Page 1

Nr.28 oktober 2012

themanummer

Armoede en honger in Benin

Steun onze campagne ‘Honger in Benin! Wilt u er ook iets aan doen?’


Duurzame verbetering Er zijn projecten waar iedereen meteen de noodzaak van inziet. Dit geldt zeker voor projecten van The Hunger Project in Benin: dankzij een alles-in-één aanpak worden structurele veranderingen in gang gezet. Bij het bestrijden van de armoede en honger op het platteland zorgt elk project niet alleen voor het (snel) beschikbaar komen van meer voedsel, maar bouwen de mensen ook op duurzame wijze aan de opslag van de oogst en het toegankelijk maken van gezondheidszorg en onderwijs. De mensen daar hebben het initiatief. Binnen hun gemeenschap werken zij samen aan een betere toekomst. Wilde Ganzen gelooft net als The Hunger Project heilig in lokale initiatieven. Daarom steunden wij in 2011 al twee grootschalige projecten in Benin. Hoewel het zo’n acht jaar duurt voordat een project zelfstandig draait, is de vooruitgang nu al zichtbaar. Met hulp van Wilde Ganzen en The Hunger Project bouwden de mensen in Tré en Guinagourou een gemeenschapscentrum. Deze centra hebben onder meer een medische post, een bank, een scholingslokaal en een opslagruimte voor landbouwgewassen. Van hieruit begint de duurzame verbetering. Het succes van beide projecten werkt aanstekelijk; nog véél meer mensen op het platteland van Benin willen graag vooruit. Wilde Ganzen gaat nu in het gebied Gbégourou opnieuw helpen een gemeenschapscentrum te bouwen. Bij dit project past een grote actie om zo voldoende geld op te halen om dit plan te realiseren. Ik zou het fantastisch vinden als dit ons met elkaar gaat lukken. Wilt u ook meehelpen? Josine Westerbeek-Huitink Wilde Ganzen krijgt een nieuwe directeur Wij zijn verheugd u te kunnen meedelen dat vlak vóór het drukken van dit magazine bekend is geworden dat per 1 november 2012 Klaas van Mill zal aantreden als directeur van Wilde Ganzen. Hij volgt hiermee Josine Westerbeek-Huitink op die met ingang van 1 oktober de organisatie heeft verlaten. Lees op pagina 12 en 13 haar afscheidsinterview. Klaas van Mill zal zich in het volgende magazine aan u voorstellen.

COLOFON Het magazine van Wilde Ganzen Aan dit nummer werkten mee verschijnt vier keer per jaar. Anika Kerkvliet, Josine Westerbeek-Huitink, Sam Productie Schiltmeijer, Mariken Stolk Global Village Media in opdracht Eindredactie van Wilde Ganzen Selma Kers/ Global Village Bladmanagement Media, Amsterdam Arjen Duijts/Global Village Fotografie Media, Johannes Odé, Marjolein van Amsterdam Rotterdam, Mwelu Foundation, Redactie The Hunger Project, Wilde Bregje Ament, Johanne Ganzen van Dijk, Lex van Iterson Artdirectie, grafisch ontwerp (hoofdredacteur), Peter Jansen, Corine Kila, Linda Muskens/ Marijke Hoogendoorn Wilde Ganzen, Marjolein van Rotterdam/Global Village Drukwerk Media Drukkerij Zwaan, Wormerveer

2

Wilde Ganzen Heuvellaan 36 1217 JN Hilversum t 035 - 625 10 30 f 035 - 624 66 77 rekening 40 000 info@wildeganzen.nl www.wildeganzen.nl

Wilde Ganzen camp

Gbégourou Op het platteland van Benin krijgen mensen de kans om hun dromen waar te maken: dankzij The Hunger Project verdreven al ruim 200.000 Beniners honger en armoede. Nu is Gbégourou aan de beurt. In dit gebied staan bijna 9000 mensen te popelen om hun toekomst te veranderen. Een groot en veelomvattend project waarvoor Wilde Ganzen deze maand een grote actie start.

Stel je voor. Onder een boom zitten de mensen van een dorp waar aan alles tekort is. Er komt een man (of vrouw) bij zitten die vraagt: waar dromen jullie van? Daarna gaat de persoon niet weg, maar praat hij over hoe de dromen – weg met de armoede en honger – te realiseren. De dorpelingen krijgen vervolgens hulp om de gewenste veranderingen zélf in gang te zetten. Acht jaar later hebben ze hun wereld veranderd, en is er in hun gemeenschap geen honger meer. Dit verhaal is geen sprookje. De internationale organisatie The Hunger Project


Wilde Ganzen ondersteunt The Hunger Project met de campagne ‘Honger in Benin! Wilt u er ook iets aan doen?’. Met de hulp van onze gevers en donateurs willen wij de mensen in Benin de kans geven om een einde te maken aan armoede en honger. In het gebied Gbégourou is het gemeenschapscomité al in overleg met de lokale autoriteiten over de bouwgrond voor een gemeenschapscentrum van waaruit het allemaal begint. De enthousiaste bewoners zijn ook al begonnen met het bakken van de benodigde 40.000 stenen. In het gemeenschapscentrum komen een gezondheidskliniek, een trainingslokaal, een opslagruimte voor landbouwgewassen en een watertoren en zonnepanelen voor de elektrische energie.

agne ‘Honger in Benin! Wilt u er ook iets aan doen?’

staat in de startblokken werkt echt zo. “Honger is niet nodig”, zegt directeur Evelijne Bruning van The Hunger Project Nederland. “Mensen hebben ideeën genoeg hoe ze hun leven kunnen veranderen. Alleen denken ze dat het toch niet zal lukken. Wie een leven lang honger heeft, durft niet meer te dromen. The Hunger Project zet dat gevoel rigoureus opzij. Wat kan hier wél, vragen de lokale medewerkers van The Hunger Project Benin aan de mensen in de dorpen.”

