Page 1


YoonSic Is Real.


10. Jealous girl ¼ÙËŒ ÞÔ§¢ÕËé §Ö by mdnatt - µÍ¹·Õ.è 1 - µÍ¹·Õ.è 2 - µÍ¹·Õ.è 3 - µÍ¹·Õ.è 4 - µÍ¹·Õ.è 5 11. Love in the Ice by ferin 12. POST PASSION by thipfanii 13. Raining in Estival. ~¤Ø³½¹ã¹Ä´ÙÃÍŒ ¹~ by No:18 14. Remembrance by VincenzE 15. ROMANTIC LOVE & BEFORE ROMANTIC LOVE by MEDSAI_YOONA - Shot 1 Romantic Love. - Shot 2 Before Romantic Love. 16. The Ugly Truth. 'àÃ×Íè §¨ÃÔ§»Ç´ã¨' by wearp - Chapter. 1 - Chapter. 2 - Chapter. 3 - Chapter. 4 - Chapter. 5 - Chapter. 6 - Chapter. 7 17. Vibration Of Love -Á¹µÃ¡Ñ MRT- by FoRTe~HIM 18. white li(n)e by ARSHAVIN23 19. ...You're Mine... by YT.ll.Yoong - First Shot ...Strange Girl And Agreement... - Second Shot ...Recede And Feeling... - Third Shot ...Confess And Plan... 20. You’re in my way. by monkeyzerza 21. ऌҡѺµÑÇàͧ by ChA_YeN 22. ÇѹáË‹§¤ÇÒÁÃÑ¡ by wenwen

250

251

254 259 263

270 278

293

317 328

338 352

365

366 371 379 388 398 409 412 423 438 449 450 454 465 480 486

511


*Jealous girl* -¼ÙŒËÞÔ§¢ÕéËÖ§ÂÔéÁãËŒ¡Ñº©Ñ¹Ë¹‹Í ᤋËÖ§àÅ硹ŒÍÂᤋ¤ÍÂÃÑ¡ ä´Œâ»Ã´Í‹Òâ¡Ã¸©Ñ¹ ¢¹Ò´¹Ñé¹ÍÕ¡¹Ò¹¤§¢Ò´ã¨ áÅÐäÁ‹ãª‹äÁ‹änj㨠㨩ѹÌ͹ËÒ¡ã¤ÃÁͧ¹Ñ¡ ¡çà¸Í´Ñ¹¹‹ÒÃÑ¡ ¢¹Ò´¹Ñé¹ãËŒÁͧÍÂÙ‹ä´Œä§ ª‹ÇÂàÍÕ§ÁÒËÒ˹‹Í ©Ñ¹à½‡Ò¤Í·Õè¨ÐºÍ¡ÃÑ¡ ä´Œâ»Ã´Í‹Òâ¡Ã¸©Ñ¹ ·Õè·íÒ仹Ñ鹨ÐäÁ‹·íÒÍÕ¡µ‹Íä»» ºÒ§·Õ©Ñ¹¡çÂÑé§äÁ‹ÍÂÙ‹ ºÒ§·Õ©Ñ¹¡çÃٌᵋ·¹äÁ‹äËÇ ºÒ§·Õ©Ñ¹ã¨ÃŒÍ¹à¡Ô¹ä» â»Ã´¨§à¢ŒÒ㨠·Õè໚¹ä»¹Ð໚¹ä»´ŒÇÂÃÑ¡ ᵋÍÒ¨¨Ð¢ÕéËÖ§à¡Ô¹ä» ᵋ㨷Ñé§ã¨ÁÕᵋà¸Í¤¹à´ÕÂÇ ÃÑ¡à¸Í¤¹à´ÕÂÇ äÁ‹ÂÍÁãËŒã¤ÃÁÒà»ÅÕè¹任 ÍÂÒ¡ãËŒà¸Íä´ŒÃÙŒ ཇҴÙáÅŒÇࢌÒ㨡‹Í¹ ËÒ¡ã¤Ã·íÒ㨩ѹÊÑ蹤Å͹ ภ..... à¸Í¨ÐÃÙŒÊÖ¡ËÖ§áÅÐˋǧäËÁ.........

by... mdnatt


YoonSic Stories #1 251

ตอนที 1 "ยุนอา มานีหน่อยสิ" "ค่า" "ยุน มาทางนี #ด้ วย" "ค่า ๆ" "ยุนอา" "ยุนยุน" "ยุนจ๋า" "ยุนนี" "กวางยุน" "ค่า ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ" ^v^ เสียงเรียกชือยุนอาดังระงมทัวบริเวณลานกว้ าง สถานทีถ่ายภาพในงานรับปริญญา ของมหาวิทยาลัยชือดังใจกลางกรุงโซล ซึงก็ได้ รับการตอบรับด้ วยเสียงใส ๆ ของเจ้ าของชือ พร้ อมการเคลือนตัวไปโพสต์ท่าสุดน่ารักคู่กบั เพือน ๆ ให้ ตากล้ องได้ กดชัตเตอร์ รัวไม่ห่าง 'อิมยุนอา' บัณฑิตใหม่แต่ยงั คงความหน้ าใสเหมือนเฟรชชีก็ไม่ปาน ถึงจะจบการ ศึกษาแล้ วก็ยงั ได้ รับความนิยมไม่เสือมคลาย ไม่ว่าจะเดินไปทางไหนก็จะถูกเรี ยกมาร่ วม ถ่ายรูปด้ วยทังกั # บเพือนในและนอกคณะ ด้ วยความทีเป็ นคนอัธยาศัยดี เรี ยนก็เก่ง กิจกรรม เด่น หน้ าตาสุดยอดขันเทพ # ทําให้ เธอได้ รับความรักจากคนรอบข้ างมาตลอด โดยเฉพาะกับ ใครคนหนึงเป็ นพิเศษ "อิม ยุนอา" เสียงเรียกชือร่างสูงทีสุดแสนจะเย็นจับใจ จากร่างบางทียืนเท้ าเอวทําหน้ าตาบอก บุญไม่รับอยูไ่ ม่ไกลนัก สําหรับคนอืนทีรับฟั งแล้ วมันอาจสะท้ านถึงทรวงเลยก็วา่ ได้ เพราะ ต่างก็ร้ ูกิตติศพั ท์ของเธอผู้นี # ว่าหึงหวงแฟนสุดเพอร์ เฟ็ กต์อย่างอิมยุนอาขนาดไหน แต่นนั ก็ไม่ใช่นํ #าเสียงทีจะทําให้ ยนุ อาตืนกลัวได้ แม้ แต่น้อย ก็เพราะไม่วา่ แฟนเธอจะอยูใ่ นอารมณ์ ไหน นํ #าเสียงก็ยงั หวานจับใจยุนอา จนอยากกระโจนเข้ าไปจับมาจูบปากทีเปล่งเสียงนัน# ให้ ร้ ูแล้ วรู้รอดเลยทีเดียว "คะพีสิก้า มาถ่ายรูปด้ วยกันมัยคะ" # "ไม่!! หมดอารมณ์ เชิญยุนถ่ายกับบรรดาแฟนคลับต่อไปเถอะ ไม่ต้องมาชวนพี หรอก เชอะ" ‘....งอนอีกแล้ ว พีสิก้าเนีย....’ "โถ ๆ คนดีของยุน อย่างอนเลยนะคะ ยุนอยากถ่ายรูปกับพีสิก้าทีสุดเลยนะ เรา ยังไม่ค่อยได้ ถ่ายด้ วยกันเลย" ยุนอาเข้ ามาโอบกอดเจสสิก้าจากด้ านหลัง แล้ วเกยคางไว้ บนไหล่บาง ออกอาการง้ อเต็มที "ก็มวั ไปถ่ายกับคนนันคนนี # #จนไม่สนใจพีเองนี" "โอ๋ ๆ วันนี #วันดีของยุนนะ เลิกงอนแล้ วไปถ่ายรูปกันค่ะ แล้ วยุนค่อยให้ พีลงโทษ นะ ยุนยอมพีสิก้าทุกอย่างแหละ" ^^ "เชอะ ปากหวานนักนะ มินา่ คนหลงกันตรึม"


252

Special Project of YoonSica 2

ถึงจะพูดอย่างนัน# แต่เจสสิก้าเองก็ยอมปล่อยให้ ยนุ อาลากเธอไปถ่ายรู ปกันต่อ คราวนี #เจสสิก้าตัวติดกับยุนอาไม่ห่างเลยทีเดียว ไม่วา่ ยุนอาจะถูกเรี ยกไปทางไหน ก็จะมี สาวผมบลอนด์ตามไปเป็ นแพ็คคูจ่ นคนเริ มจะรํ าคาญ แล้ วก็เลิกดึงยุนอาไปทางนันทางนี # # ไปเอง 'เจสสิก้าจอง' สาวสวยหุน่ ดี ดีกรีอดีตดาวมหาวิทยาลัย แต่ความทีเป็ นคนนิง แสน จะเย็นชา ทําให้ บรรดาพ่อค้ าแม่ค้าขายขนมจีบขยาดจนไม่กล้ าเข้ าใกล้ ทําให้ ร่างบางถูก บรรดาเพือน ๆ ลงความเห็นกันว่า เจสสิก้าคงโสดไปจนจบนันแหละ แต่แล้ วสิงทีไม่คาดคิด และทําให้ คนทังมหาวิ # ทยาลัยตะลึงก็เกิดขึ #น เมือถึงช่วงรับน้ องมหาวิทยาลัยทีต้ องออกไปทํา กิจกรรมกันทีชายทะเลในเช้ าวันสุดท้ ายก่อนกลับมหาวิทยาลัย เพือนของเจสสิก้าทีตามหา ตัวเธอทังคื # น กลับมาเห็นเธอเดินออกจากห้ องของรุ่นน้ องคนหนึงด้ วยสภาพเหมือนไปออก รบมา หน้ าตาผมเผ้ าเสื #อผ้ ายุง่ เหยิงไปหมด หลังจากตามไปคาดคันเอากั # บตัวเธอ ก็ได้ ร้ ูวา่ ห้ องนันเป็ # นห้ องของเด็กทีชืออิม ยุนอา ขวัญใจชาวค่ายในครัง# นี # แล้ วพอถามว่าเข้ าไปทํา อะไร ก็ได้ รับคําตอบเป็ นอาการหน้ าแดงของยัยนํ #าแข็งโดนฮีตเตอร์ ซะอย่างนัน# ไม่ร้ ูวา่ ข่าว นี #มันแพร่ สะพัดกันอย่างไร ไม่ถึงอาทิตย์คนก็ร้ ู กนั ทัวมหาวิทยาลัยแล้ ว แต่บรรดาเพือน ๆ มองดูแล้ วก็ไม่ได้ เห็นว่าเจสสิก้าจะทุกข์ร้อนอันใด กลับกลายเป็ นว่าร่างบางพอใจอย่างมาก ทีสุดท้ ายได้ คบกับยุนอาสมใจ [ก็ฉนั ลงทุนขนาดนี #แล้ วนีนะ โฮะ ๆ ๆ ๆ] <<< เจสสิก้า [แหม พีสิก้าก็ ถึงวันนันพี # ไม่ยวฉั ั น ฉันก็กะจะจีบพีอยูแ่ ล้ วล่ะ ^^] <<< ยุนอา [จะเล่าเลยมัยว่ # าพวกแกไปทําอะไรกันน่ะฮะ กลับมาเข้ าเรืองเถอะ] <<< ไรท์เตอร์ อีกทางด้านหนึงของลานกว้าง "อะไรของยัยนันเนีย เกาะยุนอาหนึบอย่างกับตังเม ฉันเลยไม่ได้ ถา่ ยรูปกับยุนอา เลย" เสียงบ่นอุบจากคนทีแอบมองเหตุการณ์ อยู่สกั พักเอ่ยขึ #นกับเพือน เธอเองก็ไม่ร้ ู จกั ยุนอาเป็ นการส่วนตัวหรอก แต่ก็พอรู้กิตติศพั ท์มาบ้ างว่ายุนอาเป็ นคนดังขนาดไหน ไหน ๆ วันนี #ก็จบแล้ ว ก็อยากถ่ายรูปกับคนดังกับเขาบ้ างเท่านันเอง # “พีเจสสิก้าน่ะเหรอ ก็เป็ นงี #แหละ เค้ ารู้กนั ทังมหา’ลั # ย แกไปอยูไ่ หนมา ควอน ยูริ คุณเธอล่ะหวงแฟนจะตาย แต่ถงึ อย่างนันคนก็ # ยงั แจกขนมจีบยุนมันเรื อยแหละ ยิงปี กลาย ทีเจ้ แกจบไปทํางานไม่มีเวลามาตามยุนนะ พอรู้เท่านันแหละว่ # าตามินโฮมาเจ๊ าะแจ๊ ะเด็กเจ้ เจ้ แกก็ตามมาวีนมหา’ลัยแทบแตกแน่ะ รู้แล้ วแกยังจะกล้ าไปยุง่ อีกเหรอยูล“ คําอธิบายถึงสรรพคุณยืดยาวของสาวสวยร่างบางซึงได้ ชือว่าเป็ นแฟนยุนอา ดัง มาจากเพือนตัวเล็กของ ‘ควอน ยูริ’ หญิงสาวทีสวยไม่แพ้ ใคร แต่ตดิ ทีหยิงไปหน่อย คนเลย ไม่คอ่ ยกล้ าเข้ าใกล้ และเหมือนเธอเองก็ไม่คอ่ ยสนใจเรื องของชาวบ้ านเท่าไหร่นกั “งันหรอแทแท # อย่างนี #ก็นา่ สนุกน่ะสิ หึหึ คอยดูนะ ฉันจะแย่งยุนอามาจากยัยป้า นีให้ ได้ “


YoonSic Stories #1

253

"เฮ้ ยยูล แย่งแฟนชาวบ้ านมันไม่ได้ นะเว้ ย แล้ วแค่จะแกล้ งคนแบบนี # ไม่สงสารเค้ า บ้ างเหรอ" "แกล้ งเกลิ #งอะไรกันล่ะ ฉันก็ชอบยุนอาเหมือนกันนะ เห็นว่าเป็ นคนดีมาก ถ้ าได้ มาเป็ นแฟนก็คงดีไม่น้อย จริ งมะ" "เฮ้ อ เอางันเหรอยู # ล จะทําไรก็ทําไปแล้ วกัน ฉันไม่ยงุ่ ด้ วยนะ" "กลัวเหรอ ตามใจเธอสิ งันฉั # นไปละ ตอนเย็นเจอกัน อย่าลืมไปรับฟานีด้ วยนะ" "อือ" 'คิม แทยอน' หญิงสาวร่างเล็กน่าทะนุถนอม เพือนสนิทของควอน ยูริ ปกติเธอก็ สนับสนุนเพือนทุกอย่าง ยกเว้ นเรื องนี # (ช่วยเพือนแย่งแฟนชาวบ้าน) เพราะพวกเธอมีกนั แค่ไม่กีคน ก็ยรู ิ น่ะสิ ไม่ค่อยสุงสิงกับใคร ก็เลยทําให้ พวกเธอทังกลุ # ่มดูจะมีเพือนน้ อยลง ไปด้ วย แต่ด้วยความเทพเฉพาะตัวก็ทําให้ กลุ่มของพวกเธอมีคนรู้ จกั ไปทัวเช่นกัน ส่วน เรืองหัวใจนัน# ทีจริงมันไม่ควรเป็ นเรืองยากสําหรับเธอเลย เพราะถึงคนในกลุม่ จะเข้ าถึงยาก แต่โดยส่วนตัวแทยอนเป็ นคนทียิ #มง่าย อัธยาศัยดี ความจริ งก็มีคนมาชอบเยอะ แต่หวั ใจ ดวงน้ อยของคิม แทยอนกลับมีคนคนหนึงครอบครองอยูแ่ ล้ ว เพียงแต่... คนคนนันไม่ # ร้ ูตวั ‘....รับทิฟฟานีงันเหรอ # เฮ้ อ... แล้ วฉันจะแต่งตัวยังไงดีน้า เธอถึงประทับใจ.....’ นะคะ"

"พีสิก้า เย็นนี #เพือน ๆ เค้ ามีปาร์ ตี #ทีบ้ านซูยองกันน่ะ เค้ าเพิงมาชวนเนีย ไปด้ วยกัน "แล้ วเค้ าไม่วา่ เหรอ พีเป็ นคนนอกนะ" ‘....ลองไปแล้ วไม่ชวนดูดิ แม่จะหักเขากวางเลย....’ (ในใจเจสสิ กา้ ) "คนนอกทีไหนกัน พีก็เป็ นรุ่นพีไง แล้ วก็เป็ นแฟนยุนด้ วย ซูยองไม่วา่ หรอกค่ะ" "อืม งันกลั # บกันได้ แล้ วยุน พีเหนือย กลับไปนอนชาร์ ตแบตดีกว่า" "ค่ะ กลับก็ได้ คะ่ แต่ยนุ ยังไม่นอนนะ" "แล้ วจะทําอะไรล่ะ" "ก็ให้ พีสิก้าลงโทษก่อนไง ลืมไปแล้ วเหรอ เมือกี #น่ะ" "ยังไงล่ะ" "ก็... ยุนยอมให้ พีจูบทังตั # วเลยเอ้ า" "บ้ า แบบนี #พีก็เสียเปรี ยบสิ" "เสียเปรี ยบยังไง ไม่เสียเปรี ยบหรอก เดี%ยวยุนเอาคืนก็หายกันแล้ ว 555" ‘....อ๊ ายยย ไอ้ กวาง แล้ วแบบนี #ฉันจะได้ พกั มัยเนี # ย....’


254

Special Project of YoonSica 2

ตอนที 2 ณ บริ เวณสระว่ายนํ #าหลังบ้ านของ 'ชเว ซูยอง' สาวร่ างสูงทายาทเจ้ าของธุรกิจ อสังหาริ มทรัพย์รายใหญ่ (พูดง่าย ๆ ก็คือเศรษฐี เกาหลี นีล่ะวะ) ตอนนี #ได้ ถกู เนรมิตรให้ กลายเป็ นสถานทีจัดเลี #ยงให้ กบั บรรดาเพือนสนิทเนืองในโอกาสจบการศึกษากันในปี นี # ซูยองเป็ นคนรวยทีเรี ยบง่าย ติดดิน อารมณ์ดี มีมนุษยสัมพันธ์ จึงทําให้ มีเพือน เยอะ ไม่วา่ ในหรื อนอกคณะ ปกติก็แทบไม่มีคนรู้วา่ เธอรวยขนาดไหน ใครถามก็บอกปั ด ๆ ไปว่านันมันของลุงเธอไม่เกียวกับเธอสักหน่อย ก็อย่างว่าแหละนะ ความจริ งแล้ ว ซูยองก็ ไม่ได้ อยากจะได้ มนั เท่าไหร่นกั หรอก ชอบอิสระมากกว่า "เฮ้ ยุนอา ทางนี #เพือน" เมือเห็นแขกคนสําคัญ ซูยองก็อดดีใจไม่ได้ เพราะยุนอาเป็ นเพือนคนสนิทของเธอ น่ะสิ แถมวันนี #งานคงกร่ อย ถ้ าไม่มีคนดังอย่างยุนอามาร่ วม ก็เพือน ๆ หลายคนทีมาร่ วม งานตอนชวนต่างก็ถามเป็ นเสียงเดียวกัน ว่ายุนอาจะมาด้ วยมัย# ทําเอาซูยองหน้ ามุย่ ไปเลย ‘...โถ่ งานบ้ านฉันแท้ ๆ พวกเธอยังอยากเจอคนอืนมากกว่าอีกเหรอ ให้ ตายสิ...’ แต่ถงึ กระนันซู # ยองก็ไม่ได้ คดิ เคืองขัดอะไรยุนอาจริ ง ๆ หรอก ก็เพือนกันนี คบกัน มาตังแต่ # มธั ยมแล้ ว แถมเรี ยนมหา’ลัยด้ วยกันอีก ไม่รักมันก็แปลกแล้ ว "อันยองค่ะพีสิก้า วันนี #พีสวยจังนะคะ" ^^ "อันยองจ๊ ะซูยอง" เจสสิก้าทักทายตอบพร้ อมกับยิ #มน่ารัก ๆ ไปให้ "น้ อย ๆ หน่อยไอ้ หยอง นีแฟนฉันนะเว้ ย แล้ วพีก็น้า ยิ #มอะไรเนีย มันโกหกหรอก สวยเสยทีไหนเนีย" "อิม ยุนอา!!!" (....กรี& ดดด อุตส่าห์ดีใจว่ามันหึง ดูมนั ๆ ๆ ๆ....) "เอ้ า อย่าเพิงทะเลาะกันตังแต่ # งานเริ มสิ" "นันสิซูยอง ปล่อยคนดังเค้ าไปตามทางเค้ าเถอะ พาพีไปหาอะไรกินดีกว่า ปะ" เจสสิก้าเข้ ามาเกาะแขนซูยองแล้ วเดิน (ลาก) คนตัวสูงเข้ าไปในงาน ทิ #งให้ ยนุ อายืนงงอยู่ หน้ างานคนเดียว "อ้ าว ไหงงันล่ # ะ ฉันผิดอีกแล้ วหรอเนีย ไม่หงึ ก็งอน เฮ้ อ แฟนใครหว่า แต่ก็น่ารัก ดี ^^" ยุนอายืนยิ #มอยู่คนเดียวหน้ างาน ก่อนจะตังท่ # าออกเดินตามเข้ าไป แต่ยงั ไม่ทนั ได้ ก้ าวไปไหน ก็มีเสียงร้ องทักดังมาจากด้ านหลังจนเจ้ าตัวต้ องหันกลับมามอง "อันยองค่ะคุณอิม ยุนอา" "อันยองค่ะคุณ...." "ยูริคะ่ ควอนยูริ ยินดีทีได้ ร้ ูจกั นะคะ" ยูริยืนมือมาจับกับยุนอา พร้ อมส่งยิ #มแบบที ทําให้ ยนุ อารู้สกึ แปลก ๆ มันเป็ นยิ #มทีดูสวยงาม แต่ก็เหมือนจะยัวเย้ าไปในที บวกกับการ แต่งกายของคนตรงหน้ าทีสุดแสนจะยัวยวน ทังทรวดทรงองเอว # กับใบหน้ าเรี ยวได้ รูป ผิวสี แทนทีขับให้ ดเู ซ็กซีเข้ าไปอีก (....ผู้หญิงคนนี #เป็ นใครกัน ทําไมยุนไม่เคยรู้จกั มาก่อนนะ....)


YoonSic Stories #1

255

"ยินดีทีได้ ร้ ูจกั เช่นกันค่ะคุณยูริ มาคนเดียวเหรอคะ?" "ค่ะ พอดีเพือนยูลรู้จกั กับคุณซูยองน่ะค่ะ เลยชวนยูลมาด้ วย แต่นีดูเหมือนเพือน ยูลจะเบี #ยวซะแล้ ว ยังไม่เห็นหัวเลยเนีย คนอืน ๆ ในงานยูลก็ไม่ร้ ู จกั ด้ วยนีสิ เฮ้ อ" ยูริถอน หายใจ ทําหน้ าตาน่าสงสาร จนยุนอาต้ องเสนอตัวคอยดูแลเองจนกว่าเพือนยูริจะมาถึง ด้ วยความทีเป็ นคนดี (เกินไป) "งันคุ # ณยูริอยูก่ บั ฉันก่อนก็ได้ คะ่ เพือนคุณมาแล้ วค่อยไปรวมกับเพือนอีกที" ^^ "จะดีเหรอคะ เดี%ยวแฟนคุณจะเคืองเอานะ" "ไม่เป็ นไรหรอกค่ะ พีสิก้ามีเหตุผลพอ ไปค่ะ เดี%ยวยุนพาไปรู้ จกั กับเพือน ๆ ยุน คุณยูริจะได้ มีเพือนคุย" ยุนอาเดินนํายูริเข้ ามาในงาน ยูริก็โดดเกาะแขนยุนอาทันที ยุนอาเองก็ไม่ได้ ว่า อะไรเพราะเข้ าใจว่ายูริคงจะกลัวทีไม่มีคนรู้จกั เลยจึงมาเกาะแขนตน (คิ ดง่ายจังไอ้เหม่ง ชี เปรี "ยวเยียวราด เป็ นสาวมันซะขนาดนัน" จะกลัวอะไรฟะ แค่คนไม่รู้จกั ) "พีสิก้า หยอง ทุกคน นีคุณยูริคะ่ เพือนเค้ ายังไม่มา ยุนเลยชวนมาอยูก่ บั เราทางนี # ก่อน" ยุนอาแนะนํายูริให้ กบั กลุ่มของตน แล้ วส่งยิ #มเอาใจไปให้ แฟนสาวทียังมีคดีกนั อยู่ แต่ตอนนี #หน้ าตาของเจสสิก้ากําลังบอกว่ายุนอาคงไม่ได้ ตายดีแน่ ๆ งานนี # "อันยองค่ะยูริ ตามสบายนะคะ เดี%ยวฉันขอตัวไปรับแขกทางโน้ นก่อน" ซูยอง กล่าวทักทายยูริ ก่อนจะหาทางชิง เพราะเริมสัมผัสไอเย็นด้ านข้ าง ไม่ลมื ทีจะหันมากระซิบ กับยุนอาก่อนไป "อย่าให้ แฟนแกทํางานฉันล่มนะเว้ ย" ยุนอาได้ แต่มองค้ อนเพือนรักทีหนีไปหาสาว ๆ อีกฝั งแล้ ว (....เฮ้ อ หวังว่าพีสิก้า คงมีเหตุผลพอนะ....) "อะแฮ่ม จะเกาะอีกนานมัยคะคุ # ณยูริ" "อุ้ย ขอโทษค่ะ ลืมตัวไปหน่อย" เมือโดนเจ้ าของเขาดุ ยูริก็คลายวงแขนทีเกาะเกียวยุนอาออก ไม่เท่านันยู # ริยงั ทํา ลอยหน้ าลอยตา ทีเจสสิก้าเห็นแล้ วสรุ ปว่า นอกจากจะกวนประสาทเธอแล้ ว ยังตังใจจะ # ท้ าทายเธออีก ‘....ลืมตัวงันเหรอ # มาลืมอะไรกับแฟนชาวบ้ านล่ะฮะ....’ “อืม ไม่เป็ นไรหรอกค่ะ แต่คราวหลังอย่าลืมตัวบ่อยนักนะคะ คน ๆ นี # มีเจ้ าของ แล้ ว“ ไม่วา่ เปล่า เจสสิก้าก็เดินมาควงแขนยุนอา แล้ วพาเดินออกไปอีกทางหนึง ทิ #งให้ ยรู ิ ทําท่าทางกระฟั ดกระเฟี ยดอยูต่ รงนันคนเดี # ยว “อ๊ าย คอยดูเถอะยัยป้า ฉันจะเอายุนอามาเป็ นของฉันให้ ได้ “ วันนี #หลังจากยูริได้ คยุ กับยุนอาเล็กน้ อย ก็ทําให้ ร้ ูสกึ ว่ายุนอามีเสน่ห์ไม่ได้ หลุดไป จากทีคนเขาพูดกันเลยก็ยิงทําให้ ยรู ิ สนใจในตัวยุนอามากขึ #น บวกกับความไม่ชอบขี #หน้ า ยัยแฟนสาวหน้ าเหียว (ในความคิดเธอคนเดียวสิ ไรท์เตอร์ ออกจะชอบ) ของยุนอา ก็ยงทํ ิ าให้ ยูริอยากเอาชนะมากขึ #น


256

Special Project of YoonSica 2

เจสสิก้าลากยุนอาออกมาเคลียร์ นอกงาน บริ เวณทีไม่มีใครอยู่ "พีสิก้าคะ เรากลับไปหาคุณยูริกนั เถอะ เพือนเค้ ายังไม่มาเลย ไปอยู่เป็ นเพือน คุณยูริดีกว่านะ" "นี อิม ยุนอา!!! เฮอะ เรื องเก่ายังไม่ชําระเลยนะ แล้ วยังมีเรื องยัยนันอีก เมือกี # เดินควงแขนกันมาอีก อะไรกัน ยังเห็นหัวพีบ้ างมัย# อยากกลับไปหามันมากก็ไปซะสิ ทิ #งพี ไว้ ตรงนี #แหละ" "โถ่ พีสิก้า ยุนก็บอกไปหมดแล้ ว มันไม่มีอะไร ไม่เอาน่า อย่างอนไม่เข้ าท่าสิคะ" "ยุนว่าพีเหรอ" "= =" "ดี งันคื # นนี #ไม่ต้องมายุง่ กับพีเลย จะไปไหนก็ไปเลยไป" "พีสิ.." "หยุด หุบปากไปซะ ดี ถ้ าไม่ไป พีไปเอง" แล้ วเจสสิก้าก็เดินจํ #าเอา ๆ ออกไป ทิ #ง ให้ ยนุ อายืนงงทําอะไรไม่ถกู อยูท่ ีเดิมซะอย่างนัน# "เฮ้ อ นึกว่าพีสิก้าจะมีเหตุผลกว่านี #ซะอีก" ยูริทีแอบฟั งทังคู # ค่ ยุ กันก็โผล่ออกมาจากหลังพุม่ ไม้ "ขอโทษนะคะ ยูลไม่ได้ ตงใจจะแอบฟั ั# ง บังเอิญยูลไม่ร้ ูจะไปคุยกับใคร ก็เลยเดิน ตามหาพวกคุณ ไม่คดิ เลยว่ายูลจะเป็ นต้ นเหตุทําให้ คณ ุ ยุนอาทะเลาะกับแฟน" ยูริทําหน้ า ตาสลด เหมือนรู้สกึ ผิดเต็มซะประดา ความจริงยูริตามมาตังนานแล้ # ว เพราะคิดว่าต้ องเกิด เหตุการณ์แบบนี #ขึ #นแน่ ๆ เลยขอมาชมสักหน่อย เผลอ ๆ จะได้ เข้ าไปทําคะแนนกับยุนอา แล้ วก็โป๊ ะเชะ ตรงตามแผน ^^ "คุณยูริไม่ผดิ หรอกค่ะ พีสิก้าไม่มีเหตุผลเอง เดีย% วยุนเคลียร์ ได้ คะ่ อย่าโทษตัวเอง เลยนะคะ" ยุนอาส่งยิ #มปลอบใจยูริ ทังที # ในใจเริ มห่วงร่ างบางทีหนีไปไหนแล้ วก็ไม่ร้ ู ‘....พีสิก้าจะเป็ นไรมากมัยเนี # ย....’ “เราเข้ าไปในงานกันเถอะค่ะ เดี%ยวยุนต้ องขึ #นร้ องเพลงโชว์ด้วย เจ้ าหยองมันขอ ไว้ อย่าลืมตบมือให้ ยนุ นะ ^^“ ทังสองจึ # งกลับเข้ ามาในงานกันอีกครัง# ยุนอาหลังจากฝากยูริไว้ กบั เพือนคนอืน แล้ วก็ขอตัวมาเตรี ยมขึ #นโชว์เดียวกีต้าร์ ร้ องเพลง เป็ นรายการสุดพิเศษทีซูยองเตรี ยมเอา ไว้ ด้ วยบรรดาแขกในงานทีมาส่วนใหญ่ ต่างก็ชืนชมยุนอากันทังนั # น# เธอจึงจัดเวทีพิเศษ เป็ นของขวัญให้ เพือน ๆ ก่อนจะต้ องแยกย้ ายไปตามทางของตัวเอง ตอนนี #เจสสิก้ายืนอยู่เค้ าท์เตอร์ ไวน์ ยกซดเข้ าไปกีแก้ วต่อกีแก้ วแล้ วก็ไม่ร้ ู ด้ วย อารมณ์ทีเรี ยกว่าเสียสุด ๆ ตอนนี #เธอโกรธ โกรธมาก ทียุนอาเห็นคนอืนดีกว่าเธอ แถมยัง ไม่ตามมาง้ ออีก (อ้าวเจ้ไล่แฟนไปเองนะ) อะไรกันวะเนีย มีแต่คนบอกเธอขี #หึงเกินไป แต่ เจสสิก้าคิดว่าเรื องนี #เธอไม่ได้ ทําเกินไปหรอก ถ้ าเป็ นคนอืนก็หงึ เหมือนกันแหละ (เหรอ?)


YoonSic Stories #1

257

"อยูต่ รงนี #เองเหรอคะคุณเจสสิก้า" ‘....เสียงนี # ปรี& ดดดด เจสสิก้าใจเย็นไว้ ลกู ....’ "อ้ อ คุณยูริ มาทําอยูอ่ ะไรตรงนี #ล่ะคะ เพือนคุณยังไม่มาอีกเหรอ" "ยังหรอกค่ะ ตอนนี #ให้ ยนุ ช่วยดูแลอยูน่ ะ่ ค่ะ" ยูริยกยิ #มยัว (โมโห) เจสสิก้าออกไป หนึงที ‘....อ๊ ายยย เรี ยกยุนเลยเหรอ แล้ วใครดูแลใคร มากไปแล้ วนะหล่อน.....’ "งันเหรอคะ # แล้ วทําไมอยูค่ นเดียวซะล่ะ แฟนฉันหายไปไหน ไม่มาดูแลคุณล่ะเนีย" "ยุนเค้ าไปเตรี ยมตัวขึ #นโชว์น่ะค่ะ ว่าแต่คณ ุ ไม่เข้ าไปให้ กําลังใจ หน่อยเหรอ เอ๊ ะ หรื อว่ายุนไม่ได้ บอกว่าจะมีโชว์ โฮ๊ ะ ๆ ๆ น่าขําเนอะ" ‘....จะกวนประสาทมากไปแล้ วนะ....’ "เธอจะเอายังไงกับฉันกันแน่" "ก็ไม่เอาอะไรมากหรอกค่ะ แค่....ผู้หญิงคนนี # ฉันขอ" ซ่า......... ไวน์ในแก้ วเจสสิก้าบัดนี #ถูกเจ้ าของยกขึ #นสาดเข้ าทีใบหน้ าหญิงสาวทีบังอาจจอง หองมาขอแฟนเธอโต้ ง ๆ ตรง ๆ นีสิ (กล้ ามากนะ ทีคิดจะมาแย่งยุนอาไปน่ะ แกไม่ได้ ตาย ดีแน่ ๆ) เจสสิก้ายิ #มสะใจกับผลงานตนเอง "กรี& ดดดดดดด จะมากไปแล้ วนะแก" "อะไรมากไป ไวน์ไม่อร่อยเหรอ เดี%ยวฉันเปลียนรสให้ เอามัย"# เจสสิก้ายังสนุกกับการได้ แกล้ งยูริ ส่วนอีกคนนันที # อารมณ์ปรี& ดถึงขีดสุด เดินตรง เข้ ามาพร้ อมกับง้ างมือตบลงบนหน้ าสวย ๆ ของเจสสิก้าเข้ าไปเต็มแรงฉาดใหญ่ โดยเจสสิก้า ทีกําลังมัวแต่ขําจึงไม่ทนั ได้ ตงตั ั # วรับฝ่ ามือหนักเข้ าไปเต็ม ๆ เพี #ย! เจสสิก้าจับใบหน้ าตัวเองแล้ วหันขึ #นมาส่งสายตาอาฆาตมาทียูริ “นีแก กล้ ามากเลยนะ“ “ทํามะ แกยังทําฉันได้ เลย“ “แก“ แล้ วทังคู # ก่ ็เข้ าตะลุมบอนกัน ต่างจิกหัวดึงดันกันไปมาจนมาถึงริ มสระ เสียงกรี ด ร้ องสลับกันดังทัวงาน เรี ยกให้ ผ้ คู นหันมาสนใจกับเหตุการณ์ระทึกทีกําลังเกิดขึ #นตรงหน้ า ระหว่างหญิงสาวสวยสองคน ทีกําลังตบตีกนั ด้ วยเรื องอะไรนัน# หลายคนก็อาจทราบ แต่ หลายคนก็พอจะเดาได้ ก็แน่ละ่ สิ สิงทีจะมาทําให้ คนอย่างเจสสิก้าจองวีนแตกแหลกลาน ได้ ถงึ เพียงนี # คงมีแต่เรื องตามหึงแฟนเท่านันล่ # ะนะ “อย่ามายุง่ กับยุนของฉันอีก“ “ยุนของเธอเหรอ เฮอะ เป็ นอีกไม่นานหรอก เดี%ยวยุนก็มาเป็ นของฉันแล้ ว“ “กรี& ดดด ไม่มีทาง ตายซะเถอะแก“ แล้ วเจสสิก้าก็รวบรวมพละกําลังทีมี จับยูริ เหวียงตกสระว่ายนํ #าไป


258

Special Project of YoonSica 2

ตูมมม!! "ลงไปสงบสติในนํ #าเย็น ๆ นันแหละ คิดจะแย่งแฟนเจสสิก้า จองคนนี # ได้ แต่ฝัน เท่านันแหละย่ # ะ 555" ตูมมม!! เสียงของหนักกระแทกผิวนํ #าดังขึ #นอีกครัง# จากฟากตรงข้ ามของสระ v v v 'ใครกัน' v v v เป็ นคําถามในใจของผู้ร่วมเหตุการณ์ทกุ คน


YoonSic Stories #1

259

ตอนที 3 ทางด้ านแทยอนทีต้ องไปรับทิฟฟานีก่อนไปร่วมงานยังคงวุน่ วายอยูก่ บั การเลือก เสื #อผ้ าทีคิดว่าใส่แล้ วจะดูดีเพือให้ ทฟิ ฟานีประทับใจ ความจริ งแทยอนกับทิฟฟานีแล้ วก็ยรู ิ เป็ นเพือนในกลุม่ เดียวกัน ด้ วยความทีมีกนั ไม่กคน ี ไปไหนมาไหนด้ วยกันตลอด ไม่ร้ ูวา่ ตังแต่ # เมือไหร่ทีความรู้สกึ ของแทยอนเปลียนไป แทยอนมารู้ตวั เองว่าหลงรักทิฟฟานี ก็ตอนทีจะ เรียนจบแล้ วต้ องแยกย้ ายกัน แทยอนแทบขาดใจ ทีจะไม่ได้ อยูใ่ กล้ ๆ ทิฟฟานีอีกแล้ ว ทําให้ แทยอนตัดสินใจได้ วา่ ยังไงซะ วันนี #ต้ องบอกความรู้สกึ ต่อทิฟฟานีให้ ได้ ก่อนทีทุกอย่างจะ สายไป ก่อนทีทิฟฟานีจะไปเรี ยนต่ออเมริ กา... RrRrRRRrRrrr "ว่าไงคะฟานี" "งันฟานี # รอแทแป๊ ปนึงนะ เดี%ยวแทรี บออกไปเลย" . . . . . แก็กก "แทแท ฮืออออ" หลังจากทีวางสายจากทิฟฟานีแทยอนก็รีบจัดการกับตัวเองแล้ วบึงมาหาทิฟฟานี ก่อนเวลานัด เพราะเหมือนทิฟฟานีจะมีเรื องทุกข์ร้อนกะทันหัน พอมาถึงหน้ าห้ องทิฟฟานี เปิ ดประตูออกมาก็สวมกอดแทยอนพร้ อมเสียงสะอื #นทันที "โอ๋ ๆ ๆ ไม่เป็ นไรนะคะฟานี ช่วยเล่ารายอะเอียดให้ แทฟั งหน่อยได้ มยั # โจนาทาน เป็ นใครน่ะ แล้ วเค้ าเสียเมือไหร่ " แทยอนประคองทิฟฟานีมานังทีโซฟาด้ านในก่อนจะช่วย กอดปลอบ พร้ อมถามเรื องราวความเป็ นมา “อึก ฮึก” (เสียงสะอืน" นะ) "ฟานี ฟานี ฮือ กลับมาจากงานรับปริ ญญา โจนเค้ าก็ เค้ าก็ ฮือ ตายซะแล้ ว ฮืออ ฟานีรักเค้ ามากเลยนะแทแท เราเข้ ามาอยูด่ ้ วยกันแล้ วด้ วย" ฉึก เหมือนมีดปั กลงกลางใจแทยอน รัก ย้ ายเข้ ามาอยูด่ ้ วยกัน ใครวะ ตังแต่ # เมือไหร่ คบกันตอนไหน ทําไมฉันไม่ร้ ู (แง้ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ฟาเนนนนนนน่ ฉันช้ าไปงันเหรอ # T^T) "ละ ละ แล้ วตอนนี #เค้ าอยูโ่ บสถ์ไหน ให้ แทพาไปมัย"# ทิฟฟานีพละออกมจากอ้ อมกอด เงยหน้ าขึ #นมามองแทยอน "ทําไมแทแทสีหน้ าไม่ดีเลย ปวดท้ องหรื อเปล่า" "เปล่าหรอกฟานี เรื องโจนาทานอ่ะให้ แททําไง" = = "ฟานีอยากให้ แทแทช่วนฟานีเอาศพโจนไปฝั งน่ะ"


260

Special Project of YoonSica 2

*O* "ว่าไงนะฟานี ละ แล้ วศพทีว่านันอยูไ่ หน" "อยูใ่ นห้ องครัวนะ" ‘....จ๊ าก แทแทกลัวค่า อาร้ ายยย มีคนตายในบ้ านฟานี ทําไงดี ๆ ๆ ฟานีสุดทีรัก....’ "แล้ วฟานีแจ้ งความรึยงั " "เอ๋ ต้ องแจ้ งความด้ วยเหรอ" "ฮ้ า ยังไม่แจ้ งความงันเหรอ # เอ่อ ดีแล้ ว ๆ งันเรารี # บทําลายหลักฐานกันดีกว่า" "เดีย% วนะแทยอน นีเธอกําลังคิดอะไรของเธออยูเ่ นีย" ทิฟฟานีหยุดแทยอนทีกําลัง กระสับกระส่ายร้ อนรนเดินวนไปวนมาอยูค่ นเดียว "อ้ าว... ก็เรื องศพโจนาทานไง เราต้ องรี บทําลายหลักฐานก่อนตํารวจจะมาถึง" "นีแทจะบ้ ารึป่าว ก็แค่แมวตายเนียนะ" "ก็ใช่นะสิฟานี ก็แมวตายไง" (..เอ๊ ะ..) "มะ แมว งันเหรอ" # "เออสิ แมว รึแทคิดว่าเป็ นคน?" "อ่า" "ถ้ าเป็ นคนจะมาตายในบ้ านฟานีได้ ไง แล้ วนีแทคิดว่าฟานีฆ่าคนงันเหรอ # ประ สาท!!!" ทิฟฟานีทีเริ มไม่พอใจก็เดินสะบัดหนีไปทางห้ องครัวทันที "ฟานีรอแทด้ วย" ‘เฮ้ อ...แล้ ววันนี #ฉันก็ต้องแต่งตัวซะหรู เพือมาขุดหลุมฝั งศพคุณโจนาทาน ให้ ตายสิ แทยอน อุตส่าห์จะได้ ควงทิฟฟานีไปงานเลี #ยงหรู แล้ วจบด้ วยบอกรัก แต่กลับต้ องมาทําบ้ า อะไรแบบนี # ไอ้ เจ้ าคุณแมวเหมียวสัตว์เลี #ยงตัวใหม่ของทิฟฟานี ดันเล่นอะไรไม่เล่น เอาเท้ า ไปแหย่ใส่ปลัก& ไฟจนช็อตตายคาที - -" มันน่ามัยล่ # ะ’ "เหนือยมัยแทแท # ขอบคุณมากเลยนะ" ^^ ทิฟฟานียิ #มตาหยีให้ แทยอน ‘เอาวะ แค่นี #ก็ดีแล้ วคิมแทยอน อย่างนี #ก็ได้ เห็นรอยยิ #มนี #ของเธอ "ไม่เป็ นไรหรอกฟานี แค่นี #สบายมาก" ^^ (....เหนือยแทบตายจับจอบจับเสียม เนีย.....) "แทหิวยัง ขอโทษนะทีทําให้ ไม่ได้ ไปงานเลี #ยงเพือนแทเลย งันเราไปหาอะไรทาน # กัน ฟานีเป็ นเจ้ ามือเอง" "แน่ใจนะว่าฟานีจะเลี #ยง ตอนนี #ฉันเหนือยมาก กินจุนะจะบอกให้ " "เอาสิ อยากรู้เหมือนกัน จะกินได้ สกั แค่ไหนเชียว" "555 โอเค ตามนัน# แทไม่เกรงใจแล้ วนะ ^^" แล้ วทังคู # ก่ ็เดินคุยกันสนุกสนานจนขึ #นรถขับออกไป ทิ #งเจ้ าเหมียวน้ อยโจนาทาน ให้ หลับอยู่ในสุสานชัวนิรันดร์ (เกี ยวไรกะแมว - -”)


YoonSic Stories #1

261

อีกด้านหนึง "คุณยูริคะ คุณยูริ" ยุนอาทีกระโดดลงไปช่วยยูริขึ #นมาจากสระนํ #า พยายามเขย่า ตัวเธอให้ ฟืน# แต่พยายามเรี ยกอยูน่ านก็ไม่มีวีแววว่าจะตืน ยุนอาจึงตัดสินใจ ผายปอดให้ กับเธอ (o_O) เฮือก ทุกคนในงานทีตอนนี #ขยับมามุงดูอยู่ใกล้ ๆ ถึงกับตกใจ ทึง อิจฉา กับเหตุการณ์ตรงนี # ‘...ฮือ ๆ ๆ รู้งี #ฉันกระโดดนํ #าให้ ยนุ อาช่วยดีกว่า...’ หลากหลายเสียงซุบซิบจนกลาย เป็ นเสียงอื #ออึง มีคนคนหนึงทีเหมือนจะถูกลืม ทีตอนนี #ไม่ร้ ูวา่ อึ #งหรื อช็อกไปแล้ ว ตังแต่ # เห็นยุนอา กระโดดลงสระไปช่วยผู้หญิงมารยาคนนัน# เจสสิก้าหันไปมองทางยุนอากับยูริ ขณะทียุนอา กําลังปั ม# หัวใจให้ นนั # ก็ต้องพบสายตาของยูริทีแอบเปิ ดขึ #นนิด ๆ เพือมองมาทางเธอพร้ อม ยักคิ #วกวน ๆ ให้ หนึงที ก่อนจะหลับตาไปอีกครัง# ‘....นังผู้หญิงมารยา.....’ "กรี& ดดดดด หยุดนะยุนอา เลิกช่วยมันได้ แล้ ว นังนีมันไม่เป็ นไรสักหน่อย มันทํา มารยาเท่านันแหละ" # เจสสิก้าเดินเข้ าไปดึงยุนอาให้ ลกุ ออกมาจากตัวยูริ แล้ วชักสีหน้ าไม่ พอใจใส่ "พีนันแหละ หยุดไปเลย พีทําแบบนี #ได้ ยงั ไง ถ้ าเค้ าไม่ฟืน# พีจะทํายังไงฮะ พีสิก้า" ยุนอาตะคอกใส่หน้ าเจสสิก้าอย่างแรง จนเจสสิก้ารู้สกึ ชาไปทังตั # ว ก็ตงแต่ ั # คบกัน มา ยุนอาไม่เคยตะคอกใส่เธอเลยสักครัง# แม้ แต่ตอนทีเจสสิก้าวีนแหลกเรื องคนทีมาตาม จีบยุนอาตังมากมายไม่ # ร้ ูกีคนยุนอาก็ไม่เคยว่าอะไรเธอเลย แต่กบั ผู้หญิงคนนี # เพิงเจอกัน ไม่ถงึ วัน มันเป็ นใคร มาทํายุนอาเปลียนไปแบบนี # เจสสิก้าตอนนี #ดวงตาแดงกําคลอไปด้ วย นํ #าตา เธอพูดไม่ออกจริ ง ๆ ยุนอาเมือเห็นนํ #าตาของเจสสิก้าก็เริ มใจคอไม่ดี ยิงเห็นรอยฝ่ ามือแดง ๆ ทีแก้ ม คนรัก ยุนอายิงเสียใจ ความจริ งแล้ วยุนอาไม่ได้ อยากตะคอกคนรักอย่างนี #หรอก แต่เพราะ พีเจสทําไม่ถกู ถ้ าเกิดยูริเป็ นอะไรขึ #นมาจริ ง ๆ เจสสิก้าก็ต้องเป็ นคนผิด เผลอ ๆ ต้ องติดคุก ติดตาราง แล้ วอย่างนี #ยุนอาจะยอมได้ ไง ก็อย่างว่า เจสสิก้าทําไม่ถกู จริง ๆ ยุนอาก็พอจะเข้ าใจว่าเจสสิก้าทําไปเพราะความ หึงหวงตน ยุนอาเองก็พอมองออกว่ายูริสนใจตนแค่ไหน แต่ทยุี นอาไม่ได้ ผลักใสเพราะยังไง ยุนอาก็คิดว่าเป็ นแค่เพือนกัน ไม่ร้ ู ว่ายูริกบั เจสสก้ าไปคุยอะไรกันอีท่าไหนเรื องถึงได้ เป็ น แบบนี # ยุนอายังคงมองหน้ าเจสสิก้าอยู่ ความสงสารร่างบางทีกําลังนํ #าตาคลอ กําลังจะทําให้ ยุนอาใจอ่อน จากสายตาทีแข็งกร้ าว ตอนนี #อ่อนลงอย่างมาก ยุนอากําลังจะเอ่ยขอโทษ พลันเสียงไอสําลักนํ #าจากคนทีนอนอยู่ก็ดงั นัน# เรี ยกความสนใจให้ ยนุ อาหันกลับไปดูแล เหมือนเดิม


262

Special Project of YoonSica 2

แค่ก ๆ ๆ ๆ "คุณยูริ ฟิ น# แล้ วเหรอคะ" "ยุนอา" ยูริหลังจากเงียหูฟังและเห็นว่าสองคนนี #เงียบกันจึงคิดว่าคงได้ เวลาตืนแล้ ว พอลืมตาขึ #น ยูริก็โผเข้ ากอดยุนอาไว้ ทนั ที "ยูลกลัวจังเลยค่ะ หนาวด้ วย กอดยูลไว้ หน่อยนะคะ" ยุนอาไม่พดู อะไร สองแขนยกขึ #นมาโอบกอดยูริเอาไว้ แต่สายตามองกลับไปที เจสสิก้าก็พบกับนํ #าตาทีไหลลงเป็ นทาง จากทีเมือกี #แค่ปริ ม ๆ เท่านัน# เจสสิก้าไม่สามารถ ทนรับภาพตรงหน้ าได้ จึงหมุนตัวเดินออกไปจากตรงนัน# "พีสิก้า" ยุนอาทีพยายามจะลุกตามคนรักไป แต่ยรู ิ ยงั คงกอดเธอไว้ แน่น ไม่สมารถขยับ ไปไหนได้ ยุนอาจึงต้ องจําใจปล่อยให้ เจสสิก้าเดินออกไปโดยไม่ได้ รัง# "คุณยูริปล่อยฉันก่อนเถอะค่ะ เดีย% วเข้ าไปในบ้ านกันจะได้ อาบนํ #าเปลียนชุด เดีย% ว ยุนบอกหยองให้ " "เกิดอะไรขึ #น" พูดไม่ทนั ขาดคํา ซูยองก็วิงหน้ าตืนเข้ ามาใจกลางเกาหลีมงุ ซึงคงเป็ นต้ นเหตุที ทําให้ เด็กวิงไปตามเธอลงมาจากห้ องนอน( ทีแอบควงสาวในงานขึ #นไป....) (น่าน หยองกี " มันเป็ นคนแบบนีน" ีเอง 555) "หยองมาก็ดีแล้ ว ช่วยพาคุณยูริไปอาบนํ #าเปลียนเสื #อผ้ าในบ้ านหน่อยสิ เดี%ยวไม่ สบายเอา แล้ วเดีย% วฉันกลับมาเล่าให้ ฟัง" ว่าเสร็จยุนอาก็รีบลุกออกไปตามทางทีอีกคนเดิน ไปก่อนหน้ านี #สักพัก "เฮ้ ย ยุน จะไปไหน แกไม่ไปอาบนํ #าบ้ างรึไงวะ" ไม่ทนั ซะแล้ ว ยุนอาวิงออกไป ไม่ สนใจเสียงทักท้ วงจากซูยอง "พีสิก้า รอยุนด้ วย” ยุนอาตะโกนไล่หลังเจสสิก้าทีกําลังก้ าวขึ #นรถแท็กซีโดยไม่หนั กลับมามองยุนอาอีกเลย


YoonSic Stories #1

263

ตอนที 4 "พีสิก้า รอยุนด้ วย" เสียงตะโกนทีตามมา ทําให้ เจสสิก้าหัวใจกระตุกวาบยุนอาตามเธอมา (ยุนอา ของฉันตามมาจริง ๆ ด้ วยเจสสิก้ายกยิ #มเล็กน้ อย แต่ด้วยความโกรธและความหึงทําให้ เธอ ตัดสินใจก้ าวขึ #นรถแท็กซีไปโดยไม่หนั กลับไปมองยุนอาอีก แต่พอรถเคลือนออก ร่างบางก็ อดไม่ได้ ทจะหั ี นกลับไปมองผ่านกระจก เห็นร่างสูงของสุดทีรักยังวิงตามรถก่อนจะหยุดหอบ หายใจอย่างหมดหวังแค่นี #มันก็ทาํ ให้ เจสสิก้าใจอ่อน บอกให้ รถหยุดและจอดนิงอยูอ่ ย่างนัน# เมือยุนอาเห็นว่ารถแท็กซีทีแฟนสาวนังหยุดลงก็ดีใจออกตัววิงไปหาอีกครัง# แล้ วเปิ ดประตู แทรกตัวเข้ าไปอย่างรวดเร็ ว แล้ วรถแท็กซีก็เริ มออกตัวอีกครัง# "พีสิก้า ยุนขอโทษ" นันคือคําพูดแรกทียุนอาเอ่ยออกมาหลังจากขึ #นรถมาได้ แต่ก็ ได้ รับเพียงความเงียบเท่านันตอบกลั # บมา "พีสิก้า ยุนผิดไปแล้ ว ขอโทษนะคะ ยุนแคร์ พีนะ ทังแคร์ # ทงรั ั # ก ทังหวง # ทังห่ # วงเลย ยุนอาจจะรุนแรงไปจริ ง ๆ แต่ยนุ เป็ นห่วงพีจริ ง ๆ นะคะ" สองแขนของยุนอายกมาโอบเอว ร่างบางไว้ อย่างเอาใจพร้ อมทําท่าทางออดอ้ อนเต็มที "ปล่อย" "ไม่คะ่ จนกว่าพีจะยกโทษให้ ยนุ " "แต่ยนุ ทําพีเปี ยกไปด้ วยแล้ วนะ" เจสสิก้าหันมาจิกตาใส่ยนุ อาจนยุนอาต้ องคลายอ้ อมกอด เพราะเธอกําลังทําให้ เจสสิก้าเปี ยกจริ ง ๆ เดี%ยวแฟนไม่สบาย ยุนอาจึงยอมปล่อย ระหว่างนันก็ # เกิดความเงียบ ขึ #นอีกครัง# เมือยุนอาพูดอะไรออกไปก็ไม่มีเสียงตอบรับจากอีกคนอยู่ดี จึงได้ แต่นงเงี ั ยบ เพราะความสํานึกผิด ถึงอย่างนันก็ # ร้ ูสกึ ดีทีเจสสิก้ายอมให้ เธอขึ #นรถกลับด้ วย [เจสสิก้า: ไม่ใช่อะไรหรอกย่ะ ขืนไม่เอากลับด้ วย เดี%ยวแม่นนได้ ั คาบไปกินจริ ง ๆ จะทํายังไง] เมือรถแท็กซีมาจอดยังทีหมายนันก็คือคอนโดของพวกเธอ เจสสิก้าเปิ ดประตูรถ แล้ วเดินออกไปทันที แต่เมือไม่เห็นอีกคนตามออกมาก็ต้องฉุนเฉียวเดินกลับไปทีรถอีกครัง# (อะไรกันอิมยุนอา เรี ยกร้ องความสนใจเหรอ เดี%ยวแม่ให้ แท็กซีมันลากไปจริ ง ๆ ซะเลยนี) (แต่หล่อนก็ทําไม่ได้ล่ะสิ = =) “นีอิมยุนอา ลงมาได้ แล้ ว“ เจสสิก้ากระชากประตูรถออกหวังให้ อีกคนเลิกทําตัว งีเง่าแล้ วจะได้ ขึ #นห้ องสักที แต่ปรากฎว่าพอกระชากประตูกลับมีร่างของอีกคนทีเคยพิงอยู่ หล่นลงมาจนเกือบรับไว้ ไม่ทนั “ยุน เป็ นอะไรไปน่ะ“ เจสสิก้าพยุงยุนอาขึ #นมาแล้ วถามด้ วยความเป็ นห่วงซึงอีกคน ก็ตอบกลับอย่างคนสะลึมสะลือเหมือนเพิงตืนนอน


264

Special Project of YoonSica 2

"อืม ถึงบ้ านของเราแล้ วเหรอ" "ยุนไหวมัย# ดูซเิ นีย ตัวร้ อนจี%เลย" หลังจากสํารวจร่างกายยุนอา เจสสิก้าก็พอสรุป ได้ วา่ คนรักของเธอน่าจะไข้ ขึ #นเพราะตัวเปี ยกแล้ วมานังตากแอร์ แบบนี # "คุณครับ ให้ ผมช่วยแบกมัยครั # บ" "ไม่ต้องค่ะ เดี%ยวฉันจัดการเอง นีค่าโดยสารค่ะ" ด้ วยความทุลกั ทุเล เจสสิก้าก็ลากยุนอากลับมาถึงห้ องจนได้ จะทํายังไงดีละ่ ไข้ สงู มากเลย นีก็ดกึ แล้ วจะไปหาหมอทีไหนมารักษา เจสสิก้าเริ มเป็ นกังวล "งันเช็ # ดตัวก่อนดีกว่า" หลังจากเช็ดตัวเปลียนชุดให้ ยนุ อาแล้ ว ร่างบางก็ล้มตัวลงนอนข้ าง ๆ ยุนอาพร้ อม กระชับกอดคนรักเพือมอบความอบอุน่ ให้ แก่กนั ยุนอาของเธอจะได้ หายไข้ ไวไว . . . . . หลังจากแทยอนและทิฟฟานีขุดหลุมฝั งโจนาทานเสร็ จ ทังคู # ก่ ็หาร้ านอาหารทาน กัน แต่ก็เพิงนึกได้ ว่าตัวเองจะต้ องไปร่ วมงานเลี #ยงทีบ้ านซูยอง แถมยังมียรู ิ ทีต้ องดูแลอีก นีก็ดกึ แล้ ว แทยอนจึงตัดสินใจโทรไปบอกขอโทษแม่งานพร้ อมฝากฝั งเพือนสาวไว้ กบั ซูยอง ถึงจะเกรงใจอยูม่ ากแต่กไ็ ม่ร้ ูจะพึงใครดี ซูยองเป็ นเพือนทีทํากิจกรรมมหา’ลัยด้ วยกันบ่อย ๆ น่าไว้ ใจทีสุดแล้ วสําหรับเธอตอนนี # “อืม โอเค ขอบคุณมากนะซูยอง แล้ ววันหลังจะซื #อขนมไปฝาก บาย“ “ยูลจะโกรธเรามัยแท # ฟานีขอโทษนะ เพราะโจนาทานแทเลยไม่ได้ ไปงานเลี #ยง เลย“ “ไม่เป็ นไรหรอกฟานี แบบนี #แทมีความสุขมากกว่าอีก“ “เอ๋ กินข้ าวร้ านธรรมดาเนียนะ ในงานของกินชันหรู # ต้ องดีกว่าสิ“ “มันสําคัญตรงทีเรานังกินกับใครมากกว่าค่ะ“ แทยอนยิ #มหวานให้ กบั ทิฟฟานีที ยังคงงงกับคําพูดของคนตรงหน้ า “ทานต่อเถอะ เราจะได้ รีบไปต่อ“ “เอ๋ ไปไหนอ่ะ“ “เอาน่า เดี%ยวก็ร้ ู“ “หัดมีความลับกับฟานีนะแท ชิ“ . . . . .


YoonSic Stories #1

265

ทางด้านงานเลีย" งทีบ้านซูยอง "ชุดใส่ได้ พอดีมยคุ ั # ณยูริ" ซูยองทีงานเข้ าเพราะเจ้ าเพือนตัวดีชิงหนีหายไปไหนแล้ วก็ไม่ร้ ู ตอนนี #ต้ องคอย ดูแลยัยสาวสวยประหาร แต่ดทู า่ แล้ วคงแรงพอสมควร ดูกร็ ้ ูวา่ ตังใจตะครุ # บยุนอาขนาดไหน ไอ้ ทีกลายเป็ นลูกหมาตกนํ #านีก็เพราะไปต่อกรกับเจ้ าแม่สกิ ้ า ประธานสมาคมขี #หึงแห่งโซล น่ะสิ "ไม่มีชดุ รัดกุมกว่านี #แล้ วเหรอ" หญิงสาวตะโกนออกมาจากห้ องนํ #าหลังจากใช้ เวลานานในการจัดการตัวเองให้ เรี ยบร้ อย จนคนข้ างนอกเริ มรํ าคาญ "มีแค่นนแหละคุ ั# ณ ชุดทีสาว ๆ มาทิ #งไว้ บ้านฉัน ก็มีแต่แบบนันแหละ # นึกว่าคุณ ชอบซะอีก? " แก็ก "นีคุณ เอาอะไรมาให้ ฉนั ใส่เนีย มันโป๊ เกินไปแล้ วนะ" ออกมาจากห้ องนํ #าได้ หญิงสาวก็ถงึ กับแหวใส่คนหาเจ้ าชุดนีมาให้ ชุดซีทรูลกู ไม้ สีชมพูตวั บางเมืออยูบ่ นร่างของสาวร่างสูงยิงทําให้ มนั สันเต่ # อมากขึ #น ซูยองทีกําลังจะสวนกลับถึงกับต้ องยืนมองตาค้ างแทน “สวย“ “ฮะ เมือกี #คุณว่าอะไรนะ“ “เปล่า ๆ ก็เหมาะกับคนแล้ วนี คนแรง ชุดก็แรง เข้ ากันดีออก“ “นี กําลังว่าฉันอยูเ่ หรอยะ“ “คิดว่าชมรึไง” “ไอ้ ๆ ๆ ๆ ๆ” “ไอ้ อะไร พูดให้ มนั ดี ๆ หน่อย เดี%ยวคืนนี #ให้ นอนตากนํ #าค้ างข้ างนอกเลย” “อะไรนะ แล้ วทําไมฉันต้ องนอนตากนํ #าค้ างด้ วย ฉันจะกลับไปนอนบ้ านฉันย่ะ” “แล้ วคุณจะกลับยังไง” “เดี%ยวเพือนฉันก็มา” “ถ้ าหมายถึงแทยอนน่ะ 555 ไม่มาแล้ วล่ะ เพิงโทรมา เห็นบอกว่าติดธุระด่วน แล้ ว คุณก็ไม่ร้ ูจกั คนอืนในงานด้ วยนี อ้ อ แล้ วก็นะ ฉันไม่ขบั รถไปส่งคุณเด็ดขาด ต้ องอยูเ่ คลียร์ หลังจบงาน แล้ วอย่างนี #คุณยังมีทางเลือกอยู่เหรอ” ซูยองพูดซะยืดยาวเพือจะบอกยูริว่า เธอไม่มที างเลิกอืน นอกจากค้ างทีบ้ านเขาแล้ วสําหรับคืนนี # ทําเอายูริเริมจะหัวใจอย่างมาก “ฉันไปขอให้ ใครสักคนไปส่งก็ได้ ” “ก็ตามใจ ในชุดนี # ถ้ าไม่ถกู ใครลากไป.... ก่อนอะนะ” ซูยองมองยูริตงแต่ ั # หวั จรดเท้ าด้ วยสายตากรุ้มกริ ม ทีจริ งก็แค่อยากแกล้ งเท่านัน# แต่พอได้ มองจริ ง ๆ แล้ วก็อดทีจะคิดไม่ได้ คนอะไรเซ็กซีจริ ง ๆ ให้ ตายสิ


266

Special Project of YoonSica 2

เหรอ ฮึ "

"ไอ้ หืน" " คุณจะค้ างทีนีดี ๆ หรื อจะให้ ฉนั หืนจริ ง ๆ ลีลาฉันเร้ าใจนะ ไม่อยากลองหน่อย

“ไอ้ บ้า ๆ ๆ ๆ" ยูริรีบเดินกระทืบเท้ าออกไปจากห้ องนอนของซูยอง สถานทีซึงปกติผ้ หู ญิงทีได้ เข้ ามาแล้ ว จะไม่ได้ เดินตัวปลิวออกไปสบายแบบนี #เป็ นแน่ (ยกเว้นยุนอา) "ฮึฮึ เธอนีก็มีมมุ น่ารักเหมือนกันแฮะ แถมสวย.. ชักสนุกแล้ วสิ ^^" . . . . . หลังจากทางอาหารเสร็ จ แทยอนก็พาทิฟฟานีมาทีสวนสาธารณะแห่งหนึง ซึง ทิฟฟานีก็ไม่เข้ าใจว่าทําไมต้ องพามาทีนี ไม่เห็นจะมีอะไรน่าดูเลย มืดก็มืด “แทพาฟานีมาทีนีทําไมคะ?“ หญิงสาวมองไปรอบแล้ วแล้ วหันกลับมาถามคน ตัวเล็กด้ วยความสงสัย “ฟานีคะ แทมีอะไรจะบอก“ “แล้ วทําไมต้ องมาบอกทีนีด้ วย น่ากลัวจะตาย” “ก็จะได้ โรแมนติกไง“ “โรแมนติก?“ “แทรักฟานีนะ“ “*0*“ { ตู้ม ตู้ม ตู้ม } เสียงพรุถกู จุดดึงสนันจากบริเวณไม่ไกลนัก ทําให้ ทงคู ั # ต่ ้ องเงยหน้ าขึ #นไปมอง แสง จากพรุหลากสี แสดงเป็ นข้ อความแทนทีจะเป็ นแฉกสวยงาม มีใจความบอกว่า ‘Tae love Fany’ “แทยอน“ “ฟานีจะรักแทได้ มยคะ“ ั# แทยอนกุมมือทิฟฟานีขขึ #นมาพร้ อมส่งสายตาเป็ นเชิง ขอร้ อง เห็นแล้ วน่าสงสารยิงนัก แต่กระนัน# ทิฟฟานีก็ยงั ไม่ได้ คิดกับแทยอนแบบนันจริ # งๆ “ ฟานีขอบคุณแทมากนะทีรู้สกึ ดีๆกับฟานี แต่...ตอนนี #ฟานียังให้ คาํ ตอบแทไม่ได้ ฟานียัง...ไม่ได้ ร้ ูสกึ แบบนัน# แทเข้ าใจฟานีนะ “ เหมือนค้ อนปอนด์ทบุ ลงกลางหัวแทยอน (นีฉันกําลังโดนปฏิเสธเหรอ แทยอน คนนี #กําลังอกหักใช่มย) ั # สองมือทีกุมมือทิฟฟานีเอาไว้ เริมตกลง “ไม่เป็ นไร ฟานีไม่ผิดหรอก เรากลับกันเถอะ“ ปากบอกออกไปว่าไม่เป็ นไร แต่ ดวงตาเริ มแดงกําเหมือนมีนํ #าใส ๆ คลออยู่


YoonSic Stories #1

267

แทยอนหันหลังเตรี ยมจะเดินกลับไปทีรถ อีกเหตุผลคืออยากจะหลบซ่อนนํ #าตา เอาไว้ แต่ก็ต้องหยุด เมือมือของใครอีกคนรัง# ไว้ ทีแขน “เดี%ยวก่อนสิแท ฟั งกันก่อน“ “...“ “แม้ ตอนนี #ฟานียังไม่คดิ มันไม่ได้ หมายความว่าจะไม่คดิ นี แทเป็ นคนดี น่ารักซะ ขนาดนี # ฉันเชือว่าฉันรักเธอได้ แน่ ๆ ถ้ าเธอจะคว้ าโอกาสไว้ นะ่ นะ“ แทยอนหันกลับมองทิฟฟานีด้ วยสายตาอึ #ง ๆ ระคนความดีใจอย่างสุดซึ #ง (แบบนี # ก็ไม่ตา่ งกับยอมรับน่ะสิ โอ้ แทยอนจะเป็ นลม) “ทําไมทําหน้ าอย่างนัน# ฟานีไม่คดิ ว่าแทจะท้ อง่ายขนาดนี #เลยนะ“ ทิฟฟานีเอ่ยแซวคนตรงหน้ า เป็ นเพือนกันมาก็หลายปี เพิงเคยเห็นท่าทางแบบนี # ของแทยอนก็ครัง# แรก แต่ก็เพราะเป็ นเพือนกันมานาน เลยทําให้ ร้ ู ว่าแทยอนเป็ นคนยังไง น่ารักขนาดไหน จึงทําให้ ทิฟฟานีให้ โอกาสแทยอนพร้ อมกับให้ โอกาสตัวเอง ในการเปิ ดรับ คนคนนี #เข้ ามาในหัวใจ ‘....หวังว่าฉันจะตัดสินใจถูกแล้ วนะแทยอน อย่าทําให้ ฉนั ผิดหวังซะล่ะ....’ ทังคู # เ่ ดินเล่นกินบรรยากาศยามคําคืนด้ วยกันสักพัก แทยอนก็ขบั รถไปส่งทิฟฟานี วันนี #แทยอนมีความสุขจนล้ นหัวใจ ความรักของเธอกําลังเริ มต้ น กับคนทีแอบรักมานาน ไม่เสียทีทีจัดฉากบอกรักนันไป ค่าทําพรุ ก็แพงเหลือเกิน (งกอี กนะแก) ทีแรกกะว่าพอจบ งานเลี #ยง ดืมพอมึน ๆ เมา ๆ แล้ วจะพามาบอกรักเผือว่าทิฟฟานีจะตอบตกลงแบบอารมณ์ คนเคลิ #ม ๆ (ดูแผนมัน) แต่เป็ นแบบนี #ก็ดแี ล้ วล่ะ ได้ คาํ ตอบจากทิฟฟานีทีสติครบถ้ วนมันใจ กว่าต้ องเยอะ ^^ คืนนี #แทยอนคงหลับฝั นดีทีสุดในรอบหลายปี เลยล่ะ . . . . . “นีคุณ ขยับไปหน่อยสิ จะมาเบียดฉันทําไม“ “หืออ อารายว้ า ใครเอะอะอาราย โอ้ ยยยย!!!“ ซูยองตะโกนออกมาด้ วยความเจ็บ มือกุมทีก้ นกบด้ วยความเจ็บปวด อีกมือควานหาทีพยุงตัวให้ ยนื ขึ #นก่อนจะเปิ ดโคมไฟ อยาก เห็นว่าไอ้ บ้าทีไหนมาเตะเธอตกเตียงกันวะเนีย “ทําอะไรของคุณฮะ“ “ก็ถีบนะสิ คิดว่าจูบรึ ไง“ “กวนเหรอ เดีย% วปั& ด“ “ทะมะ“ ยูริยงั คงทําหน้ ายียวนส่งให้ ซยู อง เล่นเอาอารมณ์เดือดของอีกคนพุง่ ปรี&ด “เดี%ยวก็จบั จูบจริ ง ๆ ซะหรอก“


268

Special Project of YoonSica 2

"ก็ลองดูเด้ ฉันก็มีมือมีเท้ าเหมือนกันนะ" "เฮ้ อ แต่เห็นหน้ าเธอแล้ วหมดอารมณ์" "ว่าไงนะ หน้ าฉันมันทําไม ใครเห็นแล้ วต้ องหลงต่างหากล่ะย่ะ" "หลงตัวเองไปมัย# อย่างเธอน่ะ มันเรี ยกหน้ าไม่อายมากกว่า" "....." คําพูดของซูยองทําเอายูริถงึ กับเงียบ หลบสายตาลงตําอย่างคาดเดาความ รู้สกึ ไม่ออก "ฉันพูดแรงไป ขอโทษด้ วย" "คุณอาจเกลียดฉันเรื องเพือนของคุณ ไม่เป็ นไรหรอก คุณมีสทิ ธิจะคิดแบบนันนี # ฉันมันเลวทีคิดจะไปแย่งของของคนอืน แต่สดุ ท้ าย เค้ าก็เลือกคนของเค้ าอยูด่ ี" "ยูริ" ซูยองเคลือนตัวลงมานังทีเตียงอีกครัง# พร้ อมขยับเข้ าไปไกล้ ยรู ิกอ่ นจะเชยคางมน ให้ เงยขึ #นมามองก็ต้องพบกลับนํ #าใส ๆ ทีเริ มปริ มทีขอบตา (เธอคงจะเสียใจมากสินะยูริ) "ถึงยุนอาไม่เลือกเธอ แต่ฉนั เชือว่ายังมีอีกหลายคน ทีพร้ อมจะรอเธอเสมอ เพียง แต่เธอมองไปยังพวกเค้ า เธออาจจะเจอสิงดี ๆ ทีรออยู่ก็ได้ อย่าเสียใจ อย่าปิ ดกันตั # วเอง เลยนะ ทําใจให้ สบาย หลับตาแล้ วนอนซะคนดี พรุ่งนี #จะได้ สดชืน แล้ วฉันจะพาไปส่งทีบ้ าน" "ฮือ ๆ ๆ ๆ" ไม่ไหวแล้ ว ยูริไม่สามารถทนรับความเจ็บปวด ความอับอายความเสียใจไว้ ได้ อีก แล้ ว เมือกี #เธอเองก็คดิ มากถึงขนาดนอนไม่หลับ ตอนนี #ได้ ร้อง ก็ขอร้ องให้ เต็มทีเลยแล้ วกัน "แล้ วใครมันจะมามองฉันอีกล่ะ ทุกคนในงานคงคิดว่าฉันมารยา ฉันมันคนไม่ดี ไปกันหมดแล้ ว แล้ วเค้ าก็คงเอาไปพูดต่อ ๆ กัน ฉัน ฉัน ฮืออออ " ซูยองดึงยูริเข้ ามาซบอก ออกแรงกอดปลอบประโลมร่ างบางหวังให้ อีกคนรู้สกึ ดี ขึ #นมาบ้ าง อย่างน้ อยก็ให้ ร้ ูวา่ ยังมีคนทีเป็ นห่วงเธออยู่ "อย่าเพิงหมดกําลังใจสิ ความมันใจของเธอหายไปไหน หือ ยังไงซะ ถึงคนอืนไม่ มองเธอ ก็ยงั มีฉนั นีไงทีจะคงมองเธอเสมอ" ยูริดนั ตัวขึ #นมามองซูยองด้ วยความไม่มนใจกั ั บสิงทีได้ ยินเมือสักครู่ "เมือกี #คุณพูดว่าอะไรนะ" ‘....ตาย ๆ ๆ ชเวซูยอง แกพูดอะไรออกไปวะ.....’ ซูยองถึงกับชะงักเมือรู้วา่ ตัวเอง พลังปากพู # ดอะไรน่าอายออกไป “ไม่มีอะไร แค่บอกว่า เรายังเป็ นเพือนกันได้ นะ คุณไม่โดดเดียวหรอกน่า หยุด ร้ องซะ แล้ วนอนเถอะ พรุ่ งนี #ฉันว่าง ถ้ าคุณอยากเทียวให้ สบายใจก่อนกลับก็บอกละกัน“ “ทําไมคุณต้ องดีกบั ฉันขนาดนันด้ # วยล่ะ“ “ก็ ฉันอยากเป็ นเพือนกับคุณน่ะ“ “.....“


YoonSic Stories #1

269

"นอนกันเถอะฉันง่วงแล้ ว" เมือเห็นอีกคนมีท่าทีนิงไป ไม่ร้ ูรังเกียจทีจะเป็ นเพือน กับเธอหรื อเปล่าถึงไม่ตอบอะไรสักคํา จึงได้ แต่ชวนให้ นอนเร็ว ๆ พรุ่งนี #จะได้ ไปส่งยูริทีบ้ าน จะได้ จบ ๆ สักที แต่คดิ แล้ วก็ใจหายแปลก ๆ (เฮ้ อ ชเวซูยอง แกคิดอะไรของแกอยูน่ ี) "อืม ขอบคุณมากนะ..... พรุ่งนี #ฉัน..... อยากไปเทียวทะเล" ยูริทนอนหั ี นหลังให้ กบั ซูยองเอ่ยออกมาหลังจากเงียบมานาน ไม่ร้ ูวา่ อีกคนจะหลับไปหรือยัง แต่เธอก็อยากจะบอก ขอบคุณจริ ง ๆ ทีซูยองรู้สกึ ดีกบั เธอ เธอเองก็ร้ ูสกึ ดีกบั ร่ างสูงด้ วยเช่นกัน แต่มนั คงดูเร็ วไป และคงแปลกพิลกึ (?) แต่มนั ก็ทําให้ เธอยิ #มออกได้ หลังจากหยุดร้ องไห้ ไปแล้ ว ก่อนจะหลับ ไปอย่างสบายใจ ซูยองทีนอนหันหลังอยูอ่ ีกฟากของเตียง ความจริ งเธอยังไม่หลับหรอก เพราะมัว แต่คดิ เรืองของอีกคนทีนอนร่วมเตียง เลยทําให้ ได้ ยนิ อะไรดี ๆ เข้ า แค่นนก็ ั # พอจะทําให้ หวั ใจ พองโต และเริ มทําให้ ซยู องเข้ าใจอะไรมากขึ #น ‘....ฉันคงชอบเธอจริ ง ๆ แล้ วมังยู # ริถงึ ได้ เป็ นแบบนี # ใจง่ายจริ งแฮะเรา.....’ ร่างสูง ยกยิ #มอย่างมีความสุข ก่อนจะเข้ าสูห่ ้ วงนิทราไปอีกคน


270

Special Project of YoonSica 2

ตอนที 5 แสงแดดยามสายส่องหน้ าต่างเข้ ามากระทบเปลือกตาทีปิ ดสนิทเริ มรับรู้ ถึงแสง สว่างทีเข้ ามารบกวนก่อนจะลืมตางัวเงียลุกขึ #นนัง หันมองซ้ ายมองขวาก็พบว่าตนนอนอยู่ บนเตียงในห้ องนอนตัวเอง "เมือคืนหลังจากขึ #นแท็กซีก็จาํ อะไรไม่ได้ เลยแฮะ" ยุนอาเอามือกุมศีรษะด้ วยความ ทียังรู้สกึ มึน ๆ อยู่ "แล้ วพีสิก้าล่ะ" เมือสลัดความมึนไปได้ ยุนอาก็เริมมองหาเจ้ าของห้ องอีกคน ทีเมือคืนมีเรืองมีราว กันจนอีกฝ่ ายไม่ยอมคุยด้ วย ก่อนจะออกจากห้ องนอนเดินตามหาซะทัวบ้ าน แต่ก็ไม่เจอ คนทีอยากเจอสักที "ไม่จริงนะ พีสิก้าหนียนุ ไปแล้ วจริง ๆ เหรอ" ยุนอาเริมจิตตก คิดไปเองเป็ นตุเป็ นตะ จิ #มโทรศัพท์หาก็ปรากฏว่ามือถือเจสสิก้าอยูใ่ นห้ องไม่ได้ เอาไปด้ วย ด้ วยความกระวนกระวาย ร่างสูงจึงแต่งตัวเตรี ยมออกไปตามหาคนรักทันที ‘.... พีสิก้าอย่าหนียนุ ไปไหนนะ ....’ . . . . . ทีบ้านซูยอง ซูยองทีตืนนอนก่อนกําลังนังมองอีกร่างบนเตียงด้ วยสายตาพราวระยับ อันทีจริง ก็ไม่ได้ อยากทําอย่างนี #หรอกนะ ตืนขึ #นมาก็คดิ จะตรงดิงเข้ าห้ องนํ #าทําภารกิจส่วนตัวเหมือน เช่นเคย แต่พอหันมาเจอคนข้ าง ๆ นีสิ โอ้ ววว แม่สาวคนนี #นอนยังไงของเธอ ผ้ าห่มก็ไปอยู่ ทีปลายเท้ า ส่วนชุดนอนทีเขาหามาให้ ใส่ (เอ่อ...มันทําไมเลิกขึ #นสูงขนาดนี #ล่ะ) (ก็ชดุ แก หามามันสัน" ซะ - -") ชเวซูยองยิงมีความอดทนตําต่อสาวเซ็กซีอยูแ่ ล้ ว (โอ้ ยย เธอนีมันล่อ ตะเข้ จริ ง ๆ นะควอนยูริ) ยูริขยับตัวเล็กน้ อย ทําให้ ซูยองหลุดออกจากภวังค์ ตังสติ # เลิกคิดอกุศล แล้ วรี บ เดินหายลับเข้ าไปยังห้ องนํ #า หวังว่านํ #าเย็น ๆ คงช่วยทําให้ จิตใจเย็นลงได้ (อะไรกันฉันนี เพิงจะเช้ า ยังอุตส่าห์หืน = =") หลังเสร็ จภาระกิจในห้ องนํ #า ซูยองก็เดินออกมาเตรี ยมพร้ อมจะไปปลุกหญิงสาว อีกคน แต่พอเข้ าไปใกล้ ๆตังท่ # าจะเขย่า สาวเจ้ าก็ลืมตาตืนขึ #นมาพอดี "กรี& ดดดดดดดดด จะทําอะไรน่ะ" หมอนใบใหญ่ถกู ขว้ างใส่คนหวังดีทีจะมาปลุก


YoonSic Stories #1

271

"โอ้ ยย เจ็บนะ โยนมาได้ ไง" "แล้ วคุณมาทําอะไรในห้ องฉัน" "ห้ องคุณทีไหน นีห้ องฉัน บ้ านฉัน เมือคืนก็ไม่ได้ เมานี ทําเป็ นสติเลอะเลือนไปได้ " "ฮะ บ้ านคุณ.. เมือคืน... เฮ้ ย นีเรื องจริ งเหรอเนีย ฉันนึกว่าฝั นไป" "เฮอะ คงฝั นเหมือนจริ งมากเลยสิคณ ุ เธอ" "เฮ้ อออ ไปอาบนํ #าได้ แล้ ว เดี%ยวต้ องเดินทางอีกไกล" "เดินทาง? ไปไหน เกียวไรกับฉัน" "อ้ าว ความจําเสือมรอบสอง ก็เมือคืนคุณเป็ นคนบอกอยากไปเทียวทะเลเองนี" ยูริเกิดอาหารงง สับสนเล็กน้ อยกับหลาย ๆ เรื องทีได้ ยิน แต่ก็เออ แก้ มยังเจ็บ ๆ อยูเ่ ลยแฮะ ส่วนเรื องทะเลนัน... "ละ...แล้ วคุณก็เลยจะพาฉันไป..จริ ง ๆ น่ะเหรอ?" "เออดิ คนอย่างชเว ซูยอง คําไหนคํานัน"# "แล้ วคุณจะทําอย่างนันไปทํ # าไม?" "ก็ทําเพราะอยากทําให้ ไม่ได้ อยากได้ อะไร เอ๊ ะ อย่าถามมากได้ มยั # ลุกไปอาบนํ #า ได้ แล้ ว เดี%ยวฉันเตรี ยมชุดไว้ ให้ " " ก็ได้ .... ฉันหวังว่าไอ้ ชดุ ทีคุณหามันจะไม่หวือหวาแบบไอ้ ชดุ นอนนีหรอกนะ" "เออน่า ฉันไม่ให้ คณ ุ ใส่โป๊ ๆ หรอก... (หวง)" คําสุดท้ ายซูยองได้ แต่พดู ในใจเท่านัน# . . . . . หลังจากออกตามหาเจสสิก้าตามสถานทีทีคิดว่าเธอจะไปยุนอาก็ยงั ไม่พบตัว พีสิก้าของเขา ไม่วา่ จะโทรไปถามทีบ้ านหรื อบ้ านเพือนก็ไม่พบ จนร่างสูงร้ อนรนจะไปแจ้ ง ความคนหายถ้ าไม่มีเสียงโทรศัพท์บอกสายเรี ยกเข้ า ‘.... สุดดวงใจ ....’ ยุนอารี บกดรับสายพร้ อมกรอกเสียงไปอย่างร้ อนรน "ฮัลโหลพีสิก้า พีอยูไ่ หน" [อยูบ่ ้ าน เธอนันแหละหายไปไหน] นํ #าเสียงเจสสิก้าเหมือนจะโมโหเล็กน้ อย "เอ่อ ยุนอยูบ่ นรถ" [ฮะ แล้ วเธอออกไปไหน ทําไมไม่นอนพักอยูบ่ ้ าน] "ก็ยนุ ออกมาตามพีนันแหละ พีไปไหนมาล่ะ" [พีก็ไปซื #อข้ าวมาให้ เธอกินไงยะยัยบ๊ อง กลัวพีหนีไปไหนล่ะ ฮึ] พอรู้เหตุผลน่ารัก ๆ ของคนน่ารักเจสสิก้าก็หายโกรธทันที ส่วนอีกคนคงได้ แต่อึ #ง ๆ งง ๆ แต่ก็ยงั ไม่อยากถามอะไรมาก ตอนนี #ขอกลับบ้ านไปเจอสุดทีรักก่อนดีกว่า........ "งันแค่ # นี #ก่อนนะพีสิก้า เดี%ยวยุนจะรี บกลับ"


272

Special Project of YoonSica 2

เมือกลับมาถึงคอนโด ยุนอาไม่รอช้ ารี บวิงหาเจสสิก้าทันที ก็พบแฟนสาวกําลัง เตรี ยมอาหารใส่ถ้วยอยูท่ ีห้ องครัวยุนอาจึงรี บวิงเข้ าไปกอดแฟนสาวทันที "ว้ าย ทําอะไรน่ะยุนอา" "ก็กอดไงคะตัวเอง" เจสสิก้าแกะมือยุนอาออกกลายเป็ นกอดหลวม ๆ แล้ วหันมามองหน้ าคนรัก ที ทําหน้ าบอกบุญไม่คอ่ ยรับเท่าไหร่ "รู้แล้ ว แต่อยูด่ ี ๆ เป็ นอะไรถึงบุม่ บ่ามมากอดกัน แล้ วนีหอบซะ ไหนจะเหงือนีอีก คิ #วเราก็จะชนกันอยู่แล้ วเนีย ตกลงเป็ นอะไรคะ?" เจสสิก้าเอาแขนเสื #อซับเหงือให้ ยนุ อา พร้ อมจัดทรงผมทียุง่ ๆ นันให้ # เข้ าที "ก็...ยุนนึกว่าพีสิก้าหนียนุ ไปแล้ ว มือถือก็ทิ #งไว้ หาเท่าไหร่ก็หาไม่เจอ ยุนเกือบจะ ไปแจ้ งความอยูแ่ ล้ วเนีย" "หือ...ขนาดนันเลย... # แล้ วยุนทําอะไรให้ พไม่ ี พอใจงันเหรอคะ # ถ้ าตอบถูกจะถือว่า จบ?" (เฮอะ อยากรู้จริ งว่าเธอจะรู้ตวั เองรึยงั ถ้ าตอบไม่เข้ าหูแม่ได้ งอนอีกรอบจริ ง ๆ ด้ วย) "ก็..ยุน...คุยกับคุณยูริ.." ยุนอามองหน้ าเจสสิก้าเพือรอคํายืนยันว่าใช่ความผิด ตนมัย# "อันนี #ยกโทษให้ ได้ แค่คยุ กับเพือนพีแฟร์ อยูแ่ ล้ ว แล้ วไงต่อ" เจสสิก้ายังไม่พอใจ กับคําตอบนัก แต่มนั ก็มีสว่ นถูก "ยุนตะคอกพีสิก้า" (เอ่อ อันนี #จี&ดเหมือนกัน แต่มนั ก็กล้ าตอบแฮะ) "อืม แล้ วรู้สกึ ยังไง" "ยุนเสียใจนะตัวเอง ต่อไปยุนจะไม่ทําอีกแล้ ว ให้ อภัยนะ ๆ" "ก็ได้ แล้ วไงต่อ" "มีอีกเหรอ?" "เอ๊ ะ แล้ วคิดว่าความผิดตัวเองมีแค่นี #งันเหรอ" # เจสสิก้าเริมหัวเสียกับคนรักซะแล้ ว ทีดันมองไม่เห็นความผิดใหญ่หลวงทีได้ ก่อ "ไม่ต้องมากอดแล้ ว ปล่อยเลย" "โอ๋ ๆ ทีรัก ยังมีอีก ๆ" "ยุน... เอ่อ ... mouth to mouth กับ..เค้ า" ยุนอานิงรอฟั งการตัดสินจากเจสสิก้า ทีจ้ องหน้ ายุนอาอย่างเอาเรื องตังแต่ # ประโยคนันหลุ # ดจากปาก “และทีสําคัญยุนเข้ าข้ างมันมากกว่าพี“ “แต่ยนุ แค่จะช่วยเค้ านะ“ “ไม่ต้องเถียง“ ยุนอาหยุดเงียบ แม้ ในใจจะเถียงเจสสิก้าไปถึงไหน เพราะรู้ ว่ายิงต่อความยาว สาวความยืดมันยิงไม่ดี จะทะเลาะกันอีกไปเปล่า ๆ ถึงแม้ จะรู้วา่ เจสสิก้าไม่มีเหตุผล แต่ถ้า มีปากเสียงกันจนต้ องเสียเจสสิก้าไป ยุนอาขอไม่ทําดีกว่า


YoonSic Stories #1

พีเลย"

273

"แล้ วยุนจะเชือพีมัยก็ # ตาม ยัยนันไม่ได้ สลบ ตอนทียุนเผลอมันยังหันมายักคิ #วให้

"เอ๋ พีสิก้าตาฝาดไปรึเปล่า" "ว่าพีเหรอยุน" "ป่ ะ เปล่าค่ะ.... แล้ วความผิดนี #พีสิก้าจะตัดสินยุนว่าไงดี" "อืม นันสิ เอาเป็ นว่ายกโทษให้ แต่ตอนนี #คิดไม่ออกจะลงโทษอะไรดี" "โหย ต้ องมีลงโทษด้ วยเหรอคะ" ยุนอาทําหน้ างอเหมือนเด็กจนเจสสิก้าอดยิ #มในความน่ารักของแฟนเธอไม่ได้ คนอะไรมีทงความเป็ ั# นผู้ใหญ่ทีดูอบอุ่น พึงพาได้ และความเป็ นเด็กทีสดใส ยิงมองก็ยิง หลงรัก "แน่นอนสิคะ ยุนอาของพีจะได้ ไม่นอกลูน่ อกทางอีกไงล่ะ" เจสสิก้าบีบจมูกคนรัก ด้ วยความหมันไส้ จนอีกฝ่ ายร้ องโอ้ ย แล้ วเอามือถูจมูกตัวเองทีแดงเป็ นจมูกเรนเดียร์ ป้อย ๆ "ทานโจ๊ กได้ แล้ วค่ะ จะเย็นหมดแล้ ว แล้ วก็ทานยาซะ จะได้ หายไวไว" "ค่าาา คุณแม่" เจสสิก้าตีแขนยุนอาเบา ๆ ด้ วยความหมันเขี #ยว แล้ วทังสองก็ # ทานอาหารเช้ าด้ วย กันอย่างมีความสุข . . . . . ณ ชายหาดทีซูยองพายูริมาเทียว “คุณ หมึกสุกแล้ ว มาทานกันได้ แล้ ว” ซูยองพ่อครัวจําเป็ นกําลังทําหน้ าทีปิ ง# ย่างอาหารทะเลอย่างมืออาชีพ ท่ามกลาง บรรยากาศร่ มรื นกลางธรรมชาติริมหาด ร่ างสูงกําลังมีความสุขกับอะไรสักอย่าง ทีไม่เคย เป็ นมาก่อน (จะว่าไปเราเองก็เคยมีแฟนมาก็เยอะ คู่ขาก็มาก แต่ไม่เคยมีใครทําให้ ร้ ู สกึ ดี มากแบบนี #มาก่อนเลย แปลก! แต่ดี ^^) “ว้ าว หอมเชียว ไม่ยกั รู้วา่ คนรวยอย่างคุณทําอะไรแบบนี #เป็ นด้ วย” ยูริทีเดินเล่นกินลมชมวิวจนจิตใจปลอดโปร่ งแล้ ว ก็กลับมายังโต๊ ะทานบาร์ บีคิว กลางแจ้ ง ทีเตรี ยมไว้ สําหรับนักท่องเทียวทีอยากหากิจกรรมทําร่วมกัน “แน่นอนสิ รู้ป่าว ฉันนีประธานค่ายอาสามหา’ลัยสองปี ซ้ อนเลยนะเออ” “เหรอ... ไม่ยกั รู้” “เธอนีตอนเรี ยนเคยทํากิจกรรมอะไรกับเค้ าบ้ างป่ าวเนีย อยู่เหมือนไม่มีตวั ตน เลยนะ ไม่เห็นเหมือนแทยอน เราเจอกันบ่อยจะตาย” “ไม่ละ่ ทําทําไม เหนือย คนก็นา่ เบือ”


274

Special Project of YoonSica 2

“เฮ้ ยยยย เธอนีน้ า รู้ป่าวว่าช่วงเวลาทีอยูม่ หา’ลัยแล้ วได้ ทาํ กิจกรรมร่วมกับคนอืน เนีย เป็ นช่วงเวลาทีดีทสุี ดเลยล่ะ ฝึ กเราหลายอย่าง ทังกาย # จิต สังคม จิตวิญญาณ เธออาจ จะมีเพือนมากกว่านี #ก็ได้ ” “เทศน์ฉนั เหรอ” “ป๊ าวววว“ ยูริจิกตาใส่ซูยองทีแอบด่าตน แต่ก็นงคิ ั ด ๆ แล้ วก็คงเป็ นตามนัน# ทีมหา’ลัยเธอ ไม่คอ่ ยมีเพือนจริง ปกติเธอออกจะเป็ นคนเข้ าถึงยากอยูแ่ ล้ วแถมยังไม่เคยออกไปทํากิจกรรม พบปะผู้คนอีกด้ วย “แล้ วจะให้ ฉนั ทํายังไงล่ะ ตอนนี #ก็เรี ยนจบแล้ ว เพือนก็มีนบั คนได้ คุณจะให้ ฉนั กลับไปเรี ยนใหม่รึไง” “เปล่า ๆ ไม่ได้ หมายความอย่างนัน# แค่จะบอกว่า ถ้ าเธอปรับอะไรอีกนิดหน่อย เธอก็จะมีเพือนเยอะเลยล่ะ ฉันว่าพื #นฐานเธอออกจะมีแรงดึงดูดสูง อยู่ทีเธอแหละว่าจะ เปิ ดใจยอมรับคนอืนมัย# ” “แล้ วต้ องทําไงล่ะ” “ก็.... เริ มจากฉัน.. เธอ จะไว้ ใจฉัน เชือใจฉัน และมันใจในฉันคนนี # ได้ มย?” ั# ความเงียบเข้ ามาปกคลุมโต๊ ะอาหารเล็ก ๆ ทีผู้นงกํ ั าลังเล่นเกมจ้ องตากันอย่างกับ กําลังค้ นหาอะไรบางอย่าง “แค่เพือนนีต้ องมากขนาดนันเลยเหรอ # ขนาดกับแทแทฉันยังไม่เยอะอย่างนันเลย” # “ก็ใครบอกว่าฉันขอให้ เธอมองฉันเป็ นเพือนล่ะ ฉันกําลังบอกให้ เธอมองฉันในฐานะ ‘คนรู้ใจ’ ต่างหาก” พูดออกไปก็เขินเอง ซูยองหน้ าแดงแป๊ ดทีต้ องพูดอะไรหวานเลียนอย่างทีไม่เคย ทํากับใครมาก่อน ส่วนผลเป็ นยังไงนัน# แม้ อกี ฝ่ าย จะนิงเงียบไป แต่ปฏิกิริยาทีแสดงออกมา ทังอาการหน้ # าแดง ตัวบิดไปมา ก็พอจะรู้วา่ ทําให้ อีกคนเขินแค่ไหน “ถ้ าไม่พดู อะไร ถือว่าไม่ปฏิเสธ... ทีเธอให้ ฉนั อยูใ่ นฐานะคนรู้ใจนะ” ยูริไม่ได้ ตอบอะไร ได้ แต่ลกุ ออกไปจากโต๊ ะ พร้ อมรอยยิ #มละไมแบบทีไม่ได้ แสดง บ่อยนัก ในใจกลับรู้สกึ แปลก ๆ จะว่ารักเขา... ก็คดิ ว่าไม่งา่ ยไปหน่อยเหรอ... แต่ก็นะ มีคน เคยบอกไว้ ‘รักไม่ต้องการเวลา’…… === The End ===


YoonSic Stories #1

275

…………….Special YoonSic……………… .... วันรั บน้ องนอกสถานที! .... ..... เฟรชชี!อมิ ยุน VS วากเกอร์ จองเจส ..... “เอ้ า เข้ มแข็งหน่อย แบกกระสอบทรายแค่นี #ไม่คณามือเธอหรอกจริงมัย# คุณอิม.... ให้ แรลลีเดียว ฝึ กการเอาตัวรอด มีทีไหนไปใจดีให้ สาวขีหลังจนจบเกม แล้ วแบบนี #จะได้ ฝึก อะไรล่ะ ฮ้ า!!!” กิจกรรมลงโทษรุ่ นน้ องทีฝ่ าฝื นกฎรับน้ องได้ เริ มต้ นขึ #นเมือ อิม ยุนอา เด็กใหม่ หน้ าใส ทีรักของเพือน ๆ ร่วมคณะใจดีอาสาแบกเพือนสาวทีล้ มขาแพลงกลับมาด้ วย ทังที # ใบแจ้ งกิจกรรมได้ บอกไว้ ชดั ว่า ‘พยายามเอาตัวรอดให้ ได้ ด้ วยตัวเอง’ “โถ่สกิ ้ า พอแค่นี #เถอะ น้ องมันก็ต้องแบกกระสอบทรายยีสิบโลมาครึงชัวโมงแล้ วนะ ก่อนหน้ านี #ไปแบกคนไปตังนาน # มันจะไม่ไหวเอานา” “ได้ ยงั ไงซันนี ยัยนีกล้ าขัดคําสังเราเชียวนะ เชอะ ตัวเองก็ผอมกะหร่องซะอย่างนี # ยังจะไปโชว์แมนอวดสาวอีก” ซันนีได้ แต่เอือมระอากับเจสสิก้า เพือนสาวทีรับหน้ าทีสต๊ าฟรับน้ องครัง# นี # ใจจริ ง ก็สงสารน้ องยุนอาเหมือนกัน แต่กเ็ กรงเพือนทีได้ ฉายาว่าเจ้ าหญิงนํ #าแข็งอยูม่ าก จึงไม่กล้ า ขัดอะไร นีเป็ นเธอหน่อยไม่ได้ ถ้ าขาเจ็บแล้ วมีคนมาแบกเธอนะ จะเกาะไม่ยอมปล่อยเลย อิอิ “หนึงชัวโมงแล้ ว วางกระสอบทรายลงได้ ” หลังจากจบคําสังของเจสสิก้า ก็เหมือนมีเทวดามาโปรด ยุนอาทิ #งตัวอย่างหมด แรง พร้ อมถอนหายใจอย่างยืดยาว โดยตลอดการลงโทษไม่ได้ เอ่ยปากบ่นอะไรสักคํา “คราวหน้ า อย่าได้ กล้ าขัดคําสังฉันอีก เข้ าจัย” # ยุนอาได้ แต่หยักหน้ าหงึก ๆ สีหน้ าดูอิดโรยอย่างเห็นได้ ชดั แต่หาได้ มีแววโกรธ เคืองอย่างทีควรจะมีตอ่ รุ่นพีทีชอบลงโทษอะไรทีดูไม่สมเหตุ (อย่างทีเจ้กําลังทํา) จึงทําให้ เจสสิก้ารู้สกึ แปลกใจอยูน่ ิด ๆ “ดี งันกลั # บไปจัดการตัวเองให้ เรี ยบร้ อย เรามีรอบกองไฟสองทุม่ ตรง ห้ ามเลท” . . . . .


