Page 1

Gouda

God zoekt

Fotografen van SAYCHEESEGOUDA: Niels de Zwarte en Désiré Weststrate

Gouda

Parousia Magazine Nr 3 - mei/juni 2014


Lieve medemens, Mag ik een stukje meelopen op de weg die je gaat? Ik beloof je dat ik stil zal zijn en zal luisteren.

06

10

Het spijt me dat ik je ooit teleurstelde. Als ik aan jou voorbij ben gelopen, zonder je echt te zien. Het zou zomaar kunnen dat ik naast je stond en niets deed, terwijl je hunkerde naar een arm om je heen, of een troostend woord. Het spijt me als ik je omver gerateld heb, met mijn 'goede' plannen en oplossingen. Ik ben maar een mens, net als jij. Ik zou je antwoorden willen geven, maar ik heb ze niet. Ik zou je teleurstelling en pijn weg willen nemen, maar ik kan het niet.

12

Inhoud 03 04 06 08 10 12 13 14 18 19 20 22 23

14

Aanbidding is een lifestyle Komt een dominee bij de dierenwinkel De kern van het kinderwerk is Gods liefde Geloven in de wijk Korte Akkeren Bouwen aan verandering Onder de loep Youth Alpha Dopen is helemaal kopje onder Brief aan de Gouwenaar Zendelingen Jacco en Suzana (BraziliĂŤ) 12 redenen waarom je je thuis kunt voelen bij Parousia Gouda Erediensten / Parousiaardagen Bedieningen & teams / Informatie

Maar ik zal zachtjes voor je bidden. Zingend, dansend of huilend. Ik zal de hemel naar beneden smeken met de overvloed van mijn hart. Ik zal je naam brengen bij Jezus, die mij leven gaf. En dan smeek ik of Hij voor jou hetzelfde wil doen als Hij deed voor mij. Ik hoop dat je dan dwars door al mijn sociale gestuntel heen kunt kijken en iets van die Jezus zult ontmoeten. Ik, als mens, zal altijd tekort schieten... ...maar Hij nooit. Hij stelt niet teleur. Hij wijst niet af. Hij laat jou nooit alleen. Hij zoekt jou en veegt je tranen af. Hij danst met je mee als je blij bent. Hij glimlacht om jouw vreugde. O, lieve medemens, wat hoop ik dat je een glimp van Hem op zult vangen en zult ontdekken: Hij heeft je zo lief!

Mariska Jongebreur

Onze missie Samenwerken om ongelovigen te maken tot vol­ ledig toegewijde volgelingen van Jezus Christus.

Onze visie Een bijbels functionerende gemeente zijn, zodat Christus in zijn volheid bekend gemaakt kan worden in Gouda e.o. en in de wereld tot eer van God.

2 | Parousia Magazine


lifestyle

Aanbidding is een

De band Switchfoot: "Jesus didn't die for any of my tunes"

"Onze muzikanten zijn misschien wel het beste export product dat we hebben".

Muziek heeft in historie van deze gemeente veel betekend, en ook de muzikanten die in de loop der jaren deel van de gemeente zijn geweest, hebben daar een belangrijke invloed op gehad. En daar mogen we best trots op zijn! Zo zijn er producers, instrumentalisten, DJ’s, VJ’s, woordkunstenaars, rappers, pianisten, drummers en zangers uit ons midden voortgekomen die hun eerste schreden op het muzikale podium in onze gemeente gezet hebben.

Afgelopen week las ik een artikel over christelijke rapmuziek. Deze muziek verkoopt steeds beter, tegen alle verwachtingen in. Sterker nog, seculiere rapmuziek verkoopt een stuk minder goed! Maar in dezelfde week las ik het verhaal van de band Switchfoot die geen christelijke muziek meer wil maken. De gedachte dat christelijke muziek beter zou zijn dan muziek zonder dat stempel, vinden ze een beperkte gedachte en zorgt ervoor dat de muziek alleen een bepaalde scene bereikt, een beperkt publiek. Ze verwoorden het zo: "Jezus is niet gestorven en opgestaan voor onze liedjes, maar voor mij en jou". Het gaat er om hoe we met de armen omgaan, de mensen in nood bijstaan. Geloven in Jezus is geen religie, maar een relatie. En dat wil Switchfoot uitdragen met hun muziek. Of dat nu wel of geen christelijke muziek genoemd kan worden.

In de maatschappij neemt muziek ook een belangrijke plaats in. Iedereen heeft wel iets met muziek, in meer of mindere mate. We hebben zo allemaal onze voorkeur voor stijl of artiest, misschien heb je zelfs muzikale idolen. Wanneer muziek christelijk is en wanneer niet, dat valt niet altijd met een schaar te knippen. Er zijn "seculiere" artiesten die popmuziek maken maar er geen geheim van maken dat ze in God geloven. Bijvoorbeeld (wijlen) Whitney Houston of Bono van de band U2.

Ik ben blij dat dat ook altijd de drive is geweest van onze "eigen" Goudse muzikanten. Niet alleen mooie muziek maken en je talenten laten zien zodat anderen er van kunnen genieten, maar ook vertellen dat Jezus er is om je door moeilijke tijden heen te helpen. En laten zien hoe wij ook dagelijks onze moeilijkheden hebben, maar daarin troost vinden bij Jezus. Door de muziek, maar ook door hoe je bent en doet kun je laten zien dat er een God is die leeft en die mensen inspireert om goede dingen te doen.

Dit zijn de letterlijke woorden van oud voorganger en stichter van de Parousia gemeente Gouda, Arie Davidse. En die uitspraak zegt misschien wel meer dan ik in eerste instantie dacht.

Dus ja, misschien is dit een prachtig voorbeeld van een exportproduct van onze gemeente, in de goede zin van het woord ;-). "Aanbidding is een lifestyle" is daarom dus geen marketinguitspraak, maar dagelijkse praktijk. Wouter van Iterson

Vader, echtgenoot, muzikant, projectleider, hoofd muziekbediening, creatieveling.

Nr 3 - mei/juni 2014 | 3


Door: Jan Wolsheimer

Komt een dominee bij de dierenwinkel...

L

aatst stond ik vrij onverwacht in een dierenwinkel in Amsterdam-Zuid. Dat kwam zo: we hebben drie honden en als we die buiten onze woonwijk willen uitlaten dan springen ze altijd in de auto en rijden we naar het buitengebied. Het gevolg? Een vieze, natte auto met veel hondenhaar. Tijd voor actie dus. Via Marktplaats bood ik op een nagelnieuwe hondenfietskar die iemand in Amsterdam te koop aanbood. De verkoopster was al snel akkoord met mijn bod, maar omdat ik in de week voor Pasen nauwelijks gelegenheid had om adem te halen was het er niet van gekomen om haar een reactie te sturen. Dat deed ik dus ná de Paasdagen waarbij ik mijn excuses aanbood voor mijn late reactie en uitlegde dat ik predikant was en zodoende vreselijk druk was geweest. Of ik de kar nog van haar mocht kopen? Gelukkig was dat het geval en ik reisde naar Amsterdam. De verkoopster bleek een gezellige dierenwinkel te hebben in een leuke wijk in Amsterdam. Het duurde even voordat we tot een gesprek kwamen want toen ik over de drempel van de winkel

