Issuu on Google+

TROUWENS | Oud Issue #7 | december 2010

T R O U W E N S


nieuws

Trouwens... Als we straks allemaal met een rollator op de dansvloer staan te dansen op ‘Night of the Jaguar’, maakt het toch geen reet meer uit of we nou 74 of 84 zijn. Waarom zou het dan nu wel enig verschil maken? Omdat de 30-ers onder ons al hangbillen hebben en alles onder de 27+ grens nog niet. En om die hangende bilpartij een beetje ondersteuning te bieden gaat deze issue over ouwe lullen in het nachtleven. Vrees niet, de oudjes op de dansvloer kunnen nog best wel een tijdje mee met hulp van de nieuwe generatie. Alhoewel er geluiden de kop opsteken over een maximale club bezoek leeftijd van 29 jaar. We houden ons bejaarde hart vast voor dit soort perikelen bij Trouwens.

TROUWENS TIPS

OM TE KOTSEN

Als je kots in je mond krijgt van schaamteloze zelfpromotie, en je het woord Berlijn niet meer kunt lezen zonder hartstochtelijk te zuchten, wordt het afgeraden verder te lezen. Maar sta je praktisch al met één been over de grens naar Duitsland wanneer je de namen Trouw en Panoramabar ziet, dan verzoeken wij je agenda erbij te pakken. Zet hier op zaterdag 15 januari heel groot ‘MET MIJN BILLEN IN BERLIJN’ in, en dan roepen wij; ‘Gezellig dat je erbij bent!’ De Trouwcrew bestaande uit Melon, Nuno dos Santos, Patrice Bäumel, Olaf en Quince staan die datum een nacht lang in de beste club van Berlijn. Vliegtuig, auto en trein kan je thuis laten, op de volgende site regel je een plek in de Trouw – Panoramabar bus. »» www.rubber-travel.com/reizen-in-2011/ trouw-panorama-bar

colofon

WAAR LIGT DAT DAN? Rotterdam, je weet wel; de stad die een stuk ten zuiden van Den Haag ligt, brengt je het IFFR. In de volksmond van die mensen daar heet dit: het Rotterdams Filmfestival. Van 26 januari t/m 6 februari 2011 vindt dit jaar de 40ste editie van het festival plaats, ook wel de XL editie. Daar bedoelen ze dan weer mee: Extra Locaties. Het klinkt een beetje eng allemaal voor de eenkennige hoofdstadbewoners onder ons, maar heb eens lef en zet die eerste stappen over de Amsterdamse stadsgrenzen richting deze stad aan de Maas. »» www.filmfestivalrotterdam.com

VIER DAGEN AFTELLEN

We zijn een beetje overdreven enthousiast bij Trouw. Dat betekent dat we niet tien seconde voor het einde van het jaar gaan aftellen, maar alvast bij 28 beginnen. 28 december. Vol energie van het immens populaire geboortefeest van Jezus, mag vier dagen achter elkaar feesten geen moeite kosten. Van Innervisions op dinsdag 8 december steken we door naar Colors, met de dag daarna SuperRauw en als klap op de vuurpijl TWEEDUIZENDTROUW om het jaar af te sluiten. Trouwens, als je de dag na Oud & Nieuw nog niet bent gestorven aan een overdosis (oliebollen), kun je net zo goed nog even doorgaan. Het eerste weekend van 2011 begint namelijk op 1 januari. »» www.trouwamsterdam.nl/agenda

“TROUWENS is een krantje dat gemaakt wordt door Trouw, voor de bezoeker van Trouw.” Hoofdredactie: Antje Klaster Eindredactie: Mirla Klijn- wijkunnenschrijvengoed.nl Bijdragen: Antje Klaster, Aron Friedman, Luc Mastenbroek, Mirla Klijn, Pepijn van den Wall Bake, René Passet Fotograaf Spread: Funs Ebus Design: 178 aardige ontwerpers.nl Drukker: Nuance Cover: Fotograaf: Kasimir Szekeres Model: Chehrzade Art Direction: DarkRaum Styling: Yannis Kyriazos & Laurie de Kok Make-up: Bonnie-Rae Hulsman Haar: Yannis Kyriazos Set Assistent: Atakan Akardere outfit : Silk top: Firma Berlin Net top: Firma Berlin Pants: Bllack Noir Shoes: Maison Martin Margiela alle items via SPRMRKT / SPR + Wil je ook iets zeggen of laten zien, dat mag, graag zelfs. Mail je ideeën, foto’s, mening, tips&trucs, liefdesverklaringen en dergelijke naar: antje@trouwamsterdam.nl En heb je een toffe winkel of ander bedrijf waar deze krant zeker gratis te verkrijgen moet zijn, bel dan met 020 - 4637788 Waar wij zitten: Wibautstraat 127, 1091 GL, Amsterdam


ARTIKEL Pepijn van den Wall Bake

TROUWENS | Oud Issue #7 | december 2010 | Pag 3

(TR)OUWE HONDEN

Biem (23 jaar)

Carlijn (26 jaar)

Mike (27 voor altijd)

Biem, wat is nou het stomste wat je deze week is overkomen? Nou, ik heb een vet kutte les gegeven...

Dag Carlijn. Als jong en fris meisje, ben je bang om ouder te worden? Bang? Nee, ik heb een jonge geest...

Je ziet er echt cool uit! Nou, bedankt, ik heb het niet eens zo bedoeld...

Hoezo kut dan? Mijn leerlingen hebben niks geleerd over immigratie. In plaats daarvan hebben ze de hele les alleen maar zitten kloten.

Wie is je favoriete oude persoon? (lang nadenken) Tina Turner!