“Honger is niet nodig” Totaalaanpak De naam The Hunger Project is een understatement. Het project gaat voor de totaalaanpak. Het zorgt niet alleen voor meer eten, maar ook voor scholing, gezondheidszorg en microkredieten voor (meestal vrouwelijke) 

ondernemers. Ondernemerschap en zelfredzaamheid in plaats van hulp en afhankelijkheid. Samen met kleine teams van experts maken de gemeenschappen die kiezen voor The Hunger Project zelf een planning, en praten ze over het oplossen van de lokale problemen. De teams zorgen ook voor empowerment – het krachtiger en zelfstandiger maken – van vrouwen en voor de samenwerking met lokale overheden. De complete uitvoering is in handen van de gemeenschap zelf. Een proces dat tijd kost en mág kosten. Gemiddeld duurt het acht jaar voordat een project volledig functioneert. Langer dan nodig is om eten uit te delen, maar duizend keer effectiever, duurzamer en bevredigender. Centrale plek Spil van elk project is het gemeenschapscentrum, dat de lokale mensen samen met The Hunger project bouwen. Dit is de centrale plek van waaruit

de duurzame veranderingen beginnen. In totaal zijn er bij projecten van The Hunger Project al 115 gemeenschapscentra gebouwd, waarvan 15 in het Afrikaanse land Benin. Nu is Gbégourou aan de beurt. In dit gebied staan bijna 9000 Beniners te popelen om hun dromen waar te maken. Zoals een boerderij of opleiding voor de kinderen. Tamou Gounoul, een 31-jarige boer met vier kinderen, hoopt op een oplossing voor zijn opslagprobleem: “Nu kan ik mijn oogst niet kwijt. Dit dwingt mij om landbouwgewassen voor veel minder geld te verkopen dan wanneer ik die zou kunnen opslaan. Als het gemeenschapscentrum er is, hoef ik niet alles meteen door te verkopen en kan ik mijn oogst op de markt brengen als de prijzen goed zijn.” Boer Tamou Gounoul en zijn streekgenoten in Gbégourou willen vooruit. Zij krijgen daarbij hulp van The Hunger Project en Wilde Ganzen. Doet u mee? n

Direct doneren voor dit project: vul de antwoordkaart in of ga naar www.wildeganzen.nl



3


The Hunger Project In het Afrikaanse land Benin is The Hunger Project in 2011 opgestart. De lokale bewoners zijn enthousiast. Eén van hen is Céline Egbo (42), een boerin uit Soglonouhoé Sud, een dorp in de regio Klouékanmè. Ze is weduwe, heeft zeven kinderen en hoopt vooral dat de gezondheid van de mensen in haar dorp zal verbeteren.

Wilde Ganzen voert campagne voor The Hunger Project in Benin. Helpt u mee? 4

Céline Egbo, moeder van zeven kinderen

“Als je kinderen ziek worden is er geen enkele hulp” “In mijn dorp hebben we grote problemen. Elke vorm van gezondheidszorg ontbreekt. Voor vrouwen in Soglonouhoé Sud is er geen enkele kraamhulp voor, tijdens of na de bevalling. En als je kinderen ziek worden, is er niemand die ze kan helpen. Nu sta ik machteloos als mijn kinderen malaria of koorts krijgen. Maar ik heb goede hoop dat de projecten die we met hulp van Wilde Ganzen en The Hunger Project willen realiseren, hier verandering in aanbrengen: mensen kunnen straks naar de gezondheidskliniek van het gemeenschapscentrum.” Microkrediet “Ik zou ook heel graag willen dat mijn kinderen een behoorlijke opleiding krijgen. Nu is er geen geld om ze naar school te sturen. Ik heb zeven kinderen. Twee ervan zijn ooit begonnen aan een middelbare schoolopleiding maar moesten daarmee stoppen. De jongere kinderen gaan wel naar school. De basisschool vraagt geen school-

“wij vrouwen zijn evenveel waard als mannen”

geld. Maar ik moet wel boeken kopen en schoolkleding betalen. Dat is al heel moeilijk. Als boerin probeer ik mijn inkomen te verdienen met landbouw. Je kunt de oogst verkopen, of er iets mee doen, pindaolie van maken bijvoorbeeld of cassavemeel. Maar veel verdien ik daar niet mee. Dankzij de samenwerking met The Hunger Project zal mijn situatie verbeteren. Als ik eenmaal een microkrediet krijg, kan ik mijn handel vergroten. En in het gemeenschapscentrum ga ik technieken leren om de oogst beter te kunnen bewaren, zodat we er ook nog iets aan hebben in periodes van schaarste. Dankzij het microkrediet kan ik meer geld verdienen en al mijn kinderen naar school sturen”, zegt Céline. “Voor mezelf heeft The Hunger Project nu al wat opgeleverd. Tijdens workshops in het gemeenschapscentrum heb ik geleerd dat wij vrouwen net zoveel waard zijn als mannen. Door de samenwerking met The Hunger Project ben ik meer zelfbewust geworden van mijn positie als vrouw en voel ik me aangemoedigd om naar voren te treden en zaken te veranderen. De mannen in de gemeenschap zullen onze nieuwe positie moeten accepteren.” n


