎي ﺑﺎزﺳﺎزي ﺑﺎ ﻓﻠﭗ ﭘﺎﻳﻪدار در ﻧﺎﺣﻴﻪ‬

‫ﻣﺠﻠﻪ داﻧﺸﻜﺪه ﭘﺰﺷﻜﻲ‪ ،‬داﻧﺸﮕﺎه ﻋﻠﻮم ﭘﺰﺷﻜﻲ ﺗﻬﺮان‪ ،‬دوره ‪ ، 69‬ﺷﻤﺎره ‪ ،1‬ﻓﺮوردﻳﻦ ‪1390‬‬

‫‪(Myo-‬‬


‫ﺣﻤﻴﺪرﺿﺎ ﻓﺘﺤﻲ و ﻫﻤﻜﺎران‬

‫‪37‬‬

‫ﺳﺮ و ﮔﺮدن در ﻧﻈﺮ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﻣﻲﺷﻮد‪ .‬ﺑﺎ اﻳﻦ ﺣﺎل اﻳﻦ روش ﺑﺎ ﻣﻴﺰان‬

‫‪ 1387‬ﺗﺎ ﺑﻬﻤﻦ ﻣﺎه ‪ 29 ،1388‬ﺑﻴﻤﺎر ﻣﻲﺑﺎﺷﺪ‪ .‬اﻋﻤﺎل ﺟﺮاﺣﻲ ﺑﻪﺻﻮرت‬

‫ﻧﺴﺒﺘﺎً ﺑﺎﻻﻳﻲ از ﻋﻮارض ﻫﻤﺮاﻫﻲ دارد‪ .‬در ﻳﻜﻲ از ﻣﻄﺎﻟﻌﺎت اﺧﻴﺮ در‬

‫ﻳﻚ ﻛﺎر ﺗﻴﻤﻲ ﻣﺘﺸﻜﻞ از ﺟﺮاح ﭘﻼﺳﺘﻴﻚ و ﺟﺮاح ﺑﻴﻤﺎريﻫﺎي ﺳﺮﻃﺎن‬

‫اﻳﻦ زﻣﻴﻨﻪ ‪ %36/1‬ﻋﺎرﺿﻪ دﻳﺪه ﺷﺪ ﻛﻪ در ‪ %2/4‬از ﺑﻴﻤﺎران ﺑﺎ ﻧﻜﺮوز‬

‫و ﺑﻪﺻﻮرت ﻫﻢزﻣﺎن اﻧﺠﺎم ﺷﺪه و ﺷﺎﻣﻞ ﺑﺮداﺷﺖ ﻓﻠﭗ آزاد از ﻧﻮاﺣﻲ‬

‫ﻛﺎﻣﻞ ﻓﻠﭗ ﻫﻤﺮاه ﺑﻮده اﺳﺖ‪ 7.‬اﮔﺮﭼﻪ زﻣﺎن ﻋﻤﻞ در اﻳﻦ روش‬

‫ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺑﺪن ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ وﺳﻌﺖ ﻧﻘﺺ ﺣﺎﺻﻞ از ﺑﺮداﺷﺖ ﺑﺎﻓﺖ‬

‫ﺑﺎزﺳﺎزي در ﻣﻘﺎﻳﺴﻪ ﺑﺎ ﺑﺎزﺳﺎزي ﺑﺎ ﻓﻠﭗ آزاد )‪ (Free flap‬ﻛﻮﺗﺎهﺗﺮ ﺑﻮده‬

‫ﺳﺮﻃﺎﻧﻲ در ﺳﺮ ﻳﺎ ﮔﺮدن ﺑﻴﻤﺎر ﻣﻲﺑﺎﺷﺪ‪ .‬ﭘﺲ از ﻋﻤﻞ ﺟﺮاﺣﻲ ﺑﻴﻤﺎران‬

‫ﻋﻮارض ﻧﺴﺒﺘﺎً زﻳﺎد و ﻧﺘﺎﻳﺞ ﻋﻤﻠﻜﺮدي و زﻳﺒﺎﻳﻲ ﺿﻌﻴﻒﺗﺮ آن از ﻣﻮارد‬

‫ﺑﻪﻣﺪت ﺳﻪ ﻣﺎه ﺗﺤﺖ ﻧﻈﺎرت و ﭘﻲﮔﻴﺮي ﻣﺴﺘﻤﺮ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ و ﻧﺘﺎﻳﺞ‬

‫اﻧﺪﻳﻜﺎﺳﻴﻮن آن ﻣﻲﻛﺎﻫﺪ‪ 8.‬ﺑﻪﻋﻠﺖ اﻓﺰاﻳﺶ آﮔﺎﻫﻲ از آﻧﺎﺗﻮﻣﻲ ﺟﺎﻳﮕﺎه‬

‫ﻋﻤﻞ ﺟﺮاﺣﻲ ارزﻳﺎﺑﻲ ﺷﺪ‪ .‬ﻣﻮﻓﻘﻴﺖ ﺟﺮاﺣﻲ در ﺻﻮرﺗﻲ ﺣﺎﺻﻞ‬

‫دﻫﻨﺪه )‪ (Donnor site anatomy‬و ﭘﻴﺸﺮﻓﺖﻫﺎﻳﻲ در ﺟﺮاﺣﻲ ﻣﻴﻜﺮو‬

‫ﻣﻲﮔﺮدﻳﺪ ﻛﻪ ﻓﻠﭗ ﺑﻪواﺳﻄﻪ ﺟﺮﻳﺎن ﺧﻮن ﻣﻨﺎﺳﺐ در ﺷﺮاﻳﻴﻦ و ورﻳﺪﻫﺎ‬

‫اﻳﻦ روش ﺑﻪ ﻗﺎﺑﻞ اﺗﻜﺎﺗﺮﻳﻦ و ﻣﻮﺛﺮﺗﺮﻳﻦ روش ﺟﻬﺖ‬

‫ﻛﻪ از ﻃﺮﻳﻖ آﻧﺎﺳﺘﻮﻣﻮزﻫﺎ ﺑﺮﻗﺮار ﺷﺪهاﻧﺪ زﻧﺪه ﻣﻲﻣﺎﻧﺪ‪ .‬اﻃﻼﻋﺎت ﻣﻮرد‬

‫ﺑﺎزآراﻳﻲ ﺑﺎﻓﺘﻲ در ﻧﻮاﺣﻲ از ﺳﺮ و ﺻﻮرت ﻛﻪ ﺑﻪﻋﻠﺖ ﺑﻴﻤﺎريﻫﺎﻳﻲ‬

‫ﻧﻴﺎز ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ‪ ،‬ﻗﺒﻞ و ﺑﻌﺪ از اﻧﺠﺎم ﻋﻤﻞ ﺟﺮاﺣﻲ ﺑﺎ ﭘﺮﺳﺶ از ﺑﻴﻤﺎران‪،‬‬

‫ﻧﻈﻴﺮ ﺳﺮﻃﺎن و ﻳﺎ ﺗﺮوﻣﺎ ﻣﻮرد رزﻛﺴﻴﻮن ﺑﺎﻓﺘﻲ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻪاﻧﺪ ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺷﺪه‬

‫ﻣﺮاﺟﻌﻪ ﺑﻪ ﺳﻮاﺑﻖ درج ﺷﺪه در ﭘﺮوﻧﺪه ﺑﻴﻤﺎران و ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ ﻧﻈﺮات و‬

‫ﻳﻚ ﺑﺎزﺳﺎزي اﻳﺪهآل ﻧﻴﺎزﻣﻨﺪ ﻳﻚ ﺑﺎﻻﻧﺲ دﻗﻴﻖ و ﻇﺮﻳﻒ‬

‫ﮔﺰارشﻫﺎي ﭘﺰﺷﻚ و ﺟﺮاح ﻣﻌﺎﻟﺞ در ﻳﻚ ﻓﺮم اﻃﻼﻋﺎﺗﻲ ﺧﻮدﺳﺎﺧﺘﻪ‬

‫ﻣﻴﺎن زﻳﺒﺎﻳﻲ‪ ،‬ﻋﻤﻠﻜﺮد و ﭘﻮﺷﺶ ﺳﺎﺧﺘﻤﺎنﻫﺎي ﺣﻴﺎﺗﻲ اﺳﺖ‪ .‬ﻇﻬﻮر‬

‫ﺟﻤﻊآوري ﺷﺪ‪ .‬اﻳﻦ ﻣﻮارد ﺷﺎﻣﻞ‪ :‬ﺳﻦ ﺑﻴﻤﺎر‪ ،‬ﺟﻨﺲ ﺑﻴﻤﺎر‪ ،‬ﻣﺤﻞ‬

‫ﻓﻠﭗﻫﺎي ﭘﺎﻳﻪدار ﭘﺎﺳﺨﻲ ﺑﻮد ﺑﻪ ﺑﺴﻴﺎري از اﻳﻦ ﻣﻮارد وﻟﻲ از ﻟﺤﺎظ‬

‫آﻧﺎﺗﻮﻣﻴﻚ ﺑﻴﻤﺎري ﻳﺎ ﻧﻘﺺ ﺑﺎﻓﺘﻲ‪ ،‬ﻋﻠﺖ اﻧﺠﺎم ﻋﻤﻞ ﺑﺎزﺳﺎزي )اوﻟﻴﻪ ﻳﺎ‬

‫اﻳﺠﺎد ﺗﻌﺎدل ﻫﺎرﻣﻮﻧﻴﻚ ﺑﻴﻦ ﻋﻮاﻣﻞ ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺑﺎزﺳﺎزيﻛﻨﻨﺪه ﺑﺎ ﺷﻜﺴﺖ‬

‫ﺑﺮاي رﻓﻊ ﻋﻮارض ﻋﻤﻞ اوﻟﻴﻪ(‪ ،‬زﻣﺎن ﻛﻞ ﻋﻤﻞ ﺟﺮاﺣﻲ‪ ،‬زﻣﺎن ﺑﺴﺘﺮي‪،‬‬

‫ﻣﻮاﺟﻪ ﺷﺪ‪ .‬اﺳﺘﻔﺎده از ﻓﻠﭗ آزاد ﻣﻴﻜﺮو واﺳﻜﻮﻟﺮ اﻧﻘﻼﺑﻲ در ﺑﺎزﺳﺎزي‬

‫ﺳﺎﺑﻘﻪ ﻣﺼﺮف ﺳﻴﮕﺎر‪ ،‬ﺳﺎﺑﻘﻪ دﻳﺎﺑﺖ ﺷﻴﺮﻳﻦ‪ ،‬ﭼﺎﻗﻲ‪ ،‬ﺳﺎﺑﻘﻪ رادﻳﻮﺗﺮاﭘﻲ‪،‬‬

‫ﺳﺮ و ﮔﺮدن ﺑﻪ ﭘﺎ ﻛﺮده اﺳﺖ‪ .‬اﮔﺮﭼﻪ ﺗﻼشﻫﺎي اوﻟﻴﻪ ﺑﺎ ﺗﺮس از‬

‫ﻧﺘﺎﻳﺞ ﻋﻤﻠﻜﺮدي ﭘﺲ از ﻋﻤﻞ و ﻋﻮارض ﭘﺲ از ﻋﻤﻞ ﺟﺮاﺣﻲ‬

‫ﺷﻜﺴﺖ ﻫﻤﺮاه ﺑﻮد‪ ،‬اﻓﺰاﻳﺶ ﺗﺠﺮﺑﻴﺎت و ﺑﻪﻫﻤﺮاه آن ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ در‬

‫)ﮔﺴﻴﺨﺘﮕﻲ زﺧﻢ‪ ،‬ﻋﻔﻮﻧﺖ‪ ،‬ﻫﻤﺎﺗﻮم‪ ،‬ﺳﺮوﻣﺎ‪ ،‬ﻧﺎرﺳﺎﻳﻲ ﻧﺴﺒﻲ ﻓﻠﭗ‪،‬‬

‫ﺗﻜﻨﻮﻟﻮژي ﻣﻨﺠﺮ ﺑﻪ ﺑﻘﺎي ﻓﻠﭗﻫﺎ ﺑﻪﻣﻴﺰان ﺑﻴﺶ از ‪ 95‬درﺻﺪ در اﻛﺜﺮ‬

‫ﺷﻜﺴﺖ ﻛﺎﻣﻞ ﻓﻠﭗ‪ ،‬ﻓﻴﺴﺘﻮل‪ ،‬ﻣﺸﻜﻼت اﻟﺘﻴﺎﻣﻲ ﺟﺎﻳﮕﺎه دﻫﻨﺪه ﻓﻠﭗ‪،‬‬

‫اﺳﺘﻔﺎده از ﻓﻠﭗﻫﺎي آزاد راه را ﺑﺮاي‬

‫ﺗﺮوﻣﺒﻮز ورﻳﺪي ﻳﺎ ﺷﺮﻳﺎﻧﻲ و ﺧﻮنرﻳﺰي( ﺑﻮده اﺳﺖ‪ .‬دادهﻫﺎ ﭘﺲ از‬

‫‪10‬و‪9‬‬

‫واﺳﻜﻮﻟﺮ‬

‫‪12‬و‪11‬‬

‫اﺳﺖ‪.‬‬

‫‪13‬‬

‫ﻣﺮاﻛﺰ ﺑﺰرگ ﺷﺪه اﺳﺖ‪.‬‬

‫‪SPSS‬‬

‫وﻳﺮاﺳﺖ‬

‫رزﻛﺴﻴﻮنﻫﺎي ﺑﺎ اﻧﻌﻄﺎفﭘﺬﻳﺮي ﺑﻴﺸﺘﺮ در ﺑﻴﻤﺎران ﺑﺎ رﻳﺴﻚ ﺑﺎﻻﺗﺮ و در‬

‫ﺟﻤﻊآوري وارد راﻳﺎﻧﻪ ﺷﺪه و ﺗﻮﺳﻂ ﻧﺮماﻓﺰار ��ﻣﺎري‬

‫ﻧﺘﻴﺠﻪ ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ در ﺧﺼﻮص دﺳﺘﻪاي از ﻋﻮارض ﻫﻤﺮاه ﺑﺎز ﻛﺮده‬

‫‪ 17‬دﺳﺘﻪﺑﻨﺪي و ﺗﻨﻈﻴﻢ ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ﺑﺮاي آﻧﺎﻟﻴﺰ دادهﻫﺎ از ﺷﺎﺧﺺﻫﺎي آﻣﺎر‬

‫‪15‬و‪14‬‬

‫اﺳﺖ‪.‬‬

‫ﻫﺪف اﻳﻦ ﻃﺮح‪ ،‬ﺑﺮرﺳﻲ وﻳﮋﮔﻲﻫﺎي ﺑﺎﻟﻴﻨﻲ و ﻧﺘﺎﻳﺞ اﻋﻤﺎل‬

‫‪2‬‬

‫ﺗﻮﺻﻴﻔﻲ )ﻣﻴﺎﻧﮕﻴﻦ و اﻧﺤﺮافﻣﻌﻴﺎر( و آزﻣﻮن آﻣﺎري ‪ ‬اﺳﺘﻔﺎده ﺷﺪ‪.‬‬

‫ﺟﺮاﺣﻲ ﺑﺎزﺳﺎزي ﺿﺎﻳﻌﺎت ﻧﺎﺷﻲ از ﺳﺮﻃﺎن ﺳﺮ و ﮔﺮدن ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از‬ ‫ﻓﻠﭗﻫﺎي آزاد در ﻣﺠﺘﻤﻊ ﺑﻴﻤﺎرﺳﺘﺎﻧﻲ اﻣﺎم ﺧﻤﻴﻨﻲ ﺗﻬﺮان اﺳﺖ‪.‬‬

‫ﻳﺎﻓﺘﻪﻫﺎ‬ ‫‪ 29‬ﺑﻴﻤﺎر در اﻳﻦ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﺣﻀﻮر داﺷﺘﻨﺪ‪ .‬ﻣﻴﺎﻧﮕﻴﻦ ﺳﻨﻲ اﻳﻦ ﺑﻴﻤﺎران‬

‫روش ﺑﺮرﺳﻲ‬

‫‪ 59/8±15/1‬ﺳﺎل ﺑﻮد ﺿﻤﻦ اﻳﻦﻛﻪ ﺳﻦ ﺑﻴﻤﺎران در ﻣﺤﺪوده ‪ 15‬ﺗﺎ ‪82‬‬ ‫‪Quasi experimental‬‬

‫ﺳﺎل ﻗﺮار داﺷﺖ‪ 22 .‬ﺑﻴﻤﺎر )‪ (%75/9‬ﻣﺬﻛﺮ و ﻫﻔﺖ ﺑﻴﻤﺎر )‪(%24/1‬‬

‫اﺳﺖ‪ .‬ﺟﻤﻌﻴﺖ ﻣﻮرد ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ‪ 29‬ﺑﻴﻤﺎر ﻣﺮاﺟﻌﻪﻛﻨﻨﺪه ﺑﻪ درﻣﺎﻧﮕﺎه ﻓﻮق‬

‫ﻣﻮﻧﺚ ﺑﻮدﻧﺪ‪ 27 .‬ﺑﻴﻤﺎر )‪ (%92/1‬اﻳﺮاﻧﻲ و دو ﺑﻴﻤﺎر )‪ (%6/9‬اﻓﻐﺎن‬

‫ﺗﺨﺼﺼﻲ ﺟﺮاﺣﻲ ﭘﻼﺳﺘﻴﻚ و اﻧﺴﺘﻴﺘﻮ ﻛﺎﻧﺴﺮ ﻣﺠﺘﻤﻊ ﺑﻴﻤﺎرﺳﺘﺎﻧﻲ اﻣﺎم‬

‫ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﺗﻨﻬﺎ ﭘﻨﺞ ﺑﻴﻤﺎر )‪ (%17/2‬ﺳﺎﺑﻘﻪ ﻣﺼﺮف دﺧﺎﻧﻴﺎت داﺷﺘﻨﺪ و ‪24‬‬

‫ﺧﻤﻴﻨﻲ )ره( ﺗﻬﺮان ﻣﻲﺑﺎﺷﻨﺪ ﻛﻪ ﺑﺎ ﺗﺸﺨﻴﺺ ﻧﻬﺎﻳﻲ ﺳﺮﻃﺎن ﻧﻮاﺣﻲ ﺳﺮ و‬

‫ﺑﻴﻤﺎر ﺑﺎﻗﻲﻣﺎﻧﺪه )‪ (%82/8‬ﺳﻴﮕﺎري ﻧﺒﻮدﻧﺪ‪ .‬در ﻣﺠﻤﻮع در ‪ 12‬ﺑﻴﻤﺎر‬

‫ﺻﻮرت ﻧﻴﺎزﻣﻨﺪ ﻋﻤﻞ ﺟﺮاﺣﻲ ﺑﺮاي ﺑﺮداﺷﺖ ﺑﺎﻓﺖ ﺳﺮﻃﺎﻧﻲ ﻣﻲﺑﺎﺷﻨﺪ و‬

‫)‪ (%41/4‬ﺑﻴﻤﺎري ﻫﻤﺮاه ﻋﻼوه ﺑﺮ ﻛﺎﻧﺴﺮ ﺳﺮ و ﮔﺮدن وﺟﻮد داﺷﺘﻪ‬

‫در ﺑﺨﺶ ﺟﺮاﺣﻲ ﭘﻼﺳﺘﻴﻚ و اﻧﺴﺘﻴﺘﻮ ﻛﺎﻧﺴﺮ ﺑﻴﻤﺎرﺳﺘﺎن ﺑﺴﺘﺮي ﺧﻮاﻫﻨﺪ‬

‫اﺳﺖ‪ .‬ﭼﻬﺎر ﻧﻔﺮ )‪ (%13/7‬ﺑﻪ دﻳﺎﺑﺖ ﻣﺒﺘﻼ ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬دو ﻧﻔﺮ ﻣﺒﺘﻼ ﺑﻪ ﻓﺸﺎر‬

‫ﺷﺪ‪ .‬ﺗﻌﺪاد ﻧﻤﻮﻧﻪﻫﺎ ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﻣﺤﺪوده زﻣﺎﻧﻲ اﺷﺎره ﺷﺪه از ﺑﻬﻤﻦ ﻣﺎه‬

‫ﺧﻮن ﺑﺎﻻ ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬ﺳﻪ ﻧﻔﺮ )‪ (%10/3‬از ﺑﻴـﻤﺎريﻫﺎي درﻳـﭽﻪاي ﻗﻠﺐ رﻧﺞ‬

‫ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﺣﺎﺿﺮ ﻳﻚ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﻣﺪاﺧﻠﻪاي از ﻧﻮع‬

‫ﻣﺠﻠﻪ داﻧﺸﻜﺪه ﭘﺰﺷﻜﻲ‪ ،‬داﻧﺸﮕﺎه ﻋﻠﻮم ﭘﺰﺷﻜﻲ ﺗﻬﺮان‪ ،‬دوره ‪ ، 69‬ﺷﻤﺎره ‪ ،1‬ﻓﺮوردﻳﻦ ‪1390‬‬


‫‪38‬‬

‫ﺑﺎزﺳﺎزي ﻧﻘﺺ ﺑﺎﻓﺘﻲ در ﺟﺮاﺣﻲ ﺳﺮﻃﺎنﻫﺎي ﺳﺮ و ﮔﺮدن ﺑﻪروش ﻓﻠﭗ آزاد‬

‫ﺟﺪول‪ :1-‬ﻓﺮاواﻧﻲ اﻧﻮاع ﻓﻠﭗﻫﺎي ﻣﻮرد اﺳﺘﻔﺎده در ﺑﺎزﺳﺎزي ﺿﺎﻳﻌﺎت ﺳﺮ و ﺻﻮرت‬ ‫ﻧﻮع ﻓﻠﭗ‬ ‫ﻓﺮاواﻧﻲ‬

‫ﻻﺗﻴﺴﻴﻤﻮس دورﺳﻲ‬

‫ﻻﺗﻴﺴﻴﻤﻮس دورﺳﻲ‬

‫)ﻋﻀﻼﻧﻲ(‬

‫)ﻋﻀﻼﻧﻲ‪ -‬ﺟﻠﺪي(‬

‫)‪10(%34/4‬‬

‫)‪10(%34/4‬‬

‫رﻛﺘﻮس اﺑﺪوﻣﻴﻨﻴﺲ‬

‫ﻗﺪاﻣﻲ‪ -‬ﺟﺎﻧﺒﻲ ران‬ ‫)‪1(%3/4‬‬

‫ﺟﺪول‪ :2-‬ﻓﺮاواﻧﻲ اﺳﺘﻔﺎده از درﻣﺎنﻫﺎيﻛﻤﻜﻲ )‪ (Neo Adjuvant‬ﻗﺒﻞ از ﺟﺮاﺣﻲ‬

‫اﺳﺘﺨﻮاﻧﻲ‪ -‬ﺟﻠﺪي ﻓﻴﺒﻮﻻ‬

‫)‪1(%3/4‬‬

‫)‪3(%10/3‬‬

‫رادﻳﺎل‬ ‫)‪4(%13/7‬‬

‫ﺟﺪول‪ :3-‬ﻓﺮاواﻧﻲ ﻋﻮارض ﭘﺲ از ﺟﺮاﺣﻲ‬

‫درﻣﺎن ﻛﻤﻜﻲ‬

‫ﻓﺮاواﻧﻲ‬

‫درﺻﺪ‬

‫ﻋﺎرﺿﻪ‬

‫ﻓﺮاواﻧﻲ‬

‫درﺻﺪ‬

‫ﺷﻴﻤﻲ درﻣﺎﻧﻲ‬

‫‪1‬‬

‫‪3/4‬‬

‫ﻫﻤﺎﺗﻮم‬

‫‪2‬‬

‫‪6/9‬‬

‫ﭘﺮﺗﻮدرﻣﺎﻧﻲ‬

‫‪7‬‬

‫‪24/1‬‬

‫ﻋﻔﻮﻧﺖ‬

‫‪1‬‬

‫‪3/4‬‬

‫ﺷﻴﻤﻲ درﻣﺎﻧﻲ و ﭘﺮﺗﻮدرﻣﺎﻧﻲ‬

‫‪4‬‬

‫‪13/8‬‬

‫ﻛﻨﺪي اﻟﺘﻴﺎم زﺧﻢ‬

‫‪1‬‬

‫‪3/4‬‬

‫ﻋﺪم ﻛﺎرﺑﺮد درﻣﺎن ﻛﻤﻜﻲ‬

‫‪17‬‬

‫‪58/6‬‬

‫ﻣﺮگ‬

‫‪1‬‬

‫‪3/4‬‬

‫دﻳﮕﺮ ﻋﻮارض‬

‫‪5‬‬

‫‪17/2‬‬

‫ﻋﺪم ﺑﺮوز ﻋﻮارض‬

‫‪19‬‬

‫‪65/5‬‬

‫ﻣﻲﺑﺮدﻧﺪ )ﺷﺎﻣﻞ ﮔﺸﺎدي درﻳﭽﻪ آﺋﻮرت‬

‫‪AI‬‬

‫و ﮔﺸﺎدي درﻳﭽﻪ ﺳﻪﻟﺘﻲ‬

‫‪ (TR‬و ﺳﻪ ﻧﻔﺮ )‪ (%10/3‬از دﻳﮕﺮ ﺑﻴﻤﺎريﻫﺎ ﺷﻜﺎﻳﺖ داﺷﺘﻨﺪ )ﺷﺎﻣﻞ‬ ‫ﺳﻮءﺗﻐﺬﻳﻪ و ‪ .(COPD‬در ‪ 12‬ﺑﻴﻤﺎر )‪ (%41/4‬ﺳﺎﺑﻘﻪ ﻋﻤﻞ ﺟﺮاﺣﻲ ﻗﺒﻠﻲ‬

‫ﺑﻴﻤﺎر )‪ (%3/4‬ﮔﺰارش ﺷﺪ‪ .‬ﻋﻮارﺿﻲ ﻧﻈﻴﺮ ﺳﺮوﻣﺎ‪ ،‬ﺳﻨﺪرم ﻛﻤﭙﺎرﺗﻤﺎن و‬

‫در ﭘﺮوﻧﺪه وﺟﻮد داﺷﺘﻪ اﺳﺖ‪ .‬در ‪ 27‬ﻣﻮرد از ﺑﻴﻤﺎران )‪ (%93/1‬ﻣﺼﺮف‬

‫آﻣﺒﻮﻟﻲ رﻳﻮي در ﺑﻴﻤﺎران ﻣﺎ ﮔﺰارش ﻧﺸﺪ‪ .‬در ﭘﻨﺞ ﻧﻔﺮ از ﺑﻴﻤﺎران‬

‫ﺿﺪ اﻧﻌﻘﺎد در ﺣﻴﻦ ﻋﻤﻞ ﺟﺮاﺣﻲ ﮔﺰارش ﺷﺪ‪ ،‬در ﺣﺎﻟﻲﻛﻪ ﻣﺼﺮف‬

‫)‪ (%17/2‬ﺳﺎﻳﺮ ﻋﻮارﺿﻲ ﻛﻪ در ﭘﺮﺳﺸﻨﺎﻣﻪ ذﻛﺮ ﻧﺸﺪه ﺑﻮد ﺑﺮوز ﻛﺮد‬

‫ﺿﺪ اﻧﻌﻘﺎد ﭘﺲ از ﻋﻤﻞ در ‪ 21‬ﺑﻴﻤﺎر )‪ (%72/4‬وﺟﻮد داﺷﺘﻪ اﺳﺖ‪ .‬در‬

‫)ﺟﺪول ‪ .(3‬ﻣﻴﺎﻧﮕﻴﻦ ﺳﻨﻲ ﺑﻴﻤﺎراﻧﻲ ﻛﻪ ﻧﺎرﺳﺎﻳﻲ ﻧﺴﺒﻲ ﻓﻠﭗ‬

‫‪(Partial‬‬

‫ﺣﻴﻦ ﻋﻤﻞ ﺟﺮاﺣﻲ در ‪ 27‬ﺑﻴﻤﺎر از ﻟﻴﺪوﻛﺎﻳﻴﻦ اﺳﺘﻔﺎده ﺷﺪ‪ .‬ﺑﺮاي ﺗﻤﺎم‬

‫)‪ flap loss‬در آنﻫﺎ ﭘﺪﻳﺪار ﺷﺪ ‪ 49/6±20/4‬ﺳﺎل و ﻣﻴﺎﻧﮕﻴﻦ ﺳﻨﻲ ﺳﺎﻳﺮ‬

‫ﺑﻴﻤﺎران ﻧﻴﺰ ﺳﺎﻟﻴﻦ ﻫﭙﺎرﻳﻨﻪ در ﻃﻮل ﺟﺮاﺣﻲ ﺗﺠﻮﻳﺰ ﺷﺪ‪ .‬در ﻣﺠﻤﻮع ‪31‬‬

‫ﺑﻴﻤﺎران )‪ 61/1±14/4‬ﺳﺎل( ﺑﻮد )‪ .(P=0/22‬ﻣﻴﺎﻧﮕﻴﻦ ﺳﻨﻲ ﺑﻴﻤﺎراﻧﻲ ﻛﻪ‬

‫ﻋﻤﻞ ﺟﺮاﺣﻲ ﺑﺎ ﻓﻠﭗ آزاد اﻧﺠﺎم ﺷﺪ ﻛﻪ در دو ﺑﻴﻤﺎر ﺑﻪﻃﻮر ﻫﻢزﻣﺎن از‬

‫دﭼﺎر ﻋﺎرﺿﻪ ﻫﻤﺎﺗﻮم ﺷﺪﻧﺪ ‪ 67/5±9/1‬ﺳﺎل ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻴﻤﺎران ﻣﺒﺘﻼ ﺑﻪ‬

‫دو ﻓﻠﭗ اﺳﺘﻔﺎده ﺷﺪ )ﺟﺪول ‪ .(1‬در ﻫﻴﭻ ﺑﻴﻤﺎري ﺣﻮادث ﺗﺮوﻣﺒﻮﺗﻴﻚ‬

‫ﻋﻔﻮﻧﺖ و ﻛﻨﺪي اﻟﺘﻴﺎم زﺧﻢ داراي ﺳﻨﻴﻦ ‪ 52‬و ‪ 68‬ﺳﺎل ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﻣﻘﺎﻳﺴﻪ‬

‫ﻣﺸﺎﻫﺪه ﻧﺸﺪ‪ .‬در دو ﺑﻴﻤﺎر )‪ (%6/9‬ﺷﻜﺴﺖ ﻛﺎﻣﻞ ﻓﻠﭗ و در ﺳﻪ ﺑﻴﻤﺎر‬

‫اﻳﻦ ﻣﻮارد ﺗﻔﺎوت آﻣﺎري ﻣﻌﻨﻲداري را ﻧﺸﺎن ﻧﺪاد )‪ .(P=0/88‬ﻣﻴﺎﻧﮕﻴﻦ‬

‫)‪ (%10/3‬ﻧﺎرﺳﺎﻳﻲ ﻧﺴﺒﻲ ﻓﻠﭗ )ﻧﻜﺮوز ﺑﺨﺸﻲ از ﻓﻠﭗ( ﮔﺰارش ﺷﺪ‪.‬‬

‫زﻣﺎن ﺑﻴﻬﻮﺷﻲ در ﺑﻴﻤﺎراﻧﻲ ﻛﻪ ﺷﻜﺴﺖ ﻛﺎﻣﻞ ﻓﻠﭗ در آنﻫﺎ ﺑﺮوز ﻛﺮد‬

‫ﻣﺘﻮﺳﻂ زﻣﺎن اﻳﺴﻜﻤﻲ ﺣﻴﻦ ﻋﻤﻞ ﺟﺮاﺣﻲ در ﺑﻴﻤﺎران ‪105/6±35/8‬‬

‫‪ 495±63/6‬دﻗﻴﻘﻪ و در ﺳﺎﻳﺮ ﺑﻴﻤﺎران ‪ 552±83/6‬دﻗﻴﻘﻪ ﺑﻮده اﺳﺖ‬

‫دﻗﻴﻘﻪ )‪ 1/76±0/59‬ﺳﺎﻋﺖ( و ﻣﺘﻮﺳﻂ زﻣﺎن ﺑﻴﻬﻮﺷﻲ در ﺑﻴﻤﺎران‬

‫)‪ .(P=0/25‬ﻣﻴﺎﻧﮕﻴﻦ زﻣﺎن ﺑﻴﻬﻮﺷﻲ در ﺑﻴﻤﺎراﻧﻲ ﻛﻪ دﭼﺎر ﻧﺎرﺳﺎﻳﻲ ﻧﺴﺒﻲ‬

‫‪ 547/7±82/7‬دﻗﻴﻘﻪ )‪ 9/12±1/37‬ﺳﺎﻋﺖ( ﺑﻮده اﺳﺖ‪ .‬ﺟﺪول ‪2‬‬

‫ﻓﻠﭗ ﺷﺪﻧﺪ ‪ 570±108/1‬دﻗﻴﻘﻪ و در ﺳﺎﻳﺮ ﺑﻴﻤﺎران ‪ 545±81/5‬دﻗﻴﻘﻪ‬

‫ﻓﺮاواﻧﻲ اﺳﺘﻔﺎده از درﻣﺎنﻫﺎي ﻛﻤﻜﻲ را ﻗﺒﻞ از ﻋﻤﻞ ﺟﺮاﺣﻲ در‬

‫ﺑﻮده اﺳﺖ )‪ .(P=0/63‬ﻣﻴﺎﻧﮕﻴﻦ زﻣﺎن اﻳﺴﻜﻤﻲ ﺣﻴﻦ ﻋﻤﻞ در ﺑﻴﻤﺎراﻧﻲ‬

‫ﺑﻴﻤﺎران ﻧﺸﺎن ﻣﻲدﻫﺪ‪ .‬ﻣﻴﺎﻧﮕﻴﻦ ‪ PT‬ﻗﺒﻞ از ﻋﻤﻞ ﺟﺮاﺣﻲ ‪ 13/8±2‬ﺛﺎﻧﻴﻪ‪،‬‬

‫ﻛﻪ داراي ﺷﻜﺴﺖ ﻛﺎﻣﻞ ﻓﻠﭗ ﺷﺪﻧﺪ ‪ 120±84/8‬دﻗﻴﻘﻪ و در ﺳﺎﻳﺮ‬

‫‪ACT‬‬

‫ﺑﻴﻤﺎران ‪ 104/3±32/3‬دﻗﻴﻘﻪ ﺑﻮد )‪ .(P=0/56‬ﻣﻴﺎﻧﮕﻴﻦ زﻣﺎن اﻳﺴﻜﻤﻲ در‬

‫‪ 80/2±20/1‬ﺑﻮده اﺳﺖ‪ .‬ﻣﻴﺎﻧﮕﻴﻦ ﺳﻨﻲ ﺑﻴﻤﺎراﻧﻲ ﻛﻪ در آنﻫﺎ ﺷﻜﺴﺖ‬

‫ﺑﻴﻤﺎران ﺑﺎ ﻧﺎرﺳﺎﻳﻲ ﻧﺴﺒﻲ ﻓﻠﭗ ‪ 116/6±60/2‬دﻗﻴﻘﻪ و در ﺳﺎﻳﺮ ﺑﻴﻤﺎران‬

‫ﻛﺎﻣﻞ ﻓﻠﭗ ﮔﺰارش ﺷﺪ ‪ 65/5±10/6‬ﺳﺎل و در دﻳﮕﺮ ﺑﻴﻤﺎران‬

‫‪ 104±33‬دﻗﻴﻘﻪ ﺑﻮد )‪ .(P=0/58‬از ﻣﻴﺎن دو ﺑﻴﻤﺎري ﻛﻪ داراي ﺷﻜﺴﺖ‬

‫ﻣﻴﺎﻧﮕﻴﻦ ‪ 42±14/9 PTT‬ﺛﺎﻧﻴﻪ‪ ،‬ﻣﻴﺎﻧﮕﻴﻦ ‪ 1/2±0/36 INR‬و ﻣﻴﺎﻧﮕﻴﻦ‬

‫‪ 59/4±15/5‬ﺳﺎل ﺑﻮده اﺳﺖ )‪ .(P=0/59‬در ‪ 10‬ﺑﻴﻤﺎر )‪ (%34/5‬ﭘﺲ از‬

‫ﻛﺎﻣﻞ ﻓﻠﭗ ﺑﻮدﻧﺪ‬ ‫‪PT‬‬

‫‪PT‬‬

‫در ﻳﻚ ﺑﻴﻤﺎر ﺛﺒﺖ ﺷﺪه ﺑﻮد ﻛﻪ ‪ 18/6‬ﺛﺎﻧﻴﻪ ﺑﻮد‪.‬‬

‫در ﺳﺎﻳﺮ ﺑﻴﻤﺎران ‪ 13/5±1/8‬ﺛﺎﻧﻴﻪ ﺑﻮد‪ .‬ﺗﻔﺎوت آﻣﺎري‬

‫ﻋﻤﻞ ﺟﺮاﺣﻲ ﻋﻮارض ﻣﺨﺘﻠﻔﻲ روي داد‪ .‬در دو ﻧﻔﺮ )‪ (%6/9‬ﻫﻤﺎﺗﻮم‬

‫ﻣﻴﺎﻧﮕﻴﻦ‬

‫اﻳـﺠﺎد ﺷﺪ و ﻋﻔﻮﻧﺖ‪ ،‬ﻛﻨﺪي اﻟﺘﻴـﺎم زﺧﻢ و ﻣﺮگ ﻧﻴـﺰ ﻫﺮ ﻳـﻚ در ﻳﻚ‬

‫ﻣﻌﻨﻲداري در اﻳﻦ زﻣﻴﻨﻪ ﻣﺸﻬﻮد ﺑﻮد )‪ .(P=0/015‬ﻣﻴﺎﻧﮕﻴﻦ ‪ PT‬در ﻣﻮارد‬

‫ﻣﺠﻠﻪ داﻧﺸﻜﺪه ﭘﺰﺷﻜﻲ‪ ،‬داﻧﺸﮕﺎه ﻋﻠﻮم ﭘﺰﺷﻜﻲ ﺗﻬﺮان‪ ،‬دوره ‪ ، 69‬ﺷﻤﺎره ‪ ،1‬ﻓﺮوردﻳﻦ ‪1390‬‬


‫ﺣﻤﻴﺪرﺿﺎ ﻓﺘﺤﻲ و ﻫﻤﻜﺎران‬

‫‪39‬‬

‫ﺟﺪول‪ :4-‬ﻓﺮاواﻧﻲ ﻋﻮارض ﭘﺲاز ﺟﺮاﺣﻲ ﺑﻪ ﺗﻔﻜﻴﻚ ﻣﺼﺮف ﻳﺎ ﻋﺪمﻣﺼﺮف ﺳﻴﮕﺎر‬ ‫ﻫﻤﺎﺗﻮم‬

‫ﻋﻔﻮﻧﺖ‬

‫ﻛﻨﺪي اﻟﺘﻴﺎم زﺧﻢ‬

‫ﻣﺮگ‬

‫دﻳﮕﺮ ﻋﻮارض‬

‫ﻋﺪم ﻋﻮارض‬

‫ﺳﻴﮕﺎري‬

‫‪0‬‬

‫‪0‬‬

‫‪0‬‬

‫‪0‬‬

‫‪1‬‬

‫‪4‬‬

‫ﻏﻴﺮﺳﻴﮕﺎري‬

‫‪2‬‬

‫‪1‬‬

‫‪1‬‬

‫‪1‬‬

‫‪4‬‬

‫‪15‬‬

‫ﻧﺎرﺳﺎﻳﻲ ﻧﺴﺒﻲ ﻓﻠﭗ ‪ 14/2±0/98‬ﺛﺎﻧﻴﻪ و در ﺳﺎﻳﺮ ﺑﻴﻤﺎران ‪13/7±2/1‬‬

‫ﻧﺸﺪﻧﺪ در ‪ 20‬ﺑﻴﻤﺎر )‪ (%74/1‬از ﺿﺪ اﻧﻌﻘﺎد اﺳﺘﻔﺎده ﺷﺪه ﺑﻮد و ﻫﻔﺖ‬

‫در ﻓﺮدي ﻛﻪ ﺷﻜﺴﺖ ﻛﺎﻣﻞ ﻓﻠﭗ داﺷﺖ ‪65‬‬

‫ﺑﻴﻤﺎر )‪ (%25/9‬از اﻳﻦ داروﻫﺎ اﺳﺘﻔﺎده ﻧﻜﺮده ﺑﻮدﻧﺪ )‪ .(P=0/46‬در ﺳﻪ‬

‫در اﻓﺮاد دﻳﮕﺮ ‪ 41±14/3‬ﺛﺎﻧﻴﻪ ﺑﻮد )‪.(P=0/11‬‬

‫ﺑﻴﻤﺎر ﻣﺒﺘﻼ ﺑﻪ ﻧﺎرﺳﺎﻳﻲ ﻧﺴﺒﻲ ﻓﻠﭗ‪ ،‬در ﻳﻚ ﻣﻮرد از آﻧﺘﻲ ﻛﻮآﮔﻮﻻن ﭘﺲ‬

‫ﻣﻴﺎﻧﮕﻴﻦ ‪ PTT‬در اﻓﺮاد ﺑﺎ ﻧﺎرﺳﺎﻳﻲ ﻧﺴﺒﻲ ﻓﻠﭗ ‪ 29±1/4‬ﺛﺎﻧﻴﻪ و در دﻳﮕﺮ‬

‫از ﻋﻤﻞ اﺳﺘﻔﺎده ﺷﺪ‪ .‬در دﻳﮕﺮ ﺑﻴﻤﺎران در ‪ 20‬ﻣﻮرد )‪ (%76/9‬از آﻧﺘﻲ‬

‫ﺑﻴﻤﺎران ‪ 43/2±15‬ﺛﺎﻧﻴﻪ ﺑﻮده اﺳﺖ‪ .‬ﺗﻔﺎوت آﻣﺎري ﻣﻌﻨﻲدار ﻧﺒﻮد‬

‫ﻛﻮآﮔﻮﻻن اﺳﺘﻔﺎده ﺷﺪ و در ﺷﺶ ﺑﻴﻤﺎر )‪ (%23/1‬از اﻳﻦ داروﻫﺎ اﺳﺘﻔﺎده‬

‫در ﻣﻮرد ﺷﻜﺴﺖ ﻛﺎﻣﻞ ﻓﻠﭗ ‪ 2/2‬و ﻣﻴﺎﻧﮕﻴﻦ آن در‬

‫ﻧﺸﺪ )‪ .(P=0/11‬ﻫﺮ دو ﺑﻴﻤﺎري ﻛﻪ ﺷﻜﺴﺖ ﻛﺎﻣﻞ ﻓﻠﭗ در آنﻫﺎ روي‬

‫در ﻣﻮارد‬

‫داده ﺑﻮد ﺳﺎﺑﻘﻪ ﺟﺮاﺣﻲ ﻗﺒﻠﻲ داﺷﺘﻨﺪ‪ .‬در ﺳﺎﻳﺮ ﺑﻴﻤﺎران ‪ 10‬ﺑﻴﻤﺎر )‪(%37‬‬

‫در دﻳﮕﺮ ﺑﻴﻤﺎران‬

‫ﺳﺎﺑﻘﻪ ﻋﻤﻞ ﻗﺒﻠﻲ را ذﻛﺮ ﻣﻲﻛﺮدﻧﺪ )‪ .(P=0/081‬دو ﺑﻴﻤﺎري ﻛﻪ ﺳﺎﺑﻘﻪ‬

‫در ﻓﺮدي ﻛﻪ دﭼﺎر ﺷﻜﺴﺖ‬

‫ﻧﺎرﺳﺎﻳﻲ ﻧﺴﺒﻲ داﺷﺘﻨﺪ ﺳﺎﺑﻘﻪ ﻋﻤﻞ ﻗﺒﻠﻲ داﺷﺘﻨﺪ و ﻳﻚ ﺑﻴﻤﺎر دﻳﮕﺮ اﻳﻦ‬

‫ﻛﺎﻣﻞ ﻓﻠﭗ ﺷﺪه ﺑﻮد ‪ 46‬و ﻣﻴﺎﻧﮕﻴﻦ آن در دﻳﮕﺮ ﺑﻴﻤﺎران ‪ 82±18/9‬ﺑﻮده‬

‫ﺳﺎﺑﻘﻪ را ﻧﺪاﺷﺘﻪ اﺳﺖ‪ .‬در ﺑﻴﻤﺎراﻧﻲ ﻛﻪ ﻧﺎرﺳﺎﻳﻲ ﻧﺴﺒﻲ در آنﻫﺎ روي‬

‫‪ACT‬‬

‫ﻧﺪاده ﺑﻮد ‪ 10‬ﺑﻴﻤﺎر )‪ (%38/5‬ﺳﺎﺑﻘﻪ ﻋﻤﻞ ﺟﺮاﺣﻲ ﻗﺒﻠﻲ داﺷﺘﻨﺪ‬

‫‪ 80±5/6‬و در دﻳﮕﺮ اﻓﺮاد ‪ 80/2±21/2‬ﺑﻮد )‪ .(P=0/98‬ﻫﺮ دو ﻓﺮدي ﻛﻪ‬

‫)‪ (P=0/34‬ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ ﺳﺎﺑﻘﻪ ﻋﻤﻞ ﺟﺮاﺣﻲ ﻗﺒﻠﻲ ﺗﺄﺛﻴﺮي ﺑﺮ ﻣﻴﺰان ﻋﻮارض‬

‫ﺷﻜﺴﺖ ﻛﺎﻣﻞ ﻓﻠﭗ در آنﻫﺎ وﺟﻮد داﺷﺖ ﻣﺬﻛﺮ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬در ﺳﺎﻳﺮ اﻓﺮاد‬

‫ﭘﺲ از ﻋﻤﻞ در ﺑﻴﻤﺎران ﻧﺪاﺷﺘﻪ اﺳﺖ )‪ .(P=0/18‬اﺳﺘﻔﺎده از ﻟﻴﺪوﻛﺎﻳﻴﻦ‬

‫‪ 20‬ﻧﻔﺮ )‪ (%74/1‬ﻣﺬﻛﺮ و ﻫﻔﺖ ﻧﻔﺮ )‪ (%25/9‬ﻣﻮﻧﺚ ﺑﻮدﻧﺪ )‪.(P=0/56‬‬

‫ﺣﻴﻦ ﻋﻤﻞ ﻧﻴﺰ ﺗﺄﺛﻴﺮي ﺑﺮ ﻣﻴﺰان ﺷﻜﺴﺖ ﻛﺎﻣﻞ و ﻧﻘﺺ ﻧﺴﺒﻲ ﻓﻠﭗ‬

‫در ﻣﻮارد ﻧﺎرﺳﺎﻳﻲ ﻧﺴﺒﻲ ﻓﻠﭗ ﻧﻴﺰ ﺗﻤﺎم ﻣﻮارد ﻣﺬﻛﺮ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬در ﺳﺎﻳﺮ‬

‫ﻧﺪاﺷﺘﻪ اﺳﺖ )ﺑ���ﺗﺮﺗﻴﺐ‬

‫و ‪ .(P=0/50‬ﭼﻨﻴﻦ وﺿﻌﻴﺘﻲ در ﻣﻮرد‬

‫اﻓﺮاد‪ 19 ،‬ﻧﻔﺮ )‪ (%73/1‬ﻣﺬﻛﺮ و ﻫﻔﺖ ﻧﻔﺮ )‪ (%26/9‬ﻣﻮﻧﺚ ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬

‫اﺳﺘﻔﺎده از ﺳﺎﻟﻴﻦ ﻫﭙﺎرﻳﻨﻪ ﻧﻴﺰ ﺻﺎدق ﺑﻮده اﺳﺖ )ﺑﻪﺗﺮﺗﻴﺐ‬

‫ﺗﻔﺎوت آﻣﺎري ﻣﻌﻨﻲداري ﻣﺸﺎﻫﺪه ﻧﺸﺪ )‪ .(P=0/42‬ﺟﺪول ‪ 3‬ﻓﺮاواﻧﻲ‬

‫‪ .(P=0/50‬ﺗﻔﺎوت آﻣﺎري ﻣﻌﻨﻲداري ﻧﻴﺰ در ﻣﻮرد اﺛﺮ ﻧﻮع ﺧﺎﺻﻲ از‬

‫ﻋﻮارض ﭘﺲ از ﺟﺮاﺣﻲ را ﺑﻪ ﺗﻔﻜﻴﻚ ﺟﻨﺴﻴﺖ ﻧﺸﺎن ﻣﻲدﻫﺪ‪ .‬ﺗﻔﺎوت‬

‫درﻣﺎن ﻛﻤﻜﻲ )‪ (Adjuvant‬ﻣﻮرد اﺳﺘﻔﺎده ﺑﺮ ﺷﻜﺴﺖ ﻛﺎﻣﻞ ﻳﺎ ﻧﻘﺺ‬

‫آﻣﺎري ﻣﻌﻨﻲداري در اﻳﻦ ﻣﻮرد ﻧﻴﺰ وﺟﻮد ﻧﺪاﺷﺘﻪ اﺳﺖ )‪ .(P=0/26‬در‬

‫ﻧﺴﺒﻲ ﻓﻠﭗ وﺟﻮد ﻧﺪاﺷﺘﻪ اﺳﺖ‪ ،‬ﻫﺮﭼﻨﺪ در ﻣﻮرد ﺷﻜﺴﺖ ﻛﺎﻣﻞ‬

‫ﻣﻴﺎن ﺑﻴﻤﺎراﻧﻲ ﻛﻪ ﺷﻜﺴﺖ ﻛﺎﻣﻞ ﻓﻠﭗ در آنﻫﺎ وﺟﻮد داﺷﺖ ﻳﻚ ﻧﻔﺮ‬

‫‪ P=0/064‬ﺑﻪ ﺳﻄﺢ ﻣﻌﻨﻲدار ﻧﺰدﻳﻚ ﺑﻮده اﺳﺖ‪.‬‬

‫ﺛﺎﻧﻴﻪ ﺑﻮد )‪.(P=0/78‬‬ ‫ﺛﺎﻧﻴﻪ و ﻣﻴﺎﻧﮕﻴﻦ‬

‫)‪.(P=0/20‬‬

‫‪INR‬‬

‫‪PTT‬‬

‫‪PTT‬‬

‫ﺳﺎﻳﺮ اﻓﺮاد ‪ 1/2±0/3‬ﺑﻮده اﺳﺖ )‪ .(P=0/006‬ﻣﻴﺎﻧﮕﻴﻦ‬ ‫ﻧﺎرﺳﺎﻳﻲ ﻧﺴﺒﻲ ﻓﻠﭗ ‪ 1/2±0/0‬و ﻣﻴﺎﻧﮕﻴﻦ‬ ‫‪ 1/2±0/3‬ﺑﻮده اﺳﺖ )‪.(P=0/81‬‬

‫‪ACT‬‬

‫‪INR‬‬

‫‪INR‬‬

‫اﺳﺖ )‪ .(P=0/08‬در ﺑﻴﻤﺎراﻧﻲ ﻛﻪ ﻧﺎرﺳﺎﻳﻲ ﻧﺴﺒﻲ داﺷﺘﻨﺪ ﻣﻴﺎﻧﮕﻴﻦ‬

‫‪P=0/58‬‬

‫‪P=0/58‬‬

‫و‬

‫ﺳﻴﮕﺎري و ﻳﻚ ﻧﻔﺮ ﻏﻴﺮ ﺳﻴﮕﺎري ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬در ﻣﻘﺎﺑﻞ در اﻓﺮاد دﻳﮕﺮ ﭼﻬﺎر‬ ‫ﻧﻔﺮ )‪ (%14/8‬ﺳﻴﮕﺎري و ‪ 23‬ﻧﻔﺮ )‪ (%85/2‬ﻏﻴﺮﺳﻴﮕﺎري ﺑﻮدﻧﺪ‬

‫ﺑﺤﺚ‬

‫)‪ .(P=0/21‬ﻫﺮ ﺳﻪ ﺑﻴﻤﺎري ﻛﻪ داراي ﻧﻘﺺ ﻧﺴﺒﻲ ﻓﻠﭗ ﺑﻮدﻧﺪ‬

‫اﻫﺪاف اﺻﻠﻲ در ﺑﺎزﺳﺎزي ﺿﺎﻳﻌﺎت ﺳﺮ و ﮔﺮدن ﻣﺘﻌﺎﻗﺐ رزﻛﺴﻴﻮن‬

‫ﻏﻴﺮﺳﻴﮕﺎري ﺑﻮدﻧﺪ؛ در ﻣﻘﺎﺑﻞ‪ ،‬ﭘﻨﺞ ﻧﻔﺮ )‪ (%19/2‬ﺳﻴﮕﺎري ﺑﻮده و ‪21‬‬

‫ﮔﺴﺘﺮده ﺑﺎﻓﺖﻫﺎي ﺳﺮﻃﺎﻧﻲ ﺷﺎﻣﻞ ﭘﻮﺷﺶ ﺳﺮﻳﻊ ﺿﺎﻳﻌﺎت ﻣﻮﻛﻮزال ﻳﺎ‬

‫ﻧﻔﺮ )‪ (%80/8‬دﺧﺎﻧﻴﺎت ﻣﺼﺮف ﻧﻤﻲﻛﺮدﻧﺪ )‪ .(P=0/41‬ﺟﺪول ‪ 4‬ﻧﺸﺎن‬

‫ﭘﻮﺳﺘﻲ‪ ،‬ﺑﺎزﮔﺮداﻧﺪن ﺣﻤﺎﻳﺖ اﺳﺘﺨﻮاﻧﻲ و ﺑﺎزآراﻳﻲ ارﮔﺎنﻫﺎي ﺧﺎص‬

‫ﻣﻲدﻫﺪ ﻛﻪ ﻣﺼﺮف ﺳﻴﮕﺎر ﺗﺄﺛﻴﺮي ﺑﺮ ﻓﺮاواﻧﻲ ﻋﻮارض ﭘﺲ از ﻋﻤﻞ‬

‫ﻧﻈﻴﺮ ﻣﺮي ﮔﺮدﻧﻲ اﺳﺖ‪ .‬ﻣﻮارد ذﻛﺮ ﺷﺪه ﻣﻲﺗﻮاﻧﻨﺪ ﺑﺎﻋﺚ ﺑﻪ ﺣﺪاﻗﻞ‬

‫ﺟﺮاﺣﻲ ﻧﺪاﺷﺘﻪ اﺳﺖ )‪ .(P=0/32‬از ﻣﻴﺎن دو ﺑﻴﻤﺎري ﻛﻪ ﺷﻜﺴﺖ ﻛﺎﻣﻞ‬

‫رﺳﻴﺪن ﻋﻮارض ﭘﺲ از ﻋﻤﻞ و ﺑﺴﺘﺮي در ﺑﻴﻤﺎرﺳﺘﺎن و ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ ﺑﻬﻴﻨﻪ‬

