Page 1

THOMAS D O M E N

PORTFOLIO 2O18


HALLO, IK BEN THOMAS Product Designer Antwerpen


PROJECTEN


OPSCHEPPER

P.6

FRAAI

P.1O

DAYTA

P.12

JURA

P.16

OLO

P.2O

BEE LOCAL

P.22

DINO

P.24


6


Opschepper is een project dat ik samen met Laurens somers en Ward Van Houdt bedacht in 2O17 binnen de opleiding Productontwikkeling aan de Universiteit Antwerpen. We kregen de opdracht om een concept te bedenken rond sharing food en dit is het resultaat. We vertrokken vanuit 2 problemen die speelden in de maatschappij, dit waren eenzaamheid en voedselverspilling. Uit studies bleek dat zowel kotstudenten als ouderen zich vaak eenzaam voelen in de stad. Ze eten meestal alleen en missen gezelligheid. Daarnaast is er het probleem van de voedselverspilling, jaarlijks wordt er 1/3 van het geproduceerde voedsel weggegooid terwijl het nog perfect te consumeren is. Beide problemen zijn we gaan oplossen met dit concept. Met Opschepper geloven wij in de kracht van samen eten. Opschepper vormt een brug tussen studenten die graag een versbereide maaltijd willen eten in de buurt en mensen die de borden willen volscheppen in een gezellige sfeer, terwijl er via een leuke en sociale manier voedselverspilling wordt tegengegaan. Als lid van Opschepper leer je interessante mensen uit jouw buurt kennen en ontstaan onvergetelijke herinneringen terwijl je geniet van een versbereide maaltijd.

Mensen schrijven zich in om te koken of te eten

Wij stellen een voedselbox samen en leveren die aan huis

Er wordt samen genoten van een versbereide maaltijd

Met Opschepper geven we ouderen de kans om terug te koken voor anderen. Deze mensen kunnen zich aanmelden, en krijgen gratis een voedselbox aan huis geleverd. In die voedselbox zitten allerlei producten en ingredienten die normaal gezien op de afvalberg zouden belanden (zoals misvormde groenten). In hun vertrouwde keuken bereiden ze hiermee een lekkere maaltijd en dekken ze hun tafel waarbij Opschepper ervoor zorgt dat enkele studenten uit de buurt hun bordje kunnen komen bij zetten. Deze studenten betalen dan een lage prijs voor een versbereide maaltijd en om nieuwe mensen te leren kennen. We organiseerden reeds enkele test-etentjes met mensen die elkaar niet kenden en het bleek enorm in de smaak te vallen.

7

OPSCHEPPER


Samen met enkele stagiaires van het Antwerpse bedrijf Monkeyshot (UX-bedrijf) gingen we aan de slag om het platform uit te werken. Deze bestaat uit een webpagina en een applicatie. Mensen kunnen zich via het platform aanmelden om te eten of te koken. Het systeem voorziet dat kotstudenten zich inschrijven om ergens te gaan eten en dat ouderen zich inschrijven als koker. Bij het invullen van de gegevens zal o.a hun adres en hun allergieën gevraagd woren. Bij het voltooien van de registratie, komen ze op het startscherm terecht. Hier kunnen ze zich inschrijven voor een nieuw etentje of kunnen ze afgelopen etentjes bekijken. Wanneer je als student een etentje reserveert zal het systeem je bij een oudere in de buurt indelen. Op de dag van het etentje krijg je een melding met het uur en de plaats. De student betaalt een klein bedrag van ongeveer 4 euro per maaltijd.

De ouderen krijgen op de dag van het etentje een voedselbox met verschillende ingrediënten die normaal op de afvalberg zouden belanden (bv misvormde groenten). Ze krijgen dit pakket gratis. Ze betalen eigenlijk met hun moeite om te koken. In de box zit ook een recept en een folder met extra info over de studenten die ‘s avonds langskomen. Hierdoor kan ze zich al wat voorbereiden op eventuele gespreksonderwerpen.