Louise Lagni, gerespecteerd lid van de dorpsraad

“Het voelt zó goed als ik de resultaten zie” Voor vrouwen in Gbégourou, waar binnenkort een nieuw project van The Hunger Project start, is Louise Lagni een inspirerend voorbeeld. Haar dorp – Dotan – doet al enkele jaren mee aan The Hunger Project. Louise greep haar kans om in het gemeenschapscentrum een serie workshops te volgen en nieuwe vaardigheden op te doen. “Voorheen luisterde niemand naar me als ik iets inbracht in een discussie. Maar dankzij de zogenaamde Visie, Betrokkenheid en Actie-workshops weet ik nu hoe ik mijn mening helder onder woorden kan brengen. Ik heb zelfvertrouwen gekregen en word steeds vaker betrokken bij het nemen van beslissingen in mijn gemeenschap. Ik zit nu zélf in de dorpsraad. Wie had dat kunnen bedenken? Op verzoek van de vrouwen ben ik bovendien leidster geworden van de vrouwenkredietgroep. We hebben met zijn allen een krediet bij de kredietbank. Onderling verdelen we het geld.” Goede hygiëne “Twee keer per maand roep ik de vrouwen uit de kredietgroep bij elkaar. We bespreken de pro

blemen die ze hebben met hun handel en ik geef voorlichting. Ik vertel bijvoorbeeld hoe je gezonde maaltijden kunt klaarmaken, en dat je met een goede hygiëne kunt voorkomen dat je kinderen ziek worden. Al die kennis heb ik zelf opgedaan in de workshops bij het gemeenschapscentrum. Het is best ingewikkeld die bijeenkomsten te organiseren en vrouwen individueel te begeleiden. Maar het voelt zó goed als ik de resultaten zie.” Ontmoetingsplaats “Bij het gemeenschapscentrum heb ik leren lezen en schrijven. Ook die kennis geef ik door. Wekelijks geef ik een groepje vrouwen les. Ik wil de vrouwen begeleiden om te bereiken wat zij willen. Om hun dromen te realiseren. Zo komen we als gemeenschap verder! We hebben bijvoorbeeld al veel bereikt in de strijd tegen malaria. Als kinderen malaria krijgen, zijn de eerste medicijnen nu gratis. Ik heb daarvoor gepleit bij een lokale ngo. Ook krijgen we een overdekte ontmoetingsplaats: hier kunnen rondreizende gezondheidsmedewerkers bijvoorbeeld onze kinderen wegen.” n

The Hunger Project werkt besmettelijk. Als mensen zien dat een enthousiast iemand de armoede weet te ontstijgen, wordt de rest vanzelf ook enthousiast. Neem Louise Lagni, moeder van zes kinderen, handelaarster in fruit, maïs en pinda’s. Zij woont in Dotan, een dorp dat al enkele jaren door The Hunger Project wordt gesteund. Dankzij een serie workshops ontwikkelde ze zich van moeder tot lid van de dorpsraad en leidster van de vrouwenkredietgroep.

Direct doneren voor GBÉgourou? Vul de antwoordkaart in of ga naar www.wildeganzen.nl  5


hoe gaat het met... De ouders van de kinderen uit de sloppenwijk Matopeni bij Nairobi in Kenia richtten zelf een basisschool op, en begin dit jaar ook een middelbare school. Wilde Ganzen hielp bij de bouw hiervan.

Het volgende project van Wings of Support is de aanleg van een waterput. Ook die komt er dankzij hulp van Wilde Ganzen. Daarnaast is er een plan voor een meisjesinternaat. Ouders houden hun dochters nu vaak thuis omdat ze niet willen dat die alleen naar school lopen. 6

Het Boston Children Center in Nairobi, Kenia

“De hele sloppenwijk stráált dankzij de school” “Het allermooiste van dit project is dat de mensen zichzelf vooruit helpen”, zegt Yvonne de Graaf. Zij is projectcoördinator van Wings of Support, een particulier initiatief van medewerkers van KLM en Transavia dat projecten in ontwikkelingslanden steunt. Yvonne doelt op het Boston Children Center, een basis- en middelbare school in de sloppenwijk Matopeni bij de Keniaanse hoofdstad Nairobi. Beide scholen kwamen er dankzij inzet van de ouders. “Iedereen is gegroeid dankzij dit project. De kinderen omdat die nu naar school gaan. De ouders, omdat zij dit voor elkaar hebben gekregen. De vrijwillige leerkrachten, omdat zij zich de stof eigen gemaakt hebben, en niet in de laatste plaats Stephen Okwaro, de manager en drijvende kracht achter de school.” Golfplaten Yvonne de Graaf kent het Boston Children Center sinds 2008. “In de buurt van de sloppenwijk lagen wat privéscholen, en de ouders in Matopeni vonden het onacceptabel dat hun kinderen

zagen dat leeftijdgenootjes naar die scholen gingen, maar zelf niet konden. Toen startten ze met de basisschool. Het gebouw bestond uit slechts wat golfplaten en bij de poort hingen heel wat kinderen rond voor wie geen plek was. Manager Stephen is toen elke dag naar het internetcafé gegaan om contact te zoeken met de buitenwereld, in de hoop financiers voor een echt gebouw te vinden.” En zo kwamen Wings of Support en het Boston Children Center bij elkaar. De Graaf: “Veel van onze geldinzamelacties doen we met de openbare basisschool Samen Een uit Aalsmeer. En voor de bouw van de middelbare school kregen we ook steun van Wilde Ganzen. Hierdoor was het mogelijk een duurzaam toiletblok – tegen waterverspilling – en een biogasinstallatie in gebruik te nemen. Bij de opening was iedereen ongelooflijk blij! Nog niet eerder gingen kinderen uit de sloppenwijk naar een middelbare school. Deze leerlingen hebben een kans aan de armoede te ontsnappen. Iedereen straalt in Matopeni.” n

