Issuu on Google+

Circulaire. December 2013 — Jaargang 19— Periode 4

Magazine van Tilburgse Fiscalisten Vereniging “De Smeetskring”

Afscheid van prof. dr. A.C. Rijkers

o Terug in de tijd met Leo Stevens: lid van het eerste bestuur der T.F.V.“De Smeetskring” o Interview Carola Soethoudt: plaatsvervangend directeur MKB Belastingdienst Limburg o Verslagen activiteiten T.F.V.“De Smeetskring”


Inhoud December 2013 Circulaire. 4

Voorwoord

5

Presidentieel

6

Bestuur XLIII blikt terug

36 COdE beercantus

7

College Kick-Off Hockeytournament

37 Smeetskring University

8

Terug in de tijd met Leo Stevens

38 Business Course KPMG Meijburg & Co

10

LOF-congres 2013

40 Inhousedag Loyens & Loeff

11

Hart van Brabantloop

41 Bestuur kegelt met...

12

Afscheid & erelidmaatschap

42 Fiscaal Congres

prof. dr. A.C. Rijkers

44 Prijsvraag

14

Dies Ledenborrel

45 Lijst van afgestudeerden

15

Snel & effectief arresten lezen i.s.m.

47 Bestuursmededelingen &

KPMG Meijburg & Co

16

Interview met Carola Soethoudt

19

Ledenborrel

20

Newsflash

23

Op de bank met...

24

Kruispunt

28

Column: in de knoop

30

Actief Kader Weekend

34 Column: belastingen in het hart der duisternis

Activiteitenoverzicht

december 2013 — 3


w

Beste lezer,

Voorwoord

De feestdagen staan alweer voor de deur en het eind van 2013 is in zicht. De afgelopen weken zijn voorbijgevlogen. Tussen het studeren door hebben er veel Smeetkring-activiteiten plaatsgevonden. De activiteiten varieerden van een fiscaal inhoudelijk Congres tot biercantussen en borrels. In deze Circulaire wordt een indruk gegeven van al deze activiteiten met behulp van verslagen en foto’s. Daarnaast zijn er onder andere interessante artikelen met een fiscale achtergrond te lezen. In de rubriek ‘Kruispunt’ zal er vanuit de wetenschap en de overheid ingegaan worden op de volgende stelling: ‘De verlenging van de pseudo-eindheffing op hoge lonen, oftewel de crisisheffing, is een goede maatregel in de huidige crisis.’ In de rubriek ‘Terug in de tijd met…’ wordt teruggekeken naar het verleden door Leo Stevens. Hij maakte deel uit van het eerste bestuur van T.F.V. “De Smeetskring”. Hij vertelt hoe het studeren in zijn tijd eraan toeging en welke ontwikkelingen hebben plaatsgevonden sinds die tijd. Tevens vertelt hij meer over het verloop van zijn indrukwekkende carrière. Naast deze vaste rubrieken is er een uitgebreid interview met Carola Soethoudt over haar werk als plaatsvervangend directeur MKB van de Belastingdienst in Limburg. In het interview wordt duidelijk wat haar werk bij de Belastingdienst inhoudt en met welke fiscale aspecten zij te maken heeft. Ook zijn er in deze editie twee columns te vinden. Bas Welman heeft net zoals in de vorige editie een column geschreven. Dit keer gaat zijn column over de dresscode. De tweede column is geschreven door prof. dr. A.C. Rijkers. In een interessante column vertelt hij hoe een belastingsysteem de slavernij en dwangarbeid jarenlang in stand hield. Kortom, er is genoeg te lezen om de kerstdagen mee door te komen! Wij wensen jullie veel leesplezier en natuurlijk fijne feestdagen en een gezond en succesvol 2014! Namens de Circulairecommissie, Maaike Waaijer Voorzitter Circulairecommissie 2013-2014 der T.F.V. “De Smeetskring”

4 — december 2013


Waarde lezer,

Presidentieel

De dagen worden steeds korter, de temperatuur daalt en menig student brengt heel wat uren door in de bibliotheek om voor zijn tentamens te studeren; het einde van het eerste semester is alweer in zicht! Deze Circulaire vormt dan ook de ideale mogelijkheid om terug te blikken op de afgelopen periode. Zo vond op vrijdag 20 september het LOF-congres plaats in Groningen. Met zo’n 40 Smeetskringers reisden we in alle vroegte af naar het verre Groningen om het congres bij te wonen en te genieten van de after-party. Dit feestje werd een maand later voortgezet bij de COdE beercantus waar we ons zangtalent ten gehore hebben gebracht. De volgende dag was het alweer tijd voor het Actief Kader Weekend. Dit weekend valt het best te beschrijven als spellen en sporten, feesten, elkaar beter leren kennen, maar vooral heel veel gezelligheid! Daarnaast heeft op 21 november het Congres plaatsgevonden, waarvan ook een verslag te vinden is. Behalve activiteiten bevat deze editie ook belangrijk verenigingsnieuws: het doet mij dan ook deugd mede te kunnen delen dat onze vereniging een erelid rijker is. Op 27 september jl. is prof. dr. A.C. Rijkers na afloop van zijn afscheidsrede tot erelid benoemd. Dit voorstel was tijdens de ALV van 26 augustus unaniem aangenomen en werd door een speech wereldkundig gemaakt. Een uitgebreid verslag van deze dag is verderop in deze Circulaire terug te vinden. Het emeritaat van prof. Rijkers betekent echter niet dat wij niks meer van hem zullen horen; in deze editie verschijnt namelijk een column van zijn hand! Naast de vaste rubrieken zoals onder andere ‘Terug in de tijd met’ en ‘Kruispunt’ bevat deze editie een nieuw element: een ingezonden brief van Bestuur XLIV waarin wij de lezer het een en ander willen leren over het reilen en zeilen op de universiteit. Ik wens jullie dan ook veel leesplezier. Daarnaast wens ik jullie namens Bestuur XLIV der T.F.V. “De Smeetskring” prettige feestdagen en een goed 2014! Hopelijk mogen we jullie in 2014 vaak op de kamer en bij activiteiten begroeten. Met vriendelijke groet, Namens Bestuur XLIV, Mieke Verhappen Voorzitter der T.F.V. “De Smeetskring”

december 2013 — 5


Bestuur XLIII blikt terug Ten tijden van schrijven ligt de algemene ledenvergadering al een paar weken achter ons. Het dagelijkse ritme om rond tien uur aanwezig te zijn in kamer E207 is verdwenen en onze agenda’s worden niet langer door onze vereniging bepaald. Ons bestuursjaar zit er definitief op en wij hebben het ritme van colleges volgen en studeren in de bibliotheek weer opgepakt. Afgelopen collegejaar is voorbij gevlogen. In juni 2012 begonnen wij vol enthousiasme aan een jaar dat in het teken zou staan van dé T.F.V. “De Smeetskring”. Na een zomer vol voorbereidingen werd gebouw E ons tweede thuis. Het jaar startte met een constitutieborrel waar de avond door alle aanwezige gearmd in een heuse smeets’kring’ werd afgesloten. We gingen meteen in volle vaart door. Overdag aanwezig op de kamer om de vereniging draaiende te houden en ’s avonds aanwezig bij onze eigen activiteiten of vele constitutieborrels. In september 2012 had Tilburg de eer om het LOF-congres te organiseren en werd er een interessante inhoudelijke dag neergezet voor fiscale studenten uit heel Nederland.

“In onze ‘woonkamer’ zorgden de koffiedrinkende en lunchende leden op de bank voor veel gezelligheid.” Terugkijkend op afgelopen jaar zijn er een aantal hoogtepunten te noemen. Tijdens het Interstedelijk Fiscaal Debat wonnen de Tilburgse studenten van onze zustervereniging FIRST Maastricht. Echter braste zij onze beker en ontvingen wij de volgende dag een brief om een tegenprestatie te leveren. Op de Tax Battle hield een team van T.F.V. “De Smeetskring” onze eer hoog om eerste te worden van regio Zuid. Tevens zijn we op studiereis naar Istanbul geweest met 28 studenten. Hier hebben we een fantastische week beleefd en werd het adje citroen spontaan tijdens een

6 — december 2013

diner geïntroduceerd. In april organiseerden we ook het eenmalige gala samen met de juridische faculteitsvereniging. Bovendien hebben we goede herinneringen aan besturendagen, borrels van andere (zuster) verenigingen en uiteraard de dagen op de kamer. In onze ‘woonkamer’ zorgden de koffiedrinkende en lunchende leden op de bank voor veel gezelligheid. Op sommige tijdstippen was het zo’n drukte dat je amper kon zitten. In dit jaar ontstond de ideeënbus en was je af en toe genoodzaakt om pennengooiend je plek veilig te stellen. Tot groot genoegen van de heren werd Sylvie Meis levensgroot op de kamer gehangen en groeide er op Tons bureau allerlei projectjes waardoor de waterkan nog net niet uit zichzelf weg is gelopen. Een jaar lang hebben wij aan het roer mogen staan van deze schitterende en hechte vereniging. Het is een onvergetelijke ervaring geweest waar wij met mooie herinneringen op terugkijken. Wij zijn onze vereniging nog niet vergeten, dus wellicht tot ziens op een van de activiteiten! Marleen Rasing Janneke Verwaaijen Ton van den Mosselaar Lex Bekkers


College Kick-off Hockeytournament Door: Demi van Brunschot

Dit jaar vond op 13 september voor de tweede keer het Kick-off Hockeytournament plaats. Voor mijzelf de eerste keer dat ik meedeed. Op een wat regenachtige vrijdagmiddag ging de Smeetskring met twee teams sterk de strijd aan. Team 1 mocht als eerste laten zien wat zij in huis hadden. Helaas kon hun sterke spel niet in winst worden omgezet. Maar de moed was nog niet volledig in de schoenen gezakt omdat er nog meer wedstrijden gespeeld moesten worden. Helaas wist team 1 ook in de andere wedstrijden maar 1 keer te winnen. Ondanks het goede spel dus geen groot succes voor mijn team. Gelukkig hadden we ook nog een tweede team. Alle hoop was op hen gevestigd. Team 2 wist wel een aantal keer te winnen maar ook zij hadden helaas niet genoeg punten om het toernooi te winnen. Na de wedstrijden hebben we met zijn allen nog lekker gebarbecued. Ondanks de regen en het verlies, was het een super gezellige dag. Mocht het toernooi volgend jaar weer georganiseerd worden, ben ik er zeker bij!

“Ondanks de regen, het verlies en de lange rijen bij de barbecue, was het een super gezellige dag.“

december 2013 — 7


Terug in de tijd met... Door: Leo Stevens

Ik voel mij een bevoorrecht mens. Dankzij een goede gezondheid en een grote professionele fascinatie heb ik tot op de dag van vandaag met veel voldoening en overgave mijn vak mogen beoefenen. Opgegroeid in een familie van kleine ondernemers heb ik al vroeg de praktische invloed van belastingen leren kennen. Op de middelbare school was een docent economie in staat op boeiende wijze de economische problemen van de samenleving in de klas bespreekbaar te maken. Daar leerde ik: onderwijzen is enthousiasmeren, inspireren en motiveren. Gekozen voor de opleiding Economie aan de toenmalige Katholieke Hogeschool Tilburg, was ik al snel onder de indruk van het bijzondere karakter van de fiscale opleiding. Binnen de grote stroom nogal anoniem en plichtmatig afgedraaide colleges, wist het fiscale hooglerarenteam mij zeer te boeien. Jan van Dijck als geboren docent en analyticus van het geldende recht, Dieter Brüll als inspirerende rechtsfilosoof/rechtssocioloog die het geldend belastingrecht wist te projecteren tegen de brede achtergrond van het wenselijk recht en Chris Geppaart die de bindende kracht van het formele belastingrecht op toegankelijke wijze wist te vertolken. Daar werd ik gegrepen door de constructieve spanning in de fiscale economie. Daarin moeten telkens de juridische beginselen van rechtvaardigheid worden afgestemd op de economische eisen van doelmatigheid en effectiviteit. Die spanning boeit mij tot de dag van vandaag. In nagenoeg elke commissievergadering van de SER keert die terug. Mijn studietijd in Tilburg ving aan na de militaire dienstplicht. Na dit opgelopen zinloze tijdverlies had ik geen behoefte meer aan een brallerig studentenleven. Met een aantal gelijkgestemden kwamen we tot de oprichting van de Tilburgse Disputen Federatie. Daarin werd het positieve element van de sociëteitscultuur uitgefilterd en zinledigheid overboord gezet. Het was per slot van rekening ook de periode van de maatschappijkritische bewegingen. Op gezette tijden schoot die door naar onzinnige maoïstische dogmatiek en soms tot bezettingsacties. Mijn studietijd kenmerkte zich door ongekende vrijheid. Geen strak voorgeschreven opleidingstrajecten, geen studiedwang door prestatiebeurzen of aanwezigheidsplicht, laag collegegeld met algehele vrijstelling na drie of vier jaren, maar ook: ‘afstandsonderwijs’ in de collegezaal en spookstudenten. In dat opzicht was het Fiscaal

8 — december 2013

Instituut een uitzondering. Dat functioneerde als een kleinschalige unit waar enthousiast werd gebouwd aan een maatschappijrelevante fiscale discipline. Uit die tijd stamt de totstandkoming van De Smeetskring en ook de Belastingwinkel. Het netwerk fiscale studenten was toen zo overzichtelijk en hecht, dat in feite de oprichtingsactiviteiten een collectieve aangelegenheid waren. Tot op de dag van vandaag beleef ik veel plezier aan de vriendschappelijke verbanden die daaruit zijn ontstaan. Nog steeds komen we drie tot vier keer per jaar - mét partners - samen voor een gezellig huiselijk diner en incidenteel voor een gezamenlijke vakantie. De tijd van toen is niet te vergelijken met die van vandaag. Om mijn studie te bekostigen nam ik een baan als leraar boekhouden en handelsrekenen op de HBS. Ik heb nog dagelijks profijt van de in die functie opgedane doceerervaring. Banen lagen in die tijd voor het opscheppen. De fiscale wetenschap was nog nauwelijks ontgonnen terrein. Toen ik mijn doctoraalscriptie wijdde aan de fiscale waardering van pensioenverplichtingen was er op dit terrein amper regelgeving en jurisprudentie ontwikkeld en was literatuur spaarzaam. Tegenwoordig is dit een specialisme geworden met een beklemmende regeldrukte, met eigen vakbladen en bijna sektarische trekken.