OPSCHEPPER

8


The Food Waste Awards 2O18 Op dinsdag 2O maart werden in Brussel voor de tweede keer The Food Waste Awards uitgereikt. Dit is een initiatief van FoodWIN en OVAM waarbij ze bestaande projecten om voedselverlies te reduceren positief in de kijker willen zetten. We stelden ons kandidaat en werden geselecteerd door de jury. Op het event zelf mochten we verrassend genoeg twee prijzen mee naar huis nemen. We werden niet alleen door de jury verkozen tot “Food Waste Changemaker”, maar mochten op het einde van de avond ook de prijs van “Ultimate Food Waste Hero” mee naar huis nemen. Deze werd door het aanwezige publiek gekozen.

Ons team met Joris Depouillon, co-founder van FoodWIN

Samen met Vytenis Andriukaitis, eurocommissaris voor gezondheid en voedselveiligheid

Door het winnen van deze awards kregen we de kans om ons project tot een hoger niveau te tillen. We wonnen een promofilmpje over het concept en konden rekenen op steun van FoodWIN. We geloven enorm in dit concept en willen dit in de toekomst zeker op kleine schaal proberen uitwerken. Voor meer info kan je terecht op onze facebookpagina of op www.opschepper.be

9

OPSCHEPPER


1O


Fraai is een project dat in 2O15 werd ontwikkeld door Kathleen Vinck binnen Productontwikkeling. Ze bedacht dit concept vanuit de frustratie dat er te veel onopgeloste problemen zijn in de stad. Dit kan gaan over werken in de straat maar ook over zwerfvuil. Via een mobiele applicatie zouden bewoners op een snelle en eenvoudige manier problemen kunnen melden. Dit project kwam er omdat de huidige dienst die de stad biedt (Meldingsdienst Stad Antwerpen) niet naar behoren werkt. Veel problemen worden niet opgelost en bewoners worden nauwelijks betrokken. Ik kreeg van haar de opdracht om deze applicatie vorm te geven en deze voor te leggen bij enkele testpersonen. Ik ontwikkelde een werkende applicatie (mock-up) die ik voorlegde aan enkele testpersonen om het gebruik te beoordelen. Ik vertrok vanuit enkele scenario’s en ging vervolgens aan de slag met het uittekenen van de schermen. Inwoners van de stad kunnen een account aanmaken en zullen na het invullen van hun gegevens op de startpagina terechtkomen. Daar zien ze een kaart van hun omgeving met problemen op, die door andere mensen uit de buurt ingegeven zijn. Bewoners kunnen deze problemen steunen om zo de meest dringende problemen kenbaar te maken aan de stad. Hiernaast kunnen inwoners ook zelf de handen uit de mouwen steken door zelf problemen te gaan oplossen. Door het toevoegen van een foto, extra informatie en een exacte locatie, verkrijgen zowel andere bewoners als de stad een duidelijk beeld van waar op de kaart zich de problemen voordoen.

11

FRAAI


12


DayTa is mijn thesisproject waarmee ik in 2O18 afstudeerde. Ik werd bij dit project begeleid door Paul Bailleul (UAntwerpen) en Tim Buckinx (Epihunter). Het resultaat is een hulpmiddel dat dag en nacht absences kan monitoren bij kinderen. Absence of afwezigheidsepilepsie is een aandoening die zeer moeilijk op te merken is door de omgeving. Er is enorm veel onwetendheid over de aanvallen en dit wil DayTa aanpakken. DayTa is een product-dienstcombinatie die kinderen met absences gaat ondersteunen in hun dagdagelijkse activiteiten door hen meer te informeren over de aandoening. Door hen feedback te geven, zullen ze zelfstandiger en zelfzekerder in het leven staan. Daarnaast worden ook o.a. de ouders, de leerkracht en de arts betrokken bij de monitoring. Het gehele pakket bestaat uit een paar ear-plugs, een meldingsproduct en een applicatie. Ik vertrok vanuit enkele problemen die speelden bij de verschillende betrokkenen:

13

HET KIND

DE OUDERS

DE LEERKRACHT

DE ARTS

Uit de interviews bleek dat hij meer info wil over het aantal aanvallen. Het kind heeft gedurende dag en nacht aanvallen maar heeft hier vaak achteraf geen besef van. Het zijn meestal mensen uit de omgeving die hem informeren wanneer er een aanval is geweest. Deze factor zorgt ook voor onzekerheid, wat geen positieve invloed heeft op de ontwikkeling van het kind. Het kind wil ook vooral niet opvallen in een omgeving. Hij wil gewoon duidelijkheid op een subtiele manier.

