Issuu on Google+

ΣΕΝΑΡΙΑ ΤΑΙΝΙΑΣ ΜΙΚΡΟΥ ΜΗΚΟΥΣ τάξη Ε1 – Δ.Σχ. Βαθύλακου

ΤΕΣΣΕΡΑ ΣΕΝΑΡΙΑ ΠΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΘΗΚΑΝ ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΑ ΑΠΟ ΠΑΙΔΙΑ ΤΗΣ Ε1 ΤΑΞΗΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ ΒΑΘΥΛΑΚΟΥ (21-27 Ιανουαρίου 2013)

Στα πλαίσια του προγράμματος Αγωγής Υγείας «Ο κήπος με τις 27 γάτες» και του διαγωνισμού ταινιών μικρού μήκους της Διεύθυνσης Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Ν. Σερρών και της ΕΡΤ.


1. Ουμπούντου Έρχεται ένα διαστημόπλοιο. Οι εξωγήινοι συζητούν: Αυτοί οι γήινοι πρέπει να αλλάξουν, να εξελιχθούν. 3,000 χρόνια ιστορίας και δεν έμαθαν τίποτε. Καλούν έναν εξωγήινο και του αναθέτουν την αποστολή να επισκεφθεί τη γη και να βρει τη λύση στο πρόβλημα...

Το διαστημόπλοιο αφήνει έναν εξωγήινο που έχει τη μορφή μιας ζητιάνας. Ο εξωγήινος περιπλανιέται και παρατηρεί τον κόσμο γύρω του. Κάθεται σε μια γωνιά με το παιδί της και ζητιανεύει. Κάνει κρύο... Η ζητιάνα παρατηρεί τον κόσμο. Ένας άνδρας συζητάει με έναν άλλο: Άσε, άσε! Πού θα πάει αυτό το πράγμα; Πάλι μας μείωσαν το μισθό. Τι να κάνουμε; Πώς θα μπορέσουμε να βγούμε από την κρίση; Ένας άνδρας κρατάει μια εφημερίδα και ψάχνει τις αγγελίες για δουλειά. Σβήνει τη μια πίσω από την άλλη. Μπαίνει σε ένα κατάστημα: Καλημέρα... για την αγγελία. Ο ιδιοκτήτης κοιτάζει τον άνδρα και του λέει: Κοιτάξτε, θέλουμε έναν άνθρωπο για εξωτερικές εργασίες... μηχανάκι, κουβάλημα κλπ. Θέλουμε έναν μικρό και σβέλτο και να μην τον νοιάζει το ωράριο... Μπορώ... εγώ... ουμπούντου Μετά είναι και ο μισθός. Οι φόροι αυξήθηκαν, καταλαβαίνετε. ΦΠΑ, ενοίκια, ΔΕΗ ξέρετε. Δεν μπορούμε να δώσουμε καλό μισθό... Όσα είναι... ουμπούντου! Είναι και το θέμα της ασφάλειας. Αυτοί στο ΙΚΑ μας ζητάν τα μαλλιοκέφαλά μας. Θα πρέπει να δουλέψετε χωρίς ένσημα για λίγο καιρό, μέχρι να σταθούμε στα πόδια μας. Μετά, βλέπουμε...


Ο πρώτος άνδρας μπαίνει σε ένα σουπερ-μάρκετ. ψωνίζει διάφορα πράγματα. Γεμίζει δύο σακούλες και πληρώνει στο ταμείο. Βγαίνει... Ο δεύτερος άνδρας Μπαίνει στο φούρνο. Πριν μπει, κοντοστέκεται. Κοιτάζει τα ψιλά στην τσέπη του. Ρωτάει πόσο κάνει το ένα καρβέλι ψωμί. Παίρνει δύο που του φτάνουν ίσα ίσα για τα ψιλά του. Ουμπούντου, ψιθυρίζει. Στο δρόμο οι δύο άνδρες συναντιούνται. Ο πρώτος με βιαστικό αποφασιστικό βήμα προσπερνά μια ζητιάνα με ένα μικρό παιδάκι. Δεν έχουμε λέει. Δυστυχώς, και κουνάει το κεφάλι του τάχα ότι συμπάσχει. Ο δεύτερος την κοιτάζει. Κοντοστέκεται, γυρίζει πίσω και της δίνει το ένα ψωμί. Ουμπούντου... λέει Στο σπίτι του πρώτου η οικογένεια τρώει

στο

τραπέζι.

