Page 42

042

TRANSITION

AVONTURENDAGBOEK

A BLOODY GREAT SEASON Rob Pouw verhuisde in 2015 met zijn vriendin naar Perth, Australië. Vlak daarvoor raakte hij bij Hellas in Utrecht besmet met het triathlonvirus. Down under zette hij de ontdekkingstocht voort. Een avonturendagboek uit Western Australia… en wijde omtrek. Tekst Rob Pouw Beeld Focused Ninja Photography, Pouwerplay

I

k hoor de regen langzaam en zachtjes op het stalen dak van het vakantiehuisje vallen. Dan steeds regelmatiger en harder. De wind steekt op en jaagt door de bomen. Helaas, het weerbericht lijkt dit keer te kloppen. Ik kijk naar de wekker. 3:02 uur. Ik wil nog twee uur slapen, maar de typische prerace vragen schieten door mijn hoofd. Hoe hoog zijn de golven straks? Moet ik toch nog last-minute mijn wielen wisselen? Hoe dan ook, het belooft vandaag met deze storm een Nederlands einde van het Australisch triathlonseizoen te worden… Het is 6 mei 2018 en terwijl in Nederland het seizoen net begonnen is, maken de Australiërs zich op voor de winter. ‘Winter’ zouden wij zeggen. Maar toch, het seizoen is bijna ten einde. Rob Pouw heeft nog één race op het programma staan en het is typisch Hollands weer. Dat was hij niet meer gewend, sinds hij ruim tweeënhalf jaar geleden naar Perth verhuisde vanwege het werk van zijn vriendin Milou. Enkele maanden voor vertrek hebben ze samen de introductiecursus van Hellas in Utrecht gedaan. Triathlon blijkt vervolgens een prima sport om het land Australië te ontdekken. Dagboekfragmenten van een expat-triatleet.

STOUTE SCHOENEN

Het is augustus 2017 en de triathlonkoorts heeft zich ontwikkeld tot een virus waar ik niet meer vanaf lijk te kunnen – en willen – komen.

Een houterige schoolslag in het zwembad heeft plaatsgemaakt voor een weinig soepele borst-crawl in de oceaan, de racefiets heeft een mooi ligstuurtje en ik blijk ook nog eens aardig te kunnen lopen. Twee Ironman 70.3 finisher medailles hangen trots boven mijn bed. Maar ja, net als al die andere fanatieke triatleten in Australië wil ook ik sneller, beter, en harder. Rob besluit de stoute schoenen aan te trekken en mailt naar de coach van Pursuit Coaching, een groep fanatieke agegrouptriatleten in Perth, of er plaats is voor een Nederlander die graag het beste uit zichzelf wil halen het komende seizoen. “Sounds like you’ll fit in” is het antwoord en zo verschijnt hij half september op een kille zaterdagochtend om 6:30 uur in zijn wetsuit op het strand van City Beach. De eerste schooldag is altijd spannend en helemaal als de eerste groepssessie in het door mij gevreesde water is. Niet eens zozeer vanwege de haaien die hier in Western Australia (WA) dagelijks wel ergens langs de kust gesignaleerd worden – want zoveel vlees heb ik toch niet te bieden – maar wel vanwege de angst die zich soms meester van mij maakt in het water. Hoewel mijn zwemkwaliteiten te wensen overlaten, word ik direct door de groep opgenomen en op mijn gemak gesteld. Een geweldige groep vrienden en fanatieke trainingsmaten is gevonden voor de rest van het seizoen.

Transition #15  

Het ledenmagazine van de Nederlandse Triathlon Bond. Verschijnt zes maal per jaar. Lees verder via www.transition.nl met het laatste nieuws,...

Transition #15  

Het ledenmagazine van de Nederlandse Triathlon Bond. Verschijnt zes maal per jaar. Lees verder via www.transition.nl met het laatste nieuws,...

Advertisement