Issuu on Google+

เกียรติบูรพายืนยง ร้ อยรวมดวงจิตธำำรง เกียรติบรู พำยืนยงนิ รันดร์ นับอนันต์บณ ั ฑิต ปั ญญำวิชำเกรี ยง ไกร เหมือนดัง่ กนกเปลวไฟ ประกำย ยองใย เลิศในสังคม รักเกลียว กลม...องอำจ ประกำศเกียรติ ล้ำ ำ...กำำจำย *บูรพำ...คือแสง ตะวันฉำย...งดงำมเฉิด ฉันท์ เพรำะคุณธรรม นำำสร้ ำงชีวนั เหล่ำ บัณฑิตล้ วน น้ อมบังคม พระกำรุณย์แห่ง รำชำ เกียรติบรู พำ จึงงำมวิไล พร้ อมภักดี กำยจิต เทิดบัวบำทไท้ ...ภูมินทร์ (ภูมิพล) เทียน เทียนหนึง่ ถูกจุดที่นี่ เทียนนี ้ถูกจุดลุกไสว เทียนนี ้ถูกจุดที่ใจ เทียนชัยถูกจุดขึ ้นมำ เปลวไฟแห่งกำรลุกไหม้ เปลวไฟแห่งกำร ศึกษำ เปลวไฟต่อสู้มำยำ เปลวไฟกล้ ำท้ ำ ผองภัย บ่อยครัง้ เทียนกะพริ บริ บหรี่ เมื่อมี ลมกระโชกโบกใกล้ บ่อยครัง้ เทียนแทบดับ ไป แทบไม่อำจต้ ำนลมแรง *ศักดิ์ศรี ที่เทียนส่องอยู่ เชิดชูศรัทธำกล้ ำ แกร่ง แม้ เป็ นเทียนน้ อยด้ อยแสง แต่แฝง ศรัทธำเรื องรอง เทียนนี ้ถึงครำวมอดดับ ลำลับไปจำกเพื่อนผอง แต่ ณ ที่นี่เรื อง รอง ขอเทียนน้ องส่องทดแทน เทียนใจ แสงเทียนด้ วงน้ อย เรี ยงร้ อยด้ วยแรง ศรัทธำ เป็ นแสงแห่งปฏิญญำ อุดมกำรณ์ เรำยึดมัน่ แม้ ลมจะโบก มือพร้ อมจะยก ป้องกัน สิ่งเลวร้ ำยถูกปิ ดกันด้ ้ วยใจที่ยดึ มัน่ ในควำมดี *จุดเทียนเล่มนี ้ด้ วยไฟ (เล่มนี ้ด้ วยไฟ) เติมใจดวงนี ้ของเธอ (ดวงนี ้ของเธอ) ด้ วยไฟจำกพลังแห่งกำรสร้ ำงสรรค์ ให้ เธอได้ พร้ อมก้ ำวไป (ได้ พร้ อมก้ ำวไป) สูจ่ ดุ หมำยที่เธอใฝ่ ฝั น (ที่เธอใฝ่ ฝั น) ด้ วยเทียนเล่มนันในใจของเธอ ้ ด้ วยพลังแห่งฝั น...ให้ เธอก้ ำวไป

