Page 1


2


Międzynarodowy Festiwal Teatralny

TORUŃ 22.05–12.06.2021

KO N TA K T

International Theatre Festival


4

Międzynarodowy Festiwal Teatralny

KO N TA K T

International Theatre Festival


4–5

Na granicy / On the boundary

6–15

Program festiwalu / Festival programme

16–149

Spektakle, filmy / Peformances, films 18–25 26–31 32–39 40–45 46–51 52–59 60–67 68–75 76–81 82–87 88–95 96–103

Call Cutta at Home #FollowTheRabbit

Świątynia teraźniejszości – solo dla ośmiornicy / Temple du présent – Solo for an Octopus Jestem mewą / I Am a Seagull

Usługa w chmurze / Cloud Service Enter Full Screen Hinkemann

Co się stało z Alim? / What happened to Ali?

Eimuntas Nekrošius: Przesuwanie horyzontu / Eimuntas Nekrošius: Pushing the Horizon Further

100 razy Lenz – próba / 100 times Lenz – An attempt Białoruś obrażona / Insulted. Belarus

Żółty – cierpienia Belgii II: Rex / Yellow – The Sorrows of Belgium II: Rex

104–109 Nie chcę tego oglądać / I don’t want to see this 110–115 116–123 124–131 132–139 140–145 146–149

150–173

Orestes w Mosulu. Realizacja / Orestes in Musul. Making-of

Der Szturem. Cwiszyn/Burza. Pomiędzy / Der Szurem. Cwiszyn/The Tempest. In between Kaspar Hauser

Krótka rozmowa ze Śmiercią / A Short Conversation with Death

Biblia: próba / The Bible. An Attempt

Testament Marii / The Testament of Mary

Laboratorium Kontaktu / Kontakt Laboratory


International Theatre Festival

KO N TA K T

Na granicy Program 25. Edycji festiwalu KONTAKT miał dwie wcześniejsze wersje (na rok 2020 i 2021), obie przygotowane z myślą o jubileuszu i zestawione z wybitnych przedstawień teatralnych zrealizowanych przez reżyserów ważnych dla festiwalu w przeszłości i takich, których w Toruniu dotąd nie było, a reprezentują w swoich pracach poziom mistrzowski. Ostatecznie zdecydowaliśmy się na wersję hybrydową: dużo teatralnych form przystosowanych do prezentacji w sieci i kilka przedstawień na żywo. Dla czytających ten tekst w maju 2021 powód jest oczywisty: decyzja o otwarciu teatrów dla publiczności 29 maja zapadła tuż przed 1 maja, a to przez nie zatrzymaną od początku 2020 roku wędrówkę po świecie wirusa Covid-19 w różnych mutacjach i odmianach. O pandemii nie opowiadamy, ale KONTAKT jest jej świadectwem. Spektakle, filmy i inne formy performatywnej aktywności w sieci internetowej reprezentują różne kierunki myślenia o świecie i teatrze, inspiracje historyczne i literackie, poziom zaangażowania w diagnozowanie rzeczywistości i ukazywanie źródeł dzisiejszych niepokojów, lęków i nadziei. Wszystkie mają cechę wspólną: powstały w sieciowej formie z potrzeby przekroczenia granicy, przełamania ograniczeń w bezpośrednich kontaktach. Zapraszamy zatem na granicę. Przede wszystkim tę między teatrem jako spotkaniem aktorów z widzami a teatrem korzystającym z pośrednictwa technologii informatycznych. Na scenach Teatru Horzycy prezentujemy cztery przedstawienia polskie, w tym Burzę w jidysz (z napisami) i Biblię. Próbę zrealizowaną w Toruniu przez ekipę ze Słowenii pod wodzą Jerneja Lorenciego. Zapraszamy za granicę: do domu nad jeziorem na północ od Nowego Jorku, gdzie grupa zaprzyjaźnionych aktorów gra i żyje Mewą Czechowa, do klaustrofobicznej garderoby monachijskiego Residenztheater, z której wyjścia szuka bohater Lenza Büchnera grany przez znakomitą, młodą aktorkę. Na sceny NTGent w Gandawie, gdzie Luk Perceval rozprawia się z jedną z belgijskich traum, na wielką scenę Teatru Młodych w chorwackim Zagrzebiu na spotkanie z pokoleniem powojennym. Cóż z tego, że tym po pierwszej wojnie. Do mieszkań gospodyń spektaklu Call Cutta at Home w Kalkucie i Tallinie, gdzie mieszkają i transgranicznie pracują próbując łączyć cel ekonomiczny z potrzebą kontaktu, choćby międzykontynentalnego.

Międzynarodowy Festiwal Teatralny

Zapraszamy wreszcie na granicę światów: w Lozannie, w stojącym na scenie akwarium mieszka uratowana z targowiska ośmiornica. Jest obserwowana i obserwuje, reaguje i prowokuje reakcje. Czasem nie wychodzi z kryjówki.

6

Granice przekraczane są na Białorusi, w Iraku, w podwarszawskiej Kobyłce i – na co dzień – w Internecie. Festiwal teatralny pozwala śledzić te sytuacje z bezpiecznej, nie tylko medycznie, perspektywy. Tegoroczny KONTAKT to kilkadziesiąt równoczesnych wydarzeń w sieci, w teatrze i wokół teatru. Dla Teatru Horzycy i ekipy festiwalu to też sytuacja nowa i trochę graniczna. Naszym celem jest utrwalenie obrazu KONTAKTU jako najstarszego i zarazem najpoważniejszego w Polsce międzynarodowego festiwalu organizowanego w Toruniu od 1991 r. „Dzięki” pandemii obchodzimy trzydziestolecie. Najlepszy wiek i czas weryfikacji: czy jubilat jest żywy, współczesny, angażujący, emocjonujący, a granica gdzieś daleko w przyszłości. Andrzej Churski

PL


On the boundary The programme of the 25th KONTAKT festival has had two earlier versions (for 2020 and 2021), both planned with the upcoming anniversary in mind and compiled from outstanding theatre performances put on by theatre directors who have left an indelible imprint on the festival audience’s collective memory and by some whose works, though not seen in Toruń yet, are considered to be masterpieces. At long last, the organisers had no other choice but to adopt a hybrid version with theatrical forms adapted for online presentation and a few live performances. For those who are reading this text in May 2021, the reason for that is obvious: the governmental decision made just before 1 May to reopen theatres to the public starting on 29 May, after the lockdown caused by the unstoppable global march of COVID-19, which started at the beginning of 2020 and subsequently produced various mutations. Although we do not intend to discuss the pandemic here, this year’s KONTAKT bears witness to it. Performances, films and other forms of performative activity available on the Internet represent diverse directions in thinking about the world and theatre, historical and literary inspirations, the level of involvement in diagnosing reality, and showing the sources of today’s anxieties, fears and hopes. They all have one thing in common: they have been created in formats suitable for online viewing, stemming from the need to cross boundaries or overcome restrictions in direct contact. Therefore, you are invited to step into our boundary zone, primarily to the one between theatre understood as actors meeting their audience and theatre using information technology as a means of communication. On its two stages, the Horzyca Theatre hosts four Polish performances, including The Tempest in Yiddish (with subtitles) and The Bible. An Attempt (produced in Toruń by a Slovenian team led by Jernej Lorenci). You are also invited oversees: to a house on a lake in Upstate New York, where a group of befriended actors live and breathe Chekhov’s Seagull; to the claustrophobic dressing room of Munich Residenztheater, from which the protagonist of Büchner’s Lenz, played by an excellent young actress, is looking for a way out; onto the NTGent stage in Ghent, where Luk Perceval comes to grips with a major Belgian trauma; onto the mainstage of the Youth Theatre in Zagreb, Croatia, to meet representatives of a post-war generation (it makes no difference that it is the one that survived WWI); and to the homes of the hosts of Call Cutta at Home in Calcutta and Tallinn, where they live and work, crossing borders in their attempts to try combining an economic goal with the need for contact, even intercontinental if need be. Finally, you are invited to the boundary between the worlds: in Lausanne, an octopus rescued from a marketplace is living in an aquarium standing on the stage. It is watching and being watched; it reacts and provokes reactions; it does not leave its hiding place at times. Borders are crossed in Belarus, Iraq, in Kobyłka near Warsaw and on the Internet – on a daily basis. Our theatre festival allows you to follow such situations from a safe place, not only from a medical perspective. This year’s KONTAKT includes several dozen simultaneous events on the web: in the theatre and around the theatre. For the Horzyca Theatre and the festival team, it is also a new and somewhat borderline situation. Our goal is to preserve the image of KONTAKT as the oldest and the most meaningful international festival in Poland, organized in Toruń since 1991. ‘Thanks to’ the pandemic, we are celebrating the 30th anniversary the festival took off: the best age and time for verification. Is the jubilarian still alive, modern, attractive, exciting, and has the boundary been pushed further into the future? Andrzej Churski

