Page 51

Het blijkt niet belangrijk wie iets als eerste heeft gecreëerd, of wie het product of idee als eerste heeft geregistreerd. Het gaat over het hebben van geld om het te kunnen registreren, omdat het duur is. In Februari 2007 ontving ik de gevreesde brief van Louis Vuitton. Mij werd bevolen om de verkoop van de tassen onmiddellijk te stoppen, of er zou een rechtszaak tegen mij worden aangespannen. De tassen heb ik daarna niet meer kunnen verkopen. Het is meer dan drie jaar geleden en ik krijg nog steeds veel bezoekers op mijn site die het Fakewear project komen bekijken. De FAKE tassen zijn net terug van een expositie in Chicago. (ja, ik heb ook kunstacademie gedaan) voelde mij ik niet schuldig. Aangezien ik de tassen als FAKE aan het authenticeren was, was ik niet meer vervalsingen aan het verkopen. Ik had hun status veranderd.

Ik ben blij dat ik op een of andere manier een discussie heb kunnen starten. Soms kan één woord op een tas een kleine revolutie veroorzaken.

Al snel kreeg ik e-mail en telefoontjes uit de hele wereld, van mensen die geïnteresseerd waren in de tas. En van mensen die het concept bijzonder aantrekkelijk vonden. Sommigen wilden naar een feest waar ze persé een echte Fake wilden dragen. Ik heb ook veel e-mail van mannen ontvangen, die er een wilden bestellen voor hun vriendin. En veel journalisten die erover wilden publiceren. Ik vond mijn tassen in blogs en discussies over de hele wereld, in talen die ik niet begreep. Het zette mensen aan het denken over wat en waarom ze aan het consumeren waren. Of dat ze zich niet meer hoefden te schamen omdat ze zich niet de nieuwe trend konden veroorloven. De paradox was dat mijn ‘authentieke neptas’ eerlijkheid als de nieuwe trend neerzette. Ik ontving serieuze voorstellen om mijn producten op grote schaal te exporteren. Ik raadpleegde advocaten die me vertelden dat het onmogelijk was, omdat ondanks dat ik mijn tas als authentieke namaak promootte, elke gedrukte bloem op het ontwerp was beschermd als Louis Vuitton intellectual property. De enige weg om aandacht te kunnen geven aan de tassen wat ze te labellen als een kunstproject. Niet dat ik veilig was. Ik kon elke dag een brief van de advocaten van Louis Vuitton verwachten. Het wekte mijn nieuwsgierigheid over alles wat over patenten en handelsmerken gaat. Trailer | CopyClash

49

Trailer Magazine | CopyClash  

Trailer is currently working on the exhibition 'CopyClash' that studies the balance between (intellectual) property and the availabillity of...

Read more
Read more
Similar to
Popular now
Just for you