Aha! Onbedoelde coolheid is zelfs nog cooler! Wat is het domste dat jij de afgelopen week gedaan hebt? Ik heb mezelf buitengesloten en toen ik probeerde buitenom te klimmen en mijn raam in te tikken viel ik met raam en al op de straat. Lachen was dat!

Ja ,dat krijg je met die jonkies he... Wat is volgens jou de maximum leeftijd voor een club? 29. 29? Dan sluit je toch een behoorlijk deel van onze bezoekers uit... Ja, maar op je 30ste hoor je ook gezellig naast je vriendin in de bioscoop te zitten, en niet te dampen in de club... Als er nou schimmel op je kaas zit, snij je dat er dan vanaf, en eet je de rest op? Sowieso ouwe, kaas is heilig

Vind jij dat je na je 29ste niet meer naar een club mag? Neeeee! Wat een onzin, Zolang je je vege lijf naar een club kan slepen mag je gaan hoor! Zo mag ik het horen.

Dat is echt behoorlijk dom inderdaad... Maar jij lacht dus redelijk veel? Jazeker, iedere dag, de hele dag! Lachen houdt je jong, zeggen ze. Vertel nog eens iets om te lachen! Ik was op een after, en daar was een Spaanse gast die lag te tukken, en hij liet voortdurend keiharde scheten in z'n slaap. Nou, ik lachte me kapot.


Nicolas Jaar

Slapen op de dansvloer Interview René Passet

Hij brengt platen uit op het überhippe Wolf + Lamb-label en wordt gezien als een van de grootste talenten van 2010. Nicolas Jaar is de naam. Twintig jaar pas, student literatuur en bijzonder handig met piano, software en taal. Hij spreekt er vier, dankzij het Chileense en Franse bloed dat door z’n aderen stroomt. In januari staat Jaar weer in Trouw. René Passet sprak met hem. Nog niet zo gek lang geleden was Nicolas Jaar op schoolreisje. Bij de grens met Mexico raakte de jonge muzikant in gesprek met twee andere scholieren die Frans spraken, een jongen uit Ethiopië en een meisje uit Rusland. Alledrie bleken ze muziek te maken, alledrie hadden ze talent. Nicolas stuurde ze kopieën van muzieksoftwareprogramma’s als Ableton en Reason en deelde alle kennis die hij zelf had opgedaan met zijn nieuwe vrienden. Onlangs verscheen Inés, een verbluffend verzamelalbum van het drietal waarop je onmiddellijk hoort: die gaan groot worden. Bezoekers van Trouw wisten dat al sinds juni. Toen stond Nicolas Jaar immers voor het eerst aan de Wibautstraat, waar hij een verpletterende indruk maakte met een concert dat op z’n zachtst gezegd ongewoon was. Geen house, geen techno maar popmuziek met de energie van een zweterige club en de diepgang van een goede soundtrack. Een enkeling kon het dappere optreden overigens minder waarderen, bleek na afloop. ‘In de rookruimte van Trouw kwam na afloop van mijn concert een vrouw op me af. Ze vertelde dat ze mijn show echt niet goed had gevonden’, lacht Jaar, die natuurlijk wilde weten waarom. ‘Ze zei: “Ik ben een arts en ik zit op vrijdagavond niet te wachten op muziek die mij herinnert aan mijn werkdag. Ik wil vergeten”. Dat herhaalde ze keer op keer:

“Vergeten, vergeten”. Ik vond dat mind-blowing. Blijkbaar herinnerde mijn muziek haar aan de triestheid van het leven. Het heeft me echt aan het denken gezet.’ Waarom? ‘Kijk, ik ben tot nu toe vooral bezig met provocerende, moderne muziek te maken. En ik word nu in een interessante positie geplaatst: iemand als zo’n vrouw, die ook deel uitmaakt van mijn publiek, gaat bewust niet naar een concertzaal maar naar een club om los te gaan.’ Omdat ze een concert krijgt in plaats van clubmuziek. ‘Ik denk het. Ik vind het lastig om te beoordelen of ik clubmuziek maak of niet.  Maar inderdaad, het werpt voor mij de vraag op wat mijn rol is. Moet ik mensen hun problemen laten vergeten met mijn muziek of moet ik de bezoekers met mijn muziek juist laten nadenken over waarom ze die problemen hebben? Ik heb daar nog geen antwoord op.’ Dat is natuurlijk voor iedereen anders. En voor jou lastig om rekening mee te houden. ‘Exact.’ Sinds je tekende bij Wolf + Lamb wordt je weggezet als dansmuzikant. Terwijl je muziek zich lastig laat vastpinnen op een genre. Voel je je wel deel uitmaken van de clubcultuur? ‘Tot op zekere hoogte wel. Ik hou van goede sound systems en speel daarom veel liever in een goede club dan in een suffe concertzaal. Vooral in Europa heb ik in fantastische clubs gestaan, zoals de Panorama bar, Fabric en Trouw. Allemaal speciale plekken die de clubcultuur bijna ontstijgen. Maar ik voel me minder prettig bij schreeuwende mensen die willen dat ik snellere muziek speel. Dat gebeurt trouwens vooral in de VS. Daar willen de mensen het liedje dat de dj draait herkennen. Als ze dat niet doen, komen ze iets aanvragen. Vaak hebben ze helemaal niet door dat ik geen dj ben maar sta op te treden.’