4 | Parousia Magazine

stapte was het daar net spitsuur. Maar toen alle klanten waren vertrokken bekeken we samen de kar en sloten we de koop. Op dat moment keek de verkoopster me aan en zei: “Jij bent toch dominee”. Ietwat verbaast bevestigde ik dat en ik realiseerde me dat ik haar dat zelf had gemaild. Ik maakte me op voor een stevig gesprek over de huichelachtigheid van de kerk en keek haar zo open mogelijk aan. “Dat nou net een dominee mijn hondenkar komt kopen” begon ze, “Dat is vast een teken”. “Een teken?” vroeg ik verbaasd. En ze vertelde me kort haar levensverhaal met veel verdriet en pijn en hoe ze verlangde naar thuiskomen bij God. Na tien minuten kwam er een vriendin binnen die aanhaakte bij het gesprek. We dronken thee en tussen de klanten door spraken we twee uur lang over alcoholisme, relatieproblemen en God. Vooral over God. Want hoewel de eigenaress van de winkel niet helemaal zeker wist of Jezus wel de Messias was (ze was van Joodse afkomst) wilde ze wel graag meer weten over leven met God en over de kerk. De oprechte zoektocht van deze authentieke Amsterdamse dames ontroerde me. De kerk

was voor hen best een drempel. Ze hadden het gevoel dat je voor de kerk altijd eerst en vooral aan een groot aantal voorwaarden moest voldoen om binnen te komen. Ik beaamde schoorvoetend dat dat soms zo kon aanvoelen, maar dat de grondlegger van de kerk: Jezus Christus die voorwaarden nooit heeft gesteld en dat we als kerk toch vooral moesten leren om veel rare fratsen áf te leren. Alles wat niet zoals Jezus is kan wat mij betreft zo de prullenbak in. Als ik bij hen in de buurt zou wonen, zo zeiden de dames, dan zouden ze direct lid worden van ‘mijn’ kerk. Ik moest er om glimlachen. Het was een leuk gesprek waarin we elkaar echt van mens tot mens konden ontmoeten. Ik woon niet in Amsterdam en voorzover ik weet wonen er geen collega’s van mij in dezelfde sociale huurwoningen als deze dames. Jammer. Dan maar wat vaker hondenvoer halen in dat leuke winkeltje in Amsterdam. Niet om hen te bekeren maar om maar gewoon te luisteren en een beetje als Jezus te zijn. Misschien leest u of jij dit artikel in het mooie magazine wat u gehad heeft van iemand die u


Fotografie: Rianne den Balvert

kent. Een vriend of vriendin, een buurman of buurvrouw. Of misschien zag u nog net de schaduw van uw buurman wegglippen die dit magazine stiekem in uw brievenbus stopte. Sorry daarvoor. Deze mensen houden van Jezus en vormen de kerk, net als ik. En omdat we zo vreselijk enthousiast zijn over Jezus die naar deze wereld gekomen is om bij u en mij in de wijk te komen wonen en aan ons te laten zien dat we gewenst zijn - waardevol zijn - stoppen we zo af en toe wat bij u in de brievenbus. Gewoon omdat we eigenlijk ook niet zo best weten hoe we dat mooie verhaal van Jezus moeten vertellen. U vind ons vast een stel gekkies bij elkaar. En ik begrijp dat. Want als ik eerlijk ben baal ik als een stekker dat de kerk (in algemene zin) vaak zo’n beroerd beeld van God heeft laten zien. Alsof God altijd boos is, niet van voetballen houdt en al helemaal niet van harde muziek. Dat spijt me en ik wil u namens de kerk (dat mag ik vast wel doen als predikant) onze oprechte excuses aanbieden voor onze betweterigheid en ons gebrek aan echte interesse voor wie u bent en wat u nodig heeft. Of die keer dat u in gesprek kwam met christenen die alleen maar

"Als ik eerlijk ben baal ik als een stekker dat de kerk vaak zo’n beroerd beeld van God heeft laten zien. Alsof God altijd boos is, niet van voetballen houdt en al helemaal niet van harde muziek." hun verhaal wilden afdraaien en toen u aangaf geen interesse te hebben een beetje boos wegliepen. Het spijt me. Echt. Misschien kunnen we opnieuw beginnen. U moet weten dat ik geen lid ben van de kerk die dit mooie blaadje maakt. Ik ben predikant in Woerden, een stukje bij Gouda vandaan. Toch spreek ik veel in deze gemeente en ik kan u verklappen dat het een leuke club is. Soms doen ze allemaal wel een beetje kerks en zijn ze lastig te volgen (net als ik) maar in de kern zijn het

allemaal lieve mensen die ontdekt hebben dat ze mogen zijn zoals God hen gemaakt heeft. U kunt zich misschien wel voorstellen dat ze dat best blij maakt, want in deze wereld moet je altijd maar weer presteren en vreselijk je best doen om erbij te horen. In dat clubje in Gouda hoeft dat niet en daarom kom ik er zo graag. Misschien heeft u zin om ze ook eens te leren kennen? Want eerlijk gezegd heb ik wekelijks gesprekken met niet-gelovigen of anders-gelovigen zoals het gesprek wat ik hierboven beschreef in die dierenwinkel in Amsterdam. Mooie en lieve mensen zoals u die beslist niet religieus zijn of zelfs maar willen worden, maar wel spiritueel. U voelt wel aan dat er meer is tussen hemel en aarde. En u zoekt misschien ook wel een plek om thuis te komen, net als die leuke jongedames in Amsterdam. In dat geval bent u hartelijk welkom in de kerk. En als u dat een te grote stap zou vinden dan kunt u ook gewoon eens een lekker bakkie gratis koffie komen drinken in dat leuke christelijke winkeltje op de Turfmarkt. Want die leuke gekleurde mevrouw met die veren in haar haar zit ook gewoon in deze kerk. Hopelijk tot ziens!

Nr 3 - mei/juni 2014 | 5


Tekst: Joyce Otten | Fotografie: Oscar Limahelu

De kern van het kinderwerk is

Gods liefde W

at is dit een prachtige tijd van het jaar! De lente is volop bezig en we kijken uit naar een mooie zomer waarin we in alle vrijheid kunnen genieten van elkaar, de natuur en (hopelijk) het zonnetje. In deze maanden vlak voor de zomer zijn we ook dingen aan het afronden. De kinderen op de basisschool doen nog even hard hun best voor het laatste eindrapport. De Cito-toetsen in juni zijn nog best spannend. Richting de zomer worden we ook allemaal wat ‘lomer’, de avonden worden langer en de kinderen mogen tot wat later buiten spelen. Het is goed om rekening te houden met de seizoenen. Elk seizoen heeft zijn schoonheid en

6 | Parousia Magazine

zijn specifieke kenmerken. Als we overgaan van winter naar lente dan passen we ons daarop aan door andere kleding aan te trekken en de tuin weer wat meer te onderhouden. Wanneer de zomer voor de deur staat dan passen we daar ons dagritme en tijdsbesteding op aan. En zo zijn we als mens ingesteld op de seizoenen. Ook ons geestelijk leven heeft seizoenen. Ook in ons geestelijk leven kennen we dat. Zo hoort Kerst bij de winter en Pasen bij de lente en mogen we in de zomer ook wat rustiger aan doen in de gemeente, omdat veel mensen dan vakantie vieren. In onze gemeente proberen we met de kinderen te leven naar de seizoenen en de vieringen. We willen de kinderen leren hoe Jezus hier op aarde


heeft geleefd en welke voorbeelden Hij ons heeft gegeven zodat we Hem kunnen navolgen in ons eigen leven. Ook de wijze lessen die het volk IsraĂŤl moest leren in de woestijn en in het land Egypte worden aan de kinderen verteld of door hen uitgebeeld, en we proberen daar in ons eigen leven iets van over te nemen. In onze gemeente hebben de kinderen van de basisschool een eigen dienst, tijdens die van de volwassenen. Dit heet bij ons KingKids, een prachtige benaming voor het kinderwerk, want we willen de kinderen voornamelijk meegeven dat ze kinderen van de Koning zijn; koningskinderen! Ze zijn geliefd door de Koning, de Hemelse Vader houdt onvoorwaardelijk van hen. Die boodschap is de kern van ons kinderwerk. We hopen dat we hen een stevige basis mogen meegeven van alle verhalen en beloften uit de Bijbel zodat ze zelf de juiste keuzes kunnen gaan maken in hun opgroeiende leven. De kinderen zijn de generatie van de toekomst en hebben onze aandacht en liefde volop nodig. Joyce Otten (leidster Kingkids groep 6/7)