‫ﻓﻠﭗ در آنﻫﺎ ﮔﺰارش ﺷﺪ در ﻳﻚ ﺑﻴﻤﺎر از ﺿﺪ اﻧﻌﻘﺎد ﭘﺲ از ﺟﺮاﺣﻲ‬

‫ﺷﺪن ﺗﻮاﻧﺎﻳﻲ ﺑﻴﻤﺎر ﺑﺮاي ﺑﺎزﮔﺸﺖ ﺑﻪ ﻋﻤﻠﻜﺮد ﻧﺮﻣﺎل اﺟﺘﻤﺎﻋﻲ‬

‫اﺳﺘﻔﺎده ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬در ﻣﻘﺎﺑﻞ‪ ،‬در ﺑﻴﻤﺎراﻧﻲ ﻛﻪ ﻣﺘﺤﻤﻞ ﺷﻜﺴﺖ ﻓﻠﭗ‬

‫‪16‬‬

‫ﻣﻲﮔﺮدد‪ .‬ﺷﻮاﻫﺪ ﻧﺸﺎن داده اﺳﺖ ﻛﻪ اﻧﺘﻘﺎل آزاد ﺑﺎﻓﺘﻲ ﻣﻲﺗﻮاﻧﺪ ﻳﻚ‬

‫ﻣﺠﻠﻪ داﻧﺸﻜﺪه ﭘﺰﺷﻜﻲ‪ ،‬داﻧﺸﮕﺎه ﻋﻠﻮم ﭘﺰﺷﻜﻲ ﺗﻬﺮان‪ ،‬دوره ‪ ، 69‬ﺷﻤﺎره ‪ ،1‬ﻓﺮوردﻳﻦ ‪1390‬‬


‫‪40‬‬

‫ﺑﺎزﺳﺎزي ﻧﻘﺺ ﺑﺎﻓﺘﻲ در ﺟﺮاﺣﻲ ﺳﺮﻃﺎنﻫﺎي ﺳﺮ و ﮔﺮدن ﺑﻪروش ﻓﻠﭗ آزاد‬

‫روش ﻣﻮﻓﻖ ﺑﺮاي ﺑﺎزﺳﺎزي ﺗﻚﻣﺮﺣﻠﻪاي در ﺗﻘﺮﻳﺒﺎً ﻫﻤﻪ ﻣﻮارد ﺿﺎﻳﻌﺎت‬

‫ﺳﻪ ﺑﻴﻤﺎر ﺷﻜﺴﺖ ﻧﺴﺒﻲ ﻓﻠﭗ و در دو ﺑﻴﻤﺎر ﺷﻜﺴﺖ ﻛﺎﻣﻞ ﻓﻠﭗ‬

‫ﻣﺎژور ﺳﺮ و ﮔﺮدن‪ -‬ﺑﺎ ﻣﻴﺰان ﻣﻮﻓﻘﻴﺖ ‪ %98-99‬در ﻣﺮاﻛﺰ ﺑﺰرگ و‬

‫ﻣﺸﺎﻫﺪه ﺷﺪ‪ .‬در ‪ %70‬ﻣﻮارد ﻣﻴﺰان ﻋﻮارض ﺑﺎﻻﺗﺮ ﺑﺎ ﻣﺼﺮف ﺑﺎﻻي‬

‫ﻣﺠﺮب‪ -‬ﺑﻪﺣﺴﺎب آﻳﺪ‪ 17‬و ﻧﻴﺰ ﻣﻲﺗﻮاﻧﺪ ﺳﻄﻮح ﺑﺎﻻﺗﺮي از ﺑﻬﺒﻮدي‬

‫ﺳﻴﮕﺎر )‪ 15‬ﺗﺎ ‪ 20‬ﺳﻴﮕﺎر در روز( ﻫﻤﺮاﻫﻲ داﺷﺖ وﻟﻲ در ﻣﺠﻤﻮع‬

‫ﻋﻤﻠﻜﺮد را در ﻣﻘﺎﻳﺴﻪ ﺑﺎ دﻳﮕﺮ روشﻫﺎ ﻓﺮاﻫﻢ آورد‪ .‬ﻓﻮاﻳﺪ اﺻﻠﻲ اﻧﺘﻘﺎل‬

‫ﻣﻴﺰان ﻋﻮارض ﺑﺎ ﻣﻮاردي ﭼﻮن ﻣﺼﺮف دﺧﺎﻧﻴﺎت‪ ،‬ﺳﻦ ﺑﺎﻻي ‪ 60‬ﺳﺎل‪،‬‬

‫آزاد ﺑﺎﻓﺘﻲ ﺷﺎﻣﻞ ﺑﻬﺒﻮد ﺟﺮﻳﺎن ﺧﻮن‪ -‬ﺑﺎﻓﺘﻲ ﻛﻪ در روﻧﺪ اﻟﺘﻴﺎم زﺧﻢ و‬

‫دﻳﺎﺑﺖ ﺷﻴﺮﻳﻦ‪ ،‬ﺳﺎﺑﻘﻪ ﭘﺮﺗﻮدرﻣﺎﻧﻲ و ﭼﺎﻗﻲ ﻫﻤﺮاﻫﻲ ﻣﻌﻨﻲداري ﻧﺸﺎن‬ ‫‪15‬‬

‫‪ Bianchi‬در اﻳﺘﺎﻟﻴﺎ ﺑﻪ ﺑﺮرﺳﻲ ‪ 352‬ﺑﻴﻤﺎر ﭘﺮداﺧﺘﻨﺪ ﻛﻪ در‬

‫ﺑﻘﺎي ﺑﺎﻓﺖ ﻣﻨﺘﻘﻞ ﺷﺪه ﻧﻘﺶ ﺣﻴﺎﺗﻲ دارد‪ -‬ﻋﺪم ﻣﺤﺪودﻳﺖ در ﺗﻐﻴﻴﺮ‬

‫ﻧﺪاد‪.‬‬

‫ﺟﺎﻳﮕﺎه )‪ (Position‬ﻓﻠﭗ‪ ،‬اﻣﻜﺎن اﺳﺘﻔﺎده از ﻣﻘﺎدﻳﺮ ﺑﺰرﮔﻲ از ﺑﺎﻓﺖ‬

‫ﻣﺠﻤﻮع ‪ 376‬ﻋﻤﻞ ﺟﺮاﺣﻲ ﺑﺎزﺳﺎزي ﺑﺎ ﻓﻠﭗﻫﺎي آزاد در ﻧﺎﺣﻴﻪ ﺳﺮ و‬

‫ﻣﺮﻛﺐ و ﺗﻮاﻧﺎﻳﻲ ﺑﺎﻟﻘﻮه ﺑﺮاي ﺑﺎزﺳﺎزي ﻋﻤﻠﻜﺮدي )ﺣﺴﻲ و ﺣﺮﻛﺘﻲ(‬

‫ﺻﻮرت در آنﻫﺎ اﻧﺠﺎم ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﻣﻴﺎﻧﮕﻴﻦ ﺳﻨﻲ ﺑﻴﻤﺎران ‪ 55/6‬ﺳﺎل و‬

‫ﻣﻲﺑﺎﺷﺪ‪ .‬ﻓﻠﭗﻫﺎي ﻣﻴﻜﺮو واﺳﻜﻮﻟﺮ اﻳﻦ اﻣﻜﺎن را ﻓﺮاﻫﻢ ﻣﻲﺳﺎزﻧﺪ ﻛﻪ‬

‫ﺟﻨﺴﻴﺖ ﻏﺎﻟﺐ ﺟﻨﺲ ﻣﺬﻛﺮ ﺑﻮد )‪ .(%63/1‬در ‪ 24‬ﺑﻴﻤﺎر از دو ﻧﻮع ﻓﻠﭗ‬

‫ﺑﺎﻓﺖ ﺳﺮ و ﮔﺮدن ﺑﺎ ﺣﻔﻆ ﺗﻘﺎرن و ﺑﺪون اﻳﺠﺎد ﻣﺸﻜﻼﺗﻲ ﭼﻮن آﺗﺮوﻓﻲ‬

‫اﺳﺘﻔﺎده ﺷﺪ‪ .‬در ‪ %46/6‬ﺳﺎﺑﻘﻪ ﻣﺼﺮف ﺳﻴﮕﺎر وﺟﻮد داﺷﺖ‪%41/8 ،‬‬

‫و ﺑﺎزﺟﺬب ﺑﺎﻓﺘﻲ اﻓﺰاﻳﺶ )‪ (Augmentation‬ﭘﻴﺪا ﻛﻨﺪ‪ 29 16.‬ﺑﻴﻤﺎر ﺑﺎ‬

‫ﻣﻮارد ﺑﻴﻤﺎريﻫﺎي ﻫﻤﺮاه داﺷﺘﻨﺪ‪ %18/2 ،‬ﺳﺎﺑﻘﻪ ﭘﺮﺗﻮدرﻣﺎﻧﻲ و ‪%6‬‬

‫ﻛﺎﻧﺴﺮ ﺳﺮ و ﮔﺮدن ﻛﻪ ﺑﻪ ﺟﺮاﺣﻲ ﺗﺮﻣﻴﻤﻲ ﭘﺲ از رزﻛﺴﻴﻮن ﺗﻮﻣﻮر ﻧﻴﺎز‬

‫دﻳﺎﺑﺖ داﺷﺘﻨﺪ‪ .‬ﺷﺎﻳﻊﺗﺮﻳﻦ ﻓﻠﭗ آزاد ﻣﻮرد اﺳﺘﻔﺎده ﻓﻠﭗ آزاد ﺳﺎﻋﺪ‬

‫داﺷﺘﻨﺪ در اﻳﻦ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﺣﺎﺿﺮ ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬از اﻳﻦ ﻣﻴﺎن اﻛﺜﺮﻳﺖ ﺑﻴﻤﺎران )‪(%76‬‬

‫)‪ (%31/4‬و ﭘﺲ از آن ﻓﻴﺒﻮﻻ )‪ (%26/9‬ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﻣﻴﺰان ﻋﻮارض در‬

‫ﻣﺬﻛﺮ و ﺑﺎ اﻫﻠﻴﺖ اﻳﺮاﻧﻲ ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ ﻏﺎﻟﺐ ﺑﻴﻤﺎران دﺧﺎﻧﻴﺎت‬

‫ﻣﺠﻤﻮع ‪ %47‬ﺑﻮد )‪ %20/7‬ﻋﻮارض ﻣﺎژور و ‪ %26/3‬ﻋﻮارض ﻣﻴﻨﻮر(‪.‬‬

‫ﻣﺼﺮف ﻧﻤﻲﻛﺮدﻧﺪ )ﺣﺪود ‪ .(%83‬ﻧﺘﺎﻳﺞ ﻧﺸﺎن ﻣﻲدﻫﺪ ﻛﻪ ﺗﻌﺪاد ﻣﻮاردي‬

‫ﻧﻜﺮوز ﻛﺎﻣﻞ ﻓﻠﭗ در ‪ 15‬ﺑﻴﻤﺎر )‪ (%4‬و ﺷﻜﺴﺖ ﻧﺴﺒﻲ ﻓﻠﭗ در ﻫﺸﺖ‬

‫ﻛﻪ از ﺿﺪ اﻧﻌﻘﺎد در ﺣﻴﻦ ﻋﻤﻞ ﺟﺮاﺣﻲ اﺳﺘﻔﺎده ﺷﺪه اﺳﺖ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ‬

‫ﻣﻮرد )‪ (%2/1‬روي داد‪ .‬ﻋﻠﺖ ﻧﻜﺮوز ﻛﺎﻣﻞ ﻓﻠﭗ در ‪ %53/3‬ﻣﻮارد‬

‫ﻣﻮارد ﻣﺼﺮف ﺿﺪ اﻧﻌﻘﺎد ﭘﺲ از ﻋﻤﻞ ﺟﺮاﺣﻲ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﻮده اﺳﺖ‪ .‬در‬

‫ﺗﺮوﻣﺒﻮز ورﻳﺪي و در ‪ %46/7‬ﺗﺮوﻣﺒﻮز ﺷﺮﻳﺎﻧﻲ ﺑﻮد‪236 ،Haughery 18.‬‬

‫ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﻣﺎ ﺣﻮادث ﺗﺮوﻣﺒﻮﺗﻴﻚ ﻣﺸﺎﻫﺪه ﻧﺸﺪ و ﺷﻜﺴﺖ ﻛﺎﻣﻞ ﻓﻠﭗ ﺗﻨﻬﺎ‬

‫ﺑﻴﻤﺎر را ﻛﻪ در ﻣﺠﻤﻮع ‪ 241‬ﻋﻤﻞ ﺑﺎزﺳﺎزي ﺳﺮ و ﮔﺮدن ﺑﺮ روي آنﻫﺎ‬

‫در دو ﺑﻴﻤﺎر )‪ (%7‬و ﺷﻜﺴﺖ ﻧﺴﺒﻲ ﻓﻠﭗ ﻧﻴﺰ ﺗﻨﻬﺎ در ﺳﻪ ﺑﻴﻤﺎر )‪(%10/3‬‬

‫ﻃﻲ ﺳﺎلﻫﺎي ‪ 1989‬ﺗﺎ ‪ 1998‬اﻧﺠﺎم ﮔﺮﻓﺘﻪ ﻣﻮرد ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﻗﺮار دادﻧﺪ‪.‬‬

‫‪(Neo Adjuvant‬‬

‫‪ %66‬ﺑﻴﻤﺎران ﻣﺬﻛﺮ و ‪ %34‬ﻣﻮﻧﺚ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﺑﻴﺸﺘﺮﻳﻦ ﻓﻠﭗﻫﺎ از ﻧﺎﺣﻴﻪ‬

‫)‪ therapy‬ﺑﻪ ﭘﺮﺗﻮدرﻣﺎﻧﻲ اﺧﺘﺼﺎص داﺷﺖ و ﭘﺲ از آن رزﻛﺴﻴﻮن‬

‫رادﻳﺎل ﺳﺎﻋﺪ و ﻓﻴﺒﻮﻻ ﺑﺮداﺷﺖ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﻣﻴﺎﻧﮕﻴﻦ ﺳﻨﻲ ﺑﻴﻤﺎران ‪ 62‬ﺳﺎل‬

‫ﺟﺮاﺣﻲ‪ ،‬ﺷﻴﻤﻲدرﻣﺎﻧﻲ ﻫﻤﺮاه ﺑﺎ ﭘﺮﺗﻮدرﻣﺎﻧﻲ و ﺷﻴﻤﻲدرﻣﺎﻧﻲ ﺑﻪ ﺗﻨﻬﺎﻳﻲ‬

‫ﺑﻮد‪ .‬ﻣﻮاردي ﭼﻮن وﺟﻮد ﺑﻴﻤﺎريﻫﺎي ﻫﻤﺮاه ﺷﺪﻳﺪ‪ ،‬ﺳﻦ ﺑﺎﻻﺗﺮ از ‪55‬‬

‫ﻗﺮار داﺷﺘﻨﺪ؛ ﺿﻤﻦ اﻳﻦﻛﻪ در ﺣﺪود ‪ %45‬از ﺑﻴﻤﺎران درﻣﺎنﻫﺎي ﻛﻤﻜﻲ‬

‫ﺳﺎل و ﺣﺠﻢ ﻛﺮﻳﺴﺘﺎﻟﻮﻳﻴﺪ ﺗﺠﻮﻳﺰي ﺑﻴﺸﺘﺮ از ﻫﻔﺖ ﻟﻴﺘﺮ ﺑﺎ ﺑﺮوز ﻋﻮارض‬

‫اﺳﺘﻔﺎده ﻧﺸﺪ‪ .‬ﺑﻴﺸﺘﺮﻳﻦ ﻓﻠﭗﻫﺎي ﻣﻮرد اﺳﺘﻔﺎده در اﻳﻦ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ‬

‫ﺟﺪي ﻃﺒﻲ در اﻳﻦ ﺑﻴﻤﺎران ﻫﻤﺮاﻫﻲ ﻣﻌﻨﻲداري را ﻧﺸﺎن داد؛ ﺿﻤﻦ‬

‫ﻻﺗﻴﺴﻴﻤﻮس دورﺳﻲ )‪ (%65‬و ﭘﺲ از آن ﻓﻠﭗ آزاد رادﻳﺎل )‪ (%12‬و‬

‫اﻳﻦﻛﻪ ﺷﺎﻳﻊﺗﺮﻳﻦ ﻋﻮارض در اﻳﻦ ﺑﻴﻤﺎران در ﺳﻴﺴﺘﻢﻫﺎي ﻗﻠﺒﻲ‪-‬‬

‫ﻓﻠﭗ اﺳﺘﺨﻮاﻧﻲ‪ -‬ﺟﻠﺪي ﻓﻴﺒﻮﻻ )‪ (%9‬ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﻋﻮارض ﻣﺨﺘﻠﻒ در اﻳﻦ‬

‫ﻋﺮوﻗﻲ‪ ،‬ﺗﻨﻔﺴﻲ و ﺳﻴﺴﺘﻢ اﻋﺼﺎب ﻣﺮﻛﺰي ﺑﺮوز ﻛﺮد‪ .‬ﻣﻴﺎﻧﮕﻴﻦ ﻣﺪت‬

‫ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ در ‪ %36‬ﺑﻴﻤﺎران ﺑﺮوز ﭘﻴﺪا ﻛﺮد و ﺷﺎﻳﻊﺗﺮﻳﻦ ﻋﺎرﺿﻪ ﻫﻤﺎﺗﻮم‬

‫ﺑﺴﺘﺮي در ﺑﻴﻤﺎرﺳﺘﺎن ‪ 11‬روز ﺑﻮد‪ .‬ﻋﻮارض ﻓﻠﭗ در ‪ %29‬ﺑﻴﻤﺎران ﺑﺮوز‬

‫)‪ (%6/9‬ﺑﻮده اﺳﺖ‪ El-Marakby .‬در ﻣﺼﺮ ﺑﺮ روي ‪ 25‬ﺑﻴﻤﺎر دﭼﺎر‬

‫ﻛﺮد ﻛﻪ ﺷﺎﻳﻊﺗﺮﻳﻦ آنﻫﺎ ﻓﻴﺴﺘﻮل‪ ،‬از ﻫﻢﮔﺴﻴﺨﺘﮕﻲ زﺧﻢ و ﻫﻤﺎﺗﻮم ﻳﺎ‬

‫ﺿﺎﻳﻌﺎت ﺳﺮﻃﺎﻧﻲ ﺳﺮ و ﮔﺮدن ﻛﻪ از ﻓﻠﭗ ﻋﻀﻼﻧﻲ‪ -‬ﺟﻠﺪي‬

‫ﺳﺮوﻣﺎ ﺑﻮد‪ Pohlenz 19.‬در ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﺧﻮد ﺑﻪ ﺑﺮرﺳﻲ ﻧﺘﺎﻳﺞ و ﻋﻮارض‬

‫ﭘﻜﺘﻮراﻟﻴﺲ ﻣﺎژور ﺑﺮاي ﺑﺎزﺳﺎزي در آنﻫﺎ اﺳﺘﻔﺎده ﺷﺪه ﺑﻮد ﻣﻄﺎﻟﻌﻪاي‬

‫ﻫﻤﺮاﻫﻲﻛﻨﻨﺪه ﺑﺎ ‪ 540‬ﻣﻮرد ﻋﻤﻞ ﺑﺎزﺳﺎزي ﺑﺎ ﻓﻠﭗ آزاد ﺑﻴﻦ ﺳﺎلﻫﺎي‬

‫اﻧﺠﺎم داد‪ %60 .‬ﺑﻴﻤﺎران ﻣﺬﻛﺮ ﺑﻮدﻧﺪ و ﻣﻴﺎﻧﮕﻴﻦ ﺳﻨﻲ آنﻫﺎ ‪ 52±12‬ﺳﺎل‬

‫‪ 1987-2005‬در ﻫﺎﻣﺒﻮرگ آﻟﻤﺎن ﭘﺮداﺧﺘﻨﺪ‪ %32 .‬اﻳﻦ ﻓﻠﭗﻫﺎ از ﻧﺎﺣﻴﻪ‬

‫ﺑﻮد‪ .‬زﻣﺎن ﻣﺘﻮﺳﻂ ﻋﻤﻞ ‪ 85±29‬دﻗﻴﻘﻪ و زﻣﺎن ﻣﺘﻮﺳﻂ ﺑﺴﺘﺮي در‬

‫ﻻﺗﻴﺴﻴﻤﻮس دورﺳﻲ‪ %23 ،‬از ﻧﺎﺣﻴﻪ رادﻳﺎل ﺳﺎﻋﺪ‪ %21 ،‬از اﻳﻠﻴﺎك‬

‫ﺑﻴﻤﺎرﺳﺘﺎن ‪ 16‬روز ﺑﻮده اﺳﺖ‪ %60 .‬ﺑﻴﻤﺎران داراي ﻋﻮارﺿﻲ ﻧﻈﻴﺮ از‬

‫ﻛﺮﺳﺖ‪ %10 ،‬از ﻓﻴﺒﻮﻻ و ﺑﻘﻴﻪ از ﺳﺎﻳﺮ ﻧﻮاﺣﻲ ﺑﺮداﺷﺖ ﺷﺪﻧﺪ‪.‬‬

‫ﻫﻢﮔﺴﻴﺨﺘﮕﻲ زﺧﻢ‪ ،‬ﻋﻔﻮﻧﺖ‪ ،‬ﻫﻤﺎﺗﻮم و ﺳﺮﻣﺎ ﺷﺪﻧﺪ؛ ﺿﻤﻦ اﻳﻦﻛﻪ در‬

‫ﺷﺎﻳﻊﺗﺮﻳﻦ ﻋﻠﻞ اﻳﺠﺎد ﻧﺎرﺳﺎﻳﻲ در ﻓﻠﭗ ﺗﺮوﻣﺒﻮز ﻋﺮوﻗﻲ و ﻫﻤﺎﺗﻮم‬

‫ﻣﺸﺎﻫﺪه ﺷﺪ‪ .‬ﺑﻴﺸﺘﺮﻳﻦ ﻓﺮاواﻧﻲ درﻣﺎن ﻛﻤﻜﻲ‬

‫ﻣﺠﻠﻪ داﻧﺸﻜﺪه ﭘﺰﺷﻜﻲ‪ ،‬داﻧﺸﮕﺎه ﻋﻠﻮم ﭘﺰﺷﻜﻲ ﺗﻬﺮان‪ ،‬دوره ‪ ، 69‬ﺷﻤﺎره ‪ ،1‬ﻓﺮوردﻳﻦ ‪1390‬‬


‫ﻫﻤﻜﺎران‬ ‫ﻓﺘﺤﻲ و‬ Fathi H.R. ‫ﺣﻤﻴﺪرﺿﺎ‬ et al.

41

‫ در ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﻣﺎ ﻓﺎﻛﺘﻮر ﺑﻴﻤﺎريﻫﺎي ﻫﻤﺮاه در ﺻﻮرﺗﻲﻛﻪ ﺗﻌﺪاد‬.‫اﺳﺖ‬

‫( و ﺷﻜﺴﺖ ﻧﺴﺒﻲ‬%6/2) ‫ ﻣﻮرد‬34 ‫ ﺷﻜﺴﺖ ﻛﺎﻣﻞ ﻓﻠﭗ در‬.‫ﮔﺰارش ﺷﺪ‬

‫ﻧﻤﻮﻧﻪﻫﺎي ﻣﺎ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻣﻲﺑﻮدﻧﺪ ﻣﻲﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺗﻔﺎوت ﻣﻌﻨﻲدار آﻣﺎري ﺑﻴﻦ‬

‫ ﻧﻜﺘﻪ ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻮﺟﻪ و ﻣﺸﺘﺮك در‬20.‫( ﺑﺮوز ﻛﺮد‬%7/7) ‫ ﻣﻮرد‬42 ‫ﻓﻠﭗ در‬

‫ از آﻧﺠﺎ ﻛﻪ ﺗﻌﺪاد‬.‫ﺑﻴﻤﺎران ﺑﺎ ﺷﻜﺴﺖ ﻛﺎﻣﻞ و ﺳﺎﻳﺮ ﺑﻴﻤﺎران اﻳﺠﺎد ﻧﻤﺎﻳﺪ‬

‫ﻫﻤﻪ ﻣﻄﺎﻟﻌﺎت ذﻛﺮ ﺷﺪه ﻣﻴﺰان ﺷﻜﺴﺖ ﻛﺎﻣﻞ و ﺷﻜﺴﺖ ﻧﺴﺒﻲ ﭘﺲ از‬

‫ﻛﻤﻲ از ﺑﻴﻤﺎران در ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﻣﺎ دﭼﺎر ﺷﻜﺴﺖ ﻛﺎﻣﻞ ﻳﺎ ﻧﺴﺒﻲ ﻓﻠﭗ ﺷﺪﻧﺪ‬

.‫ ﺑﻮده اﺳﺖ‬%10 ‫ﻋﻤﻞ اﺳﺖ ﻛﻪ در ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻣﻄﺎﻟﻌﺎت در ﺣﺪ ﭘﺎﻳﻴﻦﺗﺮ از‬

‫ﻣﺘﻐﻴﺮﻫﺎي ﻣﺨﺘﻠﻒ ﻣﻮرد ﺑﺮرﺳﻲ در اﻳﻦ ﻃﺮح ﻧﺘﻮاﻧﺴﺘﻨﺪ ﺗﻔﺎوتﻫﺎي‬

‫ ﻋﻮارﺿﻲ ﻛﻪ ﺑﻴﻤﺎران ﺑﻪ‬.‫در ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﻣﺎ ﻧﻴﺰ ﻫﻤﻴﻦ ر��ﻧﺪ ﺗﻜﺮار ﺷﺪه اﺳﺖ‬

‫ ﺗﻔﺎوتﻫﺎي‬،‫ ﺑﻪﻋﻨﻮان ﻣﺜﺎل ﻣﺼﺮف ﺳﻴﮕﺎر‬.‫ﻣﻌﻨﻲدار آﻣﺎري اﻳﺠﺎد ﻛﻨﻨﺪ‬

‫ در اﻳﻦ‬.‫آن دﭼﺎر ﺷﺪهاﻧﺪ ﻧﻴﺰ در اﻳﻦ ﻣﻄﺎﻟﻌﺎت ﺗﻘﺮﻳﺒﺎً ﻣﺸﺎﺑﻪ ﺑﻮدهاﻧﺪ‬

‫ اﺳﺘﻔﺎده از ﺿﺪ اﻧﻌﻘﺎد ﺣﻴﻦ ﻋﻤﻞ و ﻏﻴﺮه‬،‫ ﺑﻴﻤﺎريﻫﺎي ﻫﻤﺮاه‬،‫ﻧﮋادي‬

‫ﻣﻄﺎﻟﻌﺎت ﻧﻈﻴﺮ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﻣﺎ اﻛﺜﺮﻳﺖ ﺟﻨﺴﻴﺘﻲ ﺑﺎ ﺟﻨﺲ ﻣﺬﻛﺮ ﺑﻮد و ﻣﻮارد‬

‫ﺷﺎﻳﺪ در وﺿﻌﻴﺘﻲ ﻛﻪ ﺗﻌﺪاد ﻣﻮارد ﺷﻜﺴﺖ ﻛﺎﻣﻞ و ﻧﺴﺒﻲ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﻮدﻧﺪ‬

.‫ﺗﻮﻣﻮرﻫﺎي ﺳﺮﻃﺎﻧﻲ ﺳﺮ و ﮔﺮدن در آﻗﺎﻳﺎن ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺷﻴﻮع داﺷﺘﻪ اﺳﺖ‬

‫)در ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﺑﺎ ﻧﻤﻮﻧﻪﻫﺎي ﺑﻴﺸﺘﺮ( ﻣﻲﺗﻮاﻧﺴﺘﻨﺪ ﺗﻔﺎوتﻫﺎي آﺷﻜﺎر آﻣﺎري‬

‫ﺗﻨﻬﺎ ﻣﻮاردي ﻛﻪ در ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﻣﺎ ﺗﻔﺎوتﻫﺎي ﻣﻌﻨﻲدار آﻣﺎري اﻳﺠﺎد ﻛﺮدﻧﺪ‬

‫ ﺑﺮ اﻳﻦ اﺳﺎس ﭘﻴﺸﻨﻬﺎد ﻣﻲﮔﺮدد ﻣﻄﺎﻟﻌﺎت ﻣﺸﺎﺑﻪ ﺑﺎ ﺗﻌﺪاد‬.‫اﻳﺠﺎد ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ‬

‫ در ﺑﻴﻤﺎران ﺑﺎ ﺷﻜﺴﺖ ﻛﺎﻣﻞ ﻓﻠﭗ ﺑﻮد ﻛﻪ در ﻣﻘﺎﻳﺴﻪ ﺑﺎ ﺳﺎﻳﺮ‬INR ‫ و‬PT

‫ﺑﻴﻤﺎران ﺑﻴﺸﺘﺮ در اﻳﻦ زﻣﻴﻨﻪ اﻧﺠﺎم ﮔﻴﺮد ﺗﺎ ﻫﻢ اﻣﻜﺎن ﺑﺮرﺳﻲ ﻋﻮارض‬

‫ﺑﻴﻤﺎران ﻛﻪ ﻋﻤﻞ در آنﻫﺎ ﺑﺎ ﻣﻮﻓﻘﻴﺖ اﻧﺠﺎم ﺷﺪ داراي اﺧﺘﻼف آﺷﻜﺎر و‬

‫ﭘﺲ از ﻋﻤﻞ در ﺳﻄﺢ ﮔﺴﺘﺮدهﺗﺮي ﻓﺮاﻫﻢ ﮔﺮدد و ﻫﻢ زﻣﻴﻨﻪ ﺑﺮاي ﺑﺮوز‬

‫ ﺑﻴﻤﺎريﻫﺎي ﻫﻤﺮاه از ﻣﺘﻐﻴﺮﻫﺎﻳﻲ ﺑﻪﺣﺴﺎب ﻣﻲآﻳﺪ ﻛﻪ‬.‫ﻣﺸﺨﺼﻲ ﺑﻮدﻧﺪ‬

.‫ﺗﺄﺛﻴﺮات و ﺗﻔﺎوتﻫﺎي آﻣﺎري ﻣﺘﻐﻴﺮﻫﺎي ﻣﺨﺘﻠﻒ اﻳﺠﺎد ﮔﺮدد‬

‫در ﻣﻄﺎﻟﻌﺎت دﻳﮕﺮ ﺑﺮ ﻣﻴﺰان ﻣﻮﻓﻘﻴﺖ ﻳﺎ ﺷﻜﺴﺖ درﻣﺎن ﺗﺄﺛﻴﺮ داﺷﺘﻪ‬

References 1. Muller C, Newlands S, Pou AM. Free Flap Reconstruction of Head and Neck Defects. Grand Rounds Presentation, UTMB, Dept. of Otolaryngology [Online]. 2002 May 22 [cited 2011 Mar 1]; Available from URL:http://www.utmb.edu/otoref/grnds/free-flap2002-05/free-flap-2002-05.pdf 2. Choi S, Schwartz DL, Farwell DG, Austin-Seymour M, Futran N. Radiation therapy does not impact local complication rates after free flap reconstruction for head and neck cancer. Arch Otolaryngol Head Neck Surg 2004;130(11):1308-12. 3. De Wilde RL, Donders G. Scanning electron microscopic study of microvascular anastomoses on irradiated vessels: long-term effect of irradiation. Microsurgery 1986;7(4):156-7. 4. Guelinckx PJ, Boeckx WD, Fossion E, Gruwez JA. Scanning electron microscopy of irradiated recipient blood vessels in head and neck free flaps. Plast Reconstr Surg 1984;74(2):217-26. 5. Issing PR, Kempf HG, Heppt W, Schönermark M, Lenarz T. Reconstructive surgery in the head-neck area with regional and free tissue transfer. Laryngorhinootologie 1996;75(8):476-82 6. Pompei S, Caravelli G, Vigili MG, Ducci M, Marzetti F. Free radial forearm flap and myocutaneous flaps in oncological reconstructive surgery of the oral cavity, Comparison of functional results. Minerva Chir 1998;53(3):183-92. 7. Vartanian JG, Carvalho AL, Carvalho SM, Mizobe L, Magrin J, Kowalski LP. Pectoralis major and other myofascial/myocutaneous flaps in head and neck cancer reconstruction: experience with 437 cases at a single institution. Head Neck 2004;26(12):1018-23. 8. Haughey BH, Wilson E, Kluwe L, Piccirillo J, Fredrickson J, Sessions D, et al. Free flap reconstruction of the head and neck: analysis of 241 cases. Otolaryngol Head Neck Surg 2001;125(1):10-7. 9. O'Brien BMcC. Microvascular Reconstructive Surgery. New York, NY: Churchill Livingstone; 1977. 10. Kroll SS, Reece GP, Miller MJ, Schusterman MA. Comparison of the rectus abdominis free flap with the pectoralis major

1390 ‫ ﻓﺮوردﻳﻦ‬،1 ‫ ﺷﻤﺎره‬، 69 ‫ دوره‬،‫ داﻧﺸﮕﺎه ﻋﻠﻮم ﭘﺰﺷﻜﻲ ﺗﻬﺮان‬،‫ﻣﺠﻠﻪ داﻧﺸﻜﺪه ﭘﺰﺷﻜﻲ‬

11. 12. 13.

14.

15. 16. 17. 18. 19.

20.

myocutaneous flap for reconstructions in the head and neck. Am J Surg 1992;164(6):615-8. Kroll SS, Schusterman MA, Reece GP. Costs and complications in mandibular reconstruction. Ann Plast Surg 1992;29(4):341-7. Khouri RK. Free flap surgery. The second decade. Clin Plast Surg 1992;19(4):757-61. Urken ML, Weinberg H, Buchbinder D, Moscoso JF, Lawson W, Catalano PJ, et al. Microvascular free flaps in head and neck reconstruction. Report of 200 cases and review of complications. Arch Otolaryngol Head Neck Surg 1994;120(6):633-40. Singh B, Cordeiro PG, Santamaria E, Shaha AR, Pfister DG, Shah JP. Factors associated with complications in microvascular reconstruction of head and neck defects. Plast Reconstr Surg 1999;103(2):403-11. El-Marakby HH. The reliability of pectoralis major myocutaneous flap in head and neck reconstruction. J Egypt Natl Canc Inst 2006;18(1):41-50. Rinaldo A, Shaha AR, Wei WI, Silver CE, Ferlito A. Microvascular free flaps: a major advance in head and neck reconstruction. Acta Otolaryngol 2002;122(7):779-84. Jones NF. Limitations and Complications in Microsurgical Reconstruction of the Head and Neck. Proc 5th International Conference Head Neck Cancer. San Francisco: CA, 2000. Bianchi B, Copelli C, Ferrari S, Ferri A, Sesenna E. Free flaps: outcomes and complications in head and neck reconstructions. J Craniomaxillofac Surg 2009;37(8):438-42. Haughey BH, Wilson E, Kluwe L, Piccirillo J, Fredrickson J, Sessions D, et al. Free flap reconstruction of the head and neck: analysis of 241 cases. Otolaryngol Head Neck Surg 2001;125(1):10-7. Pohlenz P, Blessmann M, Blake F, Li L, Schmelzle R, Heiland M. Outcome and complications of 540 microvascular free flaps: the Hamburg experience. Clin Oral Investig 2007;11(1):89-92.


Tehran University Medical Journal; Vol. 69, No. 1, April 2011: 36-42

The outcome of free-flap reconstructive surgery for tissue defects following head and neck surgeries: a report of 29 cases

Abstract HamidReza Fathi MD. Mehdi Fathi MD. Iradj Harirchi MD. Kourosh Tavangar MD.* Department of Surgery, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran.

Received: July 25, 2010 Accepted: September 27, 2010

Background: Reconstruction by free tissue transfer and microvascular anastomosis can provide a reliable repair for tissue defects in head and neck surgeries. During this study, we evaluated the clinical characteristics and outcomes of reconstructive surgery by the use of free flaps for defects resulting from head and neck cancers. Methods: This quasi-experimental study included 29 patients having been diagnosed with head and neck cancers and referred to the Plastic Surgery Clinic and Cancer Institute of Imam Khomeini Hospital Complex in Tehran, Iran, for the resection of cancerous tissue. After operation, the patients were followed-up for three months and the surgical outcomes were evaluated. Results: The mean age of participants was 50.8 ± 15.1 yrs. Two patients (6.9%) had total and three (10.3%) had partial flap loss. The rate of total and partial flap loss in this study was less than 10%. There were no differences between groups with total and partial flap loss regarding mean age, mean operation time, and mean perioperative ischemia time. Prothrombin time (PT) and international normalized ratio (INR) were significantly different in patients with total flap loss compared with patients with successful reconstruction. The INR for the group with total loss was 2.2 and 1.2 ± 0.3 for other patients (P=0.0006). The mean ACT was 46 seconds in patients with total flap loss and 82 ± 18.9 seconds for other patients (P=0.08). Conclusion: Considering its high success rate, free tissue transfer can be considered as a method for single-stage reconstruction in almost all major head and neck defects. Keywords: Cancer, head and neck, free tissue flaps, plastic surgery.

*

Corresponding author: Reza Medical Building, Next to Shahid Beheshti Hospital, Babol, Iran, Postal code: 4716686733 Tel: +98-111-2289186 email: kourosh_tavangar@yahoo.com

1390 ‫ ﻓﺮوردﻳﻦ‬،1 ‫ ﺷﻤﺎره‬، 69 ‫ دوره‬،‫ داﻧﺸﮕﺎه ﻋﻠﻮم ﭘﺰﺷﻜﻲ ﺗﻬﺮان‬،‫ﻣﺠﻠﻪ داﻧﺸﻜﺪه ﭘﺰﺷﻜﻲ‬


‫ﻓﺮوردﻳﻦ ‪43-48 ،1390‬‬ ‫ﺷﻤﺎره ‪،1‬‬ ‫دورهﺑﻪ‪، 69‬‬ ‫ﺑﻴﻤﺎرانﻬﺮان‪،‬‬ ‫ﺗﺸﺨﻴﺺﭘﺰﺷﻜﻲ ﺗ‬ ‫داﻧﺸﮕﺎه ﻋﻠﻮم‬ ‫ﻣﺠﻠﻪ داﻧﺸﻜﺪه ﭘﺰﺷﻜ‬ ‫ﺑﺪون ﺧﻠﻂ‬ ‫ﺳﻞ رﻳﻮي‬ ‫ﻣﺸﻜﻮك‬ ‫اﻟﻘﺎيﻲ‪،‬ﺧﻠﻂ در‬

‫اﺳﺘﻔﺎده از روش اﻟﻘﺎي ﺧﻠﻂ در ﺗﺸﺨﻴﺺ ﺑﻴﻤﺎران ﻣﺸﻜﻮك ﺑﻪ ﺳﻞ رﻳﻮي ﺑﺪون ﺧﻠﻂ‬

‫ﭼﻜﻴﺪه‬

‫‪1‬‬

‫ﻋﻨﺎﻳﺖ ﺻﻔﻮي‪ ،1‬ﺑﺸﺎرت رﺣﻴﻤﻲ‬

‫‪*1‬‬

‫ﺳﻴﺮوس ﺟﻌﻔﺮي‪ ،2‬ﺳﺮوش ﺳﻴﻔﻲراد‬ ‫ﻏﻼﻣﺮﺿﺎ درﺧﺸﺎن دﻳﻠﻤﻲ‬

‫ﺗﺎرﻳﺦ درﻳﺎﻓﺖ ﻣﻘﺎﻟﻪ‪ 1389/11/16 :‬ﺗﺎرﻳﺦ ﭘﺬﻳﺮش‪1389/12/04 :‬‬

‫زﻣﻴﻨﻪ و ﻫﺪف‪ :‬اﺧﻴﺮا روش اﻟﻘﺎي ﺧﻠﻂ ﺑﻪﻋﻨﻮان روﺷﻲ ﻣﺆﺛﺮ و ارزان ﺑﺮاي ﺑﻪدﺳﺖ آوردن ﻧﻤﻮﻧﻪﻫﺎي ﺧﻠﻂ ﺑﺎ ﻛﻴﻔﻴﺖ‬ ‫ﺑﺎﻻ از ﺑﻴﻤﺎران ﻣﺸﻜﻮك ﺑﻪ ﺳﻞ رﻳﻮي ﻣﻌﺮﻓﻲ ﺷﺪه اﺳﺖ‪ .‬ﺑﺴﻴﺎري از ﭘﺰﺷﻜﺎن ﻛﺸﻮر ﺑﺎ اﻳﻦ روش آﺷﻨﺎ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ‪ .‬اﻳﻦ‬

‫‪1‬‬ ‫‪1‬‬

‫ﻣﺤﻤﺪرﺿﺎ زاﻫﺪﭘﻮر اﻧﺎرﻛﻲ‬ ‫‪1‬‬

‫ﺣﻤﻴﺪرﺿﺎ اﺑﻄﺤﻲ‬

‫ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﺗﻼﺷﻲ در ﺟﻬﺖ آﺷﻨﺎﻳﻲ ﭘﺰﺷﻜﺎن ﺑﺎ اﻳﻦ روش در ﺑﻴﻤﺎران ﻣﺸﻜﻮك ﺑﻪ ﺳﻞ رﻳﻮي ﻣﻲﺑﺎﺷﺪ‪ .‬روش ﺑﺮرﺳﻲ‪ :‬از‬ ‫ﺗﻴﺮ ﻟﻐﺎﻳﺖ ﺑﻬﻤﻦ ‪ 1389‬ﺑﻴﻤﺎران داراي ﺷﻮاﻫﺪ ﻛﻠﻴﻨﻴﻜﻲ ﻳﺎ رادﻳﻮﻟﻮژﻳﻚ ﺑﻪﻧﻔﻊ ﺳﻞ رﻳﻮي ﻛﻪ ﻗﺎدر ﺑﻪ دادن ﻧﻤﻮﻧﻪ ﺧﻠﻂ‬ ‫ﻧﺒﻮدﻧﺪ‪ ،‬وارد ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ﺑﻴﻤﺎران ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از ﻧﺒﻮﻻﻳﺰر اوﻟﺘﺮاﺳﻮﻧﺪ و ﺳﺎﻟﻴﻦ ﻫﺎﻳﭙﺮﺗﻮﻧﻴﻚ ‪ %3‬اﺳﺘﺮﻳﻞ ﺑﻪﻣﺪت ‪20‬‬

‫‪ -1‬ﮔﺮوه رﻳﻪ و ﻣﺮاﻗﺒﺖﻫﺎي وﻳﮋه‪ ،‬ﻣﺠﺘﻤﻊ‬

‫دﻗﻴﻘﻪ ﺗﺤﺖ اﻟﻘﺎي ﺧﻠﻂ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ‪ .‬ﻛﻴﻔﻴﺖ ﻧﻤﻮﻧﻪ ﺧﻠﻂ )ﻧﺴﺒﺖ ﺳﻠﻮلﻫﺎي ﭘﻠﻲﻣﻮرف ﺑﻪ ﺳﻠﻮلﻫﺎي اﭘﻲﺗﻠﻴﺎل ≤‪(2‬‬ ‫‪‬‬

‫ﺑﻴﻤﺎرﺳﺘﺎﻧﻲ اﻣﺎم ﺧﻤﻴﻨﻲ )ره(‪ ،‬داﻧﺸﮕﺎه ﻋﻠﻮم‬

‫ﺑﺮرﺳﻲ ﺷﺪ‪ .‬اﻃﻼﻋﺎت ﺑﻴﻤﺎران ﺷﺎﻣﻞ ﺟﻨﺲ‪ ،‬ﺳﻦ‪ HIV( ) ،‬و ﺷﻮاﻫﺪ رادﻳﻮﻟﻮژﻳﻚ ﻣﺜﺒﺖ ﺑﻪﻧﻔﻊ ﺳﻞ رﻳﻮي ﺛﺒﺖ و ﺗﺤﺖ‬

‫ﭘﺰﺷﻜﻲ ﺗﻬﺮان‪ ،‬ﺗﻬﺮان‪ ،‬اﻳﺮان‪.‬‬

‫آﻧﺎﻟﻴﺰ آﻣﺎري ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬ﻳﺎﻓﺘﻪﻫﺎ‪ 50 :‬ﺑﻴﻤﺎر ﻣﺸﻜﻮك ﺑﻪ ﺳﻞ رﻳﻮي وارد ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﺷﺪﻧﺪ ]‪ 23‬ﻣﺮد‬

‫‪ -2‬ﮔﺮوه ﺑﻴﻤﺎريﻫﺎي ﻋﻔﻮﻧﻲ و ﮔﺮﻣﺴﻴﺮي‪ ،‬ﻣﺠﺘﻤﻊ‬ ‫ﺑﻴﻤﺎرﺳﺘﺎﻧﻲ اﻣﺎم ﺧﻤﻴﻨﻲ )ره(‪ ،‬داﻧﺸﮕﺎه ﻋﻠﻮم‬ ‫ﭘﺰﺷﻜﻲ ﺗﻬﺮان‪ ،‬ﺗﻬﺮان‪ ،‬اﻳﺮان‪.‬‬

‫)‪Mean±SD‬‬

‫ﺳﻦ‬

‫‪ (51/21±20/24‬و ‪ 27‬زن )‪ Mean±SD‬ﺳﻦ ‪ .[(55/40±18/00‬ﺳﺮﻓﻪ ﺷﺎﻳﻊﺗﺮﻳﻦ ﺷﻜﺎﻳﺖ ﻣﻨﺠﺮ ﺑﻪ ﻣﺮاﺟﻌﻪ در ﺑﻴﻤﺎران و‬ ‫ﺷﺎﻳﻊﺗﺮﻳﻦ ﺿﺎﻳﻌﻪ رادﻳﻮﻟﻮژﻳﻚ اﻧﻔﻴﻠﺘﺮاﺳﻴﻮن و ﻛﺎﻧﺴﺎﻟﻴﺪﻳﺸﻦ در ﻛﻠﻴﺸﻪﻫﺎ ﺑﻮد‪ .‬ﺗﺴﺖ‬

‫‪PPD‬‬

‫در ﺗﻌﺪاد ‪ (%42) 21‬ﺑﻴﻤﺎر‬

‫ﻣﺜﺒﺖ ﮔﺰارش ﺷﺪ )ﺣﺴﺎﺳﻴﺖ ‪ ،%61/5‬وﻳﮋﮔﻲ ‪ ،%64/8‬ارزش اﺧﺒﺎري ﻣﺜﺒﺖ ‪ ،%38‬ارزش اﺧﺒﺎري ﻣﻨﻔﻲ ‪ .(%82/7‬روش‬ ‫اﻟﻘﺎي ﺧﻠﻂ در ‪ %90‬ﺑﻴﻤﺎران ﻣﻨﺠﺮ ﺑﻪ ﺗﻮﻟﻴﺪ ﻧﻤﻮﻧﻪﻫﺎي ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺧﻠﻂ ﺷﺪ‪ .‬اﺳﻤﻴﺮ و ﻛﺸﺖ در ‪ (%26) 13‬از ﺑﻴﻤﺎران ﻣﺜﺒﺖ‬ ‫*‬

‫ﮔﺰارش ﺷﺪ‪ .‬ﻧﺘﻴﺠﻪﮔﻴﺮي‪ :‬اﻟﻘﺎي ﺧﻠﻂ روﺷﻲ ﻛﻢ ﺗﻬﺎﺟﻤﻲ و ﻛﻢ ﻫﺰﻳﻨﻪ ﺑﻮده ﻛﻪ ﺑﻪﻧﻴﺮوي اﻧﺴﺎﻧﻲ ﻛﻤﻲ اﺣﺘﻴﺎج دارد و ﺑﺎ‬ ‫ﻧﻮﻳﺴﻨﺪه ﻣﺴﺌﻮل‪ :‬ﺗﻬﺮان‪ ،‬ﺑﻠﻮار ﻛﺸﺎورز‪ ،‬ﻣﺠﺘﻤﻊ‬

‫ﺑﻴﻤﺎرﺳﺘﺎﻧﻲ اﻣﺎم ﺧﻤﻴﻨﻲ )ره(‪ ،‬ﮔﺮوه رﻳﻪ و ﻣﺮاﻗﺒﺖﻫﺎي‬

‫ﻧﺘﺎﻳﺞ رﺿﺎﻳﺖﺑﺨﺸﻲ در ﺟﻬﺖ ﺑﻪدﺳﺖ آوردن ﻧﻤﻮﻧﻪﻫﺎي ﺧﻠﻂ ﺑﺎ ﻛﻴﻔﻴﺖ ﺑﺎﻻ از ﺑﻴﻤﺎران ﺑﺪون ﺧﻠﻂ ﻫﻤﺮاه اﺳﺖ‪.‬‬

‫وﻳﮋه‪ ،‬ﻛﺪﭘﺴﺘﻲ‪ 1419733141 :‬ﺗﻠﻔﻦ‪021-66581594 :‬‬ ‫‪email: sseifirad@gmail.com‬‬

‫ﻛﻠﻤﺎت ﻛﻠﻴﺪي‪ :‬رﻳﻮي‪ ،‬ﺳﻞ‪ ،‬ﺧﻠﻂ‪ ،‬اﻟﻘﺎي ﺧﻠﻂ‪.‬‬

‫ﻣﻘﺪﻣﻪ‬

‫اﺻﻠﻲ در زﻣﻴﻨﻪ ﻛﻨﺘﺮل و درﻣﺎن ﺳﻞ ﺗﺄﺧﻴﺮ در ﺗﺸﺨﻴﺺ ﻣﺒﺘﻼﻳﺎن ﺑﻪ ﺳﻞ‬ ‫‪5‬‬

‫ﺳﻞ )‪ (Tuberculosis‬ﻫﻤﭽﻨﺎن ﺑﻪﻋﻨﻮان ﻳﻚ ﻣﺸﻜﻞ ﺟﺪي ﺑﻬﺪاﺷﺖ و‬

‫رﻳﻮي اﺳﺖ‪ .‬ﺑﺮوز ﻫﻤﺰﻣﺎن ﺗﻮﺑﺮﻛﻠﻮزﻳﺲ در ﻣﺒﺘﻼﻳﺎن ﺑﻪ اﻳﺪز ﺑﻪدﻟﻴﻞ‬

‫ﺳﻼﻣﺖ ﻋﻤﻮﻣﻲ ﻣﻄﺮح اﺳﺖ‪ .‬در ﺣﺪود ﻳﻚﺳﻮم ﺟﻤﻌﻴﺖ ﺟﻬﺎن ﺑﻪ ﻓﺮم‬

‫‪7‬و‪6‬‬

‫ﺿﻌﻒ ﺳﻴﺴﺘﻢ اﻳﻤﻨﻲ در اﻳﻦ ﺑﻴﻤﺎران ﺗﺸﺨﻴﺺ را ﻣﺸﻜﻞﺗﺮ ﻣﻲﻛﻨﺪ‪.‬‬

‫ﺧﺎﻣﻮش اﻳﻦ ﺑﻴﻤﺎري دﭼﺎر ﻫﺴﺘﻨﺪ و ﻫﻤﻪ ﺳﺎﻟﻪ ﺟﺎن ‪ 2/000/000‬اﻧﺴﺎن‬

‫در ﺣﺎل ﺣﺎﺿﺮ ﺗﺸﺨﻴﺺ ﺳﻞ رﻳﻮي ﻣﺒﺘﻨﻲ ﺑﺮ ﻣﺸﺎﻫﺪه ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ اﺳﻤﻴﺮ‬

‫را در ﺟﻬﺎن ﻣﻲﮔﻴﺮد‪ 1.‬از اﻳﻦ رو در ﺳﺎل ‪ 1992‬ﺳﺎزﻣﺎن ﺑﻬﺪاﺷﺖ‬

‫ﺧﻠﻂ و ﻛﺸﺖ ﻣﻲﺑﺎﺷﺪ‪ ،‬ﻟﻴﻜﻦ اﻳﻦ روش واﺑﺴﺘﻪ ﺑﻪ ﻛﻴﻔﻴﺖ ﻧﻤﻮﻧﻪ ﺧﻠﻂ‬

‫ﺟﻬﺎﻧﻲ ‪ ،WHO‬ﺳﻞ را ﺑﻪﻋﻨﻮان ﻳﻚ ﻓﻮرﻳﺖ ﺟﻬﺎﻧﻲ اﻋﻼم ﻛﺮد‪ 2.‬از ﺳﻮي‬

‫‪7‬و‪6‬‬

‫و ﺗﺠﺮﺑﻪ و ﺗﺒﺤﺮ ﺗﻜﻨﺴﻴﻦ آزﻣﺎﻳﺸﮕﺎه اﺳﺖ‪.‬‬ ‫)‪(PCR‬‬

‫اﮔﺮﭼﻪ روشﻫﺎي‬

‫‪ Polymerase Chain Reaction‬ﺑﺮاي‬

‫دﻳﮕﺮ ﭘﺎﻧﺪﻣﻲ اﻳﺪز و ﺑﻪدﻧﺒﺎل آن ﻫﻤﺮاﻫﻲ ﺳﻞ و ﺧﺼﻮﺻﺎً ﻣﻮارد ﻓﻌﺎل‬

‫ﺗﺸﺨﻴﺼﻲ ﺟﺪﻳﺪ ﻣﺎﻧﻨﺪ‬

‫آن ﻣﻨﺠﺮ ﺑﻪ اﻓﺰاﻳﺶ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ اﻳﻦ ﺑﻴﻤﺎري در ﺟﻬﺎن ﺷﺪ‪ .‬ﺗﺎ ﺟﺎﻳﻲﻛﻪ در‬

‫ﺗﺸﺨﻴﺺ ﺳﻞ اراﻳﻪ ﺷﺪهاﻧﺪ اﻣ‪‬ﺎ ﮔﺮانﻗﻴﻤﺖ و دور از دﺳﺘﺮس ﻫﺴﺘﻨﺪ و‬

‫ﺑﺮﺧﻲ ﻣﻨﺎﻃﻖ در ﺟﻨﻮب آﻓﺮﻳﻘﺎ ﺑﺎ ﺷﻴﻮع ﺑﺎﻻي اﻳﺪز‪ ،‬ﺑﺮوز ﺗﻮﺑﺮﻛﻠﻮز در‬

‫ﺗﻨﻬﺎ در ﺷﺮاﻳﻂ ﺗﺤﻘﻴﻘﺎﺗﻲ و ﻣﻮارد ﺧﺎص ﻛﺎرﺑﺮد دارﻧﺪ‪ .‬از ﻃﺮﻓﻲ ﺑﺮﺧﻲ‬

‫ﺟﻤﻌﻴﺖ ﺑﻪ ﻳﻚ در ‪ 10‬ﻧﻔﺮ ﻣﻲرﺳﺪ‪ 3.‬ﺑﺮوز ﻣﻮارد ﻣﻘﺎوم ﺑﻪ درﻣﺎن ﺳﻞ‬

‫ﺑﻴﻤﺎران ﻛﻪ ﮔﺮوﻫﻲ ﺑﻪﻋﻠﺖ ﺿﻌﻒ ﺷﺪﻳﺪ )در ﻣﻮرد اﻳﻦ ﮔﺮوه اﺳﺘﻔﺎده از‬

‫ﻧﻴﺰ ﺑﺮ اﻫﻤﻴﺖ اﻳﻦ ﻣﺸﻜﻞ ﺑﻬﺪاﺷﺘﻲ ﻣﻲاﻓﺰاﻳﺪ‪ .‬ﺳﺎﻻﻧﻪ ﻫﺸﺖ ﻣﻴﻠﻴﻮن‬

‫روشﻫﺎي ﻓﻴﺰﻳﻮﺗﺮاﭘﻲ رﻳﻪ ﭘﻴﺸﻨﻬﺎد ﺷﺪه اﺳﺖ( و ﮔﺮوﻫﻲ دﻳﮕﺮ ﺑﻪدﻟﻴﻞ‬

‫ﻣﻮرد ﺟﺪﻳـﺪ اﻳﺪز در ﺟﻬﺎن ﺑﺮوز ﻣﻲﻛﻨﺪ‪ 4.‬از ﻃﺮﻓﻲ ﻳﻜﻲ از ﭼﺎﻟﺶﻫﺎي‬

‫ﻋﺪم ﺗﻮﻟﻴﺪ ﺧﻠﻂ )ﻣﻮرد اﺧﻴﺮ ﺷﺎﻳﻊﺗﺮ ﺑﻮده و ﻧﻤﻲﺗﻮاﻧﻨﺪ ﻧﻤﻮﻧﻪ ﺧﻠﻂ‬

‫ﻣﺠﻠﻪ داﻧﺸﻜﺪه ﭘﺰﺷﻜﻲ‪ ،‬داﻧﺸﮕﺎه ﻋﻠﻮم ﭘﺰﺷﻜﻲ ﺗﻬﺮان‪ ،‬دوره ‪ ، 69‬ﺷﻤﺎره ‪ ،1‬ﻓﺮوردﻳﻦ ‪1390‬‬


