Page 44

Maja Rudinac

Dansende rollator zorgt voor ouderen Iets meer dan een jaar geleden begon dr. Maja Rudinac met haar bedrijf, Robot Care Systems. Sindsdien is er veel gebeurd. In 2015 won ze de prestigieuze Herman Wijffels Innovatieprijs in de categorie Vitale Gemeenschappen en Zorg. Op 3 december won ze ook nog eens de Shell LiveWIRE Award. En wat het belangrijkste is: haar ingenieuze zorgrobots worden nu getest door groepen patiënten, waarna ze op de markt gebracht gaan worden.

Het gebouw dat Robot Care Systems deelt met partnerbedrijf Lobeco is een beetje weggestopt in een stille straat in het chique deel van Den Haag. Maar eenmaal binnen ziet het er precies uit zoals je zou verwachten van een technostarter: veel jonge mensen aan de slag in de labs, een testruimte waar robotsystemen mogen laten zien wat ze kunnen en een ontspanningsruimte in het souterrain. Daar is het laat op deze vrijdagmiddag vrijwel uitgestorven, aangezien de meeste van de veertig werknemers nog hard aan het werk zijn. Maja Rudinac is duidelijk een CEO die van aanpakken houdt. ‘Ik heb in Belgrado, in Servië, elektroen regeltechniek gestudeerd en een master Kunstmatige Intelligentie gedaan,’ vertelt Rudinac. Tijdens haar masteropleiding raakte ze betrokken bij een groot Europees onderzoeksproject in samenwerking met Google op het gebied van ‘video retrieval’. ‘Daardoor zijn er heel wat deuren voor mij opengegaan en ontdekte ik hoe mooi onderzoek kan zijn.’ Na haar afstuderen bleef ze betrokken bij het project. Diezelfde periode werkte ze ook aan signaalverwerking voor de analyse van ecg’s. ‘Daardoor heb ik wat

44

medisch inzicht gekregen en leerde ik patiënten kennen die aan het herstellen waren van een hartaanval. Ik vond het leuk om in de praktijk met mensen en apparatuur aan de slag te gaan. Dataretrieval was me een beetje te passief.’ Lerende robots Ze kreeg de kans om iets nieuws te gaan doen toen professor Pieter Jonker haar uitnodigde een promotieproject aan de TU Delft over beeldgebaseerde systemen. Ze was daar nog maar net aan begonnen toen Jonkers onderzoeksgroep onderdeel werd van het Delft Biorobotics Lab, dat op de biologie geïnspireerde robots ontwikkelt. ‘Ze bouwden daar fantastische lopende robots, met zeer complexe mechanische systemen. Dat zette me aan het denken – waarom zou ik geen robots bouwen om onze beeldsystemen te testen? Zo ben ik in de robotica beland.’ Ze richtte zich met name op de manier waarop robots iets kunnen leren. ‘Ik heb geprobeerd te analyseren hoe kleine kinderen van hun omgeving leren en dat na te bootsen met robotsystemen. Hoe kan een robot voorwerpen, menselijke handelingen of gezichten herkennen? En hoe kan hij in

een onbekende situatie eerdere kennis toepassen?’ aldus Rudinac. ‘Hoe zorg je ervoor dat hij zijn omgeving begrijpt, daarvan leert et cetera?’ vervolgt ze. Een van de grootste uitdagingen binnen de robotica is het maken van robots die zich kunnen aanpassen aan nieuwe omgevingen en gebruikers. Dat is één reden waarom robots tot nu toe voornamelijk worden gebruikt in gereguleerde omgevingen, zoals een fabrieksvloer of operatiekamer, of omgevingen die voor mensen nauwelijks toegankelijk zijn, zoals de diepzee en de ruimte. De tweede reden is financieel. ‘We hadden nog geen huishoudelijke robots omdat robots veel te duur waren. De robots die werden ontworpen waren te complex.’ Autonome vermogens Rudinac besloot van tactiek te veranderen. ‘Ik dacht bij mezelf: Waarom draai ik het probleem niet om en analyseer ik hoe mensen thuis leven? Dan kan ik daarvan afleiden hoe robots daarbij kunnen helpen.’ Ze verzamelde een groep enthousiaste studenten om zich heen om dat idee te testen. ‘Zo hebben we Robby en Leah bedacht: robots die

Highlights 2015 NL  

Highlights TU Delft 2015

Read more
Read more
Similar to
Popular now
Just for you