Promotie in Tilburg in 1980

Evenals mijn studiegenoten trouwde ik in de eindfase van de opleiding. Kinderwensen gingen snel in vervulling. Mijn oudste zoon was present op mijn afstudeerfeest en dat was geen bijzonderheid. De wereld was nog klein en overzichtelijk. Een kneuterige, maar gezellige tijdgeest. De hasjkroegen hadden hun intrede gemaakt in het studentenleven, maar die gingen


Leo Stevens toch aan mij en mijn vrienden voorbij. Nu kijk ik soms met jaloerse gevoelens naar de internationale dimensie van de academische opleiding en de verrijkende ervaringen die al in het jonge leven kunnen worden opgedaan. De andere tijd. Na mijn studie volgde een aanstelling als belastinginspecteur in Maastricht. Een fantastische start in de professionele wereld met grote soevereiniteit. Soms te veel. Je besliste in je eentje over aanslagen van tonnen en soms zelfs over miljoenen. De begeleiding van de adjunct-inspecteurs was uitermate vrijblijvend en amateuristisch. Maar er was wel veel ruimte om je kennis uit te breiden en bereidheid tussen collegae kennis te delen. De collegialiteit was concurrentieloos. Wel was het belangrijk de hiërarchie en de talloze dienstvoorschriften te respecteren. Hier heb ik veel ruimte gekregen om mijn wetenschappelijke ambitie in de steigers te zetten door stelselmatige vakpublicaties in het WFR en de FED. Uit die tijd stamt ook mijn eerste FED-brochure ‘Pensioen in de winstsfeer”. Na een vierjarig dienstverband kreeg ik de eervolle uitnodiging wetenschappelijk hoofdmedewerker te worden aan de Erasmus Universiteit. Wederom een fantastische nieuwe uitdaging, mede omdat het fiscale onderwijs daar – althans in mijn ogen - nog in de kinderschoenen stond. Opmerkelijk was dat je de collegezaal instapte zonder dat iemand zich had bekommerd om je didactische kwaliteiten en je collegeprogramma. Ook in deze jaren zeventig overheerste in de academische wereld nog het ‘vrijheid/blijheid’-principe. Publicatiedwang bestond nog niet. Het werken aan een proefschrift was voldoende legitimatie voor ontvangst van het salaris zonder dat er sprake was van voortgangs- en kwaliteitscontrole. Facultaire managers waren uitermate schaars en zonder gezag. Desondanks werd er door velen toch veel en nuttig werk verzet, maar er was soms ook zweverige lamlendigheid. Terecht dat in de jaren tachtig de teugels steviger werden aangetrokken. De grote toestroom van studenten en de krimpende financiële middelen maakten dat noodzakelijk. Met name de herstructurering door introductie van de BAMA-structuur wijzigde de verhoudingen radicaal. De managers deden hun intrede in elke laag van de universitaire hiërarchie. Universiteiten werden bedrijven; wetenschap werd productie. En zoals gebruikelijk in dit soort ontwikkelingen, de

bestuurlijke hervorming schoot door in vervreemdende reorganisatieprocessen. Kwantiteit kreeg voorrang op kwaliteiten. Persoonlijke inspiratie en enthousiasme, deugdelijkheid, verantwoordelijkheid, van binnenuit komende innovatie en creativiteit werden verdrongen door topdown gestuurde beleidsstrategieën. Facultair geformuleerde speerpunten fungeerden als afrekencriteria. In Rotterdam leidde dat tot de terugkeer van de economische faculteit naar de ‘core business’ van de macro-economie met als speerpunt het publiceren in internationale toptijdschriften. Die top werd meestal gedomineerd door econometrisch onderzoek. De overige studierichtingen pasten niet meer in dit model en werden afgeschaft of in hun ontwikkelingsmogelijkheden beperkt. Het ‘eigen karakter’ van de fiscaal-economische opleiding kwam in de verdrukking. Reden voor mij om mijn steven te wenden en mij weer ten volle te wijden aan fiscaalwetenschappelijk onderzoek zoals ik dat zelf ambieer. Te sleutelen aan een eerlijker, effectiever en efficiënter belastingstelsel met praktijkgericht onderzoek. Ik prefereer publicaties met een maatschappijrelevante dimensie en richt mij niet alleen op gerenommeerde vakbladen, maar ook op de dagbladpers. Mijn benoeming tot kroonlid bij de SER ervaar ik als de kroon op mijn werk. Van de daar heersende multidisciplinaire samenwerking gaat een grote stimulans uit. Het daagt je uit te blijven studeren en oplossingen te vinden voor maatschappelijke problemen en onevenwichtigheden. En je blijft vooruit kijken….

Uitreiking van de eerste Hofstrapenning in Den Haag in 1984

december 2013 — 9


LOF-congres 2013 Door: Leontien van Rossum

Op vrijdag 20 september vond het 29ste LOF-congres plaats in Groningen. Studenten fiscaal recht en fiscale economie uit heel Nederland kwamen samen om hun aandacht te vestigen op BTW en Ethiek; hoe houdt een moraalridder stand binnen de verschuivingen in belastingland? De voorzitter gedurende deze dag was prof. dr. Bart van Zadelhoff. Bij het begin van het formele gedeelte stond het onderwerp ethiek centraal. Edwin Visser mocht het spits afbijten en sprak over fair share en waar deze in de belastingwereld zowel nationaal als internationaal terug te vinden is. Net voordat de volgende spreker begon, kwamen de studenten en sprekers binnen die vertraagd waren door de NS (‘What else?’). De tweede spreker was Pasquale Pistone. Hij sprak met enthousiasme en passie over zijn visie van fair share in het internationale perspectief. Daarna was Ernst Bunders aan het woord. Zijn toespraak ging met name over de financiën van het eiland Man (oftewel “Isle of Man”; een eiland tussen Wales en Ierland). Na een korte koffiepauze was het tijd voor de volgende ronde sprekers over ethiek. Het was al snel duidelijk dat we achterliepen op het geplande dagprogramma waardoor Paul Sleurink in hoog en amuserend tempo vertelde over belastingontwijkende structuren. Daarop volgend sprak Wil Vennix over de het begrip fair share in de jurisprudentie. De laatste spreker over dit onderwerp was Irene Burgers. Zij sprak over corruptie in de financiële wereld en las daarbij voor uit het boek van de oud-directeur van ABN AMRO die ten onder ging aan corruptie. Gedurende de lunch was er natuurlijk de mogelijkheid om te praten met de recruiters van bedrijven. Eenmaal bijgekomen was het tijd voor de paneldiscussie, waarbij Richard Happé het voorwoord nam en bijgestaan werd door Otto Marres en Paul de Haan. De discussie over ethiek in de belastingwereld ging vooral over de vraag: Wat zou jij doen? Je fair share betalen of kiezen om op een legale manier minder te betalen? De achtergrond van deze discussie was de rechtszaak van Starbucks in Groot-Brittannië, omdat Starbucks op een legale manier te weinig belasting betaald heeft. Ik zal niet de mening van iedere student vertellen, maar mijn mening is als volgt: wanneer de mogelijkheid bestaat om legaal minder belasting te betalen dan doet vrijwel iedereen dat. Meer mensen zullen wel 10 — december 2013

hun fair share betalen als het vanuit moreel opzicht de normaalste zaak van de wereld is. Daarnaast zou het helpen als het geld dat je aan belasting betaalt op een ‘goede’ manier wordt uitgegeven. Vooraf aan het tweede gedeelte werd nog snel een kop koffie genuttigd. Het onderwerp BTW werd ingeleid door Bart Zadelhoff. Gijsbert Bulk gaf als laatste spreker van de dag verder uitleg over jurisprudentie met betrekking tot de BTW. Daarna werd de NOB scriptieprijs uitgereikt aan Stefanja Verhees voor haar masterscriptie over de heffing van schenk- en erfbelasting op basis van het equality of opportunity beginsel. Ten slotte sloot Jim de Wolf het formele gedeelte van het LOF-congres af met een dankwoord. Bij de banenborrel in de Martinikerk was er de kans om te netwerken met recruiters en een gezellig praatje te maken met studenten uit andere steden. Gedurende de borrel werden er amuses rondgebracht maar deze vulden niet geheel de magen van studenten, vandaar dat het diner om zeven uur van start ging. Iedere student zat aan tafel bij het bedrijf dat ze van te voren hadden gekozen en iedereen wisselde per gerecht. Eenmaal de buikjes rond gegeten was het tijd voor de after party bij het nieuwe etablissement ‘Het Uurwerk’ en voor de ‘die-hards’ de afte- afterparty bij het ‘Golden Fust’. Bij dezen wil ik LOF-congresbestuur 2013 te Groningen bedanken voor deze leerzame en onvergetelijke dag!


Hart van Brabantloop Door: Bart Mestrom

Op 28 september vond de 30ste editie van de Hart van Brabantloop plaats. Een estafetteloop van 15 etappes door het Brabantse land. Het was een mooie zaterdag met een stralende zon en een licht nazomerbriesje. De perfecte ingrediënten voor een goed hardloopklimaat. Terwijl ik nog sliep, trokken de eerste Smeetskringers bij het ochtendgloren al ten strijde om een mooie tijd neer te zetten. De overgrote meerderheid (eigenlijk iedereen dus) is dit ook gelukt. Toen de middag bijna ten einde liep, en dus ook de Hart van Brabantloop, stond ik op om mijn etappe te mogen lopen, de laatste etappe. Met enige naschokken van de avond daarvoor, trok ik mijn hardloopkleding aan. Hetzelfde moment kreeg ik een Whatsapp-bericht van de heer Bergenhenegouwen dat ik ook nog mocht finishen in een leuke outfit. Met de CombiParty nog fris in het geheugen, dacht ik nog geen seconde na en haalde mijn goochelaarsoutfit weer van stal. Nadat Krissie en ik ons verzameld hadden bij Mieke werden we naar de Heuvel gebracht, want daar vond de herstart voor de laatste etappe plaats. Krissie mocht als eerste vertrekken en omstreeks half 6 was het mijn beurt. Ik, mijn benen, een paar andere zieltjes (hardlopers genaamd) en een race tegen de klok. Als ervaren hardloper bij onder andere de Batavierenrace, waar menigeen al verbaasd was door mijn goede tijd (bij het wisselpunt kwamen de volgende lopers namelijk te laat), had ik een reputatie hoog te houden. De gemoederen waren gespannen. Trainen is voor mensen zonder talent.

overweldigende motivatie en steun van de legioenen Smeetskringsupporters, die stonden te wachten bij de finish, liet ik deze overachiever ver achter me. Het was geen wereldtijd die ik had neergezet, maar het resultaat kon niemand me afpakken. Ik stortte in elkaar bij de finish en na een luttele vijf minuten en wat water van de uiterst behulpzame medewerkers, had ik weer genoeg energie om op te staan en de andere Smeetskringers op te zoeken. Uiteraard had iedereen honger gekregen en moest de glucosespiegel weer op peil gebracht worden, dus werd de dag afgesloten met een lekkere pizza en natuurlijk een drankje. Toen de uitslag bekend werd, bleek dat de Smeetskring het goed had gedaan, we zijn 53e geworden van de 82 deelnemers. Een top-team-prestatie! Een geslaagde dag, al zeg ik het zelf. Op naar de 31ste editie!”

This is the moment, daar ga ik, het startsein luidde. Ik begon aan de vijf kilometer, het was niet alleen het rennen van een afstand, maar ook een spirituele beleving. De eerste vijf meter schudde ik zo uit mijn mouw. De rest puur op wilskracht en mindset. Het scheelde dat er gerend mocht worden in het prachtige Tilburgse landschap (ja, daar schaar ik het pittoreske rode fietspad ook onder). Ik werd bevangen door een groot gevoel van euforie. Dit bevorderde de spirituele beleving. Hoe meer meters ik achter me liet, des te dichterbij kwam de eindstreep. De universiteit was al in zicht, nog een rondje en het zou klaar zijn. Tegen het einde wilde nog iemand mij inhalen, maar dankzij de

december 2013 — 11


Afscheid & erelidmaatschap Door: Patrick Rood

Gaan professoren met pensioen? Een simpele vraag, die enigszins flauw te beantwoorden is met: Nee, professoren gaan met emeritaat. Ondanks een ander woord, bestaat er weinig verschil met het pensioen. En zoals de fiscalist weet, geldt ‘substance over form’. De afscheidsrede van, inmiddels emeritus, professor Rijkers op 27 september werd voorafgegaan door een symposium. Deze bijeenkomst werd mede vanuit SIRET* georganiseerd. Professor Rijkers is een van de initiatiefnemers van dit prille instituut geweest dat een brug beoogt te slaan tussen economen en juristen. Ook binnen de Smeetskring en de studie zal eenieder ervaring hebben met de verschillende taal die we lijken te spreken en de aanvulling die we elkaar kunnen bieden. Drie sprekers legden de koppeling tussen de economische kant, in dit geval vanuit de Mirrlees Review en de juridische invalshoek. De heer Van den Dool trapte af met een presentatie over de fiscale behandeling van kapitaalinkomen. De heer Boer volgde met een presentatie over de fiscale behandeling van kapitaal. Als laatste sprak professor Van Vijfeijken over de erf- en schenkbelastingen, waarbij ze tot de conclusie kwam dat economen kleinere erfenissen zwaarder willen belasten dan grotere erfenissen. Onder leiding van professor Gribnau brandde na iedere presentatie een discussie los. Vooral de laatste presentatie werd fanatiek besproken; door de vele fiscale zwaargewichten in de zaal en zelfs door de kapper van professor Rijkers. Hij bleek een fervent tegenstander van de belastingheffing van de doden. Blijkbaar is professor Rijkers zo genesteld in de fiscale wetenschap dat zelfs de roddels bij de kapper vervangen worden door een fiscaal dispuut. Na een korte adempauze was het moment daar. Vele studenten sloten zich bij andere gegadigden aan om in de aula te luisteren naar de afscheidsrede van professor Rijkers betiteld “Naar een inkomensbegrip voor de 21e eeuw”. Het cortège van hoogleraren, een stoet van toga’s, nam plaats in de voorste rijen van de zaal en professor Rijkers nam het woord. De lange geschiedenis van het draagkrachtbeginsel, van een zwijnenbelasting naar ons huidige inkomensbegrip,

12 — december 2013

werd besproken. Via wetenschappers als Adam Smith, Schanz, Haig en Simons en recenter James Mirrlees en de Commissie Van Dijkhuizen werd het inkomensbegrip geduid. Het ontbreken van een inkomensbegrip in onze inkomensbelasting zou er volgens professor Rijkers toe leiden dat de inkomstenbelasting een politieke speelbal is. De politiek heeft privileges voor enkele groepen in de samenleving gecreëerd. Dat is strijdig met het draagkracht en gelijkheidsbeginsel. Volgens professor Rijkers zou een vergroting van de macht van de Raad van State een betere waarborging van het gelijkheidsbeginsel tot gevolg hebben. Na een persoonlijk woord en de traditioneel afsluitende woorden ‘ik heb gezegd’ werden dankwoorden uitgesproken. Professor Van Vijfeijken bedankte professor Rijkers namens het FIT en gaf ons een klein overzicht van zijn carrière en zijn privéleven: van een studie Chinees tot het spelen van videogames. Ook onze voorzitter bedankte hem voor zijn inzet voor de Smeetskring door de jaren heen. In verband daarmee en het feit dat professor Rijkers in zijn studententijd onderdeel is geweest van een van de eerste besturen die onze vereniging heeft gekend, mocht ze zelfs het erelidmaatschap aan hem uitreiken. Zoals je voorin deze Circulaire terug kunt zien, hebben we er een heus erelid bij gekregen! Daarbij werd ook de eerste alumnidas uitgereikt. Professor Rijkers was sinds 1981 verbonden aan het FIT en negen jaar later is hij tot hoogleraar benoemd. Zijn wetenschappelijke focus lag op de inkomstenbelasting. Oudere studenten zullen hem nog kennen van het vak Belastingheffing Particulieren B. Ondanks dat hij nog heeft medegedeeld een gastvrijheidsovereenkomst met het FIT te willen aangaan om het lopende onderzoek gaande te houden, zullen de nieuwe studenten het zonder zijn colleges moeten doen. Professor Rijkers is met emiritaat gegaan: het einde van een tijdperk! * Scientific Institute for Research in Economics of Taxation. Kijk ook eens op siret.nl voor meer informatie.


prof. dr. A.C. Rijkers Door: Mieke Verhappen

Op vrijdag 27 september jl. heeft prof. dr. A.C. Rijkers in de aula van de universiteit zijn afscheidsrede gehouden. Hij was meer dan 30 jaar werkzaam bij het Fiscaal Instituut Tilburg en heeft ruim 20 jaar de functie van hoogleraar Belastingrecht vervuld, maar legt nu zijn functie neer. Zijn rede was getiteld Een fiscaal inkomensbegrip voor de 21e eeuw.

heeft hij plaatsgenomen in meerdere commissies die zich bezighielden met zaken van nationaal belang en is hij redacteur van diverse fiscale boekenreeksen. Voor T.F.V. “De Smeetskring” betekent hij echter meer dan slechts een academische vedette. Voor ons is hij een buitengewoon aangename verschijning op onze activiteiten.

Na de afscheidsrede hebben niet enkel Lex Meijdam (decaan Tisem) en prof. Van Vijfeijken woordje gesproken, maar ook ik heb deze kans gekregen. Namens T.F.V. ”De Smeetskring” heb ik prof. Rijkers niet enkel bedankt voor zijn jarenlange inzet voor de verenging, maar hem tevens tot erelid benoemd.

Meestal in de rol van dagvoorzitter of prominent spreker. De afgelopen jaren heeft hij ons onder andere geholpen met de inhoudelijke invulling van het fiscaal congres, de bedrijvendag en het fiscaal debat. Daarnaast kunnen we altijd vertrouwen op zijn uitgebreide netwerk. Prof. Rijkers maakte deel uit van het derde bestuur van T.F.V. “De Smeetskring”. Hierdoor heeft hij aan de wieg van de vereniging gestaan en door zijn werkzaamheden bij het FIT heeft hij de vereniging zien ontwikkelen tot haar huidige vorm. Het kan dan ook gezegd worden dat zijn inzet en toewijding voor de vereniging een lange geschiedenis kent.