EN


8

22.05

Międzynarodowy Festiwal Teatralny

PROGRAM FESTIWALU

KO N TA K T

International Theatre Festival


FESTIVAL PROGRAMME

12.06.2021


22.05

International Theatre Festival

PROGRAM 22.05–12.06.2021 plenerowa wystawa fotografii teatralnej Wojtka Szabelskiego

12.30–14.00 Forum nowego dramatu ukraińskiego: „Chwała bohaterom”

Plac przed Teatrem im. Wilama Horzycy, pl. Teatralny 1

Transmisja na FB TWH

wystawa

czytanie dramatu

19.00–20.00

19.00–20.30 Forum nowego dramatu ukraińskiego: „Polarnicy”

#FollowTheRabbit Teatr im. Wilama Horzycy Toruń/Polska

Facebook

Transmisja na FB TWH

czytanie dramatu

spektakl, platforma Zoom

23.05

11.00 Młody Teatr współtworzy festiwal Kontakt: Niedziela w Teatrze

Facebook

11.00–13.00 Forum nowego dramatu ukraińskiego: „Przez skórę” Transmisja na FB TWH

Plac przed Teatrem im. Wilama Horzycy, pl. Teatralny 1

spotkanie

czytanie dramatu

20.00 Spotkanie z realizatorami filmu „Jestem mewą”

21.00

Facebook

Koncert otwarcia „Rybi puzon”

Plac przed Teatrem im. Wilama Horzycy, pl. Teatralny 1 Facebook

16.00–17.10 i 19.00–20.10

18.00

Rimini Protokoll Berlin/Niemcy

Residenztheater Monachium/Niemcy

spektakl, platforma Zoom

film online, platforma VOD

25.05

16.00–18.00

16.00–17.10 i 19.00–20.10

Call Cutta at Home

Usługa w chmurze

Testament Marii Colma Tóibína – czytanie dramatu połączone z warsztatowym pokazem pracy reżyserskiej prowadzonym przez Piotra Kurzawę

czytanie dramatu

platforma Zoom

21.25

Spotkanie z realizatorami spektaklu „Hinkemann”

26.05

Międzynarodowy Festiwal Teatralny

spotkanie

10

koncert na żywo

24.05

KO N TA K T

spotkanie

Facebook

Dostęp przez 24h na platformie VOD

Call Cutta at Home Rimini Protokoll Berlin/Niemcy

spektakl, platforma Zoom

22.00–22.45

100 razy Lenz – próba Residenztheater Monachium/Niemcy

spektakl, platforma Zoom

16.00–17.10

18.00

Rimini Protokoll Berlin/Niemcy

Teatr Miejski Gliwice/Polska

spektakl, platforma Zoom

spektakl online, platforma VOD

Białoruś obrażona

Call Cutta at Home

22.00

Spotkanie z reżyserem filmu „Eimuntas Nekrošius: Przesuwanie horyzontu”

spotkanie

Facebook

Dostęp przez 24h na platformie VOD


18.00 Świątynia teraźniejszości – solo dla ośmiornicy

15.00–16.10 i 17.00–18.10

Call Cutta at Home Rimini Protokoll Berlin/Niemcy

Théâtre Vidy Lozanna/Szwajcaria

spektakl, platforma Zoom

Dostęp przez 24h na platformie VOD

spektakl online, platforma VOD

20.30–22.00 Młody Teatr współtworzy festiwal Kontakt: Nakręć się w 24h spotkanie

film online, platforma VOD

13.00–14.00 Forum nowego dramatu ukraińskiego: dyskusja, panel ekspertów

16.00–17.10 i 19.00–20.10

Facebook

Dostęp przez 24h na platformie VOD

Rimini Protokoll Berlin/Niemcy

18.00 Spotkanie z realizatorami spektaklu „Świątynia teraźniejszości – solo dla ośmiornicy”

spektakl, platforma Zoom

spotkanie

Call Cutta at Home

20.40–22.05

21.00

Nowy Teatr Warszawa/Polska

Teatr Młodych Zagrzeb/Chorwacja

spektakl, platforma Zoom

spektakl online, platforma VOD

17.30

18.00

Dostęp przez 24h na platformie VOD

Co się stało z Alim?

Spotkanie z realizatorami filmu „Usługa w chmurze”

Słoweński Narodowy Teatr Dramatyczny Lublana/Słowenia

Facebook

19.00

Dostęp przez 24h na platformie VOD

Facebook

20.00

Eimuntas Nekrošius: Przesuwanie horyzontu Centrum Informacji i Edukacji Teatralnej i Filmowej Wilno/Litwa

Dostęp przez 24h na platformie VOD

film online, platforma VOD

film online, platforma VOD

21.00–21.45

22.00

Residenztheater Monachium/Niemcy

NTGent Gandawa/Belgia

spektakl, platforma Zoom

spektakl online, platforma VOD

100 razy Lenz – próba

Spotkanie z realizatorami filmu „Co się stało z Alim?” spotkanie

Facebook

Hinkemann

Enter Full Screen

spotkanie

spotkanie

Jestem mewą The Chekhov Project USA

spotkanie

Plac przed Teatrem im. Wilama Horzycy, pl. Teatralny 1

21.00

Plac przed Teatrem im. Wilama Horzycy, pl. Teatralny 1

Transmisja na FB TWH

18.00 Zorganizowany obłęd. 100 lat teatru polskiego w Toruniu i Międzynarodowy Festiwal Teatralny Kontakt 2010-2020(2021) – rozmowa wokół książek

Żółty – cierpienia Belgii II: Rex Dostęp przez 24h na platformie VOD

Wszystkie festiwalowe wydarzenia online (Zoom, VOD, FB) są bezpłatne


27.05

16.00–17.10

18.00–19.00

Rimini Protokoll Berlin/Niemcy

Teatr im. Wilama Horzycy Toruń/Polska

spektakl, platforma Zoom

spektakl, platforma Zoom

17.30

Call Cutta at Home

#FollowTheRabbit

28.05

16.00–17.10

spektakl, platforma Zoom

spotkanie

29.05

International Theatre Festival

PROGRAM

12.00–13.15

13.30

Nie chcę tego oglądać Grupa Teatralna Impresario Moskwa/Rosja

Orestes w Mosulu. Realizacja NTGent Gandawa/Belgia

Spotkanie z realizatorami spektaklu „Nie chcę tego oglądać” Transmisja na FB TWH Facebook

Spotkanie z realizatorami filmu „Orestes w Mosulu. Realizacja” Wały gen. Sikorskiego 13

Wały gen. Sikorskiego 13

film, Kino Centrum CSW

tłumaczenie na PJM

spotkanie

Kino Centrum CSW

22.30 Spotkanie z realizatorami spektaklu „Kaspar Hauser” Teatr im. Wilama Horzycy,

spotkanie

spotkanie

19.30

Promocja książki Artura Dudy Teatr w Toruniu 1904-1944. Opowieść Teatr im. Wilama Horzycy, performatyczna

duża scena, pl. Teatralny 1

Zakończenie obchodów 100-lecia teatru polskiego w Toruniu Teatr im. Wilama Horzycy, duża scena, pl. Teatralny 1

spektakl na żywo

spotkanie

2.06 godz. 19.00–20.50

2.06 godz. 21.00

Teatr im. Wilama Horzycy duża scena, pl. Teatralny 1 Toruń/Polska

Spotkanie z realizatorami spektaklu „Biblia: Próba” Teatr im. Wilama Horzycy,

spektakl na żywo

spotkanie

spektakle na żywo

spektakle online

– Teatr im. Wilama Horzycy, duża scena, pl. Teatralny 1 – Teatr im. Wilama Horzycy, mała scena, pl. Teatralny 1

– platforma VOD (vod.teatr.torun.pl)

oznaczenia wydarzeń

18.00–19.30

06.2021

Międzynarodowy Festiwal Teatralny

17.00

31.05

12

18.00

30.05

KO N TA K T

duża scena, pl. Teatralny 1

spotkanie

Krótka rozmowa ze Śmiercią Teatr im. Aleksandra Fredry Teatr im. Wilama Horzycy, Gniezno/Polska

duża scena, pl. Teatralny 1

Biblia: Próba

Spotkanie z realizatorami spektaklu „Krótka rozmowa ze Śmiercią” Teatr im. Wilama Horzycy, duża scena, pl. Teatralny 1

duża scena, pl. Teatralny 1

spektakl z audiodeskrypcją

spotkania – Teatr im. Wilama Horzycy, pl Teatralny 1 – Kino Centrum CSW, Wały gen. Sikorskiego 13 – Plac przed Teatrem im. Wilama Horzycy – Facebook Teatru im. Wilama Horzycy – platforma Zoom


