Page 18

ÃÅÑÌÁÍÉÊÁ

Äéáãùíéóìüò äçìéïõñãéêüôçôáò 2009-10 Ôï ãåñìáíéêü ôìÞìá ôïõ Äçìïôéêïý óõììåôÝ÷åé ìå ðïëëÝò äçìéïõñãßåò ìáèçôþí êáé ìáèçôñéþí óôï äéáãùíéóìü ðïõ äéïñãÜíùóå êáé öÝôïò ôï Éíóôéôïýôï Goethe ôçò Èåóóáëïíßêçò. Ôï èÝìá ôïõ äéáãùíéóìïý åßíáé «åéêüíåò ãéá êåßìåíá» êáé ï ôñüðïò ôçò ðáñïõóßáóçò åßíáé êáé öÝôïò åëåýèåñïò: æùãñáöéêÞ, öùôïãñáößá, ÷áñôïêïðôéêÞ, êïëëÜæ, êáôáóêåõÝò. Ôá êáëýôåñá Ýñãá èá âñáâåõèïýí êáé ïé íéêçôÝò èá ðñïóêëçèïýí óå ìéá ãéïñôÞ ðïõ èá ãßíåé óôç Èåóóáëïíßêç. ÐñïãñáììáôéóìÝíç åßíáé êáé ðÜëé ç Ýêäïóç åíüò çìåñïëïãßïõ êáé ç äçìéïõñãßá ìéáò êéíçôÞò Ýêèåóçò.

ÌáñéïíÝôåò ôïõ Salzburg Ôçí ÊõñéáêÞ 7 Ìáñôßïõ 2010, ôá ðáéäéÜ ôïõ Äçìïôéêïý ôïõ ãåñìáíéêïý ôìÞìáôïò, ðáñáêïëïýèçóáí óôçí áßèïõóá ÄçìÞôñçò Ìçôñüðïõëïò ôïõ ÌåãÜñïõ ÌïõóéêÞò Áèçíþí, ôçí ðáñÜóôáóç «Ç Ìåëùäßá ôçò Åõôõ÷ßáò» áðü ôéò ÌáñéïíÝôåò ôïõ Salzburg (Salzburger Marionetten Theater). Ïé ÌáñéïíÝôåò ôïõ Salzburg, åßíáé ôï ìåãáëýôåñï êáé ðáëáéüôåñï èÝáôñï ìáñéïíåôþí óôïí êüóìï. Éäñýèçêå ôï 1913 áðü ôïí Áõóôñéáêü êáèçãçôÞ ãëõðôéêÞò Anton Aicher. ÓÞìåñá ç åããïíÞ ôïõ Aicher, Gretl óõíå÷ßæåé ôçí ðáñÜäïóç ôïõ ðáððïý ôçò. Ôá ðáéäéÜ áðüëáõóáí ôçí ðáñáìõèÝíéá áôìüóöáéñá, ôéò êïõêëßóôéêåò ìáýñåò êïõßíôåò, ôïõò ëéëéðïýôåéïõò êáëëéôÝ÷íåò, ôá ðëïýóéá óêçíéêÜ êáé ôá õðÝñï÷á êïóôïýìéá, áêïýãïíôáò ôéò ðïëõáãáðçìÝíåò ìåëùäßåò ôçò äéÜóçìçò «Ìåëùäßáò ôçò Åõôõ÷ßáò».