TROUWENS | Oud Issue #7 | december 2010 | Pag 5

Hoe kun je het combineren met je studie? ‘Ik hou van school en ik hou van muziek maken. Die combinatie werkt erg inspirerend. Net voordat je belde was ik een boek aan het lezen. Van Henry Bergson, An Introduction To Methafysics. Daar komt waarschijnlijk wel een liedje uit. Alles wat mijn hoofd binnendringt, of dat nou een boek of een ervaring is, komt uiteindelijk ook in mijn muziek terecht. Nu ik gedwongen wordt om allerlei moeilijke en interessante boeken te lezen zal dat waarschijnlijk wel invloed hebben op mijn toekomstige producties.’ Ik doelde meer op de praktische problemen. Zoals het reageren op remixverzoeken en het toeren in Europa. Heb je daar wel tijd voor? ‘Ik laat soms mailtjes over muziek vijf dagen onbeantwoord. Als ik aan het studeren ben dan kan ik nu eenmaal niet ook bezig zijn met muziek. Dat werkt niet. Maar los van elkaar werkt het prima. Ook optreden is lastig. Maar dat is waarschijnlijk ook beter voor mijn gezondheid. Afgelopen zomer heb ik veel shows gedaan. Gekkenwerk, vond ik achteraf. Bovendien speel je avond na avond hetzelfde materiaal. Daar zou ik snel genoeg van krijgen. Ik ben nu eenmaal geen dj. Ik speel een live-set. En die verandert niet veel.’ Laten we nog even teruggaan naar Inés. Het doet me denken aan soundtracks. Het is heel beeldende muziek. Ben jij een soundtrack-guy? ‘Zeker. Maar meer nog een film-guy. Ik wil later films maken. Vanzelfsprekend wil ik mijn hele leven muzikant blijven maar in mijn ideale wereld komen daar ook films bij. Als ik muziek maak, denk ik altijd aan ruimte en tijd tegelijkertijd. Nooit apart van elkaar. De onderlinge relatie is belangrijk. Je hoort een onbekend iemand praten  terwijl je tegelijkertijd een piano of een krakende plaat hoort, een bekend geluid. Dat veroorzaakt een paradox. Die twee dingen spelen op een verschillende manier met ruimte. Ik zie muziek graag als een holistische ervaring.’

Slapen op de dansvloer   Vorig jaar zomer verbleef Jaar enige tijd met wat vrienden in het beroemde hotel (annex club) van de Wolf + Lamb-crew: The Marcy. Het bleek muzikaal gezien een hele vruchtbare tijd. Wat wil je ook, als je bed midden op de dansvloer staat? ‘Toen we de kamers verdeelden, besloten mijn vriendin en ik om op de dansvloer onze matras uit te rollen. Dat was zo’n opblaasbaar bed en het bleek ‘s nachts langzaam leeg te lopen. Dus s ochtends ‘werden we wakker op de houten vloer. In die periode heb ik Time For Us gemaakt. Ik had mijn studio namelijk ook in de club geparkeerd. Als mijn vriendin naar werk ging, kroop ik achter mijn apparatuur. Het was een productieve periode. Ik heb volgens mij wel vijf nummers gemaakt. Allemaal goede nummers, waarvan een deel terecht is gekomen op mijn debuutalbum.’ Vreemd genoeg komt dat album begin volgend januari niet op Wolf + Lamb uit maar op het Franse Circus Company, thuis van onder meer dOP, Holy Fuck en Nôze. Waarom eigenlijk? ‘Omdat ik het drie jaar geleden beloofd heb aan Mathias, de jongen die het label runt. Wolf + Lamb was toen nog klein en mijn eigen label bestond nog niet eens. Ik hou me graag aan die belofte.’ Het verzamelalbum Inés is verschenen op Jaars eigen label Clown & Sunset. Begin volgend jaar volgt zijn debuutalbum op Circus Company. Op 29 januari staat Nicolas Jaar in Trouw, Amsterdam.


OP REPEAT

Op Repeat

Joost van Bellen Oude rot in het vak Joost van Bellen heeft het na 25 jaar als artiest, organisator en art-director in het nachtleven allemaal wel gezien. Maar dat ‘ie nog lang niet klaar is met kijken, blijkt uit zijn overvolle agenda waarin de nachtelijke uren veelal bezet zijn. Wat er na al die jaren nog steeds op repeat mag lees je hieronder.

Welke track verlaat al jaren je platenkoffer niet meer? Een platenkoffer heb ik al heel lang niet meer bij me, op de 2 a 3 keer per jaar dat ik vinyl draai op acid house feesten, en daar zit eigenlijk standaard hetzelfde in. In mijn cd mapje zitten tal van classics die af en toe ingeruild worden voor anderen. Ik draai de laatste tijd weer af en toe echte ouwe electro, Miss Kittin & The Hacker’s Frank Sinatra is er zo een. Maar ook Felix Da Housecat’s Silver Screen blijft een top nummer. Kies je voor de jaren ’70, ’80, ’90 of de jaren ‘00 wat betreft muziek en waarom? Oei! Waarom moet ik kiezen?! En waarom staan de jaren ’20 er niet bij? Ik draai tegenwoordig thuis vaak charleston nummers, de een na de ander: vrolijke teksten, opwindende ritmes, de levensvreugde straalt er van af. Ik ben laatst al tappend op een verschrikkelijke manier uitgegleden tot in een spagaat, maar dat mocht de pret niet drukken. Ik denk verder dat alle tijden te gekke muziek hebben voortgebracht. De energie van nieuwe stromingen hoor je altijd terug, hoe lullig het misschien ook in elkaar geflanst is, die nummers blijven goud waard. De vuige rock&roll van de jaren 50, de beat uit begin jaren ’60, de psychedelica uit midden en eind jaren ’60, de disco en punk uit de jaren ’70, en ga zo maar door. Natuurlijk zijn de jaren ’80 al tijden een grote bron van inspiratie op de muziek die ik draai, geen idee wanneer we daar nu eens voorgoed afscheid van kunnen nemen, waarschijnlijk nooit. En ik heb een nieuwe ouwe liefde: folk en naar country riekende Amerikaanse pop, Neil Young, Joni Mitchell, Crosby, Stills & Nash.