Dit alles heeft er dan ook toe geleid dat op de algemene ledenvergadering van 26 augustus j.l. unaniem is besloten om prof. Rijkers tot erelid te benoemen. Om de benoeming te formaliseren heeft prof. Rijkers een oorkonde ontvangen en is het eerste exemplaar van de alumnidas aan hem uitgereikt.

“Unaniem is besloten om prof. Rijkers tot erelid te benoemen.” Bij diverse activiteiten die T.F.V. “De Smeetskring” organiseert, hebben wij en onze leden de kans gekregen om met prof. Rijkers te converseren en zo een beter beeld te krijgen van de man die niet enkel zo veel heeft betekend voor onze vereniging, maar des te meer voor de fiscale wetenschap. Zo heeft hij aan de wieg gestaan van de research master Fiscale Economie, december 2013 — 13


Dies Ledenborrel tevens de bekendmaking van de studiereislocatie: Moskou & St.Petersburg

14 — december 2013


Snel & effectief arresten lezen Door: Mick de Louw

De workshop “Snel en effectief arresten lezen vond plaats op het kantoor van KPMG Meijburg & Co in Eindhoven, een erg mooie locatie in de buurt van het centrum van Eindhoven. De workshop werd gegeven door Dick Barmentlo en Han Verhagen. Laatst genoemde trad op als host van de middag en Dick Barmentlo verzorgde het inhoudelijke aspect.

“De meeste studenten lezen de samenvatting van het arrest door en trekken dan hun conclusies”

i.s.m. KPMG Meijburg & Co Aansluitend op de zeer interessante workshop was er een borrel met medewerkers van KPMG Meijburg & Co. Contact tussen medewerkers en studenten die hadden deelgenomen aan de workshop was er volop. Het was een uitgelezen kans om medewerkers te spreken over werken bij KPMG Meijburg & Co. Dit zorgt ervoor dat je een goed beeld kan vormen van dit kantoor als werkgever. De workshop snel en effectief arresten lezen was dus een succes. Dit was te danken aan de inhoudelijke goede workshop, waardoor je arresten van de Hoge Raad op een veel betere manier kunt begrijpen. De borrel en daarmee de ervaringen van medewerkers met KPMG Meijburg & Co als werkgever was een leuke afsluiting van de dag.

Dick Barmentlo is advocaat-belastingkundige en hoofd van de fiscale procesgroep van KPMG Meijburg & Co in Amstelveen. Hij was uitgenodigd omdat hij gespecialiseerd is op het gebied van formeel belastingrecht. We kregen de belangrijkste aspecten van het formeel belastingrecht in vogelvlucht uitgelegd, waaronder de procedure van beroep en bezwaar. Hierdoor kreeg je een beter inzicht in de opbouw van uitspraken van de Hoge Raad. Dit is belangrijk voor je ontwikkeling als fiscalist, omdat je veelvuldig in aanraking komt met uitspraken van de Hoge Raad. De meeste studenten lezen de samenvatting van het arrest door en trekken dan hun conclusies, maar dit blijk niet de betrouwbaarste bron, omdat de samenvatting niet door de Hoge Raad zelf wordt geschreven. Nadat we de theorie over arresten in rap tempo voor onze kiezen hadden gekregen, was het tijd om een tweetal arresten te gaan scannen. Daardoor kregen we de kans om de theorie op een casus toe te passen. De beoordeling van de middelen door de Hoge Raad, meestal onderdeel 3.3 in een arrest, is het belangrijkste onderdeel. Hier kun je vaak de motivering van de Hoge Raad over de casus vinden. Door dat goed te bestuderen kun je het achterliggende oordeel van de Hoge Raad vinden en niet de mening die verkondigd wordt in de samenvatting.

december 2013 — 15


Interview met Kunt u uzelf kort voorstellen?

Ik ben Carola Soethoudt. Ik ben getrouwd met Geert (ook fiscalist) en wij hebben samen twee kinderen, Fauve en Luc. Ik heb Fiscale Bedrijfseconomie gestudeerd in Rotterdam. Dat is bedrijfseconomie waarbij je in het derde jaar van de studie kiest voor de afstudeerrichting Fiscale Economie. Na mijn studie heb ik een aantal jaren in de belastingadvieswereld gewerkt en op dit moment werk ik al 15 jaar bij de Belastingdienst. Ik heb bij de Belastingdienst verschillende functies vervuld. Ik ben begonnen in een team bij Grote Ondernemingen. In het begin werkte ik met middelgrote bedrijven en langzamerhand is dit uitgebouwd naar de grote ondernemingen, waaronder beursgenoteerde fondsen. Na een paar jaar wilde ik graag meer van de Belastingdienst zien. Daarom heb ik een aantal projecten gedaan naast mijn reguliere werk waaronder een project voor het Directoraat Generaal van de Belastingdienst. Je werkt dan mee aan het maken van maken van nieuw beleid. Vervolgens heb ik een paar jaar als vakgroepcoördinator voor de vennootschapsbelasting en inkomstenbelasting gewerkt, dan ben je op een kantoor verantwoordelijk voor dat vakgebied. Vier jaar geleden ben ik overgestapt naar het Management. Daarvan ben ik gedurende twee jaar teamleider geweest. Je stuurt dan een team van ongeveer 25 personen aan op organisatorisch en fiscaal terrein. Sinds april 2011 ben ik plaatsvervangend directeur.

Limburg. Ik ben integraal verantwoordelijk voor het gehele proces in de regio. Daarnaast heb ik ook een landelijke taak. Deze taak houdt in dat ik verantwoordelijk ben voor de Vennootschapsbelasting. Door mijn fiscale achtergrond is het logisch dat ik een fiscale portefeuille heb. Ik ben verantwoordelijk voor het hele proces. Zowel op het gebied van productie als bijvoorbeeld de opleiding van nieuwe medewerkers die we momenteel op grote schaal werven. Collega’s met een bedrijfskundige achtergrond hebben bijvoorbeeld eerder portefeuilles met Human Resource aspecten.

Wat houdt uw functie precies in?

Voor een duidelijk antwoord op die vraag zal ik eerst uitleggen hoe de Belastingdienst in elkaar zit. Bij de Belastingdienst werken ongeveer 30.000 medewerkers. Deze medewerkers werken bij verschillende “kleurtjes”: rood, groen en blauw. De rode tak zorgt voor alle Toeslagen, daarbij kun je denken aan de zorgtoeslag die bijna alle studenten ontvangen. De groene tak is de Douane en de blauwe tak zorgt voor de Belastingen. Binnen deze blauwe tak zijn er vier richtingen: Particulieren, Dienstverlening en Bezwaar (PDB), Midden- en Kleinbedrijf (MKB), Grote Ondernemingen (GO) en Semi Massale Processen (SMP). De directie MKB, waar ik werk, heeft ongeveer 8.000 medewerkers in heel Nederland verdeeld over 42 kantoren.* In Limburg werken ongeveer 550 medewerkers voor de directie MKB verdeeld over 4 kantoren. Dat worden er uiteindelijk drie. Samen met een collega ben ik verantwoordelijk voor MKB op deze vier kantoren in

Worden er momenteel veel nieuwe medewerkers geworven?

Ja, we werven dit jaar ongeveer 1600 nieuwe medewerkers en de komende jaren ongeveer 1.000 medewerkers per jaar voor de gehele Belastingdienst. Een groot deel van deze mensen komt terecht bij MKB en Grote Ondernemingen. Enerzijds vanwege de uitstroom van medewerkers die hun pensioengerechtigde leeftijd bereiken, anderzijds omdat we sterker willen inzetten op Toezicht. Hiervoor hebben we hoger opgeleide medewerkers nodig. Met anderhalf miljoen MKB-ondernemers in Nederland en maar een beperkt aantal medewerkers moet je je toezicht slim inrichten, maar heb je ook goed opgeleide medewerkers nodig die je op verschillende terreinen kunt inzetten. Daarvoor hebben we vele handhavingsinstrumenten zodat we toezicht op maat kunnen leveren voor iedere ondernemer.

* Het aantal kantoren wordt de komende Jaren teruggebracht van 42 naar 20 kantoren. Dit in verband met de bezuinigingen die aan de Belastingdienst zijn opgelegd door het Kabinet. 16 — december 2013


Carola Soethoudt Zoals Horizontaal toezicht?

Ja, onder andere. Bij Horizontaal toezicht contoleer je op basis van een vertrouwensrelatie. Bij iedere directie richt je dat anders in. Bij MKB sluiten we convenanten met fiscale dienstverleners die een bepaalde kwaliteitsstandaard hebben. Dat is bijvoorbeeld het geval wanneer deze is aangesloten bij een koepel, want deze koepel vormt ook al een stukje toezicht. Convenanten met grote ondernemingen worden op individueel niveau gesloten. Bij MKB is dit praktisch niet haalbaar. De ondernemer kan zelf vaak niet de kwaliteit leveren diewij willen, het is niet voor niets dat 70 tot 80 procent van de MKB-ondernemers een fiscale dienstverlener heeft. Een convenant is eigenlijk een afspraak tussen de Belastingdienst en de fiscale dienstverlener over de manier van werken. De Belastingdienst gaat uit van gerechtvaardigd vertrouwen en valt de ondernemer niet onnodig lastig. De fiscale dienstverlener legt zaken waar fiscaal discussie over zou kunnen ontstaan vooraf aan de Belastingdienst voor. Zo voorkomen we dat de aangifte verrassingen bevat en er achteraf nog van alles gecontroleerd moet worden. Dit levert snelle duidelijkheid voor de ondernemer op en veel ondernemers vinden dat prettig want zij willen geen gedoe met de Belastingdienst. Welke ondernemers vallen onder MKB?

De MKB-ondernemer bestaat niet. Binnen MKB kennen we 1,5 miljoen ondernemers die qua grootte en bedrijfstak een enorme diversiteit kennen. Zowel startende kleine ondernemers worden behandeld binnen MKB als grote bedrijven met wel 200 personeelsleden vallen onder MKB. Voor al deze ondernemers leveren we toezicht op maat dat past bij het soort onderneming en bij het gedrag van de ondernemer. Een startende ondernemer of ZZP-er met vragen faciliteer je met voorlichting en help je zo goed mogelijk op weg. Een onderneming die een gerenommeerde fiscale dienstverlener heeft, benader je via de fiscale dienstverlener. Wat is de rol van de fiscale dienstverlener?

De fiscale dienstverlener is voor ons heel belangrijk, want deze verzorgt de intermediairfunctie tussen Belastingdienst en de ondernemer. Deze fiscale dienstverleners kun je opdelen in een aantal categorieën: de 100 grootste fiscale dienstverleners van Nederland,

grote lokale fiscale dienstverleners en de kleine dienstverleners. De grote lokale fiscale dienstverleners hebben dezelfde kwaliteit als de big four en zijn aangesloten bij koepels. Voor de kleine dienstverleners is het moeilijk om voldoende kennis te vergaren en die kennis op niveau te houden. Hier spelen wij op in door bijvoorbeeld een intermediairdag, expertsessies en een internetforum te organiseren. Daar worden over een aantal onderwerpen workshops voor de kleinere adviseurs gegeven en kan men terecht met fiscale vragen. Op dit moment vormen wij samen met onze collega’s in Brabant en Zeeland een webcareteam. We beschikken over een forum voor dienstverleners, waar adviseurs vragen kunnen stellen die een collega-adviseur kan beantwoorden. De Belastingdienst kijkt mee en stuurt bij als dat nodig is. Het medium wordt ook gebruikt om mededelingen te doen en mensen te attenderen op nieuwe wetgeving. Wat merkt u bij uw afdeling van de economische crisis? Zijn er nu minder ondernemers?

Er zijn niet minder, maar juist meer ondernemers. De reden voor de toename ligt niet zozeer in het belastingtechnische voordeel, maar in de vorming van een kostenbesparende constructie. Er zijn veel bedrijven, vooral in de bouw en de zorg, die mensen ontslaan en deze vervolgens inhuren als ZZP-er. Het is wel zo dat het aantal faillissementen in het laatste anderhalf jaar toegenomen is. Sommige bedrijven redden het financieel gewoon niet en gaan failliet. Voor de faillissementen hebben we een speciaal team. Dit team bekijkt op basis van het civiele recht of het bedrijf ‘gewoon’ failliet is gegaan of dat er zich een bijzondere omstandigheid voordoet, zoals paulianeus handelen van een bestuurder. Als dat laatste het geval is dan moet daartegen actie ondernomen worden, want dat hoort ook bij ons werk. Als er wel sprake is van een ‘gewoon’ faillissement, dan moet je alsnog aan de slag. Het is namelijk vaak zo dat er in de omzetbelasting onterecht bedragen in aftrek zijn genomen, deze moeten worden teruggevorderd. Ook hebben we regelmatig overleg met curatoren over de afwikkeling van het faillissement. Wanneer een bedrijf bijna failliet gaat, leggen we een bodembeslag. Wij zijn dus ook wel actief met de faillissementen bezig. Maar een faillissement is altijd triest, want er zit vaak een hele hoop menselijke ellende aan vast.

december 2013 — 17


Interview met Carola Soethoudt Wat zijn nog meer items die nu spelen binnen het MKB?

De vraag of we wel of niet te maken hebben met een echte ondernemer komt vaak naar voren. Ook is er momenteel nog sprake van een riante aftrek in de vorm van ondernemersaftrek. De vraag is in hoeverre deze in stand blijft zoals die nu is. Bij grote bedrijven spelen op het moment vooral maatschappelijke issues, bijvoorbeeld of bedrijven op basis van solidariteit via de belastingen hun bijdrage aan de schatkist moeten leveren? Over multinationals staat wel eens in de krant dat deze maar twee of drie procent belasting betalen. De vraag is of dat ethisch te verantwoorden is. De belastingadviseur speelt bij deze vraag een belangrijke rol. Hamvraag is: in hoeverre moet je in zo’n geval tot het gaatje gaan? En in hoeverre mag je dan adviseren? Iedereen moet voor zichzelf uitmaken wat hij oké vindt en wat niet, het ethische aspect gaat steeds meer een rol spelen. Als Belastingdienst willen we natuurlijk dat iedereen zo compliant mogelijk is en dus vrijwillig aan zijn fiscale verplichtingen voldoet. Starters die niet goed weten wat ze precies moeten doen, kun je daarbij helpen. Particulieren proberen we zo goed mogelijk te faciliteren. Door de beschikbare aangifteprogramma’s kun je de belastingaangifte eenvoudig op de computer invullen en de komende jaren komt er zelfs een App beschikbaar. Een groot deel van de ondernemers voldoet vrijwillig aan zijn fiscale verplichtingen. Zo’n 15% van de ondernemers is minder compliant. Voor deze groep zetten we een andere strategie in: streng controleren. Als jullie willen dat iedereen zijn fair share betaalt en een bedrijf wil graag zo min mogelijk betalen, hoe vind je dan een middenweg?

Nou, ik heb vroeger bij een kantoor gewerkt waar de vennoot zei: “De kerk ligt ergens in het midden.” Ik vond dat zelf als adviseur een prettig uitgangspunt. Je hebt de wetgeving die niet wit of zwart is, maar heel vaak grijs. Over de feiten moet je wat mij betreft helder zijn. Hier kan geen discussie over bestaan. Wel over de fiscale interpretatie van feiten. Vindt u dat de studie fiscale economie of fiscaal recht aansluit op de arbeidsmarkt?

Toen ik nog studeerde hadden we in het laatste jaar een vak genaamd ‘integratie’, waarin allerlei casuïstiek moest worden opgelost. Ondank de opgedane kennis denk je in het begin vaak: wat weet ik weinig, maar dat heeft iedereen. Ik ben zelf begonnen in de

18 — december 2013

belastingadvieswereld en gaande de rit groei je. Het zou wel zo kunnen zijn dat er een verschil is tussen de studenten uit Maastricht en die uit Tilburg. Vanwege het PGO-systeem (probleem gestuurd onderwijs) in Maastricht is de stap naar de praktijk voor hen misschien makkelijker te zetten, maar zij hebben ten opzichte van studenten uit Tilburg minder kennis. Beide studies hebben voor- en nadelen. De fiscaliteit is een vakgebied waarin je moet groeien en waarin je nooit uitgeleerd bent. Heeft u nog tips voor de studenten over hoe zij zich het beste kunt profileren?