เทียนปั ญญา จุดเทียนเล่มน้ อย ร้ อยรัดดวงใจ คือ แสงทองอำำไพ รวมใจชำวบูรพำ เทียนเล่ม นี ้คือเทียนปั ญญำ ที่ร่วมพลังศรัทธำหล่อ หลอมชีวำเลือดเรำเทำทอง *ขอต้ อนรับเจ้ ำสูร่ ัว้ เทำทอง สำนสำยใย เพื่อนพี่และน้ อง เพื่อนผองเรำชำวบูรพำ ร้ อยรัดควำมดี ที่มนั่ คงศรัทธำ คูเ่ กียรติ แห่งบูรพำ ทอแสงปั ญญำตลอดกำล น้ องเอย น้ องเอย...ถิ่นเรำนี ้เทำทอง น้ อง เอย...ขวัญน้ องอย่ำหวัน่ ภัย จำกบ้ ำน พ่อ แม่ มำไกล แสนเศร้ ำเปล่ำเปลี่ยวใจ ร้ องไห้ พลัน แดนเทำทองของเรำนี ้อบอุน่ เกื ้อกำรุณย์ด้วยรักสมัครสมำน ต่ำงมุ่งมัน่ สรรสร้ ำงอุดมกำรณ์ ให้ ลือสถำน ถิ่นเรำนี ้เทำทอง แอบลุ้น แอบลุ้น...ตั ้งแต่วนั ที่ไม่ร้ ูจกั อยำกทัก...เมื่อวันที่ได้ เห็นหน้ ำ แรกพบ...อยำกคุยอยำกสบสำยตำ สรรหำ...คำำใดมำสื่อไมตรี คนดี...มำเป็ นขวัญใจของพี่ ณ ที่แห่งนี ้...ยินดีต้อนรับเสมอ โลกหมุน...ให้ เรำได้ มำพบเจอ ไม่ใช่ละเมอ เรำได้ เจอกันแล้ วจริ งจริ ง *ผูกพันดัง่ สำยไหมในโรตี จะคอยคอยลุ้น คนดีร่ำำไป แห่งไหน...ที่ใจของเธอใฝ่ ฝั น จะเป็ นมิ่งขวัญซึง่ กันและกัน และตลอดไป จะเป็ นมิ่งขวัญซึง่ กันและกัน และตลอดไป จับมือ จับมือกันไว้ ให้ มนั่ คง (ให้ มนั่ คง) เพื่อควำมยืนยงสำมัคคี (สำมัคคี) รักกันปรองดองเหมือนน้ องพี่ (เหมือนน้ อง พี่) เพื่อควำมสำมัคคีมีร่วมกัน (มีร่วมกัน) โกรธกันนันไซร้ ้ เป็ นสิ่งเลว (เป็ นสิ่งเลว) ดุจดัง่ เป็ นเปลวร้ อนไฟนัน่ (ร้ อนไฟนัน่ )

เผำใจให้ มีควำมไหวหวัน่ (ควำมไหวหวัน่ ) จับมือยิ ้มให้ กนั นัน่ แหละดี (นัน่ แหละดี) เธอ เธอคือมวลพลังผู้กล้ ำและแกร่ง เธอ...ร้ อนแรงดัง่ แสงตะวัน เธอคือแสงแห่งควำมสุขสันต์ เธอร่ำเริ งและเบิกบำน หมัน่ เพียรเรี ยนเพื่อสร้ ำงหนทำงชีวี เธอ...สุขศรี ไม่มีทกุ ข์ตรม อยำกมีอนำคตสดใสรื่ นรม เธอ...หวังเพียงเช่นนันฤำ ้ *มองดูรอบกำย (มองดูรอบกำย) มองดู สังคม (สังคมโสมม) เธอสุข...อยู่ได้ อย่ำงไรเมื่อผองชนทนทุกข์ยำกลำำเค็ญ จงเป็ นดัง่ ดวงดำวที่พรำวสว่ำง นำำหนทำง เพื่อมวลชน เธอคือประกำยไฟที่โหม กระหน่ำำ ลำมลุกไหม้ ควำมทุกข์ทน ดอกไม้ ดอกไม้ ดอกไม้ จะบำน บริ สทุ ธิ์กล้ ำหำญ จะบำนในใจ สีขำว หนุม่ สำวจะใฝ่ แน่วแน่แก้ ไข จุดไฟศรัทธำ เรี ยนรู้ ต่อสู้มำยำ ก้ ำวไปข้ ำงหน้ ำ เข้ ำหำมวลชน ชีวิต อุทิศยอมตน ฝ่ ำควำมสับสน เพื่อผลประชำ ดอกไม้ บำนให้ คณ ุ ค่ำ จนบำนช้ ำช้ ำ แต่วำ่ ยัง่ ยืน ที่นี่ และที่อื่นอื่น ดอกไม้ สดชื่น ยื่นให้ มวลชน น้ำ าใจเทาทอง อันน้ำ ำใจของเรำกล้ ำแกร่งกว่ำใคร รำ ำลึกในหทัยของเรำทุกคน โลหิตเรำมีสีเทำทองเข้ มข้ น กล้ ำผจญให้ ผ่ำนพ้ นภัยมำพำน ธงของเรำนันแลดู ้ เด่นเย็นใจ งำมซึ ้งในกมลแม้ ยลนิดเดียว ใจผูกพันดัง่ เหมือนเถำวัลย์พนั เกี่ยว