276

Special Project of YoonSica 2

เวลา 20.30 น. ‘....ทําไมเด็กนันยังไม่มาอีก....’ เจสสิก้าเริ มกระวนกระวายใจ เมือยังไม่เห็นร่างสูงของรุ่นน้ องทีเพิงจะจากกันไป เมือตอนเย็นเข้ ามาร่วมวงกิจกรรม ถามน้ อง ๆ ในกลุม่ ก็ไม่มีใครทราบ เจสสิก้าจึงตัดสินใจ เดินไปดูทีห้ องพัก ก๊ อก ก๊ อก ก๊ อก เมือไม่มเี สียงตอบรับ เจสสิก้าจึงใช้ กญ ุ แจสํารองทีไปยืมมาเปิ ดเข้ าไป ก็พบร่างสูง ของรุ่นน้ องนอนหลับสนิทอยูบ่ นเตียงโดยมีแผ่นประคบเย็นวางไว้ ทีแขนขาทัง# 4 ‘....ฉันทําเกินไปรึเปล่าเนีย....’ เจสสิก้าเริ มสํานึกผิด เมือเห็นสภาพทียุนอาเป็ นอยู่ สองเท้ าก้ าวพาตัวเองเข้ ามา นังทีขอบเตียง มือบางวางลงบนท่อนแขนของคนทีนอนอยู่ เห็นแล้ วก็สลด แต่ให้ ทําไงได้ ตอนนันมั # นโกรธจริ ง ๆ นี เดินคนเดียวดี ๆ ไม่ชอบ ดันไปแบกสาวทีไหนมาด้ วยนีสิ (ฮึยยย มันน่า...) โดยไม่ร้ ูตวั เล็บบางได้ จิกลงไปในเนื #อของยุนอา ทําให้ คนโดนทําร้ ายร่างกายร้ อง โอยสะดุ้งตืนด้ วยความเจ็บ “โอ้ ยยย เจ็บนะ .... อ๊ ะ พีสิก้า มาทําอะไรทีนีคะ” พอรู้ตวั ว่าตัวเองทําอะไรลงไป เจสสิก้าก็เริ มหาทางออกให้ ตวั เอง “ก็ตามมาดูเด็กไม่ดีนะ่ สิ นอกจากผิดกฎแล้ ว ยังโดดกิจกรรมอีก” “อ๊ ะ กีทุ่มแล้ วคะ” ยุนอาตกใจมากเมือมองรอดหน้ าต่างออกไปพบว่าน่าจะเป็ น เวลาดึกพอสมควร “สามทุม่ แล้ ว งานเค้ าดําเนินไปครึงทางแล้ ว” “เฮ้ ยยย! อะ ขอโทษนะคะพีสิก้า คือ ยุน ไม่ได้ ยนิ เสียงนาฬกิ าปลุกน่ะ” ยุนอาเสียง อ่อย ก้ มหน้ าสํานึกผิด และเตรี ยมตัวเตรี ยมใจต้ องรับโทษไว้ แล้ ว “งัน......ฉั # นจะทําโทษเธอ.....นอนลงไป” เป็ นคําสังทีทําเอายุนอาถึงกับต้ องเงยหน้ าขึ #นมามอง ด้ วยความไม่แน่ใจในคําสัง แต่เมือได้ รับคําตอบเป็ นการถลึงตาของรุ่นพีสาวพร้ อมบุ้ยปาก เป็ นเชิงว่า รี บ ๆ นอนลงไป ได้ แล้ ว ยุนอาก็ทําตามอย่างว่าง่าย แล้ วสิงไม่คาดฝั นก็เกิดขึ #น.... “พีสิก้าทําอะไรคะ” “ก็นวดให้ ไง คิดว่าพีจะหักแขนเธอรึไง” ยุนอาเลยได้ แต่นิงให้ เจสสิก้าบีบนวดร่างกายตนต่อไปในใจตุ้ม ๆ ต่อม ๆ “อ๊ ะ พี ต้ นขาไม่ต้องก็ได้ คะ่ ” “ทําไม เขินเหรอ หรื อเธอคิดอะไรกับพี”


YoonSic Stories #1

277

ยุนอาหน้ าแดงจนต้ องหันหลบสายตาพราวระยับของรุ่นพีสาว เจสสิก้าเองยิงเห็น อย่างนันยิ # งยิ #มกระหยิม มือบางจับมือยุนอายกมาวางบนต้ นขาตน “งันพี # ให้ เธอจับบ้ าง จะได้ เจ๊ ากัน โอเค๊ ” ยุนอาทําหน้ าเลิกลัก (จะทําไงดีหว่าเหตุการณ์แบบนี # >.<) เจสสิก้าบีบนวดให้ ยนุ อาไปในใจก็คดิ ไปว่า (ผิวเด็กนีเนียนดีจริ ง ๆ มันน่า.......) “อา พีสิก้าอย่าคลึงแบบนันสิ # คะ มัน เอ่อ” ด้ วยความใจลอย จิตใจฟุ่ งซ่าน ทําให้ เจสสิก้าเผลอตัวทําในสิงทีต้ องการออกไป พอรู้สกึ ตัว ก็ถงึ กับเขินหน้ าแดงเมือเห็นสิงทีตนทํา แต่เมือเห็นหน้ าไอ้ รุ่นน้ องนัน มันก็ทําให้ เจสสิก้าเลิกคิดถึงความผิดชอบชัวดีไปโดยปริ ยาย โน้ มหน้ าลงไปกระซิบข้ างหูยนุ อาอย่าง เย้ ายวน “ถ้ าคิดว่าไม่ยตุ ธิ รรม ยุนก็เอาคืนสิ จะทํามากกว่านี #ก็ได้ นะ ทบต้ นทบดอกทีพีให้ แบกกระสอบทรายด้ วยก็ได้ ” พูดเสร็ จก็กลับไปนิงบีบ ๆ นวด ๆ ต่อ แต่ดวงตาพราวกับมุมปากยกยิ #ม เหมือน กําลังรออะไรบางอย่างของเจสสิก้าทําให้ ยนุ อาทีเพิงหายอึ #งได้ ขยับตัวลุกขึ #นบ้ าง ถึงจะดู เรี ยบร้ อย แต่ยนุ อาก็ไม่ได้ ออ่ นต่อโลกหรอกนะ หึหึ “งัน# พีสิก้าอย่าหาว่ายุนรังแกนะคะ” “จะรังแกพีได้ จริ งเร้ ออ” “ได้ ไม่ได้ ก็คงต้ องลองดู” เท่านันเสี # ยงพูดคุยก็จบลงไป เปลียนเป็ นเสียงอืนแทน ทังคื # นดูเหมือนว่าบทลงโทษ ของกันและกันจะไม่ยอมสิ #นสุดลงง่าย ๆ สงคราม (บนเตียง) ดําเนินไปจนถึงเช้ า... และนันก็เป็ นจุดเริมต้ นของคนทังคู # ่ คูร่ ักทีเป็ นทีน่าอิจฉาในสายตาของใครต่อใคร วันเวลาจะผ่านไปนานแสนนานสองใจก็จะสัญญาต่อกันว่า... ‘เราจะรักและอยูด่ ้ วยกัน ตลอดไป...’ === Complete ===


YoonSic Stories #1

279

"เพี #ย!!" เสียงฝ่ ามือกระทบใบหน้ านวลใสทิ #งร่ องรอยสีแดงไว้ ดงึ ดูดความสนใจนักศึกษา จํานวนไม่น้อยทีกําลังเดินเข้ าคณะกันให้ วนุ่ เมือโฟกัสใบหน้ าของคูก่ รณีทงสองดี ั# แล้ วหนึง ในนันเป็ # นทีรู้จกั กันดี เสียงอืออึ #งดังไปทัวบริ เวณ "ยุนอา เลวทีสุดเลย!" วิคตอเรี ยปาดนํ #าตาหยดสุดท้ ายออกจากใบหน้ าสวย สาบานในใจว่านีจะเป็ น ครัง# สุดท้ ายทีเสียนํ #าตาให้ กบั รุ่นน้ องคนนี # ดูจากแววตาของเธอแล้ วไม่ต้องสงสัยว่าเธออยูใ่ น อารมณ์โกรธมากเพียงใด นักศึกษาหลายคนคาดหวังว่าคนทีถูกกระทําให้ ใบหน้ าทีเปรี ยบ เสมือนอาวุธร้ ายของยุนอาเกิดร่ องรอยไม่พงึ ประสงค์จะตอบโต้ แต่เปล่าเลย ใบหน้ าสวย หวานนันยังคงนิงสนิทไม่มีปฏิกิริยาตอบโต้ คนทีกําลังจะกลายเป็ นแค่คนรักเก่าเลยแม้ แต่ น้ อย อิมยุนอาเพียงแค่ยกมือขึ #นลูบแก้ มข้ างทีโดนตบ ทิ #งประโยคเรี ยบ ๆ ตอบกลับไปให้ วิคตอเรี ยอยากจะทําให้ แก้ มอีกข้ างหนึงของเขาชํ #าเสียด้ วยซํ #า "รุ่นพีรู้จกั ตัวตนทีแท้ จริ งของฉันแล้ วก็ดี จะได้ จบ ๆ กันสักที" ร่างสูงเพียงแค่หยิบกระเป๋ าเดินฝ่ าวงล้ อมของกลุม่ คนมุงออกไป ทิ #งให้ วิคตอเรี ย ยืนนิงอึ #ง ถึงจะสาบานกับตัวเองไว้ แล้ วว่านํ #าตาจะไม่ไหลให้ กบั ยุนอาอีกแต่เมือเห็นร่างสูง เดินจากไปโดยไร้ เยือใยนัน# นํ #าตาก็ไหลออกมาอย่างสุดกลัน# "โอ๊ ย! เบา ๆ หน่อยสิวะไอ้ ยลู !" ยูริอยากจะเอาผ้ าเย็นประคบลงไปในถึงกระดูกของเพือนรักเสียด้ วยซํ #า ถ้ าไม่ตดิ ว่าใบหน้ าของยุนอาคือเครื องมือหากินชันดี # ของมัน "สมนํ #าหน้ า แกนีมัน! ทางทีดีรุ่นพีวิคกี #นันน่าจะเอาปื นมายิงแกให้ ตายเลยน่าจะ ดีกว่า" เดือนนี #ยุนอาลืมนับว่าครัง# นี #เป็ นครัง# ทีเท่าไหร่ ทีเขาโดนรุ่ นพีรวมไปถึงปี หนึงรุ่ น เดียวกันไม่ตบก็ตะโกนด่าใส่เขา... พวกนี #จะอะไรกับคนอย่างเขานักหนา ก็ตวั เองไม่ใช่หรื อไงทีมาขอเขาเป็ นแฟน เพียงแค่เขายอมคบด้ วยไม่ใช่ว่าจะรักเลยซะทีไหนแทนทีจะกลับทําตัวดี ๆ ให้ เขาหลงรัก ผู้หญิงพวกนันก็ # เข้ ามาเพียงเพราะต้ องการชือเสียงเท่านันแหละ... # ‘นีอิมยุนอานะ ถ้ าหากอยากจะครอบครองทังกายและใจน่ # ะ ก็ต้องทําตัวดี ๆ ให้ คนอย่างฉันหลงรักพวกเธอเซ่...’ ถ้ าไม่ร้ ูสกึ แล้ วละก็ มันก็เป็ นสิทธิ+ของเขาไม่ใช่เหรอทีจะเลิก น่ะ ก็ร้ ูอยูแ่ ล้ วว่าไม่มีใครคบกับยุนอาได้ นานหรอก “ผู้หญิงพวกนันเค้ # าไม่เข้ าใจผู้หญิงอย่างฉันเอง... คบกันมันก็ต้องมีเวลาส่วนตัว แต่พีวิคเอาแต่ตดิ ฉันแจ... แกก็ร้ ูฉนั ไม่ชอบ” “เออไอ้ คณ ุ ยุนอาหล่อเลือกได้ ... แต่แกก็ไม่น่าทําเหมือนไม่มีเยือใยขนาดนัน” # ชเวซูยองเองก็เห็นด้ วยกับยูริ


280

Special Project of YoonSica 2

ยุนอาเป็ นคนทีค่อนข้ างแปลกไปจากยูริและเขาตรงที ยุนอานันค่ # อนข้ างเอาใจใส่ กับการเรี ยนชอบอ่านหนังสือเป็ นชีวติ จิตใจ และทีสําคัญโลกส่วนตัวค่อนข้ างสูง จึงยากแก่ การเข้ าใจว่า บางวันไอ้ เพือนหน้ าขาวปากแดงคนนี #มันอยูใ่ นอารมณ์ไหน "แกจะพูดว่าพีวิคกี #เอาแต่ตดิ แกจนแกไม่มีเวลาเป็ นส่วนตัวว่างัน?" # ยุนอาพยักหน้ าลงอย่างเบือหน่าย จริ ง ๆ หากไม่มีใครมาขอยุนอาคบเขาก็ไม่คดิ จะมีแฟนเป็ นตัวเป็ นตนอยู่แล้ ว ตังแต่ # เกิดมายุนอายังไม่เห็นว่าผู้หญิงคนไหนทีเข้ ามาจะ เข้ าตาสักคน ในชีวิตนี #ยุนอามีแฟนทีรักมากก็คือหอสมุด "ไม่ร้ ู ล่ะฉันจะไปหอสมุด... ค่อยเจอกันตอนเทียง... แล้ วพวกแกก็เลิกพูดเรื องนี # ได้ แล้ วมันจบแล้ ว โอเค?" เวลาว่างส่วนใหญ่ของยุนอานอกเหนือไปจากการพารุ่นพีไปกินข้ าว ช็อปปิ ง# แล้ ว ยุนอามักจะใช้ เวลาจมอยูก่ บั กองหนังสือท่องเทียวไปในดินแดนความรู้ กลายเป็ นว่าตอนนี # กระแสความนิยมชมชอบของยุนอาทีเคยเป็ นอันดับหนึงก็ต้องมาเป็ นรองยูริเนืองจากเขามัว แต่ขลุกอยูใ่ นทีแห่งนี # แต่ถงึ อย่างไรยุนอาก็ใช่วา่ จะสนใจ ยุนอาไล่นิ #วตามบรรทัดบนหน้ ากระดาษไปได้ สกั พักก็ต้องสะดุดหยุดสายตาที กําลังเคลือนไหวบนตัวหนังสือลง เมือรู้ สกึ ถึงสายตาทีจ้ องมองมา ทีจริ งมีผ้ คู นมองยุนอา ตังแต่ # ก้าวเข้ ามา แถมวันนี #คนทีมองก็เยอะผิดปกติ อาจจะเป็ นเพราะรอยแดงทีไม่จางลง ง่าย ๆ แต่สายตาคู่นี #ไม่ใช่สายตาปกติทีคนทัวไปมองกัน ยุนอาเงยหน้ ามอบดวงตาสีเข้ ม ทอดส่งไป คนทีกําลังมองเขาเป็ นผู้หญิง และทีสําคัญ สวยเสียด้ วย ริ มฝี ปากแดงอมยิ #ม ดวงตาคูน่ ี #แหละทีแอบมองเขามาหลายต่อหลายครัง# เพียงวินาทีเดียวเท่านันคนแก่ # กว่าก็ หลุบตาลงอ่านหนังสือของเธอต่อไป ไม่ทนั ให้ ยนุ อาเอ่ยถามอะไรเสียด้ วยซํ #า "รุ่นพีมองมาแบบนัน# สนใจฉันเหรอคะ" "ยุนอา!" "นึกว่าจะไม่ร้ ูจกั ฉันซะอีก" ใบหน้ าสวยหวานทีวันนี #ดูแปลกตาไปสําหรับยุนอา ใช่วา่ เขาจะไม่ร้ ูจกั รุ่นพีปี สาม คนนี # รุ่นพีทีเป็ นดาวเด่นทังในเรื # องหน้ าตาและความเก่งกาจในเอกวิชาทีเรี ยนอยู่ ดวงตาสี นํ #าตาลอ่อนภายใต้ แว่นกรอบสีเหลียมทีนาน ๆ ครัง# รุ่นพีเจสสิก้าจะหยิบมันมาใส่ คนทีสนใจ แต่หนังสือกลับรู้จกั รุ่นน้ องอย่างอิม ยุนอา "มีด้วยเหรอคนทีไม่ร้ ูจกั เธอน่ะ..." เจสสิก้าเผลอขยับแว่น คนสวยจัดอย่างเจสสิก้า ทําตัวไม่ถกู ตอนอยู่หน้ ารุ่ นน้ องก็คราวนี #แหละ ทัง# ๆ ทีโดนชายหญิงทัวมหาวิทยาลัยแจก ขนมจีบมาหลายต่อหลายคน แค่คยุ กับรุ่ นน้ องทีดังมาก ๆ ในตอนนี # หัวใจกลับเต้ นระสํา อิม ยุนอา ใครกันจะไม่ร้ ู จกั ชือนี # รุ่ นน้ องทีเจสสิก้าแอบชอบมาตังแต่ # เทอมแรก ใช่ว่านีจะเป็ นครัง# แรกทีทังสองคนเจอกั # น


YoonSic Stories #1

281

หลายครัง# ทีเจสสิก้ามักจะไปทีห้ องของยุนอากับยูริ แต่นนก็ ั เป็ นเพราะ คิม แทยอน เพือนสนิทของเจสสิก้ากําลังคบหาอยูก่ บั ควอน ยูริ เพือนสนิททีสุดของยุนอา หากอีกมุมหนึง ทีน้ อยคนจะรู้ เจสสิก้าแค่อยากจะใกล้ ชิดยุนอา แม้ ไม่ได้ คยุ ขอให้ แค่เห็นหน้ าก็ยงั ดี แต่เจสสิก้า จองไม่เคยรู้วา่ อิมยุนอารู้... รู้มาตลอดว่ารุ่นพีหน้ าสวยคนนี #แอบชอบเขา "ก็พีไง... เจอหน้ ากันกีครัง# ก็หลบหน้ าฉันตลอดทีไอ้ ยลู ล่ะพีคุยกับมันมากกว่าฉัน อีกทัง# ๆ ทีมันเป็ นแฟนพีแท... ฉันนึกว่าพีไม่ชอบขี #หน้ าฉัน" "ไม่ใช่นะ! พีอยากคุยกับยุนอา" เจ้ าของเสียงหวานเผลอปฏิเสธเสียงดังจนโต๊ ะ ข้ าง ๆ หันมามอง เจสสิก้าเริ มรู้ สกึ ตัวในภายหลังว่าพลาดตกหลุมคนกะล่อนอย่างยุนอา เข้ าให้ แล้ ว (ก็ดนั ไปบอกความในใจให้ เขารู้นะ่ สิ) "อะไรนะคะ อยากคบกับฉันเหรอ" ไม่ขี #ตู่เปล่า ยุนอาดันขยับเก้ าอี #ให้ เข้ าไปใกล้ ร่ างบาง วงแขนยาวเอื #อมไปโอบด้ านหลังอย่างถือวิสาสะทําเจสสิก้าตกใจแทบตกเก้ าอี # ยุนอาได้ แต่อมยิ #มขํากับคนข้ างกาย แปลก... แต่นา่ รักดี "อย่าทําอะไรบ้ า ๆ นะ ทีนีคนก็ตงเยอะแยะ ั# แล้ วทีสําคัญ พีไม่เหมือนผู้หญิงพวก นันของยุ # นอา" "รู้ คะ่ รู้ ดีด้วย พีสิก้าเป็ นถึงเพือนพีแท ถ้ าฉันทําอะไรพีฉันก็ต้องโดนทังพี # แทและ ไอ้ ยลู สอย..." "พีสิก้านีแปลกดีนะคะ" ยุนอาวางใบหน้ าได้ รูปบนมืออีกข้ างทีวางอยูเ่ ฉย ๆ ดวงตาใสราวกับลูกแก้ วกําลัง จดจ้ องอยูใ่ บหน้ าสวยจัดอย่างไม่วางตา "สวยมากด้ วย" ‘น่าทึง’ ยุนอาคิดในใจ ทัง# ๆ ทีหยอดคําหวานก็แล้ ว ส่งสายตาหมาป่ าก็แล้ ว... เจสสิก้ากลับวางท่าทีไม่ขวยเขิน ไม่เหมือนผู้หญิงอืน แม้ วิคตอเรี ยเองเจอมุกหยอดของ ยุนอาเข้ าไปดอกแรกก็ยงั แสดงท่าทีเขินอาย ทียูริมนั บอกว่าชอบ ตกลงหลอกหรือจริง หรือที ไม่แสดงท่าทีอะไร เพราะไม่ได้ ยินทีเขาพูด ก็เจสสิก้ามัวแต่จ้องหนังสือเล่มนันไม่ # วางตา "ว่าพีเป็ นตัวประหลาดหรื อไง" "โธ่ทาํ ไมคิดอย่างนันล่ # ะคะ แค่คดิ ว่าผู้หญิงแบบพีเป็ นแบบทีฉันไม่เคยเจอต่างหาก" "ถ้ าชมจากใจจริ งก็ขอบคุณนะ" "ถ้ าไม่ต้องการแค่คําขอบคุณล่ะคะ... ขออนุญาตจีบได้ มยคะ" ั# ไม่นา่ เชือ ยุนอาทําตามอย่างทีเขาเอ่ยปากขอไว้ จริง ๆ รอยยิ #มโปรยเสน่ห์กบั หน้ า ตาสวยจัดหาตัวจับได้ ยากกําลังเป็ นทีจับตาของนักศึกษาทีกําลังเดินเข้ าออกภายในคณะ ถึงจะรู้ ว่าพีเจสสิก้าแอบชอบเขาอยู่ก็เถอะ.. .แต่ยนุ อาก็ไม่แน่ใจนักหรอก ว่าเขาชอบเธอ ด้ วยหรื อเปล่า รู้ แต่ว่าอยากเห็นใบหน้ าสวยจัดกับรอยยิ #มน่ารัก ๆ แบบนัน# ก็แค่นนจริ ั# ง ๆ


282

Special Project of YoonSica 2

ยุนอาเป็ นทีคลังไคล้ ในหมูร่ ุ่นพีเพราะใบหน้ าขาวใสกับริมฝี ปากแดง ๆ อัธยาศัยดี เป็ นทีหนึง ใครกันทีจะไม่ตกหลุมรัก ไม่มีใครทีสามารถออกจากกับดักทีร่างสูงวางไว้ ใครที เผลอสบกับใบหน้ าใสนันก็ # มกั จะเข้ าสูโ่ หมดเพ้ อฝั นไปอีกหลายวัน เสียงดังอื #ออึงเข้ ามาในโสตประสาทการได้ ยนิ เป็ นสัญญาณว่ารุ่นพีปี สามเสร็จสิ #น วิชาการพูดดังตารางเรียนของพีสิก้า ทียุนอาอุตส่าห์ไปขอร้ องให้ ยรู ิออกปากให้ พแทยอนหา ี มาให้ นักศึกษารุ่นพีเมือเห็นยุนอามานังให้ ชมโฉมแบบใกล้ ๆ ชนิดเห็นรูขมุ ขนก็เรี ยกเสียง ฮือฮาให้ คนในสาขาเอกภาษาอังกฤษซุบซิบว่าเหตุอนั ใดหรือใครกันทีทําให้ ยนุ อาทีเงียบหาย เรื องสาว ๆ ไปสักพักใหญ่กลับมานังรอใครบางคนทีหลายคนคาดการณ์ว่าจะเป็ นผู้หญิง คนใหม่ของยุนอา เจสสิก้าเดินทอดน่องลงมา วันนี #รุ่ นพีคนสวยไม่ได้ สวมแว่นตา หากแต่รวบผม สีนํ #าตาลอ่อนเป็ นก้ อนไว้ ข้างบนเผยให้ เห็นลําคอระหงขาวนวล ทําให้ เจสสิก้าดูน่ารักไป อีกแบบ ยุนอาไม่รอช้ าเดินเข้ าหาเจสสิก้าทันที "ไปเดทกันนะคะ" "ฮะ?" ไม่เพียงแค่เจสสิก้าทีตกใจระคนแปลกใจ ซันนีทียืนอยูใ่ กล้ เจสสิก้าจนได้ ยนิ คําชวน ออกเดทของยุนอาก็เผลออ้ าปากค้ างไปตาม ๆ กัน บทจะได้ ใกล้ ชดิ ก็มาง่าย ๆ แบบนี #แถมยัง ไม่มีการบอกกล่าวอะไรล่วงหน้ า ‘ออกเดทน่ะมันต้ องคนทีกําลังชอบพอกันไม่ใช่หรื อไง คนสองคนจะต้ องอยู่ใน สภาวะเป็ นแฟนกันสิ นียังไม่ได้ บอกเลยนะว่าจะคบด้ วย เด็กอะไรกะล่อนแล้ วยังขี #ตู่อีก’ "ไปนะคะ" ส่งสายตาอ้ อนตาปรอยชวนน่าเอ็นดูเสียจริ ง แต่เจสสิก้าก็ยงั เก็บอารมณ์ ได้ ดี สีหน้ าบนใบหน้ ายังคงนิงเฉยทัง# ๆ ทีใจเต้ นระสํา "ไว้ เสร็จงานแล้ วจะไป" (ทียอมตกลงไม่ใช่เพราะสายตาอ้ อนคูน่ นหรอกนะ ั# เพราะ ต้ องรี บไปทํางานจนไม่อยากต่อล้ อต่อเถียงต่างหาก จริ ง ๆ นะ จริ ง ๆ) ร้ านเบเกอรีน่ารักตกแต่งด้ วยสไตล์ญีปุ่ นทีดูดแี ละหรูหราตังอยู # ใ่ กล้ กบั มหาวิทยาลัย ในวันนี #ดูเหมือนจะคึกคักเป็ นพิเศษเพราะมีคนดังระดับเจ้ าหญิงและเจ้ าชายเข้ ามารับบริการ และด้ วยความมีอธั ยาศัยดีทีเหลือเฝื อของยุนอา ทําให้ อดหมันไส้ ในความนิยมในตัวของ ยุนอาไม่ได้ ถ้ าได้ เป็ นแฟนอย่างเป็ นทางการเมือไหร่เจสสิก้าจะคุมให้ อยูห่ มัด ไม่ปล่อยให้ โปรยรอยยิ #มหวานไปทัวแบบนี #หรอก "พีทําหน้ าพียังกับหึงฉันอย่างนันแหละ" # "ใครหึง? เปล่าสักหน่อย ยังไม่ได้ เป็ นอะไรกันจะหึงทําไม" ร่ างบางหันไปตักเค้ ก ไม่อยากสบตายุนอาทีกําลังยิ #มกว้ าง เขาไม่เคยรู้สกึ มีความสุขแบบนี #มาก่อน ยุนอาหัวเราะ กว้ างเมือเห็นใบหน้ ายุง่ ๆ ของเจสสิก้าตอนเงยหน้ าขึ #นมา ใบหน้ ามึน ๆ ทีไม่มผี ้ หู ญิงคนไหน จะทําออกมาได้ นา่ รักเท่า


YoonSic Stories #1

283

ไม่พดู เปล่า ยุนอาชมออกไปตามใจคิด และก็เป็ นเจสสิก้าทีไปต่อไม่เป็ น ถ้ าเป็ น ไอศกรี มเจสสิก้าก็คงจะละลายลงไปกองต่อหน้ ายุนอาไปแล้ ว (รู้ อยู่ว่าชอบ แต่อย่าทําให้ ชอบมากไปกว่านี #สิ) ยุนอาไม่ยอมหยุด เขายังคงยัวให้ เจสสิก้าเขินบ้ าง ตีหน้ างอนใส่บ้าง จนเจสสิก้า ต้ องตักอาหารเข้ าปากอย่างรี บร้ อนเพือกลบอาการเหล่านัน# ‘อิมยุนอา... คนอะไรก็ไม่ร้ ู’ ตลอดหนึงเดือน หากยุนอาเป็ นผู้ชายเจสสิก้าก็คงคิดว่าเขาเป็ นสุภาพบุรุษเสียจริง การเอาใจใส่ทีไม่ขาดตกบกพร่องราวกับเป็ นนิสยั ทีติดตัวของเขาทําให้ เจสสิก้าไม่แปลกใจ ว่าทําไมต่อให้ ยนุ อาจะคบแล้ วเลิกนักศึกษาหญิงจํานวนมากจึงยอมเอาตัวเข้ าแลกเพียงเพือ ให้ ได้ ใกล้ ชิดยุนอา ใช่ว่ายุนอาจะไม่ร้ ู สกึ แปลกใจในตนเอง เขาไม่เคยคบใครได้ เกินหนึงเดือนเลย แถมยังไม่เคยรู้ สึกเบือหน่าย กับการทีในหนึงวันของเขาจะมีร่างบางเคียงข้ างอยู่ตลอด ชอบทีจะเห็นเจสสิก้าตีหน้ ามึนใส่ ชอบทีจะฟั งเสียงหวาน ๆ ส่งเขาเข้ านอนทุกคืน ชอบทีจะ ฉวยโอกาสถึงแม้ จะแลกกับความเจ็บปวดจากการถีบ และไม่ชอบทีเห็นใครก็ตามส่งสายตา วิบวับมาให้ เจสสิก้าไม่ชอบทีเห็นร่ างบางยิ #มให้ ใครทีไม่ใช่เขา ไม่ชอบเวลาทีเห็นพีสิก้าคุย กับใครด้ วยท่าทีสนิทสนมปนสกินชิพทีเขาไม่เคยได้ "ยูริ แกคิดว่าฉันรักพีสิก้าหรื อยังวะ" "ไอ้ บ้า ความรู้สกึ แกฉันจะไปรู้เรอะ ว่าแต่ตวั ประหลาดอย่างแกรู้จกั ความรักกับเค้ า แล้ วเรอะ" ยูริปิดหูโทรศัพท์ทกํี าลังเล่นบางอย่างให้ ยนุ อานึกอิจฉา พีแทยอนมีอะไรดีนกั หนา ไอ้ ยลู ถึงได้ ทําหน้ าหืนตลอดเวลาทีคุยโทรศัพท์ "ไม่ร้ ูส.ิ .. แต่คดิ ว่าน่าจะ..." ถ้ าถามตัวเองว่าการทียุนอาเข้ ามาใกล้ ชดิ กับเจสสิก้านันเหมื # อนกับผู้หญิงคนอืน ๆ หรื อเปล่ายุนอาก็ร้ ู คําตอบแก่ใจดี บางทีเขาอาจจะรักเจสสิก้าตังแต่ # แรกพบแล้ วก็เป็ นได้ "ยังไม่เสร็ จอีกเหรอคะ" คนนังรอทีหาวเป็ นรอบทีห้ าสิบห้ าเริ มงอแงเมือเห็นว่า เจสสิก้ายังจัดการกับ Assignment ไม่ลลุ ว่ งสักที "พีบอกให้ ยนุ กลับไปก่อนยุนก็ไม่เชือ" "พีสิก้าไม่หิวเหรอคะ นังทํางานมาตังนาน" # ‘จริ งสิ... ผ่านไปเกือบสามชัวโมงแล้ ว’ เป็ นเพราะจิตใจจดจ่อกับงานมากไป พอ ยุนอาทักขึ #นท้ องก็ร้องให้ คนเด็กกว่าหัวเราะอ้ าปากกว้ างเป็ นจระเข้ “ตลกนักหรื อไง” มือเล็กตีป้าบเข้ าให้ ทีไหล่ยุนอา ใบหน้ าของเจสสิก้าเริ มแดง เพราะความเขินอาย “ยอมรับมาซะเถอะว่าพีหิว เอานี... ฉันอุตส่าห์ตงใจทํ ั # าเพือพีเลยนะ กินได้ คะ่ ... ไม่มีแตงกวา”


284

Special Project of YoonSica 2

กล่องข้ าวสีเหลียมทีถูกจัดมาอย่างดี ยุนอารู้ทกุ อย่างของเจสสิก้า รู้วา่ เจสสิก้าชอบ กินอาหารแบบไหน ไม่ชอบอะไร ชอบกินเค้ กแบบไหน ชอบบรรยากาศร้ านอาหารแบบใด "ทานเถอะค่ะ วางใจได้ ฉันไม่ใส่ยาปลุกหรอก" คนอ่อนกว่าตีหน้ าทะเล้ นจนเจสสิก้าแทบอยากจะเอากล่องข้ าวฟาดหน้ ากวน ๆ เกรี ยน ๆ นัน# (ให้ ตายเถอะ...อย่ายิ #มแบบนันได้ # มยั # หัวใจคนแก่จะวายเอา) "ทะลึง" "ทะลึงแล้ วรักมัยล่ # ะคะ" "จะแกล้ งอะไรพีอีกเนีย" "พีสิก้าตอบฉันมาก่อน" "ยุนอารู้ไม่ใช่เหรอ... ยุนรู้ทกุ อย่างเกียวกับตัวพี... พีต่างหากทีไม่ร้ ูอะไรเลยเกียว กับยุน" คนตัวสูงจับมือของร่างบางมากุมไว้ ตงแต่ ั # เมือไหร่เจ้ าตัวเองก็ไม่ร้ ู รู้แต่วา่ ทุกครัง# ที ปลายนิ #วลากสัมผัสตังแต่ # หน้ าท้ องของยุนอาไต่ขึ #นไปเรื อย ๆ จนถึงหัวใจ จนกระทังมือของ เจสสิก้าทาบลงไปบนหน้ าอกข้ างซ้ ายของยุนอา ตําแหน่งหัวใจทีเต้ นแรงราวกับเต้ นแข่งกัน ของทังยุ # นอาและเจสสิก้าทําให้ ทกุ อย่างรอบข้ างดูหยุดนิงไปหมด ใบหน้ าหวานของยุนอา กําลังสะกดให้ ดวงตาของเจสสิก้าหลับลงเพือรอจุมพิตจากคนทีเคยคิดว่าไร้ หวั ใจ ก๊ อก ๆ ๆ เสียงเคาะประตูดงั ขึ #นพร้ อมกับการปรากฏตัวของคนหน้ าหวาน เป็ นสาเหตุให้ เจสสิก้าต้ องผละยุนอาออกโดยไม่ทนั ได้ ตงตั ั# ว "สิก้า!" แม้ คิ #วเรี ยวสวยจะขมวดเข้ าหากันเพราะไม่เชือสายตา แต่เจสสิก้ากลับ เรี ยกชือของคนทีไม่คดิ ว่าจะได้ เจออีกแล้ ว "ฟานี!!!" เป็ นเจสสิก้าเองทีดูดีใจมากกว่าคนทีมาหาเสียอีก ร่ างบางโผเข้ ากอด ทิฟฟานี ฮวัง ด้ วยความคิดถึง ยุนอามองภาพคนสองคนตรงหน้ าทีคุยกันด้ วยความสนิทสนม รู้สกึ เหมือนตัวเอง เป็ นส่วนเกินเข้ าไปทุกที ยิงได้ ยินคําแนะนําตัวของทิฟฟานีแล้ วหัวใจของยุนอาก็แทบแตก ออกเป็ นเสียง ๆ หรื อว่าเวรกรรมมันจะมีจริ ง "สวัสดีคะ่ ยินดีทีได้ ร้ ูจกั นะยุนอา ฝากดูแลสิก้าด้ วยนะ คนนี #ฟานีรักมาก" หลอกลวง... ใครบอกกันว่าเขารู้ทกุ อย่างเกียวกับเจสสิก้า ทําไมเขาไม่ร้ ูละ่ ว่าเธอ มีคนทีรักอยูแ่ ล้ ว . . . . .


YoonSic Stories #1

285

หนึงอาทิตย์ผ่านไปแล้ ว เกิดอะไรขึ #นกับยุนอา เขาหายไปตังแต่ # วนั นัน... # แม้ แต่ ข้ อความหรื อโทรศัพท์ก็ไม่มี หรื อยุนอากําลังจะบอกเลิก จะบอกเลิกได้ ยงั ไง ก็ในเมือยุนอา ยังไม่ได้ ขอคบอย่างเป็ นทางการเลย (เด็กบ้ ากลับมากวนประสาทฉันเหมือนเดิมสักทีสิ อยู่ แบบนี #มันเหงารู้บ้างมัย) # "สิก้าไม่ไปทํางานเหรอ... สิก้า... เจสสิก้า!" "หา? จะเอาอะไรเหรอฟานี" "เป็ นอะไร นีเหม่อมาหลายวันแล้ วนะ ไม่สบายหรื อเปล่า" คนหน้ าหวานประคอง ใบหน้ าของเจสสิก้าขึ #นมาแตะทีหน้ าผากก่อนจะไล่มือไปยังซอกคอ ร่ างบางพยายามส่ายหน้ าเป็ นคําตอบเจสสิก้าไม่ได้ ปวดกายแต่ปวดใจต่างหาก "ฟานีถามว่าสิก้าไม่ไปคาเฟ่ เหรอ" "ไปสิ... จะไปเดี%วยนี #แหละ" "แน่ใจนะว่าไม่เป็ นอะไร" "เปล่าสักหน่อย... เมือคืนอ่านหนังสือดึกไปหน่อย" แกล้ งฝื นยิ #มไม่อยากให้ ทฟิ ฟานี ต้ องมาเป็ นกังวลเพราะเธอ ร่างบางคว้ าเสื #อโค้ ทเตรี ยมตัวออกไปทํางานพิเศษ แต่ไม่ทนั ได้ ก้ าวขาออกท่อนแขนบางก็ถกู ทิฟฟานีฉวยไว้ ‘ตาบวม... หน้ าซีดเซียวอย่างนี #เนียนะ ยังมีหน้ ามาบอกว่าสบายดีอีก น่าจับมา ตีก้นซะให้ เข็ด’ "ฟานีไปเป็ นเพือนดีกว่า สิก้ายิงมึน ๆ อยู่" คนถูกแซวหันมาค้ อนให้ คนหน้ าหวานหนึงทีแต่กไ็ ม่ปฏิเสธนํ #าใจของเพือน ทิฟฟานี เป็ นแบบนี #เสมอ คอยเอาใจใส่เจสสิก้าไม่เคยห่างจนสร้ างนิสยั เอาแต่ใจตัวเองให้ เจสสิก้า ไม่ร้ ูตวั "อ้ าว น้ องยุนอา" เสียงของทิฟฟานีดึงเอาความสนใจของคนทีกําลังเลือกซื #อของในร้ าน อิม ยุนอา หันไปตามเสียงเรี ยกก่อนจะโค้ งให้ ตามมารยาท ใบหน้ าเฉยเมยยิ #มอ่อนแรงให้ กบั ทิฟฟานี ไม่คดิ ทีจะมองหน้ าร่างบางทีมือข้ างหนึงกําลังสอดเข้ าไปในกระเป๋ าของคนหน้ าหวานเพราะ อากาศหนาวและอาการเคยชินของเจสสิก้า แต่ดเู หมือนคนทีไม่เคยเห็นท่าทางออดอ้ อน แบบนี # ถึงได้ ตีหน้ าเย็นชายิงกว่าอากาศ เจสสิก้ารู้ สกึ เสียหน้ าไม่น้อย หรื อว่ายุนอาจะไม่ ต้ องการเธอแล้ วจริ ง ๆ (เบือกันแล้ วเหรอ...) “มาซื #อขนมเหรอ” ถามตามประสาคนอัธยาศัยดี ยุนอาได้ แต่เพียงพยักหน้ าเป็ นเชิงตอบรับทิฟฟานี ดวงตานํ #าตาลอ่อนของเจสสิก้า ชําเลืองมองแต่ยนุ อา หวังให้ เขาสนใจเธอบ้ าง แต่ก็เปล่า... เขาทําราวกับเธอไม่มีตวั ตน “สิก้าดูแลลูกค้ าหน่อยสิ ยุนอาจะรับอะไรบอกสิก้าได้ เลยนะคะ” ทิฟฟานีเอียงคอ สงสัยก่อนจะนึกอะไรบางอย่างได้ แกล้ งทําเป็ นหยิบโทรศัพท์สชี มพูกอ่ นจะหันไปทิ #งระเบิด ลูกใหญ่ไว้ ให้ ทงเจสสิ ั# ก้าและยุนอา


286

Special Project of YoonSica 2

"สิก้าพอดีซอลลีโทรมาตามแล้ วน่ะ... กลับห้ องเองได้ หรื อเปล่า" "ไปหาน้ องเค้ าเถอะ สิก้ากลับเองได้ ไม่ต้องห่วง" ร่ างสูงชําเลืองมองใบหน้ าซีดเซียวนัน ถึงแม้ จะตังใจทํ # าเป็ นไม่สนใจแล้ วก็เถอะ แต่ปากไม่รักดีดนั เสนอตัวไปเอง ทําเอาคนทีทําหน้ าทีเพือนทีดีถงึ กับอมยิ #มทีแผนของตัวเอง สําเร็ จ "เดี%ยวฉันไปส่งพีเอง เลิกงานหกโมงใช่มย... ั # ฉันไปนังรอแล้ วกัน" แม้ จะอดหมันไส้ ในความเจ้ าเล่ห์ของทิฟฟานี... เจสสิก้ารู้ดวี า่ เขาคงอยากให้ เธอ อธิบายให้ ยนุ อาฟั งเพือปรับความเข้ าใจแต่ไม่ร้ ูวา่ อีกฝ่ ายจะเข้ าใจมัยน่ # ะสิ ถึงจะดีใจทียุนอา พูดกับเธออีกทีหลังจากไม่แม้ แต่จะมองหน้ า ด้ านยุนอาเองก็นกึ คําด่ายาวเป็ นหางว่าว เข้ าใจผิดยิงกว่าเดิมก็ตรงทีเจสสิก้ายอม ให้ ทิฟฟานีมีกิ&กได้ ยงั ไง ใบหน้ าสวยเอาแต่ทําหน้ าบอกบุญไม่รับ แม้ จะมีผ้ หู ญิงมากมาย ภายในร้ านส่งยิ #มให้ เขายุนอาก็แทบจะแยกเขี #ยวตอบกลับไป ก็คนมันอารมณ์ไม่ดีไม่อยาก เฟค ไม่เข้ าใจหรื อไง เมือถึงเวลาเลิกงานร่ างสูงทีรออยู่นานก็เข้ าไป เห็นเจสสิก้ากําลังจะปลดผ้ ากัน เปื อ# นออกก็เผลอเอื #อมมือไปถอดให้ ตามความเคยชิน เมือเห็นอีกฝ่ ายยิ #มพูดขอบคุณให้ เขา ยุนอาก็ทําได้ แค่เก๊ กหน้ าขรึมทําเป็ นไม่สนใจ ‘เออ เก๊ กให้ ได้ ตลอดนะอิมยุน’ "ยุนอาสบายดีนะ... ไม่ได้ เจอกันตังนาน" # (พีคิดถึงแทบแย่) ประโยคทีอยากพูด ทีสุดกลายเป็ นเพียงแค่ความคิด เจสสิก้าเขินอายเกินกว่าทีจะพูดออกไป "พีสิก้าคงสบายกว่าอีกมังคะ # มีคนดูแลดีซะขนาดนัน# แถมยังเป็ นคนสําคัญของ พีสิก้าเสียด้ วย" "ฟานีเหรอ... รายนันเค้ # าเป็ นแบบนันตลอดแหละ... # นิสยั เอาใจใส่แบบนันน่ # ะเป็ น เสน่ห์ของฟานีเลยนะ... ใครเห็นก็ตกหลุมรักกันหมด" "รวมถึงพีสิก้าด้ วยใช่มยคะ" ั# ยุนอาแทบจะขาดใจตายทีถามคําถามนันออกไป # เขาแทบอยากจะเอามือปิ ดหูทงสองข้ ั# างไว้ ไม่อยากให้ เห็นเจสสิก้ายิ #มทังปากและตาเวลา # เอ่ยถึงใครทีไม่ใช่เขา “สิก้ารักฟานีมาก... รักมากจริ ง ๆ” ตอบออกไปเพราะคิดไปอย่างนัน# เพราะตอนนี #ทิฟฟานีเป็ นเพือนอีกคนทีเจสสิก้า รักมากเพราะอย่างนันจึ # งทําให้ เธอตอบออกไป แต่ไม่ทนั คิดว่ามันจะไปทําร้ ายจิตใจของคน อ่อนกว่าเข้ าอย่างจัง เพียงแค่นนราวกั ั# บวิญญาณของยุนอาแทบหลุดออกจากร่าง ราวกับ โลกหยุดหมุน... ร่างสูงกลืนนํ #าลายลงคออย่างยากลําบาก ดวงตาวาบขึ #นมาอย่างน่ากลัว ก่อนจะเสมองไปทางอืน ‘พอกันที พอแล้ ว ผู้หญิงใจร้ ายคนนี # ขอให้ อย่าได้ เจอกันอีกเลย’


YoonSic Stories #1

287

‘พีสิก้าใจร้ าย ใครบอกว่าคนอย่างยุนอาไม่มีหวั ใจ หัวใจด้ านชา เย็นชา เป็ นตัว ประหลาดไม่ร้ ูจกั ความรัก ถ้ าเขาเป็ นอย่างนันจริ # ง แล้ วไอ้ ความรู้สกึ เจ็บแปลบตรงอกด้ านซ้ าย มันคืออะไร โดนผู้หญิงตบหน้ ายังไม่ร้ ู สกึ เจ็บเท่านี #เลย’ ยุนอานึกถึงคําพูดทียูริและซูยอง รวมไปถึงบรรดาฮาเร็ มของยุนอาคนเก่า ๆ ทีสาปแช่งเขาไว้ ได้ ดี สิงเดียวทีกุมความรู้ สกึ เจ็บปวดนี #ไว้ ไปพร้ อมกับการทีจะทําให้ ยนุ อาหายจากอาการหนึบนี # ผู้หญิงทีชือ เจสสิก้า จอง "เฮ้ ย เกิดอะไรขึ #นทําไมเมาหัวรานํ #าแบบนันน่ # ะไอ้ ยนุ " ควอน ยูริ มองหน้ า คิม แทยอน ทังคู # ไ่ ม่ร้ ูจะทําอย่างไรก่อนดี ใจหนึงก็ดีใจทีเห็น เพือนกลับมาหลงจากทียุนอาหายหน้ าหายตาไปนาน แต่อกี ใจหนึงก็สงสาร ยุนอาในสภาพ เปี ยกปอนแถมเมาไม่ได้ สติ อาการแบบนี #ต้ องเรี ยกว่าอกหักแน่ ๆ "พีสิก้า...ฮึกใจร้ ายยยยย... เกลียดพีทีสุดเลย" คนเมาทีนอนหน้ าควําไปแล้ วยังตืน ขึ #นมาละเมอ แทยอนโคลงศีรษะไปมา สงสัยยุนอาต้ องไปเห็นอะไรทีทําให้ เกิดการเข้ าใจผิด แน่ ๆ "ยูริคะ ทิ #งไว้ แบบนี #ไม่ได้ นะ ยุนอาต้ องเข้ าใจผิดเรื องสิก้ากับฟานีแน่ ๆ" "ทิฟฟานี ใครกัน" "แฟนพีสิก้า!" เสียงคนเมาดังขึ #นก่อนจะฟุบหน้ าลงไปหลับต่อ ยูริจงึ ได้ แต่ลบู หลัง นันเบา # ๆ ให้ ยนุ อานอนซะก่อน "แทแทเล่ามาให้ ยลู ฟั งหน่อยได้ มยคะ ั # ถ้ าเป็ นเรื องเข้ าใจผิดเราจะได้ ชว่ ยกัน" คนตัวเล็กทีกําลังง่วนอยูก่ บั การเตรี ยมนํ #าอุน่ ๆ เพือไปเช็ดตัวให้ ร่างสูงทีเข้ าสูห่ ้ วง นิทราได้ สกั พักให้ ร้ ูสกึ สบายตัวขึ #น ก็ต้องสงสัยร้ องเสียงหลงเมือโดนสวมกอดจากด้ านหลัง "ตกใจได้ นา่ รัก จริ งแฟนใครคะเนีย" "ยูลเล่นอะไรก็ไม่ร้ ู" ใช่วา่ โดนดุแล้ วยูริจะคลายอ้ อมกอดนันง่ # าย ๆ ยิงกระชับอ้ อมกอดให้ แน่นขึ #นก่อน จะฝั งปลายจมูกโด่งเข้ ากับเส้ นผมหนานัน# "จะเล่าได้ หรื อยังคะ... ยูลอยากรู้จะแย่แล้ ว" "ยุนอาหลับไปแล้ วเหรอคะ" คนตวเล็กไม่ยอมตอบคําถามแต่กลับถามกลับเสียนี "จะเล่าดี ๆ หรื อจะให้ ยลู อุ้มไปเล่าบนเตียง" "ยูลปล่อยแทแทก่อนสิคะ" คนตัวเล็กเริ มส่งเสียงอ้ อนเป็ นลูกหมาน้ อยไปซะแล้ ว ถ้ าเล่าบนเตียงแทยอนคงไม่ได้ เล่าอย่างเดียวแน่ ๆ ดูจากสายตาของยูริแล้ ว อย่าลืมสิว่า ยังมียนุ อาอยูอ่ ีกคนนะ ถึงจะหลับไปแล้ วก็เถอะ "ทิฟฟานีเป็ นใคร... ทําไมสิก้าถึงได้ เลื #อยเข้ าหา... ทีกบั แทแทยูลไม่เห็นสิก้าจะทํา อย่างนัน# แล้ วทําไมไอ้ หน้ าหวานนันถึงได้ ดแู ลสิก้าดี... ทําไมถึง..." “ยูลทีละคําถามสิคะ... แล้ วก็เรี ยกฟานีให้ มนั ดี ๆ หน่อยเขาแก่กว่ายูลนะคะ” “ฟานีเป็ นคนรักเก่าของสิก้าค่ะ... เคยรักกันมาก แต่มนั เป็ นอดีตไปซะแล้ ว ตอนนี # ทังคู # เ่ ป็ นเพือนทีดีตอ่ กัน แล้ วก็ฟานีน่ะมีแฟนใหม่ไปตังนานแล้ # วนะคะ... รู้สกึ ว่าจะเป็ นเด็ก ทีชือซอลลีอะไรนีแหละ...”


288

Special Project of YoonSica 2

"แทแทงันช่ # วยอะไรหน่อยได้ มยคะ... ั# ติดต่อพีหน้ าหวานให้ หน่อย" "ยูลจะทําอะไรเหรอคะ..." "ปล่อยเป็ ดเข้ าถํ #ากวางค่ะ..." เสียงแบล็คเบอร์ รีสีชมพูของทิฟฟานีดังขึ #น คนหน้ าหวานตีสีหน้ าจริ งจังก่อนจะ วางสายไปเมือคุยธุระเสร็ จ ปล่อยให้ เพือนสาวอย่างเจสสิก้าตีหน้ างงเมือเห็นคนทีร่ าเริ ง อย่างทิฟฟานีตีสีหน้ าเคร่งเครี ยดจนน่ากลัว น้ องซอลลีเขาไม่ให้ กินนํ #าผึ #งหรื อไงยัยหมีอ้วน "สิก้ารู้สกึ ยังไงกับยุนอา" ทิฟฟานีเอียงคอถามจ้ องใบหน้ านวลเขม็ง ตังแต่ # เลิกรา กันไปแม้ ทิฟฟานีจะมีคนใหม่แต่เจสสิก้ากลับอยูโ่ ดดเดียวเรื อยมาจนพาลให้ เธอคิดว่าเธอ เป็ นสาเหตุททํี าให้ เจสสิก้ากลัวทีจะรักใครใหม่ เพราะดูออกว่า อิม ยุนอา มีหลายอย่างคล้ าย คลึงกับทิฟฟานีเหลือเกิน จะแตกต่างกันก็ตรงที เจสสิก้ารักอิมยุนอามาก พอ ๆ กับทีไอ้ เด็ก นันอยากจะปกป้องเจสสิก้ามากเหมือนกัน "ถามทําไม... มีอะไรหรื อเปล่า" "รักน้ องเค้ าใช่มย" ั# "ฟานี..." "อยูก่ บั ยุนอาแล้ วใจเต้ นแรงหรื อเปล่า เหมือนตอนทีคบอยูก่ บั ฟานีมัย"# "ถ้ าตอนนี #สิก้ารู้สกึ อบอุน่ ทีได้ อยูใ่ กล้ ฟานี แต่ถ้าคนทีนังอยูต่ รงหน้ าสิก้าเป็ นยุนอา สิก้ารู้สกึ เหมือนโดนเค้ าเผาไหม้ อยูเ่ ลย มันรุ่มร้ อนไปหมด" "งันก็ # ไปหาเด็กนันสิ... ไปแสดงออกบ้ าง ยุนอาจะได้ ไม่คดิ ว่าสิก้าไม่มีใจ" "เอ๋?" "เด็กนันมันฉลาดเรื องเรี ยนแต่ดนั โง่เรื องรัก ไปสอนมันหน่อย... บางทีคนทีสิก้า ต้ องการมาตลอดชีวิตอาจจะเป็ นยุนอาก็ได้ นะ" "ฟานี~" เสียงหวานกําลังส่งเสียงเรี ยกอดีตแฟนซํ #าไปมาก่อนคนทังคู # จ่ ะโอบกอด ทุกความ รู้สกึ กําลังถ่ายเทผ่านไออุน่ ทีทังคู # ม่ อบให้ กนั ไม่ต้องเอ่ยอะไรออกมาทิฟฟานีก็ร้ ูดวี า่ เจสสิก้า ดีใจแค่ไหน ต่อจากนี #ไปทิฟฟานีคงสบายใจได้ สกั ทีทีร่ างบางในอ้ อมกอดของเขาตอนนี # กําลังจะมีอ้อมกอดทีอบอุ่นและแข็งแรงยิงกว่าเขามาดูแลต่อไป เสียงเคาะประตูทีหน้ าบ้ านทําให้ ร่างสูงทีถูกยูริจบั ลากให้ กลับมาพักผ่อนสงบสติ ทีบ้ านลืมตาตืนด้ วยความหงุดหงิด ก่อนทีจะฟุบหน้ าลงนอนอีกครัง# แต่ความพยายามใน การข่มตาให้ หลับก็ดเู หมือนจะเป็ นไปได้ ยากเหลือเกิน เมือเสียงออดยังไม่มีทีทา่ ว่าจะหยุด ลงง่าย ๆ ยุนอาเดินกระแทกเท้ าลงมาเปิ ดประตู รู้สกึ อยากจะกระชากเอาคนกดออกเสียจริง คนจะหลับจะนอน แต่แล้ วเหมือนสายตาคูส่ วยจับโฟกัสได้ มนเหมาะริ ั มฝี ปากแดงก็อ้าปาก ค้ าง ใช่วา่ จะไม่อยากเห็นหน้ า แต่ทีไม่อยากเห็นเพราะกลัวจะลืมไม่ได้ ตะหาก “พีมาทําไมคะ”


YoonSic Stories #1

289

ดูเหมือนเจสสิก้ากําลังหนาว ร่างบางกําลังสันเพราะข้ างนอกหิมะกําลังตก ใบหน้ า สวยแสดงออกมาว่าเธอกําลังน้ อยใจกับคําพูดทีติดจะเย็นชาของยุนอา "ยุนอาไม่สบายพีเลยจะมาดูแล" "ฉันไม่ตายง่าย ๆ หรอกค่ะ พีกลับไปเถอะ ออกมาหาฉันเดี%ยวแฟนพีก็เข้ าใจผิด" "ยุนอา...ทิฟฟานีไม่ใช่..." "ไม่ต้องอธิบายอะไรหรอกค่ะ... เด็กประถมยังดูออกเลยว่าพวกพีรักกันมากแค่ไหน ฉันจะไปนอน กลับบ้ านดี ๆ นะคะ" ยุนอาปิ ดประตูเสียงดังก่อนจะเดินกลับเข้ ามาในห้ องนอน ไม่อยากหันหน้ ากลับ ไปมองอีก กลัว... กลัวว่าถ้ าเห็นใบหน้ าน่ารักนัน เขาจะคว้ าพีสิก้ามากอดโดยไม่สนใจว่า เธอจะมีแฟนแล้ ว หวังว่าเธอคงจะไม่รอเขาท่ามกลางหิมะเหมือนนางเอกในซีรีย์หรอกนะ หิมะตกหนักขนาดนัน# ถ้ าเป็ นพีสิก้าต้ องหนาวตายแน่ ๆ ‘ไม่หรอก... หลับตาแล้ วก็นอนซะยุนอา ลืมพีสิก้าไปซะเค้ ามีแฟนแล้ ว... เธอมี คนรักอยูแ่ ล้ ว’ สุดท้ ายยุนอาก็นอนหลับต่อไปไม่ได้ เท้ าทังสองข้ # างพาเขาลงมาทีหน้ าบ้ าน ไม่ อยากจะเชือสายตาตัวเอง แต่เจสสิกากําลังอยูต่ รงนัน หากแต่เธอไม่ได้ ยืนรอเขา เธอสลบ ท่ามกลางหิมะทีตกโปรยปราย (นีเธอบ้ าไปแล้ วหรื อไงกัน) อิม ยุนอา ประคองร่ างบางทีหนาวสันเข้ ามาในบ้ านอย่างทุลกั ทุเลก่อนจะวาง ร่ างบางไว้ บนเตียง เจสสิก้ายังคงไร้ สติ และยุนอากําลังทําให้ ร่างกายของเธออบอุ่นด้ วย เครื องทําความร้ อนจนเสื #อผ้ าของเจสสิก้าเริ มเปี ยก ยุนอาต้ องทําอะไรสักอย่างเพือไม่ให้ เจสสิก้าไม่สบายและกลายเป็ นปอดบวม ตัดสินใจเดินเข้ าหาร่างทีไร้ สติกอ่ นจะปลดเสื #อผ้ า ทีละชิ #น ลอบถอนหายใจเมือเนื #อขาว ๆ ของร่างบางเริมปรากฏต่อสายตาทีละนิด จนกระทัง ทังตั # วของเจสสิก้าเหลือเพียงชุดชันในสี # ดํา ร่ างสูงลอบถอนหายใจก่อนช้ อนร่ างบางขึ #นมา กอดไว้ ปลดตะขอปราการด้ านบน ก่อนจะทําเช่นเดียวกันกับชิ #นส่วนสุดท้ าย ก่อนจะดึง ผ้ าห่มหนามาห่มให้ เจสสิก้า ปลายจมูกโด่งฝั งลงไปบนเส้ นผมสีนํ #าตาลอ่อนนันด้ # วยความทะนุถนอม ถึงจะ บังคับใจตัวเองแค่ไหนยุนอาก็ร้ ูดวี า่ มันไม่มปี ระโยชน์ ยุนอาอยากอด อยากจูบ อยากสัมผัส ทุกอย่างทีเป็ นของเจสสิก้า อยากครอบครองหัวใจของเธอ ให้ เป็ นของเขาแค่คนเดียว แต่ ยุนอาทําไม่ได้ เขาทําไม่ได้ ... เพราะเขารู้ดีอยูแ่ ก่ใจ เธอไม่มีวนั เป็ นของเขา... เธอเป็ นของ ทิฟฟานี การปะทะเข้ ากับความเย็นเช่นการอาบนํ #าเป็ นสิงทีสามารถดับความรุ่มร้ อนของ ร่างกายยุนอาได้ เพียงแค่เห็นร่างของเจสสิก้า คนอย่างยุนอาต้ องพยายามมากแค่ไหนถึงจะ บังคับตัวเองไม่ให้ สมั ผัสได้ ถ้ าขืนเผลอไปมองอีกสักครัง# ละก็... เจสสิก้าต้ องเสร็จยุนอาแน่ ๆ ยุนอาเดินออกมาจากห้ องนํ #าด้ วยผ้ าขนหนูสีขาวผืนเดียวทีปกปิ ดร่างกาย ถ้ าไม่ติดว่ายังมี ใครอีกคนนอนหายใจอยูใ่ นห้ องเขาละก็


290

Special Project of YoonSica 2

ปกติแล้ วยุนอาแทบจะเดินออกมาทังสภาพเปลื # อยเปล่าเสียด้ วยซํ #า แต่นบั ว่ายังดี ทียุนอาไม่คดิ ทํา แค่เจสสิก้าทีตืนมาจ๊ ะเอ๋กบั สภาพเกือบเปลือยของยุนอา ก็เรี ยกเอายุนอา ต้ องอุดหูทงสองข้ ั# างก่อนจะรี บพุง่ ไปปิ ดปากของเจสสิก้าเอาไว้ "ทําอะไรพีน่ะ... เด็กบ้ า! ลามกทีสุดเลย" เจสสิก้ายังคงดิ #นอย่างสุดชีวิต ยุนอาไม่ร้ ู ว่าเธอพ่นคําด่าอะไรเขาบ้ าง แต่ด้วย สภาพแบบนี #เป็ นใครก็ต้องเข้ าใจว่าต้ องมีซมั ติงกันอยู่แล้ ว และก็นนแหละ ั ยิงดิ #น ผ้ าห่มที เป็ นเครื องป้องกันชิ #นเดียวของเจสสิก้าก็แทบจะไร้ ความหมาย เมือมันร่นลงมาเรื อย ๆ เช่น เดียวกับผ้ าขนหนูของยุนอาทีปมเริมจะคลาย ร่างของทังสองอยู # ใ่ กล้ กนั จนยุนอาได้ ยนิ เสียง หัวใจทีเต้ นแรงจนแทบระเบิดของเจสสิก้า ลมหายใจทีเป่ ารดซึงกันและกัน "ถ้ าพีไม่หยุดดิ #นหยุดร้ องละก็...ฉันจะปลํ #าพีจริ ง ๆ แน่" ยุนอาดันตัวลุกขึ #นก่อนจะ ไปหยิบเสื #อผ้ าให้ เจสสิก้า นํ #าเสียงเย็นชาถูกนํากลับมาใช้ อีกครัง# "พีใส่เสื #อผ้ าซะ... เดี%ยวฉันจะไปเอายามาให้ " แต่กอ่ นจะได้ เดินออกไปข้ อมือของร่างสูงก็ถกู จับไว้ เจสสิก้าไม่ได้ ใส่เสื #อผ้ าตามที ยุนอาสัง เธอเพียงแค่หยิบผ้ าห่มทีร่วงหล่นลงไปมาคลุมให้ มิดชิดกว่าเดิม "ทียุนอาโกรธพีเพราะกําลังเข้ าใจผิดอยูน่ ะ" "โกรธ? พีสิก้ามีความสําคัญมากขนาดทีฉันต้ องรู้สกึ อะไรด้ วยเหรอคะ" "พีอาจจะไม่มีความสําคัญสําหรับยุน... แต่ยนุ มีความสําคัญสําหรับพี" ยุนอามองใบหน้ าจริงจังของเจสสิก้าด้ วยสายตาทียากแก่การคาดเดา เช่นเดียวกับ การทําทีไม่คาดฝั น ร่างบางทีอยูใ่ ต้ ผ้าห่มกําลังลุกขึ #นมายืนตรงหน้ าของเขา แขนบอบบาง กําลังกอดเขาไว้ ริ มฝี ปากสีมพูกําลังเอื #อนเอ่ยคําทีทําให้ เขาแทบคลัง "ไม่ร้ ู ว่าสายไปทีจะพูดหรื อเปล่า... ตังแต่ # มียนุ เข้ ามาในชีวิตพีมีความสุขมาก... พีรักยุน... พีอยากเป็ นของยุน ของยุนแค่คนเดียว" สองแขนเรี ยวโอบคนสูงกว่าให้ โน้ มใบหน้ าทีกําลังอึ #งลงมาปรนเปรอด้ วยริมฝี ปาก ก่อนทีผ้ าเช็ดตัวของยุนอาจะร่ วงหล่นลงไปบดเบียดเนินอกเข้ ากับของอีกฝ่ าย รุ กคืบคน อ่อนกว่าได้ เพียงนิดเดียว อิม ยุนอาก็กลับมาทวงหน้ าทีของเขาคืน สองร่างเปลือยเปล่ากําลัง แลกรสจูบกันอย่างเร่าร้ อน แทนคําคิดถึงทีเกินจะเอ่ยกล่าวออกมาเป็ นคําพูด เจสสิก้าไม่ร้ ู เช่นกันว่ายุนอาถวิลหาร่างบางมากแค่ไหน หน้ าอกบดขยี #จนหัวใจเต้ นไม่เป็ นจังหวะ ร่างกาย ของทังคู # ่กําลังเต็มไปด้ วยความต้ องการ คนอ่อนกว่าเริ มรุ กเร้ าด้ วยความร้ อนแรงมากขึ #น ตีตราจองทุกส่วนทีเป็ นของเจสสิก้า กอบกุมหน้ าอกด้ วยมือทังสองข้ # างก่อนจะบีบเค้ น ปั ด ป่ ายยอดสีสวยทีกําลังแข็งตัว หยอกล้ อด้ วยปลายลิ #นเรี ยกเสียงครางหวานให้ เจสสิก้าแทบ บิดเร่าเพราะสัมผัสของยุนอา ใบหน้ าแดงเรื อซบลงบนไหล่ของคนอ่อนกว่าเพือหาทีพักพิง มือยังคงโอบรอบลําคอนันไว้ อิม ยุนอา ชอบจริง ๆ เวลาทีพีสิก้าของเขาเขิน และชอบยิงนัก ทีเห็นว่าเธอเขินยิงขึ #นเพราะเหตุใด ให้ ร้ ูซะบ้ างว่ายุนอาน่ะไม่ใช่เด็กทีทําอะไรคนแก่ไม่ได้ นะ เด็กนีแหละทีจะทําให้ เจสสิก้าครางไม่หยุด อิม ยุนอาคนนี #ทีจะทําให้ เจสสิก้าตกอยูใ่ นวังวน ของเขาอย่างไม่มีวนั หาทางออกเจอ


YoonSic Stories #1

291

“อ๊ า! ยุนอา...” ยุนอายิ #มออกมาอย่างเจ้ าเล่ห์ เจสสิก้าให้ ความร่วมมือตอบสนองเขาอย่างค่อยเป็ น ค่อยไป เธอไม่ใช่ผ้ หู ญิงทีจัดจ้ านในเรื องนี # แต่เธอก็ทําให้ เขารู้วา่ เธออยาก... อยากให้ ยนุ อา สัมผัส ปลายนิ #วยาวแทรกลึกเข้ าไปยังส่วนกลางของร่ างกายจนเจสสิก้าเผลอจิกเล็บสวย ลงบนคอของยุนอาด้ วยความทรมาน.... เพียงแค่ไม่นานร่างกายทีรู้สกึ ทรมานก็กลายเป็ น ความสุข เสียงครางเรี ยกชือยุนอาดังไปทัว... อกสวยกําลังสันเพราะความร้ อนแรงทียุนอา ส่งทอดมาให้ ร่างกายของเจสสิก้าผลิตนํ #าสีขนุ่ ให้ ยนุ อาได้ ลิ #มลองทําความสะอาดจนหมด ก่อนจะแทรกนิ #วเข้ าไปเพือให้ ร่างบางได้ ผลิตมันมาอีกครัง# ... และอีกครัง# ไม่สนใจแล้ วว่า เจสสิก้าจะมีใคร... แค่ตอนนี #เธอเป็ น เจสสิก้า ของ อิม ยุนอา... แค่นนั # สอดท่อนแขนเข้ าไป ช้ อนร่างบางก่อนจะนําจุดอ่อนไหวของตัวเองเข้ าทาบทามกับอีกฝ่ าย ขยับสะโพกเข้ าหากัน ลากปลายนิ #วสัมผัสตังแต่ # ลําคอระหง อกอิม จนถึงส่วนอ่อนไหวด้ านล่าง ทุกส่วนของเจสสิก้า... ถูกตีตราจองไว้ หมดแล้ ว ไม่อยากโกหกใจตัวเองอีกต่อไป ไม่วา่ จะพยายามแค่ไหน... อิมยุนอาก็ร้ ูสกึ เพียงอย่างเดียว ใช่... เขารักเจสสิก้า เตียงนอนในห้ องนอนของยุนอาแม้ จะดูไม่กว้ างนักสําหรับการนอนของคนสองคน แต่ดเู หมือนจะกว้ างไปเสียด้ วยซํ #าเมือร่างบางของเจสสิก้าแทบจะนอนหลอมรวมเป็ นหนึง เดียวไปกับยุนอา เสียงหัวใจของยุนอากําลังเต้ นไม่เป็ นจังหวะ เป็ นครัง# แรกทีเกิดขึ #น คนเดียว กับผู้หญิงทีชือเจสสิก้า มือเรี ยวของยุนอากําลังไกล่เกลียเส้ นผมทีปรกตาของเจสสิก้าให้ อยู่ ในทีเหมาะสม เขาเพียงแค่อยากจะมองตาคูน่ ี #ไปนาน ๆ เท่านันเอง # หลังจากรู้ความจริงทุกอย่างแล้ ว ยุนอาก็แทบจะไม่ปล่อยร่างบางข้ างกายให้ ขยับ ไปไหนเลย นึกโกรธในความงีเง่าของตัวเองทีเกือบจะสูญเสียเจสสิก้าไป ถ้ าเป็ นอย่างนัน# เขาคงไม่ยกโทษให้ ตวั เองไปตลอดชีวิตแน่ ทุกอย่างแทนคําขอโทษกําลังสืออกทางสายตา และการสัมผัส ถึงจะรู้จกั กันอย่างสนิทชิดเชื #อได้ ไม่นาน แถมยังมีเรื องเกือบทําให้ ใจสลาย แต่ทกุ สัมผัสของเขาก็พร้ อมทีจะทําหน้ าทีคนปกป้องเจสสิก้าทีดีนบั จากนี # "พีคะ... ไม่ไปเรี ยนไม่ได้ เหรอ" "คิก! ไม่อยากจะเชือว่าเด็กเรี ยนอย่างยุนอาจะพูดคํานี #ออกมา" "ฉันก็แค่พดู เล่นน่ะ... ยังไงฉันก็ต้องให้ พีไปอยูแ่ ล้ ว" “งันพี # จะไปอาบนํ #า” ร่างบางหอบเอาผ้ าห่มทีเหมือนจะเป็ นเครื องนุม่ ห่มชิ #นเดียวทีสามารถปกปิ ดร่าง เปลือยเปล่าได้ เจสสิก้าก้ าวขาลงจากเตียงไปได้ ไม่กีก้ าวก็ถกู คนตัวสูงจากด้ านหลังคว้ าตัว ไปกอด แถมยังเอาคางได้ รูปเกยบนไหล่ขาวนวลเป็ นเชิงอ้ อน “ฉันรักพีนะคะ... พีสิก้า รักมาก... มากทีสุด” สัมผัสรับไออุน่ ในยามเช้ าพร้ อมกับถ้ อยคําทีอยากได้ ยินมากทีสุด ทําให้ เจสสิก้า ตัดสินใจหันมาซบหน้ าลงกับไหล่ของยุนอา


292

Special Project of YoonSica 2

"พีก็รักยุนอา" จูบทีอ่อนหวานกําลังดําเนินต่อไปจนผ้ าห่มผืนนันหล่ # นลงไปตังแต่ # เมือไหร่ ก็ไม่ร้ ู มือขาวกําลังลูบไล้ ไปทุกส่วนทีเขาเคยตีตราจอง ก่อนจะดันร่างบางลงไปบนเตียงนอน ทุก อย่างกําลังดําเนินไปอย่างทีควรจะเป็ น เช่นเดียวกับความรักทีกําลังเริมต้ นและดําเนินต่อไป ตราบชัวลมหายใจสุดท้ าย "ขออนุญาตเป็ นคนดูแลพีสิก้าตลอดไปนะคะ"

The End


POST PASSION by

thipfanii


294

Special Project of YoonSica 2

แอ๊ ดดด~ เสียงเปิ ดประตูอย่างแผ่วเบาของใครบางคนทียิ #มกริมเดินเข้ ามาในห้ องนอนทีคุ้น เคย กลินหอมคละฟุ้งกระจายไปทัวห้ อง เขาไม่จําเป็ นต้ องหันไปปิ ดประตูให้ ลําบากเพราะ ประตูทกุ บานในบ้ านหลังนี #ถูกออกแบบเป็ นพิเศษ ให้ ทนั ทีทีปล่อยมือประตูก็จะงับปิ ดเอง อย่างแผ่วเบา เสียงของแข็งกระทบกับกระเบื #องลายไม้ กอกแกกเบา ๆ เพราะอยากตืนเต้ นกับ การเซอร์ ไพรซ์ทีตังใจทํ # าให้ เป็ นพิเศษ ร่างเพรี ยวในชุดเดรสสีครี มสันเลยหั # วเข่าค่อย ๆ ย่อง เข้ าหาด้ วยใจระทึก เพราะสาวน้ อยเองก็ตืนเต้ นไม่แพ้ กนั “อ๊ ะ ๆ...อื #อ” เสียงครางกระเส่าและเสียงลมหายใจรวยระรินลอยเข้ ากระทบโสตประสาททีรับรู้ ได้ ไวของคนทีเพิงเข้ ามาใหม่ พีสิก้ากําลังดูทีวีอยูแ่ น่เลย ความคิดแบบไม่มนใจไหลเข้ ั ามา กระทบในสมอง เด็กน้ อยค่อย ๆ สืบเท้ าเข้ าไปเพือเงียหูทีได้ ยินชัดแล้ วให้ มนั ชัดเข้ าไปอีก “ย....อ๊ า อื #ม อ...อีกนิด” “ชอบมัย# ตรงนี #” “อื #อ.....อ๊ ะ” เสียงปากประกบกันดังขึ #นเรื อย ๆ และถีขึ #น ทําให้ หวั ใจของสมาชิกใหม่ไกวแกว่ง เด็กน้ อยกระพริบตาถี ๆ เอนหูเข้ าไปฟั ง เสียงครางยังดังมาเป็ นระลอก มันชัดขึ #นในหัวใจและ กําลังชาจี&ดจนถึงสมอง ดวงตาถลึงโตทันทีให้ กบั เสียงหวานใสทีคุ้นหู ครํ าครวญร้ องเรี ยก ใครอีกคน... ไม่ใช่เสียงจากทีวี แต่เป็ น... “ย...ยูล” “อื #อ ยูลรักสิก้านะ” ยูริเอนตัวไปด้ านข้ างแผ่หลารอรับอีกคน ทีปี นขึ #นมาแทนตัวของเขา โดยทีอะไร บางอย่างของยูริยงั อยู่ในร่ างกายของเธอ ยังไม่ทนั ทีทงสองคนจะเริ ั# มบทรักทีต่างพิสมัย นักหนา จู่ ๆ เสียงของบางสิงบางอย่างทีหล่นกระแทกพื #นอย่างแรงก็ดงั ขึ #น เจสสิก้าและยูริ ชะงัก ร่างบางไหวตัวและตังสติ # ทนั เอื #อมมือไปกดสวิตซ์โคมไฟข้ างเตียงเพือเรี ยกแสงสว่าง หาทีมาของบางสิงบางอย่าง ภาพทีเห็นทําให้ ทงสองคนตกใจสุ ั# ดขีด ร่ างของยุนอาล้ มลงกระแทกพื #น สายตาไร้ โฟกัสมองมาอย่างตืนกลัว ขนมเค้ ก หล่นลงข้ างตัวเละเทะจนเกือบจําแทบไม่ได้ วา่ มันคือขนมชนิดไหน ร่างเพรี ยวคลําหาอาวุธ คูก่ ายอย่างรีบร้ อน เขาเองก็ไม่ร้ ูวา่ พีสาวทังสองได้ # ผละออกจากกันแล้ วหรือว่ายังเอาแต่สนใจ สานต่อบทรักถึงได้ ไม่มาช่วย แต่เสียงทีเงียบไปก็ทําให้ เขาตกใจสุดขีด กลัวว่าพีสาวทังสอง # จะเห็นเข้ า แต่กช็ ้ าไปเสียแล้ ว เมือมือบางนุม่ ทีเคยจับ เอื #อมหยิบไม้ เท้ าขาวคูก่ ายของยุนอา ส่งให้ เจสสิก้าก้ มลงพยุงยุนอา ทันทีทเจสสิ ี ก้าสัมผัสตัว เขาก็สะบัดออกอย่างรังเกียจ ยุนอา ลุกขึ #นตังหลั # กได้ ก็รีบกวาดเคาะไม้ เท้ าขาวไปทัวบริ เวณ หาทางออกอย่างรวดเร็ วโดยทีไม่ พูดอะไร มีแต่เพียงเสียงหอบหายใจอย่างรี บ ๆ ของเขาเท่านัน#


YoonSic Stories #1

295

พียูลกับพีสิ กา้ เห็นเราแล้ว ยุนอาคว้ าทีจับประตูได้ ก็บดิ มันออกแล้ วปล่อยให้ มนั ปิ ดงับลงไปเอง “ทํายังไงดี” ยูริคว้ าผ้ าห่มมาห่อตัวเอาไว้ สีหน้ าวิตกกังวลของเขา ทําให้ เจสสิก้า รี บเข้ ามาปลอบใจ “ไม่มีอะไรหรอกยูล ยุนอามองไม่เห็น จําไม่ได้ เหรอคะ ว่าน้ องตาบอด” “แต่น้องได้ ยิน ยูลชัวร์ วา่ น้ องได้ ยิน แล้ วก็ร้ ูวา่ เรา... เฮ้ อ แย่ แย่ทีสุด” ยูริถอนหายใจอย่างรู้สกึ ผิด สิงทีไม่อยากให้ เกิดขึ #นก็เกิดขึ #นมาจนได้ ยุนอาคงตกใจ แล้ วก็กลัว ฉันทําอะไรลงไปนะ... ร่างสูงทําท่าจะลุกขึ #นเพือรีบรุดไปหาน้ องสาวคนเดียวทีเขา รักทีสุด รักมากกว่าทีรักตัวเองเสียอีก “ไปหาน้ องตอนนี #ก็ไม่มีประโยชน์ น้ องกําลังตกใจนะคะ ปล่อยแกไว้ สกั พักเถอะ ป่ านนี #คงเข้ าห้ องไปแล้ ว คุณอย่าโกรธสิคะยูล น้ องมองไม่เห็น อีกอย่างน้ องก็คงไม่ร้ ูวา่ คุณ กลับมาเร็ ว แกคงอยาก... อยากจะมาแฮปปี เ# บิร์ดเดย์สิก้า ก็เท่านัน” # เจสสิก้าพยายาม ชักแม่นํ #าทังห้ # าทีล้ วนแต่เป็ นความจริ งมาบอกยูริให้ ใจเย็น ๆ ร่ างบางมองไปยังเค้ กวันเกิด ทีควําหน้ าเละอยูก่ บั พื #น แล้ วก็กล่องสีชมพูเล็ก ๆ คาดด้ วยริ บบิ #นสีขาวทีร่วงอยูไ่ ม่ไกลจาก ตรงนัน# ร่างบางขยับไปหยิบมันขึ #นมา... น้องคงตัง" ใจมาแฮปปี " เบิ ร์ดเดย์เราจริ ง ๆ ก่อนหน้ านี #ยูริบอกว่าวันนี #อาจจะกลับดึก แต่ใครจะไปรู้วา่ ทีเขาพูดไปก็แค่อยากจะ เซอร์ ไพรซ์ เขาซื #อเค้ กมาเป่ ากันเองอย่างเงียบ ๆ สองคนพร้ อมของขวัญเป็ นสร้ อยทองคําขาว ทีมีจี #รู ปหัวใจเล็ก ๆ ประดับอยู่ หลังจากนันเราก็ # จบู กัน ฉันขอบคุณเขา เขาก็ขอบคุณฉัน ทีอยูข่ ้ างกันตลอดมา... เราทังสองต่ # างตกอยูใ่ นอารมณ์แห่งความรักทีเหลือล้ น เรืองธรรมดา ของสามีภรรยาก็เกิดขึ #นในไม่ช้า โดยไม่มใี ครรู้ถงึ การมาของน้ องสาว คุณหนูคนเล็กของบ้ าน อิมทีเดินเข้ ามาเงียบ ๆ นัน... เราต่างล้ วนไม่ได้ ตงใจ ั # เรื องนี #ไม่มีใครผิด โดยเฉพาะยุนอา... “ยูลไม่ได้ โกรธน้ อง ยูลโกรธตัวเอง” “นอนนะคะ ไปอาบนํ #าแล้ วก็นอนนะ... สิก้าจะไปปลอบน้ องเอง” เจสสิก้าลูบหัว คนรักทีพิงอยูก่ บั หน้ าท้ องของตนเองเป็ นการปลอบโยน ก่อนจะหมุนตัวไปยังตู้เสื #อผ้ า หยิบ ชุดนอนมาใส่ลวก ๆ แล้ วเดินออกจากห้ องไป ด้ วยความไว้ วางใจ ยูริปล่อยให้ เจสสิก้าไปปลอบน้ องเพียงลําพัง เพราะเจสสิก้า เป็ นเพียงคนเดียวเท่านัน# ทีเข้ าไปในโลกของยุนอาได้ ลกึ ทีสุด อย่างทีพีสาวแท้ ๆ อย่างเขา ยังไม่เคยไปถึงเลย... . . . . . เด็กน้ อยวัยสิบสีปี นงขดอยู ั ข่ ้ างเตียงท่ามกลางห้ องนอนทีปิ ดไฟจนมืดมิด หากแต่ เขาไม่ร้ ู สกึ รู้ สากับความสว่างหรื อความมืดอะไรมากนัก ในเมือมันไม่มีประโยชน์อะไรกับ


296

Special Project of YoonSica 2

ชีวิตของเขาทีมืดมิดมาตังแต่ # เจ็ดขวบ เด็กน้ อยครางเสียงฮือฮา ตืนกลัวกับเรื องทีเกิดขึ #น เมือครู่ กายสันเทิ #มจนต้ องขยับอ้ อมกอดทีโอบต้ นขาทังสองที # ชันขึ #นมาให้ แนบแน่นยิงขึ #น ทังหนาวทั # งกลั # ว ถึงแม้ ดวงตาเธอจะมืดสนิท มองไม่เห็นว่าพีสาวทังสองกํ # าลังทําอะไรอยู่ แต่หทู สามารถฟั ี งได้ ชดั เจนกว่าใคร ๆ ทีเป็ นความสามารถพิเศษส่วนตัวของยุนอาก็สามารถ ได้ ยินชัดเจน และรู้วา่ ทังสองกํ # าลังกอดกันอยู่ กอดกันฉันท์สามีภรรยา! ความรู้สกึ ทีตนเองไม่แม้ แต่จะคิดได้ วา่ ตัวเองสามารถจะรู้สกึ ได้ แล่นปราดเข้ ามา เกาะกินหัวใจจนต้ องระบายออกมาทางดวงตา นํ #าร้ อน ๆ ไหลออกมาเป็ นทาง เขาเสียใจ? เสียใจอะไรล่ะ? พีทังสองแต่ # งงานกันแล้ ว เรื องแบบนี #มันออกจะปกติเสียด้ วยซํ #า หึง รู้สกึ หึง และหวงต่างหากล่ะ ทําไมเขาไม่มสี ทิ ธิ+ในร่างกายนันล่ # ะ ความจริงมันบ่งชัดอยูแ่ ล้ วว่าตัวเขา เองไม่มีสทิ ธิ+อนั ใดทังปวงที # จะไปหึงไปหวงร่างกายและหัวใจดวงนันได้ # เลยแม้ แต่จะคิด แต่ มันเจ็บปวด เจ็บปวดทีต้ องรู้วา่ พีกําลังโดนคนอืนจับต้ องและร่วมรักอยูก่ บั คนอืน คนอืน... ทีเป็ นสามีพีและเป็ น พีสาวแท้ ๆ ของฉันเอง ร้องไห้โดยไร้เสียงสะอืน" หนาวเหน็บจนแทบอยากกรี ดร้ องออกมาให้ ดงั ๆ มากกว่าทีจะมากดเก็บเอาไว้ ในหัวใจ ทําร้ าย... ทีเป็ นอยูน่ ีฉันทําร้ ายตัวเองชัด ๆ ฉันทําร้ ายตัวเองโดยทีพลาดไปหลงรัก พีเพียงแค่สมั ผัส ทัง# ๆ ทีไม่เคยเห็นหน้ าตาเลยสักครัง# เดียว ฉันไม่เคยเผือใจเอาไว้ เลย ทัง# ๆ ทีก็ร้ ู อยู่เต็มหัวใจว่าพีเป็ นภรรยาของพีสาวของฉันเอง แต่ฉนั ก็ยงั ยังใจไม่ # ให้ รักพีไม่ได้ เลย พีสิก้า... ฉันยอมทีจะเก็บรักนี #เอาไว้ ในหัวใจ ทัง# ๆ ทีต้ องทนเจ็บ ก็จะขอเจ็บในใจเพียงคน เดียว เอี&ยดดด~ เจสสิก้าเปิ ดประตูเข้ ามาอย่างแผ่วเบา พบแต่เพียงความมืดสลัวระคนกับความ เงียบสงัด เงียบจนได้ ยนิ เสียงฟั นกระทบกันและเสียงครางฮือฮาจากร่างทีนังขดอยูข่ ้ างเตียง ร่ างบางค่อย ๆ เดินเข้ ามาในห้ องนอนอย่างเงียบ ๆ แล้ วทรุดตัวลงนังข้ าง ๆ อิม ยุนอา มือ บางลูบเข้ าทีเรื อนผมอ่อนนุม่ อีกข้ างโอบเข้ าทีร่างกายทีสันเทิ #ม เจสสิก้ารับรู้ถงึ แรงสันและ แรงกระตุกจากร่างกายทีตัวเองแสนจะทะนุถนอมนี # “พีเอง ยุนอา” ยุนอาสะดุ้งเล็กน้ อย พยายามผลักไสร่างบางทีกอดเขาแน่นอยูอ่ อกไป เขายังรับ ไม่ได้ กบั เหตุการณ์ทีเพิงผ่านมาเมือครู่ เขายังยอมรับร่างกายของพีสาวไม่ได้ ร่างกายทีเขา เฝ้าคิดว่าบริ สทุ ธิ+ ทัง# ๆ ทีความเป็ นไปได้ คือศูนย์ “อย่ารังเกียจพีเลยยุนอา” เสียงพูดเจือความเจ็บปวด สิงทีร่างบางกลัวทีสุดก็คือ เด็กน้ อยในอ้ อมกอดนี #รังเกียจเธอ ยุนอาส่ายหน้ าไปมาในอ้ อมกอด นํ #าตาไหลเป็ นทาง เขาน่ะหรือจะรังเกียจพีสิก้า... ไม่มีทาง ไม่มีทางเสียหรอก เพียงแวบเดียวฉันยังไม่เคยคิดเลย


YoonSic Stories #1

297

เจสสิก้าโอบกอดยุนอาทีร้ องไห้ สะอึกสะอื #นอยู่นาน จนกระทังร่ างในอ้ อมกอด ผ่อนคลาย ยุนอาหลับตาซึมซับรับไออุ่นในอ้ อมกอดทีแสนรัก เจสสิก้าลูบหัวน้ องกระซิบ บอกบางสิงบางอย่าง แล้ วก็พาร่างเพรี ยวลุกขึ #น โดยได้ รับความร่วมมืออย่างดี ยุนอาล้ มตัว ลงนอนบนเตียงนอนนุม่ ด้ านข้ างยังมีพีสาวทีกอดอยูไ่ ม่หา่ ง “คืนนี #พีนอนด้ วยนะ” เจสสิก้าบอกด้ วยนํ #าเสียงอ่อนโยน ยุนอายิ #มออกมาโดยไม่พดู อะไร แค่เพียงการแสดงออกทางหน้ าตาของเขาก็ทาํ ให้ เจสสิก้าใจชื #นขึ #นมาก ขอบคุณทีไม่โกรธกัน ขอบคุณทียังไม่รังเกียจในตัวพี ร่างเพรี ยวขยับ เข้ าใกล้ อ้อมกอด พลิกตัวเข้ ากอดตอบท่ามกลางความเงียบสงัด มีเพียงเสียงหัวใจเท่านัน# ทีเต้ นจนดังออกมาทําลายความเงียบนัน# ยุนอาอยากเห็นหน้ าพีสิก้าจัง ไม่ร้ ูวา่ ถ้ าได้ เห็นหน้ ายุนจะรักพีมากกว่านี #ไหม แต่ รับรองว่ามันจะไม่มีวนั ลดน้ อยลง มันจะมีแต่เพิมมากขึ #น มากขึ #น ยุนคงจะคลังพีมากกว่า เดิมแน่ ๆ คงไม่ยอมให้ ใครสัมผัสพีอีกเลย แต่... แต่จะทําอย่างนันได้ # ยงั ไงล่ะ คิดได้ เพียง แค่นี # ใบหน้ าสดชืนก็หม่นหมองลงฉับพลัน เจสสิก้าดมดอมกลินกายของเด็กน้ อยสุดทีรัก ก็ไม่ร้ ูวา่ รักไปได้ อย่างไร แค่ทนั ทีที เจอ แค่ได้ สมั ผัส แค่ได้ ร่วมใช้ วนั และเวลาทีผ่านมาเกือบสองปี ความรู้สกึ มันก็ยิงแน่ชดั ว่า นีคือคนทีใช่... เด็กอายุสบิ สีน่ะเหรอ? คือเนื #อคูข่ องฉัน คิดไปแล้ วก็ตลก แต่ความจริ งกลับ ไม่ตลกเลย ฉันหวงทุกสิงอย่างในตัวยุนอา ไม่ชอบให้ ใครมอง ไม่อยากให้ ใครเข้ าใกล้ แค่ เพียงนึกก็เจ็บปวด ฉันรักเขา รักมากอย่างไม่เคยรักใคร ยิงคุยก็ยงถู ิ กคอ ยิงผูกพันก็ยงรู ิ ้ สกึ ว่าไม่อยากให้ ขาดกันไปไหนเลย เราสองคนรู้ดี ว่าความรู้สกึ ทีไม่อาจเปิ ดเผยนี #มันเป็ นเรื องผิด... ผิดตังแต่ # เริม ผิดที เราสองคนเจอกันช้ าไป ผิดทีฉันเป็ นของคนอืน ผิดหนักตรงทีคนอืนนันคื # อพีสาวแท้ ๆ ของ ยุนอาเอง ผิดทีเราทังสองไม่ # เคยห้ ามใจได้ เลยสักครัง# ฉันรู้สกึ ผิดทีต้ องทําให้ ยนุ อาตกอยูใ่ น ทีนังของตัวสํารอง ทัง# ๆ ทีความจริ งแล้ วเขาคือตัวจริ ง เป็ นเพียงคนเดียวทีนังอยูใ่ นใจ แต่มนั ไม่ผิดใช่ไหม ทีฉันเจอคนทีใช่ในวันทีสาย ในวันทีฉันมีคนอืนอยูท่ งคนแล้ ั# ว สวรรค์กลันแกล้ งเราต่างหาก รักแท้ มนั ก็ต้องมีอปุ สรรคกันบ้ าง เพียงแค่อปุ สรรคของเรา สองคนนันมั # นยากเกินกว่าจะฝ่ าฟั น แต่สดุ ท้ ายแล้ วก็ต้องขอบคุณสวรรค์นนแหละ ั ทีทําให้ ฉันได้ มาเจอยูริ ได้ รักได้ ฝากฝั งชีวติ เอาไว้ ทีเขา ฉันถึงได้ มาเจอคน ๆ นัน# คนทีหัวใจตามหา มาเกือบทังชี # วิตทีเริ มมีลมหายใจ แต่อย่างไรก็ตาม เราทังสองคนก็ # ยงั โชคดี... ทีมีเวลาอยู่ เคียงข้ างเราเสมอมา รอเพียงแค่เวลาเท่านันที # จะบอกว่ารักของเราจะเป็ นไปดังหวังได้ หรือไม่ เราสองคนยังรอเวลาทีเหมาะสม เวลาทีเราจะเปิ ดเผยความรักของเรา “เมือกี # ไปทีห้ อง ยุนมีเรื องอะไรจะบอกพีหรื อเปล่าคะ” ร่ างเพรี ยวทีซุกตัวอยู่ในอ้ อมอกส่ายหน้ าไปมาช้ า ๆ ทําให้ เจ้ าของอ้ อมกอดอด น้ อยใจอยูล่ กึ ๆ ไม่ได้


298

Special Project of YoonSica 2

“ไหนยุนเคยสัญญากับพีไม่ใช่หรือ ว่าถ้ าพีถามอะไร... ยุนก็จะตอบพี ยุนเคยบอก ว่าอยากพูดกับพี แล้ วทําไม...” มือเรี ยวเลือนขึ #นมาปิ ดริ มฝี ปากบางทีกําลังจะเอื #อนเอ่ยวาจาเชือดเฉือน คําพูดที แสดงออกว่าน้ อยใจ นํ #าตาทีเอ่อล้ นอยู่ทีขอบตาร้ อนผะผ่าวนัน# เขาไม่สามารถมองเห็นได้ แต่เสียงสัน ๆ มันกลับเปิ ดเผยทุกอย่างทีอยูใ่ นใจพีสาวได้ เป็ นอย่างดี ไม่ใช่วา่ เขาไม่อยาก พูดเสียหน่อย ถึงพูดตอนนี #มันก็ไม่มีประโยชน์อะไร เพราะเขาไม่ได้ ตงใจจะพู ั# ดตังแต่ # ตอน แรกอยูแ่ ล้ ว เจสสิก้าก้ มลงมองแววตาใสสันระริ กท่ามกลางความมืด ถึงแม้ ดวงตาคู่นี #จะไม่ สามารถมองเห็นได้ แต่มนั กลับบรรยายความรู้สกึ ทีท่วมท้ นอยูใ่ นหัวใจของเจ้ าของดวงตา ให้ เจสสิก้าได้ ร้ ูอย่างชัดเจน เจสสิก้าเลือนมือไปเชยคางของยุนอาขึ #นเพือรับจูบหวาน ๆ ที อยากจะมอบให้ พีอยากจะมอบมันให้ ยนุ คนเดียว... ถ้ าพีทําได้ พีจะไม่ให้ ใครอีกเลย นํ #าตาเอ่อไหลเปื อ# นข้ างแก้ ม ริ มฝี ปากขยับจูบรับส่งซึงกันและกันอย่างอ่อนโยน ต่างฝ่ ายต่างถ่ายทอดความหวานให้ มนั ซึมซับลงไปในหัวใจทีแห้ งผาก จูบเพือขอโทษและ จูบตอบเพือบ่งบอกว่าให้ อภัยจนหมดหัวใจ ยุนอากํามือแน่นก่อนจะเลือนมันขึ #นมาแทรก กลางระหว่างเขาและพีสาว ก่อนจะถอนริมฝี ปากออกมาอย่างเสียดาย การ์ ดใบน้ อยทีตังใจ # เขียนบอกความในใจให้ พีสาวอย่างสวยงาม ทีบัดนี #มันยับยูย่ ีเพราะอุบตั เิ หตุทีเกิดขึ #น เจสสิก้ารับมันมาจากมือเรี ยวทีกวัดแกว่งอยูใ่ นอากาศ เพราะไม่แน่ใจว่าพีสาวจะ เห็นมันหรื อไม่ นํ #าตาไหลพรากทันทีทีเห็นมัน ถึงแม้ วา่ ความมืดจะปกคลุมไปทัวทังห้ # อง แต่ แสงจันทร์ ทีทะลุม่านบนหัวเตียงมา ก็ก่อให้ เกิดแสงสลัวพอทีจะอ่านข้ อความในนันออก # เจสสิก้าอาจจะไม่แปลกใจอะไรมากนัก หากการ์ ดใบนี #จะเป็ นเพียงการ์ ดอักษรเบรลล์ที ยุนอาเคยมอบให้ อยูบ่ อ่ ยครัง# แต่สงที ิ ทําให้ นํ #าตาไหลพรังพรูออกมาไม่หยุด ก็เพราะว่ามัน เป็ นลายมือ ลายมือของยุนอาทีพยายามเขียนอวยพร ทัง# ๆ ทีตามองไม่เห็น ความซึ #งบังเกิด ขึ #นในหัวใจทีชาวาบ เมือตระหนักถึงความตังใจในการฝึ # กฝนเพือเขียนข้ อความสัน# ๆ ที เจสสิก้าอาจจะไม่ได้ เห็นมันก็ได้ ในเมือเขาปิ ดบังเอาไว้ ไม่ยอมบอกกัน จนกระทังบัดนี # “....ฮ แฮป....แฮปปี # บ....เบิร์ดเดย์ นะคะ” ยุนอาอ้ าปากพูดออกมาด้ วยความลําบาก ตังแต่ # อายุเจ็ดขวบจวบจนบัดนี #สิบสีปี เต็ม หลังจากเกิดอุบตั ิเหตุร้ายแรงครัง# นัน# ยุนอาก็ไม่เคยคิดจะพูดกับใครเลย จนหลายคน คิดว่าเขาพิการทางหูด้วย แต่มนั ไม่ใช่ เพราะเขาไม่อยากพูด ไม่อยากพูดกับใครอีกเลย จน เจอกับเจสสิก้า ยุนอาตัดสินใจพูดอีกครัง# นํ #าตาทีไหลอยู่แล้ ว กลับพรังพรู ดงั เขือนแตกอีกครัง# เจสสิก้าโอบรัดร่ างทีกําลัง ร้ องไห้ อยู่เช่นกัน เมือได้ รับไออุน่ ทีแนบแน่นครัง# นี # เจสสิก้ายอมทีจะกลายเป็ นคนผิด ยอม ให้ ใครหลาย ๆ คนตราหน้ าว่าแอบคบชู้กบั น้ องสาวสามี เพราะเธอไม่สามารถทําร้ ายหัวใจ บริ สทุ ธิ+นี #ได้ และไม่สามารถฝื นใจตัวเอง


YoonSic Stories #1

299

ริ มฝี ปากทีแห้ งผากจรดทาบทับซึงกันและกัน เพือแลกเปลียนความหอมหวาน อีกครัง# แต่ครัง# นี #กลับเรี ยกร้ องความเร่าร้ อนให้ เพิมมากขึ #นกว่าเดิม จนทําให้ เด็กน้ อยตังรั# บ แทบไม่ทนั เพราะครัง# นี #มันเร่าร้ อนเกินกว่าจะเป็ นจูบราตรี สวัสดิท+ ีเคยได้ รับในทุก ๆ วัน แต่ เขาเองก็ไม่สามารถปฏิเสธหรื อผลักไสมันออกไปได้ ได้ แต่เพียงหลับตาลงเพือตังสติ # เรี ยนรู้ และตอบโต้ จบู ทีดึงดันของพีสาวให้ ได้ อย่างรวดเร็ ว ..เพราะเขาเองก็ต้องการไม่แพ้ กนั .. จูบเรี ยกร้ อง เร่ าร้ อนเลยเถิดจนกายของทังสองคนเปลื # อยเปล่า เสื #อผ้ าถูกเหวียง กระจัดกระจายลงบนพื #นไปคนละทิศละทาง ร่างบางยังคงฝากฝั งรอยรักไปทัวร่างกายของ เด็กน้ อย จนกายเปลือยเปล่าขาวผ่องของยุนอาเป็ นรอยแต้ มแดง ๆ เต็มไปหมด ดวงตาปรือ เสียงหายใจหอบสันเหมือนคนหายใจไม่คอ่ ยไหว หวาดเสียวทุกครัง# ทีพีสาวประทับจูบทุกที ของร่างกาย และเขาก็ไม่สามารถทีจะพูดปดออกไปได้ วา่ ทีพีสิก้าทําอยูเ่ ขารู้สกึ ไม่ดเี อาเสีย เลย กลับตรงกันข้ าม รู้สกึ ดีจนต้ องยอมให้ พีสิก้าทําตามอําเภอใจจนยากจะขัดขืน เสียงอือ อาบ่งบอกถึงความพอใจของพีสาวทีกําลังกระทําการรัก ทําให้ ใจของเขาอ่อนยวบ ตอนนี # หากพีสิก้าต้ องการอะไรเขาก็จะยอม ต่อให้ เจ็บปวดมากกว่านี # ก็ยอม...เพราะเขาเพิงรู้ ว่า การได้ มอบร่างกายไปพร้ อมกับหัวใจให้ คนทีแสนรัก มันมีความสุขสุด ๆ ขนาดไหน เขาจะ ไม่คดิ ว่าตัวเองโชคร้ ายอีกต่อไป การทีได้ มาเจอพีสิก้า นับว่าเป็ นโชคดีทสุี ดในชีวติ ความคิด ทีประดังประเดเข้ ามาในหัวตอนนี #ไม่ใช่ความหวาดกลัว หากพียูริจบั ได้ แต่มนั ทังหมดล้ # วน เป็ นความคิดทีว่าจะทํายังไงดีให้ พีสิก้าพอใจจนถึงทีสุด อย่างน้ อย... ก็อยากให้ พอใจเท่า ๆ กับทีเขารู้สกึ อยู่ ร่างบางเลือนตัวขึ #นมาประทับจูบหวาน ๆ บนริมฝี ปากแดงสดทีเผยอรอรับอยูแ่ ล้ ว ลิ #นร้ อนแทรกเข้ าไปในโพรงปากได้ อย่างง่ายดาย เจสสิก้าค่อย ๆ ไล่ดดู ซับความหวานใน โพรงปากอย่างละเลียดละมุนละไม ยุนอาแอบเผลอดูดดุนมันทุกครัง# ไปทีลิ #นร้ อนนันเฉี # ยด มาโดนส่วนเดียวกันกับของตนเอง เด็กใสซือทีไม่ค้ นุ ชินกับจูบดูดดืมกลับไล่ต้อนลิ #นร้ อนของ พีสาวกลับไปในโพรงปากของพีเขาบ้ าง เจสสิก้าแอบยิ #มอย่างพึงใจ ทีร่างด้ านใต้ เรียนรู้ และ ตอบสนองได้ อย่างรวดเร็ วและถึงใจ... ทําไมน่ารักแบบนี # ยุนอาขบเม้ มริ มฝี ปากบางนันอย่ # างเผ็ดร้ อน ทันทีทีพีสาวดูดดุนลิ #นร้ อนของเขา อย่างหนักหน่วง ความรู้ สกึ มากมายอย่างทีไม่เคยรับรู้ มาก่อนมาพุ่งพล่าน ตาปรื อเคลิ #ม อย่างอดไม่ได้ มีความสุข... มันมีความสุขไปหมด รู้สกึ ดีทงร่ ั # างกาย เจสสิก้าจับมือทีจิกทึ #ง ผ้ าปูทีนอนมาวางไว้ ทีเอวคอด บังคับนําทางให้ ลบู ไล้ ไปทัวเรื อนกายบอบบางของตนเอง มือเรี ยวเคอะเขินในทีแรก แต่กลับสอดส่ายลูบไล้ ซกุ ซน จนพีสาวถึงกับซี #ดปากอย่างพอใจ หมดหน้ าทีของเธอแล้ วจริ ง ๆ... ยุนอาควรจะได้ เรี ยนรู้ อะไรทีมากกว่านี #ได้ แล้ ว เจสสิก้าเลือนมือขึ #นไปจับมือทีคล้ องคอของตนเองไว้ แน่น ก่อนจะพลิกตัวล้ มลงนอน โดยใช้ อีกมือหนึงดันให้ ยนุ อาพลิกตัวขึ #นไปอยูด่ ้ านบน ใบหน้ าทีกําลังเคลิ #มอยูถ่ งึ กับตืนกลัวเมือโดน สับเปลียนหน้ าทีอย่างรวดเร็ว มือบางเลือนขึ #นไปโอบรอบคอของยุนอา และดึงรัง# ใบหน้ าใส