18.30

Spotkanie z realizatorami spektaklu „Białoruś obrażona”

spotkanie

Facebook

22.00

19.15

Spotkanie z realizatorami spektaklu „Żółty – cierpienia Belgii II: Rex”

Spotkanie podsumowujące z realizatorami spektaklu „Call Cutta at Home”

spotkanie

Facebook

18.30–19.30

21.00–21.45

Teatr im. Wilama Horzycy Toruń/Polska

Residenztheater Monachium/Niemcy

spektakl, platforma Zoom

spektakl, platforma Zoom

17.00–18.15

18.20

platforma Zoom

100 razy Lenz – próba

#FollowTheRabbit

Der Szturem. Cwiszyn/Burza. Pomiędzy Teatr Żydowski im. Estery Rachel i Idy Kamińskich Teatr im. Wilama Horzycy, mała scena, pl. Teatralny 1 Warszawa/Polska

Spotkanie z realizatorami spektaklu „Der Szturem. Cwiszyn/Burza. Teatr im. Wilama Horzycy, Pomiędzy”

mała scena, pl. Teatralny 1

spotkanie

19.00

19.30

Plac przed Teatrem im. Wilama Horzycy, pl. Teatralny 1

Teatr im. Wilama Horzycy, mała scena, pl. Teatralny 1

spotkanie

spotkanie

12.06 godz. 19.00–20.15

12.06 godz. 20.30

Młody Teatr współtworzy festiwal Kontakt: Na granicy

Testament Marii

20.00–22.25

Kaspar Hauser Teatr Współczesny Szczecin/Polska

Teatr im. Wilama Horzycy, duża scena, pl. Teatralny 1

spektakl na żywo

spektakl na żywo

Teatr im. Wilama Horzycy Toruń/Polska

spotkanie

Młody Teatr współtworzy festiwal Kontakt: Co zostanie po Festiwalu?

Spotkanie z realizatorami spektaklu „Testament Marii” pl. Teatralny 1

pl. Teatralny 1

spektakl na żywo

spotkanie

spektakle na platformie Zoom

filmy

czytania dramatów

– platforma VOD (vod.teatr.torun.pl) – Kino Centrum CSW, Wały gen. Sikorskiego 13

– Facebook Teatru im. Wilama Horzycy – platforma Zoom

Wszystkie festiwalowe wydarzenia online (Zoom, VOD, FB) są bezpłatne


22.05

International Theatre Festival

PROGRAMME 22.05–12.06.2021 Outdoor exhibition of Wojtek Szabelski’s theatre photographs

12.30pm–2pm Forum on new Ukrainian drama: Glory to the Heroes

Theatre square, pl. Teatralny 1

broadcast on TWH FB page

exhibition

stage reading of the dramatic script Facebook

7pm–8pm

7pm–8.30pm Forum on new Ukrainian drama: Polar Explorers

#FollowTheRabbit Wilam Horzyca Theatre Toruń/Poland

broadcast on TWH FB page

performance, Zoom platform

stage reading of the dramatic script Facebook

23.05

11am ‘Young Theatre’ co-creates the Kontakt festival: Sunday in the Theatre

11am–1pm Forum on new Ukrainian drama: Through the Skin broadcast on TWH FB page

Theatre square, pl. Teatralny 1

meeting

stage reading of the dramatic script

8pm Meeting with members of the film crew of I Am a Seagull

9pm

meeting

live concert

Facebook

Opening concert: Swordfish Trombone

6pm

Rimini Protokoll Berlin/Germany

Residenztheater Munich/Germany

performance, Zoom platform

film online, VOD platform

4pm–6pm

4pm–5.10pm and 7pm–8.10pm

26.05

Międzynarodowy Festiwal Teatralny

4pm–5.10pm and 7pm–8.10pm

25.05

14

24.05

KO N TA K T

Theatre square, pl. Teatralny 1 Facebook

Call Cutta at Home

Cloud Service

The Testament of Mary by Colm Tóibín – reading the dramatic script combined with a directing workshop on theatre production run by Piotr Kurzawa

stage reading of the dramatic script

Zoom platform

Access time 24h

Call Cutta at Home Rimini Protokoll Berlin/Germany

performance, Zoom platform

9.25pm Meeting with members of the creative team of Hinkemann

10pm–10.45pm

meeting

performance, Zoom platform

Facebook

100 times Lenz – An attempt Residenztheater Munich/Germany

4pm–5.10pm

6pm

Rimini Protokoll Berlin/Germany

Municipal Theatre Gliwice/Poland

performance, Zoom platform

performance online, VOD platform

Insulted. Belarus

Call Cutta at Home

10pm

Meeting with the director of the film Eimuntas Nekrošius: Pushing the Horizon Further

meeting

Facebook

Access time 24h


6pm Temple du présent – Solo for an Octopus

3pm–4.10pm and 5pm–6.10pm

Call Cutta at Home Rimini Protokoll Berlin/Germany

Théâtre Vidy Lausanne / Switzerland

performance, Zoom platform

Theatre square, pl. Teatralny 1

I Am a Seagull The Chekhov Project USA

Access time 24h

film online, VOD platform

1pm–2pm Forum on new Ukrainian drama: discussion

4pm–5.10pm and 7pm–8.10pm

meeting

Facebook

meeting

9pm

meeting

broadcast on TWH FB page

Theatre square, pl. Teatralny 1

Access time 24h

performance online, VOD platform

8.30pm–10pm ‘Young Theatre’ co-creates the Kontakt festival: Shoot in 24 hours

6pm Organized Madness: 100 Years of Polish Theatre in Toruń and Kontakt International Theatre Festival 2010-2020(2021) – a book launch

Rimini Protokoll Berlin/Germany

6pm Meeting with the director of the performance Temple du présent – Solo for an Octopus

performance, Zoom platform

meeting

Call Cutta at Home

Facebook

8.40pm–10.05pm

9pm

New Theatre Warsaw/Poland

Youth Theatre Zagreb/Croatia

performance, Zoom platform

performance online, VOD platform

5.30pm

6pm

8pm

Slovenian National Theatre Drama Access time 24h Ljubljana/Slovenia

Theatre and Film Information and Education Centre Access time 24h Vilnius/Lithuania

film online, VOD platform

film online, VOD platform

9pm–9.45pm

10pm

Hinkemann

Enter Full Screen

Meeting with members of the film crew of Cloud Service

meeting

Facebook

7pm Meeting with members of the film crew of What happened with ‘Ali’? meeting

Facebook

Access time 24h

What happened with Ali?

100 times Lenz – An attempt

Eimuntas Nekrošius: Pushing the Horizon Further

Yellow – The Sorrows of Belgium II: Rex

Residenztheater Munich/Germany

NTGent Ghent / Belgium

performance, Zoom platform

performance online, VOD platform

Access time 24h

Access to all festival events availbale online (Zoom, VOD, FB) is free of charge.


27.05

4pm–5.10pm

6pm–7pm

Rimini Protokoll Berlin/Germany

Wilam Horzyca Theatre Toruń/Poland

performance, Zoom platform

performance, Zoom platform

5.30pm

Call Cutta at Home

#FollowTheRabbit

28.05

4pm–5.10pm

performance, Zoom platform

meeting

29.05

International Theatre Festival

PROGRAMME

12.00pm–1.15pm

1.30pm

I don’t want to see this Impresario Theatre Company Moscow/Russia

broadcast on TWH FB page

Orestes in Musul. Making-of NTGent Ghent/Belgiuma

Meeting with members of the creative team of I don’t want to see this

Meeting with members of the film crew of Orestes in Mosul. Making-of Wały gen. Sikorskiego 13

Wały gen. Sikorskiego 13

film, CSW Centrum Cinema

Facebook

meeting

CSW Centrum Cinema

10.30pm Meeting with members of the creative team of Kaspar Hauser TWH main auditorium,

meeting

meeting

7.30pm

Book launch of Artur Duda’s Theatre in Toruń 1904-1944. A Performative TWH main auditorium, Story

Closing centenary celebrations of Polish theatre in Toruń TWH main auditorium, pl. Teatralny 1

pl. Teatralny 1

6pm–7.30pm

live performance

meeting

2.06 9pm

A Short Conversation with Death Aleksander Fredro Theatre Gniezno/Poland

TWH main auditorium, pl. Teatralny 1

Meeting with members of the creative team of A Short Conversation with TWH main auditorium, Death pl. Teatralny 1

06.2021

2.06 7pm–8.50pm

live performance

meeting

colours assigned to events categories

Międzynarodowy Festiwal Teatralny

5pm

31.05

16

6pm

30.05

KO N TA K T

pl. Teatralny 1

meeting

live performances

performances online

– TWH, main auditorium, pl. Teatralny 1 – TWH, small auditorium, pl. Teatralny 1

– VOD platform (vod.teatr.torun.pl)