 Zie voor meer interessante projecten en online doneren: www.wildeganzen.nl 


project De Maya’s in Tuxila, Guatemala, willen graag aan de slag

“Schoon water is het begin voor Rosaria en Roberto” “Het probleem is dat handen wassen niet kan omdat er geen schoon water is, en dat kleding wassen een dag duurt”, zegt Rosaria Raj, een bewoonster van het Mayadorp Tuxila. “De nood is groot”, zegt Roberto Xol, lid van het watercomité van hetzelfde dorp. “De kinderen zijn ziek.” Je hebt niet lang nodig om te zien dat Tuxila een dorp is waar extreme armoede heerst. De mensen zijn vies en hun voedsel bestaat slechts uit bonen en maïs. Er is geen schoon water, geen riolering en geen elektriciteit. “En iedereen doet noodgedwongen zijn behoefte in het open veld of aan de rivier. Hierdoor vervuilen de inwoners van Tuxila en andere buurtdorpen het rivierwater dat zij zelf gebruiken. Bijna alle kinderen hebben chronisch diarree”, zegt Ineke de Smidt, oprichtster en secretaris van Stichting Ayuda Maya (Hulp voor de Maya’s). Schoon water zou veel van de problemen oplossen. Dat is er, hoger in de bergen, genoeg. Alleen kan het niet worden bewaard. Ayudamaya wil daarom met haar Guatemalteekse partner ADICAY en Wilde Ganzen het dorp ondersteunen bij de 

aanleg van een opvangtank, buizen naar het dorp en kranen. “De Tuxilenen willen zelf héél graag aan de slag. Er is al een watercommissie. En de mensen hebben gespaard om het recht af te kopen om de waterpijpleidingen over het land van de buren te laten lopen”, vertelt Ineke de Smidt. Het begin van iets groters Het waterleidingproject houdt niet op bij schoon water. “Mensen leren ook hoe ze ermee om moeten gaan en wat hygiëne is. Iedereen krijgt een latrine en een afvalbak.” Ayuda Maya deed al eerder projecten in de arme provincie Alta Verapaz. “In de dorpen met schoon water zie je dat er geen diarree meer is en minder mensen ziek zijn. De bewoners houden tijd over en ontplooien nieuwe initiatieven. Zo zijn ze in een van de dorpen gestart met een vervolgproject, de aanleg van groentetuintjes. Daar zie je dat schoon water een breed effect heeft. Ook voor Rosaria en Roberto zal schoon water het begin zijn van iets veel groters in Tuxila.” n

Tuxila is vervuild. Veel kinderen in het Guatemalteekse dorp zijn ziek. Schoon water kan alles veranderen. De 375 bewoners hebben er, ondanks hun extreme armoede, al voor gespaard.

Stichting Ayuda Maya wil samen met haar Guatemalteekse partner ADICAY en Wilde Ganzen de leefomstandigheden in het dorp Tuxila verbeteren met de aanleg van een waterleidingsysteem en lessen in hygiëne.

Direct doneren voor dit project: vul de antwoordkaart in of ga naar www.wildeganzen.nl



7


Iedere week zet Wilde Ganzen op radio en televisie één project in de schijnwerpers, waarvoor zij samen met haar donateurs geld inzamelt. Op deze pagina’s kunt u de informatie over onze Projecten van de Week nalezen.Wilt u één of meerdere van deze projecten steunen of Wilde Ganzen op een andere manier helpen, dan kunt u gebruikmaken van de uitneembare machtigingskaart middenin deze nieuwsbrief. Maar u kunt natuurlijk ook direct geld overmaken op rekening 40.000 van Wilde Ganzen in Hilversum. Op www.wildeganzen.nl vindt u meer informatie over onze Projecten van de Week en kunt u ook online doneren.

project van de week Colombia Verbetering hygiëne in centrum voor kinderen met een beperking Het activiteitencentrum CE CAMILO, waar 260 kinderen met een geestelijke of lichamelijke beperking les en therapie krijgen, wil graag zijn behandelruimten en woonomstandigheden verbeteren. Het centrum hoopt er twee leslokalen bij te bouwen, plus een kantoor, behandelruimte, tien toiletten en een washok. In hygiënisch opzicht betekent de uitbreiding een grote vooruitgang. Wilde Ganzen steunde het centrum al eerder en doet nu weer mee. U ook? Uitzenddata: 20 oktober Ned 2 11:29; 21 oktober Ned 2 11:59; 21 oktober Radio 5 10:58

Benin Campagne ‘Honger in Benin! Wilt u er ook iets aan doen?’  Zie o.a. pagina 2-3 Mensen in Benin de kans geven zelf een einde te maken aan armoede en honger. Dat doet The Hunger Project door de lokale bevolking te helpen met microkredieten, scholing, medische zorg en het verbeteren van de landbouwproductiviteit. In Tré en Guinagourou is dit met hulp van Wilde Ganzen geweldig gelukt. Nu wil The Hunger Project aan de slag in Gbégourou. Er komt een gemeenschapscentrum met diverse voorzieningen, plus een watertoren en zonnepanelen voor de elektrische energie. Helpt u mee? Uitzenddata: 27 oktober Ned 2 11:29; 28 oktober Ned 2 11:59; 28 oktober Radio 5 10:58 + 17:58

Peru Klaslokaal en toilet voor de allerjongste kinderen HoPe, een bekende partner van Wilde Ganzen, bevordert onderwijs in de bergdorpen van Peru door te zorgen voor schoolgebouwen, meubilair (gemaakt in een eigen technische school), leermaterialen en bijscholing van de leerkrachten. HoPe werkt samen met het Peruaanse ministerie van Onderwijs en Plan International. In Huaycañuta vraagt de gemeenschap om ondersteuning bij de nieuwbouw van een klaslokaal en toilet voor de allerjongste kinderen. HoPe en Wilde Ganzen vinden dat een uitstekend plan. Doet u mee? Uitzenddata: 3 november Ned 2 11:29; 4 november Ned 2 11:59; 4 november Radio 5 10:58

Zambia Drinkwater voor het dorp, gezonde voeding voor weeskinderen Door de aidsepidemie groeit het aantal weeskinderen in Zambia. De stichting KACEMA bouwde daarom een weeshuis in het dorpje Kawambwa. De Sisters of the Child Jesus runnen het. Het weeshuis wil nu een groentetuin beginnen en de oogst gebruiken om de kinderen te voeden. Voor de groentetuin zijn een nieuwe waterbron met waterinstallatie, zonnepanelen en plantmaterialen nodig. De waterbron zal ook door de lokale bevolking (2500 mensen) worden gebruikt. Helpt u mee? Uitzenddata: 10 november Ned 2 11:29; 11 november Radio 5 10:58