300

Special Project of YoonSica 2

ลงมาแนบคอระหงทีอ้ ารอรับอยู่ เจสสิก้าเอนหน้ าเข้ าหาใบหน้ าใส ดูดเม้ มติงหูจนแดงระเรือ แล้ วกระซิบเบา ๆ “ทําแบบทีพีทํา ทําให้ พีเป็ นของยุน” ยุนอาชะงักเล็กน้ อย เงียหูรับฟั งคําสังให้ ดีก่อนทีจะทําอะไรทีมันผิดพลาดแล้ ว อารมณ์รักต้ องสะดุดลง ใบหน้ าใสแดงกํา ค่อย ๆ หันเข้ าหาซอกคอหอมกรุ่ นยัวให้ จบู ซับ ดูดดึง อยากเป็ นเจ้ าของ ฉันอยากทําให้ พีพอใจ ให้ มากกว่าทีพียูลทําให้ พีอีกนะคะ ริมฝี ปากสันระริกประทับลงบนซอกคอขาว กายสะดุ้งเพียงบางเบาตอบรับ ยุนอา จูบซับไปเรือย ๆ แล้ วลองแกล้ งดูดดึงให้ พสาวร้ ี องคราง เปล่งเสียงหวานให้ ได้ ยนิ เป็ นกําลังใจ แบบนี #พีชอบ ใช่ไหม ยุนอายังคงทําซํ #าแบบเดิมเรื อย ๆ เสียงครางหวานใสก็ดงั ขึ #นเรื อย ๆ ปลุกใจให้ เด็กน้ อยหาญกล้ า เขาจูบวนไปจนถึงหัวไหล่มน ลากเรือยมายังหัวไหล่อกี ข้ าง บ้ าง ก็เลือนขึ #นไปประทับจูบทีริมฝี ปากตามแต่จะไถลไปถึง และตามแต่ใจของคนด้ านใต้ ทกํี าลัง บงการ พีสิก้าเป็ นตัวช่วยให้ เป็ นอย่างดี พีทําให้ ยนุ อาไปถึงเป้าหมายเร็ วขึ #น ราวกับว่าเรา ทังสองต่ # างรู้ใจว่าอยากจะทําอะไร อยากจะไปทีไหนพีก็พาฉันไป และฉันก็ไม่ทาํ ให้ พผิี ดหวัง ฉันพยายามจะฝากรักทุกครัง# ทีประทับให้ ลกึ ซึ #งเท่าทีทําได้ แรงโอบกอดทีคล้ องคออยูแ่ นบ แน่นขี #นจนอึดอัด แต่ไม่อยากปลดออก เสียงหอบหายใจรุนแรงทําให้ ฉนั อดรู้สกึ ไม่ได้ วา่ พี กําลังทรมาน ฉันรู้ดีเพราะเมือครู่ฉนั เพิงผ่านมันมาก่อน “ยุน อื #อ......ย อื #ม” ยุนอายังคงตังหน้ # าตังตาประทั # บจูบทีริ มฝี ปากพีสาวอย่างดูดดืม นิ #วมือทังห้ # ายัง ประสานกับมือบางอีกข้ างของพีสาวไม่ยอมห่างไปไหน ความรู้สกึ ต้ องการอะไรทีมากกว่านี # แล่นเข้ าขัดจังหวะอย่างเอาแต่ใจ เมือเจสสิก้าพยายามถอนริมฝี ปากออกมาเพือบอกความ ในใจ แต่ก็ยงั โดนยุนอาไล่งบั อยูอ่ ย่างนัน# ไม่อยากห่างก็ต้องห่างสักพัก... แค่พกั เดียว เจสสิก้าคลายมือออก แล้ วเลือนมือทังสองข้ # างมาทีไหล่มนของเขา ดึงรัง# ยังให้ # หยุด ก่อน ยุนอาฮึดฮัดไม่พอใจ เจสสิก้าก็ใจอ่อนยวบ ไม่อยากขัดใจยุนเลยสักนิดเดียวรู้ไหม... แต่มนั จําเป็ น “ถ้ ายังมัวแต่จบู กัน พีคงอึดอัดตายเพราะจูบหวาน ๆ ของยุนเนียแหละ” เสียงพูด ปนเสียงเหนือยหอบ ยุนอาก้ มลงมองพีสาวทัง# ๆ ทีมองไม่เห็น ก่อนจะคลียิ #มออกมาบาง ๆ อย่างเข้ าใจ แต่ก็ยงั สงสัยว่าถ้ าจะให้ ทําอย่างอืนทัง# ๆ ทีกายว่างเปล่าจนรู้ สกึ หนาวเนีย จะให้ ทําอะไร เจสสิก้าอมยิ #มให้ กบั ความอ่อนเดียงสาต่อโลก เธอลืมคิดไปว่าตัวแสบทีอยูด่ ้ านบน เพิงจะสิบสี คงไม่ประสีประสามากนัก ร่างบางยืนมือขึ #นไปลูบโครงหน้ าสวยงามนัน# แล้ วลาก ลงมากระซิบทีข้ างหูอีกครัง# บอกขันตอนต่ # อไปให้ ยนุ อาฟั งอย่างละเอียด จนหน้ าแดงซ่าน ไปหมด ร่างบางเลือนมือลงไปจับมือเรี ยวนันมาวางไว้ บนหน้ าอก ริมฝี ปากบางของเธอเม้ ม ชิดติดกันทันทีทมัี นประทับลงมา


YoonSic Stories #1

301

ยุนอาแอบตืนกลัวอยูเ่ ล็กน้ อย แต่พอนึกกลัวว่าอารมณ์รักจะสะดุด เพราะเขาช่าง ไม่เป็ นงานเอาเสียเลย ยุนอาลงมือฟ้อนเฟ้นตามทีพีสาวสอน ก้ มลงไล่จบู ตังแต่ # ต้นคอเมือ เริ มแรก ไถลลงมายังเนินอก ซุกไซ้ สดู ดมความหอมของเรื อนร่างพีสาว เสียงครางหวานใส ดังขึ #นอีกครัง# พร้ อมกับกําลังทีฮึกเหิมขึ #นมาทันใด “อื #อ ยุน” ลมหายใจร้ อน ๆ เริ มรดลงเข้ าใกล้ ยอดอกทีเต่งตึงชูช่อรอถูกลิ #มรส เพราะยุนอา มองไม่เห็น รสชาติของความลุ้นระทึกจึงเพิมความเสียวซ่านให้ กบั บทรักครัง# นี #เป็ นเท่าตัว “อื #ออ....ยุน ล...เลียสิ มัน เป็ นของยุนนะ” ยุนอาประทับจูบดูดดึงอย่างลุ่มหลง ส่วนอีกข้ างก็ฟอนเฟ้นใจกลางสําคัญของ เนินอกทีพอดีมอื หรื อดูจะใหญ่เกินเสียด้ วยซํ #า ร่างสูงชักลิ #นออกมาเพือทําตามทีพีสาวบอก อย่างกล้ า ๆ กลัว ๆ ค่อย ๆ จรดลงแตะเลียบนส่วนสําคัญ อื #ม หวาน... หวานจังเลย เขาทําแบบเดิมซํ #า ๆ เมือรับรู้รสว่ามันหวานเกินกว่านํ #าตาลดี ๆ เสียอีก เสียงคราง สันดังขึ #นมาให้ ชืนใจเป็ นระยะ เขาเริ มเปลียนเป็ นครอบครองยอดอกของพีสาวเข้ าไปไว้ ใน โพรงปาก ดูดดืมอย่างติดใจ ร่างเพรียวย้ ายริมฝี ปากไปปรนเปรอทีหน้ าอกอีกข้ างให้ เท่า ๆ กัน “อ๊ ะ....” เจสสิก้าครวญครางอย่างหวาดเสียวเมือเขาทังดู # ดทังดึ # งไม่ยอมปล่อย เธอ เลือนมือทีประสานกุมกันอยูใ่ ห้ ลงไปสัมผัสทีข้ างล่าง เป็ นการชี #ทางให้ ยนุ อาในสเตปต่อไป ยุนอาลูบไล้ พื #นทีสงวนของพีสาวอย่างลุม่ หลง “ยุน อื #อ ล..ลงไปข้ างล่าง” เสียงกระซิบแหบพร่าดังขึ #น เมือยุนอาถอนริมฝี ปาก ศีรษะถูกดันให้ ลงไปด้ านล่าง แต่ยนุ อาไม่ยอมง่าย ๆ เขาค่อย ๆ ประทับจูบไปด้ วยระหว่างเดินทางผ่าน เขาเผลอซุกไซ้ หน้ าท้ องของพีสาวจนลืมตัว “ยุน” มือเรี ยวลากผ่านกลีบกุหลาบทีชุ่มฉําไปด้ วยนํ #าหวานแห่งความรัก เจสสิก้าแอบ ซู้ดปากเพราะความซ่านเสียว ยุนอาไถลใบหน้ าใสมายังพื #นทีทีเขานวดเฟ้นมาเป็ นเวลานาน ยุนอาลูบไล้ ทปลี ี นอ่ งขาวทีเขาไม่มโี อกาสได้ เห็นแต่มนั ช่างนุม่ นิมในทุกสัมผัสทีจับต้ อง กลิน หอมโชยมาแตะจมูกยัวเย้ าให้ เขาลงไปชิมรส ลมหายใจร้ อนรดริ นจนเจสสิก้าไม่อาจจะทน ทานกับความทรมานทีก่อตัวขึ #นมามากมายได้ จนต้ องออกคําสังปนเผด็จการให้ ยนุ อาจัดการ ทําอะไรสักที “ย...ยุน อย่า มัวแต่ดู ช...ช่วยพีด้ วย” ร่างบางปรื อตามองคนทีมองตรงมาด้ วยสีหน้ าไม่เข้ าใจ เม้ มริ มฝี ปากอดกลันยื # ด ตัวพิงหัวเตียงแล้ วจับข้ อแขนทังสองข้ # างของยุนอาให้ ตามมาทาบทับ เจสสิก้าจูบบนริมฝี ปาก ของยุนอา พลางเอามือของตัวเองเลือนลงไปจับในส่วนเดียวกันกับทียุนอายังจับของตัวเอง อยูอ่ ย่างเก้ ๆ กัง ๆ ร่างบางเริ มนวดคลึงแล้ วกระซิบบอกยุนอาประชิดติดริ มฝี ปาก ร่างบาง หลบหน้ ามาสูดปากอย่างสุดแสนจะซาบซ่าน เมือยุนอาเรี ยนร้ ูได้ ไวเหลือเกิน


302

Special Project of YoonSica 2

หากแต่ความรู้สกึ นี #มันยังไม่ใช่ ร่างบางต้ องการอีก มากกว่านี #...อยากให้ เขาสัมผัส และเป็ นเจ้ าข้ าวเจ้ าของในตัวเธอเองมากกว่า ร่ างบางละมือออกมาจากจุดนันของยุ # นอา เช็ดคราบนํ #าหวานทีติดมือมาด้ วยปลายลิ #นร้ อนก่อนจะจับยุนอามาจูบเพือส่งรสชาตินนให้ ั# ยุนอาได้ รับรู้ “เป็ นไง” “พ... พีทําอะไร” เจสสิก้ายกยิ #มทีทําให้ ยนุ อายอมพูดออกมาจนได้ อีกครัง# ร่ างบางจับมือทีชุ่มฉํา ไปด้ วยนํ #าหวานมาจ่อตรงหน้ าของยุนอาแล้ วอธิบายบางสิงบางอย่างให้ เด็กน้ อยฟั ง ยุนอา หน้ าแดงกําหายใจหนักหน่วงขึ #นเรือย ๆ ก่อนจะแลบลิ #นออกมาเลียมันเบา ๆ รสชาติทไม่ ี เคย ลิ #มลอง มันช่างวเิ ศษอะไรแบบนี # ถ้ าได้ ชิมจากต้ นตอความรู้สกึ จะเป็ นยังไงนะ “ลองทําแบบนี # แล้ วก็แบบนี #สิ” เจสสิก้ารัง# คอเด็กน้ อยลงมาจูบ แทรกลิ #นเข้ าไปใน โพรงปากแล้ วก็ปล่อย ก่อนจะกระซิบบอกอีกแล้ วดันศีรษะของคนอยากรู้ อยากเห็นลงไป เบา ๆ ครัง# แรกทีแตะสัมผัส ยุนอาผิดเป้าหมายดันไปซุกไซ้ ทีหน้ าท้ องแบนราบแทน แต่ เพือไม่ให้ เสียเวลา ร่างสูงเลยฝากรอยรักไปหลายรอย เป็ นการอุน่ ให้ เครืองทีกําลังจะมอดดับ เพราะสอนกันมากเกินไปเหิมขึ #นมาอีกครัง# เจสสิก้าครางกระเส่า เซ๊ กส์ครัง# นี #มันวเิ ศษก็ตรง ทีมันเงอะ ๆ เงิน ๆ นีแหละ เพราะฉันเดาทางอะไรเธอไม่ได้ เลยทัง# ๆ ทีเป็ นคนถือบังเหียน อยูแ่ ท้ ๆ ยุนอาค่อย ๆ เลือนใบหน้ าลงไปใกล้ ดอกไม้ สวยงามของพีสาว มือไม้ ก็ไม่ปล่อยให้ ว่าง เขาลูบไล้ เล้ าโลมทังต้ # นขาอ่อนและยอดอกทีชูช่อ ร่ างเพรี ยวจูบซับประสานกับเสียง ครางกระเส่าของพีสาว เขาค่อย ๆ ใช้ ลิ #นแทรกผ่านเกสรทีฉําเยิ #ม เจสสิก้าอ้ าขากว้ างขึ #น เพืออํานวยความสะดวกเด็กน้ อยทีเพิงหัดกระทําการรัก เพราะได้ เรียนรู้จบู ทีเร่าร้ อนจนชําชองมาแล้ ว การทีจะปรนนิบตั เิ บื #องล่างจึงกลาย เป็ นเรื องง่ายทีแค่เพียงทดลองก็พร้ อมทํางานได้ อย่างดี ลิ #นเรี ยวตวัดลิ #มชิมรสหวานของ นํ #าหวาน หูคอยเงียฟั งว่าพีสาวว่ายังไง ตรงไหนทีพีสาวร้ องหนักหายใจลําบากมีเสียงสูดปาก เบา ๆ ตรงนันแหละใช่ # เลย ยุนอาเน้ นยําตรงชิ #นเนื #อสีแดงสดยํ #า ๆ เสียงอื #ออึงก็ยิงดังขึ #น ทุกครัง# ทีพีสาวเรี ยกชือ หัวใจเขากระตุกสัน ยิงอยากได้ ยินบ่อย ๆ “อ๊ ะ ยุน....” นิ #วเรี ยวเริ มเข้ ามามีส่วนร่ วมยุนอาใช้ มนั บดคลึงทีจุดไวสัมผัส เพราะเขาค้ นพบ สิงทีน่าสนใจอันใหม่เข้ าแล้ ว ลิ #นร้ อนค่อย ๆ ไล้ ลงมาเรื อย ๆ จนถึงช่องทางร้ อนทีนํ #าหวาน ฉําเยิ #มออกมาเรือย ๆ ราวกับว่าด้ านในเป็ นแหล่งผลิตนํ #ายังไงยังงัน# รู้สกึ แบบนี #นีเอง... วิเศษ เกินบรรยาย “อ๊ า ยุน...เข้ าไป ล...ลึกอีก” ลิ #นร้ อนทีฉกเข้ าไปด้ านในด้ วยความอยากรู้ อยากเห็น ค่อย ๆ แทรกผ่านเข้ าไป ภายในทีอุน่ ร้ อน ค่อย ๆ หยังเข้ าไปแล้ วถอนออก ร่างเพรี ยวรู้สกี ดีทกุ ครัง# ทีช่องทางนันตอด #


YoonSic Stories #1

303

รับลิ #นเขาอย่างเต็มใจ ผมเผ้ ายุง่ ยูย่ ีด้ วยแรงกอบกําของร่างบางไม่ได้ ทําให้ ยนุ อาสนใจเลย เขามัวแต่สนใจสิงแปลกประหลาดทีหอมหวานและน่าหลงใหลตรงหน้ ามากกว่าจะกลัวผม เสียทรง เสียงทีพีสิก้ารํ าร้ อง ทุกครัง# ทีลิ #นของฉันสอดเข้ าไป แรงตอดรับทีเชื #อเชิญให้ เขาเข้ าไปใหม่อย่างรวดเร็ว ติดใจจนไม่อยากหยุด ทุกสิง อย่างทําให้ ยนุ อารู้ สกึ อิมเอิบหัวใจเป็ นอย่างยิง จนเขาไม่อยากไปไหน อยากจะอยู่แบบนี # ทําแบบนี #กับพีสิก้าทังวั # น คําตอบรับทีว่าดีเขายิงอยากทําให้ มนั ดียิงขึ #นไปอีก ฉันรักพี... รัก เหลือเกิน “เร็ วอีก....อ๊ ะ อ๊ ะ” “อ๊ ะ ยุน ดีจงั อื #อ” “ก.....อื #อออออ” “ย...ยุน อ๊ ะ อ๊ ะ.....ยุ๊นนนนนนนนนนนน” เสียงกรี ดร้ องพร้ อมกับแรงตอดรัดทีลิ #นร้ อนของเขามันช่างวิเศษ ยุนอาแช่ลิ #นเอา ไว้ อย่างนันจนอาการเกร็ # งของพีสาวเริ มดีขึ #น เขาเอามันออกมาเมือแบกรับนํ #าหวานทีปลด ปล่อยออกมามากมายไม่ไหว แล้ วจัดการกลืนกินมันเข้ าไปจนหมด เสียงเรี ยกหาอย่างอ่อน แรงของพีสาว ทําให้ เขาชะงักและเลือนตัวขึ #นไปหาให้ ชืนใจ พีสิก้าเป็ นยังไงบ้ าง รู้สกึ ดีมาก หรือเปล่า คือสิงทีอยากถาม แต่ตอนนี #เขากลับไม่สามารถถามมันออกไปในเมือเขาหยุดไม่ได้ ทีจะจูบซับเหงือทีผุดขึ #นมาจนใบหน้ าทีเขาคิดว่าสวยมากนันเปี # ยกชุม่ “.......พี สิก้า สุขสันต์วนั เกิดนะคะ ฉัน ...ฉ ฉันรักพี” ยุนอากระซิบอวยพรให้ พสาว ี ทีพรํ าเพ้ อถึงแต่เขาไม่ยอมหยุดดังคนละเมอ เจสสิก้าดึงรัง# ใบหน้ าใสเข้ ามารับจูบหวาน ๆ ก่อนจะกระซิบบอกอีกว่าเธอก็รักเขา ไม่ยิงหย่อนไปกว่ากันสักเท่าไหร่ ขอบคุณสําหรับสิงดีดีทีมอบให้ มา แล้ วก็... “ของขวัญทีให้ พี ให้ แล้ ว....ห้ ามเอาคืนนะ” “ส...สร้ อยรูปดาวเหรอคะ” ยุนอาก้ มหน้ าหนีอย่างเขินอาย เอ่ยถามถึงของขวัญ ทีตนเองเลือกสังอย่างสุดพิเศษมาให้ เจสสิก้าส่ายหัวแล้ วยิ #ม พีน้ องรสนิยมเหมือนกันเป๊ ะ...ทําไมต้ องคิดว่าฉันอยากได้ สร้ อยกันนะ “ไม่ใช่สร้ อย แต่เป็ นหัวใจ......แล้ วก็ตวั ของยุนต่างหาก” ยุนอาเผลอสูดลมหายใจเข้ าปอดด้ วยอาการตกใจและเขินอายในเวลาเดียวกัน ร่ างของเขาถูกพลิกให้ นอนหงายและถูกทาบทับด้ วยร่ างบาง ๆ ของพีสาว มือเรี ยวรัง# ไว้ ที เอวบางนัน เจสสิก้าก้ มลงจูบยุนอาแล้ วกระซิบชิดติดริ มฝี ปากแดงนัน “วันเกิดปี นี # พีมีความสุขทีสุดเลย... ยุนมีความสุขไหม” “ค่ะ” ยุนอาจูบเจสสิก้าหลังให้ คําตอบ “พีรักยุนนะ”


304

Special Project of YoonSica 2

จูบดืมดําและเร่าร้ อนออกตัวสตาร์ ทอีกครัง# เจสสิก้าตังใจมอบบทรั # กทีหอมหวาน บทต่อ ๆ ไปให้ ยนุ อาทีพร้ อมใจรําเรียนอย่างตังใจ # หากครัง# หน้ า... เขาจะตังใจทํ # าให้ มนั ดีกว่า ครัง# นี # ไม่ให้ มนั ติดขัดอีกต่อไป ทังสองคนสานต่ # อบทรักกันทังคื # นจนกระทังยํารุ่ง เมือความ เหนือยอ่อนเข้ าเอาชนะ ทังคู # ก่ ็เอนตัวลงหลับใหลไปในอ้ อมกอดของกันและกัน ทัวทังห้ # อง ทีมืดสนิทกลับคละฟุ้งไปด้ วยความรักทีลอยตัวอยูเ่ ต็มไปหมด “แฮปปี เ# บิร์ดเดย์คะ่ ” ยุนอาประทับจูบทีหน้ าผากกว้ างของพีสาวอย่างสุดรัก และ หลับตาลงอย่างมีความสุข . . . . . เช้ าสดใสหลังวันเกิดของคนรัก ยูริกลับนังกุมขมับอยูท่ โต๊ ี ะรับประทานอาหารอย่าง โดดเดียว ทีเครี ยดไม่ใช่เพราะอยูค่ นเดียว แต่เครี ยดเพราะรู้สกึ ผิด ความทรงจําในวันเก่า ๆ เล่นงานเขาอย่างจังจนทําให้ นอนไม่หลับแทบจะทังคื # น ความทรงจําทีโหดร้ าย ความทรงจํา ทีพยายามลืมแต่ก็กลับจํา ความทรงจําในอดีตทีน้ องต้ องเจอไปเมือคืน ครอบครัวควอน เบื #องหน้ าคือผู้มอี ทิ ธิพลในวงการเพชรพลอย ผู้ค้าอัญมณีสวยงาม ทีไม่เหมือนฉากหลังทีน่าขยะแขยง คุณควอนเป็ นผู้ชายเจ้ าชู้มกั มากน่ารังเกียจ จนทําให้ คุณนายควอนขอฟ้องหย่าและพาลูกไปอยูต่ ามลําพังทีบ้ านของตัวเอง ยูริถกู เลือกให้ อยูก่ บั ผู้เป็ นพ่อ ส่วนยุนอาได้ อยูก่ บั แม่ ตามคําสังศาลทีให้ ความยุติธรรมในการเลี #ยงดูบตุ รอย่าง ละเท่า ๆ กัน ยุนอาถูกเปลียนให้ ใช้ นามสกุลอิมตามผู้เป็ นแม่ ทันทีทีได้ รับอิสรภาพ ยูริอยูท่ ี บ้ านหลังใหญ่คนเดียวอย่างโดดเดียว พ่อเลี #ยงเขาด้ วยเงินมาตลอด ความอบอุน่ ทีควรจะ ได้ รับตลอดเวลากลับได้ บ้างแค่หนึงวันในหนึงอาทิตย์ แม่กบั น้ องจะมารับไปอยูด่ ้ วยกัน และ พามาส่งในวันรุ่งขึ #นทีโรงเรียน ยังดีทเขากั ี บน้ องได้ เรียนโรงเรียนเดียวกัน เราจึงสนิทกันมาก แม้ วา่ อยูไ่ กลกัน วันหนึงในรอบ 365 วัน เด็กน้ อยคุณหนูใหญ่ของบ้ านควอน วิงเอาสมุดรายงาน ประจําตัวทีมีเกรดสวยเรี ยงกันอยูเ่ ป็ นตับเข้ าไปอวดผู้เป็ นพ่อในห้ องทํางาน แต่สงที ิ เขาเห็น ทําให้ เขากลัวมาจนถึงบัดนี # พ่ออยู่กบั ผู้หญิงอีกสีห้ าคน กําลังกอดจูบกันอย่างมัวเมา ไม่ สนใจลูกเล็กทียืนดูอยู่ ยูริวิงร้ องไห้ ออกมาพยายามขจัดภาพทีติดตานัน# แต่กลับไม่มีใคร คอยปลอบโยนเขาเลย เด็กอายุสบิ สองขวบเข้ าใจเป็ นอย่างดี เหตุใดแม่ของเขาจึงไม่ทนอยู่ อีกต่อไป เขาเกลียดพ่อของตัวเองจนไม่ยอมให้ แตะเนื #อต้ องตัว ยูริกลายเป็ นเด็กเก็บตัวเงียบ อยู่แต่ในห้ อง จนกระทังวันหนึง พ่อมาชวนเขาไปดูบ้านหลังใหม่ทีซื #อไว้ ให้ แม่และน้ องที เกาะเชจู แต่เขาไม่ยอมไปเพราะไม่อยากนังรถไปกับพ่อเพียงสองคน เขาไม่อยากเห็นหน้ า พ่อ สายตาน่ารังเกียจวันนันยั # งคงติดตา วันนันกลายเป็ # นวันทีเขาต้ องเสียใจมากทีสุด เพราะ หากเขาไปน้ องก็คงไม่ต้องมารับกรรมแบบทีเป็ นอยูอ่ ย่างนี #


YoonSic Stories #1

305

รถยนต์ทกํี าลังมุง่ หน้ าไปยังสนามบินกิมโป พลิกควําอย่างสยดสยอง สามีภรรยา ทีนังอยูเ่ บาะหน้ าเสียชีวิตคาที เหลือเด็กน้ อยทีบาดเจ็บอาการสาหัส โชคยังเข้ าข้ างยุนอา และครอบครัวควอน เมือเด็กน้ อยถูกนําส่งโรงพยาบาลอย่างรวดเร็ ว คุณหมอช่วยเยียวยา ให้ หายเจ็บป่ วยในเวลาต่อมา ดีทีแขนไม่ได้ หกั ขาไม่ได้ พกิ าร ทุกอย่างปกติ เหลือก็เพียงแต่ ดวงตาใสแจ๋วทีเคยร่ าเริ งของเด็กน้ อยไม่สามารถมองเห็นได้ อีก เพราะกระจกบาดเข้ าที ดวงตาทําให้ ตาบอด และอีกสิงทีดูจะแย่ยิงกว่าก็คือภาวะจิตไม่สมประกอบ เด็กน้ อยมี อาการสันผวาเป็ นระยะ ไม่ยอมพูดจาจนนึกว่าพิการทางหู แต่ไม่ใช่... ยุนอาไม่อยากพูด ไม่พดู อีกเลย จน... “ยูล ไหวไหม” อ้ อมกอดจากด้ านหลังทําให้ ยรู ิสะดุ้งสุดตัว เขาหันไปมองและยิ #มอย่างเหนือยอ่อน ให้ เจสสิก้า เพราะผู้หญิงคนนี # คนทีเขามอบหัวใจให้ ทงดวง ั # ช่วยเยียวยาให้ ยนุ อาดีขึ #น ตังแต่ # วันทีเขาและเธอตัดสินใจแต่งงานกันทีเมืองนอก และพาเธอเข้ ามาเป็ นสมาชิกอยู่ในบ้ าน ควอน บรรยากาศก็ดดู ีขึ #นเป็ นลําดับ ยุนอาแจ่มใสขึ #นอย่างเห็นได้ ชดั เมืออยู่กบั เจสสิก้า บางครัง# ก็ได้ ยินเสียงหัวเราะบ้ าง พูดบ้ าง แต่เฉพาะกับเจสสิก้าเท่านัน# ยุนอายังไม่เปิ ดใจ รับใคร แม้ กระทังตัวของยูริเอง “ไหว วันนี #มีประชุม เลิกดึกคงนอนทีโรงงานเลย” “ทีรัก เหนือยก็พกั บ้ างนะคะ” เจสสิก้าบีบนวดทีไหล่กว้ างของเขาอย่างเอาใจ “ยุนอาเป็ นยังไงบ้ าง ยูลเป็ นห่วงน้ อง น้ อง...เอ่อ” สีหน้ าของยูริดสู ลดลงไปอีก จน เจสสิก้าต้ องเชยคางเขาขึ #นมาสบตากัน และนวดคลึงให้ ทบริ ี เวณระหว่างคิ #วเพือคลายเครียด “น้ องไม่เป็ นอะไร ยูลอย่าคิดมากสิ เลิกคิดเรื องน้ องไปเลยนะคะ สบายใจได้ ” ยูริยกยิ #มอย่างเหนือย ๆ ให้ เจสสิก้าได้ เห็น เขาวางใจได้ เสมอเมือทุกปั ญหาภายใน บ้ านเจสสิก้าแก้ ได้ สาํ เร็จ เขารู้สกึ โชคดีทได้ ี แต่งงานกับผู้หญิงคนนี # ไม่ต้องถามถึงวิธีการเลย ว่าเจสสิก้าแก้ มนั ได้ ได้ ยงั ไง ในเมือผลตอบรับมันดีเกินคาดแบบนี # “ยูลจะขึ #นไปดูน้องสักหน่อย” เจสสิก้ารี บห้ ามยูริทีทําท่าจะลุกขึ #นไปดูยนุ อาทีกําลังนอนอยู่บนห้ อง ไปไม่ได้ .. ถ้ าไปตอนนี #ก็ความแตกหมดน่ะสิ ฉันจะตอบยูลได้ ยงั ไงว่า รอยแดงทีเกิดขึ #นเต็มตัวยุนอา คืออะไร แม้ กระทังฉันเองยังตกใจเลยว่าทําไมถึงได้ มากมายขนาดนัน# ตอนทําไม่คดิ ก็แบบนี # “ยังหลับอยู่ ไว้ กลับมายูลค่อยไปคุยกับน้ องทีหลังก็ได้ นะคะ” “ยูลขอบคุณสิก้ามากนะ” ยูริจบั มือเจสสิก้ามากุมและบีบนวดให้ สบตามองด้ วย ความซึ #งใจ “ไม่เป็ นไร ยุนก็เป็ นน้ องสิก้าเหมือนกัน สิก้ารักแก ดูแลแกได้ ไม่ต้องเป็ นห่วงเลย นะคะ” ยูริโน้ มคอคนรักลงมาประทับจูบบางเบาแทนคําขอบคุณทีล้ นหัวใจ ทัง# ๆ ทีช่วงนี # เขาทําตัวเป็ นคูแ่ ต่งงานทีแย่แต่เจสสิก้าก็ไม่ปริ ปากบ่นเลยสักคํา ทังยั # งคอยเป็ นกําลังใจให้ ไม่มีงอแง... เขาโชคดีจริ ง ๆ


306

Special Project of YoonSica 2

“ทานอาหารเช้ ากันนะคะ สิก้าป้อนให้ ” ความสุขเล็ก ๆ ของคูแ่ ต่งงานทีทังคู # จ่ ะได้ ตกั ตวงแค่ในช่วงเวลาสัน# ๆ อย่างตอนนี # ทําให้ ห้องรับประทานอาหารทีเคยหดหู่ แจ่มใสขึ #นเป็ นกอง ยูริตกั ข้ าวต้ มป้อนให้ เจสสิก้า สลับกับถูกโดนป้อน คนละคํากระหนุงกระหนิงอย่างมีความสุข ยูริกินได้ ไม่กีคําก็ถกู เลขา ส่วนตัวตามตัวแจ้ งเวลาประชุม จึงจําเป็ นต้ องผละออกจากตัวสุดทีรัก ไปทํางานอันแสน เหน็ดเหนือย ในเมือเจสสิก้ายังไม่ทิ #งงานหนักหน่วงทีบ้ านเลย เขาก็จะสู้ทนกับงานข้ างนอก เช่นกัน . . . . . ยุนอาตืนมาก็พบกับความว่างเปล่า ความเจ็บปวดทีช่วงล่างแทบจะหายไปฉับ พลัน เมือความเจ็บปวดทีหัวใจมันมีมากกว่า เวลาของเราคงหมดแล้ วใช่ไหม ยังไงพีก็ต้อง ไปหาเขาอยูด่ ี ยุนอาลุกขึ #นนังพิงหัวเตียงชันเข่า นํ #าตาไหลเป็ นทางด้ วยหัวใจห่อเหียว คิดไป ต่าง ๆ นานาด้ วยความน้ อยใจ เพราะเคยหวังอยูล่ กึ ๆ ก่อนนอนว่าตอนเช้ าฉันคงได้ จบู รับ พีเป็ นคนแรก โดยทีตัวเองไม่ร้ ูเลยว่าถูกเจสสิก้าจูบรับไปเรียบร้ อยแล้ ว เสียงเปิ ดประตูดงั ขึ #น ยุนอาหันไปยังต้ นเสียง กลินของอาหารลอยมาเตะจมูก ยุนอาสะบัดหน้ ากลับอย่างงอน ๆ “กูด มอร์ นิง” จุ๊บ~ เจสสิก้ายืนหน้ ามาจูบหน้ าผากของยุนอา ทีสะบัดหนีอย่างรวดเร็ว เจสสิก้า มองยุนอาอย่างรู้ทนั ว่าเด็กน้ อยอาจจะโกรธอะไรอยูก่ ็เป็ นได้ หรื ออาจจะโกรธทีไม่เจอหน้ า ตอนตืนกันนะ “ไม่ต้องมาจูบยุน” “พอพูดได้ ก็ทาํ ร้ ายนํ #าใจพีเลยนะ ถ้ าพีไม่จบู ยุน พีจะไปจูบใครล่ะ” เจสสิก้าหย่อน ตัวลงข้ างยุนอา พลางคนข้ าวต้ มให้ หายร้ อน “พียูลไง” เสียงช้ อนกระทบขอบชามเนืองจากการคนชะงัก เจสสิก้าสูดลมหายใจเข้ าลึก ๆ เม้ มริ มฝี ปาก หันมามองหน้ าของเด็กน้ อยทีพูดจาไม่คดิ “ถ้ ายุนยังถือสาเรืองพีกับยูลอยู่ เราก็หยุดเรืองทังหมดนี # #ไว้ แค่ในความทรงจําเถอะ ยุนก็ร้ ู...ว่ามันเป็ นไปไม่ได้ ” เสียงลมหายใจหนัก ๆ เข้ ามาแทนทีความเงียบสงบ ยุนอาได้ แต่นิงฟั งพีสาวที พรํ าพูดบอกเหตุผลออกมาต่อ “ถ้ าพีไม่ทํา พีก็จะไม่ได้ เจอยุนอีก ถ้ ายุนไม่ทน เราก็จะไม่ได้ อยู่ด้วยกันอีก ยอม แลกกันหรื อเปล่า ตอบพีหน่อยคนดี ยุนยอมแลกกับมันหรื อเปล่า ความเจ็บปวดทีต้ องแลก กับความเจ็บปวดทีมากกว่า ยุนเลือกอันไหน บอกพีที”


YoonSic Stories #1

307

“...” “แต่ถ้าถามพี พีเลือกทีจะเจ็บปวดทีทําอะไรฝื นใจตัวเอง แต่ยงั เจอยุนอยู่ มากกว่า ทีจะยอมปล่อยใจ แต่กลับไขว่คว้ ายุนไม่ได้ อีกเลย พีรักยุนนะ รักยุนจนยอมทําทุกอย่างได้ ถ้ าได้ อยูก่ บั ...อุ๊บ” ยุนอาคว้ าคอพีสาวได้ ก็โน้ มลงมาจูบดูดดืม ปิ ดปากไม่ให้ พดู อะไรต่อ เขาเข้ าใจ แล้ ว... เข้ าใจทุกเหตุทกุ ผลแล้ ว ไม่อยากฟั ง เขาอยากขอโทษทีพูดอะไรไม่คดิ “อื #อ ยุน...ปล่อย” เจสสิก้าดันตัวยุนอาออก ถือชามข้ าวต้ มไว้ แน่น หากยังจูบกันต่อไปนี # เราทังคู # ่ อาจถูกนํ #าข้ าวต้ มลวกก็เป็ นได้ “จะอาบนํ #าก่อน หรื อจะกินข้ าวก่อน” เจสสิก้าเอ่ยถามยุนอา “......กิน พีสิก้าก่อนได้ ไหม” ยุนอาเอ่ยออกมาด้ วยนํ #าเสียงแผ่วเบา เพราะกลัวว่าพีสาวจะปฏิเสธ แต่เขาก็ยงั ทีจะอยากดึงดันขอร้ องอยู่ ยุนอาปลดผ้ าห่มทีถูกพันกายเอาไว้ ด้วยฝี มือของพีสาวออก เผย ให้ เห็นกายขาวผุดผ่อง ทีถูกตีตราไปจนทัว บ้ างแดงบ้ างเขียวชํ #า จนคนทําไม่กล้ ามอง กึก เสียงวางชามข้ าวต้ มดังจนทําให้ หวั ใจของคนเอ่ยขอหวันไหว ยุนอาแลบลิ #น ออกมาเลียริมฝี ปากทีแห้ งผาก แต่กลับชนกับลิ #นร้ อนทีกําลังจัดการลบล้ างความแห้ งนันให้ # ลิ #นร้ อนทังสองเลยถู # กส่งออกมาชิมซึงกันและกัน เกียวกระหวัดกันอย่างเดียวกับร่างทีโอบ กอดกันแน่น ฉันไม่ร้ ูวา่ เพราะอะไร พีสิก้า... ทําไมร่างกายของฉันมันถึงเรียกร้ องแต่สมั ผัสของพี . . . . . ความสัมพันธ์ ลบั ๆ ของคู่พีสะใภ้ กับน้ องสามีก่อตัวขึ #นมาเรื อย ๆ จากวันเป็ น อาทิตย์ จากอาทิตย์กลายเป็ นเดือน และล่วงลํ #ามาจนถึงขันเป็ # นปี ยุนอามักใช้ เวลาส่วนมาก อยูแ่ ต่ในห้ องกับพีสาว โดยไม่มีใครสงสัย เพราะเป็ นเรื องปกติทียุนอาจะดื #อรัน# ขออยูก่ บั พี สิก้าสองต่อสอง ประจวบเหมาะกับยูริงานรัดตัวเข้ ามาเรื อย ๆ บ้ านช่องไม่ได้ กลับ บางครัง# ก็ออกไปอยู่โรงงาน หรื อดูเหมืองทีต่างประเทศเป็ นเวลานาน ๆ นานพอทีเขาเริ มงอกยาว ออกมาเรื อย ๆ สองคนเริ มกระทําการไม่ไว้ หน้ า จากมีอะไรกันแค่ในห้ อง ก็ย้ายมามีอะไร กันในห้ องรับแขกบ้ าง ห้ องหนังสือบ้ าง เพราะความเอาแต่ใจของเด็กน้ อยทีเริ มเหิมเกริ ม ยูริไม่เคยคิดตะขิดตะขวงใจกับความสัมพันธ์ทียากจะแยกของสองคนนี # เขาคิดแต่เพียงว่า ยุนอาสนิทใจกับเจสสิก้า ส่วนเจสสิก้าก็สนิทใจฉันท์พีน้ อง จนกระทังวันหนึง... ในขณะที ทังสองคนกํ # าลังบรรเลงบทรักกันอยูใ่ นห้ องทํางานของยูริ พ่อบ้ านคนสนิทก็วงขึ ิ #นมาเคาะห้ อง อย่างรี บร้ อน เจสสิก้าสวมเสื #อผ้ าลวก ๆ เดินไปเปิ ดประตู


308

Special Project of YoonSica 2

“คุณนายครับ คุณยูริ...แฮ่ก ๆ คุณยูริเสียชีวติ แล้ วครับ” ดังสายฟ้าฟาดลงมาบนศีรษะของคนผิด เจสสิก้าเป็ นลมถึงขันหมดสติ # ส่วนยุนอา ก็ร้ ูสกึ เคว้ งจนทําอะไรไม่ถกู เมือเช้ ายูริเข้ ามาคุยกับยุนอานานสองนาน มาลาว่าจะไปดูงาน ดีไซน์เพชรรุ่นใหม่ทีอังกฤษ จะซื #อของฝากมาให้ เยอะ ๆ พูดถึงเรื องวัยเด็ก พูดถึงพ่อกับแม่ ทังยั # งขอโทษทีดูแลยุนอาไม่ได้ ดีเท่าทีควรสักเท่าไหร่ แต่อารมณ์ ของยุนอาตอนนันกลั # บ คิดถึงเจสสิก้าจนไม่อยากฟั งอะไร งานศพของยูริถกู จัดขึ #นง่าย ๆ ทีคฤหาสน์ควอน ศพของเขาถูกนําไปฝั งไว้ ทยอดเขา ี ริมทะเลของเกาะเชจู ใกล้ บ้านหลังทีพ่อจะพายุนอาและแม่ไปอยู่ แต่กลับกลายเป็ นว่า เป็ น พ่อเสียเองทีต้ องมาอยูก่ บั แม่สองคน ยุนอากับเจสสิก้ายืนไว้ อาลัยต่อหน้ าหลุมศพของยูริ รอบาทหลวงทําพิธีจนเสร็จสิ #น นํ #าตาไหลออกมาจากดวงตาของคนทังสองในความรู # ้ สกึ ทีคล้ ายคลึงกันแต่ไม่เหมือนกัน เสียทีเดียว เจสสิก้าเหมือนคนเสียหลัก ยูริคือคนดีทีสุดทีเธอเคยเจอในชีวิตนี # ความทรงจํา ดีดีย้อนกลับเข้ ามาในสมอง ตังแต่ # วนั ทีรู้จกั เขาตอนทีอยูท่ ีแคลิฟอร์ เนีย จนกระทังเป็ นแฟน และร่ วมลันระฆังวิวาห์กนั ตังแต่ # แต่งงานกันมาสามปี ยูริไม่เคยว่าเจสสิก้าเลยแม้ แต่น้อย ทะเลาะกันนีไม่เคยมี แต่เธอกลับกระทําการหักหลัง จนไม่นา่ ให้ อภัย ในทํานองเดียวกันกับอีกคน ทีรู้สกึ ผิดต่อเรื องร้ ายแรงทีก่อขึ #น ยุนอารู้สกึ ว่าตัวเอง แย่จนเกินกว่าจะให้ อภัย ลักลอบเป็ นชู้กบั คนรักพีสาว แต่ทีรู้สกึ ผิดมากทีสุดในชีวิตก็คือ... เขาไม่เคยพูดกับพีสาวเลยตังแต่ # เกิดอุบตั ิเหตุครัง# นัน# แถมยังคิดร้ ายกับเขา ทุกครัง# ทีได้ ยิน เขาสวีทกัน รักกัน ก็คอยอาฆาตตลอด ทิฐิทีมันมีอยู่เต็มอก ความหึงหวงทีมันมาบดบัง ความรักระหว่างพีน้ อง ทําให้ ยนุ อาไม่อยากจะเสวนากับพีสาวเลยสักครัง# เดียว แม้ กระทัง วันทีพียูริเข้ ามากอดขอโทษ วันสุดท้ ายของชีวิต ยุนอาก็ไม่เคยคิดทีจะให้ อภัย มีแต่ไล่ให้ เขาไปให้ พ้น นีไงล่ะคําตอบ... พียูลไปแบบไม่มีทางกลับมาอีกแล้ ว ทําไมฉันถึงไม่ดีใจล่ะ? ยุนอาก้ มลงวางดอกไม้ โดยมีคณ ุ ป้าคิมเป็ นผู้ชว่ ย เจสสิก้าเข้ าไปช่วยประคองยุนอา แต่สงที ิ ได้ กลับมาคือแรงสะบัด ทีจู่ ๆ ก็สะบัดกันมาอย่างนัน# จนตังหลั # กไม่ทนั ยุนอาคลําทาง พยายามย่อตัวลงกับพื #น ลูบคลําหินอ่อนทีตังเป็ # นอนุสาวรี ย์แทนตัวของยูริอย่างลนลาน ก่อนจะโอบกอดแท่นหินนันไว้ # อย่างสุดรัก ราวกับว่าได้ โอบกอดพีสาวอยู่ “...........พียูล ฉันรักพี ฉันขอโทษ” ยุนอากัดกรามแน่นกล่าวขอโทษอย่างสุดหัวใจ บรรยากาศหดหูจ่ นทําให้ คนทีอยู่ ในบริ เวณนัน# อดทีจะเสียนํ #าตาให้ กบั ภาพเบื #องหน้ าไม่ได้ ยุนอาพรํ าขอโทษยูริจนกระทัง เก็บเอาไปเพ้ อในฝั น หลังจากวันนัน# ยุนอาสังให้ ทกุ คนพาเขาออกให้ หา่ งจากเจสสิก้า ไม่ขอ อยู่ด้วยกันอีกต่อไป เขาสัญญากับพียูลแล้ วว่าจะไม่ทําผิดอีก แค่นี #เขาก็โกรธและเกลียด ตัวเองมากมายจนไม่อยากมีชีวิตอยูต่ อ่ ยุนอาอยากไถ่โทษด้ วยการไม่เพิมโทษ ร่างเพรี ยว ตัดสินใจไปรักษาตาทีอังกฤษอย่างไม่มีกําหนดกลับ หลังจากวันประกาศพินยั กรรม เขายก บ้ านหลังนี #ให้ เจสสิก้า แล้ วก็บนิ หนีไปโดยไม่บอกกล่าว


YoonSic Stories #1

309

เจสสิก้ารํ าไห้ ให้ กบั ความน่ารังเกียจทีเธอก่อขึ #น เธอสูญเสียคนรักไปถึงสองคน อย่างไม่มีวนั กลับมา ร่ างบางยอมรับบทลงโทษทีทิมแทงหัวใจทังในตอนกลางคื # นทีหลับ และตอนกลางวันทีตืน . . . . . ชีวติ หลังผ่านเรื องเศร้ ามากมาย มันก็ไม่ได้ แตกต่างไปจากวันทีจากมา หัวใจของ ยุนอายังคงคิดถึงเจสสิก้าอยูท่ กุ วันทุกคืน เขายังรักเธอ ใช่...เขารักเธอ เพราะเธอคือรักแรก และรักเดียวของทังชี # วติ แต่ความถูกต้ องและสัญญาทําให้ ยนุ อาต้ องเก็บกดมันไว้ ภายในใจ ไม่ให้ มนั เผลอคิดออกมาอีก เวลาผ่านไปจากวันเป็ นเดือนจากเดือนเป็ นปี จากปี เป็ นสามปี ยุนอายังคงผิดหวังต่อเนือง เรื องการรักษาดวงตาให้ กลับมามองเห็นได้ อีกครัง# เด็กน้ อยที เติบใหญ่มาเป็ นเด็กสาววัยสิบแปดปี เหวียงข้ าวของกระจายลงพื #นโรงพยาบาล เมือการผ่าตัด ในครัง# นี #ผลก็ยงั เหมือนเดิม เขาต้ องเจ็บตัวอีกนานแค่ไหนกัน... เขาต้ องทนทรมานอีกแค่ไหน แต่ฟ้าหลังฝนย่อมสวยงามเสมอ เวลาผ่านไปปี เศษก่อนยุนอาจะเข้ าเรี ยนต่อใน มหาวิทยาลัย เขาและคุณลุงคิมผู้ติดตามเพียงคนเดียวของเขาก็ได้ รับข่าวดี ยุนอาได้ รับ บริจาคดวงตา จากคนไข้ ของโรงพยาบาลเดียวกันกับยุนอา เขาแจ้ งว่าเขาเคยเห็นยุนอาใน สภาพทีต้ องท้ อถอย ในขณะเดียวกันเขาก็เป็ นโรคร้ ายทีรอวันตายเพียงอย่างเดียว ดังนัน# ทันทีทีเขาตาย เขาจึงขอมอบดวงตานี #ให้ เป็ นประโยชน์แก่ยนุ อาต่อไป วันที 30 พฤษภาคม ปี 2009 ยุนอาได้ รับการผ่าตัดเปลียนถ่ายดวงตา ผลออกมา เป็ นทีน่าพึงพอใจ ยุนอากลับมามองเห็นได้ ในเวลาไม่นาน ของขวัญวันเกิดทีลํ #าค่าทีสุดใน ชีวิตทีเขาเคยได้ รับก็คืออิสรภาพทางการมองเห็นอีกครัง# เขาไม่ต้องทนอยู่ในโลกทีมีแต่ ความมืดอีกต่อไป ยุนอาเฝ้าแต่อทุ ิศส่วนบุญส่วนกุศลด้ วยการสวดภาวนาให้ ผ้ ลู ่วงลับมี ความสุข เหมือนกับเขาทีมีความสุขกับการมองเห็นอีกครัง# สิงแรกทีเขาขอคุณลุงคิมดูทนั ทีทมองเห็ ี นได้ ชดั เจนก็คอื ... รูปถ่ายของผู้หญิงทีเขา รักมากทีสุด คนทีเขาคอยแต่จินตนาการหน้ าตาด้ วยนํ #าเสียงทีเคยได้ ยินมาตลอดทังชี # วิตที รู้จกั เธอ พีสิก้า...พีสวยมาก มากกว่าทีฉันเคยจินตนาการไว้ เสียอีก ตอนนันฉั # นต้ องสู้รบกับ ร่างกายทีมันเรี ยกร้ องจะกลับไปหาหัวใจทีโซล ทัง# ๆ ทีตังใจทํ # าตามสัญญาทีให้ ไว้ กบั พียูริ แล้ วว่า เขาจะไม่ทาํ ผิดเป็ นครัง# ทีสอง ในทีสุดความอดกลันก็ # เป็ นผล ยุนอาอยูร่ ํ าเรี ยนต่อจน จบปริ ญญาโททีอังกฤษ ก่อนทีจะบินกลับไปบริ หารงานบริ ษัทจิวเวอร์ ลีทีใหญ่ทีสุดของ เกาหลีใต้ ด้ วยวัยเพียง 23 ปี


310

Special Project of YoonSica 2

เสียงรองเท้ าส้ นสูงปั กลงบนดินฉึกฉัก ร่างสูงกําลังเดินขึ #นไปยังเนินเขาสูงทีปกคลุม ด้ วยหญ้ าโล่งเตียน สีเขียวขจีของหญ้ าบวกกับลมแรง ๆ ทีพัดเอาลมทะเลมาปะทะใบหน้ า มันทําให้ ร้ ู สกึ สดชืนอย่างบอกไม่ถกู ยุนอาค่อย ๆ เดินขึ #นไปอย่างละเมียดชิมบรรยากาศ ผิดกับเด็กน้ อยวัยเจ็ดขวบผูกเปี ยสองข้ างทีเดินมาข้ าง ๆ ด้ วยสีหน้ าถมึงทึง “เดินลําบากไหมครับคุณหนู” คุณลุงคิมยืนหน้ าเข้ าไปถามอย่างเป็ นห่วง เมือส้ น แหลมสูงปรี& ดนันปั กลงดินทีไร ใจก็หายทุกที กลัวว่าจะล้ มลงไป “ไม่เลยค่ะลุง” ยุนอาหันหน้ ามาตอบ แล้ วก้ าวเดินยาว ๆ ย่นระยะทางให้ ถึงเป้า หมายได้ เร็ วยิงขึ #น “พีโกหก ดูเดินลําบากจะตาย” เด็กน้ อยผมเปี ยทีสวมหมวกสีขาวชี #ไปยังส้ นรองเท้ า ทีเปื อ# นดิน “มิยอง!” ลุงคิมหันไปเอ็ดหลานสาวเบา ๆ “หลานลุงคิมนีน่ารักจังเลยนะคะ ช่างพูด” ยุนอาหันมามองมิยองจังด้ วยสีหน้ า ยิ #มแย้ ม “แก่แดดน่ะสิไม่วา่ ยังไม่ขอโทษคุณยุนอาอีก” ยุนอามองจ้ องเด็กน้ อยทีทําหน้ าควําใส่ปหลั ู่ งจากโดนเอ็ด ร่างเพรียวคิดถึงวัยเด็ก ของตัวเอง แกก็คงจะเหงานันแหละ ทีพูดออกมาเมือกี # อยากให้ พีเล่นด้ วยล่ะสิ ยุนอาเรี ยก มิยองเบา ๆ คว้ าข้ อแขนเล็กนันมาจั # บไว้ แสดงความมิตร แต่กถ็ กู เด็กน้ อยบิดออก วิงหนีขึ #น ไปยังยอดเขารวดเร็ ว ยุนอาฉีกยิ #มส่ายหน้ าให้ กบั ความแสบของตัวเล็ก “อย่าถือสาแกเลยนะครับคุณหนู” คุณลุงคิมโค้ งขอโทษ “จะถือสาเรื องอะไรล่ะ เห็นมิยองแล้ วก็นกึ ถึงตัวเอง ยุนยังแสบไม่ได้ ครึงของเด็ก คนนี #เลย” ร่างเพรี ยวพูดจบก็ก้าวขึ #นเนินตามไป ทันทีทีถึงยอดเขา ยุนอาเผลออมยิ #มกับภาพตรงหน้ า เด็กน้ อยก้ มคํานับต่อหน้ า หลุมศพของพียูริทีถูกกวาดจนสะอาดสะอ้ าน สบายตา ยุนอารู้สกึ สบายใจอย่างบอกไม่ถกู ทีทุกอย่างเรี ยบร้ อย ทุกคนยังคงทําดีต่อพียูริไม่ต่างจากตอนทียังมีชีวิตอยู่ ยุนอาเดินเอา ดอกไม้ ช่อสวยไปวางต่อหน้ าหลุมศพพ่อกับแม่ แล้ วถึงได้ มายืนปล่อยใจกับหลุมศพของ พีสาวสุดทีรัก ความคิดถึงมันพุง่ ชนเข้ ามาแล่นงานทังที # ยังไม่ทนั ตังตั # ว นํ #าตามันเอ่อขึ #นมา จนต้ องรี บปาดทิ #ง ยุนอารู้ สกึ หนาวเหน็บขึ #นมาอย่างบอกไม่ถกู ความรู้ สกึ ผิดเมือครัง# เก่า ยังทิมแทงหัวใจให้ แหลกสลายกว่าเดิมอีก ฉันขอโทษ...วันนี # ฉันก็ยงั ยํ #าคําเดิมว่าฉันขอโทษนะพียูล “ยุนอา พีจะไปอังกฤษสักสองสามเดื อน ดูแลตัวเองดี ดีนะ... แล้วเดี ย$ วพีจะซื "อ ขนมมาฝาก อย่าดือ" กับป้ าคิ มแล้วก็อย่าดือ" กับพีสิ กา้ เขานะ มีอะไรก็บอกพีเขานะ รักพีเขา ให้มาก ๆ พีเขาทําอะไรเพือยุนมาเยอะ รู้ไหม” ยุนอาพยักหน้าไปส่ง ๆ อย่างไม่สนใจ แอบ ถอนหายใจเมื อยูริดึงเข้าไปกอด “ยุนอา น้องรู้ไหม... ว่าสิ งที สําคัญที สุดในชี วิตพีคื ออะไร” ร่ างที กํ าลังถูกลูบหัว ไปมาอยากจะสวนกลับไปให้ทนั ควันว่า งานยังไงล่ะคะ


YoonSic Stories #1

311

“คือยุนรู้ไหม... พีอยากให้ยนุ พูด พียังคิ ดถึงเด็กหญิ งยุนอาทียิ" มแย้มแจ่มใส เรี ยก พียูลหน้าพียูลหลัง ร้องไห้งอแงเวลาทีไม่สบาย ถ้าตอนนีม" ี ใครบอกว่าหมอทีไหนจะทําให้ ยุนพูดได้ พีจะพาไป พีดีใจรู้ไหม... ทียุนพูดกับสิกา้ บ้าง และพีก็จะดีใจยิ งกว่าถ้ายุนอายอม พูดกับพี ได้ไหม” ยูริดึงน้องรักขึ"นมามองหน้าด้วยนํ"าตา ยุนอายังคงนิ งราวกับไม่รบั รู้อะไร มันจะไม่มีทางเลยใช่ไหม ที ยุนจะยอมพูดกับพีบ้าง ยูริปาดนํ"าตา สูดลมหายใจเข้าปอด ลึก ๆ เขาไม่อยากบังคับให้ยนุ อาต้องฝื นใจทํา “ไม่เป็ นไร พีจะรอจนกว่าจะถึงวันทีน้องอยากพูดกับพีเอง... ยุน น้องฟั งนะ พีคนนี " ยอมให้นอ้ งได้ทกุ อย่าง ไม่ว่าจะเป็ นชี วิตหรื ออะไร ถ้าน้องอยากได้พีก็จะให้ แค่นอ้ งบอก เท่านัน" พีกลับจากอังกฤษเมื อไหร่ จะพักร้อนยาว แล้วเราไปเที ยวฮาวายกัน ยุนอยากไป ไม่ใช่เหรอ รอพีนะ อย่าดื อ" ” ยูริลกุ ขึ"นก้มลงจูบหน้าผากน้องสาวอย่างสุดรัก ก่อนจะบอก รัก... เป็ นครัง" สุดท้าย

เรื อง

“พียูล ฉันก็รักพีนะ” “พียูลของมิยอง พีอย่ามาแย่งกันสิ” เด็กน้ อยกระโดดผลักยุนอาเบา ๆ อย่างหา

“มิยองขอคุณนายแล้ วนะ คุณนายให้ พยูี ล พียูลเป็ นของมิยอง ของมิยองคนเดียว” เด็กน้ อยกระหนําทุบเข้ าทีต้ นขาขาวของยุนอาอย่างสุดเอื #อม จนยุนอาต้ องก้ มลงมาพูดคุย กันดีดี กันน้ องโดนลุงคิมทีทําท่าจะมาหิ #วตัวออกไปตี กระทังเด็กตัวน้ อย ๆ ... ก็ยงั เลือกพียูล มากกว่า นับประสาอะไรกับบางคนล่ะ “ค่ะ พีไม่แย่งพียูลหรอกน้ า พียูลเป็ นพีสาวของพีเอง พีจะแย่งไปเป็ นของตัวเอง ได้ ยงั ไงกัน จริ งไหม” เด็กน้ อยทําแก้ มป่ องคิดสักพักก็พยักหน้ าตอบรับ “ทําไมถึงชอบพียูลคะ” “พียูลใจดี เวลามิยองมาเล่นทีนี พียูลก็มาเล่นกับมิยองบ่อย ๆ” ยุนอาชักเริ มสนใจในตัวของเด็กคนนี #มากขึ #น เลยพากันไปนังตรงหน้ าผามองฟ้า มองทะเลฟั งเรื องราวต่าง ๆ จากเด็กน้ อย ทีส่งเสียงเจื #อยแจ้ วเล่ามาเป็ นฉากเป็ นตอน ร่ าง เพรียวรู้สกึ มีความสุขทีได้ นงคุ ั ยกับเด็กน้ อย เรืองราวเก่า ๆ ทีเคยฝั งใจก็มลายหายไป ไม่เข้ า มาทําร้ ายกันอีก ทังสองคนต่ # างแลกเปลียนเรื องราวของยูริให้ กนั และกันฟั ง มิยองเริ มติด ยุนอามากขึ #น ดูได้ จากท่านังทีเปลียนไป เด็กน้ อยย้ ายขึ #นมานังบนตัก เอนหลังพิงพีสาวเล่า เรื องราวต่าง ๆ จนถึงเรื องของใครบางคน ทียุนอาปิ ดประตูหวั ใจพร้ อมลงกลอนไม่ให้ คดิ ถึง กันอีก ยุนอาเองก็เพิงรู้เดี%ยวนี #เองว่าเจสสิก้าย้ ายมาอยูท่ ีเชจูเป็ นการถาวรตังนานแล้ # ว “คุณนายขึ #นทีนีบ่อยเลยเหรอ” ยุนอาถามเสียงแผ่ว “ไม่บ่อย แต่ทกุ วัน มิยองเนียแหละมาเป็ นเพือนคุณนายบ่อย ๆ ดอกไม้ นนอ่ ั ะ อันทีพีเอาของพีวางไว้ ข้าง ๆ ก็ของคุณนาย คุณนายบอกว่าพียูลชอบดอกทิวลิปสีเหลือง จัดเองด้ วยนะ สวยมัย” #


312

Special Project of YoonSica 2

“อื #อ” ยุนอาขานรับเบา ๆ หันไปมองดอกไม้ ทีวางเอาไว้ หน้ าแท่นหินอ่อนนัน มันเป็ นเรืองทีถูกต้ องแล้ วไม่ใช่เหรอ ภรรยาทีดีกต็ ้ องทําแบบนี # ยุนอารู้สกึ สบายใจ แบบเจ็บจี&ดแปลก ๆ เมือเรื องราวมันกลับมาเดินยังเส้ นทางทีถูกทีควรแล้ ว ดีใจทีตัดสินใจ ทําแบบนันแล้ # วมันได้ ผล แต่เจ็บ เมือความคิดทีแอบซ่อนไว้ ลกึ ๆ มันย้ อนกลับมาทําร้ าย... คนทีพีรัก แท้ จริ งแล้ วคือพียูล... ไม่ใช่ฉนั “ลุงคิมคะ” ยุนอาหันมาเรี ยกชายสูงวัยทียืนอยูด่ ้ านหลัง ลุงคิมวิงเหยาะ ๆ มาหา ยุนอาพร้ อมรับคําสัง “ยุนอยากเจอพีสิก้าค่ะ” “เอ่อ...” ลุงคิมอ้ าปากสูดลมหายใจเข้ าเบา ๆ หลบตาลงพื #นตรึ กตรองบางสิงบางอย่าง แล้ วตัดสินใจ . . . . . ระเบียงทียืนออกไปจากตัวตึกไกลพอสมควร ในเวลานํ #าขึ #นจึงเหมือนว่ามันกําลัง ตังตระหง่ # านอยูก่ ลางทะเล ทีเจ้ าคลืนใหญ่น้อยโถมซัดเข้ ามาเป็ นระลอก ด้ วยอุปนิสยั ส่วนตัว ของเจ้ าของบ้ านคนใหม่ ทีตัดตัวเองออกจากโลกภายนอก มาปลีกวิเวกชีวิตบันปลายไป # พร้ อมกับสายลม แสงแดด เกลียวคลืน และความสงบ ใครจะรู้วา่ ผู้หญิงทีหลับตาเอนกาย ลงนาบกับเก้ าอี #ไม้ ตวั ยาว จะมีอายุแค่เพียงยีสิบเก้ าเท่านัน# แต่เธอตัดแล้ วทุกสิง ตัดแล้ วซึง ความอยากได้ ใคร่ดี ในวันหนึง ๆ ขอแค่ได้ เฝ้าประทังลมหายใจได้ ชดใช้ กรรมทีเคยก่อ และ เพือรอใครคนหนึง ทีแอบหวังอยูล่ กึ ๆ ว่าเขาจะกลับมา... ยูล อโหสิกรรมให้ สกิ ้ าด้ วย หากชาติหน้ ามีจริง ขอให้ เราได้ เป็ นคนรักกัน แล้ วสิก้า ...ก็จะรักยูลเพียงคนเดียว แต่หากชาตินี # ฉันยังพอจะมีโอกาส... ก็ขอให้ ได้ เจอกับเขาคนนัน# คนทีฉันรักจน หมดหัวใจ ขอให้ ฉนั ได้ บอกรักเขาอีกเพียง ครัง# เดียว ครัง# เดียวเท่านัน# แกร่ก...แกร่ก เสียงระแนงไม้ ทต่ี อสลับไปมาจนกลายเป็ นพื #นระเบียงยาว ดังเป็ นจังหวะ ทําให้ คน ทีกําลังนังปล่อยใจสะดุ้ง ยกตัวออกจากเก้ าอี #ไม้ ตวั ยาว ไม่ใช่มิยอง... คนคนนี #ยังเดินไม่ได้ ครึงของมิยองเลย เสียงของฝี เท้ าทีเหยียบยํามาบนพื #นไม้ เริ มเข้ ามาประชิด หากคนใจเย็น อย่างเจสสิก้าก็ยงั ไม่อยากหันไปใฝ่ รู้วา่ เขาเป็ นใคร เดีย% วก็ร้ ูเองนันแหละ ร่างบางคิดว่าอาจ จะเป็ นป้าคิม มาตามตัวเธอเข้ าข้ างในเป็ นแน่ คิดได้ ดงั นัน# ร่างบางยิ #มเบา ๆ แล้ วนาบตัวลง กับเก้ าอี #ไม้ ตอ่ ... ยังไม่อยากเข้ าเลย อากาศกําลังดีอยูเ่ ชียว “ยังไม่อยากเข้ าเลยค่ะ สิก้ายังอยากสูดอากาศอีกแป๊ ปนึง”


YoonSic Stories #1

313

ไร้ เสียงตอบของคนทีเดินมาตาม เจสสิก้าถอนหายใจให้ กบั ตัวเอง ทีจําต้ องเป็ น ฝ่ ายยอมแพ้ ให้ กบั ความถูกต้ อง นีก็ใกล้ เย็นมากแล้ วด้ วยล่ะ... อยู่นานเกินไป ก็รังแต่จะ เป็ นหวัด ป้าคิมคงไม่อยากบ่นแล้ วเป็ นแน่ สวย… กว่าในรู ปมากมายนัก ความประทับใจเมือแรกเห็นสร้ างรอยยิ #มเล็ก ๆ บนใบหน้ าใสของคนทีเพิงเดินเข้ ามา “โอเคค่ะ สิก้ายอมเข้ าข้ างในแล้ ว” เจสสิก้าลืมตาหันมายิ #มให้ กบั คนทียืนจ้ องมอง อยูด่ ้ านข้ าง สายตาแวววับนันจั # บหัวใจของคนทียืนมองจนแน่นิง อย่าบอกนะว่า พีจํากันไม่ได้ เสียแล้ ว... ความคิดทีแวบเข้ ามาในหัวสมอง ทันทีทีพีสาวหันมาสบตากันนันทํ # าร้ ายจิตใจ ร่างสูงเป็ นอย่างมาก ช่วงเวลาเมือหลายปี ทผ่ี านมา นอกจากร่างกายของเขาจะสูงขึ #น ก็ไม่มี อะไรทีเปลียนไปเลย... พีจําริ มฝี ปากทีสอนจูบไม่ได้ แล้ วหรื อ จําใบหน้ าของคนทีพีบอกรัก ไม่ได้ แล้ วงันสิ # ฉันคงไม่มอี ะไรทีน่าจดจําเลย... เหรอพีสิก้า นัยน์ตาใสสันระริกเก็บกลันความ # เจ็บปวด ทีอุตส่าห์เตรียมใจเอาไว้ ตงแต่ ั # กอ่ นมา ว่าห้ ามคิดถึง ห้ ามคิดอะไรเกินเลยนอกจาก ในฐานะน้ องสามีมาหาพีสะใภ้ ห้ ามใจไม่ให้ หวันไหวเมือได้ เห็นหน้ า ห้ ามทําลายกําแพงที จําต้ องสร้ างขึ #นมาพังทลาย ด้ วยความเห็นแก่ตวั ของตนเอง แต่มนั กลับทําไม่ได้ เลย ฉันคิดถึง พีในฐานะของคนทีฉันรักจนหมดหัวใจ ฉันยังอยากรัง# พีเอามากอด แต่ความจริ งในวันนี # ฉันทําไม่ได้ ... เพราะทุกสิงทุกอย่าง มันเริ มชัดเจนแล้ วว่า... ตลอดมา พีก็ไม่ได้ มีฉนั อยู่ใน หัวใจเลย “ป้าคิมคะ ทําไมเงียบไปล่ะ” เจสสิก้ายันกายตนเองลุกขึ #นจากเก้ าอี #นัง มือบางกางออก เริ มไขว่คว้ าหาคนที ตนเองเข้ าใจว่าเป็ นป้าคิมตามปกติอย่างทีเคยทํา แต่มนั กลับไม่ใช่กริ ิยาปกติของคนทัวไป... พีเป็ นอะไร? ยุนอาโบกมือไปมาตรงหน้ าของหญิงสาว แต่สงที ิ ได้ รับกลับมาคือดวงตาสวยใส แต่ล่องลอย พีตาบอด... อาการตกใจระคนกับเสียใจ ทีตัวเองกลับไม่เคยรู้ เลยว่ามีอะไร เกิดขึ #นกับพีสาวบ้ างในเวลาทีผ่านมา “ป้าคิมคะ อย่าโกรธกันเลยนะคะ สิก้าไม่งอแงแล้ ว เข้ าข้ างในแล้ วก็ได้ ... มาให้ สิก้าจับหน่อยสิ พอดีลมื เอาไม้ เท้ ามาน่ะค่ะ ป้าคิม...อ๊ ะ” สิงทีตนเองสัมผัสมันกลับไม่ใช่สงิ ทีเธอคิด คนนี #ไม่ใช่ป้าคิม ใคร... ใครกัน เจสสิก้าลูบคลําอยูแ่ บบนัน# แล้ วก็ต้องชะงัก อ้ าปาก ค้ างเมือถูกดึงเข้ าไปกอดไว้ แน่น “พีสิก้า...ใครทําอะไรพี พีเป็ นอะไร” “ค... ใครน่ะ” เหมือนถูกไฟฟ้าช็อตเข้ าอย่างแรงทีหัวใจ จนทําให้ หายใจลําบาก เจสสิก้ายิ #ม และสิงทีตามมาคือนํ #าตา ทีเอ่อรื น# พ้ นขอบตาสวย ดีใจ... เรื องจริ ง หรื อว่ากําลังฝั น


314

Special Project of YoonSica 2

“ฉันเอง คนทีทิ #งพีไปเก้ าปี คนทีไม่เคยดูดาํ ดูดพี ีเลยสักนิด พีเจ็บไหม ใครทําพี...” “ยุน ยุน อา... พีไม่เป็ นอะไร” เจสสิก้าเอื #อมมือขึ #นไปลูบไล้ ใบหน้ า ไล่จากคางมนทีเคยจูบ แก้ มใสทีเคยเห็น ริ มฝี ปากเรี ยวทีเคยเอาใจ นํ #าตาไหลออกมาไม่หยุด ทําไมกันนะ... “ยุนเคยเป็ นมาก่อน ทําไมยุนจะไม่ร้ ู ว่ามันเจ็บมันปวดขนาดไหน” “ไม่เป็ นอะไร ไม่จริ ง ๆ แค่มียนุ อยูข่ ้ าง ๆ พียอมทุกอย่าง...พิการร่างกาย พีอยูไ่ ด้ แต่พิการใจ พี..อุ๊บ” “ยุนจะไม่ยอมให้ พเป็ ี นอะไรอีกแล้ ว ขอยุนดูแลพีสิก้า...ได้ ไหมคะ” ยุนอาเลือนมือ ทีปิ ดปากเจสสิก้าออก ร่ างบางไขว่คว้ าพยายามจับต้ อง อย่างกลัวว่าเขาจะหายไปไหน อย่างกับครัง# นี # จะเป็ นครัง# สุดท้ ายของเธอและเขา ร่ างบางยกตัวขึ #นไปประทับริ มฝี ปากแดงบางของคนที หลับตาลง ยอมให้ พีสาวทําตามแต่ใจชอบ จนถึงตอนนี #... สิงทีสําคัญคือพี คนทีฉันรัก รัก มากทีสุด ฉันไม่เคยตัดใจจากพีได้ เลยสักวินาทีเดียวพีสิก้า... “ยุนอา พีขออะไรอย่างนึงสิ...ได้ ไหม” “ฮื #ม... ยุนให้ พีสิก้าได้ ทกุ อย่าง” ยุนอาคลายอ้ อมกอด มองหน้ าคนรัก อย่างทีเขา อยากทํามาตลอดชีวิต “…งันพี # จะขอ ให้ พ... ี รักยุน ได้ ไหม” เจสสิก้าพูดจากระท่อนกระแท่น กลัวคําตอบ ของเขาเหลือเกิน “ตราบเท่าทีลมหายใจของยุนจะหยุด” ยุนอาตอบหนักแน่น ดึงร่ างบางมาไว้ ใน อ้ อมกอด ไม่วา่ จะยังไง จะถูกจะผิดแค่ไหน ยุนก็จะไม่ยอมให้ อะไรมากันกลางระหว่ # างคําว่า ’รัก’ ของเราอีกแล้ ว ความถูกต้ องพรากเราสองคนจากกันมานานแล้ ว... ถึงคราวทีเราทัง# สองคนควรจะกลับมาร่วมแบ่งปั นความรู้สกึ รักแล้ วล่ะ . . . . . วันที 27 พฤษภาคม 2009 Harley Street, ลอนดอน นายแพทย์หนุม่ เดิ นเข้ามาในห้องคนไข้รอรับบริ จาคดวงตา เขายืนเทียบข้างสาว เอเชี ยคนสวยทีเสือ" โค้ทขนสัตว์ฟฟู ่ อง คนทียื นมองหน้าผูป้ ่ วยทีหลับอยู่ดว้ ยสายตาแดงกํ า “เปลียนถ่ายกระจกตาให้ผปู้ ่ วย เราไม่สามารถทําได้กบั คนทียังไม่เสียชีวิตนะครับ” นายแพทย์พน่ เป็ นภาษาอังกฤษใส่หญิ งสาวทียืนกลืนนํ"าลายอยู่


YoonSic Stories #1

315

“ทุกวันนี " ฉันก็ไม่ต่างอะไรไปจากซากศพที พ่นลมหายใจทิ" งออกไปวัน ๆ หนึง หรอกค่ะ ดวงตานี จ" ะเป็ นประโยชน์ ต่อเขา ฉันไม่ตอ้ งใช้มนั อี กแล้ว” หญิ งสาวคนสวยพูด เสียงเรี ยบเหมื อนคนไร้วิญญาณ “แต่หมอทําให้ไม่ได้จริ ง ๆ ครับ” “ฉันเป็ นเจ้าของ ฉันยิ นยอม แล้วทํ าไมจะไม่ได้ งัน" เดี $ยวฉันไปกระโดดตึกตาย เดีย$ วนีเ" ลยดีไหมคะ” “คุณเจสสิ กา้ ” หมอหนุ่มครางชื อของคนไข้ออกมาแผ่วเบา “ผูห้ ญิ งคนนี ไ" ด้ให้บางสิ งบางอย่างที มี ค่ามากที สุดในชี วิตเขาให้ฉนั ฉันก็อยาก ตอบแทนในสิ งทีไม่ตา่ งกัน เพือเขาดิ ฉนั ทําได้ กรุณาเถอะค่ะ ถือว่าสงสารเขาแล้วก็ฉนั ด้วย ... นะคะ” หมอหนุ่มถอนหายใจ เหนือยหน่ายกับผูบ้ ริ จาคทีดือ" รัน" ทีสุดในชี วิตทีเคยเจอ “หมอเชื อแล้วจริ ง ๆ ว่าคนรักกัน เขาให้ได้ทกุ อย่าง แม้กระทัง...ลมหายใจ” การผ่าตัดเกิ ดขึ"นไม่กีวันหลังจากนัน" เจสสิ ก้าขอใช้เวลามองหน้ายุนอาเป็ นครั"ง สุดท้ายก่อนที จะไม่สามารถทําแบบนัน" ได้อีก การผ่าตัดสําเร็ จไปได้อย่างน่าพอใจ ยุนอา สามารถมองเห็นได้ชดั แต่หญิ งสาวอี กคนที ขอร้องให้หมอแจ้งชื อในนามผูป้ ่ วยโรคหัวใจ ระยะสุดท้าย เสียชี วิต แล้วก็มอบดวงตาให้ยนุ อาโดยเฉพาะ กลับมองไม่เห็น.... “จมอยู่กบั ความมื ด มันทรมานมากนะครับ คุณเจสสิ กา้ ” เจสสิ กา้ ทอดสายตาไร้โฟกัสมองมาทางคุณหมอหนุม่ ทียืนเช็คอาการอยู่ คนสวย ยิ" มบาง ๆ แล้วตอบทันทีว่า “.......ถ้าต้องแลกกับการทีเขามองเห็น ฉันก็มีความสุขแล้วล่ะค่ะ” “คุณใจแข็งมากเลยนะครับ ถ้าคุณยุนอารู้ คงดีใจมาก ทีมี คนรักทีดีอย่างคุณ... เขามองเห็นแล้วนะครับ ด้วยกระจกตาของคุณ” “ขอบคุณคุณหมอมากนะคะ ฉันไม่ใช่คนรักทีดีของใครหรอกค่ะ ฉันไม่เคยเป็ น... แล้วก็จะไม่มีวนั ได้เป็ นด้วย” หมอหนุ่มส่ายหัว เอื อมระอาให้กบั ความใจแข็ งของผู้ป่วยในการดูแลของเขา ผูห้ ญิ งคนนีส" วยและเด็ดเดียว จนเขาแอบอิ จฉาเด็กน้อยยุนอาเล็ก ๆ ทีมีคนทีพร้อมเสียสละ ให้แบบนี." ..ผมเชื อในรักจริ ง รักคือให้ จริ ง ๆ ประตูหอ้ งปิ ดงับเสียงแผ่วเบา ความเงียบสงบเข้ามาทักทายแล้วบอกกับหญิ งสาว เบา ๆ ว่าต้องอยูโ่ ดยลําพัง ปราศจากดวงตา ปราศจากคนรัก ต่อจากวินาทีนี." ..จะต้องชดใช้ ความผิดทีเคยก่อมา แต่ตวั เธอเองกลับไม่เคยเสียใจเลยสักนิด เพราะทัง" หมดนัน... เธอแลก มากับความสุข ถึงมันจะไม่ใช่ทงั" ชี วิต แต่เป็ นทีสุดของชี วิต . . . . .


316

Special Project of YoonSica 2

"ก็เพราะว่าวันนัน" เขาได้ให้สิงที สําคัญที สุดในชี วิตของเขากับฉัน เป็ นของขวัญ วันเกิ ด... ของขวัญที ใคร ๆ ต่างต้องอิ จฉาที ฉันได้ครอบครองมันไว้แต่เพียงผูเ้ ดี ยว หัวใจ ของเขาไงล่ะคะ... แล้วจะนับประสาอะไรกับดวงตาของฉัน อย่างทีฉันเคยบอก สําหรับฉัน ดวงตาคูน่ ีม" นั ไม่ประโยชน์อะไรอีกต่อไปแล้วล่ะค่ะ ฉันอยากมอบให้เขา เป็ นของขวัญวันเกิ ด ครบรอบสิ บเก้าปี แต่ฉนั ก็ยงั แอบเห็นแก่ตวั นะคะ" "ยังไงเหรอครับ คุณเจสสิ กา้ " คุณหมอหนุ่มทีคอยประคองต้นแขน พาคนไข้เดิ น ออกกํ าลังกายยามเช้าถามขึ"นอย่างใคร่ รู้ ว่าการเสียสละดวงตาให้ทงั" คู่เป็ นการเห็นแก่ตวั ได้อย่างไร "นับจากนี ต" ่อไป ฉันกับเขาเราคงไม่ได้เจอกันอี ก แต่ฉนั ก็อยากจะเป็ นส่วนหนึง ของเขา ไม่ว่าเขาจะพอใจหรื อไม่ก็ตาม เหมื อนยัดเยียดดวงตาให้เขาเลยนะคะ" เสียงหัวเราะร่ วนของเจสสิ กา้ ทําให้คณ ุ หมอหนุม่ ยิ" มออก นอกจากเธอจะเข้มแข็ง เด็ดเดียวแล้ว หญิ งสาวคนสวยคนนีย" งั เป็ นคนทีมองโลกในแง่ดีอีกต่างหาก นับตัง" แต่วนั ที เธอขอแจ้งความประสงค์ขอบริ จาคให้กบั คนรักของเธอ จนกระทังถึงวันทีเขาได้รบั ดวงตา นัน" ไปนานถึงหนึงปี เต็ม โดยที ไม่รู้ว่ามี ใครบางคนต้องพบกับโลกมื ดอย่างตัง" ใจอยู่ตรงนี " คนไข้คนสวยคนนี ก" ็มกั จะคิ ดแปลก ๆ เรื องว่าด้วยทุกข์ ถูกแปรเปลี ยนให้เป็ นเรื องตลกได้ อยู่เสมอ... THE END


Raining in Estival

by No:18


318

Special Project of YoonSica 2

หอพักหญิ งภายในมหาวิ ทยาลัยแห่งหนึง ครื น~~~~ ซ่าาา............... "เฮ้ อ... อยูด่ ี ๆ ก็ตกซะเฉย ๆ เลยน้ า... คุณฝน" คิม ฮโยยอน นักศึกษาทีพักอาศัยภายในหอพักแห่งนี # บ่นพึมพําออกมาขณะทีเธอ กําลังหยิบเสื #อผ้ าทีเพิงซักเสร็จออกมาจากเครื องซักผ้ าอัตโนมัตทิ ีชันล่ # างสุดของหอพัก ปั ง!!!! "ให้ ตายสิ ถ้ ามีเค้ าว่าฝนจะตกหนักแบบนี #ฉันคงไม่ซกั ผ้ าหรอก" เสียงประตูทีปิ ดลงอย่างดัง บวกกับถ้ อยคําทีบ่นเป็ นหมีกินผึ #งของฮโยยอนไม่ได้ ทําให้ ใครบางคนรู้สกึ ตัวเลยสักนิด ใครบางคน ๆ นันเอาแต่ # นงเหม่ ั อมองออกไปนอกหน้ าต่าง สายตาของเขาจับจ้ องไปยังจุด ๆ เดียว "นีไอ้ ยนุ แกไม่เคยเห็นฝนตกเหรอไง มาช่วยฉันตากผ้ าเลยมา" ฮโยยอนตะโกนเรียก รูมเมททีตัวสูงกว่าให้ มาช่วยเธอขึงราวลวดภายในห้ องพักเพือตากเสื #อผ้ าทังของมั # นและของ ตัวเธอเอง "พีฮโย ช่วยไรยุนหน่อยสิ" นอกจากมันจะไม่ช่วยแล้ ว มันยังจะกล้ ามาขอความ ช่วยเหลือจากเธออีก (ถึงจะเรี ยนรุ่นเดียวกันแต่แกก็อายุน้อยกว่าฉันนะไอ้ ยนุ ) "ฉันจะช่วยแก ก็ตอ่ เมือแกมาช่วยฉันตากผ้ า" ยุนอาพยักหน้ าหงึกหงักรับคํา แต่ สายตาของมันยังไม่หยุดมองออกไปนอกหน้ าต่าง (ให้ ตายสิ ข้ างนอกนันมีอะไรน่าสนใจ นักนะ) "เอาร่มไปให้ ผ้ หู ญิงคนนันหน่ # อยสิพีฮโย" ไม่ต้องให้ มนั ชี #นิ #วบอกก็ร้ ูคะ่ ว่ามันหมายถึงใคร ก็สายตาคูน่ นของมั ั# นโฟกัสอยูแ่ ต่ ผู้หญิงทียืนหลบฝนอยูใ่ ต้ ตกึ เรี ยนตรงข้ ามกับหอพักของเราน่ะสิคะ "ก็เอาไปให้ เองสิ" ฮโยยอนบอกตอบแต่ก็โดนยุนอาสวนตอบเหตุผลของมันกลับ มา (มันบอกว่า... มันไม่ชอบฝน นีแหละเหตุผลประการเดียวของมันล่ะ) "เออ ก็ได้ " แพ้ คะ่ ยอมแพ้ สายตาออดอ้ อนคูน่ นของมั ั# น ยอมทําตามทีมันขอก็ได้ คะ่ "ขอบคุณนะคะ" คําพูดเดียวทีหญิงสาวแปลกหน้ าคนนันเอ่ # ยออกมา ตอนทีฉันบอกกับเธอว่า ไอ้ รู มเมทข้ างบนมันให้ เอาร่ มมาให้ ฉันไม่แน่ใจนะว่าเธอกับมันได้ เห็นหน้ ากันชัด ๆ รึ เปล่า และคําขอบคุณนี # ยัยนีมันบอกฉันหรื อว่าไอ้ ยนุ กันแน่ เพราะเธอไม่มองหน้ าฉันเลยตอนที พูดคํา ๆ นี #น่ะ “ไม่ต้องบ่น กําลังจะตาก” ยังไม่ทนั ทีฮโยยอนจะอ้ าปากด่าตอนทีกลับเข้ ามาใน ห้ อง ยุนอาก็รีบพูดและลุกไปจัดการเรื องทีควรจะทําไปตังนานแล้ # ว


YoonSic Stories #1

319

‘ฉันเห็นนะรอยยิ #มนัน# เธอยิ #มให้ กบั ฉันใช่มย... ั # คนสวยแปลกหน้ า’ ยุนอาตากผ้ า ไปก็ยิ #มน้ อยยิ #มใหญ่ไป ในหัวสมองของมันตอนนี #น่ะ มีแต่ภาพของผู้หญิงคนนันตั # งแต่ # ที เธอมายืนหลบฝนจนกระทังฮโยยอนเอาร่มไปให้ แล้ วเธอก็เดินจากไปพร้ อมร่มคันนัน# ตังแต่ # วนั นันมา # ยุนอาก็มกั จะเลือกทีนังทีติดริมหน้ าต่างอยูเ่ สมอ ในทุกชัวโมงเรียน มันเรี ยนไปมองไป (นีมันคิดว่าผู้หญิงคนนันจะออกมาให้ # มนั เห็นหรื อยังไงกันนะ) "ทําไมฝนไม่ตกนะ" ไอ้ คนทีเคยบอกว่าไม่ชอบฝนมันบ่นค่ะ ตกลงมันชอบหรื อไม่ ชอบกันแน่คะเนีย "แกไม่ชอบฝนไม่ใช่เหรอไงยุน" ขอค้ อนวงใหญ่ ๆ ให้ พฮโยสั ี กหนึงทีคะ่ คนกําลังกลุ้มใจก็มาแดกดันกันซะได้ ไอ้ ที ไม่ชอบฝนน่ะใช่ แต่ถ้าฝนตกแล้ วยุนจะได้ เจอเธอคนนัน# ถึงจะไม่ชอบแต่ยนุ ก็อยากให้ ตกค่ะ "ทําไมแกไม่ชอบฝนวะ ฝนตกแล้ วเย็นดีออก" เคยมีคนถามแบบนี #หลายทีแล้ วค่ะ แปลกด้ วยเหรอทียุนไม่ชอบฝน ยุนก็มีเหตุผลของยุนนะคะ "แกคงไม่ชอบบรรยากาศทีมันขมุกขมัวอึมครึมเศร้ าหมองเวลาทีฝนตกสินะ ไอ้ คน ร่าเริง" พีฮโยคิดเองเออเองอีกแล้ วค่ะ เอาเถอะยุนไม่อยากจะขัด ทัง# ๆ ทีมันไม่ใช่เหตุผลนัน# หรอกนะพี สองสามวันต่อมา "ร้ อนเนอะพีฮโย" ‘เออ! ไม่ร้อนได้ ไงล่ะคุณน้ อง ก็แกเล่นไปนังตากแดดแบบนันเองอ่ # ะ’ ยุนอามัน เป็ นแบบนี #มาหลายวัน เป็ นมาอย่างต่อเนืองแล้ วค่ะ ไอ้ อาการโรคจิตติดริมหน้ าต่างของมัน เนีย มันลากของใช้ ทกุ สิงอย่างไปอยูใ่ กล้ ๆ หน้ าต่างแทบหมด ยกเว้ นก็แต่เตียงนอนเท่านัน# แหละค่ะทีมันลากไปไม่ได้ อ่ะ ไม่ใช่ลากไปไม่ได้ ค่ะ ต้ องบอกว่ามันไม่ลากไปเองต่างหาก กิจวัตรประจําวันของมันทุกวันนี # ก็มแี ค่ อ่านหนังสือริมหน้ าต่าง กินข้ าวริมหน้ าต่าง เล่นคอม ริ มหน้ าต่าง บลา บลา บลา สรุ ปคือมันทําทุกสิงอย่างอยู่ตรงนันแหละค่ # ะ นีถ้ าไม่ร้ ู จกั มัน มาก่อน ฉันคงจะขอย้ ายออก ไม่เป็ นแล้ วค่ะรูมเมทมันเนีย "โบราณเค้ าว่า... ถ้ าอากาศร้ อนมากผิดปกติ อีกไม่กีวันฝนจะตกล่ะ" ‘ฝนกําลังจะตก... เราก็กําลังจะได้ เจอกันสินะ... คนสวยแปลกหน้ า’ "พีไม่ได้ หลอกฉันใช่มยพี ั # ฮโย" ดูมนั ค่ะ ตะกี #บอกว่าฝนจะตกมันยิ #มดีใจอย่างกับคนบ้ า แต่อยูด่ ี ๆ มันก็หนั มาถาม ตาขวางใส่ฉนั ประมาณว่าถ้ าฝนไม่ตกจริ ง ๆ มันเอาฉันตายแน่คะ่ “แม้ แต่กรมอุตยุ งั ไม่เคยแม่น แล้ วแกจะเอาอะไรกับฉันนักหนาฮะไอ้ ยนุ ” ‘ก็จริ งของพีฮโยแฮะ ว้ าาา... แล้ วเมือไหร่เราถึงจะได้ เจอกันสักทีนะ...’ “นีไอ้ ยนุ ” “หืม”


320

Special Project of YoonSica 2

ยุนขานรับพีฮโยแต่ยงั ไม่ละสายตาไปจากใต้ อาคารเรียนฝั งตรงข้ าม สถานที ๆ ยุน ได้ เห็นเธอคนนันเป็ # นครัง# แรกและครัง# เดียว แต่ฝ่ามือของพีฮโยทีตีเข้ าทีหัวไหล่อย่างจังก็ทํา ให้ ยนุ ต้ องเบือนสายตาออกจากจุดนัน# เพือหันมามองค้ อนรุ่นพีรูมเมททีใช้ กําลังกับยุนแทน "ถ้ าแกอยากเจอเค้ านัก ทําไมแกไม่ไปตามหาเค้ าล่ะ" อื #มม รักพีฮโยขึ #นมาก็วนั นี #ล่ะค่ะ พีฮโยบอกว่าถ้ าเอาแต่นงรอแล้ ั วเมือไหร่กนั ทียุน จะได้ เจอเธอคนนัน# ถึงแม้ วา่ ฝนจะตก ก็ใช่วา่ เธอจะมายืนอยูต่ รงนันอี # กซะเมือไหร่กนั (แต่วา่ นะ... จะให้ ยนุ ไปหาทีไหนล่ะ ก็แม้ แต่ชือของเธอยุนยังไม่ร้ ูเลยนีนา) ยุนอาใช้ เวลาสองวันเต็ม ๆ ในการค้ นหาประวัตนิ กั ศึกษา ด้ วยข้ อมูลทีมีเพียงภาพ ใบหน้ าของคนสวยทียังจดจําได้ ขึ #นใจ ซึงแน่นอนล่ะ เขาคงต้ องเปิ ดดูทกุ หน้ า และเขาก็ยงั ค้ นดูได้ ไม่ถงึ เสี #ยวหนึงของมัน "เฮ้ อ..ปวดตาจริ งจัง วันนี #พอแค่นี #ก่อนละกันนะ" ยุนอาเก็บข้ าวของเดินกลับไปหอพักอย่างห่อเหียว อยากจะถามใครต่อใครว่ารู้จกั ผู้หญิงคนนันบ้ # างรึเปล่า แต่จะให้ ไปถามเขาว่าอะไรกันล่ะ รู้จกั ผู้หญิงผมสีนํ #าตาลทอง ตา โต ๆ จมูกโด่ง ๆ แล้ วก็ริมฝี ปากทีสรรค์สร้ างรอยยิ #มสวย ๆ น่าประทับใจ อย่างนันน่ # ะเหรอ (ยากยิงกว่างมหอยแครงในป่ าชายเลนซะอีกค่ะ) "หืม... กลิน... กลินนี #มัน..." ยุนอาสูดลมหายใจเข้ าเต็มจมูกสองสามทีเพือความ มันใจ ขายาวรีบสาวเท้ าก้ าวเข้ าหอพักแล้ ววิงขึ #นไปบนชันสามของอาคาร # เปิ ดประตูเข้ าห้ อง มุง่ หน้ าไปหยิบร่มสองคันมาเตรียมพร้ อม หากประสาทสัมผัสของเขาไม่ได้ รับรู้ผดิ ไป กลินที โชยมาเมือกี #คงจะเป็ นกลินฝนทีกําลังตกในที ๆ ไม่ไกลจากตรงนี #แน่ "ไอ้ ยนุ ฝนน... ฝนตก มีผ้ หู ญิงคนนึงหลบฝนอยูใ่ ต้ อาคารเรี ยนด้ วย....." ไวเท่าความคิด ฮโยยอนหันมามองอีกทีก็เห็นเพียงแค่แผ่นหลังของยุนอาไว ๆ (กะจะบอกมันสักหน่อยว่าคนนันน่ # ะ... ไม่ใช่ผ้ หู ญิงทีมันรอคอยหรอกนะ) "อ้ าว พีแท...." สีหน้ าผิดหวังปนเสียใจสุด ๆ ของยุนอาทําให้ รุ่นพีสาวแอบงงงวย ‘คือมันเห็นหน้ าฉันแล้ วต้ องผิดหวังถึงขนาดนี #เชียวเหรอ ฉันไปทําอะไรให้ มนั ตังแต่ # เมือไหร่คะ’ "พีเอาร่มยุนไปใช้ ก่อนก็ได้ ให้ ยืมนะ ไม่ได้ ให้ เลย" ‘เอ่อ ถ้ ามันลําบากขนาดนันก็ # ไม่ต้องก็ได้ นะยุนอา’ (แต่เอาเถอะค่ะ ดีกว่าเดินตาก ฝนกลับบ้ าน แล้ วไหน ๆ มันก็ให้ ยืมแล้ ว สงเคราะห์มนั หน่อยก็แล้ วกัน) แทยอนเดินจากไป พร้ อมร่มหนึงคันของยุนอา ส่วนคนให้ ยมื ร่มก็ยนื หมดอาลัยตายอยาก ยุนอาก้ มลงมองดูร่ม ทีเหลืออีกคันในมือก่อนจะชักร่มคันนันออกมา # ตังใจจะเดิ # นกลับเข้ าหอพัก "เหอ ๆ... ให้ มนั ได้ อย่างนี #สิ อิมยุนอ๊ าาา" ยุนอาสบถออกมาอย่างหัวเสีย ก็เพราะ ไอ้ ร่มคันนี #น่ะ มันผุจนขาดเป็ นรูใหญ่เบ้ อเริม ถึงจะกางไปก็ไม่มปี ระโยชน์ ยังไง ๆ ยุนอาก็คง ต้ องเปี ยกฝนอยูด่ ี


YoonSic Stories #1

321

นึกถอนใจให้ กบั โชคชะตาทีติดลบของตัวเองสักนิด ยุนอุตส่าห์ยอมลงทุนออกมา จากห้ องในตอนทีฝนตกทัง# ๆ ทียุนไม่ชอบฝน ก็นกึ ดีใจว่าคนทียืนอยูจ่ ะเป็ นเธอคนนันแต่ # มนั ก็ดนั ไม่ใช่ แต่ว่าเรื องนันยั # งไม่เท่าไหร่ ค่ะ เพราะยุนยังใจดีให้ พีแทเค้ ายืมร่ มไปคันนึง ก็ถึง ยังไงยุนก็ยงั เหลืออีกคันใช่มยคะ ั # แล้ วดูคะ่ ร่มทีเหลือ ถ้ าเหลืออย่างนี #อย่าเหลือดีกว่า (ว่าแล้ ว ก็เขวี #ยงทิ #งค่ะ) ยอมวิงตากฝนไปบ่นคนข้ างบน จะเก็บไว้ ทําป้าอะไรคะร่มผุ ๆ แบบนี # ยุนอาวิงกระเตาะกระแตะฝ่ าสายฝนทีถล่มลงมาอย่างกับพายุลกู ใหญ่กําลังพัด ผ่าน แค่ออกวิงไปได้ ไม่กีก้ าวตัวทังตั # วของเขาก็ชมุ่ โชกไปด้ วยเม็ดฝนจนชุม่ "รอด้ วยค่ะ" หญิงสาวแปลกหน้ าวิงมาทางยุนอาพร้ อมด้ วยร่ มคันใหญ่ เธอหยุด อยูข่ ้ างยุนอาพลางถามเขาว่าจะไปทีไหนเธอจะเดินไปส่งให้ เอง "ไม่เป็ นไร ขอบคุณ" หลงดีใจคิดไปเองว่าเป็ นคนสวยคนนัน# ทีแท้ ก็ยยั นานะนีเอง (ผิดหวังค่ะ ผิดหวังซํ #าซาก) ว่าแล้ วยุนอาก็ยอมเดินตากฝนให้ ตวั เปี ยก ดีกว่าเดินใต้ ร่มคัน ใหญ่คนั เดียวกับนานะ เพือนร่วมรุ่นตัวแสบทีกําลังแอบชอบเขาอยูน่ ะ่ สิ ฟู่ ว....... ขอหายใจหอบสักสองสามทีก่อนจะเดินขึ #นข้ างบนค่ะ (วิงหนียยั นันท่าม กลางสายฝน ยุนเหนือยชะมัดเลย....) "ธะ... เธอออ......" ได้ แต่อ้าปากหวอเพราะพูดไม่ออกบอกไม่ถกู ค่ะ ยุนยืนหอบ อยูด่ ี ๆ ก็มรี ่มคันนึงยืนมาตรงหน้ า (ไม่ได้ ตกใจทีเห็นร่มนะคะ แต่คนทียืนถือมันอยูต่ า่ งหาก ทีทําให้ ยนุ ตกใจ ประหลาดใจและโคตรดีใจค่ะ) "เจสสิก้าค่ะ" ‘อย่ายิ #มอย่างนี #ได้ มยั # จะบ้ าตายอยูแ่ ล้ วนะคะ’ ยุนอาปาดนํ #าฝนทัวใบหน้ า เขาเบิกตามองหญิงสาวคนนันให้ # ชดั ๆ ไม่ผิดแน่... ผู้หญิงคนนี #แหละ คนทีเขาอยากเจอมากทีสุดล่ะ "ยุนอาค่ะ เกิดปี 90 นับแบบเกาหลีก็อายุ 22 แล้ วค่ะ" ยุนอาร่ ายประวัติตวั เอง ยืดยาวแล้ วส่งยิ #มทีตัวเองคิดว่าเจ๋งทีสุดในชีวิตนี #กลับคืนไปบ้ าง (หนอยแน่ะค่ะ อย่าคิดว่า ตัวเองยิ #มสวยเป็ นคนเดียวนะคะ) "อ่า งันคงต้ # องเรี ยกว่าน้ องยุนสินะ พีเกิดปี 89 เป็ นพีน้ องยุน 1 ปี ค่ะ" ‘ไม่นะ ทําไมไม่สะทกสะท้ านกับรอยยิ #มของยุนบ้ างล่ะ’ (เสียเซลฟ์ค่ะบอกตรง ๆ) ก็รอยยิ #มของยุนน่ะมีแต่คนชมนะคะ ทําไมมันถึงใช้ ไม่ได้ ผลกับผู้หญิงแสนสวยคนนี #กันล่ะคะ "ค่ะ.. ค่ะ งันยุ # นขอเรี ยกว่าพีสิก้าละกันนะคะ" ยุนอาพูดไปปากก็สนพั ั บ ๆ ไป ลม แรง ๆ ทีปะทะเข้ ากับตัวเปี ยก ๆ ทําให้ ยนุ อาเริมหนาวสัน มือเรียวโอบกระชับเข้ ากอดตัวเอง หลวม ๆ นึกในใจว่าอากาศก็เย็นซะขนาดนี # ใครมันยังบ้ ามาเปิ ดพัดลมซะแรงตรงนี #อีก “ค่ะ พีเอาร่มมาคืนน่ะค่ะน้ องยุน” ‘โอว อย่าค่ะ อย่าเข้ ามาใกล้ มากกว่านี #ได้ มยคะพี ั# ยุนยังตังตั # วไม่ทนั นะคะ’ เอ่อ อย่าคิดว่ายุนกําลังอายนะทีได้ ใกล้ ชดิ กับคนสวยในฝั น แต่วา่ ยุนกําลังกลัวค่ะ กลัวจะห้ ามใจตัวเองไม่ไหว กลัวจะตกหลุมรักพีสาวคนนี #จนถอนตัวไม่ขึ #นมากกว่านี #น่ะสิคะ