Προβληματισμένοι

συζητούν για την κρίση ενώ μιλάνε για τα προβλήματά

τους:

Το

φροντιστήριο

των

παιδιών, τα χαράτσια, τα τέλη κυκλοφορίας, οι βενζίνες. Τι θα γίνει με τη φτώχια μας;, λένε. Τα παιδιά μαλώνουν για το πώς θα μοιραστούν το γλυκό που πρέπει να κοπεί στη μέση. Στο σπίτι του δεύτερου τον περιμένουν τα παιδιά του με ανυπομονησία. Αύριο πιάνω δουλειά λέει στη γυναίκα του. Βγάζει το καρβέλι και το δίνει στη γυναίκα του που το κοιτάζει με απογοήτευση. Χωρίς γκρίνια κάθονται στο τραπέζι, κάνουν τον σταυρό τους και τρώνε: ψωμί, λίγες ελιές, λίγο τυρί (;) Ουμπούντου, λέει ο πατέρας καθώς μοιράζει το ψωμί. Η ζητιάνα-εξωγήινος επικοινωνεί με το διαστημόπλοιο. Νομίζω βρήκα τη λύση, λέει. Την έχουν οι άνθρωποι αλλά δεν τη βλέπουν. Πρέπει να τους κάνω να δουν. Εφαρμόζω το σχέδιο αμέσως...


Σηκώνεται. Πετάει το παιδί που είναι μια κούκλα και πηγαίνει στο σχολείο. Βλέπει απ’ έξω τα παιδιά να τρων, να παίζουν, να μαλώνουν. Κάνει τα μαγικά της. Πηγαίνει και σ’ άλλους χώρους. Σκορπάει μια μαγική σκόνη. Οι άνθρωποι την αισθάνονται και χαμογελούν. Ο ήλιος βγαίνει. Ουμπούντου! φωνάζουν. Ουμπούντου! Τα παιδιά στο σχολείο πιάνονται χέρι χέρι. Στους δρόμους οι άνθρωποι αναρωτιούνται! Ουμπούντου! Ουμπούντου! δύο άνδρες συναντιούνται ξανά στο δρόμο. Ο πρώτος άνδρας σταματά μπροστά στη ζητιάνα. Της δίνει πράγματα από τη σακούλα. Φωνάζει και τον δεύτερο άνδρα. Του δίνει το χέρι και του χτυπάει φιλικά την πλάτη. Ο ήλιος βγαίνει. Φεύγουν μαζί χαμογελαστοί. Η ζητιάνα ικανοποιημένη (επιστρέφει στο διαστημόπλοιο). Mετά από καιρό άρχισαν τα δύσκολα χρόνια η ζητιάνα άνοιξε την σακούλα χάρηκε και έβαλε τα κλάματα…

Υπάρχω γιατί υπάρχουμε ~ ΟΥΜΠΟΥΝΤΟΥ

Ένας ανθρωπολόγος πρότεινε το ακόλουθο παιχνίδι στα παιδιά μιας Αφρικάνικης φυλής: Τοποθέτησε ένα καλάθι γεμάτο ζουμερά φρούτα δίπλα σ’ ένα δέντρο και είπε στα παιδιά ότι όποιο από αυτά φτάσει πρώτο στο καλάθι, θα πάρει όλα τα φρούτα. Όταν τους έδωσε το σινιάλο για να τρέξουν, πιάστηκαν χέρι χέρι και ξεκίνησαν να τρέχουν όλα μαζί. Ύστερα κάθισαν σ’ έναν κύκλο για να φάνε τα φρούτα. Όταν ρώτησε τα παιδιά γιατί το έκαναν αυτό, αφού κάποιο από αυτά θα μπορούσε να είχε καρπωθεί όλα τα φρούτα, τα παιδιά απάντησαν... “ΟΥΜΠΟΥΝΤΟΥ” που σημαίνει «δεν μπορούμε να είμαστε χαρούμενοι αν έστω ένας από εμάς είναι στενοχωρημένος!» Η λέξη “ΟΥΜΠΟΥΝΤΟΥ” στην γλώσσα τους σημαίνει: «Υπάρχω γιατί υπάρχουμε».


2. Οι μάγισσες

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν δύο μάγισσες. Αλλά το αφεντικό τους έκανε σκύλους μπουλντόγκ και βατράχια με τα πόδια για πάπιες. Τα μπουλντόγκ ήταν πάρα πολύ άγρια ακόμη και τα βατράχια που είχαν πόδια παπιών που καταβρόχθιζαν ανθρώπους. Ο

εξωγήινος

τα

έβλεπε

όλα

αυτά

και

μετά

προσπαθούσε να τους κάνει φιλικούς μεταξύ τους και μετά τους έριξε το ουμπούντου, κάτι τέλος πάντων και μετά τα κατάφερε και δεν ξαναμάλωσαν ποτέ και έγιναν φίλοι και έπαιζαν μαζί. Επίσης έμαθαν τι είναι το σχολείο, και από τότε πήγαιναν σχολείο που τους έκανε χαρούμενους.