Nepal Overlevingsplan voor de Bindrawoti school  Zie ook pagina 14 In het Ghorkadistrict hebben 21 scholen dringend hulp nodig. Omdat de overheid op alle fronten tekortschiet, moet die uit het buitenland komen. De Bindrawoti Secondary school is een van de scholen in nood. 700 leerlingen zitten er nu in tien klaslokalen. De Stichting Studenten- en Musaharproject Nepal (SMPN) zorgt voor vier nieuwe eenvoudige klaslokalen en een bibliotheek, en voor de renovatie van zes oude lokalen. Wilde Ganzen ondersteunt SMPN graag. Doet u mee? Uitzenddata: 17 november Ned 2 11:29; 18 november Ned 2 11:59; 18 november Radio 5 10:58 8


Aanvulling projecten In het Wilde Ganzen magazine worden per kwartaal acht tot tien projecten uitgelicht. Uiteraard willen we u ook op de hoogte stellen van Projecten van de Week die u niet in dit kwartaalmagazine kunt terugvinden (omdat deze bij het ter perse gaan van het magazine nog niet bekend waren). In de digitale nieuwsbrief van Wilde Ganzen leest u er alles over. Abonneer u daarom vandaag nog op deze aanvulling per e-mail. Dat kan snel en eenvoudig op www.wildeganzen.nl.

Oeganda Verkooppunt CooKits (zonne-kooktoestellen) Al twaalf jaar zorgt de Solar Connect Association voor de verspreiding van CooKits (zonnekooktoestellen), hooimanden en houtbesparende klei-ovens. In Mbarara worden de CooKits geproduceerd en verkocht, zodat het project onafhankelijk van donorgeld wordt. Ook in Kampala is er een verkooppunt. Dat vraagt financiering aan voor materialenaankoop en training van het personeel om over drie jaar ook zelfvoorzienend te zijn. Solar Cooking Nederland en Wilde Ganzen maken dit graag mogelijk. Helpt u mee? Uitzenddata: 24 november Ned 2 11:29; 25 november Ned 2 11:59; 25 november Radio 5 10:58 + 17:58

Guatamala Waterleidingsysteem voor de Maya’s van Tuxila  Zie ook pagina 7 De oorspronkelijke Mayabevolking van Guatemala wordt nog steeds achtergesteld. Daarom helpt de Stichting Ayuda Maya de leefomstandigheden te verbeteren. Onder meer in Tuxila, een grote gemeente in de arme provincie Alta Verapaz met veel gezondheidsproblemen en een hoge kindersterfte, vooral dankzij de slechte waterkwaliteit. Met de stichting ADICAY, een professionele ontwikkelingsorganisatie die de Mayataal Q´eqchi beheerst, wil Ayuda Maya een waterleidingsysteem aanleggen. Doet u mee? Uitzenddata: 1 december Ned 2 11:29; 2 december Ned 2 11:59; 2 december Radio 5 10:58

Burkina Faso Vrouwen een nieuw perspectief bieden als kippenhouder Te weinig regen, slechte oogsten en een nijpend voedseltekort vragen om een nieuwe aanpak voor de voedselvoorziening in Burkina Faso. Kippen houden is een alternatief dat de vrouwen van Goué zelf hebben bedacht. Twintig vrouwen en hun kinderen kunnen dankzij dit project beginnen met het fokken van kippen en hanen. Als hun eigen fokkerij eenmaal goed loopt, staan ze een deel van hun pluimvee af aan een nieuwe groep arme vrouwen. Die kunnen dan óók starten als kippenhouder. Helpt u mee? Uitzenddata: 8 december Ned 2 11:29; 9 december Radio 5 10:58

Georgië Educatiecentrum voor 100 weeskinderen De organisatie Breath Georgia bouwde met hulp van Wilde Ganzen al vijf kleinschalige gezinsvervangende huizen voor kinderen die afkomstig zijn uit weeshuizen van de staat (waar de omstandigheden slecht zijn). Om de zorg voor en de ontwikkeling van zo’n 100 kwetsbare kinderen te optimaliseren, wil Breath Georgia een pand aankopen, opknappen en inrichten als educatiecentrum. De Nederlandse stichting Breath Care for Kids en Wilde Ganzen staan vierkant achter dit project. Doet u mee? Uitzenddata: 15 december Ned 2 11:29; 16 december Ned 2 11:59; 16 december Radio 5 10:58

Kameroen Echoapparatuur voor zwangere vrouwen op het platteland Wie moet bevallen in de regio Babam, moet 20 km reizen naar het districtsziekenhuis in Ndop. Dat is te ver als de nood hoog is. Het is daarom belangrijk om ter plaatse over echoapparatuur te beschikken zodat zwangere vrouwen op tijd kunnen worden doorverwezen. De apparatuur kan ook worden ingezet voor bijvoorbeeld patiënten met kanker en leveraandoeningen. Samen met de stichting ‘Maasdriel steunt haar Missionarissen’ levert Wilde Ganzen graag een bijdrage. U ook? Uitzenddata: 22 december Ned 2 11:29; 23 december Radio 5 10:58 9


“10 procent van de plattelandsbevolking hongervrij vóór 2018”

de expert Sinds 1997 is The Hunger Project aan de slag in Benin. In vijftien gemeensschapscentra ontwikkelden de Beniners dankzij het project plannen om de honger en armoede te stoppen. Met succes. Aan directeur Pascal Djohossou de vraag: hoe dóen jullie dat?

