Page 1

There is the sun Eén jaar geleden verhuisde ik mijn atelier naar Batiment A in centrum Leuven, net tegenover Sint-Maartensdal. Omdat ik bij het buitenkomen steeds recht op de reusachtige torens van deze site liep, kwam dit monumentale icoon van Renaat Braem langzaam weer tot leven. Ik informeerde me, las het inspirerende boek van Braem ‘Het lelijkste land ter wereld’, en was verwonderd door het idealisme en de utopische energie die aan de basis lagen van dit bouwwerk. Voor Braem was Architectuur een sociale hefboom en een bijdrage aan de kwaliteit van het leven. In dit door lintbebouwing gedomineerde landje droomde Braem van een open landschap waaruit woonblokken oprijzen, temidden van groene oases met alle noodzakelijke voorzieningen voor de bewoners: parken, scholen, ontmoetingscentra. Ook dit visionair en ambitieus woonproject in hartje Leuven moest een kwaliteitsvol klimaat voor de moderne stedeling creëren. There is the sun, een initiatief van de KLIMAATWEEK en COMMON GROUND, is ontstaan vanuit een fascinatie voor dit utopisch gedachtengoed. Voortbouwend op de feitelijke restauratie van deze site een paar jaar geleden, is There is the sun een tweede ‘symbolische restauratie’: het terug zichtbaar en levend maken van de utopie en het maatschappelijkartistieke gedachtengoed dat aan de basis lag van dit project. Ik maakte een eigen ontwerp, gebaseerd op de werking van het zonlicht op de site, en vroeg aan Gijs Van Vaerenbergh (ook werkzaam in Batiment A), en aan Wide Vercnocke om een persoonlijke bijdrage te leveren aan deze symbolische restauratie. There is the sun werd op deze manier een samenwerking tussen makers, waar een lokale presentatie-context werd gecreëerd voor de werken. Een context die zich letterlijk afspeelt in de voortuin van Batiment A. Het resultaat is een in situ project, en een lokale uitwisseling tussen bewoners, makers, publiek en voorbijgangers. Ief Spincemaille


1 -Ief Spincemaille There is the sun --Drie motorisch aangestuurde spiegels op sokkels.

Ondanks de idealistische ideeën van Braem is er een fundamentele ongelijkheid op deze site: enkel de helft geniet van direct zonlicht. En dit is het meest treffend voor de bewoners van Blok 1. Om dit sociale/architecturale probleem op te lossen plaatste ik drie beweegbare spiegels die de zon de hele dag naar één punt reflecteren. Via een eenvoudige website kan je als bewoner je huisnummer en tijdstip ingeven waarop je zon wil reserveren. Omdat de spiegels het licht van de zon vasthouden werken ze als een zonnespot: een kleine hoeveelheid ‘afgetapt’ zonlicht houden we via een mechanisch systeem vast op één plek. Goed voor de kamertemperatuur wat te verhogen, en voor wat extra vitamine D. De bewoners van blok 1 werden door ons persoonlijk bezocht. Tijdens deze bezoeken werd het project toegelicht en werden de eerste bestellingen genoteerd. De online agenda met de reservaties kan u hier bekijken: www. thereisthesun.be. 2 -Wide Vercnocke Wegmarkering --Niet permanente tekening met krijtverf op straat

Dit project wil een totaalbeeld zijn waar zowel het gebouw met zijn bewoners, het grasperk, de spiegels en de reflectie van de zon één geheel vormen. Eén ruimtelijke scène met blok 1 als centrale decor element, de door de zonnespots belichte bewoners als centrale acteurs, de voorbijgangers als het publiek. Wide Vercnocke maakt ‘Wegmarkering’: een straat tekening die als functie heeft deze eenheid te accentueren. Door haar grootte kan ‘Wegmarkering’ enkel vanuit de hoogte en/of vanuit de appartementen bekeken worden, en zijn de bewoners van blok 1 haar bevoorrechte toeschouwers. De door de zonnespots belichtte protagonisten worden op hun beurt weer toeschouwers. In de inkomhal van blok 1 hangt een kleine luchtfoto van ‘Wegmarkering’. 3 -Gijs Van Vaerenbergh Visualisatie van de UTOPIE --Dibond print aan de ingang van Batiment A