Op welk feestje had je de rest van je leven willen blijven? Wel, het klinkt wat kortzichtig maar het moet toch de afgelopen eerste keer Rauw in Trouw zijn. De Rauw ploeg was er best onzeker over, maar de nacht bewees dat die onzekerheid op niets gebaseerd was: iedereen had een glimlach van oor tot, je merkte echt dat iedereen er zin in had, en dat het voor altijd door had mogen gaan. Welke artiest is rijp voor een grote comeback? Ik vind dat Die Antwoord een cover album moet gaan doen met Aqua’s Barbie Girl en Venga Boys en dat soort magnifieke 90’s pop rotzooi. En ik hoop nog steeds op een goed album van Bowie, want die heeft eigenlijk sinds Let’s Dance in de jaren ’80 alleen maar rotzooi gemaakt. Is er een muziekstijl die van jou nooit meer het daglicht hoeft te zien, laat staan ’s nachts ten gehore gebracht mag worden? Nee! Ik ben niet gecharmeerd van operette en Dixieland, maar zelfs daarvoor zijn momenten en plekken die het goed maken. Wat is de beste remix ooit gemaakt? Felix Da Housecat’s Silver Screen in de Thin White Duke remix. Briljant. Lady Gaga ja/nee? JA!!! Ik ben heel lang een NEE geweest, ik vind de muziek ook best kut. Maar zij zelf: dat is toch andere koek, ze spreekt zich uit voor dingen waar ik ook voor sta, laat zich de mond niet snoeren. Ook ziet ze er natuurlijk te gek uit, met de vleesjurk op nummer 1. Ze is een van de meest invloedrijke vrouwen op aarde nu, en maakt daar goed gebruik van: voor vrijheid en zelf expressie en tegen discriminatie en homofobie. Dikke duim omhoog voor Gaga. Nu nog echt goeie muziek maken.


PROGRAMMA Club - december 2010

TROUWENS | Oud Issue #7 | december 2010 | Pag 7

VR03DEC

DE VERDIEPING

DE VERDIEPING

Live: Rustie (Warp, Glasgow) DJ’s: Jamie Vex’D aka Kuedo (Planet Mu), Juha (Viral Radio), Cinnaman

One of Germany’s most famous clubs visits Trouw Live: Arto Mwambé

DJ’s Motor City Drum Ensemble (Raw Cuts, Stuttgart) Olaf (Trouw, Amsterdam) »» Entrée ¤17 | Voorverkoop ¤15 | Trouwe Honden ¤14

VIRAL RADIO (Viral Radio, Colors, Amsterdam)

DE VERDIEPING

LOCKDOWN DJ’s: Youngsta (Tempa, London) Cyrus (Tectonic, London) Xxxy (Infrasonics, Manchester) Piro (Sine, Eindhoven) all on King Shiloh Soundsystem »» Entrée ¤15 | Voorverkoop ¤13 | Trouwe Honden ¤12 »» www.viralradio.net

LIVE AT ROBERT JOHNSON (Brontosaurus, Robert Johnson, Frankfurt) DJ’s: Ata (Playhouse, Robert Johnson, Frankfurt) Olaf (Trouw, Amsterdam)

»» Entrée ¤15 | Voorverkoop ¤13 | Trouwe Honden ¤12 »» www.robert-johnson.de

DI28DEC

DI14DEC

Live: Âme (Innervisions, Berlin) DJ’s Âme (Innervisions, Berlin) Marcus Worgull (Innervisions, Wuppertal) Gerd Janson

MATTHEW DEAR – BLACK CITY ALBUM TOUR Live: Matthew Dear

ZA04DEC

360 Live: Coma (Kompakt, Köln) DJ’s: Patrice Bäumel (!K7, Trouw, Amsterdam) & Nuno dos Santos

(Ghostly International, New York)

Support DJ: Nuno dos Santos (Trouw, Amsterdam)

»» Entrée ¤17 | Voorverkoop ¤15 | Trouwe Honden ¤14 »» Deuren open 20.30 uur | Aanvang 21.30 uur »» www.matthewdear.com

(Compost Black, Trouw, Utrecht)

aka 360, Visuals by Arnout Hulskamp (Trouw, Amsterdam) »» www.360-music.org DE VERDIEPING

DETTMANN – album tour DJ: Marcel Dettmann (Berghain resident, Ostgut Ton, Berlin)

all night long »» Entrée ¤17 | Voorverkoop ¤15 | Trouwe Honden ¤14 »» www.berghain.de

VR10DEC

BPITCH CONTROL DJ’s: Ellen Allien (Bpitch Control, Berlin) & Shinedoe (Intacto, Amsterdam) all night long

»» www.bpitchcontrol.de

DE VERDIEPING

PLANET DELSIN Live: Conforce (Delsin, Terschelling) DJ’s: Delta Funktionen (Delsin, Leeuwarden) Newworld­ aquarium (Delsin, Amsterdam) »» Entrée ¤17 | Voorverkoop ¤15 | Trouwe Honden ¤14 »» www.delsinrecords.com ZA11DEC

RATIO? DJ’s: Osunlade (Yoruba, Santorini) Melon (Ratio?, Trouw, Amsterdam) »» www.yorubarecords.com

TROUW OP ZONDAG

VR17DEC

DISCO3000 DJ’s: I-F (CBS, Den Haag) San Proper (Perlon, Amsterdam) Antal (Rush Hour, Amsterdam) »» Entrée ¤15 | Voorverkoop ¤13 | Trouwe Honden ¤12 ZA18DEC

BAF DJ’s: Mondkopf (Asphalt Duchess, Paris) BIN (BAF, Amsterdam) Fraulein Z (BAF, Rotterdam) Performances by Lola Et Bola, F.A.G. & DarkRaum DE VERDIEPING