Steun onze campagne ‘Honger in Benin! Wilt u er ook iets aan doen?’ 10

Pascal Djohossou, directeur van The Hunger Project Benin

“Wij stimuleren visie, betrokkenheid en actie!” “The Hunger Project werkt in vier fases. In de eerste fase mobiliseren we de mensen, we stimuleren ze naar bijeenkomsten te komen om te bespreken hoe zij hun situatie willen veranderen. Als in deze fase blijkt dat de bevolking niet gemotiveerd is, trekken we ons terug. Als ze wél willen, beginnen we met trainingen en gezondheids- en alfabetiseringsworkshops en microkrediettrainingen. Daarnaast geven we een serie workshops waarin mensen leren een visie te ontwikkelen én waarin hun betrokkenheid wordt vergroot en ze worden aangezet tot actie”, licht Pascal Djohossou, projectdirecteur in Benin, toe. “In de tweede projectfase bouwen we samen met de mensen een gemeenschapscentrum. Dit is de plek van waaruit de lokale bevolking aan de slag gaat om haar situatie duurzaam te veranderen. Het gemeenschapscentrum omvat in elk geval een gezondheidscentrum, een opslagplaats voor landbouwgewassen en een microkredietbank. Tien tot twaalf dorpen die op loopafstand liggen, zijn bij zo’n centrum betrokken.” In de volgende - derde - fase worden steeds meer activiteiten door de gemeenschap overgenomen, liefst met steun van de lokale overheid. Zo wor-

den vrouwen uit de gemeenschap benaderd om de microkredietbank te beheren. Djohossou: “We kiezen bewust voor vrouwen omdat zij hun verantwoordelijkheid nemen voor de basisbehoeften van hun gezin. De vrouwelijke leiders zetten voedselzekerheid, onderwijs, gezondheid, corruptie en sociale uitsluiting op de agenda en betrekken de hele gemeenschap bij het project. Tenslotte breekt de vierde fase aan. Dan zijn we er alleen nog om ons vertrek voor te bereiden en het gemeenschapscentrum volledig zelfredzaam te maken. Voor dit alles nemen we acht jaar de tijd.” Ambitieus Bevlogen vertelt Pascal Djohossou waar hij met alle betrokkenen naartoe werkt: “We hebben nu vijftien gemeenschapscentra. In 2018 moeten dat er 21 zijn, waarvan zestien helemaal zelfstandig kunnen functioneren. The Hunger Project Benin heeft een ambitieus doel: 10 procent van de plattelandsbevolking vóór 2018 hongervrij. In de wetenschap heet dit het ‘tipping point’: als het lukt om de situatie voor zo’n grote groep mensen te verbeteren, zal de rest van het land volgen.”n


de Samenwerking Jouwert van Geene over The Hunger Project en Wilde Ganzen The Hunger Project

“De drijfveer is dat de mensen het zelf doen” “Wilde Ganzen en The Hunger Project passen perfect bij elkaar”, zegt Jouwert van Geene, programmamedewerker van The Hunger Project Nederland. “Wilde Ganzen houdt van concreet en zelf doen, wij ook. En The Hunger Project Benin zéker. Pascal Djohossou, de directeur daar, is heel ondernemend, hij is niet bang om aan iets nieuws te beginnen of om fouten te maken. Geloof in een project Jouwert’s kennismaking met The Hunger Project kwam tot stand dankzij Wilde Ganzen medewerker Frans Hamer. “Ik werkte in Malawi, Frans kwam daar ook en zei: ‘Jij moet eens bij The Hunger Project gaan kijken. Dat deed ik. Ik was meteen verkocht. Toen ik voor het eerst een gemeenschapscentrum bezocht, zag ik meer dan 100 vrijwilligers aan het werk. Vrijwilligers! In zo’n arm land. Ik was daar enorm van onder de indruk. Dat zo veel mensen blijkbaar zo geloven in een project, had ik nog niet eerder meegemaakt. Het principe dat de gemeenschap in alles leidend is, beviel me zeer. De mensen van The Hunger Project laten 

zich niet leiden door donoren. Normaliter wordt het tempo bepaald door een donor: als die ergens drie jaar geld insteekt, móet het project in drie jaar af. The Hunger Project kijkt naar wat er nodig en mogelijk is. De drijfveer is dat de mensen het zelf doen. Als de mobilisatie van de mensen twee jaar duurt, dan duurt het twee jaar.”

Benin, The Hunger Project Nederland en Wilde Ganzen vormen een ideale driehoek, vindt Jouwert van Geene. “Wilde Ganzen begrijpt wat wij doen. Ze snappen ook dat het soms wat langer duurt.”

Flexibiliteit “The Hunger Project zal nooit iets opleggen en voorkomt ‘sociocide’, het afbreken van bestaande structuren in gemeenschappen en de mensen afhankelijk maken. Het is een democratische organisatie die alle betrokkenen veel verantwoordelijkheid geeft, dat zie je niet vaak in Afrika. Net als bij Wilde Ganzen gaat het om de kracht van mensen en om het beste uit ze te halen. Omdat deze mensgerichte aanpak zo leidend is, verloopt de samenwerking tussen The Hunger Project Nederland, The Hunger Project Benin en Wilde Ganzen soepel”, denkt Van Geene. “Wilde Ganzen begrijpt wat wij doen. Ze snappen ook dat het soms wat langer duurt. Die flexibiliteit is heel fijn.” n

Doneren kan met de antwoordkaart of ga naar www.wildeganzen.nl



11


interview Afscheidsinterview met directeur Josine Westerbeek-Huitink

“De kracht van mensen in ontwikkelingsla Na zeven jaar besluit Josine WesterbeekHuitink dat het tijd is te vertrekken bij Wilde Ganzen. Ze kijkt terug met een vleugje weemoed, maar vooral met tevredenheid. “We zijn bedrijfsmatiger gaan werken.”