Ga vooral stage lopen in de advieswereld of bij de Belastingdienst of bij beide organisaties. Zo kom je het beste erachter wat je nu eigenlijk zelf wilt. Het is belangrijk om iets naast je studie te doen. Het hoeft niet per se een bestuursfunctie te zijn, een bijbaantje, commissiewerk, een stage of werken als student-assistent kan natuurlijk ook. Binnen de Belastingdienst bieden we studenten op een aantal plekken in het land de mogelijkheid om als uitzendkracht aan de slag te gaan. Geen gewoon intoetswerk, maar echt aan de slag met fiscale problematiek onder begeleiding van ervaren medewerkers. In januari starten we met zo’n team in Maastricht waar Vpb-aangiftes worden geregeld. Er zijn zeer vele wegen die naar Rome leiden, maar doe vooral iets wat je leuk vindt en doe het niet alleen om je CV te vullen! Zelf ben ik lid geweest van de Belastingwinkel in Rotterdam, daar heb ik ook in de opleidingscommissie gezeten om nieuwe medewerkers op te leiden. In mijn studententijd heb ik een eigen bedrijfje gestart om relatief eenvoudige aangiftes van ondernemers en particulieren in te vullen. Daarnaast heb ik een studiereis georganiseerd. Je kunt op verschillende manieren invulling geven aan de dingen die je doet naast je studie, het gaat erom dat je iets naast je studie doet. Ik adviseer je ook om een stage te lopen en op heel veel plekken rond te kijken. Tot slot: heel veel succes met je studie en wie weet tot ziens Carola Soethoudt


Ledenborrel

december 2013 — 19


Newsflash Inspecteur heeft ten onrechte verzuimboete opgelegde en teveel heffingsrente in rekening gebracht

Aan een thans in Turkije woonachtige vrouw is bij voorlopige teruggaven over 2006 een hoger bedrag uitbetaald dan het maximale bedrag dat haar echtgenoot aan IB/PVV verschuldigd was, te weten € 979. Bij de definitieve aanslag dient de vrouw het teveel ontvangen bedrag terug te betalen. Hierbij is heffingsrente in rekening gebracht tot een bedrag van € 411 en een verzuimboete van € 113 opgelegd. Hof Den Bosch oordeelt in hoger beroep evenals Rechtbank Breda dat de aanslag terecht en tot het juiste bedrag is opgelegd. De verzuimboete is volgens het Hof ten onrechte opgelegd omdat de vrouw tijdig aangifte heeft gedaan. De boete wordt daarom vernietigd. De inspecteur heeft, op grond van het beleid van de Belastingdienst, niet binnen drie maanden na het indienen van de aangifte een (voorlopige) aanslag vastgesteld. Gelet hierop heeft de inspecteur niet het juiste bedrag aan heffingsrente in rekening gebracht. Hij dient de beschikking heffingsrente te herrekenen. Het Hof heropent voorts het onderzoek ter voorbereiding van een nadere uitspraak over het verzoek van de vrouw tot immateriële schadevergoeding wegens (vermeende) overschrijding van de redelijke termijn.

Bron: Gerechtshof ‘s-Hertogenbosch, NR: 12/00838 17 oktober 2013

Inspecteur is niet bevoegd na te vorderen bij man die ten onrechte twee woningen als hoofdverblijf heeft aangemerkt

Een man heeft met zijn echtgenote begin 2002 een wo-

ning gekocht (verder: woning A). De echtgenote is eigenaar van woning B. De echtelieden leven niet duurzaam gescheiden van elkaar. De echtgenote verblijft door de week in woning B en in het weekend in woning A bij de man. In de aangiften over 2006 en 2007 hebben de echtelieden beide woningen het gehele jaar aangemerkt als eigen woning. In de aangiften wordt uitgegaan van fiscaal partnerschap. Op 1 oktober 2008 heeft de echtgenote woning B verkocht. Op 5 november hebben de man en zijn echtgenote een andere woning (woning C) gekocht. Bij de aanslagregeling IB/PVV over het jaar

20 — december 2013

2008 heeft de inspecteur in verband met de verkoop van woning B vragen gesteld over de bijleenregeling en geclaimde kosten van een monumentenpand. Hij heeft daarna navorderingsaanslagen over de jaren 2006 en 2007 opgelegd in verband met geclaimde hypotheekrenteaftrek. Volgens Hof Arnhem-Leeuwarden had de inspecteur bij de aanslagregeling moeten opmerken dat de man twee huizen gedurende het gehele jaar als eigen woning, tevens hoofdverblijf had aangemerkt. Dat is volgens de wet niet mogelijk. Hij had aan de juistheid van de in de aangifte vermelde belastbare inkomsten uit eigen woning moeten twijfelen. Dit geldt nog sterker indien de inspecteur de gegevens zou hebben vergeleken met gegevens uit eerder aangiften omdat dan duidelijk zou worden dat de man al jaren twee huizen als eigen woning aanmerkte. Het voorgaande leidt ertoe dat geen sprake is van een nieuw feit. Het Hof acht ook geen sprake van kwade trouw zodat de inspecteur niet bevoegd was de navorderingsaanslagen op te leggen.

Het Hof vernietigt de navorderingsaanslagen en de

andersluidende uitspraak van Rechtbank Leeuwarden.

Bron: Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden, NR: 12/00285, 12/00286 15 oktober 2013

Verplichte vrijval herinvesteringsreserve wegens belangenwijziging in BV

In deze zaak is de vraag aan de orde of een door een

BV gevormde herinvesteringsreserve moet vrijvallen omdat het uiteindelijke belang in de BV in belangrijke mate (meer dan 30%) is gewijzigd. Kort gezegd gaat het om het volgende. Het geplaatste aandelenkapitaal van de BV bestaat uit 20 gewone aandelen, 2 prioriteitsaandelen en 48 cumulatief preferente aandelen. Deze zijn geheel in handen van B. Op 4 juni 2004 verkoopt B de 20 gewone aandelen aan een BV die in handen is van A. Tevens verkoopt B de 2 prioriteitsaandelen aan een stichting waarvan B en A bestuurslid zijn. Voorts zijn de cumulatief preferente aandelen gecertificeerd en is A met ingang van 4 juni 2004 benoemd tot enig bestuurder van de BV. Hof Arnhem heeft geoordeeld dat op grond van het bepaalde in artikel 15e, lid 1, Wet Vpb (tekst 2004) de herinvesteringsreserve aan de winst van de BV over 2004 moet worden toegevoegd, omdat het uiteindelijke belang in de BV in belangrijke mate is gewijzigd. Het Hof heeft aan dit oordeel ten grondslag gelegd:


Newsflash i) dat A op 4 juni 2004 een belang van 29,4 percent in

cumulatief preferente aandelen, die in handen van B zijn gebleven, bij voorrang recht geven op een primair dividend van € 763 per jaar (48 x 7% x € 227) en dat de winstgerechtigdheid van de cumulatief preferente aandelen is beperkt tot tien percent van de winst van de BV; en

A houdt kort gezegd in, dat A op eigen naam, maar voor rekening van de reiziger, goederen aanschaft bij een winkelier in Nederland en deze ‘doorverkoopt’ aan de reiziger zodra deze laatste het bewijs van uitvoer van die goederen (buiten de EU) aan haar levert. A vraagt vervolgens de door de winkeliers in rekening gebrachte omzetbelasting terug. De vraag die aan de orde is, is simpel: werkt dit systeem? A-G Van Hilten meent van wel. Er is geen sprake van schijntransacties, misbruik van recht of belastingontwijking.

ii) dat de door A verkregen gewone aandelen recht geven

Conclusie: het cassatieberoep van A is gegrond.

het nominale aandelenkapitaal van

de BV heeft verkregen; ii) dat de certificaten van de 48

op 90 percent van de winst.

Tegen dit oordeel heeft de BV cassatieberoep ingesteld, maar dat was tevergeefs. De Hoge Raad vindt namelijk dat het oordeel van het Hof geen blijk geeft van een onjuiste rechtsopvatting. Het oordeel is bovendien niet onbegrijpelijk of onvoldoende gemotiveerd. Het cassatieberoep van de BV is daarom ongegrond, aldus de Hoge Raad.

HR, NR: 13/00274 18 oktober 2013 Belastingtijdvak: 2004

Alternatief btw-teruggaafsysteem voor belastingvrije aankopen door buiten EU-lidstaten wonende reizigers werkt

De onderhavige zaak is een proefprocedure. Een btw-ondernemer (hierna: A) heeft een concept uit-

gewerkt om omzetbelastingvrij winkelen in Nederland door buiten de EU gevestigde reizigers te faciliteren. Ter zake van de levering van goederen aan buiten de EU gevestigde natuurlijke personen die deze goederen binnen drie maanden na aankoop in hun bagage de EU uitvoeren, geldt een vrijstelling van omzetbelasting (of liever: een nultarief). Als voorwaarde voor toepassing van het nultarief geldt dat de goederen (aantoonbaar) zijn uitgevoerd, een voorwaarde waaraan pas wordt voldaan bij de daadwerkelijke uitvoer van de goederen uit Nederland. Dat gebeurt doorgaans pas enige tijd na de aankoop. In de praktijk wordt het nultarief dan ook doorgaans bij wijze van teruggaaf toegepast: bij aankoop door de reiziger berekent de winkelier omzetbelasting, die hij aan de reiziger teruggeeft (en die hij van de fiscus terugvraagt) zodra deze het bewijs van uitvoer heeft geleverd. Dit alles is nogal omslachtig. Het concept van

HR, NR: 12/05005, 8 oktober 2013 Belastingtijdvak: 2009

Staatssecretaris Weekers opent het Landelijk Incasso Centrum Belastingdienst

Op 18 november 2013 opende Staatssecretaris Weekers

het Landelijk Incasso Centrum van de Belastingdienst. Met deze opening zet de Belastingdienst een nieuwe stap in de verbetering van het invorderingsproces. Het Landelijk Incasso Centrum komt in actie als de belastingbetaler de herinnering, de aanmaning en het dwangbevel op de aanslag heeft genegeerd. Het incassobureau probeert te komen tot een telefonisch incasso of een betalingsregeling. In 75% van de telefoongesprekken lukt dit, met een gemiddeld bedrag van duizend Euro. Weekers: ‘Een vriendelijk telefoontje met een welwillende belastingbetaler werkt beter dan een dreigende brief’. Mensen die wel kunnen maar niet willen betalen, komen bij het Landelijk Incasso Centrum op een “watch list dubieuze debiteuren”. Als blijkt dat wanbetalers weer loon krijgen of een boot of huis kopen dan wel een erfenis krijgen, wordt door de dienst direct beslag gelegd. De fiscus maakt dus een duidelijk onderscheid tussen de welwillende belastingbetaler en de wanbetaler. Die laatste moet weten dat de Belastingdienst een lange arm en een nog langere adem heeft. En het Landelijk Incasso Centrum dat op 18 november officieel werd geopend, draagt daar een behoorlijke steen aan bij.

MvF, 18 november 2013

december 2013 — 21


Op de bank met...

Even voorstellen... Hoi ik ben Sjoerd Morre. Ik ben 21 jaar oud, studeer fiscaal recht en zit in de Activiteitencommissie. Wie staat er op 1 in jouw top 2000? Om een beetje in de stijl van de Top 2000 te blijven zou ik Bittersweet Symphony van The Verve op nummer 1 zetten. Dat het nummer eigenlijk is gejat van de Rolling Stones doet niets af aan het heerlijke deuntje dat nog steeds elke week wel eens op vol volume aanstaat. Schaatsen, skiën of snowboarden? Hoewel ik nog nooit heb geskied of gesnowboard en ik met mijn ijshockey-verleden eigenlijk voor schaatsen zou moeten kiezen, is snowboarden toch hetgeen ik altijd nog eens zou willen doen. Flappie of All I want for Christmas is you? Aangezien je drie weken voor de kerst al wordt doodgegooid met “All I want for Christmas is you” en ik een stukje konijn op zijn tijd wel kan waarderen, kies ik voor Flappie. Kerst of sinterklaas? Met alle heisa rondom Zwarte Piet zal ik wel racistisch worden genoemd als ik voor Sinterklaas kies. Toch maar Kerst dus. Bovendien neemt de Kerstman meestal een paar weken vakantie met zich mee, in tegenstelling tot Sinterklaas die alleen maar tentamens meebrengt... Champagne of chocomel? De moeilijkste vraag wordt weer voor het laatst bewaard! Ik ga voor de champagne, hoewel chocomel ook wel lekker schijnt te zijn als je er een vleugje Bacardi doorheen gooit.

Even voorstellen... Mijn naam is Lotte Kessels, ik ben 20 jaar oud en zit nu in mijn derde jaar fiscale economie. Dit jaar ben ik actief in de bedrijvenwijzercommissie. Ik ben opgegroeid in Grathem, een klein dorpje in Limburg. Na anderhalf jaar elke dag op en neer te hebben gereisd, zit ik dit vanaf februari dit jaar op kamers. Dat bevalt me tot nu toe erg goed! Wie staat er op 1 in jouw top 2000? Dat verandert best vaak, maar op het moment kies ik voor Little Lion Man van Mumford & Sons. Wat doe je met kerst? Lekker en uitgebreid dineren met de hele familie. Daarna geven wij elkaar elk jaar cadeautjes met kerst, dus dat wordt sowieso heel gezellig! Schaatsen, skiën of snowboarden? Ik heb nog nooit geskied of gesnowboard, dus daarom ga ik voor schaatsen, hoewel ik daar ook niet echt een held in ben. Flappie of All I want for Christmas is you? All I want for Christmas is you! Flappie vond ik als kind altijd een heel zielig lied en dat is eigenlijk nooit helemaal overgegaan. Kerst of sinterklaas? Ik vind het allebei erg leuk, maar dan kies ik toch voor kerst, vanwege de gezelligheid met alle kaarsjes, kerstversiering en kerstliedjes en het samenzijn met familie en vrienden. Champagne of chocomel? Als het kan gewoon allebei: chocomel met kerst en champagne met nieuwjaar!

december 2013 — 23


Kruispunt “De verlenging van de pseudo-heffing is een...