IMPRINT

DJ’s James Ruskin (Blueprint, Tresor, London) Sandrien (Imprint, Amsterdam) »» Entrée ¤15 | Voorverkoop ¤13 | Trouwe Honden ¤12 VR24DEC

LATE NIGHT SOCIETY Live: Jamie Jones (Hot Natured, Crosstown Rebels, London) DJ’s: Boris Werner (Late Night Society, Amsterdam) William Kouam Djoko (Late Night Society, Amsterdam)

»»

Entrée ¤15 | Voorverkoop ¤13 | Trouwe Honden ¤12

ZO26DEC

REJECTED

INNERVISIONS (Running Back, Frankfurt)

»» Entrée ¤15 | Voorverkoop ¤13 | Trouwe Honden ¤12 »» www.innercityvisions.com

WO29DEC

COLORS X HESSLE AUDIO DJ’s Untold (Hemlock, Hessle Audio, London) Ramadanman aka Pearson Sound (Hessle Audio, London) Ben UFO (Hessle Audio, London) Addison Groove (Swamp81, Bristol) Cinnaman (Colors, Amsterdam) »» Entrée ¤15 | Voorverkoop ¤13 | Trouwe Honden ¤12 DO30DEC

SUPER RAUW Live: JXL Cosmic Rave (Los Angeles, USA) Riton (Modular, Get Physical, London)

DJ’s: Alexander Robotnick (Crème Organization, Hot Elephant, Florence) Joost van Bellen (Rauw, Amsterdam) Tom Trago (Rush Hour, Amsterdam) DiscTwins (Rauw, Amsterdam)

Visuals by JPECH »» Entrée ¤20 | Voorverkoop ¤18 | Trouwe Honden ¤17 »» www.rauwrauw.nl VR31DEC

TWEE DUIZEND TROUW DJ’s: Koze (Pampa, Hamburg), The Mole (Wagon Repair, Berlin) Melon (Trouw, Amsterdam) Boris Werner (Trouw, Remote Area, Amsterdam), Sandrien (Trouw, Amsterdam) Olaf (Trouw, Amsterdam) Visuals by Arnout Hulskamp »» Alleen voorverkoop ¤35 | Trouwe Honden ¤30 »» Slechts gelimiteerd aantal diner-en feest tickets via »» info@TrouwAmsterdam.nl

DJ’s Agoria (InFiné, Paris) Joris Voorn & Edwin Oosterwal (Rejected, Trouw, Amsterdam)

»» www.rejected.nl Kaarten voor alle avonden in TrouwAmsterdam zijn online te bestellen via de volgende site: www.trouwamsterdam.nl TrouwAmsterdam | Wibautstraat 127 | 1091 GL Amsterdam | T. +31 (0)20 463 77 88


Dimitri - all night long 20 november 2010


Programma de Verdieping - december 2010 (de culturele benedenruimte van Trouw)

WO01DEC - ZA04DEC

GEVOELIGE OPPERVLAKTE Gevoelige Oppervlakte, onderdeel van Productiehuis de Siberische Bruiloft, is een spannende ontmoeting tussen theater en fotografie. Wat betekent fotografie voor je, waarom doe je wat je doet, wat zit er echter de beelden die je laat zien?, waren enkele van de vragen die regisseur Elena Cerpa aan de orde stelde. De dertien fotografen, die in drie groepen op het podium staan, vertellen in een theatrale vorm over hun passie.

Fotografen en performers: Thema 1: Els Dekker, Hannah Kalverda, Louis Visseren, Masha Ru Thema 2: Cris Bakker, Jet Pronk, Nelly Wuis, René van Ophem, Zaid Yaseen Thema 3: Bob Jansen, Hans v.d.Putten, Hein v.d. Woude, Ronald Eikelenboom, Vronie Achenbach »» Entree ¤20 | Aanvang 1 december 17:05 en 19:30 uur performance thema 1 »» Entree ¤20 | Aanvang 2 december 17:05 en 19:30 uur performance thema 2 »» Entree ¤20 | Aanvang 3 december 17:05 en 19:30 uur performance thema 3 »» Entree ¤20 | Aanvang 4 december 16:05, 18:30 en 21:00 uur performance thema 1, 2 en 3 »» Passe-partout ¤20 »» Meer info: www.siberischebruiloft.nl

WO15DEC

DO23DEC

Voor de tweede keer biedt De Verdieping deze open source avond waarbij iedereen visueel werk kan laten zien. Kunst, film en visuals. Kortom "bring your own screen." »» Entree ¤2,50 »» Aanvang 20.00

OpenHaard is een maandelijkse inspiratieavond – met sprekers – waarin we opzoek gaan naar de drijfveren van bijzondere ondernemers, kunstenaars, ontwerpers, techneuten, wereld­ verbeteraars en andere actievelingen. Wat zijn hun passies, inspiraties of obsessies? Wie zijn hun helden? Waar halen ze de brandstof vandaan om te doen waar ze goed in zijn? »» Entree ¤2,50 »» Aanvang 20.00 »» www.openhaard-avond.nl

BRING YOUR OWN SCREEN # 2 REFLECTION

DO16DEC

SEEING SOUNDS

‘Seeing Sounds, a film night on music culture.’
 Filmavond met verschillende documentaires en speelfilms over muziekscènes in verschillende steden wereldwijd. Seeing sounds wordt georganiseerd door Radna Rumping van Future Vintage. »» Entree ¤4 »» Aanvang 20.00 »» www.facebook.com/seeingsnds

WO22DEC

BEAMCLUB

De Beamclub is een maandelijkse avond waar voormalig Rijksakademie resident Sarah van Sonsbeeck artiesten uitnodigt om een hun eigen werk te presenteren. Ook zal de artiest door middel van ander werk en of filmpjes laten zien waardoor hij of zij wordt geïnspireerd. Deze keer is het de beurt aan video en performancekunstenaar Francesca Grilli. »» Entree ¤2,50 »» Aanvang 20.00 »» www.francescagrilli.com