Of haar gevoel bij Wilde Ganzen in die zeven jaar veranderd is? Josine Westerbeek-Huitink hoeft er geen moment over na te denken. “Ik ben alleen maar meer overtuigd geraakt van de manier van werken van Wilde Ganzen”, zegt ze. “Ontwikkelingssamenwerking in de letterlijke betekenis van het woord. Je hoeft de mensen in ontwikkelingslanden niks te vertellen; als ze zelf bedenken hoe ze hun omstandigheden kunnen verbeteren, is de kans veel groter dat het lukt.” Tot 1 oktober was Josine directeur van Wilde Ganzen. Op het kantoor in Hilversum blikt ze tevreden terug op haar mooie tijd bij onze organisatie. Ze wist het zeker dat ze bij Wilde Ganzen goed zat toen ze kwam; nóg meer overtuigd was ze na haar eerste dienstreis. “Brazilië. Misschien wel mijn meest indrukwekkende reis. Omdat het de eerste was, maar vooral vanwege de mensen. Zo ontmoette ik Padre Josevel. Een kolossale man met een gemoedelijk voorkomen. Deze pater is een groot inspirator en ook de motor achter kleine projecten die veel veranderen in de sloppenwijken.

“Alle initiatiefnemers verdienen een dikke pluim” 12

Jongeren die evengoed in de criminaliteit terecht hadden kunnen komen, hebben bijvoorbeeld een reizend consultatiebureau opgezet dat babyvoeding verspreidt onder arme moeders. Padre Josevel is maar één voorbeeld. Ik ben ongelooflijk veel krachtige mensen tegengekomen.” Bedrijfsmatig Onder leiding van Josine Westerbeek-Huitink is Wilde Ganzen bedrijfsmatiger geworden. “De rode draad in mijn carrière is opkomen voor de zwakkeren in de samenleving. Maar ik heb ook bedrijfskunde gestudeerd. Die twee kunnen prima samen. We zijn betrokken, maar wel professioneel! Daar heb ik me bij Wilde Ganzen echt hard voor gemaakt: een bedrijfsmatiger aanpak, in- en extern. Dat is gelukt en daar ben ik heel trots op. Het is waar, we stellen behoorlijk wat eisen aan de organisaties die geld ontvangen. Maar ik denk dat het goed is om voorwaarden te stellen. Dat zijn we onze donateurs verplicht. We zorgen daarbij voor zoveel mogelijk begeleiding en professionalisering, en leggen steeds meer verbindingen tussen projecten onderling. Sinds kort doen we dat ook voor de partners in de ontwikkelingslanden. Mijn droom is dat


GEEF!

anden is enorm” alle projecteigenaren in een land of regio elkaar opzoeken, in het echt of virtueel.” Dankbaar Een grote wens van Josine Westerbeek-Huitink is om ontwikkelingslanden te helpen bij het verder professionaliseren van hun organisaties. “Dat had ik graag afgemaakt. Gelukkig heeft Wilde Ganzen hiervoor per 1 september een speciale medewerker in dienst. Er is in ontwikkelingslanden veel kennis en kunde, die moet je gebruiken! Zo wordt ontwikkelingssamenwerking duurzamer.” Josine staat pal voor de drie groepen waar Wilde Ganzen mee te maken heeft: de PI’s (projectinitiatiefnemers in Nederland), de PE’s (projecteigenaren in de ontwikkelingslanden) en de donateurs. “Ik vind ze allemaal geweldig en ben ze allemaal even dankbaar. Ze verdienen een dikke pluim. Dat is ook iets wat politiek Den Haag weleens vergeet. Door kritiek te hebben op ontwikkelingssamenwerking als geheel, trappen ze op de ziel van veel initiatiefnemers. Als je ziet hoeveel die mensen teweegbrengen. Elke keer weer ben ik geraakt als ik ze heb ontmoet.” Ze leunt ontspannen achterover en zegt dan plotseling: “Die zeven jaar zijn voorbij gevlogen!” n

Elke vorm van honger weg Zou het echt zo zijn? Dat je de honger van mensen wegneemt door ze eten te geven? Wilde Ganzen denkt van niet. Mensen zijn toch meer dan lege magen? Mensen, waar ook ter wereld, willen voor zichzelf kunnen zorgen. Voor hun kinderen. Voor hun ouders als die op hun beurt afhankelijk worden. Aan deze vorm van honger wordt al te vaak voorbij gegaan. Het is een murw makende honger - die niet verdwijnt door mensen jaar in jaar uit eten te overhandigen vanuit een witte vrachtauto van een noodhulporganisatie. Dat is immers geen leven, dat is letterlijk hopeloos. Toch wordt aan deze vorm van voedselhulp zeer veel ontwikkelingsgeld besteed. Soms is dit broodnodig, maar uiteindelijk wil je gaan voor een structurele oplossing om de honger te verdrijven. Wilde Ganzen investeert in een duurzame manier om te werken aan voedselzekerheid. Denk bijvoorbeeld even terug aan het project Ustawi (‘voorspoed’) van vorig jaar in het droge noordoosten van Kenia. Mede dankzij uw steun aan onze actie Zij zijn het (ook) zat! konden gemeenschappen zich voor jaren onafhankelijk maken van noodhulp. En nu voeren we opnieuw actie. Ditmaal willen we de mensen op het platteland van Benin helpen om zich vrij te maken van elke vorm van honger en ze het vertrouwen én de middelen te geven om hun leven in eigen hand te nemen. Met een beetje ‘voeding’ van hun vrienden, van Wilde Ganzen, van u. 

gemakkelijk doneren? Ga naar www.wildeganzen.nl



13


project Soms zitten de Nepalese leerlingen van de Bindrawoti Secondary school met 80 leeftijdgenootjes in één klas. Niettemin gaan ze graag naar school. Alle kinderen willen een carrière als Ghan Prasad, ooit het boefje van de klas.