ไม่คลำยเกลียวสุดแน่นเหนียวเกลียวใด ปำน เส้ นทางนี ้ เส้ นทำงนี ้มันเป็ นเส้ นทำงสำยหนึง่ ซึง่ อำจจะมีควำมหมำย แต่คนใช้ มนั มำ มำกมำยเต็มที เส้ นทำงจึงมีนิยำย เส้ น ทำงนี ้มันเป็ นเส้ นทำงสำยเก่ำ เก่ำเก่ำแต่มี ควำมหมำย เส้ นทำงนี ้จะเป็ นเส้ นทำง นิยำย ไม่มีวนั ตำยนิรันดร์ *ก็คือฉันนันเพี ้ ยงจะขอเธอ ออกเดินทำงไปด้ วยกัน เส้ นทำงนี ้ก็คงจะน่ำเดิน หำกมีเรำเดินเคียงกัน เส้ นทำงนี ้จะมีเรื่ องรำวขึ ้นใหม่ ยิ่งใหญ่และมีควำมหมำย หำกทำงนี ้มีเรำร่วมเดินกันไป เป็ นตัวเอกในนิยำย มนต์ บางแสน หัวใจเรำฝำกเคียงไว้ อยู่คบู่ ำงแสน จิตตรำตรึงถึงถิ่นวิมำน อันตระกำรเรื อง รอง ฝั งใจมัน่ อยู่มิร้ ูหน่ำยคลำยเคลื่อนหำย ยำมพระพรำยพลิ ้วแผ่วกรำยกรำว ใบ มะพร้ ำวล้ อลม ชวนพิศยำมเฟื อ้ งฟ้ำบำน ชงโคงำมยำมลมพัดผ่ำน ถิ่นใดปำนวิมำน เทพไท้ เทียบท่ำนได้ ฤำมี เพลงประจำาชัน้ ปี ที่ส่ ี วิหคบูรพา น้ำ ำเงินงำมเด่นนำำล้ำ ำเลอค่ำ ดุจนภำกว้ ำงใหญ่สปู่ ลำยฝั น มีเมฆทุกข์หมองปั ญหำสำรพัน วิหคนันผกผิ ้ นโบยบินไป ขำวเฉกเช่นคุณธรรมนำำดวงจิต พยุงปี กแห่งชีวิตให้ บินไหว ชำวมะสังสืบศักดิ์ศรี ทวีไกล เกียรติบรู พำยิ่งใหญ่ก้องไพบูลย์ เมื่อตะวันทอแสงทองสำดส่องหล้ ำ เฉกปั ญญำแจ่มกระจ่ำงสร้ ำงศักดิ์ศรี แสงรองเรื องรำยระยับอำบนที

