Page 35

035

In dat proces leveren aanpassingen niet altijd op wat er van gehoopt wordt. Zo kreeg Van den Ouden eens een hightech prothese aangemeten die volgens de laatste inzichten was ontwikkeld — licht, aerodynamisch en slank — maar bleek het de paratriatlete niet sneller te maken. “Ik kon mijn kracht er niet goed mee overbrengen op de pedalen.” Met een simpeler prothese met een wijdere koker lukte dat daarentegen wel. “Dat hoort erbij”, stelt Van Heteren. “Alleen door het te doen kom je erachter of iets echt werkt.”

FOCUS OP WISSELEN

“ WE ZIJN VOORTDUREND OP ZOEK NA AR VERBE TERINGEN. DAT IS EEN CONTINU PROCES.” Orthopedisch adviseurs Hugo van Heteren, Bas van den Brand, Sabine Fioole en Wouter de Vos maakten als vast ‘sleutelteam’ de ontwikkeling van Van den Ouden tot topsporter van dichtbij mee en leverden daar een belangrijke bijdrage in. “Het mooie van ons werk is dat je mensen die door een traumatische ervaring een ledemaat hebben verloren kunt helpen weer zin en plezier in het leven te hebben”, vertelt Van Heteren. “Dat je dan een sporter kunt helpen zich tot een hoog niveau te ontwikkelen is helemaal geweldig. Als Saskia een foto stuurt met een gouden medaille van een EK, heb je toch het gevoel daar ook wezenlijk iets in betekend te hebben.”

BL AREN EN WONDJES

De kokers van haar protheses moeten regelmatig worden aangepast omdat onder invloed van de vele trainingsuren haar lichaamsbouw verandert en dus ook haar stomp. “Als gevolg van wrijving tussen mijn stomp en de kokers van mijn protheses ontstaan dan blaren en open wonden, met name tijdens het lopen. Daardoor kan ik niet altijd mijn trainingsschema volgen. Dat is vervelend, maar het hoort erbij. Andere atleten hebben er ook last van.” Voor Van Heteren en zijn collega’s is het de uitdaging om kokers te maken waarmee ze hiervan zo weinig mogelijk hinder ondervindt tijdens het sporten. Hoe vaak en welke aanpassingen moeten worden gedaan komt tot stand in goed onderling overleg tussen

atleet, bondscoach Bas de Bruin van het NTC en de orthopedisch adviseurs van Livit. Van Heteren: “Als Saskia problemen heeft proberen we die zo snel mogelijk op te lossen. Omdat ze een korte, benige stomp heeft is het moeilijk een goede fit te krijgen. Door een koker van een combinatie van carbon en hars te maken kunnen we met föhnen ook tussentijds kleine aanpassingen doen.” Voor Van den Ouden is dat een oplossing, omdat het wennen aan een nieuwe koker elke keer weer tijd kost. “Je moet ze inlopen, net als een paar nieuwe hardloopschoenen.”

DE JUISTE AFSTELLING

Vrijwel alle topparatriatleten beschikken over goed materiaal. Het verschil wordt gemaakt in de afstelling. Van Heteren maakt de vergelijking met de Formule 1. “Een coureur kan over de snelste auto beschikken, maar als deze niet goed is afgesteld zal hij ook niet kunnen winnen. De fietsprothese van Saskia, bijvoorbeeld, is zo afgesteld dat de stomp tijdens het fietsen minder wordt belast, waardoor ze meer kracht overhoudt voor het lopen.” Wat de juiste afstelling is wordt mede bepaald door de ontwikkeling van een atleet. Zo is de loopblade van Van den Ouden zo gekanteld dat ze als het ware op haar ‘tenen’ loopt. Hierdoor haalt ze meer rendement uit haar blad. “Dat kon eerst niet, maar naarmate je harder kunt lopen past ook het looppatroon zich aan”, vertelt Van Heteren. “Zo zijn we voortdurend op zoek naar verbeteringen. Dat is een continu proces.”

De focus ligt nu vooral op het vinden van manieren om tijdwinst te boeken in de wissel. Sinds Van den Ouden vorig jaar in categorie PT3 werd ingedeeld is een snelle wissel nog belangrijker geworden. “Ik heb nu directe concurrenten die gewoon rennend het water uit kunnen komen. Ik moet bovendien na het zwemmen altijd gaan zitten om mijn wetsuit uit te doen. Die kan ik op één been niet even uittrappen. Wisselen kost daardoor heel veel tijd. Om het wat eenvoudiger te maken hebben we een rits in de pijp bedacht.” Het kliksysteem waarmee veel atleten met een prothese snel kunnen wisselen is voor Van den Ouden niet mogelijk. “We hebben het geprobeerd, maar het been kwam los.” Het ontwikkelen van een liner — de buffer tussen de stomp en de koker — die de hele triathlon kan worden gedragen was wel succesvol. “Dat scheelt me zeker een minuut”, zegt Van de Ouden.

FOTO’S MAKEN

Alle paratriatleten zijn met dergelijk vraagstukken bezig. Tijdens wedstrijden geven ze hun ogen daarom goed de kost om te zien welke oplossingen er worden bedacht. Van den Ouden: “Rond de parkoersverkenning hebben veel atleten een camera mee om foto’s te kunnen maken als atleten met eenzelfde beperking wat nieuws hebben. Niemand vindt dat een probleem, we geven elkaar sowieso tips. Iedereen heeft al iets moeten overwinnen, de onderlinge solidariteit is groot.” Maar verder houdt Van den Ouden zich niet of nauwelijks met ontwikkelingen op materiaalgebied bezig. “Ik weet er ook niets vanaf en vertrouw volledig op de adviseurs van Livit. Ik vind het echt geweldig hoe ze me ondersteunen. Zonder hen zou ik moeten stoppen met sporten, want dan wordt het onbetaalbaar voor me.”

Profile for Nederlandse Triathlon Bond

Transition #3  

Het ledenmagazine nieuwe stijl van de Nederlandse Triathlon Bond. Verschijnt elke twee maanden. Lees verder via www.transition.nl met het la...

Transition #3  

Het ledenmagazine nieuwe stijl van de Nederlandse Triathlon Bond. Verschijnt elke twee maanden. Lees verder via www.transition.nl met het la...

Advertisement