322

Special Project of YoonSica 2

"ถ้ าอย่างนัน# พีกลับก่อนนะคะ" พีสิก้ายิ #มอีกแล้ ว ยิ #มพรํ าเพรื อยิ #มเรี ยราดไปไหนคะ รู้มยคะว่ ั # ามันกําลังทําให้ ยนุ พรํ าเพ้ อ... "ขอบคุณอีกครัง# นะคะ" เฮ้ พีสิก้ากําลังจะเดินจากไป ไม่นะ ยุนแค่บน่ ในใจนิดเดียวเองนะคะพี อย่าใจร้ าย กับยุนนักสิคะพีสิก้าขา ยุนรอพีมาตังหลายวั # นแล้ วนะ.... . . . . . "รบกวนหน่อยนะคะ" สิ #นเสียงหวาน ฮโยยอนก็หนั มองคนสวยแปลกหน้ าทีเข้ ามาในห้ องพร้ อม ๆ กับ ยุนอา ก่อนทีคําถามจะผุดขึ #นในหัวสมองยุนอาก็รีบแจกแจงอธิบายเหตุผลของการมาครัง# นี # ของเจสสิก้าให้ รูมเมทของเธอฟั ง ‘อืมม... ฝนตกหนักก็เลยมาพักทีนีจนกว่าฝนจะซาแล้ วค่อยกลับ (แล้ วตอนมา ทําไมมาได้ ) อืมม’ ฮโยยอนนังลูบคางอย่างใช้ ความคิด มันก็ดมู เี หตุผลดีอยูห่ รอกกับการทียุนอาชวน เจสสิก้าขึ #นมาหลบฝนบนห้ อง แต่นีมันพายุระดับชาติเลยนะ คิดว่าฝนมันจะซาลงง่าย ๆ อย่างนันเหรอ # คงกินเวลาหลายชัวโมงอยูห่ รอกค่ะ แล้ วตอนนี #ก็ 3 ทุม่ แล้ ว กว่าฝนจะหยุด ก็คงดึกเกินไปทีจะกลับบ้ านได้ อีกสินะ "แกไม่ได้ คดิ อะไรใช่มยยุ ั # น" เสียงกระซิบถามทําเอายุนอาชักสีหน้ างงใส่ ‘อะไรคะ? ยุนคิดอะไรเหรอคะพี’ "ไม่ต้องทําหน้ างง แผนแกสินะ" เอ้ อ คนเราค่ะ ยิงพูดก็ยิงไม่เข้ าใจ (จะบอกอะไรยุนกันแน่คะพีฮโย) "ยุนอา ไม่อาบนํ #าก่อนเหรอ เดี%ยวก็เป็ นหวัดเอาหรอกนะคะ" ‘อย่ายิ #มสิอย่ายิ #ม’ คือ... ไม่ได้ บอกใครนะคะ ยุนกําลังบอกตัวเองให้ หบุ ปากลงหน่อย คือไอ้ ถ้อยคํา ทีแลดูเสมือนจะเป็ นห่วงกันแบบนัน# มันทําให้ ยนุ ฉีกยิ #มกว้ างโดยไม่ร้ ูตวั จริ ง ๆ ค่ะ "เหอะ ปล่อยมันเถอะสิก้า ยุนมันไม่ชอบอาบนํ #าน่ะ" ป๊ าดด!! อยากเขกกะโหลกรุ่นพีตัวเองนีผิดมัยคะ # มันใช่เรื องมัยที # จะมาพูดเรื องนี # ตอนนี # (อายนะคะอาย ถึงมันจะเป็ นเรื องจริ งก็เถอะค่ะ) เสียงหัวเราะน้ อย ๆ ของเจสสิก้าทําให้ ยนุ อาเบาใจ เธอคงจะคิดว่าฮโยยอนก็แค่ แซวยุนเล่น (โล่งค่ะ โล่งจริ ง ๆ ทีพีสิก้าไม่เชือ) "ค่ะ ไปอาบแล้ วค่ะ" ว่าแล้ วก็ยงั นังนิงไม่ขยับกายไปอย่างทีพูด ก็แหม ยุนอยาก อยูต่ รงนี #นาน ๆ อยากมองหน้ าคนสวยนาน ๆ นีคะ


YoonSic Stories #1

323

"ตกลง... ไม่อาบเหรอคะน้ องยุน" เจสสิก้าฉีกยิ #มกว้ างซะจนคนโดนถามแย้ มยิ #ม ตามไปด้ วย (....ไม่ได้ เว่อร์ อะไรนะคะ แต่รอยยิ #มพีสิก้านีน่าหลงใหลชะมัดเลยค่ะ) "คะ....อ่าา......" เอาไงดีเนีย จะให้ ตอบรับแล้ วไม่ยอมไปอีกพีสิก้าจะหาว่ายุนพูด ไม่ร้ ูเรื องรึเปล่านะ แต่วา่ ... ก็ยนุ ยังไม่อยากไปไหน ไม่อยากห่างจากพีสิก้าไปจริ ง ๆ นะ "เดี%ยวช่วย ไปอาบนํ #าเร็ ว ๆ เลย" คุคิคะ่ เสียงกระซิบรักของพีฮโยทําเอายุนวิงปรู๊ ดเข้ าห้ องนํ #าอย่างเร็ วเลยทีเดียว พีเค้ าบอกว่าจะช่วยรัง# พีสิก้าไว้ ให้ แค่ให้ ยนุ รีบ ๆ ไปจัดการธุระซะให้ เสร็จเร็ว ๆ (พรุ่งนี #นะคะ พี... จะเอาอะไรขอให้ บอกมาเลยค่ะพีฮโย) ช่วงเวลาแห่งความสุขมากผ่านไปไวเสมอค่ะ เพราะพอยุนเข้ าห้ องนํ #าไปปุ๊ บ โชค ชะตาก็เล่นตลกกับยุนอีกครัง# สายฝนทีเมือครู่ยงั ตกหนักหน่วงราวกับพายุถล่มลงกลางกรุง จู่ ๆ ก็กลับค่อย ๆ ซาลงจนเบาบางเหลือเพียงเม็ดฝนปรอย ๆ เจสสิก้าเห็นอย่างนันก็ # ทําท่า เหมือนกับเธอควรจะต้ องออกไปจากทีนีได้ แล้ ว ก่อนทีฝนจะตกหนักโครมครามอีกครัง# จน เธอไม่อาจกลับออกไปได้ อีก ‘ซวยละไง’ ฮโยยอนอุทานในใจ รู้ดีละ่ ว่าเธอต้ องทําอะไรสักอย่างกับสถานการณ์ ตรงหน้ า เธอไม่อาจปล่อยให้ เจสสิก้ากลับออกไปในตอนนี #ได้ หรอก ก็ถ้ายุนอามันออกมา แล้ วไม่เห็นพีสาวคนสวยของมัน ชะตากรรมของเธอคืออะไรก็ไม่อาจจะหยังรู้ได้ ละ่ ค่ะ ‘เฮ้ อ... ดันไปรับปากมันซะดิบดีด้วยสิ’ "เอ่อ ขอโทษนะสิก้า แต่รบกวนนิดนึงได้ มยอ่ ั # า" ว่าแล้ วก็ต้องเล่นละครสักนิด ฉวยโอกาสตอนฝนซาเนียล่ะค่ะ ฉันฝากห้ องไว้ กบั เจสสิก้า แล้ วอ้ างว่าตัวเองต้ องออกไปซื #อของใช้ จําเป็ นบางอย่างทังที # ก็ไม่ร้ ู หรอกนะคะว่า จะไปซื #ออะไรในยามวิกาลแบบนี #ดี "อาาา......ก็ได้ คะ่ " นันไง ตรงตามแผนของฉันมัยล่ # ะ จิตใจดีเหมือนกันนะผู้หญิงคนนี # (ได้ โอกาสแล้ ว ก็รีบชิงสิคะ ในเมือตัวเธอก็รับปากว่าจะอยูเ่ ฝ้าห้ องให้ จนกว่ายุนอาจะอาบนํ #าเสร็จ ไปละค่ะ บาย........) แทบจะทันทีทีฮโยยอนผลุบหัวหายออกไป ยุนอาก็วิงพรวดออกมาจากห้ องนํ #า ไม่ถงึ 5 นาทีคะ่ ทียุนอาใช้ เวลาในการอาบนํ #า อาการลุกลี #ลุกลนเร่งรี บอย่างกับกลัวว่า ถ้ าทํา อะไรชักช้ าพีเจสสิก้าของเขาก็อาจจะกลับไปก่อน และนันก็จะทําให้ ยนุ so sad เสียใจทียัง ไม่ทนั ทําความรู้จกั อะไรให้ มากมายก่อนเลย "ระวังค่ะน้ องยุน" ไม่ทนั แล้ วค่ะพี ใครใช้ ให้ พฮโยหวั ี งดีจดั จนเอาผ้ าเช็ดเท้ าลืน ๆ นีมาวางไว้ ตรงนี #คะ คนไม่ร้ ูอย่างยุนก็เหยียบเต็มทีด้ วยความเร็ว ผลปรากฎว่าลืนสิคะ อ่าา แล้ วจะให้ กะจังหวะ ลงพื #นสวย ๆ แบบในละครเห็นทีจะยากค่ะ เวลาแค่ 2 วิยนุ จะทันคิดอะไรได้ คะ หัวเหม่ง ๆ ของยุนจูบกับพื #นก่อนทีจะใช้ เซลล์สมองสักส่วนคิดซะอีก


324

Special Project of YoonSica 2

"อูยยย......" ร้ องเบา ๆ พอเป็ นพิธีค่ะ เจ็บนะไม่ใช่ไม่เจ็บ แต่จะให้ แหกปากร้ อง โวยวายเสียงดังมันก็คงจะดูไม่ดีในสายตาพีสิก้าใช่มยคะ ั # นันล่ะค่ะ ยุนถึงได้ ร้องแค่นี # "อย่าหลบสิยนุ " พีสิก้ากําลังเอานํ #าแข็งประคบหัวปูดๆ ให้ ยนุ อยูน่ ะ่ ค่ะ อาา... อยากจะบอกว่า ยุน ไม่ร้ ูสกึ เจ็บปวดอะไรแล้ วล่ะ แค่ได้ อยูใ่ กล้ ๆ พีสิก้า ได้ มองตาสวย ๆ คูน่ ี # ไม่มีอะไรจะสุขได้ เท่านี #แล้ วจริ ง ๆ "อูยยยย...." ว่าแล้ วก็ร้องซะหน่อย เรียกร้ องความสนใจจากพีสิก้าอีกนิด ได้ ผลค่ะ พีสิก้าดูจะเป็ นห่วงยุนอยูน่ ะคะเนีย (เอ่อ ไม่ได้ คดิ ไปเองนะคะ) สายตาพีสิก้ามันฟ้อง แววตา เป็ นห่วงแบบนัน... # ใช่แน่ ๆ เลยค่ะ ช่วงเวลาระหว่างการประคบนํ #าแข็งทีหัวปูด ๆ ของยุน เราสองคนมีแอบเหล่มอง กันบ้ างประปรายค่ะ แต่พีสิก้าก็จะเป็ นฝ่ ายเบนสายตาหลบเลียงไปก่อนทุกครัง# ถ้ าตายุน ไม่ฝาด พีสิก้าหน้ าแดงทุกครัง# ทีสบตากับยุนนะคะ "ทีหลังระวังตัวหน่อยสิยนุ ดีนะทีหัวไม่แตก" ยุนโดนพีสิก้าต่อว่านิดหน่อยค่ะ แต่มือพีเขาก็ยงั เบามากเลยนะ เหมือนกลัวว่า ยุนจะเจ็บอะไรแบบนัน... # ประมาณฟุตนึงค่ะ ระยะห่างระหว่างเราในตอนนี # ใกล้ ใช่มยคะ ั# (ตอบได้ ว่า ค่ะ ใกล้ มาก ใกล้ จนได้ กลินลมหายใจของกันและกันเลยค่ะ) "พีสิก้า......." ไม่ร้ ู ทําไมค่ะ อยากเรี ยกชือของพีเขาขึ #นมาซะเฉย ๆ อ่าา เดธแอร์ โมเม้ นท์ก็เกิดน่ะสิคะ ก็ยนุ ไม่ร้ ูจะพูดอะไรนีนา รู้แต่วา่ อยากอยูแ่ บบนี #ไปนาน ๆ ยังแอบคิด เล่น ๆ ว่าถ้ าหัวยุนต้ องปูดไปตลอดกาล แต่ได้ ใกล้ ชดิ กับพีสิก้าแบบนี # จะอีกกีลูกก็ปดู ขึ #นมา เลยค่ะ ยุนยอม "เรี ยกแล้ วทําไมไม่พดู คะ" โอย พีสิก้าวางมือไปแล้ วค่ะ นํ #าแข็งมันเริมละลายกลายเป็ นหยดนํ #า เฮ้ อ ตะกี #ก็ลมื คิดไป จะได้ ไปปรับแอร์ ให้ ติดลบสัก 5 องศา แต่มนั ไม่มีใช่มยคะไอ้ ั# อณ ุ หภูมิทีว่านี # ยุนรู้คะ่ แค่คดิ เล่น ๆ ไปงัน# "ฝนหยุดแล้ ว แล้ วนีก็ดกึ มากแล้ วด้ วย พีขอตัวกลับก่อนนะคะน้ องยุน" หลังจาก จัดการเก็บอุปกรณ์ประคบประหงมหัวปูด ๆ ของยุนเสร็ จพีสิก้าก็ขอตัวลาจาก มันดึกมาก แล้ วจริ ง ๆ นีคะ (อ่า... ว่าแต่พีฮโยไปไหนคะเนียยุนเพิงนึกขึ #นได้ ) "ยุนไปส่งค่ะ" ลืมไปซะค่ะความคิดเมือกี # เดี%ยวพีฮโยก็คงกลับมาเองนันแหละ สนใจคนสวยตรงหน้ าตอนนี #ดีกว่าค่ะ ไม่ร้ ูละ่ ยังไงยุนก็จะไปส่ง แล้ วประโยคเมือกี # ยุนก็ไม่ได้ ถามนะคะ มันเป็ นประโยคบอกเล่า เพราะฉะนันพี # สิก้าคงตอบว่า ’ไม่’ ไม่ได้ หรอก นะคะ เป็ นไปตามทีคิดค่ะ พีสิก้ามีแต่รอยยิ #มสวย ๆ ตอบกลับมา ไม่ได้ ตอบตกลงหรือปฎิเสธ อะไร งี #ก็เข้ าทางยุนสิคะ เราเดินออกจากหอพักมาด้ วยกันเพียงลําพังแค่สองคนโรแมนติคดีมยคะ ั # ยุนจะ ตอบว่าไม่คะ่ เพราะสายฝนทีเริมโปรยปรายลงมาอีกครัง# มันทําให้ เราต้ องเร่งฝี เท้ าให้ เร็วขึ #น


YoonSic Stories #1

325

เวลาแห่งความสุขของยุนกําลังจะผ่านไปแบบรวดเร็ วอีกแล้ ว ทังที # ตังใจจะเดิ # นให้ อ้อยอิง ทีสุดเท่าทีจะทําได้ แล้ วนะคะเนีย ไม่ไกลจากตรงนันเท่ # าไหร่คะ่ เราก็วิงมาถึงหน้ าบ้ านของ พีสิก้า น่ารักเชียวค่ะ ไม่ใช่บ้านนะคะ แต่เป็ นเจ้ าของบ้ านต่างหาก พีสิก้าตอนเปี ยกฝนทังตั # ว นี น่ารักไปอีกแบบจริ ง ๆ นะคะ "เดี%ยวพีเอาร่มมาให้ ยุนจะได้ ไม่ต้องตากฝนกลับนะ" คือ... ไม่ได้ อยากได้ ร่มค่ะพีคะ ไหน ๆ ก็เปี ยกไปแล้ ว เปี ยกอีกทีมนั ก็ไม่เป็ นไร หรอกค่ะ ยังไม่ได้ บอกใช่มยคะว่ ั # าทียุนไม่ชอบฝนเนีย เพราะยุนน่ะขี #เกียจอาบนํ #าจริง ๆ อย่าง ทีพีฮโยบอก แต่ไหน ๆ ก็ไหน ๆ อีกล่ะค่ะ วันนี #จะต้ องอาบอีกกีรอบยุนก็ยอมทังนั # นขอแค่ # ได้ อยูก่ บั พีสิก้านานอีกหน่อย "ไม่เป็ นไรค่ะพีสิก้า" แขนค่ะแขน มันยืดออกไปรัง# ตัวพีสิก้าไว้ ตงแต่ ั # เมือไหร่ ก็ไม่ทราบได้ ไม่ใช่นิยาย นะคะ แต่สายตาของสองเราประสานกันอีกแล้ วค่ะ คราวนี #ยุนไม่ปล่อยให้ พสิี ก้าหลบสายตา ยุนไปไหนด้ วยการจับใบหน้ าสวย ๆ ของพีเขาให้ หยุดนิงอยูก่ บั ที "พรุ่งนี #พีมีเรี ยนกีโมงคะ" ยุนถามเพราะอยากจะมารับน่ะค่ะ ซึงพอยุนบอกความ ต้ องการออกไปพีสิก้าเขาก็ยิ #มตอบกลับมา เป็ นการตกลงใช่มยคะแบบนี ั# # "ถ้ าอย่างนัน................................" # อย่านะคะ ใบหน้ าใส ๆ เปื อ# นนํ #าฝนของยุนอากําลังใกล้ เข้ ามาค่ะ จะหลบดีมยคะ ั# สิก้าคิดไม่ออก ทีจริ งก็คิดอะไรไม่คอ่ ยออกตังแต่ # วนั นันแล้ # วค่ะ วันแรกทีได้ เห็นหน้ ายุนอา คนใจดีทีบอกให้ ฮโยยอนเอาร่มมาให้ สกิ ้ า หลังจากวันนันมา # ไม่ร้ ูเพราะอะไรเหมือนกันค่ะ สิก้าจําภาพใบหน้ าของคนใจดีคนนันได้ # ขึ #นใจ แต่สกิ ้ ากลับจําใบหน้ าของฮโยยอนไม่ได้ เลย (อ่าา ขอโทษนะฮโยยอน) สิก้าพยายามจะตามหายุนอาเหมือนกันนะคะ อยากจะคืนให้ ร่มน่ะค่ะ คิดในใจ แบบนัน# แต่แล้ วสิก้าก็ลมื หยิบร่มมาจากบ้ านตลอดเลยอ่ะค่ะ เลยยังไม่มโี อกาสได้ เอาไปคืน สักที สิก้าอยากเจอคนใจดีอีกครัง# นะคะ อยากทําความรู้ จกั แต่จะให้ ไปหาเขาโดยไม่มี เหตุผลอะไรมันก็ใช่เรืองใช่มยคะ ั # จนกระทังหลายวันผ่านไป กว่าทีสิก้าจะไม่ลมื หยิบร่มของ ยุนอาติดตัวมาด้ วย แล้ วเรื องมันก็เป็ นอย่างทีรู้ ๆ กันน่ะค่ะ สิก้ามานังรออยูใ่ ต้ หอของยุนอา ใช้ เวลาไม่นานสิก้าก็ได้ เจอคนใจดีอย่างยุนอาอีกครัง# พอเราได้ พดู คุยกัน สิก้าก็เพิงได้ ร้ ูคะ่ ว่ายุนอาอ่อนกว่าสิก้าหนึงปี แล้ วคําชวนทีสิก้าไม่อยากปฎิเสธ คือการขึ #นไปพักหลบฝนบน ห้ องของน้ องเขา (อ่าา ไม่ใช่เพราะอยากขึ #นห้ องของน้ องเขานะคะ ฝนมันตกหนักจริง ๆ ค่ะ สิก้ากลับบ้ านตอนนี #ไม่ได้ จริ ง ๆ นะคะ) ยิ #มค่ะ อย่างแรกทีสิก้าทําตังแต่ # ก้าวแรกทีเข้ ามาในห้ อง ก็ข้าวของเครืองใช้ ทกระจุ ี ก รวมตัวกันอยู่ตรงริ มหน้ าต่างนัน อดคิดไม่ได้ ค่ะ ว่ายุนอาจะใช้ เวลาส่วนใหญ่อยู่ตรงนัน# เพือมองหาสิก้าเหมือนวันนันที # เขามองสิก้าไม่วางตา


326

Special Project of YoonSica 2

จะว่าไปยุนอาก็ตลกดีนะคะ บอกว่าจะไปอาบนํ #าแต่ก็ไม่ไปสักที ไม่อยากจะคิด เข้ าข้ างตัวเองแต่ไม่คิดไม่ได้ จริ ง ๆ ค่ะว่ายุนอาอยากอยู่กบั สิก้า อ่าา แล้ วจู่ ๆ ฝนก็ซาลง หมดเวลาแล้ วสินะคะในการทําความรู้จกั กับยุนอา แต่ก็มีช่วงทดเวลาบาดเจ็บเพิมขึ #นนิด หน่อยโดยบังเอิญ ก็เพราะฮโยยอนน่ะสิคะ วานให้ สกิ ้ าช่วยอยูเ่ ฝ้าห้ องจนกว่ายุนอาจะอาบ นํ #าเสร็ จ ไม่ได้ อยากอยูต่ อ่ หรื ออะไรนะคะ แค่ไม่อยากใจร้ ายกับฮโยยอนก็เท่านันค่ # ะ คิคิ ได้ เห็นมุมตลก ๆ ของยุนอาเพิมขึ #นล่ะค่ะ คนอะไรรี บซะจนลืนล้ มหัวคะมํา ดีนะคะแค่หวั โน สิก้ายังพอช่วยพยาบาลได้ นดิ หน่อยตามประสาคนมีนํ #าใจน่ะค่ะ แต่ระหว่าง ทีปฐมพยาบาลนีสิคะ สายตาแปลก ๆ ของยุนอาทีมองสิก้าไม่หยุด ไม่อยากเดาค่ะว่ามัน หมายถึงอะไร สายตาแบบนี #ถ้ าไม่ใช่ชอบก็คงรักสิก้าเข้ าแล้ วล่ะ (เขินสิคะแบบนี #) รู้ ค่ะว่า หน้ าสิก้าเริ มแดงนิด ๆ ละค่ะ แบบนี #ต้ องหลบสายตาค่ะ สู้ไม่ไหว อ่าา อดจี&ดในใจไม่ได้ คะ่ ทียุนอาเรียกสิก้าแล้ วไม่ยอมพูด อึดอัดนะคะ จะพูดอะไร ก็พดู มาเถอะค่ะ อยากรับฟั งจะแย่ รอไปสักพักก็ไม่ไหวแล้ วค่ะ ไม่ใช่หมดความอดทนกับ ยุนอาหรื ออะไรนะคะ มือมันเย็นจนทนไม่ไหวค่ะ ถือนํ #าแข็งมานานจนมือจะแข็งอยูแ่ ล้ วค่ะ ได้ เวลาอันเหมาะสมแล้ วค่ะ ถ้ าขืนอยู่นานไปกว่านี #มันก็จะดูไม่ดีใช่มยคะ ั # ยังดี นะคะทียุนอาเริ มรู้งาน จะไปส่งสิก้าทีบ้ านค่ะ คําพูดทีใช้ ก็ใช้ ได้ นะคะ ไม่ต้องบีบบังคับให้ สิก้าต้ องตอบอะไร ดีคะ่ ไม่ร้ ูนะคะว่าระหว่างการเดินทางมาส่ง ยุนอาเขาคิดอะไรอยู่ แต่สกิ ้ าประทับใจค่ะ ฝนทีหยุดตกไปสักพักค่อย ๆ โปรยปรายลงมา เราทังคู # ก่ ็เร่งฝี เท้ ามากขึ #น จู่ ๆ มือของยุนอา ก็เอื #อมมาจับสิก้าซะแน่นเลยอ่ะค่ะ ไม่ได้ ลว่ งเกินอะไรสิก้าหรอกนะคะ เขาก็แค่ขอแลกเปลียน รองเท้ า ยุนอาบอกว่าส้ นสูงทีสิก้าใส่คงไม่เหมาะกับการกึงเดินกึงวิงแบบนี # ในใจตอนนัน# ไม่อยากทํานะคะ แต่สายตาเป็ นห่วงจริงจังของยุนอาทําให้ สกิ ้ าต้ องยอมค่ะ เราแลกรองเท้ า กัน ยุนอาใส่ส้นสูงส่วนสิก้าใส่รองเท้ าผ้ าใบของยุนอาค่ะ ตลกดีนะคะ รองเท้ าของสิก้าราคา ก็สงู ใช่เล่น แต่ยนุ อากลับใส่เหยียบส้ นซะอย่างนัน# ไม่โกรธค่ะ เข้ าใจว่ามันเล็กใส่ไม่ได้ และ ไม่โกรธ เพราะยุนอาคงเป็ นห่วงกลัวว่าสิก้าจะล้ มถ้ าขืนใส่รองเท้ าส้ นสูงวิงน่ะค่ะ ไม่เป็ นห่วง ตัวเองบ้ างเลยนะคะยุนอาเนีย "ถ้ าอย่างนัน...............................ฝั # นดีนะคะพีสิก้า" "คะ?......อ่อ ค่ะ" ไม่ผิดใช่มยคะถ้ ั# าเมือกี #สิก้าคิดว่ายุนอาจะทําอะไรสักอย่าง อ่าา เช่น หอมแก้ ม อ่ะค่ะ แต่แล้ วมันก็ไม่ใช่ ยุนอาแค่กระซิบบอกฝั นดีกบั สิก้า.....แค่นนั # แล้ วจะทําไงต่อดีอะ่ ค่ะ ยุนอากําลังจะกลับไปแล้ ว................... "อ่อ พีสิก้าคะ" "คะ?" ใจเต้ นไม่เป็ นจังหวะแล้ วค่ะ ฝนจะตกหนักแค่ไหนก็ไม่สนแล้ ว อยากรู้มาก กว่าค่ะว่ายุนอาจะพูดอะไร


YoonSic Stories #1

327

"ยุนชอบพีนะ" ยุนไม่ได้ คิดจะแต๊ ะอัง% หรื อล่วงเกินอะไรนะคะ ยุนอุตส่าห์หนั ไปตังหลั # กรวบรวม ความกล้ าเพือมาบอกความรู้ สกึ กับพี แต่พีไม่พดู อะไรกับยุนเลยนอกจากยิ #มหวานจับใจ ให้ ยนุ อ่าาา แบบนี #... เราคิดตรงกันรึเปล่าคะ? ถ้ าอย่างนัน... # แก้ มเนียน ๆ ข้ างนัน# ยุนขอ นะคะ "อย่ามาสายนะ" คําพูดของพีสิก้าหลังจากยุนหอมแก้ มพีเขาค่ะ ยุนรี บรับปากทันใด ตังใจจะมา # ก่อนเวลาสักชัวโมงเลยด้ วยซํ #าค่ะ "กลับดี ๆ นะยุน" พีสิก้ากับยุนยังยืนอยูท่ า่ มกลางสายฝน แต่ก็ยงั โบกมือลาให้ กนั ช้ า ๆ ไม่ต้องบอก อะไรยุนตอนนี #ก็ได้ ค่ะ ยุนอยากให้ เราค่อย ๆ เรี ยนรู้ ทําความรู้ จกั กันไปเรื อย ๆ มีรอยยิ #ม ให้ กนั อย่างวันนี #ไปทุกวัน วันข้ างหน้ าจะเป็ นยังไงก็ให้ มนั เป็ นไปค่ะ ยุนรู้แค่วา่ วันนี #ยุนชอบพี แล้ วพีก็คงรู้สกึ ไม่ตา่ งจากยุนเท่าไหร่ เรามาช่วยกันสร้ างความทรงจําดี ๆ ร่วมกันเถอะนะคะ พีสิก้า อ่อ ยุนลืมบอกไปอีกอย่างนะคะ เรืองทีว่ายุนไม่ชอบอาบนํ #านันน่ะ คือ... ยุนไม่ชอบ อาบนํ #า (คนเดียว) น่ะค่ะ


Remembrance

by

VincenzE


YoonSic Stories #1

329

-ปี 2015ณ สนามบินนานาชาติอนิ ชอน ร่างสูงในเสื #อโค้ ทยาวสีนํ #าตาลเข้ มกําลังเชคเทียวบิน ต่างประเทศขาออกอย่างเร่งรี บ ท่ามกลางการจราจรทีหนาแน่นในช่วงเช้ าของวันหยุดยาว สิ #นปี ของใจกลางกรุงโซล บวกกับนิสยั ตืนสายเป็ นปกติทกุ วัน กว่าเธอจะมายืนอยูต่ รงนี #ได้ ก็เล่นเอาเกือบตกเครื องบินไปเหมือนกัน "ตอนนี #กําลังเชคอินเข้ าเกทแล้ วค่ะ ไม่ต้องเป็ นห่วงนะคะ ไว้ ถงึ ทีโน่นจะรี บโทรหา ทันทีเลย แค่นี #ก่อนนะคะ" "ดะ...เดี%ยวก่อนสิลกู ยุนอา อิม ยุนอา.." เสียงสัญญาณโทรศัพท์ตดั ไปเสียก่อน คุณนายอิมได้ แต่ถอนหายใจกับการกระทํา ของลูกสาวคนเดียวของบ้ าน ช่วงวันหยุดปี ใหม่แท้ ๆ แทนทีจะอยู่กบั ครอบครัว แต่นีกลับ เดินทางไปต่างประเทศคนเดียวไม่บอกคนอืนสักคํา กว่าจะรู้อกี ทีกต็ อนทียุนอาอยูส่ นามบิน แล้ ว "เดีย% วน้ องก็กลับมาเองแหละครับคุณป้า รายนันตั # ดสินใจจะทําอะไรก็ปบุ ปั บแบบนี # มาตังแต่ # เด็กเลยนีนา" ชายหนุ่มวางชาร้ อนกับคุกกี #ลงบนโต๊ ะกลางห้ องนังเล่นพลางนังลงข้ าง ๆ ทีจริ ง ฮีซอลเองก็ร้ ูสกึ เป็ นห่วงน้ องสาวอยูเ่ หมือนกัน ด้ วยนิสยั ทีชอบเก็บเรืองไม่สบายใจไว้ คนเดียว ของยุนอา ปิ ดบังแม้ แต่ลกู พีลูกน้ องทีโตมาด้ วยกันอย่างเขา แถมเรืองทียุนอาไปต่างประเทศ ฮีซอลเพิงจะรู้ตอนทีเห็นน้ องสาวลากกระเป๋ าเดินทางใบใหญ่ออกจากบ้ านไปเมือเช้ า "น้ องบอกหลานรึเปล่าว่าจะไปไหน" ชายหนุม่ ส่ายหน้ าแทนคําตอบ แต่ในใจก็พอจะเดาได้ วา่ จุดหมายปลายทางครัง# นี # คือทีไหน เพราะผ้ าพันคอสีเทาเข้ มในมือของยุนอานันฮีซอลรู้ดีวา่ เป็ นของใคร และมีความ สําคัญกับน้ องสาวของเขามากขนาดไหน "บางที....ยุนอาอาจจะไปหาใครบางคนก็ได้ มงครั ั # บ" . . . . . "ยินดีต้อนรับท่านผู้โดนสารทุกท่านสูส่ ายการบิน Korea Airline ขณะนี #เรากําลัง จะออกเดินทางจากสนามบินนานาชาติอนิ ชอนไปยังท่าอากาศยานซานฟรานซิสโก ประเทศ สหรัฐอเมริ กา ดิฉนั ฮัม อึนจอง หัวหน้ าแอร์ ฮอสเตทประจําเทียวบินและเจ้ าหน้ าทีของเรา ทุกคนต้ องขอขอบคุณทุกท่านทีเลือกใช้ บริ การสายการบินของเรา ขอให้ ทกุ ท่านมีความสุข กับการเดินทางครัง# นี #นะคะ" แอร์ ฮอสเตทสาวกล่าวต้ อนรับเป็ นภาษาอังกฤษด้ วยนํ #าเสียง ฉะฉานก่อนการเริ มต้ นสาธิตอุปกรณ์ช่วยชีวิตต่าง ๆ ทีจําเป็ นสําหรับเวลาเกิดเหตุฉกุ เฉิน


330

Special Project of YoonSica 2

"รับเครื องดืมอะไรดีคะ" คําถามทีดังกว่าปกติเล็กน้ อยเรี ยกให้ ผ้ โู ดยสารคนเดียวของโซน VIP ทีกําลังมอง เหม่อออกไปยังทิวทัศน์ทีเต็มไปด้ วยเมฆสีขาวบริ สทุ ธิ+หนั มาทางต้ นเสียง "ขอโทษนะคะ พอดีฉันเรี ยกคุณหลายครัง# แล้ ว ก็เลย..." "ไม่เป็ นไรค่ะ ขอเป็ น....ชา Rosehip ร้ อน..." ยุนอาชะงักไปครู่หนึงหลังจากพูดชือ เครืองดืมออกมาด้ วยความเคยชิน มือเรียวรับถ้ วยขนาดไม่เล็กไม่ใหญ่มาวางตรงหน้ า จริง ๆ แล้ วเธอไม่คอ่ ยได้ ดมชาเท่ ื าไหร่ แต่คงเพราะกําลังคิดถึงใครบางคนทีชอบความหอมของชา สีแดงสดในถ้ วยนี # หลังจากทีแอร์ ฮอสเตทเดินกลับออกไป ป้ายห้ ามรบกวนตามคําขอของร่างสูงก็ถกู แขวนไว้ กนั ไม่ให้ คนอืนเข้ ามาก่อนยุนอาต้ องการขอความช่วยเหลือ มือเรียวหยิบเอาผ้ าพันคอ ขึ #นมาพันเพือให้ ความอบอุน่ พลางจิบชาสีแดงสดทีละน้ อย ทังความอุ # น่ กําลังดีและกลินหอม ทีเป็ นเอกลักษณ์ทําให้ เธอนึกถึงคนทีเป็ นเจ้ าของผ้ าพันคอผืนนี #....คนคนเดียวกับทีชอบชา ถ้ วยนี # ‘นานเท่าไหร่แล้ วนะทีเราไม่ได้ เจอกัน’ . . . . . . "มาอยูท่ นีี เอง กะแล้ วว่าแกต้ องหลบมานอนนับเมฆเหมือนเคย" สาวร่างสูงเพรียว นังลงข้ าง ๆ เพือนสนิท ซูยองกับยุนอารู้จกั กันมาตังแต่ # สมัยเรี ยนมัธยมมาด้ วยกันจนรู้นิสยั ของเพือนคนนี #ดี เวลายุนอามีเรื องไม่สบายใจอะไรก็มกั จะหลบมุมมาอยู่บนดาดฟ้าของ ตึกเรี ยนเป็ นประจํา "จะเริ มซ้ อมกันแล้ วเหรอ" ยุนอายังคงนอนอยูเ่ หมือนเดิมไม่ได้ มีทา่ ทีจะลุกขึ #น ดวงตาสีดําสนิทมองจ้ องไป บนท้ องฟ้า เมฆสีขาวบริ สทุ ธิ+สวยงามทีลอยไปตามลมมันช่างดูมีอิสระจนร่างสูงรู้สกึ อิจฉา "ถ้ ามีเรื องไม่สบายใจก็บอกได้ นะ " "อืม...ไม่มีอะไรหรอก แกลงไปก่อนเหอะ" ซูยองดูทา่ ทีของเพือนรักอยูพ่ กั หนึงก่อนจะยอมลุกออกมา ปล่อยให้ ยนุ อาอยูค่ น เดียวเหมือนเดิม ร่ างเพรี ยวเดินกลับลงไปห้ องซ้ อมดนตรี สวนกับสาวร่ างบางผมสีนํ #าตาล พอดี "ยุนอาอยูข่ ้ างบน" ร่างบางพยักหน้ ารับ ริ มฝี ปากบางคลียิ #มให้ แทนคําขอบคุณก่อนจะเดินขึ #นบันได ไปหาคนรัก เจสสิก้าพยายามก้ าวเท้ าให้ เบาทีสุดก่อนจะนังลงข้ าง ๆ สายลมอ่อน ๆ พัดให้ ผมยาวสลวยปลิวไปตามแรงลม


YoonSic Stories #1

331

ร่ างสูงขยับตัวลุกขึ #นนังเต็มความสูงเมือเห็นว่าคนทีมาถึงเป็ นใคร มือเรี ยวเกลีย ปอยผมไม่ให้ บดบังใบหน้ าของเจสสิก้า "เร็ วเหมือนกันเนาะว่ามัย# อีกไม่กีเดือนยุนก็จะเรี ยนจบแล้ ว" "เร็วทีไหน คณะยุนน่ะเรียนตัง# 5 ปี นีสิก้าต้ องรอมาหนึงปี เต็มเลยนะ...ชิ" เจสสิก้า บิดจมูกยุนอาเบา ๆ ทังคู # เ่ รี ยนคนละคณะแต่บงั เอิญว่ามีเพือนอยูก่ ลุม่ เดียวกัน เลยสนิทกัน ไปด้ วย จนในทีสุดก็เปลียนสถานะกลายมาเป็ นคนรัก "แต่ถ้าเป็ นยุน ต่อให้ รอสิก้าตลอดไป ยุนก็รอได้ นะ" คนแกล้ งทําเป็ นงอนก้ มหน้ า งุด ๆ ด้ วยความอาย ไม่บอ่ ยนักทียุนอาจะพูดอะไรทีมันหวาน ๆ กับเจสสิก้า พอมาได้ ยิน แบบนี #มันก็ต้องรู้สกึ เขินเป็ นธรรมดา "กําลังถ่าย MV เพลงใหม่กนั อยูร่ ึไงยะ คนอืนเขาพร้ อมกันหมดแล้ วขาดแค่แกเนีย แอบมานังสวีทกับแฟนอยูไ่ ด้ " สาวร่างสูงผิวคมเข้ มเจ้ าของเสียงโวยวายจากทางประตูเดิน เข้ ามาเขกเหม่งของยุนอา เจสสิก้าจิกสายตาใส่ยรู ิทนอกจากบั ี งอาจมาขัดจังหวะแล้ วยังมา นังขันกลางระหว่ # างเธอกับยุนอาอีกด้ วย "จะฟ้องฟานีว่ายูลอิจฉาคนอืน ไปห้ องซ้ อมกันเถอะยุน" ร่ างบางดึงมือคนรักให้ ลุกตาม ส่วนคนทีเพิงมาถึงกลับหน้ าถอดสี จะให้ บกุ นํ #าลุยไฟแค่ไหนยูริไม่เคยหวัน ขออย่าง เดียวอย่าให้ ไปสู้กบั คุณหมีขาวทีรักเลย แค่เจอหน้ าทิฟฟานี จากประธานสภานิสติ ทีทุกคน เคารพนับถือก็กลายเป็ นลูกลิงในอุ้งตีนหมีแล้ ว "สิก้าาาาาาาาาา ยูลแค่แกล้ งนิดหน่อยเองอ่ะ อย่าไปฟ้องฟานีเลยนะ" "แกว่าไงนะยุน จะเปลียนเพลงสุดท้ ายเป็ นเพลงนี #เหรอ" สาวร่างเล็กควบตําแหน่ง มือกีตาร์ กบั นักร้ องนําอีกคนของวงหันไปถามร่ างสูงทียืนเนื #อเพลงกับคอร์ ดเพลงใหม่ให้ แบบกะทันหันก่อนเวลาแสดงแค่ 6 ชัวโมง "อย่าเสียงดังไปสิ เดี%ยวสิก้าก็ได้ ยินหรอก" ยุนอามองประตูกระจกทีกันระหว่ # าง ห้ องซ้ อมดนตรี กบั ห้ องประชุมสภานิสิตของคณะเพือดูวา่ เจสสิก้าทําอะไรอยู่ แม้ ปกติแล้ ว ต่อให้ ซ้อมกันดังแค่ไหนอีกฝั งก็ได้ ยนิ แค่เบา ๆ เพราะผนังห้ องบุด้วยวัสดุดดู ซับเสียงอย่างดี แทยอนรู้ สกึ แปลกใจกับเนื #อเพลงในแต่ละท่อน ไม่ใช่ว่าเธอไม่เคยได้ ยินเพลงนี # แต่เป็ นความหมายของมันต่างหาก "ระหว่างแกสองคนมีเรื องอะไรกันรึเปล่า ทําไมถึงเลือกเพลงนี #" ร่างสูงนิงไปพักหนึงก่อนจะตัดสินใจบอกเพือนในวง "สิก้ากําลังจะย้ ายไปอเมริ กา ฉันอยากให้ เพลงนี #เป็ นของขวัญก่อนวันเดินทาง" บรรยากาศภายในห้ องซ้ อมเงียบสนิทเหมือนไม่มีคนอยู่ สีหน้ าแต่ละคนตกใจไม่ แพ้ กนั ไม่มีใครรู้เรื องนี #มาก่อนเลยด้ วยซํ #า ยิงเห็นยุนอาพยายามฝื นยิ #มออกมา แม้ จะขัดกับ หน่วยตาทีเริมแดงขึ #น ทังแทยอนกั # บยูริตา่ งก็ทําอะไรไม่ถกู เพราะเท่าทีจําได้ นีเป็ นครัง# แรก ทียุนอาแสดงด้ านอ่อนแอออกมาให้ คนอืนเห็น มีเพียงซูยองทีสนิทกับร่างสูงมากทีสุดในกลุม่ เดินเข้ ามาปลอบ


332

Special Project of YoonSica 2

"เราจะซ้ อมเพลงนี #กันตอนนี #เลยนะ เพลงอืนเล่นมาเป็ นอาทิตย์แล้ วคงไม่มปี ั ญหา ลองเปิ ดเพลงนี #ฟั งไปพร้ อม ๆ กันก่อนก็ได้ ตกลงตามนี #นะ แท ยูล" โชคดีทีซูยองมีเพลงนี # ในเครื องเล่น MP3 อยู่ ด้ วยฝี มือของทุกคนก็ไม่ใช่เรื องยากทีจะทําความเข้ าใจกับจังหวะ และคอร์ ดได้ อย่างรวดเร็ ว ‘มองไปทีฟ้ าไกลทีดวงดาวคู่นนั" ดวงตาของฉันเฝ้ ามอง แสงทีเธอสัมผัส เชื อมความคิ ดของเราให้ถึงกัน ดวงอาทิ ตย์นนั" ยังอยู่ไกลดวงจันทร์ ดาวนับร้อยนับพันจะไกล กี ปี แสง แม้ไม่ได้เจอฉันคิ ดถึงเธอ และเฝ้ ารอวันเวลาให้พน้ ไป ตราบทีท้องทะเลยังไกลจากภูเขา และแม้ว่าเราจะไกลสักแค่ไหน ฉันยังเหมื อนเดิ มสิ งเหล่านัน" ยังเหมื อนเดิ ม ยังเฝ้ ารอเธอคนเดียวทัง" หัวใจ.........’ "ซ้ อมเพลงใหม่กนั อยูเ่ หรอ เพราะดีนี" เสียงดนตรี เงียบลงทันทีเมือทุกคนเห็นเจสสิก้ายืนอยูต่ รงหน้ าประตู ใบหน้ าสวย ทีเปรอะเปื อ# นไปด้ วยคราบนํ #าตามองมาทางยุนอา "ยุน.....รู้ เรื องตังแต่ # เมือไหร่ " "เรือง... อะไรเหรอ" ยุนอารีบวางไมค์เดินเข้ าไปหาร่างบาง มือเรียวหยิบผ้ าเช็ดหน้ า ขึ #นมาซับคราบนํ #าตาทียังคงหลงเหลืออยูบ่ นดวงตาของเจสสิก้าออก "พักเบรกหน่อยละกันนะ เดี%ยวค่อยมาซ้ อมใหม่" แทยอนมองไปยังเพือนอีกสองคนทีเหลือ เป็ นอันรู้กนั ว่าจะปล่อยให้ ครู่ ักได้ พดู คุย กันตามลําพัง ทังคู # ย่ นื จ้ องกันอยูน่ าน ยิงไม่มใี ครพูดอะไรออกมาเจสสิก้าก็เริมร้ องไห้ อกี ครัง# "ร้ องไห้ ทําไมคะ ดูสนิ ํ #าตาเปรอะเต็มไปหมดแล้ ว ไม่ต้องร้ องนะคะคนดี" ยุนอายังคงส่งยิ #มบาง ๆ ให้ คนตรงหน้ า แม้ จะพูดปลอบให้ ร่างบางหยุดร้ องไห้ แต่ยนุ อาเองก็ไม่ตา่ งกัน นํ #าเสียงทีสันเครื อเพราะเก็บความรู้ สกึ ไว้ ไม่อยู่กบั ดวงตาแดงกํา ทีเริ มมีนํา# ตาซึมออกมานัน# ยิงทําให้ เจสสิก้าร้ องไห้ หนักขึ #น ร่ างสูงดึงตัวคนรักเข้ ามาไว้ ในอ้ อมกอด แขนเรี ยวออกแรงกระชับร่ างทีกําลังสันเทิ #มจากการร้ องไห้ ไว้ แน่น จนรู้ สกึ ถึง หยดนํ #าตาอุน่ ๆ บนบ่า เรื องทีจะย้ ายบ้ านนันยุ # นอารู้ตงแต่ ั # เมือสองสัปดาห์กอ่ น คุณแม่ของ เจสสิก้าเป็ นคนบอกด้ วยตัวเองเพราะรู้ดีวา่ ลูกสาวคงไม่กล้ าพูดเรื องนี #ออกไป “สิก้าเพิงคุยกับคุณแม่มา ขอโทษนะยุน ขอโทษทีไม่ได้ บอกอะไรเลย.... สิก้ากลัว ไปหมดทุกอย่างแล้ วตอนนี #” “ยุนเองก็เหมือนกัน....สิก้าต้ องย้ ายไปจริ ง ๆ ใช่มย” ั# “ถ้ ายุนพูดออกมาแค่คําเดียวว่าไม่อยากให้ ไป...สิก้าจะไปขอร้ องคุณแม่เอง”


YoonSic Stories #1

333

‘...ฉันจะทําอย่างนันได้ # ยงั ไง...มันคงเป็ นการเห็นแก่ตวั เกินไป ...ครอบครัว อนาคต กับความรัก ใครก็ร้ ูคําตอบดีอยูแ่ ล้ วว่าต้ องเลือกอะไร’ "ยุนขออะไรอย่างนึงได้ มย... ั # ไม่ว่าเราจะอยู่ไกลกันแค่ไหน แต่เราก็ยงั จะรักกัน เหมือนเดิม..." ‘นีคงจะเป็ นทางเลือกทีดีทีสุดแล้ วสําหรับเราสองคน’ . . . . . ท้ องฟ้ายามคําคืนเมือมองออกนอกเครื องบินช่างแตกต่างจากตอนเวลาทีมอง จากพื #นดิน ร่างสูงขยับตัวลุกขึ #นนังเมือได้ ยินเสียงเรี ยก "เชิญค่ะ" แอร์ ฮอสเตทสาวคนเดิมเข้ ามาหายุนอาพร้ อมกับรถเข็นเครื องดืมทีมี ให้ เลือกมากมาย "บริ การเครื องดืมช่วงดึกค่ะ ไม่ทราบว่าจะรับอะไรมัยคะ" # "มีนมสดอุน่ ๆ มัยคะ" # "มีคะ่ รอสักครู่นะคะ" นมสดอุน่ ๆ ในถ้ วยขนาดพอเหมาะส่งกลินหอมวางลงตรงหน้ าผู้โดยสาร หญิงสาว ผมสันส่ # งยิ #มให้ กบั ยุนอา คงเพราะส่วนใหญ่สายการบินนี #จะมีแต่ลกู ค้ าชาวต่างชาติ พอมา เจอคนเกาหลีเหมือนกันเลยมีความรู้สกึ เหมือนเจอเพือนคนหนึง "คุณ...ฮัม อึนจองใช่มยคะ ั # พอดีได้ ยินชือคุณตอนทีกล่าวต้ อนรับ" "คะ...ค่ะ" "ปกติแล้ วเวลาเดินทางไปอเมริ กานีใช้ เวลากีชัวโมงพอจะบอกได้ มยคะ" ั# "22 ชัวโมงโดยประมาณค่ะ แต่เดี%ยวเราจะจอดพักเครื องกันตอนช่วงเช้ าด้ วยก็ คงใช้ เวลาประมาณ 1 วันพอดี" "เหรอคะ นานเหมือนกันแฮะ....ขอบคุณสําหรับนมแก้ วนี #นะคะ" ร่ างสูงยิ #มให้ แทนคําขอบคุณ เหลือเวลาอีกตังสิ # บกว่าชัวโมงกว่าจะถึงจุดหมาย ของการเดินทางครัง# นี # ยุนอาเลยตัดสินใจนอนหลับสักงีบหนึงก่อน จะได้ เป็ นการพักผ่อน ไปในตัว เผือว่าลืมตาตืนขึ #นมาอีกทีเครื องบินลํานี #จะลงจอดทีสนามบินซานฟรานซิสโก แล้ วก็ได้ . . . . .


334

Special Project of YoonSica 2

สองร่างทีกอดกันค่อย ๆ คลายอ้ อมกอดออก รอยยิ #มของทังคู # ท่ ีมีให้ กนั แม้ มนั จะ เป็ นรอยยิ #มทังนํ # #าตาแต่กแ็ สดงความรู้สกึ ทีสือไปถึงอีกคนได้ เป็ นอย่างดี เพลงทียุนอาเลือกไว้ สุดท้ ายแล้ วก็ไม่ได้ ใช้ ร้องจริงในงานวันเลี #ยงอําลาของคณะ มีเพียงเจสสิก้าคนเดียวทีได้ ฟัง มันตอนทีอยูใ่ นห้ องซ้ อม แม้ จะต้ องย้ ายไปยังอีกฟากโลกทีไกลแสนไกล แต่อย่างน้ อยทังคู # ่ ก็มนใจว่ ั าความรักทีมีให้ กนั นันเพี # ยงพอทีจะเติมเต็มช่องว่างทีเรี ยกว่าระยะทางลงได้ ....... ‘สัญญาจากวันนัน" ยังคงไม่ลืมเลือน บอกว่าเราจะรอ ๆ ถึงวันทีได้พบกันอีกครัง" เก็บมันเอาไว้ รอจนถึงวันทีได้พบกัน ทุกเรื องราวดี ๆ ทีเราได้มี ในวันนัน" จากวันนัน" ฉันยังรอเธออยู่เสมอ แม้มนั จะนานทีไม่ได้พบ ทีไม่ได้พบ ยังคงรอวันเวลาให้พน้ ไป อยู่ตรงนี " แม้เธอคนดีอยู่ทีไหน เรื องราวดี ๆ จะไม่ผ่านพ้น จะไม่ผ่านพ้น ยังมี เธอเพียงคนเดียวทัง" หัวใจ’ -ช่วงปลายปี 2010"เฮ้ ยยุน ปี ใหม่ไปฉลองกันเปล่า ฉัน ซันนี แทยอน ยูริ ฟานี ซอ แล้ วก็ฮโยนัดกันไว้ ว่าจะไป Countdown ทีเกาะเชจูนะ่ " "คงไปไม่ได้ อ่ะ สิก้าบอกว่าจะกลับมาพอดี... แกไม่ว่าอะไรใช่มย" ั # ยุนอาปฏิเสธ เพือนด้ วยความเกรงใจ ทีจริ งก็อยากจะไปรวมกลุ่มกันให้ ครบ 9 คนเหมือนเมือก่อน แต่ ตลอด 1 ปี ทีผ่านมาร่ างสูงได้ เจอเจสสิก้าเพียงแค่ครัง# เดียว และมันก็ตงแต่ ั # ช่วงกลางปี จึง อยากใช้ โอกาสทีจะได้ อยูก่ บั เจสสิก้าตามลําพัง "เออว่ะลืมไปเลย งันแกไปอยู # ก่ บั สิก้าแหละดีแล้ ว หมูน่ ี #แกดูเศร้ าหนักกว่าตอนที สิก้าย้ ายไปใหม่ ๆ อีก ก็เลยกะจะชวนไปเทียวซะหน่อย" "ฝากขอโทษคนอืนด้ วยนะ แต่ไม่แน่ฉนั อาจจะตามไปทีหลังก็ได้ " นํ #าเสียงของประโยคหลังสุดทีซูยองได้ ยินจากปากยุนอาทําให้ เธอรู้สกึ ถึงอาการ แปลก ๆ ของเพือนสนิทคนนี # จะว่าเพราะอาการซึมเศร้ าทีต้ องอยูไ่ กลจากคนรักมันก็มีสว่ น แต่เหมือนมีเรื องหนักใจมากกว่านันซ่ # อนอยูด่ ้ วย “แกมีปัญหากับสิก้ารึเปล่า ถ้ ามีอะไรทีพอจะให้ พวกเราช่วยได้ ก็บอกนะ” ยุนอาถอนหายใจออกมาดังกว่าปกติ จากตอนแรกทีกะว่าจะเรี ยนต่อแล้ วย้ าย ครอบครัวไปอยูท่ อเมริ ี กาเหมือนเจสสิก้า แต่ดนั ติดปั ญหาเรืองกิจการของทางบ้ านทีต้ องดูแล พ่อแม่ยนุ อาเองก็ไม่อยากย้ ายไปต่างประเทศในช่วงบันปลายชี # วติ ความเป็ นไปได้ ของแผน ทีวางเอาไว้ จงึ ดูจะเป็ นจริ งยากเข้ าไปทุกที


YoonSic Stories #1

335

"ซูยอง... ถ้ าคนรักของแกต้ องอยูไ่ กลกันขนาดนี # เจอหน้ ากันปี ละครัง# สองครัง# แกจะ ทนได้ รึเปล่า" "ไม่ร้ ูวะ่ ฉันยังไม่แฟนซะด้ วยสิ แกน่าจะรู้คาํ ตอบดีกว่าฉันนะ ตอนนี #แกก็ยงั รักสิก้า อยูไ่ ม่ใช่เหรอ" "รักสิ แต่วา่ ... ช่างเถอะ ขอบใจมากนะทีชวนไปเทียว ขอวางสายก่อนนะกําลังจะ ออกไปข้ างนอกน่ะ" ร่างสูงกล่าวลาเพือนสนิท อีกแค่สองวันเจสสิก้าก็จะกลับมา Countdown ด้ วยยุนอาเลยตัดสินใจออกไปซื #อของมาตกแต่งไว้ รอต้ อนรับคนรัก ทันทีทีเจอหน้ ากันทังคู # ต่ า่ งสวมกอดกันด้ วยความคิดถึง ช่วงครึงปี ทีผ่านมาแม้ จะ โทรคุยติดต่อกันอยู่บ้างแต่มนั เทียบไม่ได้ เลยกับการได้ เห็นหน้ าคนรักทีเฝ้ารอมาตลอด เจสสิก้ายิ #มด้ วยความดีใจกับบรรยากาศห้ องพักทียุนอาตังใจเตรี # ยมเอาไว้ เป็ นพิเศษ "เพิงมาถึงเหนือย ๆ เดีย% วสิก้าไปอาบนํ #าก่อนแล้ วกัน เปลียนชุดให้ เรียบร้ อยด้ วยนะ วันนี #เราจะดินเนอร์ กนั สองคน" ยุนอาดันตัวคนรักเข้ าไปในห้ องนอน ส่วนเธอก็มาหันมาดู ความเรี ยบร้ อยอีกครัง# ก่อนจะเข้ าไปเปลียนชุดด้ วยเหมือนกัน แสงไฟหลากสีจากตึกสูงและงานฉลองปี ใหม่ตามทีต่าง ๆ เมือมองออกไปทาง ระเบียงของคอนโดใจกลางเมืองมันช่างสวยงามจริง ๆ ไฟในห้ องถูกปิ ดลงเหลือไว้ เพียงแสง จากเทียนต้ นสูงกลางโต๊ ะอาหาร ยุนอาไม่สามารถละสายตาจากเจสสิก้าได้ เลยแม้ แต่วนิ าที เดียว ใบหน้ าของคนรักภายใต้ แสงเทียนมันช่างสวยงาม... จนไม่อยากจะนึกถึงวันทีลาจาก คนรักเลยแม้ แต่นิดเดียว "สิก้าออกไปนังดูดาวเป็ นเพือนยุนหน่อยสิ นานแล้ วเหมือนกันนะทีเราไม่ได้ ดดู าว ด้ วยกัน" "ก็ดเี หมือนกันนะ งันสิ # ก้าไปหยิบผ้ าห่มก่อน อากาศหนาว ๆ แบบนี #เดีย% วจะเป็ นไข้ " สองร่างภายใต้ ผ้าห่มผืนเดียวกันมองออกไปยังท้ องฟ้าทีมีดวงดาวส่องแสงนับล้ าน ยุนเอาโอบกอดเอวคนรักไว้ เพือมอบไออุน่ ให้ แก่กนั "สิก้ายังจําสัญญาของเราสองคนทีห้ องซ้ อมดนตรี ในวันนันได้ # มย" ั# "ได้ สิ ไม่นา่ เชือเลยเนอะว่ามันจะผ่านมาตังปี # กว่า ๆ แล้ ว" "ใช่ยนุ ก็คดิ แบบนันเหมื # อนกัน เวลามันผ่านไปเร็ วเหลือเกิน" ร่างสูงนิงเงียบไปพักหนึงไม่สามารถพูดอะไรออกมาได้ อกี เธอเอาแต่จ้องหน้ าคนรัก อยู่ตลอดเวลา มือเรี ยวยืนไปกุมมืออีกคนไว้ แน่น ตาทังสองข้ # างเริ มเอ่อล้ นไปด้ วยนํ #าใส ๆ "สิก้า... ถ้ าวันนึงเราต้ องแยกจากกันจริ ง ๆ ไม่ร้ ู ว่าเมือไหร่ จะได้ กลับมาพบกัน ถ้ าเราไม่ได้ อยูด่ ้ วยกัน..." เจสสิก้าตกใจกับคําถามของคนตรงหน้ า ร่างบางมองลึกลงไปในดวงตาทีสันไหว ของยุนอา ตอนนี #ตาของเจสสิก้าเองก็เริ มแดงขึ #นเหมือนกัน “เรายังรักกันอยูใ่ ช่มยยุ ั # น.....ยังรักสิก้าอยูร่ ึเปล่า.... สัญญาของเรา...”


336

Special Project of YoonSica 2

"......รักสิ...ยุนยังรักกันเหมือนเดิม..." "ยุน/ สิก้า...เรามีเรื องจะบอก" "แต่งงานกันนะ/ เราเลิกกันเถอะ" สองคําพูดทีต่างความหมายโดยสิ #นเชิงทําเอาคนทีได้ ยินนิงไปนานพอสมควร ยุนอาไม่คดิ ว่าเจสสิก้าจะพูดเรื องแต่งงานแต่ตวั เธอเองกลับบอกเลิกความสัมพันธ์ "ยุน... บอกว่าเราเลิกกันงันเหรอ... # ทําไมล่ะ ทําไม" มือบางทุบไปทีอกของยุนอา เต็มแรง แม้ มนั จะเจ็บแค่ไหนแต่ร่างสูงก็ร้ ูดีวา่ คนตรงหน้ าเจ็บกว่าหลายร้ อยเท่า จึงยอมรับ ความเจ็บไว้ แต่โดยดี "ยุนขอโทษนะ ทีทําตามสัญญาไม่ได้ ยุนย้ ายไปทีอเมริ กาไม่ได้ " ยุนอากอดร่ าง เจสสิก้าไว้ แน่น ใบหน้ าของทังคู # เ่ ต็มไปด้ วยหยดนํ #าตา ทางเลือกทีต่างกัน อีกคนเลือกทีจะ ผูกมัด แต่อีกคนกลับเลือกทีจะปล่อยคนรักไปกลายเป็ นเรื องทีเจ็บปวดจนยากจะรับไหว "ยุนไม่รักสิก้าแล้ วใช่มยั # ถึงได้ บอกให้ เราเลิกกันทัง# ๆ ทีเราสัญญากันไว้ " เจสสิก้า ร้ องไห้ หนักขึ #นกว่าเดิม เธอไม่เข้ าใจว่าทําไมยุนอาถึงเลือกทีจะหยุดความสัมพันธ์ แบบนี # ร่างสูงเลือกทีจะนิงเงียบ กลัวว่าถ้ าพูดออกไปจะทําร้ ายจิตใจเจสสิก้ามากกว่านี # และนีคงเป็ นการตัดสินใจทีถูกต้ องทีสุดแล้ ว การแต่งงานไม่ใช่เรืองเล็ก ๆ ระหว่างคนสองคน แต่มนั ต้ องมีเรื องทีตามมาให้ รับผิดชอบอีกมากมาย ‘ยุนขอโทษนะ ขอเวลายุนหน่อยได้ รึเปล่า’ ‘เธออาจเหนือยกับสิ งทีเรานัน" เป็ นอยู่ ใครก็รู้ว่าเรานัน" คงไปกันไม่ไหว เธอรู้ไหมว่าควรทําอย่างไร ในหนทางทีเรายิ งเดิ นยิ งไกล เธอคือช่วงเวลาทีดีทีสุด แต่ทกุ ๆ อย่างต้องหยุดไว้เพียงแค่นี" ไม่มีอีกแล้วทีเราได้เคยมี ไม่มีช่วงเวลาทีแสนดี ให้เธอนัน" ได้จําว่า ครัง" หนึงเรานัน" เคยรักกัน เรานัน" เคยได้พบกัน แม้ว่ามันจะหมดไป ในวันหนึงหากเธอบังเอิ ญได้พบใคร ฉันก็คงไม่เสียใจ ปล่อยให้เธอไป ฉันไม่เป็ นไร ให้เธอได้จําเอาไว้ว่าเราเคยรักกัน ไม่ว่ามันจะนานเท่าไรยังจดจํ า ทุกเรื องราวระหว่างสองเราครัง" ก่อนนัน" ขอบคุณฟ้ าทีเราได้เจอกัน จะเก็บมันไว้ขา้ งในส่วนลึกของหัวใจ


YoonSic Stories #1

. . . . .

337

ให้เธอนัน" ได้จําว่า ครัง" หนึงเรานัน" เคยรักกัน เรานัน" เคยได้พบกัน แม้ว่ามันจะหมดไป ในวันหนึงหากเธอบังเอิ ญได้พบใคร ฉันก็คงไม่เสียใจ ปล่อยให้เธอไป ฉันไม่เป็ นไร และฉันจะจํ าเอาไว้ว่าเราเคยรักกัน’

-ณ ท่าอากาศยานซานฟรานซิ สโก-

ยุนอาเดินทางมาถึงจุดหมายในช่วงเช้ า ผ้ าพันคอสีเทาผืนทีเจสสิก้าเป็ นคนถักให้ กับมือยังคงพันอยู่บนคอของร่ างสูง มือเรี ยวหยิบทีอยู่ทีแนบมาจากการ์ ดแต่งงานขึ #นมาดู ‘ควอน ยูริ สเตฟานี ฮวัง… เพือนเจ้าบ่าว อิ ม ยุนอา เพือนเจ้าสาว เจสสิ กา้ จอง’ ‘ฉันมาทันรึเปล่า..............เจสสิก้า‘


romantic love àº×èÍáÇǵҤً¹Õé¢Í§©Ñ¹ºŒÒ§äËÁ ·ÕèÂѧ¤§Áͧᤋà¸Í àº×èÍ¿˜§àÊÕ§¢Í§©Ñ¹ºŒÒ§äËÁ ·ÕèÂíéÒNjҩѹÃÑ¡à¸Í ¡Ñº¤íÒ¾Ù´à¡‹Ò æ ¤¹¾Ù´à¡‹Ò æ à¸Í¨Ð«Öé§ÁѹÍÂÙ‹äËÁ ÍÂÒ¡¨ÐºÍ¡Ç‹ÒÃÑ¡ «íéÒ æ æ æ æ æ ãËŒ¨íÒ¢Öé¹ã¨ ºÍ¡¡Ñºà¸Í¤¹à´ÕÂǤ¹à´ÕÂǤ¹à´Õ à´ÕÂÇ ãËŒà¸ÍÁÑè¹ã¨ äÁ‹Ç‹Ò¹Ò¹ÊÑ¡à¾Õ§㴠ÃÙŒänjNjҩѹäÁ‹à»ÅÕè¹ã¨áÅŒÇ äÁ‹Ç‹Ò¹Ò¹ÊÑ¡à¾Õ§㴠(¨ÐÃÑ¡¡Ñ¹) à¸Íà¾Õ§¤¹à´ÕÂÇ (·ÕèÊíÒ¤ÑÞ) ÃÙŒänjNjҩѹäÁ‹à»ÅÕè¹ã¨áÅŒÇ ไม่เปลียนใจแล้วเธอคนเดียว: D2B

by...

medsai_yoona


YoonSic Stories #1

339

“วันนี #เหนือยมัยค่ # ะ งานเลิกรึยงั ให้ ไปรับรึเปล่า” เสียงนุ่มติดทุ้มกรอกเสียงผ่าน เครื องมือสือสารเอ่ยวาจาถามไถ่อย่างอ่อนโยน “อือ... นิดหน่อย ยังเลยค่ะ ไม่ต้องมาหรอก เดีย% วทิฟไปส่ง” เสียงหวานใสตอบกลับ “โอเค ยุนจะรอพีทีบ้ านน่ะค่ะ อย่าเถลไถลล่ะ” “อืม ค่ะขับรถดี ๆ น่ะ” “รับทราบ” เสียงรถยนต์แล่นจอดหน้ าบ้ านพักของนางแบบสาวแนวหน้ าของเกาหลี นาม “ขอบใจนะทิฟ” ร่างบางเอ่ยบอกสารถีจําเป็ น “อืม รีบเข้ าบ้ านเถอะค่ะ คุณนายคาดว่า คุณผู้ชายในบ้ านคงจะรอไม่ไหว นังไม่ตดิ แล้ วย่ะ” ทิฟฟานีสาวตาหวานเอ่ยแซวเพือนร่วมงาน “..................” ไม่มีเสียงโต้ ตอบกลับมา มีแต่เพียงสายตาแช่แข็งส่งมาให้ พอได้ หนาว ร่างบางเดินลงจากรถคันหรูทีมาจอดหน้ าบ้ านของเธอ ซึงอาจไม่ได้ หลังใหญ่มาก เพราะอาศัยอยู่กนั เพียงสองคน หน้ าบ้ านมีแซมด้ วยสนามหญ้ าไม่กว้ างมากนักพอให้ เจ้ า นํ #าแข็ง เจ้ าหมาน้ อยพันธ์ ปอมได้ จบั จองพื #นทีวิงเล่น ภายในบ้ านมีสระว่ายนํ #าขนาดเล็ก เนืองด้ วยเจ้ าของบ้ านอีกคนชอบเล่นนํ #า ร่างบางไขกุญแจเปิ ดประตูบ้าน ก่อนถอดรองเท้ า ส้ นสูงราคาแพงวางบนชัน# แล้ วเดินผ่านห้ องนังเล่นทียังคงเปิ ดไฟสว่างอยู่บ่งบอกให้ ร้ ู ว่า อีกคนยังคงไม่เข้ านิทรา “กลับมาแล้ วเหรอ ทําไมดึกจัง” ยุนอาเอ่ยถามโดยนํ #าเสียงยังคงปกติไม่ได้ มีทา่ ที หรื อแสดงอาการใด ๆ ออกมา “อื #อ ทิฟชวนไปต่อ ขอโทษนะทีพีไม่ได้ โทรบอก” เจสสิก้าเดินเข้ ามาหาอีกคนแล้ ว ทรุดตัวนังลงข้ าง ๆ บอกเสียงอ้ อน “ไปต่อทีไหน หนุม่ เยอะ ๆ รึเปล่า มีใครขอเบอร์ พีมัย# พีดืมมากรึเปล่า พี.....” “อุ๊บ.......” ริมฝี ปากบางฉวยโอกาสจูบอีกคนทีพรําตังคํ # าถามเธอจนไม่ร้ ูวา่ จะตอบ คําถามไหนก่อนดี “อืม........” ร่างสูงครางเสียงเบา “ถามมากจัง คบมากตังนานยั # งไม่ร้ ูเหรอว่าพีเป็ นยังไง น่าน้ อยใจจริ งเลย” “รู้ สิ ฉันรักพีนี ฉันหวงพี พีไม่ร้ ู เหรอว่าฉันคลังพีจนแทบบ้ า” ยุนอาเอ่ยตาหวาน เชือม “รู้ ค่ะ พีแค่ไปเทียวกับทิฟแป๊ บเดียวเอง ไม่มีใครจีบพีหรอก ก็ใครบางคนแถวนี # ออกตัวแรงซะขนาดนัน” # “ดีแล้ วล่ะ ถ้ าพีให้ คนอืนมาจีบ ฉันจะขังพีไม่ให้ เห็นเดือน เห็นตะวันเลย หึหึ ฉัน รักพีนะคนสวยของฉัน ให้ ตายเหอะเจสสิก้า พีรู้ตวั รึเปล่าว่า พีทําให้ ฉนั ไม่สามารถละสายตา ไปจากพีได้ เลยแม้ แต่วนิ าทีเดียว พีทําเสน่หอ์ ะไรใส่ฉนั เนีย ฉันหลงพีจนถอนตัวไม่ขึ #นแล้ วนะ” ร่างสูงพูดเสียงพร่าดวงตาหวานสือความหมายมือเรี ยวไล้ แก้ มสวยเล่น เจสสิก้า


340

Special Project of YoonSica 2

“พีรักยุนเหมือนกัน อย่าทําตาแบบนี #ได้ มยั # พีอาย” “พีอายอะไร” ร่างสูงยิ #มเจ้ าเล่ห์ ค่อย ๆ โน้ มหน้ าเข้ าหาร่างบาง “ถอยไปเลยนะยุน” ร่างบางยกมือดันไหล่กว้ างของเขาทีพยายามโน้ มกายเข้ ามาหา “ไม่ถอย พีต้ องโดนทําโทษบ้ างละ กลับบ้ านดึกแบบนี # ไม่มีพ่อบ้ านคนไหนเขา ใจเย็นได้ หรอกนะ” “ไม่เอา อื #อ...ยุน พีเหนือยมาทังวั # นแล้ วนะ ไม่เอาน่ะ อื #อ...” ร่างบางพยายามเบียง หลบสัมผัสริ มฝี ปากอีกคนทีแตะผิวเธออย่างเย้ ายวน แม้ จะชอบสัมผัสของอีกคนแต่วนั นี # เธอเหนือยจากงานแทบขาดใจจริ ง ๆ “หึ ๆ ไม่เอาอะไรหืม เจสสิก้า จอง ห้ ามกันให้ เต็มเสียงหน่อยสิ ถ้ าพีเหนือยงันก็ # เหนือยให้ พอเลยดีมยั # จะได้ ลางานทีเดียว” ยุนอาแกล้ งหยอกจนอีกฝ่ ายทีตกเป็ นเบี #ยย่นจมูก กับปากแทบชนกัน โฮ่ง! โฮ่ง! โฮ่ง! เสียงเจ้ าตูบตัวดีขดั จังหวะร่างสูงทีกําลังไปได้ สวยกับการกลันแกล้ งเจ้ าหญิงคน สวยให้ ตกอยูใ่ ต้ อาณัตขิ องตน “อื #มยุน พอแล้ วค่ะ” ร่างบางร้ องห้ ามในขณะทีอีกคนกําลังหยอกซุกใบหน้ าเข้ ากับ ซอกคอเธอ โฮ่ง! โฮ่ง! โฮ่ง! “เฮ้ หยุดน่ะ เจ้ าลูกชาย ฉันกําลังทําโทษแม่แกอยูน่ ะ” ยุนอาละริ มฝี ปากจากร่าง บางเงยหน้ าขึ #นบอก แกล้ งพูดเสียงดังให้ กบั เจ้ าสุนขั ทีเห่าและใช้ ปากงับชายกางเกงเขาอยู่ “ถอยไปเลยยุน นํ #าแข็งมาหาแม่มา” ร่างบางถือโอกาสดันร่างสูงออกพร้ อมส่งมือ ไปรับสัตว์เลี #ยงตัวโปรดทีเธอและยุนอาต่างเรี ยกมันว่าลูก “ง่ะ พีสิก้า” ยุนอาได้ แต่ทําหน้ าหงอยเมืออีกคนดันร่ างเขาออกแล้ วนังเล่นกับ เจ้ าหมาน้ อยทีสงบนิงบนตักเธอ แหงล่ะสิเข้ ากันเป็ นปี เป็ นขลุ่ย ไม่ต้องบอกก็ร้ ู มีแม่เป็ น เจ้ าหญิงนํ #าแข็ง ชือลูกก็ยงั ไม่พ้นคําว่านํ #าแข็งเลย ทีกบั เขาล่ะ เห่าเอา ๆ ทรยศจริ ง ๆ เลย ฉันคนซื #อแกนะ ไอ้ นํ #าแข็ง “นีแน่ะ.......แกมันหน้ าจับไปทําโฮเด้ งเสียจริงเลย ไอ้ นํ #าเน่า” ร่างสูงส่งมือเรี ยวไป ขยี #หัวเจ้ านํ #าแข็งอย่างหมันเขี #ยว เพี #ย! “ลูกชือนํ #าแข็งค่ะ คนอะไรอิจฉาแม้ กระทังหมา” ร่างบางตีแขนพลางดุร่างสูงเสียง เบา “ค่ะคุณนํ #าแข็ง คุณเจ้ าของบ้ าน ฉันคนอาศัยไม่กล้ าหือกับคุณนํ #าแข็งหรอกค่ะ” โฮ่ง! โฮ่ง! โฮ่ง! นันไงไอ้ หมากวนส้ น ถ้ าไม่มแี บคอัพละก็ แม่จะแล่เนื #อเอาเกลือทา (โหดไปป่ ะยุน ได้ ข่าวว่าหมานันลูกแก)


YoonSic Stories #1

341

“พีสิก้าไปอาบนํ #านอนกันเถอะ พรุ่งนี #มีมถี า่ ยแบบไม่ใช่เหรอ นอนไม่ครบ 11 ชัวโมง เดี%ยวจะเป็ นแพนด้ านะ” ยุนอาว่าเสียงอ้ อน “รู้อยูว่ า่ คิดอะไร คนเจ้ าเล่ห์” ร่างบางพยักหน้ ารับเข้ าใจก่อนวางเจ้ าสุนขั ลงเตรียม ตัวเดินตามอีกคนอย่างว่าง่าย จะว่าไปสุนขั ตัวนี #ยุนอาซื #อให้ เธอตอนทีเธอมีเดินแบบในงานประมูลสัตว์เลี #ยงเพือ ทําบุญเข้ ามูลนิธิช่วยเหลือสัตว์พิการ LOVE PET เมือสองปี ทีแล้ ว ซึงในตอนนันเธอได้ # รับ โอกาสให้ เดินอุ้มเจ้ านํ #าแข็งในงาน ยุนอาเห็นมันน่ารักเลยซื #อให้ เธอ ให้ มนั เป็ นตัวแทนของ กันและกัน เพราะด้ วยภาระและหน้ าทีการงาน ยุนอาเองบางครัง# แทบไม่ได้ อยูบ่ ้ าน เขาเป็ น วิศวกร ต้ องออกพื #นที สองสามอาทิตย์ต้องคุมไซด์งานต่างจังหวัด ส่วนตัวเธอเองก็เป็ น นางแบบชือดัง เวลาไม่คอ่ ยมีให้ กนั สักเท่าไหร่ แต่เพราะความรัก และความเข้ าใจ จึงประคับ ประครองความรักได้ มาจนถึงวันนี # แม้ ยนุ อาอาจดูขี #หวงตามประสาแต่เธอรู้วา่ ยุนอาเชือใจ และไว้ ใจเธอมาก ข้ อจํากัดทีแต่ละคนสร้ างขึ #นมา ต่างฝ่ ายต่างรับและเข้ าใจกันได้ 18/04/11 HAPPY BIRTH DAY เจสสิ กา้ จอง “คุณนายขา........ทําหน้ าให้ มนั ดี ๆ หน่อยสิยะ” ทิฟฟานีนางแบบชือดังเอ่ยท้ วง เพือนสาว “นันสิ สิก้าวันนี #วันเกิดเธอนะ ยิ #มหน่อยสิหล่อน สามีไม่อยู่ จัดยาวเลยจ้ า” ยูริ สาวผิวแทนเอ่ยเสียงใส “นีอีลงิ อุตส่าห์ไม่พดู ถึงตาบ้ านันแล้ วนะ แกจะพูดทําไมเนีย” พอเพือนพูดถึงคนทีเธอน้ อยอกน้ อยใจ ไปทํางานโดยไม่อยู่วนั เกิดเธอ คิดแล้ ว มันน่านัก ไอ้ เรื องไปทํางานพอรับไหว แต่ไปแล้ วมีหวั หน้ าเจ้ าของงานชือ คิม แทยอน น่ะสิ ทําเธออารมณ์เสียนังไม่ตดิ ทําไมจะไม่ร้ ูวา่ แทยอนคิดอะไร แม้ เคยเจอครัง# เดียว เห็นหน้ าก็ร้ ู อ้ าปากก็เห็นลิ #นไก่ จะกินคนของเธอเสียให้ ได้ ไอ้ เด็กนันก็นงหน้ ั าใสให้ มนั ออเซาะซะ โทษ เถอะ เมียนังอยู่ทงคนยั ั # งกล้ านะ เราอาจแพ้ ตรงทียัยนันผมสันหน้ # าเด็ก น่ารักน่าเอ็นดู แต่ ฝั นกลางวันเพ้ อกลางคืนไปเถอะย่ะ อย่างเจสสิก้าจอง เขาเรี ยก ‘สวยอมตะ’ ค่ะ “ค่ะ เดี #ยนขอโทษค่ะ คุณนาย อย่าเครี ยดสิยะ เดี%ยวงานกร่อยกันพอดี” ยูริกล่าว ก่อนจิบเครื องดืมรสซ่าลงคอ “นีถ้ าพวกพี ๆ เพือน ๆ ไม่ปิดร้ านเลี #ยงให้ ฉนั ไม่อยูห่ รอก อยากอยูบ่ ้ าน อย่างน้ อย เล่นกับนํ #าแข็งก็ยงั ดีกว่า” เจสสิก้าบอกอุบอิบ “แดนซ์หน่อยสิก้า มามะ ไม่เอาน่า... เธอก็ สักนิดก็ยงั ดี” ทิฟฟานีว่าพลางจูงมือ ร่างบางไปกลางฟอร์ ก่อนวาดลวดลายส่ายสะโพกเต็มที


342

Special Project of YoonSica 2

“กลับละนะ ขอบคุณทุก ๆ คนมากนะคะ” เจสสิก้ากล่าวลาทุกคนในงาน “อ้ าว เฮ้ ย ยัยบ๊ อง หล่อน สมองกลับปะเนียะ” ยูริกระซิบเอ็ดเพือนสาวคนสวย “อะไร” เสียงเย็นตอกกลับอีกคน “หล่อนจะรีบกลับทังที # เพิง สีทุม่ เนียะ มานังก้ นยังไม่ทนั ร้ อน จะรีบไปไหน บ้ านเธอ มันเดินไม่ได้ หรอกย่ะ” “อือ นันสิ สิก้า แกรี บทําไม กลับไปก็ไม่มีใครอยู่ อาหารแกก็ยงั ไม่ได้ แตะ ถ้ าแก เบือก็อยู่ต่อสักนิดเถอะ งานนี #เค้ าเลี #ยงแก จู่ ๆ เจ้ าภาพกลับก่อนมันน่าเกลียด” ทิฟฟานี แจงเหตุผล “ฉันเบือนีหน่า อยากกลับบ้ าน”เจสสิก้าบ่นหน้ าหงอย “กะอีแค่ยนุ อาไม่มาทําแกเบือโลกขนาดนันเชี # ยว ตัวติดกันเกินไปแล้ วยะหล่อน” ยูริยํ #าอีกรอบ ดูทา่ คืนนี #ยูริคงจะศพไม่สวย “บอกว่าอย่าพูดถึงไง ไม่คดิ ถึงสักนิด ไม่คดิ ถึงจริง ๆ ฉันโอเคมาก คนบ้ างานแบบ นันจะสนกั # นทําไม” “จริ งอ่ะ” ยูริถามกลับอีกรอบ “ จริ ง จริ& ง.........” ร่างบางลากเสียงสูง “มีใครเคยบอกมัยว่ # าหล่อนตอแหลได้ ไม่เนียนเลยค่ะ เด็กอนุบาลยังรู้วา่ แกโกหก” ยูริยงั คงเหน็บเพือนสาวต่อ “นีนังยูลฉันไม่มีอารมณ์ทะเลาะย่ะวันนี # ให้ ฉนั กลับเหอะ”เจสสิก้าบอกเสียงอ่อน “เออๆ จะกลับไง ฉันยังไม่กลับ แกล่ะทิฟ?” “ยังอ่ะยูล สิก้ากลับเองได้ มยั # หรื อจะให้ ไปส่ง” “ไม่ต้องหรอก เชิญคุณไข่มขุ ดํากับยัยเห็ดไฮโซลัลล้ # าต่อเถอะ เดี%ยวพีฮโยไปส่ง ไปละ” “พี ๆ ทุกคนค่ะ วันนี #สิก้าขอตัวก่อนนะคะ ขอบคุณมาก ๆ ค่ะ ทีจัดเลี #ยงให้ ” “อ้ าว กลับจริ ง ๆ แล้ วเหรอครับ” ชายหนุม่ ร่างบึก หน้ าป้าน กรามใหญ่ ฟั นเหยิน เดินเข้ ามาถาม “ค่ะ วันนี #เดินแบบทังวั # น เมือยเนื #อเมือยตัวไปหมด” “เหรอ ครับ ผมไปส่งมัยครั # บ จะได้ ให้ คณ ุ ฮโยยอน สนุกทีนีต่อ เผือคุณอาจเบือ ลองหาอะไรทําดีมยครั ั # บ” หนุม่ หน้ าป้านยังคงตื #อต่อ “อ่า ไม่รบกวนดีกว่า ฉันไม่นิยมไปกับคนทีไม่สนิท เชิญคุณสนุกต่อเถอะค่ะ และ ขอโทษนะคะ ฉันมีแฟนแล้ ว” ร่ างบางปฎิเสธอีกคนแล้ วหันหลังชิงกลับโดยไม่สนใจคํารัง# ให้ อยูต่ อ่ . . . . .


YoonSic Stories #1

343

@ YOONSICA HOME ร่างบางเดินตรงเข้ ามาในบ้ านทีปิ ดไฟสนิท นีเวลาก็ปาเข้ าไปเกือบจะห้ าทุม่ ตังแต่ # เย็นยังไม่มีอะไรตกถึงท้ องเลย ทํางานเสร็ จก็เปลียนชุดไปงานเลี #ยงต่อ แล้ วป่ านนี #ไอ้ คนบ้ า งานจะนอนยังนะ วันนี #วันเกิดเราไม่เห็นมีข้อความหรือโทรหาบ้ างเลย หรือจะลืม เพราะมัวแต่ ‘พีแทยอนคะ แปลนนี #ถูกใจมัยคะ # พีแทยอนอยากได้ อะไรเพิมอีก’ หลังจากปล่อยให้ ใจคิดอะไรเรือยเปื อยสองเท้ า ก็พาร่ างของตนเองมาหยุดหน้ าบ้ านกลับพบโพสท์อิท äÁ‹ºÍ¡¡çÃٌNjҤ¹Í‹Ò¹ÊÇ แปะทีลูกบิดประตูเรี ยกความสนใจจากตนเองไม่น้อย ...àÅ‹¹à¡Á¡Ñ¹Ë¹‹ÍÂÁÑé ข้ อความด้ านในถูกเขียนด้ วยลายมือคุ้นเคย ร่ างบาง ਌ÒËÞÔ§¹íéÒá¢ç§ .... เผลอยิ #มอย่างไม่ร้ ูตวั นึกในใจว่าน่าจะกลับมาให้ เร็วกว่านี # ÁÒËÒÊÁºÑµÔ¡Ñ¹¹Ð เด็กบ้ าจะเซอร์ ไพรซ์อะไรกัน ^^ หลังจากเปิ ดประตูบ้านเข้ ามาพบว่ามีลกู โป่ งสี รุ้งลอยเต็มบ้ าน เจสสิก้าเผลออ้ าปากอึ #งกับบรรยากาศ ตรงหน้ า เสียงกระพรวนดังกรุ้ งกริ ง# เข้ ากระทบโสตประสาทและทีมาของเสียงก็มาอยู่ตรง ปลายเท้ าของเธอ ‘เจ้ านํ #าแข็ง ลูกของยุนสิก้า’ ว่าแต่อะไรกัน ตัวเจ้ าลูกชายถูกผูกด้ วยโบว์ สีนํ #าตาลคาบดอกกุหลาบแดงหนึงดอกพร้ อมจดหมายเล็ก ๆ หนึงใบ ร่ างบางอุ้มเจ้ าสุนขั ขึ #นแนบอก ก่อนกดจมูกหอมมันเป็ นรางวัลตัวแล้ วหยิบจดหมายกับดอกกุหลาบออกมา ก่อนจะวางลงกับพื #นเช่นเดิม เป็ นอีกครัง# ทีใบหน้ าสวยยิ #มกว้ าง ดวงหน้ าขึ #น áÁ‹¤ÃѺ... สีระเรื อกับคําชม ว่าแล้ วร่างบางก็เดินตรงไปยังห้ องดัง µÒÁËÒ¾‹ÍãËŒ»‰Á·Õ... ËÒH กล่าว ก็พบว่ามีอาหารถูกจัดวางบนโต๊ ะสองจาน เมือ ãËŒ»‰Á˹‹Í ª‹ÇÂà´Ô¹ä»·Õè เดินเข้ าไปก็พบว่าเป็ นพาสต้ าจานโปรดของเธอ ชีสเค้ ก ˌͧ·Ò¹ÍÒËÒÃ˹‹Í¤ÃѺ ก้ อนเล็ก เสริ ฟพร้ อมไวน์แดงสองแก้ วตังอยู # ่ สายตาคม ¤Ø³áÁ‹¤¹ÊÇ เหลือบมองเห็นจดหมายน้ อยอีกใบ ร่างบางรีบหยิบเปิ ด ^^ อ่านทันที ÇŒÒÇà¡‹§¨Ñ§ à¨Í H áÅŒÇ ¤¹ÊǪ‹ÇÂແ´à¾Å§ ãËŒ¿˜§Ë¹‹ÍÂÊÔ à´Ô¹ä»·Õè à¤Ã×èͧàÅ‹¹Ë¹‹Í¹РÁÕ¤¹ÃÍ¿˜§ÍÂÙ‹ ^^

เจสสิก้ารี บตรงดิงไปยังเครื องเสียงพร้ อมกด ปุ่ มเพลย์เพือเริ มเพลง พร้ อมหยิบจดหมายทีเหน็บไว้ ข้ างเครื องเล่นมาเปิ ดดู


344

Special Project of YoonSica 2

à¨Í B áÅŒÇÍ‹Òà¾Ô觢ÁÇ´ ¤ÔéÇÊÔ àÃÔèÁàº×èÍáÅŒÇÊԹР¤Ø³¹ÒºŒÒ¹ÍÔÁ ã¨àÂç¹ æ àËÅ×͵ÑÇÊØ´·ŒÒÂáÅŒÇ ÃÕº æ ࢌÒÅ‹Ð ¤¹·ÕÃè ͤس à¢Ò¨Ð¤ÅÑ觵ÒÂáÅŒÇÃÙŒÁÑéÂ

µÑÇÊØ´·ŒÒÂÍÂÙ·‹ ËÕè ÍŒ §©Ö¡©Ö¡ Í‹ҶÒÁÇ‹Òˌͧä˹ à¾ÃÒФس¤§äÁ‹ä´Œ©Ö¡©Ö¡ ·Ø¡ËŒÍ§ËÃÍ¡¹Ð §‹Ð... Í‹ÒÁÑÇᵋà¢Ô¹ àÃçÇࢌÒ

“ยุนบ้ า จะบอกว่าห้ องนอนเฉย ๆ ก็ได้ น่าเกลียดชะมัด” ร่างบางบ่นกับกระดาษ แล้ วเดินตรงไปยังห้ องนอนก่อนชังใจจะเปิ ดประตูเพราะมีกระดาษแผ่นใหญ่แปะหน้ าห้ อง นอน

D à¡Á¨ºáŌǤ¹ÊÇ ¤Ø³ª¹Ðà¡Á¹Õé HBD àÃÒÁբͧ¢ÇÑÞãËŒ¤Ø³àÅ×Í¡ ¢ŒÍ 1 à¤ÒлÃе٠1 ¤ÃÑé§ ¢ŒÍ 2 à¤ÒлÃе٠2 ¤ÃÑé§ ¢ŒÍ 3 à¤ÒлÃе٠3 ¤ÃÑé§


YoonSic Stories #1

345

ร่ างบางเลือกเคาะประตู สามครัง# ประตูนนก็ ั # เปิ ดออกมาพร้ อมคนตัวสูง หน้ าใส ทียืนยิ #มให้ เธอ “แฮปปี เ# บิร์ทเดย์คะ่ พีสิก้า” ยุนอาพูดจบดึงร่างบางเข้ ามากอด “..............................” ร่างบางนํ #าตาปริ ม ตื #นตันทีอีกคนทุม่ เททําให้ เธอขนาดนี # ทัง# ๆ ทีเธอแอบค่อนขอดเขาในใจว่าเขาไม่ใส่ใจเธอ “ร้ องทําไมค่ะ ตาบวมอีกหรอก” มือเรี ยวยกขึ #นปาดนํ #าตา “พีนึกว่าจะไม่มาแล้ ว ขอโทษทีมองยุนไม่ดี ทัง# ๆ ทียุนดีกบั พีมาก” “ฮ่า ๆ อึ #งล่ะสิ ฉันรักพีนะ” ร่างสูงกระซิบคํารัก “อือ รักยุนเหมือนกัน” “ว่าแต่เมือกีเ# ลือกข้ อ สาม ใช่มย”ยุ ั # นอาถามร่ างบาง “อือ” “อยากรู้เฉลยมัยว่ # าพีเลือกได้ อะไร” “อือ” “ข้ อหนึง let me kiss you all night” ยุนอาหยิบกระดาษใบเล็กม้ วนพับทีเขียน หมายเลขหนึงขึ #นเปิ ดอ่าน “ข้ อสอง kiss me all night” “เอ๋.......ข้ อหนึงกับข้ อสองต่างกันตรงไหน เจ้ าเล่ห์” ร่ างบางท้ วงติงพร้ อมเหน็บ สีข้างคนรักไปหนึงครัง# ให้ พอได้ ร้ ูสกึ “อ๊ าก......เจ็บนะ หยิกมาได้ นีพีจะโวยวายทําไม พีไม่ได้ เลือกสองข้ อนี #สักหน่อย พีจูบกับฉันจูบมันต่างกันน่ะ” “ต่างกันยังไง” “ก็ตา่ งกันทีใครเริ มไงล่ะ ถ้ าฉันเริ มรับรองแจ่มอย่าบอกใคร แต่ถ้าพีเริ มรับรองพี เสร็ จแน่ ฮ่า ๆ” “ยุนอา” เจสสิก้าขึ #นเสียงเรี ยบใบหน้ าแดงระเรื อ “อ่า... เอาละ ข้ อนี #แหละทีพีเลือก ตืนเต้ นมัยล่ # ะ ก่อนทีฉันจะเปิ ดอ่านพีห้ ามเบี #ยว นะ” ร่างสูงกําชับ “ไม่ดกี ว่า เผือยุนจะเล่นแผลง ๆ พีเอะใจตังแต่ # ไอ้ ห้องฉึกฉึกนันแล้ ว” ร่างบางสบตา คนตัวสูงทีส่งยิ #มกรุ้มกริ ม “แต่ก็มาถูกนี แสดงว่ารู้ ว้ า... พีใจร้ ายจัง พีกล้ าปฏิเสธของขวัญฉันเหรอ เจสสิก้า จอง พีหักหาญนํ #าใจฉันมากเลยนะ คนอุตส่าห์ตงใจทํ ั # าให้ ” ยุนอาพูดพลางจมูกกับปาก แทบชนกัน “นีโตแล้ วน่ะ งอนเป็ นเด็กไปได้ เออ ๆ ๆ เปิ ดสิ” ร่ างบางเอ่ยปากอย่างขัดไม่ได้ “Let me make love. R U READY BABY? enjoy it now 555” ร่างสูงพูดเย้ าเชิญ ชวนด้ วยภาษาบ้ านเกิดของร่างบางทียืนปั น# หน้ ามุย่ หลังจากได้ ยินข้ อทีสามทีตนจับได้ ทงที ั# ในใจเธอเขินคนรักจะแย่อยูแ่ ล้ ว


346

Special Project of YoonSica 2

“ง่า ยุนขี #โกง มีแต่ได้ กบั ได้ ทําไมของขวัญมันไม่พ้นเรื องอย่างว่าเลยอะ” เจสสิก้า บ่นแก้ เก้ อ “อ้ าว... ก็ยนุ ไม่มีอะไรจะให้ พีนีค่ะ มีก็แค่ตวั กับหัวใจ... หรื อพีไม่ต้องการก็ไม่วา่ ” ยุนอาแกล้ งบ่นนํ #าเสียงน้ อยใจ “อ่า ไม่ใช่สกั หน่อย ยุนอา พีหิวแล้ ว วันนี #ตังแต่ # เย็นยังไม่ได้ กินอะไรเลย” ร่างบาง เลียงเปลียนเรื อง “อืม หิวเหมือนกัน รอใครแถวนี #ตังนาน” # ยุนอายิ #มกริมคิดในใจ ฉลาดนักน่ะพีสิก้า ยอมให้ หรอกกลัวไม่มีแรง “วันนี #แม่บ้านยุนทําอาหารถูกใจพีจัง”เจสสิก้าว่าพลางขณะทานอาหารทีคนรัก ทําไว้ เซอร์ ไพรซ์ “ฮ่า ๆ ๆ ความจริ งแล้ วหน้ าทีแม่บ้านมันควรจะเป็ นพีมากกว่านะ” “ง่ะ ก็พีทําอาหารไม่เป็ นนี” “ค่ะอันนันฉั # นรู้ดี คนอะไรหันมะเขือเทศได้ หนามาก ไม่ตดิ คอก็บญ ุ แล้ ว” “ยุนอ๊ า.......” เจสสิก้าขึ #นเสียงสูง “ค่ะ ทีรัก โอเค ยุนล้ อเล่นน่า เอาเป็ นว่า ยุนเป็ นทังแม่ # บ้านและพ่อบ้ านให้ พละกั ี น นะ กลางวันเป็ นแม่บ้าน กลางคืนเป็ นพ่อบ้ าน แต่ยนุ ว่าพีคงจะชอบยุนในแบบพ่อบ้ านมาก กว่า จริ งมัย... # หืม” ยุนอาว่าพลางตักอาหารเข้ าปากช้ า ๆ ดวงตาใสมองใบหน้ าสวยทีขึ #นสี ด้ วยแววตาซุกซน “คิดเองเออเอง พีไม่ชอบหรอก ยุนอา หืน พีเกลียดยุนอาจะตาย” “เหรอ ปากดีจงั พีเก็บปากเก็บเสียงไว้ ร้องเรียกฉันคืนนี #ดีกว่ามัยค่ # ะ เดีย% วลงสนาม จริงเสียงจะหมดเสียก่อน จะว่าไปฉันก็ชอบเสียงโลมาซาวน์แบบเซ็กซี ๆ ของพีนะ ได้ ยนิ แล้ ว แรงดีเป็ นบ้ าเลย ฮ่า ๆ ๆ” “ยุนบ้ า ลามกทีสุดเลย” เจสสิก้าตวาดเสียงแหลมหน้ าแดงจัด “ฮ่า ๆ พีเขินได้ น่ารักน่าหยิกและน่ากอดเอามาก ๆ” ร่างสูงยืนมือข้ ามฝั งมาหยิก แก้ มสวยของเจสสิก้าเล่น แล้ วมื #อคําแสนโรแมนติกก็เต็มไปด้ วยเสียงเย้ าหยอกของคูร่ ักที หมันสร้ างสีสนั ต่อปากต่อคํากันไปมา You leave me breathless คุณทิ" งให้ฉนั แทบขาดใจ You’re everything good in my life คุณคือทุกสิ งทุกอย่างทีเป็ นเรื องดีในชี วิตฉัน You leave me breathless คุณทิ" งให้ฉนั แทบหยุดหายใจ I still can’t believe that you’re mine ยังคงไม่อยากเชื อเลยว่าคุณเป็ นของฉัน


YoonSic Stories #1

347

You just walked out of one of my dreams คุณเหมื อนออกมาจากความฝั น So beautiful, you're leaving me breathless สวยงามจนฉันแทบขาดใจ You must have been sent from heaven to earth to change me คุณต้องถูกส่งมาจากสวรรค์สู่โลกเพือเปลียนแปลงตัวฉันแน่ ๆ เลย You're like an angel คุณเปรี ยบเหมื อนนางฟ้ า The thing that I feel is stronger than love believe me สิ งทีฉันรู้สึกตอนนีม" นั มากกว่าความรักเสียอีก เชื อเถอะ You're something special คุณคือสิ งทีพิ เศษ I only hope that I'll one day deserve what you've given me ฉันได้แต่หวังว่า วันหนึงฉันสมควรได้รบั สิ งทีเธอได้ให้แก่ฉนั But all I can do is try every day of my life แต่ฉนั ก็ทําได้แค่พยายามในทุก ๆ วันของชี วิตเท่านัน" Breathless: Shane ward “พีจําเพลงนี #ได้ มย” ั # ยุนอาถามในขณะทีสองแขนเรี ยวโอบกอดร่ างบางให้ คลอ เคลียเบา ๆ ไปตามทํานองเพลงทีร่างบางได้ เปิ ดไว้ ตงแต่ ั # ต้นตอนเริมเล่นเกมปริศนาของเขา หลังจากเสร็ จมือคําแสนหวาน “อือ” ร่ างบางกระชับกอดอีกคนแน่นขึ #น ใบหน้ าสวยซบอกอุ่นปล่อย ให้ สมั ผัส ของเธอเป็ นคําตอบแทนคําพูด “ฉันขอพีเป็ นแฟนพีจําได้ มยั # ฉันยังจําได้ หากพีปฎิเสธฉันคงขาดใจอย่างทีเพลง มันว่าจริ ง ๆ มันอาจดูเว่อร์ แต่ฉนั รู้ สกึ อย่างนี # พียังจําได้ ใช่มยมั ั # นกีปี มาแล้ ว จําได้ มยั # เรา คบกันกีปี แล้ ว” “อือ..........หลายปี ” ร่างบางตอบซุกใบหน้ าเข้ ากับอกคนตัวสูงแนบแน่นกว่าเดิม “ว้ า........โรแมนติกหน่อยสิ” ยุนอาลูบหัวร่างบางอย่างเอ็นดู “7 ปี ยุนอา 7 ปี แล้ ว” “ใครบอกว่า 7 ปี กัน 7 ปี 22 วันต่างหาก” ยุนอาโยกหัวอีกคนเล็กน้ อย “ไม่วา่ จะนานเท่าไหร่เพลงเวลาทีได้ ยนิ เพลงนี # สิงเดียวทีฉันนึกถึง คือพีรู้มยั # ทุกสิง ทีเพลงบอกมันใช่พีจริ ง ๆ ยามทีดนตรี นี #บรรเลง ทุกถ้ อยคําใบหน้ าพีลอยมาอยูใ่ นความคิด ฉันทุกครัง# เลยพีรู้มยั # ดีใจทีตอนนี #มันไม่ใช่ความฝั นและพีไม่ได้ ทิ #งฉัน มันอาจตรงก็ตรงทีพี เป็ นนางฟ้า พีสวย จนฉันแทบขาดใจนันแหละ” “ทังที # พีนิสยั ไม่ดี เอาแต่ใจ ชอบให้ เธอง้ อ ขี #หึง ขี #บ่น ขี #น้ อยใจ ทําไมถึงเลือกพี หืม” เจสสิก้าเงยหน้ าสบตากับอีกคน ดวงตาคมสวยของเธอเอ่อล้ นไปด้ วยนํ #าตาด้ วยความปลื #มใจ