‫ﻋﻨﺎﻳﺖ ﺻﻔﻮي و ﻫﻤﻜﺎران‬

‫‪44‬‬

‫ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺟﻬﺖ ﺑﺮرﺳﻲ را ﺗﻮﻟﻴﺪ ﻛﻨﻨﺪ(‪ ،‬ﭼﺎﻟﺶ ﻣﻬﻤﻲ را در ﺗﺸﺨﻴﺺ‬

‫اﺳﭙﺮي ﺳﺎﻟﺒﻮﺗﺎﻣﻮل و ﺳﺎﻳﺮ وﺳﺎﻳﻞ اﺣﻴﺎء در ﻛﻨﺎر ﺑﺎﻟﻴﻦ ﺑﻴﻤﺎر ﺣﺎﺿﺮ ﺑﻮد‬

‫ﺑﻴﻤﺎري ﺳﻞ رﻳﻮي ﺑﻪوﺟﻮد آورده اﺳﺖ‪ .‬ﻣﺪﺗﻲ اﺳﺖ ﻛﻪ روش اﻟﻘﺎي‬

‫و در ﺻﻮرت ﺑﺮوز ﻋﻼﻳﻢ آن در ﻗﺪم اول ﺑﺮاي ﺑﻴﻤﺎر ﺗﺠﻮﻳﺰ ﺷﺪ و‬

‫ﺧﻠﻂ ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از ﺳﺎﻟﻴﻦ ﻫﺎﻳﭙﺮﺗﻮﻧﻴﻚ و ﻧﺒﻮﻻﻳﺰر اﻟﺘﺮاﺳﻮﻧﺪ ﺑﻪﻋﻨﻮان‬

‫اداﻣﻪ ﭘﺮوﺳﻪ ﺟﻤﻊآوري ﺧﻠﻂ ﻗﻄﻊ ﻣﻲﮔﺮدﻳﺪ‪ .‬ﻫﺮ ﭼﻨﺪ ﺧﻮﺷﺒﺨﺘﺎﻧﻪ‬

‫روﺷﻲ ﻣﺆﺛﺮ و ارزان ﺑﺮاي ﺑﻪدﺳﺖ آوردن ﻧﻤﻮﻧﻪﻫﺎي ﺧﻠﻂ ﺑﺎ ﻛﻴﻔﻴﺖ‬

‫ﻣﻮردي از ﺑﺮوﻧﻜﻮاﺳﭙﺎﺳﻢ در ﺑﻴﻦ ﺑﻴﻤﺎران ﻣﺎ ﻣﺸﺎﻫﺪه ﻧﺸﺪ‪.‬‬

‫ﺑﺎﻻ از ﺑﻴﻤﺎران ﺑﺪون ﺧﻠﻂ‪ ،‬ﻣﻌﺮﻓﻲ ﺷﺪه اﺳﺖ‪ .‬ﻋﻠﻲرﻏﻢ وﺟﻮد ﺷﻮاﻫﺪ‬

‫ﺗﻮﺿﻴﺢ ‪ :III‬از آﻧﺠﺎﻳﻲﻛﻪ اﺳﺘﻔﺎده از ﻧﺒﻮﻻﻳﺰر اوﻟﺘﺮاﺳﻮﻧﺪ در اﻳﻦ روش‬

‫ﻓﺮاوان و ﻣﺰاﻳﺎي ﻗﺎﺑﻞ ﭘﻴﺶﺑﻴﻨﻲ اﻳﻦ روش در ﺗﺸﺨﻴﺺ ﺳﻞ رﻳﻮي‪،‬‬

‫اﺣﺘﻤﺎل اﺑﺘﻼي ﺑﻪ ﻋﻔﻮﻧﺖﻫﺎي ﺑﻴﻤﺎرﺳﺘﺎن را ﺑﻪدﻧﺒﺎل ﭘﺨﺶ ﺷﺪن ذرات‬

‫ﻫﻨﻮز از آن در ﺑﺨﺶﻫﺎي ﻋﻔﻮﻧﻲ و رﻳﻪ ﺑﺴﻴﺎري از ﻣﺮاﻛﺰ ﻛﺸﻮر اﺳﺘﻔﺎده‬

‫رﻳﺰ ﻣﻌﻠﻖ )‪ (Droplet‬آﻟﻮده در ﻓﻀﺎ ﺑﺎﻻ ﻣﻲﺑﺮد‪ ،‬ﭘﻴﺸﻨﻬﺎد ﺷﺪه ﻛﻪ آنرا‬

‫ﻧﻤﻲﺷﻮد‪ .‬ﻧﺘﺎﻳﺞ ﺣﺎﺻﻞ از اﻳﻦ ﺗﺤﻘﻴﻖ ﻗﺪﻣﻲ در ﺟﻬﺖ رﻓﻊ ﭼﺎﻟﺶ‬

‫در اﻃﺎﻗﻲ ﺑﺎ ﺗﻬﻮﻳﻪ ﻛﺎﻣﻞ )ﺗﻬﻮﻳﻪ ﺑﺎ ﻓﺸﺎر ﻣﻨﻔﻲ( و ﻳﺎ ﺣﺘﻲ در ﺑﺮﺧﻲ‬

‫ﺗﺸﺨﻴﺺ ﺳﻞ رﻳﻮي و آﺷﻨﺎﻳﻲ ﭘﺰﺷﻜﺎن ﺑﺎ روش اﻧﺠﺎم و اﺛﺮﺑﺨﺸﻲ اﻳﻦ‬

‫ﻣﻨﺎﺑﻊ در ﻓﻀﺎي ﺑﺎز اﻧﺠﺎم دﻫﻨﺪ‪ .‬ﻟﺬا ﺑﻪﻣﻨﻈﻮر اﻧﺠﺎم ﭘﺮوﺳﻪ ﻓﻮق اﺗﺎﻗﻲ‬

‫روش در ﺑﻴﻤﺎران ﻣﺸﻜﻮك ﺑﻪ ﺳﻞ رﻳﻮي ﻓﺎﻗﺪ ﺧﻠﻂ ﻣﻲﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬

‫ﺑﺎ ﺷﺮاﻳﻂ ﻻزم و ﺗﻬﻮﻳﻪ ﻣﻨﺎﺳﺐ )ﺗﻬﻮﻳﻪ ﺑﺎ ﻓﺸﺎر ﻣﻨﻔﻲ( در ﻣﺤﻞ ﺑﺨﺶ‬ ‫ﻋﻔﻮﻧﻲ ﺑﻴﻤﺎرﺳﺘﺎن اﻣﺎم ﺧﻤﻴﻨﻲ )ره( داﻧﺸﮕﺎه ﻋﻠﻮم ﭘﺰﺷﻜﻲ ﺗﻬﺮان در ﻧﻈﺮ‬

‫روش ﺑﺮرﺳﻲ‬

‫ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺷﺪه و ﺗﺠﻬﻴﺰ ﺷﺪ‪ .‬ﺑﻴﻤﺎران داراي ﺳﺎﺑﻘﻪ آﺳﻢ و ﺑﺮوﻧﻜﻮاﺳﭙﺎﺳﻢ‪ ،‬و‬

‫در ﻓﺎﺻﻠﻪ ﺗﻴﺮ ﻟﻐﺎﻳﺖ ﺑﻬﻤﻦﻣﺎه ‪ 1389‬ﻛﻠﻴﻪ ﺑﻴﻤﺎران ﻣﺸﻜﻮك ﺑﻪ‬

‫ﺑﻴﻤﺎران داراي ﺿﻌﻒ ﺷﺪﻳﺪ ﻛﻪ ﺑﺎ وﺟﻮد داﺷﺘﻦ ﺧﻠﻂ ﺑﻪدﻟﻴﻞ ﺿﻌﻒ‬

‫ﺗﺸﺨﻴﺺ ﺳﻞ رﻳﻮي ﻛﻪ از ﻧﻈﺮ ﻓﻮق ﺗﺨﺼﺺ رﻳﻪ ﻳﺎ ﻣﺘﺨﺼﺺ ﻋﻔﻮﻧﻲ‪،‬‬

‫ﻋﻀﻼﻧﻲ ﻗﺎدر ﺑﻪ دادن ﻧﻤﻮﻧﻪ ﺧﻠﻂ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ از ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﺧﺎرج ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬از‬

‫‪Pulmonary‬‬

‫ﻫﻤﻜﺎران آزﻣﺎﻳﺸﮕﺎه درﺧﻮاﺳﺖ ﺷﺪ ﺗﺎ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺑﻮدن ﻧﻤﻮﻧﻪ ﺧﻠﻂ ﺑﺮاي‬

‫‪ Tuberculosis‬داﺷﺘﻨﺪ و ﻗﺎدر ﺑﻪ دادن ﻧﻤﻮﻧﻪ ﺧﻠﻂ ﻣﻨﺎﺳﺐ‬

‫ﺑﺮرﺳﻲ را ﻧﻴﺰ ﮔﺰارش دﻫﻨﺪ‪ .‬ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺑﻮدن ﻧﻤﻮﻧﻪ ﺧﻠﻂ ﺟﻬﺖ ﺑﺮرﺳﻲ ﺑﻪ‬

‫‪(Best‬‬

‫‪Polymorphonuclear‬‬

‫ﺷﻮاﻫﺪ ﻛﻠﻴﻨﻴﻜﻲ و رادﻳﻮﻟﻮژﻳﻚ ﺑﻪﻧﻔﻊ ﺳﻞ رﻳﻮي‬ ‫)‪(PTB‬‬

‫ﻧﺒﻮدﻧﺪ وارد ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از ﻧﺒﻮﻻﻳﺰر اوﻟﺘﺮاﺳﻮﻧﺪ‬

‫ﺻﻮرت ﻧﺴﺒﺖ ﺳﻠﻮلﻫﺎي ﭘﻠﻲﻣﻮرﻓﻮﻧﻮﻛﻠﻴﺮ‬

‫)‪ Neb, Apex Medical corporation, Spain‬و ﺳﺎﻟﻴﻦ ﻫﺎﻳﭙﺮﺗﻮﻧﻴﻚ ‪%3‬‬

‫)‪ (PMN‬ﺑﻪ ﺳﻠﻮلﻫﺎي ﺳﻨﮓﻓﺮﺷﻲ اﭘﻴﺘﻠﻴﺎل‬

‫اﺳﺘﺮﻳﻞ ﺑﻪﻣﺪت ‪ 20‬دﻗﻴﻘﻪ ﻫﺮ ﺑﻴﻤﺎر ﺑﻪﺷﺮح زﻳﺮ ﺗﺤﺖ اﻟﻘﺎي ﺧﻠﻂ‬

‫)‪ 2 (SECs‬در رﻧﮓآﻣﻴﺰي ﮔﺮم ﺗﻌﺮﻳﻒ ﺷﺪ‪ 8.‬اﻃﻼﻋﺎت ﺑﻴﻤﺎران اﻋﻢ از‬

‫ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺖ‪.‬‬

‫ﺟﻨﺲ‪ ،‬ﺳﻦ‪ ،‬وﺿﻌﻴﺖ ﺳﺮوﻟﻮژي از ﻧﻈﺮ اﻳﺪز و وﺟﻮد ﺷﻮاﻫﺪ ﻣﺜﺒﺖ‬

‫‪ -1‬ﺑﻴﻤﺎر ﺑﻪﻣﺪت ﻫﺸﺖ ﺳﺎﻋﺖ از ﺧﻮردن و آﺷﺎﻣﻴﺪن اﺟﺘﻨﺎب ﻛﺮده و‬

‫رادﻳﻮﻟﻮژﻳﻚ در‬

‫‪Squamus Epithelial Cells‬‬

‫‪High Resolution Computed Tomography‬‬

‫دﻫﺎن را ﻣﺮﺗﺒﺎً ﺑﺎ آب ﺷﺴﺘﺸﻮ داد‪ -2 .‬ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از ‪ 6ml‬ﻛﻠﺮﻳﺪ ﺳﺪﻳﻢ‬

‫)‪(HRCT), Computed Tomography (CT), Chest X-Ray (CXR‬‬

‫‪ %5‬ﺑﻪﻋﻼوه ‪ 4ml‬آب ﻣﻘﻄﺮ اﺳﺘﺮﻳﻞ‪ ،‬ﻣﺤﻠﻮل ﺳﺎﻟﻴﻦ ‪ %3‬ﺗﻬﻴﻪ ﺷﺪ‪ -3 .‬ﺗﺎ‬

‫ﻧﻔﻊ ﺗﻮﺑﺮﻛﻠﻮزﻳﺲ ﺟﻤﻊآوري ﺷﺪ‪ .‬ﻧﻤﻮﻧﻪﻫﺎي ﺣﺎﺻﻠﻪ ﺟﻬﺖ ﺗﻬﻴﻪ اﺳﻤﻴﺮ‬

‫ﺣﺪ ‪ 60ml‬از ﻣﺤﻠﻮل ﺳﺎﻟﻴﻦ ﻫﺎﻳﭙﺮﺗﻮﻧﻴﻚ در ﻃﻲ ‪ 20‬دﻗﻴﻘﻪ ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از‬

‫و رﻧﮓآﻣﻴﺰي زﻳﻞ ﻧﻴﻠﺴﻮن و ﻛﺸﺖ ﺑﻪ آزﻣﺎﻳﺸﮕﺎه ﻓﺮﺳﺘﺎده ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ﻧﺘﺎﻳﺞ‬

‫ﻧﺒﻮﻻﻳﺰر اﻟﺘﺮاﺳﻮﻧﺪ‪ ،‬ﻧﺒﻮﻻﻳﺰ ﺷﺪ‪ -4 .‬ﻧﻤﻮﻧﻪﻫﺎي ﺧﻠﻂ در ﻣﻴﺎﻧﻪ و اﻧﺘﻬﺎي‬

‫ﺳﭙﺲ در ﺟﺪوﻟﻲ ﺟﻤﻊآوري ﺷﺪه و ﺗﺤﺖ آﻧﺎﻟﻴﺰ ﺑﺎ ﻧﺮماﻓﺰار‬

‫‪SPSS‬‬

‫ﭘﺮوﺳﻪ اﻟﻘﺎي ﺧﻠﻂ ﺟﻤﻊآوري ﺷﺪ‪ -5 .‬در اﻧﺘﻬﺎ ﻣﺎﺳﻚ و ﻟﻮﻟﻪﻫﺎ ﺑﺎ‬

‫وﻳﺮاﺳﺖ ‪ 16‬ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬ﺗﻮﺿﻴﺢ اﻳﻦﻛﻪ در ﭘﻴﺶﻧﻮﻳﺲ ﻃﺮح ﻋﻨﻮان ﺷﺪ‬

‫اﺳﺘﻔﺎده از ﻣﺤﻠﻮل ﮔﻠﻮﺗﺮآﻟﺪﻫﻴﺪ ﺑﻪﻣﺪت ‪ 30‬دﻗﻴﻘﻪ ﻗﺒﻞ از اﺳﺘﻔﺎده ﻣﺠﺪد‬

‫ﺗﺎ درﺻﻮرت ﺑﺎ ارزش ﺑﻮدن ﺟﻤﻌﻴﺖ اﻓﺮاد ﻣﺒﺘﻼ ﺑﻪ اﻳﺪز از ﻟﺤﺎظ آﻣﺎري‬

‫در ﺑﻴﻤﺎر دﻳﮕﺮ ﺿﺪﻋﻔﻮﻧﻲ ﺷﺪﻧﺪ‪.‬‬

‫در ﺑﻴﻤﺎران ﻓﻮق‪ ،‬ﻧﺘﺎﻳﺞ اﻳﻦ ﮔﺮوه ﺑﻪﻃﻮر ﺟﺪاﮔﺎﻧﻪ ﻧﻴﺰ ﻣﻮرد آﻧﺎﻟﻴﺰ ﻗﺮار‬

‫ﺑﻪ‬

‫ﺗﻮﺿﻴﺢ ‪ :I‬ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﺷﻔﺎف ﺑﻮدن ﻧﻤﻮﻧﻪﻫﺎي ﺧﻠﻂ ﺣﺎﺻﻠﻪ از اﻳﻦ‬

‫ﮔﻴﺮد‪ .‬ﺑﻴﻤﺎران داراي ﻧﺘﺎﻳﺞ ﻣﺜﺒﺖ ﺗﺤﺖ درﻣﺎن و ﭘﻲﮔﻴﺮي ﭘﺎﺳﺦ ﺑﻪ‬

‫روش و اﺣﺘﻤﺎل اﺷﺘﺒﺎه ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺷﺪن ﻧﻤﻮﻧﻪﻫﺎ ﺑﺎ ﺑﺰاق ﺗﻮﺳﻂ ﺗﻜﻨﺴﻴﻦ‬

‫درﻣﺎن ﺿﺪ ﺳﻞ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ‪ .‬اﻳﻦ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﺑﻪﺻﻮرت ‪ Case- series‬در‬

‫آزﻣﺎﻳﺸﮕﺎه‪ ،‬ﺗﻮﺿﻴﺤﺎت ﻻزم در اﻳﻦ زﻣﻴﻨﻪ ﺑﻪ اﻳﺸﺎن داده ﺷﺪ ﺗﺎ از دور‬

‫ﻳﻚ دوره زﻣﺎﻧﻲ ﺷﺶ ﻣﺎﻫﻪ ﺗﻌﺮﻳﻒ ﺷﺪه و ﻟﺬا ﺗﻌﻴﻴﻦ ﺣﺠﻢ ﻧﻤﻮﻧﻪ در‬

‫رﻳﺨﺘﻦ اﺷﺘﺒﺎﻫﻲ ﻧﻤﻮﻧﻪﻫﺎ ﺟﻠﻮﮔﻴﺮي ﺑﻪﻋﻤﻞ آﻳﺪ‪.‬‬

‫آن ﺻﻮرت ﻧﮕﺮﻓﺘﻪ اﺳﺖ‪ .‬ﺣﺴﺎﺳﻴﺖ و وﻳﮋﮔﻲ و ارزش اﺧﺒﺎري ﻣﺜﺒﺖ‬ ‫‪(Broncho‬‬

‫و ﻣﻨﻔﻲ ﻧﻴﺰ ﺑﺮاي ﻧﺘﺎﻳﺞ ﺗﺴﺖ ‪ PPD‬ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﻧﺘﺎﻳﺞ ﺣﺎﺻﻠﻪ از ﻛﺸﺖ و‬

‫)‪ ،constriction‬ﻫﺮ ﭼﻨﺪ ﺑﻪﻧﺪرت در ﻃﻲ اﻳﻦ ﭘﺮوﺳﻪ وﺟﻮد دارد‪،‬‬

‫اﺳﻤﻴﺮ ﺑﻪﻋﻨﻮان ﻳﻜﻲ از اﻫﺪاف ﻓﺮﻋﻲ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﻣﺤﺎﺳﺒﻪ ﺷﺪ‪ .‬اﻳﻦ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ‬

‫ﺗﻮﺿﻴﺢ ‪ :II‬از آﻧﺠﺎﻳﻲﻛﻪ اﺣﺘﻤﺎل وﻗﻮع اﺳﭙﺎﺳﻢ راه ﻫﻮاﻳﻲ‬

‫ﻣﺠﻠﻪ داﻧﺸﻜﺪه ﭘﺰﺷﻜﻲ‪ ،‬داﻧﺸﮕﺎه ﻋﻠﻮم ﭘﺰﺷﻜﻲ ﺗﻬﺮان‪ ،‬دوره ‪ ، 69‬ﺷﻤﺎره ‪ ،1‬ﻓﺮوردﻳﻦ ‪1390‬‬


‫‪45‬‬

‫اﻟﻘﺎي ﺧﻠﻂ در ﺗﺸﺨﻴﺺ ﺑﻴﻤﺎران ﻣﺸﻜﻮك ﺑﻪ ﺳﻞ رﻳﻮي ﺑﺪون ﺧﻠﻂ‬

‫ﺗﺤﺖ ﺑﺮرﺳﻲ ﺗﻮﺳﻂ ﻛﻤﻴﺘﻪ اﺧﻼق ﭘﺰﺷﻜﻲ داﻧﺸﮕﺎه ﻋﻠﻮمﭘﺰﺷﻜﻲ ﺗﻬﺮان‬

‫ﻛﺸﺖ در دو ﺑﻴﻤﺎر ﺑﺎ اﺳﻤﻴﺮ ﻣﻨﻔﻲ در ﻧﻬﺎﻳﺖ ﻣﺜﺒﺖ ﮔﺰارش ﺷﺪ‪ .‬ﺳﭙﺲ‬

‫ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺖ و ﻣﺠﻮز اﺟﺮاي ﻃﺮح از اﻳﺸﺎن ﻛﺴﺐ ﺷﺪ‪ .‬ﻫﺪف از اﻧﺠﺎم‬

‫ﺑﻴﻤﺎران ﻓﻮق ﺗﺤﺖ درﻣﺎن آﻧﺘﻲ ﺗﻮﺑﺮﻛﻠﻮز ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ ﻛﻪ ﭘﻲﮔﻴﺮي‬

‫ﭘﺮوﺳﻪ اﻟﻘﺎي ﺧﻠﻂ و ﺧﻄﺮات اﺣﺘﻤﺎﻟﻲ ﺑﻪ ﺗﻚﺗﻚ ﺑﻴﻤﺎران ﺗﻮﺿﻴﺢ داده‬

‫ﺑﻴﻤﺎران ﻧﺘﺎﻳﺞ رﺿﺎﻳﺖﺑﺨﺶ از درﻣﺎن ﺷﺎﻣﻞ ﻗﻄﻊ ﺗﺐ‪ ،‬ﺑﻬﺒﻮد ﺳﺮﻓﻪ و‬

‫ﺷﺪه و ﻗﺒﻞ از اﻧﺠﺎم آن از ﻛﻠﻴﻪ ﺑﻴﻤﺎران رﺿﺎﻳﺖﻧﺎﻣﻪ ﻛﺘﺒﻲ اﺧﺬ ﺷﺪ‪.‬‬

‫ﺗﻨﮕﻲﻧﻔﺲ و ﺑﻲاﺷﺘﻬﺎﻳﻲ را ﻧﺸﺎن داد‪ .‬ﭘﻲﮔﻴﺮي ﻧﺘﺎﻳﺞ ﺣﺎﺻﻞ از اﺳﻤﻴﺮ و‬ ‫ﻛﺸﺖ ﻣﻨﺠﺮ ﺑﻪ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﻣﺜﺒﺖ در ‪ 13‬ﻣﻮرد )‪ (%26‬از ﺑﻴﻤﺎران ﺷﺪ‪.‬‬ ‫‪+‬‬

‫ﻳﺎﻓﺘﻪﻫﺎ‬

‫ﻣﺘﺎﺳﻔﺎﻧﻪ ﺗﻌﺪاد ﺑﻴﻤﺎران‬

‫در ﭘﺎﻳﺎن ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﺗﻌﺪاد ‪ 50‬ﺑﻴﻤﺎر ﻣﺸﻜﻮك ﺑﻪ ﺗﺸﺨﻴﺺ ﺳﻞ رﻳﻮي از‬

‫ارزﻳﺎﺑﻲ از ﻧﻈﺮ آﻣﺎري ﺑﻮد ﺗﺎ ﺑﺘﻮان ﻣﻘﺎﻳﺴﻪاي در ﻧﺘﺎﻳﺞ ﺣﺎﺻﻠﻪ ﺑﻴﻦ‬

‫ﻧﻈﺮ ﻓﻮق ﺗﺨﺼﺺ رﻳﻪ ﻳﺎ ﻣﺘﺨﺼﺺ ﻋﻔﻮﻧﻲ‪ ،‬داراي ﺷﻮاﻫﺪ ﻛﻠﻴﻨﻴﻜﻲ ﻳﺎ‬

‫‪-‬‬

‫‪HIV‬‬

‫در ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ )ﺳﻪ ﺑﻴﻤﺎر( ﻛﻤﺘﺮ از ﺣﺪ ﻗﺎﺑﻞ‬

‫‪+‬‬

‫ﮔﺮوه ‪ HIV , HIV‬اﻧﺠﺎم داد ﻛﻪ اﻟﺒﺘﻪ اﻳﻦ ﻣﺴﺎﻟﻪ ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﻣﺤﺪودﻳﺖ‬

‫رادﻳﻮﻟﻮژﻳﻚ ﺑﻪﻧﻔﻊ ﺳﻞ رﻳﻮي‪ ،‬ﻛﻪ ﻗﺎدر ﺑﻪ دادن ﻧﻤﻮﻧﻪ ﺧﻠﻂ ﻧﺒﻮدﻧﺪ وارد‬

‫زﻣﺎﻧﻲ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ و ﺗﻌﺪاد ﻣﺤﺪود ﺑﻴﻤﺎران‬

‫ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﺷﺪﻧﺪ ﻛﻪ ﺗﻌﺪاد ‪ 23‬ﻣﻮرد آنﻫﺎ ﻣﺮد )‪ Mean±SD‬ﺳﻦ‬

‫ﺧﻮدﺑﻪﺧﻮدي ﻗﺎﺑﻞ ﭘﻴﺶﺑﻴﻨﻲ ﻧﻴﺰ ﺑﻮد‪.‬‬

‫‪+‬‬

‫‪HIV‬‬

‫ارﺟﺎﻋﻲ ﺑﺪون ﺧﻠﻂ‬

‫‪ (51/2120/24‬و ﺑﻘﻴﻪ )‪ 27‬ﻧﻔﺮ( زن )‪(55/40±18/00 Mean±SD‬‬ ‫ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﺷﺎﻳﻊﺗﺮﻳﻦ ﺷﻜﺎﻳﺖ ﻣﻨﺠﺮ ﺑﻪ ﻣﺮاﺟﻌﻪ در ﺑﻴﻤﺎران ﺳﺮﻓﻪ ﺑﻮد‪ .‬در‬

‫ﺑﺤﺚ‬

‫اﻳﻦ ﺑﻴﻦ ‪ 90‬درﺻﺪ از ﺑﻴﻤﺎران داراي ﺷﻮاﻫﺪ رادﻳﻮﻟﻮژﻳﻚ ﻣﺜﺒﺖ اﻋﻢ از‬

‫در ﺣﺎل ﺣﺎﺿﺮ ﺗﺸﺨﻴﺺ ﺳﻞ رﻳﻮي ﻣﺒﺘﻨﻲ ﺑﺮ ﻣﺸﺎﻫﺪه ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ اﺳﻤﻴﺮ‬

‫اﻧﻔﻴﻠﺘﺮاﺳﻴﻮن ﻧﺪوﻻر‪ ،‬ﻛﺎوﻳﺘﻪ‪ ،‬ﻛﺎﻧﺴﺎﻟﻴﺪﻳﺸﻦ و ﻳﺎ ﻟﻨﻔﺎدﻧﻮﭘﺎﺗﻲ در ‪ CXR‬ﻳﺎ‬

‫ﺧﻠﻂ و ﻛﺸﺖ ﻣﻲﺑﺎﺷﺪ‪ ،‬ﻟﻴﻜﻦ اﻳﻦ روش واﺑﺴﺘﻪ ﺑﻪ ﻛﻴﻔﻴﺖ ﻧﻤﻮﻧﻪ ﺧﻠﻂ‬

‫ﺑﻮدﻧﺪ‪ %100 .‬از ﺑﻴﻤﺎران ﻛﻪ داراي ﻛﺸﺖ ﻣﺜﺒﺖ ﺧﻠﻂ‬

‫و ﺗﺠﺮﺑﻪ و ﺗﺒﺤﺮ ﺗﻜﻨﺴﻴﻦ آزﻣﺎﻳﺸﮕﺎه اﺳﺖ‪ .‬ﺳﻞ اﺳﻤﻴﺮ ﻣﻨﻔﻲ )ﺑﻴﻤﺎران‬

‫ﺑﻮدﻧﺪ ﺷﻮاﻫﺪ رادﻳﻮﻟﻮژي ﻏﻴﺮﻃﺒﻴﻌﻲ داﺷﺘﻨﺪ‪ .‬ﺷﺎﻳﻊﺗﺮﻳﻦ ﺿﺎﻳﻌﻪ‬

‫ﻣﺸﻜﻮك ﺑﻪ ﺗﺸﺨﻴﺺ ﺳﻞ رﻳﻮي داراي ﺷﻮاﻫﺪ رادﻳﻮﻟﻮژﻳﻚ و ﻛﻠﻴﻨﻴﻜﻲ‬

‫رادﻳﻮﻟﻮژﻳﻚ ﻣﺸﺎﻫﺪه ﺷﺪه در ﺑﻴﻤﺎران اﻧﻔﻴﻠﺘﺮاﺳﻴﻮن و ﻛﺎﻧﺴﺎﻟﻴﺪﻳﺸﻦ در‬

‫ﻗﻮي ﺑﻪﻧﻔﻊ ﺗﻮﺑﺮﻛﻠﻮزﻳﺲ و اﺳﻤﻴﺮ ﻣﻨﻔﻲ ﺑﺮاي ﺑﺎﺳﻴﻞ اﺳﻴﺪ ﻓﺴﺖ‬

‫در ﺗﻌﺪاد ‪ 21‬ﺑﻴﻤﺎر ﻣﺜﺒﺖ )‪ 42‬درﺻﺪ( و در‬

‫)‪ ((AFB‬و ﻫﻤﻴﻦﻃﻮر ﺑﻴ���ﺎران ﻣﺸﻜﻮك ﺑﻪ ﺳﻞ رﻳﻮي ﺑﺪون ﺧﻠﻂ‬

‫ﻣﻨﻔﻲ در‬

‫ﺧﻮدﺑﻪﺧﻮدي از ﭼﺎﻟﺶﻫﺎي ﻣﻬﻢ در ﺗﺸﺨﻴﺺ و درﻣﺎن ﺑﻴﻤﺎران در ﻓﻴﻠﺪ‬

‫ﺑﻮد‬

‫رﻳﻪ اﺳﺖ‪ .‬ﺳﻞ اﺳﻤﻴﺮ ﻣﻨﻔﻲ در ﻛﻮدﻛﺎن‪ ،‬ﺳﺎﻟﻤﻨﺪان و ﺑﻴﻤﺎران داراي‬

‫‪HRCT‬‬

‫و‬

‫‪CT‬‬

‫ﻛﻠﻴﺸﻪﻫﺎ ﺑﻮد‪ .‬ﺗﺴﺖ‬

‫‪PPD‬‬

‫‪ 29‬ﺑﻴﻤﺎر ﻣﻨﻔﻲ ﮔﺰارش ﺷﺪ‪ .‬در اﻳﻦ ﻣﻴﺎن ﭘﻨﺞ ﻣﻮرد‬

‫‪PPD‬‬

‫ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺑﺎ ﺗﺸﺨﻴﺺ ﺳﻞ ﻫﻤﺮاه ﺑﻮد ﻛﻪ از آن ﻣﻴﺎن ﻳﻚ ﻣﻮرد‬

‫‪+‬‬

‫‪HIV‬‬

‫)ﻣﻨﻔﻲ ﻛﺎذب(‪ .‬ﺣﺴﺎﺳﻴﺖ و وﻳﮋﮔﻲ و ارزش اﺧﺒﺎري ﻣﺜﺒﺖ و ﻣﻨﻔﻲ‬ ‫‪PPD‬‬

‫‪+‬‬

‫‪9‬و‪6‬‬

‫ﻧﻘﺺ اﻳﻤﻨﻲ )ﺑﻪوﻳﮋه ﺑﻴﻤﺎران ‪ (HIV‬ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻣﺸﺎﻫﺪه ﻣﻲﺷﻮد‪.‬‬

‫ﺷﺎﻳﺪ‬

‫ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﻧﺘﺎﻳﺞ ﻛﺸﺖ در اﻳﻦ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﺑﻪ ﺷﺮح زﻳﺮ‬

‫ﺗﻮﺟﻴﻪﻛﻨﻨﺪه ﺷﺮاﻳﻂ ﻓﻮق در اﻳﻦ ﺑﻴﻤﺎران‪ ،‬ﺷﺪت ﺑﻴﻤﺎري‪ ،‬ﻋﺪم وﺟﻮد‬

‫ﻣﺤﺎﺳﺒﻪ ﺷﺪ‪ .‬ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﺗﻌﺪاد ﺑﻴﻤﺎران ﺳﺎﻟﻢ )ﺗﺸﺨﻴﺺ ﻏﻴﺮ از‬

‫ﻛﺎوﻳﺘﺎﺳﻴﻮن ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻮﺟﻪ و ﻫﻤﻴﻦﻃﻮر ﻣﺸﻜﻞ در اﺧﺬ ﻧﻤﻮﻧﻪ ﺧﻠﻂ‬

‫ﺗﻮﺑﺮﻛﻠﻮزﻳﺲ(‪ 37 ،‬ﻣﻮرد )ﻣﺜﺒﺖ ﻛﺎذب ‪ ،13‬ﻣﻨﻔﻲ ﺣﻘﻴﻘﻲ ‪ (24‬و ﺑﻴﻤﺎران‬

‫ﻣﻨﺎﺳﺐ ﻣﻲﺑﺎﺷﺪ‪ .‬اﮔﺮ ﭼﻪ ﺑﻴﻤﺎران اﺳﻤﻴﺮ ﻣﻨﻔﻲ داراي ﺷﻮاﻫﺪ ﺧﻔﻴﻒﺗﺮ‬

‫ﺑﺎ ﺗﺸﺨﻴﺺ ﺗﻮﺑﺮﻛﻠﻮزﻳﺲ ‪) 13‬ﻣﺜﺒﺖ ﺣﻘﻴﻘﻲ ﻫﺸﺖ ﻣﻨﻔﻲ ﻛﺎذب ﭘﻨﺞ(‪،‬‬

‫رادﻳﻮﻟﻮژﻳﻚ و ﺑﺎر ﻣﻴﻜﺮوﺑﻲ ﻛﻤﺘﺮي در ﻣﻘﺎﻳﺴﻪ ﺑﺎ ﺑﻴﻤﺎران اﺳﻤﻴﺮ ﻣﺜﺒﺖ‬

‫ﺣﺴﺎﺳﻴﺖ ‪ ،%61/5‬وﻳﮋﮔﻲ ‪ ،%64/8‬ارزش اﺧﺒﺎري ﻣﺜﺒﺖ ‪ %38‬و ارزش‬

‫ﻫﺴﺘﻨﺪ وﻟﻲ ﻣﻄﺎﻟﻌﺎت ﻧﺸﺎن دادهاﻧﺪ ﻛﻪ ‪ %50-70‬اﻳﻦ ﺑﻴﻤﺎران ﭘﺲ از‬

‫ﻣﺤﺎﺳﺒﻪ ﺷﺪ‪ .‬در اﻳﻦ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ‬

‫ﻳﻚﺳﺎل ﺑﻪﺳﻤﺖ ﺑﻴﻤﺎري ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻪ و ﺳﻞ اﺳﻤﻴﺮ ﻣﺜﺒﺖ ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ‬

‫ﺑﺮاي ﺗﺴﺖ‬

‫اﺧﺒﺎري ﻣﻨﻔﻲ ‪ %82/7‬ﺑﺮاي ﺗﺴﺖ‬

‫‪PPD‬‬

‫‪9‬و‪6‬‬

‫وﺟﻮد ﺣﺪاﻗﻞ ‪ 2ml‬ﻧﻤﻮﻧﻪ ﺧﻠﻂ داراي اﻫﻤﻴﺖ اﺳﺎﺳﻲ ﺑﺮاي‬

‫اﺳﺘﻔﺎده از روش اﻟﻘﺎي ﺧﻠﻂ در ‪ 45‬ﻣﻮرد از ‪ 50‬ﺑﻴﻤﺎر )‪ 90‬درﺻﺪ(‬

‫ﻣﻲﻛﻨﻨﺪ‪.‬‬

‫ﻣﻨﺠﺮ ﺑﻪ ﺗﻮﻟﻴﺪ ﻧﻤﻮﻧﻪﻫﺎي ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺧﻠﻂ ﺷﺪ ﻛﻪ اﻳﻦ ﻳﻜﻲ از ﻧﻘﺎط ﻗﻮت‬

‫ﺗﺸﺨﻴﺺ ﺳﻞ اﺳﺖ‪ .‬از ﻃﺮﻓﻲ ﺑﻪﺟﺰ ﺣﺠﻢ ﻧﻤﻮﻧﻪ‪ ،‬ﻛﻴﻔﻴﺖ ﻧﻤﻮﻧﻪ ﺧﻠﻂ‬

‫اﻳﻦ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ و ﺗﺎﻳﻴﺪﻛﻨﻨﺪه ﻣﻮﺛﺮ ﺑﻮدن اﻳﻦ روش در ﺑﻪدﺳﺖ دادن‬

‫ﻧﻴﺰ از اﻫﻤﻴﺖ ﺑﺴﺰاﻳﻲ ﺑﺮﺧﻮردار اﺳﺖ‪ .‬روشﻫﺎي ﺑﺴﻴﺎري ﺑﺮاي‬

‫ﻧﻤﻮﻧﻪﻫﺎي ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺟﻬﺖ ﺑﺮرﺳﻲ اﺳﻤﻴﺮ و ﻛﺸﺖ اﺳﺖ‪ .‬در ﺑﺮرﺳﻲ‬

‫ﺗﺸﺨﻴﺺ اﻳﻦ ﺑﻴﻤﺎران اراﻳﻪ ﺷﺪهاﻧﺪ ﻛﻪ از آن ﻣﻴﺎن ﻣﻲﺗﻮان ﺑﻪ‬

‫ﻧﻤﻮﻧﻪﻫﺎ ‪ 11‬ﻣﻮرد داراي اﺳﻤﻴﺮ ﻣﺜﺒﺖ ﺑﺮاي ﺑﺎﺳﻴﻞ اﺳﻴﺪ ﻓﺴﺖ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬از‬

‫ﺑﺮوﻧﻜﻮﺳﻜﻮﭘﻲ و ﻻواژ ﺑﺮوﻧﻜﻮآﻟﻮﺋﻮﻻر‪ ،‬آﺳﭙﻴﺮاﺳﻴﻮن ﮔﺎﺳﺘﺮﻳﻚ و‬

‫اﻳﻦ ﻣﻴﺎن ﭘﻲﮔﻴﺮي ﻧﺘﺎﻳﺞ ﺣﺎﺻﻞ از ﻛﺸﺖ ﻧﻴﺰ ﻣﻨﺠﺮ ﺑﻪ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﻣﺜﺒﺖ در‬

‫ﺗﺮاﻧﺲ ﺗﺮاﻛﺌﺎل و ﺳﻮاب ﻻرﻧﮋﻳﺎل اﺷﺎره ﻛﺮد‪ .‬ﻟﻴﻜﻦ ﻫﺮ ﻳﻚ از‬

‫‪ 13‬ﻣﻮرد )‪ (%26‬از ﺑﻴﻤﺎران داراي اﺳﻤﻴﺮ ﻣﺜﺒﺖ ﺷﺪ‪ .‬در ﺣﻘﻴﻘﺖ ﻧﺘﺎﻳﺞ‬

‫روشﻫﺎي ﻓﻮق ﻣﺤﺪودﻳﺖﻫﺎي ﺧﺎص ﺧﻮد را دارﻧﺪ ﻛﻪ از آن ﺟﻤﻠﻪ‬

‫ﻣﺠﻠﻪ داﻧﺸﻜﺪه ﭘﺰﺷﻜﻲ‪ ،‬داﻧﺸﮕﺎه ﻋﻠﻮم ﭘﺰﺷﻜﻲ ﺗﻬﺮان‪ ،‬دوره ‪ ، 69‬ﺷﻤﺎره ‪ ،1‬ﻓﺮوردﻳﻦ ‪1390‬‬


‫ﻋﻨﺎﻳﺖ ﺻﻔﻮي و ﻫﻤﻜﺎران‬

‫‪46‬‬

‫ﻣﻲﺗﻮان ﺑﻪ ﺻﺮف ﻫﺰﻳﻨﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ‪ ،‬ﺗﻬﺎﺟﻤﻲ ﺑﻮدن و ﻳﺎ ﺿﻌﻒ ﻗﺪرت‬

‫ﻛﻪ در ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﻣﺎ ﺗﻨﻬﺎ از ﻳﻚ ﻣﺮﺗﺒﻪ اﻟﻘﺎي ﺧﻠﻂ در ﺑﻴﻤﺎران اﺳﺘﻔﺎده ﺷﺪه‬

‫ﺗﺸﺨﻴﺼﻲ آﻧﺎن در ﺑﺮﺧﻲ ﻣﻮارد اﺷﺎره ﻛﺮد‪ .‬ﻣﺪﺗﻲ اﺳﺖ ﻛﻪ روش اﻟﻘﺎي‬

‫اﺳﺖ و در ﺻﻮرت ﺗﻜﺮار ﭘﺮوﺳﻪ ﻗﺪرت ﺗﺸﺨﻴﺼﻲ آن ﺑﺎﻻ ﺧﻮاﻫﺪ‬

‫ﺧﻠﻂ ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از ﺳﺎﻟﻴﻦ ﻫﺎﻳﭙﺮﺗﻮﻧﻴﻚ و ﻧﺒﻮﻻﻳﺰر اﻟﺘﺮاﺳﻮﻧﺪ ﺑﻪﻋﻨﻮان‬

‫رﻓﺖ‪ .‬ﭼﻨﺎنﻛﻪ ﺑﺮﺧﻲ ﺻﺎﺣﺐﻧﻈﺮان ﺗﻜﺮار ﺳﻪ ﻣﺮﺗﺒﻪ از اﻳﻦ روش را‬

‫روﺷﻲ ﻣﺆﺛﺮ و ارزان در ﺟﻬﺖ ﺑﻪدﺳﺖ آوردن ﻧﻤﻮﻧﻪﻫﺎي ﺧﻠﻂ ﺑﺎ‬

‫ﻗﺒﻞ از ﺑﺮوﻧﻜﻮﺳﻜﻮﭘﻲ و ﻻواژ ﺑﺮوﻧﻜﻮآﻟﻮﺋﻮﻻر ﭘﻴﺸﻨﻬﺎد ﻣﻲﻛﻨﻨﺪ‪ 20.‬وﻟﻲ‬

‫ﻛﻴﻔﻴﺖ ﺑﺎﻻ از ﺑﻴﻤﺎران ﺑﺪون ﺧﻠﻂ‪ ،‬ﻣﻌﺮﻓﻲ ﺷﺪه اﺳﺖ‪ .‬ﻣﻄﺎﻟﻌﺎت ﻣﺨﺘﻠﻔﻲ‬

‫ﺑﻪﻫﺮ ﺣﺎل در ﺑﺮﺧﻲ ﻣﻄﺎﻟﻌﺎت ﺷﻜﺎﻳﺎﺗﻲ ﻫﻤﭽﻮن اﺳﭙﺎﺳﻢ راهﻫﺎي ﻫﻮاﻳﻲ‬

‫ﺑﺮ ﻣﻔﻴﺪ ﺑﻮدن روش اﻟﻘﺎي ﺧﻠﻂ ﺗﺄﻛﻴﺪ ﻛﺮدهاﻧﺪ‪ 10-12.‬ﻏﻴﺮ ﺗﻬﺎﺟﻤﻲ ﺑﻮدن‬

‫و ﺗﻬﻮع ﮔﺰارش ﺷﺪهاﻧﺪ‪ 21.‬ﻟﻴﻜﻦ در ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﻣﺎ ﺷﻜﺎﻳﺘﻲ از ﺳﻮي ﺑﻴﻤﺎران‬

‫و ارزان ﺑﻮدن ﻧﺴﺒﻲ اﻳﻦ روش در ﻣﻘﺎﻳﺴﻪ ﺑﺎ روشﻫﺎي ﺗﻬﺎﺟﻤﻲﺗﺮ‬

‫ﮔﺰارش ﻧﺸﺪ و ﻛﻠﻴﻪ ﺑﻴﻤﺎران ﺑﻪﺧﻮﺑﻲ ﭘﺮوﺳﻪ را ﺗﺤﻤﻞ ﻛﺮدﻧﺪ‪ .‬ﺷﻮاﻫﺪ‬

‫و اﺧﺬ‬

‫رادﻳﻮﻟﻮژﻳﻚ در ‪ %100‬از ﺑﻴﻤﺎران داراي ﻛﺸﺖ ﻣﺜﺒﺖ در ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﻣﺎ ﺑﺎ‬

‫ﻧﻤﻮﻧﻪﻫﺎي ﺧﻠﻂ ﺑﺎ ﻛﻴﻔﻴﺖ ﺑﺎﻻ از وﻳﮋﮔﻲﻫﺎي ﺧﻮب اﻳﻦ روش اﺳﺖ‪.‬‬

‫ﺗﺸﺨﻴﺺ ﺳﻞ ﻫﻢﺧﻮاﻧﻲ داﺷﺘﻨﺪ‪ .‬اﻣﺎ از آن ﺟﺎﻳﻲﻛﻪ وﺟﻮد ﺷﻮاﻫﺪ‬

‫ﺣﺘﻲ در ﺑﺮﺧﻲ ﻣﻄﺎﻟﻌﺎت ﻧﺘﺎﻳﺞ ﺣﺎﺻﻞ از روش اﻟﻘﺎي ﺧﻠﻂ را در‬

‫رادﻳﻮﻟﻮژﻳﻚ ﺑﻪﻋﻨﻮان ﻓﺎﻛﺘﻮر ﻣﻬﻤﻲ در اﻧﺘﺨﺎب ﺑﻴﻤﺎران در ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﻣﺎ‬

‫ﺑﺮاﺑﺮ ﻳﺎ ﺣﺘﻲ‬

‫ﻣﻄﺮح ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﺴﻴﺎري از ﺑﻴﻤﺎران ﻛﺸﺖ ﻣﻨﻔﻲ ﻧﻴﺰ داراي ﺷﻮاﻫﺪ‬

‫ﺑﺮاي ﻣﺜﺎل ‪ Anderson‬و ‪ Conde‬در‬

‫رادﻳﻮﻟﻮژﻳﻚ )ﻫﺮﭼﻨﺪ ﻏﻴﺮ اﺧﺘﺼﺎﺻﻲ( در ﻛﻠﻴﺸﻪﻫﺎي رادﻳﻮﮔﺮاﻓﻲ‬

‫ﻣﻄﺎﻟﻌﺎت ﺧﻮد ﺣﺴﺎﺳﻴﺖ ﺗﺸﺨﻴﺼﻲ ﻳﻚ ﻧﻤﻮﻧﻪ اﻟﻘﺎي ﺧﻠﻂ را ﺑﺮاﺑﺮ ﺑﺎ‬

‫)‪ (CXR, Chest CT- Scan‬ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﻧﺘﺎﻳﺞ ﺣﺎﺻﻞ از ﺳﺎﻳﺮ ﻣﻄﺎﻟﻌﺎت ﻧﺸﺎن‬

‫ﻫﻢﭼﻮن ﺑﺮوﻧﻜﻮﺳﻜﻮﭘﻲ و ﻻواژ ﺑﺮوﻧﻜﻮآﻟﻮﺋﻮﻻر‬

‫ﻣﻘﺎﻳﺴﻪ ﺑﺎ ﺑﺮوﻧﻜﻮﺳﻜﻮﭘﻲ و ﻻواژ ﺑﺮوﻧﻜﻮآﻟﻮﺋﻮﻻر‬ ‫ﺑﻬﺘﺮ از آﻧﺎن داﻧﺴﺘﻪاﻧﺪ‪.‬‬ ‫‪BAL‬‬

‫‪12-15‬‬

‫‪16‬و‪10‬‬

‫ﮔﺰارش ﻛﺮدهاﻧﺪ‪.‬‬

‫)‪(BAL‬‬

‫)‪(BAL‬‬

‫در ﻣﻘﺎﻳﺴﻪ ﺑﺎ ﺑﺮوﻧﻜﻮﺳﻜﻮﭘﻲ و‬

‫‪BAL‬‬

‫اﻳﻦ‬

‫داده ﻛﻪ‬

‫‪CXR‬‬

‫ﺑﻪﺗﻨﻬﺎﻳﻲ ﻧﻤﻲﺗﻮاﻧﺪ ﺑﻪﻋﻨﻮان ﻣﻌﻴﺎر ﻣﻨﺎﺳﺒﻲ ﺑﺮاي ﺑﺮرﺳﻲ‬

‫روش ﻛﻢ ﻫﺰﻳﻨﻪ ﺑﻮده و اﺣﺘﻤﺎل اﻳﺠﺎد آﻟﻮدﮔﻲ در آن ﻛﻤﺘﺮ اﺳﺖ‪ .‬ﺑﺮﺧﻲ‬

‫ﺑﻴﻤﺎران و اﺳﺘﻔﺎده از روش اﻟﻘﺎي ﺧﻠﻂ ﺟﻬﺖ آﻧﺎن ﺑﻪﺷﻤﺎر آﻳﺪ‪ .‬ﺑﺮاي‬

‫ﻣﻄﺎﻟﻌﺎت اﻳﻦ روش را ﺧﺼﻮﺻﺎً در اﻓﺮاد داراي ﺧﻠﻂ ﺧﻮدﺑﻪﺧﻮدي‬

‫ﻣﺜﺎل در ‪ %24/1‬از ﺑﻴﻤﺎران داراي ﺧﻠﻂ ﻣﺜﺒﺖ ﭘﺲ از اﻟﻘﺎي ﺧﻠﻂ در‬

‫و ﺑﺮﺧﻲ ﻣﻄﺎﻟﻌﺎت ﻛﻴﻔﻴﺖ ﻧﻤﻮﻧﻪﻫﺎي ﺣﺎﺻﻠﻪ از‬

‫ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ‪ Bell D‬ﮔﺮاﻓﻲ رﻳﻪ ﻧﺮﻣﺎل ﮔﺰارش ﺷﺪه ﺑﻮد‪ 21.‬ﺑﻪﻃﻮر ﻛﻠﻲ‬

‫روش اﻟﻘﺎي ﺧﻠﻂ را ﺣﺘﻲ در اﻓﺮاد داراي ﺧﻠﻂ ﺧﻮدﺑﻪﺧﻮدي‪ ،‬ﺑﺎﻻﺗﺮ از‬

‫اﺳﺘﻔﺎده از روش اﻟﻘﺎي ﺧﻠﻂ در اﻳﻦ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﻣﻨﺠﺮ ﺑﻪ ﺑﻪدﺳﺖ دادن‬

‫ﻧﻤﻮﻧﻪﻫﺎي اوﻟﻴﻪ ذﻛﺮ ﻛﺮدهاﻧﺪ‪ 9.‬ﺑﺮاي ﻣﺜﺎل در ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ‪ Zar‬ارزش‬

‫ﻧﻤﻮﻧﻪﻫﺎي ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺧﻠﻂ در ‪ %90‬از ﺑﻴﻤﺎران و ﺗﺸﺨﻴﺺ ﺳﻞ رﻳﻮي در‬

‫ﺗﺸﺨﻴﺼﻲ ﺳﻪ ﻣﺮﺗﺒﻪ آﺳﭙﻴﺮاﺳﻴﻮن ﮔﺎﺳﺘﺮﻳﻚ ﻣﻌﺎدل ﺑﺎ ﻳﻚ ﻣﺮﺗﺒﻪ‬

‫‪ %26‬از ﺑﻴﻤﺎران ﺷﺪ‪ .‬اﻳﻦ روش در ﻣﻘﺎﻳﺴﻪ ﺑﺎ ﻻواژ ﺑﺮوﻧﻜﻮآﻟﻮﺋﻮﻻر‬

‫ﻧﻤﻮﻧﻪﮔﻴﺮي ﺑﻪروش اﻟﻘﺎي ﺧﻠﻂ ارزﻳﺎﺑﻲ ﺷﺪه اﺳﺖ‪ 14.‬در ﻣﻄﺎﻟﻌﻪاي ﻛﻪ‬

‫ﻛﻤﺘﺮ ﺗﻬﺎﺟﻤﻲ و ﻛﻢﻫﺰﻳﻨﻪ اﺳﺖ‪ ،‬ﺑﻪ ﻧﻴﺮوي اﻧﺴﺎﻧﻲ ﻛﻤﺘﺮي )ﭼﻪ از ﻟﺤﺎظ‬

‫ﺗﻮﺳﻂ ‪ Hartung‬اﻧﺠﺎم ﺷﺪه ‪ %29‬از ﺑﻴﻤﺎران اﺳﻤﻴﺮ ﻣﻨﻔﻲ ﻣﺸﻜﻮك ﺑﻪ‬

‫ﺗﻌﺪاد و ﭼﻪ از ﻧﻈﺮ ﺗﺨﺼﺺ و ﻣﻬﺎرت( اﺣﺘﻴﺎج دارد و ﺑﺎ ﻧﺘﺎﻳﺞ ﺑﺴﻴﺎر‬

‫ﺳﻞ ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از اﻳﻦ روش اﺳﻤﻴﺮ ﻣﺜﺒﺖ ﺷﺪﻧﺪ‪ 18.‬در ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ‪ Li‬ﻧﻴﺰ‬