Ze weten op dit moment niet exact hoeveel aanvallen hun kind heeft op een dag. Tijdens de week zit het kind vaak op school waardoor ze hem niet kunnen observeren. Zelfs tijdens het weekend zijn ze niet in staat om alle aanvallen bij te houden. Ook ’s nachts zijn er aanvallen die nooit opgemerkt worden. Ze willen dus in eerste instantie een product dat hen informeert over het aantal aanvallen.

Ze voelt zich verantwoordelijk voor de kinderen tijdens de schooluren en wil dus graag op de hoogte gebracht worden bij een aanval. Op dit moment probeert ze de aanvallen op te merken maar dit is niet eenvoudig. Sommige aanvallen zijn van korte duur en zijn onmogelijk te registreren in een klas van 2O kinderen. Daarnaast wil ze een snellere communicatie met de ouders omdat deze momenteel niet vlot verloopt.

Hij baseert zich momenteel op info die hij krijgt van de ouders om medicatie voor te schrijven. Maar aangezien de ouders het exact aantal aanvallen niet kennen, wordt er vaak geëxperimenteerd met de medicatie waardoor er frustraties ontstaan De arts wil graag een duidelijk overzicht van de aanvallen zodat hij een correcte behandeling kan starten. Naast een overzicht van de aanvallen wil de arts ook ruwe data verzamelen van zijn patiënten. Deze kan gebruikt worden voor onderzoek.

DAYTA


Met behulp van ear-plugs gaan we de hersenactiviteit van het kind in kaart brengen (EEG). Het is de bedoeling dat er elke dag gedurende 24 uur gemeten kan worden. Er wordt een plug voorzien voor overdag en een voor ‘s nachts. Tijdens het meten wordt de data direct via bluetooth doorgestuurd naar het meldingsdoosje.

DAYTA

Dit doosje is draadloos verbonden met de plugs en analyseert alle eeg-data met behulp van algoritmes. Wanneer het algoritme een aanval opmerkt, zal het doosje oplichten. Hierdoor worden mensen uit de directe omgeving verwittigd tijdens een aanval.

De kinderen weten vaak niet hoeveel aanvallen ze gehad hebben op een dag, waardoor ze zich onzeker voelen. Dit wil DayTa aanpakken door hen op een speelse manier te betrekken bij het monitoren. Bovenaan het doosje bevindt zich een identificatiestrook waarop het kind zijn vingers kan plaatsen. Wanneer hij dit doet, zullen zijn aanvallen visueel worden weergegeven met behulp van licht in het doosje.

Voor de ouders en andere belanghebbenden wordt er een applicatie voorzien die in contact staat met de plugs en het doosje. Deze applicatie zal hen een gedetailleerd overzicht bieden van het aantal aanvallen en zal ook dienst doen als comunicatieplatform tussen de verschillende betrokkenen. Ouders kunnen de data ook doorsturen naar de behandelende arts zodat deze niet alleen meer data heeft voor onderzoek maar ook een beter zicht heeft op de behandeling en vooruitgang van zijn patiĂŤnt.