Door: Mr. E. Alink, docent GLB Tax Law aan TiU

Wegens succes herhaald: crisisheffing Bij de Wet uitwerking fiscale maatregelen begrotingsakkoord 2013 is met ingang van 1 januari 2013 artikel 32bd toegevoegd aan de Wet op de loonbelasting 1964. Op grond van deze bepaling moesten werkgevers per werknemer 16% loonbelasting als (pseudo-)eindheffing afdragen over het in 2012 uitbetaalde loon, voor zover dat hoger was dan 150.000 euro. Bij het, op 19 november 2013 door de Tweede Kamer aangenomen wetsvoorstel Belastingplan 2014, is echter voorgesteld de crisisheffing ook voor het jaar 2014 van toepassing te laten zijn. Werkgevers zullen daardoor vrijwel zeker ook in 2014 16% eindheffing moeten voldoen over dat deel van de in 2013 uitbetaalde lonen dat 150.000 euro te boven gaat. De crisisheffing heeft in 2013 geleid tot een stroom van bezwaren. Over de afhandeling daarvan heeft de Belastingdienst overleg gevoerd met koepelorganisaties. Het resultaat daarvan is dat een beperkt aantal proefprocedures zal worden gevoerd. De afhandeling van de ingediende bezwaarschriften wordt aangehouden tot in deze proefprocedures is beslist. Bezwaarschriften van belastingplichtigen die geen toestemming geven om de afhandeling aan te houden zullen wel direct in behandeling worden genomen.De grote stroom van bezwaarschriften rechtvaardigt de vraag of de wetgever er wel verstandig aan doet om de maatregel met één jaar te verlengen. Hierna formuleer ik enkele gedachten rondom deze vraag. De gedachte achter de crisisheffing is dat van mensen met een hoger inkomen in tijden van crisis best een extra bijdrage kan worden gevraagd. Vanuit deze gedachte zou men mogen verwachten dat bijvoorbeeld een extra belastingschijf in Box 1 zou worden ingevoerd. Uit de Nota naar aanleiding van het verslag bij het wetsvoorstel Wet uitwerking fiscale maatregelen begrotingsakkoord 2013 blijkt dat niet voor deze oplossing is gekozen vanwege consequenties voor het

24 — december 2013

vestigingsklimaat in Nederland.. Wat er ook zei van de aangehaalde motivering, het gevolg daarvan is wel dat de extra heffing niet ten laste komt van de belastingplichtigen met een hoger inkomen, maar van werkgevers die werknemers in dienst hebben met een hoger loon dan 150.000 euro. Met de gemaakte keuze is dus ook een geheel andere doelgroep aangewezen dan oorspronkelijk was bedoeld. Het mag daarom ook geen verwondering wekken dat de maatregel voor veel werkgevers aanleiding is geweest om bezwaar aan te tekenen tegen deze heffing. Vanuit dit perspectief gezien is de crisisheffing geen gelukkige keuze. Dat geldt dan des te meer voor de verlenging van de maatregel. De aanleiding voor de ingediende bezwaren lag echter op een geheel ander punt. Zoals gezegd wordt voor de heffing aangesloten bij het inkomen over het jaar 2012. De maatregel is echter pas in de loop van 2012 aangekondigd. De feitelijke heffing vindt plaats in 2013. Formeel heeft de maatregel dan geen terugwerkende kracht, maar materieel is die er wel. Dit behoeft geen probleem te zijn als belastingplichtigen tijdig zijn geïnformeerd over de aanpassing. Dat is ten aanzien van de crisisheffing echter niet het geval. Het zou bijvoorbeeld zo kunnen zijn dat begin 2012 aan een werknemer een bonus is uitgekeerd, die er uiteindelijk de oorzaak van is dat het totale inkomen van de werknemer in 2012 hoger is dan 150.000 euro. Op het moment van toekennen van de bonus wist de werkgever nog niet dat hij geconfronteerd zou kunnen worden met de crisisheffing. Het is niet ondenkbaar dat de werkgever een lager bedrag aan de werknemer zou hebben toegezegd als hij daarvan al wel op de hoogte zou zijn geweest. Men wordt gevoelsmatig gestraft voor een handeling waarvan pas later bekend werd dat daar bijzondere fiscale gevolgen aan waren verbonden. Iets vergelijkbaars doet zich voor met betrekking tot de herhaling van de crisisheffing. Het is merkwaardig dat de wetgever een maatregel die het beschreven gevoel oproept herhaalt, zeker als men hierbij meeneemt dat de crisisheffing is aangekondigd als eenmalige maatregel. De herhaling geeft voedingsbodem aan de gedachte dat we te maken hebben met een (zeer) onbetrouwbare overheid.


Kruispunt ... goede maatregel in deze tijden van crisis.” Blijkens de gegevens van het Centraal Bureau voor de Statistiek heeft de maatregel dit jaar geleid tot een extra bedrag aan belastinginkomsten van 628 miljoen euro. Door de wetgever was een opbrengst van 500 miljoen euro begroot. Gelet op deze opbrengst kan de crisisheffing een succes worden genoemd. De crisisheffing heeft tezamen met alle andere genomen maatregelen echter niet kunnen voorkomen dat ook voor 2014 een begrotingstekort moest worden geconstateerd. Opnieuw moest het kabinet op zoek naar extra belastinginkomsten. Gelet op het succes van de crisismaatregel is het, bezien vanuit de wetgever, een voor de hand liggende keuze te noemen. Of de crisisheffing ook in 2014 tot een vergelijkbare opbrengst zal leiden moet worden afgewacht. Als gevolg van de economische omstandigheden staan de lonen wel onder druk, maar deze vormen desondanks een redelijk stabiele bron van inkomen en daardoor ook een stabiele factor binnen de belastingopbrengsten. Samengevat kan worden geconcludeerd dat de wetgever er in is geslaagd om op eenvoudige wijze extra belastinginkomsten te genereren. De heffing komt echter niet ten laste van belastingplichtigen met de sterkste schouders. Ook gaan twijfels ontstaan rondom de betrouwbaarheid van door de wetgever gedane toezeggingen.

Door: Jurriaan Vogel, Algemeen Bestuurslid Politiek JOVD

Hart van Brabant

Zes jaar. Zo lang verkeren wij als Nederland inmiddels in economisch barre tijden. Het trammelant begon in de zomer van 2007 in de vorm van een kredietcrisis, waarna eind 2009 de Eurocrisis in volle hevigheid losbarstte. In deze staatsschuldencrisis staan niet alleen knoflooklanden als Griekenland en Portugal ter discussie, maar ook andere Europese landen zijn volop betrokken bij deze financiële malaise en proberen hun huishoudboekje op orde te krijgen. Ook in Nederland is dit een zeer actueel thema. Kabinet Rutte-II heeft in haar streven naar de Brusselse drieprocentnorm vele maatregelen getroffen, waaronder de zogenaamde

crisisheffing. Deze eenmalige heffing van 16% over inkomens van 150.000 euro en gaat volgens de Minister van Financiën, Jeroen Dijsselbloem, “eenmalig gecontinueerd worden”. Dat is iets wat wij als JOVD Hart van Brabant ten zeerste afraden. Haast niets is minder schadelijk dan het invoeren en continueren van een crisisheffing. De OESO heeft berekend dat de hoogste marginale loonheffing in de Nederlandse praktijk 49,2% bedraagt. Samen met de crisisheffing van 16% ontstaat er een totale heffing van 65,2%, wat overigens meer is dan het toptarief van 65% dat de SP in haar verkiezingsprogramma had opgenomen. De bedragen van de crisisheffing dienen door de werkgevers afgedragen te worden, wat inhoudt dat de loonkosten flink zullen stijgen. Werkgevers zullen deze stijging afwentelen op de werknemers door de lonen te verlagen, wat uiteindelijk mogelijk tot een vermindering van het arbeidsaanbod in de top van de arbeidsmarkt leidt. Dit soort taferelen betekenen dat er niet alleen op de korte termijn, maar ook op de lange termijn een verstoring van de economische groei kan plaatsvinden. Zeker wanneer deze zogenaamd eenmalige continuering de komende jaren vaker herhaald gaat worden. Econoom Milton Friedman wist dit gevaar zeer goed onder woorden te brengen: “Niets is zo permanent als een tijdelijk overheidsprogramma.” Het kabinet heeft echter problemen om de begroting dusdanig sluitend te krijgen dat de Brusselse begrotingstekortnorm van 3% gehaald kan worden. Een continuering van de crisisheffing moet een half miljard voor de schatkist gaan opleveren en werd zodoende aangegrepen om de overheidsinkomsten te vergroten. Desalniettemin is de crisisheffing geen juiste wijze om de overheidsfinanciën op orde te krijgen, omdat structurele hervormingen een betere optie zijn. Eerder bleek al dat lastenverzwaringen zoals de crisisheffing waarschijnlijk tot economische schade leiden. Dat is allerminst wenselijk, ook voor het Nederlandse kabinet. Minder economische groei betekent voor de overheid dat zij minder inkomsten middels belastingen

december 2013 — 25


Kruispunt “De verlenging van de pseudo-heffing is een... kan innen. Dat betekent een extra gat in de begroting. Daarnaast is de crisisheffing slechts ‘eenmalig’. Dit betekent dat het kabinet voor haar volgende begroting op zoek zou moeten naar een andere inkomstenbron om haar inkomsten groot genoeg te houden. Echt structureel is deze fiscale maatregel dus niet bepaald te noemen. Neen, een duurzaam gezonde huishouding kan het kabinet beter zoeken in structurele hervormingen. De focus moet verplaatst worden van lastenverzwaringen naar bezuinigingen. Een financieel stabiele overheid zorgt voor meer rust op de financiële markten en kan zodoende de basis vormen van meer vertrouwen in de economie. Wanneer de Nederlandse staatsschuld met ruim 480 euro per seconde oploopt kan de Nederlandse overheid echter nog niet het vertrouwen in de economie stimuleren. Bij de structurele hervormingen is één fiscaal onderwerp van groot belang, namelijk het belastingstelsel. Momenteel kent Nederland een ingewikkeld systeem, met een opbouwend belastingtarief, aftrekposten en toeslagen. Er is zelfs een dusdanige wildgroei aan aftrekposten en toeslagen dat veel mensen door de bomen het bos niet meer kunnen zien. Als gevolg hiervan weten bijvoorbeeld veel toeslagen niet meer de weg te vinden naar hun doelgroep, terwijl kwaadwillenden door middel van fraude onterecht gebruik maken van toeslagen. Een oplossing voor deze situatie moet gezocht worden in het kader van een eenvoudiger belastingsysteem; namelijk de vlaktaks. Dit voorstel komt overigens in grote mate overeen met het advies van Commissie Van Dijkhuizen, waar ook de Tilburgse fiscaal jurist Nicole Gubbels deel van uitmaakt. De vlaktaks maakt het belastingstelsel met een percentage van 33,15% weer overzichtelijk en eerlijk. Aftrekposten en toeslagen worden geschrapt waardoor het voor de Nederlander weer helder wordt wat zijn belastbaar inkomen is en hoeveel belasting hij af dient te dragen. Tevens kan de overheid op die manier stevig bezuinigen op de administratieve kosten van het huidige belastingstelsel. Immers, er worden dan niet meer onnodig tientallen miljarden aan belastinggelden rondgepompt. Tenslotte blijkt uit berekeningen van het CPB dat zowel de werkgelegenheid als de welvaart zullen stijgen als gevolg van de vlaktaks. Dit

26 — december 2013

zijn twee belangrijke ontwikkelingen die Nederland zeker ten goede komen. Resumerend wordt het duidelijk dat een verlenging van de pseudo-heffing in deze tijden van crisis allesbehalve een goede maatregel is. Het heffen van een dergelijke belasting leidt waarschijnlijk tot een hapering van de economische groei, zeker wanneer de zogenaamd eenmalige heffing vaker “gecontinueerd” gaat worden. Nederland dient er echter wel voor te zorgen dat haar overheidsfinanciën op orde zijn. Bezuinigingen en hervormingen in plaats van lastenverzwaringen zijn daarbij de meest wijze oplossingen. Een belangrijk aspect in die hervormingen is de vlaktaks. Helderheid, efficiëntie en economische vooruitgang zijn daarbij de kernwoorden. Als afsluiting wil ik nog een boodschap richting de overheid meegeven. In het kader van minder belastingen en een kleinere overheid had Milton Friedman nog enkele wijze woorden: “I am in favor of cutting taxes under any circumstances and for any excuse, for any reason, whenever it’s possible. (…) How can we ever cut government down to size? I believe there is one and only one way: the way parents control spendthrift children, cutting their allowance. For government, that means cutting taxes.”

Door: Frans van den Heuvel, docent Openbare financiën aan de UvT

Crisisheffing gewikt en gewogen Ter introductie Zoals al uit de titel blijkt, zal ik het niet bij één antwoord laten. Allereerst komen de Keynesiaanse en Neo-klassieke standaardvisies op tafel, die vervolgens beide worden bekritiseerd. Daar wordt dan nog aan toegevoegd de politieke constellatie. Vooral daardoor zal betoogd worden dat het een maatregel is die, alles overwegende, te billijken is.


Kruispunt ... goede maatregel in deze tijden van crisis.� Het Keynesiaanse macro-economische: nee Al jaren wordt Nederland geteisterd door een economische crisis en volgens de Keynesiaanse theorie moet die bestreden worden met collectieve uitgavenverhogingen en/of belastingverlagingen. Collectieve uitgavenverlagingen (bezuinigen) en/of belastingverhogingen (lastenverzwaringen) zijn uit den boze omdat daardoor de vraaguitval groter wordt, de bezetting van de productiecapaciteit lager, de werkloosheid hoger en de toekomstverwachtingen somberder. De economische crisis wordt aldus onnodig dieper en duurt langer. Kortom een crisisbelasting werkt contraproductief. Het Neo-klassieke micro-economische: nee Volgens deze theorie werken belastingen economisch bezien verstorend. Daarbij dient dan gedacht te worden aan geringer aanbod van en vraag naar arbeid, lagere investeringen en besparingen, meer belastingontwijking en belastingontduiking. Deze verstoring valt nog te overzien als de belasting proportioneel en laag is, zeg een vlaktaks over alle inkomensbronnen van 30% vanaf de eerste euro. Maar hoge marginaletarieven en zeker heel hoge marginale tarieven, zeg boven de 50%, werken erg verstorend. De crisisheffing houdt in dat een werkgever een pseudo-heffing voor hoog loon moet betalen en wel een heffing van 16% over het deel van het inkomen van een werknemer dat in 2013 en 2014 de 150.000 euro overtreft. Over een inkomen van 150.000 euro betaalt de werknemer zelf al deels een marginaal tarief van 52%. Kortom een crisisbelasting werkt superverstorend. Theoretische visies bekritiseerd Naar mijn mening kan er veel worden afgedongen op bovenstaande. De crisisheffing treft een wel erg select gezelschap en het is lang niet zeker dat deze extra heffing leidt tot een aanzienlijke vraaguitval. Hel lijkt aannemelijker dat een aanmerkelijk deel van de nu gemiste inkomsten zouden zijn neergeslagen in besparingen (beleggingen) of in bestedingen in het buitenland en dat snijdt vanuit Keynesiaans nationaal gezichtspunt bezien geen hout. Ook met de verstorende werking kan het nog wel meevallen. Enerzijds omdat het belang ervan volgens mij doorgaans wordt overtrokken. Economische beslissingen worden genomen

op basis van meerdere criteria, soms zelfs zeer veel criteria, denk aan investeringsbeslissingen, en zeker niet alleen op basis van de hoogte van belastingtarieven. Daarbij zij bedacht dat het bovendien gaat om een tijdelijke maatregel. Al moet daar gelijk aan worden toegevoegd dat het uitermate knullig is om eerst afte kondigen dat het een maatregel is die alleen voor 2013 geldt en daarna desondanks die maatregel toch nog te verlengen voor 2014. Dat vergroot namelijk de politieke onbetrouwbaarheid en dat veroorzaakt op zich wel genoemde negatieve economische beslissingen. Gelukkige bijkomstigheid is dat het kabinet en de Tweede kamer onlangs hebben gedebatteerd over de belastingtarieven op termijn en daaruit is gebleken dat het kabinet en de meerderheid van de Tweede Kamer gaan voor een toptarief onder de 50%. Kortom lang niet zo contraproductief en superverstorend als het op het eerste oog leek, licht negatief lijkt mij een betere kwalificatie.

Politieke constellatie Het politieke klimaat is in Nederland al jarenlang vrij instabiel en vanuit dat oogpunt bezien is het goed dat de VVD en de PvdA elkaar gevonden hebben in een programma dat enerzijds behelst te zorgen voor gezonde overheidsfinanciĂŤn door min of meer vast te houden aan de uitgangspunten van het Stabiliteits- en Groeipact en anderzijds de daarvoor noodzakelijke bezuinigingen en lastenverhogingen met name ook te laten drukken op de sterkste schouders. Zo bezien is een crisisheffing die volgens het CBS ruim 600 miljoen euro heeft opgeleverd in 2013 en uiteraard bij uitstek de rijksten treft een politiek vrij logische maatregel. Slot De crisismaatregel is te kwalificeren als in economische termen licht negatief en in politieke termen als logisch. Dat maakt dat deze maatregel te billijken was in 2013 en vooruit ook nog in 2014, maar daarna moet het echt afgelopen zijn!

december 2013 — 27


-ColumnIn de knoop Door: Bas Welman

Met onze handen in het haar staan we soms uren voor de kledingkast te worstelen met die ene vraag: ‘wat moet ik aan?’ Terwijl de kans om nog enigszins op tijd te arriveren langzaam wegebt, worden de twijfels alleen maar groter en neemt het aantal vragen exponentieel toe; ‘wat hebben de anderen aan?’ en ‘ben ik zo niet overdressed?’ Wanneer er dan na lang wikken en wegen eindelijk witte rook uit de kledingkast opstijgt, maakt het de situatie des te pijnlijker als blijkt dat u compleet buiten de toon valt. Had iemand maar van tevoren iets laten weten.