Nr 3 - mei/juni 2014 | 7


Toen Matthias en Simone Spijkstra hoorden over Gouda Zoekt, waren ze naar eigen zeggen gelijk enthousiast: “Het past bij de manier waarop we willen leven en geloven: dichtbij mensen staan, echt zijn en gewoon gastvrijheid bieden. We zetten ons huis en ons hart open voor de mensen uit de buurt. En we geven de liefde die God voor ons heeft door aan de mensen waar we mee optrekken.�

8 | Parousia Magazine


Tekst: Rianne Zegelaar - van der Sar Fotografie: Oscar Limahelu

Geloven in de wijk Korte Akkeren “We geloven dat de gemeente geen groot gebouw, statige kleding of hiërarchische organisatie is, maar een open huis en open hart en een gezond verstand. Dit proberen we uit te leven in kleine missionaire huisgemeenschappen met hart voor de wijk.” Zo staat het verwoord op de site van Gouda Zoekt. En dat is precies waar Matthias en Simone Spijkstra naar op zoek waren. Matthias: “Dit was echt iets voor ons. We waren net in Gouda komen wonen en kenden nog niemand uit de wijk Korte Akkeren. Door Gouda Zoekt hebben we aansluiting gevonden bij buurtbewoners: gelovig en niet-gelovig.”

Echt en open Matthias legt uit: “Er zijn nu vijf gezinnen in Korte Akkeren die meedoen met Gouda Zoekt. Samen met hen delen we dezelfde wens om meer in contact te komen met mensen uit de buurt, om met hen op te trekken en hen iets te laten zien van Gods liefde. Er worden gezellige activiteiten georganiseerd. Zo is er de Mama&Co, een bijeenkomst voor moeders op woensdagochtend. Daar komen nu sinds een jaar een aantal vrouwen naartoe. Het is gezellig, ze delen met elkaar waar moeders zoal mee kunnen zitten en we hopen dat de vrouwen die komen, zichzelf kunnen zijn. Voor de mannen in de wijk is er eens in de maand een mannenborrel. Dan is er chips en bier en praten we over elkaars leven. Er komen een aantal mannen op af, en juist in die kleine setting is er ruimte voor openheid. Ik ben daar gewoon mezelf, en ik merk dat anderen ook open en eerlijk zijn. Ik vind dat bijzonder, want ik kan laten zien dat ik dezelfde strijd lever als man zijnde. Dan zie je ze soms denken: ‘Hé, die grote beer heeft ook zo

z’n problemen.’ Daarbij hoop ik ook te laten zien dat ik wel een rust in mij heb, ondanks dezelfde strijd. Omdat ik vergeven ben en een God dien die mij ziet staan en van mij houdt.”

Gezinsleven Matthias gaat verder: “Een keer in de drie maanden organiseren we een high tea voor gezinnen in de wijk. We huren dan een oud schoolgebouwtje, zodat de kinderen lekker kunnen spelen. Daar komen nu zo’n vijftig mensen op af, echt heel gaaf. Meestal hebben we dan een thema, zoals Pasen. We houden hierover dan ook een praatje en soms komen de gesprekken los. We zien al dat mensen zich betrokken voelen bij de groep; ze helpen mee met organiseren of brengen eten mee. Het mooie is, dat de activiteiten die we met Gouda Zoekt doen, ook passen in ons gezinsleven. Dus als we op zaterdag zin hebben om met onze kinderen naar de speeltuin vlakbij te gaan, dan delen we dat op de WhatsApp-groep van Gouda Zoekt en dan kunnen anderen aanhaken. We geven om de mensen uit onze buurt en we willen tijd met hen doorbrengen. We willen laten zien dat ze niet vergeten worden.”

Gods werk We merken soms wel dat veel mensen teleurgesteld zijn in de kerk, om uiteenlopende redenen. De kerk kan soms teveel naar binnen gericht zijn, met de gordijnen dicht. Maar we hebben een geweldige boodschap; God houdt van ons! Dat mogen we uitdragen, zelfs op een goede manier over opscheppen! Dat werkt ook aanstekelijk, want mensen om je heen denken dan: ‘Hij is zo vol van zijn geloof, daar moet

‘Je ziet ze soms denken: "Hé, die grote beer heeft ook zo z'n problemen" ik meer van weten.’ Dat begint volgens mij bij gastvrij zijn en je deuren open te doen. Mensen toelaten in je leven en betrokken willen zijn bij het leven van de ander. En hoe we dan over het geloof beginnen? We willen vooral eerst tijd met elkaar doorbrengen, elkaar leren kennen en samen leven. We preken niet, en gooien ook niet met Bijbelteksten, maar we delen ons leven met anderen en dan doet God het werk wel. Ik ben ook gestopt met het zelf te willen doen, ik laat God zijn werk doen door mij heen. Hij weet beter hoe dat moet en gebruikt mij als instrument. Dus als ik zin heb om te barbecueën, dan nodig ik iemand uit de buurt uit om mee te doen. En ja, dan bidden we voor het eten en lezen we uit de kinderbijbel zoals we altijd doen. We laten zien hoe we als gezin met elkaar samen leven, van elkaar houden en voor elkaar zorgen. Wat ik mooi vind: als je God vraagt om hulp, dan brengt hij mensen op je pad. Jij bent met mensen bezig, geef liefde en echte aandacht. Jij mag dienstbaar zijn, maar God doet het werk. En als je dan iets op je hart krijgt, gebeuren er wonderlijke dingen.” Wil je meer weten over Gouda Zoekt of wil je met ons meedoen? Welkom! Neem contact met ons op via www.goudazoekt.net. Nr 3 - mei/juni 2014 | 9


Bouwen aan verandering ‘B

ouwen aan verandering’ - Dat is heel kort gezegd de gedachte achter ontwikkelingsprojecten van World Servants. Op 1 augus­ tus vertrekken we met een groep vrijwilligers naar Chimoza om aan één van de projecten mee te gaan werken. Chimoza ligt in Zambia, een uitgestrekt plattelandsgebied. In totaal wonen er ongeveer achthonderd mensen. Ze leven van landbouw of hebben een klein win­ keltje. De kinderen gaan naar een school die door de bevolking zelf is gebouwd. De 120 leerlingen krijgen les van drie ongeschoolde leerkrachten die niet betaald krijgen. De school kan pas goede leraren aannemen als ze aan criteria van de overheid voldoet. Eén van die eisen is goede woningen voor de

10 | Parousia Magazine

leraren. Als die er zijn, verbetert de kwaliteit van het onderwijs. Samen met een groep vrijwilligers gaan wij die woningen realiseren.

Wie gaan er mee? De groep vrijwilligers bestaat uit 36 per­ sonen, waarvan 6 begeleiders. Zo gaan er onder meer een technisch en medisch bege­ leider mee. De technisch begeleider stuurt het bouwproces aan. De meeste vrijwilligers hebben weinig bouwervaring, dus deze stu­ ring is wel nodig. De medisch begeleider is ook erg belangrijk: omdat we straks ver van huis zijn, komen we medisch gezien in een hele andere wereld. Er heersen in Zambia heel andere ziektes, mede door het klimaat, maar ook door de mate van ontwikkeling

op medisch gebied. De medisch begeleider weet hoe je het best om kunt gaan met deze veranderingen en zal de groep hierin onder­ steunen. Naast de vrijwilligers van World Ser­ vants helpen ook de plaatselijke bewoners mee aan het bouwproject.