OPENHAARD

WO29DEC

DE VERDIEPING FLASH-BACK 2010

De Verdieping geeft iedereen die dit jaar het programma van 2010 heeft moeten missen nog een kans. Het hele programma wordt in kaart gebracht in een speciale Verdieping-collage. Wil jij meedenken, of heb je andere tips en ideeën voor De Verdieping? Ben je benieuwd wat de plannen zijn voor 2011? Wil je de andere betrokkenen van de Verdieping leren kennen? Met een drankje en live performances blikt De Verdieping samen met jou terug op een seizoen vol hoogtepunten, verdieping en groei. »» Entree ¤2,50 »» Aanvang 20.00


TROUWENS | Oud Issue #7 | december 2010 | Pag 11

column PAF

HUMOR OP EEN TEGELTJE PAF’s leeftijd is een groot mysterie, maar ze ziet eruit als een 16-jarig punkmeisje dat na het opsteken van haar middelvinger naar de leraar doorgaat met het zelf tatoeëren van haar onderarm. Ze houdt van borsthaar, katten, ruimtereizen en whiskey, en heeft het woord 'cynisch' uitgevonden. Dit alles neemt niet weg dat ze het hart van een babygansje heeft en heel erg haar best doet om Trouw tot een trotse mama te maken. De afgelopen jaren hoor ik de uitdrukking ‘alles komt goed’ steeds vaker als een slechte tegeltjeswijsheid uit mensen hun mond komen. Zelfs bij situaties die er echt niet om vragen, komt deze totaal onzinnige uitspraak al langs. ‘Was het bruine brood op bij de bakker? Ach gut, maar alles komt goed hoor.’ Het is zo’n dooddoener dat je daarna het liefst voor altijd je mond houdt. Maar in 2010 is de uitspraak zelfs zo’n hype geworden, dat ‘ie er in geslingerd wordt als je niet eens aan hebt gegeven dat er iets misgaat in je leven. Ik kreeg ‘m zowaar laatst na een gesprek waarin ik had gezegd dat het goed met me ging. Dat ik mij daarna direct ellendig voelde, moge duidelijk zijn.

De exacte en ongecensureerde tekst in zijn sms was ‘Alles komt goed, geen stress. Je weet.’ Als je mij aan het lachen kan krijgen met een sms, is boos worden geen optie meer. Dus kreeg hij het volgende terug ‘Shit, mag ik dat op een tegeltje?’ Dat er een aantal dagen later daadwerkelijk een tegeltje met die tekst op mijn deurmat viel, deed mij nog steeds niet geloven dat alles goed komt. Dat veel goed kan komen met een beetje humor des te meer.

Na onlangs de zoveelste ‘alles komt goed’ met een vermoeide blik te hebben geïncasseerd, was ik het zat. De eerstvolgende die deze onzin als De Oplossing Voor Alles aan mij zou verkopen, zou een fikse uitbrander krijgen. Geen genade meer voor geveinsd positivisme waar ik me alleen maar ellendiger van ga voelen. Ik geloof niet in ‘alles komt goed’. Ik geloof ook niet dat de uitspraak goed bedoeld is, maar eerder om zo snel mogelijk een ongemakkelijk gesprek de kop in te drukken. De uitbrander heb ik nooit kunnen maken. Het eerstvolgende ‘alles komt goed’ moment kwam namelijk in de overtreffende trap en kon ik moeilijk bestraffen. Mijn beste vriend en ik lagen al een tijdje in de knoop met elkaar. En aangezien ik een vrouw ben, drama mijn tweede naam is en vriendschappen mij aan het hart gaan, was een sentimenteel smsje van mij naar hem te verwachten. En met zijn patent op het geven van droge reacties, wist ik al wat me te wachten stond.

Nadat je via de stormbaan genaamd de Wibautstraat ons restaurant binnen bent komen struikelen, troosten wij je met lekker eten in de maag en goede wijn in de mond. En om je terugweg een stuk gezelliger te laten verlopen, hebben we in december een alcoholische actie. Deze bon is je vrijkaartje voor wat licht benevelde lol op die hindernisbaan voor onze deur.

Scheur of knip ‘m uit, neem hem mee naar Trouw en je krijgt bij een 3-gangen diner GRATIS een fles huiswijn.

spelregels: bij minimale besteding van een 3-gangen menu

| max. 1 fles per 2 personen | alleen geldig op dinsdag, woensdag, donderdag tot 30 december 2010