“Opeens werd het me duidelijk; de heren met de zwarte strikken waren helemaal geen obers, maar ook gasten!” Gelukkig is er gehoor gegeven aan deze wanhoopskreet. Uitgaande van de gedachte dat de vraag ‘wat moet ik aan?’ een behoorlijk langdradige innerlijke discussie te weeg kan brengen met niet altijd een gewenst resultaat, kan de dresscode ons aardig helpen met het doorhakken van wat knopen en het voorkomen van ongemakkelijke situaties. Door het vermelden van een kledingvoorschrift of dresscode op de uitnodiging laat de gastheer of –vrouw weten hoe de gasten verwacht worden gekleed te gaan. Zo hoeft niemand zich ongemakkelijk te voelen door over- of underdressed te zijn en geeft het meer een uniforme uitstraling aan een evenement. Makkelijker kan het ons bijna niet gemaakt worden. Toch lijkt het alsof we aan een acute kleurenblindheid lijden wanneer er als dresscode white tie of cravatte blanche vermeld staat. * Toen ik afgelopen gala mijn entree maakte, stond ik versteld van de grote omvang van het bedienend personeel. ‘De Smeetskring heeft deze keer behoorlijk uitgepakt’ dacht ik bij mezelf. Euforisch bestelde ik voor mijn date en mijzelf * Voor de Marianne Thiemes onder ons: ja, dat is zo’n pinguïnpak

28 — december 2013

een drankje bij een van de obers. In tegenstelling tot mijn verwachting bleef hij mij stoïcijns aankijken en maakte geenszins aanstalten om mijn bestelling te gaan klaarmaken. Toen na een kwartier ik nog steeds geen drankje gezien had, ging ik verhaal halen. Licht geïrriteerd besliste ik een tweede ober aan te spreken met de vraag of mijn bestelling überhaupt wel door was gekomen. Ook deze bleef mij glazig aankijken en wees enkel richting de bar. Opeens werd het me duidelijk; de heren met de zwarte strikken waren helemaal geen obers, maar ook gasten! Ik probeerde mijn vergissing nog uit te leggen door te vertellen dat de zwarte strik bij deze gelegenheden enkel is weggelegd voor het bedienend personeel. Dit bleek het misverstand helaas niet ten goede te komen.


-Vervolg ColumnIn de knoop Door: Bas Welman

Niet alleen bij de Smeetskring gaat het mis met het naleven van de dresscode. Ook (hoe kan het ook anders) onze volksvertegenwoordigers uit Den Haag zijn af en toe behoorlijk de weg kwijt. Bij de kroning van koning Willem Alexander paradeerde de heer Roemer vrolijk in pak rond. U begrijpt natuurlijk dat bij een ceremonie van dit formaat een simpel pak gewoonweg niet volstaat, een jacquet zou hier veel meer op zijn plaats zijn. De olijke mensjewiek moet vast gedacht hebben dat hij op deze manier dicht bij het proletariaat zou blijven staan. Bon, genoeg over de schilderswijk. Een dresscode die al jaren voor veel verwarring zorgt is het tenue de ville, simpelweg vertaald als ‘stadskleding’. Waar vroeger onder tenue de ville een maatpak bestaande uit een grijze pantalon en blauwe colbert voor de heer en een mantelpak of chique japon voor de dame verstaan werd, wordt vandaag de dag veel losser omgesprongen met deze kledingcode. In plaats van een nauwkeurig voorschrift, is nu de keuze volledig aan iedereen zelf. “Zoals je in de stad altijd rondloopt” verklaart onze polderdandy Jort Kelder.

De v-hals gecombineerd met afzakkende spijkerbroek, Michelinman-jas en Jupilertas, beter bekend als de bushalte Professor Cobbenhagenlaan-look, kan hedendaags dus zonder meer door als tenue de ville. Spijtig. Door u aan de dresscode te houden behoedt u niet alleen uzelf ervan in verlegenheid gebracht te worden, maar is dit tevens wel zo eerbiedig richting de gastheer. Mocht er dus een kledingcode op de uitnodiging vermeld staan, neem even de moeite om uit te zoeken wat er precies van u verwacht wordt. Het zal u een hoop ongemakkelijke momenten besparen. Alvorens u straks bij het familiediner aanschuift, zorg dat u er netjes en verzorgd uitziet. Er mag dan misschien geen dresscode afgesproken zijn, dit betekent uiteraard niet dat u in uw alledaagse kloffie kan komen aanzetten; het is ten slotte Kerstmis. Tot slotte rest mij enkel u een zalige kerst toe te wensen. Vrede op aarde en in de mensen een welbehagen.

december 2013 — 29


Actief Kader Weekend Door: Steven Koenders

Vrijdag 25 oktober Tijdens het AKW is mij gevraagd een stukje te schrijven over het weekend zelf. Na een aantal bier wil je nog wel eens vergeten waar je overal mee hebt ingestemd, maar de maandag na het weekend heeft de Circulairecommissie mij er gelukkig aan helpen herinneren.

Rond 18:00 was het tijd om een goede bodem te leggen voor de lange avond die volgen zou. De activiteitencommissie heeft heel wat hamburgers staan bakken voor de vijftig aanwezige leden. Het eten en drinken was overigens allemaal prima geregeld voor het hele weekend.

Vrijdagmiddag om 16.00 moest iedereen verzamelen op de fiets vlak bij Interpolis. Dit was mijn eerste AKW, dus ik had nog geen idee wat ik ervan moest verwachten. Onze spullen werden ingeladen in een auto, zodat wij bagagevrij naar onze bestemming konden fietsen. Ook kregen we allemaal een enveloppe die we pas bij aankomst open mochten maken. Na een kwartiertje fietsen kwamen we aan bij een boerderij/ camping ergens tussen Tilburg en Oisterwijk, waar we de rest van het weekend zouden doorbrengen.

Na het laatste avondmaal voor velen van ons, er werd immers heel wat gemoord deze avond, was het tijd om ons om te kleden. Iedereen had voorafgaande aan het weekend een mail ontvangen met een beroepsgroep waarvoor je kleding meemoest nemen. Zo zat ik in de groep van de schoonmakers, maar er waren ook putjesscheppers, dokters, politieagenten, houthakkers, boeren en schilders. Voordat deze beroepsgroepen de strijd met elkaar aangingen in verschillende spelletjes, vond er nog het jaarlijks terugkerend Actief Kader Overleg plaats. In deze uren durende vergadering, werden de meest heikele punten binnen de Smeetskring besproken… of was het alleen een voorstelrondje van alle commissies?

“In die geheimzinnige enveloppen zat een briefje en een foto met daarop het actief lid dat jij zou moeten vermoorden.” Bij aankomst zocht iedereen een plekje in een van de drie slaapzalen en werden de eerste alcoholische versnaperingen al genuttigd. Ook mochten we eindelijk kijken wat er nou in die geheimzinnige enveloppen zat: een briefje met de uitleg van het moordspel en een foto met daarop het actief lid dat jij zou moeten vermoorden. Dit moorden kon je doen door alleen met die persoon op jouw foto in een ruimte te zijn en dan “Hatseflats” te roepen. De moordenaar kreeg dan het kaartje van zijn slachtoffer, net zolang tot er nog twee moordenaars over waren. Wie er uiteindelijk gewonnen had is mij nog steeds een raadsel, maar er zaten een paar heel fanatieke spelers tussen.

30 — december 2013

Enfin, nadat het overleg was afgelopen konden we beginnen met de spelletjesavond. Verschillende spelletjes zijn er gespeeld waaronder Beer Pong, plaatsnamen raden aan de hand van foto’s en dan de locatie aanwijzen op de kaart van Nederland en een spel waarbij je met een rietje een pingpongballetje bij je tegenstander in de goal moet proberen te blazen. Als er bij jou gescoord werd, moest je atten. Lachen en blazen gaat overigens niet tegelijk. Uiteindelijk hebben de dokters, tenslotte de beroepsgroep met het meeste aanzien in vergelijking met de rest, gewonnen. De prijs: een fles Schrobbeler. De activiteiten van deze dag waren afgelopen, maar de avond was nog jong. Er werd nog flink gefeest en meegezongen op de hits van DJ Vullings tot in de late uurtjes. Rond 5:00 uur was het ook voor de echte strijders mooi geweest en werd het langzamerhand stil op de boerderij. Het was een zeer geslaagde en gezellige eerste dag van het AKW.


december 2013 — 31


32 — december 2013


Actief Kader Weekend Door: Cecile de Rooi

Zaterdag 26 en zondag 27 oktober Op zaterdagochtend werden we –na een nachtrust die niet helemaal voldeed aan de aanbevolen acht uur- gewekt. Niet iedereen maakte een even wakkere indruk en de nog naslepende kater was bij sommigen prominent aanwezig. Gelukkig gingen de oogjes steeds verder open na het nuttigen van het ontbijt. Hierna moesten we onze sportkleding aantrekken en konden we ons richting het voetbalveld achter de kampeerboerderij begeven. De instructrice stond al klaar en had er kennelijk zin in om ons eens goed te laten zweten tijdens de bootcamp. We begonnen met een warming-up en al snel werd duidelijk dat er geen sprake zou zijn van rustig opstarten. Hierna volgden er nog een piramidespel, het ‘hooveren’ (oftewel comfortabel in het gras liggen) en buikspieroefeningen. Een enkeling had last van maagoprispingen, maar er was geen tijd voor medelijden. Als je moet kotsen, doe je dat maar in de heg, was het stellige antwoord van de instructrice. Door het nodige gesmokkel tijdens de oefeningen kon er voldoende efficiënt met de energie omgegaan worden. Achteraf was iedereen toch maar mooi trots op zichzelf dat ze het volgehouden hadden, ook al was de lat iets lager komen te liggen dan oorspronkelijk de bedoeling was. Gelukkig kon er daarna even uitgerust worden, en na een kom soep, brood en een goede stoel met een lekker zonnetje, was iedereen weer klaar voor het middagprogramma. We vertrokken op de fiets naar Oisterwijk om daar vervolgens in groepjes opdrachten uit te voeren. Zo werden er onder andere punten toegekend voor het lopen van een polonaise en het bouwen van een menselijke piramide. Daarnaast wist iemand nog bonuspunten in de wacht te slepen door twee lokale meiden aan de haak te slaan. Er was ook een groepje die volledig in stijl arriveerde op de kampeerboerderij. Door de nodige lekke banden was fietsen voor hen geen optie meer en uiteindelijk wisten zij - dankzij een lift van een man die net uit het café kwam lopen - de locatie alsnog te bereiken.

Daarna was het tijd om verhalen uit te wisselen tijdens het avondeten en kon iedereen zich mentaal gaan voorbereiden op de biercantus. Deze begon met de bekendmaking van de nummer een van de opdrachten in Oisterwijk. Voor de nummers een tot en met drie stond er een fles Schrobbelèr klaar. Hierna kon de cantus beginnen en na uitleg van de regels door het bestuur kon iedereen laten horen over wat voor mooie kopstem ze beschikten. Tussendoor waren er verschillende atjes, waar er bij de een meer mensen naar voren kwamen dan bij de andere. Zo waren er bijvoorbeeld maar twee spoorstudenten, terwijl er bij het koppeltjes atje verrassend veel mensen hun glas ad fundum leeg moesten drinken. Er was ook veel animo vanuit de zaal voor een atje Vullings, maar Arjan gaf helaas niet zo snel toe. Na het nodige geblèr was de cantus voorbij en kon het feest beginnen. Niet iedereen haalde echter het einde van het feest en bij sommigen moest er halverwege de avond even ‘plaats gemaakt’ worden voor een nieuwe lading bier. Zondag werden we weer rond tien uur gewekt.

“Als je moet kotsen, doe je dat maar in de heg.” Het dagprogramma was kort en simpel: schoonmaken. Om elf uur stond iedereen klaar om de vloeren te dweilen en de rondhangende bierlucht te vervangen door een chemische bloemetjesgeur. Na anderhalf uur boenen en schrobben zag het er al heel degelijk uit. Toch moest er nog een paar keer over de vloeren gedweild worden, voordat het goedgekeurd werd. Dit betekende tevens het einde van het AKW. Hierna konden we met de fiets terug naar Tilburg en kon de rest van de zondag heerlijk lamlendig besteed worden.

december 2013 — 33


-ColumnBelastingen in het hart... Door: A.C. Rijkers

“Dokter Livingstone, neem ik aan”. Dit waren, naar hij beweerde, de woorden waarmee Henry Morton Stanley de man begroette naar wie hij in een avontuurlijke expeditie in het donker Afrika van de negentiende eeuw had gezocht. Livingstone was een arts, goudzoeker, missionaris en ontdekkingsreiziger die Afrika al decennia lang had doorkruist. In 1866 was hij opnieuw op expeditie vertrokken, maar niet teruggekeerd. Taal of teken bleven uit. In dit mysterie zag Bennett, uitgever van de New York Herald, een uitgelezen kans voor een reeks van spannende ‘embedded’ expeditieverslagen in zijn krant. De journalist die hij daarvoor op het oog had, was zijn vaste reizende buitenlandverslaggever Stanley, toen 30 jaar oud, bekend van ‘indianenverhalen’ en als verslaggever van een oorlogje. In het voorjaar van 1871 vertrok een expeditie van honderdnegentig man, de grootste Afrikaanse ontdekkingsexpeditie tot dan toe, vanaf de oostkust van Afrika naar het binnenland. Na een acht maanden durende voettocht door de binnenlanden, volgens Stanley door vreselijke moerassen, langs boosaardige Arabische slavenhandelaars, geteisterd door mysterieuze dodelijke ziekten en aangevallen door gevaarlijke krokodillen, werd Livingstone gevonden. Het nieuws van de expeditie flitste door Amerika en Europa. Het bereikte ook een man met een rechthoekige baard die woonde op het kasteel van Laken in de buitenwijken van Brussel. De onstuitbare hebzucht van deze ene geslepen en vermogende man zou tot gevolg hebben dat Stanley, de fantasierijke ontdekker van de zachtaardige Livingstone, de eerste en belangrijkste schakel zou worden in een kettingreactie van jacht op ivoor en op wilde rubber, uitgeperst door slavernij, geoogst met geweld, met marteling, door uithongering en door moord op zo’n tien miljoen Afrikanen. Belastingen zouden uiteindelijk een sinistere slotscene opleveren van dit duistere hoofdstuk in ‘donker’ Afrika, in de Congo. Leopold II, liefdeloos opgevoed, sexueel gefrustreerd, sluw van karakter en in niets anders geïnteresseerd dan aardrijkskunde, was in 1865 op dertigjarige

34 — december 2013

leeftijd koning van België geworden. Hij was geobsedeerd door de gedachte dat België kolonies moest hebben. Dit idee-fixe zou, samen met zijn geërfd vermogen en zijn koninklijke status, ertoe leiden dat Leopold II volgens de catch as catch can-principes van de vrije markt twintig jaar later een kolonie in particuliere eigendom zou bezitten die aan oppervlakte groter was dan Engeland, Frankrijk, Duitsland, Spanje en Italië bij elkaar: de Congo Vrijstaat. Het begon in 1877 toen Stanley in de bloederige Engels-Amerikaanse Expeditie – gefinancierd door twee kranten – na

“Het bereikte ook een man met een rechthoekige baard die woonde op het kasteel van Laken in de buitenwijken van Brussel.“ zo’n tweeënhalf jaar de gehele loop van de Congorivier bleek te hebben ontdekt. Leopold II had de expeditie nauwlettend gevolgd. Hij probeerde vervolgens Stanley aan de haak te slaan. In 1878 ontmoetten de mannen elkaar. Stanley werd door Leopold II gecontracteerd. Er moest een weg komen van de monding van de Congo langs de onbevaarbare stroomversnellingen en watervallen om daarachter handelsposten te bouwen langs de dan over vijftienhonderd kilometer bevaarbare Congo. Dit werk nam vijf jaar in beslag. Ondertussen kocht Stanley voor Leopold II land op van stamhoofden, voor oude kleding en flessen gin. Leopold II zag intussen kans om onder de mantel van filantropische verenigingen langs diplomatieke weg de Congo als staat erkend te krijgen. In 1885 was het zover. Bij koninklijk besluit van Leopold werd de Congo Vrijstaat in het leven geroepen. Het enige werkelijke doel: ivoor. In de loop der jaren krijgt Leopold II nederzettingen langs de rivier; militaire bases en inzamelpunten voor ivoor tegelijk. Tegen 1890 heeft daarmee het grove geweld zijn intrede gedaan: militaire bases dwongen


-Vervolg column... der duisternis levensonderhoud met grof geweld van de inheemse bevolking af, overheidsfunctionarissen roofden vrouwen, blanke officieren vermoordden dorpelingen, soms voor de lol, soms om hun vrouwen als bijzit te nemen. De gehele ivoorhandel was gebaseerd op slavernij. Het centrale werktuig daarbij was de chicotte, een zweep van ongelooide, zongedroogde nijlpaardenhuid. In 1890 werd de verdere en meer efficiënte ontginning van het achterland ingezet met de aanleg van een spoorweg langs de onoverkomenlijke eerste stroomversnellingen van de Congo. In dat jaar gaf Leopold ook bevel kinderkolonies op te zetten. Zodoende kon een constante aanvoer van inheemse soldaten worden verzekerd, soldaten die nodig waren voor de winstgevende terreur. Maar het zou nog erger worden. Oorzaak: caoutchouc, het hout dat huilt, wilde rubber. In 1890 begon een Ierse firma, Dunlop, banden te vervaardigen. De tijd van de auto zat er aan te komen. De jaren negentig zouden daarom een rubberhausse te zien geven. De Congo van Leopold II was overdekt met de ranken van de wilde rubber.