ดุจควำมดีเจือจุลหนุนโลกำ วิหคน้ อยคล้ อยบินจำกถิ่นที่ ปี กคูน่ ี ้พำท่องไปในเวหำ เพื่อเรี ยนรู้ประสบกำรณ์งำนวิชำ ดัง่ นิสิตบูรพำมำรวมใจ *ยำมฟ้ำครึม้ เมฆหมอกบังยังยืนหยัด พำยุพดั แต่เรำนันไม่ ้ หวัน่ ไหว จงใช้ ปีกแห่งปั ญญำฝ่ ำฟั นไป โบยบินสูฟ่ ้ ำใสสีเทำทอง **รวมวิญญำณประสำนใจให้ คงมัน่ จับมือกันชำวมะสังเรำทังผอง ้ เลือดขำวม่วงแผ่ซ่ำนมัน่ ปรองดอง เกียรติเรื องรองก้ องหล้ ำฟ้ำยินยล เพลงประจำาชัน้ ปี ที่สาม ต้ นหญ้ าแห่ ง ปั ญญา เขียวชอุม่ ชุ่มชื ้นดุจผืนหญ้ ำ ดัง่ ชำวเรำบูรพำค่ำยิ่งใหญ่ หญ้ ำต้ นน้ อยถูกเหยียบย้ำ ำสักเพียงใด จงยืนหยัดต่อไปใจมัน่ คง ขำวคือธรรมนำำทำงสร้ ำงชีวิต ก่อแนวคิดสรรสร้ ำงดัง่ ประสงค์ เปรี ยบน้ำ ำค้ ำงชโลมใจให้ ดำำรง ร่วมเผ่ำพงศ์ชำวมะสังยัง่ ยืนนำน หญ้ ำต้ นน้ อยคล้ อยตำมลมลูโ่ อนเอน อ่อน โน้ มกิ่งเบนนอนก้ ำนปลิวไหวลิ่วล้ อ เล่นลม หญ้ ำอ่อนยอดงำมยำมนี ้ชูช่อ ควำมดีให้ ชื่นชม รู้รักเกลียวกลมชำว HUSO เอกโอฬำร เย็นน้ำ ำค้ ำงชุม่ ฉ่ำำใจหล่อเลี ้ยงใบหญ้ ำ ประดุจปั ญญำคูค่ ณ ุ ธรรมให้ นำำกล่ำวขำน เพื่อพวกเรำชำวมะสัง ได้ อยู่พร้ อมพรั่ง ยัง่ ยืนนำน ร่วมอุดมกำรณ์แห่งผองเรำชำว เทำทอง *แม้ ลมโบกกระโชกหนักสักเพียงไหน แม้ เจ็บตัวแต่หวั ใจไม่มวั หมอง ถูกเหยียบย่ำำสักเพียงใดแต่เป้ำหมำยที่ใฝ่ ปอง เรำจะต้ องคว้ ำมันไว้ ให้ อยูม่ ือ **เรำจะเป็ นเช่นหญ้ ำงำมแฝงควำม แข็งแกร่ง ชูช่อรับแสงแห่งปั ญญำคุณค่ำ

ร่ำำลือ จะเติบโตไปดัง่ ใจหวัง เปี่ ยมด้ วย พลังในกำำมือ ขำวม่วงลือชื่อ อยู่คบู่ รู พำ เพลงประจำาชัน้ ปี ที่สอง จันทรา รัตติกาล แม้ นท้ องฟ้ำมืดมิดปิ ดดำรำ ก็สกำวพรำวจันทรำพำฉำดแสง เรำขำวม่วงสำมัคคีและร่วมแรง ดุจดัง่ แสงละมุนละเมียดเกียรตินภำ แสงสีเหลืองนันแทนควำมสร้ ้ ำงสรรค์ สีดำำนันแทนสุ ้ ขมุ นุ่มลึกหนำ รวมสองสีประกำศก้ องผ่องอัมพำ บูรพำเฉิดฉันท์อนันต์กำล เท้ ำที่ย่ำำไปในทำงที่ยำวไกล เมื่อพวกเรำมองเข้ ำไปในถิ่นนี ้ เหล่ำมะสังนับไม่ถ้วนมวลรำตรี นิสิตทังหลำยนั ้ บไม่ถ้วนคุณธรรม *จันทร์ จะแกร่งก็เพรำะผ่ำนกำลเวลำ จันทร์ จะกล้ ำก็เพรำะผ่ำนควำมอดทน ค่ำำ คืนนี ้จันทร์ จะพรำวในท้ องฟ้ำหม่น ขำวม่วงเรำจะอยู่ท่ำมกลำงแสงจันทรำ เหล่ำ HU-SO สำมัคคีส้ อู ดทน (สู้อดทน) จะผ่ำนพ้ นอุปสรรคที่เหนื่อยล้ ำ (ที่เหนื่อย ล้ ำ) **อีกไม่นำนจันทรำแสงแรงกล้ ำ (แสง แรงกล้ ำ) จะส่องแสงเจิดจ้ ำในรัว้ เทำทอง


เพลงพี่เชียร์ HU-SO BUU