‫رﺿﺎﻳﺖﺑﺨﺸﻲ از ﻧﻈﺮ ﺗﺸﺨﻴﺺ ﻫﻤﺮاه اﺳﺖ‪ .‬ﻋﻠﻲرﻏﻢ وﺟﻮد ﺷﻮاﻫﺪ‬

‫ﻣﻴﺰان ﻣﺜﺒﺖ ﺷﺪن ﻧﻤﻮﻧﻪ ﭘﺲ از اﻟﻘﺎي ﺧﻠﻂ در ﺑﻴﻤﺎران ﺑﺪون ﺧﻠﻂ‬

‫ﻓﺮاوان و ﻣﺰاﻳﺎي ﻗﺎﺑﻞ ﭘﻴﺶﺑﻴﻨﻲ اﻳﻦ روش در ﺗﺸﺨﻴﺺ ﺳﻞ رﻳﻮي‪ ،‬در‬

‫‪ ،%26/8‬در ﺑﻴﻤﺎران داراي ﺧﻠﻂ ﻛﻢ ‪ %29‬و در ﺑﻴﻤﺎران اﺳﻤﻴﺮ ﻣﻨﻔﻲ‬

‫ﺑﺨﺶﻫﺎي ﻋﻔﻮﻧﻲ و رﻳﻪ ﺑﺴﻴﺎري از ﻣﺮاﻛﺰ درﻣﺎﻧﻲ ﻣﻌﺘﺒﺮ ﻛﺸﻮر اﺳﺘﻔﺎده‬

‫‪ %38/8‬ﮔﺰارش ﺷﺪ‪ 19.‬در ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ‪ Mc Williams‬ﺑﺮ روي ‪ 129‬ﺑﻴﻤﺎر‬

‫ﻧﻤﻲﺷﻮد‪ .‬در ﺣﻘﻴﻘﺖ ﻳﻜﻲاز اﻫﺪاف اﺻﻠﻲ اﻳﻦ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﻋﻼوه ﺑﺮ ﺑﺮرﺳﻲ‬

‫ﺑﺪون ﺧﻠﻂ و ﻳﺎ اﺳﻤﻴﺮ ﻣﻨﻔﻲ ﻧﻴﺰ در ‪ %20/9‬از ﺑﻴﻤﺎران ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از‬

‫ﻣﺠﺪد و ﺻﺤﻪ ﮔﺬاﺷﺘﻦ ﺑﺮ ﻣﻮﺛﺮ ﺑﻮدن اﻳﻦ روش‪ ،‬اﺟﺮاﻳﻲ ﻛﺮدن اﻳﻦ‬

‫اﻟﻘﺎي ﺧﻠﻂ ﺑﻪ ﺗﺸﺨﻴﺺ ﺳﻞ رﻳﻮي رﺳﻴﺪ و اﻳﻦ در ﺣﺎﻟﻲ ﺑﻮد ﻛﻪ‬

‫روش در اﻳﻦ ﻣﺮﻛﺰ درﻣﺎﻧﻲ ﺑﻮد‪ .‬اﻣﻴﺪ اﺳﺖ اﺟﺮاي اﻳﻦ ﻃﺮح و ﻧﺘﺎﻳﺞ‬

‫ﺑﺮوﻧﻜﻮﺳﻜﻮﭘﻲ ﺗﻨﻬﺎ در ‪ %10/85‬از ﺑﻴﻤﺎران ﻣﻨﺠﺮ ﺑﻪ ﺗﺸﺨﻴﺺ ﺷﺪه‬

‫اﻣﻴﺪوارﻛﻨﻨﺪه آن ﺑﺘﻮاﻧﺪ ﻗﺪﻣﻲ ﻫﺮﭼﻨﺪ ﻛﻮﭼﻚ در راﺳﺘﺎي ﺗﺸﺨﻴﺺ و‬

‫ﺑﻮد‪ Gupta 13.‬ﻧﻴﺰ در ﻣﻄﺎﻟﻌﻪاي ﺑﺮ روي ‪ 100‬ﺑﻴﻤﺎر اﺳﻤﻴﺮ ﻣﻨﻔﻲ در ‪%38‬‬

‫درﻣﺎن ﺑﻬﺘﺮ ﺑﻴﻤﺎران ﻣﺴﻠﻮل در ﻛﺸﻮر ﺑﻪﺷﻤﺎر آﻳﺪ‪ .‬ﺳﭙﺎﺳﮕﺰاري‪ :‬اﻳﻦ‬

‫از ﺑﻴﻤﺎران ﭘﺲ از اﻟﻘﺎي ﺧﻠﻂ ﺑﻪ ﺗﺸﺨﻴﺺ رﺳﻴﺪ‪ 9.‬در ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﻣﺎ ﻧﻴﺰ‬

‫ﻃﺮح ﺑﺎ ﺣﻤﺎﻳﺖ ﻣﺎﻟﻲ ﻣﻌﺎوﻧﺖ ﭘﮋوﻫﺸﻲ داﻧﺸﮕﺎه ﻋﻠﻮم ﭘﺰﺷﻜﻲ ﺗﻬﺮان‬

‫‪ %90‬از ﻧﻤﻮﻧﻪﻫﺎ داراي ارزش ﺑﺮرﺳﻲ و ﻛﻴﻔﻴﺖ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺟﻬﺖ ﺑﺮرﺳﻲ‬

‫اﺟﺮا ﺷﺪه اﺳﺖ‪ .‬ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﮔﺎن ﻗﺪرداﻧﻲ ﺧﻮد را ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺷﺮﻛﺖﻛﻨﻨﺪﮔﺎن‬

‫ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬از آن ﻣﻴﺎن ‪ %26‬ﻣﻨﺠﺮ ﺑﻪ ﺗﺸﺨﻴﺺ ﺳﻞ رﻳﻮي ﺷﺪﻧﺪ ﻛﻪ در‬

‫در ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ و ﭘﺮﺳﻨﻞ ﻣﺤﺘﺮم ﭘﺮﺳﺘﺎري ﺑﺨﺶ ﻋﻔﻮﻧﻲ ﺑﻴﻤﺎرﺳﺘﺎن‬

‫ﭘﻲﮔﻴﺮي ﺑﻪ درﻣﺎن ﻧﻴﺰ ﭘﺎﺳﺦ ﻣﻨﺎﺳﺐ دادﻧﺪ‪ .‬ﻧﻜﺘﻪ ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻮﺟﻪ اﻳﻦ اﺳﺖ‬

‫اﻣﺎمﺧﻤﻴﻨﻲ )ره( ﺑﻪوﻳﮋه ﺳﺮﻛﺎر ﺧﺎﻧﻢ ﻣﺼﺪق اﺑﺮاز ﻣﻲدارﻧﺪ‪.‬‬

‫ﻣﺆﺛﺮ ﻧﺪاﻧﺴﺘﻪاﻧﺪ‪،‬‬

‫‪17‬و‪8‬‬

‫ﻣﺠﻠﻪ داﻧﺸﻜﺪه ﭘﺰﺷﻜﻲ‪ ،‬داﻧﺸﮕﺎه ﻋﻠﻮم ﭘﺰﺷﻜﻲ ﺗﻬﺮان‪ ،‬دوره ‪ ، 69‬ﺷﻤﺎره ‪ ،1‬ﻓﺮوردﻳﻦ ‪1390‬‬


‫ ﺑﻪ ﺳﻞ رﻳﻮي ﺑﺪون ﺧﻠﻂ‬Safavi ‫ﻣﺸﻜﻮك‬E. ‫ﺑﻴﻤﺎران‬ et al.‫اﻟﻘﺎي ﺧﻠﻂ در ﺗﺸﺨﻴﺺ‬

47

References 1. Morcillo N, Imperiale B, Palomino JC. New simple decontamination method improves microscopic detection and cultura of mycobacteria in clinical practice. Infection Drug Resist 2008;1:21-6. 2. World Health Organization. WHO report on the tuberculosis epidemic. WHO/TB/97.224. Ginebra: World Health Organization, 1997. 3. Wilson D, Maartens G. Diagnosing tuberculosis in adults: opportunities and challenges. CME 2005;23(2):85-91. 4. Raviglione MC, Snider DE Jr, Kochi A. Global epidemiology of tuberculosis. Morbidity and mortality of a worldwide epidemic. JAMA 1995;273(3):220-6. 5. Nasehi M, Mohammad K, Gouya MM, Majdzadeh SR, Zamani G, Holakoii K, et al. Health care delay in diagnosis and treatment of contagious tuberculosis in I.R.Iran-2003. Tanaffos 2003;2(8):5564. 6. Colebunders R, Bastian I. A review of the diagnosis and treatment of smear-negative pulmonary tuberculosis. Int J Tuberc Lung Dis 2000;4(2):97-107. 7. Long R. Smear-negative pulmonary tuberculosis in industrialized countries. Chest 2001;120(2):330-4. 8. Chuard C, Fracheboud D, Regamey C. Effect of sputum induction by hypertonic saline on specimen quality. Diagn Microbiol Infect Dis 2001;39(4):211-4. 9. Gupta KB, Garg S. Use of sputum induction for establishing diagnosis in suspected pulmonary tuberculosis. Indian J Tuberc 2005;52:143-6. 10. Conde MB, Soares SL, Mello FC, Rezende VM, Almeida LL, Reingold AL, et al. Comparison of sputum induction with fiberoptic bronchoscopy in the diagnosis of tuberculosis: experience at an acquired immune deficiency syndrome reference center in Rio de Janeiro, Brazil. Am J Respir Crit Care Med 2000;162(6):2238-40. 11. Fadaei A, Sohrabpoor H, Bagheri B. Comparison between inducedsputum and bronchoalveolar lavage fluid in diagnosis of pulmonary tuberculosis. Iranian J Clin Inf Dis 2009;4(3):167-70.

1390 ‫ ﻓﺮوردﻳﻦ‬،1 ‫ ﺷﻤﺎره‬، 69 ‫ دوره‬،‫ داﻧﺸﮕﺎه ﻋﻠﻮم ﭘﺰﺷﻜﻲ ﺗﻬﺮان‬،‫ﻣﺠﻠﻪ داﻧﺸﻜﺪه ﭘﺰﺷﻜﻲ‬

12. Mohsenpour B, Afrasiabian Sh, Hajibagheri K, Sigari N, Ghaderi E. Comparison of sputum induction and bronchoalveolar lavage methods in diagnosis of pulmonary TB in patients with negative smear or without spontaneous sputum. Sci J Kurdistan Uni Med Sci 2008;12(46):32-9. [Persian] 13. McWilliams T, Wells AU, Harrison AC, Lindstrom S, Cameron RJ, Foskin E. Induced sputum and bronchoscopy in the diagnosis of pulmonary tuberculosis. Thorax 2002;57(12):1010-4. 14. Zar HJ, Tannenbaum E, Hanslo D, Hussey G. Sputum induction as a diagnostic tool for community-acquired pneumonia in infants and young children from a high HIV prevalence area. Pediatr Pulmonol 2003;36(1):58-62. 15. Atiq-ur-Rehman M, Naseem A, Hussain T. Comparison of diagnostic yield of AFB with sputum induction to spontaneous sputum examination in suspected pulmonary tuberculosis. J Coll Physicians Surg Pak 2009;19(8):506-9. 16. Anderson C, Inhaber N, Menzies D. Comparison of sputum induction with fiber-optic bronchoscopy in the diagnosis of tuberculosis. Am J Respir Crit Care Med 1995;152(5 Pt 1):1570-4. 17. Merrick ST, Sepkowitz KA, Walsh J, Damson L, McKinley P, Jacobs JL. Comparison of induced versus expectorated sputum for diagnosis of pulmonary tuberculosis by acid-fast smear. Am J Infect Control 1997;25(6):463-6. 18. Hartung TK, Maulu A, Nash J, Fredlund VG. Suspected pulmonary tuberculosis in rural South Africa: sputum induction as a simple diagnostic tool? S Afr Med J 2002;92(6):455-8. 19. Li LM, Bai LQ, Yang HL, Xiao CF, Tang RY, Chen YF, et al. Sputum induction to improve the diagnostic yield in patients with suspected pulmonary tuberculosis. Int J Tuberc Lung Dis 1999;3(12):1137-9. 20. Saglam L, Akgun M, Aktas E. Usefulness of induced sputum and fibreoptic bronchoscopy specimens in the diagnosis of pulmonary tuberculosis. J Int Med Res 2005;33(2):260-5. 21. Bell D, Leckie V, McKendrick M. The role of induced sputum in the diagnosis of pulmonary tuberculosis. J Infect 2003;47(4):31721.


Tehran University Medical Journal; Vol.‫و‬69, No. 1, April 2011: 43-48 ‫ﻫﻤﻜﺎران‬

100

Sputum induction in the diagnosis of pulmonary tuberculosis in patients without sputum

1

Enayat Safavi MD. Besharat Rahimi MD.1 Sirous Jafari MD.2 Soroush Seifirad MD.1* Gholamreza Derakhshandeilami MD.1 Mohammadreza Zahedpouranaraki MD.1 Hamidreza Abtahi MD.1 1- Department of Pulmonary and Critical Care Medicine, Imam Khomeini Medical Center, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran. 2- Department of Infectious Disease, Imam Khomeini Medical Center, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran.

Abstract

Received: February 05, 2011 Accepted: February 23, 2011

Background: Sputum induction has been recently introduced as an effective and inexpensive method for obtaining high quality sputum samples in patients without spontaneous sputum. As all Iranian physicians might not be familiar with this method yet, the results of this study could be of help in this regard. Methods: During June 2010 to January 2011, all pulmonary tuberculosis (PTB) suspected patients, with clinical and/or radiological evidence in favor of PTB who had been referred to the Pulmonary Diseases department of Imam Khomeini Medical Center were enrolled in the study, if they were without spontaneous sputum. Sputum induction was performed using ultrasound nebulized hypertonic 3% sterile saline for 20 minutes. The laboratory was requested to report if the samples were of the intended quality (Polymorphonuclear Cells/Squamus Epithelial Cells≥2). The patients’ demographic data, HIV serology and chest radiological findings in favor of PTB were recorded and analyzed. Results: In 50 patients with suspected PTB [23 men (mean age (±SD), 51.21±20.24) and 27 women (mean age (±SD) 55.40±18.00)], cough was the most common complaint. The most prevalent radiological findings were infiltration and consolidation. PPD was positive in 21 (42%) patients. Sputum induction led to obtaining proper sputum samples in 90% of the patients. Positive sputum smear and culture were seen in 13 (26%) cases. Conclusion: Sputum induction is a cost-effective and minimally invasive method which is associated with satisfactory results for obtaining high quality sputum samples in patients without spontaneous sputum. Keywords: Pulmonary, tuberculosis, sputum, sputum induction.

*

Corresponding author: Dept. of Pulmonary and Critical Care Medicine, Keshavarz Blvd., Imam Khomeini Medical Center, 14197 33141, Tehran, Iran. Tel: +98-21-66581594 email: sseifirad@gmail.com

1390 ‫ ﻓﺮوردﻳﻦ‬،1 ‫ ﺷﻤﺎره‬، 69 ‫ دوره‬،‫ داﻧﺸﮕﺎه ﻋﻠﻮم ﭘﺰﺷﻜﻲ ﺗﻬﺮان‬،‫ﻣﺠﻠﻪ داﻧﺸﻜﺪه ﭘﺰﺷﻜﻲ‬


‫ﻓﺮوردﻳﻦ ‪49-54 ،1390‬‬ ‫ﺷﻤﺎره ‪،1‬‬ ‫دوره ‪، 69‬‬ ‫ﺘﺮﻳﺎلﺗﻬﺮان‪،‬‬ ‫ﭘﺰﺷﻜﻲ‬ ‫ﺑﻴﻦﻋﻠﻮم‬ ‫داﻧﺸﮕﺎه‬ ‫ﻣﺠﻠﻪ داﻧﺸﻜﺪه ﭘﺰﺷﻜ‬ ‫ﻣﻄﻠﻮب ﺑﺎرداري‬ ‫ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﻧﺎ‬ ‫ﺑﺰاق ﺑﺎ‬ ‫ﻓﻠﻮر ﺑﺎﻛ‬ ‫ﺑﺮرﺳﻲﻲ‪،‬ارﺗﺒﺎط‬

‫ﺑﺮرﺳﻲ ارﺗﺒﺎط ﺑﻴﻦ ﻓﻠﻮر ﺑﺎﻛﺘﺮﻳﺎل ﺑﺰاق ﺑﺎ ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﻧﺎﻣﻄﻠﻮب ﺑﺎرداري‬

‫ﺗﺎرﻳﺦ درﻳﺎﻓﺖ ﻣﻘﺎﻟﻪ‪ 1389/09/23 :‬ﺗﺎرﻳﺦ ﭘﺬﻳﺮش‪1389/11/10 :‬‬

‫ﭼﻜﻴﺪه‬

‫رﺧﺴﺎره ﺻﺎدﻗﻲ‪ ،*1‬ﻣﺮﻳﻢ رﺑﻴﻌﻲ‬

‫‪2‬‬ ‫‪4‬‬

‫ﺣﻮرﻳﻪ ﺻﺎدري‪ ،3‬ﻣﺮﺿﻴﻪ ﺟﻌﻔﺮي‬

‫زﻣﻴﻨﻪ و ﻫﺪف‪ :‬ﺗﺤﻘﻴﻘﺎت زﻳﺎدي ﻧﺸﺎن ﻣﻲدﻫﻨﺪ ﻛﻪ ﭘﺎﺗﻮژنﻫﺎي ﭘﺮﻳﻮدﻧﺘﺎل ﻣﻲﺗﻮاﻧﻨﺪ ﺑﻪﻋﻨﻮان ﻳﻚ رﻳﺴﻚﻓﺎﻛﺘﻮر ﺑﺮاي‬ ‫زاﻳﻤﺎن زودرس و وزن ﻛﻢ ﻫﻨﮕﺎم ﺗﻮﻟﺪ ﻋﻤﻞ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ‪ ،‬در ﻣﻮرد اﻳﻦﻛﻪ ﺑﻴﻦ ﺳﺎﻳﺮ ﺑﺎﻛﺘﺮيﻫﺎي دﻫﺎﻧﻲ ﺑﺎ ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﺑﺎرداري‬

‫‪ -1‬ﮔﺮوه ﭘﺮﻳﻮدﻧﺘﻮﻟﻮژي‪ ،‬داﻧﺸﻜﺪه دﻧﺪانﭘﺰﺷﻜﻲ‪،‬‬

‫ارﺗﺒﺎﻃﻲ وﺟﻮد دارد ﻳﺎ ﻧﻪ ﻣﻄﺎﻟﻌﺎت ﺑﺴﻴﺎر ﻛﻤﻲ وﺟﻮد دارد‪ .‬اﻳﻦ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﺑﺎ ﻫﺪف ﺗﻌﻴﻴﻦ راﺑﻄﻪ ﻓﻠﻮر ﺑﺎﻛﺘﺮﻳﺎل ﺑﺰاق در‬

‫داﻧﺸﮕﺎه ﺷﺎﻫﺪ‪ ،‬ﺗﻬﺮان‪ ،‬اﻳﺮان‪.‬‬

‫دوران ﺣﺎﻣﻠﮕﻲ ﺑﺎ ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﻧﺎﻣﻄﻠﻮب ﺣﺎﻣﻠﮕﻲ اﻧﺠﺎم ﺷﺪ‪ .‬روش ﺑﺮرﺳﻲ‪ :‬ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﺑﻪﺻﻮرت ﻛﻮﻫﻮرت )آﻳﻨﺪهﻧﮕﺮ( ﺑﺮ‬

‫‪ -2‬ﮔﺮوه زﻧﺎن و زاﻳﻤﺎن‪ ،‬داﻧﺸﻜﺪه ﭘﺰﺷﻜﻲ‪،‬‬ ‫داﻧﺸﮕﺎه ﺷﺎﻫﺪ‪ ،‬ﺗﻬﺮان‪ ،‬اﻳﺮان‪.‬‬ ‫‪ -3‬ﮔﺮوه ﻣﻴﻜﺮوبﺷﻨﺎﺳﻲ‪ ،‬داﻧﺸﻜﺪه ﭘﺰﺷﻜﻲ‪،‬‬

‫روي ‪ 300‬زن ﺑﺎردار ﻛﻪ در ﺳﺎل ‪ 1388-89‬ﺑﺮاي ﻣﺮاﻗﺒﺖﻫﺎي دوره ﺑﺎرداري ﺑﻪ ﺑﻴﻤﺎرﺳﺘﺎن ﺣﻀﺮت زﻳﻨﺐ )س( ﻣﺮاﺟﻌﻪ‬ ‫ﻛﺮده ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬اﻧﺠﺎم ﺷﺪ‪ .‬ﻧﻤﻮﻧﻪ ﺑﺰاق اﻓﺮاد ﻣﻮرد ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﺣﺪاﻗﻞ ﻳﻚ ﺳﺎﻋﺖ ﺑﻌﺪ از ﺻﺒﺤﺎﻧﻪ ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از ﺳﻤﭙﻠﺮ ﺗﻬﻴﻪ‬

‫داﻧﺸﮕﺎه ﺷﺎﻫﺪ‪ ،‬ﺗﻬﺮان‪ ،‬اﻳﺮان‪.‬‬

‫و ﺑﺮ روي ﻻم ﺗﺜﺒﻴﺖ ﺷﺪ‪ .‬ﻋﻤﻞ ﺷﻤﺎرش ﺑﺎﻛﺘﺮيﻫﺎ ﺑﺮ اﺳﺎس ﺷﻜﻞ و واﻛﻨﺶ ﮔﺮم ﺻﻮرت ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬ﻣﻴﻜﺮوارﮔﺎﻧﻴﺴﻢﻫﺎي‬

‫‪ -4‬دﻧﺪانﭘﺰﺷﻚ‪ ،‬ﺗﻬﺮان‪ ،‬اﻳﺮان‪.‬‬

‫ﻣﻮرد ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﺷﺎﻣﻞ ﻛﻮﻛﻮسﻫﺎي ﮔﺮم ﻣﺜﺒﺖ و ﻣﻨﻔﻲ‪ ،‬ﺑﺎﺳﻴﻞﻫﺎي ﮔﺮم ﻣﺜﺒﺖ و ﻣﻨﻔﻲ‪ ،‬اﺳﭙﺮﻳﻞﻫﺎ‪ ،‬اﺳﭙﻴﺮوﻛﺖﻫﺎ‪ ،‬ﻣﺨﻤﺮﻫﺎ‪،‬‬ ‫ﺑﺎﻛﺘﺮيﻫﺎي ﻓﻮزي ﻓﺮم و اﻛﺘﻴﻨﻮﻣﻴﺴﺖﻫﺎ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﻳﺎﻓﺘﻪﻫﺎ‪ :‬از ‪ 300‬ﻓﺮد ﻣﻮرد ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ دادهﻫﺎي ﻛﺎﻣﻞ ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ ‪ 243‬زن‬ ‫ﺑﻪدﺳﺖ آﻣﺪ‪ .‬ﭘﻨﺞ ﻣﻮرد )‪ (%2‬از ﻧﻤﻮﻧﻪﻫﺎي ﻣﻮرد ﺑﺮرﺳﻲ ﻣﺮدهزاﻳﻲ داﺷﺘﻨﺪ و ‪ 238‬ﻧﻔﺮ )‪ (%98‬ﻧﻮزاداﻧﻲ زﻧﺪه‬ ‫ﺑﻪدﻧﻴﺎ آوردﻧﺪ‪ .‬ﻓﻘﻂ ﺑﻴﻦ ﻣﻴﺎﻧﮕﻴﻦ ﻛﻮﻛﺴﻲﻫﺎي ﮔﺮم ﻣﻨﻔﻲ و ﻣﺮدهزاﻳﻲ ارﺗﺒﺎط آﻣﺎري ﻣﻌﻨﻲداري ﻳﺎﻓﺖ ﺷﺪ )‪.(P=0/04‬‬ ‫‪ 10‬ﻣﻮرد )‪ (%4/1‬از ﻧﻤﻮﻧﻪﻫﺎي ﻣﻮرد ﺑﺮرﺳﻲ داراي زاﻳﻤﺎن ﻧﺎﻣﻄﻠﻮب و ‪ 233‬ﻣﻮرد )‪ (%95‬زاﻳﻤﺎن ﻣﻄﻠﻮب داﺷﺘﻨﺪ‪.‬‬ ‫ﻧﺘﺎﻳﺞ ﻧﺸﺎن داد ﺑﻴﻦ ﻣﻴﺎﻧﮕﻴﻦ اﺳﭙﻴﺮوﻛﺖﻫﺎ ﺑﺎ زاﻳﻤﺎن ﻧﺎﻣﻄﻠﻮب ارﺗﺒﺎط آﻣﺎري ﻣﻌﻨﻲداري وﺟﻮد داﺷﺖ )‪.(P<0/05‬‬ ‫ﻧﺘﻴﺠﻪﮔﻴﺮي‪ :‬ﺑﺮﺧﻲ ﮔﻮﻧﻪﻫﺎي ﺑﺎﻛﺘﺮي ﻣﻮﺟﻮد در ﺑﺰاق ﻣﻤﻜﻦ اﺳﺖ ﺑﻪﻋﻨﻮان رﻳﺴﻚﻓﺎﻛﺘﻮري در زاﻳﻤﺎن زودﻫﻨﮕﺎم و‬

‫*‬

‫ﻧﻮﻳﺴﻨﺪه ﻣﺴﺌﻮل‪ :‬ﺗﻬﺮان‪ ،‬ﺧﻴﺎﺑﺎن وﺻﺎل‪ ،‬ﺧﻴﺎﺑﺎن اﻳﺘﺎﻟﻴﺎ‬

‫وزن ﻛﻢ ﻫﻨﮕﺎم ﺗﻮﻟﺪ ﻧﻘﺶ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ‪.‬‬

‫ﺗﻠﻔﻦ‪021-88959210 :‬‬ ‫‪email: sadeghi@shahed.ac.ir‬‬

‫ﻛﻠﻤﺎت ﻛﻠﻴﺪي‪ :‬ﻓﻠﻮر ﺑﺎﻛﺘﺮﻳﺎل ﺑﺰاق‪ ،‬ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﺑﺎرداري‪ ،‬وزن ﻛﻢ ﻫﻨﮕﺎم ﺗﻮﻟﺪ‪ ،‬زاﻳﻤﺎن زودرس‪.‬‬

‫ﺷﺪه اﺳﺖ‪ 4.‬ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﻧﺎﻣﻄﻠﻮب ﺣﺎﻣﻠﮕﻲ ﺑﻪﺻﻮرت ﺗﻮﻟﺪ زودرس‬

‫ﻣﻘﺪﻣﻪ‬ ‫ﺗﻐﻴﻴﺮات ﻫﻮرﻣﻮﻧﻲ ﻛﻪ در دوران ﺑﺎرداري ﺑﻪ وﻗﻮع ﻣﻲﭘﻴﻮﻧﺪد ﻣﻨﺠﺮ ﺑﻪ‬ ‫ﺗﻐﻴﻴﺮاﺗﻲ در اﻏﻠﺐ ﺳﻴﺴﺘﻢﻫﺎي ﺑﺪن از ﺟﻤﻠﻪ ﺣﻔﺮه دﻫﺎن‬

‫)‪(Oral cavity‬‬

‫ﻧﻮزادان‬

‫)‪(PTD‬‬

‫‪ Pre Term Delivery‬و وزن ﻛﻢ ﻫﻨﮕﺎم ﺗﻮﻟﺪ‬

‫)‪ Birth Weight (LBW‬اﻋﻢ از‬

‫‪PTD‬‬

‫‪Low‬‬

‫و ﻣﺤﺪودﻳﺖ رﺷﺪ داﺧﻞ رﺣﻤﻲ‬ ‫‪5‬‬

‫ﻣﻲﺷﻮﻧﺪ‪ .‬از اﻳﻦ ﺗﻐﻴﻴﺮات ﻣﻲﺗﻮان ﺑﻪ ﭘﺎﺳﺦ اﻓﺰاﻳﺶ ﻳﺎﻓﺘﻪ ﺑﺎﻓﺖ ﻟﺜﻪ‬

‫ﺟﻨﻴﻦ )‪ Intra Uterine Growth Retardation (IUGR‬ﺗﻌﺮﻳﻒ ﻣﻲﺷﻮد‪.‬‬

‫ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﭘﻼك ﻣﻴﻜﺮوﺑﻲ و اﻟﺘﻬﺎب و اﻓﺰاﻳﺶ ﺣﺠﻢ ﻟﺜﻪ ﻧﺎﺷﻲ از آن‬

‫ﻣﻨﻈﻮر از ﺗﻮﻟﺪ زودرس ﻧﻮزاد‪ ،‬زاﻳﻤﺎن ﭘﻴﺶ از ﻫﻔﺘﻪ ‪ 37‬ﺑﺎرداري اﺳﺖ و‬

‫اﺷﺎره ﻛﺮد‪ 1.‬ﻋﻼوه ﺑﺮ اﺛﺮي ﻛﻪ ﺑﺎرداري ﺑﺮ ﺣﻔﺮه دﻫﺎن دارد‪ ،‬ﺑﻪﻃﻮر‬

‫وزن ﻛﻢ ﻫﻨﮕﺎم ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻪ وزن ﻛﻤﺘﺮ از ‪ 2500gr‬در ﻫﻨﮕﺎم ﺗﻮﻟﺪ اﻃﻼق‬

‫ﻣﻌﻜﻮس ارﺗﺒﺎط ﻣﺜﺒﺘﻲ ﺑﻴﻦ ﺗﻐﻴﻴﺮات ﻓﻠﻮر ﻣﻴﻜﺮوﺑﻲ دﻫﺎن ﻣﺎﻧﻨﺪ آﻧﭽﻪ در‬

‫ﻣﻲﮔﺮدد‪2.‬و‪ 1‬ﺷﻴﻮع وزن ﻛﻢ ﻫﻨﮕﺎم ﺗﻮﻟﺪ از ﺳﺎل ‪ 1980‬ﺗﺎ ‪ 2000‬از ‪%6/8‬‬

‫ﺑﻴﻤﺎريﻫﺎي ﭘﺮﻳﻮدﻧﺘﺎل اﻳﺠﺎد ﻣﻲﺷﻮد و ﻋﻮارض ﻧﺎﻣﻄﻠﻮب ﺑﺎرداري‬

‫ﺑﻪ ‪ %7/6‬رﺳﻴﺪه اﺳﺖ و ﺷﻴﻮع ﺗﻮﻟﺪ زودرس ﻧﻮزادان از ﺳﺎل ‪ 1987‬ﺗﺎ‬ ‫‪2‬‬

‫ﻧﻈﻴﺮ زاﻳﻤﺎن زودرس‪ ،‬وزن ﻛﻢ ﻫﻨﮕﺎم ﺗﻮﻟﺪ )اﻋﻢ از ﺗﻮﻟﺪ زودرس ﻳﺎ‬

‫‪ 1998‬از ‪ %10/2‬ﺑﻪ ‪ %11/6‬رﺳﻴﺪه اﺳﺖ‪ .‬ﻣﺸﻜﻼت ﭘﺰﺷﻜﻲ ﻣﺘﻌﺪد‬

‫ﻣﺤﺪودﻳﺖ رﺷﺪ داﺧﻞ رﺣﻤﻲ( و ﭘﺮهاﻛﻼﻣﭙﺴﻲ ﻧﺸﺎن داده ﺷﺪه‬

‫ﻛﻮدﻛﺎن داراي وزن ﻛﻢ ﻫﻨﮕﺎم ﺗﻮﻟﺪ و ﻛﻮدﻛﺎن ﻧﺎرس ﺳﺒﺐ ﺗﺤﻤﻴﻞ‬

‫اﺳﺖ‪3.‬و‪ 2‬در ﻋﻴـﻦ ﺣﺎل اﻳـﺠﺎد ﻓﻠﻮر ﻣﺸﺎﺑﻪ دﻫﺎن ﻣﺎدر در ﻧﻮزاد ﮔﺰارش‬

‫ﻫﺰﻳﻨﻪﻫﺎي ﺳﻨﮕﻴﻦ ﻣﺮﺗﺒﻂ ﺑﺎ ﻧﮕﻪداري و درﻣﺎن آﻧﺎن ﺑﺮ ﺧﺎﻧﻮادهﻫﺎ و‬

‫ﻣﺠﻠﻪ داﻧﺸﻜﺪه ﭘﺰﺷﻜﻲ‪ ،‬داﻧﺸﮕﺎه ﻋﻠﻮم ﭘﺰﺷﻜﻲ ﺗﻬﺮان‪ ،‬دوره ‪ ، 69‬ﺷﻤﺎره ‪ ،1‬ﻓﺮوردﻳﻦ ‪1390‬‬


‫رﺧﺴﺎره ﺻﺎدﻗﻲ و ﻫﻤﻜﺎران‬

‫‪50‬‬

‫ﺳﻴﺴﺘﻢ ﺑﻬﺪاﺷﺘﻲ ﻛﺸﻮر ﻣﻲﺷﻮد‪ .‬اﻫﻤﻴﺖ اﻳﻦ ﻣﻮﺿﻮع در ﻛﺸﻮرﻫﺎي در‬

‫ﺑﺎرداري ارﺗﺒﺎط داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ‪ 2.‬ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ اﺣﺘﻤﺎل وﺟﻮد ارﺗﺒﺎط ﻣﺜﺒﺖ‬

‫ﺣﺎل ﺗﻮﺳﻌﻪ از آنﺟﺎ ﺣﺎﻟﺖ ﺟﺪيﺗﺮي ﺑﻪﺧﻮد ﻣﻲﮔﻴﺮد ﻛﻪ ‪ %98‬از اﻳﻦ‬

‫ﺑﻴﻦ ﻓﻠﻮر ﺑﺎﻛﺘﺮﻳﺎل ﺑﺰاق و ﻋﻮارض ﻧﺎﻣﻄﻠﻮب ﺑﺎرداري ﺿﺮوري اﺳﺖ‬

‫ﻣﻮارد در اﻳﻦ ﻛﺸﻮرﻫﺎ ﺑﻪوﻗﻮع ﻣﻲﭘﻴﻮﻧﺪد و در اﻳﻦ راﺑﻄﻪ ﺑﻴﺶﺗﺮﻳﻦ‬

‫ﻋﻮاﻣﻞ ﺧﻄﺮي ﻛﻪ در اﻳﻦ راﺑﻄﻪ ﻧﻘﺶ دارﻧﺪ ﺷﻨﺎﺳﺎﻳﻲ ﮔﺮدد‪ .‬ﺗﺤﻘﻴﻘﺎﺗﻲ‬

‫ﺳﻬﻢ را ﻛﺸﻮرﻫﺎي آﻓﺮﻳﻘﺎﻳﻲ و ﭘﺲ از آن آﺳﻴﺎ دارا ﻣﻲﺑﺎﺷﺪ‪ 5.‬در ﺣﺎل‬

‫ﻛﻪ در زﻣﻴﻨﻪ راﺑﻄﻪ ﻓﻠﻮر ﺑﺎﻛﺘﺮﻳﺎل ﺑﺰاق ﺑﺎ ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﺣﺎﻣﻠﮕﻲ ﺑﺎﺷﺪ‪ ،‬در‬

‫ﺣﺎﺿﺮ در ﻣﻮرد اﺗﻴﻮﻟﻮژي ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﻧﺎﻣﻄﻠﻮب ﺣ���ﻣﻠﮕﻲ ﻓﺎﻛﺘﻮرﻫﺎي‬

‫ﻛﺸﻮر ﻣﺎ ﺑﻪﻧﺪرت ﻳﺎﻓﺖ ﻣﻲﺷﻮد و ﻣﻘﺎﻻت ﺑﻴﻦاﻟﻤﻠﻠﻲ ﻧﻴﺰ ﻣﺤﺪود اﺳﺖ‪.‬‬

‫ﻣﺘﻌﺪدي ذﻛﺮ ﺷﺪه اﺳﺖ ﻛﻪ ﺑﺮﺧﻲ از آنﻫﺎ ﻗﺎﺑﻞ اﺟﺘﻨﺎب ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻣﺜﻞ‬

‫ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﺣﺎﺿﺮ ﺑﺎ ﻫﺪف ﺗﻌﻴﻴﻦ راﺑﻄﻪ ﺗﻐﻴﻴﺮات ﻓﻠﻮر ﺑﺎﻛﺘﺮﻳﺎل ﺑﺰاق در‬

‫ﻣﺼﺮف اﻟﻜﻞ‪ ،‬ﺳﻴﮕﺎر ﻳﺎ ﻣﻮاد ﻣﺨﺪر‪ ،‬ﺳﻦ ﺑﺎﻻ ﻳﺎ ﻛﻢ ﻣﺎدر‪ ،‬وﺿﻌﻴﺖ‬

‫دوران ﺣﺎﻣﻠﮕﻲ ﺑﺎ ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﻧﺎﻣﻄﻠﻮب ﺣﺎﻣﻠﮕﻲ در زﻧﺎن ﻣﺮاﺟﻌﻪﻛﻨﻨﺪه ﺑﻪ‬

‫اﺟﺘﻤﺎﻋﻲ‪ -‬اﻗﺘﺼﺎدي ﺿﻌﻴﻒ‪ ،‬ﻣﺮاﻗﺒﺖ ﻧﺎﻛﺎﻓﻲ ﭘﻴﺶ از ﺗﻮﻟﺪ‪ ،‬ﻧﻤﺎﻳﻪ ﺗﻮده‬

‫ﺑﻴﻤﺎرﺳﺘﺎن ﺣﻀﺮت زﻳﻨﺐ )س( در ﺳﺎل ‪ 1387-88‬اﻧﺠﺎم ﺷﺪ‪.‬‬

‫ﺑﺪﻧﻲ ﻛﻢ در ﻣﺎدر‬

‫)‪(BMI‬‬

‫‪ ،Body Mass Index‬ﺑﺎﻻ ﺑﻮدن ﻓﺸﺎر ﺧﻮن‪،‬‬

‫ﻋﻔﻮﻧﺖ ﮔﺴﺘﺮده‪ ،‬دﻳﺎﺑﺖ‪ ،‬ﻋﻔﻮﻧﺖ ﻣﺠﺎري ژﻧﻴﺘﺎل‪ ،‬اﺳﺘﺮس‪ ،‬ﺣﺎﻣﻠﮕﻲﻫﺎي‬ ‫‪6‬و‪3‬‬

‫روش ﺑﺮرﺳﻲ‬

‫ﺗﻼشﻫﺎي وﺳﻴﻌﻲ اﻧﺠﺎم ﺷﺪه اﺳﺖ ﻛﻪ اﺛﺮات اﻳﻦ‬

‫ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﺑﻪﺻﻮرت ﻛﻮﻫﻮرت ﺑﺮ روي ‪ 300‬زن ﺑﺎردار در ﮔﺮوه ﺳﻨﻲ‬

‫رﻳﺴﻚﻓﺎﻛﺘﻮرﻫﺎ را ﺑﺎ ﻣﺮاﻗﺒﺖﻫﺎي ﭘﻴﺶﮔﻴﺮاﻧﻪ از ﺑﻴﻦ ﺑﺒﺮﻧﺪ ﺑﺎ اﻳﻦ ﺣﺎل‬

‫‪ 18-35‬ﺳﺎل ﻛﻪ ﺟﻬﺖ اﻧﺠﺎم ﻣﺮاﻗﺒﺖﻫﺎي دوران ﺑﺎرداري در ﺳﺎل‬

‫ﻣﻴﺰان ﺗﻮﻟﺪ زودرس ﻧﻮزادان و ﻧﻮزاد ﻧﺎرس ﻛﺎﻫﺶ ﻧﻴﺎﻓﺘﻪ اﺳﺖ ﭼﺮا ﻛﻪ‬

‫‪ 1388-89‬ﺑﻪ ﺑﻴﻤﺎرﺳﺘﺎن ﺣﻀﺮت زﻳﻨﺐ )س( ﺗﻬﺮان ﻣﺮاﺟﻌﻪ ﻣﻲﻛﺮدﻧﺪ‬

‫در ‪ 50‬درﺻﺪ ﻣﻮارد رﻳﺴﻚﻓﺎﻛﺘﻮرﻫﺎي ذﻛﺮ ﺷﺪه وﺟﻮد ﻧﺪارﻧﺪ‪ 6.‬ﻳﻜﻲ‬

‫اﻧﺠﺎم ﭘﺬﻳﺮﻓﺖ‪ .‬ﺣﺠﻢ ﻧﻤﻮﻧﻪ ﺑﺮ اﺳﺎس ﻣﺤﺎﺳﺒﺎت آﻣﺎري و ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ‬

‫از ﻋﻮاﻣﻠﻲ ﻛﻪ در ﺳﺎلﻫﺎي اﺧﻴﺮ ﺑﻪﻋﻨﻮان ﻋﺎﻣﻞ ﺧﻄﺮ ذﻛﺮ ﺷﺪه اﺳﺖ‬

‫ﺣﺠﻢ ﻧﻤﻮﻧﻪ در ﻣﻄﺎﻟﻌﺎت ﻣﺸﺎﺑﻪ )ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ‪ Dasanyake‬ﻛﻪ ﺑﺮ روي ‪297‬‬

‫ﭘﺎﺗﻮژنﻫﺎي ﭘﺮﻳﻮدﻧﺘﺎل و وﺟﻮد ﺑﻴﻤﺎريﻫﺎي ﭘﺮﻳﻮدﻧﺘﺎل اﺳﺖ ﺑﻪﻃﻮريﻛﻪ‬

‫ﻧﻔﺮ ﺻﻮرت ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد( اﺳﺘﺨﺮاج ﮔﺮدﻳﺪ و در ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺗﻌﺪاد ﻧﻤﻮﻧﻪ ‪300‬‬

‫ﺣﺘﻲ ﺣﻀﻮر ﻋﻮاﻣﻞ ﭘﺎﺗﻮژن ﭘﺮﻳﻮدﻧﺘﺎل در ﻣﺎﻳﻊ آﻣﻨﻴﻮﺗﻴﻚ ﮔﺰارش ﺷﺪه‬

‫ﻧﻔﺮ در ﻧﻈﺮ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺷﺪ‪ .‬در اﻳﻦ ﭘﮋوﻫﺶ اﻓﺮادي وارد ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﺷﺪﻧﺪ ﻛﻪ‬

‫اﺳﺖ‪ 7.‬اوﻟﻴﻦ ﺑﺎر در ﺳﺎل ‪ Offenbacher 1996‬در ﻣﻄﺎﻟﻌﻪاي اﻋﻼم ﻛﺮد‬

‫در ﻫﻔﺘﻪ ‪ 20-30‬ﺣﺎﻣﻠﮕﻲ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﻣﻌﻴﺎرﻫﺎي ﺧﺮوج از ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﺷﺎﻣﻞ‬

‫اﺳﺖ‪ .‬در‬

‫ﻣﺼﺮف آﻧﺘﻲﺑﻴﻮﺗﻴﻚ در ﺳﻪ ﻣﺎه ﮔﺬﺷﺘﻪ‪ ،‬اﺳﺘﻌﻤﺎل دﺧﺎﻧﻴﺎت و اﻟﻜﻞ‪ ،‬اﺑﺘﻼ‬

‫ﺗﺤﻘﻴﻘﺎت ﺑﻌﺪي ﺑﺮﺧﻲ ﻧﺘﺎﻳﺞ ﻣﺸﺎﺑﻪ ‪ Offenbacher‬و ﺑﺮﺧﻲ دﻳﮕﺮ ﻋﺪم‬

‫ﺑﻪ ﺑﻴﻤﺎري ﺳﻴﺴﺘﻤﻴﻚ ﻣﺜﻞ دﻳﺎﺑﺖ‪ ،‬ﺳﺎﺑﻘﻪ ﭘﺮه اﻛﻼﻣﭙﺴﻲ‪ ،‬ﺳﺎﺑﻘﻪ ﺳﻘﻂ‪،‬‬

‫ارﺗﺒﺎط ﺑﻴﻦ ﺑﻴﻤﺎري ﭘﺮﻳﻮدﻧﺘﺎل و ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﻧﺎﻣﻄﻠﻮب ﺣﺎﻣﻠﮕﻲ را ﻧﺸﺎن‬

‫ﺳﺎﺑﻘﻪ ﭼﻨﺪﻗﻠﻮﻳﻲ و ﺳﺎﺑﻘﻪ ﺧﺎﻧﻮادﮔﻲ زاﻳﻤﺎن زودرس ﺑﻮد‪ .‬ﺷﺮاﻳﻂ‬

‫‪8‬‬

‫ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﺑﺮاي ﺑﻴﻤﺎران واﺟﺪ ﺷﺮاﻳﻂ ﺷﺮح داده ﻣﻲﺷﺪ و ﭘﺲ از ﻛﺴﺐ‬

‫‪ Scannapieco‬ﻳﻚ ﻣﺮور ﺳﻴﺴﺘﻤﺎﺗﻴﻚ ﺑﺮ روي ﺑﻴﻤﺎري ﭘﺮﻳﻮدﻧﺘﺎل‬

‫رﺿﺎﻳﺖ آنﻫﺎ ﺑﻪﺻﻮرت ﻛﺘﺒﻲ ﺑﻴﻤﺎران در ﺗﺤﻘﻴﻖ ﺷﺮﻛﺖ داده ﻣﻲﺷﺪﻧﺪ‪.‬‬

‫‪9‬‬

‫ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ ﺑﻪ آنﻫﺎ اﻃﻤﻴﻨﺎن داده ﻣﻲﺷﺪ ﻛﻪ ﻧﺘﺎﻳﺞ ﺑﻪﺻﻮرت ﻛﻠﻲ و ﺑﺪون‬

‫ﺗﻌﺪاد زﻳﺎدي از ﻣﻄﺎﻟﻌﺎت ﻧﺸﺎن دادهاﻧﺪ ﻛﻪ ﺑﺎﻛﺘﺮيﻫﺎي ﻣﺠﺮاي زاﻳﻤﺎن ﺑﺎ‬

‫ذﻛﺮ اﺳﺎﻣﻲ ﮔﺰارش ﺧﻮاﻫﺪ ﮔﺮدﻳﺪ‪ .‬ﻣﺘﻐﻴﺮﻫﺎي ﻣﺴﺘﻘﻞ ﺷﺎﻣﻞ ﺳﻦ‪ ،‬ﻣﻴﺰان‬

‫زاﻳﻤﺎن زودرس و وزن ﻛﻢ زﻣﺎن ﺗﻮﻟﺪ در ارﺗﺒﺎط ﺑﻮده و ﻳﻚ ﻋﻠﺖ‬

‫ﺗﺤﺼﻴﻼت‪ ،‬وزن اوﻟﻴﻪ‪ ،‬وزن ﻫﻨﮕﺎم ﻧﻤﻮﻧﻪﮔﻴﺮي‪ ،‬ﻗﺪ‪ ،‬ﺳﻦ ﺣﺎﻣﻠﮕﻲ‪،‬‬

‫ﻣﺸﺨﺺ در ﻣﺮگ و ﻣﻴﺮ ﻧﻮزادان ﻣﺤﺴﻮب ﻣﻲﺷﻮد‪ .‬اﻳﻦ ﻣﺤﻘﻘﺎن ﻧﺘﻴﺠﻪ‬

‫ﻓﺸﺎرﺧﻮن‪ ،‬ﺗﺎرﻳﺦ آﺧﺮﻳﻦﻗﺎﻋﺪﮔﻲ )‪،Last Menstruation Period (LMP‬‬

‫ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ ﻣﺪاﺧﻠﻪ و درﻣﺎن ﭘﺮﻳﻮدﻧﺘﺎل ﻣﻤﻜﻦ اﺳﺖ ﺑﺎﻋﺚ ﻛﺎﻫﺶ ﻧﺘﺎﻳﺞ‬

‫ﻗﻨﺪ ﺧﻮن ﻧﺎﺷﺘﺎ‬

‫‪ Fasting Blood Sugar‬و ﺗﺎرﻳﺨﭽﻪ ﭘﺰﺷﻜﻲ ﺑﺎ‬

‫زﻳﺎنآور زاﻳﻤﺎن ﺷﻮﻧﺪ‪ Dasanayake 9.‬در ﻣﻄﺎﻟﻌﻪاي ﻛﻪ ﺑﺮ روي ‪297‬‬

‫ﭘﺮﺳﺶ از ﻣﺎدران و ﻣﺸﺎﻫﺪه ﭘﺮوﻧﺪه آﻧﺎن ﺛﺒﺖ ﺷﺪ‪ .‬ﺑﺮاي ﻧﻤﻮﻧﻪﮔﻴﺮي از‬

‫زن ﺑﺎردار اﻧﺠﺎم داد ﻧﺸﺎن داد ﻛﻪ ﻣﻴﺰان اﻛﺘﻴﻨﻮﻣﺎﻳﺴﺲ ﻧﺌﻮزﻟﻨﺪي ﻣﻮﺟﻮد‬

‫ﺑﺰاق و ارزﻳﺎﺑﻲ ﺑﺎﻛﺘﺮيﻫﺎي دﻫﺎﻧﻲ ﺑﻴﻤﺎر‪ ،‬ﻧﻤﻮﻧﻪ ﺑﺰاق ﻫﺮ ﻓﺮد ﻣﻮرد‬

‫در ﺑﺰاق در ﻃﻮل ﺣﺎﻣﻠﮕﻲ ﺑﻪﻃﻮر ﻣﺜﺒﺖ در ارﺗﺒﺎط ﺑﺎ وزن ﻛﻢ ﻫﻨﮕﺎم‬

‫ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﺣﺪاﻗﻞ ﻳﻚ ﺳﺎﻋﺖ ﺑﻌﺪ از ﺻﺒﺤﺎﻧﻪ ﺑﻪﺻﻮرت ﻏﻴﺮ ﺗﺤﺮﻳﻜﻲ ﺗﻬﻴﻪ‬

‫ﺗﻮﻟﺪ و زاﻳﻤﺎن زود ﻫﻨﮕﺎم اﺳﺖ و در ﻧﻬﺎﻳﺖ ﻧﺘﻴﺠﻪﮔﻴﺮي ﺷﺪ ﻛﻪ ﻋﻼوه‬

‫و ‪ 10l‬از آن و ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از ﺳﻤﭙﻠﺮ ‪ 10‬ﻣﻴﻜﺮوﻟﻴﺘﺮي ﺟﻤﻊآوري‬

‫ﺑﺮ ﭘﺎﺗﻮژنﻫﺎي ﭘﺮﻳﻮدﻧﺘﺎل‪ ،‬دﻳﮕﺮ اﻧﻮاع ﺑﺎﻛﺘﺮيﻫﺎي دﻫﺎن )اﻛﺘﻴﻨﻮﻣﺎﻳﺴﺖ‪،‬‬

‫ﻣﻲﺷﺪ‪ .‬ﻧﻤﻮﻧﻪ ﺑﻪﺻﻮرت داﻳﺮهاي ﺑﻪﻗﻄﺮ ‪ 1cm‬روي ﻻم ﻗﺮار داده ﻣﻲﺷﺪ‬

‫اﻧﻮاع ﻻﻛﺘﻮﺑﺎﺳﻴﻞﻫﺎ‪ ،‬اﻧﻮاع اﺳﺘﺮﭘﺘﻮﻛﻮكﻫﺎ( ﻣﻲﺗﻮاﻧﻨﺪ ﺑﺎ ﻣﺸﻜﻼت ﺣﻴﻦ‬

‫و ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎدهاز ﻣﺘﺎﻧﻮل ﺛﺎﺑﺖ ﻣﻲﮔﺮدﻳﺪ‪ .‬ﺳﭙﺲ ﻧﻤﻮﻧﻪﻫﺎ ﺟﻬﺖ رﻧﮓآﻣﻴﺰي‬

‫ﻣﺘﻌﺪد و ﻏﻴﺮه‪.‬‬

‫ﻛﻪ ﺑﻴﻤﺎري ﭘﺮﻳﻮدﻧﺘﺎل ﻳﻚ رﻳﺴﻚﻓﺎﻛﺘﻮر ﺑﺮاي‬

‫‪LBW‬‬

‫و‬

‫‪PTD‬‬

‫دادﻧﺪ ﻛﻪ در ﻧﻬﺎﻳﺖ ﻧﺘﺎﻳﺞ ﺑﻪﺻﻮرت ﺿﺪ و ﻧﻘﻴﺾ ﮔﺰارش ﺷﺪه اﺳﺖ‪.‬‬ ‫ﺑﻪﻋﻨﻮان ﻳﻚ رﻳﺴﻚ ﻓﺎﻛﺘﻮر ﺑﺮاي ﻧﺘﺎﻳﺞ زﻳﺎنآور ﺑﺎرداري اﻧﺠﺎم داد‪.‬‬

‫ﻣﺠﻠﻪ داﻧﺸﻜﺪه ﭘﺰﺷﻜﻲ‪ ،‬داﻧﺸﮕﺎه ﻋﻠﻮم ﭘﺰﺷﻜﻲ ﺗﻬﺮان‪ ،‬دوره ‪ ، 69‬ﺷﻤﺎره ‪ ،1‬ﻓﺮوردﻳﻦ ‪1390‬‬

‫)‪(FBS‬‬


‫‪51‬‬

‫ﺑﺮرﺳﻲ ارﺗﺒﺎط ﺑﻴﻦ ﻓﻠﻮر ﺑﺎﻛﺘﺮﻳﺎل ﺑﺰاق ﺑﺎ ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﻧﺎﻣﻄﻠﻮب ﺑﺎرداري‬