Leopold II geraakt in het nauw. Hij besluit uiteindelijk de Congo dan maar zo duur mogelijk te verkopen aan België. In 1908 was het zover. Maar het was niet de bedoeling dat België de grote koopsommen zelf zou ophoesten. De Congo zou dat moeten doen. De methode daarvoor die minder bezwaren zou oproepen bij mensenrechtactivisten en missionarissen was: een belastingsysteem. Het opleggen van hoofdelijke belastingen dwong de mensen door te gaan met slavenwerk op de plantages, dwong de inheemse mannen door te gaan met het verzamelen van wilde rubber. En zo hield een belastingsysteem dwangarbeid en slavernij nog decennia lang in stand. Cynisch en boven alles verontrustend is dat een anoniem, legaal, wettelijk, rechtsstatelijk belastingsysteem kon bewerkstelligen dat het Afrikaanse slachtoffer tot in lengte van dagen slachtoffer bleef van de nietsontziende blinde hebzucht van een enkele man.1 De uitbuiting zou nooit meer ophouden.2

Investeringen voor de oogst van wilde rubber waren nauwelijks nodig, enkel arbeid. De aanvoerkanalen voor de levering van die arbeid lagen al klaar: de Afrikanen wier vrouwen en kinderen in gijzeling werden genomen totdat de mannen het vereiste quotum wilde rubber hadden geleverd. Iedere handelspost had een kraal voor deze gijzelaars. Weigering betekende de uitmoording van het gehele dorp, waarbij de rechterhanden van de lijken werden afgekapt: als bewijs voor de overheid dat soldaten hun munitie niet hadden verspild. Vanaf 1900 komen de gruwelen in de Congo – die de bevolking halveerden – langzaam maar zeker en in verbijsterende details via ooggetuigenverslagen van missionarissen door toedoen van een enkele mensenrechtactivist terecht in de media van Europa en de VS. 1 Literatuur: Joseph Conrad, Heart of Darkness (1899), Adam Hochschild, De geest van koning Leopold II en de plundering van de Congo (1998) en David van Reybrouck, Congo, een geschiedenis (2012). 2 Het NRC van 5/6 november 2013, blz. 13, schrijft: “Congo is de enige staat in de wereld die werd opgericht om te plunderen. Het land is door menig fortuinzoeker, zakenman en multinational in de greep genomen: van Leopold II tot de Zaïrese kleptocraat Mobutu, en van hem tot de in januari 2001 doodgeschoten president Laurent Kabila en diens zoon Joseph, de huidige president. Goud, diamanten, uranium, hout, olie: in Congo zijn bijna alle belangrijke grondstoffen aanwezig. Het land lijdt onder grote armoede en gruwelijk geweld, maar politici en krijgsheren profiteren van de grondstoffen en behoren tot de allerrijksten in de wereld.” december 2013 — 35


COdE beercantus Door: Loes van Baast

De donderdagavond was weer aangebroken en dit keer stond er iets erg leuks op het programma. Het was namelijk tijd voor de halfjaarlijkse COdE beercantus. COdE staat voor Centraal Overleg der Economen, waar alle economische studieverenigingen bij aangesloten zijn. De beercantus vond op 24 oktober plaats bij de Voltage in Tilburg waar iedereen zich rond acht uur meldde. Nadat alle jassen waren opgehangen was het tijd om een plekje te zoeken aan een van de Smeetskringtafels. We waren goed vertegenwoordigd met maarliefst vier tafels. Tijdens het voorstellen van alle verenigingen kwam dit duidelijk ten gehore. Daarna was het tijd om de muziek te starten en de keel te smeren. Een aantal echte cantus-klassiekers kwamen voorbij zoals Jan Klaassen, Brabant en Het kleine cafĂŠ aan de haven. Ook het nummer The lion sleeps tonight uit de Lion King werd ten gehore gebracht, daarbij werd duidelijk dat er toch iets meer mannen dan vrouwen aanwezig waren bij dit evenement. In de pauze mocht de blaas eindelijk geleegd worden en dit zorgde voor aanzienlijke rijen bij de toiletten. Deze verdwenen echter snel en na een praaatje hier en daar gingen we weer verder met cantus. In de pauze had het bier zijn werk gedaan en de sfeer zat er dan ook goed in. Het zingen werd soms schreeuwen en meerdere polonaises volgden. Na afloop van de cantus werd er nog lang nagepraat in de hal. Ikzelf zag vooral de vloer, aangezien die ontzettend glad was geworden van alle drank. Dit mocht de pret van deze geweldige avond echter niet drukken.

36 — december 2013


Smeetskring University ‘ter leering ende vermaeck’

Door het bestuur XLIV is opgemerkt dat de nieuwe generatie studenten niet helemaal op de hoogte is van het reilen en zeilen binnen het studentenleven. Als goedwillend bestuur voelen wij ons dan ook geroepen om de kennis van jullie lezers bij te spijkeren. Vanaf deze editie zullen wij daarom veelgemaakte fouten en belangrijke universiteitszaken uiteenzetten. Smeetskring University trapt af met een overzicht van de taalverloedering in het studentenleven.

Taalverloedering in het studentenleven Iedere student heeft in het verleden een flink aantal jaren doorgebracht op de middelbare school. Na een zestal schooljaren wordt de overstap gemaakt naar de universiteit. Iedereen weet dat dit niet te vergelijken is met de middelbare school. Vaak wordt vergeten dat er een ander vocabulaire dient te worden gehanteerd. Uitspraken als ‘Ik ga naar school’ zijn dan ook uit den boze. Hieronder volgt een overzicht van veel gemaakte fouten.

‘Ik ga naar school’ Waar je tot je achttiende levensjaar iedere ochtend tegen je moeder kon zeggen ‘Dag, ik ga naar school’, is dit vanaf het moment dat je gaat studeren niet meer acceptabel. Studenten gaan niet naar school, maar naar de universiteit, ook wel afgekort tot uni. Je bent tenslotte geen HBO’er.

‘Ik kan niet gaan stappen, ik heb om 8.45 uur les’ De tijd dat je les kreeg is definitief voorbij. Mocht je al naar een docent willen luisteren, dan ga je naar een college.

‘Het klaslokaal zat helemaal vol’ We begrijpen dat je schrikt als bij je eerste college ongeveer twee keer zoveel studenten aanwezig zijn dan waar je op had gerekend. Het is echter de collegezaal die uitpuilt en niet het klaslokaal.

‘Vind jij die leraar ook zo saai?’ Een college kan zo slaapverwekkend zijn, maar zelfs in je slaap moet je kunnen dromen dat het om een docent gaat.

‘Ik baal van al die tussenuren in mijn rooster’ Ook al is er geen perfect alternatief voor tussenuren, je gebruikt het woord niet en moet juist blij zijn met de uren dat je geen college hebt en zo’n uur benutten om even langs te komen op de kamer.

‘Die toets was verschrikkelijk moelijk…’ Op een paar futiele wiskunde 1 toetsjes na, heb je in je studententijd geen toetsen, maar (her)tentamens.

‘..maar gelukkig hebben we nu een week herfstvakantie...’ Studenten doen niet aan vakantie, maar genieten van collegevrije weken en collectieve sluitingsdagen. Conclusie

Neem dit verhaal vooral met een korreltje zout. Ook wij vergissen ons wel eens in ons taalgebruik, maar nu weet je hoe het heurt en kun je er je voordeel mee doen. Tot de volgende editie van Smeetskring University!

‘…en ik had nog wel zo goed geleerd…’ Je kunt nog zo goed leren, een tentamen haal je pas als je hebt gestudeerd.

december 2013 — 37


Business Course... Door: Janneke Verwaaijen

Zuid-Afrika: ver weg… of toch dichtbij? Met dat in mijn achterhoofd ging ik naar het gesprek, dat onderdeel was van de selectieprocedure. Op woensdag 25 september kwam het verlossende antwoord op deze vraag: ga je koffer maar alvast pakken, want Zuid-Afrika komt heel dichtbij! Dit euforische gevoel werd alleen maar groter toen ik de andere 14 gelukkigen ontmoette. Samen gingen wij, met 18 Meijburgers, een onvergetelijke belevenis tegemoet in Zuid-Afrika.

de Tafelberg. Eenmaal boven aangekomen, genoten we van het formidabele landschap van Zuid-Afrika. De dag werd afgesloten met een heerlijk diner aan de kust van Kaapstad.

Op zaterdagochtend om half acht verzamelden wij op het vliegveld, waarna we konden inchecken en iedereen met veel enthousiasme het KLM-toestel betrad. Natuurlijk hoefden we ons niet te vervelen gedurende de vlucht. Met een flinke bundel fiscale literatuur, een versnapering en een alcoholistisch drankje op z’n tijd, vloog de elf uur durende vlucht voorbij. Laat in de avond stonden we op de Zuid-Afrikaanse bodem. We werden met een bus naar ons hotel gebracht, het ‘Table Bay Hotel’, gelegen aan de Waterfront. Eenmaal hier aangekomen, stonden er allerlei hapjes op ons te wachten. Er werd nog even wat geborreld, alvorens iedereen naar zijn kamer ging. Toen ik met mijn kamergenootje onze kamer binnenliep, keken we onze ogen uit. Zo mooi allemaal! De rozenblaadjes lagen op onze bedden. Toen ik die ochtend daarna wakker werd, trok ik de gordijnen open om voor het eerst het uitzicht te kunnen zien; wij keken uit op de schitterende ‘Tafelberg’. De zon scheen en het beloofde een fantastische week te worden. In de ochtend was het tijd voor het eerste ontbijt in Zuid-Afrika. Het ontbijtbuffet was maar liefst tien meter lang! Van pekingeend tot spinazie smoothies, niks ontbrak! Na snel even genoten te hebben van dit hemelse ontbijtspektakel, begon het programma. We vertrokken richting Robbeneiland. Na een indrukwekkende rondleiding door de gevangenis waar Nelson Mandela van 1964 tot 1982 verbleef, was het tijd om te starten met de eerste casus. In een groep van vijf studenten werd er een casus opgelost. Elke groep kreeg een andere casus. Ik zat in de groep met mede-Tilburgers Bart Mestrom en Tim Winkelhuis. Na afloop moest het resultaat gepresenteerd worden. Na de casus vertrokken we naar

38 — december 2013

De volgende dag reisden we af naar de wijngebieden. Met een temperatuur van 38 graden en een schitterend uitzicht, begonnen we aan de tweede casus. Nadat we de casus hadden uitgewerkt, moesten we een advies geven aan de klant. Na al het hersengekraak was het tijd om te gaan picknicken. Ik kreeg een mand met heerlijke kippenpootjes, salades en broodjes. Natuurlijk mocht de wijn daarbij niet ontbreken. Nadat alle magen weer goed gevuld waren, was het even tijd voor ontspanning. Hierna kregen we een rondleiding over het grondgebied van wine estate ‘Zorg Vliet’, alvorens we wijn gingen proeven met een aansluitend diner bij een ander wine estate. Dinsdag stond in het teken van sporten. Na heerlijk te hebben genoten van het ontbijt in het zonnetje, reden we met bussen naar ‘Kaap de Goede Hoop’. Met z’n allen beklommen we een berg, waarna we konden genieten van een mooi uitzicht over de Atlantische Oceaan. Toen we eenmaal weer beneden waren, werd er een groepsfoto gemaakt, waarna de sportieve middag echt kon gaan beginnen! We begonnen met een stevig mountainbike tochtje dat al snel bergopwaarts ging. Plotseling stond er tijdens de afdeling ineens een welkomstcomité op mij te wachten, bestaande uit vijf bavianen. Na even in mijn remmen te hebben geknepen


KPMG Meijburg & Co vervolgde ik mijn tocht. Eenmaal bij het eindpunt aangekomen, gingen we met een powerboat racen over de zee. Helaas hadden we geen haaien gespot, maar zeehonden en zeeleeuwen maakten dit helemaal goed. In de namiddag hadden we een paar uurtjes vrije tijd. Om toch nog even wat zonnestraaltjes mee te pakken, koos ik voor het zwembad. Woensdag stond in het teken van reizen. We vlogen met een lijnvlucht van Kaapstad naar Johannesburg. Na deze twee uur durende vlucht, vlogen we verder met twee privé-vliegtuigjes naar Sabi Sabi. Toen we uitstapten stonden alle rangers met hun Jeeps op ons te wachten. We werden naar onze luxueuze lodges gebracht, midden in de wildernis. We hoorden van de manager dat we niet alleen in het donker naar de lodges mochten lopen, aangezien er een week geleden nog een luipaard tussen de lodges liep. Toen de zon onder ging, was het tijd voor de eerste safaritocht. We legden tijdens deze tocht olifanten, een luipaard, impala’s en leeuwen vast.

De daaropvolgende twee ochtenden ging om vijf uur de wekker, aangezien de ranger op ons stond te wachten voor de volgende safaritocht. Met ietwat kleine oogjes gingen we verder opzoek naar de ‘Big Five’. Deze tochten (inclusief de twee avondtochten) brachten ons cheeta’s, giraffen, zebra’s, buffels, neushoorns, wilde beesten, hyena, nog meer impala’s en vuurvliegjes. De laatste casus vond plaats tussen twee safari’s. Tijdens het laatste avondmaal in Sabi Sabi gingen de

studenten een dansje opvoeren op een wel heel aparte manier, namelijk door het slaan op rubberen laarzen.

De laatste dag vertrokken we naar de Ezweni school. Dit is een school waaraan KPMG Meijburg & Co financiële steun bijdraagt. Bij aankomst mocht ik lunchpakketjes uitdelen aan de kleuters, alvorens we aan het werk werden gezet. Er moest een heel gebouw geschilderd worden en maar liefst 100 schoolbankjes in elkaar gezet worden. Ik koos voor het laatste. Toen iedereen klaar was met klussen, werd er een voetbalwedstrijd gespeeld tegen een professioneel ogende Afrikaanse voetbalploeg, bestaande uit studenten. In die tussentijd ontfermde ik me over twee kleuters, die mijn haar wel heel bijzonder vonden. Na het bezoek aan de school, vertrokken we richting een park met lodges waar we de gelegenheid hadden om ons even op te frissen. Na genoten te hebben van een laatste driegangendiner, was het dan echt tijd om weer naar huis toe te gaan.