De Stichting Studentenen Musaharproject Nepal is gestart met een scholenproject in het Ghorkadstrict. Van de 120 scholen hebben er 21 dringend hulp nodig. Wilde Ganzen helpt mee. U ook? 14

Nieuwbouw en renovatie voor 21 scholen in Nepal

“Zoveel mogelijk kinderen als Ghan naar school” Ghan Prasad was op zijn tiende het boefje van het dorp. Maar hij was ook slim. Een Nepalese medewerker van Stichting Studenten- en Musaharproject Nepal (SMPN) kwam hem tegen, hoorde dat Ghan niet meer naar school kon doordat zijn vader van huis was weggelopen, en zette hem op de sponsorlijst voor financieel kansarme studenten. Dat was in 2005. Met dank aan een Nederlandse sponsor ging Ghan weer naar school. Van een deel van het sponsorgeld kocht hij wat kippen die hij zo goed verzorgde dat hij ze met winst kon verkopen. Ghan woont nu bij zijn zus in Kathmandu, studeert dankzij de sponsoring en heeft een parttime baan in de horeca. Lichtend voorbeeld Ghan Prasad is in Ghorka, het gebied waar hij vandaan komt, een lichtend voorbeeld voor veel arme jongens en meisjes. “Veel ouders kunnen de school van hun kinderen niet betalen. Maar de kinderen willen wel graag. Ze willen allemaal een carrière als Ghan Prasad. In Ghorka doen we behalve individuele sponsoring ook een nieuw 

scholenproject. Samen met Wilde Ganzen en onze Nepalese partnerorganisatie proberen we zoveel mogelijk kinderen naar school te laten gaan, het liefst in hun eigen dorp”, zegt Froukje Nijholt, oprichtster en bestuurslid van SMPN. De scholen in Ghorka zijn er vaak slecht aan toe. “Onze partnerorganisatie heeft 21 scholen geselecteerd die voor nieuwbouw en of renovatie in aanmerking komen. Vooral scholen die onveilig zijn of veel te veel leerlingen per klas hebben, komen in aanmerking. Eén school staat bijvoorbeeld op een steile heuvel. Levensgevaarlijk tijdens de moesson, want de kans op kleine aardverschuivingen is dan groot”, aldus Nijholt. “Komend jaar knappen we de Bindrawoti Secondary school in Masel op. Deze school met 700 leerlingen is uit zijn voegen gegroeid: sommige klassen hebben tachtig leerlingen! Met de hulp van Wilde Ganzen zorgen we voor gebouwen, meubilair, toiletten, leermiddelen, spelmateriaal en watervoorzieningen. De ouders helpen mee aan de bouw.” n

Doneren kan met de antwoordkaart of ga naar www.wildeganzen.nl 


Folkert van der Meulen doet mee aan de 2Charity Walk

“Ik loop omdat ik geloof in het doel”

Folkert van der Meulen moet er een beetje om lachen: “Eigenlijk bén ik helemaal geen wandelaar. Ik fiets liever. Ik doe mee aan de 2Charity Walk omdat ik geloof in het doel. Wilde Ganzen werkt met particulieren die ergens in de wereld nood hebben gezien en daar iets aan willen doen. Ze kénnen die ander. Dat is veel beter dan ontwikkelingshulp van een regering. Particulieren hebben echt passie voor hun project. Daar kom ik graag voor in actie.”

“Helpen bij voedselopslag is mooi van eenvoud” Het is niet de eerste keer dat Folkert, bouwplantoetser bij de gemeente Leiden, geld ophaalt via sponsoring. “Op mijn zestiende ging ik met World Servants naar de Dominicaanse Republiek. Met een clubje vrienden hielpen we bij de bouw van een school. We moesten alles zelf bekostigen via sponsoring, ik geloof dat je 3000 gulden bij elkaar moest zien te krijgen. Dat ging prima! Mensen vinden het leuk als je iets doet voor het goede doel. Dat heb ik ook altijd gemerkt bij acties die ik daarna deed.” 

En nu loopt Folkert dus voor Wilde Ganzen, dat zijn sponsorgeld besteedt aan een nieuw project van The Hunger Project in Benin. Folkert: “Het kwam op mijn weg en ik dacht: doen! Je wilt toch helpen bij de dingen waar de mensen zelf het meest behoefte aan hebben. Zo steunt The Hunger Project mensen in Benin die hun oogst willen opslaan om er zo langdurig van te profiteren. Zonder opslag moeten ze de oogst direct opeten of verkopen voor een lage prijs. Wie zelf geen opslag heeft, kan alleen duur eten kopen van iemand die dat wel heeft - of bij geldgebrek honger lijden. Helpen bij voedselopslag is mooi van eenvoud.” Ruim een maand voor de sponsorloop heeft Folkert van der Meulen nog niet getraind. “Ik weet ook niet of ik dat ga doen”, zegt hij met een berustende blik. “Ik loop elke dag van het station in Leiden naar mijn werk en weer terug. Maar die 10 of 15 kilometer zal ik hoe dan ook halen. Met een wit T-shirt aan, waarop alle namen van mijn sponsors staan. Een lopende lijst! Ik heb nu nog niemand gevraagd, maar ik zit er niet over in dat het niet lukt. Ik ga ervan uit dat ik tussen de 300 en 600 euro ophaal.” n

Ook lopen voor Wilde Ganzen? Meld u aan op www.wildeganzen.nl



DE GEVER

Op zaterdag 13 oktober wandelen honderden mensen voor het goede doel op de 2Charity Walk. Folkert van der Meulen is er één van. De bestemming van het geld dat hij bij zijn sponsors ophaalt: Wilde Ganzen.

Wilde Ganzen voert campagne voor The Hunger Project in Benin. Loopt u mee? Ga naar www.wildeganzen.nl en geef u op voor de 2Charity Walk. 15


HONGER

IN BENIN! WILT U ER OOK

IETS AAN DOEN?

lpt u e h e g a r d ij b Met uw et m in n e B in n mense an la s p o n e n e w het verbou van voedsel.

Elk bedrag mag! Rekening 40 000

Wilde Ganzen Magazine Deel 4 2012  
Wilde Ganzen Magazine Deel 4 2012  

Wilde Ganzen Magazine Deel 4 2012

Advertisement