‫و ﻣﺸﺨﺺ ﺷﺪن ﻧﻮع ﺑﺎﻛﺘﺮيﻫﺎي ﻣﻮﺟﻮد در ﻓﻠﻮر ﻣﻴﻜﺮوﺑﻲ دﻫﺎن ﺑﻪ‬

‫ﺳﻨﻲ آنﻫﺎ ‪ 18-35‬ﺳﺎل ﺑﻪدﺳﺖ آﻣﺪ‪ .‬روش زاﻳﻤﺎن در ‪ 60‬ﻣﻮرد‬

‫آزﻣﺎﻳﺸﮕﺎه ﻣﻴﻜﺮوبﺷﻨﺎﺳﻲ داﻧﺸﻜﺪه ﭘﺰﺷﻜﻲ ﺷﺎﻫﺪ ارﺳﺎل ﻣﻲﮔﺮدﻳﺪ‪.‬‬

‫)‪ (%24/1‬ﻃﺒﻴﻌﻲ و در ‪ 189‬ﻣﻮرد )‪ (%75/9‬ﺑﻪﺻﻮرت ﺳﺰارﻳﻦ ﺑﻮد و در‬

‫در آزﻣﺎﻳﺸﮕﺎه ﻻمﻫﺎ ﺑﺎ روش ﮔﺮم رﻧﮓآﻣﻴﺰي ﻣﻲﺷﺪﻧﺪ و ﺗﻌﺪاد‬

‫ﻣﺠﻤﻮع ‪ 12‬ﻧﻔﺮ )‪ (%4/8‬از ﺑﻴﻤﺎران ﭘﺮه اﻛﻼﻣﭙﺴﻲ داﺷﺘﻨﺪ‪ .‬ﻧﺘﺎﻳﺞ ﻧﺸﺎن‬

‫ﻣﻴﻜﺮوارﮔﺎﻧﻴﺴﻢﻫﺎي ﻣﻮﺟﻮد در روي ﻫﺮ ﻻم در ﻫﺮ ﻳﻚ از ﮔﺮوهﻫﺎي‬

‫داد وزن ﻧﻮزادان در ﻛﻢﺗﺮﻳﻦ ﻣﻘﺪار ‪ 1125‬ﮔﺮم و در ﺑﻴﺸﺘﺮﻳﻦ ﻣﻘﺪار‬

‫زﻳﺮ ﺷﻤﺎرش و ﺛﺒﺖ ﻣﻲﮔﺮدﻳﺪ‪ :‬ﻛﻮﻛﺴﻲﻫﺎي ﮔﺮم ﻣﺜﺒﺖ‪ ،‬ﻛﻮﻛﺴﻲﻫﺎي‬

‫‪ 4600‬ﮔﺮم ﺑﺎ ﻣﻴﺎﻧﮕﻴﻦ ‪ 3198/88‬ﮔﺮم و اﻧﺤﺮاف ﻣﻌﻴﺎر ‪ 463/773‬ﺑﻮد‪.‬‬

‫ﮔﺮم ﻣﻨﻔﻲ‪ ،‬ﺑﺎﺳﻴﻞﻫﺎي ﮔﺮم ﻣﻨﻔﻲ‪ ،‬ﺑﺎﺳﻴﻞﻫﺎي ﮔﺮم ﻣﺜﺒﺖ‪ ،‬اﺳﭙﺮﻳﻞﻫﺎ‪،‬‬

‫ﺟﻨﺲ ﻧﻮزادان ﺑﻪدﻧﻴﺎ آﻣﺪه در ‪ 119‬ﻣﻮرد )‪ (%48/4‬دﺧﺘﺮ و در ‪127‬‬

‫اﺳﭙﻴﺮوﻛﺖﻫﺎ‪ ،‬ﻣﺨﻤﺮﻫﺎ‪ ،‬ﺑﺎﻛﺘﺮيﻫﺎي ﻓﻮزي ﻓﺮم و اﻛﺘﻴﻨﻮﻣﻴﺴﺖﻫﺎ‪ .‬ﺑﺮاي‬

‫ﻣﻮرد )‪ (%51/6‬ﭘﺴﺮ ﺑﻮد‪ .‬آﻧﺎﻟﻴﺰ آﻣﺎري ﻧﺸﺎن داد ﭘﻨﺞ ﻣﻮرد )‪ (%2‬از‬

‫آﻧﺎﻟﻴﺰ آﻣﺎري ارﺗﺒﺎط ﺑﻴﻦ ﻣﻴﻜﺮوارﮔﺎﻧﻴﺴﻢﻫﺎي ﻣﻮرد ﺑﺮرﺳﻲ و زاﻳﻤﺎن‬

‫ﻧﻤﻮﻧﻪﻫﺎي ﻣﻮرد ﺑﺮرﺳﻲ ﻣﺮدهزاﻳﻲ داﺷﺘﻨﺪ و ‪ 238‬ﻧﻔﺮ )‪ (%98‬ﻧﻮزاداﻧﻲ‬

‫ﻧﺎﻣﻄﻠﻮب‪ ،‬ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﻋﺪم ﺗﺒﻌﻴﺖ دادهﻫﺎ از ﺗﻮزﻳﻊ ﻧﺮﻣﺎل‪ ،‬ﻣﻴﺰان ﻛﻠﻨﻲ‬

‫زﻧﺪه ﺑﻪدﻧﻴﺎ آوردﻧﺪ‪ .‬در ﺑﺮرﺳﻲ ارﺗﺒﺎط ﺑﻴﻦ ﻣﻴﺎﻧﮕﻴﻦ ﺑﺎﻛﺘﺮيﻫﺎي ﻛﻮﻛﺴﻲ‬

‫در دو ﮔﺮوه زاﻳﻤﺎن زﻧﺪه و ﻣﺮدهزاﻳﻲ‪ ،‬ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ دو ﮔﺮوه زاﻳﻤﺎن‬

‫ﮔﺮم ﻣﺜﺒﺖ‪ ،‬ﺑﺎﺳﻴﻞ ﮔﺮم ﻣﺜﺒﺖ و ﻣﻨﻔﻲ‪ ،‬اﺳﭙﻴﺮوﻛﺖ‪ ،‬اﻛﺘﻴﻨﻮﻣﻴﺴﺖ‪ ،‬ﻓﻮزي‬

‫ﻣﻄﻠﻮب و ﻧﺎﻣﻄﻠﻮب ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از آزﻣﻮن ‪ U-Mann Whitney‬ﺑﻪ ﺗﻔﻜﻴﻚ‬

‫ﻓﺮم‪ ،‬اﺳﭙﺮﻳﻞ و ﻣﺨﻤﺮ ﺑﺎ ﻣﺮدهزاﻳﻲ ارﺗﺒﺎط آﻣﺎري ﻣﻌﻨﻲداري وﺟﻮد‬

‫ﻧﻮع ﻣﻴﻜﺮوارﮔﺎﻧﻴﺴﻢ ﻣﻘﺎﻳﺴﻪ ﺷﺪ‪ .‬ﻋﻤﻠﻴﺎت آﻣﺎري ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از ﻧﺮماﻓﺰار‬

‫ﻧﺪاﺷﺖ‪ .‬در ﺣﺎﻟﻲﻛﻪ ﺑﻴﻦ ﻣﻴﺎﻧﮕﻴﻦ ﻛﻮﻛﺴﻲﻫﺎي ﮔﺮم ﻣﻨﻔﻲ و ﻣﺮدهزاﻳﻲ‬

‫‪ SPSS‬وﻳﺮاﺳﺖ ‪ 11/5‬ﺑﺎ در ﻧﻈﺮ ﮔﺮﻓﺘﻦ ‪ α= 0/05‬اﻧﺠﺎم ﮔﺮدﻳﺪ‪.‬‬

‫ارﺗﺒﺎط آﻣﺎري ﻣﻌﻨﻲداري ﻳﺎﻓﺖ ﺷﺪ )‪) (P=0/04‬ﺟﺪول ‪ 10 .(1‬ﻣﻮرد‬ ‫)‪ (%4/1‬از ﻧﻤﻮﻧﻪﻫﺎي ﻣﻮرد ﺑﺮرﺳﻲ داراي زاﻳﻤﺎن ﻧﺎﻣﻄﻠﻮب و ‪233‬‬

‫ﻳﺎﻓﺘﻪﻫﺎ‬

‫ﻣﻮرد )‪ (%95‬زاﻳﻤﺎن ﻣﻄﻠﻮب داﺷﺘﻨﺪ‪.‬‬

‫از ﻣﺠﻤﻮع ‪ 300‬زن ﺑﺎرداري ﻛﻪ ﺑﻪﺻﻮرت آﻳﻨﺪهﻧﮕﺮ وارد ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ‬

‫ﻧﺘﺎﻳﺞ ﻧﺸﺎن داد ﺑﻴﻦ ﻣﻴﺎﻧﮕﻴﻦ ﺑﺎﻛﺘﺮيﻫﺎي ﻛﻮﻛﺴﻲ ﮔﺮم ﻣﺜﺒﺖ و ﻣﻨﻔﻲ‪،‬‬

‫ﺷﺪﻧﺪ‪ 50 ،‬ﻧﻔﺮ ﺑﻪدﻟﻴﻞ زاﻳﻤﺎن در ﺑﻴﻤﺎرﺳﺘﺎن دﻳﮕﺮ و ﻋﺪم دﺳﺘﺮﺳﻲ و‬

‫ﺑﺎﺳﻴﻞ ﮔﺮم ﻣﺜﺒﺖ و ﻣﻨﻔﻲ‪ ،‬اﻛﺘﻴﻨﻮﻣﺎﻳﺴﺖ‪ ،‬ﻓﻮزي ﻓﺮم‪ ،‬ﻣﺨﻤﺮ و اﺳﭙﺮﻳﻞ ﺑﺎ‬

‫ﻫﻔﺖ ﻧﻔﺮ ﺑﻪدﻟﻴﻞ ﻣﺨﺪوش ﺷﺪن اﻃﻼﻋﺎت ﻣﻴﻜﺮوﺑﻴﻮﻟﻮژي از ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ‬

‫زاﻳﻤﺎن ﻧﺎﻣﻄﻠﻮب ارﺗﺒﺎط آﻣﺎري‪ ،‬ﻣﻌﻨﻲدار ﻧﺒﻮد‪ ،‬در ﺣﺎﻟﻲﻛﻪ ﺑﻴﻦ ﻣﻴﺎﻧﮕﻴﻦ‬

‫ﺣﺬف ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬در ﻣﺠﻤﻮع دادهﻫﺎي ﻛﺎﻣﻠﻲ ﺑﺮاي ‪ 243‬زن ﺑﻪدﺳﺖ آﻣﺪ‪.‬‬

‫اﺳﭙﻴﺮوﻛﺖﻫﺎ ﺑﺎ زاﻳﻤﺎن ﻧﺎﻣﻄﻠﻮب ارﺗﺒﺎط آﻣﺎري ﻣﻌﻨﻲداري وﺟﻮد‬

‫ﻣﻴﺎﻧﮕﻴﻦ ﺳﻦ ﻧﻤﻮﻧﻪﻫﺎي ﻣﻮرد ﺑﺮرﺳﻲ ﺑﺮاﺑﺮ ‪ 26/97±4/23‬ﺳﺎل و داﻣﻨﻪ‬

‫داﺷﺖ )‪) (P<0/05‬ﺟﺪول ‪.(2‬‬

‫ﺟﺪول‪ :1-‬ﻣﻘﺎﻳﺴﻪ ﻣﻴﺎﻧﮕﻴﻦ ﺗﻌﺪاد ﻣﻴﻜﺮوارﮔﺎﻧﻴﺴﻢﻫﺎي ﺑﺰاق ﺧﺎﻧﻢﻫﺎي ﺑﺎردار در دو‬

‫ﺟﺪول‪ :2-‬ﻣﻘﺎﻳﺴﻪ ﻣﻴﺎﻧﮕﻴﻦ ﺗﻌﺪاد ﻣﻴﻜﺮوارﮔﺎﻧﻴﺴﻢﻫﺎي ﺑﺰاق ﺧﺎﻧﻢﻫﺎي ﺑـﺎردار در دو‬

‫ﮔﺮوه ﻣﺮدهزاﻳﻲ و زﻧﺪهزاﻳﻲ‬

‫ﮔﺮوه زاﻳﻤﺎن ﻣﻄﻠﻮب و ﻧﺎﻣﻄﻠﻮب‬

‫ﮔﺮوه ﺑﻴﻤﺎران‬

‫زﻧﺪهزاﻳﻲ‬ ‫‪n= 238‬‬

‫ﻣﺮدهزاﻳﻲ‬ ‫‪n= 5‬‬

‫ﺑﺎﺳﻴﻞ ﮔﺮم ﻣﺜﺒﺖ‬

‫‪86/47‬‬

‫‪19/80‬‬

‫‪0/057‬‬

‫ﺑﺎﺳﻴﻞ ﮔﺮم ﻣﻨﻔﻲ‬

‫‪62/73‬‬

‫‪45/20‬‬

‫‪0/463‬‬

‫ﺑﺎﺳﻴﻞ ﮔﺮم ﻣﻨﻔﻲ‬

‫ﻛﻮﻛﺴﻲ ﮔﺮم ﻣﺜﺒﺖ‬

‫‪47/09‬‬

‫‪81/40‬‬

‫‪0/135‬‬

‫ﻛﻮﻛﺴﻲ ﮔﺮم ﻣﺜﺒﺖ‬

‫‪120/46‬‬

‫ﻛﻮﻛﺴﻲ ﮔﺮم ﻣﻨﻔﻲ‬

‫‪26/36‬‬

‫‪75/80‬‬

‫‪0/04‬‬

‫ﻛﻮﻛﺴﻲ ﮔﺮم ﻣﻨﻔﻲ‬

‫‪120/43‬‬

‫‪158/50‬‬

‫اﺳﭙﺮﻳﻞ‬

‫‪0/25‬‬

‫‪0‬‬

‫‪0/720‬‬

‫اﺳﭙﺮﻳﻞ‬

‫‪121/61‬‬

‫‪131/15‬‬

‫‪0/118‬‬

‫اﺳﭙﻴﺮوﻛﺖ‬

‫‪0/36‬‬

‫‪0‬‬

‫‪0/607‬‬

‫اﺳﭙﻴﺮوﻛﺖ‬

‫‪120/72‬‬

‫‪151/80‬‬

‫‪0‬‬

‫ﻣﺨﻤﺮ‬

‫‪0/37‬‬

‫‪4‬‬

‫‪0/161‬‬

‫ﻣﺨﻤﺮ‬

‫‪121/77‬‬

‫‪127/35‬‬

‫‪0/556‬‬

‫ﻓﻮزي ﻓﺮم‬

‫‪0/52‬‬

‫‪0‬‬

‫���0/677‬‬

‫ﻓﻮزي ﻓﺮم‬

‫‪122/17‬‬

‫‪118‬‬

‫‪0/552‬‬

‫اﻛﺘﻴﻨﻮﻣﺎﻳﺴﺖ‬

‫‪0/15‬‬

‫‪0/40‬‬

‫‪0/120‬‬

‫اﻛﺘﻴﻨﻮﻣﺎﻳﺴﺖ‬

‫‪122/23‬‬

‫‪139/95‬‬

‫‪0/185‬‬

‫ﻣﻴﻜﺮوارﮔﺎﻧﻴﺴﻢ‬

‫زاﻳﻤﺎن ﻣﻄﻠﻮب‬ ‫‪n= 233‬‬

‫زاﻳﻤﺎن ﻧﺎﻣﻄﻠﻮب‬ ‫‪n= 10‬‬

‫ﮔﺮوه ﺑﻴﻤﺎران‬ ‫ﺑﺎﺳﻴﻞ ﮔﺮم ﻣﺜﺒﺖ‬

‫‪123/76‬‬

‫‪80/90‬‬

‫‪0/059‬‬

‫‪123/76‬‬

‫‪97/90‬‬

‫‪0/266‬‬

‫‪157/85‬‬

‫‪0/099‬‬ ‫‪0/085‬‬

‫*‪P‬‬

‫ﻣﻴﻜﺮوارﮔﺎﻧﻴﺴﻢ‬

‫* آزﻣﻮن ‪ P<0/05) U-Mann Whitney‬از ﻧﻈﺮ آﻣﺎري ﻣﻌﻨﻲدار ﺗﻌﺮﻳﻒ ﺷﺪه اﺳﺖ(‬

‫*‪P‬‬

‫* آزﻣﻮن ‪ P<0/05) U-Mann Whitney‬از ﻧﻈﺮ آﻣﺎري ﻣﻌﻨﻲدار ﺗﻌﺮﻳﻒ ﺷﺪه اﺳﺖ(‬

‫ﻣﺠﻠﻪ داﻧﺸﻜﺪه ﭘﺰﺷﻜﻲ‪ ،‬داﻧﺸﮕﺎه ﻋﻠﻮم ﭘﺰﺷﻜﻲ ﺗﻬﺮان‪ ،‬دوره ‪ ، 69‬ﺷﻤﺎره ‪ ،1‬ﻓﺮوردﻳﻦ ‪1390‬‬


‫رﺧﺴﺎره ﺻﺎدﻗﻲ و ﻫﻤﻜﺎران‬

‫‪52‬‬

‫ﻣﻴﺎﻧﮕﻴﻦ ﺑﺎﻛﺘﺮيﻫﺎي ﺑﺰاق در ﻫﻤﻪ ﻣﻮارد ﺑﻪﺟﺰ اﺳﭙﻴﺮوﻛﺖﻫﺎ ﺑﺎ ﺳﺮاﻧﺠﺎم‬

‫ﺑﺤﺚ‬

‫ﻧﺎﻣﻄﻠﻮب ﺣﺎﻣﻠﮕﻲ ارﺗﺒﺎط ﻣﻌﻨﻲداري ﻧﺪارد‪ Villagram .‬اﺳﺘﺮﭘﺘﻮﻛﻮك‪-‬‬ ‫در ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﺣﺎﺿﺮ از ﻧﻤﻮﻧﻪﻫﺎي ﺑﺰاق ﻏﻴﺮ ﺗﺤﺮﻳﻜﻲ ﺑﺮاي ﺑﺮرﺳﻲ‬

‫ﻫﺎي ﻣﻮﺗﺎﻧﺲ را در ‪ 174‬ﺧﺎﻧﻢ ﺑﺎردار در ﺳﻪ دوره ﺳﻪ ﻣﺎﻫﻪ اول‪ ،‬دوم و‬

‫ارﺗﺒﺎط ﺑﻴﻦ ﻓﻠﻮر ﺑﺎﻛﺘﺮﻳﺎل ﺑﺰاق و ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﻧﺎﻣﻄﻠﻮب ﺑﺎرداري )زاﻳﻤﺎن‬

‫ﺳﻮم ﺑﺎ ﻣﻴﺎﻧﮕﻴﻦ ﺳﻨﻲ ‪ 275‬ﺷﻤﺎرش ﻛﺮد‪ .‬در ﻧﻤﻮﻧﻪﻫﺎي ﺑﺰاق ﮔﺮﻓﺘﻪ‬

‫زودرس و وزن ﻛﻢ ﻫﻨﮕﺎم ﺗﻮﻟﺪ( اﺳﺘﻔﺎده ﺷﺪ‪ .‬در اﻛﺜﺮ ﻣﻄﺎﻟﻌﺎﺗﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ‬

‫ﺷﺪه‪ ،‬ﻛﻠﻨﻲﻫﺎ ﺑﺎ ﻣﺘﺪﻫﺎي ﻛﻤﻲ و ﻧﻴﻤﻪﻛﻤﻲ ﺑﺮرﺳﻲ ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬در ﺷﻤﺎرش‬

‫ﺑﺮرﺳﻲ ارﺗﺒﺎط ﺑﻴﻦ ﺑﺎﻛﺘﺮيﻫﺎي دﻫﺎﻧﻲ و ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﺑﺎرداري ﭘﺮداﺧﺘﻪاﻧﺪ‪،‬‬

‫اﺳﺘﺮﭘﺘﻮﻛﻮكﻫﺎي ﻣﻮﺗﺎﻧﺲ در ﺳﻪ ﮔﺮوه ﺧﺎﻧﻢﻫﺎي ﺣﺎﻣﻠﻪ ﺗﻔﺎوت‬

‫ﺟﻬﺖ ﻧﻤﻮﻧﻪﮔﻴﺮي از ﭘﻼك زﻳﺮ ﻟﺜﻪ اﺳﺘﻔﺎده ﺷﺪه اﺳﺖ‪ .‬در اﻳﻦ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ‬

‫ﻣﻌﻨﻲداري ﻣﺸﺎﻫﺪه ﻧﺸﺪ اﻣﺎ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﮔﺮوه ﻛﻨﺘﺮل‪ ،‬ﺗﻌﺪاد اﺳﺘﺮﭘﺘﻮﻛﻮك‪-‬‬ ‫‪14‬‬

‫ﺑﻪ دو دﻟﻴﻞ ﺑﺰاق ﺟﻬﺖ ارزﻳﺎﺑﻲ ﺑﺎﻛﺘﺮيﻫﺎي دﻫﺎﻧﻲ ﺑﻪﻛﺎر ﺑﺮده ﺷﺪه‬

‫ﻫﺎي ﻣﻮﺗﺎﻧﺲ در ﺧﺎﻧﻢﻫﺎي ﺣﺎﻣﻠﻪ ﺑﺎﻻﺗﺮ ﺑﻮد‪ .‬در ﻣﻄﺎﻟﻌﻪاي ﻣﺸﺎﺑﻪ‬

‫اﺳﺖ‪ .‬اول اﻳﻦﻛﻪ ﻃﺒﻖ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ‪ ،Dasanayake‬اﻳﻦ اﺣﺘﻤﺎل وﺟﻮد دارد‬

‫‪ Dasanayake‬ﺑﻪ ﺑﺮرﺳﻲ ارﺗﺒﺎط ﺑﻴﻦ ﮔﻮﻧﻪﻫﺎي ﺧﺎﺻﻲ از ﺑﺎﻛﺘﺮيﻫﺎي‬

‫ﻛﻪ ﻋﻼوه ﺑﺮ ﭘﺎﺗﻮژنﻫﺎي ﭘﺮﻳﻮدﻧﺘﺎل‪ ،‬ﭘﺎرهاي ارﮔﺎﻧﻴﺴﻢﻫﺎي ﭘﻮﺳﻴﺪﮔﻲزا‬

‫ﻣﻮﺟﻮد در ﺑﺰاق ﺑﺎ ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﺑﺎرداري ﭘﺮداﺧﺖ‪ .‬او در ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﺧﻮد‬

‫ﻫﻢ در ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﺣﺎﻣﻠﮕﻲ ﺗﺎﺛﻴﺮﮔﺬار ﺑﺎﺷﻨﺪ‪ 2.‬دوم اﻳﻦﻛﻪ ﻧﻘﺶ ﺗﺸﺨﻴﺼﻲ‬

‫ﺑﻪارزﻳﺎﺑﻲ ﮔﻮﻧﻪﻫﺎي ﺑﺎﻛﺘﺮﻳﺎل ﭘﻮﺳﻴﺪﮔﻲزا ﺷﺎﻣﻞ اﺳﺘﺮﭘﺘﻮﻛﻮﻛﻮس‬

‫ﺑﺰاق در ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ ﭘﻮﺳﻴﺪﮔﻲﻫﺎ‪ ،‬ﺗﺮﻛﻴﺐ ﭘﻼك دﻧﺪاﻧﻲ و ارزﻳﺎﺑﻲ ﺧﻄﺮ‬

‫ﻣﻮﺗﺎﻧﺲ‪ ،‬اﺳﺘﺮﭘﺘﻮﻛﻮﻛﻮس ﺳﻮرﺑﻴﻨﻮس‪ ،‬اﺳﺘﺮﭘﺘﻮﻛﻮﻛﻮس ﺳﺎﻧﮕﻮﻳﻴﺲ‪،‬‬

‫ﺑﻴﻤﺎري ﭘﺮﻳﻮدﻧﺘﺎل در ﺑﺮﺧﻲ ﺗﺤﻘﻴﻘﺎت ﺗﺄﻳﻴﺪ ﺷﺪه اﺳﺖ‪ .‬ﻣﻄﺎﻟﻌﺎت‬

‫ﻻﻛﺘﻮﺑﺎﺳﻴﻞ اﺳﻴﺪوﻓﻴﻠﻮس‪ ،‬ﻻﻛﺘﻮﺑﺎﺳﻴﻠﻮس ﻛﺎزﻳﻲ و اﻛﺘﻴﻨﻮﻣﺎﻳﺴﺲ‬

‫ﻣﺘﻌﺪدي وﺟﻮد دارد ﻛﻪ ﻧﺸﺎن ﻣﻲدﻫﺪ از ﺑﺰاق ﻣﻲﺗﻮان ﺑﺮاي ﺗﻌﻴﻴﻦ‬

‫ﻧﺌﻮزﻟﻨﺪي ﭘﺮداﺧﺖ‪ .‬ﻧﺘﺎﻳﺞ اﻳﻦ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ارﺗﺒﺎط ﻣﺜﺒﺘﻲ ﺑﻴﻦ اﻓﺰاﻳﺶ ﻣﻴﺰان‬

‫ﺣﻀﻮر ﺑﺎﻛﺘﺮيﻫﺎي ﭘﺮﻳﻮدﻧﺘﺎل و ﻧﻴﺰ ﺑﺎﻛﺘﺮيﻫﺎي ﭘﻮﺳﻴﺪﮔﻲزا اﺳﺘﻔﺎده‬

‫اﻛﺘﻴﻨﻮﻣﺎﻳﺴﺲ ﻧﺌﻮزﻟﻨﺪي و ﻛﺎﻫﺶ وزن ﻧﻮزاد ﻫﻨﮕﺎم ﺗﻮﻟﺪ و ﻧﻴﺰ زﻣﺎن‬

‫ﻛﺮد‪ .‬ارﺗﺒﺎط ﻣﻴﺎن اﺳﺘﺮﭘﺘﻮﻛﻮك ﻣﻮﺗﺎﻧﺲ و ﻻﻛﺘﻮﺑﺎﺳﻴﻞ در ﭘﻼك دﻧﺪاﻧﻲ‬

‫ﺑﺎرداري ﻧﺸﺎن داد‪ .‬ﺑﺮﻋﻜﺲ اﻓﺰاﻳﺶ ﻻﻛﺘﻮﺑﺎﺳﻴﻞ ﻛﺎزﻳﻲ ﺑﺎ اﻓﺰاﻳﺶ وزن‬

‫‪ Umeda‬از ﺑﺰاق ﻛﻠﻲ ﺑﺮاي ﺗﻌﻴﻴﻦ‬

‫ﻫﻨﮕﺎم ﺗﻮﻟﺪ و ﻣﺪت زﻣﺎن ﺑﺎرداري ﻫﻤﺮاه ﺑﻮد‪ 2.‬ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﻣﺎ ﭼﻨﺪﻳﻦ‬

‫ﺣﻀﻮر ﺑﺎﻛﺘﺮيﻫﺎي ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ ﻋﻔﻮﻧﺖﻫﺎي ﭘﺮﻳﻮدﻧﺘﺎل اﺳﺘﻔﺎده ﻛﺮد‪ .‬در‬

‫ﺗﻔﺎوت ﺑﺎ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﻓﻮق دارد‪ ،‬اول اﻳﻦﻛﻪ در ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﻓﻮق ﮔﻮﻧﻪﻫﺎي‬

‫اﻳﻦ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ وﺟﻮد ﺷﺶ ﺑﺎﻛﺘﺮي ﻋﺎﻣﻞ ﺑﻴﻤﺎري ﻟﺜﻪ در ﺑﺰاق و ﭘﻼك‬

‫ﺧﺎﺻﻲ از ﺑﺎﻛﺘﺮيﻫﺎ ﻣﻮرد ارزﻳﺎﺑﻲ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ وﻟﻲ در ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﻣﺎ‬

‫ﺳﺎب ژﻧﮋﻳﻮال در ‪ 202‬ﻧﻔﺮ ﺑﺮرﺳﻲ ﺷﺪ‪ .‬ﻧﺘﺎﻳﺞ ﻧﺸﺎن داد ﻛﻪ ﻧﻤﻮﻧﻪﻫﺎي‬

‫ﮔﺮوهﻫﺎي ﻛﻠﻲ ﺑﺎﻛﺘﺮيﻫﺎ ﺷﺎﻣﻞ ﻛﻮﻛﻮس‪ ،‬ﺑﺎﺳﻴﻞ‪ ،‬اﺳﭙﺮﻳﻞ‪ ،‬اﺳﭙﻴﺮوﻛﺖ و‬

‫ﺑﺰاق ﺑﺮاي ﺗﻌﻴﻴﻦ ﺑﺎﻛﺘﺮيﻫﺎي ﭘﻮﻓﻴﺮوﻣﻮﻧﺎس ژﻧﮋﻳﻮاﻟﻴﺲ‪ ،‬ﭘﺮه وﺗﻼ‬

‫ﻏﻴﺮه ﻣﻮرد ﺑﺮرﺳﻲ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬دوم اﻳﻦﻛﻪ در ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ‬

‫‪Dasanayake‬‬

‫اﻳﻨﺘﺮﻣﺪﻳﺎ‪ ،‬ﭘﺮه وﺗﻼ ﻧﻴﮕﺮﺳﻨﺲ و ﺗﺮﭘﻮﻧﻤﺎ دﻧﺘﻴﻜﻮﻻ در ﺣﻔﺮه دﻫﺎن ﻣﻔﻴﺪ‬

‫روش ﻛﺸﺖ ﺟﻬﺖ ارزﻳﺎﺑﻲ ﺑﺎﻛﺘﺮﻳﺎل ﻣﻮرد اﺳﺘﻔﺎده ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻪ در‬

‫اﺳﺖ و ﺑﺮاي ﺗﻌﻴﻴﻦ آﻛﺘﻴﻨﻮ ﺑﺎﺳﻴﻠﻮس آﻛﺘﻴﻨﻮ ﻣﻴﺴﺘﻮم ﻛﻮﻣﻴﺘﺎﻧﺲ و‬

‫ﺣﺎﻟﻲﻛﻪ در ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﻣﺎ از اﺳﻤﻴﺮ ﺟﻬﺖ ﺷﻤﺎرش ﺑﺎﻛﺘﺮﻳﺎل اﺳﺘﻔﺎده ﺷﺪه‬

‫ﺑﺎﻛﺘﺮوﻳﻴﺪ ﻓﻮرﺳﻴﺘﻮس ﺑﻬﺘﺮ اﺳﺖ ﻛﻪ از ﻫﺮ دو ﻧﻤﻮﻧﻪ ﺑﺰاق و ﭘﺎﻛﺖ‬

‫اﺳﺖ‪ .‬ﻋﻠﺖ اﻧﺘﺨﺎب روش اﺳﻤﻴﺮ در ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﻣﺎ اﻳﻦ ﺑﻮد ﻛﻪ در روش‬

‫‪ Testa‬ارﺗﺒﺎط ﺗﻌﺪاد ﺑﺎﻛﺘﺮيﻫﺎي ﺑﺰاق و‬

‫ﻛﺸﺖ ﺑﺎﻳﺪ ﺷﺮاﻳﻂ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺑﺮاي رﺷﺪ ﻫﺮ ﺑﺎﻛﺘﺮي ﻟﺤﺎظ ﺷﻮد و ﭼﻮن‬

‫ﭘﻼك زﻳﺮ ﻟﺜﻪاي را ﺑﺮرﺳﻲ ﻛﺮد‪ .‬ﻧﺘﺎﻳﺞ ارﺗﺒﺎط ﻧﺴﺒﺘﺎً ﺧﻮﺑﻲ را ﻣﻴﺎن‬

‫ﻣﻴﻜﺮوارﮔﺎﻧﻴﺴﻢﻫﺎي ﻣﻮﺟﻮد در ﺑﺰاق ﺑﺴﻴﺎر ﻣﺘﻨﻮع اﺳﺖ‪ ،‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ در‬

‫ﺷﻤﺎرش ﻫﺮ دو ﻧﻤﻮﻧﻪ‪ ،‬ﺑﺮاي ﺑﺎﺳﻴﻞﻫﺎي ﮔﺮم ﻣﻨﻔﻲ‪ ،‬ﺑﺎﺳﻴﻞﻫﺎي ﮔﺮم‬

‫ﺻﻮرﺗﻲﻛﻪ ﺑﺨﻮاﻫﻴﻢ ﺑﺎ روش ﻛﺸﺖ آنﻫﺎ را ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﻛﻨﻴﻢ ﺑﺎﻳﺪ ﺷﺮاﻳﻂ و‬

‫ﻣﻨﻔﻲ ﭘﻴﮕﻤﺎﻧﺘﻪ ﺑﻲﻫﻮازي‪ ،‬ﺑﺎﺳﻴﻞﻫﺎي ﻏﻴﺮ ﭘﻴﮕﻤﺎﻧﺘﻪ ﮔﺮم ﻣﻨﻔﻲ ﺑﻲﻫﻮازي‪،‬‬

‫ﻣﺤﻴﻂﻫﺎي ﻛﺸﺖ ﺑﺮاي ﻫﺮ ﻣﻴﻜﺮوارﮔﺎﻧﻴﺴﻢ را ﻓﺮاﻫﻢ ﻧﻤﺎﻳﻴﻢ‪ ،‬ﻛﻪ اﻳﻦ ﻛﺎر‬

‫اﺳﭙﻴﺮوﻛﺖﻫﺎ‪ ،‬ﻛﻮﻛﻮسﻫﺎي ﮔﺮم ﻣﻨﻔﻲ‪ ،‬ﺑﺎﺳﻴﻞﻫﺎي ﮔﺮم ﻣﻨﻔﻲ اﺧﺘﻴﺎري‪،‬‬

‫ﺑﺴﻴﺎر دﺷﻮار و در ﺑﺮﺧﻲ از ﻣﻮارد ﻏﻴﺮ ﻗﺎﺑﻞ اﻧﺠﺎم اﺳﺖ‪ .‬ﺑﺴﻴﺎري از‬

‫ﺑﺎﺳﻴﻞﻫﺎي ﮔﺮم ﻣﻨﻔﻲ ﻫﻮازي ﻧﺸﺎن داد‪ .‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ﻣﻲﺗﻮان ﮔﻔﺖ ﻛﻪ‬

‫اﺳﭙﻴﺮوﻛﺖﻫﺎ ﺗﺎﻛﻨﻮن ﻛﺸﺖ داده ﻧﺸﺪهاﻧﺪ‪ ،‬ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ ﺑﺴﻴﺎري از‬

‫ﺟﻬﺖ آﮔﺎﻫﻲ از ﺑﺎﻛﺘﺮيﻫﺎي ﻣﻮﺟﻮد در ﭘﻼك زﻳﺮ ﻟﺜﻪاي ﻧﻤﻮﻧﻪﻫﺎي‬

‫ﺑﺎﻛﺘﺮيﻫﺎي ﻣﻮﺟﻮد در دﻫﺎن ﻓﻘﻂ در ﺷﺮاﻳﻂ ﺑﻲﻫﻮازي ﻗﺎدر ﺑﻪ رﺷﺪ‬

‫ﺑﺰاق ﺗﺎ ﺣﺪ زﻳﺎدي ﻣﻲﺗﻮاﻧﻨﺪ ﻛﻤﻚﻛﻨﻨﺪه ﺑﺎﺷﻨﺪ‪ 13.‬در ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﻣﺎ ﻧﺸﺎن‬

‫ﻫﺴﺘﻨﺪ‪ ،‬ﻛﻪ ﺑﺎ روشﻫﺎي ﻣﺘﺪاول و در آزﻣﺎﻳﺸﮕﺎهﻫﺎي ﻣﻌﻤﻮل ﻗﺎدر ﺑﻪ‬

‫داده ﺷﺪ ﻛﻪ ﻣﻴﺎﻧﮕﻴﻦ ﺑﺎﻛﺘﺮيﻫﺎي ﻣﻮﺟﻮد در ﺑﺰاق در ﻫﻤﻪ ﻣﻮارد ﺑﻪﺟﺰ‬

‫ﻛﺸﺖ آنﻫﺎ ﻧﻴﺴﺘﻴﻢ‪ .‬ﺑﻪ ﻋﻼوه در روش ﻛﺸﺖ ﺗﻌﺪاد ﺑﺎﻛﺘﺮيﻫﺎ زﻳﺎد‬

‫ﻛﻮﻛﺴﻲﻫﺎي ﮔﺮم ﻣﻨﻔﻲ ارﺗﺒﺎط ﻣﻌﻨﻲداري ﺑﺎ ﻣﺮدهزاﻳﻲ ﻧﺪارد‪ .‬ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ‬

‫ﻣﻲﺷﻮد و در ﺻﻮرﺗﻲﻛﻪ ﺑﺨﻮاﻫﻴﻢ ﺗﻌﺪاد اوﻟﻴﻪ ﺑﺎﻛﺘﺮيﻫﺎ را داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻴﻢ‬

‫‪11‬و‪10‬‬

‫و ﺑﺰاق ﻧﺸﺎن داده ﺷﺪه اﺳﺖ‪.‬‬

‫ﭘﺮﻳﻮدﻧﺘﺎل اﺳﺘﻔﺎده ﺷﻮد‪.‬‬

‫‪12‬‬

‫ﻣﺠﻠﻪ داﻧﺸﻜﺪه ﭘﺰﺷﻜﻲ‪ ،‬داﻧﺸﮕﺎه ﻋﻠﻮم ﭘﺰﺷﻜﻲ ﺗﻬﺮان‪ ،‬دوره ‪ ، 69‬ﺷﻤﺎره ‪ ،1‬ﻓﺮوردﻳﻦ ‪1390‬‬


‫ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﻧﺎﻣﻄﻠﻮب ﺑﺎرداري‬ ‫ﺘﺮﻳﺎل ﺑﺰاق ﺑﺎ‬ ‫ﺑﺮرﺳﻲ ارﺗﺒﺎط ﺑﻴﻦ ﻓﻠﻮر ﺑﺎ‬ Sadeghi R. et‫ﻛ‬al.

53

.‫ﺑﻪﻧﺤﻮي ﺻﻮرت ﮔﻴﺮد ﻛﻪ ﺗﻌﺪاد دﻗﻴﻖ ﺑﺎﻛﺘﺮيﻫﺎي ﺑﺰاق ﺗﻌﻴﻴﻦ ﺷﻮد‬

‫ در ﺣﺎﻟﻲﻛﻪ ﺑﺎ روش اﺳﻤﻴﺮ ﻣﻲﺗﻮان‬،‫ﺑﺎﻳﺪ ﺗﻤﻬﻴﺪات ﺧﺎﺻﻲ ﺑﻪﻛﺎر رود‬

‫ذﻛﺮ اﻳﻦ ﻧﻜﺘﻪ ﻧﻴﺰ ﻻزم اﺳﺖ ﻛﻪ روش ﻣﺸﺎﻫﺪه ﻣﻴﻜﺮوارﮔﺎﻧﻴﺴﻢﻫﺎ در‬

‫اﻧﻮاع ﻣﺨﺘﻠﻒ ﻣﻴﻜﺮوارﮔﺎﻧﻴﺴﻢﻫﺎ را ﺑﻪ راﺣﺘﻲ ﻣﻮرد ﺷﻤﺎرش ﻗﺮار داد و‬

‫روي ﻻم روﺷﻲ ﺳﺮﻳﻊ ﺑﻮده و ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ از ﻧﻈﺮ اﻗﺘﺼﺎدي ﻧﻴﺰ ﺑﺴﻴﺎر‬

‫ اﻳﻦ ﻣﺴﺌﻠﻪ ﻣﺰﻳﺖ‬.‫ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ ﺗﻌﺪاد ﻧﺴﺒﻲ آنﻫﺎ را ﺑﻪ ﻫﻢ ﺗﻌﻴﻴﻦ ﻧﻤﻮد‬

‫ در ﺑﻴﻦ ﺑﺎﻛﺘﺮيﻫﺎي ﻣﻮرد ﺑﺮرﺳﻲ ﻓﻘﻂ ﺑﻴﻦ‬.‫ﻣﻘﺮون ﺑﻪﺻﺮﻓﻪ اﺳﺖ‬

‫ ﻫﺮ ﭼﻨﺪ ﺑﺎﻳﺪ در‬.‫روش اﺳﻤﻴﺮ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪروش ﻛﺸﺖ را ﻧﺸﺎن ﻣﻲدﻫﺪ‬

‫ﻣﻴﺎﻧﮕﻴﻦ ﻛﻮﻛﺴﻲ ﮔﺮم ﻣﻨﻔﻲ ﺑﺎ ﻣﺮدهزاﻳﻲ ارﺗﺒﺎط آﻣﺎري ﻣﻌﻨﻲداري وﺟﻮد‬

‫ﻧﻈﺮ داﺷﺖ در روش ﻛﺸﺖ اﻣﻜﺎن ﺷﻨﺎﺳﺎﻳﻲ ﻣﻴﻜﺮوارﮔﺎﻧﻴﺴﻢ ﺟﺪا ﺷﺪه‬

‫ ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ ﺑﻴﻦ ﻣﻴﺎﻧﮕﻴﻦ اﺳﭙﻴﺮوﻛﺖﻫﺎ ﺑﺎ ﺳﺮاﻧﺠﺎم‬.(p=0/04) ‫داﺷﺖ‬

‫در ﺣﺪ ﮔﻮﻧﻪ ﻓﺮاﻫﻢ ﻣﻲﮔﺮدد و در ﺣﺎﻟﻲﻛﻪ روش اﺳﻤﻴﺮ اﻳﻦ ﻗﺎﺑﻠﻴﺖ را‬

.(p<0/05) ‫ﻧﺎﻣﻄﻠﻮب ﺑﺎرداري ارﺗﺒﺎط ﻗﺎﺑﻞ ﻣﻼﺣﻈﻪ آﻣﺎري ﻣﺸﺎﻫﺪه ﺷﺪ‬

‫ ﻣﺎ در اﻳﻦ ﺑﺮرﺳﻲ ﻧﺸﺎن‬.‫ﻧﺪارد و ﻓﻘﻂ ﮔﺮوه آن را ﻣﺸﺨﺺ ﻣﻲﻧﻤﺎﻳﺪ‬

‫ﺑﺎ ﻣﺤﺪودﻳﺖﻫﺎي ﻣﻮﺟﻮد در ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﻣﻲﮔﻴﺮﻳﻢ ﺑﺮﺧﻲ از‬

‫دادﻳﻢ ﺣﻀﻮر ﻛﺪام ﮔﺮوه از ﻣﻴﻜﺮوارﮔﺎﻧﻴﺴﻢﻫﺎ راﺑﻄﻪ ﻣﻌﻨﻲداري ﺑﺎ‬

‫ﮔﻮﻧﻪﻫﺎي ﺑﺎﻛﺘﺮيﻫﺎي دﻫﺎﻧﻲ ﻣﺜﻞ ﻛﻮﻛﺴﻲﻫﺎي ﮔﺮم ﻣﻨﻔﻲ و‬

‫زاﻳﻤﺎن ﻧﺎﻣﻄﻠﻮب دارد اﻣﺎ در ﺻﻮرﺗﻲﻛﻪ ﺑﺨﻮاﻫﻴﻢ ﻧﻮع دﻗﻴﻖ‬

‫اﺳﭙﻴﺮوﻛﺖﻫﺎ ﻣﻤﻜﻦ اﺳﺖ ﺑﻪﻋﻨﻮان رﻳﺴﻚﻓﺎﻛﺘﻮر در زاﻳﻤﺎن زودﻫﻨﮕﺎم‬

‫ﻣﻴﻜﺮوارﮔﺎﻧﻴﺴﻢ را ﻣﺸﺨﺺ ﻛﻨﻴﻢ ﺑﻬﺘﺮ اﺳﺖ ﻣﺤﻴﻂﻫﺎي ﻣﻨﺎﺳﺐ و‬

.‫و وزن ﻛﻢ ﻫﻨﮕﺎم ﺗﻮﻟﺪ ﻧﻘﺶ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ‬

‫ﺷﺮاﻳﻂ رﺷﺪ ﻣﻄﻠﻮب آن ﮔﺮوه از ﻣﻴﻜﺮوارﮔﺎﻧﻴﺴﻢﻫﺎ را ﻓﺮاﻫﻢ ﻧﻤﻮده و‬

‫ ﻻزم ﺑﻪ ذﻛﺮ اﺳﺖ ﻛﻪ ﺗﺤﻠﻴﻞ آﻣﺎري اﻳﻦ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﺗﻮﺳﻂ‬:‫ﺳﭙﺎﺳﮕﺰاري‬

‫ در اﻳﻦ ﺻﻮرت ﻫﻢ ﻧﺘﺎﻳﺞ اوﻟﻴﻪ ﺑﻪدﺳﺖ‬.‫از روش ﻛﺸﺖ اﺳﺘﻔﺎده ﺷﻮد‬

‫ﺟﻨﺎب آﻗﺎي دﻛﺘﺮ ﺧﺮازي ﻓﺮد اﻧﺠﺎم ﺷﺪه اﺳﺖ ﻛﻪ ﺑﺪﻳﻦ وﺳﻴﻠﻪ از‬

‫آﻣﺪه ﺗﺎﻳﻴﺪ ﺧﻮاﻫﺪ ﺷﺪ و ﻫﻢ اﻃﻼﻋﺎت دﻗﻴﻖﺗﺮي در ﻣﻮرد ﻧﻮع‬

.‫زﺣﻤﺎت اﻳﺸﺎن ﺳﭙﺎﺳﮕﺰاري ﻣﻲﺷﻮد‬

‫ اﻟﺒﺘﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺷﺮاﻳﻂ ﻛﺸﺖ‬.‫ﻣﻴﻜﺮوارﮔﺎﻧﻴﺴﻢﻫﺎي درﮔﻴﺮ ﺑﻪدﺳﺖ ﺧﻮاﻫﺪ آﻣﺪ‬

1. Newman MG, Takei HH, Klokkevold PR, Carranza FA, editors. Carranza's Clinical Periodontology. 10th ed. Philadelphia: WB Saunders Co; 2006. p.639-41, 380-1. 2. Dasanayake AP, Li Y, Wiener H, Ruby JD, Lee MJ. Salivary Actinomyces naeslundii genospecies 2 and Lactobacillus casei levels predict pregnancy outcomes. J Periodontol 2005;76(2):171-7. 3. Urbán E, Radnai M, Novák T, Gorzó I, Pál A, Nagy E. Distribution of anaerobic bacteria among pregnant periodontitis patients who experience preterm delivery. Anaerobe 2006;12(1):52-7. 4. Liu Y, Liu Z, Feng X, Zhu M, Pan Y. A study on transmission of pathogenic bacteria of rampant caries from mothers to children. Hua Xi Kou Qiang Yi Xue Za Zhi 2001;19(2):89-92. 5. World Health Organization. Neonatal and Perinatal Mortality: Country, Regional and Global Estimates [Online]. WHO Library Cataloguing-in-Publication Data, 2006. [cited 1 Mar 2011]; Available from: URL:http:// whqlibdoc.who.int/publications/2006/9241563206_eng.pdf 6. Agueda A, Ramón JM, Manau C, Guerrero A, Echeverría JJ. Periodontal disease as a risk factor for adverse pregnancy outcomes: a prospective cohort study. J Clin Periodontol 2008;35(1):16-22. 7. Boggess KA. Pathogenicity of periodontal pathogens during pregnancy. Am J Obstet Gynecol 2005;193(2):313-21.

8. Offenbacher S, Katz V, Fertik G, Collins J, Boyd D, Maynor G, et al. Periodontal infection as a possible risk factor for preterm low birth weight. J Periodontol 1996;67(10 Suppl):1103-13. 9. Scannapieco FA, Bush RB, Paju S. Periodontal disease as a risk factor for adverse pregnancy outcomes. A systematic review. Ann Periodontol 2003;8(1):70-8. 10. Mundorff SA, Eisenberg AD, Leverett DH, Espeland MA, Proskin HM. Correlations between numbers of microflora in plaque and saliva. Caries Res 1990;24(5):312-7. 11. Zoitopoulos L, Brailsford SR, Gelbier S, Ludford RW, Marchant SH, Beighton D. Dental caries and caries-associated microorganisms in the saliva and plaque of 3- and 4-year-old AfroCaribbean and Caucasian children in south London. Arch Oral Biol 1996;41(11):1011-8. 12. Umeda M, Contreras A, Chen C, Bakker I, Slots J. The utility of whole saliva to detect the oral presence of periodontopathic bacteria. J Periodontol 1998;69(7):828-33. 13. Testa M, Ruiz de Valladares R, Benito de Cárdenas IL. Correlation between bacterial counts in saliva and subgingival plaque. Acta Odontol Latinoam 1999;12(2):63-74. 14. Villagrán E, Linossier A, Donoso E. Count of salivary Streptococci mutans in pregnant women of the metropolitan region of Chile: cross-sectional study. Rev Med Chil 1999;127(2):165-70.

References

1390 ‫ ﻓﺮوردﻳﻦ‬،1 ‫ ﺷﻤﺎره‬، 69 ‫ دوره‬،‫ داﻧﺸﮕﺎه ﻋﻠﻮم ﭘﺰﺷﻜﻲ ﺗﻬﺮان‬،‫ﻣﺠﻠﻪ داﻧﺸﻜﺪه ﭘﺰﺷﻜﻲ‬


Tehran University Medical Journal; Vol.‫و‬69, No. 1, April 2011: 49-54 ‫ﻫﻤﻜﺎران‬

100

The relationship between salivary bacterial flora and adverse pregnancy outcomes

Rokhsareh Sadeghi DDS.1* Maryam Rabiee MD.2 Horieh Saderi PhD.3 Marziyeh Jafari DDS.4 1- Department of Periodontology, Dental School, Shahed University, Tehran, Iran. 2- Department of Obstetrics & Gynecology, Zeynab Hospital, Shahed University, Tehran, Iran. 3- Department of Microbiology, Medical School, Shahed University, Tehran, Iran. 4- General Dentist, Tehran, Iran.

Abstract

Received: December 14, 2010 Accepted: January 30, 2011

Background: Many studies have shown that periodontal pathogens are emerging as a risk factor for preterm delivery and low birth weight, but there are few studies about the relationship between other oral bacteria and pregnancy outcomes. The aim of the present study was to determine the relationship between salivary bacteria and pregnancy outcomes. Methods: This cohort study was performed on 300 pregnant women who were recruited from the prenatal clinic of Zeynab Hospital in Tehran during 2009-2010. The patients’ demographic and pregnancy data were recorded. Using samplers, saliva samples were collected about one hour after breakfast. Microbial evaluation was performed by counting the bacteria based on their shape and the Gram reaction. The studied bacteria were composed of gram-positive and negative cocci, gram-positive and negative bacilli, spirilla, spirochetes, yeasts, fusiform bacteria and actinomycetes. Results: The data on the bacteriological profile and pregnancy outcome of 243 out of the 300 eligible participants of the study were completed. Five cases (2%) had intra uterine fetal death (IUFD) while 238 (98%) delivered live infants. There was a significant statistical relationship between the mean of gram-negative cocci and IUFD (P=0.04). 10 cases (4.1%) of 243, experienced adverse delivery outcomes and 233 cases (95%) had normal delivery. The adverse pregnancy outcomes had a significant relationship with the presence of spirochetes in saliva (P<0.05) but this relationship was not true for the other bacteria. Conclusion: Some oral bacteria may pose a risk for premature deliveries and low birth weights. Keywords: Bacterial flora, low birth weight, pregnancy outcomes, premature delivery.