Waarom een werkvakantie in Zambia? Arnout van Nieuwkoop (24 jaar): ‘In de westerse wereld zijn we ons er vaak niet van bewust hoe goed we het hebben. Ondanks de vele problemen die er in Nederland zijn hebben wij ook heel veel zaken goed gere­ geld ten opzichte van andere landen. Zeker als je kijkt naar landen waar de bevolking grotendeels leeft onder de armoedegrens.


‘Na al mijn luie vakanties wordt het nu tijd om wakker te worden en te investeren in onze medemens!’

Daarom lijkt het mij een mooie uitdaging om drie weken dichtbij de bevolking in Zam­ bia te leven en te helpen als dat mogelijk is. Dit project van World Servants geeft mij die kans. Lerarenwoningen bouwen in een gebied waar goed onderwijs nu niet van­ zelfsprekend is. Iets wat wij ons hier niet kun­ nen voorstellen. Deze kans pak ik graag met beide handen aan, zodat de kinderen daar ook de mogelijkheid hebben om examen te doen. Met een diploma op zak hebben ook zij zicht op een betere toekomst.’ Mathieu van der Burg (24 jaar): ‘Vanaf het moment dat ik naar de basisschool ging tot aan het moment dat ik mijn diploma behaalde op de hogeschool heb ik het geluk mogen hebben dat ik wekelijks onderwijs heb gekregen. In de tijd dat ik op verschil­ lende scholen les kreeg heb ik van wel tien­ talle docenten onderwijs gekregen. Naar mijn mening was dit niet altijd even leuk of spannend, maar als ik daar achteraf op terug­ kijk zijn al deze docenten belangrijk geweest in mijn ontwikkeling als persoon, iets waar ik nu heel erg profijt van heb in mijn dagelijks leven. Omdat ik vind dat de kinderen in Zam­ bia ook de kans moeten krijgen op kwalita­ tief goed onderwijs, heb ik ervoor gekozen om komende zomer mee te werken aan het World Servants project in Zambia. Op deze manier kan ik bijdragen aan kwalitatief goed onderwijs en indirect, zoals ik bij mezelf heb gemerkt, aan de ontwikkeling van de kinde­ ren als persoon.’ Thomas van Nierop (22 jaar): ‘De afgelopen jaren heb ik steeds luie zon, zee en strandva­ kanties gehad. Als student werk je daar het hele jaar naartoe. Je spaart de centjes bij elkaar, gaat op vakantie en weg is het geld. Na al die luie vakanties wordt het nu tijd om wakker te worden! Niet langer geld weg­ gooien, maar investeren in de opleidingskans van onze medemens in Zambia! Het project in Zambia spreekt mij aan omdat

De kinderen in Chimoza (Zambia) gaan naar een school die door de bevolking zelf is gebouwd.

het bouwen van lerarenwoningen een heel proces in gang zet: Wij bouwen lerarenwo­ ningen, hierdoor ontvangt de school subsi­ die voor gediplomeerde leerkrachten met als gevolg een uitbreiding van de onderwijs­ intensiteit. Het resultaat van deze stappen: ‘Beter opgeleide bevolking’. Dit geeft mij de zekerheid dat het geen eenmalig nutteloos ontwikkelingsproject is.’ Rogier Lemkes (20 jaar): ‘In onze westerse maatschappij zie je weleens filmpjes of foto’s voorbij komen van hele arme Afrikaanse kindjes die moeten leven van 1 maaltijd per dag. Vaak zie je dat mensen deze filmpjes ‘gewend’ zijn en dat het ze ook niet zo heel veel meer doet, omdat het zo ver weg is. Mijn plan was eerst helemaal niet naar Zambia toe te gaan, ik was er ook helemaal niet mee bezig in mijn leven, totdat Thomas, Arnout en Mathieu vroegen of ik mee ging. Over deze vraag hoefde ik niet lang na te denken, ik wist gelijk dat ik mee wilde! Hier in Nederland vind ik het ook al leuk om mensen te helpen, dus het leek me ook een keer goed om te helpen in een land waar mensen onder meer armoedige omstandigheden leven.’

Onderwijs in Chimoza Chimoza ligt in het noordoosten van Zambia, 20 kilometer ten westen van de stad Lundazi. Chimoza wordt omringd door 21 dorpen met ongeveer 800 inwoners. De meeste mensen zijn christen en spreken de lokale taal Tumbuka. Ze leven voornamelijk van de

landbouw en sommigen hebben een klein winkeltje. Er staat een schoolgebouw in Chimoza dat uit drie klaslokalen en een berging bestaat. Ongeveer dertig meter verderop staan twee toiletten. De school werd een aantal jaren geleden door de gemeenschap zelf gerea­ liseerd. Er zijn goede bankjes op de school aanwezig, maar er is niet genoeg schoolma­ teriaal (boeken e.d.). De school heeft niveau 1 tot en met 7. Er zitten 120 kinderen op school: 55 meisjes en 65 jongens. Er zijn drie ongetrainde en onbetaalde leraren. Som­ mige kinderen krijgen daardoor nog maar een maaltijd per dag en het is niet erg geva­ rieerd, meestal maïs. Dit heeft invloed op de ontwikkeling van de hersenen, waardoor kin­ deren een achterstand hebben. De inwoners van Chimoza zien uit naar de komst van een World Servants-team om samen te bouwen aan lerarenwoningen en daarmee aan de ontwikkeling van hun gemeenschap. Als er woningen aanwezig zijn, voldoet de school aan de eisen van de overheid. De overheid zorgt dan voor goed opgeleide leerkrachten en lesmateriaal. Meer ouders zullen hun kin­ deren vervolgens naar school sturen, omdat het opleidingsniveau door de goed opge­ leide leerkrachten is verbeterd. En kinderen blijven langer op school omdat er ook exa­ mens gedaan kunnen worden.

Op de hoogte blijven van onze voorbereidingen, de werkvakantie en ervaringen? Kijk dan op www.zambia2014.wordpress.com

Nr 3 - mei/juni 2014 | 11


Door: Huib Frie

loep Onder de

Leeftijd: 51 Getrouwd met: Ariëtte Kinderen: Louise (13), Emily (11) en

en zijn gezin bezoeken alweer zo’n 12 jaar de evange­ lische gemeente Parousia Gouda. Grote kans dat u hem dus op z’n minst kent van gezicht. En in het bijzonder misschien wel als ceremoniemeester bij de King Kids. Peter Dijs

Deel je je geloof wel eens op je werk? Sowieso met mijn gelovige collega’s en als het uitkomt, ook met de anderen. Bijvoor­ beeld als ze vragen hoe mijn weekend is geweest. Ik vind het niet altijd makkelijk om het uitgebreid ter sprake te brengen, maar ze moeten het eigenlijk ook aan je kunnen zien. Je moet er ook gewoon naar durven leven.

Favoriete Bijbeltekst? Ik denk toch wel Psalm 23. Als je op een evan­ gelische basisschool hebt gezeten, is het een van de eerste psalmen die je leert en dat blijft je later altijd bij. Het is een psalm met veel diepgang, een basis voor het christelijk geloof. Dat blijft heel mooi.

Hobby’s? Mijn gezin! Daarnaast speel ik volleybal in De Kuil in Bodegraven, in een kleine vereni­ ging. Ook lees ik veel boeken, zoals thrillers

12 | Parousia Magazine

en advocatenverhalen. Momenteel ben ik bezig in De Erfgenaam van John Grisham. De boeken van Tim Keller vind ik verder ook heel goed.