3. Το μυστικό πέρασμα Μια φορά και έναν καιρό ήταν ένα πανέμορφο κορίτσι το όποιο ήταν πολύ καλό και ευγενικό απέναντι σε όλους και επίσης, ήταν πολύ καλή μαθήτρια. Μια μέρα αυτό το κορίτσι βγήκε από το σπίτι της να πάει μια βόλτα στο δάσος, γιατί το κορίτσι αυτό ζούσε ήδη σε ένα απομακρυσμένο δάσος. Κανείς δεν ήξερε το όνομά της - μόνο οι γονείς της φυσικά. Αυτό το κορίτσι είχε έναν αδελφό που τον λέγανε Μπόμπο. Μόνο του κοριτσιού το όνομα δεν ξέρουμε. Το κορίτσι περπατώντας μέσα στο δάσος είδε ένα πολύ όμορφο πέρασμα το οποίο δεν ήξερε πού οδηγεί. Περπάτησε μέχρι το τέρμα του περάσματος και ξαφνικά είδε μπροστά της ένα πανέμορφο τοπίο το οποίο είχε έναν πανέμορφο καταρράχτη, ψάρια, πάρα πολλά δέντρα και λουλούδια. Έμεινε εκεί όλη μέρα και οι γονείς της ανησύχησαν και την έψαχναν. Όταν τελικά επέστρεψε, η μαμά της τη ρώτησε: - Κόρη μου που ήσουν τόση ώρα; - Μαμά δεν χρειάζεται να σου πω που ήμουν, συγχώρα με. - Δεν πειράζει. - Καληνύχτα τώρα πάω να ξαπλώσω. - Καληνύχτα αδελφούλη. - Καληνύχτα και σε εσένα αδελφούλα.

Το πρωί που ξύπνησαν όλοι, το κορίτσι ξαναπήγε στο πανέμορφο τοπίο όμως αυτήν τη φορά δεν πήγε μόνη της, την ακολουθούσε ο αδελφός της για να δει που πήγαινε. Το κορίτσι δεν το είχε αντιληφθεί ότι την ακολούθαγε και έτσι είδε αυτό το πανέμορφο μέρος. -Ουαου τι τέλειο μέρος είναι αυτό! -Πώς βρέθηκες εσύ εδώ μου λες; - Απλώς σε ακολούθησα. -Μην το ξανακάνεις ποτέ αυτό καλά; -Καλά.


4. Η Λέηλα και ο μάγος Χάχας Μια

φορά

κι

έναν

καιρό

ήταν

σε

ένα

απομακρυσμένο νησί μια οικογένεια με 4 παιδιά. Τα 3 από αυτά ήταν αγόρια ο Τζακ, ο Φρέντι και ο Ρόμπι και το πιο μικρό ήταν κορίτσι, η Λέηλα. Η Λέηλα μια μέρα ξεκίνησε να πάει την πρωινή της βόλτα στο νησί. Καθώς προχωρούσε ένα πανέμορφο ελάφι εμφανίστηκε μπροστά της. Η Λέηλα το ακολούθησε και το ελάφι της έδειξε ένα μονοπάτι για ένα υπέροχο μαγικό μέρος. Το κορίτσι τρελάθηκε, δεν ήξερε που να πρωτοπάει! Το ελάφι άρχισε να της μιλάει. Στην αρχή το κορίτσι τρόμαξε αλλά το ελάφι της εξήγησε ότι δεν πρέπει να φοβάται. Της είπε ότι την είχε επιλέξει ανάμεσα σε έναν ολόκληρο κόσμο για να νικήσει τον κακό μάγο, τον κ. ΧΑΧΑ τον σατανικό! Αφού τα άκουσε όλα αυτά, το κορίτσι πήγε στο σπίτι της. Την επόμενη μέρα ξαναπήγε στο μαγεμένο μέρος και ρώτησε το ελάφι -Τελικά δεν μου είπες πως σε λένε; -Με Μόμπι. -Χάρηκα για τη γνωριμία Μόμπι, είμαι η Λέηλα. -Άκου να δεις Λέηλα, τα πράγματα εδώ είναι πολύ περίπλοκα. Θα πρέπει να κάνεις ότι σου πω, εντάξει; -Εντάξει! -Ξεκινάμε λοιπόν; - Πού πάμε; - Να πολεμήσεις τον μάγο ΧΑΧΑ! -Πως θα το κάνω αυτό μπορείς να μου πεις παρακαλώ; -ΝΑΙ! Πρέπει να βρεις με την οικογένεια σου το μαγικό βιβλίο. Εκεί μέσα λέει τι να κάνεις. -Μα πώς θα τους το πω; Θα με περάσουν για τρελή! -Άστο σε εμένα Λέηλα!


-Καλά. Έτσι αφού ο Μόμπι αποκάλυψε το μυστικό στην οικογένεια της Λέηλας, ξεκίνησαν όλοι μαζί για το βιβλίο. Κάνανε πολλές διαδρομές, πέρασαν από πολλές περιπέτειες αλλά τελικά τα κατάφεραν. Η Λεηλα μόλις το έπιασε στα χέρια της, άρχισε να το διαβάζει. Μόλις βρήκε την λύση μάζεψε τους φίλους της και επιτέθηκε στον μάγο. Τελικά τα κατάφερε, νίκησε τον μάγο και ζήσανε αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα.


Σενάρια