*

Corresponding author: Shahed University, Dental School, Italia St., Vessal Ave., Tehran, Iran. Tel: +98-21-88959210 email: sadeghi@shahed.ac.ir

1390 ‫ ﻓﺮوردﻳﻦ‬،1 ‫ ﺷﻤﺎره‬، 69 ‫ دوره‬،‫ داﻧﺸﮕﺎه ﻋﻠﻮم ﭘﺰﺷﻜﻲ ﺗﻬﺮان‬،‫ﻣﺠﻠﻪ داﻧﺸﻜﺪه ﭘﺰﺷﻜﻲ‬


‫ﻓﺮوردﻳﻦ ‪55-62 ،1390‬‬ ‫ﻣﺠﻠﻪ داﻧﺸﻜﺪه ﭘﺰﺷ‬ ‫ﺷﻤﺎرهﻫﺎ‪،1‬ي ﻗﺎرﭼﻲ‬ ‫دورهﻲ‪69‬در‪ ،‬ﻋﻔﻮﻧﺖ‬ ‫ﺗﻬﺮان‪،‬ﺎﻧﺪﻳﺪاﻳ‬ ‫ﻲ ﻏﻴﺮ ﻛ‬ ‫ﭘﺰﺷﻲﻜ و‬ ‫ﻋﻠﻮمﻧﺪﻳﺪاﻳ‬ ‫داﻧﺸﮕﺎهي ﻛﺎ‬ ‫ﻲ‪،‬ﻣﺨﻤﺮﻫﺎ‬ ‫ﻓﺮاواﻧﻜﻲ‬

‫ﻓﺮاواﻧﻲ ﻣﺨﻤﺮﻫﺎي ﻛﺎﻧﺪﻳﺪاﻳﻲ و ﻏﻴﺮ ﻛﺎﻧﺪﻳﺪاﻳﻲ در ﻋﻔﻮﻧﺖﻫﺎي ﻗﺎرﭼﻲ ﻣﺨﻤﺮي‬ ‫در آزﻣﺎﻳﺸﮕﺎهﻫﺎي ﺗﻬﺮان‬

‫‪1‬‬

‫ﺳﻴﺪ ﺟﻤﺎل ﻫﺎﺷﻤﻲ‪ ،1‬ﻓﺮﻳﺪه زﻳﻨﻲ‬ ‫آرزو ﭼﺮﺳﻲزاده‬

‫‪*2‬‬

‫ﺗﺎرﻳﺦ درﻳﺎﻓﺖ ﻣﻘﺎﻟﻪ‪ 1389/07/13 :‬ﺗﺎرﻳﺦ ﭘﺬﻳﺮش‪1389/10/20 :‬‬

‫ﭼﻜﻴﺪه‬

‫زﻣﻴﻨﻪ و ﻫﺪف‪ :‬ﻋﻔﻮﻧﺖﻫﺎي اﻳﺠﺎد ﺷﺪه ﺗﻮﺳﻂ ﻣﺨﻤﺮﻫﺎي ﻓﺮﺻﺖﻃﻠﺐ از ﺟﻤﻠﻪ ﮔﻮﻧﻪﻫﺎي ﻛﺎﻧﺪﻳﺪا‪ ،‬ﺗﺮﻳﻜﻮﺳﭙﻮرون‪،‬‬ ‫رودوﺗﺮوﻻ و ﺳﺎﻛﺎروﻣﺎﻳﺴﺲ در اﻓﺮاد ﺑﺎ ﺳﻴﺴﺘﻢ اﻳﻤﻨﻲ ﻧﺎﻛﺎرآﻣﺪ رو ﺑﻪ اﻓﺰاﻳﺶ ﺑﻮده و ﺗﺸﺨﻴﺺ آنﻫﺎ ﺑﻪدﻟﻴﻞ ﻣﻘﺎوﻣﺖ‬

‫‪1‬‬

‫روﺷﻨﻚ داﻋﻲ ﻗﺰوﻳﻨﻲ‬

‫ذاﺗﻲ و اﻛﺘﺴﺎﺑﻲ ﺑﺮﺧﻲ ﮔﻮﻧﻪﻫﺎي ﻗﺎرﭼﻲ ﺑﻪ داروﻫﺎي ﺿﺪ ﻗﺎرچ راﻳﺞ ﺿﺮوري اﺳﺖ‪ .‬ﻫﺪف اﻳﻦ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﺷﻨﺎﺳﺎﻳﻲ ﺗﺎ ﺣﺪ‬

‫‪2‬‬

‫ﻣﺤﺴﻦ ﮔﺮاﻣﻲ ﺷﻌﺎر‬

‫ﮔﻮﻧﻪ ﺑﻪﻣﻨﻈﻮر اﻧﺘﺨﺎب درﻣﺎن ﺻﺤﻴﺢ ﺿﺪ ﻗﺎرﭼﻲ ﻣﻲﺑﺎﺷﺪ‪ .‬روش ﺑﺮرﺳﻲ‪ :‬در اﻳﻦ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ‪ 200‬ﺑﻴﻤﺎر ﻣﺒﺘﻼ ﺑﻪ ﻋﻔﻮﻧﺖ‬ ‫ﻗﺎرﭼﻲ ﻣﺨﻤﺮي ﻣﻮرد ﺑﺮرﺳﻲ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ‪ .‬ﻧﻤﻮﻧﻪﻫﺎي ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺷﺪه از ﺑﻴﻤﺎران ﺗﻮﺳﻂ آزﻣﺎﻳﺶ ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ و ﻛﺸﺖ در‬

‫‪ -1‬ﮔﺮوه ﻗﺎرچﺷﻨﺎﺳﻲ‬ ‫‪ -2‬ﻛﺎرﺷﻨﺎﺳﻲ ارﺷﺪ رﺷﺘﻪ ﻗﺎرچﺷﻨﺎﺳﻲ‬ ‫داﻧﺸﻜﺪه ﺑﻬﺪاﺷﺖ‪ ،‬داﻧﺸﮕﺎه ﻋﻠﻮم ﭘﺰﺷﻜﻲ ﺗﻬﺮان‪،‬‬

‫ﻣﺤﻴﻂﻫﺎي ﺳﺎﺑﻮرو دﻛﺴﺘﺮوز آﮔﺎر‪ ،‬ﻛﺮوم آﮔﺎر ﻛﺎﻧﺪﻳﺪا‪،‬‬

‫‪Corn Meal agar + Tween 80‬‬

‫ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻪ و ﻧﻴﺰ آزﻣﺎﻳﺶ ﺑﻴﻮﺷﻴﻤﻴﺎﻳﻲ ﺟﺬب ﻗﻨﺪﻫﺎ ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از ﻛﻴﺖ‬

‫و ﻛﺎزﻳﻴﻦ آﮔﺎر ﻣﻮرد ﺑﺮرﺳﻲ‬

‫‪RapID yeast Plus System‬‬

‫ﺟﻬﺖ ﺷﻨﺎﺳﺎﻳﻲ‬

‫ﻗﻄﻌﻲ آنﻫﺎ اﺳﺘﻔﺎده ﮔﺮدﻳﺪ و در ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺑﺮاي ﺗﺸﺨﻴﺺ ﻧﻬﺎﻳﻲ ﻋﻮاﻣﻞ ﻣﺨﻤﺮي ﺗﻌﻴﻴﻦ ﻫﻮﻳﺖ ﻧﺸﺪه روش ﻣﻮﻟﻜﻮﻟﻲ‬

‫ﺗﻬﺮان‪ ،‬اﻳﺮان‬

‫‪ PCR-RFLP‬ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از آﻧﺰﻳﻢ ‪ Hpa II‬اﻧﺠﺎم ﺷﺪ‪ .‬ﻳﺎﻓﺘﻪﻫﺎ‪ :‬ﺟﻤﻌﺎً ‪ 211‬ﻣﺨﻤﺮ از ‪ 200‬ﻧﻤﻮﻧﻪ ﺑﻴﻤﺎر ﻣﺒﺘﻼ ﺑﻪ ﻋﻔﻮﻧﺖﻫﺎي‬

‫ﻣﺨﻤﺮي ﺟﺪا ﺷﺪ‪ .‬ﺑﻴﺸﺘﺮﻳﻦ ﻋﺎﻣﻞ ﻋﻔﻮﻧﺖﻫﺎ ﻛﺎﻧﺪﻳﺪا آﻟﺒﻴﻜﻨﺲ ﺑﺎ ‪ 124‬ﻣﻮرد )‪ (%58/77‬ﺑﻮد و ﺑﻪدﻧﺒﺎل آن ﻛﺎﻧﺪﻳﺪا‬ ‫ﭘﺎراﭘﺴﻴﻠﻮزﻳﺲ ‪ 36‬ﻣﻮرد )‪ ،(%17/07‬ﻛﺎﻧﺪﻳﺪا ﺗﺮوﭘﻴﻜﺎﻟﻴﺲ ‪ 17‬ﻣﻮرد )‪ ،(%8/6‬ﻛﺎﻧﺪﻳﺪا ﮔﻼﺑﺮاﺗﺎ ‪ 13‬ﻣﻮرد )‪،(%6/16‬‬ ‫ﻛﺎﻧﺪﻳﺪا ﻛﺮوزﻳﻲ‪ ،‬ﻫﺸﺖ ﻣﻮرد )‪ ،(%3/79‬ﻛﺎﻧﺪﻳﺪا ﮔﻴﻠﺮﻣﻮﻧﺪي‪ ،‬دو ﻣﻮرد )‪ ،(%0/96‬ﮔﻮﻧﻪﻫﺎي ﺗﺮﻳﻜﻮﺳﭙﻮرون‪ ،‬ﺳﻪ ﻣﻮرد‬ ‫)‪ ،(%1/14‬ﮔﻮﻧﻪﻫﺎي رودوﺗﺮوﻻ‪ ،‬ﻳﻚ ﻣﻮرد )‪ (%0/47‬و ﺳﺎﻛﺎروﻣﺎﻳﺴﺲ ﺳﺮوﻳﺴﻴﻪ‪ ،‬ﻳﻚ ﻣﻮرد )‪ (%0/47‬و ﺷﺶ ﻣﻮرد‬ ‫*‬

‫)‪ (%2/84‬از دﻳﮕﺮ ﮔﻮﻧﻪﻫﺎي ﻣﺨﻤﺮي ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﻧﺘﻴﺠﻪﮔﻴﺮي‪ :‬ﺷﺎﻳﻊﺗﺮﻳﻦ ﻋﻔﻮﻧﺖ ﻗﺎرﭼﻲ ﻛﺎﻧﺪﻳﺪﻳﺎزﻳﺲ ﻧﺎﺧﻦ ﺑﻮده اﺳﺖ و‬ ‫ﻧﻮﻳﺴﻨﺪه ﻣﺴﺌﻮل‪ :‬ﺗﻬﺮان‪ ،‬داﻧﺸﮕﺎه ﻋﻠﻮم ﭘﺰﺷﻜﻲ ﺗﻬﺮان‪،‬‬

‫داﻧﺸﻜﺪه ﺑﻬﺪاﺷﺖ‪ ،‬ﺑﺨﺶ ﻗﺎرچﺷﻨﺎﺳﻲ‬

‫ﻛﺎﻧﺪﻳﺪا آﻟﺒﻴﻜﻨﺲ ﻓﺮاوانﺗﺮﻳﻦ ﻣﺨﻤﺮ ﺟﺪا ﺷﺪه از ﺗﻤﺎﻣﻲ ﺿﺎﻳﻌﺎت ﻣﻲﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬

‫ﺗﻠﻔﻦ‪0912-6048561 :‬‬ ‫‪email: charsizadeh53@gmail.com‬‬

‫ﻛﻠﻤﺎت ﻛﻠﻴﺪي‪ :‬ﻣﺨﻤﺮ‪ ،‬ﺗﺸﺨﻴﺺ‪ ،‬ﻋﻔﻮﻧﺖ ﻗﺎرﭼﻲ‪ ،‬ﻛﺎﻧﺪﻳﺪﻳﺎزﻳﺲ‪ ،‬ﻛﺎﻧﺪﻳﺪا آﻟﺒﻴﻜﻨﺲ‪.‬‬

‫ﻣﻘﺪﻣﻪ‬

‫اﻓﺰاﻳﺶ ﭼﺸﻤﮕﻴﺮي در ﻋﻔﻮﻧﺖﻫﺎي اﻳﺠﺎد ﺷﺪه ﺗﻮﺳﻂ اﻳﻦ ارﮔﺎﻧﻴﺴﻢﻫﺎ‬

‫ﻣﺨﻤﺮﻫﺎ )‪ (Yeasts‬ﻗﺴﻤﺖ ﻋﻤﺪهاي از ﻓﻠﻮر ﻧﺮﻣﺎل ﭘﻮﺳﺖ و ﺳﻄﻮح‬

‫اﺗﻔﺎق اﻓﺘﺎده اﺳﺖ و اﻓﺰاﻳﺶ ﺑﺮوز ﻋﻔﻮﻧﺖﻫﺎي ﻓﺮﺻﺖﻃﻠﺐ ﻣﺨﺎﻃﻲ و‬

‫ﻣﺨﺎﻃﻲ را ﺷﺎﻣﻞ ﻣﻲﺷﻮﻧﺪ و ﻫﻨﮕﺎﻣﻲ ﻛﻪ ﻣﻴﺰﺑﺎن ﺑﻪ ﻫﺮ ﻋﻠﺘﻲ دﭼﺎر‬

‫ﺳﻴﺴﺘﻤﻴﻚ ﺗﻮﺳﻂ ﻣﺨﻤﺮﻫﺎ ﺑﺎ اﻓﺰاﻳﺶ ﺟﻤﻌﻴﺖ ﺑﻴﻤﺎران ﺑﺎ ﺳﻴﺴﺘﻢ اﻳﻤﻨﻲ‬

‫ﻧﻘﺺ اﻳﻤﻨﻲ ﺷﻮد‪ ،‬ﻣﻮﺟﺐ ﻋﻔﻮﻧﺖﻫﺎي ﻗﺎرﭼﻲ ﻓﺮﺻﺖﻃﻠﺐ ﺳﻄﺤﻲ‪،‬‬

‫ﻧﺎﻛﺎرآﻣﺪ و ﻫﻢﭼﻨﻴﻦ ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ در ﻋﻠﻢ ﭘﺰﺷﻜﻲ و اﺳﺘﻔﺎده از روشﻫﺎي‬ ‫‪1-3‬‬

‫ﻛﺎﻧﺪﻳﺪا آﻟﺒﻴﻜﻨﺲ ﺑﻴﺸﺘﺮﻳﻦ‬

‫ﺟﻠﺪي‪ ،‬ﻣﺨﺎﻃﻲ و ﻳﺎ ﺳﻴﺴﺘﻤﻴﻚ ﻣﻲﺷﻮﻧﺪ‪ .‬ﻋﻔﻮﻧﺖﻫﺎي ﻣﺨﻤﺮي از‬

‫درﻣﺎﻧﻲ ﺟﺪﻳﺪ در ارﺗﺒﺎط ﺑﻮده اﺳﺖ‪.‬‬

‫ﺟﻤﻠﻪ ﻛﺎﻧﺪﻳﺪﻳﺎزﻳﺲ از ﻣﻬﻢﺗﺮﻳﻦ و ﺷﺎﻳﻊﺗﺮﻳﻦ ﻋﻔﻮﻧﺖﻫﺎي ﻗﺎرﭼﻲ‬

‫ﻣﺨﻤﺮي اﺳﺖ ﻛﻪ از اﻳﻦ ﻋﻔﻮﻧﺖﻫﺎ ﺟﺪا ﻣﻲﺷﻮد اﻣﺎ ﮔﻮﻧﻪﻫﺎي ﻏﻴﺮ‬

‫ﻓﺮﺻﺖﻃﻠﺐ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻛﻪ ﺑﻪﺻﻮرت ﺣﺎد‪ ،‬ﺗﺤﺖ ﺣﺎد و ﻣﺰﻣﻦ در ﭘﻮﺳﺖ‪،‬‬

‫آﻟﺒﻴﻜﻨﺲ و ﻫﻢﭼﻨﻴﻦ ﻣﺨﻤﺮﻫﺎﻳﻲ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺗﺮﻳﻜﻮﺳﭙﻮرون‪ ،‬رودوﺗﺮوﻻ و‬

‫ﻧﺎﺧﻦ‪ ،‬ﺳﻄﻮح ﻣﺨﺎﻃﻲ واژن‪ ،‬ﺑﺮوﻧﺶ‪ ،‬رﻳﻪ و دﺳﺘﮕﺎه ﮔﻮارش اﻳﺠﺎد‬

‫ﺳﺎﻛﺎروﻣﺎﻳﺴﺲ ﻧﻴﺰ در ﺑﻴﻤﺎران ﺑﺎ ﻧﻘﺺ ﺳﻴﺴﺘﻢ اﻳﻤﻨﻲ ﺷﻴﻮع رو ﺑﻪ‬ ‫‪5‬و‪4‬‬

‫اﻫﻤﻴﺖ ﺑﺮﺧﻲ ﮔﻮﻧﻪﻫﺎي ﻣﺨﻤﺮي ﺑﻪ ﻣﻘﺎوﻣﺖ آنﻫﺎ‬

‫ﻣﻲﺷﻮﻧﺪ ﮔﺎﻫﻲ ﻧﻴﺰ ﻣﻨﺘﺸﺮ ﺷﺪه و ﻛﻠﻴﻪ‪ ،‬ﻛﺒﺪ‪ ،‬رﻳﻪ و ﻗﻠﺐ را ﮔﺮﻓﺘﺎر‬

‫اﻓﺰاﻳﺸﻲ دارﻧﺪ‪.‬‬

‫ﻣﻲﺳﺎزﻧﺪ‪ .‬واﻛﻨﺶ ﻣﻴﺰﺑﺎن در ﺑﺮاﺑﺮ ﺑﻴﻤﺎري از ﻳﻚ اﻟﺘﻬﺎب ﻣﺨﺘﺼﺮ ﺗﺎ‬

‫ﺑﻪ داروﻫﺎي ﺿﺪ ﻗﺎرﭼﻲ ﻣﺮﺗﺒﻂ ﺑﻮده و ﻣﻘﺎوﻣﺖ ﺑﻪ آﻣﻔﻮﺗﺮﻳﺴﻴﻦ‬

‫ﺑﺮوز ﺿﺎﻳﻌﺎت ﭼﺮﻛﻲ و ﮔﺮاﻧﻮﻟﻮﻣﺎﺗﻮز در ﺗﻐﻴﻴﺮ اﺳﺖ‪ .‬در ﭼﻨﺪ دﻫﻪ اﺧﻴﺮ‬

‫ﻛﺎﻧﺪﻳﺪا ﻟﻮزﻳﺘﺎﻧﻴﺎ و دﻳﮕﺮ ﮔﻮﻧﻪﻫﺎي ﻛﺎﻧﺪﻳﺪا از ﺟﻤﻠﻪ ﻛﺎﻧﺪﻳﺪا‬

‫‪B‬‬

‫در‬

‫ﻣﺠﻠﻪ داﻧﺸﻜﺪه ﭘﺰﺷﻜﻲ‪ ،‬داﻧﺸﮕﺎه ﻋﻠﻮم ﭘﺰﺷﻜﻲ ﺗﻬﺮان‪ ،‬دوره ‪ ، 69‬ﺷﻤﺎره ‪ ،1‬ﻓﺮوردﻳﻦ ‪1390‬‬


‫ﺳﻴﺪ ﺟﻤﺎل ﻫﺎﺷﻤﻲ و ﻫﻤﻜﺎران‬

‫‪56‬‬

‫ﮔﻴﻠﺮﻣﻮﻧﺪي‪ ،‬ﻛﺎﻧﺪﻳﺪا اﻳﻨﻜﺎﻧﺴﭙﻴﻜﻮا‪ ،‬ﻛﺎﻧﺪﻳﺪا ﻛﻔﺎﻳﺮ‪ ،‬ﻛﺎﻧﺪﻳﺪا ﻛﺮوزﻳﻲ‪،‬‬ ‫ﻛﺎﻧﺪﻳﺪا روﮔﻮزا و ﮔﻮﻧﻪﻫﺎي ﺗﺮﻳﻜﻮﺳﭙﻮرون اﺛﺒﺎت ﺷﺪه اﺳﺖ‪.‬‬

‫‪6-8‬‬

‫ﺑﻪ‬

‫ﻛﺎﻧﺪﻳﺪا ﮔﻴﻠﺮﻣﻮﻧﺪي ﻣﻤﻜﻦ اﺳﺖ ﺑﺮاي رﺷﺪ ﻧﻴﺎزﻣﻨﺪ اﻧﻜﻮﺑﺎﺳﻴﻮن ﻃﻮﻻﻧﻲ‬ ‫‪11‬و‪3‬‬

‫ﺑﺎﺷﻨﺪ‪.‬‬

‫ﭘﺲ از رﺷﺪ ﻣﺨﻤﺮﻫﺎ‪ ،‬ﺑﻪﻣﻨﻈﻮر ﺟﺪاﺳﺎزي ﻧﻤﻮﻧﻪﻫﺎي ﻣﺨﻠﻮط‬ ‫‪(CHROMagar‬‬

‫ﻫﻤﻴﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ ﻣﻘﺎوﻣﺖ ﺑﻪ داروﻫﺎي ﺿﺪ ﻗﺎرﭼﻲ ﮔﺮوه آزوﻟﻲ در ﻛﺎﻧﺪﻳﺪا‬

‫ﺑﻴﺶ از ﻳﻚ ﻣﺨﻤﺮ‪ ،‬ﺑﺮ روي ﻣﺤﻴﻂ ﻛﺮوم آﮔﺎر ﻛﺎﻧﺪﻳﺪا‬

‫ﮔﻼﺑﺮاﺗﺎ و ﻛﺎﻧﺪﻳﺪا ﻛﺮوزﻳﻲ ﻧﻴﺰ ﺛﺎﺑﺖ ﺷﺪه اﺳﺖ‪ 9.‬از ﻃﺮﻓﻲ ﻛﺎﻫﺶ‬

‫)‪ company, France‬ﺑﻪﺻﻮرت ‪ Strick‬ﻛﺸﺖ داده و در دﻣﺎي‬

‫ﻣﻘﺎوﻣﺖ ﺑﻪ داروﻫﺎي ﺿﺪ ﻗﺎرچ ﺟﺪﻳﺪﺗﺮ از ﺟﻤﻠﻪ اﻛﻴﻨﻮﻛﺎﻧﺪﻳﻦﻫﺎ ﻣﺜﻞ‬

‫اﻧﻜﻮﺑﻪ ﻛﺮده و ﭘﺲ از ‪ 48‬و ‪ 72‬ﺳﺎﻋﺖ ﺑﺮرﺳﻲ ﺷﺪﻧﺪ‪ 12.‬ﺳﭙﺲ از ﻫﺮ‬

‫آﻧﻴﺪوﻻﻓﺎﻧﮋﻳﻦ در ﮔﻮﻧﻪﻫﺎﻳﻲ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻛﺎﻧﺪﻳﺪا ﮔﻴﻠﺮﻣﻮﻧﺪي و ﻛﺎﻧﺪﻳﺪا‬

‫ﻛﻠﻨﻲ رﻧﮕﻲ ﻳﻚ ﻟﻮپ ﺑﺮداﺷﺘﻪ و ﺑﻪﺻﻮرت ﺧﻄﻲ در ﻣﺤﻴﻂ ﻛﺸﺖ‬

‫ﺑﻪﻫﻤﻴﻦ ﺟﻬﺖ ﺷﻨﺎﺳﺎﻳﻲ دﻗﻴﻖ‬

‫‪ (Difco Labratories‬ﻛﺸﺖ‬

‫‪10‬‬

‫ﭘﺎراﭘﺴﻴﻠﻮزﻳﺲ ﮔﺰارش ﺷﺪه اﺳﺖ‪.‬‬

‫ﻛﻮرن ﻣﻴﻞ آﮔﺎر ﺣﺎوي ﺗﻮﻳﻴﻦ ‪80‬‬

‫)‪USA‬‬

‫‪C‬‬

‫‪37‬‬

‫ﮔﻮﻧﻪﻫﺎي ﻣﺨﻤﺮي از ﻟﺤﺎظ درﻣﺎن ﻣﺆﺛﺮ ﺿﺪ ﻗﺎرﭼﻲ‪ ،‬ﻣﻄﺎﻟﻌﺎت‬

‫داده و ﺑﻪﻣﺪت ‪ 48‬ﺳﺎﻋﺖ در دﻣﺎي اﺗﺎق اﻧﻜﻮﺑﻪ ﻛﺮده و ﺳﭙﺲ از ﻟﺤ���ظ‬

‫اﭘﻴﺪﻣﻴﻮﻟﻮژﻳﻚ و ﻛﻨﺘﺮل و ﭘﻴﺶﮔﻴﺮي از ﻋﻔﻮﻧﺖﻫﺎي ﺑﻴﻤﺎرﺳﺘﺎﻧﻲ‬

‫ﺗﻮﻟﻴﺪ ﻛﻼﻣﻴﺪوﺳﭙﻮر ﺑﺮرﺳﻲ ﺷﺪﻧﺪ‪ 13.‬ﻛﻠﻨﻲﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ روي ﻣﺤﻴﻂ ﻛﺮوم‬

‫ﺿﺮوري ﺑﻪﻧﻈﺮ ﻣﻲرﺳﺪ‪ .‬در ﻋﻤﺪه ﻛﺎرﻫﺎي آزﻣﺎﻳﺸﮕﺎه ﻗﺎرچﺷﻨﺎﺳﻲ‬

‫آﮔﺎر ﻛﺎﻧﺪﻳﺪا ﺗﻮﻟﻴﺪ رﻧﮓ ﺳﺒﺰ‪ ،‬ﺳﺒﺰ روﺷﻦ و ﺗﻴﺮه و ﺳﺒﺰ آﺑﻲ ﻛﺮده و در‬

‫ﻛﺎﻧﺪﻳﺪاﻫﺎ ﺑﻪﺻﻮرت ‪ Candida species‬ﮔﺰارش ﻣﻲﺷﻮﻧﺪ و ﻫﻮﻳﺖ‬

‫ﺑﺮرﺳﻲ ﻣﻴﻜﺮوﺳﻜﻮﭘﻲ ﻛﻠﻨﻲﻫﺎ ﺑﺮ روي ﻣﺤﻴﻂ ﻛﻮرن ﻣﻴﻞ آﮔﺎر ﺣﺎوي‬

‫ﻣﺨﻤﺮﻫﺎي ﻏﻴﺮ ﻛﺎﻧﺪﻳﺪاﻳﻲ ﻧﻴﺰ ﺗﻌﻴﻴﻦ ﻧﻤﻲﮔﺮدد‪ .‬در اﻳﻦ ﺗﺤﻘﻴﻖ ﻋﻼوه ﺑﺮ‬

‫ﺗﻮﻳﻴﻦ ‪ 80‬اﻳﺠﺎد ﻛﻼﻣﻴﺪوﺳﭙﻮر ﻛﺮده ﺑﻮدﻧﺪ ﺑﻪﻋﻨﻮان ﻛﺎﻧﺪﻳﺪا آﻟﺒﻴﻜﻨﺲ و‬

‫ﺗﻌﻴﻴﻦ ﻫﻮﻳﺖ ﮔﻮﻧﻪﻫﺎي ﻛﺎﻧﺪﻳﺪا ﻣﺨﻤﺮﻫﺎي ﻏﻴﺮ ﻛﺎﻧﺪﻳﺪاﻳﻲ ﻛﻪ ﺑﻪﺻﻮرت‬

‫ﻛﻠﻨﻲﻫﺎي ﺑﻨﻔﺶ رﻧﮓ ﻛﻪ ﺑﺮ روي ﻛﻮرن ﻣﻴﻞ آﮔﺎر ﺑﻪﺻﻮرت ﻣﺨﻤﺮ‬

‫‪ Yeast‬ﮔﺰارش ﻣﻲﺷﺪﻧﺪ ﻧﻴﺰ ﺗﻌﻴﻴﻦ ﺟﻨﺲ و ﮔﻮﻧﻪ ﺷﺪﻧﺪ‪.‬‬

‫ﻓﺎﻗﺪ ﻫﺎﻳﻒ رﺷﺪ ﻛﺮده ﺑﻮدﻧﺪ ﺑﻪﻋﻨﻮان ﻛﺎﻧﺪﻳﺪا ﮔﻼﺑﺮاﺗﺎ در ﻧﻈﺮ ﮔﺮﻓﺘﻪ‬ ‫ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ﻛﻠﻨﻲﻫﺎي آﺑﻲ ﺗﻴﺮه و آﺑﻲ ﺧﺎﻛﺴﺘﺮي ﻛﻪ ﺑﺮ روي ﻛﻮرن ﻣﻴﻞ آﮔﺎر‬

‫روش ﺑﺮرﺳﻲ‬

‫ﺣﺎوي ﺗﻮﻳﻴﻦ ‪ 80‬ﺗﻮﻟﻴﺪ ﺳﻮدوﻫﺎﻳﻒﻫﺎي ﻃﻮﻳﻞ و ﺑﻼﺳﺘﻮﺳﭙﻮرﻫﺎي‬

‫اﻳﻦ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﻳﻚ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﻣﻘﻄﻌﻲ ﺑﻮده ﻛﻪ در ﻣﺪت ‪ 16‬ﻣﺎه و از‬

‫ﻓﺮاوان در اﻣﺘﺪاد ﺳﻮدوﻫﺎﻳﻒ ﻛﺮده‪ ،‬ﺑﻪﻋﻨﻮان ﻛﺎﻧﺪﻳﺪا ﺗﺮوﭘﻴﻜﺎﻟﻴﺲ و‬

‫ﻓﺮوردﻳﻦ ‪ 1388‬ﺗﺎ ﻣﺮداد ‪ 1389‬اﻧﺠﺎم ﺷﺪه و ‪ 200‬ﻧﻔﺮ از ﺑﻴﻤﺎران ﻣﺒﺘﻼ‬

‫ﻛﻠﻨﻲﻫﺎي ﺑﻨﻔﺶ ﺻﻮرﺗﻲ رﻧﮓ ﺑﺎ ﺣﺎﺷﻴﻪ ﻣﻀﺮس ﺑﻪﻋﻨﻮان ﻛﺎﻧﺪﻳﺪا‬

‫ﺑﻪ ﻋﻔﻮﻧﺖﻫﺎي ﺟﻠﺪي‪ ،‬ﻣﺨﺎﻃﻲ و اﺣﺸﺎﻳﻲ ﻣﺮاﺟﻌﻪﻛﻨﻨﺪه ﺑﻪ آزﻣﺎﻳﺸﮕﺎه‪-‬‬

‫ﻛﺮوزﻳﻲ در ﻧﻈﺮ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ﻛﻠﻨﻲﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﻃﻴﻔﻲ از ﺻﻮرﺗﻲ‪ -‬ﺑﻨﻔﺶ ﺗﺎ‬

‫ﻫﺎي ﻗﺎرچﺷﻨﺎﺳﻲ ﺷﻬﺮ ﺗﻬﺮان ﻣﻮرد ﺑﺮرﺳﻲ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ‪ .‬ﺟﻤﻊآوري‬

‫ﻛﺮم و ﻳﺎ رﻧﮓ آﺑﻲ ﻧﻔﺘﻲ و آﺑﻲ ﻣﺘﺎﻟﻴﻚ داﺷﺘﻨﺪ ﺑﻪﻋﻨﻮان دﻳﮕﺮ ﻣﺨﻤﺮﻫﺎ‬

‫اﻃﻼﻋﺎت از ﻃﺮﻳﻖ ﺛﺒﺖ اﻃﻼﻋﺎت در دﻓﺘﺮ ﭘﺬﻳﺮش و ﭘﺮﺳﺸﻨﺎﻣﻪ ﺻﻮرت‬

‫ﻟﺤﺎظ ﺷﺪﻧﺪ و در ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺗﺴﺖﻫﺎي ﺗﻜﻤﻴﻠﻲ ﺑﺮاي ﺗﺸﺨﻴﺺ ﻗﻄﻌﻲ‬

‫ﮔﺮﻓﺖ ﻛﻪ ﺷﺎﻣﻞ ﺟﻨﺲ‪ ،‬ﺳﻦ‪ ،‬ﺷﻐﻞ‪ ،‬ﻣﺤﻞ ﺿﺎﻳﻌﻪ و ﻣﺤﻞ اﺑﺘﻼ ﺑﻮد و‬

‫اﺳﺘﻔﺎده ﺷﺪ از ﺟﻤﻠﻪ ﺗﺴﺖ ﺗﺸﺨﻴﺺ و اﻓﺘﺮاق ﻣﺨﻤﺮﻫﺎ ﺑﺮ اﺳﺎس‬

‫داﺷﺘﻦ ﺑﻴﻤﺎري زﻣﻴﻨﻪاي‪ ،‬ﻋﻤﻞ ﺟﺮاﺣﻲ ﭘﻴﻮﻧﺪ و اﺳﺘﻔﺎده از داروﻫﺎي‬

‫ﺗﻮاﻧﺎﻳﻲ ﻧﻤﻮﻧﻪﻫﺎ در ﺟﺬب ﻣﻨﺎﺑﻊ ﻛﺮﺑﻮﻫﻴﺪراﺗﻲ ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از ﻛﻴﺖ‬

‫ﺳﺮﻛﻮبﻛﻨﻨﺪه ﺳﻴﺴﺘﻢ اﻳﻤﻨﻲ ﻧﻴﺰ ﻟﺤﺎظ ﺷﺪ‪ .‬روش ﻛﺎر ﺑﺮاي آزﻣﺎﻳﺶ‬

‫ﺗﺸﺨﻴﺺ ﻣﺨﻤﺮ )‪ RapID Yeast Plus System™ (remel‬ﻛﻪ ﺑﺮ ﻃﺒﻖ‬

‫ﻧﻤﻮﻧﻪﻫﺎي ﺑﻴﻤﺎران ﺑﻪﺻﻮرت ﻣﺘﺪاول آزﻣﺎﻳﺶ ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ ﻣﻴﻜﺮوﺳﻜﻮﭘﻲ و‬

‫‪14‬‬

‫دﺳﺘﻮراﻟﻌﻤﻞ ﺷﺮﻛﺖ ﺳﺎزﻧﺪه آن ﻋﻤﻞ ﺷﺪ‪ .‬ﻫﻢﭼﻨﻴﻦ ﺟﻬﺖ ﺗﻌﻴﻴﻦ‬ ‫‪PCR-RFLP‬‬

‫ﺑﺎ‬

‫ﻛﺸﺖ ﺑﻮده اﺳﺖ‪ .‬آزﻣﺎﻳﺶ ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ ﺑﺎ ﭘﺘﺎس ‪ %10‬ﺻﻮرت ﮔﺮﻓﺘﻪ و ﺑﺎ‬

‫ﻫﻮﻳﺖ ﺑﺮﺧﻲ ﻣﺨﻤﺮﻫﺎي ﻧﺎﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﺗﻜﻨﻴﻚ ﻣﻮﻟﻜﻮﻟﻲ‬

‫ﻣﺸﺎﻫﺪه ﺳﻠﻮلﻫﺎي ﻣﺨﻤﺮي ﺟﻮاﻧﻪدار‪ ،‬ﻫﺎﻳﻒ ﻛﺎذب و ﻫﺎﻳﻒ ﺣﻘﻴﻘﻲ‬

‫اﺳﺘﻔﺎده از آﻧﺰﻳﻢﻫﺎي اﺧﺘﺼﺎﺻﻲ ﻣﺨﻤﺮﻫﺎ ﺑﻪﻛﺎر ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺷﺪ‪ .‬ﺑﺮاي اﻳﻦ‬ ‫‪DNA‬‬

‫وﺟﻮد ﻋﻔﻮﻧﺖ ﻣﺨﻤﺮي ﺗﺄﻳﻴﺪ ﻣﻲﺷﺪ‪ .‬ﺗﻤﺎم ﻧﻤﻮﻧﻪﻫﺎ را ﺟﻬﺖ ﺟﺪاﺳﺎزي‬

‫ﻛﺎر ﭘﺲ از اﺳﺘﺨﺮاج‬

‫ﻣﺨﻤﺮﻫﺎ ﺑﺮ روي ﻣﺤﻴﻂﻫﺎي ﺳﺎﺑﻮرو دﻛﺴﺘﺮوز آﮔﺎر ﺣﺎوي ﻛﻠﺮاﻣﻔﻨﻴﻜﻞ‬

‫ﻗﻄﻌﻪ ‪ 5/8S‬ﻣﻴﺎﻧﻲ ﻣﻮﺟﻮد در‬

‫)‪USA‬‬

‫‪ (Difco Labratories‬ﻛﺸﺖ داده و ﺑﻪدﻟﻴﻞ ﺣﺴﺎﺳﻴﺖ ﺑﺮﺧﻲ‬

‫‪PCR‬‬

‫ﺷﺪ ﺳﭙﺲ ﻣﺤﺼﻮل‬ ‫‪RFLP‬‬

‫ژﻧﻮﻣﻴﻚ ﻫﺮ ﻣﺨﻤﺮ ﻧﺎﺣﻴﻪ‬ ‫‪DNA‬‬

‫رﻳﺒﻮزوﻣﻲ ﺑﻪ روش‬

‫ﺑﺎ آﻧﺰﻳﻢ ﻣﺤﺪوداﻻﺛﺮ‬

‫‪II‬‬

‫‪ITS1-ITS2‬‬ ‫‪PCR‬‬

‫و‬

‫ﺗﻘﻮﻳﺖ‬

‫‪ Hpa‬ﺑﺮش داده و‬

‫روي ژل آﮔﺎرز ‪ %2‬اﻟﻜﺘﺮوﻓﻮرز ﮔﺮدﻳﺪ‪ .‬ﻧﻮع ﻣﺨﻤﺮ‬

‫ﮔﻮﻧﻪﻫﺎي ﻣﺨﻤﺮي ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻛﺎﻧﺪﻳﺪا ﻛﺮوزﻳﻲ‪ ،‬ﻛﺎﻧﺪﻳﺪا ﭘﺎراﭘﺴﻴﻠﻮزﻳﺲ و‬

‫ﻣﺤﺼﻮﻻت‬

‫ﻛﺎﻧﺪﻳﺪا ﺗﺮوﭘﻴﻜﺎﻟﻴﺲ ﺑﻪ ﺳﻴﻜﻠﻮﻫﮕﺰاﻣﻴﺪ از اﻳﻦ آﻧﺘﻲﺑﻴﻮﺗﻴﻚ اﺳﺘﻔﺎده‬

‫ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ اﻟﮕﻮي اﻟﻜﺘﺮوﻓﻮرزي و اﻧﺪازه از ﻗﺒﻞ ﺗﻮﺻﻴﻒ ﺷﺪه ﺑﺎﻧﺪﻫﺎ‬

‫ﻧﺸﺪ‪ .‬ﭘﻠﻴﺖﻫﺎ ﺑﻪﻣﺪت دو ﻫﻔﺘﻪ در دﻣﺎي‬

‫‪C‬‬

‫‪ 30‬اﻧﻜﻮﺑﻪ ﺷﺪﻧﺪ و روزاﻧﻪ‬

‫از ﻧﻈﺮ رﺷﺪ ﮔﻮﻧﻪﻫﺎي ﻣﺨﻤﺮي ﺑﺮرﺳﻲ ﺷﺪﻧﺪ زﻳﺮا ﻛﺎﻧﺪﻳﺪا ﮔﻼﺑﺮاﺗﺎ و‬

‫ﻣﺠﻠﻪ داﻧﺸﻜﺪه ﭘﺰﺷﻜﻲ‪ ،‬داﻧﺸﮕﺎه ﻋﻠﻮم ﭘﺰﺷﻜﻲ ﺗﻬﺮان‪ ،‬دوره ‪ ، 69‬ﺷﻤﺎره ‪ ،1‬ﻓﺮوردﻳﻦ ‪1390‬‬

‫‪16‬و‪15‬‬

‫ﺗﺸﺨﻴﺺ داده ﺷﺪ‪.‬‬

‫ﺑﺮاي اﻓﺘﺮاق ﻓﻨﻮﺗﻴﭙﻲ ﻛﺎﻧﺪﻳﺪا آﻟﺒﻴﻜﻨﺲ از‬

‫ﻛﺎﻧﺪﻳﺪا داﺑﻠﻴﻨﺴﻴﺲ‪ ،‬ﻋﻼوه ﺑﺮ رﻧﮓ ﻛﻠﻨﻲ ﺑﺮ روي ﻣﺤﻴﻂ ﻛﺮوم آﮔﺎر‪،‬‬


‫‪57‬‬

‫ﻓﺮاواﻧﻲ ﻣﺨﻤﺮﻫﺎي ﻛﺎﻧﺪﻳﺪاﻳﻲ و ﻏﻴﺮ ﻛﺎﻧﺪﻳﺪاﻳﻲ در ﻋﻔﻮﻧﺖﻫﺎي ﻗﺎرﭼﻲ‬

‫ﺑﺮرﺳﻲ ﺗﻮﻟﻴﺪ ﻛﻼﻣﻴﺪوﺳﭙﻮر ﺗﻮﺳﻂ ﻛﺎﻧﺪﻳﺪا داﺑﻠﻴﻨﻴﻨﺴﻴﺲ ﺑﺮ روي ﻣﺤﻴﻂ‬ ‫ﻛﺎزﻳﻴﻦ آﮔﺎر ﻧﻴﺰ اﻧﺠﺎم ﺷﺪ‪.‬‬

‫‪17‬‬

‫‪ 200‬ﻧﻤﻮﻧﻪ‪ 211 ،‬ﻣﺨﻤﺮ ﺑﺮ اﺳﺎس رﻧﮓﻫﺎي اﻳﺠﺎد ﺷﺪه‪ ،‬ﺟﺪا ﺷﺪ ﺑﻪ‬ ‫اﻳﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ ﻛﻪ از ‪ 190‬ﻧﻤﻮﻧﻪ ﻳﻚ ﻣﺨﻤﺮ و از ‪ 9‬ﻧﻤﻮﻧﻪ‪ ،‬دو ﻣﺨﻤﺮ و از‬ ‫ﻳﻚ ﻧﻤﻮﻧﻪ ﻛﻪ ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻤﻲ ﺑﺎ ﺗﻮﻣﻮر ﭘﺴﺘﺎن ﺑﻮد‪ ،‬ﺳﻪ ﻣﺨﻤﺮ ﺟﺪا‬

‫ﻳﺎﻓﺘﻪﻫﺎ‬

‫ﺷﺪ‪ .‬از اﻳﻦ ‪ 10‬ﻧﻤﻮﻧﻪ‪ ،‬ﻳﻚ ﻧﻤﻮﻧﻪ ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ‬

‫ﺟﻤﻌﻴﺖ ﻣﻮرد ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﺷﺎﻣﻞ ‪ 126‬زن و ‪ 74‬ﻣﺮد ﻣﺒﺘﻼ ﺑﻪ ﻋﻔﻮﻧﺖﻫﺎي‬

‫ﻛﺎﻧﺪﻳﺪا آﻟﺒﻴﻜﻨﺲ و ﻛﺎﻧﺪﻳﺪا ﮔﻼﺑﺮاﺗﺎ و ﻳﻚ ﻧﻤﻮﻧﻪ ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ ﭘﻮﺳﺖ‬

‫ﻗﺎرﭼﻲ ﻣﺨﻤﺮي اﻋﻢ از ﺟﻠﺪي‪ ،‬ﻣﺨﺎﻃﻲ و اﺣﺸﺎﻳﻲ ﺑﻮدﻧﺪ ﻛﻪ در‬

‫ﺷﺴﺖ دﺳﺖ و ﺷﺎﻣﻞ دو ﮔﻮﻧﻪ ﻛﺎﻧﺪﻳﺪا آﻟﺒﻴﻜﻨﺲ و ﻛﺎﻧﺪﻳﺪا‬

‫ﻣﺤﺪوده ﺳﻨﻲ دو ﻣﺎه ﺗﺎ ‪ 85‬ﺳﺎل ﻗﺮار داﺷﺘﻨﺪ‪ .‬ﺑﻴﺸﺘﺮﻳﻦ ﺗﻌﺪاد ﺑﻴﻤﺎران‬

‫ﭘﺎراﭘﺴﻴﻠﻮزﻳﺲ ﺑﻮد‪ .‬ﻫﺸﺖ ﻧﻤﻮﻧﻪ ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ ﻧﺎﺧﻦ ﺑﻮد ﻛﻪ از ﭼﻬﺎر ﻣﻮرد‬

‫در ﮔﺮوه ﺳﻨﻲ ‪ 50-59‬ﺳﺎل و ﻛﻢﺗﺮﻳﻦ ﺗﻌﺪاد ﺑﻴﻤﺎران در ﮔﺮوه ﺳﻨﻲ‬

‫دو ﮔﻮﻧﻪ ﻛﺎﻧﺪﻳﺪا ﭘﺎراﭘﺴﻴﻠﻮزﻳﺲ و ﻛﺎﻧﺪﻳﺪا ﺗﺮوﭘﻴﻜﺎﻟﻴﺲ‪ ،‬از ﻳﻚ ﻣﻮرد‬

‫‪ 80-89‬ﺳﺎل ﻗﺮار داﺷﺘﻨﺪ‪ .‬ﻧﻤﻮﻧﻪﻫﺎي ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺷﺪه ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ ﺗﺮاﺷﻪ ﻧﺎﺧﻦ‬

‫ﻛﺎﻧﺪﻳﺪا آﻟﺒﻴﻜﻨﺲ و ﻛﺎﻧﺪﻳﺪا ﮔﻴﻠﺮﻣﻮﻧﺪي‪ ،‬از ﻳﻚ ﻣﻮرد ﻛﺎﻧﺪﻳﺪا‬

‫)‪ ،(%50‬ﺗﺮاﺷﻪ ﭘﻮﺳﺖ )‪ ،(%20‬ﻣﺨﺎط دﻫﺎن و ﺣﻠﻖ )‪ ،(%3/5‬ﻣﺨﺎط واژن‬

‫ﺗﺮوﭘﻴﻜﺎﻟﻴﺲ و ﻛﺎﻧﺪﻳﺪا ﻛﺮوزﻳﻲ‪ ،‬از ﻳﻚ ﻣﻮرد ﻛﺎﻧﺪﻳﺪا ﭘﺎراﭘﺴﻴﻠﻮزﻳﺲ و‬

‫)‪ ،(%2‬ﺧﻠﻂ و )‪ ،(%13) Bronchoalveolar Lavage (BAL‬ﺗﺮاﺷﻪ ﻗﺮﻧﻴﻪ‬

‫رودوﺗﺮوﻻ و از ﻳﻚ ﻣﻮرد ﺳﻪ ﮔﻮﻧﻪ ﻛﺎﻧﺪﻳﺪا آﻟﺒﻴﻜﻨﺲ‪ ،‬ﻛﺎﻧﺪﻳﺪا‬

‫)‪ ،(%2/5‬ﻣﺨﺎط ﺑﻴﻨﻲ )‪ ،(%1‬ﻣﻘﻌﺪ )‪ ،(%0/5‬ﺑﻴﻮﭘﺴﻲ )‪ ،(%2‬ﻣﺎﻳﻊ ﺻﻔﺎق‬

‫ﺗﺮوﭘﻴﻜﺎﻟﻴﺲ و ﻛﺎﻧﺪﻳﺪا ﭘﺎراﭘﺴﻴﻠﻮزﻳﺲ ﺟﺪا ﺷﺪ‪ .‬ﻛﺎﻧﺪﻳﺪا آﻟﺒﻴﻜﻨﺲ در‬

‫)‪ ،(%1‬ﻛﺎﺗﺘﺮ )‪ ،(%1‬ﺗﺮﺷﺤﺎت زﺧﻢ )‪ ،(%0/5‬ادرار )‪ (%2/5‬و ﻣﺪﻓﻮع‬

‫ﭼﻬﺎر ﻧﻤﻮﻧﻪ )‪ (%36/4‬و ﻛﺎﻧﺪﻳﺪا ﭘﺎراﭘﺴﻴﻠﻮزﻳﺲ در ﻫﻔﺖ ﻧﻤﻮﻧﻪ‬

‫)‪ (%0/5‬ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﻓﺮاواﻧﻲ ﺿﺎﻳﻌﺎت ﻧﻤﻮﻧﻪﺑﺮداري ﺷﺪه از ﺑﻴﻤﺎران ﺑﺮ‬

‫)‪ (%63/6‬ﻣﺸﺘﺮك ﺑﻮد‪ .‬ﭘﺲ از ﺗﺴﺖ ﻛﻼﻣﻴﺪوﺳﭙﻮر ﺑﺮ ﻣﺤﻴﻂ ﻛﻮرن ﻣﻴﻞ‬

‫ﺣﺴﺐ اﺷﻜﺎل ﺑﺎﻟﻴﻨﻲ ﺟﻠﺪي‪ ،‬ﻣﺨﺎﻃﻲ و اﺣﺸﺎﻳﻲ ﺑﻪ اﻳﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ ﺑﻮد‪:‬‬

‫آﮔﺎر ﺣﺎوي ﺗﻮﻳﻴﻦ ‪ 80‬از ‪ 211‬ﻣﺨﻤﺮ‪ 124 ،‬ﻣﻮرد ﻛﺎﻧﺪﻳﺪا آﻟﺒﻴﻜﻨﺲ‪69 ،‬‬

‫ﺿﺎﻳﻌﺎت ﺟﻠﺪي ‪ 142‬ﻣﻮرد ﺷﺎﻣﻞ ‪ 100‬ﻧﻤﻮﻧﻪ ﻧﺎﺧﻦ‪ 40 ،‬ﻧﻤﻮﻧﻪ ﭘﻮﺳﺖ‬

‫ﻣﻮرد ﮔﻮﻧﻪﻫﺎي ﻛﺎﻧﺪﻳﺪا‪ ،‬ﺳﻪ ﻣﻮرد ﺗﺮﻳﻜﻮﺳﭙﻮرون و ‪ 15‬ﻣﻮرد ﻣﺨﻤﺮ‬

‫و ﻳﻚ ﻧﻤﻮﻧﻪ ﺗﺮﺷﺢ زﺧﻢ و ﻳﻚ ﻧﻤﻮﻧﻪ از ﭘﻮﺳﺖ ﻣﻘﻌﺪ‪ ،‬ﺿﺎﻳﻌﺎت‬

‫ﺑﻪدﺳﺖ آﻣﺪ‪ .‬ﻛﺎﻧﺪﻳﺪا آﻟﺒﻴﻜﻨﺲﻫﺎ روي ﻣﺤﻴﻂ ﻛﺮوم آﮔﺎر ﻃﻴﻔﻲ از رﻧﮓ‬

‫ﻣﺨﺎﻃﻲ ‪ 13‬ﻣﻮرد ﺷﺎﻣﻞ ﻫﻔﺖ ﻧﻤﻮﻧﻪ ﺳﻮاب دﻫﺎن و ﺣﻠﻖ‪ ،‬ﭼﻬﺎر ﻧﻤﻮﻧﻪ‬

‫ﺳﺒﺰ روﺷﻦ‪ ،‬ﺳﺒﺰ ﺗﺎ ﺳﺒﺰ ﺗﻴﺮه داﺷﺘﻨﺪ و ﺑﺮ روي ﻣﺤﻴﻂ ﻛﺎزﻳﻴﻦ آﮔﺎر‬

‫ﺗﺮﺷﺤﺎت واژن‪ ،‬دو ﻧﻤﻮﻧﻪ ﻣﺨﺎط ﺑﻴﻨﻲ و ﺿﺎﻳﻌﺎت اﺣﺸﺎﻳﻲ ‪ 45‬ﻣﻮرد‬

‫ﻫﻤﮕﻲ ﺗﻮﻟﻴﺪ ﻛﻼﻣﻴﺪوﺳﭙﻮر ﻛﺮدﻧﺪ‪ .‬ﭼﻨﺪ ﮔﻮﻧﻪ ﻛﺎﻧﺪﻳﺪا ﻛﻪ ﺗﻮﺳﻂ ﻣﺤﻴﻂ‬

‫ﺷﺎﻣﻞ ‪ 26‬ﻧﻤﻮﻧﻪ ﺧﻠﻂ و ‪ ،BAL‬ﭼﻬﺎر ﻧﻤﻮﻧﻪ ﺑﻴﻮﭘﺴﻲ‪ ،‬دو ﻧﻤﻮﻧﻪ ﻣﺎﻳﻊ‬

‫ﻛﺮوم آﮔـﺎر ﻛﺎﻧﺪﻳـﺪا و روش ‪ RapID Yeast Plus System‬ﺷﻨـﺎﺳﺎﻳـﻲ‬

‫‪BAL‬‬

‫و ﺷﺎﻣﻞ دو ﮔﻮﻧﻪ‬

‫ﺻﻔﺎق‪ ،‬دو ﻧﻤﻮﻧﻪ ﻛﺎﺗﺘﺮ‪ ،‬ﭘﻨﺞ ﻧﻤﻮﻧﻪ ادرار‪ ،‬ﭘﻨﺞ ﻧﻤﻮﻧﻪ ﺗﺮاﺷﻪ ﻗﺮﻧﻴﻪ و ﻳﻚ‬ ‫ﻧﻤﻮﻧﻪ ﻣﺪﻓﻮع‪ .‬ﺑﻴﺸﺘﺮﻳﻦ ﻣﻮارد ﺑﻴﻤﺎري ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ ﻋﻔﻮﻧﺖ ﻧﺎﺧﻦ و در دو‬

‫ﺟﺪول‪ :1-‬ﺗﻮزﻳﻊ ﻓﺮاواﻧﻲ ﻣﻄﻠﻖ و ﻧﺴﺒﻲ ﻣﺨﻤﺮﻫﺎي ﺟﺪا ﺷﺪه از ﺑﻴﻤﺎران )ﺟﻨﺲ(‬

‫ﮔﺮوه ﺳﻨﻲ ‪ 40-49‬ﺳﺎل و ‪ 60-69‬ﺳﺎل ﺑﻮد ﺑﺎ ‪ 19‬ﺑﻴﻤﺎر در ﻫﺮ ﮔﺮوه و‬

‫ﻣﺬﻛﺮ‬

‫ﻣﺆﻧﺚ‬

‫ﻣﺠﻤﻮع‬

‫ﺑﻴﺸﺘﺮﻳﻦ ﺑﻴﻤﺎري ﭘﻮﺳﺖ ﺑﺪن ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ ﻛﺸﺎﻟﻪ ران ﺑﺎ ‪ 21‬ﻣﻮرد و ﺑﻌﺪ از‬

‫ﮔﻮﻧﻪ ﻣﺨﻤﺮي‬

‫ﺗﻌﺪاد )درﺻﺪ(‬

‫ﺗﻌﺪاد )درﺻﺪ(‬

‫ﺗﻌﺪاد )درﺻﺪ(‬

‫آن ﺑﻴﻦ اﻧﮕﺸﺘﺎن ﭘﺎ ﺑﺎ ‪ 11‬ﻣﻮرد ﮔﺮﻓﺘﺎري ﺑﻮد‪ .‬در ﻣﻴﺎن ﻧﻤﻮﻧﻪﻫﺎي‬

‫ﻛﺎﻧﺪﻳﺪا آﻟﺒﻴﻜﻨﺲ‬

‫)‪48 (%22/75‬‬

‫)‪76 (%36/02‬‬

‫)‪124 (%58/77‬‬

‫ﻛﺎﻧﺪﻳﺪا ﭘﺎراﭘﺴﻴﻠﻮزﻳﺲ‬

‫)‪9 (%4/27‬‬

‫)‪27 (%12/8‬‬

‫)‪36 (%17/07‬‬

‫ﻛﺎﻧﺪﻳﺪا ﺗﺮوﭘﻴﻜﺎﻟﻴﺲ‬

‫)‪2 (%0/95‬‬

‫)‪15 (%7/11‬‬

‫)‪17 (%8/06‬‬

‫ﻛﺎﻧﺪﻳﺪا ﮔﻼﺑﺮاﺗﺎ‬

‫)‪7 (%3/32‬‬

‫)‪6 (%2/74‬‬

‫)‪13 (%6/16‬‬

‫ﻛﺎﻧﺪﻳﺪا ﻛﺮوزﻳﻲ‬

‫)‪3 (%1/42‬‬

‫)‪5 (%2/37‬‬

‫)‪8 (%3/79‬‬

‫‪-‬‬

‫)‪2 (%0/95‬‬

‫)‪2 (%0/95‬‬

‫ﮔﻮﻧﻪاي ﺗﺮﻳﻜﻮﺳﭙﻮرون‬

‫)‪2 (%0/95‬‬

‫)‪1 (%0/47‬‬

‫)‪3 (%1/42‬‬

‫داﺷﺖ ﺑﺎ ﺷﺶ ﺑﻴﻤﺎر و ﭘﺲ از آن ﻧﻤﻮﻧﻪﻫﺎي ادرار و ﻧﻤﻮﻧﻪﻫﺎي ﻗﺮﻧﻴﻪ‬

‫رودوﺗﺮوﻻ ﮔﻠﻮﺗﻴﻨﻴﺲ‬

‫)‪1 (%0/47‬‬

‫‪-‬‬

‫)‪1 (%0/47‬‬

‫ﻫﺮ ﻛﺪام ﺑﺎ ﭘﻨﺞ ﻣﻮرد ﺑﺎﻻﺗﺮﻳﻦ ﺗﻌﺪاد در ﺑﻴﻦ ﻧﻤﻮﻧﻪﻫﺎي اﺣﺸﺎﻳﻲ ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬

‫ﺳﺎﻛﺎروﻣﺎﻳﺴﺲ ﺳﺮوﻳﺴﻴﻪ‬

‫‪-‬‬

‫)‪1 (%0/47‬‬

‫)‪1(%0/47‬‬

‫در آزﻣﺎﻳﺶ ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از ﭘﺘﺎس ‪ 139 ،%10‬ﻧﻤﻮﻧﻪ ﻣﺜﺒﺖ و ‪61‬‬

‫ﺳﺎﻳﺮ ﮔﻮﻧﻪﻫﺎي ﻛﺎﻧﺪﻳﺪا‬

‫)‪4 (%1/89‬‬

‫)‪2 (%0/95‬‬

‫)‪6 (%2/84‬‬

‫)‪76 (%36/02‬‬

���)‪135 (%63/98‬‬

‫)‪211 (%100‬‬

‫ﻣﺨﺎﻃﻲ ﺑﻴﺸﺘﺮﻳﻦ ﻧﻤﻮﻧﻪ ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ ﻣﺤﻮﻃﻪ دﻫﺎن ﺑﺎ ﻫﻔﺖ ﻧﻤﻮﻧﻪ ﻛﻪ ﭼﻬﺎر‬ ‫ﻣﻮرد آن در ﮔﺮوه ﺳﻨﻲ ﺻﻔﺮ ﺗﺎ ‪ 9‬ﺳﺎل ﻗﺮار داﺷﺘﻨﺪ و ﻧﻤﻮﻧﻪﻫﺎي ﻗﺮﻧﻴﻪ‬ ‫ﺑﺎ ﭘﻨﺞ ﻣﻮرد در رده دوم ﻧﻤﻮﻧﻪﻫﺎي ﻣﺨﺎﻃﻲ ﻗﺮار داﺷﺘﻨﺪ‪ ،‬ﺗﻌﻠﻖ داﺷﺖ‪.‬‬ ‫در ﺑﻴﻦ ﻧﻤﻮﻧﻪﻫﺎي اﺣﺸﺎﻳﻲ ﺑﻴﺸﺘﺮﻳﻦ ﻧﻤﻮﻧﻪ ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ ﺧﻠﻂ و‬ ‫‪ 26‬ﻧﻤﻮﻧﻪ ﻛﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮﻳﻦ ﺗﻌﺪاد آن در ﮔﺮوه ﺳﻨﻲ‬

‫‪BAL‬‬

‫ﺑﺎ‬

‫‪ 50-59‬ﺳﺎل ﻗﺮار‬

‫ﻧﻤﻮﻧﻪ ﻣﻨﻔﻲ ﮔﺰارش ﮔﺮدﻳﺪ ﻫﻢﭼﻨﻴﻦ از ﻣﺤﻴﻂ ﻛﺸﺖ ﻛﺮوم آﮔﺎر از‬

‫ﺟﻨﺲ‬

‫ﻛﺎﻧﺪﻳﺪا ﮔﻴﻠﻴﺮﻣﻮﻧﺪي‬

‫ﻣﺠﻤﻮع‬

‫ﻣﺠﻠﻪ داﻧﺸﻜﺪه ﭘﺰﺷﻜﻲ‪ ،‬داﻧﺸﮕﺎه ﻋﻠﻮم ﭘﺰﺷﻜﻲ ﺗﻬﺮان‪ ،‬دوره ‪ ، 69‬ﺷﻤﺎره ‪ ،1‬ﻓﺮوردﻳﻦ ‪1390‬‬