Wat vind je het mooiste instrument? Piano vind ik toch wel het mooist, omdat je er veel gevoel in kan leggen. Voor mij moet een piano bij voorkeur wel deel zijn van een groter geheel. Sowieso houden we in ons gezin erg van muziek, Ariëtte en ik hebben ook bijna dezelfde smaak. Ik ben iets meer fan van Amy Grant en Ariëtte van Sandi Patty en we zijn allebei fan van Michael W. Smith. Als ik in de auto naar mijn werk rij, luister ik echter ook vaak Radio 1. Ik ben af en toe wel een beetje nieuwsverslaafd…

Wat zou je aan God willen vragen? Ik vind het lastig om God om een soort ‘ver­

Christine (9) Beroep: ICT Consultant Woont in: Bodegraven Lid sinds: 2002

antwoording’ te vragen, zo zit ik niet in elkaar. Als ik God iets zou mogen vragen, dan is het vooral dat mensen elkaar leren respecteren en waarderen, dat Hij daarvoor kan zorgen. Verder hoop ik dat iedereen zich vooral wel­ kom voelt in Parousia en positief jaloers mag worden om hoe wij als gemeenschap met elkaar omgaan en er voor elkaar zijn.

Wat zou je de lezer op het hart willen drukken? Wees vooral eerlijk naar elkaar toe en laat je eerste indruk van iemand niet leidend zijn. Geef iedereen een kans! Je kan niet met iedereen vrienden of zelfs kennissen zijn, daar is Parousia veel te groot voor, maar laat iedereen in zijn waarde. We zijn een gezin waar je goeie dagen hebt en dagen dat het minder leuk is. God is sterker dan ons als mensen. Als je met elkaar samen met God door de moeilijke tijden heen komt, kom je er ook met zijn allen sterker uit!


Youth Alpha

Vragen stellen over het leven en geloof bij

W

aarom lezen mensen uit de bijbel? Wat gebeurt er in een kerk? Bestaat er een God? En hoe zit het met de Heilige Geest?? Heb jij zelf ook wel eens dit soort vragen en wil jij meer weten over het christelijk geloof? Lees dan verder want dit is misschien wel iets voor jou.

Een greep uit de thema’s:

Youth Alpha is een cursus waarbij je vragen kunt stellen over het leven en geloof. In tien weken en een weekend ga je met jongeren van 16 + op een relaxte manier op zoek naar de betekenis van het christelijk geloof.

In september 2014 start er in Gouda een Youth Alpha cursus. Voorafgaand aan de cursus kun je langskomen op de introductieavond. Hier ontmoet je de teamleiders Martijn en Marieke en andere jongeren. Kom vrijblijvend kennismaken en de sfeer proeven, je bent van harte welkom!

Wat ga je doen?! Samen eten

Youth Alpha begint altijd met een maaltijd. Lekker en gezellig. Praatje Een teamlid vertelt over het thema van die avond, o.a. door middel van muziek, film en gekke spellen worden thema’s duidelijk uitgelegd. Groepsgesprek In een klein groepje kun je al je vragen stellen over het thema. Daarna ga je samen met jongeren in gesprek op zoek naar antwoorden. Gezelligheid Tijdens de bijeenkomsten, en zeker ook met het weekend weg is er veel tijd om met elkaar op te trekken. Samen nieuwe dingen ontdekken is natuurlijk leuker dan in je eentje googlen!

Wie is Jezus? Hoe zit het met de kerk? Wat doe ik met de rest van mijn leven?

Nieuwsgierig?

Martijn en Marieke, wie zijn dat eigenlijk... Wij zijn een enthousiast jong stel, sinds twee jaar getrouwd en lid van de Parousia gemeente in Gouda. We begeleiden al jaren jongeren in onze gemeente, maar Youth Alpha is voor iedereen! Je bent van harte welkom!

Voor meer info: martijnblok81@hotmail.com mariekevanderl@hotmail.com ps: Voor het geld hoef je het niet te laten, het is gratis!

Nr 3 - mei/juni 2014 | 13


Helemaal

kopje onder Bij de doop word je volledig in het water ondergedompeld. Je laat hiermee zien dat je een nieuw leven begint, samen met Jezus. Door je te laten dopen, wil je zeggen dat je gelooft dat Jezus voor jouw fouten betaald heeft door aan het kruis te sterven. Voor veel gelovigen is hun doop een bijzonder moment, waar ze jaren later nog dankbaar en blij op terugkijken. Dit zijn een aantal mensen uit de Parousia gemeente die zich hun doop nog als de dag van gisteren herinneren.

14 | Parousia Magazine


Samengesteld door: Rianne Zegelaar - van der Sar

Alex van Leeuwen Het antwoord op de vraag waarom ik me heb laten dopen gaat terug naar het moment dat God mij opzocht. Toen ik negentien was, liep mijn leven op de klippen. Ik had mezelf door verkeerde keuzes en fouten geïsoleerd. Ik leidde mijn eigen leven, en het was geen leven waar ik trots op was. Drugs, alcohol, stelen en verkeerde vrienden. Als ik terugkijk op die periode, deed ik dit om gewaardeerd te worden en om gelukkig te zijn. Ik geloof dat wij als mensen allemaal opzoek zijn naar iets. Iets wat ons gelukkig maakt. Ik zocht mijn geluk alleen in verkeerde dingen. Zaterdag 7 augustus 2007 is de dag dat mijn leven drastisch veranderde. Ik was ziek en kreeg last van afkickverschijnselen. Ik werd daardoor ontzettend bang en zag geen uitweg meer. Toen ben ik voor het eerst sinds vele jaren gaan bidden. Ik dacht bij mezelf: Als God echt bestaat, dan is Hij de enige die mij kan helpen. En dat deed Hij! Tijdens het bidden ervoer ik Gods aanwezigheid in de vorm van warmte, rust en vrede die over mij kwam. Alsof Hij tegen mij zei: Hier ben Ik, het is genoeg zo! Vanaf dat moment besloot ik dat ik God beter wilde leren kennen. Ik heb toen ook van de ene op de andere dag gebroken met mijn oude leven. Ik ben naar de kerk gegaan, en uit de Bijbel gaan lezen. Uiteindelijk heb ik me een jaar later laten dopen. Ik heb mij laten dopen omdat ik een verlangen had om met God verenigd te zijn. Net zoals een huwelijk, voor de rest van mijn leven. Zo was dat bij mijn doop ook. Ik ben op 13 juli 2008 gedoopt in de Reeuwijkse plassen, en iedereen kon daar getuige van zijn. Mij laten dopen was voor mij een logische stap in mijn relatie

met God. Jezus, de zoon van God, liet zich ook dopen en dat was voor mij een reden om dat ook te doen. Als je kiest voor Jezus en je gelooft in Zijn redding, dan is dopen een symbolische uiting van het afspoelen van het leven dat je had voordat je Jezus leerde kennen. Ik geloof dat God met iedereen het beste voor heeft, ook met jou. Misschien ben je geen christen, maar weet dat God van je houdt. Hij is er altijd, en hij is ook op zoek naar jou, net zoals Hij naar mij op zoek was. Mocht je ooit de vraag hebben, waarom zou ik mij laten dopen? Dan geef ik als antwoord: dopen is God de vraag stellen of Hij je bewust mag maken wie Hij is. En dopen is geen eindstation, maar een stap verder in een relatie met Hem.