348

Special Project of YoonSica 2

“ฉันชอบพี รักพี ไม่ได้ ชอบคนอืนสักหน่อย” “ไม่เบือทีจะพูดบ้ างเหรอ เธอพูดว่ารักพีทุกวัน ถ้ าวันไหนเธอไม่พดู แล้ วพีจะทําไง” “ฮ่า ๆ คงจะยากล่ะน่ะ ให้ ฉนั ลืมบอกรักพี สู้ฉนั ลืมกินข้ าวเช้ ายังง่ายเสียกว่า” “ขี #โม้ เคยตืนทันข้ าวเช้ ารึเปล่าล่ะ” เจสสิก้าบีบจมูกอีกคนเล่น “ชอบเซอร์ ไพรซ์แบบนี #รึเปล่า” “ชอบ แต่ถ้าให้ เลือกไม่ต้องทําขนาดนี #ก็ได้ เพราะกว่าพีจะรู้วา่ ยุนทําให้ พีก็นินทา ด่ายุนไปเยอะแล้ ว” “ง่า ว่าทําไมอยูท่ ีโน่นฉันจามไม่หยุดเลย” “เอ๋ ..........” ร่างบางนิงเงียบรี บปาดนํ #าตาลวก ๆ แล้ วผละออกจากอ้ อมกอดเขา เล็กน้ อยเมือนึกอะไรขึ #นได้ “ไปทีโน่น โดนยัยนันลวนลามเธอรึเปล่า” ร่างบางถามเสียงเรี ยบ “ยัยนันยัยไหนกันคะ หืม เขามีชือให้ เรี ยกก็เรี ยกสิคะ” “ยัยพีแทยอนไง ชิ” “เขาเป็ นเจ้ านายยุน มาดูงาน เขาจะทําแบบนันทํ # าไมกันคะ ยุนไม่ใช่ของสาธารณะ สักหน่อย ยุนมีเจ้ าของแล้ วนะ” ยุนอาว่าพลางโอบร่ างบางเข้ ามาใกล้ กว่าเดิม หลังจากที เห็นว่าแฟนสาวแสดงอาการเริ มตีตวั ออกห่างด้ วยลมเพชรหึง “รู้ตวั ก็ดีนี วันก่อนยังออเซาะต่อหน้ าพีเลย” “อันนันไม่ # นบั ค่ะ ยุนไม่ทนั ตังตั # ว มีอะไรเปื อ# นหน้ ายุนเขาหยิบออกให้ พีอย่าเปิ ด ประเด็นเลยค่ะ มันไม่มีอะไรจริ ง ๆ วันนี #วันดี ๆ ของพีนะ ทีนีมีแค่เรา พูดแต่เรื องของเราดี กว่านะ” ยุนอาพูดชิดริ มฝี ปาก “ก่อนฉันจะมอบของขวัญให้ พี ฉันแถมของสมนาคุณสองข้ อแรกให้ พีก่อนนะ” สิ #นคําพูด ริ มฝี ปากแดงสดบดเบียดเข้ าชิมความหวานจากริ มฝี ปากบาง รสจูบ จากเนิบนาบเริ มทวีความรุนแรงหนักหนวงร่ างสูงบดคลึงปากบางเล่นอย่างเอาแต่ใจ โดย ไม่ฟังเสียงท้ วงของคนยกธงขาวยอมแพ้ ขออากาศหายใจ “อื #อ...................”ร่างบางครางประท้ วง “..แฮ่ก ๆ ๆ อะไรกันหมดแรงแล้ วเหรอ พียังไม่ได้ ของขวัญชิ #นใหญ่เลยน่ะ” ยุนอาพูดพลางหอมแก้ มสวยอีกคนอย่างรักใคร่ทา่ มกลางเสียงเพลงรักทีตนชอบ ไออุน่ จากอ้ อมกอดล้ วนพาให้ บรรยากาศอบอวลไปด้ วยความรัก ความหอมหวาน “หายใจไม่ทนั นี จูบเบา ๆ ก็ได้ จูบเอา ๆ กดซะปากชํ #าเลย คนบ้ า” ร่างบางยกมือ ขึ #นตีแขนร่างสูงแก้ เขิน “ว่ายุนบ้ าอีกแล้ ว เดี%ยวบ้ าจริ งแล้ วพีจะหนาว” “ไม่กลัวหรอก” “โอเค ๆ ฉันให้ ข้อหนึงพีแล้ ว ข้ อสองพีต้ องมอบให้ ฉนั ” ร่างสูงจ้ องมองคนสวยด้ วย แววตาปรารถนา


YoonSic Stories #1

349

“............................” เจสสิก้านิงไม่ตอบ “เร็ วสิให้ ไวเลย อย่าช้ าไม่งนฉั ั # นข้ ามเป็ นข้ อสามเลยนะ” “ก็ได้ ... ยังเถือนเหมือนเดิมเลยน่ะ บังขับขูเ่ ข็ญกันจริ งเลย” “หา... ฮ่ะ ๆ ๆ พีว่าฉันเถือนเหรอ โอ๊ ย ให้ ตายสิ ขนาดพีด่าฉันยังน่ารักได้ ขนาดนี # เลย คุณ เจสสิก้า จอง” “ก็มนั จริ งมัยเล่ # า นึกว่าหลายปี ทีผ่านมาจะลดดีกรี ลงแล้ ว ชอบบังคับ เถือน หืน ลามก ..........” “อืมมมมม” ยุนอากดริ มฝี ปากลงอีกครัง# หยอกเย้ างับปากบางอย่างเอาใจ “ฉันเลิกนิสยั นันนานแล้ วนะ ถ้ าคิดจะจีบพี ฉันไม่ทําให้ พีอายหรอก” พูดไปริ ม ฝี ปากแดงสดยังคงทําหน้ าทีอย่างไม่บกพร่อง “พีเป็ นถึงนางแบบดัง สวยก็สวย ถ้ าฉันทําอะไรไม่ดีพีก็แย่น่ะสิ ฉันแคร์ พีมากนะ แค่สายงานของฉันมันบังคับ ต้ องทํางานกับพวกผู้ชาย อยู่กบั ดิน หิน ปูน มันก็มีบ้างทีทํา ให้ ตดิ นิสยั ” “อื #อ.......พีขอโทษ ไม่ได้ ตงใจจะว่ ั# า” “ไม่โกรธ ไม่มีวนั โกรธด้ วย โกรธเรื องอืนมากกว่า” “เรื อง?” “ใครใช้ ให้ ใส่ซีทรู ออกนอกบ้ าน...... หืม พีไม่ร้ ู หรอกเหรอว่ามันคือของต้ องห้ าม ไม่วา่ จะชุดว่ายนํ #า ซีทรู ใส่ได้ แค่ในบ้ านเท่านันพี # ลืมรึไง” “แล้ วไง ใส่ออกงาน วันนันพี # ฮโยก็ไป ไม่โป๊ สักหน่อย” ร่างบางยิ #มกริมพึงพอใจกับ แผนการทียูริกบั ทิฟฟานีลงความเห็นว่าคุณผู้ชายของเธอต้ องหึงหูดบั ตับไหม้ แน่ “เหอะ ไม่ชอบง่ะ ห้ ามใส่อีกนะ พีมีสทิ ธิ+ใส่ให้ ฉนั ดูเพียงคนเดียวสิ” “ไอ้ เด็กขี #หวง” “แล้ วไงแม่คนขี #หึง” “ถ้ าพีจะใส่มีปัญหาเหรอ ถ้ าวันหลังแกล้ งพีอีกพีก็จะเอาคืน” “ทีทําเนียจุดประสงค์อยากให้ ฉนั หึงใช่มยล่ ั # ะ” ยุนอายิ #มตอบ “แล้ วหึงป่ าวล่ะ” “อือ........หึงก็ได้ ........ ฉันอยูท่ ีโน่น มีไฟฟ้า มีนํ #าใช้ นะ ไม่ได้ กนั ดารสักหน่อยถึง ไม่ร้ ูวา่ พีทําอะไรทีไหน” “ดูพดู เข้ า ไม่ได้ บงั คับให้ หงึ สักหน่อย ไอ้ เราก็นกึ ว่าโดนคุมเสียปิ ดหูปิดตาจนไม่ได้ รับรู้ขา่ วสารบ้ านเมืองเอาเสียเลย” “ง่ะ วนไปหาพีแทยอนอีกแล้ ว พีก็” “พียังไม่ได้ เอ่ยชือเลยนะ ยุนอะไร ๆ ก็ แทยอน” “พีสิก้าคะ ฉันรักพีนะ คนอืนฉันไม่สนหรอกนะ นับวันยิงแก่ยิงขี #หึงจัง” “พีไม่ชอบเค้ า”


350

Special Project of YoonSica 2

“ค่ะยุนรู้ พูดตรงไปมัยเนี # ย หึหึ งานเสร็ จเมือไหร่ ยุนกับเค้ าก็ไม่ได้ เจอกันแล้ ว อย่ากังวลเลยค่ะ” “พีรู้ ไว้ นะ ดวงตาของฉันคู่นี # จะมองแค่พีคนเดียว ริ มฝี ปากของฉันจะจูบพีและ บอกรักพีเพียงคนเดียว เสียงของฉันทีเอ่ยคํารักมันจะเป็ นของพีเพียงคนเดียว อ้ อมกอด ของฉันก็เป็ นของพีคนเดียวเหมือนกัน ไม่วา่ จะอะไร ร่างกาย หัวใจ สิงไหน ๆ ทีเป็ นของฉัน มันจะเป็ นของพีคนเดียว มันเป็ นของพีมานานแล้ ว ตังแต่ # วนั นี #ทีฉันรักพี จะนานเท่าไหร่ มัน ก็ยงั เป็ นของพี เพียงแค่พไม่ ี เบือกันเสียก่อน ฉันจะบอกรักพี กอดพี จูบพี และ ครอบครองพี จนกว่าชีวิตฉันจะหมดลมหายใจ” “ทีพูดมาทังหมดเนี # ยเหมือนจะดูดีนะ แต่ประโยคสุดท้ ายสิ ทําไมต้ องเน้ นคําว่า ครอบครองด้ วย น่าเกลียดจะตาย” เจสสิก้าเอ็ดเสียงเบา “ฮ่า ๆ ๆ ๆ ๆ โอเค Are you hearing jessica? My Love running around you แบบนี #ดูดีกว่า ไม่พาออกเรื องอย่างว่า ถูกใจรึยงั คะ อเมริ กนั เกิร์ลของยุน” พูดจบยุนอากด ริ มฝี ปากยํ #าลงกับปากบางอีกครัง# “อื #ม... จูบกันนะ จูบกันจนกว่าเราจะหมดลมหายใจ” ร่างสูงพูดเสียงพร่าดวงตา สีนิลสันระริ ก หวานเสียจนอีกคนระทวย วงแขนทีโอบรัดทําให้ ร่างทังสองแทนกลื # นกัน “แฮ่ก ๆ..........งันก็ # ตายก่อนได้ ครอบครองสิยนุ ” ร่ างบางพูดเสียงหอบล้ อคําพูด อีกคนด้ วยรอยยิ #มยัว “ฮ้ ายยยยพีสิก้า พีจะไม่ขดั ฉัน ปล่อยฉันโรแมนติกนานกว่านี #สักนาทีจะได้ มยั # หึ ๆ” ยุนอาแค่นหัวเราะร่วนกับความช่างแกล้ งขัดอารมณ์ของอีกคน “อื #อ ได้ ไม่แกล้ งแล้ วค่ะ คนดี พีรักยุนนะ ขอบคุณสําหรับทุกสิงทุกอย่าง พีรักยุน มากจริ ง ๆ” “ค่ะ ฉันก็รักพี แฮปปี เ# บิร์ทเดย์นะ่ ” . . . . . “อื #ม............คอฉันเป็ นรอยหมดแล้ วนะแวมชิค” “หา..........อะไรยุนแวมชงแวมชิค” ร่ างบางผละใบหน้ าสวยออกมาจากซอกคอ ของร่างสูง “ก็พีไงแวมชิค ฉันว่าตอนนี #พีไม่ได้ เป็ นเจ้ าหญิงนํ #าแข็งแล้ วน้ า” ยุนอาพูดเสียงล้ อ รวบร่างบางเปลือยเปล่ากระชับอ้ อมกอดให้ แน่นขึ #น “ยังไง?”เจสสิก้าย่นหน้ าฉงน “อา ก็ตอนฉันอยูโ่ น่นอะ มินโฮลูกน้ องฉันเอารูปพีในหนังสือพิมพ์มาให้ ดู แซวฉัน ใหญ่เลย” ‘นายมีเมียเป็ นแวมไพร์ ก็ไม่บอก’


YoonSic Stories #1

351

“ในงานโซลแฟชันวีค นันเหรอ” “อือ คนอะไรไม่ร้ ู ขาวจัว& ะ น่าเจีย& ะ จริง ๆ เลย” ร่างสูงว่าพลางกดจมูกกับแก้ มสวย ฟอดใหญ่ “ยุนอา” ร่างบางเรี ยกเสียงอ้ อนเขียแก้ มใสเขาเล่น “หืมม พีอย่าอ้ อนสิ มันน่ากอดแค่ไหนรู้มย” ั# “ไม่ร้ ู” เจสสิก้าแสร้ งตอบไขสือ “งันก็ # ร้ ูไว้ เดี%ยวนี #เลยนะ เจสสิก้า จอง แม่คนช่างยัว ฮ่า ๆ” . . . . . “ยุนอ๊ า!!....... คืนนี #นอนกับนํ #าแข็งไปเลย หืนชะมัด” เสียงหวานตะโกนค่อนขอด คนด้ านบนทีพรํ ามอบความสุขให้ กบั เธอตลอดคืน End e h T


before... romantic love à˵ؼŷÕè©Ñ¹¹Ñé¹·íÒÅ§ä» ¤×Íà¸Í㪋äËÁ ¤¹à´ÕÂÇ·Õ·è Òí ãËŒã¨ÅÐÅÒ áÅÐ໚¹Í‹ҧ¹Õé à¾Ôè§ÃÙŒ Ç‹ÒÒÃÑÃÑ¡Áѹ໚¹ÂÑ§ä§ à¾Ôè§à¢ŒÒ㨠¨Ò¡¤¹·ÕèäÁ‹ÁÕã¤Ã ¡ÅÒÂ໚»š¹ÁÕ¤ÇÒÁÃÑ¡·Ñé§ã¨ se of you … Because

by... medsai_yoona


YoonSic Stories #1

353

ย้อนเวลาไป 4 ปี ทีแล้ว ตึกนิ เทศ ณ มหาวิ ทยาลัยโซชิ "ว่าไงคุณ ยุนอา ทีหนึงวิศวะ" เสียงเรี ยบอาจารย์ในห้ องดังขึ #น เบียงความสนใจ ของนักศึกษาทังห้ # องให้ มองไปยังต้ นเหตุ "อ๋อ สวัสดีคะ่ อาจารย์ปาร์ ค" ยุนอาฉีกยิ #มสวยทักทาย "เดินหลงตึกเหรอคะ ตึกวิศวะเลี #ยวขวาค่ะ เอ๊ ะ หรื อจะมาหาลูกศิษย์ดฉิ นั อีก" เสียงของอาจารย์บง่ บอกถึงความเคยชินทีเห็นร่างของคนตัวสูงหน้ าห้ องบ่อยครัง# เพราะเขามักเจอยุนอาเดินมาส่งสาว ๆ ในสังกัดเป็ นประจํา ซึงยุนอาไม่เคยเข้ ามาวุน่ วาย หรื อแต่อย่างใด แต่ครัง# นี #เขากลับเห็นร่างสูงวนเวียนอยูบ่ อ่ ย ๆ จึงเอ่ยทักให้ หยุดการกระทํา "อ่า ฝากอาจารย์บอกลูกศิษย์อาจารย์ แถวหน้ า โต๊ ะ A2 ด้ วยนะคะ ว่ามีคนคิดถึง" ว่าแล้ วยุนอาจึงเดินกลับด้ วยใบหน้ าใสขึ #นสี "พีสิก้า วันนี #เพือนพีไปไหนหมดคะ มันเย็นมากแล้ ว ยุนไปส่งนะ" "อืม คราวหลังอย่าไปเดินเวียนทีคณะจะได้ ไหม" "อ้ าวทําไมล่ะ ฉันไปหาแฟนฉันนี" "คนเค้ ากลัวกันหมดแล้ ว นึกว่า ยุนจะยกพวกมาตี" "ฮ่า ๆ ใครจะกล้ าตีคะ่ เปลียนจากตีเป็ นกอดคงจะเวิร์กกว่า" "บ้ า" ร่างบางขึ #นเสียงเดินกระแทกส้ นไปยังรถหรูทีจอด "เดินดี ๆ สิคะ เดินกระแทกแบบนันฉั # นชํ #าในหมดแล้ ว" "หา" เจสสิก้าทําหน้ าฉงน "ก็ความสวยพีกระแทกตา กระแทกใจฉันแบบนี # ฉันก็จกุ น่ะสิ" "ยุนอ๊ า" “ฮ่า ๆ ฉันล้ อเล่นค่ะ แค่กลัวส้ นพังต่างหาก แพงจะตายรองเท้ าแต่ละคูข่ องพี ถ้ า รู้วา่ ชอบลงส้ น คราวหลังส้ นเตี #ยก็ได้ คะ่ จะไม่เป็ นเข่าเสือมฮ่า ๆ” “................” “เวลางอน น่ารักจัง” ยุนอามองร่างบางหน้ างองํ #าตาใสแป๋ ว “วันนี #พีอยากกินอะไรคะ ยุนราดนํ #าผึ #งหรื อยุนอาหม้ อไฟ เอ๊ ะหรื อของหวานยุนอา ช็อกชิพคะ” “......................” “พูดด้ วยก็ไม่พดู พีอย่างอนนานสิคะ ยุนหยอกเล่นเอง ดีกนั น้ า” นิ #วก้ อยถูกส่งผ่าน แทนคําง้ อ “ก็ได้ วันหลังถ้ าแกล้ งพีอีกพีจะ.................” “อุ๊บ” ริ มฝี ปากแดงสดกดริ มฝี ปากบางปิ ดกันคํ # าพูด ร่างสูงบรรจงจูบหยอกล้ อให้ อีกคนมอมเมาด้ วยรสจุมพิต


354

Special Project of YoonSica 2

"ฉวยโอกาส" ร่างบางทีผละออกมาค่อนขอดอีกคน "ไม่ได้ ฉวยโอกาส แต่ตงใจเลยต่ ั# างหาก" "แต่พีไม่ชอบ" "อืม ฉันขอโทษ แต่พีน่าจูบจนฉันอดใจไม่อยู"่ "เราเพิงคบกัน พีไม่ได้ งา่ ยเหมือนคนอืน อย่าทําแบบนี #อีกได้ มย" ั# "โอเค ถ้ าพีอยากจูบฉันคืนก็ได้ นะ่ " ".............." "อ่า ฮ่าๆ ๆ พีอย่าทําหน้ าอย่างนี #สิ ไม่เอาน่ายิ #มหน่อย"

. . . . .

"บ้ าชะมัด ฝนตกแบบนี # แถมไอ้ บ้าไหนก็ไม่ร้ ูเจาะลมยางรถฉัน ชิท" "กรรมตามสนองน่ะสิ ไปทําเขาไว้ มาก" "ง่า พีสิก้าคะ ยุนไม่ได้ ทําสักหน่อย แค่สงั แล้ วซูยองมันทํา" "มันต่างกันตรงไหนคะ" "ต่างสิคะ ยุนไม่ได้ เป็ นคนเจาะนี" "แต่เธอสังเนียน่ะ" "อือ พอเถอะค่ะ พีรอในรถดีกว่าค่ะ เดี%ยวจะไม่สบาย ยุนโทรบอกช่างแล้ ว" "เถียงแพ้ นะ่ สิ" "เรี ยกว่าไม่อยากเถียงมากกว่าค่ะ ไม่เคยชนะหรอก" "ยุนก็เข้ ามานังก่อนสิ ยืนแบบนี #ใช่วา่ จะเปลียนล้ อเป็ น" "ไม่เป็ นแต่ เอาเท่ไว้ ก่อน ฮ่า ๆ ๆ ๆ" "งันพี # ก็จะยืนกางร่ มให้ ยนุ แบบนี #ละกัน" "ไม่ต้องเลยค่ะเดี%ยวจะไม่สบาย" "ทําไมล่ะ รู้หรอกจะยืนเก็กเหล่สาวล่ะสิ" "ฮ่า ๆ ยุนยืนรอช่างค่ะ ทีรัก" "งันก็ # ถือร่มไว้ " ร่างบางยืนร่มคันเล็กให้ อีกคนทีรอช่างมาเปลียนล้ อให้ "ขอบคุณค่ะ"

@คอนโดหรู กลางเมื อง

“ฮัดเช่ย ให้ ตายสิ ตากฝนแป๊ บเดียว หวัดกินซะงัน” # ร่างสูงเดินออกจาห้ องนํ #ามา พร้ อมชุดนอนกางเกงขายาวเสื #อกล้ ามสีขาวตัวบาง “มานีสิ เช็ดผมให้ ” ร่างบางทีนังดูทีวีเรี ยกให้ อีกคนนอนมานังด้ วยกัน


YoonSic Stories #1

ของตน

355

"น่ารักจัง แฟนใครน้ อ" ดวงตาใส่ยิ #มกรุ้มกริ มเมือแฟนสาวปรนนิบตั เิ ช็ดผมให้ "แฟนยุน" ร่างบางบอกเสียงเรี ยบก้ มหน้ าด้ วยความเขิน "อายเหรอ เงยหน้ าขึ #นมามองกันหน่อยสิ" "ใครว่าอาย ไม่ได้ อาย" "ปากแข็งจัง" "นีแน่ะ พูดมาก" เจสสิก้าขยี #หัวอีกคนแรง ๆ "อ๊ าก พีสิก้าเบาหน่อยค่ะ หัวคนนะคะ" "เหรอ นึกว่ากวางหัวเหม่ง" "ง่า พีสิก้าก็ มานีเลย" ร่างสูงดันไหล่อกี คนให้ นอนราบไปกับโซฟาชุดหรูในคอนโด

"จะทําอะไรยุน พอเลยนะ" "พีคิดอะไรเนีย ยุนแค่อยากนอนจ้ องตา" "ทะลึงเหอะ อิม ยุนอา พีรู้วา่ เธอ....." "ว่า........อะไรค่ะ หืม" "ถอยไปเลย อี%...เหม็นบุหรี จัง" "อะไรกันค่ะ ฉันแปลงฟั นตังสองรอบ # บ้ วนลิสเตอร์ ลีนก็แล้ ว" "ก็เหม็นจริ งนี ไหนบอกว่าจะเลิกไง" “พีสิก้าคะ อดข้ าวยังว่ายาก เลิกบุหรี นะคะ ไม่ได้ ทํากันง่าย ๆ” “พีบอกแล้ วไงจะคบกับพีต้ องเชือฟั ง พีไม่ชอบคนสูบบุหรี มันเสียบุคคลิก” “ค่ะ ทูนหัวขา” ยุนอาขานรับเสียงยาน “อย่ามาล้ อเล่นนะ พีพูดจริ งๆ และก็เหล้ าน่ะอย่ากินให้ มนั มาก เลิกโดดเรี ยนไป เล่นไพ่ด้วย ทีสําคัญอ่านหนังสือด้ วยนะเด็กดี ไม่ใช่ว่าคบกับพีแล้ วการเรี ยนเธอตกนะ” ร่างบางพูดพลางตวัดมือโอบรอบคอด้ านบน “พูดมาเหมือนจะดี แต่กิริยาทียัวฉันแบบนี #จะให้ คดิ ว่าไงคะ” “ยุนบ้ า ลามกทีสุดเลย ออกไปเลย พีจะกลับบ้ าน” “อ๊ ะ ๆ ๆ ไม่ให้ กลับหรอก” แขนเรี ยวคร่อมร่างบางไว้ ดกั ทางอย่างหยอกล้ อ “ยุนอา” ร่างบางขึ #นเสียงเข้ ม “อย่ามาทําดุเลย คืนนี #นอนกับยุนนะ ฝนตกฟ้าร้ อง ยุนกลัว& กลัวค่ะ” เสียงล้ อเลียน ออกจากริ มฝี ปากแดงสด “เจ้ าเล่ห์ ไม่ต้องเลยยุน นีก็คําแล้ ว เดี%ยวพีกลับดึกอีก” “ฝนยังตกอยูเ่ ลย ถ้ าพีจะกลับยุนจะไปส่ง” ยุนอาพูดเสียงอ่อย “ไม่ต้องเลยค่ะ พีกลับแท็กซีได้ ลําบากยุนเปล่า ๆ” “รู้มยว่ ั # ามันอันตราย ถ้ าไม่อยากให้ ยนุ ลําบาก นอนกับยุนนะ สัญญาเลยว่าจะไม่ ทําอะไร“ ยุนอาชูนิ #วสามนิ #วสัญญาด้ วยเกียรติของลูกเสือ “พีไม่มีชดุ ”


356

Special Project of YoonSica 2

"ชุดยุนไง" "แต่พีต้ องมาร์ กหน้ าก่อนนอน" "ไม่มาร์ กสักวันใช่วา่ พีจะสวยลดลง" "แต่พีต้ องดืมชาระบายก่อนนอน" "พีจะเอายีห้ ออะไรล่ะ เดี%ยวยุนลงไปซื #อทีซุปเปอร์ ด้านล่างให้ " "แต่พีต้ อง........." "สรุป คือ พีไม่อยากนอนใช่มยั # โอเคเดี%ยวยุนไปส่ง จบ" "อา ยุนอา นอนก็ได้ " "พีไม่ต้องเล่นตัวหรอก ถ้ าฉันจะกอดพี ฉันคงไม่รอให้ พีอ้ างและเถียงฉันฉอด ๆ หรอก พีเสร็ จฉันตังแต่ # ในรถแล้ ว ฮ่า ๆ ๆ ๆ" "ยุนอา" เสียงเรี ยบทรงอํานาจพร้ อมสายตาดุจพญานํ #าแข็งเตือนคนทีชอบพูดเล่น เป็ นกลาย ๆ "ไม่ต้องกังวลหรอก ฉันไม่ทาํ ไรพีจริง ๆ แค่อยากมีคนกอดให้ อนุ่ ๆ เท่านันเอง # พีดูสิ อากาศก็หนาว ฟ้าก็ร้อง ฉันกลัวจริง ๆ นะ" ยุนอาออดอ้ อนพลางกระชับร่างบางเข้ ามากอด "ยุนอา ถ้ าเพือน ๆ เธอมาเห็นเธออ้ อนพีอย่างนี # คงจะขําน่าดู" "ช่างพวกมันสิ พีไปอาบนํ #าเถอะค่ะ เดี%ยวยุนอุน่ นมให้ นะ จะได้ หลับสบาย" "มีนมช็อกโกแลตเปล่า" "ไม่มี แต่ถ้าพีอยากกินยุนจัดให้ เร็ วเข้ าอาบนํ #าดึกเดี%ยวหนาวแย่เลย" "มาแล้ ว นมช็อกโกแลต" "ขอบคุณค่ะ" เจสสิก้านังแปรงผมหน้ ากระจกตอบรับอีกคนทีถือนมอุน่ มาให้ "ว้ าว ใส่ได้ พอดีเลย" "พอดีทีไหนล่ะ เลือกชุดให้ นะ่ ก้ มที เห็นถึงตับไตไส้ พงุ แล้ ว" "เซกซีจัง พีไม่แต่งหน้ ายังสวยเลย ชอบโครต" "พอเลย ไอ้ สายตาแบบนี #น่ะ" ร่างบางหยิกแก้ มอีกคนเล่น "ฟุด ๆ ฟิ ด ๆ ฮ้ อมหอม เธอหอมแบบไม่ต้องใส่นํ #าหอม ใช้ ครี มอาบนํ #าอะไรอ่ะ" ยุนอาร้ องเพลงอารมณ์ดี "ก็ครี มเธอนันแหละ อย่ามามือไวน่ะยุน" ร่างบางบอกปั ดอีกคนทียืนหน้ ามาฝาก ฝั งปลายจมูกโด่งกับเรือนผมงามยันซอกคอของเธอแถมมือปลาหมึกแอบลูบเอวเธออย่างล้ อ "ฮ่า ๆ กินนมแล้ วนอนกันนะ ถ้ าตาพีคลํ #าเดี%ยวก็หาว่ายุนดูแลไม่ดีอีก" "ไหนบอกไม่มีช็อกโกแลต" "ยุนมีแต่นมจืด แต่พีอยากกินรสช็อกโกแลต ยุนเลยละลายโกโก้ ในนํ #าร้ อนให้ นิด นึงแล้ วผสมใส่นมให้ อร่อยชัวร์ ยนุ ชิมแล้ ว" "ท้ องเสียรึเปล่าเนีย"เจสสิก้ายักคิ #วหลิวตา "ไม่หรอก คราวหลังยุนจะซื #อมาตุนไว้ แต่พีต้ องมานอนทีนีนะ"


YoonSic Stories #1

357

"มันใช่เรื องซะทีไหน" "อ้ าว ก็ยนุ ไม่ชอบกินรสอืนนอกจากนมจืดนี ขืนกินหวาน ๆ ได้ เตี #ย ไม่โตกันพอดี" "หมายความว่าไงยุนอา" "ไม่ได้ หมายความว่าไงค่ะ อิอิ" "พีสิก้านอนไม่หลับเหรอ" "อือ สงสัยคงจะไม่ค้ นุ ที" "เตียงตังกว้ # าง ไปนอนกระจุกทีริ มเตียงแบบนัน# เดี%ยวก็ตก สะโพกหักหรอกค่ะ" "พีนอนได้ ยุนนอนไปเถอะ" "เอาหมอนข้ างออกได้ มย" ั# "ไม่เอา" "น่านะ เอาออกนะ ถ้ าพีติดหมอนข้ างกอดยุนแทนก็ได้ " "ถ้ าเอาออกพีกลับบ้ านจริ งด้ วย" "พีสิก้า เราเป็ นแฟนกันนะ" "แต่มนั เร็ วไปทีเราจะ......เอ่อ...." "อย่ามองยุนอย่างนี #สิ อยากนอนกอดพีไม่ได้ อยากทําอย่างอืนจริ ง ๆ" ".............." "ขอกอดนะ" "อือ" สิ #นคําอนุญาตยุนอาเหวียงหมอนข้ างเพือนแท้ ยามนิทราออกจากตรงกลาง พร้ อมสอดแขนเรี ยวรัง# เอวบางเข้ าหาอ้ อมกอดตน "พีสิก้า" "อะไร" "เปล่า แค่อยากเรี ยก" "อือ" "พีสิก้า" "หืม don't play ให้ กอดแล้ วจะเอาอะไรอีก พีตาจะปิ ดแล้ วนะ" "รัก" ".........." เดทของยุนสิ กา้ “เอาเสื #อโค้ ซทับให้ พีทําไมเนีย ร้ อนจะตาย” “ใครใช้ ให้ ใส่เปิ ดไหล่คะ” ยุนอาอดติงร่ างบางไม่ได้ ทีเห็นคนรักใส่เสื #อเปิ ดไหล่ เผยให้ เห็นสายบราสีดํา “ทําไมล่ะ มันแฟชันนะยุนอา”


358

Special Project of YoonSica 2

"จะแฟนชันอะไรยุนก็ไม่ให้ ใส่คะ่ ไอ้ พวกบ้ านันก็มองอยูไ่ ด้ ถ้ ายังไม่หยุดยุนจะเอา เลือดหัวมันออก" ร่างสูงบ่นอย่างหัวเสีย "นึกว่าชอบ ก็พีเห็นยุนชอบมองพวกนางแบบในทีวีใส่นี จ้ องที ตาจะหลุดออก จากเบ้ า นํ #าลายยืดไหลเป็ นทาง" "โถ่พีสิก้า ยุนดูได้ แต่พีห้ ามใส่ให้ คนอืนดูส"ิ ยุนอาบ่นอุบอิบ "ขี #หวง พอเลย หยุดทําตาขวางใส่คนอืนเขาได้ แล้ ว ไม่งนพี ั # ตีจริ ง ๆ ด้ วย รู้มยมั ั# น ไม่นา่ รักเลย อย่ากร่างนักสิคะ คุณอิม ยุนอา" "ใช่สิ ยุนมันไม่ออ่ นโยนนี" "ไม่ได้ บอกว่าไม่อ่อนโยน แต่ยนุ จะโหดไปไหนคะ พวกเค้ าก็แค่มอง เอาไปไม่ได้ สักหน่อย รี บ ๆ เดินเลย มือน่ะเอาออกไปได้ แล้ ว กอดซะพีเอวเคล็ดแล้ วนะ" "ค่ะ ปล่อยก็ปล่อย" ร่างสูงได้ แต่เดินคอตก . . . . . "ไหนพีบอกว่าไม่จริ งจังกับยัยนันไง" "อืม" "ฉันจะให้ โอกาสพี พีจะเลือกใคร" "เมือก่อนอาจใช่ แต่ตอนนี # นานะ เข้ าใจใช่มย" ั# "เข้ าใจเหรอ พีหมายความว่าไง อิม ยุนอา" "พีขอโทษ แต่พีรัก เจสสิก้า" "แล้ วฉันล่ะ" "เธอก็ร้ ูตอ่ ให้ เป็ นคนอืนทีไม่ใช่เจสสิก้า พีก็ต้องบอกเลิกเธออยูด่ ี" "พีใจร้ ายมากเลยนะ ทําไมพีถึงล้ อเล่นกับความรักของคนอืนเขาแบบนี #" "พีขอโทษ พียอมรับผิด แต่ขอให้ เธอเข้ าใจ ว่าพีไม่อยากผูกมัดกับใคร มันเป็ นสิง แรกทีเธอน่าจะเข้ าใจตังแต่ # เราจะคบกันแล้ วไม่ใช่เหรอ" "ฉันไม่ยอมหรอก" "เรื องของเธอ" ยุนอาพูดจบแล้ วหันหลังกลับ "ฉันจะฟ้องยัยนัน ว่าพีหลอกเธอยังไง เธอคงจะดิ #นพล่านหากรู้วา่ พีคิดกับเธอแค่ เกมพนันกันเท่านัน"# "ถ้ าเธออยากตาย ก็ลองดู" “ฉันยอมตาย ถ้ ามันแลกมาด้ วยความสะใจทีพีจะไม่เหลือใคร เหมือนดังทีพีทิ #งฉัน” “เชิญ เธอไม่มีวนั ทําลาย เรา ได้ ” “ไม่ต้องบอกหรอก ฉันอยูน่ แล้ ี ว” ร่างบางยืนกัดปากเสียงสันด้ วยแรงโทสะปนเสียใจ


YoonSic Stories #1

359

"เอ่อ พีสิก้า" "สนุกมากใช่มยอิ ั # ม ยุนอา" "พีฟั งฉันก่อนนะ ฉันอธิบายได้ ฉันไม่ได้ อยากปิ ดบังพี คือฉัน........" เพี #ย! ๆ "ฉัน เกลียดเธอ" นํ #าตาใสไหลรินผ่านม่านตาสวยคมของคนโดนหลอก เธอหลงคิดว่าอีกคนจะจริงใจ แต่สดุ ท้ ายกับใช้ ความรักทีเธอมีให้ เป็ นเพียงเดิมพันเกมสนุกแค่เพียงลมปาก "ไม่ มันต้ องไม่จบแบบนี # พีสิก้า ฟั งฉันก่อน" ยุนอากุมใบหน้ าใสทีขึ #นรอยฝ่ ามือเป็ นริ #ว ความเจ็บปวดจากการกระทําของร่างบาง ไม่เท่ากับหัวใจดวงนี #ที สลาย และปลิวหายไปพร้ อมกับร่ างของใครบางคนทีตนเรี ยกว่า คนรัก ได้ วิงจากไป “ไอ้ยนุ ได้ข่าวว่ามี เด็กนิ เทศย้ายมาใหม่ อิ มพอตตรงจากเมกา 2 คนเฟ้ ย” ซูยอง เอ่ยบอกเพือนสาวหน้าใส ปากแดง นามว่า อิ ม ยุนอา “เหรอ อืม แล้วไง” ร่ างสูงถามพลางในขณะทีปากยังคงเคีย" วข้าว งัม ๆ “ไม่อะไร ไม่ยงั ไง แค่บอก” “เหรอ สวยป่ าว” “โครต” “ขนาดนัน" เชี ยว” “เออ วันนีจ" ะไปยลโฉมสักหน่อย ไปป่ ะ” “ไม่อะ ไม่ชอบฝรังหัวทอง”ยุนอาบอก “ตามใจ แต่พวกนัน ลูกครึ งโว้ย” ซูยองอวดสรรพคุณ “ครึ งคน ครึ งนางฟ้ า” อึนจองเสริ มทัพ “เหอ ๆ เป็ นเอามาก” ยุนอาเอ่ยอย่างเสียไม่ได้ “จะไปมัย" เรี ยนเสร็ จ มุ่งตรงตึกนิ เทศ” “อะไรของพวกแก เออไปก็ไป ถ้าสวยสูย้ ูอี ฮยอนอาไม่ได้ละก็ เลีย" งเหล้าเดือนนึง ไอ้หยอง” “โหย เห็นแก่ได้อิเหม่ง เผลอ ๆ เสร็ จแกอีกล่ะสิ ” ซูยองพูดอย่างหมันไส้ “ใช่ ๆ ต่อให้หวั ทองไม่ทอง อิ ม ยุนอา สนด้วยเหรอ ฉันเห็น ทัง" มหา’ลัย จะเป็ น เมี ยแกหมดแล้ว เหลื อแต่ป้าแม่บ้านเนี ย ที แกยังลังเลอยู่ ฮ่า ๆ ๆ” อึนจองพูดแซวยุนอา “เออ พูดเป็ นเล่นไปพวกแก เราก็ตอ้ งหาคนทีดีทีสุดสิ ” ยุนอายืดอกตอบ “แต่ฉนั เชื อเลยถ้าแกเห็นนะ แกจี บชัวร์ ” ซูยองพูดต่อ “ฉันว่าไม่นะ เค้าไม่เอาไอ้ยนุ ” อึนจองได้ทีเป็ นลูกไล่ “แต่ฉนั ว่า ห้าสิ บ ๆ เห็นว่าสวยแล้วหยิ งนีหว่า กลุ่มเดียวกับพียูริ คนสวยซะด้วย” ซูยองเปรยต่อ


360

Special Project of YoonSica 2

"หา พียูรินนเหรอ ั เว่อร์ เหอะ ให้ฉนั เจอก่อน ขี ค" ร้านวิ งเข้าหาฉันแทบสลัดไม่ทนั " ยุนอาพูดล้ออารมณ์ ดี "โหยอิ ขีโ" ม้ หล่อนักนะแก ก็แค่เรี ยนดี ฐานะดี หน้าตา งัน" ๆ เหอะ" ซูยองกระแทก เสียงหมันไส้ในความมันใจเกิ นตัวของเพือน "เออ จะไปหม้อสาวน่ะ แฟนแกไม่ว่าเหรอ เดีย$ วโทรฟ้ อง ซุนกยู" "ไอ้ยนุ ชิ " ซูยองได้แต่กดั ฟั นอกจะแตกเมือได้ยินชือแฟนตัวเอง (เออน่า แฟนเผลอ เราเจอกัน TOT) "ฮ่า ๆ" เสียงหัวเราะของกลุ่มคนดังลันซุ้มหน้าตึกวิ ศวะ "ไอ้ยนุ ถอนตัวเถอะว่ะ ฉันว่าคนนีแ" กไม่ติด" ซูยองพูด "หยิงซะอย่างนัน" อีกอย่างหล่อนน่ะ เย็นชาจนขนลุก จะบอกไรให้ ชีชอบผูช้ ายโว้ย" อึนจองแทรกขึ"น "เลิ กพูดได้ยงั แกพาฉันมาดูแล้วก็ทา้ ให้จีบ แล้วก็ว่าฉันจะชวด จี บไม่ติด ตกลง แกเอาไง" ยุนอาพูดเสียงเรี ยบ "ไม่ได้เอาไง ฉันอยากเห็นแกหน้าแตกสักทีว่ะ เห็นลอยหน้าลอยตามานานแล้ว" ร่ างสูงผิ วแทนพูดขึ"น "สรุปแกหมันไส้ทีฉันหน้าตาดีกว่าล่ะสิ โหยไอ้ขีอ" ิ จฉา 555+" "เปล๊ า แค่อยากให้แกรู้ว่า แพ้มนั เป็ นยังไง เห็นกี คนแกได้หมดแต่คนนี " หยองรับ ประกัน หน้าแตกชัวร์ ป๊าบ" "ตอนแรกว่าจะเฉย ๆ นะ เห็นแกพูดอย่างนี " คนอย่างยุนอายอมไม่ได้ แกคอย เตรี ยมตัวเป็ นเบ้ ฉันเลยหนึงเดือน" "ถ้าแกแพ้เนีย อืมม เอาให้ฉนั คิ ดก่อนว่าจะแกล้งแกยังไง ตอนนี " ขออุบไว้ละกัน" ซูยองบอกอย่างเจ้าเล่ห์ "เออ" ยุนอาส่ายหน้า "นันไงคนนัน" ไง คนผมสัน" ดําอ่ะ ทิ ฟฟานี แล้วคนกลางแกรู้จกั ยูริอา ส่วนคนผม ทองอะ ชื อ....." ซูยองยังไม่ทนั ได้ตอบอึนจองก็พดู แทรกขึ"นมาก่อน "จอง เจสสิ กา้ " "จอง เจสสิ กา้ เหรอ" ยุนอาพูดตามเสียงเบา 'จอง เจสสิ กา้ ' ยุนอายิ" มมุมปากเมื อนึกถึงคนสวยทีพวกเขาใช้เป็ นเดิ มพันในเกมนี " . . . . .


YoonSic Stories #1

361

"พีสิก้าขอคุยด้ วยหน่อยสิ" ร่ างสูงใบหน้ าหมองคลํ #าทีบ่งบอกว่าไม่ได้ นอนมาหลายคืน ยืนรอร่ างบางตรง ทางเดินของคณะหญิงสาวซึงเวลานี #ใกล้ จะคําแล้ ว แต่เนืองจากร่ างบางมีงานทีจะต้ องส่ง ก่อนกําหนดเพราะตอนนี #เจสสิก้ากําลังจะเป็ นนางแบบหน้ าใหม่พร้ อม ๆ กับยูริและทิฟฟานี "มาทําไมอีก แค่นี #ยังไม่พอใจเธออีกหรื อไง" ทิฟฟานีพ่นคําพูดใส่คนตัวสูง "ยัยสิก้า ฉันเตือนเธอก็ไม่ฟังเป็ นไงล่ะ" ยูริอดบ่นเพือนสาวเสียไม่ได้ "พอเถอะ รี บ ๆ ไปกันเถอะ วันนี # มีแคสงาน เดี%ยวสายกันพอดี" "พีจะไปแคสงานเหรอ ทีไหน ไว้ ใจได้ รึเปล่า ยุนไปเป็ นเพือนนะ" "ไม่ต้องหรอก วินาทีนี # ไม่ใครอันตรายเท่าเธอแล้ ว ยัยอันตพาล" ยูริเอ่ยเสียงเหยียด "ให้ ยนุ ไปเป็ นเพือนนะ พีสิก้า ยุนเป็ นห่วง สัญญาจะไม่วนุ่ วาย" "ขอร้ องล่ะ อย่ายุง่ กันอีกเลย เพือนฉันโง่ครัง# เดียว คงไม่โง่ซํ #าสองหรอกย่ะ ถ้ าไม่ พอใจจะพาพวกมาตีก็แล้ วแต่เธอ ฉันไม่กลัวหรอก" ทิฟฟานีอดพูดไม่ได้ เช่นกัน เจสสิก้าเสียใจมากกับการกระทําของอีกคน ไม่คิดว่าจะมาหลอกกันได้ เห็นเธอ เป็ นแค่เดิมพันสนุกปาก แม้ จะมีคนเตือนให้ ระวัง แต่ยามทีเจสสิก้าอยูก่ บั ยุนอา เหมือนเวลา ทีเหงาเปล่าเปลียวมันหายไป มีเขาคอยสร้ างสีสรรค์ คอยเอาใจ มอบความรักให้ ไม่ใช่เฉก เช่นทีเคยได้ รับจากครอบครัวหรื อเพือนฝูงแต่มนั ถูกบรรจุในแบบฉบับของคนรัก "ไปกันเถอะ" เจสสิก้าเอ่ยเสียงเรี ยบ "พีสิก้า ไปกับยุนนะ" ยุนอาเอ่ยขอร้ อง "ยัยสิก้า อย่าไปใจอ่อน มานี เร็ ว ๆ" ยูริฉดุ ร่ างบางให้ ออกห่างเด็กหน้ าใส่ทียืน อ้ อนวอนอยู่ "พวกพีปล่อยพีสิก้าได้ มยั # ให้ ฉนั ได้ พดู ได้ อธิบายก่อน" ยุนอาตะโกนอย่างเหลืออด “ถ้ าจะมาพาล หรื อกร่างแถวนี #ก็ไปไกล ๆ เลยนะ”เจสสิก้าดุตาวาว “ไม่ได้ กร่าง แต่พีอย่าหลบหน้ าฉันสิ อย่าทําเหมือนฉันเป็ นอากาศ ทําเหมือนฉัน ไม่มีตวั ตน” “เธอจะมาสนใจกันทําไม อีกไม่นานเราก็ต้องเลิกกันเหมือนทีเธอชอบทํากับใคร ๆ แค่มนั ไม่สนุกก็ตรงทีฉันดันไปรู้เรื องของเธอเร็ วไปใช่มย” ั# “ไม่ใช่” ยุนอาส่ายหน้ านํ #าตาซึม “มันไม่สนุกก็ตรงทีฉัน ไม่มีพีไง” “หึ ยุนอา อยากให้ ฉนั เชืออะไรเธออีก ทีเธอแสดงทุกอย่างมันแนบเนียนมาก พี ชืนชมจริ ง ๆ แค่นี #พอใจรึยงั ” ร่างบางเริ มเสียงสัน นํ #าตาปริ มขอบตาสวย “ได้ โปรดฟั งฉันสักครัง# อย่าไปจากฉันเลยนะ” ยุนอาคุกเข่าอ้ อนวอน “ไอ้ ยนุ /ไอ้ ยนุ ” ซูยองและอึนจองเอ่ยเรี ยกขึ #นพร้ อมกันหลังจากทีเห็นยุนอาเจรจา กับร่างบางไม่เป็ นผลจึงออกมาจากมุมทีตนแอบซุม่ ดู


362

Special Project of YoonSica 2

"พวกพีทําเกินไปมัย# มันง้ อพีแล้ วนะ เล่นตัวไปไหน" ซูยองพูดขึ #นมา "มันเคยง้ อใครซะทีไหน พีเป็ นคนแรกเลย ทําเพือนฉันกินไม่ได้ นอนไม่หลับ" อึนจองจึงพูดขึ #นมาบ้ าง "พีรู้ มยั # มันเลิกบุหรี ก็เพราะพี มันไม่ยอมไปกินเหล้ ากับพวกเรา มันเลิกเล่นไพ่ คาบว่างมันอ่านหนังสือ ถึงมันจะเรี ยนเก่งเป็ นทุนก็ตามเหอะ แต่ใช่นิสยั มันซะทีไหน เรี ยน เสร็ จรี บกลับน่ะ ใครหาเรื องมันก็อดทน ถ้ าเป็ นเมือก่อนคงได้ แผลกลับบ้ าน ไปโรง’บาล เยียมคุณหมอแทบทุกอาทิตย์ มันทําทุกอย่างเพราะพี แล้ วอย่างนี #จะโกรธมันลงอีกเหรอ" "ถ้ าจะโกรธมันก็ฟังมันพูดก่อน ความจริ งแล้ วฉันเองเป็ นคนเริ ม ใครจะคิดว่ามัน จริ งจัง" ซูยองพูดให้ เหตุผล "พวกแกหยุดเถอะ กลับไปซะ อย่าทําให้ พีสิก้าเกลียดฉันไปมากกว่านี #เลย" "หา นีแกเห็นเขาดีกว่าฉันเหรอ" อึนจองเอ่ยเสียงแผ่วแสดงความผิดหวัง "เปล่า" ยุนอาก้ มหน้ าพูดเสียงอ่อน "ไอ้ ยนุ ถ้ าแกยังจําได้ วา่ แกแพ้ ต้องทําตามทีฉันบอก งันฉั # นขอสังแกให้ กลับเดีย% วนี # ต่อไปเราจะไม่มาให้ เขาเห็นหน้ าอีก" ซูยองเอ่ยบอกแกมบังคับ "หยอง ขอโทษ แต่ฉนั ทําไม่ได้ " "งัน# แกไปกินเหล้ ากัน ดูดบุหรี เล่นไพ่ให้ สบายอารมณ์เถอะ" อึนจองว่าพลางลาก ให้ ยนุ อาทีคุกเข่าลุกขึ #นพลางเหลือบมองร่างบางทีทําให้ เพือนเขาเป็ นหนักขนาดนี # "ถ้ าเธอเดินออกไปก้ าวเดียว ไม่ต้องมาพูดกันอีก" เสียงเรี ยบทรงอํานาจทําให้ ยุนอาเผลอยิ #มเสียไม่ได้ "พีสิก้า" ยุนอาสาวเท้ าไปกระชากร่างบางเข้ ามากอด "ปล่อยก่อน เธอต้ องอธิบายเรื องทังหมด # ยุนอา" "อือ พีไม่ได้ เกลียดฉันใช่มย" ั# “เกลียด” “ง่า พีสิก้า เรายังไม่เลิกกันใช่มย” ั# “ทีผ่านมาพีจะลืมว่าเธอน่ะร้ ายยังไง ตอนนี #พีจะให้ โอกาสเธออีกครัง# ” “อือ ขอโทษนะ งันเรา # เป็ นแฟนกันนะ ฉันจะไม่ทําให้ พีเสียใจอีก” You leave me breathless คุณทิ" งให้ฉนั แทบขาดใจ You’re everything good in my life คุณคือทุกสิ งทุกอย่างทีเป็ นเรื องดีในชี วิตฉัน You leave me breathless คุณทิ" งให้ฉนั แทบหยุดหายใจ I still can’t believe that you’re mine ยังคงไม่อยากเชื อเลยว่าคุณเป็ นของฉัน


YoonSic Stories #1

363

You just walked out of one of my dreams คุณเหมื อนออกมาจากความฝั น So beautiful, you're leaving me breathless สวยงามจนฉันแทบขาดใจ “โหยเพลงในม.เปิ ดได้ อารมณ์หยองจริ ง ๆ อะไรมันจะเข้ าฟี ลอย่างนัน” # “ฉันขอโทษ ฉันไม่ร้ ูวา่ ตังแต่ # เมือไหร่ แต่ทกุ วันทีเป็ นอยู่ ฉันมีแค่พคนเดี ี ยว ไม่เข้ าใจ ว่าทําไมจะต้ องมาเปลียนตัวเองเพราะพี ไม่เข้ าใจ แค่พีไม่โทรหา ฉันเองแทบบ้ า ไม่เข้ าใจ ว่าทําไมถึงได้ หวงพีมากมายขนาดนี # ไม่เข้ าใจตัวเองเลยว่าทําไมอยูก่ บั พีแล้ ว ฉันกลายเป็ น คนขาดความอบอุน่ พีบอกฉันทีได้ มยั # ฉันเป็ นอะไร” ร่างสูงบอกความในใจ “พีจะรู้ได้ ไง เธออาจบ้ า สมองกลับ หรื อจิตบกพร่องก็ได้ ” ร่างบางก้ มหน้ างุดด้ วย ความอาย “เพราะฉันรักพี รักพีมากด้ วย ถ้ าพีทิ #งฉัน ฉันจะ.......” “จะอะไร” “จะง้ อพีไง“ ยุนอาพูดอุบอิบ “บ้ าจริ งเลย นึกว่าทีทําอยูน่ า่ รักรึไง ไม่ใช่เด็กอนุบาลนะ อ้ อนได้ นา่ ชังเชียว จําไว้ ต่อไปห้ ามโกหก เลิกเจ้ าชู้ รักพีคนเดียว แล้ วก็ห้ามเจ้ าพวกนันแซวพี # อีก ทีสําคัญพีถูกเสมอ” “โอเคเลย” ร่างสูงกระชับอ้ อมกอดให้ แน่นขึ #น ยิ #มอย่างปิ ติ “ฮ่า ๆ ๆ ๆ นีพียังเคืองพวกเราทีหยอกพีว่าเป็ นปลาหมึกแช่เย็นอีกเหรอ แต่วนั นัน# พีตลกจริ ง ๆ นะ ไอ้ ยนุ บอก ถ้ าวันไหนอากาศร้ อน ให้ พีมานังสักนาที หิมะตกทันที” “ยุนอา” ร่างบางเอ่ยเสียงเรี ยบ “พีสิก้า ยุนเปล่าน้ า” “...................” “พีสิก้า ยุนรักพีค่ะ” “อือ” “อือ อะไรคะ อย่ามาครางน่ารักแบบนี #สิ เดี%ยวยุนกอดให้ หรอก” “แล้ วทีทําไม่เรี ยกว่ากอดเหรอ” “ไม่คะ่ แบบนี #มันไม่ลกึ ซึ #ง” “ลามก” “น้ อย ๆ หน่อย เพือนฉันอ่อนให้ แล้ วหูกาง หน้ าบานขึ #นทันทีเลยน่ะ” ยูริบน่ อย่าง หมันไส้ “พียูริคนสวยคะ ถ้ าพีจะไม่ขดั เวลาสะหวี วี วีเพือนฉันมันจะดีมาก” ซูยองดักคอ “เราควรจะปล่อยให้ เคลียร์ กนั ดีมย” ั # อึนจองเอ่ยขึ #น “นันสิ เฮ้ ย ยัยสิก้าปล่อยให้ เด็กนันจูบแกแบบนี #ได้ ไง หน้ าตึกเลยนะ อายชาวบ้ าน เขาบ้ าง” ทิฟฟานีแว้ ดเสียงดัง


364

Special Project of YoonSica 2

"พีโวยวายทําไมคะ ไม่ได้ โดนจูบเองสักหน่อย" "ไอ้ ยนุ ห้ องสโลปว่าง จัดเต็มได้ แอร์ ฟรี ด้วย" ซูยองบอกอย่างล้ อ "พอเลยยุนอา พีอายคน" ร่างบางเหน็บสีข้างอีกคนทีไม่ยอมผละริ มฝี ปากออก "ค่ะ พอก็พอ ไม่ได้ จบู ตังนานพลั # งชีวติ ฉันหายไปเยอะ พอได้ จบู พี ฉันเลยมีแรง อิอ"ิ "คิดผิดหรื อถูกเนียะ ทียอมเธอไอ้ เด็กบ้ า" "ถูกสิคะ่ เพอร์ เฟคแบบนี # ไม่ได้ หาง่าย ๆ นะคะ แต่ถ้าพีอยากได้ ก็ได้ ไม่ยาก ฮ่า ๆ" ยุนอาบอกอารมณ์ดี "พีสิก้า พีเคยถามฉันว่าทําไมฉันถึงมือไว ใจกล้ า หืนกาม" "อืม ก็มนั จริ งนี" "ความจริงแล้ วอะ ฉันทํากับพีคนเดียวแหละ พีน่ารักจะตายเวลาเหวียง ๆ น่ะ มัน ดูนา่ หยอก" "แล้ วหยอกแบบอืนไม่ได้ รึไง" "ได้ แต่พอฉันแตะพี จับนิดจับหน่อย พีบิดซะ เล่นตัวเว่อร์ จนฉันหมันเขี #ยว" "มันใช่เหตุผลเหรอ อ้ างไปทัว ไอ้ คนเจ้ าเล่ห์ และตอนนี #เธอก็กําลังหืนใส่ฉันอีก เอามือออกไปเลย" เจสสิก้าหยิกฝากคมเล็บไว้ กบั มือเรี ยวทีโอบกอดเอวบางเธออยู่ "กอดหน่อยไม่ได้ รึไง" "ได้ แต่เริ มมากไปแล้ ว อย่าให้ ต้องเตือนอีกรอบ" "ง่ะ ถ้ าฉันไม่ทําตามพีจะทําไม" "นี ๆ เพลาบ้ างก็ได้ นะ ฉันไม่ใช่อากาศ ต้ นไม้ ฉันมีตวั ตนนะยะ" ยูริทีนังเล่นนอนกลิ #งดูแฟชันโชว์กบั ทิฟฟานีหันมาบ่นคูร่ ักทีหยอกกันบนโซฟาตัว เดียวทังที # ตัวอืนก็วา่ ง มันจะขาดความอดอุน่ กันอะไรหนักหนา พอดีกนั หน่อยก็หวานซะมด หมดโลก โดยเฉพาะอิคณ ุ อิม เอะอะกอดเพือนสาวฉันเสียจนชํ #าไปทังตั # วแล้ ว “นันสิ ถามจริ งได้ กนั ยังอ่ะ” ซูยองโพล่งถามคําถามซึงเป็ นคําถามทีมันปกติมาก หากนังเล่นกันในกลุม่ และยุนอา แต่คนโดนถามอีกคนนันสิ ก้ มหน้ างุดด้ วยความอาย “นี ชเว ซูยอง” ร่างบางดุจิกตาขุน่ “พีไม่ต้องขูฉ่ นั หรอก ฉันไม่กลัวพีหรอก ไม่ใช่ไอ้ ยนุ ฮ่า ๆ ๆ” “อะไร้ หยอง เรากลัวทีไหนเล่า ไม่กลัวเลย แค่เกรงใจ จริ งนะ ๆ พีสิก้าขา” ยุนอา พูดอ้ อนตาปริ บ ๆ “เหรอ” ร่างบางกดเสียงตํา “กลัวก็ได้ คะ่ ทีรัก” The End


à¨ÊÊÔ¡ŒÒ ¨Í§ â»Ã´ÔÇà«ÍÏÊÒÇÊØ´ÁÑè¹áË‹§ÃÒ¡Ò÷Íŏ¤âªÇÂÒÁàªŒÒ ¼ÙŒà¾Õº¾ÃŒÍÁ´ŒÇ¤ÇÒÁÊÒÁÒö㹡ÒÃá¡Œ»˜ÞËÒä´Œ·Ø¡Ê¶Ò¹¡Òó ...¡àÇŒ¹àÃ×è ͧËÑÇã¨... ÁÕà˵ØãËŒ ä´ŒÁÒËÇÁ§Ò¹¡Ñº ÍÔÁ ÂعÍÒ ¼ÙŒÊ×è Í¢‹ÒǾÔàÈÉ·Õè¶Ù¡¨ŒÒ§ãËŒÁÒ ¡Íº¡ÙŒàõµÔé§ÃÒ¡Òâͧà¸Í·Õè¡íÒÅѧµ¡ÎǺ áÅдŒÇ¹ÔÊÑÂÂÕÂǹ ¡Ç¹âÁâˢͧÂعÍÒ ·íÒãËŒà¨ÊÊÔ¡ŒÒäÁ‹ªÍº¢Õé˹ŒÒà¸ÍÍ‹ҧÁÒ¡ ᵋàÁ×è Íà¨ÊÊÔ¡ŒÒ´Ñ¹ä»»§¤¹ã¹Ê໤¤¹Ë¹Öè§à¢ŒÒãËŒ à¸Í¨Ö§µŒÍ§¢Í ¤ÇÒÁª‹ÇÂàËÅ×ͨҡÂعÍÒ ¨¹¡ÃзÑè§ÂعÍÒµ¡Å§»Å§ã¨·Õè¨Ðª‹Ç ãËŒà¸Í»ÃÐʺ¤ÇÒÁÊíÒàÃç¨ã¹¤ÇÒÁÃÑ¡ ÂعÍҨ֧䴌¤ÍÂÊ͹à¨ÊÊÔ¡ŒÒ ãËŒà¸Í·´Åͧ㪌·ÄÉ®ÕÂÑèÇÂǹ¢Í§ ÂعÍÒ ·íÒãËŒ·Ñ駤ً ä´Œ¤Œ¹¾º¤ÇÒÁ¨ÃÔ§¹‹Ò¢íÒÇ‹Ò ¶Ö§áÁŒ·Ñé§Êͧ¨Ðᵡµ‹Ò§¡Ñ¹á¤‹ ä˹... ᵋà¢Ò·Ñ駤ًµ‹Ò§¡çÁ¤Õ ÇÒÁÃÙŒÊÖ¡«‹Í¹àÃŒ¹ÅÖ¡ÊØ´ã¨àËÁ×͹ æ ¡Ñ¹

The Ugly Truth ~àÃ×è ͧ¨ÃÔ§»Ç´ã¨~ by

wearp


366

Special Project of YoonSica 2

Chapter 1 ยามเช้ าทีสดใสของกรุ งโซล แสงแดดอ่อน ๆ สาดส่องไปทัวพื #นดิน ปลุกให้ ผ้ คู น ลุกออกจากเตียง เพือดําเนินชีวติ ในวันใหม่ แสงแดดอ่อนลอดผ่านผืนผ้ าม่านของห้ องนอน สีหวานห้ องหนึงเรียกให้ เจ้ าของห้ องนอนหวานปรือตาขึ #นรับอรุณใหม่ หญิงสาวเจ้ าของห้ อง งัวเงียลุกขึ #นจากทีนอนคว้ านาฬิกาข้ างเตียงขึ #นมาดูเวลา “โอ้ สายขนาดนี #แล้ วเหรอเนีย ตายละ ต้ องโดนหัวหน้ าด่าแน่ ๆ” นาฬกิ าชี #บอกเวลาว่าอีกยีสิบนาทีจะแปดโมงทําเอาหญิงสาวกระเด้ งตัวออกจาก เตียงทันที “แม่ไปก่อนนะมีมี เฝ้าบ้ านดี ๆ ล่ะ” เจ้ าของห้ องหันไปพูดกับแมวของตน ทีนอน บิดขี #เกียจอยูบ่ นพื #น ก่อนกระวีกระวาดออกจากห้ องไป . . . . . “อรุณสวัสดิ+ เจสสิก้า” “อรุ ณสวัสดิ+ฮโยยอน เช้ านี #มีปัญหาอะไรมัย” # “กําลังจะบอกเธออยู่พอดี วันนี #กล้ องจราจรเสีย เราไม่มีข่าวสําหรับรายการการ จราจรของช่วงเช้ านี #” “โทรหาชางมินทีมีเดียแล็ป ขอยืมสกายแคมทีถ่ายทอดจากเฮลิคอปเตอร์ ” เลขาส่วนตัวของเจสสิก้ากดมือถือโทรออกทันที “เจสสิก้าทีรัก คุณมาพอดีเลย” นักข่าวสาวร่างเล็กเดินตรงมาหาเจสสิก้า สีหน้ า หงุดหงิดมาแต่ไกล “มีอะไรแทยอน” “อย่าว่างันงี # #เลยนะ ฉันไม่อยากรายงานข่าวกับทิฟฟานีแล้ ว คุณรู้มยั # อยูบ่ ้ านฉัน ก็โดนยัยนันโขกสับพออยูแ่ ล้ ว อยูต่ อ่ หน้ ากล้ องก็โดนพูดเหน็บกัดอีก ใครทีไหนจะไปทนได้ ” แทยอนร่ายยาวถึงแฟนสาวของตนทีทําหน้ าทีนักข่าวคูก่ นั สีหน้ าไม่พอใจสุด ๆ เมือพูดถึง อีกฝ่ าย “แทยอน เธอจะไปกลัวอะไร เธอเป็ นนักข่าวนะ และนักข่าวต้ องไม่หน่อมแน้ ม แต่ต้องรับศึกได้ ทกุ สถานการณ์ เธอเป็ นนักข่าวอันดับหนึงของเรา ท่องไว้ สแิ ทยอน” “ใช่ ฉันเป็ นนักข่าวอันดับหนึง นักข่าวอันดับหนึง ๆ... ขอบคุณนะเจสสิก้า” “ไม่มีปัญหา” แทยอนเดินจากไป ขยับปากพึมพํากับตัวเอง เจสสิก้าส่ายหน้ าน้ อย ๆ แล้ วเดิน เข้ าห้ องทํางานของตน


YoonSic Stories #1

367

“เจสสิก้าาาา” “ซูยอน เธอต้ องฟั งฉันนะ” “เจสสิก้า เธอต้ องจัดการนายมินโฮให้ ฉนั นะ หมอนันจะผัดปูกลางรายการ เธอก็ รู้วา่ ฉันแพ้ ป”ู “อ้ าว ใคร ๆ เขาก็กินปูกนั ออกจะอร่อย” “ซูยอนเธอเห็นด้ วยฉันไหม ถ้ าฉันจะเอาข่าวไส้ เดือนเพาะเลี #ยง ไปใส่ไว้ ช่วงหลัง พักเบรกโฆษณา” “ไม่นะ เจส ข่าวฉันดีกว่า สาวไฮโซเข้ ารับบําบัดยา รับรอง คนดูสนใจมากกว่า ไอ้ ไส้ เดือนนันแน่นอน” “อ๋อหรอ แล้ วแม่สาวไฮโซนันมันช่วยให้ คนดูฉลาดขึ #นตรงไหนกัน” “แล้ วไส้ เดือนของนายมันจรรโลงใจตรงไหนฮะ!!” “นี ไม่มีใครเห็นผืนของฉันรึไง เนีย ๆ ฉันโดนปูตรงนี # ผืนขึ #นเลย” เสียงโวยวายตังแต่ # เจสสิก้าเดินเข้ าห้ องมายังดังไม่หยุด ร่างบางนังลงทีโต๊ ะของตน มองกลุม่ คนตรงหน้ าอย่างระอา มือเรี ยวคว้ านกหวีดทีวางอยูบ่ นโต๊ ะขึ #นมา ปรี& ดดดดดดดด~!!! . . . . . “แสตนบายด์ทีกล้ องเบอร์ 3” “กล้ องเบอร์ 2 ซูมไปทีหน้ าทิฟฟานี” เสียงสังการของคนในห้ องส่ง คอยพูดกํากับรายการทีกําลังถ่ายทอดสดอยู่ใน ขณะนี # “วันนี #ผมนําเมนูไก่หมักซอสไวน์แดงมานําเสนอ ผมว่าคุณทิฟฟานีต้ องชอบแน่ นอน” รายการอาหารยามเช้ า ถูกถ่ายทอดสดอยู่ โดยมีทิฟฟานีและแทยอนเป็ นผู้สือข่าว “ฉันชอบทานไก่มากค่ะ จริงมัยคะแทยอน” # ทิฟฟานีพูดด้ วยเสียงตืนเต้ นสุด ๆ กับ พ่อครัวรับเชิญ ก่อนหันมาสบตากับแทยอนด้ วยสายตาหวานเชือม ‘...เล่นละครเก่งจริ ง ๆ...’ เจสสิก้าทีนังดูอยูใ่ นห้ องส่งคิดในใจ “อื #ม อร่ อยมากเลยค่ะ แทยอนลองชิมดูสิคะ” ทิฟฟานีตักอาหารใส่ปาก สีหน้ า เคลิ #มไปกับอาหารในปาก ตักอาหารขึ #นมาอีกช้ อน ส่งไปให้ แทยอนกินบ้ าง “แต่วนั นี #ผมลองใช้ เนื #อเป็ ดทําแทนครับ อร่อยกว่าเนื #อไก่มยครั ั # บ” “เอ๊ ะ คุณพูดว่าเป็ ดเหรอ” ทิฟฟานีเบิกตากว้ าง รู้สกึ เหมือนอะไรติดคอ “เอ่อ ทิฟฟานี ใจเย็น ๆ” แทยอนดึงแขนแฟนสาวเบา ๆ ทีทําท่าจะปรี& ดแตกใน บัดดล


368

Special Project of YoonSica 2

“ตายละ ทิฟฟานีแพ้ เป็ ดไม่ใช่เหรอ ตัดเข้ าโฆษณา เร็ ว ๆ เข้ า” เจสสิก้าผุดลุก จากเก้ าอี # ตะโกนสังการกับช่างเทคนิคโดยเร็ ว “แทยอน พูดเบียงประเด็นไปหาฮีซอล เร็ว” เจสสิก้าพูดใส่ไมค์ตวั เล็ก บอกสคริ ป ให้ แทยอนได้ ยินผ่านหูฟังตัวจิ%วทีติดอยูใ่ นหู “อ่า ฮีซอล อยากลองมาชิมเป็ ดนีดูมย” ั# “ด้ วยความยินดีครับ ผมต้ องขอลองชิมหน่อยหละ” ฮีซอลทีอยูฝ่ ั งหน้ าจอพยากรณ์ อากาศเอ่ยทักทายเสียงสดใส “ตอนนี #ฉันขอตัวชิมเป็ ดอบไวน์แดงกันก่อน หลังโฆษณากลับมาเจอกันค่ะคุณ ผู้ชม” แล้ วววว คัต!! “เฮ้ อ เจสสิก้า เธอคุมสถานการณ์ได้ ไงเนีย” ช่างเทคนิคหันมาชวนคุย หลังจาก ตัดภาพเข้ าสูโ่ ฆษณา “ถ้ านายมาเป็ นฉัน นายก็ต้องทําให้ ได้ แหละ” หญิงสาวยิ #มรับ เธอชินแล้ วแหละ กับเหตุการณ์ แบบนี # ในเมือมันมีเรื องวุ่น ๆ เกิดขึ #นทุกวันให้ เธอได้ แก้ ตลอด ก็ในเมือเธอ เจสสิก้า จอง โปรดิวเซอร์ สาวดีกรี รางวัลคนเบื #องหลังยอดเยียม ปั ญาหาแค่นี # ถือว่าจิบ& จ๊ อย “เจสสิก้าาาาาา!!” “อาาา ฉันไปก่อนละ สงสัยทิฟฟานีจะวีนแตก ท่าทางแทยอนจะโดนลูกหลงไป เต็ม ๆ” ร่ างบางลุกเดินตรงไปจัดการปั ญหาต่อไปทันที คนอืน ๆ ในห้ องส่งได้ แต่สา่ ยหน้ า น้ อย ๆ นับถือความสามารถและอดทนของหญิงสาวจริ ง ๆ . . . . . “เฮ้ อ กลับมาแล้ วค่ะ” เจสสิก้ากลับถึงห้ องพักของตนอย่างเหนือยล้ า ส่งเสียง ทักทายสัตว์เลี #ยงตัวเล็กของเธอ ทีอยูใ่ นห้ องเพียงตัวเดียว “เหนือยชะมัด” หญิงสาวทิ #งตัวลงบนทีนอนนุม่ ปิ ดตาพักผ่อน วันนี #เธอถูกเจ้ านายเรี ยกไปคุยเรื องเรตติ #งรายการทีอยู่ในความดูแลของเธอ มัน ตกฮวบฮาบจนน่าใจหาย แถมยังโดนขูม่ าอีกว่า หากทําให้ เรตติ #งกลับขึ #นมาไม่ได้ รายการ ของเธอจะถูกยุบลงทันที “ดูทีวีแก้ เครี ยดดีกว่า” มือบางเอื #อมไปหยิบรี โมตบนหัวเตียง กดเปิ ดทีวี เปลียน ช่องไปเรื อย ๆ “ไม่มอี ะไรดูเลย โอ้ ย เซ็ง” เจสสิก้าโยนรีโมตไปข้ างตัว ทีวยี งั คงเปิ ดค้ างไว้ ร่างบาง ลุกขึ #นจากเตียง คว้ าผ้ าเช็ดตัว เตรี ยมตัวอาบนํ #า ปี& บ~ มีมี แมวน้ อยของเธอกระโดขึ #นมาบนเตียงนอน เผลอเหยียบรี โมตเปลียนช่องไป


YoonSic Stories #1

369

“พบกันอีกครัง# ใน ‘เรื องจริ งปวดใจ’ วันนี #เราจะมาพูดถึงประเด็นทีว่า จริ ง ๆ แล้ ว คนจะรักกัน ต้ องการอะไรกันแน่” เสียงผู้ดําเนินรายการสาวท่าทางกวน ๆ ดังออกมาจาก ทีวี เจสสิก้าเหลือบมองผ่าน ๆ “ฉันลองพลิกตําราหลายเล่ม หญิงฉลาดก็พลาดได้ ... กลเม็ดมัดใจคนรัก 10 วิธี... 108 หนทางให้ เขารักคุณ... หนังสือพวกนี # มันหนังสือขยะชัด ๆ” หญิงสาวในทีวไี ม่พดู เปล่า โยนหนังสือพวกนันลงถั # งขยะไป เจสสิก้าเดินย้ อนกลับมาดูทีวี สายตาพลันมองไปทีชันหนั # งสือของตน ‘หนังสือพวกนัน... # ฉันมีหมดทุกเล่มเลย...’ “แง่คิด จิตวิทยา ไร้ สาระ บ้ าบอ ใครทีเชือหนังสือพวกนี # ฉันว่าคุณได้ ขึ #นคานแน่ นอน” นํ #าเสียงเยาะเย้ ยของร่างสูงในทีวี ทําเอาเจสสิก้ารู้สกึ เคืองเล็ก ๆ “แต่ถ้าคุณอยากมีแฟน โปรดหันมาฟั งทางนี # ฉันจะบอกอะไรให้ นะสาว ๆ คนที อยากได้ ตวั คุณน่ะ เขาหวังกันเพียงแค่ เซ็กซ์!!” “หาชุดชันในโป๊ # ๆ มาใส่ เน้ นยัว ๆ เข้ าไว้ เพราะลึก ๆ แล้ ว เราทุกคนก็ตา่ งก็ชอบ ของสวย ๆ งาม ๆ” “ไม่มีหรอก รักแรกพบสบตาปิ& ง จริ ง ๆ แล้ วเรารักสองเต้ ากับบันท้ # ายคุณต่างหาก และคูข่ องคุณก็จะไม่ทิ #งคุณ ถ้ าคุณรู้จกั ใช้ มนั ให้ เกิดประโยชน์” ‘กรี& ดดดด นีมันรายการอะไรกันเนีย’ เจสสิก้าแทบวีนแตก อยากจะลากคอหญิง สาวในทีวีให้ ออกมาฉะปากกันให้ ร้ ูแล้ วรู้รอด “ตอนนี #เรามารับสายจากทางบ้ านกันนะคะ” ไวเท่าความคิด มือเรี ยวคว้ าโทรศัพท์มากดโทรออกทันที “สวัสดีคะ่ คุณกําลังออกอากาศอยูค่ ะ่ ” ปลายสายตอบกลับเสียงหวาน “คุณกําลังจะบอกว่า ในโลกนี #ไม่มีรักแท้ ใช่มยั # คนเราจะรักกันได้ ด้วยแค่เซ็กซ์งนั # เหรอ” เจสสิก้าใส่อารมณ์ไปกับคําพูดของตน นํ #าเสียงเย้ ยหยันไม่แพ้ ปลายสาย “โอ้ ว ใจเย็น ๆ ทีรัก ฉันไม่ได้ ไปแย่งแฟนคุณมานะ” “แฟนของฉันนิสยั ดีกว่าคุณเป็ นล้ านเท่าย่ะ” “เอาละ... ไหนคุณลองพูดถึงแฟนคุณให้ ฉนั ฟั งหน่อยซิ ว่าเขาเลิศเลอเพอร์ เฟ็ ค ขนาดไหนกัน” หญิงสาวในทีวี นังท้ าวคางกับโต๊ ะ ทําหน้ าบ้ องแบ๊ วสุด ๆ “ก็...เขาฉลาด หน้ าตาดี ไม่หลงตัวเอง เขาประสบความสําเร็ จในเรื องงาน ชอบ ดืมไวน์แดง ชอบไปปิ กนิก ชอบฟั งดนตรี คลาสสิก...” เจสสิก้ายังคงพรํ าเพ้ อถึงบุคคลสุด เพอร์ เฟคของตนต่อไป ไม่ได้ มองเลยว่า คนในทีวีแทบจะนังหลับอยูแ่ ล้ ว “คน ๆ นี #อยูใ่ นเกาหลีจริ ง ๆ เหรอ คุณแน่ใจนะ ว่าเขาไม่ใช่มนุษย์ตา่ งดาว” ปลายสายตอบกลับเสียงตกใจ แต่เจสสิก้าไม่สนใจ ยังคงพรรณนาถึงคนของเธอ ต่อไป “เขาชอบหมาแต่รักแมวมากกว่า เขาไม่เคยตืนเช้ าก่อนฉันในวันอาทิตย์...”


370

Special Project of YoonSica 2

“หยุด ๆ หยุดก่อนทีรัก ฉันให้ คณ ุ แสนวอนเลย ถ้ าคุณพาสุดทีรักของคุณ ตัวเป็ น ๆ มาให้ ฉันเจอวันพรุ่ งนี #ได้ ” “เขา...มีตวั ตน...ทีไหนสักแห่ง...” “เดี%ยวก่อน ทีคุณพูดมาทังหมดนี # คือคนในฝั นของคุณงันสิ # ” “ใช่ แล้ วมันมีปัญหาอะไรล่ะ” “โอ้ ย ตาย ๆ ๆ ยาหยี ฮ่า ๆ ๆ ขอฉันขําหน่อยเถอะ ถ้ าคุณฮ็อตจริง ๆ ฉันว่าป่ านนี # คุณคงออกไปหักอกใครต่อใครเป็ นว่าเล่นแล้ ว แทนทีจะมานังฝั นถึงเทพบุตรแสนดีทีไม่มี ตัวตน” “ยอมรับซะ คุณมันขี #เหร่!!” “ฉันไม่ได้ ขี #เหร่ สกั หน่อย!!” เจสสิก้าแทบอยากปาโทรศัพท์ทิ #ง อยากจะกรี& ดดัง ๆ ให้ ปลายสายหูแตกไปเลยทีเดียว “เอาละ ฉันจะบอกอะไรให้ นะ ถ้ าคุณไม่อยากขึ #นคาน ก็เลิกฝั นถึงเทพบุตรทีคุณ ไม่มีวนั ได้ เจอซะ” “กล้ าดียงั ไง...” “นีรายการ ‘เรื องจริ งปวดใจ’ ถ้ าไม่อยากยอมรับ วันหลังก็อย่าโทรมาสิคะ คุณ ขี #เหร่” แกร็ ก ตรู๊ด ๆ ๆ “วันนี #หมดเวลาของรายการแล้ ว ฉัน อิมยุนอา ขอยํ #าว่าความจริงเป็ นสิงอัปลักษณ์ ถ้ าคุณยอมรับมันได้ คุณก็จะใช้ ชีวิตได้ อย่างมีความสุข...” ปี& บ~ มือเรี ยวคว้ ารี โมตมากดปิ ดทีวี แล้ วโยนรี โมตทิ #งไปอย่างไม่ใยดี ก่อนเดิน กระฟั ดกระเฟี ยดเข้ าห้ องนํ #าไป ‘อิมยุนอา... อย่าให้ ฉนั เจอเธอนะ... แม่จะด่าให้ ไม่กล้ าปากดีอีกเลย...’

Continue Ch.2


YoonSic Stories #1

371

Chapter 2 เช้ าวันใหม่ทสดใสสํ ี าหรับใครหลาย ๆ คน แต่คงไม่สดใสเท่าไหร่นกั สําหรับเจสสิก้า เมือวานตังแต่ # โทรไปฉะฝี ปากกับผู้หญิงในรายการบ้ านัน ทําเอาเธอนอนฝั นร้ ายไปทังคื # น ‘น่าเจ็บใจชะมัด’ โปรดิวเซอร์ สาวเดินหาวหวอด ๆ เข้ ามาในบริ ษัท ก่อนตรงไปยังห้ องประชุมเล็ก ตามทีเจ้ านายโทรมาบอก “อรุณสวัสดิค+ ะ่ ทุกคน มากันแต่เช้ าเลยนะคะ” “ก็บอสน่ะสิ เรี ยกให้ มาประชุมอะไรแต่เช้ าก็ไม่ร้ ู เจสสิก้ารู้มยั # ว่าบอสจะคุยเรื อง อะไร” “ไม่ร้ ูเหมือนกัน สงสัยคุยเรืองผังรายการมัง”# เธอเองก็ไม่ร้ ูเช่นกันว่าหัวหน้ าของเธอ เรี ยกทุกคนมาพบด้ วยสาเหตุใด “อ้ าว มากันพร้ อมแล้ วเหรอ ดีเลย ๆ วันนี #ฉันมีคนจะมาแนะนําให้ พวกเธอรู้จกั กัน” ชินยอง หัวหน้ างานของเจสสิก้าเดินเข้ ามาทักทายทุกคน “ใครกันคะ พนักงานใหม่งนเหรอบอส” ั# “จะว่างันก็ # ได้ เขาจะมาเป็ นพิธีกรใหม่ร่วมกับช่วงข่าวเช้ าของทิฟฟานีกับแทยอน” ชินยองอธิบายถึงบุคคลใหม่ให้ ทกุ คนรับรู้ “อ้ อ แต่เขาค่อนข้ างปากเสียหน่อยนะ” ชินยองเปิ ดโปรเจ็กเตอร์ ฉายวีดโี อเรืองหนึง ขึ #นมา “ยอมรับซะ คุณมันขี #เหร่!!” ‘เฮ้ ย!! นันมันยัยผู้หญิงคนเมือคืนนี!!’ เจสสิก้ารี บกดหยุดวีดีโอนันทั # นที “อย่าบอกนะคะบอส ว่าหมายถึงผู้หญิงคนนี #” “ถูกต้ อง เจสรู้จกั เหรอ เธอคนนี #ชืออิม ยุนอา จะมาถ่ายรายการกับเรา อาทิตย์ละ สองครัง# ครัง# ละสามนาที” นันหมายถึงช่วงเวลาข่าวสันที # แทยอนและทิฟฟานีเป็ นคนนําเสนอ นันเอง “บอสพูดเล่นใช่มยเนี ั # ย” “แล้ วเธอเป็ นใครมาจากไหนกัน” “ยัยนีคือผู้หญิงงีเง่าทีจัดการรายการไร้ สาระ สวะสังคม เป็ นขยะทีวชี ดั ๆ” เจสสิก้า พูดตอบแทนชินยอง ท่าทางมีนํ #าโห “ไม่เอาน่าเจส เขามีทศั นะทีท้ าทายดีออก เราไม่จาํ เป็ นต้ องชอบเขาก็ได้ แต่เขาจะ มาดึงเรตติ #งให้ เรานะ” ชินยองพูดถึงอีกคนในแง่ดขี ึ #นมานิดหน่อย แต่ก็ไม่ได้ ชว่ ยให้ เจสสิก้า มองเขาดีขึ #น “ฉันมีวธิ ีดงึ เรตติ #งอีกเยอะ บอสไม่จาํ เป็ นต้ องใช้ ยยั นันหรอก” ร่างบางหยิบเอกสาร แผ่นหนึงส่งให้ ชินยอง ในนันเขี # ยนเกียวกับแผนการเรี ยกเรตติ #งด้ วยวิธีตา่ ง ๆ ทีเมือคืนเธอ อุตส่าห์นงคิ ั ดมันขึ #นมา “ประวัตทิ า่ นผู้วา่ โดยละเอียด...” ชินยองอ่านหัวข้ อแรกทีอยูบ่ นแผ่นกระดาษ


372

Special Project of YoonSica 2

“ก็เข้ าท่าดีนี” “ฉันชอบผู้วา่ คนนี #” “ใช่ ถึงเรื องมันจะดูเล็ก ๆ แต่มนั ก็น่าสนใจนะ” เสียงพนักงานคนอืนสนับสนุน ความคิดเจสสิก้าเต็มที ทําเอาร่างบางยืดอกรับด้ วยความภูมิใจ “ฉันว่าไม่หรอก นอกจากเขาจะไปมัวกับคุณตัวสัก 3 คน กับหมาอีกหนึงตัว คุณ ถึงจะได้ ใจผู้ชมไป” เสียงใสของหญิงสาวผู้เดินเข้ ามาใหม่ พูดตอบเสียงดัง เรี ยกให้ ทกุ คน หันไปมองกันเป็ นตาเดียว ‘อิม ยุนอามาถึงทีนีแล้ ว...’ “โทษทีนะ พอดีฉนั แอบยืนฟั งคุณคุยกันอยูห่ น้ าห้ องน่ะ” ยุนอายกแก้ วกาแฟในมือ ขึ #นจิบ พูดตอบอย่างไม่สะทกสะท้ าน ไม่สนใจสายตาทุกคูท่ ีจับจ้ องมายังเธอ “เป็ นไง เขาเจ๋งใช่มยล่ ั # ะ” ชินยองตบไหล่ร่างสูงเบา ๆ หัวเราะอย่างพอใจ “ขอบคุณค่ะบอส” ยุนอาหันไปยิ #มหวานให้ ชินยอง “บอสตกลงจ้ างเขาแล้ วเหรอคะ” เจสสิก้าพูดผ่ากลางปล้ องขึ #นมา ยุนอาหันมามอง ด้ วยสายตาเชิงพิจารณา “สาวสวยคนนี #คือใครกันคะบอส” ‘ไม่ต้องมาหยอดคําหวานใส่ฉนั ชิส์’ “โปรดิวเซอร์ ของคุณไง” เจสสิก้าเชิดหน้ าเล็กน้ อย พูดเสียงดังฟั งชัดให้ ยนุ อาได้ ยนิ ชัดเจนทุกถ้ อยคํา ร่างสูงยืนมือจับกับเจสสิก้า ส่งสายตากรุ้มกริ มให้ ร่างบาง “ยินดีทีได้ ร้ ูจกั ฉันยุนอา ชอบให้ ผ้ หู ญิงสวย ๆ อย่างคุณกดขีจัง” ทุกคนเบิกตามองร่างสูงทันที เจสสิก้ายิงแล้ วใหญ่ อยากจะชกหน้ าใสนันสักที “ยุนอาเห็นห้ องทํางานของเธอรึยงั เดี%ยวฉันพาไปดู” ชินยองรี บพายุนอาออก จากห้ องไปทันที ก่อนทีจะได้ มีสงครามย่อม ๆ ในห้ องนี # . . . . . “สงบสติอารมณ์ไว้ เจสสิก้า เธอเป็ นโปรดิวเซอร์ มือรางวัลนะ ท่องไว้ ๆ เธอเป็ น โปรดิวเซอร์ มือรางวัล ๆ ๆ” เจสสิก้าเดินกลับไปกลับมาอยูใ่ นห้ องทํางานของตน พยายาม ระงับอารมณ์ตวั เอง ก่อนทีจะต้ องคุยงานกับยัยผู้หญิงตัวสูงคนนัน# ‘...คนอะไร หน้ าตาก็ดี แต่ปากเสียชะมัด... น่าพาไปผ่าหมาออกจากปาก…’ ‘ไม่ใช่ ๆ เจสสิก้า สงบสติ ๆ’ แกร็ ก~ “ขอนุญาต” ยุนอาผลักประตูเข้ ามาโดยไม่ได้ ถามเจ้ าของห้ องเสียด้ วยซํ #า ทําเอา เจสสิก้าผงะไป ตังหลั # กแทบไม่ทนั


YoonSic Stories #1

373

“ทําไมคุณไม่เคาะประตู” “เคาะแล้ ว แต่คณ ุ ไม่เปิ ดให้ ฉนั สักทีนี” “แต่คณ ุ ก็ควรมีมารยาท รอให้ ฉนั อนุญาตก่อนเข้ ามาสิ แต่ชา่ งเถอะ คนอย่างคุณ คงสะกดคํา ๆ นี #ไม่เป็ นหรอก” เจสสิก้าใส่อารมณ์กบั ยุนอาเต็มที ยิงรู้สกึ เกลียดขี #หน้ าร่างสูง มากขึ #นกว่าเดิม “ว้ าว คุณนีเป็ นเจ้ านายทีเข้ มงวดจังนะ ฉันหละชอบให้ เจ้ านายสวย ๆ อย่างคุณ ดุฉนั ” ยุนอาไม่ได้ สะทกสะท้ านกับคําเหน็บกัดของเจสสิก้าแต่อย่างใด ใบหน้ าใสยังคงระรืน ไปด้ วยรอยยิ #มกว้ าง “นีคุณจําเสียงฉันไม่ได้ เหรอ จําได้ มยั # ยัยคุณขี #เหร่เมือคืนไง” เจสสิก้าย้ อนถามถึง เหตุการณ์เมือคืน นึกแล้ วยังเคืองไม่หาย “โอ้ ใช่จริงด้ วย ไม่นา่ เชือ คุณไม่เห็นขี #เหร่เลยสักนิด” สายตามองประเมินร่างบาง ตังแต่ # หวั จรดเท้ า ผิวปากเบา ๆ อย่างนึกพอใจ “อ้ อเหรอ ขอบคุณทีชม” ร่างบางประชดกลับเสียงหนัก “นี ฉันอยากขอบคุณทีให้ ฉันมาร่ วมงานด้ วย ไม่มีคณ ุ ฉันคงไม่มีโอกาสงาม ๆ อย่างนี #แน่” “อยากขอบคุณ ก็ไปบอกบอสนู่น ไม่ใช่ฉนั ฉันไม่ได้ อยากรับคุณเข้ าทํางานเลย” ‘ใครจะไปอยากได้ คนกวนบาทาอย่างเธอมาร่วมงานกัน’ “เอาเป็ นว่า เราจับมือกัน สร้ างสรรค์รายการเถอะนะ” “เฮอะ อย่างคุณน่ะเหรอ จะมาร่วมมือกับฉัน ทํารายการทุเรศ ๆ ของคุณ ให้ พวก คนทีไม่มีอะไรทําดู พวกทีชอบล้ วงเป้าจนมือไม่วา่ งจะกดรี โมตเปลียนช่องด้ วยซํ #า” คําพูด ถากถางกันสุด ๆ จนเจสสิก้านึกสะใจ แต่ไฉนเลย ตัวเจ้ าก็ไม่ร้ ูร้อนรู้หนาวอยูด่ ี “ไม่นกึ เลยว่าคุณจะชอบทําแบบนี # แต่ก็ฟังดูนา่ รักดีนะ สยิวดี” “ฉันไม่ได้ ดรู ายการคุณ แต่แมวของฉันดันไปเหยียบรี โมตเปลียนช่องเองซะได้ ” “งันฉั # นต้ องขอบคุณน้ องเหมียวขนฟูของคุณแล้ ว ทีทําให้ คณ ุ ได้ ร้ ูจกั ฉัน ช่างเป็ น พรหมลิขิตจริ ง ๆ” ยุนอายืนหน้ าเข้ ามาใกล้ ๆ เจสสิก้า ส่งยิ #มหวานหยดเยิ #มให้ ร่างบาง เจสสิก้าผลัก หน้ าใสนันออกไปอย่ # างแรง เดินกระแทะเท้ าออกจากห้ องของตนไป . . . . . “แทยอน ทิฟฟานี ฟั งฉันนะ เธอสองคนต้ องช่วยฉันจัดการยัยโย่งนัน เอาให้ มนั พูดไม่ออก น็อคคารายการไปเลยนะ” เจสสิก้าเดินนําหน้ าผู้สอข่ ื าวสาวทังสองคน # เพือเข้ าไป ทํารายการสดสําหรับเช้ าวันนี #


374

Special Project of YoonSica 2

“จะให้ ดี เผายัยนันให้ ไหม้ เป็ นจุล ให้ กลายเป็ นขี #เถ้ าไปเลย เดีย% วฉันจะเรียกแม่บ้าน มาดูดเศษซากของยัยนันออกไปเอง” หญิงสาวเสริ มท้ าย ก่อนเดินจากไปยังห้ องควบคุม รายการ “อื #อหือ ฉันว่าฟานีร้ ายแล้ วนะ เจสสิก้านี ปากร้ ายยิงกว่าเธออีก” แทยอนพูดขึ #น ลอย ๆ มองตามโปรดิวเซอร์ สาวไปจนลับตา “เธอหมายความว่าไง แทยอน” “ปะ..เปล่าจ้ า ไม่ได้ วา่ อะไรฟานีของแทยอนสักหน่อย สุดทีรักของแทยอนออกจะ น่ารักน่าเอ็นดูขนาดนี #” แทยอนรี บพูดแก้ ตวั พัลวัน “แล้ วไป” ทิฟฟานีเดินเฉิดฉายไปประจําตําแหน่งของตนทันที “เฮ้ อ เกือบซวยแล้ วมัยล่ # ะแทยอน” คนตัวเล็กถอนหายใจเบา ๆ เดินตามแฟนสาว ของตนไป “เอาละ ทุกคนพร้ อมนะ เราจะถ่ายกันใน 5 4 3 2” กล้ องหลายตัวถูกซูมเข้ าประจําตําแหน่งของมัน เผยให้ เห็นบุคคล 3 คนบนทีวี “อรุณสวัสดิค+ ะ่ ทุกคน ขอต้ อนรับสู้วนั ทีสดใสอีกวันในกรุงโซล กับฉัน คิม แทยอน และสาวสวยข้ างฉัน...” “ขอบคุณค่ะแทยอน ฉัน ทิฟฟานี ฮวัง” ผู้สือข่าวสาวทังสองคนพู # ดเปิ ดรายการ อย่างชํานาญ เจสสิก้านังมองมอนิเตอร์ อยูน่ ิง ๆ “หลายปี แล้ วทีเราบ่นกันเกียวกับเรื องคุณภาพสือทีวี แต่หลายคนเชือว่า รายการ โทรทัศน์ทีหญิงสาวคนนี #นําเสนอให้ ชาวบ้ านรับชมนัน# มันนําเสนอแต่เรื องตํา ๆ” กล้ องถูกตัดภาพไปยังยุนอา ทียิ #มหยอกล้ อให้ กบั กล้ อง “ขอต้ อนรับคุณอิม ยุนอาค่ะ” “สวัสดีคะ่ ทุกคน” “ยุนอาคะ คุณคิดยังไงกับข้ อหาทีว่ารายการคุณมันหยาบโลน” แทยอนถามคําถาม ขึ #นมา ยุนอาทําหน้ าครุ่นคิดเล็กน้ อย “ใช่... รายการฉันมันค่อนข้ างหยาบ แต่ก็นะ ชีวิตจริ งของคนเรามันก็เป็ นอย่างนี # อยูแ่ ล้ วนี” “ชีวิตจริ งด้ านไหนกันคะ คุณยุนอา” ทิฟฟานีสวนคําถามต่อไปบ้ าง “เรื องความสัมพันธ์ของคูร่ ักไงล่ะ” “อย่างเช่นการแต่งงาน นันคือแรงกดดันทางสังคม สถานภาพการเงิน และ เซ็กส์ ถ้ าไม่ใช่เพราะสามอย่างนี # ฉันว่าคงไม่มีใครปิ& งรักกันได้ หรอกค่ะ” “อุ๊ยตาย ฟั งดูอย่างกับว่าไม่มีใครรักคุณเลย แล้ วคุณก็เอาอารมณ์นนมาระบาย ั# ใส่ฝ่ายตรงข้ ามโดยการพูดเสีย ๆ หาย ๆ ออกรายการคุณใช่มยคะ” ั# ทิฟฟานีปากไวเท่า ความคิด คําพูดจิกกัดยังหลุดออกมาเรื อย ๆ “เยียมไปเลยทิฟฟานี” เจสสิก้าแอบสะใจอยูห่ ลังมอนิเตอร์ ยิ #มเยาะใส่ยนุ อาในทีวี


YoonSic Stories #1

375

“ฉันจะยกตัวอย่างให้ ดงู า่ ย ๆ แล้ วกันนะคะ อย่างคูข่ องคุณเนีย มันเป็ นการสร้ าง ภาพคูร่ ักหวานชืนขึ #นมาทัง# ๆ ทีจริง ๆ แล้ วมันไม่ใช่เลยสักนิด” ยุนอานังท้ าวคาง เบนสายตา จากกล้ อง มายังสองสาวข้ าง ๆ แทน “คุณว่าไงนะ” “โอ้ ไม่นะ ตัดเข้ าโฆษณา ๆ เร็ วเข้ า” เจสสิก้ารี บสังการเมือเห็นท่าว่าจะไม่ดีแน่ “ไม่ต้อง ๆ ปล่อยให้ ถ่ายต่อไป” ชินยองสังการสวนขึ #นมา กล้ องจึงยังจับภาพทัง# สามต่อไป “แทยอน ฉันติดตามรายการคุณมาหลายปี ตอนนันคุ # ณยังเก่งกล้ า แล้ วนีเกิดอะไร ขึ #นกับคุณ” ยุนอาผายมือออกข้ างตัว ราวกับมองหาอะไรบางอย่าง “แล้ วคุณทิฟฟานี คุณรู้วา่ ทางเดียวทีคุณจะได้ ออกอากาศทุกวัน ก็คอื ตามประกบ กับแทยอน หนําซํ #า ตอนนี # คุณมีรายได้ สงู กว่าแทยอนตัง# 2 เท่า” ยุนอาทําหน้ าตกใจราวกับ เห็นผี ยกมือขึ #นกุมกลางอก “เฮ้ ๆ เดี%ยวนะคุณยุนอา ฉันภูมิใจนะทีมีแฟนเก่งอย่างนี #” แทยอนรี บแย้ งขึ #นมา ทันที นํ #าเสียงเริ มไม่พอใจ “คุณพูดได้ พดู ไปเถอะ อิจฉาแฟนสิไม่วา่ คุณถูกข่มจนจ๋อย ได้ แต่เก็บกด จึงทําให้ สมรรถภาพทางเพศเสือมถอยลงไปด้ วย” “ประเด็นของคุณมันคืออะไรกันแน่ คุณยุนอา” ทิฟฟานีเริ มทนไม่ไหว พยายาม ข่มอารมณ์ของตน พูดถามด้ วยนํ #าเสียงนิงทีสุด “ประเด็นของฉันก็คอื แฟนของคุณน่ะ ไม่ได้ มเี ซ็กซ์กบั คุณมานานแค่ไหนแล้ วล่ะ” ยุนอาเดินอ้ อมด้ านหลัง มานังคันกลางระหว่างแทยอนกับทิฟฟานี หันหน้ ามองคนทังคู # ่ “ว่าไงล่ะ 3 เดือน หรื อว่าครึงปี กันนะ” “นันมันไม่ใช่ความผิดของฉันนะ” “ฉันรู้ แทยอน ฉันรู้วา่ ไม่ใช่ความผิดของคุณ มันเป็ นเพราะแฟนคุณต่างหาก” “อ้ าว ไหงกลายเป็ นความผิดฉันล่ะ จะให้ ฉนั ทํายังไง ปฏิเสธค่าตัวงันเหรอ # แทยอน ถึงอยากจะมีเซ็กซ์กบั ฉันน่ะ” ทิฟฟานีสวนกลับทันควัน ไม่นกึ อายเรื องของตัวเองแล้ ว “พวกเขากําลังพูดถึงเซ็กซ์ออกรายการข่าวเช้ ากันอย่างนันเหรอ” # เจสสิก้าแทบคลัง ทีรายการของเธอกําลังจะป่ นปี พ# งั ทลาย เธออยากไปลากคอร่างสูงนันออกมาจากกลางเวที นันเหลื # อเกิน “คุณเล่นทําลายความมันใจของแฟนคุณด้ วยฐานะทางการเงิน จนเขาไม่กล้ าอึบ& คุณ” ยุนอาพูดอธิบายต่อไปอย่างไม่หยุดหย่อน หมุนเก้ าอี #ของหญิงสาวทังคู # ใ่ ห้ หนั หน้ ามา ชนกัน “แน่นอน คุณจะทิ #งแทยอนไปก็ได้ ทฟิ ฟานี แต่คณ ุ จะมีปัญญาหาแฟนดี ๆ อย่างนี # ได้ อีกในเกาหลีมยั # ฟั งนะ สิงทีคุณต้ องทําก็คือ ยอมให้ แทยอนเป็ นผู้รุกเต็มตัวซะ ให้ เขาได้ แสดงความเป็ นผู้นําบ้ าง แล้ วคุณจะได้ ไปถึงจุดสุดยอดด้ วยกัน” มือเรี ยวออกแรงดึงเก้ าอี # ทังสองตั # วให้ เข้ ามาชิดกัน แทยอนกับทิฟฟานีนังห่างกันเพียงแค่คืบ


