Page 6

Proloog De verschillende culturen, etniciteiten en levensbeschouwingen hebben altijd al een enorme aantrekkingskracht op mij gehad. Het intrigeerde mij vooral wat de mensen beweegt en wat de levensbeschouwingen voor hen betekenden. Hoe geeft de ander betekenis en zin aan zijn leven? Ik vind de mens in basis goed en interessant. Het universele uitgangspunt dat ieder mens gewoon gelukkig wil zijn, vind ik dan ook een mooie manier van in het leven staan. Maar ik ben me wel bewust van een bevoorrechte positie in het rijke Westen, waar ik niet de zorg heb om elke dag te overleven en te moeten vechten voor het recht op mijn eigen levensvisie. Ik vind het om die reden juist heel belangrijk een transnationaal bewustzijn te ontwikkelen bij kinderen en ze in pluriformiteit te laten leren met en over de ander met zijn cultuur, etniciteit/nationaliteit en levensbeschouwing in Nederland en de rest van de wereld. Daarom heb ik er voor gekozen in het openbare basisonderwijs te werken en met de kinderen te filosoferen over het leven, de zin en betekenisgeving hiervan. Juist hier vind ik de pluriformiteit in culturen, etniciteiten en levensovertuigingen die in onze hedendaagse samenleving voorkomen terug. De open houding van de kinderen is inspirerend. Kinderen willen heel graag van alles weten over andere culturen en levensovertuigingen. De vooringenomenheid en terughoudendheid naar de ander komen in principe niet uit hen zelf voort, maar uit de volwassenen om hen heen. Bij de kinderen kom ik hooguit ‘verwondering in verbondenheid’ over het anders zijn tegen. Dat is heel positief, waar menig volwassene een voorbeeld aan zou moeten nemen. Deze verwondering kan uitdagen de ander te willen ontmoeten, te willen leren kennen en begrijpen. Hierdoor kan werkelijk respect ontstaan en dat draagt bij aan een humanere samenleving, met nieuwe mores die gebaseerd is op hoop op een toekomst met die ander in plaats van op angst vóór die ander. De publieke moraal zou er een kunnen zijn van sociale zelfontplooiing op basis van zorg voor jezelf en de ander. Volgens mij is het daarom echt noodzakelijk voor deze levenshouding een letterlijke basis te leggen in het onderwijs waar kinderen zich vormen tot sociale, kritische en verantwoordelijke mede(wereld-)burgers. Het kunnen ontwikkelen van eigen morele waarden, idealen en levensvisie is onmisbaar om echt tolerante volwassenen te kunnen worden. Misschien kan dit wel het best juist in het openbaar onderwijs, waar iedereen welkom is, ongeacht diens levensbeschouwing en de school daarmee idealiter een reële afspiegeling is van de samenleving. Mijn afstudeerscriptie is dan ook het sluitstuk van een gecombineerde studie Religies in Hedendaagse Samenlevingen aan de Universiteit Utrecht en Humanistiek aan de Universiteit voor Humanistiek. Mijn onderzoek dat ik hierin wil toelichten geeft wellicht meer duidelijkheid over de vraag hoe men in het openbaar onderwijs tegen ‘levensbeschouwing’ aankijkt en hoe men dit deelaspect van de identiteit van het openbaar onderwijs èn het kind dan vorm wil en kan geven. Ik hoop dat mijn onderzoeksresultaten een aanzet kunnen zijn tot een herwaardering van de inhoudelijkheid van het levensbeschouwelijke deelaspect van de identiteit van het openbaar onderwijs.

6

"Laat me meedoen en ik begrijp het.. "  

Scriptie van Ineke Struijk over de zin van levensbeschouwing in het openbaar onderwijs. In dit onderzoek is geprobeerd een antwoord te vind...

"Laat me meedoen en ik begrijp het.. "  

Scriptie van Ineke Struijk over de zin van levensbeschouwing in het openbaar onderwijs. In dit onderzoek is geprobeerd een antwoord te vind...

Advertisement