ARTIKEL Aron Friedman

deel 3

De langste Nacht

Doorhaalfeuilleton

Sinds de breuk met Cynthia was het leven van Benjamin een puinzooi. Maar nu had hij een nieuw levensdoel voor ogen. Hij zou het Guinness World Record verbeteren voor de langste doorhaalsessie… ‘Hilversum-Noord!’ bulderde een baritonstem door het slechtverlichte treinstel. Benjamin veerde van zijn stoel. Nu hij de magische zestig-uurs grens had gepasseerd, kwamen alle prikkels ongefilterd binnen. Met gespeelde achteloosheid begaf hij zich naar de uitgang. Op het perron werd hij door vrieskou en emoties overmand. De winter was geen seizoen voor doorhalers. Amper een jaar geleden had Benjamin hier nog de forens uitgehangen: iedere morgen met een kudde collega’s richting het mediapark om ‘s avonds na acht uur neusgepeuter weer terug te boemelen. Het was in dezelfde tijd dat hij Cynthia had ontmoet. Benjamin had haar ingepalmd met verhalen over zijn uitgebreide radionetwerk. Nu, slechts enkele minuten verwijderd van zijn eerste interview in de ether, was de cirkel rond; karma moest je afdwingen. De komende dagen was hij voor meerdere talkshows uitgenodigd. Na jaren van gerommel in de marge stond Benjamin eindelijk in het middelpunt van de aandacht. Maar eigenlijk was er maar één iemand die hij wilde bereiken... ‘Zet je koptelefoon op dan! We gaan live.’ Beelen was duidelijk niet gewend aan laatkomers. ‘In de studio aangeschoven, Benjamin Buitenkant alias DJ GHBennie!’, riep hij nu door de microfoon. ‘Benjamin, jij hebt je bij Guinness World Records ingeschreven voor een wel heel bijzonder record.’ ‘Klopt,’ antwoordde Benjamin. ‘Ik ga het langst wakker blijven ooit.’ ‘Het langst wakker ooit. Dat is nogal een opgave lijkt me. Op hoeveel dagen staat het huidige record?’ ‘Elf dagen.’ ‘En op hoeveel dagen zit jij nu?’ ‘Drie.’ ‘Dan zie je er nog behoorlijk fris uit, vriend!’ Beelen liet één van zijn zelfgenoegzame lachjes horen. ‘Maar je hebt nog ruim een week te gaan voordat het record is gebroken. Hoe ga je dat in godsnaam voor elkaar krijgen joh?’ ‘In ieder geval niet door schaapjes te tellen, haha!’ Daar kon Beelen wel om lachen. ‘Drie dagen wakker en nog steeds bij de pinken, je hoort het. Hé, maar GHBennie, vertel nou eens eerlijk. Dat doe je toch niet allemaal op eigen kracht? Met zo’n expliciete dj-naam heb je daar toch wel je eigen middeltjes voor?’

‘GHB? Nee man, drugs zijn strikt verboden,’ antwoordde Benjamin. ‘Ik moet elke dag in een potje pissen, bewijzen dat ik clean ben. Anders is ‘t einde oefening.’ Niemand hoefde te weten dat hij de boel belazerde. ‘Nou, de wonderen zijn de wereld nog niet uit. En Benjamin, nu is mij ter ore gekomen dat je deze recordpoging aan een speciaal iemand hebt opgedragen. Wie is dat precies?’ ‘Klopt. Haar naam is Cynthia en ze is nu ergens ver van mij vandaan. Maar ik blijf net zo lang wakker tot ze bij me terug is. Dan kunnen we samen in slaap vallen.’ ‘Aaaaah. Moet je nou horen, een echte romanticus, onze GHBennie!’ Pedant mannetje was het ook. ‘Benjamin, bedankt voor je komst. Ik zeg succes de komende week met doorhalen. En als je het record hebt binnengesleept, kom je dan, misschien samen met Cynthia, weer langs in de studio?’ ‘Okay, beloofd!’ Nu maar hopen dat zij hem had gehoord. Benjamin had zijn koptelefoon nog niet afgezet, of hij voelde zijn mobiel trillen van de binnenkomende smsjes. Hij knikte naar Beelen, die al weer met iemand aan de lijn zat en ongeïnteresseerd zijn duim op stak. Haastig liep hij naar de wc, waar hij een zakje poeder uit zijn binnenzak frommelde. Er was werk aan de winkel. Even een overwinningspuntje en dan door met doorhalen. Next stop: DWDD. Zo kon Benjamin nog wel even wakker blijven. Tevreden grijnzend in de spiegel veegde hij de korrels van zijn neusvleugels. Pas toen hij weer op het perron stond, besloot hij zijn smsjes te lezen. Richard wrote: k@nkersukkel.. D laatste x dat je m zussie heb gefokt. Voor j d trein hopt, ben k n hilly noord om j t bosse,,, Shit, hij was helemaal vergeten dat de broer van Cynthia in een of andere Hilversumse vinexwijk woonde. Echt iets voor hem, deze Breezertaal. Richard had hem al meermaals telefonisch bedreigd, dus echt onder de indruk was hij niet. Maar Richard, boom van een vent, was niet het type om de zaken rustig uit te praten. En in deze staat van ontbinding moest Benjamin wel extra op zijn hoede zijn. Gelukkig zag hij in de verte de gele gestalte van de sneltrein opdoemen. Maar net toen hij dichter naar het spoor toeliep, voelde hij een duw in zijn rug. Hij struikelde en klapte voorover met zijn hoofd op de rand van het perron. Hij probeerde op te staan, maar het werd hem zwart voor de ogen en hij zeeg neer. Roerloos bleef Benjamin met zijn hoofd over de rand van het perron liggen, terwijl de trein met piepende remmen op hem af denderde...


TROUWENS | Oud Issue #7 | december 2010 | Pag 13

Sfeerbeeld bij Mr Fingers ‘Can You Feel It’ (Trax Records, 1986)

Uit het boek: 'Vrijen kan ook anders' Sexual Positions Van Glen Wilson, fotografie Peter Barry, 1985