‫ﺳﻴﺪ ﺟﻤﺎل ﻫﺎﺷﻤﻲ و ﻫﻤﻜﺎران‬

‫‪58‬‬

‫ﺟﺪول‪ :2-‬ﺗﻮزﻳﻊ ﻓﺮاواﻧﻲ ﻣﻄﻠﻖ و ﻧﺴﺒﻲ ﻣﺨﻤﺮﻫﺎي ﺟﺪا ﺷﺪه از ﺑﻴﻤﺎران )ﻧﻮع ﻧﻤﻮﻧﻪ(‬

‫ﻣﺨﻤﺮ‬

‫ﻛﺎﻧﺪﻳﺪا‬

‫ﻛﺎﻧﺪﻳﺪا‬

‫ﻛﺎﻧﺪﻳﺪا‬

‫ﻛﺎﻧﺪﻳﺪا‬

‫ﻛﺎﻧﺪﻳﺪا‬

‫ﻛﺎﻧﺪﻳﺪا‬

‫ﻧﻤﻮﻧﻪ‬

‫آﻟﺒﻴﻜﻨﺲ‬

‫ﭘﺎراﭘﺴﻴﻠﻮزﻳﺲ‬

‫ﺗﺮوﭘﻴﻜﺎﻟﻴﺲ‬

‫ﮔﻼﺑﺮاﺗﺎ‬

‫ﻛﺮوزﻳﻲ‬

‫ﮔﻴﻠﺮﻣﻮﻧﺪي‬

‫ﺗﺮاﺷﻪ‬

‫‪51‬‬

‫‪27‬‬

‫‪14‬‬

‫‪4‬‬

‫‪6‬‬

‫‪2‬‬

‫‪1‬‬

‫ﻧﺎﺧﻦ‬

‫)‪(%24/2‬‬

‫)‪(%12/8‬‬

‫)‪(%6/7‬‬

‫)‪(%1/9‬‬

‫)‪(%2/8‬‬

‫)‪(%0/95‬‬

‫)‪(%0/47‬‬

‫ﺗﺮاﺷﻪ‬

‫‪31‬‬

‫‪7‬‬

‫ﭘﻮﺳﺖ‬

‫)‪(%14/7‬‬

‫)‪(%3/32‬‬

‫دﻫﺎن و‬

‫‪6‬‬

‫ﺣﻠﻖ‬

‫)‪(%2/8‬‬

‫ﺗﺮﺷﺢ‬

‫‪2‬‬

‫واژن‬

‫)‪(%0/95‬‬

‫ﺧﻠﻂ و‬ ‫‪BAL‬‬

‫ﻗﺮﻧﻴﻪ‬

‫‪5‬‬ ‫)‪(%2/37‬‬

‫ﻣﺨﺎط‬

‫‪2‬‬

‫ﺑﻴﻨﻲ‬

‫)‪(%0/95‬‬

‫ﻣﺨﺎط‬

‫‪1‬‬

‫ﻣﻘﻌﺪ‬

‫)‪(%0/47‬‬

‫ﺑﻴﻮﭘﺴﻲ‬

‫‪-‬‬

‫‪-‬‬

‫)‪(%0/47‬‬

‫رودوﺗﺮوﻻ‬

‫ﺳﺎﻛﺎروﻣﺎﻳﺴﺲ‬

‫ﺳﺎﻳﺮ‬

‫ﮔﻠﻮﺗﻴﻨﻴﺲ‬

‫ﺳﺮوﻳﺴﻴﻪ‬

‫ﻣﺨﻤﺮﻫﺎ‬

‫‪1‬‬

‫‪1‬‬

‫‪2‬‬

‫‪109‬‬

‫)‪(%0/47‬‬

‫)‪(%0/47‬‬

‫)‪(%0/47‬‬

‫)‪(%19/43‬‬

‫‪2‬‬ ‫‪-‬‬

‫)‪(%0/95‬‬

‫‪41‬‬ ‫‪-‬‬

‫‪-‬‬

‫‪-‬‬

‫‪1‬‬ ‫‪-‬‬

‫‪-‬‬

‫)‪(%0/47‬‬

‫‪-‬‬

‫‪-‬‬

‫‪-‬‬

‫)‪(%0/95‬‬

‫‪2‬‬

‫‪3‬‬

‫)‪(%0/95‬‬

‫)‪(%1/4‬‬

‫‪-‬‬

‫‪-‬‬

‫‪-‬‬

‫‪-‬‬

‫‪-‬‬

‫‪-‬‬

‫‪-‬‬

‫‪-‬‬

‫‪-‬‬

‫‪-‬‬

‫‪-‬‬

‫‪-‬‬

‫‪-‬‬

‫‪-‬‬

‫‪-‬‬

‫‪-‬‬

‫ﺻﻔﺎق‬

‫‪-‬‬

‫ﻛﺎﺗﺘﺮ‬

‫‪1‬‬ ‫)‪(%0/47‬‬

‫‪-‬‬

‫‪-‬‬

‫‪2‬‬

‫‪27‬‬

‫)‪(%0/95‬‬

‫)‪(%12/8‬‬

‫‪-‬‬

‫‪-‬‬

‫‪-‬‬

‫‪-‬‬

‫‪-‬‬

‫‪-‬‬

‫‪-‬‬

‫)‪(%2/37‬‬ ‫‪2‬‬

‫‪-‬‬

‫‪-‬‬

‫‪-‬‬

‫‪-‬‬

‫‪-‬‬

‫‪-‬‬

‫‪-‬‬

‫‪-‬‬

‫‪-‬‬

‫)‪(%0/95‬‬ ‫‪1‬‬

‫‪-‬‬

‫‪-‬‬

‫‪-‬‬

‫‪-‬‬

‫‪-‬‬

‫‪-‬‬

‫‪-‬‬

‫‪-‬‬

‫‪-‬‬

‫)‪(%0/47‬‬ ‫‪3‬‬

‫‪-‬‬

‫‪-‬‬

‫)‪(%0/47‬‬

‫‪-‬‬

‫‪-‬‬

‫‪-‬‬

‫‪-‬‬

‫‪-‬‬

‫‪-‬‬

‫‪-‬‬

‫‪1‬‬ ‫‪-‬‬

‫)‪(%0/47‬‬

‫‪-‬‬

‫)‪(%0/47‬‬

‫‪-‬‬

‫‪-‬‬

‫‪-‬‬

‫‪-‬‬

‫‪-‬‬

‫‪-‬‬

‫زﺧﻢ‬

‫‪-‬‬

‫‪-‬‬

‫ادرار‬

‫‪2‬‬

‫‪1‬‬

‫)‪(%0/95‬‬ ‫‪2‬‬

‫‪-‬‬

‫‪-‬‬

‫‪-‬‬

‫‪-‬‬

‫‪-‬‬

‫‪-‬‬

‫‪-‬‬

‫)‪(%0/95‬‬ ‫‪1‬‬

‫‪1‬‬ ‫‪-‬‬

‫)‪(%1/4‬‬ ‫‪2‬‬

‫‪1‬‬

‫ﺗﺮﺷﺢ‬

‫)‪(%0/47‬‬

‫‪-‬‬

‫‪1‬‬

‫‪1‬‬

‫‪-‬‬

‫‪-‬‬

‫‪-‬‬

‫‪-‬‬

‫‪-‬‬

‫)‪(%0/47‬‬ ‫‪5‬‬

‫)‪(%0/95‬‬

‫)‪(%0/47‬‬

‫‪-‬‬

‫)‪(%0/47‬‬

‫)‪(%0/47‬‬

‫‪-‬‬

‫‪-‬‬

‫‪-‬‬

‫‪-‬‬

‫‪-‬‬

‫)‪(%2/37‬‬

‫‪1‬‬

‫‪1‬‬

‫‪-‬‬

‫‪-‬‬

‫‪-‬‬

‫‪-‬‬

‫‪-‬‬

‫‪-‬‬

‫‪-‬‬

‫‪-‬‬

‫‪-‬‬

‫)‪(%0/47‬‬

‫)‪(%0/47‬‬

‫‪124‬‬

‫‪36‬‬

‫‪17‬‬

‫‪13‬‬

‫‪8‬‬

‫‪2‬‬

‫‪3‬‬

‫‪1‬‬

‫‪1‬‬

‫‪6‬‬

‫‪211‬‬

‫)‪(%58/77‬‬

‫)‪(%17/07‬‬

‫)‪(%8/06‬‬

‫)‪(%6/16‬‬

‫)‪(%3/79‬‬

‫)‪(%0/95‬‬

‫)‪(%1/42‬‬

‫)‪(%0/47‬‬

‫)‪(%0/47‬‬

‫)‪(%2/84‬‬

‫)‪(%100‬‬

‫ﻣﺪﻓﻮع‬ ‫ﻣﺠﻤﻮع‬

‫‪-‬‬

‫)‪(%1/9‬‬

‫‪5‬‬

‫‪1‬‬

‫ﻣﺎﻳﻊ‬

‫)‪(%3/32‬‬ ‫‪4‬‬

‫‪3‬‬ ‫)‪(%1/4‬‬

‫)‪(%19/43‬‬ ‫‪7‬‬

‫‪2‬‬

‫‪20‬‬ ‫)‪(%9/5‬‬

‫‪1‬‬

‫ﺗﺮﻳﻜﻮﺳﭙﻮرون‬

‫ﻣﺠﻤﻮع‬

‫‪BAL: Broncho-alveolar Lavage‬‬

‫ﻗﻄﻌﻲ ﻧﮕﺮدﻳﺪﻧﺪ ﻧﻬﺎﻳﺘﺎً ﺗﻮﺳﻂ روش ﻣﻮﻟﻜﻮﻟﻲ ‪ PCR-RFLP‬ﺗﻌﻴﻴﻦ ﮔﻮﻧـﻪ‬

‫ﻛﺎﻧﺪﻳﺪا ﻛﺮوزﻳﻲ ﻫﺸﺖ ﻣﻮرد )‪ ،(%3/79‬ﻛﺎﻧﺪﻳﺪا ﮔﻴﻠﺮﻣﻮﻧـﺪي دو ﻣـﻮرد‬

‫ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬ﻧﺘﺎﻳﺞ ﺑﻪدﺳﺖ آﻣـﺪه ﻋﺒـﺎرت ﺑﻮدﻧـﺪ از‪ :‬ﻛﺎﻧﺪﻳـﺪا آﻟﺒﻴﻜـﻨﺲ ‪124‬‬

‫)‪ ،(%0/95‬ﮔﻮﻧﻪﻫـﺎي ﺗﺮﻳﻜﻮﺳـﭙﻮرون ﺳـﻪ ﻣـﻮرد )‪ ،(%1/42‬رودوﺗـﺮوﻻ‬

‫ﻣﻮرد )‪ (%58/77‬ﻛﺎﻧﺪﻳﺪا ﭘﺎراﭘﺴﻴﻠﻮزﻳﺲ ‪ 36‬ﻣـﻮرد )‪ ،(%17/07‬ﻛﺎﻧﺪﻳـﺪا‬

‫ﮔﻠﻮﺗﻴﻨﻴﺲ ﻳﻚ ﻣﻮرد )‪ ،(%0/47‬ﺳﺎﻛﺎروﻣﺎﻳـﺴﺲ ﺳﺮوﻳـﺴﻴﻪ ﻳـﻚ ﻣـﻮرد‬

‫ﺗﺮوﭘﻴﻜﺎﻟﻴﺲ ‪ 17‬ﻣﻮرد )‪ ،(%8/06‬ﻛﺎﻧﺪﻳﺪا ﮔﻼﺑﺮاﺗـﺎ ‪ 13‬ﻣـﻮرد )‪،(%6/16‬‬

‫)‪ (%0/47‬و ﺳﺎﻳﺮ ﮔﻮﻧﻪﻫﺎي ﻣﺨﻤﺮي ﺷﺶ ﻣﻮرد )‪.(%2/84‬‬

‫ﻣﺠﻠﻪ داﻧﺸﻜﺪه ﭘﺰﺷﻜﻲ‪ ،‬داﻧﺸﮕﺎه ﻋﻠﻮم ﭘﺰﺷﻜﻲ ﺗﻬﺮان‪ ،‬دوره ‪ ، 69‬ﺷﻤﺎره ‪ ،1‬ﻓﺮوردﻳﻦ ‪1390‬‬


‫‪59‬‬

‫ﻓﺮاواﻧﻲ ﻣﺨﻤﺮﻫﺎي ﻛﺎﻧﺪﻳﺪاﻳﻲ و ﻏﻴﺮ ﻛﺎﻧﺪﻳﺪاﻳﻲ در ﻋﻔﻮﻧﺖﻫﺎي ﻗﺎرﭼﻲ‬

‫دﻳﺎﺑﺖ ﻣﻠﻴﺘﻮس و ﻧﻘﺺ ﺳﻴﺴﺘﻢ اﻳﻤﻨﻲ‪ .‬اﻳﻦ ﺑﺮوز ﺑﻪدﻟﻴﻞ اﻓﺰاﻳﺶ ﺳﻦ‬

‫ﺑﺤﺚ‬

‫ﺟﻮاﻣﻊ‪ ،‬اﺳﺘﻔﺎده روز اﻓﺰون از داروﻫﺎي آﻧﺘﻲﺑﻴﻮﺗﻴﻚ و اﻳﻤﻨﻮﺳﺎﭘﺮﺳﻴﻮ‪،‬‬ ‫ﻣﺨﻤﺮﻫﺎ و ﺷﺒﻪ ﻣﺨﻤﺮﻫﺎ ﺑﺮ روي ﭘﻮﺳﺖ‪ ،‬ﻣﺨﺎط دﻫﺎن‪ ،‬ﻟﻮﻟﻪ ﮔﻮارﺷﻲ‬

‫در ﻣﻌﺮض ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻦ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﺎ ﻋﻮاﻣﻞ اﻳﺠﺎد ﻛﻨﻨﺪه ﻋﻔﻮﻧﺖ و ﭘﻮﺷﻴﺪن‬

‫و ﻣﺠﺎري ادراري‪ -‬ﺗﻨﺎﺳﻠﻲ ‪ %40-80‬اﻧﺴﺎنﻫﺎ ﺑﻪﺻﻮرت ﻫﻢزﻳﺴﺖ‬

‫ﻛﻔﺶﻫﺎي ﺗﻨﮓ در ﺣﺎل اﻓﺰاﻳﺶ اﺳﺖ‪ 18.‬ﺑﻴﺸﺘﺮﻳﻦ ﻋﻔﻮﻧﺖ ﺳﻴﺴﺘﻤﻴﻚ‬

‫ﺣﻀﻮر داﺷﺘﻪ و اﻧﺴﺎن ﻫﻤﻮاره در ﻣﻌﺮض اﻳﻦ ﻗﺎرچﻫﺎي زﻧﺪه ﻗﺮار‬

‫اﻳﺠﺎد ﺷﺪه ﺑﺎ ﻋﺎﻣﻞ ﻣﺨﻤﺮي‪ ،‬ﻛﺎﻧﺪﻳﺪﻣﻲ )‪ (Candidemia‬ﻣﻲﺑﺎﺷﺪ ﻛﻪ در‬

‫دارد‪ .‬در دو دﻫﻪ اﺧﻴﺮ ﺑﻪ دﻻﻳﻞ ﻣﺨﺘﻠﻒ از ﺟﻤﻠﻪ ﺑﻴﻤﺎريﻫﺎي اﺧﺘﻼل‬

‫رده ﭼﻬﺎرم ﻋﻔﻮﻧﺖﻫﺎي ﺧﻮن ﻛﺴﺐ ﺷﺪه از ﺑﻴﻤﺎرﺳﺘﺎن در آﻣﺮﻳﻜﺎ و ﺑﺎ‬

‫در ﻋﻤﻠﻜﺮد ﺳﻴﺴﺘﻢ اﻳﻤﻨﻲ ﻣﺜﻞ ﺑﻴﻤﺎري اﻳﺪز‪ ،‬ﺑﻪ ﻫﻢ ﺧﻮردن ﺗﻌﺎدل ﻓﻠﻮر‬

‫ﻫﻤﻴﻦ ﮔﺮاﻳﺶ در ﺗﻤﺎم دﻧﻴﺎ ﻣﻲﺑﺎﺷﺪ و ﺗﺄﺛﻴﺮات اﺟﺘﻤﺎﻋﻲ ﺑﺎﻻﻳﻲ دارد و‬

‫ﻧﺮﻣﺎل ﺑﺪن ﻣﺜﻞ از ﺑﻴﻦ رﻓﺘﻦ ﻓﻠﻮر ﻧﺮﻣﺎل ﺑﺎﻛﺘﺮﻳﺎﻳﻲ در ﻧﺘﻴﺠﻪ اﺳﺘﻔﺎده از‬

‫ﺑﺮﺧﻼف ﭘﻴﺸﺮﻓﺖﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ در درﻣﺎن ﺻﻮرت ﮔﺮﻓﺘﻪ و ﺗﻮﺳﻌﻪ داروﻫﺎي‬

‫آﻧﺘﻲﺑﻴﻮﺗﻴﻚﻫﺎي وﺳﻴﻊاﻟﻄﻴﻒ‪ ،‬اﺳﺘﻔﺎده از درﻣﺎنﻫﺎي ﺳﺮﻛﻮبﮔﺮ و‬

‫ﺿﺪ ﻗﺎرﭼﻲ و دﺳﺘﺮﺳﻲ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﻪ داروﻫﺎ‪ ،‬ﻣﺮگ و ﻣﻴﺮ ﻣﻨﺘﺴﺐ ﺑﻴﺶ از‬ ‫‪4‬‬

‫اﺳﺘﺮوﻳﻴﺪﺗﺮاﭘﻲ و ﻫﻢﭼﻨﻴﻦ ﺑﻪ ﻫﻢ ﺧﻮردن ﻓﻴﺰﻳﻮﻟﻮژي ﻃﺒﻴﻌﻲ ﺑﺪن‬

‫‪ %30‬دارد‪ .‬ﻋﻔﻮﻧﺖﻫﺎي اﻳﺠﺎد ﺷﺪه ﺗﻮﺳﻂ ﮔﻮﻧﻪﻫﺎي ﺗﺮﻳﻜﻮﺳﭙﻮرون‪،‬‬

‫ﺑﻪدﻟﻴﻞ ﺟﺮاﺣﻲ ﻗﻠﺐ و اﺳﺘﻔﺎده از ﻛﺎﺗﺘﺮﻫﺎ‪ ،‬ﺷﺎﻫﺪ ﺑﻴﻤﺎريزاﻳﻲ‬

‫رودوﺗﺮوﻻ و ﺳﺎﻛﺎروﻣﺎﻳﺴﺲ ﺑﺴﻴﺎر ﺷﺒﻴﻪ ﺑﻪ ﻛﺎﻧﺪﻳﺪﻳﺎزﻳﺲ ﻫﺴﺘﻨﺪ و‬ ‫‪19‬‬

‫ﻗﺎرچﻫﺎﻳﻲ ﻫﺴﺘﻴﻢ ﻛﻪ ﻗﺒﻼً ﻓﻘﻂ ﺑﻪﻋﻨﻮان ﺳﺎﭘﺮوﻓﻴﺖ و ﻳﺎ ﻫﻢزﻳﺴﺖ‬

‫ﺷﺮاﻳﻂ زﻣﻴﻨﻪاي اﻳﺠﺎد ﺑﻴﻤﺎري ﻧﻴﺰ ﺗﻘﺮﻳﺒﺎً ﻳﻜﺴﺎن ﻣﻲﺑﺎﺷﺪ‪ .‬در اﻳﻦ‬

‫ﻣﻄﺮح ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﺑﻪﻃﻮر ﻛﻠﻲ ﻫﺮ ﻗﺎرﭼﻲ ﺑﺘﻮاﻧﺪ در دﻣﺎي ﺑﺪن ﻳﻌﻨﻲ ‪37 C‬‬

‫ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ اﺳﺘﻔﺎده از ﻣﺤﻴﻂ ﻛﺮوم آﮔﺎر ﺑﻪﻫﻤﺮاه ﺗﺴﺖ ﺗﻮﻟﻴﺪ ﻛﻼﻣﻴﺪوﺳﭙﻮر‬

‫رﺷﺪ ﻛﻨﺪ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪﻋﻨﻮان ﭘﺎﺗﻮژن ﺑﺎﻟﻘﻮه ﺗﻠﻘﻲ ﺷﻮد‪ .‬اﻣﺮوزه ﻣﻮارد روز‬

‫ﺑﺮاي ﺗﺸﺨﻴﺺ ﭼﻬﺎر ﮔﻮﻧﻪ ﻣﻬﻢ ﻛﺎﻧﺪﻳﺪا ﻳﻌﻨﻲ ﻛﺎﻧﺪﻳﺪا آﻟﺒﻴﻜﻨﺲ‪ ،‬ﻛﺎﻧﺪﻳﺪا‬

‫اﻓﺰون ﻋﻔﻮﻧﺖﻫﺎي ﻧﺎﺷﻲ از ﻛﺎﻧﺪﻳﺪاﻫﺎي ﻏﻴﺮ آﻟﺒﻴﻜﻨﺲ از ﺟﻤﻠﻪ ﻛﺎﻧﺪﻳﺪا‬

‫ﺗﺮوﭘﻴﻜﺎﻟﻴﺲ‪ ،‬ﻛﺎﻧﺪﻳﺪا ﻛﺮوزﻳﻲ و ﻛﺎﻧﺪﻳﺪا ﮔﻼﺑﺮاﺗﺎ ﻣﻨﺎﺳﺐ و ﻗﺎﺑﻞ اﻋﺘﻤﺎد‬

‫ﮔﻼﺑﺮاﺗﺎ‪ ،‬ﻛﺎﻧﺪﻳﺪا ﺗﺮوﭘﻴﻜﺎﻟﻴﺲ‪ ،‬ﻛﺎﻧﺪﻳﺪا ﻛﺮوزﻳﻲ و ﻛﺎﻧﺪﻳﺪا ﮔﻴﻠﺮﻣﻮﻧﺪي‬ ‫و ﻫﻢﭼﻨﻴﻦ ﻋﻔﻮﻧﺖ ﺑﺎ دﻳﮕﺮ ﻣﺨﻤﺮﻫﺎ از ﺟﻤﻠﻪ ﺗﺮاﻳﻜﻮﺳﭙﻮرونﻫﺎ‪،‬‬

‫‪20-22‬‬

‫ﻣﺸﺎﻫﺪه ﺷﺪه ﻛﻪ در ﻣﻄﺎﻟﻌﺎت دﻳﮕﺮ ﻧﻴﺰ ﺑﻴﺎن ﺷﺪه اﺳﺖ‪.‬‬ ‫روش ﺑﻴﻮﺷﻴﻤﻴﺎﻳﻲ ﺟﺬب ﻗﻨﺪﻫﺎ ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از ﻛﻴﺖ‬

‫اﺳﺘﻔﺎده از‬

‫‪RapID Yeast plus‬‬

‫‪5‬و‪4‬‬

‫‪ system‬در ﺑﺮﺧﻲ از ﻣﻮارد ﺑﺎ ﻋﺪم ﺗﺸﺨﻴﺺ ﻗﻄﻌﻲ ﺑﻌﻀﻲ ﮔﻮﻧﻪﻫﺎ از‬

‫اﻓﺰاﻳﺶ ﻣﺼﺮف داروﻫﺎﻳﻲ ﻧﻈﻴﺮ ﻓﻠﻮﻛﻮﻧﺎزول ﺑﻪﻣﻨﻈﻮر درﻣﺎن‬

‫ﺟﻤﻠﻪ ﻛﺎﻧﺪﻳﺪا ﭘﺎراﭘﺴﻴﻠﻮزﻳﺲ و ﻛﺎﻧﺪﻳﺪا ﮔﻴﻠﺮﻣﻮﻧﺪي ﻫﻤﺮاه ﺑﻮده ﻫﻤﺎن‬

‫ﭘﺮوﻓﻴﻼﻛﺘﻴﻚ در اﻓﺮاد ﺑﺎ ﺑﻴﻤﺎريﻫﺎي زﻣﻴﻨﻪاي ﻣﺜﻞ اﻳﺪز و ﻳﺎ درﻣﺎنﻫﺎي‬

‫ﻃﻮر ﻛﻪ ‪ Heelan‬ﻫﻢ ﺗﺸﺨﻴﺺ ﻓﻘﻂ ﺳﻪ ﮔﻮﻧﻪ ﺷﺎﻳﻊ ﻛﺎﻧﺪﻳﺪا آﻟﺒﻴﻜﻨﺲ‪،‬‬

‫ﻏﻴﺮ ﻋﻠﻤﻲ ﺿﺪ ﻗﺎرﭼﻲ ﺑﺎﻋﺚ اﻓﺰاﻳﺶ ﺷﻴﻮع ﻋﻔﻮﻧﺖﻫﺎي ﻣﺨﻤﺮي ﺑﺎ‬

‫ﻛﺎﻧﺪﻳﺪا ﺗﺮوﭘﻴﻜﺎﻟﻴﺲ و ﻛﺎﻧﺪﻳﺪا ﮔﻼﺑﺮاﺗﺎ را ﺑﺎ اﻳﻦ روش ‪ %99‬ﮔﺰارش‬

‫دﻳﮕﺮ ﮔﻮﻧﻪﻫﺎﻳﻲ ﺷﺪه ﻛﻪ ﺑﻪﻃﻮر ذاﺗﻲ ﻳﺎ اﻛﺘﺴﺎﺑﻲ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ اﻳﻦ داروﻫﺎي‬

‫ﻛﺮده اﺳﺖ‪ 23.‬اﺳﺘﻔﺎده از ﻣﺤﻴﻂ ﻛﺎزﻳﻴﻦ آﮔﺎر ﺑﺮاي اﻓﺘﺮاق ﻣﺮﻓﻮﻟﻮژﻳﻜﻲ‬

‫ﺿﺪ ﻗﺎرﭼﻲ ﻣﻘﺎوﻣﺖ ﻧﺸﺎن ﻣﻲدﻫﻨﺪ‪ 9.‬ﻣﺨﻤﺮﻫﺎ ﺑﺎﻋﺚ اﻳﺠﺎد ﻃﻴﻒ‬

‫ﻛﺎﻧﺪﻳﺪا آﻟﺒﻴﻜﻨﺲ از ﻛﺎﻧﺪﻳﺪا داﺑﻠﻴﻨﻴﻨﺴﻴﺲ ﻧﻴﺰ ﺑﺮﺧﻼف ﻋﻘﻴﺪه‬

‫‪Mosca‬‬

‫وﺳﻴﻌﻲ از ﺑﻴﻤﺎريﻫﺎ از ﺟﻤﻠﻪ ﻋﻔﻮﻧﺖﻫﺎي ﺳﻄﺤﻲ و ﺟﻠﺪي‪،‬‬

‫ﻣﻌﺘﺒﺮ ﻧﺒﻮده ﭼﺮاﻛﻪ ﺗﻤﺎﻣﻲ اﻳﺰوﻟﻪﻫﺎي ﻛﺸﺖ داده ﺷﺪه ﺑﺮ روي اﻳﻦ‬

‫رودوﺗﺮوﻻﻫﺎ و ﮔﻮﻧﻪﻫﺎي ﺳﺎﻛﺎروﻣﺎﻳﺴﺲ در ﺣﺎل ﮔﺰارش اﺳﺖ‪.‬‬

‫‪17‬‬

‫ﻋﻔﻮﻧﺖﻫﺎي ﻣﺨﺎﻃﻲ و ﻋﻔﻮﻧﺖﻫﺎي ﺳﻴﺴﺘﻤﻴﻚ و ﻣﻨﺘﺸﺮه ﻣﻲﺷﻮﻧﺪ‪ .‬در‬

‫ﻣﺤﻴﻂ ﺗﻮﻟﻴﺪ ﻛﻼﻣﻴﺪوﺳﭙﻮر ﻛﺮدﻧﺪ‪ .‬ﻧﺘﺎﻳﺞ ﺑﺮرﺳﻲ ﺣﺎﺿﺮ ﻧﺸﺎن ﻣﻲدﻫﺪ‬

‫ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻣﻮارد ﻋﻔﻮﻧﺖﻫﺎي ﺳﻄﺤﻲ ﺑﺎ ﻣﻨﺸﺄ اﻧﺪوژن و از ﻣﺤﻞ دﻫﺎن‪ ،‬ﻟﻮﻟﻪ‬

‫ﻛﻪ از ‪ 109‬ﻣﺨﻤﺮ ﺟﺪا ﺷﺪه از ‪ 100‬ﻧﻤﻮﻧﻪ ﺗﺮاﺷﻪ ﻧﺎﺧﻦ‪ 51 ،‬ﻣﻮرد‬

‫ﮔﻮارﺷﻲ‪ ،‬ﻣﺠﺮاي ژﻧﻴﺘﺎل و ﭘﻮﺳﺖ ﻣﻲﺑﺎﺷﻨﺪ‪ .‬ﻋﻔﻮﻧﺖ ﻧﺎﺧﻦ ﺑﻪﺧﺼﻮص‬

‫)‪ (%46/8‬ﻛﺎﻧﺪﻳﺪا آﻟﺒﻴﻜﻨﺲ‪ 27 ،‬ﻣﻮرد )‪ (%24/8‬ﻛﺎﻧﺪﻳﺪا ﭘﺎراﭘﺴﻴﻠﻮزﻳﺲ‪،‬‬

‫ﻧﺎﺧﻦﻫﺎي دﺳﺖ‪ ،‬ﻋﻔﻮﻧﺖ ﻣﺰﻣﻨﻲ اﺳﺖ ﻛﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮﻳﻦ ﻣﻮارد ﻋﻔﻮﻧﺖﻫﺎي‬

‫‪ 14‬ﻣﻮرد )‪ (%12/8‬ﻛﺎﻧﺪﻳﺪا ﺗﺮوﭘﻴﻜﺎﻟﻴﺲ‪ ،‬ﺷﺶ ﻣﻮرد )‪ (%5/5‬ﻛﺎﻧﺪﻳﺪا‬

‫ﻣﺨﻤﺮي را ﺷﺎﻣﻞ ﻣﻲﺷﻮد و اﺛﺮات ﻣﻨﻔ��� ﻣﻬﻤﻲ ﺑﺮ ﻛﻴﻔﻴﺖ زﻧﺪﮔﻲ اﻓﺮاد‬

‫ﻛﺮوزﻳﻲ‪ ،‬ﭼﻬﺎر ﻣﻮرد )‪ (%3/7‬ﻛﺎﻧﺪﻳﺪا ﮔﻼﺑﺮاﺗﺎ‪ ،‬دو ﻣﻮرد )‪(%1/8‬‬

‫ﻣﻲﮔﺬارد و ﻣﻤﻜﻦ اﺳﺖ ﺑﺎﻋﺚ ﻣﺤﺪود ﺷﺪن ﻓﻌﺎﻟﻴﺖﻫﺎي ﻓﻴﺰﻳﻜﻲ‬

‫ﻛﺎﻧﺪﻳﺪا ﮔﻴﻠﺮﻣﻮﻧﺪي‪ ،‬ﻳﻚ ﻣﻮرد )‪ (%0/9‬ﺗﺮﻳﻜﻮﺳﭙﻮرون‪ ،‬ﻳﻚ ﻣﻮرد‬

‫ﺷﺨﺺ ﺷﻮد و از ﻃﺮﻓﻲ ﺗﻐﻴﻴﺮات ﻧﺎﺧﻦ ﺑﻪدﻟﻴﻞ اﻳﻦ ﻋﻔﻮﻧﺖﻫﺎ ﺳﺒﺐ‬

‫)‪ (%0/9‬رودوﺗﺮوﻻ ﮔﻠﻮﺗﻴﻨﻴﺲ و ﻳﻚ ﻣﻮرد )‪ (%0/9‬ﺳﺎﻛﺎروﻣﺎﻳﺴﺲ‬ ‫‪24-28‬‬

‫اﻳﺠﺎد ﺑﺴﺘﺮي ﺑﺮاي ﻋﻔﻮﻧﺖ ﺛﺎﻧﻮﻳﻪ ﺑﺎﻛﺘﺮﻳﺎﻳﻲ ﻧﺎﺧﻦ ﻣﻲﺷﻮد‪ .‬ﺑﺮوز‬

‫ﺳﺮوﻳﺴﻴﻪ ﺑﻪدﺳﺖ آﻣﺪه ﻛﻪ ﺑﺎ ﻣﻄﺎﻟﻌﺎت ﻗﺒﻠﻲ ﻣﻄﺎﺑﻘﺖ دارد‪.‬‬

‫ﻋﻔﻮﻧﺖ ﻧﺎﺧﻦ ﺑﻪ ﭼﻨﺪﻳﻦ ﻓﺎﻛﺘﻮر واﺑﺴﺘﻪ اﺳﺖ از ﺟﻤﻠﻪ‪ :‬ﺳﻦ‪ ،‬ﺟﻨﺲ‪،‬‬

‫ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﺣﺎﺿﺮ اﻓﺰاﻳﺶ ﺷﻴﻮع ﮔﻮﻧﻪﻫﺎي ﻏﻴﺮ آﻟﺒﻴﻜﻨﺲ از ﺟﻤﻠﻪ ﻛﺎﻧﺪﻳﺪا‬

‫ﺷﻐﻞ‪ ،‬ﻓﻌﺎﻟﻴﺖﻫﺎي اﺟﺘﻤﺎﻋﻲ‪ ،‬آب و ﻫﻮا و ﺑﻴﻤﺎريﻫﺎي زﻣﻴﻨﻪاي ﻣﺜﻞ‬

‫ﭘﺎراﭘﺴﻴﻠﻮزﻳﺲ‪ ،‬ﻛﺎﻧﺪﻳﺪا ﺗﺮوﭘﻴﻜﺎﻟﻴﺲ‪ ،‬ﻛﺎﻧﺪﻳﺪا ﮔﻼﺑﺮاﺗﺎ و ﻛﺎﻧﺪﻳﺪا‬

‫در‬

‫ﻣﺠﻠﻪ داﻧﺸﻜﺪه ﭘﺰﺷﻜﻲ‪ ،‬داﻧﺸﮕﺎه ﻋﻠﻮم ﭘﺰﺷﻜﻲ ﺗﻬﺮان‪ ،‬دوره ‪ ، 69‬ﺷﻤﺎره ‪ ،1‬ﻓﺮوردﻳﻦ ‪1390‬‬


‫‪60‬‬

‫ﺳﻴﺪ ﺟﻤﺎل ﻫﺎﺷﻤﻲ و ﻫﻤﻜﺎران‬

‫ﻛﺮوزﻳﻲ ﭼﺸﻤﮕﻴﺮ ﺑﻮده و ﮔﺮاﻳﺶ ﻋﻔﻮﻧﺖﻫﺎي ﺑﺎ ﻋﺎﻣﻞ ﻛﺎﻧﺪﻳﺪا‬

‫ﭘﻴﺸﻴﻦ دو ﺗﺎ ﺳﻪ ﺑﺮاﺑﺮ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﮔﺰارش ﺷﺪه اﺳﺖ‪ 31.‬اﻳﻦ ﻋﻔﻮﻧﺖ اﻏﻠﺐ‬

‫آﻟﺒﻴﻜﻨﺲ را ﺑﻪﺳﻤﺖ ﻋﻔﻮﻧﺖﻫﺎي ﺑﺎ ﻋﺎﻣﻞ ﻏﻴﺮ آﻟﺒﻴﻜﻨﺲ ﻧﺸﺎن ﻣﻲدﻫﺪ‬

‫در اﻓﺮادي ﻛﻪ دﺳﺘﺸﺎن ﺗﻤﺎس ﺑﻴﺸﺘﺮي ﺑﺎ آب دارد دﻳﺪه ﻣﻲﺷﻮد و در‬

‫ﻛﻪ اﺣﺘﻤﺎﻻً در ﻧﺘﻴﺠﻪ اﻓﺰاﻳﺶ ﺑﻴﻤﺎران ﺑﺎ ﺳﻴﺴﺘﻢ اﻳﻤﻨﻲ ﻧﺎﻛﺎرآﻣﺪ ﺑﺎ دﻻﻳﻞ‬

‫دﻫﻪﻫﺎي ﭼﻬﺎرم و ﭘﻨﺠﻢ و ﺷﺸﻢ زﻧﺪﮔﻲ ﺟﻤﻌﺎً ﺑﺎ ‪ 56‬ﻣﻮرد ﻋﻔﻮﻧﺖ‬

‫ﻣﺨﺘﻠﻒ ﻣﺜﻞ ﺑﺪﺧﻴﻤﻲ و درﻣﺎن آنﻫﺎ‪ ،‬ﺑﻴﻤﺎريﻫﺎي ﺧﻮداﻳﻤﻨﻲ و‬

‫ﻧﺎﺧﻦ ﺑﻴﺸﺘﺮﻳﻦ درﮔﻴﺮي ﻣﻼﺣﻈﻪ ﻣﻲﺷﻮد ﻛﻪ ﺑﻪﻧﻈﺮ ﻣﻲرﺳﺪ اﻓﺰاﻳﺶ‬

‫ﻛﻮرﺗﻴﻜﻮ اﺳﺘﺮوﻳﻴﺪ ﺗﺮاﭘﻲ و اﻳﺪز ﻣﻲﺑﺎﺷﺪ‪ .‬درﻣﺎنﻫﺎي ﭘﺮوﻓﻴﻼﻛﺘﻴﻚ ﺑﺎ‬

‫ﺳﻦ ﻫﻢ در ﺑﺮوز ﺑﻴﻤﺎري ﻣﺆﺛﺮ اﺳﺖ‪ .‬در ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ‪ Ioannidou‬روي‬

‫داروﻫﺎﻳﻲ ﻧﻈﻴﺮ ﻓﻠﻮﻛﻮﻧﺎزول ﺑﺮاي ﭘﻴﺸﮕﻴﺮي از ﻋﻔﻮﻧﺖﻫﺎي‬

‫اوﻧﻴﻜﻮﻣﺎﻳﻜﻮزﻳﺲ در ﺑﻴﻦ ﺳﺎلﻫﺎي ‪ 1992‬ﺗﺎ ‪ 2001‬ﻋﻔﻮﻧﺖ ﻣﺨﻤﺮي‬

‫ﻓﺮﺻﺖﻃﻠﺐ ﻣﺨﻤﺮي در اﻳﻦ ﺑﻴﻤﺎران و از ﺳﻮي دﻳﮕﺮ ﻣﻘﺎوﻣﺖ ذاﺗﻲ و‬

‫ﻧﺎﺧﻦ دﺳﺖ در ‪ 20‬ﻣﺮد و ‪ 154‬زن دﻳﺪه ﺷﺪ ﻛﻪ در ‪ 121‬ﻣﻮرد‬

‫اﻛﺘﺴﺎﺑﻲ ﺑﻌﻀﻲ ﮔﻮﻧﻪﻫﺎي ﻣﺨﻤﺮي از ﺟﻤﻠﻪ ﻛﺎﻧﺪﻳﺪا ﻛﺮوزﻳﻲ و ﻛﺎﻧﺪﻳﺪا‬

‫)‪ (%69/5‬ﻛﺎﻧﺪﻳﺪا آﻟﺒﻴﻜﻨﺲ و ‪ 53‬ﻣﻮرد )‪ (%30/5‬دﻳﮕﺮ ﮔﻮﻧﻪﻫﺎ ﻋﺎﻣﻞ‬

‫ﮔﻼﺑﺮاﺗﺎ ﺑﺎﻋﺚ اﻳﻦ ﮔﺮاﻳﺶ ﺷﺪهاﻧﺪ‪ .‬ﺑﺎﻳﺪ ﺗﻮﺟﻪ داﺷﺖ ﻛﻪ ﻣﻘﺎوﻣﺖﻫﺎي‬

‫ﻋﻔﻮﻧﺖ ﺑﻮدهاﻧﺪ‪ 18.‬در اﻳﻦ ﺑﺮرﺳﻲ ﺑﻴﺸﺘﺮﻳﻦ ﻧﻤﻮﻧﻪ اﺣﺸﺎﻳﻲ ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ‬ ‫‪BAL‬‬

‫داروﻳﻲ در ﻣﺨﻤﺮﻫﺎﻳﻲ ﻧﻈﻴﺮ ﺗﺮﻳﻜﻮﺳﭙﻮرون و رودوﺗﺮوﻻ ﻣﺸﺎﻫﺪه ﺷﺪه‬

‫ﻧﻤﻮﻧﻪ ﺧﻠﻂ و‬

‫ﻛﻪ در ﺷﺮاﻳﻂ ﺧﺎص ﻋﺎﻣﻞ اﻳﺠﺎد ﻋﻔﻮﻧﺖﻫﺎي ﻣﺨﺘﻠﻒ ﻣﺜﻞ ﻋﻔﻮﻧﺖ‬

‫ﻛﻪ ﺷﺎﻣﻞ ‪ 20‬ﻣﻮرد )‪ (%74/1‬ﻛﺎﻧﺪﻳﺪا آﻟﺒﻴﻜﻨﺲ‪ ،‬ﺳﻪ ﻣﻮرد )‪(%11/1‬‬

‫ﺳﻴﺴﺘﻤﻴﻚ ﻣﻲﺑﺎﺷﻨﺪ‪ .‬اﻳﻦ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﺷﻴﻮع ﺑﺎﻻي ﻋﻔﻮﻧﺖ ﻧﺎﺧﻦ ﺗﻮﺳﻂ‬

‫ﻛﺎﻧﺪﻳﺪا ﮔﻼﺑﺮاﺗﺎ و دو ﻣﻮرد )‪ (%7/4‬ﻛﺎﻧﺪﻳﺪا ﺗﺮوﭘﻴﻜﺎﻟﻴﺲ ﻣﻲﺑﺎﺷﺪ و در‬

‫ﻣﺨﻤﺮﻫﺎ را ﻧﺸﺎن ﻣﻲدﻫﺪ ﺑﺎ ‪ 100‬ﻧﻤﻮﻧﻪ ﻧﺎﺧﻦ ﻛﻪ ‪ %50‬ﺑﻴﻤﺎران ﺑﺎ‬

‫دو ﻣﻮرد )‪ (%7/4‬ﻋﺎﻣﻞ ﺳﺎﻳﺮ ﮔﻮﻧﻪﻫﺎ ﻫﺴﺘﻨﺪ‪ .‬ادرار ﺑﺎ ﭘﻨﺞ ﻧﻤﻮﻧﻪ در رده‬

‫ﻋﻔﻮﻧﺖ ﻣﺨﻤﺮي را ﺷﺎﻣﻞ ﻣﻲﺷﻮد و ﭘﺲ از آن ﺿﺎﻳﻌﺎت ﭘﻮﺳﺘﻲ ﺑﺎ ‪40‬‬

‫ﺑﻌﺪي ﻧﻤﻮﻧﻪﻫﺎي اﺣﺸﺎﻳﻲ ﻗﺮار دارد ﻛﻪ ﻋﺎﻣﻞ دو ﻣﻮرد )‪ (%40‬ﻛﺎﻧﺪﻳﺪا‬

‫ﻣﻮرد )‪ %20‬ﻧﻤﻮﻧﻪﻫﺎ( در رﺗﺒﻪ دوم اﺳﺖ ﻛﻪ ‪ 41‬ﻣﺨﻤﺮ از آنﻫﺎ ﺟﺪا ﺷﺪ‪.‬‬

‫آﻟﺒﻴﻜﻨﺲ‪ ،‬ﻳﻚ ﻣﻮرد )‪ (%20‬ﻛﺎﻧﺪﻳﺪا ﭘﺎراﭘﺴﻴﻠﻮزﻳﺲ‪ ،‬ﻳﻚ ﻣﻮرد )‪(%20‬‬

‫ﺑﻴﺸﺘﺮﻳﻦ ﻣﺤﻞ ﺿﺎﻳﻌﻪ ﭘﻮﺳﺘﻲ ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ ﻋﻔﻮﻧﺖ ﻛﺸﺎﻟﻪ ران اﺳﺖ ﺑﺎ ‪21‬‬

‫ﻛﺎﻧﺪﻳﺪا ﮔﻼﺑﺮاﺗﺎ و ﻳﻚ ﻣﻮرد )‪ (%20‬ﻛﺎﻧﺪﻳﺪا ﻛﺮوزﻳﻲ ﻣﻲﺑﺎﺷﺪ‪ .‬در‬

‫ﻣﻮرد )‪ (%51/2‬و ﺑﻴﺸﺘﺮﻳﻦ ﻋﺎﻣﻞ ﻋﻔﻮﻧﺖ ﭘﻮﺳﺘﻲ ﻛﺎﻧﺪﻳﺪا آﻟﺒﻴﻜﻨﺲ‬

‫ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ‪ Yang‬ﺑﺮ روي ﮔﻮﻧﻪﻫﺎي ﻛﺎﻧﺪﻳﺪاي ﻣﻘﺎوم ﺑﻪ ﻓﻠﻮﻛﻮﻧﺎزول‪ ،‬در‬

‫ﻣﻲﺑﺎﺷﺪ ﺑﺎ ‪ 31‬ﻣﻮرد )‪ (%75/6‬و ﭘﺲ از آن ﻛﺎﻧﺪﻳﺪا ﭘﺎراﭘﺴﻴﻠﻮزﻳﺲ ﺑﺎ‬

‫ﻧﻤﻮﻧﻪﻫﺎي ﺧﻠﻂ ﺷﻴﻮع ﻛﺎﻧﺪﻳﺪا آﻟﺒﻴﻜﻨﺲ ‪ ،%47/4‬ﻛﺎﻧﺪﻳﺪا ﮔﻼﺑﺮاﺗﺎ‬

‫ﻫﻔﺖ ﻣﻮرد )‪ ،(%17/1‬ﺗﺮﻳﻜﻮﺳﭙﻮرون ﺑﺎ دو ﻣﻮرد )‪ (%4/9‬و ﻛﺎﻧﺪﻳﺪا‬

‫‪ %15/4‬و ﻛﺎﻧﺪﻳﺪا ﺗﺮوﭘﻴﻜﺎﻟﻴﺲ ‪ %18/6‬ﮔﺰارش ﺷﺪ و در ﻧﻤﻮﻧﻪﻫﺎي‬

‫ﻛﺮوزﻳﻲ ﺑﺎ ﻳﻚ ﻣﻮرد )‪ (%2/4‬در ردهﻫﺎي ﺑﻌﺪي ﻗﺮار دارﻧﺪ‪ .‬در ﺑﺮرﺳﻲ‬

‫ادرار ﺷﻴﻮع ﻛﺎﻧﺪﻳﺪا ﮔﻼﺑﺮاﺗﺎ و ﻛﺎﻧﺪﻳﺪا ﻛﺮوزﻳﻲ ﺑﻪﺗﺮﺗﻴﺐ ﺑﺎ ‪ %61/5‬و‬

‫اﺳﺖ ﺑﺎ ‪ 26‬ﻧﻤﻮﻧﻪ ﻛﻪ ‪ 27‬ﻣﺨﻤﺮ از آنﻫﺎ ﺟﺪا ﺷﺪ‬

‫‪32‬‬

‫‪ Nishimoto‬در ژاﭘﻦ ﺑﺮ روي درﻣﺎﺗﻮﻣﺎﻳﻜﻮزﻳﺲ ‪ %1‬ﺑﻴﻤﺎران ﻣﻮرد‬

‫‪ %60/5‬ﺑﻴﺸﺘﺮ از ﻛﺎﻧﺪﻳﺪا آﻟﺒﻴﻜﻨﺲ ﺑﺎ ‪ %0/21‬ﮔﺰارش ﺷﺪ‪ .‬ﺑﻴﺸﺘﺮﻳﻦ‬

‫ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ داراي ﻋﻔﻮﻧﺖ ﻛﺎﻧﺪﻳﺪﻳﺎزﻳﺲ ﺟﻠﺪي ﺑﻮدﻧﺪ ﻛﻪ ﻋﻔﻮﻧﺖ ﻛﺸﺎﻟﻪ‬

‫ﻧﻤﻮﻧﻪ ﻣﺨﺎﻃﻲ ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ ﺣﻔﺮه دﻫﺎن اﺳﺖ ﺑﺎ ﻫﻔﺖ ﻣﻮرد ﻛﻪ ﻋﺎﻣﻞ‬

‫ران ﺷﺎﻳﻊﺗﺮﻳﻦ ﺷﻜﻞ ﺑﻴﻤﺎري ﺑﻮد‪ 29.‬در ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ‪ Zeyni‬روي ‪ 100‬ﻧﻤﻮﻧﻪ‬

‫‪) %85/7‬ﺷﺶ ﻣﻮرد( ﻛﺎﻧﺪﻳﺪا آﻟﺒﻴﻜﻨﺲ و ﻋﺎﻣﻞ ‪) %14/3‬ﻳﻚ ﻣﻮرد(‬

‫از ﺿﺎﻳﻌﺎت ﻛﺎﻧﺪﻳﺪاﻳﻲ ﺑﺎ ﻋﺎﻣﻞ ﻏﻴﺮ آﻟﺒﻴﻜﻨﺲ‪ 59 ،‬ﻧﻤﻮﻧﻪ ﻧﺎﺧﻦ و ‪17‬‬

‫ﻛﺎﻧﺪﻳﺪا ﮔﻼﺑﺮاﺗﺎ ﻣﻲﺑﺎﺷﺪ‪ .‬در ﺑﺮرﺳﻲ ﻛﻪ ‪ Katiraee‬روي ﻛﺎﻧﺪﻳﺪﻳﺎزﻳﺲ‬

‫ﻧﻤﻮﻧﻪ ﭘﻮﺳﺖ ﺑﺪن ﺑﻪدﺳﺖ آﻣﺪ ﻛﻪ ﻛﺎﻧﺪﻳﺪا ﭘﺎراﭘﺴﻴﻠﻮزﻳﺲ ‪ 24‬ﻣﻮرد‬

‫دﻫﺎﻧﻲ در ﺑﻴﻤﺎران ﻣﺒﺘﻼ ﺑﻪ ‪ HIV‬اﻧﺠﺎم داد‪ ،‬ﻛﺎﻧﺪﻳﺪا آﻟﺒﻴﻜﻨﺲ )‪ (%50/2‬و‬ ‫‪33‬‬

‫)‪ ،(%40/7‬ﻛﺎﻧﺪﻳﺪا ﺗﺮوﭘﻴﻜﺎﻟﻴﺲ ﺑﺎ ‪ 23‬ﻣﻮرد )‪ ،(%39‬ﻛﺎﻧﺪﻳﺪا ﮔﻴﻠﺮﻣﻮﻧﺪي‬

‫ﻛﺎﻧﺪﻳﺪا ﮔﻼﺑﺮاﺗﺎ )‪ (%22‬ﺑﻴﺸﺘﺮﻳﻦ ﻓﺮاواﻧﻲ را داﺷﺘﻨﺪ‪ .‬در اﻳﻦ ﺑﺮرﺳﻲ‬

‫ﺳﻪ ﻣﻮرد )‪ ،(%5/1‬ﻛﺎﻧﺪﻳﺪا ﻛﺮوزﻳﻲ‪ ،‬ﻛﺎﻧﺪﻳﺪا ﻓﺎﻣﺎﺗﺎ و ﻛﺎﻧﺪﻳﺪا ﻟﻮزﻳﺘﺎﻧﻴﺎ‬

‫ﺑﻴﺸﺘﺮﻳﻦ ﺿﺎﻳﻌﺎت ﻣﺨﻤﺮي ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ ﻛﺎﻧﺪﻳﺪﻳﺎزﻳﺲ ﻧﺎﺧﻦ ﺑﻮده و‬

‫ﻫﺮ ﻛﺪام ﺑﺎ دو ﻣﻮرد )‪ (%3/4‬و ﻛﺎﻧﺪﻳﺪا ﻫﻮﻣﻴﻜﻮﻻﺗﺎ ﺑﺎ ﻳﻚ ﻣﻮرد )‪(%1/7‬‬

‫ﻛﺎﻧﺪﻳﺪا آﻟﺒﻴﻜﻨﺲ ﻧﻴﺰ ﻓﺮاوانﺗﺮﻳﻦ ﻣﺨﻤﺮ ﺟﺪا ﺷﺪه از ﺗﻤﺎﻣﻲ ﺿﺎﻳﻌﺎت‬

‫ﻧﻤﻮﻧﻪﻫﺎي ﻧﺎﺧﻦ را ﺷﺎﻣﻞ ﻣﻲﺷﺪﻧﺪ و از ‪ 17‬ﻧﻤﻮﻧﻪ ﭘﻮﺳﺖ ﻫﺸﺖ ﻣﻮرد‬

‫ﻣﻲﺑﺎﺷﺪ‪ .‬ﻫﻢﭼﻨﻴﻦ ﺑﺮاي ﺗﺸﺨﻴﺺ ﻣﺨﻤﺮﻫﺎ ﻋﻼوه ﺑﺮ روشﻫﺎي روﺗﻴﻦ‬

‫)‪ (%47/1‬ﻛﺎﻧﺪﻳﺪا ﭘﺎراﭘﺴﻴﻠﻮزﻳﺲ‪ ،‬ﭼﻬﺎر ﻣﻮرد )‪ (%23/5‬ﻛﺎﻧﺪﻳﺪا‬

‫آزﻣﺎﻳﺸﮕﺎﻫﻲ ﻣﺎﻧﻨﺪ آزﻣﺎﻳﺶ ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ و ﻛﺸﺖ و ﻳﺎ اﺳﺘﻔﺎده از ﺗﺴﺖﻫﺎي‬

‫ﺗﺮوﭘﻴﻜﺎﻟﻴﺲ‪ ،‬ﻛﺎﻧﺪﻳﺪا ﻛﻔﺎﻳﺮ و ﻛﺎﻧﺪﻳﺪا ﮔﻼﺑﺮاﺗﺎ ﻫﺮ ﻛﺪام دو ﻣﻮرد‬

‫ﺑﻴﻮﺷﻴﻤﻴﺎﻳﻲ )ﺟﺬب ﻗﻨﺪﻫﺎ( ﺑﻬﺘﺮ اﺳﺖ ﺟﻬﺖ ﺗﺸﺨﻴﺺ ﻗﻄﻌﻲ ﺑﺮﺧﻲ‬ ‫‪PCR‬‬

‫)‪ (%11/8‬و ﻛﺎﻧﺪﻳﺪا ﻓﺎﻣﺎﺗﺎ ﻳﻚ ﻣﻮرد )‪ (%5/6‬ﻋﺎﻣﻞ ﻋﻔﻮﻧﺖ ﺿﺎﻳﻌﺎت‬

‫ﮔﻮﻧﻪﻫﺎ از روشﻫﺎي ﻣﻮﻟﻜﻮﻟﻲ در دﺳﺘﺮس ﻣﺎﻧﻨﺪ‬

‫ﭘﻮﺳﺖ ﺑﻮدﻧﺪ‪ 30.‬در ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ اﺧﻴﺮ ﺑﺮوز اﻧﻴﻜﻮﻣﺎﻳﻜﻮزﻳﺲ ﻣﺨﻤﺮي در‬

‫ﺳﭙﺎﺳﮕﺰاري‪ :‬از ﻫﻤﻜﺎري آﻗﺎي دﻛﺘﺮ ﺳﻴﺪ ﺣﺴﻴﻦ ﻣﻴﺮﻫﻨﺪي ﺑﻪﺟﻬﺖ‬

‫زﻧﺎن ﭼﻬﺎر ﺑﺮاﺑﺮ ﻣﺮدان )‪ 20‬ﻣﺮد و ‪ 80‬زن( ﻣﻲﺑﺎﺷﺪ ﻛﻪ در ﻣﻄﺎﻟﻌﺎت‬

‫ﻣﺴﺎﻋﺪت در اﻧﺠﺎم ﺑﺨﺶ ﻣﻮﻟﻜﻮﻟﻲ اﻳﻦ ﺗﺤﻘﻴﻖ ﺳﭙﺎﺳﮕﺰاري ﻣﻲﻧﻤﺎﻳﻢ‪.‬‬

‫ﻣﺠﻠﻪ داﻧﺸﻜﺪه ﭘﺰﺷﻜﻲ‪ ،‬داﻧﺸﮕﺎه ﻋﻠﻮم ﭘﺰﺷﻜﻲ ﺗﻬﺮان‪ ،‬دوره ‪ ، 69‬ﺷﻤﺎره ‪ ،1‬ﻓﺮوردﻳﻦ ‪1390‬‬

‫ﺑﻬﺮه ﮔﺮﻓﺖ‪.‬‬


‫ﻲ در ﻋﻔﻮﻧﺖﻫﺎي ﻗﺎرﭼﻲ‬Hashemi ‫ﻴﺮ ﻛﺎﻧﺪﻳﺪاﻳ‬S.J. ‫ﻲ و ﻏ‬et‫ﺪاﻳ‬al. ‫ﻓﺮاواﻧﻲ ﻣﺨﻤﺮﻫﺎي ﻛﺎﻧﺪﻳ‬

61

References 1. Fridkin SK, Jarvis WR. Epidemiology of nosocomial fungal infections. Clin Microbiol Rev 1996;9(4):499-511. 2. Hanzen KC. New and emerging yeast pathogen. Clin Microbiol Rev 1995;8(4):462-78. 3. Shadzi Sh. Pathogenic yeasts. In: Medical Mycology. Isfahan University: Jihad Press; 2007. p. 43-59. [Persian] 4. Ostrosky-Zeichner L. Invasive Yeast Infectins. In: Maertens JA, Marr KA, editors. Diagnosis of Fungal Infections. New York: Informa Heathcare; 2007. p. 221-38. 5. Richardson MD. Changing patterns and trends in systemic fungal infections. J Antimicrob Chemother 2005;56 Suppl 1:i5-i11. 6. Merz WG. Candida lusitaniae: frequency of recovery, colonization, infection, and amphotericin B resistance. J Clin Microbiol 1984;20(6):1194-5. 7. Pfaller MA, Diekema DJ, Messer SA, Boyken L, Hollis RJ, Jones RN; International Fungal Surveillance Participant Group. In vitro activities of voriconazole, posaconazole, and four licensed systemic antifungal agents against Candida species infrequently isolated from blood. J Clin Microbiol 2003;41(1):78-83. 8. Walsh TJ, Melcher GP, Rinaldi MG, Lecciones J, McGough DA, Kelly P, et al. Trichosporon beigelii, an emerging pathogen resistant to amphotericin B. J Clin Microbiol 1990;28(7):1616-22. 9. Rex JH, Rinaldi MG, Pfaller MA. Resistance of Candida species to Fluconazole. Antimicrob Agents Chemother 1995;39(1):1-8. 10. Pfaller MA, Boyken L, Hollis RJ, Messer SA, Tendolkar S, Diekema DJ. In vitro activities of anidulafungin against more than 2,500 clinical isolates of Candida spp., including 315 isolates resistant to fluconazole. J Clin Microbiol 2005;43(11):5425-7. 11. Zaini F, Mehbod ASA, Emami M. Opportunistic fungal disease. In: Comprehentive Medical Mycology. Tehran: University of Tehran press; 2004. p. 329-55. [Persian] 12. Odds FC, Bernaerts R. CHRO Magar candida, a new differential isolation medium for presumptive identiation of clinically important Candida species. J Clin Microbiol 1994;32(8):1923-9. 13. Kurtzman CP, Fell JW. The Yeasts: A Taxonomic Study. 4th ed. Amesterdam: Elsevier; 1998. 14. Kitch TT, Jacobs MR, McGinnis MR, Appelbaum PC. Ability of RapID Yeast Plus System to identify 304 clinically significant yeasts within 5 hours. J Clin Microbiol 1996;34(5):1069-71. 15. Mirhendi H, Makimura K, Khoramizadeh M, Yamaguchi H. A one-enzyme PCR-RFLP assay for identification of six medically important Candida species. Nippon Ishinkin Gakkai Zasshi 2006;47(3):225-9. 16. Mirhendi SH, Kordbacheh P, Kazemi B, Samiei S, Pezeshki M, Khoramizadeh MR. A PCR-RFLP Method to Identification of the Important Opportunistic Fungi: Candida Species, Cryptococcus neoformans, Aspergillus fumigatus and Fusarium solani. Iranian J Publ Health 2001;30(3-4):103-6. 17. Mosca CO, Moragues MD, Llovo J, Al Mosaid A, Coleman DC, Pontón J. Casein agar: a useful medium for differentiating Candida dubliniensis from Candida albicans. J Clin Microbiol 2003;41(3):1259-62.