“Dopen is verlangen om met God verenigd te zijn”

Nr 3 - mei/juni 2014 | 15


Annelieke Limahelu Het is al weer lang geleden dat ik mij als tiener heb laten dopen door onderdompeling. Als kind ben ik ook gedoopt. Op het bewijs daarvan staat een tekst uit Jesaja 43: 'Ik heb u bij uw naam geroepen, gij zijt Mijn.' De keuze voor mijn doop als volwassene was niet het gevolg van een spectaculaire bekering en heeft ook niet geleid tot een opmerkelijk keerpunt in mijn leven. Opgegroeid in een warm christelijk gezin heb ik nooit aan het bestaan van God en aan Gods liefde voor mensen getwijfeld. Als mij al iets over de streep heeft getrokken dan was dat de tekst van Romeinen 6. In dit hoofdstuk wordt de prachtige betekenis van de doop uitgelegd. Met mijn keuze voor de doop heb ik de keuze van mijn ouders om mij als kind te laten dopen, maar bovenal Gods keuze voor mij kunnen bevestigen. God is voor mij de bodem onder mijn bestaan. Hij is het die mij leidt, ik hoef niets te vrezen, want Hij is bij mij. Is het niet wonderlijk dat Hij zich wil laten kennen?

Nel Bakker Als ik terugdenk aan hoe ik besloot om me te laten dopen dan komt er een glimlach op mijn gezicht. Ik had er heel lang over gedaan om tot het besluit te komen. Allerlei excuses speelden door mijn hoofd. Ik besefte dat God het van mij verlangde om me te laten dopen en ik wilde Hem gehoorzamen. Maar ik had bezwaren: ik vond het eng om in de belangstelling te staan en om een getuigenis te geven, ik dacht eraan wat mijn familie en vrienden er wel niet van zouden vinden. Ik wilde wachten tot mijn man zover was (ik wacht nog steeds.) Maar toen ik in de Bijbel las over de doop van de kamerling in Handelingen 8, was ik om. Dit was wel heel duidelijk. Ik riep de oudsten van de gemeente bij me en vertelde dat ik gedoopt wilde worden. Vreugde alom. Toch zat het me niet helemaal lekker, want ik moest wel het podium op, alleen. Ik vroeg God of Hij ervoor wilde zorgen dat er nog iemand zich zou laten dopen. Nou… niet dus. Ik stond daar alleen. Maar spijt? Geen moment natuurlijk! Na mijn doop heb ik nog wekenlang op een roze wolk gezeten.

“Heb wekenlang na mijn doop op een roze wolk gezeten” 16 | Parousia Magazine

“God is voor mij de bodem onder mijn bestaan”


Jaap Stevens De doop was voor mij een gevolg van de wens om mijn leven geheel aan God toe te vertrouwen. God is mijn houvast in mijn leven en ik wilde echt bij Hem horen. Ik kan mij voorstellen dat we in de wereld waarin wij leven teleurgesteld zijn in mensen. Of teleurgesteld zijn in de kerk die op een negatieve manier in het nieuws komt. Of teleurgesteld zijn in de overheid die allerlei beloftes doet die niet nagekomen worden. Of bang voor een toekomst die best onzeker is. Maar weet dan dat God jou zoekt, hij wil je een ander leven aanbieden. Je bent zijn schepping, daar is Hij heel zuinig op. Als je denkt: ik ben niks of ik kan niks, weet dan dat je een parel bent in Zijn hand. Zo kostbaar vindt hij jou, zoveel liefde heeft Hij voor deze wereld waarvan jij ook deel uitmaakt. Die wereld is vol onzekerheden, al belooft men in de reclames heel iets anders. Weet dan dat Jezus de weg is naar een toekomst die wél zeker is. Hij heeft die toekomst voor je veilig gesteld door aan het kruis van Golgotha onze fouten en tekortkomingen met Zijn leven te vergeven. Het enige wat je hoeft te doen is naar Hem toe te gaan en je leven aan Hem toe te vertrouwen. Dat is best spannend, maar is het proberen zeker waard. Hij bedriegt je niet met loze beloftes. Dat aan Hem toevertrouwen is niet iets van de één op de andere dag, maar kan soms een lange weg zijn. Maar uiteindelijk wil je je dan ook laten dopen omdat je verder met Hem wil, je oude leven wilt achterlaten een hoopvolle toekomst tegemoet. Je hoeft het niet alleen te doen, Hij wil je mensen om je heen geven die je willen helpen en ondersteunen om die weg naar Hem te gaan. Zoek een gemeente waar je gastvrij en liefdevol wordt ontvangen en ga samen op weg. We zijn per slot van rekening allemaal reizigers op deze aarde, samen op weg naar het uiteindelijke doel, met Hem te leven op de nieuwe aarde en nieuwe hemel. Ik kijk er in ieder geval naar uit.

“Dopen is verder willen met God, een hoopvolle toekomst tegemoet”

Wilma Zoer Als jong meisje was ik al enthousiast bezig met mensen vertellen over God en Jezus. Ik vond dat iedereen moest weten wat Jezus voor mij gedaan had: Hij was voor mij aan het kruis gestorven en ook weer opgestaan. Omdat Jezus zich ook heeft laten dopen, wilde ik dat ook graag. Ik weet het nog goed; op een warme dag in juni ben ik gedoopt. Ik was heel zenuwachtig en had alles wat ik wilde zeggen voorafgaand aan de doop op een briefje geschreven. Na de doop hebben mijn ouders en ik dit de hele dag gevierd. Tegen mensen die niet geloven zou ik willen zeggen: stel dat het waar is wat er in de Bijbel staat en dat er een hemel is waar we Jezus met eigen ogen kunnen zien? Al ben je twintig of ver in de tachtig, het is nooit te laat om er met iemand over te praten. Wat je ook kunt doen, is proberen tegen God te praten en net te doen of Hij naast je staat en dan alles vertellen wat je verkeerd gedaan hebt en vraag dan of Hij je alle schulden wil vergeven. Als je dat allemaal gedaan hebt dan kun je jezelf ook laten dopen en dan kun je in plaats van te blijven tobben naar uitkomsten zoeken door de Bijbel te gaan lezen.

“Jezus liet zich ook dopen, daarom wilde ik dat ook” Nr 3 - mei/juni 2014 | 17


Brief aan de Gouwenaar, Gisteren las ik ergens op een tegeltje: Some people talk about finding God, as if He could get lost.

“Sommige mensen hebben het over God vinden, alsof Hij zou kunnen verdwalen”...

G

od zoeken? God vinden? Hoezo? Zit Hij verstopt dan? Misschien wel. Wie weet ben je Hem al heel lang aan het zoeken. In ik-weetniet-wat allemaal. Je hebt groot gelijk! Zelfs in de Bijbel staat dat je alle dingen moet onderzoeken en dan vooral het goede moet behouden. Daarom zit je nu misschien wel in dit magazine te lezen. Maar ja, op dit magazine staat ‘God zoekt Gouda’. Was Hij Gouda dan kwijt? Kon Hij het niet meer terugvinden in het universum? We doen nog wel zo ons best om Gouda op de kaart te zetten wereldwijd met onze kaas en stroopwafels en dan zou God het niet eens kunnen vinden? Ach, zo bedoelen we het natuurlijk niet, maar wij als christenen gebruiken soms rare woorden en zinnen waar je niks mee kunt als je nog op zoek bent naar God. Een soort vakjargon. Maar zeg nou zelf, heb je wel eens een dokter of een IT-er horen praten? Ook allemaal woorden die je vaak niks zeggen. De vraag is of God je sowieso wat zegt. Ik vind het zelf wel eens lastig om me in te leven in mensen die niet in God geloven of nog naar Hem op zoek zijn. Mijn hele leven ken ik God al. Nou ja, kennen, ik begrijp Hem echt niet altijd, maar ik twijfel niet aan Zijn bestaan en