The Bible. An Attempt Wilam Horzyca Theatre Toruń/Poland

TWH main auditorium, pl. Teatralny 1

meetings – Wilam Horzyca Theatre, pl Teatralny 1 – CSW Centrum Cinema, Wały gen. Sikorskiego 13 – Theatre square, pl. Teatralny 1 – TWH Facebook page – Zoom platform

Meeting with members of the creative team of The Bible. An Attempt TWH main auditorium, pl. Teatralny 1


6.30pm

Meeting with members of the creative team of Insulted. Belarus

meeting

Facebook

7.15pm

Summary meeting with the director of the show Call Cutta at Home

meeting

Facebook

6.30pm–7.30pm

9pm–9.45pm

Wilam Horzyca Theatre Toruń/Poland

Residenztheater Munich/Germany

performance, Zoom platform

performance, Zoom platform

5pm–6.15pm

6.20pm

#FollowTheRabbit

auditorium, pl. Teatralny 1

Meeting with members of the creative team of Der Szturem. Cwiszyn/The Tempest. In between TWH main auditorium, pl. Teatralny 1

live performance

meeting

7pm

7.30pm

‘Young Theatre’ co-creates the Kontakt festival: On the boundary

meeting

Zoom platform

Theatre square, pl. Teatralny 1

Kaspar Hauser Współczesny Theatre Szczecin/Poland

TWH main auditorium, pl. Teatralny 1

live performance

pl. Teatralny 1

meeting

12.06 7pm–8.15pm

12.06 9.30pm

The Testament of Mary

8pm–10.25pm

‘Young Theatre’ co-creates the Kontakt festival: What will remain after the TWH small stage, Festival is over?

meeting

Wilam Horzyca Theatre Toruń/Poland

Meeting with members of the creative team of Yellow – The Sorrows of Belgium II: Rex

100 times Lenz – An attempt

Der Szurem. Cwiszyn/The Tempest. In between TWH small Ester Rachel and Ida Kamińska Jewish Theatre Warszawa/Polska

10pm

Meeting with the creative team of The Testament of Mary

pl. Teatralny 1

pl. Teatralny 1

live performance

meeting

performance, Zoom platform

film

stage reading of dramatic scripts

– VOD platform (vod.teatr.torun.pl) – CSW Centrum Cinema, Wały gen. Sikorskiego 13

– TWH Facebook page – Zoom platform

Access to all festival events availbale online (Zoom, VOD, FB) is free of charge.


18

Międzynarodowy Festiwal Teatralny

SPEKTAKLE/ FILMY

KO N TA K T

International Theatre Festival


PERFORMANCES/ FILMS


Berlin/Niemcy Berlin/Germany

Haug/Kaegi/Wetzel

Call Cutta at Home

KO N TA K T

Na podstawie projektu „Call Cutta” zrealizowanego w 2005 roku przez Goethe Institut Kalkuta, HAU Hebbel am Ufer Berlin, Rimini Apparat oraz „Call Cutta in a Box” z 2008 roku zrealizowanego przez HAU Hebbel am Ufer Berlin. Based on the idea of Call Cutta, produced in 2005 by Goethe-Institut Kolkata, HAU Hebbel am Ufer Berlin, Rimini Apparat, and Call Cutta in a Box – produced in 2008 by HAU Hebbel am Ufer Berlin.

Międzynarodowy Festiwal Teatralny

Spektakl będzie prezentowany na platformie Zoom z polskimi napisami oraz tłumaczeniem symultanicznym. Udział w prezentacji z włączonymi kamerą i mikrofonem komputera.

20

Performance presented on the Zoom platform with Polish subtitles and simultaneous translation. Viewer’s participation in the presentation with the computer camera turned on. Czas/Running time: 1h 10

22–27.05.2021

fot. Rimini Protocoll

International Theatre Festival

Rimini Protokoll


Wykonawcy/Performers: Madhusree Mukherjee, Sunayana Roy Pomysł, tekst, reżyseria/Idea, text, direction: Haug / Kaegi / Wetzel Obsługa techniczna/Technician: Ksenia Kozhevnikova

Produkcja/Production: Rimini Apparat w koprodukcji z VI Międzynarodowym Letnim Festiwalem Sztuki „The Access Point”/ co-produced by 6th International Summer Festival of Arts – The Access Point.


BERLIN/NIEMCY PROTOKOLL

Call Cutta at Home BERLIN/GERMANY RIMINI

22

Kto jest na drugim końcu połączenia z usługodawcą? Jak wyglądają niewidzialni pracownicy? Co oznacza outsourcing w czasach koronawirusa? Czy hinduski dom można przekształcić w centrum obsługi klienta? Rimini Protokoll zaprasza na międzykontynentalny spektakl w formie wideorozmowy. Na przebieg tego interaktywnego przedstawienia duży wpływ mają widzowie. Ponad 12 lat temu Rimini Protokoll zorganizowało performatywne spotkanie w cztery oczy hinduskiego pracownika centrum obsługi klienta z gościem z europejskiego teatru za pośrednictwem telefonu i połączenia wideo. Zaczęło się od rozmowy biznesowej, która krok po kroku stawała się coraz bardziej prywatna, a wręcz intymna. The New Zealand Performing Arts Review & Directory zamieściło na swoich łamach następującą opinię: „Call Cutta in a Box to prawdopodobnie najbardziej zachwycające, czarujące i wciągające 50 minut, jakie kiedykolwiek spędziłem z osobą zupełnie mi obcą”. W 2020 r. projekt ten stał się źródłem inspiracji dla specjalnej adaptacji skierowanej do międzynarodowej publiczności. Zamiast rozmowy w cztery oczy dochodzi tu do spotkania na platformie Zoom kilkudziesięciu osób przebywających w swoich domach. Gospodynie prezentacji są w Kalkucie w Indiach i w Tallinnie w Estonii. Podczas spektaklu pokazują swoje domy, opowiadają o ekonomicznych i osobistych aspektach swojej pracy w centrum obsługi klienta, ograniczeniach życia codziennego z powodu Covid-19 i stopniowo angażują uczestników w to spotkanie. Międzykontynentalna filiżanka herbaty, wspólny taniec i wymiana myśli dają możliwość spojrzenia w naszą indywidualną przyszłość. Dystans społeczny staje się szansą na nowe i zabawne spotkania z ludźmi z dala od ich własnej rzeczywistości.

PL


Who is there on the other end of the service-line? What do invisible workers look like? What does ‘outsourcing’ mean in the times of the Coronavirus? Can an Indian home be turned into a call centre? Pimini Protokoll invites you to take part in an interactive, intercontinental video talk, the flow of which is meant to be strongly influenced by audience members. More than 12 years ago Rimini Protokoll staged a one-to-one performative meeting between

EN

fot./photo Rimini Protocoll

an Indian call centre employee and a European theatre visitor via telephone and video call. It started as a business talk and grew more and more private and intimate. Call Cutta in a Box is arguably the most delightful, charming, engaging 50 minutes I have ever spent with a perfect stranger,” wrote The New Zealand Performing Arts Review & Directory. In 2020 this project became a source of inspiration for a special adaptation for an international audience. Instead of a one-to-one conversation, the piece unfolds a temporary intranet of 30 people at their places. The hosting performers are at their homes in Calcutta, India, and Tallinn, Estonia. During the 70-minute performance they show their homes, talk about the economical and personal implications of their work in the call centres, the limitations of everyday life due to Covid-19, and gradually involve the visitors – to the extend they appreciate – into this gathering: open for what they are happy to share about where they are. An intercontinental cup of tea, a round of dance, and a round of thoughts that offer a glimpse into our individual futures. Social distancing as a chance for new and playful encounters with people far away from one’s own reality.


fot./photo Lena Tropschug

fot./photo Candy Welz

fot./photo Candy Welz

Call Cutta at Home

Haug/Kaegi/Wetzel Od 2000 r. Helgard Haug, Stefan Kaegi, Daniel Wetzel wspólnie reżyserują i piszą teksty (sztuki teatralne,