Aan de hand van een grote tekening maakt kunstenaarsduo Gijs Van Vaerenbergh een ruimtelijke voorstelling waarin oorspronkelijke onuitgevoerde ideeën van architect Renaat Braem en eigen voorstellen toegepast worden op het bestaande ontwerp. Het resultaat is een utopische visie op Sint-Maartensdal waarin realiteit en fictie elkaar ontmoeten. Sint-Maartensdal is door zijn schaal een uitzonderlijke plek in Leuven. Met een visionair en ambitieus woonproject wou de stad een antwoord bieden op de verkrotting en de toenemende stadsvlucht tegengaan. Braem vertaalde dit in een modern monumentaal ontwerp dat de skyline van Leuven hertekende. Het resultaat kwam er echter niet zonder slag of stoot.


Na verschillende herzieningen werden de oorspronkelijke ideeën van Braem afgezwakt en werden essentiële onderdelen niet uitgevoerd. Hierdoor moest de woonwijk aan kwaliteit inboeten en kreeg het ondanks zijn unieke eigenschappen ook een negatieve bijklank. Hoe had Sint-Maartensdal er uitgezien zonder al de toegevingen en afzwakkingen? Dit is de vraag die Gijs Van Vaerenbergh zich stelde. De ontwerpvoorstellen brengen twee aspecten uit de oorspronkelijke visie van Braem terug in beeld: 1) De bekroning van de torens met sculpturale, publieke functies van een café en restaurant. Het uitzicht op de stad wordt hiermee een collectief goed en de torens vervullen een sculpturale rol in de Leuvense skyline. 2) Met speelruimte, sociale voorzieningen en een rijke groenaanleg wou Braem een rustig en intiem park realiseren voor de bewoners en de stad. Door het schrappen van deze voorzieningen en de aanleg van een straat, ging veel van de verblijfskwaliteit van het park verloren. Vertrekkende van het huidige plan, worden deze oorspronkelijke elementen terug ingezet om het park op te waarderen. Ook worden de sokkels van de torens open gemaakt, zoals in Braems schetsen was voorzien. Hierdoor wordt er terug een relatie gelegd tussen park en woningen.


De Verbreder is een bioboer. De stedelijke werkomgeving waarin ik vorig jaar terecht kwam stelde mijn relatie tot de stad/maatschappij in vraag, wat mij er toe heeft gebracht de Verbreder op te richten: een tijdelijke werkvorm die experimenteert met, en onderzoek voert naar, mijn plaats als maker in een bredere maatschappelijke context. De output zijn verschillende werken, presentaties en samenwerkingen waarmee ik verbindingen probeer te leggen tussen mijn werk en andere sectoren, andere makers en andere vormen van publieks werking. Het doel is een bredere artistieke praktijk te exploreren. Breder maken. Breder tonen. Net zoals de eco boer op zoek gaat naar een nieuwe context voor zijn gewassen, naast of buiten de gebruikelijke voedselindustrie, zo gaat de Verbreder op zoek naar een nieuwe context voor mijn werk, naast de wereld van de kunsten. En voor bioboer en Verbreder lijken dezelfde waarden van tel: lokaal, kleinschalig, directe relatie tussen verbruiker en producent, democratisch, ‘community supported’. De Verbreder is een bioboer! Leuven artistiek-klimaat neutraal! There is the sun kadert binnen dit hele opzet van de Verbreder. Tussen Renaat en de Verbreder was het meteen liefde op het eerste gezicht. Meer info op www.verbreder.be. Technische realisatie spiegels: Culture Crew.

There is the sun  
Read more
Read more
Similar to
Popular now
Just for you