18 | Parousia Magazine

heb dagelijks meer of minder contact met Hem. Mijn vader was een soort evangelist en nu werk ikzelf al meer dan 40 jaren met grote passie in Bijbelshop Samma hier in Gouda. Ook daar draait alles om God en mijn leven met Hem. Ook in de winkel komen vanzelfsprekend heel veel christenen. Toch vraag ik me vaak af hoe het nou is om niet te geloven of om op zoek te zijn, of om in “iets” te geloven. Hoe is het om te geloven dat er overal wel iets in zit, zonder dat je je er verder in verdiept hebt. Hoe is het om te leven zonder God. Hoe is het om de Bijbelverhalen alleen van horen zeggen te kennen. Is dat dan voldoende? Heb je dan geen behoefte meer om verder te zoeken? Begrijp me goed, het is geen kritiek, geen aanval, geen commentaar, maar ik ben daar echt nieuwsgierig naar. Vooral omdat ik me een leven zonder God niet kan voorstellen. Voor mij is God het allerbelangrijkste van mijn leven, net zo belangrijk als ademhalen. En ja, ik gun iedereen diezelfde God. Die God van dat verhaal van de Passion, waar we zo met z’n allen van genieten. Dit keer zelfs met z’n 3,2 miljoen mensen! Die Jezus, die daar werd verraden door Judas met een kus, die Jezus wilde

sterven voor mij. Die Jezus is de zoon van God. Dat zegt Hij zelf en ik geloof Hem. Anders was Hij een grote leugenaar. Die God is mijn God en ik hou ontzettend veel van Hem. Nogmaals, ik begrijp Hem lang niet altijd. Ik heb ook geen makkelijke antwoorden op allerlei vragen zoals het lijden in deze wereld en waarom Hij er niks aan doet. Ik schaam me soms diep wat christenen in de naam van diezelfde God roepen of doen. Maar dan weet ik ook direct weer dat ik niet geloof omdat christenen zo goed zijn, maar enkel en alleen omdat God zo goed is! Zo goed dat Hij alles, zelfs Zijn leven voor me wilde geven. Hij zoekt elk mens, Hij zoekt Gouda, Hij zoekt jou. Als jij naar Hem op zoek bent, kan ik me niks anders voorstellen dan dat je Hem ergens op die zoektocht tegenkomt. En misschien komen wij elkaar dan ook nog wel eens tegen onderweg. Wie weet wat voor leuke gesprekken we dan nog zullen hebben. Over hoe het is om Hem altijd al te kennen of Hem nog aan het zoeken te zijn. Boeiend!

Irene Klein Haneveld * (* Die leuke gekleurde mevrouw met die veren in haar haar. Lees pagina 5, red.)


Zendelingen Jacco en Suzana (Brazilië)

Een nieuw thuisfrontteam Graag stellen we het hernieuwde thuisfrontteam (TFT) van Jacco en Suzana Lima Zutphen via deze weg aan jullie voor. In het team dienen nu structu­ reel vanuit onze gemeente Curly Chin-A-Teh, Jiska Chin-A-Teh, Irene Klein Haneveld, Robin van der Reest en vanuit twee andere gemeenten Esther van Veenendaal en Hannah Helder. Op maandag 28 april j.l. heeft er een eerste bijeenkomst plaatsgevonden met dit hernieuwde TFT. Ook Jacco was hierbij aanwezig via de Skypeverbinding. Hij heeft de laatste stand van zaken met ons gedeeld. Het gaat redelijk goed met het gezin Lima Zutphen, maar er zijn ook (met name financiële) zorgen. Elijah is momenteel ziek vanwege een virus. Wilt u bidden voor een spoedig herstel van dit kereltje?

met betrekking tot de zendingsactiviteiten van het echtpaar. Nu zijn de reizen erg duur. Op financieel gebied draaien Jacco en Suzana quitte met betrekking tot het dagelijks leven (school, boodschappen, school voor de kinderen, ziektekosten enzovoorts). Echter, er is géén geld voor het doen van zendingswerk, de reden waarom ze in Brazilië aanwezig zijn. Indien het gezin zending wil bedrijven, dan komt het geld uit de huishoudpot. Dat betekent een boterham of warme maaltijd minder om aan hun roeping te kunnen voldoen. Onacceptabel.

satietraining te geven. Ze willen daar direct een zendingsactie aan koppelen. Ook zijn er plannen om eind van dit jaar een zendingsactie te gaan houden in het zuiden van Brazilië.

Suzana ervaart veel stress op haar werk. Allereerst omdat ze maar de helft van haar salaris uitbetaald krijgt. Daarnaast worden er politieke spelletjes gespeeld, wat veel invloed heeft op haar welbevinden.

Vanuit het zendingsveld is het mooi om te benoemen dat Jacco en Suzana onlangs bij een zendingsactie veel kinderen tot bekering hebben zien komen. Ook is een oudere vrouw tot geloof gekomen. Ze laat zich eerdaags dopen. Al met al is God aan het werk in Brazilië.

Vanuit het TFT zijn creatieve ideeën ontstaan om het gezin Lima Zutphen te ondersteunen (hint: voetbal, WK en Brazilië). Het kunnen aanschaffen van een auto heeft nu grote prioriteit om efficiënt zending te kunnen bedrijven. Hierover later meer. Ook wordt er binnen het TFT gesproken over een structurele aanpak met betrekking tot allerlei zaken, zoals het vergroten en stabiliseren van de financiën en de communicatie van en naar de gemeente. Heeft u ideeën, we horen het graag! Tot die tijd zijn er voldoende dank- en gebedspunten. Wellicht kunt u ook eens bij uzelf, samen met God, nagaan of u dit gezin financieel kunt bijstaan?

Jacco en Suzana willen heel graag sparen voor een auto. Dit bespaart op termijn enige kosten

In juni mogen Jacco en Suzana naar een stad, zo’n 700 kilometer verderop, om een evangeli-

Robin van der Reest

Onlangs is het gezin verhuisd naar een nieuw onderkomen, wat enige ruimte geeft in het uit te geven budget. Het nieuwe huis kost net een beetje minder. Iets om dankbaar voor te zijn.

Honderden kinderen in Brazilië horen het evangelie op de bijbelschool.

Namens het TFT,

Suzana bevlogen, Jacco vriendelijk.

Nr 3 - mei/juni 2014 | 19


12 redenen

waarom je je thuis kunt voelen bij Parousia Gouda

We geven elkaar regelmatig een hug.

01

Iedereen mag zijn wij hij of zij is. Ja, echt iedereen!

We stoken weleens een fikkie, soms ook onrust. Sorry!

We zijn dol op gezamenlijke maaltijden.

20 | Parousia Magazine

02

We leven voor een passie: Jezus de Messias.

03

04

05


We dragen onze kinderen op aan God, onze Maker.

06 10

De erediensten zijn tot eer van God maar ook tot opbouw van elkaar. Feest!

07

We zijn bevrijd van een slavenjuk door de liefde van Jezus Christus.

We bidden graag voor en met elkaar.

We hebben regelmatig taart na de dienst.

11

08

09

We nodigen goede sprekers en artiesten uit die samen met ons God prijzen.

Iedereen mag een mening hebben.