PL

radiowe, filmy, instalacje). Od 2002 r. wszystkie ich projekty są realizowane pod szyldem Rimini Protokoll. Na przykład, trio Haug/ Kaegi /Wetzel „odtworzyło” ogólnodostępną instalację systemu Stasi, gdzie można zapoznać się z protokołami obserwacji przedstawionymi w formie audycji radiowej poprzez telefon komórkowy z wmontowanym systemem Android. Ich spektakle prezentowane były na wielu festiwalach: Home Visit Europe (Odwiedziny w europejskich domach), Situation Rooms (Centra operacyjne), Adolf Hitler: Mein Kampf, Tom I i II, Evros Walk Water (Przeprawa przez Evros) i Remote X (Pilot X). Spektakl Shooting Bourbaki (Strzelać do Bourbaki’ego) został nagrodzony na festiwalu Impuls organizowanym w Nardrenii PółnocnejWestfalii (2003). Termin ostateczny (2004) i Centra operacyjne (2014) były wystawiane na berlińskich Theatertreffen. Schwarzenbergplatz został nominowany do austriackiej nagrody teatralnej Nestroy w 2005. Mnemopark uzyskał nagrodę przyznawaną przez jurorów na festiwalu Politik im freien Theater w Berlinie, a w 2007 r., tę samą nagrodę uzyskał Karl Marx: Das Kapital. W 2007 r. zespół Rimini Protokoll otrzymał Deutscher Theaterpreis Der Faust, w 2008 r. – Europejską Nagrodę Nowa Rzeczywistość Teatralna, a w 2011 r. Srebrnego Lwa na Biennale of Performing Arts w Wenecji. Instalacja video multi-player Centra operacyjne o przemyśle zbrojeniowym otrzymała Nagrodę Doskonałości na XVII Japan Media Festival (festiwalu nowych mediów w Japonii). Zespół dwukrotnie został laureatem Deutscher Hörspielpreis der ARD – w roku 2014 i 2015. W 2015 r. Stefan Kaegi, a także zespół Rimini Protokoll otrzymali szwajcarską Grand Prix Teatru. Od 2013 r. Rimini Protokoll ma swą siedzibę w Hebbel am Ufer (HAU) w Berlinie. Spektakl Vùng biên gió’i był prezentowany w 2010, a Mein Kampf w 2016 r. na festiwalu KONTAKT w Toruniu. In 2000 Helgard Haug, Stefan Kaegi and Daniel Wetzel got together and started developing their own stage and audio plays as well as films, installations and the like. In 2002 they founded the theatre-label Rimini Protokoll and have since worked in different constellations under this name, developing for example a publicly available, recreated installation of the Stasi system, where you can get acquainted with its surveillance The following Rimini Protokoll performances have been seen at many festivals: Home Visit Europe, Situation

BERLIN/NIEMCY

BERLIN/GERMANY

records presented in the form of a radio broadcast via a mobile phone with the Android system installed. Rooms, Adolf Hitler: Mein Kampf, Vol. I and II, Evros Walk Water and Remote X. Their Shooting Bourbaki was awarded at the Impuls festival in North-Rhine Westphalia (2003). Deadline (2004) and Operating Rooms (2014) were staged at Berlin’s Theatertreffen. Schwarzenbergplatz was nominated for the Austrian Nestroy Theater Prize in 2005. The Mnemopark won the jury award at the Politik im freien Theater festival in Berlin, and in 2007 the same award was given to Karl Marx: Das Kapital. In 2007, Rimini Protokoll received the

PROTOKOLL

RIMINI

Deutscher Theaterpreis der Faust, in 2008 – the New Theatrical Reality of European Theatre Award, and in 2011 – the Silver Lion at the Biennale of Performing Arts in Venice. The multi-player video installation Situation Rooms dealing with the arms industry received the Award of Excellence at the 17th Japan Media Arts Festival. The ensemble has been awarded the Deutscher Hörspielpreis der ARD twice – in 2014 and 2015. In 2015, Stefan Kaegi and Rimini Protokoll received the Swiss Theatre Grand Prix. Since 2013, Rimini Protokoll has been based in Hebbel am Ufer (HAU) in Berlin. The show Vùng biên gió’i was presented in 2010, while Mein Kampf in 2016 at the KONTAKT festival in Toruń. 24

EN


fot./photo Rimini Protocoll


BERLIN/NIEMCY PROTOKOLL

Call Cutta at Home BERLIN/GERMANY RIMINI

26

Na platformie Zoom. Call Cutta at Home wyróżnia się spośród innych, podobnych przedsięwzięć pojawiających się na tej platformie, zarówno pod względem formy jak i treści. Należy pamiętać, że przez lata i w zmieniających się okolicznościach, projekt ten przyjmował nową formę. Zaczęło się od Call Cutta, rozmowy telefonicznej z telemarketerem, która w każdej chwili mogła przyjąć zaskakujący obrót. Następny etap to Call Cutta in a box – rozmowa, w której widz podtrzymywał interakcję wchodząc do pomieszczenia stworzonego przez firmę. Użycie Zoom było kolejnym logicznym krokiem. Choć nie braknie tych, którzy wciąż bronią opinii, że trwałym filarem teatru ma pozostać zasada współobecności fizycznej, Rimini Protokoll pracuje z wirtualnością od 2005 roku i nie można powiedzieć, że przestał być teatrem. Jako ukłon ku przeszłości, zbiorowa rozmowa online rozpoczyna się od czerwonej kurtyny, którą wkrótce zastępują bohaterowie spektaklu. Sunny i Madhu otwierają drzwi swoich domów, a dokładniej – włączają kamery. Ostrzegają, że nie będą pracować „na niby”. Nie ma tu markowania. Bohaterki są prawdziwe. Dzielą się swoimi doświadczeniami z pracy w call center (telefonicznym centrum obsługi klienta) w Kalkucie. Publiczność też jest prawdziwa. Kamery się włączają. Pojawiają się Cindy, Luisa, Fernanda, Jana i inne twarze. Zoom pozwala na to, by to, co tradycyjnie niewidoczne – nawet publiczność – miało twarz. Sunny i Madhu pokazują techniki, których używały do nawiązania porozumienia z rozmówcami. Pogoda w Limie, praca telemarketerów i pandemia to pierwsze przedstawione tematy. Następnie rozmawiają o Pilar Mazzetti, jej rezygnacji z Ministerstwa Zdrowia i rzekomej korupcji w walce z koronawirusem. Skąd tyle wiesz o Peru? Rozmawianie o tych sprawach – do których można uzyskać dostęp za pomocą jednego kliknięcia – daje poczucie przynależności i chociaż mogą mieć inny akcent lub mówić po angielsku, czują bliskość. Rozmowy tego typu ułatwiały sprzedaż do Stanów Zjednoczonych, Australii i innych krajów. Tutaj nie ma owijania w bawełnę. Sunny prosi, żeby każdy usiadł pod swoim biurkiem. Tak się teraz czuje, gdy nie może wyjść z domu w Estonii. Madhu pokazuje swój ołtarz i wizerunki boga Gopali i mówi, że zwykle modli się tam ze swoją córką. Cindy mówi, że miała koronawirusa, wyjaśnia, kto znajduje się na starym zdjęciu, które trzyma w dłoni. Inni dodają, że w przyszłym wcieleniu chcieliby wrócić jako ptaki. Później wszyscy zaczynają tańczyć, kładą się na łóżku lub sofie. W pięciu aktach Call Cutta at Home, widzowie oraz Sunny i Madhu rozmawiają o śmierci, piją herbatę, uświadamiają sobie, że każdy z obecnych jest nieskończonym wszechświatem. Zoom – bohater, gdy połączenie internetowe zawodzi – jest narzędziem, które przyjmuje różne ustawienia (domy) i łączy je w duży teatr. Jak inaczej moglibyśmy stworzyć tak intymną więź z ludźmi, którzy mieszkają tak daleko? Jak inaczej uświadomilibyśmy sobie, że za każdą niewygodną dla nas rozmową telefoniczną, w czasie której ktoś próbuje coś nam sprzedać kryją się ludzie, tacy jak my? Juan Diego Rodríguez, El Comercio (Lima), 20.02.2020

PL


On the Zoom platform. Call Cutta at Home stands out from among the rest of its peers that develop on the Zoom platform, in form and substance. It should be kept in mind that this work has assumed many new forms through the years and circumstances. Using the telemarketer resource, Call Cutta would begin with a telephone call that could surprise at any moment; then, in ​Call Cutta in a box​, there is a telephone conversation that the spectator keeps going while interacting with a room created by the company. Using Zoom was the next logical step. While there are those who still maintain that physical copresence is the real mainstay of theatre, Rimini Protokoll has been working with virtuality since 2005 and for that reason it is not less theater. As a nod to the past, the collective call begins with a red curtain that is soon replaced by the protagonists of the play. Sunny and Madhu open the doors to their houses. Or perhaps it would be more accurate to say that they turn on their cameras. They warn that they are not going to pretend they are working. Everything is real; it is not an act. They are real and share their experiences when they worked at a call centre in Calcutta. The audience is real too. The cameras are turned on. Cindy, Luisa, Fernanda, Jana and other faces appear. Zoom allows the traditionally invisible ​— even the public —​to have a face. From then on, Sunny and Madhu show the techniques they would use to connect with people. The weather at Lima, the work of the telemarketers and the pandemic are the first themes presented. Then they talk about Pilar Mazzetti, her resignation from the Health Ministry and the alleged corruption in the fight against the coronavirus. How do you know so much about Peru? Talking about these issues ​– information about which can be accessed with a single click — gives a sense of belonging and, although they may have different accents or speak in English, they feel close. This technique made it easier to sell their products in the United States, Australia and other countries, but here everything is straightforward. Sunny asks people to sit under their desks: this is how she feels now that it is so difficult for her to leave her home in Estonia. Madhu shows her altar and representations of the god Gopala, and says that she usually prays there with her daughter. Cindy says she has had the coronavirus while she explains who appears in an old photo she is holding in her hand. Others add that they would like to reincarnate as birds. Then everyone will dance and then lie down on a bed or a sofa. In the five acts that ​Call Cutta at Home lasts, the audience, Sunny and Madhu talk about death, share a cup of tea, understand that each one of those present is an endless universe. Zoom, such a protagonist when the Internet connection fails, is the tool that takes different settings (the houses) and combines them in a spacious theatre. How else could we create such an intimate bond with people who live so far away? How could we understand that behind every uncomfortable call in which they want to sell us a product there are people like us? Juan Diego Rodríguez, El Comercio (Lima), 20.02.2020