Het was een fantastische en onvergetelijke week in Zuid-Afrika. Bij dezen wil ik KPMG Meijburg & Co nogmaals bedanken voor deze schitterende Business Course!

december 2013 — 39


Inhousedag Loyens & Loeff Door: Roy Thijssen

Op vrijdag 8 november is een groep van ongeveer 30 Smeetskringers op bezoek geweest bij de fiscalisten van Loyens & Loeff. Bij aankomst in Rotterdam werd iedereen verwelkomd door een van de recruiters van het bedrijf, Joost Kok. Hierna werden we meegenomen naar een van de vergaderzalen. Het programma begon met een algemene introductie over Loyens & Loeff. Tijdens deze presentatie werd onder andere de structuur van het bedrijf uitgelegd. Ook werd er verteld over de kantoren van Loyens en Loeff in het buitenland en werden verschillende mogelijkheden voor studenten binnen het kantoor uitgelicht. Door deze introductie kreeg iedereen een goed beeld van de mogelijkheden voor studenten bij Loyens & Loeff. Na deze presentatie volgde een college over verschillende fiscale thema’s. Dit college werd gegeven door twee medewerkers die verschillende fiscale onderwerpenbespraken. Tijdens dit college werd onder andere uitleg gegeven over de bekende artikelen in de VPB, zoals artikel 10a en 13L . Ook werd er gesproken over minder bekende thema’s. Een van deze thema’s was transfer pricing, oftewel ‘’het vaststellen van prijzen van leveringen van goederen en diensten binnen een groep van tot één concern behorende bedrijven’’. Bedrijven als Apple, Google en Starbucks passen transfer pricing al jaren toe om zo hun winsten zo aan te passen, zodat zij minder vennootschapsbelasting hoeven te betalen. Het college eindigde met een korte bespreking van de dividendbelasting. Na de pauze begon de quiz met vragen over de stof besproken in het college. De hele groep werd verdeeld in zes teams. In de quiz stond een bedrijf centraal dat smartphones maakte. Aan ons de taak om het bedrijf te adviseren over de fiscale gevolgen waarmee zij te maken kregen. Het bedrijf wilde onder andere een doorstroomvennootschap in Nederland oprichten en vroeg ons naar de voor- en nadelen. Daarnaast wilde de fabrikant meer informatie over (onzakelijke) leningen. Ook probeerden enkele teams bonuspunten te behalen. Zo werden de openingstijden van de bar van Loyens & Loeff opgeschreven en verschillende originele antwoorden bedacht.

40 — december 2013

Na een fanatieke strijd was er uiteindelijk één groep die de fabrikant het beste geadviseerd had. Zij werden beloond met een gloednieuwe Loyens & Loeff sporttas. Na deze prijsuitreiking kregen we een rondleiding door het kantoor in Rotterdam. De toer begon met een kijkje in de collegezaal. In deze zaal worden de colleges gegeven van de Loyens & Loeff academy. Deze academy is een soort introductieprogramma voor nieuwe medewerkers. Ook kregen we een kijkje in de bedrijfskantine van het kantoor. De rondleiding werd afgesloten in de bibliotheek, waar zich een grote hoeveelheid fiscale literatuur bevindt. De inhousedag werd ten slotte afgesloten in de eigen kroeg van Loyens & Loeff. Onder het genot van een biertje of een wijntje kon er worden nagepraat over alle ervaringen. Nadat de borrel om zeven uur afgelopen was, begaf iedereen zich naar het station. Onderweg werd de Smullers op station Dordrecht nog even geplunderd waarna iedereen naar huis ging. Loyens & Loeff bedankt voor de interessante middag!


Bestuur kegelt met... Door: Guusje Mulders

Maandag 18 november zijn een aantal commissies met het bestuur iets leuks gaan doen. De activiteit zelf bleef, traditiegetrouw nog even geheim voor alle commissieleden. Wel hadden we een paar dagen eerder een mysterieuze e-mail gekregen van het bestuur met daarin de instructies over waar we moesten verzamelen en het verzoek om een muts en handschoenen mee te nemen. Natuurlijk begon iedereen naar aanleiding van deze e-mail te speculeren over wat de activiteit zou zijn. Gaan we schaatsen, of probeert het bestuur ons op een dwaalspoor te brengen?

Toen iedereen op maandagavond met zijn fiets klaar stond bij het Interpolis gebouw, werd ons verteld dat we niet naar Tilburg-Zuid zouden fietsen en dus niet naar de schaatsbaan zouden gaan. De route werd ingezet richting Tilburg-Oost. Voor ons allen was het toen nog onduidelijk wat we gingen doen, maar al snel bleek dat we helemaal naar Berkel-Enschot zouden fietsen. Na een lange fietstocht onder barre omstandigheden kwamen we gelukkig allemaal veilig aan bij ‘De Druiventros’ waar we gingen kegelen!

baan te gooien, terwijl anderen zich ontpopten tot ware professionals. Gelukkig kwam er na een niet al te lange tijd een groepje oudere dames binnen waarvan nog enkele kneepjes van het vak konden worden afgekeken. Zo konden ook de minder talentvolle kegelaars onder ons toch nog een aantal punten binnentikken.

“Voor sommigen onder ons bleek het erg lastig om de kegelbal over die smalle baan te gooien, terwijl anderen zich ontpopten tot ware professionals.” Toen de spannende competitie afgelopen was, werd het tijd voor de prijsuitreiking. De prijs bestond uit felbegeerde commissiepunten. Met de commissiepunten die de winnaars hadden gewonnen komen ze hogerop op de commissieladder. De uiteindelijke winnaar was Anne de Wit, van de Congrescommissie 2014. Helaas kwam met het einde van de activiteit ook de terugreis weer in zicht. Vele mensen waren blij dat ze handschoenen en een muts bij zich hadden om weer een eind terug naar Tilburg te fietsen. De activiteit werd afgesloten met een (of meer) biertje(s) in Kandinsky.

Kegelen is een spel waarbij je met een bal een aantal kegels omver probeert te gooien. Het lijkt een beetje op bowlen, alleen heeft een kegelbal maar één gat waarin je je duim moet stoppen en is een kegelbaan ongeveer 30cm breed. Na een korte instructie van een plaatselijke kegel-professional werd het tijd om onze eigen kegel-skills te ontdekken. Voor sommigen onder ons bleek het erg lastig om de kegelbal over die smalle

december 2013 — 41


Fiscaal Congres Door: Xandra van Ettinger

Donderdag 21 november vond het jaarlijkse Fiscale Congres plaats. De dag stond in het thema van de rol van Nederland in belastingoptimalisatie. Na een mooie inleiding door prof. dr. P. H. J. Essers over de actualiteit van het thema en het belang om als fiscalist te weten wat er echt speelt (hoe zit de vork echt in de steel?), kon het officiële programma beginnen. Allereerst liet prof. dr. P. G. H. Albert de Vennootschapsbelasting aan bod komen. Met een aantal praktijkvoorbeelden van geoorloofde tax planning was de toon gezet. Hoe moeten we de omvangrijke internationale tax planning van Google, Starbucks en Amazon zien? Het staat belastingplichtigen immers vrij om de voor hem voordeligste weg te kiezen en er wordt door de genoemde bedrijven dan ook niet gefraudeerd. Het spanningsveld tussen ‘het zich aan de regels houden’ en immoraliteit werd goed duidelijk. Ook werden initiatieven tegen internationale belastingontwijking besproken.

“De conclusie van de btw-analyse was dat het btw-belastingparadijs Nederland niet bestaat.” Vervolgens besprak mr. R. A. Wolf de vraag of Nederland op het gebied van de btw een belastingparadijs is. De e-commerce in Luxemburg werd besproken, net als de btw-kloof in Nederland en de oorzaken hiervan. Als voorbeeld werd de carrouselfraude uitgelicht. De conclusie van de btw-analyse was dat het btw-belastingparadijs Nederland niet bestaat, doordat wij een relatief hoog tarief hanteren en de fraude in Nederland redelijk onder controle is. Na een korte pauze kwam als derde deelonderwerp de informatie-uitwisseling aan bod, door prof. dr. H. Vording. Er werd toegespitst op de automatische gegevensuitwisseling en een vergelijking met de afluisterpraktijken van de NSA was gauw gemaakt. Doordat weinig landen echt iets doen met de grote hoeveelheid ‘standaardgegevens’, en gegevens door typefouten voor computers onherkenbaar zijn, loopt de automatische informatie-uitwisseling echter nog niet zo lekker. Ook werd er aandacht besteed aan het ontbreken van rechtsbescherming voor belastingplichtigen. 42 — december 2013

Na deze interessante ochtend hadden we genoeg stof om over na te denken tijdens de driegangen lunch, waarvan we samen met Baker Tilly Berk en de Belastingdienst mochten genieten. Het middagprogramma bestond uit het volgen van een van de drie workshops (gelijk aan de in de ochtend besproken onderwerpen). Na afloop van de workshops werd er door een aantal deelnemers per workshop een korte presentatie gegeven over de inhoud ervan en kwam de forumdiscussie met sprekers, workshop-gevers en studenten op gang, onder leiding van dagvoorzitter prof. dr. P. H. J. Essers. De vpb-workshop betrof hybride leningen en het probleem van dispariteit. Bij de btw-workshop en –discussie ging het over de carrouselfraude en het leerstuk misbruik van recht. Tenslotte werden er verschillende stellingen over informatie-uitwisseling besproken, zowel de automatische als de spontane uitwisseling en de uitwisseling op verzoek. Nadat de congrescommissie iedereen bedankt had en Mieke de commissie namens alle studenten ook een dankwoord had gebracht, werd de dag afgesloten met een leuke borrel. Ik kijk terug op een erg geslaagd congres. Commissie: nogmaals bedankt!


Fiscaal Congres

december 2013 — 43


Prijsvraag

Stuur de oplossing van de rebus voor 20 januari 2014 naar bestuur@smeetskring.com t.a.v. oplossing prijsvraag Circulaire.

De winnaars van de prijsvraag van de vorige editie zijn Kyra Rikhof & Jurie Franken! Zij kunnen hun prijs komen ophalen op de bestuurskamer

44 — december 2013


Afgestudeerden

Augustus 2013 P.C.T.J.I. van Delft LL.M. 6 augustus 2013

Het gelijkheidsbeginsel als beginsel van behoorlijke wetgeving: zakelijk onderscheid versus fundamenteel onderscheid.

N. Barkane LL.M. 6 augustus 2013

Reikwijdte art. 67n AWR gelijk aan art. 69 lid 3 AWR? Een onderzoek naar derdenwerking van de boeterechtelijke inkeerbepaling.

J. Wiegmans Msc. 9 augustus 2013

De hypotheekrenteaftrek bezien in het licht van de kwaliteitseisen van wetgeving en de maatschappelijke onrust op de woningmarkt.

M.C.A. Scholten LL.M.

L. Brilman Msc. 11 juli 2013 (afstudeerceremonie 22 augustus)

Emigration and immigration of a business: impact of taxation on European and global mobility.

L.S.P.J. Borremans Msc. 27 augustus 2013

Vervaardiging: in wezen (op)nieuw uigelegd? wanneer zou de levering van een gebouw in de (ver)nieuwbouwfase belast moeten zijn?

P. Piotrowski LL.M. 27 augustus 2013

Beneficial ownership. In onderzoek naar een in nevel gehulde antimisbruikbepaling.

13 augustus 2013

S.C.F. van Haperen Msc.

Verrekenbedingen in de Successiewet.

27 augustus 2013

E.A.M. Goossens Msc.

Horizontaal toezicht: wenkend perspectief of verkeerde weg?

20 augustus 2013

De fiscaal gunsige behandeling van de voordelen behaald met intellectuele eigendomsrechten in overeenstemming met de vrijheid van vestiging.

S.P.A. Blommers Msc. 27 augustus 2013

De rol van subjectiviteit in de omzetbelasting bij transacties met onroerende zaken.

C. Boskan Msc. 27 augustus 2013

De monitoring van interne beheersingsmaatregelen binnen de btw: een analyse van controletechnieken.

december 2013 — 45


Afgestudeerden V.H.M. van den Munckhof LL.M. 28 augustus 2013

De btw-behandeling van niet conforme vergoedingen bij transacties tussen gelieerde partijen.

D.H.M. Steens LL.M. 28 augustus 2013

Samengestelde prestaties en btw: de btw-behandeling van een samengestelde prestatie; getoetst aan het neutraliteitsbeginsel.

R. de Jong Msc.

S. Zaker LL.M. 28 augustus 2013

28 augustus 2013

Hoe objectief is objectief?

Een onderzoek naar de reikwijdte van de vrijstelling voor het beheer van gemeenschappelijke beleggingsfondsen.

V.Y. Timmermans Msc.

A.C.J. van Dijk Msc. 28 augustus 2013

Het pro rata aftrekrecht van een gemengd presterende ondernemer met buitenlandse vaste inrichtingen.

A.S. Hodge LL.M.

10 juli 2013 (afstudeerceremonie 30 augustus)

The impact of taxation on the European and global mobility of employees from the perspective of the netherlands, including a Legal comparison with other countries.

Oktober 2013

28 augustus 2013

R.G.J.W. van Esch LL.M.

De betekenis van de bestemmeling.

23 oktober 2013

Afnemerschap in de btw: wie krijgt de rekening gepresenteerd?

A.W.E.M. Vriends LL.M. 23 oktober 2013

Aftrek van voorbelasting: Houdstermaatschappijen en verkoop van aandelen.

S.J.A.C. Oonincx LL.M. 31 oktober 2013

De landbouw vrijstelling

46 — december 2013


Bestuursmededelingen

Activiteitenoverzicht

Activiteiten

Donderdag 23 januari

Wil je op de hoogte blijven van onze activiteiten, kijk dan regelmatig op de website www.smeetskring.com, let op je UvT-mail of kijk op univers online. Schrijf je altijd tijdig in voor activiteiten (via de website), om er zeker van te zijn dat je kunt deelnemen. Bellen of langskomen op de kamer kan natuurlijk altijd!

Smeetskring College: bring your parents

& te verwachten in de volgende editie

Donderdag 30 januari

Inhousedag PwC Woensdag 5 februari

Cycling Dinner Inloopuren

Het bestuur is dagelijks aanwezig van maandag tot en met vrijdag tussen 10:00 en 16:00 uur. Aangepaste openingstijden worden vermeld op de website.

Dinsdag 11 februari

Tweedejaars activiteit & Wettenbundeluitreiking Donderdag 20 februari

Tijdens inloopuren is er altijd iemand van het bestuur aanwezig om je vragen te beantwoorden.

Interstedelijk Fiscaal Debat Donderdag 13 maart

Actief Kader uitje 17-21 maart 21ste Tilburgse Fiscale Bedrijvenweek

Het tijdschrift van de Tilburgse Fiscalisten

Namens het bestuur

Bestuur

Vereniging “De Smeetskring” verschijnt

Hans Pieter Schilperoort

Voorzitter: Mieke Verhappen

vier maal per jaar. De Circulaire zal wor-

Vicevoorzitter: Stijn Mattijssen

den toegezonden aan actieve leden en

Postadres

Secretaris: Hans Pieter Schilperoort

externe contacten.

Kamer E207/E208

Penningmeester: Arjan Vullings

Postbus 90153 5000 LE Tilburg Oplage

Tel: 013 – 4662987

150 exemplaren

Fax: 013 – 4662987

T.F.V.“De Smeetskring”

Bezoekadres

T.F.V. “De Smeetskring”is in 1969 opgericht en

Kamer E207/E208 Warandelaan 2

heeft haar naam mogen ontlenen aan de

5037 AB Tilburg

Ereleden

Prof. dr. J.E.A.M. van Dijck † Prof. mr. Ch.P.A. Geppaart

emeritiushoogleraar prof. dr. M.J.H. Smeets.

Prof. dr. A.C. Rijkers Adverteerdersindex NautaDutilh

2

De vereniging heeft tot doel de contacten

Inloopuren

EY

22

tussen studenten, docenten en het bedrijfs-

Maandag t/m vrijdag van 10.00 uur – 16.00

Loyens & Loeff

48

leven te bevorderen.

uur

Redactie & Design

Bankrekeningnummer

De kosten bedragen €10,- per collegejaar

Maaike Waaijer

NL12RABO 010.40.82.682

als je een machtiging hebt ingevuld. Voor

Lidmaatschap

Lennart van Vugt

de lenteleden bedragen de kosten €6,50.

Annemarie Kersbergen Francien Jongen Lieke Diederen

december 2013 — 47



Circulaire december 2013