ARTIKEL Antje Klaster FOTO's Simone Engelen

RESPECT VOOR DE NIEUWE OUDJES In de (Tr)Ouwe Honden rubriek van dit blad verklaart een geïnterviewde jongen dat iemand ouder dan 29 niet meer de club in zou mogen. Ik mag hopen dat er een dikke knipoog achter deze opmerking geplakt zat. Toch deden mijn 31-jaar oude en zeer lange tenen na het lezen hiervan meer pijn dan drie dagen op je blote voeten in de 24-uurs tent van Lowlands staan. Waarschijnlijk omdat ik met mijn neus op mijn eigen onzekerheden werd gedrukt, maar misschien ook omdat er een kleine kern van waarheid in zit. Niet dat ik vind dat 30-ers een eetclubje moeten gaan beginnen of erger nog; moeten gaan samenwonen en kinderen krijgen, in plaats van in de club staan. Ik ben juist bang dat de kern van waarheid zit in het feit dat ‘bejaarde’ housers met de nek aangekeken worden door de hippe jonge garde. Misschien ook niet zo gek als de jonkies zien waar tientallen jaren van ’s nacht wakker blijven op uitlopen: eeuwig groeiende wallen, mijmeren over ‘die goeie ouwe tijd’, een Jägermeister verslaving en afgunstige blikken naar strakkere bilpartijen. Toch is de blik van de oudjes richting de frisse generatie clubkids niet altijd een jaloerse, maar vaker eentje van herkenning en opluchting. Waar de oude garde soms nog onzeker is over het feit dat ze er inmiddels bijloopt als de vervelde huid van Dries Roelvink, zijn de onzekerheden van iemand die pas net de clubs leert kennen van grotere orde. De pillenpraat wordt als oprecht ervaren, de positie binnen de groep kan zo omver worden geblazen, en in je eentje de dansvloer op moeten is net zo erg als moeten kijken naar je ouders die seks hebben. Is het echt zo dat jong en oud recht tegenover elkaar staan in de clubwereld, of valt het best mee met die generatiekloof? Volgens mij is er geen scene op aarde waarin mensen van verschillende leeftijdsgroepen en generaties zo nauw met elkaar omgaan als in de dance scene. Ik stond laatst op een feestje waar de leeftijden zo uiteen liepen dat sommige bezoekers kleinkinderen zouden kunnen zijn geweest van andere aanwezigen. Dat er over en weer weleens wordt gekibbeld tussen de generaties weten we allemaal. De jonge garde vindt dat gelul over de RoXY en Mazzo meer dan genoeg geweest en dat is het ook. Toch staat de zaal vol met jonkies wanneer oude helden zoals Dimitri, Theo Parrish en Derrick May opgetrommeld worden. Andersom hoor je vanuit de oude garde gekraai dat je als beginneling eerst wat credits (lees: jaren) op moet bouwen, wil je mee kunnen praten over ‘belangrijke’ nachtelijke zaken of overal op de gastenlijst staan. In dat laatste geval kan ik mij niet anders dan bij de oudere generatie scharen. Mijn bankrekening ging, toen ik twintig was, namelijk op aan het kopen van kaartjes voor feestjes. Als de muziek en de nacht je daadwerkelijk aan het hart gaan, is een prijskaartje hiervoor niet iets waar je gierig over moet doen. Na dik vijftien jaar uitgaan, ben ik blij met de frisse wind die er keer op keer door de nacht waait. Dat er steeds weer jonge mensen opstaan die met een naïeve blik en vol overgave het nachtleven verwelkomen, is iets wat alleen maar aangemoedigd kan worden. Helaas verlies je als doorgewinterde clubbezoeker je gezondheid en krijg je er een portie cynisme voor in de plaats. De verliefdheid op de nacht maakt plaats voor een haat/liefde verhouding. Zoals bij veel relaties die de zeven jaar grens overschrijden, komt de sleur erin. Op bijna geen enkele avond sta je nog schreeuwend en springend voor de dj,

wil je hem na afloop de hand schudden en is je kater het de volgende ochtend allemaal echt waard geweest. In mijn weemoed naar vervlogen tijden voelt het af en toe alsof de jonge nachtbrakers roet in het eten gooien. Zij kunnen nog wel gedachteloos de nacht beleven. Voor hen is de nacht als een eerste liefde, die verrast, mysterieus en onvoorspelbaar is. Alhoewel ik mijn eerste liefde nog niet los kan laten, vertik ik het om de jaloerse ex uit te gaan hangen.


TROUWENS | Oud Issue #7 | december 2010 | Pag 15

Het is namelijk niet de nieuwe generatie die tussen mij en de nacht in staat, integendeel. Deze generatie is volgens mij juist de relatietherapeut die wij oude housers nodig hebben. De verstokte nachtbrakers zeiken nogal eens dat alles veranderd is in het nachtleven. Als je bij het woord nachtleven een bomvol Gelredome voor je ziet met Armin achter de decks en 40-jarige huisvrouwen in de zaal, heb je gelijk. Zoiets afzichtelijks was natuurlijk nooit de bedoeling toen de eerste warehousefeesten ons landje bereikte. Zolang die hele bende binnen de grenzen van de HMH, Arena en Gelredome blijven, is er echter nog geen reden tot zorgen. Dat house en daarbij het nachtleven een massaproduct is geworden, heeft er namelijk wel voor gezorgd dat er kleine sub scenes zijn ontstaan waar de nieuwe uitgaansgeneratie met de scepter zwaait.

De D.I.Y. feestjes springen de laatste tijd als paddenstoelen uit de grond. Laat het net deze scene zijn waar het energiepeil van de oude generatie van omhoog schiet, omdat het hen doet denken aan‌jawel; die goeie ouwe tijd. En tegen de tijd dat je 30 bent, kan je een beetje gaan rentenieren. Je hoeft zelf de feestjes niet meer te geven, waarschijnlijk sta je overal op de lijst en als je het echt goed hebt gedaan in al die jaren, is de Jäger ook gratis te verkrijgen. Natuurlijk blijven er altijd kleine generatie perikelen over en weer gaan, maar ondanks deze overkomelijke issues lijken de tieners, twintigers en de oude lullen op de dansvloer net zo goed te mixen als gin & tonic.


ALLES, BEHALVE TE CONSUMEREN MIDDELEN, IS BAGAGE TIJDENS UITGAAN EN DAT BLIJKT GEZIEN DE BAKKEN MET GEVONDEN SPULLEN DIE ER IN TROUW ACHTERBLIJVEN. ZIE JE IETS DAT VAN JOU IS? Neem dan contact met ons op: 020 -463 77 88


Trouwens #07 'Oud issue'