EN


Toruń/Polska Toruń/Poland

Marcin Kubawski

#Follow TheRabbit fot./photo Jakub Drzastwa

KO N TA K T

International Theatre Festival

Teatr im. Wilama Horzycy Wilam Horzyca Theatre

Międzynarodowy Festiwal Teatralny

Spektakl prezentowany na platformie Zoom. Możliwy (niewymagany) udział w prezentacji z włączoną kamerą komputera. 27.05. spektakl z tłumaczeniem na Polski Język Migowy.

28

Performance presented on the Zoom platform. It is possible (though not required) to participate in the presentation with the computer camera turned on. 27.05. performance interpreted into Polish sign language Czas/Running time: około/approx. 1h

22, 27, 28.05.2021


Występuje/Performer: Alicja: Joanna Rozkosz

Pomysł/Idea: Wojciech Jaworski, Marcin Kubawski Reżyseria/Direction: Wojciech Jaworski Zdjęcia i realizacja video/ Photos and video production: Waldemar Dziomba


TORUŃ/POLAND WILAM HORZYCA THEATRE

#FollowTheRabbit TORUŃ/POLSKA TEATR IM. WILAMA HORZYCY

30

Alicja musi podążać za Królikiem, by wydostać się z wrogiego jej miejsca i powrócić do domu. Brzmi znajomo? Nie tym razem… Alicja to dwudziestoparolatka, która ostatni rok spędziła na pracy zdalnej, zaś Królik to haker, który chce przekazać światu swój ideowy manifest. Gdy Alicja budzi się uwięziona w celi, nie wie, jak się w niej znalazła ani czemu została porwana. Wie jednak, że jedynym wyjściem z tej pułapki jest podjęcie gry, jaką przygotował dla niej Królik. #FollowTheRabbit to interaktywny spektakl opowiedziany w klimacie gier escape room. Widzowie będą pomagać Alicji w ucieczce, razem z nią rozwiązywać kolejne zagadki, stopniowo odkrywać sekretny plan Królika i próbować rozszyfrować, dlaczego to właśnie Alicja stała się ofiarą hakera. W czasach, gdy duża część życia przeniosła się do sieci, #FollowTheRabbit porusza aktualny temat naszego bezpieczeństwa, prywatności i tego co robimy w cyfrowej przestrzeni, gdy nikt nas nie widzi. A przełamując konwencje, mieszamy prawdę z fikcją, pozostajemy jedynie z nadzieją, że większość tego co odkryliśmy, było tylko elementem spektaklu… Prawda? Premiera spektaklu przygotowanego na zamówienie festiwalu Kontakt.

PL


Alice must follow the rabbit to get out of a place which she finds hostile and return home. Sounds familiar? Not this time… Alice is a twenty-something-year-old who has spent this year working remotely, while the Rabbit is a hacker who wants to convey his ideological manifesto to the world. When Alice wakes up trapped in a cell, she does not know how she got there or why she was kidnapped. However, she knows that the only way out of this trap is to play the game that the Rabbit has

EN

fot./photo Jakub Drzastwa

designed for her. #FollowTheRabbit is an interactive performance evoking the atmosphere of room escape games. The viewers will help Alice escape, solve new puzzles with her, gradually discover the Rabbit’s secret plan and try to work out why Alice became a victim of the hacker. At a time when much of life has moved online, #FollowTheRabbit touches on the current topic of our security, privacy and what we do in the digital space when no one can see us. And by breaking conventions, we mix truth with fiction. What are we left with is the hope that most of what we have discovered was only part of the performance ... Was it really? Production commissioned by the Kontakt festival.


TORUŃ/POLAND WILAM HORZYCA THEATRE

fot./photo Jacek Poremba

#FollowTheRabbit TORUŃ/POLSKA TEATR IM. WILAMA HORZYCY

32

Wojciech Jaworski Aktor, reżyser, pedagog teatru. Od 2018 r. członek zespołu aktorskiego Teatru im. Wilama Horzycy w Toruniu. Absolwent Studium Aktorskiego im. Aleksandra Sewruka w Olsztynie oraz Wydziału Wiedzy o Teatrze na Uniwersytecie Gdańskim. Uczestnik projektu South Baltic Academy of Independent Theatre. Występował m.in. w Teatrze Polskim w Poznaniu, Teatrze Wybrzeże w Gdańsku, Teatrze im. Juliusza Osterwy w Gorzowie Wlkp., Centrum Kultury w Lublinie, Instytucie Teatralnym w Warszawie. Reżyser słuchowiska Odysseus Geron wyprodukowanego przez Radio Gdańsk, za które otrzymał nagrodę publiczności na festiwalu Dwa Teatry oraz monodramu POTOK, który zdobył główną nagrodę na 14. Ogólnopolskim Przeglądzie Monodramu Współczesnego w Warszawie.

PL

Actor, director, theatre educator, and a member of the acting team of Wilam Horzyca Theatre in Toruń since 2018. Jaworski graduated from Aleksander Sewruk Acting School in Olsztyn and completed his theatre studies at the University of Gdańsk. He is involved in the South Baltic Academy of Independent Theatre project. As an actor, he has collaborated with the Polski Theatre in Poznań, the Wybrzeże Theatre in Gdańsk, Juliusz Osterwa Theatre in Gorzów Wlkp., the Cultural Centre in Lublin and the Theatre Institute in Warsaw. He has directed a radio play: Odysseus Geron, produced by Radio Gdańsk, for which he received an audience award at the Two Theatres festival, and the monodrama POTOK, which won the Grand Prix of the 14th National Review of Contemporary Monodrama in Warsaw.

EN


fot./photo Jakub Drzastwa


Lozanna/Szwajcaria Lausanne/Switzerland

Stefan Kaegi

Świątynia teraźniejszości – solo dla ośmiornicy Temple du présent – Solo for an Octopus

Spektakl zrealizowany przez Teatr Vidy w Lozannie, ShanjuLab Gimel oraz République Éphémère przy Théâtre Saint-Gervais w Genewie. Koprodukcja z Berliner Festpiele, Rimini Apparat, Centre Pompidou, Paris A production of Théâtre Vidy-Lausanne, ShanjuLab Gimel, République Ephémère, Théâtre St-Gervais in Geneva Coproduction with Berliner Festpiele, Rimini Apparat, Centre Pompidou, Paris

Nagranie spektaklu prezentowane na platformie VOD (vod.teatr.torun.pl) od 22.05. godz. 18.00. Czas dostępu 24h. Napisy PL i ANG.

Międzynarodowy Festiwal Teatralny

Recorded show available on the VOD platform (vod.teatr.torun.pl) from 22.05., at 18:00. Access time 24h. Polish and English subtitles

34

Czas/Running time: 1h

22–23.05.2021

fot./photo Philippe Weissbrodt

International Theatre Festival

KO N TA K T

Théâtre Vidy


Udział biorą/With: Ośmiornica/An octopus, Stéphane Vecchione, Judith Zagury/Nathalie Küttel

Koncepcja i reżyseria/Concept and direction: Stefan Kaegi we współpracy z/in collaboration with: Judith Zagury i Nathalie Küttel (ShanjuLab) Wsparcie naukowe/Scientific support: Graziano Fiorito Dramaturgia/Dramaturgy: Katja Hagedorn Muzyka/Music: Stéphane Vecchione we współpracy z/in collaboration with: Brice Catherin Drugi reżyser: Jeanne Kleinman Wideo/Video: Oliver Vuillamy Projekt techniczny i wykonanie scenografii/ Technical design and set construction: Théâtre Vidy Kierownik oświetlenia, inspicjent/Lighting and stage management: Pierre Nicolas Moulin Kierownik produkcji/Production manager: Anouk Luthier


Temple du présent – Solo for an Octopus Świątynia teraźniejszości – solo dla ośmiornicy LAUSANNE/SWITZERLAND

LOZANNA/SZWAJCARIA THÉÂTRE VIDY

36

Stefan Kaegi, Nathalie Küttel i Judith Zagury wpadli na pomysł stworzenia teatralnego akwarium z ośmiornicą, tym utalentowanym, ciekawskim i zabawnym zwierzęciem. Relacja człowieka z ośmiornicą buduje kształt przedstawienia, dopóki nie dochodzi do zmiany ról: kto z kim się bawi? Kto kogo obserwuje? Spektakl powstał w styczniu 2021 r., ale nie udało się do końca kwietnia zaprezentować go na żywo publiczności. Świątynia teraźniejszości - solo dla ośmiornicy to jeden z odcinków serialu teatralnego Vous êtes ici wymyślonego i wyprodukowanego przez République Éphémère i Théâtre Saint-Gervais w Genewie.