12 Nr 3 - mei/juni 2014 | 21


Erediensten & corvee mei/juni 11 mei

8 juni – 1e pinksterdag AL Dienst*

Aanbiddingsdienst: Jeugdband Corvee vrijdag 09-05: Kringen n.n.b. Corvee zondag: I, J, K en L Prediking: Peter Stolk

Aanbiddingsdienst: n.n.b. Corvee vrijdag 06-06: Kringen Henk & Oase Corvee zondag: B en C Prediking: Willem Bevelander

18 mei – AL Dienst*

15 juni

Aanbiddingsdienst: Mannenband Corvee vrijdag 16-05: Kringen DWOB en Levende Stenen Corvee zondag: M, N, O, P en R Prediking: Wouter van Iterson

Aanbiddingsdienst: Jeugdband Corvee vrijdag 13-06: Kringen Kringlopers en Schoonhoven Corvee zondag: D, E, F, G en H Prediking: Jan Wolsheimer

25 mei

22 juni

Aula “De Goudse Waarden”. Kanaalstraat 31, Gouda 10 uur met K1ng K!ds programma, 0 - 11 jaar

Aanbiddingsdienst: Team Wendy Corvee vrijdag 23-05: Kring English Bible Study Corvee zondag: S en T Prediking: Henk Medema

Aanbiddingsdienst: Team Wendy Corvee vrijdag 20-06: Kringen Levende Ste­ nen en TwentyOne Corvee zondag: I, J, K en L Prediking: Marco van der Velden

Iedere zondag K1ng K!ds

1 juni – Avondmaal

29 juni – AL Dienst*

Crèche: inloop lokaal 022 om 9:45 u Peuters: inloop lokaal 004 om 9:45 u Basisschool: inloop gymzalen om 9:45 u * Al diensten: geen K1ng K!ds basisschool

Aanbiddingsdienst: Team Wendy Corvee vrijdag 30-05: Kringen Gnirk en News Boys Corvee zondag: U, V, W, Z en A Prediking: Junus Manuputtij

Aanbiddingsdienst: Team Corianne Corvee vrijdag 27-06: Kringen Mamakring en Waddinxveen Corvee zondag: M, N, O, P en R Prediking: Harry Zijlstra

Erediensten

1 Yaëla Limahelu 2 Corianne Wierenga 3 Sem von Bannisseht 3 Sofieke Koemans 4 Diana Bolier 6 Martijn van Dijk 6 Liam Slingerland 7 Emma Becker 7 Curly Chin-A-Teh 8 Jaap Stevens 9 Daniel Standhardt 10 Christine Dijs 12 Dennis Bakker

22 | Parousia Magazine

14 Joram Geneugelijk 18 Lieneke Boer 21 Wendy Frie 23 Jesper Fluit 23 Padmore Owusu 24 Anja van Eijk 24 Martha Vacquier 25 Nynke Algera 25 Jenno Bootsma 25 Jip Brouwer 25 Ria De Carvalho 25 Jacco Lima Zutphen 30 Farah Zamani

juni

mei

Parousiaardagen 1 Geert Brouwer 3 Jesse Bruijniks 3 Byron Spears 4 Ariëtte Dijs 4 Mike van Sorge 5 Corné Blitterswijk 5 Jan Boer 6 Martijn Kruijt 8 Aard-Jan Seppenwoolde 10 Maartje Kruisman 10 Jeanet van Sorge 11 Froukje Bootsma 11 Tim Rozendaal 12 Ivay Conradi 16 Sem Hoogendijk

18 Kasiana Geneugelijk 18 Theresia Uittenbroek 19 Mariska Jongebreur 20 Laura van Lienden 20 Michael Sijpkes 22 Hans Bogaards 22 Hermien Dannenberg 22 Carlijn Eijpe 22 Addy Plomp 23 Jan Sybrandi 24 Brenda de Blois 25 Lisette Boer 26 Heleen den Hertog 26 Rob Hordijk 29 Els Eijpe


Colofon Parousia Magazine Parousia Magazine is het contactmagazine van de CAMA Evangelische Gemeente Parousia Gouda, onder­deel van de ABC Gemeenten (Allian­ tie van Baptisten en CAMA Gemeenten) in Nederland. Jaargang24, nr. 3 Vormgeving: Redactie:

Thon van Eijk Nel Bakker, Huib Frie, Rianne Zegelaar

RAAD: raadgouda@cama.nl Oudsten Quincy von Bannisseht (0182-601175) Groen Hordijk (0182-539931) Ron Rijneveld (0182-580592) Diakenen Henk van Eijk: penningmeester (06-42209607) Nel Bakker: secretaris (0348-562495) DIACONIE: Henk van Eijk Diaconie: Marieke Seppenwoolde Caketeam: Anneke Onrust EREDIENST: Groen Hordijk Begroeting: Theo & Maartje Kruisman Bloemen: Ank Stevens Eredienst: Nieske Spears Geluid- en techniek: Rienk Sybrandi Lofprijs/aanbidding: Wouter van Iterson Multimedia: Pieter Goudriaan

Free hugs & gebeden Iedere zondag om 10:00 uur Kanaalstraat 31 www.parousia.nl • www.fb.com/parousiagouda

FACILITAIR: Ron Rijneveld Catering: Henk en Anja van Eijk Coördinator kosters: Jacco Seinen Toezicht: Ina van Nierop FINANCIËN: Henk van Eijk Financiën: Ton Hortensius JONGERENWERK: Ron Rijneveld & Quincy von Bannisseht Focus: Vicente en Daniëlla Diaz Kruijtvat: Albert Kruijt en Corné Blitterswijk Speechles: Rienk, Alex en Arnout UPloaders: Renate Algera, Jan Boer K1NG K!DS: Ron Rijneveld & Quincy von Bannisseht Bovenbouw: Froukje Bootsma Onderbouw: Theresia Uittenbroek Peuters: Nel van den Hoonaard Crèche: Marleen Goudriaan Kidet: Nelly van der Gaarden Ceremoniemeesters: Peter Dijs Registratie/Muziek: Jenno Bootsma ONDERSTEUNEND: Nel Bakker Administratie: Nel Bakker Foto: Wim Becker Info: Annelieke Limahelu Parousia Magazine: Thon van Eijk

CAMA Evangelische Gemeente

PAROUSIA G OUDA

ONDERWIJS: Quincy von Bannisseht Onderwijs: Irene Klein-Haneveld & Junus Manuputtij KRINGEN: Quincy von Bannisseht Coaches: Els Becker, Jan Sybrandi PASTORAAT : Ron Rijneveld Pastoraat: Marius van Asperen Knielbank: Mariska Jongebreur

CAMA CAMA Evangelische Gemeente

Evangelische Gemeente ZENDING & EVANGELISATIE: Groen Hordijk

PAROUSIA GPOUDA AROUSIA CAMA Evangelische Gemeente

PAROUSIA G OUDA CAMA Evangelische Gemeente

G OUDA Evangelisatie/zending: vacant

Erediensten Aula “De Goudse Waarden”. Kanaalstraat 31, Gouda 10 uur met K1ng K!ds programma, 0 - 11 jaar Bankrelatie ABN-AMRO: Postbank: t.n.v.

NL31 ABNA 0507 3440 49 NL61 INGB 0000 1629 49 Evang. Gem. “Parousia” Gouda

Evangelische Gemeente PAROUSIA GCAMA OUDA PAROUSIA G OUDA PAROUSIA G OUDA CAMA Evangelische Gemeente

CAMA Evangelische Gemeente CAMA Evangelische Gemeente

PAROUSIA G OUDA P AROUSIA G OUDA

Postadres Evangelische Gemeente Parousia Gouda Postbus 313, 2800 AH Gouda Online Website: Login fotosite: Wachtwoord fotosite: E-mail: Redactie Magazine:

www.parousia.nl campagne@cama.nl p@rousi@ camagouda@cama.nl parousiamagazine@cama.nl


Bid voor onze

zendelingen

Parousia Magazine nr. 3 - 2014  
Parousia Magazine nr. 3 - 2014  

God zoekt Gouda

Advertisement