14


15


16


Jura is een project dat ik samen met Alexander Nieuwborg, Jeroom Placke en Elie Van Ravels bedacht in het tweede bachelorjaar Productontwikkeling. Er werd ons gevraagd een productfamilie te ontwerpen van 4 werktuigen. Deze waren een soldeerpen, een siliconespuit, een nietjesmachine en een lijmpistool. Het was de bedoeling om eerst de markt te gaan onderzoeken om vervolgens een marktpositie te kiezen waarbinnen we onze producten zouden verkopen. Daarna bedachten we een merknaam en stelden we enkele specificaties op waaraan onze producten moesten voldoen. Tot slot gingen we elk individueel aan de slag met een werktuig om zo uiteindelijk tot één productfamilie te komen. Ik werkte de soldeerpen uit. Het product moest een industriële look hebben, gecombineerd met felle en exclusief ogende elementen. Ons doelpubliek waren mensen die tijd en geld willen investeren in een kwalitatief product. Met andere woorden hobbyisten of doe-het-zelvers met een zekere voorkennis die tijd hebben om met onze producten aan de slag te gaan. We gingen ons dus richten op de avontuurlijke gebruikers die steeds nieuwe ervaringen willen opdoen.

17

JURA


Er werden 3 concepten per persoon gekozen, hiervan werden fysieke modellen gemaakt. Deze modellen werden door verschillende testpersonen geanalyseerd op basis van vooropgestelde criteria. Hieruit kwam uiteindelijk ĂŠĂŠn concept dat ik verder ben gaan uitwerken.

JURA

18


19

JURA


2O


OLO is ĂŠĂŠn van de eerste projecten die ik deed binnen de opleiding Productontwikkeling. Het is een lamp die uit polypropyleen gemaakt is. Omdat het materiaal moeilijk te plooien is en er niet gelijmd kan worden, zorgde dit voor interessante uitdagingen tijdens het ontwerpproces. Door de inkepingen aan de zijkant van het product kan de gebruiker zelf de lichtstralen bepalen waardoor er leuke effecten ontstaan op de muren.

21

OLO


22


Bee Local is een project dat ik in 2O16 deed in samenwerking met The Bee Factory, een kleine organisatie die imkers in EthiopiÍ helpt bij hun taken. Ze vroegen me om een zonesmelter te maken, deze heeft als doel om de nog resterende honing en was af te scheiden van de ruwe bijenwas die ze ophalen van de lokale imkers. Door gebruik te maken van de zonnewarmte, loopt de temperatuur in de smelter op waardoor de verschillende substanties vrijkomen. Crude wax (ruwe bijenwas/afval) wordt op de ijzeren plaat verspreid. De bak wordt gesloten en door de zonnewarmte stijgt de temperatuur in de bak tot 7O°C. Hierdoor gaat de resterende honing in de wax smelten en naar beneden lopen. Deze zal opgevangen worden in de oranje bak die onderaan de bak bevestigd is. De bestand delen die achterblijven op de plaat kan men gaan gebruiken om te bemesten. Via deze methode kan er meer honing gerecupereerd en verkocht worden.

23

BEE LOCAL


24


Deze dino werd in Solidworks geconstrueerd. Vooral het uittekenen van de organische vormen en het overvloeien naar andere vlakken was niet eenvoudig.

25

DINO


2OO7-2O13

Onze-Lieve-Vrouwinstituur Pulhof Berchem Economie Wetenschappen

2O13-2O16

Universiteit Antwerpen Bachelor Productontwikkeling

2OO7-2O13

Atlas Copco Wilrijk Stage

2O14-2O18

Felix Pakhuis Antwerpen Studentenjob

2O16-2O18

Universiteit Antwerpen Master Productontwikkeling

2O17

Monkeyshot Stage

Coming soon

ERVARINGEN

Altijd interesse in nieuwe uitdagingen.

26


SKILLS Solidworks

85%

Siemens NX

65%

Fusion 36O

7O%

Keyshot

8O%

Photoshop

85%

Illustrator

75%

Sketch

75%

Axure

55%

TALEN Nederlands

99%

Engels

8O%

Frans Duits

7O% 55%

CONTACT Thomas Domen Thomasdomen@hotmail.com +32 477/9O.37.26 https://thomasdomen.wixsite.com/portfolio2 https://www.linkedin.com/in/thomas-domen-92a15bb0/

27

PERSOONLIJK


Portfolio 2018  
Portfolio 2018  
Advertisement