PL


Stefan Kaegi, Nathalie Küttel and Judith Zagury came up with the idea of creating a theatrical aquarium with an octopus, this talented, curious and funny animal. The relationship between the human and the octopus builds the shape of the performance until the roles change: who is playing with whom? Who is watching whom? The performance was created in January 2021, but it was not possible to present it live to the public until the end of April. Temple du présent, Solo for an Octopus is one of the episodes of

EN

fot./photo Philippe Weissbrodt

the theatrical series Vous êtes ici designed and produced by République Éphémère.


Studiował sztuki piękne w Zurychu przed podjęciem studiów teatralnych w Giessen (Niemcy). Tworzy dokumentalne

fot./photo Lena Tropschug

Temple du présent – Solo for an Octopus

Stefan Kaegi

PL

spektakle teatralne, audycje radiowe oraz różnego rodzaju pokazy odbywające się w środowisku miejskim. W swoich realizacjach udziela głosu tym, których nazywa „ekspertami od życia codziennego”. Dzięki nim powstał Mnemopark, filmowana na żywo makieta szwajcarskiego systemu kolejowego, projekt Cargo Sofia polegał na ponad dwuletnim

Świątynia teraźniejszości – solo dla ośmiornicy

wyjeździe artysty w trasę po całej Europie ciężarówką przegubową, obsługiwaną przez dwóch bułgarskich kierowców. Remote X to performance, w czasie którego 50-osobowa publiczność otrzymuje słuchawki, wychodzi na ulicę i zwiedza miasto, obserwując zmiany jakie w nim zachodzą. Projekt ten był realizowany w wielu miastach – od São Paulo po Bengalur, od Moskwy po Houston. Instalacja Win><Win mówi o wzroście populacji meduz spowodowanym zmianami klimatycznymi. Situation Rooms (Centra operacyjne) to teatr-instalacja, gdzie prowadzony przez iPada widz kolejno wciela się w rolę osoby zaangażowanej w handel bronią lub ofiary tego procederu. We wszystkich tych projektach dochodzi do ścierania się różnych, wręcz sprzecznych punktów widzenia, przez co dochodzi do ujawnienia paradoksów i impasów współczesnego społeczeństwo wpływających na jego rozwój. Stefan Kaegi stworzył Rimini Protokoll z Helgard Haug i Danielem Wetzelem. Od 2006 r. Stefan Kaegi współpracuje również z Lolą Arias, z którą stworzył Chácara Paraiso o brazylijskich policjantach i Airport Kids (Dzieciaki z lotniska), spektakl stworzony w Théâtre Vidy w Lozannie z udziałem „globalnych nomadów” w wieku od 7 do 13 lat. Z Teatrem Vidy zrealizował również Nachlass – Pièces sans personnes (2016), Cargo Congo-Lausanne (2018), La Vallée de l’étrange (2019), Granma, Les trombones de La Havane (2019). Zespół Rimini Protokoll jest laureatem Nagrody Teatralnej Faust (2007), Europejskiej Nagrody Nowej Rzeczywistości Teatralnej (2008) i Srebrnego Lwa w dziedzinie sztuk performatywnych przyznanego na Biennale w Wenecji (2011). Instalacja sceniczna Situation Rooms (Centra operacyjne) została uhonorowany nagrodą Excellence Award podczas 17-tej edycji Japan Media Arts Festival (Japońskiego Festiwalu Sztuki Mediów). W 2015 r. Stefan Kaegi otrzymał Grand Prix Szwajcarii w dziedzinie teatru (Anneau Hans Reinhart) Hans-Reinhart-Ring (Pierścień Hansa Reinharta)

LAUSANNE/SWITZERLAND

LOZANNA/SZWAJCARIA

Studied art in Zurich before going on to applied theatre studies in Giessen, Germany. He creates documentary theatre plays, radio shows and a great variety of performances in the urban environment. In his work, he gives voice to those he calls ‘experts from daily life’. This is how he created Mnemopark, a scale model of the Swiss train system, filmed live on stage. For the Cargo Sofia project, Stefan Kaegi went on tour for more than two years across Europe with two Bulgarian lorry drivers and a converted articulated lorry. He then developed Remote X, a performance where an audience of 50 takes to the streets equipped with headphones to explore cities and how they change, presented from São Paulo to Bangalore and from Moscow to Houston; the installation Win > < Win about the increase in jellyfish numbers due to climate change; and Situation Rooms, a theatre installation where each member of the audience, in turn and guided by an iPad, takes on the role of a person either involved in the arms trade or who suffers its consequences. Each installation contrasts different points of view that prove to be contradictory and which reveal the paradoxes and impasses of contemporary society and its development.

THÉÂTRE VIDY

Stefan Kaegi created the Rimini Protokoll label with Helgard Haug and Daniel Wetzel. Since 2006, he has also worked with Lola Arias, with whom he has created Chácara Paraíso about Brazilian police officers and Airport Kids, a performance developed at the Théâtre Vidy-Lausanne with 'global nomads' aged from 7 to 13. Also at Vidy, he created Nachlass – Pièces sans personnes (2016), Cargo Congo-Lausanne (2018), La Vallée de l’étrange (2019), Granma, Les trombones de La Havane (2019). Rimini Protokoll has been awarded the Faust Theatre Prize (2007), the New Theatrical Reality of European Theatre Award (2008), and the Silver Lion at the Venice Biennale for Performing Arts (2011). The stage installation Situation Rooms was honoured with an Excellence Award at the 17th edition of the Japan Media Arts Festival. In 2015, Stefan Kaegi was awarded the Swiss Grand Prize for Theatre/Anneau Hans Reinhart (Hans-Reinhart-Ring). 38

EN


fot./photo Philippe Weissbrodt


Temple du présent – Solo for an Octopus

Oboje są do siebie podobni, a jednocześnie tak różni.

PL

Jak zrozumieć zwierzę, któremu przypisujemy radykalnie odmienną formę inteligencji od naszej własnej? W jaki sposób nawiązać relacje z nie-ludźmi, które będą wolne od zawłaszczania? Kto kogo obserwuje? 8 ramion, 3 serca, maksymalna elastyczność ciała, zdecentralizowany układ nerwowy, umiejętność komunikowania się całym ciałem poprzez kolory, faktury, ale przede wszystkim ogromna ciekawość, zwłaszcza wobec ludzi. Ośmiornica jest nie tylko interesująca, ale wydaje się również zainteresowana tym, co ją otacza. Lubi bawić się obiektami, które nie są ani do zjedzenia, ani też nie są w żadnym stopniu użyteczne. Z ich wielkim talentem do naśladownictwa, ośmiornice potrafią manipulować przedmiotami, a nawet otwierać pudełka – ale ich reakcje są często zaskakujące i czasami odwrotne od

Świątynia teraźniejszości – solo dla ośmiornicy

tej, której się spodziewamy. Rozpoznają ludzi, których już spotkały. Reagują na kamery i czasem lubią wchodzić w interakcję z publicznością, a czasem nie. Czasami silnie reagują na obecność kamery. Historia relacji między człowiekiem a ośmiornicą nie zawsze była naznaczona szacunkiem dla jej odmienności. Postrzegana jako ekran do projekcji ludzkich lęków i fantazji, ośmiornica stała się mitycznym potworem i bohaterką powieści przygodowych, które znamy z dzieciństwa, ale też występuje jako bardzo ceniony przysmak zglobalizowanej kuchni śródziemnomorskiej, zwierzę laboratoryjne będące przedmiotem badań, a nawet, w ostatnich latach jako kiczowata maskotka, piłkarska wyrocznia, symbol wielozadaniowości i hiperłącza w triumfalnej kulturze startupów (małych, poczatkujących biznesów). A co by było, gdyby można było zaakceptować ośmiornicę z całą jej obcością, bez odzierania jej z tej radykalnej inności przy użyciu strategii antropomorficznych? Scena mogłaby stać się miejscem dającym możliwość doświadczenia spotkania na poziomie wzroku podczas spektaklu. […] Zwierzę, które widzowie spotykają w Świątyni teraźniejszości, zostało odebrane rybakowi. Jej losem było wylądowanie na talerzu jako danie. Dziś żyje tymczasowo w sztucznym środowisku wypełnionym 1300 litrami słonej wody. Planuje się wypuszczenie jej z powrotem do środowiska naturalnego – do morza. Przez kilka miesięcy w teatrze, ośmiornica przebywająca w swoim akwarium staje się bohaterką spektaklu, którego dramaturgia, komunikacja i procesy produkcyjne są w dużej mierze zdeterminowane jej specyfiką i zachowaniem oraz chęcią lub niechęcią do działania czy interakcji z osobą znajdującą się w pobliżu akwarium. W asyście projekcji filmowych i przy akompaniamencie akustycz-