376

Special Project of YoonSica 2

“เอาละ คําสอนสุดท้ ายจากฉันนะ จูบกันให้ ฉนั ดูหน่อยสิ” ‘เฮ้ ย!! อะไรนะ!!’ เจสสิก้าเป็ นลมคามอนิเตอร์ ไปแล้ ว “กล้ อง1 ซูมหน้ าแทยอนกับทิฟฟานี เร็วเข้ า” ชินยองสังการอย่างนึกสนุก ตืนเต้ น กับภาพทีจะได้ เห็น “เป็ นอะไรไปล่ะ จูบกันสิ แสดงความกล้ าของคุณออกมาหน่อยแทยอน คุณจะ ยอมให้ ทฟิ ฟานีกดขีคุณอยูอ่ ย่างนี #หรอ” ร่างสูงคงยังพูดยัวยุตอ่ ไป จ้ องมองหญิงสาวสองคน สลับกัน แทยอนกําหมัดแน่น ตัวสันระริ ก ยุนอาตบไหล่บางนันเบา # ๆ ราวกับให้ กําลังใจ “ให้ ฉนั เป็ นคนรุกบ้ างสิ ทิฟฟานี ฉันเป็ นแฟนเธอนะ!!” แทยอนพุง่ ตัวเข้ าหาทิฟฟานี มอบจูบเร่าร้ อนอีกฝ่ ายทันที โอ้ ว ไม่!! ใช่เลย มันต้ องอย่างนัน!! # กล้ อง ซูม ๆ!! เจสสิก้าเงยหน้ าขึ #นมา สลบคามอนิเตอร์ ไปอีกที ส่วนพวกชินยองตืนเต้ นกันออก นอกหน้ า ดูสนุกสนานร่าเริ งกันดี “และนีก็คอื ‘เรื องจริงปวดใจ’ ฉันอิมยุนอา ขอบคุณทีติดตามชมค่ะ” ยุนอาหันมา ยิ #มหวานให้ กล้ องอีกครัง# ยกมือส่งจูบโปรยให้ กบั หน้ ากล้ อง “ตัดเข้ าโฆษณา และ คัต!!” “โอ้ ว เยียมมาก ฉันบอกแล้ วใช่มยั # ว่าเขาเจ๋ง” ชินยองปรบมือเสียงดัง สีหน้ าชืนบานสุด ๆ ส่วนเจสสิก้านัน... # นอนตายคาห้ องส่ง ไปแล้ ว... . . . . . ก๊ อก ๆ “เจสสิก้า อยู่ข้างในรึ เปล่า” ฮโยยอนผลักประตูห้องทํางานของเจสสิก้าเข้ ามา ตามหลังมาด้ วยชินยอง “เธอรู้มยั # เจสสิก้า มีโทรศัพท์จากทางบ้ านเข้ ามา 1,143 สาย อีเมลล์เข้ ามากว่า 500 ฉบับ มากกว่า 53% เป็ นผู้หญิง ยัยนีมันสายล่อฟ้าชัด ๆ” ชินยองเอ่ยด้ วยท่าทางปลาบ ปลื #มปิ ติเป็ นทีสุด “ฮะ คนดูชอบยัยโย่งนันเหรอ” เจสสิก้าทีฟุบหน้ าลงกับโต๊ ะ กระเด้ งตัวขึ #นมา ‘นีเธอหูฝาดไปรึ เปล่านะ’ “ชอบงันหรอ # รักเลยหละ คนดูเห็นด้ วยกับรายการ 93%”


YoonSic Stories #1

377

“เป็ นไปได้ ยงั ไง” เจสสิก้าพูดราวกับไม่เชือสิงทีได้ ยิน “ไม่ร้ ูสิ แต่ฉนั จะลดเวลาข่าวลง แล้ วเพิมเวลาให้ ชว่ ง ‘เรื องจริ งปวดใจ’ แทน” “ไม่นะบอส เรายังไม่ร้ ูจกั เขาดีเลย เขาเป็ นใครมาจากไหนกันแน่” เจสสิก้ายังคง ค้ านหัวชนฝา ไม่อยากยอมรับยัยหน้ าใสนันเลยจริง ๆ “เรื องนันฉั # นสืบมาหมดแล้ ว เขาเกิดและโตทีกรุงโซล ในหนังสือรุ่นม.ปลาย ได้ รับ โหวตว่า ‘น่าตบทีสุด’ เคยโดนจับข้ อหาทําอนาจารในทีสาธารณะ แต่เขาบอกว่าเขานอน อาบแดดอยู่ ไม่เคยแต่งงานมาก่อน ไม่แพ้ อาหารอะไร” ฮโยยอนสาธยายประวัติโดยย่อ ของยุนอา สีหน้ าชืนชมสุด ๆ “ถ้ าเราเอาใจเขาดี ๆ เราก็จะไม่ตกงาน เข้ าใจมัย# เจสสิก้า” ชินยองพูดกําชับ ก่อน เดินจากไปด้ วยสีหน้ ายิ #มแย้ ม “ยินดีด้วยนะ เจสสิก้า” ฮโยยอนส่งยิ #มให้ ร่างบาง แต่คนรับ กลับฟุบหน้ าลงกับโต๊ ะ อีกครัง# ‘นีมันอะไรกันว้ อยยยย!!’ . . . . . ยุนอากลับมายังบ้ านของตนเองเมือเสร็ จงาน ทิ #งตัวลงนังทีโซฟานุม่ เอื #อมมือกด ฟั งข้ อความโทรศัพท์จากระบบตอบรับ ติด& ~ “อันยองยุนอา นีนิโคลนะ เสาร์ นี #ทีบ้ านฉันมีปาร์ ตี # ฉันอยากให้ เธอมาด้ วยนะ เธอ ก็ร้ ูใช่มยั # เวลาฉันเมาจะเป็ นยังไง...” ติด& ~ ข้ อความถูกลบ~ “นีฉันเอง ฮยอนอา ทําไมยุนไม่โทรมาหาฉันเลย ฉันคิดถึงเธอจัง...” “เฮ้ พียุน” หญิงสาวคนหนึงเดินเข้ ามาในบ้ านของร่างสูง ทักทายอย่างเป็ นกันเอง “ฉันคิดถึงเวลาทีเธอลูบไล้ ไปทัวตัวฉัน อีกทังลิ # #นร้ อนนัน...” เฮ้ ย!! ตุบ ๆ ๆ ปึ ง ๆ ๆ “แทรกลึกเข้ ามาในตัวฉัน...” ปึ ด!! โครม!! ยุนอากระชากโทรศัพท์บ้านให้ หลุดจากสายโทรศัพท์ ก่อนโยนทิ #งไปอย่างไม่ใยดี หันมายิ #มรับให้ กบั หญิงสาวในบ้ าน “ว่าไงคริ สตัล ลมอะไรหอบมาหาพีเนีย” “พียุนนน คริ สโดนซอลลีปฏิเสธมาหละ” หญิงสาวผู้มีศกั ด์เป็ นน้ องของยุนอา โผ เข้ ากอดร่างสูงอย่างแรง


378

Special Project of YoonSica 2

“ก็ในรายการของพี ทีพีบอกว่า ถ้ าอยากให้ อีกฝ่ ายสนใจ เราต้ องเล่นตัว แต่ไหง ไม่เห็นซอลลีจะสนใจคริสเลยล่ะ” คริสตัลทําแก้ มป่ องพองลม หันมางอนยุนอาแทน “โธ่คริ ส พีบอกแล้ วใช่มยั # ว่าอย่าดูรายการของพี อีกอย่าง ไอ้ ทีพีพูดน่ะ มันไว้ ใช้ กับคนอายุ 25 ขึ #นไปนะ” “ก็อยูห่ อมันไม่มีอะไรทํานีนา” คริ สตัลกําลังเรี ยนอยูใ่ นมหา’ลัยชือดังของกรุงโซล นาน ๆ ครัง# ทีเธอจะได้ กลับบ้ านมาหายุนอาสักที “ว่าแต่ พียุนได้ งานใหม่แล้ วใช่มยคะ ั # คริสดีใจด้ วยนะคะ คืนนี #เรามาฉลองกันมัย” # คริ สตัลผละจากอ้ อมกอดของยุนอา สบสายตากับร่างสูง แลดูนา่ รักน่าเอ็นดู “ได้ สิ คริ สอยากกินอะไรเป็ นพิเศษมัยล่ # ะ พีจะได้ ออกไปซื #อมาให้ ” “กินอะไรก็ได้ ค่ะ ขอให้ เป็ นฝี มือพียุนก็พอ” คริ สตัลเกาะแขนร่ างสูงอย่างเอาอก เอาใจ “จริ ง ๆ เลยน้ องคนนี # ปะ งันออกไปซื # #อของด้ วยกัน” สองพีน้ องหน้ าใสจูงมือกันออกไปซื #อของ เกิดเสียงหัวเราะและรอยยิ #มไปตลอด ทางเดิน

Continue Ch.3


YoonSic Stories #1

379

Chapter 3 เพล้ ง!! เมี #ยว~ เจสสิก้าผุดลุกจากโซฟา หันมองไปมองต้ นเสียง เห็นแจกันดอกไม้ ใบสวยของตน กลายเป็ นเศษซากชิ #นเล็กชิ #นน้ อยอยูบ่ นพื #น โดยมีลกู สุดทีรักของเธอ ยืนไว้ อาลัยอยูข่ ้ าง ๆ “มีมี!! ทําไมซนอย่างนี #ล่ะคะลูก” เจสสิก้าก้ าวขาไปยังซากแจกันใบโปรด หวังจะจับผู้ร้ายตัวน้ อยมาทําโทษแต่โดยดี เหมือนเจ้ าตัวเล็กจะรู้ทนั รี บวิงหนีเจ้ านายคนสวยออกจากบ้ านไปอย่างรวดเร็ ว “มีมี ขึ #นไปทําอะไรบนนันลู # ก!!” ลูกรักตัวดีของเธอ ตอนนี #ขึ #นไปนอนแอ้ งแม้ ง อยู่ บนต้ นไม้ ใหญ่ทีอยูต่ ดิ กับห้ องของเธอเป็ นทีเรี ยบร้ อยแล้ ว ‘ฉันต้ องปี นขึ #นไปรับเธอลงมาใช่มยเนี ั # ย…’ หญิงสาวแหงนหน้ ามองลูกรักอย่าง เซ็ง ๆ ก่อนออกแรงปี นป่ ายขึ #นมาบนต้ นไม้ จนสําเร็ จ “มานีมามะ มีมีลูกรัก ลงมากับแม่มา” มือข้ างหนึงเกาะยึดกิ #งไม้ ไว้ แน่น ส่วนมือ อีกข้ าง เอื #อมออกไปคว้ าเจ้ าตัวดีมาไว้ ในอ้ อมกอด “คราวหลังอย่าซนรู้มยั # แม่... โอ้ พระ เจ้ า!!” ปากบางขยับว่าเจ้ าเหมียวอยู่ สายตา พลันเหลือบไปเห็นห้ องทีอยูฝ่ ั งตรงข้ ามกับห้ องตน เผอิญว่า... มันตรงกับห้ องนํ #า เผอิญว่า... เจ้ าของห้ องอยูใ่ นห้ องนํ #า เผอิญว่า... เจ้ าของห้ องกําลังแก้ ผ้าอยู่ และเผอิญว่า... เจสสิก้าเห็นชัดเต็มสองลูกตาเลย หญิงสาวร่างสูงเพรี ยว มีผิวสีนํ #าผึ #งนวลเนียน ผมยาวสลวยถูกมัดขึ #นเป็ นมวยอยู่ บริ เวณท้ ายทอย ไหล่กว้ างดังคนชอบออกกําลังกาย หน้ าอกเต่งตึงกระชับได้ รูป แผ่นท้ อง แบนราบ ราวกับไม่มไี ขมันส่วนเกินแม้ แต่น้อย สะโพกอวบอิมรับกับหุน่ สวยและขาเรียวงาม ของเธอ ‘ผู้หญิงคนนี #... นางฟ้าชัด ๆ!!’ เจสสิก้าจ้ องมองร่างสวยนิง เผลอโน้ มกายไปข้ างหน้ าราวกับจะเดินไปหาหญิงสาว คนนัน# กร็ อบ~ โครม!! กรี& ด!! แง้ ว~ เหมือนเจสสิก้าจะลืมไป ว่าเธอยืนอยู่บนกิงไม้ ด้ วยแรงต้ านทานไม่ไหว ทําให้ กิงไม้ หกั ลง สัญชาตญาณบอกให้ เจสสิก้าใช้ ขายึดกับต้ นไม้ ไว้ ทําให้ ตอนนี # เธอห้ อยหัวลง โลกกลับหัวไปหมด ส่วนแมวของเธอ กระโดดวิงลงกลับเข้ าบ้ านไปแล้ ว... “ช่วยด้ วยค่า” “เฮ้ ย คุณเป็ นอะไรมัย# รอเดี%ยวนะ” หญิงสาวผิวเข้ มตกใจทีเห็นร่ างบางห้ อยหัว ลงมาจากต้ นไม้ รี บนุง่ ผ้ าเช็ดตัว วิงออกมาช่วยเจสสิก้าทันที


380

Special Project of YoonSica 2

“ช่วยฉันด้ วยค่ะ ขาฉันติดอยูบ่ นต้ นไม้ ” มือไม้ ไม่อยูน่ ิง ป่ ายปั ดไปมาหวังจะช่วย ให้ ตนเองหลุดจากกิงไม้ ได้ หญิงสาวผิวเข้ ม โอบแขนรัดรอบตัวเจสสิก้า ก่อนออกแรงยกร่ างบางให้ ขาหลุด ออกจากกิงไม้ เจสสิก้าทีถูกหญิงสาวโอบนัน# ใบหน้ าแนบเข้ ากับอกนุ่มของอีกฝ่ าย สัมผัส นุม่ นิมพร้ อมกลินหอมอ่อน ๆ ของสบู่ ทําเอาร่างบางเคลิ #มโดยไม่ร้ ูตวั “คุณอยูน่ ิง ๆ นะ” สาวผิวเข้ มค่อย ๆ ยกร่างบางลงวางกับพื #น แต่ยงั ไม่ทนั ทีกายจะแตะพื #น เจสสิก้าเผลอคว้ าชายผ้ าเช็ดตัวของอีกฝ่ าย ทําให้ ผ้ าผืนน้ อยเลือนหลุดออก (โอ้ คณ ุ พระ!!) เมือกี #แอบมองไกล ๆ ยังทําเอาเจสสิก้าเคลิ #มได้ นีได้ เห็นระยะเผาขนขนาดนี # ทําเอาร่างบางเป็ นลมไปเลยทันที เฮือก~ เฮ้ ย... คุณ... คุ... . . . . . “คุณเพิงย้ ายมาเหรอคะ วิเศษไปเลย ฉันชือเจสสิก้าค่ะ อยู่ห้องฝั งตรงข้ ามกับ คุณ” หลังจากเป็ นลมไป ร่างบางจึงไถลตกลงมาจากต้ นไม้ ทาํ ให้ ข้อเท้ าแพลงข้ างหนึง ปวด ระบมแปล๊ บ ๆ “ฉันชือควอนยูริค่ะ” หญิงสาวผิวเข้ มแนะนําตัว มือเรี ยวพันผ้ าก็อตให้ เจสสิก้า ทีบริ เวณข้ อเท้ าเธออย่างระมัดระวัง “คุณเป็ นหมอด้ วยหรอคะ... ว้ าว” “ค่ะ ฉันเป็ นศัลยแพทย์กระดูกและกล้ ามเนื #อค่ะ” ยูริคลียิ #มหวานให้ เจสสิก้า บรรจง พันผ้ าให้ เรี ยบร้ อย “ข้ อเท้ าคุณไม่เป็ นอะไรมาก พลิกนิดหน่อย ใช้ ผ้านี #ช่วยได้ คะ่ วันสองวันก็หายแล้ ว” ยูริตรวจดูแผลเจสสิก้าอีกครัง# แตะสัมผัสอย่างเบามือ “ดีจงั ขอบคุณมากเลยค่ะ ฉันโชคดีนะคะเนีย ทีแมวของฉันเลือกขึ #นต้ นไม้ ตรงกับ ห้ องคุณ” (แถมได้ เห็นของดีด้วย กรี& ด ๆ) “มีอะไรให้ ฉนั ช่วยก็เรี ยกได้ นะคะ นีนามบัตรฉัน ส่วนข้ างหลังฉันเขียนเบอร์ บ้าน ไว้ ให้ แล้ วค่ะ” ยูริยืนนามบัตรของตนให้ กบั เจสสิก้า ในนันระบุ # ไว้ วา่ แพทย์หญิงควอนยูริ “ถ้ าข้ อเท้ ามีปัญหา โทรหาฉันได้ นะคะ” เจสสิก้ายิ #มรับเขิน ๆ ก้ มลงบิดแขนไปมา อย่างเขินอาย จู่ ๆ ลูกรักของเธอก็วงเข้ ิ ามาในห้ องของยูริ เดินคลอเคลียอยูบ่ ริเวณขาของร่างสูง “แปลกจัง ปกติมนั ไม่คอ่ ยยุง่ กับคนแปลกหน้ า”


YoonSic Stories #1

381

ยูริก้มลงอุ้มแมวน้ อยขึ #นมา ลูบหัวอย่างเอ็นดู “รู้มยั # ฉันว่าหมาก็นา่ รักดีนะคะ แต่ฉนั ชอบแมวมากกว่าค่ะ” ‘อุ้ย เสป็ คเลย~’ “ฉัน...คงต้ องขอตัวก่อนนะคะ รบกวนคุณมานานมากแล้ วด้ วย” เจสสิก้าคลียิ #ม หวานทีสุดเท่าทีทําได้ เอ่ยขอตัวลากลับก่อน แม้ จะเสียดายก็เถอะ... “ค่ะ แล้ วเจอกันนะคะ” ยูริเดินมาส่งเจสสิก้าทีประตูบ้าน เจสสิก้ามองเจ้ าของห้ อง จนประตูบดบังสายตาเธอกับเขา ‘โอ้ ว!! เยส!! กรี& ด ๆ ๆ!!’ เจสสิก้าเต้ นแร้ งเต้ นกา ท่าทางมีความสุขอย่างมาก เดินกลับห้ องไปตัวลอย ๆ คล้ ายกับละเมอฝั นอยู่ คืนนี #คงได้ ฝันดีทงคื ั # น... . . . . . “ว่าไงนะเจสสิก้า ทําไมไม่โทรมาเล่าให้ ฉนั ฟั งล่ะ” “ก็มนั ตืนเต้ นอยูน่ ี คนอะไร เพอร์ เฟ็ คชะมัด ฉันหละช้ อบชอบ เสป็ คสุด ๆ เลยฮโย” สองสาวกรี&ดกร๊ าดกันแต่เช้ า เมือเจสสิก้าเล่าให้ ฟังถึงเพือนบ้ านสุดเพอร์ เฟ็ คทีเธอเจอเมือคืน “เอาให้ เบอร์ เขาไปรึยงั เจส” “ไม่ได้ ให้ แต่เขาให้ เบอร์ ฉนั มาหละ ฉันจะโทรไปหาเขาดีมยั # ถ้ าโทรไปจะคุยอะไร ดี แล้ ว...” “เจส ใจเย็น ๆ ตังสติ # หน่อย” ฮโยยอนปรามให้ เจสสิก้าหายตืนเต้ นเสียที ร่างบางสูดหายใจเข้ าลึก ๆ พร้ อมผ่อนคลาย พลันสายตาเหลือบไปเห็นหญิงสาว หน้ าใสทีเธอเหม็นขี #หน้ า “ยุนนีตาซุกซนจัง” “อย่างอืนก็ซนนะคนสวย” ยุนอานังให้ ช่างแต่งหน้ าจัดการกับใบหน้ าตนเองอยู่ พูดหยอกล้ อหยอดคําหวานให้ ชา่ งแต่งหน้ าสาวเขินเล่น “เดีย% วฉันมา” เจสสิก้าเดินตรงมายังยุนอาทันที นึกหมันไส้ ร่างสูงหน้ าทะเล้ นสุด ๆ “เดี%ยวฉันจัดการต่อเอง” ร่างบางเอ่ยปากไล่ชา่ งแต่งหน้ าออกไป “แล้ วเจอกันนะ จิยอง” ยุนอาส่งสายตาหวานให้ ชา่ งแต่งหน้ าสาว ทําเอาเจสสิก้า นึกหมันไส้ หนักกว่าเดิม “ถ่ายรายการของฉัน คุณต้ องสะอาด ฉับไว ใส่ใจสคริปต์ นีรายการออกอากาศสด ห้ ามพูดคําว่า ‘เป่ า’ และ ‘ปี ’ ในประโยคเดียวกัน ถ้ าคุณพูดลามก จะถูกไล่ออกทันที” “งันเหรอ?” # ยุนอามองตอบ สายตายียวน “ใช่”


382

Special Project of YoonSica 2

“ฉันว่าคุณมากกว่าทีจะถูกไล่ออก เพราะขัดใจฉัน” ยุนอายิ #มเยาะอย่างเป็ นต่อ “เดี%ยวฉันจะยืนข้ อเสนอให้ บอส รู้มยั # ขอบอกว่ามีแต่เรื องลามกทังนั # นเลย” # ยุนอา โน้ มหน้ ากระซิบข้ างหูเจสสิก้า ร่างบางรี บผลักไหล่ยนุ อาออกทันที “วันนี #คุณแต่งตัวสวยเป็ นพิเศษ ฉันจะไม่เอาเรื องทีคุณกดขีข่มเหงฉันวันนึงก็แล้ ว กัน” ยุนอายังกวนประสาทไม่เลิก แต่เจสสิก้าไม่สนใจ “ถ้ าได้ ยนิ ฉันสัง คุณต้ องทําตาม” เจสสิก้าจิ #มทีไมโครโฟนจิ%วในหูทีใช้ เวลาสังการ ระยะไกลกัน “ขอลามก ๆ หน่อยนะ เรื องใต้ สะดือน่ะ” เจสสิก้ากําหมัดขึ #น ชี #ทีหน้ ายุนอา ร่างสูงแลบลิ #นใส่อย่างไม่เกรงกลัว ยุนอาจัดเสื #อ ตัวเองเล็กน้ อย ก่อนเดินไปประจําตําแหน่งของตน ทิ #งให้ เจสสิก้ามองตามตาขวาง . . . . . “อรุณสวัสดิใ+ นเช้ าวันใหม่ กับฉัน คิม แทยอน” “ฉันทิฟฟานี” “และฉัน อิมยุนอา กับรายการ ‘เรื องจริ งปวดใจ’” “ในช่วงเวลาเช้ า ๆ อย่างนี # เราจะมาพูดคุยกันถึงเรืองหญิง ชาย สายสัมพันธ์ เรือง ง่าย ๆ ทีคนมักไม่เข้ าใจ” ยุนอาวาดมือออกข้ างตัว คล้ ายบ่งบอกว่าตนเองเป็ นใหญ่ใน รายการนี # “ฉันจะให้ ดตู วั อย่างนะคะ ดังเช่นนี ฉากโรแมนติกสุดคลาสสิค แสงเทียน... แชม เปญ... และกระทังนักไวโอลินส่วนตัว” ร่างสูงก้ าวเดินมาตรงฉากทีจัดไว้ ตามทีสคริ ปต์ กําหนด “แล้ วแบบนี # อะไรทีแตกต่างสุดขัว”# ยุนอาผละออกมาจากซุ้มแรก ทําท่าจะออก เดินไปนอกสตูดโิ อถ่ายทํารายการ “นันมันไม่มใี นบทนี เขาจะทําอะไรอีกแล้ ว” เจสสิก้านังมองมอนิเตอร์ เบิกตากว้ าง หวังว่าร่างสูงคงไม่ทําอะไรแผลง ๆ จนเกินไป “ตามมาเลยค่ะ” ยุนอาเดินออกไปนอกสตูดโิ อ ฝ่ ายช่างกล้ องมองหน้ ากันเลิกลัก เจสสิก้าส่ายหน้ ากับความบ้ าบินของยุนอา (เธอต้ องคอยตามแก้ ปัญหาให้ ใช่มยั # เนีย) “ตามเขาไป... กล้ องเคลือนที 1 ตามไป เร็ ว” ช่างกล้ องรี บวิงตามร่ างสูงออกไป การถ่ายทําดําเนินต่อ ยุนอาเดินมาหยุดอยู่ที สระนํ #าเด็กขนาดเล็ก ในอ่างเต็มไปด้ วยเจลลีสีแดงสดพร้ อมทังหญิ # งสาวสองคนในชุดบิกินี กําลังนังเล่นอยูใ่ นสระเจลลีอย่างสนุกสนาน


YoonSic Stories #1

ภูมิใจ

383

“และนี สาว ๆ ทีกําลังเล่นมวยปลํ #ากันในอ่างเจลลี” ยุนอาผายมือแนะนําอย่าง

ให้ ตายเถอะ ยัยตัวแสบ... เจสสิก้ามองมอนิเตอร์ อย่างเข่นเขี #ยวเคี #ยวฟั น “เร่งเสียงหน่อยสิ” “แทยอน นังลงนะ!!” แทยอนแทบจะนังไม่ตดิ เก้ าอี # อยากวิงตามยุนอาออกไปใจจะขาด ติดว่าทิฟฟานี จะกินหัวเธออยูแ่ ล้ ว T^T “เรามาดูกันว่า ผู้ชมจะเลือกแบบไหน ระหว่างดินเนอร์ ใต้ แสงเทียน กับดนตรี คลาสสิค หรื อกับสาว ๆ นุง่ น้ อยห่มน้ อยในบ่อสตรอเบอรรี ” หญิงสาวทีเล่นกันอยูใ่ นบ่อเจลลี ออกแรงดึงให้ ยนุ อาทีนังยอง ๆ ข้ างบ่อล้ มตัวลง มาเลอะเจลลีด้ วยกัน “โอ้ ว ขอไปด้ วยคนสิ” “แทยอน!!” ทิฟฟานีแยกเขี #ยวใส่แทยอนทีกําลังจะลุกตามไป T0T “เฮ้ อ... เอาละ ไหน ๆ ก็หลุดบทไปแล้ ว ก็เอาให้ มนั สุด ๆ ไปเลยก็แล้ วกัน” เจสสิก้ามองดูมอนิเตอร์ หน่าย ๆ ชักชินกับความบ้ าระหําของร่างสูงซะแล้ ว “กล้ อง 2 จับภาพเป็ นมุมกว้ าง กล้ อง 1 ซูมภาพเข้ าไปทีมือยุนอา” “เลียเจลลีทีมือผู้หญิงซะ” เจสสิก้าสังการผ่านไมค์จิ%ว ให้ ยนุ อาได้ ยิน “ฮะ” “เลีย เจลลี ที มือ ผู้หญิง ซะ” “ทําสิ!!” ยุนอาคว้ ามือหญิงสาวทีเปรอะเปื อ# นไปทัวเจลลีสีแดง ก่อนไล้ เลียมือบางนันอย่ # าง เย้ ายวน “อืม ไม่ใช่สตรอเบอรี แฮะ แต่เป็ นเชอรี กลับเข้ าไปทีสตูดิโอเลยค่ะ บาย” ยุนอา ส่งสายตาเจ้ าเล่ห์ผา่ นกล้ องก่อนโบกมือลาให้ ผ้ ชู ม หันมาสนใจหญิงสาวข้ างกายต่อ “เอ่อ... ช่วงต่อไป เราจะไปทีพิพิธภัณฑ์สตั ว์นํ #า ดูวา่ แมวนํ #าตัวน้ อยของเรายังอยู่ ดีมย... ั # ก่อนจะโชว์การเลี #ยงลูกบอลบนจมูกข้ ามห่วง... พักสักครู่คะ่ ” แทยอนเอ่ยพักรายการ ส่วนทิฟฟานี นังอ้ าปากค้ าง พูดไม่ออกบอกไม่ถกู ไปแล้ ว . . . . . ‘ตังสติ # ไว้ เจสสิก้า ตังสติ # ๆ หายใจเข้ าลึก ๆ ช้ า ๆ’ โปรดิวเซอร์ สาวบอกกับตัวเอง ในใจ ตอนนี #อารมณ์เธอแทบจะเดือดเกินร้ อยองศาอยูแ่ ล้ ว “ฮะ ๆ ๆ เยียมเลยสาว ๆ แล้ วเจอกันใหม่นะ”


384

Special Project of YoonSica 2

เสียงหวานโผล่มาก่อนตัว ก่อนทีจะเห็นสองมือโอบไหล่สองสาวในชุดบิกินีเดิน เข้ าสตูดโิ ออย่างร่างเริ ง เจสสิก้าจ้ องมองร่างสูงด้ วยสายตานิง ๆ “ฉันไม่คดิ เลยว่าคุณมันจะโง่งเง่ ี าได้ ขนาดนี #” ร่างบางสบถด่ายุนอาทันทีทเจอหน้ ี า “เฮ้ ๆ เดี%ยวก่อนสิ ฉันนึกว่าเราเข้ าขากันได้ ดีซะอีก” “นันหละทําให้ ฉนั เกลียดตัวเอง ทีทําให้ ตวั เองตกตําลงไปเท่าคุณ” เธอหันเดินหนี ร่างสูงออกมา แค่หน้ าก็ไม่อยากจะมองอยูแ่ ล้ ว ‘ด่าเสร็จก็ชงเลยนะแม่ ิ คณ ุ ...’ ยุนอาได้ แต่มองตามไป นึกแผนทีจะเอาคืนร่างบาง สักวัน . . . . . “เอ้ านี เรตติ #งของเมือวาน” พนักงานคนหนึงส่งกระดาษหนึงแผ่นให้ เจสสิก้า ร่ างบางกวาดสายตาดูเร็ ว ๆ ก่อนวางกระดาษ “ฉันควรจะยิ #มออกใช่มย” ั # เจสสิก้าหันไปพูดกับฮโยยอน ทีได้ กระดาษแบบเดียว กับเธอ “ใช่ เรตติ #งพุง่ ขึ #นสูงถึง 12% เราไม่เคยได้ เท่านี #มาก่อน” ฮโยยอนเบิกตาโต แย้ มยิ #ม กับตัวเลขทีเห็น “สวัสดีคะ่ สาว ๆ เห็นเรตติ #งกันรึยงั คะ” ยุนอาเดินเข้ ามาในห้ อง ทักทายเสียงสดใส “รู้สิ ฉันเป็ นโปรดิวเซอร์ นะ จะไม่ร้ ูได้ ยงั ไง” “อืม คุณรู้ไหม อาทิตย์หน้ า พวกผู้บริ หารจะมาเลี #ยงข้ าวฉันทีนีด้ วย” “งันเหรอ # หวังว่าคุณจะเก็บหมาในปากคุณไว้ ดี ๆ ก่อนไปกินข้ าวกับพวกท่านล่ะ” “ทําไมคุณถึงเกลียดขี #หน้ าฉันขนาดนี #นะ” “ฉันไม่ได้ เกลียดหน้ าคุณ แต่เกลียดสิงทีคุณทําต่างหาก” (มอง ๆ ไป ยัยนีก็หน้ าตา ดีไม่ใช่น้อยเลยนะ) ‘อ๊ ะ ไม่ได้ ๆ เจสสิก้า เธออย่ามองปี ศาจเป็ นเทวดาสิ’ “คุณเกลียดความจริ ง ว่างันเถอะ” # “คุณบิดเบือนเรื องความสัมพันธ์ของคูร่ ักต่างหาก” “แต่ความจริ งคือ แฟนของคุณเป็ นแค่แฟนในจินตนาการเท่านัน# เขาคนนันไม่ # มี ตัวตนอยูจ่ ริ งหรอก” แปล๊ บ~ คําพูดมันช่างทิมแทงจิตใจ “ขอบอกว่าฉันเจอตัวเป็ น ๆ แล้ ว เป็ นนางฟ้าลงมาโปรดเลย” เจสสิก้าทําท่าเพ้ อ เมือนึกถึงเพือนข้ างบ้ านสุดสวย


YoonSic Stories #1

385

“ขอให้ มีจริ งเถอะ ไม่งนฉั ั # นจะขําให้ ฟันหักเลย” “เขามีจริ ง มีตวั ตนจริ ง ๆ หน้ าตาเพอร์ เฟค พูดจาไพเราะ เป็ นศัลยแพทย์กระดูก” “รู้มยั # นันหมายถึงอะไร” ยุนอาท้ าวแขนลงกับโต๊ ะ มองหน้ าเจสสิก้า “หมายความว่าเขาเคยล้ วงก้ นคนไข้ ตอนเป็ นนศ.แพทย์ไงล่ะ” ยุนอาพูดเองก็ขาํ เอง ให้ เจสสิก้ามองตามเคือง ๆ “โอ้ ย พวกเธอสองคนเถียงกันต่อไปนะ ฉันขอตัวก่อนละ” ฮโยยอนขี #เกียจฟั งทังคู # ่ ทะเลาะกัน จึงลุกออกมาจากห้ องทันที “แล้ วหมอนันจีบคุณแล้ วเหรอ” “ยัง...เราแค่...ดู ๆ ใจกันไปเท่านัน” # เจสสิก้าไม่กล้ าบอกความจริง ว่าเธอต่างหาก ทีเป็ นฝ่ ายสนใจเขาอยูฝ่ ่ ายเดียว “แปลความหมายก็คือ เขาไม่ได้ ชวนคุณเดท” ‘หนอย อย่างนี #มันหยามกันชัด ๆ’ เจสสิก้าสบสายตาขี #เล่นของอีกฝ่ ายก่อนล้ วง หยิบนามบัตรใบหนึงขึ #นมาแล้ วกดเบอร์ โทรออกตามในนามบัตร “คุณจะทําอะไรน่ะ” ยุนอาดึงนามบัตรในมือเจสสิก้ามาดูก่อนเงยหน้ าขึ #นสบตา กับร่างบาง “ค่ะ ขอสายคุณหมอยูริคะ่ ” เจสสิก้าเย้ ยยิ #มอย่างเป็ นต่อ ส่วนยุนอา นังท้ าวคาง รอดูหญิงสาว [ยูริพดู ค่ะ] “หวัดดีคะ่ ยูริ ฉันเจสสิก้า เพือนบ้ านคุณเมือคืนไง จําได้ มยคะ” ั# [อ่าค่ะ จําได้ คะ่ เจสสิก้ามีอะไรรึเปล่าคะ] “ฉันแค่จะโทรมาบอกว่า ฉันดีใจทีได้ เจอคุณเมือคืน ถ้ าว่าง ๆ เราออกไปดินเนอร์ กันสองคนมัยคะ” # [เอ่อคือ...ฉัน...] “เป็ นวันศุกร์ ดีมยคะ” ั# [วันศุกร์ ...ฉันไม่วา่ งค่ะ...] “งันเป็ # นวันเสาร์ มยคะ ั # เจอกันสักสองทุม่ ” [เอ่อ...แบบว่า...บ้ านฉันยังจัดไม่เสร็ จเลยค่ะ...แล้ ว...] หมับ!! แกร็ ก!! มือเรี ยวของยุนอาคว้ าโทรศัพท์ไปจากเจสสิก้า ก่อนวางสายโทรศัพท์ไปทันที “คุณทําอะไรของคุณน่ะ!!” “ช่วยคุณไง เมือกี #เขากําลังจะปฏิเสธคุณอยูน่ ะ” เจสสิก้าทําท่าจะหยิบโทรศัพท์ขึ #นมากดโทรใหม่ แต่โดนยุนอาแย่งไปเสียก่อน “เชือฉัน เขากําลังรอให้ คณ ุ โทรกลับไปอยู่ ถ้ าคุณไม่โทรกลับ อีกสักพักเขาจะเป็ น ฝ่ ายโทรมาเอง”


386

Special Project of YoonSica 2

“คุณจะไปรู้ได้ ยงั ไง” “เชือเถอะน่า ฉันผ่านเรื องพวกนี #มาเยอะ ถ้ าคุณอยากได้ เขาจริง ก็โปรดจงเชือฉัน ก่อนทีคุณจะทําให้ คนของคุณหลุดมือไป” ยุนอาพูดนิม ๆ เสียงหวานหู สายตาจริงจัง ทําให้ เจสสิก้าใจอ่อน โอนอ่อนตามยุนอา Trrr Trrr “เขาโทรมาจริ ง ๆ ด้ วย” เจสสิก้ารี บคว้ าโทรศัพท์ขึ #นมาทันที แต่ถกู มือยาวห้ ามไว้ เสียก่อน “อะไรอีกล่ะ” เจสสิก้าถามเสียงหงุดหงิด “รับสาย แล้ วพูดชือคนอืนใส่เขา” เจสสิก้าเลิกคิ #วเชิงถาม แต่ก็ทําตามแต่โดยดี “ว่าไงคะจองมิน” [เอ่อ...ฉันยูริคะ่ ...ใครกันคะ จองมิน...] “แล้ วไงต่อ...” เจสสิก้ากระซิบถามเสียงเบา “บอกไปว่า..คนทีฉันคบอยู่ ไม่ได้ จริ งจังอะไร..” ยุนอาตอบกลับเบา ๆ “อ้ า ขอโทษทีคะ่ จองมินคือคนทีฉันคบอยู่ แต่ไม่ได้ จริ งจังอะไรด้ วยค่ะ” ยุนอาโบกไม้ โบกมือ ขยับปากให้ พออ่านออก (..รอสักครู่..) “เอ่อ..รอสักครู่ นะคะ” เจสสิก้ายกโทรศัพท์ออกจากหู ขอความช่วยเหลือจาก ยุนอาต่อ “ปล่อยให้ เขารอไป” ยุนอายกแขนขึ #น ประสานกัน แล้ วซ้ อนเข้ าทีท้ ายทอย เอนตัว พิงเก้ าอี # ผิวปากอย่าางสบายอารมณ์ “ถ้ าเขารอคุณเกิน 30 วินาที แปลว่าเขาเอาจริงกับคุณ ไม่มีใครทีไหนหรอกจะมา นังรอโทรศัพท์กบั คนทีเขาไม่คดิ จะเล่นด้ วย” “คุณรู้เรื องพวกนี #ได้ ไงกันนะ” “เอาน่า ฟั งฉัน แล้ วทุกอย่างจะดีเอง คอยดูนะ ฉันจะทําให้ เขากลายเป็ นทาสสวาท ของคุณเลย” “ฉันไม่ต้องการทาสสวาทบ้ าบออะไรนะ ยูริเป็ นคนเก่ง รู้ จกั คิด สุภาพ อ่อนโยน ซึงคุณไม่ร้ ู จกั เรื องพวกนี #หรอก” ร่ างบางพรํ าเพ้ อถึงคนปลายสาย แต่กลับพูดจาไม่รักษา นํ #าใจกับร่างสูง “ก็คงงัน... # แต่ฉนั รู้เรืองกามารมณ์ การหว่านเสน่ห์ จับคู่ ซึง คุณ ไม่ รู้” ยุนอาจงใจ พูดทวนทีละคําให้ เจสสิก้าได้ ยิน “เอาอย่างนี # เรามาพนันกัน ถ้ าคุณทําตามทีฉันบอกแล้ วได้ ผล คุณต้ องเลิกต่อต้ าน ฉัน แล้ วหันมาร่วมมือกัน” “แล้ วถ้ ามันไม่ได้ ผลล่ะ” “ฉันจะลาออก” ยุนอาตอบราวกับมันเป็ นเรื องง่าย ๆ


YoonSic Stories #1

387

“คุณมันใจขนาดนันเลยเหรอ” # ยุนอายักคิ #ว รอยยิ #มผุดขึ #นทีมุมปากพลางชี #นิ #วไปทีเครื องโทรศัพท์ 00:00:46 min. เจสสิก้ามองตาม เธอไม่ร้ ูจะทํายังไงต่อ สบตากับยุนอาอีกครัง# ใคร่หาคําตอบ “เอาเป็ นว่า ฉันตกลงตามข้ อเสนอของคุณ บอกมา ฉันต้ องทํายังไงต่อ” “ง่าย ๆ...บริหารเสน่ห!์ !” ยุนอาดึงโทรศัพท์ในมือเจสสิก้าวางสายไปอีกครัง# ร่างบาง แทบหลุดคําด่าใส่ยนุ อาอีกหน “อีกไม่เกิน 10 วิฯเขาจะโทรกลับมาหาคุณ แต่ตอนนี # เราต้ องไปกันแล้ ว” “ไปไหน?” “ก็แปลงโฉมให้ คณ ุ ไง ไปเร็ ว” Trrr Trrr ยุนอาจูงมือเจสสิก้าให้ ออกจากห้ องทํางานมา เสียงโทรศัพท์ก็ดงั ขึ #นทันที “คุณเป็ นนอสตราดามุสหรื อไงกัน” “ฮะ ๆ ฉันบอกแล้ วไง ของพวกนี # งานหมู ๆ” เสียงโทรศัพท์ยงั คงดังต่อไปเรือย ๆ แต่ยนุ อากับเจสสิก้าก็เดินจากไปจนลับสายตา เสียแล้ ว...

Continue Ch.4


388

Special Project of YoonSica 2

Chapter 4 “กฎข้ อที 1 ห้ ามติเตียน” หญิงสาวสองคนนังอยู่ในร้ านกาแฟแห่งหนึง คนหนึง ท่าทางเจ้ าเล่ห์ แววตาแพรวพราว ส่วนอีกคนดูเป็ นสาวมัน มันใจในตนเองสูง “ติเพือก่อล่ะ” เจสสิก้าเอ่ยปากถาม พร้ อมทังเขี # ยนจดลงสมุดบันทึก “ไม่ได้ คนเราไม่ชอบคําติ ชอบแต่คําชม” ยุนอายกกาแฟขึ #นจิบ นังไขว่ห้างท่าที สบาย ๆ “กฎข้ อที 2 จงหัวเราะ ไม่วา่ เขาจะพูดอะไรก็ตาม” “แล้ วถ้ ามันไม่ตลกล่ะ” “หัวเราะไปเถอะน่า แสร้ งทําเหมือนคุณถึงจุดสุดยอด แม้ วา่ มันจะไม่ถงึ จริงก็เถอะ” เจสสิก้าหัวเราะในลําคอเบา ๆ ‘...เข้ าใจเปรี ยบเทียบนะ ยัยโย่ง...’ “นันแหละ อย่างนันเลย” # ยุนอาดีดนิ #วดังเป๊ าะ ขยับท่านังให้ สบายขึ #น “กฎข้ อที 3 เราทุกคนใช้ สายตามองอีกฝ่ าย อืม... ฉันว่าต้ องพาคุณไปเปลียนลุค หน่อยดีกว่า” ยุนอากวาดสายตามองร่างบาง ตังแต่ # หวั จรดเท้ าแล้ วจึงตัดสินใจ พาร่างบาง ไปยังทีหมายต่อไป “คุณต้ องเปลียนการแต่งตัว” ตอนนี #ทังคู # ย่ ืนอยูใ่ นร้ านเสื #อผ้ าแห่งหนึง “แล้ วฉันไม่สวยตรงไหนกัน” เจสสิก้ายืนท้ าวเอว มองหน้ ายุนอาอย่างเอาเรื อง (กล้ าดียงั ไงมาหาว่าฉันไม่สวย) “คุณเป็ นคนสวย แต่คนอืนไม่กล้ ายุง่ ด้ วย คุณแต่งตัวสบาย ๆ และทะมัดทะแมง” “แล้ วมันไม่ดีตรงไหนกัน” “มันไม่ใช่ไม่ดี ไม่วา่ จะไม่มีใครอยากอึบ& คุณ” ยุนอาพูดผ่ากลางป้อง ก่อนกวักมือ เรี ยกพนักงานให้ เข้ ามาหา “ฉันอยากได้ ชดุ ค็อกเทลให้ เพือนฉันสักชุด กางเกงยีนส์ฟิต ๆ กับบราทีจะทําให้ หน้ าอกเพือนฉันมันดูต้ มู ขึ #นมาทักทายประชาชนหน่อย” “นียังตู้มไม่พออีกเหรอ” เจสสิก้าก้ มลงมองร่ างกายตนเอง ยกมือขึ #นทาบวัดที หน้ าอก อืม... ไม่ได้ เล็กสักหน่อย... “อันทีจริ งมันดูเหมือนก้ มหน้ าคอตกอยู่ มากกว่าทีจะเชิดหน้ าท้ าทายนะคะ” พนักงานสาววิจารณ์เสียงดัง พิจารณาร่างกายหญิงสาว เจสสิก้ามองตอบเคือง ๆ ยกมือขึ #นกอดอก เชิดหน้ าหนี พนักงานสาวเดินไปหยิบชุดต่าง ๆ มาให้ เจสสิก้าลองเรื อย ๆ โดยมียนุ อาเป็ นคนคัดเลือกให้ อีกทีหนึง “ชุดนี #โอเค เซ็กซีพอประมาณ ผ่าน ส่วนตัวนี #... ใส่แล้ วคุณจะดูเหมือนคุณตัว... เอาเก็บไป ส่วนชุดนี # เอาไว้ ใส่ตอนเผด็จศึกจะสุดยอดมาก ทีรัก” ร่างสูงยกชุดขึ #นทาบบนตัว เจสสิก้า ผิวปากอย่างชอบใจ จัดแจงเลือกชุดให้ เสร็ จสรรพ ก่อนออกมาจากร้ านพร้ อมถุง เสื #อผ้ าหลายใบ


YoonSic Stories #1

389

“กฎข้ อที 4 ห้ ามปรับทุกข์ คนส่วนมากไม่ชอบฟั งและไม่แคร์ ปัญหาของคุณ” “บางคนเขาก็ฟังนะ” “เขาแค่แกล้ งฟั งคุณเท่านันแหละ # เราถามทุกข์สขุ ของคุณ เพือถามเป็ นนัย ๆ ว่า ‘ขอจิ #มสักจึก& ได้ มยน้ ั # อง’” เจสสิก้ายกถุงในมือฟาดเข้ าทีแขนยุนอา คนอะไร พูดเรื องพวกนี #ได้ ไม่อายปาก “คุณคิดว่ายูริวิเศษกว่าใคร แต่อย่าลืม เขาก็เป็ นแค่มนุษย์คนหนึง ทีมีอารมณ์ และความต้ องการทางเพศเหมือนกัน” ยุนอายกนิ #วขึ #นอธิบาย ส่ายนิ #วช้ า ๆ ประหนึงว่าอย่า ดูถกู ไป “คุณคิดว่าคนทุกคนต้ องมีความคิดลามกอยู่ในหัวตลอดเวลาเหมือนคุณหรื อไง กัน” “ฉันเปล่าคิด แต่ฉนั รู้จริ งต่างหาก” ยุนอายกยิ #มกว้ าง เผยฟั นขาวเป็ นระเบียบ ให้ เจสสิก้าหมันไส้ เล่น “ไป ๆ กลับไปแปลงโฉมคุณให้ เสร็ จกันดีกว่า” ไม่รอช้ า ยุนอาจูงเจสสิก้าขึ #นรถ ของตน มุง่ หน้ ากลับไปสูห่ ้ องพักของร่างบาง . . . . . ภายในห้ องพักกว้ างหรูของเจสสิก้า ยุนอานังรอหญิงสาวทีขึ #นไปแปลงโฉมตนเอง บนชันสอง # สายตาซุกซนมองกวาดสํารวจไปรอบ ๆ ห้ อง ก่อนทีเจ้ าของห้ องคนสวยจะเดิน ลงบันไดมา “เป็ นไง...ดีรึยงั ...” เจสสิก้าดูไม่ค่อยมันใจสักเท่าไหร่ ในชุดทีตนสวมใส่อยู่ ชุดเดรสสีดํายาวถึงเข่า ช่วงคอผ่าลึกลงมา ช่วยขับเน้ นให้ หน้ าอกดูอวบอิม ด้ านหลังผ่าลึกลงกว่าด้ านหน้ า เผยให้ เห็นผิวขาวเนียนของร่างบาง รองเท้ าส้ นสูงสีดาํ เข้ าชุด ช่วยอวดเรี ยวขาของผู้สวมใส่ได้ เป็ น อย่างดี “ก็...ไม่เลว” ยุนอากวาดสายตามองตังแต่ # หวั จรดเท้ า กลืนนํ #าลายลงคออย่าง ยากลําบาก ‘...ยัยนีสวยใช้ ได้ แฮะ...’ “ฉันไม่อยากให้ ยรู ิ มองฉันว่าเป็ นคนสวยใสไร้ สตินะ” เจสสิก้าหมุนรอบตัวเอง ยัง ไม่มีความมันใจเพิมขึ #น “ฉันก็ไม่อยากให้ มนั เป็ นแบบนันหรอก # ฟั งนะ คุณต้ องทําตัวเหมือนมีสองด้ านใน คนเดียว คุณต้ องเป็ นทังนั # กบุญและคนบาป เป็ นหนอนหนังสือและดาวยัว” ยุนอาลุกขึ #น เดินเข้ ามาใกล้ ร่างบาง มือเรี ยวคว้ าเข้ าทีเอวบาง “ด้ านหนึง คุณทําตัวเย็นชา อีกด้ าน ต้ องยัวยวนป่ วนอารมณ์ ” มือกว้ างปั ดผม หญิงสาวทีลงมาปรกหน้ า ยกยิ #มอย่างพอใจ


390

Special Project of YoonSica 2

“ฉันก็ทําเป็ นนะ” “อ่องันเหรอ # ยังไงล่ะ ฉันชือเจสสิก้าค่ะ ฉันชอบแมว ชอบปิ กนิก และทําสวนค่ะ อย่างนี #น่ะเหรอให้ ท่า ยอมตายดีกว่า” ยุนอาดัดเสียงล้ อเลียนเจสสิก้า เรี ยกเสียงหัวเราะ จากร่างบางได้ เบา ๆ “งันแล้ # วถ้ าแบบนี #ล่ะ” เจสสิก้าโน้ มกายเข้ าชิดร่างสูง มือบางลูบไล้ ไปทัวแผ่นหลัง กว้ าง มือข้ างหนึงเลือนลงไปเกาะกุมทีสะโพกบาง ออกแรงเค้ นคลึงอย่างเบามือ “คุณ...หยุดทําอย่างนันสั # กที...” ยุนอาเอ่ยเสียงสัน ยืนนิงสบตาร่างบาง “ทําอะไรเหรอ” “ก็ทีหยอกล้ อกับร่างกายฉันอยูน่ ีไง” “ทําไม คุณมีอารมณ์กบั ฉันหรื อไง” มือบางยังคงซุกซน ลูบไล้ ไปทัวกายสูง แกล้ ง เลือนผ่านยอดอกไปแบบเฉียด ๆ “คงงัน...มั # ง...” # ยุนอาเสหน้ ามองไปทางอืน “แปลกแฮะ ฉันคิดว่าฉันชอบมันนะ” ร่างบางยืนหน้ าเข้ ามาใกล้ ยนุ อามากกว่าเดิม ใบหน้ าทังคู # ห่ า่ งกันไม่ถงึ คืบ “จริ งเหรอ” ยุนอาถามกลับนํ #าเสียงตืนเต้ น “ไม่มีทางซะหรอกย่ะ ยัยโย่ง” มือเรี ยวผลักไหล่ยนุ อาออกไป หัวเราะชอบใจที แกล้ งร่างสูงได้ สําเร็ จ “หนอย คุณแกล้ งฉันเหรอ มันน่า...” ก๊ อก ๆ ๆ ยุนอาทําท่าจะยกมือแกล้ งร่างบางกลับ แต่เสียงเคาะประตูทีดังขัดจังหวะ ทําให้ ทังคู # ห่ นั ไปมอง “ใครคะ” “ยูริเองค่ะ” บุคคลภายนอกตอบกลับเสียงหวาน ทําเอาเจสสิก้าตังตั # วไม่ถกู “โอ้ ย ทําไงดี เขามาแล้ ว ๆ ฉันยังไม่พร้ อมจะเจอเขาเลย” เจสสิก้าโวยวายเสียงเบา ทําหน้ าเหรอหราตกใจ ยุนอาแอบอมยิ #มกับท่าทางของร่างบาง “ใจเย็น ๆ เอาละ ฟั งฉัน ไปเปิ ดประตูต้อนรับเขา คุยกันไม่เกินหนึงนาทีพอ” “แค่นนเองเหรอ” ั# ไม่ทนั จะพูดอะไรต่อ ยุนอาก็ดนั หลังเจสสิก้าให้ เดินไปทีประตู ส่วนเธอก็หนีไปซ่อนตัวอยูห่ ลังโซฟา “หวัดดีคะ่ ยูริ” เจสสิก้าเปิ ดประตูออก ทักทายหญิงสาวทียืนรออยู่ “หวัดดีคะ่ ว้ าว วันนี #คุณดูสวยจัง” ยูริลอบมองเรื อนร่ างของหญิงสาวโดยไม่ร้ ูตวั “ขอบคุณค่ะ” เจสสิก้าเอ่ยตอบอาย ๆ “เมือเช้ าคุณเป็ นอะไรรึเปล่าคะ” เจสสิก้าเลิกคิ #วขึ #นเป็ นเชิงถาม “อะไรเหรอคะ”


YoonSic Stories #1

เสียงสูง

391

“คุณให้ ฉนั ถือสายรอตังนาน # แล้ วก็ไม่โทรกลับ” “โอ้ ตายจริง นันคุณหรอคะ ฉันไม่ร้ ูจริง ๆ ค่ะ” เจสสิก้าแสร้ งทําเป็ นตกใจ พูดตอบ

“ไม่เป็ นไรหรอกค่ะ ฉันแค่มาถามดูเฉย ๆ” ยูริยกยิ #มหวานส่งให้ เจสสิก้า สายตา มองลอดเข้ ามาในห้ องของเธอ พลันเหลือบไปเห็นยุนอาทีแอบมองทังคู # อ่ ยูห่ ลังโซฟา เจสสิก้าหันไปมองตามยูริ เห็นยุนอาผลุบหัวลงไป จึงรี บหันมาเปลียนเรื องคุยกับ ยูริโดยไว “เอ่อ พอดีฉนั กําลังยุง่ อยู่ เดีย% วดึก ๆ คุณค่อยเดินมาใหม่นะคะ” มือบางคว้ าประตู กระแทกปิ ดลงโดยไว ก่อนทียูริจะผิดสังเกต “เอาไงต่อ ยุนอา” เจสสิก้ารี บวิงมาหายุนอา ขอความช่วยเหลือต่อ แต่เสียงของยูริกลับตะโกนลอด ผ่านประตูมา “เจสสิก้า เสาร์ นี #คุณว่างไปดูเบสบอลกับฉันไหม ฉันได้ ตวั% มาสองใบ เลยอยาก ชวนคุณไปดูด้วยกัน” เจสสิก้าหันมายิ #มร่ากับยุนอาทันที ร่างสูงยกนิ #วให้ เอ่ยชมเสียงเบา “ค่ะ ไปค่ะ เสาร์ นี #เจอกันนะคะ” ร่ างบางตอบกลับด้ วยความรวดเร็ ว ก่อนได้ ยิน เสียงฝี เท้ าของคนหน้ าห้ องเดินจากไป “ขอให้ เสาร์ นี #โชคดีนะ” ยุนอาเอ่ยแซวร่างบาง ทีเต้ นแร้ งเต้ นกาดีใจจนลืมตัว “เดี%ยว คุณต้ องไปช่วยฉันนะ ฉันกลัวผิดพลาด” เจสสิก้าดึงมือยุนอามากอบกุม ส่งสายตาออดอ้ อนให้ กบั เธอ “เฮ้ อ ก็ได้ งันวั # นเสาร์ เตรี ยมตัวให้ พร้ อมล่ะ” “โอเค” “งันฉั # นขอตัวกลับก่อนละ บาย” ยุนอาขโมยหอมแก้ มจากร่างบางทียังยิ #มหน้ าบาน อยู่ ก่อนรี บวิงออกจากห้ องไป “อ๊ ะ ยัยบ้ า” เจสสิก้ายกมือขึ #นลูบแก้ มเบา ๆ หน้ าแดงระเรือ ยกยิ #มน้ อย ๆ ก่อนเดิน ขึ #นห้ องนอนไปอย่างมีความสุข . . . . . “ถ้ าคุณได้ ยินฉัน พยักหน้ าหนึงครัง# ” เสียงของหูฟังจิ%วดังขึ #น ให้ เจสสิก้าพยักหน้ า น้ อย ๆ ตอนนี #เธอกับยูริอยู่ทีสนามเบสบอล ซึงการแข่งขันในสนามกําลังดําเนินไปเรื อย ๆ “ไม่ต้องเครียด ทุกอย่างจะเรียบร้ อย” เสียงนันดั # งขึ #นอีกครัง# ปลอบประโลมเจสสิก้า ทีดูเกร็ ง ๆ เจ้ าของเสียงไม่ใช่ใครอืนไกล แต่เป็ นยุนอา ทีนังอยู่บนอัฒจันทร์ เหนือเจสสิก้า ขึ #นไป


392

Special Project of YoonSica 2

“ทีนี # ทําตามทําฉันบอก ฉันพูดก็พดู ตามฉัน โอเคนะ” เจสสิก้าพยักหน้ ารับอีกครัง# ก่อนมานังยังทีนังของเธอกับยูริ ร่ างบางดูเกร็ ง ๆ เลิกลักเล็กน้ อย ยกแก้ วนํ #าใในมือขึ #นดูด ไม่หยุด “คุณชอบดูเบสบอลมัย” # ยูริหนั มาชวนคุย ยกยิ #มสวยให้ เธอ “อย่าผูกมัดตัวเอง” เสียงสังการดังขึ #นอีกครัง# เจสสิก้าไม่ตอบ พยักพเยิดหน้ าเล็กน้ อยเป็ นเชิงรับรู้ “ดีมาก ดูตงใจทํ ั # าดี” “ขอบคุณ” เจสสิก้าพูดพลางยิ #มน้ อย ๆ ยูริจึงหันมามองหน้ าเธอ ร่ างบางแกล้ ง ทําเนียนไม่ร้ ูไม่ชี # (เกือบไป ๆ…) การแข่งขันยังดําเนินไปเรื อย ๆ ผู้คนบนอัฒจันทร์ ต่างส่งเสียงเชียร์ อย่างไม่ขาด สาย แต่เจสสิก้าดูจะไม่ค่อยสนใจเกมส์การแข่งนี #สักเท่าไหร่ ดูเธอจะตังหน้ # าตังตาดื # มนํ #า ในมือเสียมากกว่า ยุนอาดูสนุกสนานไปกับการแข่งขัน เธอลุกขึ #นเชียร์ ตามกองเชียร์ คน อืน ๆ ส่งยิ #มให้ คนรอบ ๆ ข้ างอย่างเป็ นมิตร จนหญิงสาวทีนังข้ าง ๆ เธอหันมามอง “โอ้ พระเจ้ า คุณคือคุณยุนอาใช่มยคะ ั # ฉันรักคุณ!!” จู่ ๆ หญิงสาวคนนันก็ # โผเข้ า กอดเธอ ทําเอาร่างสูงผงะไป “เฮ้ ย อะไรวะ มากอดแฟนฉันทําไม” ชายหนุ่มทีนังข้ างหญิงสาว กระชากแขน หญิงสาวออกจากยุนอาทันที ทําท่าเหมือนจะหาเรื องยุนอาเสียให้ ได้ “อะไรวะ” ยุนอาสบถกลับเสียงดัง “อะไรวะ” เจสสิก้าพูดตามเธอทันที… “ว่าอะไรนะคะ” ยูริฉนั มามองหน้ า สีหน้ าดูสงสัย “ฉันไม่ได้ พดู กับคุณ เจส” ยุนอารี บกล่าวแก้ ตวั ทันที เดินหนีออกมาจากคู่กรณี เมือครู่ “ฉ..ฉันไม่ได้ พดู กับคุณค่ะ” “ฉันทําอะไรผิดรึเปล่าคะ” ยูริมีสีหน้ ากังวล เธอไม่ร้ ูวา่ ไปทําให้ เจสสิก้าโกรธตอน ไหนรึเปล่า “อ่า… บอกเขาไป คุณเห็นเขาแอบมองผู้หญิงคนอืน” ยุนอารี บหาข้ อแก้ ตวั ให้ หญิงสาวทันที “ฉันเห็นคุณ…มองผู้หญิงคนอืนอยู”่ “คนไหนคะ” ยูริทําหน้ าเลิกลักทันที “คน…นันไงคะ” # เจสสิก้าชี #ไปยังคุณป้าคนหนึง ทีเดินขายของกินเล่นในสนาม เบสบอล “อ้ อ ก็ฉนั จะซื #อฮ็อทด็อกจากคุณป้าคนนี #ให้ คณ ุ ไงคะ” ยูริหนั ไปซื #อฮ็อทด็อกกับ คุณป้าขายของ ก่อนส่งให้ เจสสิก้าชิ #นหนึง “โอเค เราต้ องรีบแก้ ตวั … คุณ…เอาฮ็อทด็อกใส่ปากช้ า ๆ อย่างนุม่ นวลนะ” ยุนอา รี บคิดหาแผนแก้ ตวั ให้ หญิงสาว เสียงสังการดังมาตามหูฟัง


YoonSic Stories #1

393

เจสสิก้ารี บทําตามทียุนอาบอก ค่อย ๆ ส่งฮ็อทด็อกชิ #นโตเข้ าปากตนเอง “คนเราน่ะ ชอบมองอะไรทีเป็ นดุ้น ๆ ผลุบเข้ าปากผู้หญิงหละ” ได้ ยิ #นเพียงแค่นนั # เจสสิก้าจึงรี บดึงฮ็อทด็อกออกจากปาก มือสะบัดโดนแก้ วนํ #า ข้ างตัว จนเอียงหกใส่กางเกงของยูริ “โอ้ ฉันขอโทษนะคะ” “ไม่เป็ นไรค่ะ” ยูริยิ #มตอบแหย ๆ มองสภาพกางเกงเธอทีย้ อมไปด้ วยสีนํ #าตาลเข้ ม ของเป๊ ปซี “ฉันเช็ดออกให้ นะคะ กางเกงคุณเป็ นผ้ าอะไรคะเนีย” เจสสิก้าหยิบผ้ าเช็ดหน้ า ของเธอ ออกแรงเช็ดทีกางเกงของยูริ เธอเก้ มหน้ าก้ มตาเช็ด ๆ ขัด ๆ ถู ๆ จนหน้ าแทบจะชิด กับเป้ากางเกงอยูแ่ ล้ ว “เอ่อ…ผ้ าฝ้ายมังคะ” # “ถ้ าเป็ นผ้ าฝ้ายก็แย่เลย มันจะซักไม่ออกนะคะเนีย” เจสสิก้ายิงออกแรงเช็ดหนัก กว่าเดิม ไม่สนใจสายตาคนรอบข้ างทีหันมามองพวกเธอ ด้ วยสายตาแปลก ๆ… “เจสสิก้า…ท่าทางทีคุณทําอยูม่ นั ดู…ไม่คอ่ ยดีสกั เท่าไหร่นะ…” “ฉันทํานํ #าหกใส่กางเกงยูริ ฉันก็ต้อเช็ดให้ เข้ าสิ” หญิงสาวกัดฟั นตอบเสียงเบา ไปตามไมโครโฟนจิ%ว ยังคงก้ มหน้ าก้ มตาเช็ดอย่างเมามัน “รู้มย…ท่ ั # าของคุณดูเหมือน…กําลัง…มีอะไรกับยูริอยูเ่ ลย…” “ยังไง??” “ก็มือคุณ…เหมือนกําลัง…เอ่อ…ช่วยปลดปล่อยให้ เขายังไงล่ะ…” เจสสิก้าเงยหน้ าขึ #นมาทันทีทียุนอาพูดจบ เธอหันมองซ้ ายมองขวา ทุกสายตา ในสนามหันมามองเธอ กระทังกล้ องทีถ่ายทอดการแข่งขันอยู่ ยังหันมาจับภาพเมือครู่ของ เธอ ฉายขึ #นจอภาพขนาดใหญ่กลางสนามเบสบอล “คุณ…ดังใหญ่เลยนะ” ยุนอาหัวเราะคิกคักผ่านไมโครโฟนจิว% ส่วนเจสสิก้า ทําท่า จะเป็ นลมไปแล้ ว . . . . . “ฉันเห็นคุณแล้ ว แอบอยูใ่ นพุม่ ไม้ หน้ าบ้ านคุณ” ตอนนี #ทังคู # ่ (รวมถึงยุนอา) กลับ มาทีห้ องพักเป็ นทีเรี ยบร้ อยแล้ ว “วันนี #ตืนเต้ นดีนะคะ” ยูริชวนคุยระหว่างเดินกลับมายังหน้ าห้ องพักของพวกเธอ “คุณปลอบใจฉัน ทัง# ๆ ทีฉันทําคุณขายหน้ า” เจสสิก้ารู้สกึ ผิดขึ #นมา เธอก้ มหน้ า ระหว่างเดินไปตามทาง “ไม่หรอก ฉันแค่ไม่เคยเจออะไรแบบนี #มาก่อน”


394

Special Project of YoonSica 2

“ฉันรู้คะ่ ” “อันทีจริ ง มันก็ดีนะ คนทีฉันเคยเจอ แค่ 5 วินาที ก็ดอู อกแล้ ว ว่าเป็ นคนยังไง แต่ฉนั กลับเดาทางคุณไม่ถกู เลยจริ ง ๆ” “เจ้ าโง่เอ๊ ย ฉันรู้ทนั คุณตังแต่ # 2 วิฯแรกทีเห็นหน้ าด้ วยซํ #า” ยุนอาแอบพูดล้ อเลียน เจสสิก้า แต่ร่างบางไม่อยากใส่ใจ ตอนนี #ขอสนใจคนตรงหน้ าก่อนดีกว่า “งันคื # นนี #… ราตรี สวัสดิ+นะคะ” เจสสิก้ายกยิ #มหวาน หันหลังเตรี ยมเดินเข้ าห้ อง ของตน มือเรี ยวของยูริกลับดึงรัง# ร่างบางไว้ โอบแขนรอบกายหญิงสาว ประทับริ มฝี ปาก ลงบนปากนุม่ อย่างรวดเร็ว เจสสิก้าไม่ขดั ขืน สองแขนโอบรอดคอร่างสูง ร่างกายตอบสนอง ต่อจูบหวานนันอย่ # างดี ลิ #นร้ อนตวัดรัดเกียวกันอย่างลุม่ หลง ลมหายใจสอดประสานเป็ น หนึงเดียว จูบทีได้ จากคนทีเราหลงรักนัน# พาให้ ชวนฝั นเสียนีกระไร “ถือว่าชดเชยทีคุณทํากางเกงฉันเลอะ” ยูริเป็ นฝ่ ายผละออก ส่งยิ #มหวานชวนมอง ให้ หญิงสาว “ไว้ เจอกันใหม่นะคะ บาย” “ค่ะ// บาย” เจสสิก้าโบกมือน้ อย ๆ ส่งให้ ยรู ิ เดินเข้ าห้ องฝั งตรงข้ ามไป ทันทีทีอีกฝ่ ายปิ ดประตูลง เจสสิก้ารี บวิงไปหาคนทีซ่อนตัวอยู่ใกล้ ๆ ยุนอาโผล่ ออกมาจากหลัพ่มุ ไม้ ยกยิ #มน้ อย ๆ ส่งให้ อีกฝ่ าย เจสสิก้าโผเข้ ากอดยุนอาเต็มอ้ อมแขน ใบหน้ าชืนบานมากกว่าปกติ “คุณทําได้ มันสําเร็ จแล้ ว คุณแน่มากจริ ง ๆ” “ฉันไม่ได้ ทําอะไรเลย คุณต่างหากทีทํา ไม่ร้ ูทําไมนะ แต่ฉนั คิดว่าเขาชอบคุณนะ เจส” “เขายอดไปเลยว่ามัย” # “ใช่ เทพบุตรในฝั นของคุณเลยนี” “ฮ้ าา คืนนี #ฉันรู้สกึ อารมณ์ดีจงั สบายใจสุด ๆ ไปเลย ขอบคุณมากนะ ยุนอา ฉัน รักคุณจริ ง ๆ” เจสสิก้ากระโดดหอมแก้ มยุนอาอย่างลืมตัว ร่างสูงถึงกับผงะไปเล็กน้ อย แต่ ไม่พดู อะไร หญิงสาวเอ่ยคําลาร่างสูง ก่อนกลับเข้ าห้ องพักของตนไปอย่างล่องลอย ยุนอามองตามคนทีเพิงเข้ าห้ องไปนันจนลั # บสายตา จู่ ๆ รอยยิ #มก็ปรากฎขึ #นบน ใบหน้ าอย่างไร้ สาเหตุ พร้ อมยกมือขึ #นลูบแก้ มเบา ๆ ร่างสูงหมุนตัวเดินออกจากบริ เวณนัน# พร้ อมกับบางอย่างในใจทีเริ มแปลกไป . . . . .


YoonSic Stories #1

395

ในเช้ าวันใหม่ทีสดใส รายการข่าวเช้ ายังต้ องดําเนินตามปกติอยูท่ กุ วัน “ในบรรดาสัตว์โลกทังหมด # ลิงเป็ นสัตว์ทีใกล้ เคียงเผ่าพันธุ์มนุษย์มากทีสุด…” ยุนอาในชุดลิงอุรังอุตงั นังดําเนินรายการของเธออย่างสนุกสนาน “โดยเฉพาะเรืองเซ็กส์ พวกมันใช้ เซ็กซ์เพือยุตกิ ารโต้ เถียง ฉันเองก็ชอบวิธีนี #เหมือน กัน พวกคุณเห็นด้ วยกับฉันมัย# แทยอน ทิฟฟานี” ร่ างสูงหันไปส่งช่วงต่อให้ กบั พิธีกรคู่รัก ข้ าง ๆ เธอ ทีกําลังส่งสายตาหวานให้ แก่กนั เจสสิก้าซึงยืนกํากับรายการอยู่หลังกล้ อง กําลังสังเตรี ยมงานตรวจตราความ เรี ยบร้ อยโดยทัวไป เธอเหลือบหันไปมองหญิงสาวร่างสูงทีกําลังดําเนินรายการเป็ นระยะ ๆ “เจส มีคนนอกเข้ ามา” ฮโยยอนชี #ไปยังเด็กสาวคนหนึงทีเดินดุม่ ๆ ตรงไปยังที ๆ ยุนอากําลังถ่ายรายการ หญิงสาววางเอกสารทังหมดลง # ก่อนสาวเท้ าเดินตรงไปยังเด็กสาว คนนัน# “น้ องคะ นีไม่ใช่รายการสําหรับเด็กนะคะ” เจสสิก้าดึงแขนเด็กสาวไว้ ไม่ให้ เดิน เข้ าไปบริ เวณดังกล่าว “ไม่ต้องเป็ นห่วงค่ะ ฉันรู้จกั กับพียุนอา” เด็กสาวยิ #มรับสดใส ก่อนดันมือเจสสิก้า ให้ หลุดออก “และนีคือรายการ’เรื องจริ งปวดใจ’ แล้ วเจอกันใหม่คะ่ ” ยุนอากล่าวจบรายการอย่างเคยชิน ส่งยิ #มเป็ นเอกลักษณ์ให้ กล้ อง ราายการถูก ตัดเข้ าโฆษณา ร่ างสูงจึงลุกออกจากบริ เวณดังกล่าว เดินตรงมาหาเด็กสาวทียกมือโบก ให้ เธออยูไ่ หว ๆ “แล้ วเจอกันนะ แทยอน ทิฟฟานี อย่าลืมหมันทําการบ้ านล่ะ” “แล้ วเจอกัน/เจอกันพรุ่งนี #” สองหญิงสาวเอ่ยพร้ อม หันสบตากันอย่างรู้ความหมาย “ฟานี ฉันว่าเราไปทําตามทียุนอาบอกกันมัย” # “ก็ดนี ะ ตอนนี #ทีห้ องพักไม่มใี ครอยูแ่ น่นอน กว่าจะถ่ายรายการอีกทีกเ็ กือบชัวโมง” “งัน…เราไปกั # นเถอะ” หญิงสาวทังคู # เ่ ดินกอดเอวกันออกไป ยุนอาแอบมองตามยิ #ม ๆ ก่อนหันมาสนใจ เด็กสาวตรงหน้ าอีกครัง# “มาทําอะไรทีนี คริ สตัส พีบอกแล้ วใช่มยว่ ั # าห้ ามดูรายการนี # โดยเฉพาะรายการ สด” ยุนอากอดเข้ าทีเอวเด็กสาวหลวม ๆ ส่งสายตาเชิงติเตียนให้ “ฉันมีเรื องจะปรึกษาพีน่ะ แอมเบอร์ ชวนคริ สไปงานเต้ นรํ า ถ้ าคริ สตอบตกลงไป มันจะดูเชยมัย” # “เชยงันเหรอ # ไม่เลย ล้ อเล่นรึเปล่าเนีย ดีซะอีกทีอีกฝ่ ายมาชวนเธอก่อน แปลว่า เธอกําลังเป็ นต่อนะ” ร่างสูงขยี #หัวเด็กสาวอย่างเอ็นดูแกมหยอกเอิน เจสสิก้าทียืนอยู่ใกล้ ๆ นันได้ # ยินทุกถ้ อยคํา เธอดูก็ร้ ูวา่ สองคนนี #สนิทกันเพียงใด ดูทา่ ทางแล้ ว น่าจะเป็ นพีน้ องกันหรื อไม่ก็ญาติสนิทกัน


396

Special Project of YoonSica 2

“ทีนี #ก็กลับไปได้ แล้ ว พีเลิกงานแล้ วเจอกัน” ยุนอาปล่อยมือจากเอวคริ สตัล บอก ลาเพือให้ เด็กสาวกลับไป คริ สตัลเขย่งเท้ าขึ #น ประทับปากลงบนแก้ มยุนอาเบา ๆ ก่อนเดิน จากไป “นันน้ องสาวคุณเหรอ” เจสสิก้าเดินเข้ ามาหายุนอาทันทีทีอีกคนเดินจากไป “อืมใช่ แต่เธอไม่คอ่ ยอยูบ่ ้ านน่ะ เด็กมหา’ลัยก็งี #แหละ” “แต่คณ ุ ดูทา่ ทางรักเธอมากเลยนะ” “อืม รักสิ ฉันมีน้องสาวอยู่คนเดียวนีนา ว่าแต่ คุณ ช่วยฉันถอดชุดนีหน่อยสิ” ยุนอาหันหลังให้ เจสสิก้าช่วยรูดซิปชุดลิงสุดร้ อนนันให้ # หลุดออก “ฉันมีอะไรจะบอกคุณด้ วย ยูริโทรมาหาฉัน ชวนฉันไปเทียวอีกแล้ ว เขาบอกว่า อยากไปเทียวกับฉัน” มือบางช่วยปลดชุดนันอย่ # างรวดเร็ ว เล่าข่าวดีของตนให้ อีกฝ่ ายฟั ง อย่างตืนเต้ น “ก็ดีนี” “ฉันควรจะรอนานแค่ไหนกัน ก่อนจะมีอะไรกับเขา” เจสสิก้าเอ่ยถามออกมาด้ วย ความใครรู้ นังลงข้ าง ๆ ร่ างสูงทีนังเปลียนชุดอยู่ เดี%ยวนี #เธอไม่ร้ ู สกึ กระดากอายกับเรื อง พวกนี #ไปเสียแล้ ว “คุณยิงทรมานเขา เขาก็จะยิงติดใจคุณ ดังนัน# คุณจะทําอะไรก็เชิญ ยกเว้ น มี เซ็กส์” ยุนอาเดินอ้ อมมาทางด้ านหลังของเจสสิก้า เลือนมือขึ #นจับไหล่บาง ออกแรงบีบนวด เบา ๆ ชวนให้ ผอ่ นคลายยิงนัก “แล้ วก็ทําให้ เข้ าเห็นว่า ภายใต้ คราบหญิงห้ าวสาวโหด มีความเซ็กซียัวยวนแฝง อยู่ในนัน# รอได้ รับการปลดปล่อยอยู่” ยุนอาโน้ มใบหน้ ากระซิบเบา ๆ ข้ างใบหูหญิงสาว นํ #าเสียงชวนเคลิบเคลิ #ม ร่ างบางเอนตัวไปข้ างหลัง พิงหัวลงทีไหลลาดของร่ างสูง ยกยิ #ม บาง ๆ ขึ #นมา “ฉันขอถามอะไรคุณตรง ๆ หน่อยนะ คุณ…ไม่ได้ มีเซ็กส์มานานเท่าไหร่ แล้ ว… ปี นึง…” “บ้ าเหรอ!!...ฉัน..ไม่เคยหรอก” “ไม่จริ งน่า!! ไม่เคยเลยเหรอ!! คุณมีชีวิตอยู่ได้ ไงเนีย” ยุนอาเบิกตาโพลงอย่าง ไม่เชือหูตวั เอง มือเรี ยวจับตัวหญิงสาวให้ หมุนตัวหันหน้ ามาสบตากับตัวเธอ “แล้ วบ่อยแค่ไหนทีคุณทํา…” “ทําอะไร??” “ก็…ช่วยเหลือตัวเองไง” “บ้ า ใครจะไปเคย ฉันไม่เคยทําหรอก คุณถามอะไรของคุณเนีย” เจสสิก้าโวยวาย เสียงหลง นึกเคืองร่างสูงทีถามเรื องบ้ า ๆ พวกนี # “ไม่เคยจริง ๆ นะ” หญิงสาวพยักหน้ ารับเบา ๆ แม้ ไม่อยากจะตอบก็ตามที ยุนอายกมือขึ #นจับไหล่ หญิงสาว ก่อนพูดกับเธอด้ วยสีหน้ าจริงจัง


YoonSic Stories #1

397

“รู้มยั # คุณควรจะเริ มหัดทํามันซะ” “ฮะ” “ถ้ าคุณยังไม่อยากมีเซ็กส์กบั ตัวเอง แล้ วคิดว่ายูริจะอยากมีกบั คุณงันหรื # อไง” ‘อืม…ก็นา่ คิด…’ “เอาเป็ นว่า เดี%ยวฉันจะจัดการให้ เอง รับรอง เด็ด!! ตอนนี #ฉันต้ องไปแล้ ว มีงาน ต้ องจัดการต่อ แล้ วเจอกัน แม่สาวหวงตัว” ยุนอาโน้ มหน้ าเข้ าไปใกล้ หญิงสาว ยกยิ #มเจ้ าเล่ห์ ทีดูไม่นา่ ไว้ ใจเป็ นทีสุด ปลายจมูกแกล้ งเฉียดผ่านแก้ มใส ก่อนผละออกรี บเดินจากไป เจสสิก้าจะเปิ ดปากเรี ยกร่ างสูงก็ไม่ทนั เสียแล้ ว เธอเดินหายไปจนลับตาซะแล้ ว ‘ฉันยังควรจะไว้ ใจเธอต่อไปดีมยเนี ั # ย ยุนอา…’

Continue Ch.5


398

Special Project of YoonSica 2

Chapter 5 กิ&งก่อง~ เจ้ าของห้ องเดินมาเปิ ดประตู แต่กลับไม่พบคนใด ๆ อยูห่ น้ าห้ อง มีเพียงถุงกระดาษ ใบหนึงวางอยูบ่ นพรมหน้ าห้ องเธอ พร้ อมการ์ ดใบเล็ก ๆ ใบหนึง เจสสิก้าหยิบถุงดังกล่าวขึ #น มา ก่อนปิ ดประตูลงพร้ อมเปิ ดการ์ ดใบนันขึ # #นอ่าน ‘ของขวัญสําหรับการช่วยเหลือสูจ่ ดุ สุดยอด…ยุนอา’ หญิงสาวอ่านข้ อความใน การ์ ดนันก่ # อนเปิ ดดูสงของในถุ ิ ง กล่องใบเล็กสีมว่ งขนาดพอดีมือ รูปภาพข้ างกล่องเป็ นรูป หญิงสาวแสนเซ็กซี กําลังทําท่าทางทียัวยวนแบบสุด ๆ เจสสิก้าพิจารณาโดยรอบก่อนอ่าน ชือสินค้ าบนกล่องนัน# “กางเกงในเขย่าโลก ใช้ ระบบสัน” ‘ว้ าว เกิดมาเพิงเคยพบเคยเจอ กางเกงในสันได้ … เข้ าใจสรรหามาให้ ฉนั เสียจริ ง นะ ยุนอา’ หญิงสาววางของในมือลงทีโซฟาตัวนุม่ ก่อนลุกขึ #นไปแต่งตัว วันนี #เธอมีนดั กับยูริ ว่าจะไปทานดินเนอร์ ด้วยกัน ต้ องขอสวยเริดไว้ กอ่ น ชุดเดรสสีขาวแควกคอลึกพร้ อมเข็มขัด สีเดียวกันทีคาดอยู่บนเอวบางช่วยเสริ มให้ หญิงสาวดูโดดเด่นเปล่งประกายในยามคําคืน ได้ อย่างดี หญิงสาวหันไปแต่งหน้ าทีกระจกบานใหญ่ ก่อนทีมือถือของเธอจะส่งเสียงร้ อง ออกมา [ติดประชุมอยูค่ ะ่ ไปสายหน่อยนะคะ ขอโทษจริ ง ๆ…ยูริ] หญิงสาวกวาดสายตาอ่านเพียงรอบเดียวก็โยนมือถือทิ #งไปบนโต๊ ะข้ างกระจก มือยังคงจัดการอยูบ่ นใบหน้ าของตนให้ เสร็จเรี ยบร้ อย พลันสายตามองสะท้ อนไปยังกล่อง ทีนอนแอ้ งแม้ งอยู่บนโซฟานุ่ม ใช้ สมองประมวลผลเพียงครู่ จู่ ๆ เธอก็หมุนตัวเดินไปหยิบ กล่องใบนันขึ # #นมา กางเกงในตัวจิว% พร้ อมรีโมตบังคับอันหนึงร่วงออกมาจากกล่อง หญิงสาว จัดแจงถอดชันในของตนออก # ก่อนสวมใส่ตวั ใหม่เข้ าไปแทน มือบางหยิบรี โมตขึ #นมา หวัง จะลองใช้ การของเล่นชิ #นนี #ดูเสียหน่อย กิ&งก่อง~ “ไหนบอกว่าจะมาช้ าไง” เจสสิก้าสะดุ้งโหยง มือบางรีบยัดรีโมตดังกล่าวลงกระเป๋ าถือใบเล็ก จัดแจงเผ้ าผม ตัวเองให้ เรี ยบร้ อย ก่อนเดินไปเปิ ดประตูรับแขกอย่างรวดเร็ ว แต่คนทียืนรออยู่กลับไม่ใช่ คนทีเธอคาดคิดไว้ “เยียม คุณพร้ อมแล้ ว” ยุนอาในชุทสูทเข้ ารู ปสีดําดูทะมัดทะแมงพร้ อมชินยอง ยืนอยูห่ น้ าห้ องเธอ “พ..พร้ อมอะไร”


YoonSic Stories #1

399

“ไปดินเนอร์ กบั ผู้บริ หารช่องไง เธอไม่ได้ เมลล์ฉนั เหรอเจส” ชินยองเอ่ยตอบแทน “ไม่ ฉันไม่เห็นรู้เรื อง คืนนี #ฉันมีนดั กับยูริ” “เธอจะไม่ไปเพราะเธอมีนดั งันเหรอ” # ชินยองย้ อนถามเสียงสูง “คุณก็ร้ ู ว่ามันยากแค่ไหนกว่าเธอจะได้ คเู่ ดทสักราย” ยุนอาแสร้ งตีหน้ าเศร้ า ทํา เหมือนเป็ นเรื องทีน่าสงสารยิงนัก “งันรั # บเขาไปด้ วยกันเลย ไปกินด้ วยกันหมดนีแหละ” ชินยองตัดปั ญหา ก่อนลาก แขนเจสสิก้าให้ ออกจากห้ องของเธอมา . . . . . “ขอโทษด้ วยทีต้ องลากพวกคุณทังคู # ่มาด้ วยกันกับเรานะ” ยุนอาทีตอนนี #นังอยู่ บนรถยนต์คนั หรู โดยมีชินยองเป็ นคนขับ หันไปพูดกับเจสสิก้าและยูริทีนังอยู่เบาะหลัง “ไม่เป็ นไรค่ะ ดีซะอีก... ได้ ร้ ู จกั กับเพือนของเจสสิก้ามากขึ #น ว่าแต่... คุณเป็ น โปรดิวเซอร์ เหมือนเจสเหรอคะ” “เปล่า ฉันเป็ นดารา” ยุนอาตอบพร้ อมรอยยิ #มทรงเสน่ห์อนั เป็ นเอกลักษณ์ของเธอ “คุณเป็ นพิธีกรข่าวเหรอ” “ฉันทํารายการ’เรื องจริ งปวดใจ’ คุณรู้จกั มัย” # ยูริสา่ หน้ าแทนคําตอบ “คุณไม่เคยดูรายการของเราเหรอเนีย” ชินยองมองกระจกหลังไปทียูริ ยุนอาหัวเราะ ในลําคอเล็ก ๆ “ไม่เอาน่าชินยอง รายการเรามันตําต้ อยเกินไปสําหรับคนระดับคุณยูรินะ เขาเป็ น หมอเชียวนะ…เขาคงไม่ต้องฟั งเรืองเสริมอกหรือออรัลเซ็กส์หรอก” ยุนอาพูดขึ #นพร้ อมยกยิ #ม กวน ๆ ส่งให้ เจสสิก้า หญิงสาวถลึงตามองกลับทันที “อ๊ ะ ถึงพอดีเลย” ร่างบางรี บตัดบท ก่อนทียุนอาจะพูดอะไรแสลงหูไปมากกว่านี # . . . . . “คุณชวนคูแ่ ฝดเจลลีมาด้ วย” เจสสิก้าหันมองยุนอาทันทีทเห็ ี นหญิงสาวหุน่ อวบอัน% ยืนอยูห่ น้ าร้ านอาหาร เธอรู้สกึ ไม่พอใจเล็กน้ อยทีเห็นยัยแฝดหุน่ เซ็กซีคูน่ ี # ผิดกับยุนอาโดย สิ #นเชิง “ก็ชวนมาสังสรรค์กนั สักหน่อยจะเป็ นไรไป สาว ๆ รอนานมัยคะ” # ร่ างสูงตรงเข้ า โอบเอวฝาแฝด ก่อนเดินนําเข้ าร้ านอาหารไป เจสสิก้ามองตามด้ วยความหมันไส้ (คนอะไร หืนได้ ทกุ เวลา…) ยุนอา


400

Special Project of YoonSica 2

“อ้ า มากันครบแล้ ว ชินยอง ยุนอา นังเลย ๆ” เหล่าผู้บริ หารในชุดสูทเรี ยบร้ อย ลุกขึ #นต้ อนรับคนมาใหม่ มุง่ ให้ ความสนใจกับร่างสูง จนลืมไปแล้ วว่ายังมีเจสสิก้า (กับยูริ) มาร่วมงานด้ วย “สาวสวยคูน่ ี #เป็ นใครกัน ท่าทางคืนนี #เราคงได้ คยุ กันสนุกแน่ ว่ามัย# ยุนอา” ชายใน ชุทสูทคนหนึงตบไหล่ยนุ อาเบา ๆ ส่งสายตากรุ้มกริมให้ ฝาแฝดหุน่ สะบึม ยุนอายิ #มรับร่าเริง พลันรู้สกึ ถึงรังสีเย็นยะเยือกทีถูกส่งมาจากร่ างบาง แต่มีหรื อทีเธอจะกลัว ร่ างสูงยักคิ #วให้ หญิงสาวเป็ นเชิงท้ าทาย ‘คิดหรื อว่าคุณจะทําอะไรฉันได้ เจสสิก้า… ฉันกําลังเป็ นต่อนะ…’ ทังหมดนั # งลงทีโต๊ ะกลมตัวใหญ่ โดยยุนอานังข้ างผู้บริ หาร ถัดมาเป็ นเจสสิก้า ยูริ และชินยองตามลําดับ.. “เอาละ... พวกคุณเรี ยกฉันมาเพือขึ #นเดือนให้ ใช่มยคะ” ั# ทันทีทีนังลง ยุนอาก็พดู เปิ ดประเด็นทันที เรี ยกเสียงหัวเราะเบา ๆ จากคนรอบโต๊ ะได้ ยกเว้ นก็เพียงแต่หญิงสาว ข้ าง ๆ เธอ ทีเตะขาเธออย่างแรงทันทีทีพูดจบ “เจ็บนะ” “พูดอะไรหัดคิดซะมังสิ” เจสสิก้ากัดฟั นพูดเสียงเบาให้ ได้ ยินกันสองคน “ก็คดิ ดีแล้ วไง” ยุนอาส่งยิ #มยียวนให้ หญิงสาว จึงโดนขาเรียวเตะเข้ าอีกดอก หารู้ไม่วา่ กระเป๋ าถือ ใบเล็กทีเธอวางไว้ ทีพื #นก็ถูกเตะให้ ล้มด้ วยเช่นกัน รี โมตบังคับอันเล็กกลิ #งหล่นออกจาก กระเป๋ าไป… “เขาก็เป็ นแบบนี #แหละค่ะ มุขอําขํากลิ #งตลอด” ชินยองหัวเราะเสียงดัง ให้ ผ้ บู ริหาร พยักหน้ ารับพร้ อมรอยยิ #มขบขัน รี โมตสีเงินรูปทรงยาวเรี ยวกลิ #งไหลออกนอกโต๊ ะไป… “ใช่คะ่ นันแหละฉัน” ยุนอาตอบรับเป็ นลูกค่กู บั ชินยองอย่างดี เด็กชายคนหนึงทีนังโต๊ ะข้ าง ๆ หยิบวัตถุสีเงินนันขึ # #นมา… ก่อนนํากลับไปทีโต๊ ะ ของตน… “เรารู้ สกึ ภูมิใจมากนะคะทีปี นี #เรตติ #งพุ่งกระฉูด และหวังว่าไตรมาสหน้ าเราจะ โอ้ ว!!...” เจสสิก้าเริ มพูดเข้ าเรื องงานอย่างจริ งจัง ก่อนสะดุ้งสุดตัวด้ วยอะไรบางอย่าง… เด็กชายกดปุ่ มบนวัตถุสเี งินเลนด้ วยความใครรู้ มองเผิน ๆ มันช่างดูเหมือนกระปุก พริ กไทย เด็กชายจึงกดปุ่ มอีกครัง# หวังจะใส่พริ กไทยลงในจานอาหารของตน… “เอ่อ อ๊ ะ อื #ออ…” “เป็ นอะไรรึเปล่าคะ” ยูริหนั มาถามด้ วยความเป็ นห่วงระคนสงสัย “ป..เปล่าค่ะ ไม่มีอะไร” เด็กชายเขย่าของในมืออีกครัง# ก่อนกดเน้ นยํ #าลงไปอีกที… “ข..ขอโทษ…นะ..คะ…อ๊ ะ”


YoonSic Stories #1

401

หญิงสาวรี บก้ มไปใต้ โต๊ ะ ควานหาของบางอย่างด้ วยความเร่งรี บ ยุนอาเลิกคิ #วขึ #น อย่างสงสัย ก่อนก้ มลงช่วยหญิงสาวหาของ “ทําอะไรของคุณน่ะ” “หารี โมต” “รี โมต?? รี โมตอะไร” “ก็สําหรั บกด… อ๊ ะ โอ้ ววว” มือบางคว้ าเข้ าทีหน้ าตักยุนอา ออกแรงจิกลงไป คลายความเสียวซ่านในร่างกายให้ ออกไป “ก... กางเกงใน” “ฮะ คุณใส่มาด้ วยงันเหรอ” # ยุนอาเบิกตากว้ าง ก่อนหัวเราะออกมาเบา ๆ “อย่าเพิงขํา ช่วยฉันหารี … โอ้ วว ใช่!!” จู่ ๆ เธอก็กระเด้ งตัวขึ #นมาจากใต้ โต๊ ะ แขน ขาบิดเกร็ งอย่างสุดความสามารถ “คุณไม่เป็ นไรใช่มย” ั# “โอ้ ว ใช่ เอ๊ ย ค่ะ ฉันสบายดี” ปากตอบไปอย่างนัน# แต่ขาของเธอกลับหดเกร็งจน สันสะท้ าน ยุนอากลันเสี # ยงหัวเราะจนหน้ าแดง… “เอ้ อ คือ ฉันขอตัวไปห้ องนํ #าหน่อยนะคะ” ร่างบางรี บขอตัวลุกออกจากโต๊ ะอย่าง รวดเร็ ว หวังจะถอดกางเกงในเจ้ ากรรมออก “เจสสิก้า เดีย% วสิ เล่าตัวอย่างรายการทีเราจะฉายอาทิตย์หน้ าให้ ทา่ นผู้บริหารฟั ง หน่อยสิ รับรองพวกคุณจะต้ องชอบแน่คะ่ ” ชินยองเรี ยกให้ หญิงสาวนังลง เธอจึงจําใจนัง แต่โดยดี แม้ จะอยากวิงหนีออกไปก็ตาม… “ด..ได้ ได้ สคิ ะ.. คือมัน…ยาวประมาณ 5 นาที ออกอากาศ..ทุก ๆ ชัวโมง…แล้ ว..” ยุนอาได้ แต่กลันขํ # าอย่างสุดกําลัง แกล้ งเสตามองออกไปนอกโต๊ ะ พลันเห็นรี โมต เจ้ าปั ญหาซึงกําลังถูกกดเล่นอย่างเมามันในมือเด็กชาย ยุนอาทําท่าจะลุกขึ #นไปหยิบมัน กลับมา แต่… ไม่เอาดีกว่า... ขอแกล้ งหญิงสาวตรงหน้ าอีกสักพัก ดูซิ จะทนได้ สกั กีนํ #า… “มัน..มันช่าง…โอ้ ว ยุนอา คุณช่วยแทนฉันทีสิ โอ้ ว ใช่ ๆ อย่างนันแหละ… # คุณ เล่าเลยสิ..” “ฉันชอบลีลาการบรรยายของคุณนะเจสสิก้า มันโดนมาก ๆ เลย ฉันว่าคุณเป็ น คนเล่าต่อจะดีกว่านะ โปรดิวเซอร์คนเก่งของฉัน” ร่างสูงยกแก้ วไวน์ขึ #นจิบเล็กน้ อย ส่งสายตา วิบวับพลางขยิบตาให้ ร่างบาง “มัน..เป็ นประสบการณ์…ที.. สุดยอดมากค่ะ.. อ๊ ะ..มัน…สุด ๆ จริ ง ๆ… ยุนอา จะ...นําเสนอ… ‘เรื องจริ งปวดใจ’...มันช่าง...ลํ #าลึก..พิสดาร..สุดยอด…” จู่ ๆ เด็กชายก็เห็นปุ่ มกดอีกอัน ดูเหมือนจะเขียนกํากับเล็ก ๆ ว่า ‘ขึ #นสวรรค์ทนั ใจ’ เขากดลงไปอย่างไม่ต้องคิดทันที… เจสสิก้ากระเด้ งตัวขึ #นจากเก้ าอี # เรี ยวขาถูกบีบรัดเข้ าหา กันอย่างเสียวซ่าน มือเรี ยวขยําผ้ าปูโต๊ ะจนมันแทบขาดติดมือเธอ ใบหน้ าแดงซ่านเพราะ อารมณ์ในกาย


402

Special Project of YoonSica 2

“สุดยอด!! สุด ๆ ไปเลย ฮ้ าาา ซี #ดด… มันยอดมากค่ะ ถ้ าคุณได้ ดแู ล้ วจะติดใจ!!” หญิงสาวรี บพูดให้ จบก่อนยืดตัวยืนตรงดี ๆ ตอนนี #ของขวัญชิ #นนันหยุ # ดสันลงไปแล้ ว… “ฉันว่ารายการทีคุณเจสสิก้าทําต้ องดีมากแน่ ๆ เลย พวกคุณว่ามัย” # ยูริเออออ ไปตามหญิงสาว หันมองหน้ าทุกคนบนโต๊ ะให้ คล้ อยตาม “เอ้ อ… ฉันขอตัว…ไปห้ องนํ #า..ก่อน..นะคะ…” เจสสิก้ารี บเดินออกมาจากโต๊ ะ ทันทีทีพ้ นวิกฤต (??) เมือครู่มาได้ ยุนอาเห็นร่างบางเดินออกไป จึงลุกออกมาบ้ าง ก่อนไป หยิบรี โมตเจ้ ากรรมคืนจากเด็กชาย ยุนอาเดินตามร่ างบางไปถึงห้ องนํ #า ชูวตั ถุสีเงินในมือ ให้ หญิงสาวเห็น เจสสิก้ารี บเดินมาคว้ าไปทันที มองยุนอาด้ วยความโกรธเคือง “คุณรู้วา่ รี โมตอยูไ่ หนแต่แกล้ งฉันใช่มย” ั# “ตอนแรกไม่ร้ ู แต่ตอนนี #รู้ คุณก็ไม่เป็ นไรแล้ วนี เป็ นไง สนุกไหม ของเล่นชิ #นใหม่ ของฉัน ได้ เห็นสวรรค์เลยหละสิ” ยุนอาส่งยิ #มทีดูกวนประสาททีสุดให้ เจสสิก้าส่งสายตา อาฆาตกลับมาแทน “ยูรินะ่ เขาชอบคุณนะ ฉันดูออก” จู่ ๆ ยุนอาก็พดู ถึงหญิงสาวอีกคนขึ #นมา เจสสิก้า งงเล็กน้ อยแต่ก็พยักหน้ าตาม “งันเหรอ…” # เจสสิก้ายิ #มรับ แต่ในใจกลับรู้สกึ แปลก ๆ พิลกึ ‘แล้ วถ้ าฉันเริ มไม่ชอบเขาแล้ วล่ะ…’ “เจสสิก้า เราจะไปกันแล้ วนะ คุณเข้ าห้ องนํ #าเสร็ จรึ ยงั ” คนทีถูกพาดพิงเมือครู่ เดินตามร่างบางมาทีห้ องนํ #า พร้ อมยกมือขึ #นโอบรอบเอวของเธอ เจสสิก้าพยักหน้ ารับพร้ อม ส่งยิ #มหวานให้ อีกฝ่ าย ยุนอาทียืนมองอยูก่ ็ไม่วา่ อะไรออกมา “ไปก่อนนะคะคุณยุนอา แล้ วเจอกันค่ะ” ยูริตบไหล่ยนุ อาเบา ๆ ก่อนเดินหนุนเอว ร่ างบางให้ เดินไปพร้ อมกัน ยุนอาทําเพียงยกมือลาน้ อย ๆ มองตามคนทังคู # ่ค่อย ๆ เดิน จากไป . . . . . เจสสิก้ากับยูริเริ มออกเดทกันบ่อยขึ #น ออกไปทานข้ าวด้ วยกันบ้ าง ขับรถออกไป เทียวนอกเมืองบ้ าง ทําอาหารไปปิ คนิคทีสวนสาธารณะบ้ าง (แม้ อาหารทีเธอทํามันจะกิน ไม่คอ่ ยได้ ก็เถอะ…) ช่วงเวลานี #ช่างเป็ นช่วงทีมีความสุขมากทีสุดในชีวิตของเธอจริ ง ๆ แต่ บางที ทําไมเธอถึงรู้สกึ เห็นภาพของร่างสูงอีกคนซ้ อนทับกับยูริก็ไม่ร้ ู ยิงคิดถึงคน ๆ นัน# ใน ใจก็เริ มรู้ สกึ แปลก ๆ บอกไม่ถกู ว่ามันคืออะไร รู้ แค่ว่า มันมีบางอย่างในใจทีเปลียนไป… “เดือนหน้ ากําลังจะมีเทศกาลบอลลูน…” เจสสิก้านัดมาคุยงานกับยุนอาทีร้ าน อาหารแห่งหนึงหลังเลิกงาน “เรตติ #งรายการคงพุง่ กระฉูดถ้ าเราให้ คณ ุ ไปถ่ายนอกสถานทีบ้ าง คุณเก่งอยูแ่ ล้ ว นีเวลาเจอผู้คน มีแต่คนหลงใหลคุณจะตาย”


YoonSic Stories #1

403

“หืม หูฉนั ไม่ฝาดใช่มยั # คุณชมว่าฉันเก่ง” ยุนอาเลิกคิ #วขึ #นอย่างแปลกใจ ร้ อยวัน พันปี ร่างบางไม่เคยเอ่ยชมเธอดี ๆ เลยสักครัง# “ก็…ทํานองนันแหละ” # “คุณก็เก่งเหมือนกันนะ คุณโปรดิวเซอร์ คนสวยของฉัน ฉันขอถามหน่อยเถอะ คนเก่ง ๆ อย่างคุณ น่าจะได้ ไปทํางานทีต่างประเทศนะ ทําไมถึงมาติดแหง็กอยูใ่ นประเทศ เล็ก ๆ เมืองเล็ก ๆ อย่างโซลล่ะ” ยุนอานังเกยคางมองหน้ าเจสสิก้าอย่างใครรู้ “ฉันก็แค่ชอบเกาหลีเท่านันเอง” # “งันคุ # ณก็เป็ นแค่ปลาใหญ่ในบึงเล็กน่ะสิ” “ใครว่าโซลเป็ นบึงเล็กกัน ทีนีออกจะสะดวกสบาย ผู้คนมีการศึกษา สภาพแวด ล้ อมดี ผู้คนนิสยั ก็โอเค แถมยัง….” เจสสิก้าร่ ายยาวไปเรื อย ๆ แต่ยนุ อากลับไม่ได้ ฟังเลย สักนิด สายตามองไปยังหญิงสาวหุน่ อวบอัดคนหนึงทียืนอยูท่ ีบาร์ เจสสิก้าเห็นว่ายุนอาไม่ฟังทีเธอพูด เธอจึงหันไปมองตามสายตาร่างสูง เมือเห็น ว่าเป้าสายตาคืออะไร เธอก็แค่นหัวเราะใส่ยนุ อาเบา ๆ “ดีนะทียูริไม่หืนกามเหมือนคุณ” “ฉันหืนกามตรงไหนกัน” “ก็ทีคุณควงยัยฝาแฝดนมโตนันอยูไ่ ง” “ฉันไม่ได้ ควงสองคนนันอยู # น่ ะ ฉันแค่แนะนําทังคู # ใ่ ห้ ผ้ บู ริ หารรู้จกั เท่านันเอง # พวก เธออยากเป็ นดาราฉันพอช่วยอะไรพวกเธอได้ กช็ ว่ ย” ยุนอานึกขําทีจู่ ๆ ร่างบางก็มายัดเยียด ข้ อหาให้ เธอเสียดื #อ ๆ พยายามอธิบายความจริ งให้ เธอรับรู้ “แหม ๆ แม่คนประเสริฐ แม่คนหวังดี คุณจะบอกไม่เคยนอนกับยัยฝาแฝดว่างันสิ # ” “อ่า…ฉันไม่ได้ พดู แบบนัน” # “นันไง คนอย่างคุณมันก็เป็ นซะอย่างนี #หละ ชอบสาวอึม% แต่งตัวโป๊ ทีเชียวชาญ การใช้ ลิ #น” เจสสิก้ากอดอกมองยุนอาสายตาดูแคลน ยุนอาทีกําลังยกนํ #าขึ #นดืมแทบสําลัก นํ #าในปากออกมา “ถึงฉันจะเป็ นอย่างทีคุณว่า แต่ฉนั ก็เลือกเฉพาะคนทีอ่านหนังสือออกนะ” ยุนอา ซับนํ #าทีมุมปากเบา ๆ ก่อนพยายามพูดให้ ตวั เองดูดีขึ #นเล็กน้ อย.. “ให้ ตายเถอะ อาทิตย์กอ่ นคุณยังยี #เวลาฉันพูดถึงเรื องเซ็กส์อยูเ่ ลย ดูตอนนี #สิ คุณ พูดเรื องพวกนี #ได้ ไม่กระดากปากเลยนะ เจสสิก้า” “ฉันจะถือว่านันเป็ นคําชมนะ” หญิงสาวยกยิ #ม พร้ อมยกเครื องดืมขึ #นจิบบ้ าง “คุณนอนกับยูริแล้ วใช่มย” ั# พรวด!! ของเหลวทีเพิงกระดกลงคอพุง่ อกมาจากปากร่างบางทันที หน้ าขึ #นสีแดง ระเรื อ ก่อนหันมาสบตากับยุนอาอย่างเคือง ๆ “ไม่ ไม่ เรายังไม่ได้ มีอะไรกัน เราตกลงกันไว้ วา่ จะรอไว้ สดุ สัปดาห์นี # เขาชวนฉัน ไปเทียวทะเลสาบ” พูดเพียงแค่นนยุ ั # นอาก็ร้ ูความหมายดีวา่ ปลายสัปดาห์นี #จะเกิดอะไรขึ #น


404

Special Project of YoonSica 2

“ว้ าว ฉันคงต้ องยินดีกบั คุณสินะ ตอนนี #เราคงสลับบทกันแล้ ว ฉันเป็ นผู้หญิงช่าง เลือก ส่วนคุณเป็ นแม่สาวร่านกร้ านโลก” สีหน้ ายุนอาดูประหลาดใจเล็กน้ อย แต่ก็แค่เพียง เล็กน้ อยเท่านัน… # ร่ างสูงยกแก้ วขึ #นให้ อีกฝ่ ายยกแก้ วของตนขึ #นชน ก่อนกระดกของเหลว ลงคอ ‘ทําไม...ฉันต้ องรู้สกึ แปลก ๆ เมือคุณพูดถึงคนของคุณด้ วยนะ... เจสสิก้า...’