1390 ‫ ﻓﺮوردﻳﻦ‬،1 ‫ ﺷﻤﺎره‬، 69 ‫ دوره‬،‫ داﻧﺸﮕﺎه ﻋﻠﻮم ﭘﺰﺷﻜﻲ ﺗﻬﺮان‬،‫ﻣﺠﻠﻪ داﻧﺸﻜﺪه ﭘﺰﺷﻜﻲ‬

18. Ioannidou DJ, Maraki S, Krasagakis SK, Tosca A, Tselentis Y. The epidemiology of onychomycoses in Crete, Greece, between 1992 and 2001. J Eur Acad Dermatol Venereol 2006;20(2):170-4. 19. Richardson MD, Warnock DW. Other invasive yeast infections. In: Richardson MD, Warnock DW, editors. Fungal Infection: Diagnosis and Management. 3rd ed. Oxford: Blackwell Publishing; 2003. p. 346-53. 20. Pfaller MA, Houston A, Coffmann S. Application of CHROMagar Candida for Rapid Sceening of Clinical Specimens for Candida albicans, Candida tropicalis, Candida krusei, and Candida (Torulopsis) glabrata. J Clin Microbiol 1996;34(1):58-61. 21. Willinger B, Manafi M. Evaluation of CHROMagar candida for screening of clinical specimens for Candida species. Mycoses 1999;42(1-2):61-5. 22. Powell HL, Sand CA, Rennie RP. Evaluation of CHROMagar Candida for presumptive identification of clinically important Candida species. Diagn Microbiol Infect Dis 1998;32(3):201-4. 23. Heelan JS, Sotomayor E, Coon K, D'Arezzo JB. Comparison of the rapid yeast plus panel with the API20C yeast system for identification of clinically significant isolates of Candida species. J Clin Microbiol 1998;36(5):1443-5. 24. Zaini F. Onychomycosis due to yeast and yeast-like Fungi. Iranian J Publ Health 1986;15(1-4):55-71. [Prsian] 25. Khosravi AR, Shokri H, Mansouri P, Katiraee F, Ziglari T. Candida species isolated from nails and their in vitro susceptibility to antifungal drugs in the department of Dermatology (University of Tehran, Iran). J de mycologie med 2008;18(4):210-5. 26. Zaini F, Mahoudi M, Mehbod ASA, Kordbache P, Safara M. Fungal Nail Infection in Tehran, Iran. Iranian J Publ Health 2009;38(3):46-53. 27. Hashemi SJ, Gerami M, Zibafar E, Daei M, Moazeni M, Nasrollahi A. Onychomycosis in Tehran: mycological study of 504 patients. Mycoses 2010;53(3):251-5. 28. Mirhendi SH, Adin H, Shidfar MR, Kordbache P, Hashemi SJ, Moazeni M, et al. Identification of candida species: PCR-fragment size polymorphism (PCR-FSP) method. Tehran Uni Med J (TUMJ) 2008;66(9):639-45. 29. Nishimoto K. An epidemiological survey of dermatomycoses in Japan, 2002. Nippon Ishinkin Gakkai Zasshi 2006;47(2):103-11. 30. Afsarian MH, Zaini F, Kordbacheh P, Mahmoudi M, Rezaii S, Safara M. Identification and study of non-Albicans Candida species isolated from clinical materials of patients with Candidiasis. Tehran Uni Med J (TUMJ) 2007;65(12):38-47. 31. Nasrrollahi Omran A, Hashemi SJ, Hashemi F. Epidemiology of superficial and cutaneous mycosis in 5500 suspected patients in Tehran. Tehran Uni Med J (TUMJ) 2010;68(1):45-53. 32. Yang YL, Cheng MF, Chang YW, Young TG, Chi H, Lee SC, et al. Host factors do not influence the colonization or infection by fluconazole resistant Candida species in hospitalized patients. J Negat Results Biomed 2008;7:12. 33. Katiraee F, Khosravi AR, Khalaj V, Khaksar AA, Rasoulinejad M, Yekani Nejad MS. Oal candidiasis in human immunodeficiency virus (HIV) infected individuals in Iran. Tehran Uni Med J (TUMJ) 2010;(68)1:37-44.


Tehran University Medical Journal; Vol.‫و‬69, No. 1, April 2011: 55-62 ‫ﻫﻤﻜﺎران‬

102

Prevalence of candida and non-candida yeasts isolated from patients with yeast fungal infections in Tehran labs

1

Seyyed Jamal Hashemi PhD. Farideh Zaini PhD.1 Arezoo Charsizadeh MSc.2* Roshanak Daie Ghazvini PhD.1 Mohsen Gerami Shoar MSc.2 1- Department of Medical Mycology, School of Public Health Research, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran. 2- MSc. of Mycology, Department of Medical Mycology, School of Public Health Research, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran.

Abstract

Received: October 05, 2010 Accepted: January 10, 2011

Background: Infections caused by opportunistic yeasts such as Candida species, Trichosporon, Rhodotorula and Saccharomyces have increased in immunocompromised patients and their identification is crucial as intrinsic and acquired resistance of some yeast species to antifungal agents are on the rise. The aim of this study was to identify the organisms to the species level in order to suggest accurate and effective antifungal therapies. Methods: In this study that carried out in Tehran, Iran in 2009, 200 patients with yeast infection were medically examined and clinical specimens were prepared for direct examination and culture on Sabouraud dextrose agar. Subsequently, the isolated yeast colonies were identified using various tests including culture on Corn Meal agar with Tween 80, CHROMagar Candida and casein agar. For the definite identification of organisms some biochemical tests were done based on carbohydrate assimilation by RapID Yeast Plus System kit, and, finally, a molecular method, PCR-RFLP, using Hpa II enzyme, was performed for the remaining unknown yeast species. Results: A total of 211 yeast isolates were identified in 200 patients with yeast infections. The most frequent isolated yeasts were Candida albicans, 124 (58.77%), followed by Candida parapsilosis, 36 (17.06%), Candida tropicalis, 17 (8.06%), Candida glabrata, 13 (6.16%), Candida krusei, 8 (3.79%), Candida guilliermondii, 2 (0.96%), Trichosporon, 3 (1.14%), Rhodotorula, 1 (0.47%), Saccaromyces cerevisiae, 1 (0.47%) and other yeast species, 6 (2.84%). Conclusion: Nail candidiasis was the most prevalent type of yeast infection in the patients and Candida albicans was the most frequent isolated species from all clinical specimens. Keywords: Candida albicans, candidiasis, fungal infection, identification, yeast.

*

Corresponding author: Dept. of Medical Mycology, School of Public Health Research, Tehran University of Medical Science, Tehran, Iran. Tel: +98-912-6048561 email: charsizadeh53@gmail.com

1390 ‫ ﻓﺮوردﻳﻦ‬،1 ‫ ﺷﻤﺎره‬، 69 ‫ دوره‬،‫ داﻧﺸﮕﺎه ﻋﻠﻮم ﭘﺰﺷﻜﻲ ﺗﻬﺮان‬،‫ﻣﺠﻠﻪ داﻧﺸﻜﺪه ﭘﺰﺷﻜﻲ‬


‫ﺷﺪه ‪63-65 ،1390‬‬ ‫ﻓﺮوردﻳﻦ‬ ‫زاﻳﻤﺎنﺷﻤﺎره ‪1‬‬ ‫دوره ‪، 69‬‬ ‫ﺗﻬﺮان‪،‬‬ ‫ﭘﺰﺷﺗﻜﻲ‬ ‫داﻧﺸﮕﺎه‬ ‫ﻣﺠﻠﻪ داﻧﺸﻜﺪهاﺛﺮﭘﺰﺷﻜﻲ‪،‬‬ ‫زودرس‪ ،‬ﻣﻬﺎر‬ ‫اﻧﺪاﺧﺘﻦ‬ ‫ﻌﻮﻳﻖ‬ ‫ﻋﻠﻮمدر ﺑﻪ‬ ‫‪MVM‬‬ ‫ﭘﺮوژﺳﺘﺮون‬

‫ﻛﻨﺪروم ﻧﺴﺞ ﻧﺮم‪ :‬ﮔﺰارش ﻣﻮردي‬

‫ﺗﺎرﻳﺦ درﻳﺎﻓﺖ ﻣﻘﺎﻟﻪ‪ 1389/09/10 :‬ﺗﺎرﻳﺦ ﭘﺬﻳﺮش‪1389/12/11 :‬‬

‫ﭼﻜﻴﺪه‬

‫ﻫﺎﻳﺪه ﺣﺎﺋﺮي‬

‫زﻣﻴﻨﻪ و ﻫﺪف‪ :‬ﻛﻨﺪروم ﻧﺴﺞ ﻧﺮم‪ ،‬ﺗﻮﻣﻮر ﻧﺎدر ﺧﻮشﺧﻴﻢ ﻏﻀﺮوﻓﻲ ﺑﺎ رﺷﺪ آﻫﺴﺘﻪ ﻣﻲﺑﺎﺷﺪ ﻛﻪ از ﺑﺎﻓﺖ ﻣﺰاﻧﺸﻴﻤﻲ ﻧﺴﺞ‬

‫ﺷﻤﺲ ﺷﺮﻳﻌﺖ ﺗﺮﺑﻘﺎن‬ ‫ﻓﺎﻃﻤﻪ ﻧﻴﻠﻲ اﺣﻤﺪ اﺑﺎدي‬

‫*‬

‫ﻧﺮم ﻣﻨﺸﺎ ﻣﻲﮔﻴﺮد‪ .‬اﻳﻦ ﺗﻮﻣﻮر ﻣﻌﻤﻮﻻ در اﻧﮕﺸﺘﺎن دﺳﺖ و ﭘﺎ ﺑﺮوز ﻣﻲﻧﻤﺎﻳﺪ‪ .‬ﺑﻪدﻟﻴﻞ ﻧﺎدر ﺑﻮدن ﻣﻌﻤﻮﻻ در ﺑﺎﻟﻴﻦ‬ ‫ﺗﺸﺨﻴﺺ داده ﻧﻤﻲﺷﻮد و ﺗﺸﺨﻴﺺ ﻧﻬﺎﻳﻲ ﺑﺎ آزﻣﺎﻳﺶ ﻫﻴﺴﺘﻮﭘﺎﺗﻮﻟﻮژي اﺳﺖ‪ .‬ﻣﻌﺮﻓﻲ ﺑﻴﻤﺎر‪ :‬در اﻳﻦ ﮔﺰارش ﻣﻮردي از‬

‫ﮔﺮوه ﭘﺎﺗﻮﻟﻮژي ﻣﺮﻛﺰي‪ ،‬ﺑﻴﻤﺎرﺳﺘﺎن اﻣﺎم ﺧﻤﻴﻨﻲ‪،‬‬

‫ﻛﻨﺪروم ﻧﺴﺞ ﻧﺮم در ﺧﺎﻧﻢ ‪ 27‬ﺳﺎﻟﻪ را ﻣﻌﺮﻓﻲ ﻣﻲﻧﻤﺎﻳﻴﻢ ﻛﻪ ﺑﺎ وﺟﻮد ﺗﻮده از ﻫﻔﺖ ﻣﺎه ﻗﺒﻞ ﺑﺎ رﺷﺪ ﺗﺪرﻳﺠﻲ در ﻛﻒ‬

‫داﻧﺸﮕﺎه ﻋﻠﻮم ﭘﺰﺷﻜﻲ ﺗﻬﺮان‪ ،‬ﺗﻬﺮان‪ ،‬اﻳﺮان‪.‬‬

‫دﺳﺖ راﺳﺖ ﻣﺮاﺟﻌﻪ ﻧﻤﻮده اﺳﺖ ﻛﻪ در ﮔﺰارش رادﻳﻮﻟﻮژي ﺳﻴﺴﺘﻢ اﺳﻜﻠﺘﻲ ﻧﺮﻣﺎل داﺷﺘﻪ‪ ،‬ﭘﺲ از ﺑﺮداﺷﺖ ﺟﺮاﺣﻲ در‬ ‫ﺑﺮرﺳﻲ ﻫﻴﺴﺘﻮﭘﺎﺗﻮﻟﻮژي ﺑﺎﻓﺖ ﻧﺌﻮﭘﻼﺳﺘﻴﻚ ﻏﻀﺮوﻓﻲ ﺑﺎ ﺣﺪود ﻣﺸﺨﺺ و ﭘﺘﺮن ﻟﻮﺑﻮﻻر ﻣﺘﺸﻜﻞ از ﻛﻨﺪروﺳﻴﺖﻫﺎي ﺑﺎﻟﻎ‬ ‫ﺑﺪون آﺗﻴﭙﻲ ﻣﺸﺎﻫﺪه ﺷﺪه و ﺗﺸﺨﻴﺺ ﻛﻨﺪورم ﻧﺴﺞ ﻧﺮم داده ﺷﺪه اﺳﺖ‪ .‬ﻧﺘﻴﺠﻪﮔﻴﺮي‪ :‬در ﻣﻮرد اﺗﻴﻮﻟﻮژي اﻳﻦ ﺗﻮﻣﻮر‬ ‫ﺗﺌﻮريﻫﺎي ﻣﺘﻔﺎوﺗﻲ وﺟﻮد دارد و اﺷﻜﺎل ﻣﺘﻔﺎوت ﻣﻴﻜﺮوﺳﻜﻮﭘﻴﻚ ﮔﺰارش ﺷﺪه اﺳﺖ‪ .‬ﭘﻴﺶآﮔﻬﻲ ﺧﻮب اﺳﺖ‪ ،‬ﻫﺮﭼﻨﺪ‬

‫*‬

‫ﻧﻮﻳﺴﻨﺪه ﻣﺴﺌﻮل‪ :‬ﺗﻬﺮان‪، ،‬ﺑﻠﻮار ﻛﺸﺎورز‪، ،‬ﺑﻴﻤﺎرﺳﺘﺎن اﻣﺎم‬

‫ﺧﻤﻴﻨﻲ‪، ،‬ﺑﺨﺶ ﭘﺎﺗﻮﻟﻮژي‬

‫در ﻣﻮارد ﺑﺮداﺷﺖ ﻧﺎﻛﺎﻣﻞ ﻋﻮد دﻳﺪه ﺷﺪه اﺳﺖ اﻣﺎ ﺗﺎﻛﻨﻮن ﮔﺰارﺷﻲ از ﺗﺮاﻧﺴﻔﻮرﻣﺎﺳﻴﻮن ﺑﺪﺧﻴﻤﻲ دردﺳﺖ ﻧﻤﻲﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬

‫ﺗﻠﻔﻦ‪021- 61192630:‬‬

‫‪email: f_nili@yahoo.com‬‬

‫ﻛﻠﻤﺎت ﻛﻠﻴﺪي‪ :‬ﻛﻨﺪروم‪ ،‬ﻧﺴﺞ ﻧﺮم‪ ،‬دﺳﺖ‪.‬‬

‫ﻣﻘﺪﻣﻪ‬

‫ﺗﺮوﻣﺎ‪ ،‬ﺿﺮﺑﻪ ﻳﺎ ﺑﻴﻤﺎري زﻣﻴﻨﻪاي ﻧﺪاﺷﺘﻪ‪ ،‬و در ﻣﻌﺎﻳﻨﻪ ﺗﻮده ﻣﺘﺤﺮك‪ ،‬ﻏﻴﺮ‬

‫ﻛﻨﺪروم )‪ (Chondroma‬ﻧﺴﺞ ﻧﺮم ﺗﻮﻣﻮر ﻧﺎدري اﺳﺖ ﻛﻪ ﺑﺮ ﺧﻼف‬

‫ﺣﺴﺎس‪ ،‬ﺑﺪون ﻫﻴﭻﮔﻮﻧﻪ ﻋﻼﻳﻤﻲ از ﻣﺤﺪودﻳﺖ ﺣﺮﻛﺘﻲ و ﻳﺎ اﺧﺘﻼل‬

‫اﻧﻜﻨﺪروم ﻣﻌﻤﻮﻻ در ‪ %80‬ﻣﻮارد در دﺳﺖ و ﭘﺎ اﻳﺠﺎد ﻣﻲﺷﻮد‪ .‬ﺑﻪدﻟﻴﻞ‬

‫ﻧﻮروﻣﺎﺳﻜﻮﻻر ﺑﻮده اﺳﺖ‪ .‬در ﮔﺰارش رادﻳﻮﻟﻮژي ﺳﻴﺴﺘﻢ اﺳﻜﻠﺘﻲ‬

‫ﻏﻴﺮ ﺷﺎﻳﻊ ﺑﻮدن‪ ،‬اﻃﻼﻋﺎت ﻣﻨﺎﺑﻊ و ﻣﺮاﺟﻊ ﺑﺮ ﻣﺒﻨﺎي ﮔﺰارش ﻣﻮارد و‬

‫ﻧﺮﻣﺎل و ﺷﻮاﻫﺪي ﺑﻪﻧﻔﻊ ﻛﻠﺴﻴﻔﻴﻜﺎﺳﻴﻮن ﻣﺸﺎﻫﺪه ﻧﺸﺪه اﺳﺖ‪ .‬ﺗﻮده ﻣﻮرد‬

‫ﺳﺮيﻫﺎي ﻛﻮﭼﻚ از ﺟﻤﻠﻪ ‪ 70‬ﻣﻮرد ﻓﺎﻳﻞ ‪ Myoclinic‬و ‪ 104‬ﻣﻮرد‬

‫ﺟﺮاﺣﻲ ‪ Excisional‬ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻪ و ﺑﻪﻃﻮر ﻛﺎﻣﻞ ﺧﺎرج ﺷﺪه اﺳﺖ‪ .‬در‬

‫‪1‬‬

‫ﺣﻴﻦ ﺟﺮاﺣﻲ اﺗﺼﺎل ﺑﻪ ﺗﺎﻧﺪون‪ ،‬اﺳﺘﺨﻮان و ﻳﺎ ﻣﻔﺼﻞ ﺗﻮﺳﻂ ﺟﺮاح‬

‫ﻣﻌﻤﻮﻻ در ﺑﺎﻟﻴﻦ ﺑﻪﻋﻨﻮان ﺿﺎﻳﻌﺎت دﻳﮕﺮ ﺧﻮشﺧﻴﻢ ﺗﺸﺨﻴﺺ داده‬

‫ﻣﺸﺎﻫﺪه ﻧﺸﺪه اﺳﺖ‪ .‬در ﺑﺮرﺳﻲ ﻣﺎﻛﺮوﺳﻜﻮﭘﻲ ﺗﻮده داراي ﺣﺪود ﻧﺴﺒﺘﺎ‬

‫ﻣﻲﺷﻮد و ﺗﺸﺨﻴﺺ ﻧﻬﺎﻳﻲ ﺑﺎ ﺟﺮاﺣﻲ و ﺑﺮرﺳﻲ ﻫﻴﺴﺘﻮﭘﺎﺗﻮﻟﻮژي اﺳﺖ‪.‬‬

‫ﻣﺸﺨﺺ ﺑﺎ ﻗﻮام ﻏﻀﺮوﻓﻲ ﻛﺮم ﺳﻔﻴﺪ رﻧﮓ ﺑﻪ ﺣﺪاﻛﺜﺮ ﻗﻄﺮ ‪ 0/7m‬ﺑـﻮده‬

‫ﻓﺎﻳﻞ‬

‫)‪(AFIP‬‬

‫‪ Armed Forces Institute of pathology‬ﻣﻲﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬

‫ﻣﺤﺪوده ﺳﻨﻲ ﺑﺮوز آن ‪ 30-60‬ﺳﺎل ﺑﻮده و اﻏﻠﺐ ﺑﺪون درد و ﺗﻨﺪرﻧﺲ‬ ‫ﺑﻪﺻﻮرت ﺗﻮده ﺑﺎ رﺷﺪ ﺗﺪرﻳﺠﻲ ﺑﺮوز ﻣﻲﻛﻨﺪ‪ .‬ﻫﺮ ﭼﻨﺪ در ﻣﻮارد‬ ‫ﺑﺮداﺷﺖ ﻧﺎﻛﺎﻣﻞ ﻋﻮد دﻳﺪه ﺷﺪه اﺳﺖ اﻣﺎ ﺗﺎﻛﻨﻮن ﮔﺰارﺷﻲ از‬ ‫ﺗﺮاﻧﺴﻔﻮرﻣﺎﺳﻴﻮن ﺑﺪﺧﻴﻤﻲ دردﺳﺖ ﻧﻤﻲﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬

‫ﻣﻌﺮﻓﻲ ﺑﻴﻤﺎر‬ ‫ﺧﺎﻧﻢ ‪ 27‬ﺳﺎﻟﻪ ﺑﺎ ﺗﻮده در ﻛﻒ دﺳﺖ راﺳﺖ ﺑﺎ رﺷﺪ ﺗﺪرﻳﺠﻲ از ﻫﻔﺖ‬ ‫ﻣﺎه ﭘﻴﺶ ﺑﺪون درد و ﺣﺴﺎﺳﻴﺖ ﻣﺮاﺟﻌﻪ ﻧﻤﻮده اﺳﺖ‪ .‬ﺑﻴﻤﺎر ﺳﺎﺑﻘﻪاي از‬

‫ﺷﻜﻞ‪ :1-‬ﺗﻮﻣﻮر ﻏﻀﺮوﻓﻲ ﺑﻪ ﺣﺪود ﻣﺸﺨﺺ ﻧﻤﺎي ﻟﻮﺑﻮﻻر‬

‫ﻣﺠﻠﻪ داﻧﺸﻜﺪه ﭘﺰﺷﻜﻲ‪ ،‬داﻧﺸﮕﺎه ﻋﻠﻮم ﭘﺰﺷﻜﻲ ﺗﻬﺮان‪ ،‬دوره ‪ ، 69‬ﺷﻤﺎره ‪ ،1‬ﻓﺮوردﻳﻦ ‪1390‬‬


‫‪64‬‬

‫‪Haeri‬ﻫﻤﻜﺎران‬ ‫ﺷﻮﺷﺘﺮي و‬ ‫ﺣﻜﻴﻢ ‪H. et‬‬ ‫ﻣﻴﺘﺮا ‪al.‬‬

‫ﻣﺮاﺟﻌﻪ ﻣﻲﻧﻤﺎﻳﻨﺪ‪ .‬در ﺑﺮرﺳﻲ رادﻳﻮﻟﻮژي ﻏﺎﻟﺒﺎ ﺗﻮده ﺑﺎ ﺣﺪود ﻣﺸﺨﺺ‬ ‫ﺧﺎرج اﺳﺘﺨﻮاﻧﻲ ﺑﺎ اﺷﻜﺎل ﻣﺘﻨﻮع ﻣﻲﺑﺎﺷﺪ ﻛﻪ ﺑﺴﺘﮕﻲ ﺑﻪﻣﻴﺰان‬ ‫ﻛﻠﺴﻴﻔﻴﻜﺎﺳﻴﻮن در ﻣﺎﺗﺮﻳﻜﺲ آن دارد‪ .‬در ‪ 33‬ﺗﺎ ‪ %70‬ﻣﻮارد ﻛﻠﺴﻴﻔﻴﻜﺎ‪-‬‬ ‫ﺳﻴﻮن ﮔﺰارش ﺷﺪه اﺳﺖ‪ .‬ﺑﺮرﺳﻲ ‪ MRI‬در اﻳﻦ ﺗﻮﻣﻮرﻫﺎ ﻣﺤﺪود ﺑﻮده و‬ ‫ﺑﻪﺻﻮرت ‪ Intermediate signal intensity‬در‬

‫‪T1W‬‬

‫و‬

‫‪High signal‬‬

‫‪ intensity‬در ‪ T2W‬ﻣﺸﺎﻫﺪه ﻣﻲﮔﺮدد‪ 5.‬از ﻟﺤﺎظ ﭘﺎﺗﻮﻟﻮژي اﻳﻦ ﺗﻮﻣﻮرﻫﺎ‬ ‫ﺷﻜﻞ‪ :2-‬ﺳﻠﻮلﻫﺎي ﻛﻨﺪروﺳﻴﺖ ﺑﺎﻟﻎ ﺑﺎ آﺗﻴﭙﻲ اﻧﺪك‬

‫ﻣﻌﻤﻮﻻ ﺑﺎ ﺣﺪود ﻣﺸﺨﺺ ﮔﺮد ﺗﺎ ﺑﻴﻀﻲ ﺑﺎ ﻗﻮام ﻧﺴﺒﺘﺎ ﺳﺨﺖ ﻣﻲﺑﺎﺷﻨﺪ‬ ‫ﺑﻪﻧﺪرت ﻛﻨﺪرومﻫﺎ ﻧﺮم و ﺷﻜﻨﻨﺪه ﺑﺎ ﺗﻐﻴﻴﺮات ﻛﻴﺴﺘﻴﻚ ﺑﻮده و ﺗﻘﺮﻳﺒﺎ‬

‫و در ﺑﺮرﺳﻲ ﻣﻴﻜﺮوﺳﻜﻮﭘﻲ ﺿﺎﻳﻌﻪاي ﻧﺌﻮﭘﻼﺳﺘﻴﻚ ﺑﺎ ﻣﻨﺸﺎ ﻏﻀﺮوﻓﻲ ﺑـﺎ‬

‫ﻫﻤﮕﻲ ﻛﻮﭼﻚﺗﺮ از ‪ 3cm‬ﻫﺴﺘﻨﺪ‪ 6.‬در ﺑﺮرﺳﻲ ﻣﻴﻜﺮوﺳﻜﻮﭘﻲ ﻧﻤﺎي‬

‫ﺣﺪود ﻛﺎﻣﻼ ﻣﺸﺨﺺ و ﻣﺘﺸﻜﻞ از ﺑﺎﻓﺖ ﻏﻀﺮوف ﻫﻴﺎﻟﻦ ﺑﺪون آﺗﻲ ﭘﻲ‬

‫ﻣﺘﻐﻴﺮ داﺷﺘﻪ در ﺣﺪود دوﺳﻮم ﻣﻮارد ﻣﺘﺸﻜﻞ از ﺑﺎﻓﺖ ﻏﻀﺮوف ﻫﻴﺎﻟﻦ‬

‫ﻣﺸﺎﻫﺪه ﮔﺮدﻳﺪ )ﺷﻜﻞ ‪ 1‬و ‪.(2‬‬

‫ﺑﺎﻟﻎ ﻣﻲﺑﺎﺷﻨﺪ ﻛﻪ واﺟﺪ ﻧﻤﺎي ﻟﻮﺑﻮﻻر ﺑﺎ ﺣﺪود ﻣﺸﺨﺺ ﻫﺴﺘﻨﺪ‪ .‬در‬ ‫ﺑﺮﺧﻲ ﻣﻮارد ﻣﻤﻜﻦ اﺳﺖ ﺗﻐﻴﻴﺮات ﻣﻴﮕﺰوﻳﻴﺪ ﻳﺎ ﻓﻴﺒﺮوﺗﻴﻚ وﺟﻮد داﺷﺘﻪ‬

‫ﺑﺤﺚ‬

‫ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬در ﻳﻚﺳﻮم ﻣﻮارد ﻛﻠﺴﻴﻔﻴﻜﺎﺳﻴﻮن ﻛﺎﻧﻮﻧﻲ ﻳﺎ ﻣﻨﺘﺸﺮ ﻧﺸﺎن ﻣﻲدﻫﻨﺪ‬

‫ﻛﻨﺪروم ﻧﺴﺞ ﻧﺮم ﺗﻮﻣﻮر ﻧﺎدر و ﺧﻮشﺧﻴﻢ ﺑﺎ ﻣﻨﺸﺎ ﻏﻀﺮوف اﻛﺴﺘﺮا‬

‫ﻛﻪ ﻣﻨﺠﺮ ﺑﻪ ﭘﻨﻬﺎن ﺷﺪن ﻣﻨﺸﺎء ﻏﻀﺮوﻓﻲ آن ﮔﺸﺘﻪ و ﻣﺸﺎﺑﻪ ﺗﻮﻣﻮرال‬ ‫‪1‬‬

‫اﺳﻜﺘﺎل ﻣﻲﺑﺎﺷﺪ ﻛﻪ ﻋﻤﺪﺗﺎ )‪ %80‬ﻣﻮارد( در اﻧﮕﺸﺘﺎن دﺳﺖ و ﭘﺎ ﺑﺮوز‬

‫ﻛﻠﺴﻨﻴﻮزﻳﺰ ﻣﻲﮔﺮدد‪ .‬ﻧﻤﺎي دﻳﮕﺮ ﻛﻪ در ‪ %15‬ﻣﻮارد ﻣﻤﻜﻦ اﺳﺖ دﻳﺪه‬

‫ﻧﻤﻮده و ارﺗﺒﺎﻃﻲ ﺑﺎ ﻏﻼف ﺗﺎﻧﺪون و ﻳﺎ ﻣﻔﺼﻞ ﻧﺪارد‪ 2.‬ﺑﻪﻧﺪرت در ‪%4‬‬

‫ﺷﻮد‪ ،‬ﭘﺮوﻟﻴﻔﺮاﺳﻴﻮن ﮔﺮاﻧﻮﻟﻮﻣﻲ از ﺳﻠﻮلﻫﺎي اﭘﻴﺘﻠﻴﻮﻳﻴﺪ و ژاﻧﺖ ﭼﻨﺪ‬

‫ﻣﻮارد در ﺳﺮ و ﮔﺮدن اﻳﺠﺎد ﻣﻲﺷﻮد‪ 3.‬ﺗﺌﻮريﻫﺎي ﻣﺨﺘﻠﻔﻲ در ﻣﻮرد‬

‫ﻫﺴﺘﻪاي اﺳﺖ ﻛﻪ ﻣﺸﺎﺑﻪ ﻓﻴﺒﺮو ﮔﺰاﻧﺘﻮﻣﺎ و ﻳﺎ ﺗﻮﻣﻮر ژاﻧﺖ ﺳﻞ ﻣﻲﺷﻮد‪.‬‬

‫اﺗﻴﻮﻟﻮژي اﻳﻦ ﺗﻮﻣﻮرﻫﺎ ﻋﻨﻮان ﺷﺪه اﺳﺖ‪ .‬در ﮔﺬﺷﺘﻪ از ﺟﻤﻠﻪ ‪ Dahlin‬و‬

‫ﺑﻪﻧﺪرت در ﻛﻨﺪروم اﻛﺴﺘﺮا اﺳﻜﻠﺘﺎل ﺳﻠﻮلﻫﺎي ﻧﺎﺑﺎﻟﻎ در ﻣﺎﺗﺮ���ﻜﺲ‬

‫‪ Sahvador‬اﻋﺘﻘﺎد داﺷﺘﻨﺪ ﻛﻪ اﻳﻦ ﺗﻮﻣﻮر از ﻏﻼف ﺳﻴﻨﻮﻳﺎل اﻳﺠﺎد‬

‫ﻣﻴﮕﺰوﻳﻴﺪ ﻣﺸﺎﺑﻪ ﻛﻨﺪروﺳﺎرﻛﻮم ﻣﺸﺎﻫﺪه ﻣﻲﮔﺮدد‪ .‬وﻟﻲ در اﻳﻦ ﻣﻮارد‬

‫ﻣﻲﺷﻮد‪ .‬در ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ‪ Vahara, Becker‬ﻃﺮﻓﺪار ﺗﺌﻮري ﻓﻌﺎل ﺷﺪن‬

‫وﺟﻮد ﺑﺎﻓﺖ ﻏﻀﺮوف ﻛﻢﺳﻠﻮلﺗﺮ و ﺑﺎﻟﻎ در ﭘﻴﺮاﻣﻮن ﺿﺎﻳﻌﻪ و اﻧﺪازه و‬

‫ﺟﺰاﻳﺮ از ﺑﺎﻓﺖ ﻫﺘﺮوﺗﻮﭘﻴﻚ ﻏﻀﺮوف در ﺑﺎﻓﺖ ﻧﺮم ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﻋﺪهاي ﻧﻴﺰ‬

‫ﻣﺤﻞ آﻧﺎﺗﻮﻣﻴﻚ ﺿﺎﻳﻌﻪ در اﻓﺘﺮاق و ﺗﺸﺨﻴﺺ ﺿﺎﻳﻌﻪ ﻛﻤﻚ ﻣﻲﻛﻨﺪ‪.‬‬

‫ﻣﻴﻜﺮوﺗﺮوﻣﺎ را ﺑﻪﻋﻨﻮان اﺗﻴﻮﻟﻮژي اﻳﻦ ﺗﻮﻣﻮرﻫﺎ ﻣﻄﺮح ﻛﺮدهاﻧﺪ‪ 4.‬ﻣﻌﻤﻮﻻ‬

‫در ﺑﺮرﺳﻲ اﻳﻤﻨﻮﻫﻴﺴﺘﻮﺷﻴﻤﻲ اﻳﻦ ﺗﻮﻣﻮر ﻣﺸﺎﺑﻪ ﺑﺎﻓﺖ ﻏﻀﺮوف ﻧﺮﻣﺎل‪،‬‬ ‫‪6‬‬

‫ﺑﻴﻤﺎران ﺑﺎ اﺣﺴﺎس ﺗﻮده ﺑﻪﻣﺪت ﻃﻮﻻﻧﻲ ﺑﺎ رﺷﺪ ﺗﺪرﻳﺠﻲ و ﺑﺪون درد‬

‫ﺑﺮاي ‪ Vimentin‬و ‪ S100‬ﻣﺜﺒﺖ ﻣﻲﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬

‫‪Soft-tissue chondroma of the hand. A new case. Chir Main‬‬ ‫‪2004;23(3):153-6.‬‬ ‫‪4. Dahlin DC, Salvador AH. Cartilaginous tumors of the soft tissues of‬‬ ‫‪the hands and feet. Mayo Clin Proc 1974;49(10):721-6.‬‬ ‫‪5. Woertler K. Soft tissue masses in the foot and ankle: characteristics‬‬ ‫‪on MR Imaging. Semin Musculoskelet Radiol 2005;9(3):227-42.‬‬ ‫‪6. Khedhaier AK, Ennori RM, Regay N. A cace report of soft tissue‬‬ ‫‪chondroma of hand. Acta orthopeadica Belica 2007;37:458-46.‬‬

‫‪1. Weiss SW, Goldblum JR, editors. Enzinger and Weiss's Soft Tissue‬‬ ‫‪Tumors. 5th ed. St. Louis, MO: Mosby; 2008. p. 1017-20.‬‬ ‫‪2. Ghrea M, Mathieu G, Apoil A, Soubrane P, Dumontier C, Sautet A.‬‬ ‫‪Soft-tissue chondroma of the hand: a case report and analysis of‬‬ ‫‪diagnostic procedures for extra-osseous cartilaginous lesions of the‬‬ ‫‪hand. Rev Chir Orthop Reparatrice Appar Mot 2003;89(3):261-5.‬‬ ‫‪3. Fnini S, Sennoune B, Zamiati S, Ouarab M, Largab A, Trafeh M.‬‬

‫‪References‬‬

‫ﻣﺠﻠﻪ داﻧﺸﻜﺪه ﭘﺰﺷﻜﻲ‪ ،‬داﻧﺸﮕﺎه ﻋﻠﻮم ﭘﺰﺷﻜﻲ ﺗﻬﺮان‪ ،‬دوره ‪ ، 69‬ﺷﻤﺎره ‪ ،1‬ﻓﺮوردﻳﻦ ‪1390‬‬


Tehran University Medical Journal; Vol. 69, No. 1, April 2011: 63-65

Soft tissue chondroma: a case report

Abstract Haideh Haeri MD. Shams Shariat Torbaghan MD. Fateme Nili Ahmadabadi MD.* Department of Pathology, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran.

Received: December 01, 2010 Accepted: March 02, 2011

Background: Soft tissue chondroma is a rare slow-growing benign cartilage forming tumor. Tumors of this kind arise from the relative mesenchymal tissue and have tendency to occur in the fingers and toes. Due to its rarity, this tumor is likely to go undiagnosed. Histopathological examination usually reveals the correct diagnosis. Case presentation: Hereby, we report a case of soft tissue chondroma in a 27 year-old woman presented with a slow-growing mass in the volar aspect of her right hand. The tumor had developed over a 7-month period. The skeletal system was unremarkable on X-ray evaluation. The lesion was excised and the histopathological findings revealed a well-delineated cartilaginous neoplasm with lobular pattern. The tumor was composed of mature chondrocytes without atypia and the findings were compatible with chondroma. Conclusion: There are various hypotheses about the etiology of soft tissue chondromas and their microscopic findings are variable. They have a good prognosis. Recurrence is rare and malignant transformation has not been reported yet. Keywords: Chondroma, cartilage, hand, soft tissue.

*

Corresponding author: Dept. of Pathology, Imam Khomeini Hospital, Keshavarz Blvd., Tehran, Iran. Tel: +98-21-61192630 email: f_nili@yahoo.com

1390 ‫ ﻓﺮوردﻳﻦ‬،1 ‫ ﺷﻤﺎره‬، 69 ‫ دوره‬،‫ داﻧﺸﮕﺎه ﻋﻠﻮم ﭘﺰﺷﻜﻲ ﺗﻬﺮان‬،‫ﻣﺠﻠﻪ داﻧﺸﻜﺪه ﭘﺰﺷﻜﻲ‬


          


experimental animals complies with National Institutes of Health guidelines for the humane use of laboratory animals, or those of your Institute or agency. 18. Conflicts of interest: Authors must acknowledge and declare any sources of funding and potential conflicting interest, such as receiving funds or fees by, or holding stocks and shares in, an organization that may profit or lose through publication of your paper. Declaring a competing interest will not lead to automatic rejection of the paper, but we like to be made aware of it. 19. Page charges: There are no charges for publication in this Journal. 20. Copyright: Accepted manuscripts become the permanent property of the TUMJ and may not be reproduced, in whole or in part, without the written permission of the Editor. 21. Peer review process: All manuscripts are considered to be confidential. They are peerreviewed by at least 2 anonymous reviewers selected by the Editorial Board. The corresponding author is notified as soon as possible of the editor decision to accept, reject, or require modifications. If the manuscript is completely acceptable according to the criteria set forth in these instructions, it is scheduled for the next available issue. 22. Disposal of material: Once published, all copies of the manuscript, correspondence and artwork will be held for 6 months before disposal. The Final Checklist The authors must ensure that before submitting the manuscript for publication, they have taken care of the following: 1. Title page should contain title, name of the author/co-authors, their qualifications, designation & institutions they are affiliated with and mailing address for future correspondence, E-mail address, Phone & Fax number. 2. Abstract in Structured format up to 250 words. 3. References mentioned as stated in the Instruction to Authors section. 4. Tables should be typed on separate pages. 6. Make sure for Headings of Tables, their numbers and Captions of illustrations. Donâ&#x20AC;&#x2122;t repeat the information in tables if it is covered in the text. 7. Photographs / illustrations along with their captions. 8. Manuscript in Triplicate 9. Letter of Undertaking signed by all the authors. 10. Disclosure regarding source of funding and conflict of interest if any besides approval of the study from respective Ethics Committee/Institution Review Board. 11. Covering Letter 12. Floppy disk (latest version of windows) for on-line edition Nadereh Behtash M.D. Editor-in-Chief, Tehran University Medical Journal P.O. Box: 14155-6447, Tehran, Iran. Tel/Fax: + 98-21-88962510 Email: medjournal@tums.ac.ir URL: http://tumj.tums.ac.ir and http://www.tumj.ir

The Editorial Board of the journal, reserves the right to accept or reject the article in any stage and any time or delete a part of the text, tables or figures, if necessary.


9. Acknowledgement: All contributors who do not meet the criteria for authorship should be covered in the acknowledgement section. It should include persons who provided technical help, writing assistance and departmental head who only provided general support. Financial and material support should also be acknowledged [in Persian]. 10. Tables in limited numbers should be submitted with the captions placed above. Do not submit tables as photograph. Place explanatory matters in footnotes, not in the heading [in Persian]. 11. Figures should be in limited numbers, with high quality art work and mounted on separate pages. The captions should be placed below. 12. The same data should not be presented in tables, figures and text, simultaneously. 13. References: Personal communications, manuscripts in preparation and other unpublished data are not cited in the reference list but may be mentioned in the text in parentheses. Identify references in the text by Farsi numerals in parentheses on the line. References should be typed, double-spaced, and separate from the text and numbered consecutively in the order in which they are mentioned in the text. (References cited in figures and tables, but not in the text, should be numbered consecutively following the text references.) Journal references should contain inclusive page numbers; book references specific page numbers. Indicate abstracts by the abbreviation ‘Abst’ and letters by ‘Lett’ in parentheses. Abbreviations of journals should conform to those used in Index Medicus, National Library of Medicine. The references should observe the following style: Periodicals: List all authors if six or fewer; otherwise, list first six and add ‘et al’. Do not use periods after the authors initials 1. Vimala N, Mittal S, Kumar S. Sublingual misoprostol versus oxytocin infusion to reduce blood loss at cesarean section. Int J Gynaecol Obstet 2006; 92(2): 106-10. 2. Patted SS, Goudar SS, Naik VA, Bellad MB, Edlavitch SA, Kodkany BS, et al. Side effects of oral misoprostol for the prevention of postpartum hemorrhage: results of a community-based randomised controlled trial in rural India. J Matern Fetal Neonatal Med 2009; 22(1): 24-8. Books: Basmajian JV. Grant's Method of Anatomy. 11th ed. Baltimore: Williams Wilkins; 1989. Chapter in book: Monks R. Psychotropic drugs. In: Wall PD, Melzack RA, editors. Textbook of Pain. 3rd ed. Edinburgh: Churchill Livingstone; 1994: p. 963-89. 14. Proof Reading: A computer printout is sent to the corresponding author for proof reading before publication in order to avoid any mistakes. Corrections should be marked clearly and sent immediately to the Journal office. 15. Abbreviations and symbols: use only standard abbreviations. Avoid using them in the title and abstract. The full term for which an abbreviation stands should precede its first use in the text unless it is a standard unit of measurement. Short communication when possible; follow the same structure as original papers. 16. The corresponding author will be supplied with 3 free issues. 17. Ethics: Ethical considerations must be addressed in the Materials and Methods section. 1) Please state that informed consent was obtained from all human adult participants and from the parents or legal guardians of minors. Include the name of the appropriate institutional review board that approved the project. 2) Indicate in the text that the maintenance and care of


INSTRUCTION FOR AUTHORS: 1. Aims and Scope: The “Tehran University Medical Journal” (TUMJ) is the official scientific and clinical monthly publication of the Tehran University of Medical Sciences. It accepts Original Papers, Review Articles, Short Communications and Letters to the Editor in the fields of basic science and medicine. All correspondences should be addressed to: The Editor-in-Chief, Tehran University Medical Journal. P.O. Box: 14155-6447. Tehran, Iran Tel/Fax: + 98-21-88962510 2. Submission: Papers submitted for publication should describe original work, not previously published elsewhere, totally or partly. Manuscripts must be submitted only in Persian with English abstracts and should be written according to sound grammar and proper terminology. Submission is acceptable via Journal URL: http://journals.tums.ac.ir/login. The Manuscript must be accompanied by a covering letter to the Editor-in-Chief, including title and author(s) name and undertaking that it has not been published or submitted elsewhere, and should include: Title; No author(s) name; the Abstract; Introduction; Materials & Methods; Results; Discussion; Acknowledgement and References. 3. The title page: The complete title of the manuscript, the name of all the authors with their highest qualifications, the department or institution to which they are attached, address for correspondence with telephone numbers, e-mail, and Fax number. 4. The abstract (no more than 250 words) in structured format as Background, Methods, Results and Conclusion followed by 3 to 6 Keywords must be presented. Use terms from the Medical Subject Headings (MeSH) list of index medicus: (http://www.nlm.nih.gov/mesh/MBrowser.html ). 5. Introduction: This should summarize the purpose and the rationale for the study. It should neither review the subject extensively nor should it have data or conclusions of the study [in Persian]. 6. Materials & Methods: This should include exact method or observation or experiment. If an apparatus is used, its manufacturer’s name and address should be given in parenthesis. If the method is established, give reference but if the method is new, give enough information so that another author is able to perform it. If a drug is used, its generic name, dose and route of administration must be given. For patients, age, sex with mean age ± standard deviation must be given. Statistical method must be mentioned and specify any general computer program used. The Info system used should be clearly mentioned [in Persian]. 7. Results: It must be presented in the form of text, tables and illustrations. The contents of the tables should not be all repeated in the text. Instead, a reference to the table number may be given. Long articles may need sub-headings within some sections (especially the Results and Discussion parts) to clarify their contents [in Persian]. 8. Discussion: This should emphasize the present findings and the variations or similarities with other work done in the field by other workers. The detailed data should not be repeated in the discussion again. Emphasize the new and important aspects of the study and the conclusions that follow from them. It must be mentioned whether the hypothesis mentioned in the article is true, false or no conclusions can be derived [in Persian].


14-21 Tehran University Medical Journal; Vol.Journal 64, No. 8, Nov 2006: Tehran University Medical Tehran University Medical Journal

Tehran UniversityMedical Medical Journal Tehran University Journal Volume 69

Number 1

April 2011

Volume 1 April 2007 Volume6468 Number. Number 7 October 2010

Volume 64, Number 8, November 2006

Contents The effects of T-cell conditioned media on the induction of dendritic cell (DC1) maturation for effective tumor immunotherapy................................................................................................................................1 Asadi M, Farokhi F, Ganji Bakhsh M, Delirezh N, Nejati V, Gholami K.

The effects of growth hormone administration on bone density in healthy adult rabbits...........................10 Ahrari Khafi M.S, Soroori S, Nakhjavani M, Mortazavi P, Vajhi A.R, Bahonar A.R.

Detection of CTX-M-1 beta lactamase gene in Escherichia coli isolated from clinical samples by Polymerase Chain Reaction (PCR).............................................................................................................16 Soltan Dallal M.M, Mobasseri G, Fallah Mehrabadi J, Eshraghian M.R, Rastegar Lari A, Molla Aghamirzaei H, Sabbaghi A, Azarsa M.

The effects of Ethanol Extract of Propolis (EEP) on the experimentally induced Candida keratitis in rabbits.......................................................................................................................................................22 Ahangari A.A, Ownagh A, Tehrani A.A, Tukmechi A.

The preventive effects of posterior pericardiotomy on atrial fibrillation after elective coronary artery bypass grafting...........................................................................................................................................29 Bolourian A.A, Beheshti Monfared M, Gachkar L, Ghomeisi M, Shahzamani M, Foroughi M, Arabnia M.K, Ghods K, Dabbagh A.

The outcome of free-flap reconstructive surgery for tissue defects following head and neck surgeries: a report of 29 cases........................................................................................................................................36 Fathi H.R, Fathi M, Harirchi I, Tavangar K.

Sputum induction in the diagnosis of pulmonary tuberculosis in patients without sputum........................43 Safavi E, Rahimi B, Jafari S, Seifirad S, Derakhshandeilami Gh, Zahedpouranaraki M.R, Abtahi H.R.

The relationship between salivary bacterial flora and adverse pregnancy outcomes..................................49 Sadeghi R, Rabiee M, Saderi H, Jafari M.

Prevalence of candida and non-candida yeasts isolated from patients with yeast fungal infections in Tehran labs................................................................................................................................................55 Hashemi S.J, Zaini F, Charsizadeh A, Daie Ghazvini R, Gerami Shoar M.

Soft tissue chondroma: a case report..............................................................................................................63 Haeri H, Shariat Torbaghan Sh, Nili Ahmadabadi F.

1390 ‫ ﻓﺮوردﻳﻦ‬،1 ‫ ﺷﻤﺎره‬، 69 ‫ دوره‬،‫ داﻧﺸﮕﺎه ﻋﻠﻮم ﭘﺰﺷﻜﻲ ﺗﻬﺮان‬،‫ﻣﺠﻠﻪ داﻧﺸﻜﺪه ﭘﺰﺷﻜﻲ‬


TUMJ

TEHRAN UNIVERSITY MEDICAL JOURNAL The Official Publication of Medical School, Tehran University of Medical Sciences Volume 69

Number 1

April 2011

Chairman: S.H. Emami Razavi Editor in Chief: N. Behtash Executive Editor: M.A. Noyan Ashraf Associate Editors: SH. Akhondzadeh, A. Arab Kheradmand, N. Ataei, S. Borna, M. Ghazi Khansari, S.J. Ghazi Mirsaeed, J. Hajati, M. Kadkhodaei, S. Moradmand, Z. Nadiya Hatmi, M.A. Noyan Ashraf, R. Omranipoor, N. Rezaei, N. Sajjadian Editorial Board: M. Akbarian, F. AmoozegarHashemi, B. Bahar, F. Davari Tanha, N. Ebrahimi Daryani, M.R. Hadiyan, Z. Hallaji, Z. Hussain Khan, M. Kajbaf Zadeh, M.J Mikaeli, A. Mousavi, S.M.J. Mortazavi, B. Nabaei, P. Pasalar , P. Pasbakhsh, M. Rasooli Negad, A. Shaabani, M. Sotoodeh, A.R. Talaeipoor, M. Vahid Dasjerdi, M.R. Zafarghandi International Board: F. Assadi (Chicago), J. Parvizi (Philadelphia), A. Gangi (Strasbourg), M.R. Keshtgar (London), Sh. Masood (Florida), P. Hanjani (Pennsylvania) Editors: N. Behtash, S.B. Hashemi, M.A. Noyan Ashraf Office staff: M. Asgari, H. Chaychi, A. Kamizani, R. Ramezani, S. Sadigh Publisher: Tehran University of Medical Sciences Office: Tehran University Medical Journal, Medical School, 202 Amouzesh building, Poursina Ave., Ghods St., Keshavarz Blvd., Tehran, Iran, P.o. Box: 14155-6447, Tel: +98(21)88962510, Fax: +98(21)88962510, Online submission: http://journals.tums.ac.ir/login, and http://tumj.tums.ac.ir, Email: medjournal@tums.ac.ir

TUMJ is indexed/ abstracted in: SCOPUS, EMBASE, Cambridge Scientific Abstracts (CSA), CAB Abstracts (CABI), Chemical Abstract Service (CAS), DOAJ, Psych Info, ULRICHÎ&#x201E;S, Index Copernicus, IMEMR, EMR Beta, SID, Magiran and Iran Medex

http://tumj.tums.ac.ir


Tehran University Medical Journal (TUMJ), Vol.69, No.1, April 2011