Page 24

Strand Een roodaangelopen meneer en een witgebleven mevrouw zitten op het strand in de zon en hij kijkt naar haar alsof zij de mooiste vrouw op aarde is. Iedereen ziet dat het niet waar is, maar niemand zegt er wat van. Ik zou het dolgraag gaan vertellen en ik zou het ook durven. Maar als er later iemand komt die míj het mooist vindt, wil ik óók niet dat er een kind aangehuppeld komt dat recht in zijn gezicht de waarheid zegt.

Dit gedicht van Ted van Lieshout is gebruikt voor het project Raadgedicht, waarbij één woord wordt weggelaten. De bedoeling is dat je dat woord raadt. Kom meer te weten over Raadgedicht door te klikken.

Profile for Ted van Lieshout

Pretpark Poëzie 0  

Pretpark Poëzie 0  

Advertisement