Continue Ch.6


YoonSic Stories #1

405

Chapter 6 "นันคือบทสรุปว่า..เราไม่สามารถคาดเดาได้ วา่ ผู้หญิงจะใจง่ายหรื อไว้ ตวั " ยุนอา ในชุดลําลองสบาย ๆ นังออกอากาศอยูห่ น้ ากล้ องถ่ายทอดสด "ระหว่างสองอย่างนี #มีอะไรทีซับซ้ อน และหน้ าทีของพวกคุณคือปอกเปลือกเธอ จนกว่าคุณจะแน่ใจว่าคุณกําลังเล่นอยูก่ บั ผู้หญิงแบบไหน" "ลึกลํ #าจัง" ฮโยยอนทีนังข้ างเจสสิก้าเอ่ยขึ #นมาลอย ๆ หลังมอนิเตอร์ "เพราะเมือคุณปอกเปลือกเธอ สวนสวรรค์ของเธอก็จะรอคุณอยู่" ร่ างสูงกล่าว พร้ อมทําท่าปอกเปลือกกล้ วยประกอบ "ค่อยสมเป็ นเขาหน่อย" ฮโยยอนหันมองหน้ าเจสสิก้า ซึงทําเพียงแค่ยกยิ #มน้ อย ๆ เท่านัน# "และฉันมันใจว่าคุณจะต้ องอยากใส่ป๋ ยพรวนดิ ุ นให้ ดอกไม้ ในสวนของเธอแน่นอน" "ขอบคุณนะยุนอา กลับมาพบกันใหมในช่วงหน้ า ฮีซอลจะมาบอกว่าอาทิตย์นี # ดอกไม้ ของคุณจะได้ รับฝนฉําหรื อไม่" แทยอนรับช่วงต่อจากยุนอา ก่อนภาพจะตัดไปที พยากรณ์อากาศ "ของฉันฉําแน่..." ทิฟฟานีพูดลอย ๆ สบตากับแทยอนอย่างรู้ความหมาย "ฉันอยากกลับบ้ านแล้ ว เรารี บมาดูสคริ ปต์ของวันพรุ่ งนี #กันเถอะเจส" ฮโยยอน และเจสสิก้าเดินออกมาจากหลังมอนิเตอร์ หยิบกระดาษปึ กหนึงขึ #นอ่าน สตาฟฟ์คนอืน ๆ ทยอยเก็บของและเปลียนฉากเซ็ตต่อไป ไม่มีใครสนใจเลยว่า ยังมีพิธีกรสาวสองคนนังอยู่ ทีเดิมบนเวที "ฉันจะปอกเปลือกคุณ" "ปอกเลยค่ะทีรัก" "ไปทีห้ องแต่งตัวกันนะคะ" "งันเรารี # บไปกันเถอะค่ะ" แทยอนกับทิฟฟานีเดินนัวเนียกันหายไปจากเวทีในทีสุด... “มีข่าวดี แกต้ องไม่เชือหูแน่ยนุ อา” จู่ ๆ หญิงสาวร่ างสูงคนหนึงก็เดินตรงเข้ ามา หายุนอา กอดทักทายอย่างเป็ นกันเอง “มีอะไรเหรอซูยอง” “แกจะได้ ไปออกรายการของโอปรา วินฟรี ย์ทีอเมริ กา พวกเขาเชิญแกให้ ไปออก รายการเชียวนะ” “ไม่ได้ ล้อฉันเล่นใช่ไหมซูยอง” “เรืองจริงแท้ แน่นอนเพือนยาก แกกําลังจะดังแล้ วยุนอา” หญิงสาวทังสองกอดกั # น แน่นด้ วยความดีใจ โดยไม่ร้ ูเลยว่ามีใครบางคนได้ ทกุ คําสนทนาของพวกเธอ “หวัดดี คุณเป็ นใครกัน” เจสสิก้าเดินตรงมาหาคนทังคู # ่ สายตาไม่ค่อยเป็ นมิตร สักเท่าไหร่ ถูกส่งให้ หญิงสาวผิวเข้ มไปเต็ม ๆ


406

Special Project of YoonSica 2

มากขึ #น

"นีซูยอง" ยุนอาเอ่ยแนะนําคนข้ าง ๆ ให้ ร่างบางรู้จกั "ฉันเป็ นผู้จดั การส่วนตัวของยุนอา" ซูยองอธิบายเพิมเติมให้ หญิงสาวกระจ่าง

"คุณมีผ้ จู ดั การส่วนตัวตังแต่ # เมือไหร่ กนั แล้ วใครอนุญาตให้ ไปออกรายการโชว์ ทีอืนกัน" สายตาใครรู่ถกู ส่งให้ ยนุ อาแทน ก่อนมองคนทังคู # ส่ ลับกันไปมา "นันมันรายการของโอปรา วินฟรี ย์เชียวนะ รายการทอล์คโชว์สดุ ฮ็อต ถ้ ายุนอา ไม่ไปก็บ้าแล้ ว คุณก็ร้ ูตอนนี #ยุนอากําลังดังพลุแตก" "ใช่ ข้ อนี #ฉันรู้ แต่…" "งันคื # นนี #นายบินไปเลยนะ ฉันจัดการเรื องให้ เรี ยบร้ อยแล้ ว" ซูยองหันไปคุยกับยุนอาต่อ ไม่สนใจหญิงสาวทีกําลังจะเอ่ยท้ วงสักนิด ยุนอาตบ ปากรับคํากับอีกฝ่ ายอย่างดี ก่อนเดินออกไปจากบริ เวณนันด้ # วยกัน ทิ #งให้ เจสสิก้ายืนงง อยูท่ ีเดิมและได้ แต่มองตามทังคู # อ่ อกไป... . . . . . ก๊ อก ๆ "ฮโยบอกว่าบอสอยากพบฉัน??" เจสสิก้าเดินเข้ ามาในห้ องทํางานของชินยอง เจ้ าของห้ องผายมือให้ อีกฝ่ ายนังลงตรงข้ ามตน "ฉันได้ ขา่ วมาว่ามีคนเสนองานใหม่ให้ ยนุ อา ค่าตัวเพิมสองเท่า ทีสถานีโทรทัศน์ คูแ่ ข่งเรา" ชินยองนังหน้ าคิ #วขมวด ยกมือขึ #นกุมท่าทางจริ งจัง "ถ้ าเขาไปได้ ดีในรายการของโอปรา วินฟรี ย์...พวกนันจะดึ # งตัวเขาไป" "บอสจะเครี ยดไปทําไม" "เครี ยดสิ รู้มยถ้ ั # าท่านประธานรู้เรื อง เราซวยแน่ เธอรี บบินตามยุนอาไปทีอเมริ กา พูดกล่อมให้ เขากลับมาทํางานกับเราซะ" ชินยองสังการเสียงเข้ ม แต่เจสสิก้าแย้ งออกมาทันที “แต่อาทิตย์นี #ฉันมีธรุ ะ...” “ฉันว่าธุระของเธอคงไม่สําคัญเท่ารายการของเธอจะโดนยุบนะ ไปตามยุนอา กลับมา แล้ วให้ เขาเซ็นสัญญาผูกมัดกับเรา นีคือคําสัง!!” . . . . .


YoonSic Stories #1

407

นิ วยอร์ ค ซิ ตี" เจสสิก้าก้ าวลงจากแท็กซี เดินตรงเข้ าไปในโรงแรมหรูใจกลางนครนิวยอร์ค ร่างบาง ก้ าวมาหยุดทีล็อบบี #โรงแรม ก่อนสอดส่องสายตาหาใครบางคน "เจสสิก้า คุณมาทีนีได้ ไง ฉันนึกว่าทะเลสาบกับยูริซะอีก" ยุนอาลุกขึ #นจากโซฟา รับแขก เดินตรงมาหาร่างบางทันทีทีมองเห็น "คุณขาดฉันไม่ได้ ใช่มยล่ ั # ะ" ร่างสูงยกยิ #มเจ้ าเล่ห์ ยืนหน้ าเข้ าไปใกล้ อีกอย่างจงใจ "อ๋อใช่ ก็คณ ุ ทังฉลาด # แสนดี และน่ารักขนาดนี # ชินยองเลยส่งฉันให้ มาช่วยดูแล คุณ" ร่ างบางส่งยิ #มหวานให้ อีกฝ่ าย ก่อนแปรเปลียนเป็ นแยกเขี #ยวใส่ ส่งกระเป๋ าเดินทาง ใบย่อมของตนให้ ร่างสูงถือแทน "ไปเร็ ว ฉันต้ องไปเช็คอินก่อน แล้ วเราต้ องไปทีสถานีโทรทัศน์กนั " เจสสิก้าเดิน ตัวปลิวนําหน้ ายุนอาไป ให้ อีกฝ่ ายแบกกระเป๋ าเสื #อผ้ าเดินตามต้ อย ๆ "เอาละ มาดูคําถามทีคุณต้ องตอบกัน" ตอนนี #คนทังสองนั # งอยู่บนรถยุโรปคันโต ทีกําลังมุ่หน้ าไปสถานทีถ่ายทํารายการทียุนอากําลังจะไปออก "ฉันเสียใจด้ วยนะทีคุณอดทะเลสาบเพือไปมีอะไรกับยูริ" ร่างสูงแกล้ งตีหน้ าเศร้ า อย่างสุดซึ #ง "เรื องนันช่ # างมันเถอะ ฉันว่าเราควรจะคุยเรื องคําถามของคุณก่อนนะ" "ก็ได้ ว่ามา" "งันเริ # มที... ไหนบอกฉันซิวา่ 'เรื องจริ งปวดใจ'เริ มต้ นได้ ยงั ไง คุณยุนอา" เจสสิก้า อ่านคําถามแรกในสคริ ปต์ทนั ที "คืองี #นะ คุณโอปรา วินฟรีย์ ฉันเคยเป็ นเซลส์ทต้ี องขับรถทังวั # นเพือหาลูกค้ า นังฟั ง แต่รายการวิทยุบนรถ แล้ วฉันก็ร้ ู ว่าตัวเองเจ๋งกว่าพวกคนจัดรายการพวกนันเยอะ # ไม่เชือ ถามโปรดิวเซอร์ ของฉันดู เจสสิก้า วันไหนถ้ าเธอไม่เพี #ยน เธอจะปลื #มฉันมากค่ะ" ร่ างสูง ส่งยิ #มยียวนให้ อีกฝ่ ายอย่างน่าหมันไส้ "ใช่ คุณช่วยชีวิตคนเป็ นพัน ๆ ด้ วยภูมิปัญญาอันน้ อยนิดของคุณ" "โทษนะ ทีคุณมีแฟนอยูต่ อนนี #ก็เพราะฉัน" "คุณก็แค่สตาร์ ทให้ แต่ทีมันบานฉําก็เพราะฉัน" "นีคุณกลับมาเป็ นนางยักษ์จอมบงการอีกแล้ วเหรอ" ยุนอาเลิกคิ #วสูง สบตาร่างบาง อย่างผิดหวัง "ฉันไม่ใช่จอมบงการสักหน่อย" "ตอนคุณเช็คอินโรงแรม คุณสังใช่มยว่ ั # า จะเอาห้ องหันด้ านตะวันออกไม่ตํากว่า ชันเจ็ # ด" "ก็ฉนั ชอบตืนขึ #นมาดูวิวยามเช้ านี" ทัง# ๆ ทีเธอก็ตอบตามความจริ ง แต่กลับรู้สกึ เขินอายอย่างบอกไม่ถกู ทีโดนจับได้


408

Special Project of YoonSica 2

ยุนอาหัวเราะเสียงดังเมือได้ รับคําตอบ ทําเอาคนสวยข้ าง ๆ หน้ างํ #างอลงไปทันตา "ประเด็นก็คอื ยูริชอบเจสสิก้าทีฉันปั น# แต่ง ไม่ใช่เจสสิก้าในแบบตัวคุณเอง ดังนัน# อย่ามาวิจารณ์ ความคิดฉัน ถ้ าคุณเชือฉันแล้ วได้ ผล" ร่ างสูงยืดอกตัวตรง ยกยิ #มสวยน่า หมันไส้ ให้ อีกฝ่ ายอย่างเป็ นต่อ "ถ้ าฉันไม่มากับคุณ ป่ านนี #ได้ มีเซ็กส์ไปแล้ ว..." หญิงสาวผมบลอนบ่นงุบงิบเบา ๆ แต่กด็ งั พอทีคนข้ าง ๆ จะได้ ยนิ ร่างสูงได้ แตังอมยิ #มกับท่าทางของหญิงสาวทีดูจะเถียงสู้เธอ ไม่ได้ แล้ ว ในใจลึก ๆ ก็แอบดีใจทีหญิงสาวผิดนัดกับยูริแล้ วเลือกมาหาเธอแทน... . . . . . "เชิญทางนี #ค่ะ" เจ้ าหน้ าทีสาวในสตูดิโอยักษ์ ใหญ่เดินนําบุคุ ลสามคนเข้ าไปใน อาคาร ซึงกําลังจะถ่ายทํารายการของโอปรา วินฟรี ย์ในอีกไม่กีนาทีข้างหน้ า "แกกําลังจะออกทีวีทวอเมริ ั กาเลยนะเนีย ยุนอา ฉันตืนเต้ นแทนหวะ แกหายตืน เต้ นยังไอ่เหม่ง" ซูยองเดินขนาบข้ างร่างสูง สายตาสอดส่องไปทัวพื #นทีอย่างตืนเต้ น ผิดกับ สองคนข้ าง ๆ ทีดูเหมือนจะเคยชินกับสตูดโิ อพวกนี #เสียแล้ ว "ฉันจะไม่หายตืนเต้ นก็เพราะแกนันแหละซูยอง" "แหม อย่ากลัวไป แค่ทําตัวตามปกติก็พอ" "ทํายังไงล่ะ" "ก็…" "คุณให้ ความบันเทิงกับผู้ชมเป็ นล้ านด้ วยไอเดียงีเง่าของคุณ แล้ วพวกเขาก็รักคุณ นีแหละ ตัวคุณทีคุณต้ องเป็ น" เจสสิก้าตอบแทนซูยอง ตรวจดูความเรี ยบร้ อยของร่ างสูง อีกครัง# ก่อนจับปกคอเสื #อหญิงสาวให้ เข้ าทีเข้ าทาง แล้ วผลักให้ ยนุ อาออกไปหน้ าเวทีถา่ ยทํา ทันที "นีคือคําชมทีฉันฟั งแล้ วปลื #มทีสุดทีเคยได้ ยินจากปากคุณ" ยุนอาหันมายักคิ #วให้ ร่างบางก่อนจะเดินพ้ นหลังเวทีออกไป "เชิญพบกับ.. พิธีกรสาวแห่งรายการ'เรื องจริ งปวดใจ' อิม ยุนอาค่า" พิธีกรสาว ร่ างอวบลุกขึ #นต้ อนรับยุนอาอย่างเป็ นกันเอง ก่อนทังคู # ่จะนังลงทีเก้ าอี #กลางเวที ก่อนบท สนทนาจะเริ มต้ นขึ #น “ขอต้ อนรับอย่างเป็ นทางการอีกครัง# คุณยุนอาได้ ขา่ วว่าคุณมีทฤษฎีเด็ดจะแนะนํา คนทีอยากมีความรัก ยังไงบ้ าง” “ฉันขอแนะนําว่า อย่าหาความรัก แค่เซ็กส์ก็พอแล้ ว หาง่ายกว่า... สะดวกกว่า... เจ็บกายน่ะไม่กีชัวโมง แต่อกหักนีสิ เจ็บไปเป็ นปี ” เสียงหัวเราะของผู้ชมในห้ องส่งดังออกมา ไม่ขาดสาย เจสสิก้าทียืนดูอยูห่ ลังเวทีก็แอบยกยิ #มกับคําพูดของหญิงสาวร่างสูง


YoonSic Stories #1

409

"คุณบอกฉันได้ มยั # ว่าเธอชืออะไร.." "คุณหมายถึงอะไร ใครเหรอ" คําถามทีไม่อยู่ในสคริ ปต์นี # ชวนให้ หญิงสาวงุนงง ไปเล็กน้ อย "คนทีหักอกคุณได้ ไง เธอต้ องไม่ธรรมดาแน่ ๆ" ร่างสูงนิงเงียบไปกับคําถามพักใหญ่ รอยยิ #มขี #เล่นทีฉายบนหน้ าหายวับไปทันตา มีหรื อทีคนทีดูอยูห่ ลังเวทีจะไม่ทนั สังเกตเห็น... ‘ฉันก็อยากรู้เหมือนกันว่าใคร...’ "ก็อย่างทีฉันบอกหละค่ะ รักสนุกแต่ไม่ผกู พัน" รอยยิ #มกว้ างปรากฎบนหน้ าใส อีกครัง# เรี ยกเสียงหัวเราะจากผู้ชมได้ อีกครัง# เพียงแต่รอยยิ #มครัง# นี #มันดูฝืนทํามากกว่าที จะมีความสุข... . . . . . "สวัดดีคะ่ ฉันนัดกับคุณจอง ซูยอนไว้ " ยุนอาในชุดลําลองสบาย ๆ ก้ าวเข้ าไปใน ร้ านอาหารกึงผับ บอกชือคนนัดกับบริ กรสาว ก่อนเดินตามไปยังโต๊ ะทีมีหญิงสาวนังรออยู่ [สําเร็ จรึเปล่า เขายอมกลับมากับเรามัย] # "ฉันกําลังจัดการอยู.่ .. แค่นี #ก่อนนะ ยุนอามาแล้ ว..." เจสสิก้ารี บวางสายจากบอส สาวของเธออย่างรวดเร็ ว หันมาส่งยิ #มหวานให้ คนมาใหม่ทนั ที "ซูยองล่ะ" ร่างบางหันมองซายขวา ไม่เห็นคนทีถามถึง "ฉันให้ กลับไปก่อน เราจะได้ ฉลองกันสองคนไง" "เราจะฉลองกันเรื องไหนดีละ่ " ร่ างบางเอ่ยถามเสียงเบา หวังเพียงสิงทีได้ ยินจะ ไม่ใช่อย่างทีคิด “ก็ทีฉันได้ ออกรายการของโอปรา วินฟรี ย์ไง นีน่ะ ข่าวดีทีสุดในชีวิตฉันเลยนะ คงไม่มีอะไรดีไปกว่านี #แล้ ว” “ฉันได้ ขา่ วมาว่าคุณได้ รับข้ อเสนอจากสถานีโทรทัศน์คแู่ ข่งเรา...” หญิงสาวแสร้ ง ยกนํ #าขึ #นดืม เลิกคิ #วสูงรอฟั งคําตอบจากอีกฝ่ าย “ถ้ างันคุ # ณคงรู้แล้ วว่าฉันตอบปฏิเสธไป” “จริ งเหรอ!!” ยุนอาเพียงยักคิ #วตอบเท่านัน# สร้ างความยินดีให้ ร่างบางได้ ไม่น้อย “ทําไม…” “คริ สตัล… เธอต้ องการฉัน... ฉันอาจไม่ใช่พีทีดีนกั แต่เขาก็มีแค่ฉันคนเดียวที เหลืออยู.่ .. ฉันเลยไม่อยากย้ ายไป ที ๆ มันไกลจากน้ องสาวฉันสักเท่าไหร่ สถานีนนมั ั # นไกล จะตาย”


410

Special Project of YoonSica 2

ทําไมเจสสิก้าจะไม่ร้ ู ว่าหญิงสาวตรงหน้ ารักน้ องสาวของเธอแค่ไหน แต่ได้ ยิน เพียงแค่นี #เธอก็ร้ ูสกึ โล่งใจไปพอควร ภารกิจสําเร็ จ... "ฉันว่าคุณตัดสินใจถูกแล้ ว" "ขอบคุณ… ตอนนี #เราหยุดคุยเรื องงานแล้ วมานังดืมกันสบาย ๆ ดีกว่ามัย"# ร่างสูง หันไปสังเครื องดืมกับบริ กร เปลียนท่านังให้ ดสู บายขึ #น วันนี #เธอดูจะอารมณ์ดีเป็ นพิเศษ เห็นได้ จากสีหน้ าทียิ #มไม่หบุ ทังวั # น "คุณเล่าเรื องหวานใจของคุณให้ ฟังหน่อยสิ คนทีหักอกคุณน่ะ" บทสนทนาใหม่ ส่งผลให้ รอยยิ #มบนหน้ าใสหุบลงไปเล็กน้ อย แต่ก็ยงั คงสเน่ห์ไว้ ได้ อยูเ่ ช่นเคย "คุณนีทําเสียบรรยากาศจริ ง ๆ เลยนะ" สีหน้ ายุนอาดูเหมือนไม่ค่อยอยากตอบ คําถามสักเท่าไหร่ "เปล่า…ฉันแค่อยากรู้วา่ คุณกลายเป็ นคนแบบนี #ได้ ไง" "งันฉั # นจะบอกให้ ว่า... ฉันโดนมามากกว่าหนึงครัง# ก็แล้ วกัน ทังสาวขี # #อ้ อน สาว หลายใจ สาวเครี ยด ขี #โอ่ และกะล่อน สาว ๆ ทีไม่ได้ รักฉันจริ งสักคน..." "ตอนนี #ฉันรู้แล้ วว่าจะต้ องผ่านอะไรแย่ ๆ มาก่อนถึงจะรู้แน่วา่ ชีวติ จริงมันไม่มหี รอก คูส่ ร้ างคูส่ มน่ะ..." "ไม่เอาน่า คุณเชือว่าความสัมพันธ์ดี ๆ ไม่มีจริ งเหรอ" ร่ างสูงไม่ตอบ เพียงแค่หวั เราะในลําคอเบา ๆ ยกเครื อมขึ #นจิบ เสมองออกไป นอกโต๊ ะ ราวกับไม่อยากพูดถึงเรื องนี #อีก "ไปเต้ นกันดีกว่า~" จู่ ๆ หญิงสาวก็ลกุ ขึ #นจากโต๊ ะ กึงจูงกึงลากร่างบางทียังตังหลั # ก ไม่ทนั ให้ ไปกลางฟลอร์ เต้ นรํ ากว้ าง ทีกําลังเปิ ดเพลงจังหวะสนุกสนานอยู่ "ยุนอา ไม่เอาน่า ฉันเต้ นไม่เป็ นนะ" รอบกายเธอตอนนี #มีแต่ผ้ คู นกับขยับสะโพก กันพลิ #วไหว แต่หญิงสาวกลับยืนนิง ทําท่าจะก้ าวออกจากฟลอร์ ไป ร่างสูงดึงมือหญิงสาวไว้ กระชากให้ หมุนตัวออกห่างก่อนดึงกลับให้ มาแนบชิดกับ อกกว้ างของเธอ ใบหน้ าห่างกันเพียงแค่คืบ จังหวะดนตรี เริ มเร่ งเร็ วขึ #น ผู้คนต่างขยับกาย อย่างสนุกสนาน หญิงสาวทังสองขยั # บกายเต้ นไปตามจังหวะการนําของยุนอา เพลงจังหวะแทงโก้ ดงั ต่อเนืองไปเรื อย ๆ หญิงสาวทังคู # ่ก็เต้ นตามไม่หยุด กาย แนบกายไปตามจังหวะเพลง มือเรี ยวลูบไล้ ไปตามแผ่นหลังและแขนเรี ยวก่อนเคลือนมา หยุดทีเอวบาง ก่อนจับให้ โยกย้ ายสะโพกไปตามการควบคุมของเธอ ร่างบางใช่วา่ จะยอม มือบางยกขึ #นกอดคอร่างสูงไว้ เลือนไล้ ไปตามแผ่นอกกว้ าง บดเบียดกายเข้ าแนบชิดอีกฝ่ ายอย่างไม่ยอมแพ้ ทิ #งความเขินอายไว้ เบื #องหลัง ใบหน้ าแทบ แนบชิดกัน ลมหายใจรดริ นบนใบหน้ ากันและกัน สายตาสบกันอย่างท้ าทาย เจสสิก้าหมุนตัวออกอีกครัง# ก่อนถูกยุนอาดึงมือกลับให้ ใบหน้ าหันมาประสานกัน ใบหน้ าทีห่างกันเพียงแค่คบื จมูกโด่งไล้ คลอเคลียกัน ยุนอาเผลอหลุบตามองไปยังริมฝี ปาก อวบอิมของอีกฝ่ าย ก่อนค่อย ๆ โน้ มหน้ าเข้ าไปใกล้ มากขึ #น...


YoonSic Stories #1

411

"อ..เอ่อ พรุ่งนี #เราต้ องบินกลับเกาหลีกนั แต่เช้ านะ ฉันว่าเรากลับไปพักผ่อนกันดี กว่า..." เจสสิก้าเป็ นฝ่ ายผละออกก่อน ยุนอามีท่าทีเสียดายแต่ก็พยักหน้ ารับ ทังคู # จ่ งึ ออก จากร้ านอาหารตรงกลับไปยังโรงแรมทันที

Continue Ch.7


412

Special Project of YoonSica 2

Chapter 7 ยุนอาและเจสสิก้ากลับมายังโรงแรมโดยไม่ได้ พดู คุยกันอีก ทังคู # เ่ พียงแค่สบตากัน คลียิ #มเล็ก ๆ แล้ วก็จมอยู่ในห้ วงความคิดของตัวเอง ขาเรี ยวทังสองคู # ่ก้าวตรงไปยังลิฟต์ ของโรงแรม ทิ #งระยะห่างระหว่างกันเล็กน้ อย ยุนอาเอื #อมมือกดปุ่ มลิฟต์ ก่อนหันพิงกําแพง ข้ าง ๆ สบตากับเจสสิก้าเข้ าอย่างจัง ร่ างบางรี บหันหนีหลบสายตาหญิงสาว ส่วนยุนอา แสร้ งเหลือบมองเพดาน ความรู้ สกึ ประหลาดบางอย่างตังแต่ # ตอนเต้ นรํ าก่อตัวขึ #นเรื อย ๆ ความรู้สกึ ทีทําให้ หวั ใจของเธอทังคู # ส่ ามารถเต้ นเร็ วขึ #นได้ อย่างน่าประหลาด "ลิฟต์มาแล้ ว" "อะ อืม" ยุนอาผายมือให้ ร่างบางเดินเข้ าไปก่อน พร้ อมก้ าวเข้ ามายืนข้ าง ๆก่อนที ประตูลฟิ ต์จะปิ ดลง "พรุ่ งนี #รถมารับหน้ าโรงแรมแปดโมงเช้ า จะให้ โทรมาปลุกมัย"# เจสสิก้าเป็ นฝ่ าย เริ มบทสนทนา แม้ จะไม่หนั มาสบตากันตรง ๆ นัก "ไม่เป็ นไร ฉันจะใช้ มอร์ นิงคอล" "ตามใจคุณ" "อืม…" ความเงียบก่อตัวขึ #นอีกครัง# เจสสิก้าขยับขยุกขยิกไปมา รู้ สกึ แปลก ๆ กับความ เงียบทีไม่นา่ พิศมัยนี # "คืนนี #...ฉันสนุกมาก" "เหมือนกัน..." เสียงลิฟท์ดงั ขึ #นพร้ อมประตูทเลื ี อนเปิ ดออก ยุนอาหันมาส่งยิ #มให้ หญิงสาว ขยับตัว เล็กน้ อย พร้ อมทําท่าจะก้ าวออกจากลิฟต์ "พรุ่งนี #เจอกันนะ" "แปดโมง" "อืม แปดโมง" ร่ างสูงสวมกอดอีกฝ่ ายหลวม ๆ ก่อนผละออกอย่างเชืองช้ า ประตูลิฟต์ทําท่าจะ ปิ ดลงอีกครัง# ยุนอารี บยืนมือไปกันมันไว้ เสียก่อน "ราตรี สวัสดิ"+ "อืม ราตรี สวัสดิ"+ คราวนี #เป็ นฝ่ ายเจสสิก้าทีเดินเข้ ามาสวมกอดอีกครัง# ยุนอากอดหญิงสาวตอบ พร้ อมพิงลงทีช่องปิ ดประตู "คืนนี #สนุกมาก" "อืม สนุกมาก"


YoonSic Stories #1

413

ทังคู # ่สบตากันอีกครัง# ก่อนพุ่งตัวเข้ าหากัน มอบจูบร้ อนให้ อีกฝ่ ายอย่างไม่มีใคร ยอมใคร สัมผัสร้ อนแรงค่อย ๆ แปรเปลียนเป็ นอ่อนโยน ลิ #นร้ อนส่งเข้ ามอบความหวานให้ อีกฝ่ ายอย่างเย้ ายวน สองแขนยกขึ #นกอดเกียวกันและกัน เจสสิก้าโน้ มตัวคนสูงกว่าลงมา มอบสัมผัสหวานให้ แนบแน่นขึ #น ยุนอาเลือนมือลูบไล้ ไปตามแผ่นหลังร่ างบาง กระชับตัว หญิงสาวให้ อยูใ่ นอ้ อมกอดเธอ ออด ออด ออด~ เสียงสัญญาณเตือนภัยดังขึ #น เมือประตูลฟิ ต์ไม่สามารถทํางานได้ ตามปกติ เพราะ คนทังคู # ก่ ําลังยืนขวางมัน ไมให้ มนั ปิ ดตัวลงได้ ทันทีทีได้ สติ ยุนอารี บผละออกจากอีกฝ่ าย ก่อนเดินออกจากลิฟต์โดยเร็ ว "อ..เอ่อ ฉันว่าฉันไปดีกว่า" "อ..ค่ะ" ยุนอาโบกมือให้ เจสสิก้าทียืนอยูในลิฟต์ ก่อนประตูจะเลือนปิ ดลงให้ ไม่เห็นอีกฝ่ าย อีกต่อไป ยุนอายังยืนอยูท่ ีเดิม มองประตูลฟิ ต์อย่างเหม่อลอย ก่อนยกมือขึ #นตบหน้ าตัวเอง เบา ๆ ‘เมือกี #ฉันทําอะไรลงไป... จูบกับเจสสิก้าไปได้ ยงั ไงกัน...’ ร่างสูงสะบัดหน้ าไปมา ไล่ความคิดฟุ้งซ่านออกไป ‘ไม่ได้ ๆ พรุ่งนี #ต้ องตืนเช้ า ไปนอนสินอน...’ สุดท้ ายยุนอาก็เดินจากหน้ าลิฟต์ไป แต่ก็อดไม่ได้ ทีจะหันมามองทีประตูอีกครัง# . . . . . เจสสิก้ากลับมายังห้ องพักตนเองทีอยูช่ นสู ั # งกว่ายุนอาขึ #นมาสองชัน# หญิงสาวเดิน มาทิ #งตัวลงนังทีโซฟารับแขก ในสมองครุ่นคิดถึงเหตุการณ์เมือครู่ ‘เมือกี #ฉันจูบกับยุนอางันหรอ... # แล้ วทําไมหัวใจถึงได้ เต้ นแปลก ๆ อย่างนี #นะ... หรื อว่ามันจะเป็ น... บ้ าน่า ไม่ใช่หรอก... แต่ทําไมถึงรู้สกึ ต้ องการมันอีกนะ...’ เจสสิก้านังจมอยูใ่ นความคิดตัวเองได้ เพียงครู่ เสียงเคาะประตูห้องก็ดงั ขึ #น หญิง สาวสะดุ้งเล็กน้ อยก่อนหันไปมองต้ นเสียง พร้ อมลุกขึ #นเดินไปเปิ ดประตูนนั # เจสสิก้ายิ #มกว้ าง ให้ กบั คนหลังประตู ก่อนต้ องหุบยิ #มลง เมือไม่ใช่บคุ คลทีเธอคิดถึง “คิดถึงฉันมัย” # “ยูริ!!” หญิงสาวหน้ าคมส่งยิ #มหวานให้ เจสสิก้า แต่คนรับนันกลั # บมีสหี น้ างงระคน ตกใจ “คุณนึกว่าเป็ นคนอืนเหรอ” “ป..เปล่าค่ะ ล..แล้ วคุณมาทีนีได้ ยงั ไงกัน”


414

Special Project of YoonSica 2

"ก็คณ ุ ไปทะเลสาบกับฉันไม่ได้ ฉันก็เลยบินมาหาคุณทีนีแทนไง" ยูริก้าวเข้ ามา ในห้ อง ทิ #งตัวนังทีโซฟาอย่างเป็ นกันเอง "รู้ได้ ไงว่าฉันอยูท่ ีนี" "คุณฮโยยอนบอกฉันน่ะ" เจสสิก้าได้ แต่สาปแช่งเพือนร่วมงานของเธอในใจ ‘รอให้ กลับไปก่อนเถอะ ฉันจะไปชําระหนี #กับเธอ ฮโย!!’ "ฉันคิดถึงแผนการวันหยุดของเรา ก็เลยตามมาทีนีแทน เซอร์ ไพรส์ใช่มยล่ ั # ะ" "ค่ะ เซอร์ ไพรส์มาก" เจสสิก้ายิ #มแหย ๆ ให้ อีกฝ่ าย ดูเหมือนอะไร ๆ ในคืนนี #จะดูเซอร์ ไพรส์ไปซะหมด ยูริเห็นสีน้าแปลก ๆ ของร่างบาง ก็อดสงสัยไม่ได้ "คุณเป็ นอะไรรึเปล่า" "ป..เปล่าค่ะ แค่แปลกใจทีคุณมา" "ฉันดีใจทีได้ เจอคุณนะ เจสสิก้า" "ฉ..ฉันก็เหมือนกัน" ยูริดึงแขนเจสสิก้าเข้ ามากอด หญิงสาวสะดุ้งเล็กน้ อยแต่ก็ยอมให้ อีกฝ่ ายกอด แต่โดยดี "ฉันมีของมาเซอร์ ไพรส์คณ ุ ด้ วยนะ บริ กรน่าจะกําลังเอาขึ #นมาให้ " "งันเหรอคะ # ดีใจจัง" เจสสิก้าคลียิ #มบาง ผละออกจากอ้ อมกอดของยูริ ‘ทําไมกันนะ ฉันถึงอยากให้ คนทีกอดฉันเป็ น...ยุนอา...’ . . . . . อีกฝ่ ายหลังกลับไปทีห้ องตนเอง ก็กลับออกมาอย่างรวดเร็ว สองขาก้ าวยาวเข้ าไป ในตัวลิฟต์ ก่อนขึ #นมาหยุดทีชันห้ # องพักของเจสสิก้า ระเบียงทางเดินไปห้ องพักนันช่ # างดู ยาวไกลนัก ขาเรี ยวของหญิงสาวจึงรี บก้ าวเดิน เพือไปให้ ถงึ จุดหมายทีต้ องการโดยเร็ ว นันไง ประตูห้องทีเธอกําลังจะไปเคาะ ประตูทีมีหญิงสาวทีเธอใคร่คิดถึงซ่อนอยู่ หลังประตูบานนัน# ประตูทีจะทําให้ เธอค้ นคบความจริ งในหัวใจตัวเอง ว่าเธอ... หลงรัก เจสสิก้าไปแล้ ว... “ฉันอยากจูบคุณอีก...ไม่ใช่แค่คนื นี #ด้ วย... บ้ าเอ๊ ย ฉันเป็ นอะไรของฉันเนีย” ยุนอา สบถเบา ๆ ตอนนี #เธอยืนอยู่หน้ าห้ องของเจสสิก้าแล้ ว มือเรี ยวยกขึ #นทําท่าจะเคาะประตู แต่ก็ชกั กลับ รู้สกึ ตัวสันแปลก ๆ ‘…ให้ ตาย นีฉันตืนเต้ นหรื อเนีย...’ ‘…ไม่ ๆ ยุนอา คนอย่างเธอไม่ยอมแพ้ กบั เรื องแค่นี #หรอก... เคาะประตูซะ!!...’ ก๊ อก ๆ ๆ... แอ้ ดด~


YoonSic Stories #1

415

"จ..เฮ้ ย!!" "อ้ าว ไม่ใช่รูมเซอร์ วิสนี" ยูริทีเป็ นคนเปิ ดประตูเลิกคิ #วขึ #นเล็กน้ อย ใบหน้ ายังแฝง ไปด้ วยรอยยิ #มอันเป็ นสเน่ห์ของเธอ ยุนอาเบิกตาโพลง (ทําไมคนเปิ ดประตูถงึ ไม่ใช่เจสสิก้า? แล้ วทําไมยูริถงึ อยูท่ ีนี?) "มาหาเจสสิก้าเหรอ" "เอ่อ..คือฉันจะมาบอกเจสสิก้าว่าเทียวบินเปลียนเวลา ไว้ ฉนั ค่อยมาทีหลังก็ได้ ..." "ยุนอา!!" "เฮ้ คุณเจสสิก้า" สรรพนามทียุนอาเรี ยกอีกฝ่ ายเปลียนไป เจสสิก้าจึงตีหน้ านิง ยุนอามองเจสสิก้า และยูริสลับไปมา รอยยิ #มทีมีหายไปจากใบหน้ า "คุณมาทําไม" เจสสิก้าเอ่ยถามเสียงเบา "อ..เอ่อ เทียวบินเปลียน..พรุ่ งนี # เป็ นแปดโมงเช้ า.. ฉันบอกคุณไปแล้ วนีนา.. บ้ า ชะมัด วันนี #ฉันคงเพลียไปหน่อย ขอโทษด้ วยทีมาขัดจังหวะ ฉันไปก่อนละ" ยุนอาหมุนตัว เดินออกจากหน้ าห้ องหญิงสาว เจสสิก้าทีกําลังจะอ้ าปากพูดได้ แต่ยืนนิงไป "ยุนอา เดี%ยวก่อนสิ" ร่ างบางวิงตามยุนอาออกมา มือบางคว้ าแขนเสื #ออีกฝ่ ายไว้ ไม่ให้ เดินไปไกลกว่านี # "คือ..เขามาเซอร์ ไพรส์ฉนั น่ะ" เจสสิก้าพยักดพยิดหน้ าไปทางห้ องตน สือให้ ยนุ อา เข้ าใจว่าหมายถึงใคร "หึ ง่ายอย่างนันเลยนะ" # "ฉัน…นึกว่าคุณมาเคาะประตูด้วยซํ #า" "คุณควรจะดีใจไม่ใช่หรื อไง ไม่สิ ฉันต่างหากทีควรจะดีใจ ฉันสอนคุณไว้ ดี คุณ มาทํารายการแทนฉันได้ เลยนะเนีย" คําพูดติดตลกของยุนอา ไม่สามารถเรี ยกรอยยิ #มจาก ร่างบางได้ เลยสักนิด เจสสิก้าพยายามสบตากับยุนอา ทีเอาแต่ก้มหน้ าหลบสายตาเธอ "งันบอกฉั # นสิ ในลิฟต์นนมั ั นคืออะไร" "…" "ให้ ฉนั ไล่ยรู ิ กลับไปก่อนมัย"# “ไม่ต้องหรอก จะหยุดอยู่แค่นี #ได้ ไง คุณพยายามแทบตายกว่าจะได้ เขามานะ” ยุนอาส่ายหน้ าช้ า ๆ ส่งยิ #มบางให้ อีกฝ่ าย พร้ อมทําท่าจะเดินจากไป “คุณพูดได้ แค่นี #งันเหรอ # นีใช่มยที ั # คุณต้ องการจะบอกฉัน” เสียงเอ่ยของเจสสิก้าทําให้ ยนุ อาชะงักขาไว้ ร่ างสูงหันหน้ ากลับมาช้ า ๆ รอยยิ #ม บนใบหน้ าค่อย ๆ หดหายลงไปทุกที ๆ “จะให้ ฉันพูอะไรอีกล่ะ...” ยุนอาพูดเพียงเท่านัน# เมือไม่เห็นอีกฝ่ ายตอบอะไร กลับมา ร่างสูงจึงออกเดินจากไป เหลือเพียงเจสสิก้าทียังอยูท่ ีเดิม


416

Special Project of YoonSica 2

เจสสิก้าเดินกลับเข้ าห้ องมา เห็นยูรินงรอเธออยู ั ท่ ีปลายเตียงนอนใหญ่ หญิงสาว หน้ าคมตบมือลงข้ างตัวเอง เรี ยกให้ เจสสิก้ามานังข้ าง ๆ "ดืมแชมเปญก่อนมัย"# ยูริสอดมือเข้ าทีเอวบางของเจสสิก้า มืออีกข้ างส่งแก้ วแชมเปญให้ หญิงสาวรับ ก่อนยกแก้ วอีกใบขึ #นชนกับแก้ วของเจสสิก้าเบา ๆ "แด่ครัง# แรกของคําคืนอันแสนโรแมนติกของเรา" ยูริยกยิ #มหวาน ก่อนจิบของเหลว สีอําพันในแก้ วเล็กน้ อย ส่วนเจสสิก้ากลับยกแก้ วขึ #นกระดกจนหมดอย่างรวดเร็ ว "ยูริ คุณชอบฉันตรงไหน" เจสสิก้าเอ่ยถามพร้ อมยกแชมเปญขึ #นริ นใส่แก้ วของ ตัวเอง "ก็…คุณสวย คุณเก่ง คุณไม่เคยบ่นหรื อว่าฉัน คุณไม่เคยเจ้ ากี #เจ้ าการกับชีวติ ฉัน ซึงนันทําให้ ฉนั สบายใจ ผู้หญิงทีฉันเคยคบ ทุกคนชอบบงการ และมันคือฝั นร้ ายชัด ๆ" "แต่ฉนั เป็ นแบบนันนะ" # เจสสิก้ายกแก้ วขึ #นดืมอีกครัง# ส่งยิ #มบางให้ ร่างสูง "คุณหมายความว่าไง" "เอาง่าย ๆ นะ แชมเปญนีไม่ได้ แช่เย็น ทัง# ๆทีคุณก็ร้ ู ว่าต้ องแช่ แล้ วทีแย่กว่านัน# เวลาคุณพูดอะไร ฉันต้ องคอยนึกแก้ ในใจทุกที จําได้ มยั # ทีเราไปปิ คนิคแล้ วคุณป้อนแซนด์ วิซให้ ฉนั ฉันจะตายให้ ได้ เพราะในนันมั # นมีแตงกวา ฉันเกลียดแตงกวา" "คุณชอบบงการคน แต่ฉนั แสดงออกกับคุณไม่ได้ เพราะฉันกลัวคุณจะไม่รักฉัน" "ฉันเสียใจ... คุณเป็ นคนดี..ดีมากด้ วย ฉันถึงต้ องบอกคุณว่าทีคุณเห็นมันไม่ใช่ ฉันจริ ง ๆ" "ถ้ างัน# คนทีฉันเห็นอยูค่ ือใครกัน" ยูริเอ่ยถามเสียงเบา รอยยิ #มบนใบหน้ าไม่หลง เหลืออยูอ่ ีกแล้ ว "ก็แค่...ผู้หญิงทีเล่นตามบทของไอ้ บ้าคนหนึง" . . . . . กรุงโซล เกาหลีใต้ “อรุณสวัสดิค+ ะ่ บอส” “เธอไปทําอะไรเขา ฮ้ า เจสสิก้า” ชินยองตวาดใส่ร่างบางเสียงดังทันทีหญิงสาว ก้ าวเข้ ามาในบริ ษัท “ทําอะไรใครกันคะ ถ้ าหมายถึงยุนอาละก็ เขามาขึ #นเครื องไม่ทนั เอง เดี%ยวก็คง ตามมาทีหลัง”


YoonSic Stories #1

417

"เช้ านี #เขาโทรมาลาออก สถานีโทรทัศน์คแู่ ข่งเราโทรมาเยาะเย้ ยฉัน บอกว่ายุนอา ตกลงทํางานกับมันแล้ ว ผู้บริ หารกําลังโวยวายใหญ่เลย นีมันเกิดอะไรขึ #นกันแน่ ตอบฉัน มาซิ จอง ซูยอน" "เราก็ไม่เห็นจําเป็ นต้ องมียนุ อานีคะบอส คนบ้ าไร้ คา่ อย่างนัน# หาใหม่ทีไหนก็ได้ " เจสสิก้าตอบหน้ าตาเฉย ประโยคหลังทีพูดถึงยุนอา ดูจะต้ องการบอกกับตัวเองเสียมากกว่า "ขอให้ เป็ นอย่างทีพูดเถอะ เพราะเธอจะต้ องหาคนมาแทนยุนอาภายในอาทิตย์นี # ไม่งนรายการของเธอถู ั# กยุบแน่" "ฉันจะหาให้ ภายในวันนี #เลย" เจสสิก้าตอบชินยองอย่างไม่ยหระ ี ก่อนเดินเข้ าห้ อง ทํางานของตัวเองไป "ไม่อยากเชือเลยว่าฉันเผลอใจไปกับเขาได้ ยงั ไง" เจสสิก้าเรียกฮโยยอนมาคุยด้ วย เล่าถึงเหตุการณ์ตา่ ง ๆ ทีเกิดขึ #นให้ เพือนสาวฟั ง ราวกับต้ องการระบายมันออกมา "เผลอจนต้ องเลิกกับยูริเลยเนียนะ อุ้ย ขอโทษทีพูดตรงไป" เจสสิก้าส่งสายตาเย็นเฉียบให้ หญิงสาวหยุดพูดทันที หญิงสาวทังคู # เ่ ดินมายังห้ อง ห้ องหนึง ทีตอนนี #มีคนมากมายนังอยูใ่ นห้ องนัน# "โอเค นีคือคนทีมาสมัครแทนตําแหน่งยุนอา" ฮโยยอนบอกพร้ อมยืนใบสมัครของ ทุกคนให้ เจสสิก้าดู "คนนันผ่ # าน ผ่าน ไม่ผา่ น สองคนนันผ่ # าน ผู้ชายอ้ วนนันไล่เขาออกไปซะ!!" เจสสิก้าชี #นิ #วไปยังคนในห้ องอย่างรวดเร็ว เหลือคนทีจะได้ สมั ภาษณ์กบั เธอเพียง ไม่กีคนเท่านัน# ฮโยยอนฉีกใบสมัครทีเหลือทิ #ง ก่อนเรี ยกคนทีผ่านให้ ตามเธอสองคนไป . . . . . “คุณชอบทีนีไหมยุนอา” ผู้บริหารรายการโทรทัศน์ชอ่ งหนึงพายุนอาเดินดูสถานที ทํางานใหม่ของเธอ “มันเจ๋งมาก” ยุนอาส่งยิ #มให้ กบั เจ้ านายใหม่ สายตาสํารวจไปรอบ ๆ ห้ อง “บริ ษัทเก่าทีคุณออกมายังถือลิขสิทธิ+รายการทีคุณทําอยู่ เราเลยต้ องเปลีนชือ รายการใหม่ เป็ น ’บ้ ารับอรุณกับยุนอา’ ชอบชือนี #มัย” # ยุนอายิ #มแหย ๆกับชือทีได้ ยิน แต่ก็ ได้ แต่พยักหน้ ารับ “ส่วนนีโปรดิวเซอร์ ทีจะร่วมงานกับคุณ ฮันซึงยอน” ผู้บริ หารผายมือแนะนําให้ ยนุ อารู้ จกั กับหญิงสาวหน้ าสวยอีกคน ยุนอาจับมือ ทักทายพอเป็ นพิธี ไม่ร้ ูสกึ ใจเต้ นแรงเหมือนครัง# ทีอยูก่ บั เจสสิก้า “สวัสดีคณ ุ ซึงยอน ฉันรู้สกึ ชอบคุณนะ”


418

Special Project of YoonSica 2

"ง..งันเหรอคะ" # ซึงยอนเขินบิดไม้ บดิ มือไปมา ไม่คดิ ว่ายุนอาตัวจริงจะดูดขี นาดนี # "ฉันชอบคุณเพราะฉันไม่คดิ อยากมีเซ็กส์กบั คุณเลย" ยุนอายิ #มกว้ างให้ หญิงสาว เรี ยกเสียงหัวเราะจากผู้บริ หารํ าด้ โดยทันที ส่วนซึงยองเกิดความรู้สกึ เหมือนหน้ าแตกโดย ทันใด . . . . . “ช่วยดูหน่อยซิ หน้ าฉันมันรึเปล่า” เสียงผู้หญิงคนหนึงทียืนอยู่หน้ ากล้ อง เอ่ยถามพร้ อมยกกระจกบานเล็กขึ #นส่อง ตอนนี #รอบข้ างเธอมีบอลลูนลูกยักษ์ ลอยอยูเ่ ต็มไปหมด ใช่ ตอนนี #เธออยูใ่ นเทศกาลบอลลูน นันเอง “หันมุมไหนดีกว่า ซ้ าย ขวาหรื อหน้ าตรง” “มุมไหนก็ได้ ทงนั ั # นแหละซอลลี # ไหนลองซ้ อมบทพูดอีกทีดีมย” ั# เจสสิก้าทียืนอยู่ข้างหญิงสาวเอ่ยอย่างเซ็ง ๆ ยกบทสคริ ปต์ขึ #นอ่าน ตอนนี #เธอ กําลังจะถ่ายทํารายการนอกสถานที โดยมีซอลลีเป็ นพิธีกรใหม่ แทนทียุนอาในรายการ ’เรื องจริ งปวดใจ’ นันเอง “ฉันซอลลี และนีคือรายการ’เรื องจริ งปวดใจ’” ซอลลีเสยผมก่อนสะบัดหน้ าและ ส่งยิ #มให้ กล้ อง พร้ อมพูดบทตามเจสสิก้า “โอเค ดีมาก ๆ เราจะถ่ายทอดสดละนะ ใน 5.. 4.. 3.. 2..” ฮโยยอนส่งสัญญาณ ให้ ซอลลี ก่อนกล้ องจะเริ มถ่ายทํารายการทันที “ฉันซอลลี และนีคือรายการ’เรื องจริ งปวดใจ’ค่ะ” หญิงสาวยืนอยูใ่ นกระเช้ าของ บอลลูนพร้ อมพูดเปิ ดรายการ แต่จู่ ๆ เธอก็ชสู องนิ #วขึ #นพร้ อมสะบัดผมอันเป็ นเอกลักษณ์ ของเธอ “ทําอะไรของเธอ ฮ้ า แล้ วชูสองนิ #วทําไม ยัยบ้ าเอ๊ ย” เจสสิก้าได้ แต่ก่นด่าซอลลี เบา ๆ อยูห่ ลังกล้ อง แต่ก็ทําได้ เพียงเท่านัน# รายการเริ มถ่ายทอดสดไปแล้ ว “ฟั งนะยุนอา คุณต้ องถามผู้ควบคุมบอลลูนว่า มีคนมาอึบ& กันบนบอลลูนบ่อยมัย# แค่นี #แหละ” ซึงยอนอ่ายสคริ ปต์ให้ ยนุ อาทีกําลังนังแต่งหน้ าอยู่ฟัง ตอนนี #เธอเองก็อยู่ใน เทศกาลบอลลูนเช่นกัน “ดูนนสิ ั นันไงพิธีกรคนใหม่ทีมาแทนเธอ ยุนอา” ซึงยอนชี #ให้ ยนุ อาให้ ไปดูทีวีทีตังอยู # ่ใกล้ ๆ ซึงขณะนี #กําลังฉายรายการ ‘เรื องจริ ง ปวดใจ’ อยู่นนเอง ั ยุนอาหันไปมองทีวีอย่างรวดเร็ ว เห็นผู้หญิงหน้ าตาดี (น้ อยกว่าเธอ) คนหนึงกําลังออกอากาศในคราบพิธีกรสาวแทนตําแหน่งทีเธอจากมา


YoonSic Stories #1

419

"พวกคุณดูรายการนี #เพราะอยากฟั นหญิง ขอบอกว่า คุณมาถูกทางแล้ ว เพราะ คนทีจะแนะนําคุณนัน# คือคนทีฟั นผู้หญิงมาแล้ ว 137 ราย" ซอลลียิ #มให้ กล้ องพร้ อมโอ้ อวด สรรพคุณตัวเองเสร็ จสรรพ ยุนอาทีนังดูอยู่ยกยิ #มขึ #นทีมุมปาก กดทีวีเพิมเสียงให้ ดงั ขึ #นอีก "เข้ าท่าดีนี" ยุนอาพูดลอย ๆ ถึงผู้หญิงในทีวี อยากรู้นกั จะไปได้ สกั กีนํ #า "เรามาทีเทศกาลบอลลูน ตามบทแล้ วฉันจะต้ องบอกคุณว่า ผู้ชายมันขี #เบ่ง แต่ ข้ อนันทุ # กคนรู้ กนั อยู่แล้ ว ผู้หญิงสิทีตอแหล เวลาเธอตอบว่าไม่ ปากกับใจอาจไม่ตรงกัน" เจสสิก้าแทบกรี&ดทีซอลลีพูดอะไรนอกบท ยุนอาทีนังดูอยูอ่ กี มุมของเทศกาลได้ แต่นงหั ั วเราะ ตัวงอ ไม่คดิ เลยว่าคนมาแทนเธอจะเด็ดขนาดนี # "หลักฐานก็คือ อ๊ ะ.. โครม!!" ซอลลีทีกําลังจะพูดต่อ ถูกมือบางกระชากคอเสื #อจนกลิ #งตกออกมาจากกระเช้ า บอลลูน เจสสิก้าหยิบไมค์ทีอยูใ่ นมือซอลลีขึ #นมา ก่อนปี นเข้ าไปยืนในบอลลูนซะเอง "เฮ้ ย อะไรวะเนีย" ฮโยยอนสบถเบา ๆ แต่ก็สงให้ ั กล้ องถ่ายทําต่อไป "ขอโทษด้ วยค่ะ ตอนนี #ไม่มซี อลลีใน'เรื องจริงปวดใจ'แล้ ว ซึงก็ไม่นา่ แปลกใจอะไร เพราะผู้หญิงบางคนมันก็ไว้ ใจไม่ได้ อยูแ่ ล้ ว" ยุนอาจ้ องหน้ าจอตาเขม็ง รู้สกึ ได้ เลยว่าเจสสิก้ากําลังพูดถึงเธออยู่ "ตัวอย่างเช่น อิม ยุนอา จู่ ๆ เธอก็เลิกทํารายการไปโดยไม่บอกกล่าว คุณนึกว่า คุณรู้ ทางและรู้ ใจเธอ แต่เมือถึงเวลาทีต้ องเผชิญปั ญหา ต้ องตัดสินใจ เธอก็ดนั เผ่นหนีไป ปอดแหก!!" "โอ้ โห พูดได้ ดีนี ชักจะไม่ไหวแล้ วนะ" ยุนอากระเด้ งตัวลุกขึ #น ซึงยอนหันมามอง หน้ าเหรอหรา "จะไปไหนน่ะ เราจะถ่ายรายการกันแล้ วนะ" ซึงยอนร้ องเรี ยกยุนอาทีวิงออกไป แต่เจ้ าตัวไม่สนใจเลยสักนิด "พวกเทพบุตร เจ้ าชายทีเราอ่านเจอในนิยายหรื อเห็นในหนังอะไรก็แล้ วแต่ มัน คือภาพลวงทังนั # น# ไม่มีจริ งเลยสักนิด คนพวกนันไม่ # เข้ มแข็ง ไม่กล้ าหาญ สรุ ปง่าย ๆ คือ ขี #ขลาด!!" “ต่อให้ ได้ มีโอกาสในลิฟท์โรงแรม ซึงมันทังโรแมนติ # กและเร่าร้ อน คนอย่างนันยั # ง ไม่กล้ าลุยเลย เพราะอะไรกัน ก็เพราะอ่อนแอไง!!” “งันขอฉั # นพูดบ้ างนะ” จู่ ๆ ยุนอาทีโผล่มาจากไหนไม่ร้ ู กระโดดเข้ ามายืนในกระเช้ า ข้ างเจสสิก้า แย่งไมค์ในมือหญิงสาวมาถือไว้ เสียเอง “ผู้หญิงชอบทําให้ เราเชือว่า พวกเธอถูกทิ #ง ชอบหาว่าเราหลอกให้ ชํ #า พวกเธอ บอกว่าต้ องการรักแท้ แต่กลับมองหาคุณสมบัติ เขาเพอร์ เฟ็ คมัย# เขาหน้ าตาดีมยั # เป็ นหมอ รึเปล่า ลีลาบนเตียงเด็ดขนาดไหน คนทีเข้ าเกณฑ์ อย่านึกว่าเธอจะนอนกับคุณนะ เธอจะ นอนกับคนในฝั นของเธอต่างหาก” “นันมันความคิดของคุณคนเดียวต่างหาก คุณมันก็แค่คนคนนึงทีดีแต่ปาก”


420

Special Project of YoonSica 2

เจสสิก้าสวนขึ #นมาลอย ๆ ยุนอาหันมามองหน้ าเธอตาเขม็ง "งันเหรอ # แล้ วในลิฟท์นนอะไร" ั ยุนอากอดอกมองหน้ าร่างบางอย่างท้ าทาย แต่มี หรื อคนอย่างเจสสิก้าจะยอม "ในลิฟท์คือนาทีสดุ ประทับใจ ทีตามมาด้ วยอาการปอดแหกของคุณ" "ปอดแหกงันเหรอ # ฉันตามไปถึงห้ องคุณนะ" "ใช่ คุณตามไป แล้ วก็วงหนี ิ ไปอีก"เ จสสิก้าเริมเสียงดังขึ #น ดูเหมือนพวกเธอจะลืม ไปแล้ ว ว่าพวกเธอกําลังออกรายการสดทัวประเทศอยู่ "นันเขาไม่ได้ เรี ยกว่าปอดแหก เขาเรี ยกว่าหลีกทางให้ ตา่ งหาก" "พร้ อมจะไปกันรึยงั ครับ" ผู้ชายคนหนึงปี นเข้ ามาในกระเช้ าพร้ อมปล่อยบอลลูน ให้ ลอยขึ #นฟ้า แต่หญิงสาวทังคู # เ่ หมือนจะไม่ได้ สนใจ เอาแต่จ้องหน้ ากันตาไม่กระพริ บ "ฉันเกลียดคุณถึงขันพู # ดคําหยาบออกอากาศได้ " เจสสิก้าเป็ นฝ่ ายเริ มบทสนทนา ก่อน บอลลูนค่อย ๆ ลอยสูงขึ #นแล้ ว... "คุณเกลียดความตื #นเขินของตัวเองต่างหาก" ยุนอาสวนกลับ บอลลูนลอยสูงขึ #น เกือบสิบเมตรแล้ ว... "เอาละ... ไปบินกันดีกว่า" ชายคนเดียวบนกระเช้ าพูดขึ #นด้ วยสีหน้ าร่าเริ ง "อะไร ใครจะไปไหน" "ฉันจะไม่ไปไหนกับคุณทังนั # น"# ยุนอาปี นออกจากกระเช้ า แต่สายไปแล้ ว บอลลูน ลอยสูงจากพื #นดินเกือบยีสิบเมตร โดดลงไปมีแต่ตายกับตายลูกเดียว ยุนอารี บเก็บขาเข้ า กระเช้ าทันที "ตัดเข้ ากล้ องทีติดไว้ กบั บอลลูน" ฮโยยอนพูดสังการผ่านไมค์จวิ% ทีติดอยูข่ ้ างหู ภาพทีถูกถ่ายทอดออกไป กลายเป็ น ภาพบนกระเช้ าบอลลูนทีมีคนสามคนอยูด่ ้ วยกันเสียแล้ ว "ขอให้ โชคดีนะ เจสสิก้า ยุนอา" ฮโยยอนยิ #มให้ กบั บอลลูนทีลอยสูงขึ #นไปลิบแล้ ว พร้ อมเดินไปนังดูทีวีทีกําลังถ่ายทอดรายการตัวเองอยู่ “คุณจะทําอะไร บ้ ารึเปล่าเนีย” เจสสิก้าดึงแขนยุนอาไว้ ไม่ให้ ร่างสูงร่วงลงจากบอลลูนเสียก่อน ยุนอาหันมองมือ ทีจับแขนเธออยู่ เจสสิก้าเห็นสายตานันจึ # งรีบปล่อยมือ ต่างฝ่ ายต่างยืนคนละมุมของกระเช้ า หันหน้ ามองออกไปนอกบอลลูน โดยไม่ร้ ูตวั เลยว่า กล้ องกําลังจับภาพของคนทังคู # อ่ ยู่ “เอางี #มัย# เรามาฆ่าเวลาด้ วยการให้ คณ ุ เล่าว่า มีเซ็กส์กบั ยูริทีนิวยอร์ คสนุกกัน แค่ไหน” ยุนอาไล่ความเงียบโดยการเปิ ดประเด็นเจ็บแสบใส่เจสสิก้าทันที “ฉันเลิกกับยูริทีนิวยอร์ ค รู้ไว้ ซะด้ วย” “ว่าไงนะ” ยุนอาหันหน้ ามองเจสสิก้าทันที ราวกับไม่เชือหูตวั เอง “เออ... หูผึงเชียวนะ แต่ถ้าคุณคิดจะสานต่อจากทีนิวยอร์ ค บอกไว้ เลยว่าคุณ พลาดมันไปแล้ ว เสียใจด้ วย”


YoonSic Stories #1

421

"อะไร คุณไม่เคยให้ โอกาสฉันเลยต่างหาก" สายตาตัดพ้ อฉายบนใบหน้ ายุนอา แต่เจสสิก้าไม่ได้ มองมันเลยด้ วยซํ #า "ฉันมองคุณผิดไปจริง ๆ คุณมันก็แค่คนทีกลัวความจริง ขี #ขลาด ไม่กล้ ารุกในเวลา ทีควรจะทํา คุณมัน..." "ใช่ ฉันกลัวความจริ ง ความจริ งทีฉันเพิงรู้วา่ ฉันเผลอไปรักพวกโรคจิตอย่างคุณ เข้ าให้ แล้ ว" "ฉันไม่ใช่พวกโรคจิต" "ให้ ตายสิ ฉันเพิงบอกว่ารักคุณ แต่คณ ุ กลับได้ ยินแค่คําว่าโรคจิต คุณนีมันคน สติแตกตัวแม่จริ ง ๆ" ยุนอากุมขมับ นีคนข้ างเธอแกล้ งโง่อยูใ่ ช่ไหม "ไม่ใช่นะ คนสติแตกคือ... เดี%ยวก่อน คุณตกหลุมรักฉันงันเหรอ" # "ก็เออสิ" "เพราะอะไร" "ฉันเองก็ตอบไม่ถกู เหมือนกัน รู้แต่วา่ รักไปแล้ ว" ยุนอาเหลือบมองหญิงสาวก่อนเสมองออกไปนอกบอลลูนอีกครัง# เจสสิก้ามอง หน้ าร่ างสูงราวกับไม่เชือสายตาตัวเอง ก่อนพุ่งตัวเข้ าหาอีกฝ่ าย ประทับจูบลงทีริ มฝี ปาก ยุนอาแนบแน่น ยุนอาผงะเล็กนอย แต่กต็ อบสนองอย่างดี สองมือคล้ องเข้ าทีเอวบาง กระชับ หญิงสาวให้ อยูใ่ นอ้ อมกอดเธอแน่นขึ #น ลิ #นร้ อนกระหวัดเกียวกันไปมาควานหาความหวาน จากกันและกัน “ฉันรักคุณ” “ฉันก็รักคุณ” ใบหน้ าสวยของทังคู # ่คลอเคลียกันไม่ห่าง บทรักแสนหวานดําเนินกันต่อไปบน บอลลูนสีสวย ความรักของทังคู # ถ่ กู ประกาศให้ ทงประเทศรู ั# ้ แล้ วว่า ...อิมยุนอารักจองซูยอน และ จองซูยอนก็รักอิมยุนอาเช่นกัน... . . . . . “อ๊ ะ ยุนอา..เข้ ามาอีก” “ร..แรงอีกสิ” “ย..ยุนอาาา” “ฉันจะ..ไม่ไหวแล้ ว...” “อ๊ ะ อ๊ าาาาา”


422

Special Project of YoonSica 2

ร่ างเปลือยเปล่าของหญิงสาวสองคนทิ #งตัวแผ่หราบนเตียงนอนกว้ าง เสียงหอบ หายใจแรง ๆ ดังขึ #นเป็ นระยะ ๆ ยุนอาเกลียผมออกจากใบหน้ าสวยของเจสสิก้า ประทับจูบ ลงบนแก้ มใสอย่างรักใคร่ "ฉันเก่งใช่มยล่ ั # ะ" ยุนอาเอ่ยถามทีเล่นทีจริ งปนเสียงหอบ เจสสิก้าทีฟุบหน้ าลงกับทีนอน เงยหน้ า ขึ #นสบตาเล็กน้ อย ก่อนส่งยิ #มเจ้ าเล่ห์ให้ ยนุ อาอย่างเป็ นต่อ "คุณไม่มีทางรู้ หรอก" เจสสิก้าคลียิ #มหวานน่าหมันเขี #ยวให้ ยนุ อา ก่อนโถมตัวเข้ าหาร่ างสูง เริ มบทรัก ร้ อนแรงของเธอทังคู # อ่ ีกครัง# ...บทรักทีจะดําเนินไปเรื อย ๆ อย่างไม่มีวนั จบสิ #น...

-THE END-


Vibration Of Love.....

Á¹µÃÑ¡.....MRT by

FoRTe~HIM


424

Special Project of YoonSica 2

“ติด& ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ” “อย่าเพิงปิ ดน้ า....” ปึ ง!!! เสียงประตูปิดหลังจากสัญญาณเตือนดังประมาณ 3 วินาที ร่างสูงแทบอยากจะทิ #งข้ าวของทังหมดที # มีลงกับพื #น ถ้ าไม่ตดิ ว่าของในมือเป็ นงาน ทีจะต้ องนําเสนอในเช้ าวันนี #ละก็ แต่ทีเขาอารมณ์เสียอย่างนี #ไม่ใช่เพราะแค่ไม่ทนั รถไฟฟ้า ใต้ ดนิ หรอกนะ..แต่เพราะไม่ทนั ใครบางคนมากกว่า (อ้ อ... ลืมบอกไปว่าทีนีคือสถานีรถไฟฟ้า ใต้ ดนิ ) แนะนําตัวนิดนึง.... ฉัน อิม ยุนอา ทํางานอยูบ่ ริษัท อิม โพเรียม แอนด์ คอนสตรัค ชัน แน่นอน...ฉันทํางานอยูท่ บริ ี ษัทของตัวเองเนียแหละค่ะ...ตอนนี #คุณพ่อให้ มาช่วยบริหาร ก่อน เพราะฉันเพิงเรี ยนจบมาใหม่ ๆ ยังไม่ค่อยรู้ เรื องอะไรมากนัก แล้ วตอนนี #ฉันก็กําลัง เดินทางไปทํางาน... เอ่อ... ความจริ งบ้ านก็รวยน่ะนะ แต่ทําไมต้ องมาขึ #นรถไฟฟ้าใต้ ดิน เหรอคะ... (สาวร่างสูงทําท่าเขินอาย พร้ อมกับบิดตัวไปมาเล็กน้ อย) คือ... สามวันก่อนรถ ฉันเสียเลยเอารถไปซ่อม แต่นนก็ ั ไม่ใช่ประเด็นหรอกค่ะ เพราะตอนนี #มันก็ซอ่ มเสร็จแล้ ว แต่ ฉันยังไม่ไปเอามันมาหรอก เพราะว่า... ฉันอยากนังรถไฟฟ้าใต้ ดินมากกว่า ทําไมอีกน่ะ เหรอคะ... เพราะแรกทีขึ #นรถไฟฟ้าใต้ ดนิ ฉันเจอกับ ...นางฟ้า.... ร่างสูงพรํ าเพ้ อ แล้ วคิดถึงภาพเมือไม่กีวันทีผ่านมาทีเธอเจอคนทีเรี ยกว่านางฟ้า ก่อนทีจะได้ สติเมือประตูโดยสารของรถไฟฟ้าขบวนต่อมามาถึง ร่างสูงเดินเข้ าไปด้ วยสีหน้ า ผิดหวังอย่างหนัก คอตกแทบไม่มีแรงเดิน วันนี #เธอจะมีอารมณ์ทํางานได้ ยงั ไงกันถ้ าไม่ได้ เห็นหน้ าคนคนนัน.... # ติด& ๆ ๆ .... เสียงสัญญาณก่อนประตูจะปิ ด ร่างสูงพยายามเบียดตัวเข้ าไปด้ านในของขบวนรถไฟเพือให้ พ้นจากการเบียดเบียน ของเหล่าบรรดาคนทีจะออกสถานีถดั ไป แต่เวลานี #ยุนอากลับโดนเบียดจากใครบางคนที เพิงเดินเข้ ามาหลังเธอไม่นาน “จะเบียดมาทําไมเนีย ฉันกําลังเดินไปอยู่นะ” ยุนอาบ่นเบา ๆ แทบจะไม่อยาก ให้ ใครได้ ยิน แค่เพียงขอบ่นนิดนึงเท่านันเอง # ร่างสูงพลิกตัวหันไปเพือจะต่อว่าคนทีเบียดที เบียดมาไม่ดตู าม้ าตาเรื อ ยุนอาเดินต่อไปไม่ได้ แล้ วไม่ร้ ูวา่ คนข้ างหลังจะเบียดมาทําไมอีก “นีคุณ...เอ่อ...อื #ม...” ยุนอากลืนคําพูดทุกอย่างลงในลําคอทันทีเมือหันหน้ ามาเจอ คนทีเบียดเธออยู่ สาวร่างบางทีโดนเบียดมาอีกทีไม่ร้ ูจะทํายังไง ได้ แต่ทําหน้ ารู้สกึ ผิด แล้ ว พยายามจะบอกยุนอาว่าเธอก็โดนเบียดมาเช่นกัน “ขอโทษนะคะ....” “ไม่เป็ นไรค่ะ” (ยินดีให้ เบียด) ยุนอายิ #มหวานให้ คนตรงหน้ า มือเรียวจับโหนราวไว้ เพือให้ ตวั เองทรงตัวอยูไ่ ด้ แต่ทว่าสาวร่างบางตรงหน้ ากลับไม่มีทีให้ จบั ‘ทําไงดีคะ...รึวา่ จะยกทีโหนของเราให้ เธอ หรือว่า...’ ไม่ทนั ทีจะคิดอะไรมากกว่านี #


YoonSic Stories #1

425

"ว้ าย!!!" สาวร่างบางทรงตัวไม่อยูเ่ มือรถไฟโค้ งไปทางซ้ าย แล้ วมือทีไม่มที ยึี ดเกาะ ร่างบางจึงเซไปทางด้ านหลัง แต่ทว่าคนทีอยูต่ รงหน้ ารวบตัวไว้ ได้ ทนั แต่ยนุ อาไม่ได้ พยุงคน ตรงหน้ าให้ ทรงตัวขึ #นมาได้ เท่านัน# เพราะหลังจากพยุงตัวสาวร่ างบางให้ ทรงตัวขึ #นมาได้ มือเรี ยวของยุนอายังคอยประคองเอวบางไว้ หลวม ส่วนสาวร่างบางนันเอามื # อตัวเองวางไว้ ทีไหล่ของอีกคน ‘อย่าคิดว่าฉันใจง่ายนะคะ... ฉันแค่ไม่อยากจะล้ มลงไปอีกเท่านันเอง’ # ผ่านไปหลายสถานี ผู้โดยสารเริ มทยอยออกไปเรื อย ๆ ทีนังก็ว่างเยอะขึ #น ทีก็มี เยอะกว่าเดิม... แต่ทงสองคนยั ั# งทําตัวเหมือนโดนเบียดกันเหมือนเดิม ไม่ร้ ูวา่ โดนสะกดให้ แช่แข็งหรื อเปล่า หรื อทังสองคนตั # งใจกั # นแน่ "คุณชืออะไรเหรอ" ยุนอาถามคนทีเรี ยกได้ วา่ ตอนนี #อยูใ่ นอ้ อมกอด "คุณบอกมาก่อนสิ" สาวร่างบางหน้ าแดงขึ #นกว่าเดิม ทีแดงอยูแ่ ล้ ว "ฉัน ยุนอา และคุณล่ะ" "ฉัน เจสสิก้า" เจสสิก้ายิ #มให้ คนทีอยู่ตรงหน้ าด้ วยรอยยิ #มเป็ นมิตร แต่ไม่ได้ ร้ ูเลย ว่ารอยยิ #มนันกระชากหั # วใจยุนอาไปแล้ ว "คุณ... คุณคะ..." เจสสิก้าเรี ยกคนตรงหน้ าทีมองหน้ าเธอตาไม่กระพริ บ ‘มองอย่างนี #ฉันก็เขินเป็ นนะ’ "มีอะไรเหรอคะ..." ยุนอาทีเพิงได้ สติกถ็ ามขึ #น แต่สายตายังคงมองหน้ าคนตรงหน้ า อย่างหลงใหล "ถึงสถานีคณ ุ แล้ วนะคะ" เจสสิก้าบอกกับยุนอา "เอ่อ... อ่อ ค่ะ" ยุนอาหันไปมองข้ าง ๆ เมือรถไฟจอดตรงสถานีทียุนอาต้ องลง แต่ ประตูมนั กลับไม่ยอมเปิ ดเนียสิ หรื อว่ามันจะรู้วา่ ยุนอาไม่อยากให้ ประตูเปิ ด เพราะเธอยัง อยากจะอยูต่ รงนี #ไปนาน ๆ ‘ประตูยงั ไม่เห็นเปิ ดเลย ขอเวลาอีกหน่อยก็ยงั ดี’ "คุณคะ ประตูเปิ ดด้ านนี #ค่ะ" เจสสิก้าทีเห็นยุนอามองไปทางประตูอีกฝั ง ร่างบาง จึงชี #ไปฝั งตรงข้ ามทีประตูเปิ ด สาวร่างสูงเห็นอย่างนัน# ก็จําใจต้ องปล่อยมือตัวเองออกจากเอวร่างบาง เมือก้ าว ออกมาให้ พ้นประตู ยุนอาก็หนั กลับไปมองคนทีอยูบ่ นรถไฟฟ้าใต้ ดนิ อีกครัง# สายตาทีส่งให้ สาวร่างบางนันช่ # างเป็ นสายตาทีอาลัยอาวรณ์ อย่างกับว่าแฟนสาวลาไปเรี ยนต่างประเทศ ก็วา่ ได้ ‘...คนนี #แหละค่ะ นางฟ้าของฉัน สามวันทีผ่านมาฉันทําได้ แค่มองเธอ แต่วนั นี #ฉัน ได้ คยุ กับเธอด้ วย แล้ วก็...ได้ สมั ผัสด้ วย’ ยุนอาอมยิ #มแล้ วเดินไปทํางานด้ วยอารมณ์ทีเปี ยม ไปด้ วยความสุข

. . .


426

Special Project of YoonSica 2

"สิก้า วันนี #นังรถไฟฟ้าใต้ ดนิ มาอีกแล้ วเหรอ" "อืม ฉันเบือรถติดน่ะยูล" เจสสิก้าบอกกับยูริด้วยรอยยิ #ม... รอยยิ #มทีมีความสุขที ได้ ขึ #นรถไฟฟ้าใต้ ดนิ ? "สนุกเหรอ" เพือนทีนังอยูข่ ้ าง ๆ ถามให้ แน่ใจอีกครัง# "อืม" เจสสิก้าพยักหน้ ารับ แต่ใบหน้ ายังคงเปื อ# นยิ #มไม่หายเมือคิดถึงสิงทีทําให้ อยากขึ #นรถไฟฟ้าใต้ ดนิ "สนุกหรื อว่าแอบไปปิ& งใครรึเปล่ายะ" เพือนสาวถามอีกคําถาม ซึงทําเอาคนทีถูก ถามนันเขิ # นจนหน้ าแดง แต่เรื องอะไรจะตอบง่าย ๆ ล่ะ เสียภาพพจน์เจ้ าหญิงนํ #าแข็งหมด "จะบ้ าเหรอยูล... ออกไปได้ แล้ วฉันจะทํางาน" เจสสิก้าหันหน้ าไปหายูริด้วยสายตา เยือกแข็งทีคิดว่ายูริคงรี บออกไปจากห้ องทันทีทีเห็น แต่ทว่ายูริทีรู้จกั เจสสิก้าตังแต่ # เด็ก คิด เหรอว่าจะไม่ร้ ูวา่ เจสสิก้านันกลบเกลื # อนอะไรบางอย่างอยู่ "อย่ามาปิ ดฉันเลยย่ะ เล่ามาให้ หมดเลยนะ... เจอใครมา" ยูริหย่อนก้ นลงบนโต๊ ะ ทํางานของเพือนสาว "ก็ได้ ๆ ๆ งันลงไปนั # งเก้ าอี #ดี ๆ ก่อนฉันจะเล่าให้ ฟัง" ...ฉัน เจสสิก้า ชือเกาหลีคือ จอง ซูยอน เป็ นลูกสาวคนเดียวของประธานจอง เจ้ าของบริ ษัท จอง คอนสตรัคชัน แน่นอนว่าบ้ านฉันรวยมากเลยหละ ฉันเพิงกลับมาจาก อังกฤษ แล้ วเข้ ามาบริหารงานช่วยคุณพ่อได้ แค่สามวันเอง... ความจริงฉันมีรถนะคะ BMW ของฉัน... แต่เหตุการณ์วนั นันทํ # าให้ ฉนั ไม่ยงั ไม่ได้ ขบั มันมาทํางานเลยค่ะ "ก็วนั แรกทีฉันมาทํางาน ฉันตืนสายน่ะสิ แล้ วคนใช้ ก็บอกว่าให้ นงรถไฟฟ ั ้ าใต้ ดนิ ไป ไม่งนไม่ ั # ทนั ประชุมแน่นอน" เจสสิก้าเล่าให้ ยรู ิ ฟังแล้ วทําท่าเขินอายเล็กน้ อย "แล้ วไงต่อ" "...แล้ วฉันก็ได้ พบกับเธอคนนัน# แม้ จะเป็ นผู้หญิงเหมือนกัน แต่กลับดู เท่ หล่อ น่ารัก...ม้ วฟ..." "แล้ วเธอรู้จกั คนคนนันเหรอ" # "ไม่ร้ ูจกั แต่วนั นี #เราได้ คยุ กันด้ วยนะ" เจสสิก้าพูดอวดยูริเหมือนคนกําลังอินเลิฟอยู่ ตรู๊ดดดดด เสียงโทรศัพท์จากเลขาหน้ าห้ องทําให้ เจสสิก้ากดรับทันที [คุณเจสสิก้าคะ ท่านประธานมาขอพบค่ะ] หลังจากวางสาย ชายร่างสูงก็เดินเข้ ามาในห้ องทันที สองสาวทีอยูใ่ นห้ องลุกขึ #น โค้ งตัวให้ ผ้ ใู หญ่ “คุณพ่อเข้ ามาถึงทีนีมีธรุ ะอะไรรึเปล่าคะ” “คือวันเสาร์ ทีจะถึง มีงานเลี #ยงวันเกิดของคุณหญิงฮโยยอน ซึงตอนนี #คุณหญิง ฮโยยอนเป็ นเจ้ าของธุรกิจหลาย ๆ อย่าง พ่ออยากให้ สกิ ้ ากับยูริร้ ูจกั กับคุณหญิงไว้ พ่อได้ ขา่ ว วงในว่าหล่อนกําลังจะสร้ างห้ างใหญ่เร็ ว ๆ นี #”


YoonSic Stories #1

427

"คุณพ่อหมายความว่าให้ สิก้าไปตีสนิทกับคุณหญิงฮโยยอนเหรอคะ" เจสสิก้า ทวนคําทีผู้เป็ นพ่อพูดว่าจะใช่อย่างทีเข้ าใจไหม "ใช่ พ่อเชือว่าลูกทําได้ และโปรเจคห้ างพันล้ านนี #เราต้ องเป็ นคนประมูลได้ ไม่มที าง ทีบริ ษัทอืนจะสู้เราได้ ... โดยเฉพาะ..." ชายร่ างสูงยิ #มทีมุมปากแล้ วหัวเราะในลําคอเบา ๆ ยูริกบั เจสสิก้าหันหน้ ามองกัน ทังสองคนรู # ้ ดีวา่ ประธานจองคนนี #หมายถึงใคร

. . .

"ฮัดชิ #ว!!!" "คุณพ่อไม่สบายรึเปล่าคะ" สาวร่างสูงถามผู้เป็ นพ่อ "สบายดีลกู คงมีใครคิดถึงน่ะ... เอาเป็ นว่าทําตามทีพ่อบอกเมือกี #ก็แล้ วกันนะ ยังไง งานนี #เราต้ องเป็ นฝ่ ายประมูลได้ พ่อจะไม่ยอมให้ โปรเจคนี #หลุดไปทีบริ ษัทคู่แข่งเด็ดขาด ไม่งนโดนเยาะเย้ ั# ยแน่ ๆ" ชายร่างอวบ ท่าทางใจดีพดู ขึ #น "ค่ะ คุณพ่อ ยุนจะทําให้ ได้ " ยุนอาบอกคนเป็ นพ่อด้ วยสายตามุง่ มัน ก่อนเดินยิ #ม ออกจากห้ องทํางานของประธานอิม "ยิ #มอะไรคะน้ องยุน" สาวร่างเล็ก เลขาของยุนอาถามขึ #น "พีซันนีวันนี #มีประชุมอะไรบ้ างคะ" ยุนอาหันไปถามด้ วยรอยยิ #มหวาน "อย่ามายิ #มให้ พอย่ ี างนี #นะคะน้ องยุน พีมีสามีหยองอยูแ่ ล้ ว" ซันนีแทบจะหลงเคลิ #ม ไปกับรอยยิ #มของยุนอา "ก็คนมันมีความสุขนีคะ ว่าแต่วนั เสาร์ พีซันนีเตรี ยมชุดให้ ยนุ ด้ วยนะคะ" ยุนอาหันไปบอกซันนีอีกครัง# ก่อนเดินเข้ าห้ องทํางานตัวเอง ร่างสูงนังลงบนเก้ าอี # ประจํา พร้ อมกับมือเรี ยวจับปากกามา แต่กลับไม่ยอมเซ็นอะไรลงไปในเอกสาร แต่เอามา กัดเล่นแก้ เขินมากกว่า "เป็ นไรมากหรื อเปล่าคะพียุน" เสียงของคนทียุนอามองไม่เห็นดังขึ #น “อ้ าว น้ องซอ เข้ ามาตังแต่ # เมือไหร่ คะ” ยุนอาถามซอฮยอน แปลกใจเล็กน้ อยที ยุนอาไม่เห็นได้ ยินเสียงเปิ ดประตูเลย “ซอเข้ ามาตังแต่ # พยุี นเดินเข้ ามาแล้ วหละค่ะ ว่าแต่พยุี นเถอะ ไปมีความสุขจากไหน มาคะ” ซอฮยอนเดินเข้ ามาถามยุนอา อยากรู้วา่ ยุนอากําลังอินเลิฟหรื อเปล่า “เอ่อ... น้ องซอเคยเจอใครบางคนทีเราไม่ร้ ูจกั แต่เรารักเขาตังแต่ # แรกเห็นไหมคะ” ยุนอาถามซอฮยอนอย่างเขินอาย “ไม่เคยค่ะ ซอว่ามันไร้ สาระมากเลย” ซอฮยอนบอกไปตามความจริ ง “งันน้ # องซอไปทํางานเถอะ พีไม่มีอะไรจะตอบน้ องซอแล้ ว” ยุนอาหุบยิ #มลงทันทีที ซอฮยอนพูดจบ แต่หลังจากทีซอฮยอนเดินออกไปยุนอาก็กลับมายิ #มอีกครัง# เมือคิดถึงเสียง หวาน ๆ “เอ๊ ะ...” ยุนอาคิดแล้ วก็อดแปลกใจไม่ได้


428

Special Project of YoonSica 2

"ทําไมคุณเจสสิก้าถึงได้ ร้ ูวา่ เราลงสถานีไหน...หรื อว่าความจริ งแล้ ว..." ยุนอาอม ยิ #มทันที...คิดว่าเจสสิก้าสนใจยุนอาเหมือนกัน ไม่งนเจสสิ ั# ก้าคงไม่ร้ ูวา่ ยุนอาลงสถานีไหน "พรุ่งนี #ต้ องรู้ให้ ได้ ..." ยุนอาชูปากกาขึ #นฟ้าก่อนหัวเราะเสียงดังลัน (ซันนีปาดเหงือเล็กน้ อย ไม่คดิ ว่าเจ้ านายจะเป็ นเอามากขนาดนี #)

. . .

เช้ าวันทํางาน "สายแล้ วเหรอเนีย" สาวร่ างบางจับดูนาฬิกาปลุกของตัวเอง เป็ นครัง# แรกในชีวิตทีรู้ สกึ ผิดทีตืนสาย อย่างนี # เจสสิก้าเดินไปอาบนํ #าอย่างเชืองช้ า ยังไงซะวันนี #เธอคงไปไม่ทนั ได้ เจอยุนอาอยู่ดี หัวใจวันนี #เหมือนคนห่อเหียวตังแต่ # เช้ าวันนี #คงเป็ นวันทีเจสสิก้าทรมานมากหลังจากอาบนํ #า ครึงชัวโมง แล้ วแต่งหน้ าอีกชัวโมงครึง สาวร่างบางก็ควบรถ BMW คูใ่ จออกไปทํางาน "ฉันคิดถึงเธอจังเลย ยุนอา..." เจสสิก้าพึมพําเบา ๆ ในรถขณะฟั งเพลงรักหวานซึ #ง จนทําให้ คิดถึงใครบางคน แต่เจสสิก้าก็ไม่ร้ ู ว่าอีกคนคิดเหมือนกันรึ เปล่า แววตาทียุนอา มองเธอเหมือนคนเพ้ อ หลงใหลนัน ใช่อย่างทีเธอเข้ าใจรึเปล่า "ฉันรู้สกึ ว่าเราคิดเหมือนกัน... หวังว่าเราจะคิดเหมือนกันนะยุนอา" ร่างบางเลี #ยวรถ เข้ าไปจอดสถานีรถไฟฟ้าใต้ ดนิ คว้ ากระเป๋ าและแฟ้มเอกสารทุกอย่างลงจากรถ ทันทีทีลงไปข้ างล่างสุด เจสสิก้ามองหาไปทีชานชาลาทีปกติจะมีคนรออยู่เต็ม ไปหมดในช่วงเวลาทีคนไปทํางาน แต่ไม่ใช่เวลานี # เพราะนีมันก็สายมากแล้ ว คนจึงบางตา ลงไปมาก "นีฉันเป็ นอะไรมากหรื อเปล่าเนีย" เจสสิก้าได้ แต่ถามตัวเอง... ถามหาเหตุผลว่า ทําไมต้ องทําขนาดนี # ร่างบางถอนหายใจเบา ๆ แล้ วเดินมารอทีชานชาลาเพือรอขึ #นรถไฟฟ้า ขบวนถัดไป... “นีคุณไปตังแต่ # กีโมงเนีย หรื อว่าจะไม่สบายนะ” ยุนอานังจุ้มปุ๊ กอยูท่ ีบันไดสถานี ตังแต่ # มาถึง วันนี #ยุนอามันใจว่าเธอตืนเช้ าเองโดยไม่ต้องมีใครมาฝื นใจ เพราะยุนอาเองอยาก จะมาเจอหัวใจตัวเอง แต่ทว่าวันนี #กลับต้ องกินแห้ วเมือคนทียุนอาอยากเจอนันกลั # บไม่ได้ เจอ ร่างสูงถอนหายใจแรง ๆ เหมือนคนเพิงอกหักมาหมาด ๆ แล้ วเดินคอตกไปรอหน้ าชานชาลา เมือรถมาถึงยุนอาก็ก้าวเข้ าไปในรถเหมือนคนป่ วยทีกําลังจะหมดแรง สองเท้ า เดินไปด้ วยความยากลําบาก เวลานี #คนไม่เยอะเท่าไหร่ ...ทําให้ มีทีนังว่างมากพอสมควร แต่...ไม่นงั ยืนทรมานตัวเองนีแหละ ยืนอย่างนี #ทําให้ ยนุ อาคิดถึงหน้ าเจสสิก้า... คิดถึงกลิน นํ #าหอมทียังตราตรึงอยูท่ กุ วันนี #... คิดแล้ วกลินนํ #าหอมมันก็ลอยมาซะอย่างงัน# ยุนอาสะบัด หน้ าเบา ๆ เพือไล่ความฟุ้งซ่านออกไป เขาคงคิดถึงเจสสิก้ามากไปถึงได้ เพ้ อไปขนาดนี #


YoonSic Stories #1

429

"ว้ าย!!" ใครบางคนทีโหนอยูท่ รงตัวไม่อยูใ่ นขณะทีรถกําลังเข้ าโค้ งประจํา ทําให้ พลเมือง ทีดีอย่างยุนอาต้ องหันกลับไปช้ อนตัวคนด้ านหลังไว้ เหมือนเวลามันหยุดลงชัวขณะ ใบหน้ า ทังสองคนห่ # างกันเพียงไม่กีมิลลิเมตร สองสายตาประสานกัน ต่างคนต่างเห็นใบหน้ าตัวเอง อยูใ่ นสายตาอีกคน หัวใจเต้ นเหมือนกลองรัวกระหนํา แทบจับจังหวะกันไม่ถกู ก่อนทีอะไร บางอย่างจะเรี ยกสติของทังสองคนกลั # บคืนมา ครื& ดดด... ร่างบางหยิบไอโฟนสีขาวของตัวเองขึ #นมาแล้ วกดรับทันที "ว่าไงยูล" เสียงหวาน ๆ เอ่ยถามคนปลายสาย [มัวไปหลง รถไฟฟ้าใต้ ดนิ อยูเ่ หรอคะ ถึงไม่มาทํางานน่ะคุณหนูซยู อน] ยูริเอ่ยแซว เพือน "ฉันแค่ตืนสาย... เธอคิดถึงฉันเหรอ เดี%ยวฉันก็ถงึ แล้ วหละ รอหน่อยนะ" เจสสิก้า เอ่ยเสียงหวานลงไปในโทรศัพท์ (มันเป็ นแผนค่ะ... ฉันแค่อยากรู้ปฏิกิริยาของคนตรงหน้ า ฉันเท่านันเอง) # "แค่นี #นะคะยูล แล้ วเจอกัน" เจสสิก้าเอ่ยเสียงหวานแล้ ววางสายทังที # ยูริวางสายไป ตังแต่ # พดู ประโยคแรกแล้ ว ร่างบางยิ #มหวานให้ คนตรงหน้ า เหมือนว่าเธอมีความสุขมากทีได้ คุยโทรศัพท์เมือกี # แต่ความจริงแล้ วเจสสิก้ามีความสุขทีเห็นยุนอามีปฏิกริ ิยากับการโทรศัพท์ ของเจสสิก้าเมือกี #ต่างหาก แต่ทว่าร่ างบางยิ #มได้ ไม่นานต้ องหุบยิ #มทันที เมือโทรศัพท์ของ ยุนอาสันแล้ วมือเรี ยวก็รีบกดรับทันที "น้ องซอมีอะไรคะ" [พียุนมัวไปเทียวไหนคะ วันนี #ต้ องมีการเลือกคณะกรรมการผู้บริ หารนะคะพียุน] ซอฮยอนส่งเสียงมาทางโทรศัพท์ "น้ องซอตัดสินใจแทนพีเลยค่ะ พียังไงก็ได้ แล้ วแต่น้องซอ" ยุนอาพูดเบา ๆ รู้ สกึ หดหูต่ งแต่ ั # ทีได้ ยินเจสสิก้าคุยกับใครบางคนเมือกี # มือเรี ยวกดวางสายแล้ วหันมามองหน้ า สาวสวยทีปกติยิ #มหวานให้ เธอ แต่ทําไมอยูด่ ี ๆ มาทําหน้ าบึ #งใส่อย่างนี #ล่ะคะ ยุนอาอยาก จะถามออกไปว่าคนทีโทรหาเจสสิก้าใช่แฟนหรื อเปล่า แต่ก็ไม่กล้ า เพราะตัวเองก็เป็ นแค่ คนแปลกหน้ า ร่างสูงจึงได้ แต่เงียบไว้ "เมือกี #ทีโทรมา แฟนคุณเหรอ" เป็ นเจสสิก้าทีถามขึ #นมา เรื องอะไรทีเธอจะยอมให้ อะไรมันค้ างคาใจ ไม่มีทาง ยุนอาอึ #งเล็กน้ อย ก่อนจะตอบคําถามว่าซอฮยอนเป็ นลูกพีลูกน้ องทีโทรมาจิกไป ประชุมเท่านัน# แล้ วยังบอกอีกว่าตัวเองยังไม่มีแฟน (นัน! คนอะไรเปลียนอารมณ์งา่ ยจริง ๆ เมือกี #ยังหน้ าบึ #งอยูเ่ ลย แต่ตอนนี #กลับยิ #ม) "แล้ วเมือกี #แฟนคุณโทรมาหาเหรอ" ถามเขาไปแล้ วหัวใจมันก็ร้ ูสกึ จิด& ๆ ขึ #นมาทันที เขาออกจะหวานกันขนาดนี #แล้ วยังจะถามอีก ไม่นา่ เลยจริ ง ๆ อิม ยุนอา "เปล่า... เพือนฉันเอง" คําตอบของเจสสิก้าทําให้ ยนุ อายิ #มกว้ างทันที รอยยิ #มทีมัน หายไปตังแต่ # เช้ า ตอนนี #ยุนอากลับมายิ #มได้ อีกครัง#


430

Special Project of YoonSica 2

"ยิ #มอะไร... คนอะไรเปลียนอารมณ์งา่ ยจริง ๆ" เจสสิก้าอดแซวยุนอาไม่ได้ แต่เธอ เองก็ยอมรับว่าตอนยุนอายิ #มดูดีกว่าตอนทีเศร้ า ๆ ด้ วยซํ #า "วันนี #ทําไมคุณมาสายล่ะ" เจสสิก้าถามยุนอา.... "ฉันตืนสายน่ะ" ยุนอาไม่กล้ าจะบอกว่าความจริ งยุนอารอเจอเจสสิก้าตังแต่ # เช้ า "ฉันก็ตืนสายเหมือนกัน" เจสสิก้าบอกกับยุนอา สองคนคุยกันในรถไฟฟ้าใต้ ดินจนลืมเวลา... ลืมสถานีทีจะลง จนรถวนกลับไป กลับมาอยูห่ ลายรอบ... "เอ่อ..ฉันว่าเราควรจะลงได้ แล้ วนะ" เจสสิก้าพูดเบา ๆ ตอนนี #เธอรู้สกึ เมือยไปหมด (ก็รองเท้ าส้ นสูงทีใส่มาไงคะมันทําให้ เมือยอย่างนี # รู้อย่างนี #คราวหน้ าเจสสิก้าใส่รองเท้ าแตะ มาเลยดีกว่า จะได้ คยุ กับยุนอาได้ นาน ๆ) "ค่ะ... งันเดี # ย% วค่อยเจอกันนะคะ" เป็ นอีกครัง# ทียุนอาทําหน้ าเศร้ าสลด เหมือนต้ อง ลาจากแฟนสาวไปเกณฑ์ทหาร เพิงรู้วา่ หัวใจดวงนี #มอบให้ หญิงสาวทีเพิงคุยกันเพียงสองวัน คนทีเพิงเจอหน้ ากันไม่ถงึ อาทิตย์ไปซะแล้ ว เจสสิก้าโบกมือลา ความจริ งก็ร้ ู สกึ เสียดายเหมือนกันทีเธอเองก็ต้องไปประชุม เพราะเพือนสาว ควอน ยูริโทรมาจิกเป็ นพัก ๆ อย่างนี # จากนันยุ # นอากับเจสสิก้าก็เจอกันทุกวัน ยิงคุยกันทังคู # ก่ ็ยิงสนิทกันมากขึ #น แม้ จะเป็ นเวลา เพียงไม่นานทีเจอกัน แต่ทงคู ั # ก่ บั รู้ตวั ว่า... รักคนคนนี #ไปแล้ ว...