18

Åðßóêåøç öïéôçôþí ôïõ Ðáíåðéóôçìßïõ Áèçíþí óôï Ó÷ïëåßï Áðü ôéò 19 ùò ôéò 23 Áðñéëßïõ 2010, öéëïîåíÞèçêáí óå üëåò ôéò âáèìßäåò ôïõ ÔìÞìáôïò Ãåñìáíéêþí ôïõ Ó÷ïëåßïõ öïéôçôÝò êáé öïéôÞôñéåò ôïõ ÔìÞìáôïò ÃåñìáíéêÞò Öéëïëïãßáò ôçò ÖéëïóïöéêÞò Ó÷ïëÞò ôïõ Ðáíåðéóôçìßïõ Áèçíþí. Ôá ôåëåõôáßá ÷ñüíéá ôï ÐáíåðéóôÞìéï Áèçíþí óôÝëíåé öïéôçôÝò ôùí ôåëåõôáßùí åîáìÞíùí, ïé ïðïßïé áó÷ïëïýíôáé ìå ôç ÌåèïäéêÞ ÄéäáêôéêÞ, íá ðáñáêïëïõèÞóïõí ôï ìÜèçìá ôùí Ãåñìáíéêþí óå Ýíá æùíôáíü êáé áðáéôçôéêü Ó÷ïëåßï. Ïé öïéôçôÝò/ôñéåò ðáñáêïëïýèçóáí ôï ìÜèçìá îå-

êéíþíôáò áðü ôá åñãáóôÞñéá ôùí ðñþôùí ôÜîåùí ôïõ Äçìïôéêïý êáé êáôáëÞãïíôáò óôï Ëýêåéï. Ãéá ôï Ó÷ïëåßï åßíáé ðÜíôá ìåãÜëç ç ÷áñÜ ôçò óõììåôï÷Þò óå ðñïãñÜììáôá ôçò ÖéëïóïöéêÞò Ó÷ïëÞò.

Ôï Ãáëëéêü êáé ôï Ãåñìáíéêü ôìÞìá óôçí Ïìéëßá ôïõ Daniel Cohn-Bendit

Ïìéëßá ôïõ Daniel Cohn-Bendit Óôï ðëáßóéï ôçò óõíåñãáóßáò ôïõ ãáëëéêïý êáé ôïõ ãåñìáíéêïý ôìÞìáôïò ôïõ Ó÷ïëåßïõ, ìáèçôÝò êáé ìáèÞôñéåò ôïõ Ëõêåßïõ ðáñáêïëïýèçóáí ôç äéÜëåîç ôïõ åõñùâïõëåõôÞ êáé åðéêåöáëÞò ôùí Ðñáóßíùí óôï Åõñùðáúêü Êïéíïâïýëéï Daniel Cohn-Bendit, ðïõ ðñáãìáôïðïéÞèçêå ôçí ÔåôÜñôç 28 Áðñéëßïõ 2010, ìå áöïñìÞ ôï íÝï ôïõ âéâëßï «Ôé íá êÜíïõìå;», óôï ðëáßóéï ôùí åêäçëþóåùí Megaron Plus ôïõ ÌåãÜñïõ ÌïõóéêÞò Áèçíþí. Óôçí ïìéëßá ôïõ, ï Ãáëëïãåñìáíüò áêôéâéóôÞò êáé ðïëéôéêüò ðïõ óôÞñéîå ðñüóöáôá ôçí ÅëëÜäá óôï Åõñùðáúêü Êïéíïâïýëéï, áíáöÝñèçêå óôï æÞôçìá ôçò ïéêïíïìéêÞò êñßóçò. ¸ôóé ïé ìáèçôÝò êáé ïé ìáèÞôñéåò

ôïõ Ó÷ïëåßïõ åß÷áí ôçí åõêáéñßá íá áêïýóïõí áðüøåéò ôåêìçñéùìÝíåò êáé íá ãíùñßóïõí áðü êïíôÜ ìéá óçìáíôéêÞ öõóéïãíùìßá ôïõ ÌÜç ôïõ 1968 êáé ôçò óýã÷ñïíçò ÅõñùðáúêÞò éóôïñßáò. Óôï ôÝëïò ôçò äéÜëåîçò ôïí ðëçóßáóáí, óõíïìßëçóáí êáé öùôïãñáöÞèçêáí ìáæß ôïõ.

Ιούνιος 2010  

ΣΧΟΛΗ ΜΩΡΑΙΤΗ Ιούνιος 2010

Ιούνιος 2010  

ΣΧΟΛΗ ΜΩΡΑΙΤΗ Ιούνιος 2010