. . .

วันเสาร์ "คุณหนูสกิ ้ าใส่ชดุ นี #แล้ วดูสวยมากเลยนะคะ" เจสสิก้าหมุนตัวหน้ ากระจกอยูส่ กั พัก แล้ วหันมายิ #มให้ คนทีชม "งันสิ # ก้าไปแล้ วนะคะ" เจสสิก้าเดินไปได้ ยินเสียงรถจากหน้ าประตู ซึงคงเป็ นยูริ แน่นอนทีมารับเธอ ร่างบางจึงเดินไปหาเพือนทันที แต่ก่อนทีเจสสิก้าจะขึ #นรถยูริ ก็ต้องหัน ไปตามเสียงทีเรี ยกเธอ “สิก้า อย่าลืมสิงทีพ่อบอกนะลูก... จับตาดูไว้ อย่าให้ ค่แู ข่งเราเข้ าใกล้ คณ ุ หญิง เด็ดขาด” “ค่ะ คุณพ่อ” เจสสิก้าหันมารับปากผู้เป็ นพ่อ ยูริโค้ งตัวให้ แล้ วขับรถสปอร์ ตคูใ่ จ ออกไป

. . .


YoonSic Stories #1

430

"งานอย่างนี #มันน่าเบือจะตาย ไม่ร้ ู ว่าจะให้ ฉนั มาทําไม" ยุนอาบ่นกับซันนี ซึงรู้ ดี ว่ายุนอาไม่คอ่ ยชอบงานอย่างนี #เท่าไหร่ "ทําใจเถอะยุนอา เพราะยังไงเธอก็ต้องทําตามคําสังท่านประธาน" ซันนีบอกกับ ยุนอาแล้ วเลี #ยวรถเข้ ามาจอดทีหน้ าโรงแรมหรู ซึงเป็ นโรงแรมของคุณหญิงฮโยยอน และก็ เป็ นสถานทีจัดงานเลี #ยงด้ วย ทันทีทีจอดรถ ยุนอาก็เดินออกมาพร้ อมกับซอฮยอนและซันนี ทังสามคนเดิ # นขึ #น บันไดมาได้ เพียงสองก้ าวรถสปอร์ ตอีกคันก็วงมาจอดแทนที ิ รถของยุนอาทีพนักงานเพิงขับ ออกไป เรี ยกสายตาจากคนทีเดินผ่านไปผ่านมาให้ มองไปเป็ นตาเดียวกัน คนขับสาวก้ าว ออกมาจากรถสปอร์ ตคันหรู แล้ วเดินอ้ อมมาเปิ ดประตูให้ อีกคน ยุนอามองตามอย่างนึก หมันไส้ เล็กน้ อย "เปิ ดเองไม่เป็ นรึไง" ร่างสูงพึมพําเบา ๆ ทีมีเพียงซอฮยอนและซันนีได้ ยิน สองคน จึงส่ายหน้ าเล็กน้ อย เพราะรู้ดวี า่ ยุนอาคงแค่อจิ ฉาเท่านันที # คนอืนเขาควงกันมาเป็ นคู่ ยุนอา กําลังจะหันกลับเดินไปข้ างหน้ า... แต่สายตายุนอานันต้ # องหยุด สะดุดกับหญิงสาวทีก้ าว ออกมาจากรถสปอร์ ต "สิก้า..." ยุนอามองหญิงสาวอย่างตาค้ าง และตกใจเล็กน้ อย "ยุนอา..." ซันนีสะกิดเรี ยกยุนอา ทําให้ ยนุ อาต้ องหันไปหา "พียุนรู้จกั ลูกสาวของประธานจอง คูแ่ ข่งเราด้ วยเหรอคะ" ซอฮยอนบอกกับยุนอา ด้ วยนํ #าเสียงราบเรี ยบ "ลูกสาวประธานจองงันเหรอ...ผู # ้ หญิงคนนันชื # อจอง ซูยอนไม่ใช่เหรอ แต่น..." ี ยุนอา ยํ #าอย่างไม่นา่ เชือจนกระทังซันนีอธิบาย "จอง ซูยอนเป็ นชือเกาหลีนะ่ " ยุนอานิงมองเจสสิก้าเดินออกมาจากรถ (หรื อบางทีทีผ่านมาคุณจะโกหกฉันมา ตลอด) สายตาทียุนอาเคยมองเจสสิก้าเหมือนนางฟ้า สายตาทีมองด้ วยความรัก แต่ตอนนี # ดวงตาคูน่ ี #มองด้ วยความโกรธเคือง ทันทีทเจสสิ ี ก้าเดินออกมาจากรถ ท่ามกลางสายตาหลายดวงจับจ้ องมองมาทีเธอ แต่เจสสิก้ากลับสะดุดอยูท่ ีใครบางคน ร่างบางยิ #มกว้ างทันทีทีเห็นคนคนนัน# "ยุนอา..." เจสสิก้ายิ #มให้ เจ้ าของชือ แม้ จะแปลกใจทีเจอยุนอาทีนี แต่กด็ ใี จมากกว่า แล้ วเจสสิก้าต้ องแปลกใจยิงกว่าเดิมเมือร่างบางไม่ได้ รับรอยยิ #มตอบ แค่นนยั ั # งไม่พอ อีกคน ยังสะบัดหน้ าหนีอีกด้ วย "สิก้ารู้จกั อิม ยุนอาด้ วยเหรอ" ยูริกระซิบถาม "อิม! ยุนอา" เจสสิก้ายํ #าคําแรก.. "หมายความว่ายุนอาเป็ นลูกสาวของประธานอิม คูแ่ ข่งคนสําคัญของบริษทั เรางัน# เหรอ" เจสสิก้าแทบไม่อยากจะเชือ แล้ วก็ไม่ร้ ูวา่ ทีผ่านมายุนอาต้ องการสืบข่าวอะไรจากเธอ รึเปล่า รู้วา่ ยุนอาเป็ นคูแ่ ข่งทางธุรกิจเจสสิก้าก็ใจหายทันที เหมือนหัวใจมันโหวง ๆ ชอบกล


432

Special Project of YoonSica 2

"ยูล... คนนี #แหละทีฉันบอกเธอ" เจสสิก้าแทบจะยืนไม่อยู่ ต้ องให้ ยรู ิประคองเอาไว้ "คนนี #... หมายถึงคนทีเธอเจอบนรถไฟฟ้าใต้ ดินน่ะเหรอสิก้า" ยูริถามยํ #าเพือให้ แน่ใจความหมายทีเจสสิก้าบอก "ใช่...คนนี #แหละ" ร่างบางคิดแล้ วไม่ร้ ูวา่ ความจริ งมันคือยังไงกันแน่ "สิก้า... ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ #น เธอต้ องทํางานนี #ให้ สําเร็ จนะ เพือคุณลุง" ยูริยํ #าให้ เจสสิก้ารู้วา่ เป้าหมายทีมาวันนี #คืออะไร และไม่อยากให้ เจสสิก้าเอาเรื องส่วนตัวมาปนกับ เรื องงานด้ วย "อืม ขอบคุณมากนะยูล" เจสสิก้าสูดลมหายใจเข้ าลึก ๆ แล้ วเดินเข้ างานโดยมียรู ิ เดินไปข้ าง ๆ "พียุนคะ เรามานีเพือทํางานนะคะ อย่าเอาแต่ดืมอย่างนี #สิคะ" ซอฮยอนบอกกับ ยุนอา แล้ วส่ายหน้ าเบา ๆ เมือยุนอาไม่สนใจอยากจะฟั ง หน้ าทีของยุนอาจึงตกไปอยู่ที ซอฮยอนและซันนีแทน สายตายุนอาจับจ้ องมองเจสสิก้าอย่างไม่วางตา "กล้ าดียงั ไงมาหลอกให้ ฉนั รัก หลอกให้ ฉนั หลงอย่างนี #" ยุนอายกยิ #มทีมุมปากแล้ ว กระดกนํ #าสีเหลืองอําพันลงไปอึกใหญ่ เจสสิก้าทีนังอยูอ่ ีกโต๊ ะหนึงรู้ดีวา่ ยุนอามองมาตลอดเวลา ถึงแม้ วา่ เธอจะไม่มอง กลับไป แต่เธอก็ร้ ูดีวา่ ยุนอากําลังมองมาอยูไ่ ม่วางตา "สิก้า เธอเป็ นอะไรไป ไม่สบายเหรอ" ด้ วยความสนิทกันตังแต่ # เด็ก ยูริใช้ หน้ าผาก ตัวเองวัดอุณหภูมิจากอีกคนซึงเจสสิก้าก็ไม่ได้ วา่ อะไร แต่สายตาของคนอีกโต๊ ะนีสิ ยิงกว่า คําดุดา่ ว่าซะอีก "ฉันขอตัวไปห้ องนํ #านะยูล" เจสสิก้าทีเริมจะทนกับสภาพแบบนี #ก็ขอตัวไปสงบสติ ตัวเองสักพัก โดยหาข้ ออ้ างเพือไม่ให้ ยรู ิ ตามไป "เดี%ยวทางนี #ฉันจัดการเอง" ยูริมองไปทีคูแ่ ข่ง ซอฮยอนและซันนีทีกําลังคุยป้ออยู่ กับคุณหญิงฮโยยอนอย่างสนุกสนาน ต่อไปก็ถงึ คราวทียูริต้องทําอะไรบ้ างแล้ วสินะ เจสสิก้าเดินออกมาจากนอกงานแล้ วมานังพักสงบสติทีล็อบบี #ของโรงแรม สาว ร่างบางนังอยูม่ มุ ทีไม่มีคนเดินผ่านไปมา อยากจะคิดอะไรคนเดียว "มานังทําอะไรคนเดียวเหรอคะคนสวย" เสียงทีคุ้นเคยทําให้ เจสสิก้าไม่ต้องหัน กลับไปมองก็ร้ ูวา่ ใคร "นิงเงียบทําไมล่ะคะ คิดว่าคนอย่างอิม ยุนอามันหลอกง่ายมากเลยรึไง ทําไมคุณ ต้ องหลอกฉันด้ วย" ยุนอาเริมขึ #นเสียงทีละนิด เพราะเครืองดืมทําให้ ยงโวยวายดั ิ งมากขึ #น "คุณต้ องการอะไรกันแน่ ฉันต่างหากทีต้ องถามคุณ" เจสสิก้ายืนขึ #นประจันหน้ า กับยุนอาแล้ วพูดด้ วยนํ #าเสียงราบเรี ยบ แม้ ภายนอกใจดูใจเย็นแต่ทว่าภายในเจสสิก้ากลับ พยายามกันความอ่ # อนแอเอาไว้ แต่ไม่ร้ ูวา่ เพราะอะไรเมืออยูต่ อ่ หน้ ายุนอาเจสสิก้ากลับทํา อย่างนันไม่ # ได้ เมือจู่ ๆ นํ #าตามันก็ไหลเอ่อล้ นดวงตา “นีคิดจะใช้ นํ #าตามาหลอกฉันเหรอ... ฉันไม่สงสารคุณหรอกนะ”


YoonSic Stories #1

433

เพี #ย!! ฝ่ ามือบางตบเข้ าทีหน้ ายุนอาอย่างจังจนคนทีโดนตบหันไปตามแรง มือเรียว กุมใบหน้ าทีร้ อนผ่าวไว้ แล้ วหันมามองหน้ าคนตบ "คุณเกลียดฉันมากเลยเหรอสิก้า" ยุนอานํ #าตารื น# ขึ #นมาทันที ทังที # ยุนอาทังรั# กทัง# หลงเจสสิก้า แต่อีกคนกลับไม่ยอมบอกเธอว่าตัวเองเป็ นใคร แล้ วคนทีเจสสิก้าควงมาด้ วย อีก ทีดูยงั ไง ๆ ก็แฟนกันชัด ๆ "ฉันขอโทษ... คุณเจ็บไหม" เจสสิก้าขอโทษทีตบหน้ ายุนอา... แต่ยนุ อากลับเข้ าใจ ว่าเจสสิก้าขอโทษทีหลอกยุนอา "มันสายไปแล้ วหละ คุณหลอกฉัน คิดเหรอว่าฉันจะรักคุณจริ ง ๆ ทีผ่านมาฉันก็ หลอกคุณเหมือนกันแหละ" ยุนอาพูดประชดขึ #นมา ไม่อยากให้ เจสสิก้าเข้ าใจว่ายุนอารัก "งันเหรอ...ที # ผ่านมาฉันคงคิดไปเองคนเดียวสินะ" ร่ างบางหันหน้ าไปอีกทาง พยายามจะเดินหนี แต่ยนุ อากลับรัง# ข้ อมือไว้ แล้ วฉุด ร่างบางขึ #นลิฟต์ทีอยูห่ า่ งจากตรงนันเพี # ยงไม่กีก้ าว "นียุนอา คุณปล่อยฉันนะ" เจสสิก้าพยายามจะแกะมือยุนอาออก แต่ยนุ อากลับ ดันเธอจนชิดกับผนัง "ฉันไม่ปล่อยมีอะไรไหม... คุณหลอกฉันต้ องการอะไร" "ฉันไม่ร้ ูวา่ คุณเป็ นอิม ยุนอา" เจสสิก้าเถียงกลับ "โกหก!" ยุนอาพูดด้ วยนํ #าเสียงดุดนั "แล้ วคุณล่ะ... คุณเองก็หลอกฉันเหมือนกัน" เจสสิก้าเถียงกลับบ้ าง ยุนอาเองก็ ไม่ยอมบอกเธอเหมือนกันว่าเป็ นคูแ่ ข่ง คําพูดของเจสสิก้ากลับไม่เข้ าหูยนุ อาเลยแม้ แต่นดิ เดียว ไม่ร้ ูวา่ เพราะแอลกอฮอล์ หรื อเพราะหึงทีเจสสิก้าอยู่ใกล้ ยรู ิ ทีทําให้ คนอารมณ์ร้อนอยู่แล้ วอย่างยุนอา ยิงร้ อนมาก กว่าเดิม ทันทีทลิี ฟต์เปิ ด ยุนอาก็ฉดุ ตัวเจสสิก้าออกจากลิฟต์แล้ วเดินเข้ าห้ องทียุนอาเปิ ดไว้ "ยุนอา...คุณจะทําอะไร" ร่ างบางโดนผลักลงไปทีเตียงกว้ างแล้ วร่ างสูงก็ตามขึ #น ทาบทันที "ฉันไม่ยอมให้ คณ ุ หลอกฉัน แล้ วเดินลอยหน้ าลอยตาไปกับใครหรอกนะสิก้า" ยุนอาไม่พดู เปล่า แต่ซกุ หน้ าเข้ าไปซุกไซ้ ซอกคอขาวทีโผล่พ้นจากเกาะอกสีดํา "ยุน...อะ...อย่าทําอย่างนี #..." ร่ างบางสันเทาด้ วยความกลัว นํ #าตาทีไหลอยู่แล้ ว กลับยิงไหลออกมายิงกว่าเดิมจนยุนอาต้ องผละหน้ าออกมามองคนทีนอนร้ องไห้ ร่างกาย สันเทาด้ วยความกลัว "สิก้า..." ยุนอาพูดด้ วยเสียงเบาลงกว่าตอนแรก ตอนนี #เหมือนฤทธิ+แอลกอฮอล์เริม จางลงแล้ ว ทําให้ ยนุ อามีสติมากขึ #น "คุณมันเลวทีสุด อิม ยุนอา... คุณหลอกฉันให้ รัก แล้ วคุณก็กําลังจะทําร้ ายฉัน" เจสสิก้าร้ องไห้ แล้ วตีทไหล่ ี ของยุนอาด้ วยแรงทีมีเหลืออยูเ่ พียงน้ อยนิดจนหมดแรงทีจะทุบตี ยุนอา หรือความจริงเธอทําร้ ายยุนอาไม่ลงมากกว่า ยุนอานิงไปสักพัก ปล่อยให้ เจสสิก้าทุบ ตีจนพอใจ แล้ วจึงดึงเจสสิก้ามากอดไว้ แน่น


434

Special Project of YoonSica 2

เมือเห็นร่างบางร้ องไห้ เสียใจขนาดนี # ยุนอาใจอ่อนลงทันที และไม่แน่ใจว่าตอนนี # ความจริ งมันคืออะไรกันแน่ แต่ทีแน่ ๆ ยุนอาคิดว่าเจสสิก้ากําลังเข้ าใจเธอผิดอยู่ "ฉันไม่เคยหลอกคุณ... ฉันรักคุณจริ ง ๆ นะสิก้า" ยุนอากระชับอ้ อมกอดมากขึ #น ค่อย ๆ ลูบหลังปลอบใจเจสสิก้า ความอ่อนโยนของยุนอาทําให้ เจสสิก้าเริ มหยุดร้ องไห้ "ฉันก็ไม่เคยหลอกคุณเหมือนกัน ทําไมคุณไม่เชือฉันบ้ างล่ะ" เจสสิก้าปาดนํ #าตา ตัวเองออกแล้ วจัดแต่งตัวให้ เข้ าที เพราะสายตาทียุนอามองมานันทํ # าให้ เธอเขินไม่ใช่น้อย "จะให้ ฉนั เชือคุณได้ ยงั ไงในเมือคุณมากับคนอืน แล้ วยังให้ มนั แตะเนื #อต้ องตัวอีก" ยุนอาคิดแล้ วยังโกรธไม่หาย เจสสิก้าบอกว่าไม่มีแฟน แต่ควงกับยูริมางานนี # "ยูลเป็ นเพือนฉันนะ... คุณหึงเหรอ" เจสสิก้าถามตรง ๆ ความจริ งก็ร้ ู และไม่ได้ ต้ องการคําตอบเท่าไหร่ แต่ยนุ อากลับอยากให้ คําตอบกับเจสสิก้า "หึงสิ... ก็บอกแล้ วไงว่าฉันรักคุณ" ยุนอาไม่พดู เปล่า กดริ มฝี ปากทีหน้ าผากมน ของเจสสิก้าตรงทียูริแตะ มือข้ างทียูริจบั ยุนอาก็จบั มาจูบ เพี #ย... เจสสิก้าตบหน้ ายุนอาอย่างแรงจนหน้ าหัน "บ้ า...หืน...ตกลงทีคุณโกรธเป็ นฟื นเป็ นไฟ เพราะว่าแค่หงึ ใช่ไหม" คิดแล้ วเจสสิก้า ก็โกรธ เพราะยุนอาทําให้ เธอทังกลั # วทังอึ # ดอัดอยูน่ าน "ก็ใช่น่ะสิ... แล้ วคุณมาตบหน้ าฉันทําไมเนีย คนรักกันไม่หึงได้ ยงั ไง" ยุนอาพูด ท่าทางจริงจังก่อนจะค่อย ๆ ดันเจสสิก้าให้ นอนราบลงกับเตียง แต่ร่างบางดันร่างของยุนอา เอาไว้ "คุยกันให้ ร้ ูเรื องก่อนได้ ไหม...อุ๊บ!!" ริ มฝี ปากบางกดลงบนริ มฝี ปากอิมก่อนทีจะ ได้ พดู อะไรมากกว่านี #แล้ วผละออก "ฉันรักคุณ..." ยุนอาพูดแล้ วกดริ มฝี ปากตัวเองลงไปอีกครัง# "คุณอยากจะพูดอะไรไหม..." ยุนอาถามอย่างอ่อนโยน ด้ วยสายตาทีดูอบอุน่ นํ #า เสียงทีฟั งดูออ่ นนุม่ ... แต่มือเรี ยวลูบไล้ สว่ นโค้ งเว้ าของร่างคนทีนอนอยูข่ ้ างล่าง... "หืน!" คําสุดท้ ายทีเจสสิก้าได้ พดู ก่อนทีจะโดนริ มฝี ปากของยุนอาประกบลงอีกครัง# แต่ ครัง# นี #กลับยาวนานยิงกว่าเดิม ความรักของทังสองคนถู # กถ่ายทอดผ่านสัมผัสทางร่ างกาย ได้ แต่หวังว่าความรักครัง# นี #คงไม่มีอปุ สรรค์อะไรมาขัดขวางได้

. . .

เช้ าวันต่อมา “อะไรนะยูล... สิก้ารักกับลูกสาวของประธานอิมงันเหรอ” # “ค่ะ คุณลุง”


YoonSic Stories #1

435

ยูริมาบอกกับพ่อของเจสสิก้า ซึงเมือวานเจสสิก้าหายตัวไปพร้ อม ๆ กับทียุนอา หายตัวไปด้ วย แล้ วยูริก็ไม่คิดว่ายุนอาจะลักพาตัวเจสสิก้าไปได้ นอกจากสาวร่ างบางจะ สมยอมไปเองมากกว่า (ยูริร้ ูนิสยั เพือนดี) "แล้ วคุณลุงจะทํายังไงต่อไปคะ...." "เรื องนี #ฉันต้ องจัดการให้ เด็ดขาด" ผู้เป็ นพ่อของเจสสิก้ายกยิ #มอย่างย่ามใจ ซึงยูริ เข้ าใจความหมายนี #ดี

. . .

อีกฟากหนึง "เป็ นเรื องจริ งเหรอนี" "ค่ะคุณอา" สาวร่างเพรี ยวบอกกับพ่อของยุนอา "แล้ วยุนอาหายไปไหน" "เห็นว่าเปิ ดห้ องทีโรงแรมค่ะ แต่ไม่ร้ ูวา่ ห้ องไหน" ซอฮยอนบอกไปตามตรง "สร้ างเรื องให้ ฉนั อีกแล้ วนะลูกคนนี #" ชายร่ างใหญ่นงขมวดคิ ั #ว คิดวิธีการแก้ ปัญหานี # แต่ไม่ทนั ทีจะได้ คิดอะไรก็มีรถ สองคันเข้ ามาจอดหน้ าบ้ าน ชายร่ างสูงผู้เป็ นพ่อของเจสสิก้าเดินเข้ ามาพร้ อมกับยูริและผู้ ติดตามอีกสองคน ผู้ใหญ่ทงสองมองกั ั# นด้ วยสายตาดุดนั และนิงเงียบ เช่นเดียวกับหลาน สองคนทีมองตากันอย่างดุดนั เช่นกัน

. . .

แดดส่องผ่านผ้ าม่านยามเช้ าทําให้ คนทีเพิงได้ นอนเกือบรุ่งสางต้ องงัวเงียตืนมาปิ ด ผ้ าม่านให้ มิด เพือไม่ให้ แสงส่องเข้ ามารบกวนการนอน แล้ วก็กลับมานอนบนเตียงเหมือน เดิม แต่หลับยังไม่ถึงสามวิก็ต้องสะดุ้งตืนขึ #นมาทันที เพราะคนทีนอนอยู่ด้วยกันเมือคืน หายไปจากเตียง "หายไปไหน..." ยุนอามองซ้ ายมองขวา ห้ องทีไม่ได้ ใหญ่มาก ทําให้ ยนุ อารู้วา่ เจสสิก้าไม่อยูใ่ นห้ อง แน่นอน ยุนอามองไปทีข้ าง ๆ เตียง มีจดหมายเล็กเขียนไว้ บนโต๊ ะข้ าง ๆ ยุนอาอ่านสิงทีเจสสิก้าเขียนไว้ แล้ วยิ #มกว้ าง ในสรรพนามที ‘áÅŒÇà¨Í¡Ñ¹¹Ð¤Ð เจสสิก้าเรี ยกขานตังแต่ # เมือคืน แต่... ÂعÍÒ·ÕèÃÑ¡’ “จะเจอกันได้ ยงั ไงล่ะ เบอร์ โทรก็ไม่มี... แล้ วบ้ านก็ไม่ร้ ู จกั ” ยุนอาเริ มกุมขมับแล้ วรี บวิงออกไปจากโรงแรม เรี ยกแท็กซี กลับบ้ านเพือหาทีอยู่ของเจสสิก้า


436

Special Project of YoonSica 2

ทันทีทียุนอากลับมาทีบ้ าน ก็เจอผู้ใหญ่สองคนกําลังทําเลาะกันอย่างหนัก จน ยุนอาเองรู้ สกึ ผิดทีทําให้ ผ้ ใู หญ่ต้องมาทะเลาะกันอย่างนี # ร่ างสูงคุกเข่าลงแล้ วก้ มหน้ ารับ ผิด.... "ยุนขอโทษนะคะทีทําให้ ทกุ คนเดือนร้ อน แต่ยนุ กับสิก้ารักกันจริ ง ๆ เพราะฉะนัน# อย่ากีดกันความรักเราสองคนเลยนะคะ" คนเป็ นพ่อของยุนอาเดินมาตบไหล่ลกู เบา ๆ "พ่อเข้ าใจลูกดี... แต่เรื องนี #พ่อให้ ไม่ได้ จริง ๆ" พ่อของยุนอาหันหน้ าไปหาประธาน จอง "ว่าไงล่ะประธานอิม... สินสอดแค่นี #ฉันยังน้ อยไปด้ วยซํ #านะ" ประธานจองพูดขึ #น แล้ วยกยิ #มอย่างมีชยั "คนกันเอง ลดลงกว่านี #ไม่ได้ เหรอ... เห็นแก่ความรักของเด็กมันหน่อยไม่ได้ เหรอ ประธานจอง" ประธานอิมโต้ กลับขึ #นมาทันที ยุนอามองหน้ าทังสองคนที # เถียงกันสลับกันไปมา แล้ วจึงหันหน้ าไปหาซอฮยอน ทีนังดูห้ นุ ทางไอแพดอยูซ่ อฮยอนเงยหน้ ามาหายุนอา "พียุนไปตามหาพีสิก้าเถอะค่ะ ทีนีปล่อยให้ ซอกับพียูลจัดการเอง แล้ วก็ไม่ต้องห่วง นะคะ เรืองสินสอดพีสิก้า ซอช่วยพูดกับคุณอาให้ " ซอฮยอนพูดจบก็หนั ไปจิ #มไอแพดตรงหน้ า ต่อ "แล้ วพีจะไปหาสิก้าได้ ทไหนล่ ี ะ" ยุนอาหันซ้ ายหันขวา กุมขมับก็แล้ วก็ยงั คิดไม่ออก จนเสียงของใครบางคน ทําให้ ยนุ อาคิดได้ วา่ ควรจะไปตามเจสสิก้าทีไหน "ฉันว่าคุณน่าจะรู้ดีทีสุดนะว่าสิก้าอยูท่ ีไหน" "ขอบคุณมากนะยูริ" ยุนอาคิดได้ อย่างนันก็ # คว้ ารถคูใ่ จแล้ วขับออกไปทันที

. . .

ทีนีเหรอคะ... เป็ นทีทีฉันเจอเขาครัง# แรก... ตอนแรกฉันแค่ต้องการตามใครสักคนทีนังรถไฟฟ้าใต้ ดนิ เป็ น เพราะฉันไม่เคยนัง แล้ วคนนันก็ # เป็ นยุนอา เป็ นพรหมลิขิตรึเปล่านะทีทําให้ ฉนั เจอเขา ทุกครัง# ฉันจะนังจนเลย สถานีตวั เองทุกทีสนิ ะ เพราะฉันอยากอยูต่ รงนี #ให้ นานทีสุด คุณเชือเรืองรักแรกพบไหมคะ... นันแหล่ะคือสิงทีฉันกําลังเป็ นอยู่ ความจริ งฉันต้ องลงก่อนถึงสถานีทียุนอาลง แต่ฉนั กลับ ต้ องนังเลยไปก่อนแล้ วค่อยนังย้ อนกลับมาทุกทีสินะ... ฉันตืนเช้ าเพือไปขึ #นรถไฟฟ้าใต้ ดิน ตืนเช้ ากว่าวันทีฉันต้ องประชุมเช้ าอีก ทุกวันฉันจะไปรอจนกว่าจะเห็นยุนอาเดินลงมาจาก บันไดเลือน ฉันก็จะมานังรอทีชานชาลาข้ าง ๆ ยุนอา แล้ วแอบมองอยูห่ า่ ง ๆ บางทีฉนั ก็เห็น เขาหันมาสบตาฉันเหมือนกัน ไม่ร้ ูวา่ ฉันเข้ าข้ างตัวเองมากไปรึเปล่า มีอยู่วนั หนึง... ยุนอามาช้ ากว่าปกติสองนาที เขารี บ ๆ วิงมาเพือจะเข้ ารถไฟฟ้า ขบวนนันแต่ # กลับไม่ทนั ยุนอาทําหน้ าเศร้ ามาก ฉันไม่ร้ ู ว่ายุนอารี บไปทํางานหรื อเขาคิด เหมือนกับทีฉันคิด วันนันฉั # นนังรอเขาอยูท่ ีบันไดอีกฝั ง ยุนอาคงมองไม่เห็นฉันแน่ ๆ เราเข้ า ขบวนเดียวกันอีกครัง# แต่ขบวนนี #คนเยอะมาก ทําให้ เราสองคนต้ องเบียดกัน


YoonSic Stories #1

437

ถ้ าฉันไม่เข้ าข้ างตัวเองมากไป ฉันว่ายุนอาดีใจทีเจอฉัน ถึงได้ ยิ #มอย่างนัน# แล้ ว สายตาเวลาทีมองมามันทําให้ ฉนั ต้ องเขินอยูเ่ สมอ... แม้ กระทังตอนนี #... คนทียืนอยูต่ รงหน้ า นี #... สายตาคูน่ ี #... “ฉันว่าแล้ วว่ายุนอาต้ องตามหาฉันเจอ” เจสสิก้ายิ #มหวานให้ ยนุ อา ก่อนทีร่างสูง จะเดินเข้ ามาแล้ วรวบตัวร่างบางเข้ าไปสู้อ้อมแขนของตัวเอง “รู้ไหมยุนกลัวแค่ไหนทีพอตืนมาแล้ วไม่เจอสิก้า... ยุนคิดว่าสิก้าจะหนีไปแล้ ว...” ยุนอากระชับอ้ อมกอดไว้ แน่นเหมือนกลัวว่าคนตรงหน้ าจะหายไปจริ ง ๆ “ไม่ได้ หายไปไหนสักหน่อย... แค่มาทีทีเราเดทกันอยูท่ กุ วัน” ทังสองคนยิ # #มให้ กนั อย่างอ่อนโยน ร่างบางซบลงทีไหล่อีกคน แล้ วปล่อยให้ ขบวนรถไฟฟ้าสายนี #เดินทางไปยัง สถานีตอ่ ไป ไม่วา่ จะผ่านสถานีอะไร... มือทังคู # ย่ งั คงประสานกันไว้ อย่างแนบแน่น

. . .

สองเดือนผ่านไป ติด& ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ สาวร่ างเล็กรี บวิงเข้ ามาทีในรถไฟฟ้าก่อนทีมันจะปิ ดลง... แต่ด้วยความรี บร้ อน ทําให้ ไปชนกับใครบางคนจนของกระจัดกระจาย เธอจึงรี บขอโทษและช่วยเก็บของทันที “ขอโทษด้ วยนะคะ...” “ไม่เป็ นไรค่ะ” คนทีโดนชนนันไม่ # วา่ อะไร แล้ วยังยิ #มให้ ด้วยความเป็ นมิตร “ฉันไม่ทนั ระวังเอง... คุณเจ็บตรงไหนรึเปล่า” สาวร่างเล็กรู้สกึ ผิดเพราะคนทีโดน ชนนันล้ # มไป “ไม่เป็ นไรค่ะ... ฉันไม่เจ็บเท่าไหร่” สาวหน้ าหวานยังคงปฏิเสธคําขอโทษ “เอ่อ...ฉัน คิม แทยอนค่ะ คุณชืออะไรคะ” สาวร่างเล็กแนะนําชือของตัวเองแล้ ว ค่อยถามชือคนตรงหน้ า.... “ฉัน....ทิฟฟานีค่ะ”

The End


潑碄͑侘泻峸 ‫ۻ‬ White | Li(n)e

by

ARSHAVIN23


YoonSic Stories #1

439

18 เมษายน 2011, โซล "ยุน” "หืม?” "รู้มยว่ ั # าจริ ง ๆ แล้ วนิทานเรื องลิตเติ #ลเมอร์ เมดไม่ได้ จบแบบมีความสุข นางเงือกไม่ได้ แต่งงานกับเจ้ าชาย” "อ้ าว แล้ วจบยังไง?” "นางเงือก...ปล่อยให้ เจ้ าชายแต่งงานกับเจ้ าหญิงเมืองอืน" "นันฟั งดูแย่นะ” "แล้ วรู้มยว่ ั # าสุดท้ ายแล้ วนางเงือกเป็ นยังไง” "จมนํ #าตาย” "เปล่าย่ะ หลังจากเจ้ าชายแต่งงานกับเจ้ าหญิง นางเงือกก็กลายเป็ นฟองอากาศแล้ วก็ตาย” "ฮ่า ๆ ๆ ๆ” "ไม่เห็นจะตลกตรงไหนเลย!” บทสนทนาสัน# ๆ ดังก้ องอยูใ่ นใจขณะเจสสิก้านังอยูล่ าํ พังทีเก้ าอี #ตรงระเบียงหน้ า บ้ าน ต้ นไม้ ร่วงโรยโปรยใบลงมาทีพื #นราวหิมะตกทังที # อยูใ่ นช่วงกลางเดือนเมษายน ใบไม้ ใบเล็กใบน้ อยถูกพัดปลิวขึ #นไปในอากาศประหนึงไม่อาจต้ านทานแรงลมได้ เข็มนาฬกิ าขยับ แตะเลขหกอย่างเชืองช้ า เสียงหัวเราะพูดคุยของคนในครอบครัวดังแว่วให้ ได้ ยิน หากแต่ หญิงสาวยังคงนังนิงตรงทีเดิม สายตาเหม่อลอยมองไปยังรูปถ่ายเก่า ๆ ในกระเป๋ าสตางค์ ของตัวเอง

Âع&à¨Ê ^^ 18 Apr. 2008

วันเดือนปี ซงอยู ึ ใ่ ต้ รูปถูกเขียนขึ #นมาด้ วยลายมือหวัด ๆ เจ้ าของลายมือคือคนเดียว กับทีนังกอดคอฉีกยิ #มอยูเ่ คียงข้ างเธอในรูปถ่าย บางครัง# ความรักก็คล้ ายกับกระแสลมทีพัด ผ่านเราไม่ให้ ร้ ูตวั ผ่านมาแล้ วผ่านไปเช่นเดียวกันกับสายลมอบอุน่ ในฤดูใบไม้ ผลิทีไม่มีวนั หวนย้ อนกลับมาอีก ความรักของเธอกับเขาคนนันก็ # เช่นกัน... ตอนนี #ทุกอย่างกลายเป็ นเพียงแค่เรื องในวันวานและเจสสิก้าก็ร้ ูดีวา่ ไม่ควรจะรื อ# ฟื น# มันขึ #นมา อย่าปล่อยให้ ความผิดพลาดในอดีตกลายเป็ นตะขอฉุดรัง# ปั จจุบนั แต่ถงึ จะรู้ อย่างนัน... # เธอก็ยงั จดจําบทสนทนาเก่า ๆ ได้ ขึ #นใจ “ฮ่า ๆ ๆ ตลกจะตาย” “น่าสงสารออก นางเงื อกอุตส่าห์ ยอมแลกเสี ยงของตัวเองเพือที จะได้อยู่ข้าง ๆ เจ้าชาย แต่ว่า.... สุดท้ายก็ตอ้ งจากกันอยู่ดี”


440

Special Project of YoonSica 2

"แค่นีก" ็มีความสุขแล้ว” "...อะไร” "ฉันว่านางเงือกคงรู้สึกแบบนัน" ละมัง" ขอแค่ได้อยู่ขา้ ง ๆ ก็พอแล้ว ^^” รอยยิ #มเศร้ าสร้ อยแต่เจือปนความสุขปรากฏขึ #นบนใบหน้ าของเจสสิก้า มิตรภาพ หกปี มีความหมายเกินกว่าจะลบลืมได้ น่าเสียดาย... ทีวันนี #เธอทําได้ เพียงแค่คดิ ถึงเท่านัน# ‘ตอนนี #ฉันกับยุนอาอยูก่ นั คนละโลกไปแล้ ว...’ “พี ได้ เวลาเป่ าเค้ กแล้ วนะ” เสียงของน้ องสาวตะโกนดังลอดออกมา เจสสิก้าลุกขึ #น เตรียมตัวจะเดินเข้ าไปในบ้ านเพือฉลองวันคล้ ายวันเกิดอายุครบ 23 ปี กบั ครอบครัว ท้ องฟ้า ด้ านตะวันออกกลายเป็ นสีเข้ ม พระอาทิตย์คล้ อยตําลงจนใกล้ ลาลับ สายลมพัดผ่านมา วูบหนึง ตอนนันเองที # หญิงสาวได้ ยินเสียงรถยนต์แล่นใกล้ เข้ ามาและเงียบหายไปบริ เวณ หน้ าบ้ าน ‘พ่อกลับมาแล้ วมัง...’ # เธอแน่ใจว่าเป็ นเช่นนันจึ # งหันหลังเดินตรงไปทางประตูรัว# ทว่าทันทีทีเปิ ดออกไป ดู... สิงทีเห็นตรงหน้ ากลับทําให้ ประหลาดใจ รถยนต์ซงไม่ ึ เคยเห็นมาก่อนจอดสงบนิงอยู่ ใต้ ต้นสนใหญ่ฝังตรงข้ าม ฟิ ล์มสีดําสนิททําให้ มองไม่เห็นข้ างใน ‘ใครกัน?‘ ขณะทีเจสสิก้ากําลังนึกสงสัยประตูฝังคนขับก็ถกู เปิ ดออกพอดีและใครคนนึงก็ ก้ าวลงมา แม้ คน ๆ นันจะสวมแว่ # นกันแดดเอาไว้ แต่หญิงสาวกลับจําได้ ตงแต่ ั # แวบแรกทีเห็น ิ ราวกับเข็มนาฬกาเดินทวนถอยหลัง เธอรู้ สกึ ว่ามือของตัวเองสัน ใบหน้ าชาไร้ ความรู้ สกึ ลําคอตีบตันจนพูดอะไรไม่ออก กลัวว่าสิงทีเห็นจะเป็ นแค่ภาพลวงตา ‘ยุน...’ จนถึงเดี%ยวนี #ก็ผา่ นมาสามปี แล้ ว สามปี เต็ม ๆ ทีไม่ได้ เจอกัน เขาคือคนทีเจสสิก้าไม่มโี อกาสได้ พบอีกเลยหลังจากแยกย้ ายกันเข้ ามหาวิทยาลัย และต่างคนต่างเดินตามเส้ นทางทีเลือกไว้ คนทีทําให้ เธอต้ องหลบลี #หนีหน้ าไปไกลถึงอเมริกา เพราะไม่เชือใจตัวเองหากจะต้ องอยูใ่ กล้ ชิดกัน เพือน... ทีเจสสิก้ารัก... เกินเพือน ไม่นา่ เชือ ยุนอาเปลียนไปมาก.... รอยยิ #มซุกซนขี #เล่นและท่าทางแบบเด็กๆไม่มใี ห้ เห็น เขาดูเป็ นผู้ใหญ่และเหมือนจะตัวสูงขึ #นกว่าเดิมซะอีก ผมของเขาเปลียนเป็ นสีนํ #าตาล เข้ ม การแต่งตัวก็ดสู ภุ าพเรี ยบร้ อย หากจะมีอะไรทีเหมือนเดิมก็คงเป็ นผิวพรรณสะอาด สะอ้ านและคําพูดคําจา “เธอกลับมาตังแต่ # เมือไหร่?” เขาถามพร้ อมกับถอดแว่นกันแดดออก ดวงตาสีดํา สนิทคูน่ นสั ั # นไหวอย่างเห็นได้ ชดั “ใจร้ ายจัง ไม่ยอมบอกกันเลย” “ยุน...”


YoonSic Stories #1

441

"สามปี แล้ วสินะ...” ทันทีทีได้ ยินประโยคนัน# นํ #าตาของเจสสิก้าก็ร่วงหล่นลงบนพื #นโดยไม่ตงใจ ั # ภาพ ความทรงจําทีเก็บรักษาเอาไว้ คอ่ ย ๆ ปรากฏขึ #นราวกับรอเวลานี #มานาน วันทีเรืองราวเก่า ๆ ถูกรื อ# ฟื น# และความผิดพลาดในอดีตจะได้ รับการแก้ ไข ขณะทีทังคู # ่ยืนสบตานํ #าตาร่ วงกัน อยูน่ นั # สายลมฤดูใบไม้ ผลิก็พดั ย้ อนกลับมาโอบล้ อม ราวกับต้ องการจะยํ #าเตือนให้ ทบทวน ถึงอดีต วันคืนดีๆ ทีเคยมีกนั และกัน.... . . 3 ปี ก่อน 29 พฤษภาคม 2008 โรงเรี ยนมัธยมปลายแดยอง ยามนี #เป็ นเวลาเช้ าตรู่ ท้ องฟ้ายังเป็ นสีเทาหม่น แสงอาทิตย์โผล่พ้นขอบฟ้าขึ #นมา รํ าไร ใบไม้ หลากสีปลิวเรี ยไล่พื #นดินตามทิศทางลมทีโชยมาอ่อน ๆ เจสสิก้าวางปากกาลง หลังจากแก้ การบ้ านเสร็จ จากนันจึ # งหันมองคนทีนอนฟุบหลับอยูข่ ้ าง ๆ ตอนแรกว่าจะสะกิด แต่พอเห็นรอยยิ #มสบายบนใบหน้ าขาวใสจึงเปลียนใจ แทนทีจะปลุกกลับนังเท้ าคางมอง ‘เนียนะว่าทีนักแสดงอนาคตไกล? มองยังไงก็เหมือนเด็กอยูด่ ีนนแหละ~’ ั เนืองจากยังเป็ นเวลาเช้ ามาก บริ เวณสนามหน้ าตึกเรี ยนจึงยังไม่พลุกพล่านเท่า ไหร่ นกั มีเพียงกิงไม้ ทีเคลือนไหวตามแรงลมเท่านัน# เสียงเข็มนาฬิกาข้ อมือดังแว่วเข้ ามา ในหูของเจสสิก้า เหมือนกับจะเตือนว่าอย่าลืมนับถอยหลัง อีกเพียงแค่สามวันเธอและ ครอบครัวก็จะต้ องย้ ายไปอยูอ่ เมริ กาแล้ ว ยิงคิดก็ยิงใจหาย... ตลอดระยะเวลาเกือบหกปี ทีรู้จกั กันมา... ไม่เคยมีครัง# ไหนที เธอต้ องจากยุนอาไปไกลขนาดนี #เลย “ง่วง..” เสียงงัวเงียทีดังขึ #นดึงความคิดของเจสสิก้ากลับมาสู่ปัจจุบนั หญิงสาว มองดูเพือนรักยืดตัวขึ #นและขยี #ตาอย่างขี #เกียจพลางคิดในใจว่าต่อให้ ใครต่อใครจะเห็นเขา เป็ นคนดัง แต่สําหรับเธอ... ยังคิดกับเขาแบบเดิมอยู่ดีนนแหละ ั เพือนสนิททีไว้ ใจได้ ทีสุด ในโลก “เมือคืนนอนดึกเหรอ?” “อืม ง่วงจะตายอยูแ่ ล้ ว ไม่อยากมาโรงเรี ยนเลย” “ไอ้ ขี #เกียจ” “จริงๆนะ... ไม่อยากมาเลย” พูดจบยุนอาก็เอนหัวพิงลงกับไหล่ของเธอโดยไม่แคร์ สายตาใคร การกระทําของเขาทําให้ เหล่ารุ่นน้ องทีจ้ องมองอยูแ่ ล้ วหันไปกระซิบคุยกันทันที


442

Special Project of YoonSica 2

ไม่ใช่เรื องแปลกอะไรกับการตกเป็ นเป้าสายตา ตอนนี #ยุนอากลายเป็ นคนดังของ โรงเรี ยนไปแล้ วจากการรับเล่นโฆษณาต่าง ๆ มากมาย และพอจบการศึกษาไฮสคูลก็จะได้ เซ็นสัญญาเข้ าสังกัดเป็ นนักแสดงทันที “เอาหัวออกไปได้ แล้ ว เดี%ยวฮโยมินก็มาเห็นแล้ วเข้ าใจผิดอีกหรอก” “ไม่เห็นจะเป็ นไร เธอกับฉันเป็ นเพือนกันไม่ใช่เหรอ เพือนทําแบบนี #กับเพือนไม่ได้ หรื อไง” “แต่วา่ -.” “ไม่ไปไม่ได้ เหรอ อเมริกาน่ะ” อยู่ ๆ ร่างสูงก็พมึ พําพูดขัดขึ #นมาด้ วยเสียงเบา เกิด ความเงียบอันยาวนานขึ #นจนกระทังเขาเอ่ยปากพูดต่อ “ฉันสัญญาว่าต่อไปนี #จะมาโรงเรี ยนทุกวัน จะไม่โดดเรี ยนแล้ วก็หลับในห้ องอีก” “เธอก็ร้ ู ว่าฉันต้ องไป ฉันจะอยู่เกาหลีคนเดียวได้ ยงั ไงในเมือพ่อแม่แล้ วก็คริ สตัล ย้ ายไปทีนูน่ หมด” “อยูก่ บั ฉันไง มาเป็ นผู้จดั การส่วนตัวให้ ฉนั ” “อย่ามาตลก” “ฉันพูดจริ งนะ อย่าไปเลย...” “หนักชะมัด! เอาหัวออกไปได้ แล้ ว” เจสสิก้าพูดพร้ อมกับใช้ มือดันศีรษะของเขา ออกจากไหล่ ถึงอย่างไรคําขอของยุนอาก็เป็ นไปไม่ได้ อยูแ่ ล้ ว ยังไงเธอก็ต้องไป... แม้ วา่ จะ ไม่อยาก แต่ยงั ไงก็จําเป็ นต้ องไป สายลมพัดผ่านมาวูบหนึง ตาของทังคู # ป่ ระสานเข้ าด้ วยกันโดยไม่ได้ ตงใจ ั # และมัน ก็ทําให้ ความรู้สกึ ปั นป่ วนว้ าวุน่ ก่อตัวขึ #นอย่างหลีกเลียงไม่ได้ ‘อย่าเลย เจสสิก้า... เป็ นเพือนกันแบบนี #ก็ดีอยูแ่ ล้ วนีนา’ แม้ จะบอกตัวเองเช่นนันแต่ # เธอกลับไม่สามารถขจัดความคิดฟุ้งซ่านออกไปได้ สกั ที บางครัง# โชคชะตาก็เล่นตลก แม้ แต่หญิงสาวเองยังไม่ร้ ูเลยว่าเผลอหลงรักเพือนสนิททีคบกัน มานานคนนี #ได้ ยงั ไง กว่าจะแน่ใจ... ทุกอย่างก็สายเกินไปแล้ ว ใคร ๆ ก็ร้ ูวา่ ตอนนี #เขากําลัง จะคบกับเพือนอีกคนในชันที # ชือฮโยมิน ระหว่างทีกําลังมองหน้ ากันอยูน่ นก็ ั # ได้ ยนิ เสียงฝี เท้ าใกล้ เข้ ามา อึดใจเดียวเจสสิก้า ก็ถกู ใครบางคนโถมกอดจากด้ านหลังอย่างกระทันหันเล่นเอาตกใจจนร้ องลัน พอหันไปถึง เห็นว่าไม่ใช่ใครอืน ทิฟฟานีนันเอง “เล่นอะไรเนีย ตกใจหมดเลย!” เธอพูดพร้ อมกับฟาดฝ่ ามือใส่เพือนสนิทข้ อหามา ไม่ร้ ูจกั ให้ ส้ มุ ให้ เสียง ทิฟฟานีหัวเราะ แลบลิ #นใส่เพือนซี #ก่อนจะหันไปแซวใส่คนร่างสูง “แน่ะ มานังจูจ๋ ี%กนั สองคนอีกแล้ วนะ” “..........” “ทํายังกะโลกนี #มีกนั อยูส่ องคนงันแหละ # ฮ่า ๆ”


YoonSic Stories #1

443

ทันทีทจบประโยคนั ี นบรรยากาศแปลกไปยั # งไงชอบกล เจสสิก้านึกเคืองคนมาใหม่ ในใจ ถึงจะแค่แกล้ งแซวเล่น ๆ แต่พอบ่อยครัง# เข้ าก็ทําให้ อดึ อัดได้ เหมือนกัน ‘เกิดยุนอารู้วา่ ฉันคิดยังไงกับเขาขึ #นมาจะว่ายังไง!?’ ทว่าเธอคงกังวลไปเอง เพราะ หลังจากเงียบอยูพ่ กั หนึงคนร่างสูงก็หาวออกมาอย่างไม่ใส่ใจ "ฉันจะเดินไปซื #อนํ #า เอาอะไรมัย?” # เขาถามเจสสิก้าแล้ วลุกขึ #นยืน ผมเผ้ ายังยุ่ง เหยิงอยูเ่ ลย "เอาโคล่ากระป๋ องนึง” "อะไรนะ" "โคล่า” ทันทีทีบอกไปเช่นนัน# ใบหน้ าของยุนอาก็เปลียนเป็ นว่างเปล่า "ฉันเคยบอกเธอแล้ วไม่ใช่เหรอว่าห้ ามกินนํ #าอัดลมตอนเช้ า เดีย% วก็ปวดท้ องเหมือน ตอนนันอี # กหรอก” "ไม่ ฉันจะกิน” "ไม่ได้ เธอเคยสัญญากับฉันแล้ วนะ” "สัญญาอะไร? ไปซื #อเร็ วๆเถอะน่า” เจสสิก้าพยายามทําเป็ นไม่สนใจด้ วยการยัด เหรี ยญใส่มือเขาแล้ วหันไปคุยกับทิฟฟานี ทีจริ งยังจําคําสัญญาทีเคยให้ ไว้ เมือประมาณสีปี ก่อนได้ สัญญาทีว่าจะไม่กิน นํ #าอัดลมตอนเช้ าอีก จะว่าไปมันก็ไม่ใช่เรื องสําคัญ แต่ทีแปลกคือยุนอามักจะหงุดหงิดทุก ครัง# เวลาเธอไม่ยอมทําตาม ไม่ร้ ูทําไม... ตอนนี #ก็เช่นกัน คิ #วของคนร่ างสูงขมวด รอยยิ #มหายไป ดูเหมือนเขาจะหงุดหงิด จนลืมสิงทีทิฟฟานีพูดไว้ เมือกี #หมดแล้ ว "เธอนีมันจริง ๆ เลย...” หลังจากบ่นงึมงําอยูค่ รู่หนึงยุนอาก็หนั หลังวิงหายไปพร้ อม กับเสียงเหรี ยญกระทบกันในมือ ทิฟฟานีมองตามอยูน่ าน จากนันจึ # งวางกระเป๋ าเป้ลงบน โต๊ ะแล้ วนังลงข้ าง ๆ เจสสิก้า ปฏิกิริยาทีเพือนสนิทของเธอทังสองคนมี # ตอ่ กันทําให้ อดแซว ไม่ได้ จริ ง ๆ "งอนเป็ นเด็กๆ ไปได้ ยังกะแฟน..." "หยุดพูดเล่นได้ แล้ ว เธอก็ร้ ูวา่ เขาชอบฮโยมิน พวกเขาต่างหากทีกําลังจะเป็ นแฟน กัน” แม้ จะพูดด้ วยนํ #าเสียงปกติแต่ใจของเจสสิก้ากลับรู้สกึ โหวงเหวงอย่างบอกไม่ถกู เป็ น ความจริ ง... ยุนอาเริ มชอบฮโยมินมาได้ สกั พักแล้ ว ช่วงเดียวกันกับทีเธอบอกเขาว่าจะต้ อง ย้ ายไปอเมริ กา ‘หลังจากฉันไปแล้ วเขาคงไม่ได้ ร้ ูสกึ อะไรเท่าไหร่หรอก... เดี%ยวก็คงชิน’ พอคิดถึงตรงนี #นํ #าตาก็เริ มคลอจนต้ องรี บเบือนหน้ ามองไปในทิศทางตรงกันข้ าม เกิดความเงียบแปลก ๆ ขึ #นทว่าทิฟฟานีไม่ทนั สังเกตเห็นจึงพูดต่อ “ใครจะไปรู้ เขาอาจจะชอบฮโยมินเพราะฮโยมินหน้ าเหมือนเธอก็ได้ ”


444

. .

Special Project of YoonSica 2

"...........” "ล้ อเล่น อย่าโกรธสิ ฮ่า ๆ”

ทันทีทเสี ี ยงออดเตือนหมดเวลาเรียนคาบทีหกจบลงนักเรียนก็เริมทยอยลุกออกไป เนืองจากชัวโมงสุดท้ ายเป็ นคาบว่างพวกเขาจึงไม่จําเป็ นต้ องอยู่ในห้ องเรี ยน บ้ างไปเข้ า ห้ องนํ #า บ้ างก็ลงไปนังเล่นสูดอากาศทีสนามด้ านล่าง แสงแดดยามบ่ายส่องลงมาเต็มที ท้ องฟ้าค่อนข้ างปลอดโปร่ ง ทว่าใจของยุนอากลับขุ่นมัวขณะเดินนําเพือนสนิทลงบันได มายังชันสาม # ตรงไปยังสถานที ๆ รู้กนั แค่สองคนห้ องสมุด... บริ เวณนี #น่าจะเป็ นแห่งเดียวทีไม่มีคนพลุกพล่านและค่อนข้ างเงียบ เขาคิดว่า เจสสิก้าคงเห็นใจ รู้วา่ การตกเป็ นเป้าสายตาของเพือน ๆ และเหล่ารุ่นน้ องมันน่าเบือขนาด ไหน ถึงได้ ชวนมาทีห้ องสมุดในวันนึงเมือเทอมก่อน หลังจากนันเป็ # นต้ นมาทังคู # ่จะมาทีนี ทุกครัง# ทีมีคาบว่าง หลบมุมนังคุยกันสองคนโดยไม่ต้องแคร์ ใคร การตัดสินใจก้ าวเท้ าเข้ า วงการก็เท่ากับต้ องยอมสูญเสียอิสระ ช่วงเวลาส่วนตัวสันๆนี # #จึงมีความหมายกับยุนอามาก โดยเฉพาะอย่างยิง... เมือมีคนสําคัญอยูข่ ้ าง ๆ ทันทีทีเลือกหนังสือได้ เจสสิก้าก็เดินนําไปยังมุมประจําซึงอยูด่ ้ านในสุดแล้ วนังลง เงียบมาก ๆ... รอบตัวไม่มีใครอยู่เลย ยุนอายืนมองอยู่อดึ ใจหนึง เวลานี #ไม่มีกะใจจะอ่าน หนังสืออะไรทังสิ # #นจึงล้ มตัวลงนอนหนุนตักของหญิงสาวเหมือนเช่นทีเคยทําเป็ นประจํา ต่างกันทีวันนี #ไม่ได้ ทําเพราะเหนือยล้ าจากการทํางาน เขาทําเพราะอยากทํา อยากยื #อเวลา ทีจะได้ อยูใ่ กล้ ๆ กันเอาไว้ ให้ นานทีสุด ‘ถ้ าหยุดเวลาได้ ก็คงดี.. ถ้ าได้ อยูด่ ้ วยกันแบบนี #ไปตลอดก็คงจะดี.. ‘ ยุนอาหลับตาลง รู้ สกึ ว่างเปล่าในใจอย่างบอกไม่ถกู เพราะรู้ ว่าเหลือเวลาอีกไม่ มาก ช่วงเวลาดีๆ กําลังจะจบลง เขารู้... รู้ดี ยิงรู้อย่างนี #ก็ยิงใจหาย "ยุน” อยูด่ ี ๆ เจสสิก้าก็เรี ยก ร่างสูงลืมตาขึ #น ใจเริ มเต้ นไม่เป็ นจังหวะ ‘เปลียนใจไม่ไปแล้ วใช่มย...’ ั # แม้ จะรู้ ว่าเป็ นความหวังลม ๆแล้ ง ๆ แต่ก็อดไม่ได้ ทว่า... "รู้มยว่ ั # าจริ ง ๆ แล้ วนิทานเรื องลิตเติ #ลเมอร์ เมดไม่ได้ จบแบบมีความสุข นางเงือก ไม่ได้ แต่งงานกับเจ้ าชาย” ‘พูดเรื องอะไรเนีย?’ ประโยคเหล่านันของหญิ # งสาวทําให้ ยนุ อาประหลาดใจจน ต้ องเลือนสายตาไปอ่านชือหนังสือทีเขียนกลับหัวอยูบ่ นปก ‘ลิตเติ #ลเมอร์ เมดเนียนะ ไม่มีอะไรจะอ่านแล้ วหรื อไง?’ ความหวังในใจดับวูบลง แต่ร่างสูงยังฝื นพูดต่อไปด้ วยนํ #าเสียงเดิม “แล้ วจบยังไง?” ขณะทีถามก็นกึ สงสัยว่าตอนนี #ใบหน้ าของเจสสิก้าทีอยูด่ ้ านหลัง ของหนังสือเป็ นอย่างไร จะเศร้ าเหมือนกับทีเขากําลังรู้สกึ หรื อไม่


YoonSic Stories #1

445

"นางเงือก... ปล่อยให้ เจ้ าชายแต่งงานกับเจ้ าหญิงเมืองอืน" "นันฟั งดูแย่นะ” "แล้ วรู้มยว่ ั # าสุดท้ ายแล้ วนางเงือกเป็ นยังไง” "จมนํ #าตายเหรอ” "เปล่าย่ะ หลังจากเจ้ าชายแต่งงานกับเจ้ าหญิง นางเงือกก็กลายเป็ นฟองอากาศ แล้ วก็ตาย” "ฮ่า ๆ ๆ ๆ” "ไม่เห็นจะตลกตรงไหนเลย!” "ฮ่า ๆ ๆ ตลกจะตาย” (เปล่า ฉันก็วา่ มันไม่ตลกหรอก) ยุนอาหัวเราะไปอย่างนันเพื # อกลบเกลือนความเศร้ า รู้ ว่าตัวเองก็คงไม่ต่างจาก ตัวละครในนิทานเหล่านัน# หลังจากหญิงสาวจากไป ทุกสิงทุกอย่างในชีวติ ของเขาก็คงหมด ความหมาย ไม่ตา่ งอะไรจากฟองอากาศ... นับเป็ นเวลานานหลายปี แล้ วทีรู้จกั กับเจสสิก้ามา พวกเขาเป็ นเพือนรักกัน สนิท สนมจนสามารถพูดคุยปรึกษาปั ญหาได้ ทกุ เรื อง หากแต่มีความลับอย่างหนึงทียุนอาเก็บ เอาไว้ ในใจและไม่เคยปริ ปากบอกใครเลยแม้ แต่คนเดียว เขารักเธอมาตลอด... แต่ด้วยความทีไม่กล้ า กลัวสูญเสียมิตรภาพจึงได้ แต่อ้อมแอ้ มอ้ อมค้ อม กว่าจะ ทําใจ รวบรวมความกล้ าได้ ก็สายเสียแล้ ว เจสสิก้ากําลังจะไปอเมริ กาและเธอ... อาจจะ ไม่กลับมาอีก ‘ฉันไม่ได้ ชอบฮโยมิน’ ยุนอานึกชังความเห็นแก่ตวั ของตนเอง เป็ นความจริ ง...เขาไม่ได้ ร้ ูสกึ พิเศษอะไร กับฮโยมิน แต่แค่ต้องการใครสักคนคอยอยูเ่ คียงข้ างในยามทีเจสสิก้าจากไปแล้ ว เครืองปรับอากาศในห้ องสมุดทํางานปกติดี อุณหภูมคิ อ่ นข้ างตําแต่หญิงสาวกลับ รู้สกึ ได้ วา่ ว่าขอบตาของตัวเองร้ อนผ่าว เจสสิก้าพยายามเพ่งสมาธิอา่ นตัวหนังสือตรงหน้ า แต่สายตากลับเริ มพร่าเลือนอย่างช่วยไม่ได้ นํ #าตา... ค่อย ๆ คลอออกมาอีกครัง# "น่าสงสารออก... นางเงือกอุตส่าห์ยอมแลกเสียงของตัวเองเพือทีจะได้ อยูข่ ้ าง ๆ เจ้ าชาย แต่วา่ ....สุดท้ ายก็ต้องจากกันอยูด่ ี" "แค่นี #ก็มีความสุขแล้ ว” "...อะไร” ยุนอายิ #มอย่างไร้ เรี ยวแรง พยายามฝื นกลันนํ # #าตาเอาไว้ อย่างสุดความสามารถ ‘จริ ง ๆ นะ แค่มีเธออยูข่ ้ าง ๆ... ฉันก็ไม่ต้องการอะไรอีกแล้ ว’ “ฉันว่านางเงือกคงรู้สกึ แบบนันละมั # ง# ขอแค่ได้ อยูข่ ้ าง ๆ ก็พอแล้ ว” ‘..........’


446

Special Project of YoonSica 2

"เธอว่าเจ้ าชายจะเป็ นยังไงหลังจากทีรู้วา่ นางเงือกกลายเป็ นฟองอากาศไปแล้ ว?” ไม่มคี าํ ตอบใด ๆ กลับมา ห้ องสมุดเงียบสนิทมีเพียงเสียงคนสองคนกระซิบคุยกัน เจสสิก้าพยายามกลันนํ # #าตาเอาไว้ เพราะรู้ดวี า่ หากร้ องไห้ ออกมายุนอาก็จะต้ องได้ ยนิ เขาจะ ต้ องสงสัยและถามว่าเป็ นอะไร ถ้ าเขารู้วา่ เธอร้ องไห้ เพราะรักเขา ทุกอย่างก็คงจบ มิตรภาพ ยาวนานคงพังทลายลง "ไม่ไปไม่ได้ จริ ง ๆ เหรอ อยูก่ บั ฉันเถอะนะ” หญิงสาวนึกขอบคุณหนังสือในมือทีทําให้ ไม่ต้องเผชิญหน้ ากับยุนอาตรง ๆ เพราะ หากเป็ นเช่นนันเธอคงไม่ # สามารถกลันนํ # #าตาเอาไว้ ได้ แน่นอน ‘อย่าพูดอย่างนี #อีกเลยนะ... ถึงพูดไปก็ไม่มีประโยชน์หรอก ยังไงฉันก็ต้องไป... ส่วนเธอก็มีฮโยมินแล้ วยังไงล่ะ’ "ฉันต้ องไปจริ ง ๆ” "อเมริกาดีกว่าเกาหลีตรงไหน ทีนันไม่มีกิมจิ ไม่มีโซจู... แล้ วก็ไม่มีเพือนคนนี #ด้ วย นะ” "ไม่ต้องห่วง เอาไว้ ฉนั จะส่งอีเมลล์ไปหา” "ฉันไม่ต้องการอีเมลล์” "..........” "ฉันต้ องการเธอ” ทันทีทียุนอาพูดประโยคนัน# ออกมา... นํา# ตาของเจสสิก้าก็ร่วงหล่นลงบนหน้ า กระดาษหนังสือซีด ๆ เธอรี บยกมือขึ #นมาปิ ดปากกลันเสี # ยงสะอื #นเอาไว้ รู้สกึ เหมือนหายใจ ไม่ได้ และลําคอตีบตันจนพูดอะไรไม่ออก ขณะเดียวกัน... ยุนอาค่อย ๆ ซุกใบหน้ าเข้ าไปในเสื #อแจ็กเก็ตของตัวเองแล้ วหลับ ตาลง รู้สกึ เหมือนหัวใจสลายแต่กลับต้ องเก็บซ่อนความรู้สกึ ทุกอย่างเอาไว้ สิงเดียวทีพอจะ ทําได้ คือยิ #มออกมาอย่างคนโง่และปล่อยให้ นํ #าตาไหลริ นออกมา หยดแล้ วหยดเล่า... . . “สามปี แล้ วสินะ...” ความทรงจําต่าง ๆ ย้ อนกลับมาอีกครัง# ชัดเจนราวกับเพิงเกิดขึ #นเมือวาน ยุนอา กระซิบเสียงเบา รู้ สกึ ได้ ว่าร่ ายกายของตัวเองแข็งทือไปหมดจนยิ #มไม่ออก จึงทําได้ เพียง ยืนนิงอยูท่ ีเดิมแล้ วปล่อยให้ นํ #าตาไหลริ นออกมาเหมือนกับเมือวันนัน# เมือสามปี ก่อน... ท้ องฟ้าฝั งตะวันตกเปลียนเป็ นเข้ ม แสงจากไฟถนนช่วยให้ แสงสว่างยามคําคืน ส่องเข้ าทีใบหน้ าของเจสสิก้าซึงมีนํ #าตาเปรอะเปื อ# นไม่ตา่ งกัน ไม่ร้ ูวา่ เวลาผ่านเลยไปเท่าไหร่ ยุนอาใช้ เวลานานกว่าจะตังสติ # ได้ เพราะไม่ได้ คาดหวังเลยว่าจะได้ เจอกัน เขาแค่มาทีนีเป็ น ประจําทุก ๆ ครัง# ทีเป็ นวันเกิดของหญิงสาว ก็เท่านัน... # ทว่าเมือได้ เจอกันแล้ วเขาก็บอกกับ ตัวเองว่าจะไม่ยอมเสียคนตรงหน้ าไปอีกเป็ นครัง# ทีสอง มันจะต้ องไม่เกิดเรื องแบบนันขึ # #นอีก เป็ นอันขาด ไม่วา่ ยังไงก็ต้องรัง# เอาไว้ ให้ ได้


YoonSic Stories #1

447

"เธอรู้หรื อเปล่าว่าเจ้ าชายเป็ นยังไงหลังจากทีนางเงือกกลายเป็ นฟองอากาศ” เจสสิก้าปาดนํ #าตาแล้ วเงยหน้ าขึ #นมอง แปลกใจทีได้ ยินคําถามนัน# จําได้ ว่ามัน คือคําถามเดียวกันกับทีเธอเคยถามเขาเมือสามปี ก่อนแต่ไม่เคยได้ รับคําตอบ "ไม่ร้ ูส.ิ .” "ร้ องไห้ ” ".............” "แล้ วก็ร้องไห้ ...” สายลมพัดผ่านมาอีกวูบหนึง แสงจากไฟถนนส่องสะท้ อนดวงตาทีเป็ นประกาย ของยุนอา ดวงตาสีดําสนิททีเคยแฝงความขี #เล่นวันนี #กลับดูเศร้ าเหลือเกิน เจสสิก้ายกมือ ขึ #นนางแนบแก้ มของคนร่างสูงด้ วยความคิดถึง จําไม่ได้ แล้ วว่าเป็ นเวลานานแค่ไหนทีไม่ได้ มองหน้ ากันใกล้ ๆ แบบนี # ขณะทีทําเช่นนันก็ # ตระหนักได้ วา่ ไม่มีอะไรเปลียนไปเลย เคยรู้สกึ อย่างไรก็ยงั รู้สกึ อย่างนัน... # เคยรักแค่ไหน...วันนี #ก็ยงั คงเหมือนเดิม บางทีหญิงสาวอาจจะก้ าวข้ ามเส้ นสีขาวบาง ๆ ทีกันอาณาเขตระหว่ # างคําว่ามิตร ภาพและความรักเป็ นเวลานานเกินไปแล้ ว นาน...จนไม่สามารถย้ อนกลับไปยังจุดเริ มต้ น ได้ อีก "ฮโยมินกับเธอเป็ นยังไงบ้ าง” "ฉันไม่ได้ คบกับเค้ า” "อะไรนะ....” "ฉันไม่เคยคบกับฮโยมิน” "ทําไมเป็ นแบบนัน...” # ‘ไม่จริ งน่า...’ สิงทีคนร่ างสูงเพิงจะพูดออกมาทําให้ สมองของเจสสิก้ามึนงงเกิน กว่าจะทําความเข้ าใจได้ ด้วยตนเอง นํ #าค้ างเริมโปรยปรายลงมาแล้ ว แสงจากด้ านในตัวบ้ านส่องสว่างออกมาสาดเข้ า ทีร่างของทังคู # ่ หลังจากเงียบไปนานยุนอาก็ยกมือขึ #นเช็ดนํ #าตาให้ หญิงสาว "ขอโทษนะ ฉันรู้วา่ มันผิด แต่ถ้าไม่พดู วันนี #ฉันก็คงไม่มีโอกาสได้ อีกพูดอีกแล้ ว” ".............” "ฉันรักเธอ รักมาตลอด ถ้ าคําพูดของฉันมันกวนใจก็ขอโทษจริ งๆ... แต่วา่ เราสอง คนจะกลับมาเป็ นเพือนกันได้ ใช่ไหม” "............” "เธอไม่ชอบฉันก็ไม่เป็ นไร ขอแค่อยูข่ ้ าง ๆ ฉัน แค่เธออยูข่ ้ าง ๆ ฉันเหมือนเมือก่อน” เสียงของคนร่างสูงเริ มสัน แล้ วทันใดนันนํ # #าตาอีกหยดก็ไหลริ นลงมา เจสสิก้าจ้ องมองเขาอยู่เนินนาน ไม่อยากจะเชือว่าสิงทีเพิงได้ ยินเป็ นความจริ ง หากมันเป็ นความฝั นเธอก็คงต้ องรี บปลุกตัวเองให้ ตืน ทว่า... มันไม่ใช่ความฝั น


448

Special Project of YoonSica 2

คนทียืนอยูต่ รงหน้ าในเวลานี #คือยุนอาจริง ๆ ทุกถ้ อยคําทีออกจากปากเขา... เป็ น ความจริง เวลาทีทังคู # ห่ ยุดนิงไปดูจะยาวนานเหลือเกิน ในทีสุดเจสสิก้าก็ตงสติ ั # ได้ เธอหัวเราะ ทังนํ # #าตาก่อนจะจับชายเสื #อของคนตรงหน้ าไว้ แน่นราวกับจะไม่ยอมปล่อยให้ ไปไหนอีกแล้ ว "เธอมันงีเง่า ทําไมเพิงมาบอกตอนนี #ล่ะ” "..........” "ฉันคอยเธอมาตลอด ทําไมถึงปล่อยให้ ฉนั คอยนานนัก" "เจส..” "ฉันก็รักเธอ” นํ #าตาของหญิงสาวไหลริ นมากขึ #นด้ วยความคิดถึง แล้ วไม่ถึงนาที ต่อมาเธอก็เข้ าไปอยูใ่ นอ้ อมแขนของยุนอา เขาดึงเธอเข้ าไปกอดไว้ แน่นโดยไม่ปริ ปากพูดอะไรเลยแม้ แต่คําเดียว เขาเพียง แต่กอดเธอไว้ อย่างนันราวกั # บต้ องการจะชดเชยช่วงเวลาสามปี ทีสูญเสียไปเพราะความ เข้ าใจผิดโง่ ๆ ไม่ต้องสงสัยเลยว่าความรู้สกึ ทีทังสองคนมี # ให้ กนั คืออะไร ใบหน้ าของพวกเขา เปี ยกปอนไปด้ วยนํ #าตา แต่นาทีนี # มันเป็ นนํ #าตาแห่งความยินดี... นํ #าตาทีออกมาพร้ อมกับ รอยยิ #มจากหัวใจ ดวงตาของเจสสิก้าเป็ นประกายส่องสะท้ อนความทรงจําทีเคยมีร่วมกัน ทุกภาพ ยังคงชัดเจน... ทุก ๆ เรื องราวไม่เคยเลือนหายไปจากใจ เธอรักเขา และยังคงรัก... เป็ น ความจริงแท้ แน่นอนทีสุด สายลมฤดูใบไม้ ผลิอนั อบอุน่ พัดโอบทังคู # ่ ดวงดาวบนท้ องฟ้าดูสว่างมากกว่าทีเคย เส้ นแบ่งบาง ๆ ระหว่างมิตรภาพและคําว่ารักถูกลบออกจนหมดสิ #นแล้ ว ไม่จาํ เป็ นต้ องโกหก หรื อปิ ดบังความรู้สกึ อีกต่อไป ในความเงียบ... ทังคู # ต่ า่ งได้ ยนิ เสียงหัวใจของตัวเองเต้ นเสียงดัง หลังจากถอยห่างออกมาเพือมองหน้ าชัด ๆ แล้ ว ยุนอาก็รัง# เจสสิก้าเข้ ามาแนบชิด อีกครัง# ก่อนจะโน้ มใบหน้ าเข้ ามาใกล้ และกระซิบบอกด้ วยรอยยิ #ม รอยยิ #มแบบทีไม่เคยมอบ ให้ ใครนอกจากเธอ... “รู้มยว่ ั # าจริง ๆ แล้ วเรืองลิตเติ #ลเมอร์ เมดยังมีตอนจบอีกแบบ แบบทีนางเงือกไม่ได้ เป็ นฟองอากาศแล้ วได้ แต่งงานกับเจ้ าชายน่ะ” nd

E he

‫ۻ‬ T


...You're Mine...

by

YT.ll.Yoong


450

Special Project of YoonSica 2

First Shot....

....Strange Girl And Agreement

เสียงกริ งดังขึ #นทัวทุกชันของโรงเรี # ยนนึลพารัน นักเรี ยนทังหลายเดิ # นออกมาจาก ห้ องด้ วยสีหน้ าเบือหน่าย หลายคนยิ #มร่ าพลางเล่นกับเพือนอย่างอารมณ์ดี และสถานทีที จะสิงสถิตย์ของนักเรี ยนทุกระดับชัน# คงไม่พ้นโรงอาหาร.. ไม่เว้ นแม้ แต่ ‘เจสสิก้า จอง‘ เป็ นเหมือนสัจธรรมทีแต่ละโรงเรี ยนจะต้ องมีเหล่าคนดังในโรงเรี ยน ซึงเจสสิก้าก็ คือคนหนึงในนัน# เธอเป็ นสาวสวย ร่ างบาง ใบหน้ าสวยนันสะกดใจใคร # ๆ ได้ เป็ นอย่างดี ไม่ว่าจะทําอะไรเธอก็เป็ นเหมือนนางฟ้า ไม่ว่าไปทีไหนก็จะมีคนคอยเข้ ามาคุยมาทักทาย อยูต่ ลอด และแน่นอนว่าจดหมาย ดอกไม้ ช็อกโกแลตและคําสารภาพรัก เจสสิก้าได้ ประสบ มาหมดทุกอย่าง แต่ร่างบางกลับปฏิเสธไปเสียทุกคน เพียงเพราะเธอยังไม่อยากมีแฟน และ ยังไม่เจอใครทีถูกใจด้ วย... ร่างบางนังคนนํ #าแดงในแก้ วใสอย่างเบือหน่าย ใบหน้ าสวยมองดูนํ #าแข็งทีลอยอยู่ ด้ วยใบหน้ ากังวล ตังแต่ # เข้ าโรงเรี ยนนี #มาจนกระทังตอนนี #อยูม่ .ปลายปี สดุ ท้ ายแล้ ว เจสสิก้า ยังไม่เคยกังวลใจอะไรขนาดนี #มาก่อน จนกระทังเสียงตบโต๊ ะดังขึ #น ร่างบางสะดุ้งมองคนที ทําให้ ตกใจอย่างเคือง ๆ ‘คิม แทยอน’ เพือนสาวคนสนิทร่างเตี #ยของเธอนันเอง และเธอคนนี #ก็ได้ รับฉายา สําคัญว่า ‘หมา’ และอีกมากมายนับไม่ถ้วน ด้ วยความทีมันรัวได้ ตลอดเวลานีแหละ แปลก ยิงกว่าทีมาคบกับคนเรี ยบร้ อยอย่างเจสสิก้าได้ แต่ความแปลกนีแหละกลับกลายเป็ นส่วน ผสมทีเหมาะทีสุด “เป็ นอะไรของแก... วันนี #เป็ นบุญตาคนน่ารักอย่างฉันจริ ง! ฉันได้ เห็นยัยสิก้านัง เครี ยด!” แทยอนพูดออกมาก่อนจะหัวเราะออกมาราวกับกําลังดูตลกอยูก่ ็ไม่ปาน เจสสิก้าแทบอยากจะเอานํ #าแดงสาดใส่หน้ าเพือนรักเผือจะหยุดหัวเราะด้ วยท่าทาง ประหลาด ๆ นันสักที ถึงจะสวยยังไง จะเป็ นนางฟ้าเทพธิดาแต่กต็ ้ องมีโมโหบ้ างเป็ นธรรมดา “หุบปากไปเลยไอ้ หมา!!” แทยอนถึงกับเงียบเมือเห็นสายตาเขียวปั& ดทีมองมา แต่กย็ งั หลุดหัวเราะกับท่าทาง ของเจสสิก้าอยู่ดี “มีคนมีสารภาพรักรึไง” แทยอนถามออกไปตรง ๆ เจสสิก้าถึงกับถอนหายใจออกมา ก่อนจะพยักหน้ า ช้ า ๆ ด้ วยความเซ็ง “แกก็ปฏิเสธอย่างทุกทีไม่ใช่รึ!” แทยอนเริ มไม่เข้ าใจเพือนสาวของเธอเท่าไหร่ ก็ ทุกทีเห็นก็ปฏิเสธตลอด แต่ทําไมคราวนี #เพือนรักดูกงั วลใจเป็ นพิเศษนะ หรื อว่าคราวนี #จะ เป็ นคนทีเจสสิก้าถูกใจ นันควรจะเป็ นข่าวดีทีสุดในรอบปี ^[]^


YoonSic Stories #1

451

"อื #มม... ป่ าวน่ะ.." "ฮะ!!!...งันแกก็ # คบกับคนนันแล้ # วดิ!& ! คนไหนวะแก!! ..." แทยอนดูจะตกใจกับการทีเพือนรักมีแฟนได้ สกั ที ผ่านมาตังหลายปี # จนจะจบอยู่ แล้ ว เพิงเคยเห็นเจสสิก้ามีความรักครัง# แรกนะเนีย! "ฉันไม่ได้ บอกสักหน่อยว่าคบกับ... ช่างเถอะ!..พูดไปแกก็ไม่เข้ าใจ" เจสสิก้าถอนหายใจออกมา ก่อนจะนึกถึงเรื องทีเกิดขึ #น เรื องทีทําให้ เธอกังวลใจ กับเด็กหน้ าใสคนนัน# แล้ วยังมีข้อตกลงประหลาดอีก คิดแล้ วก็ยิงทําให้ เจสสิก้าโมโห! ย้ อนไปเมือวานตอนกลางวัน สถานทีทีเธออยูน่ นก็ ั คอื ดาดฟ้าของโรงเรียน สถานที ทีจัดเป็ นอันดับหนึงในการสารภาพรัก เจสสิก้าแทบจะขึ #นมานังกินนอนกินบนนี #ได้ ทงปี ั# เนืองจากมีแต่คนนัดเธอมาเจอทีนีทุกครัง# และแน่นอน คําว่ารักล่อนไปล่อนมาทัวดาดฟ้า ส่วนเจสสิก้าก็ทําหน้ าทีนางฟ้าทีดี ปฏิเสธอย่างนิมนวล และแน่นอน คราวนี #คนคนนี #ก็ต้อง โดนปฏิเสธด้ วยเช่นกัน.. “ช้ ามาก!..” เสียงของใครบางคนทําให้ เจสสิก้าหันไปมอง ตัวสูง ๆ หน้ าใส ๆ... เจสสิก้ามอง คนทีนัดเธอมาอย่างตกใจ ไม่นา่ เชือ! ไม่นา่ เป็ นไปได้ !... ‘ อิม ยุนอา’ สาวตัวสูงหน้ าใส เธอจําได้ จากแทยอนเพือนรักทีบรรยายความน่ารัก ของรุ่ นน้ องคนนี #ให้ ฟังบ่อย ๆ ได้ ยินมาว่าเรี ยนดีกีฬาเด่นแถมยังเป็ นพวกยิ #มง่ายคุยง่าย เนียแหละ ทีทําให้ ยนุ อากลายเป็ นสาวฮอตของโรงเรี ยนไม่ตา่ งจากเธอ สิงทีทําให้ เจสสิก้า สงสัยคือไม่มีวีแววสักนิดทียุนอาจะชอบเธอ แต่ทําไมเด็กรุ่นน้ องห่างกันปี หนึงดันเป็ นคนที ส่งจดหมายนัดเธอได้ นะ “ปกติพีมาช้ าแบบนีท# ุกครัง# รึ เปล่า” เสียงใสถามขึ #นมาพร้ อมกับยืนหน้ าเข้ าไป ใกล้ ๆ ร่างบาง เจสสิก้าเบิกตาโพลงอย่างตกใจก่อนจะถอยหลังอย่างรวดเร็ว ร่างสูงเพรี ยว ยิ #มอย่างอารมณ์ดีกบั อาการตกใจของเจสสิก้า “ปกติขึ #นมาบนดาดฟ้าเขาจะทําอะไรน้ า... อ้ อ!! ลืมไปเลยนะเนีย!” หน้ าตาก็ดีตวั ก็สงู ทําไมยิงมองยิงดูแปลกในสายตาเจสสิก้านัก สรุ ปคนคนนี #นัด เธอขึ #นมาเพืออะไรเนีย ผิวเสียละก็ผลักตกตึกแน่นอน! “ฉันไม่ได้ ชอบพีหรอกนะ!... ทีฉันนัดพีมาเพราะสงสัยว่าทําไมมีคนบอกว่ารักพี ชอบพี ฉันก็เลยต้ องลองดูด้วยตัวเอง แต่ก็ไม่เห็นมีอะไรพิเศษตรงไหน..” เด็กหน้ าใสเดิน เข้ าไปใกล้ ๆ เจสสิก้า ใบหน้ านันยั # งคงยิ #มระรื นเหมือนกับคนเสียสติ ส่วนเจสสิก้าน่ะเหรอ ตอนนี #ได้ แต่ยืนขึ #งโกรธอยูท่ ีเดิม ‘นียุนอากําลังปั นหัวเธออยูใ่ ช่ไหม!’


452

Special Project of YoonSica 2

"ถ้ าไม่ได้ ชอบพีแล้ วนัดขึ #นมาเพืออะไร!" เจสสิก้าถามเสียงเรี ยบ พยายามรักษา ท่าทางให้ ดปู กติทีสุด แต่นนก็ ั ไม่รอดพ้ นสายตาเรี ยวคมของยุนอา "ฉันไม่ได้ ชอบพีเลยสักนิด... แต่ฉนั ก็อยากรู้วา่ ทําไมใคร ๆ ถึงชอบพี" ‘จะยํ #าทําไมนักหนา! ยํ #าอยู่ได้ !’ เจสสิก้าเริ มจะทนไม่ไหวกับพฤติกรรมระหลาด ของยุนอา อยากจะผลักตกตึกซะให้ ร้ ูแล้ วรู้รอด! "เธออิจฉาพีงันเหรอ... # ถ้ าไม่มีอะไรพีจะไปอ่านหนังสือ!" "เดี%ยวก่อนสิคะ... พีสิก้า!" มือเรี ยวรัง# แขนของเจสสิก้าไว้ ร่ างบางสะบัดแขนอย่างแรงจนยุนอาต้ องปล่อย เจสสิก้าให้ เป็ นอิสระ ร่างสูงยกยิ #มอารมณ์ดกี อ่ นจะคว้ ามือซ้ ายของเจสสิก้าขึ #นมา แหวนเงิน วาววับถูกสวมเข้ านิ #วนางอย่างรวดเร็ ว เจสสิก้าถึงกับตกใจ... ก่อนจะอ่านข้ อความทีสลัก บนแหวนอย่างตกตะลึง ..You’re Mine..

“นีมันอะไรกัน!!” เจสสิก้าโพล่งออกมาอย่างโมโห เธอไม่จาํ เป็ นต้ องเก็บกักอารมณ์ อีกต่อไป ในเมือยุนอายังไม่ให้ เกียรติเธอเลยแม้ แต่น้อย ร่างสูงยกยิ #มมุมปากอย่างใจเย็น ก่อนจะคว้ ามือของเจสสิก้าเอาไว้ เมือเห็นอีกคน พยายามจะถอดแหวน “ฉันบอกแล้ วไงว่าฉันไม่ได้ ชอบพี... แล้ วฉันก็ไม่ได้ คดิ จะพิศวาสพีเลยแม้ แต่น้อย แต่ฉนั ก็แค่สงสัยแล้ วก็ไม่เข้ าใจ... ก็เลยอยากรู้... ฉันมีข้อแม้ ... พีต้ องทําให้ ฉนั ชอบพีให้ ได้ จะว่าไป... รักไปเลยยิงดี... ฉันอยากเข้ าใจความรู้สกึ ของคนทีชอบพีรักพี” ยุนอาพูดพลาง ส่งยิ #มหวานอย่างไม่แคร์ สายตาอํามหิตทีส่งมา เจสสิก้าดึงมือออกมาทันที พลางยกยิ #มมุมปากอย่างไม่ยีหระกับคําพูดของยุนอา แต่เธอคงไม่ร้ ูหรอกว่าเจอกับตัวอันตรายเข้ าให้ แล้ ว.. “แหวนแบบนี #... ฉันไม่จําเป็ นต้ องใส่ไว้ ให้ นิ #วฉันเน่าหรอก! แล้ วก็!... ข้ อแม้ บ้า ๆ บอ ๆ นัน! อย่าคิดว่าฉันจะทํา!” พูดเสร็ จก็หมุนตัวเดินไปอย่างรวดเร็ ว ยุนอายกยิ #มอารมณ์ดีพลางกอดอกมองคนทีกําลังจะออกไปจากทีนี “ถ้ าพีถอดแหวนออกเมือไหร่!... พีจะได้ ร้ ูวา่ คนเป็ นแฟนกันเขาทําอะไรกันบ้ าง” ยุนอายกยิ #มเจ้ าเล่ห์เมือเห็นเจสสิก้าถึงกับหยุดเดิน ร่ างบางกัดปากอย่างเจ็บใจ ก่อนจะเดินออกไปโดยไม่สนใจยุนอาอีกเลย นันแหละ!! คือสิงทีทําให้ เจสสิก้ากังวลใจ ตอนนี #แหวนเงินนันยังอยูท่ ีนิ #วของเธอ โชคดีทีแทยอนยังไม่เห็นไม่งนเธอคงดั ั# งมากกว่านี # ไม่ได้ ตงใจจะปิ ั# ดเพือนตัวเล็กหรอกนะ แต่แค่ไม่อยากให้ วนุ่ วายเท่านันเอง.. # “พีสิก้า!”


YoonSic Stories #1

453

เสียงใสแบบนี #มีหรื อทีเจสสิก้าจะจําไม่ได้ ! ร่างบางพ่นลมหายใจออกมาอย่างแรง ‘ทําไมนะ!!..ทําไมต้ องมาเจอกันด้ วย!’ "พีมาทานข้ าวไม่เห็นบอกยุนสักคํา ฉันไปรอพีทีหน้ าห้ องแต่เพือนบอกว่าพีออก ไปแล้ ว" ยุนอาพูดขึ #นก่อนจะนังลงข้ างเจสสิก้าอย่างรวดเร็ ว ร่างบางกัดฟั นกรอด ๆ อย่างโมโห.. ตอนนี #นักเรียนหลายคนต่างแอบมองเธอ ใช่ส!ิ มีทงคนที ั# ชอบเธอ แล้ วก็คนทีชอบไอ้ เด็กแปลก ๆ ข้ าง ๆ นีด้ วยนีนา หนึงในนันก็ # มีคิม แทยอน เพือนตัวเล็กของเธอด้ วย ตอนนี #แทยอนเพือนรักกําลัง มองเด็กหน้ าใสด้ วยดวงตาเป็ นประกาย ทําไมยุนอาถึงไม่ลองเอาข้ อแม้ บ้า ๆ ไปเสนอกับ แทยอนดู รับรองว่าเพือนสาวของเธอคงทําทุกวิถีทาง ในการทีจะให้ ยนุ อารักยุนอาหลง... แล้ วทําไมต้ องเป็ นเธอด้ วยนะ!! ทางด้ านยุนอา ร่างสูงถือวิสาสะดึงมือซ้ ายของเจสสิก้ามาดูอย่างรวดเร็ว เธอยกยิ #ม อย่างพอใจเมือแหวนเงินยังคงอยูท่ นิี #วซ้ าย เอาเป็ นว่าคําขูน่ นได้ ั ผลชะงัก!.. ยุนอายกมือซ้ าย ของตัวเองมาดูบ้าง แหวนเงินทีสังทําเป็ นพิเศษเพือเธอและเจสสิก้าอีกวงยังอยูต่ ดิ ทีนิ #วของ เธอแบบนี # ถือว่าเธอเป็ นฝ่ ายได้ แต้ มก่อนใช่ไหม! "ไปซื #อข้ าวกันเถอะ ยุน หิวแล้ ว.." ยุนอาพูดขึ #นพลางลูบท้ องด้ วยความหิว ตอนนี # กระเพาะน้ อย ๆ กําลังร้ องครวญคราง เจสสิก้าทําหน้ าเหม็นเบือ.. ตอนนี #ไม่มีอะไรเซ็งเท่ากับอิมยุนอาอีกแล้ ว! “ฉันอิมแล้ ว!..แทยอนไปกันเถอะ” เจสสิก้าพูดขึ #นพลางรี บลุกทันที ยุนอาถอนหายใจอย่างอ่อนใจ รุ่ นพีคนสวยจะแข็งขืนไปได้ นานเท่าไหร่ เชียวนะ แค่พยายามทําให้ เธอรักได้ ก็พอนีนา อยากรู้แค่นนว่ ั # าเสน่ห์ของเจสสิก้าเป็ นยังไง สงสัยต้ อง ใช้ ไม้ แข็ง..! “พีจะไปไหนไม่ได้ !..พีเป็ นแฟนของฉัน!” ยุนอาโพล่งออกมาท่ามกลางความตกตะลึงของนักเรียนในบริเวณนัน# ส่วนเจสสิก้า ได้ แต่ยนื ตัวแข็งกับคําพูดของยุนอา ไม่ใช่เพียงแค่พดู ให้ เธอได้ ยนิ แต่ยนุ อากําลังป่ าวประกาศ ไปทัวว่าเธอเป็ นแฟนกับยุนอา! “เธอนีมัน!...”


454

Special Project of YoonSica 2

Second Shot....

....Recede And Feeling

คนทีกําลังกินข้ าวอยูบ่ ริ เวณนันต่ # างหูผงึ แถมบางคนก็สง่ สายตาพิฆาตมาให้ เธอ บางพวกก็พยายามขยับตัวเข้ าใกล้ สถานการณ์ จะว่าไงได้ ตอนนี #เจสสิก้าอับอายเป็ นทีสุด ร่ างบางหันไปมองร่ างสูงทีส่งยิ #มแป้นด้ วยสายตาขึ #งโกรธ ยุนอายังคงไม่สะทก สะท้ านกับสายตาอันน่ากลัวของร่ างบาง เจสสิก้าก้ าวฉับ ๆ ไปหาร่ างสูงก่อนจะลากตัว ปั ญหาไปอย่างรวดเร็ ว ทิ #งไว้ เพียงแทยอนทีนังอึ #งสนิทอยูท่ ีเก้ าอี # มันก็ดีใจนะทีเพือนสาวมี แฟน แต่เป็ นแฟนกับยุนอา! (นันแหละ!! เยีมม!! มีหวังได้ เห็นหน้ าน้ องทีน่ารักทุกวันแบบนี # คิมแทช้ อบชอบ!!) สถานทีเงียบทีสุดในช่วงกลางวันคงไม่พ้นหลังโรงเรียน ทีทีไม่เคยจะมีใครมาสนใจ มันเท่าไหร่ แม้ จะแอบโดดเรี ยนมานอนได้ ก็ตาม ยุนอาถูกเจสสิก้าลากมายังหลังโรงเรี ยน เจสสิก้าเหวียงร่างสูงไปทันทีเมือถึงทีเหมาะเจาะ ยุนอาล้ มลงไปกับพื #นหญ้ า ความเจ็บแทรก เข้ าสูเ่ ส้ นประสาททําให้ ยนุ อามองคนทีเหวียงเธอลงกับพื #นอย่างไม่พอใจเท่าไหร่ แต่นนแหละ...การที ั เป็ นคนไม่คอ่ ยคิดอะไรแถมด้ วยเป็ นคนใจเย็น ยุนอาจึงแสดง สีหน้ าเรี ยบเฉย เจ้ าตัวลุกขึ #นก่อนจะปั ดเศษหญ้ าทีติดกระโปรง ก่อนจะส่งรอยยิ #มหวานให้ เจสสิก้า ส่วนร่างบางน่ะเหรอ ตอนนี #กลายร่างเป็ นกานํ #าร้ อนไปเรี ยบร้ อย ยิงเห็นท่าทางที มันดูจะสบายดีไม่เจ็บไม่ปวดแบบนันยิ # งทําให้ เจสสิก้ายิงโมโห! ร่างบางกําหมัดแน่นเมือเห็น ร่างสูงยังคงส่งยิ #มมาไม่ขาดสาย (ไอ้ เด็กนีมันยิ #มเป็ นอย่างเดียวรึไง!) “ทําไมพูดแบบนัน!!” # เจสสิก้าเริ มเปิ ดฉากทําลายความเงียบ! ตอนนี #ความโกรธมันสุมหัวไปหมด ชีวิต ทีสงบเรี ยบง่ายของเจสสิก้ากําลังจะหายไป แค่อยากจะจบจากโรงเรี ยนนี #แบบมีความสุข ‘ทําไมนะสวรรค์..เอ๊ ะ! หรื อนรก! ใช่ส!ิ ต้ องเป็ นนรก ทําไมนรกต้ องส่งไอ้ เด็กกวน บาทานีมาขัดขวางด้ วยนะ!’ “ก็พีเป็ นของฉันนีนา... ทําไมฉันจะพูดแบบนันกั # บพีไม่ได้ ละ่ ” เด็กหน้ าใสยังคงส่งยิ #มหวาน ๆ ให้ เจสสิก้า ร่างบางถลึงตามองยุนอาอย่างไม่พอใจ ตอนนี #เจสสิก้าจะต้ องไล่ไอ้ เด็กบ้ าออกไปจากชีวิตให้ ได้ จะไปม่อกับใครก็เชิญ! แต่เธอไม่ ต้ องการ!.. “เธอคงโดนเอาใจตังแต่ # ยงั เด็กสินะ โตมาถึงทําตัวเป็ นพวกคุณหนูเอาแต่ใจแบบนี #! ทําตัวแบบนี #คิดว่าใครเขาจะชอบรึไง!” เจสสิก้าพูดออกมาตรง ๆ ตามความคิด และนันก็ ได้ ผล รอยยิ #มสดใสนันหุบลงทันที แต่เจสสิก้าไม่ได้ ร้ ูเลยว่าสะกิดแผลในใจลึก ๆ ของร่างสูง เสียแล้ ว


YoonSic Stories #1

455

ยุนอากลอกตามองรอบ ๆ เพือพยายามทําใจให้ สงบ ก่อนจะเดินเข้ าไปใกล้ ๆ เจสสิก้า ร่างบางรีบขยับตัวถอยหลังหนีเมือเห็นสีหน้ าเรียบเฉยไม่แสดงความรู้สกึ ของยุนอา ความรู้ สกึ กลัวมันแผ่เข้ ามาในใจอย่างรวดเร็ ว เธอก็แค่ต้องการให้ เด็กนีออกไปจากชีวิต เท่านันเองนะ.. # แต่สิงไม่คาดคิดทีเกิดขึ #นทําให้ คนตรงหน้ ายิงแปลกเข้ าไปใหญ่ ใบหน้ าที เคยเรี ยบเฉยกลับยิ #มร่ าสดใสอีกครัง# เจสสิก้าถึงกับแปลกใจ..ให้ ตายเถอะ! เธอไม่เคยเจอ ใครแปลกทะลุโลกแบบยุนอามาก่อน "พีจะพูดอะไรก็พดู ไปเถอะ... แค่ทําให้ ฉนั รักพีก็พอแล้ ว" ยุนอาพูดพลางส่งยิ #มให้ อีกครัง# ก่อนจะดันตัวเจสสิก้าเข้ ากับกําแพง ก่อนจะเบียดกายเข้ าใกล้ มากขึ #น จนตอนนี # เจสสิก้าหนีไปไหนไม่ได้ เพราะยุนอาอยูใ่ กล้ มากจนแทบไม่มีทียืน "ถอยไปนะ!..จะทําอะไรฉัน!!" เจสสิก้าเริมโวยวาย แต่ในใจก็ยงั คงกลัวร่างสูงอยูด่ ี นันแหละ มือเรี ยวรัง# เอวบางของเจสสิก้ามากอดไว้ จนตอนนี #ร่างบางเห็นใบหน้ าใส ๆ ใกล้ กันจนรับรู้ถงึ ลมหายใจ "ตัวพีเล็กกว่าทีคิดอีกนะเนีย... เมือไหร่จะทําให้ ฉนั รักพีสักทีละ่ ฉันอยากเห็นเสน่ห์ ของพีแล้ วนะ" ‘คําพูดแสนเอาแต่ใจนีมันอะไรกัน!’ เจสสิก้าพยายามดิ #นให้ หลุดจากอ้ อมกอดนี # แต่ยิงดิ #นดูเหมือนไอ้ เด็กนีก็ยิงกอดเธอแน่นขึ #น แล้ วยังสายตาเจ้ าเล่ห์นีมันคืออะไร! “ฉันบอกแล้ วไงว่าไม่รับข้ อเสนอบ้ า ๆ ของเธอ!” “หืมม..” ยุนอาเลิกคิ #วมองเจสสิก้าด้ วยสายตาแปลกใจสุด ๆ อะไรกัน... แค่ทําให้ เธอรัก แค่นนั # มันไม่ได้ ยากอะไรเลยซะหน่อย งันเธอคงจํ # าเป็ นต้ องทําโทษคนผิดข้ อตกลงแล้ วล่ะ ถึงจะไม่คอ่ ยอยากทําสักเท่าไหร่ก็ตามเถอะนะ... ร่างสูงส่งยิ #มหวานให้ เจสสิก้า ส่วนร่างบางน่ะเหรอ! มีแต่สายตาอาฆาตไม่พอใจ อย่างรุนแรงมากกว่า แต่นนก็ ั ไม่ได้ ทําให้ เด็กรุ่นน้ องกลัวเท่าไหร่หรอก ซํ #ายังยิงยิ #มแก้ มแทบ ปริ อีกแน่ะ! ริ มฝี ปากอวบอิมสีแดงเรื อธรรมชาติถกู ครอบครองโดยคนตัวสูงกว่า เจสสิก้าเบิก ตาโพลง!... ไม่นะ!! นันมันจูบแรกของเธอ!! พยายามผลักเท่าไหร่ ก็ยิงกอดรัดเธอมากกว่าเดิม อีกทังยั # งกดจูบหนักแน่นขึ #น จนเจสสิก้าถึงกับตกใจ ลิ #นร้ อนตวัดเกียวลิ #นเล็กอย่างชํานาญ ความหวานภายในถูกเขา ช่วงชิงไปเรี ยบร้ อย แล้ วแบบนี #เจสสิก้าจะทํายังไงดีเนีย!! บทจูบทีร้ อนแรงหนักหน่วงเมือครู่แปรเปลียนเป็ นนุม่ นวลอย่างประหลาด เป็ นผล ทําให้ เจสสิก้าเผลอตอบรับสัมผัสกลับ ยิงจูบก็ยงทํ ิ าให้ สติของทังคู # ก่ ระเจิดกระเจิง... ร่างสูง พยายามสังให้ ตวั เองหยุดเสียที แต่นนแหละ ั ร่ างกายไม่ได้ ทําตามทีสังเลยแม้ แต่น้อย แค่ อยากสัมผัสคนในอ้ อมกอดให้ มากกว่านี #...มากกว่านี #...


456

Special Project of YoonSica 2

จนแล้ วจนรอดยุนอาก็ผละออกจากเจสสิก้าอย่างรวดเร็ ว ดวงตาเรี ยวคมมอง เจสสิก้าอย่างตืนตกใจ ก่อนจะรี บเดินหนีไปทันทีโดยไม่หนั มามองเจสสิก้าอีกเลย ส่วนเจสสิก้าตอนนี #น่ะเหรอ... เริ มแปลกใจกับตัวเองเข้ าแล้ ว ไม่ได้ รัก ไม่ได้ ชอบ ซ