LAUSANNE/SWITZERLAND

LOZANNA/SZWAJCARIA

nym, zwierzę przechodzi transformację z obiektu przedstawionego w obserwatora. A w trakcie tego procesu, jego spojrzenie zasadniczo podaje w wątpliwość sens działania istoty ludzkiej, zwierzęcia, które utraciło „instrukcję obsługi”. Wydaje się, że jesteśmy w punkcie zwrotnym, w którym ludzie muszą przedefiniować swój wpływ na planetę, swoje miejsce w środowisku, rolę wśród istot żywych. Ale kim jesteśmy my, ludzie, poza naszymi skłonnościami do odkrywania i posiadania, konsumowania i traktowania przyrody jako źródło towarów? Kim jesteśmy widziani oczyma innego gatunku? […] Po obu stronach powierzchni wody spotyka się dwóch „poszukiwaczy”. Ale w przeciwieństwie do ludzi ośmiornica nie jest zwierzęciem społecznym. Toleruje inne stworzenia tylko wtedy, gdy je mija lub przygotowuje się do aktu prokre-

THÉÂTRE VIDY

acji, który ledwo przeżyje. Przez większość czasu jest jak badacz, który szkoli swą wrażliwość. […] Ośmiornica obserwowana przez okno akwarium przypomina też ludzi XXI wieku – samotnych przed ekranami podczas wideokonferencji, nieustannie ćwiczących giętkość swych ciał, narcystycznych, którzy, mimo że mają osiem kanałów komunikacji do dyspozycji i poszukują kontaktu z innymi, jednak zachowują kliniczny dystans od innych. Czy człowiek naprawdę jest „zwierzęciem społecznym”? Jak pogodzić indywidualizm z potrzebą dzielenia planety z innymi stworzeniami? I jak możemy pozwolić drugiemu być innym bez narzucanie naszych pomysłów i koncepcji tym, których nie znamy lub nie rozumiemy? 40

Stefan Kaegi


They are both like and unlike.

EN

How can we understand an animal to which we attribute a form of intelligence radically different from our own? How can we establish a relationship with non-humans that does not involve appropriation? Who observes whom? 8 arms, 3 hearts, maximum bodily flexibility, a decentralised nervous system, an ability to communicate with the whole body through colours, textures, but above all – a great curiosity and especially towards humans. The octopus is not only interesting, but it also seems interested in what is going on around it. They like to play with things that are neither food nor useful. They are gifted at mimicry, can learn to handle objects and even open boxes – but their reactions are often surprising, and they sometimes do the opposite of what is expected. They recognise people they have already met. They react to cameras, and sometimes they like to interact with their audience – but sometimes they do not. They can be overly sensitive to the camera. The history of the relationship between man and the octopus has not always been marked by respect for its otherness. As a projection surface for human fears and fantasies, the octopus has been a monster in myths and adventure stories from an early age, but also a highly prized delicacy in globalised Mediterranean cuisine, a laboratory animal that is an object of research and even, in recent years, at the height of kitsch, a mascot, a football oracle, a symbol of multitasking and hyper-connection in the triumphant start-up culture. What if it were possible to meet the octopus in its strangeness, without taking away its radical otherness through anthropomorphic strategies? The stage could be the place where during the performance the possibility of a meeting at the eye level is experienced? […] The animal that the spectators encounter in Temple du présent was taken from the flounder of a fisherman and was intended for consumption. Today, it lives temporarily in an artificial world where 1300 litres of salt water circulate before it is returned to its original habitat, the sea. For several months on the theatre stage, the octopus in its aquarium becomes the protagonist of a show whose dramaturgy, communication and production processes are largely determined by its peculiarities and behaviour – and by its willingness or unwillingness to act and interact with the person next to the aquarium. Amplified by projections, accompanied acoustically, the animal passes in turn through the object representation on to the subject of observation. And in this process, its gaze fundamentally questions the human being, this animal that has lost its instructions for use. We seem to be at a tipping point where humans need to redefine their impact on the planet, their place in their environment, their role among living beings. But who are we humans, beyond our propensity to discover and possess, to consume and commodify nature? Who are we, looked at by a member another species? […] On both sides of the water surface, two “seekers” meet. But unlike humans, the octopus is not a social animal. It only tolerates its fellow creatures when passing through or to organise its reproduction, which it will barely survive. Most of the time, it is like a researcher who trains its sensibility. […] Seen through the window of its aquarium, the octopus also resembles contemporary humans in the 21st century: solitary in front of their screens in videoconferencing sessions, constantly exercising flexibility, both narcissistic and in search of others, with eight channels of communication but at a clinical distance. Is the human being really a 'social animal'? How can individualism be reconciled with the need to share this planet with other creatures? And how can we let the other be the other without imposing our ideas and concepts on what we do not know or understand? Stefan Kaegi


Nowy Jork/USA New York/USA

Jestem mewą I Am a Seagul fot./photo Farrol Mertes

International Theatre Festival

KO N TA K T

The Chekhov Project

Międzynarodowy Festiwal Teatralny

Film prezentowany na platformie VOD (vod.teatr.torun.pl) od 22.05. godz. 21.00. Czas dostępu 24h. Napisy PL

42

Film available on the VOD platform (vod.teatr.torun.pl) from 22.05., at 21:00. Access time 24h. Polish subtitles Czas/Running time: 1h 35

22–23.05.2021


Zespół aktorski/Acting Company: Gabe Ebert, Didi O'Connell, Rob Campbell, Gayle Rankin, Annie Baker, Glen Berger, Joan Macintosh, T.R. Knight, Wendy Vanden Heuvel, Guy Boyd, Lynn Cohen, Vicky Finney Crouch. Muzycy, kompozytorzy/ Musicians, Composers: Saskia Lane, Lila Blue, Damon Daunno, Lucas Papaelias, Phil Roebuck, Phoenix Roebuck, Gabe Ebert, Elvy Yost, Elena Moon Park, Marc Osterer, Jason Candler, Josh i James Crouch

Reżyseria/Directed by: Brian Mertes Dyrektor artystyczny/producent/ Artistic Director, Producer: Melissa Kievman Współreżyser, producent/ Co-Director, Producer Alex Harvey Producent wykonawczy/ Executive Producer: Wendy Vanden Heuvel Kierownicy produkcji filmowej/Producers: Julie Buck, Johnny Moreno, Samara Levenstein Producent nadzorujący/Story Editor: Stephanie Fleischmann Montażysta filmu/Film Editor: Ian Olds Autor zdjęć/Cinematographer: Miklos Buk Choreograf/Choreographer: Jesse J Perez Projektant lalek/Puppet Designer: Julian Crouch Scenograf/Production Design: Deb O Projektowanie dźwięku/Sound Design: Daniel Kluger, Daniel Baker, Brandon Walcott Projekt kostiumów/Costume Design: Olivera Gajic


fot./photo Farrol Mertes

I Am a Seagull PROVIDENCE/ NEW YORK/USA PROJECT

Jestem mewą PROVIDENCE/NOWY JORK/USA THE CHEKHOV

44

Brian Mertes Reżyser teatralny, telewizyjny i filmowy. Regularnie reżyseruje w Juilliard, gdzie ostatnio stworzył multimedialne dzieło teatralne na podstawie Paryż, Teksas Sama Sheparda z Jimem White’em (rockmanem, przedstawicielem gatunku muzycznego – alternative country). Prowadził zajęcia ze sztuki reżyserskiej w ramach programów poświęconych kinematografii na Uniwersytecie Columbia i Uniwersytecie Nowojorskim. Pracował także w charakterze reżysera wizytującego w North Carolina School of the Arts, SUNY Purchase, NYU Grad, UT Austin i Yale, a obecnie prowadzi program MFA w dziedzinie reżyserii na Uniwersytecie Browna (Trinity). Zrealizował wiele światowych premier nowych sztuk w kraju i za granicą, w tym The Myopia Davida Greenspana w Foundry Theater w teatrze Atlantic i Massacre Josė Rivery w Rattlestick Playwrights Theater w Nowym Jorku. Współreżyserował z Julianem Crouchem Jedermanna Hugo von Hofmannsthala wystawionego na Placu Katedralnym na Festiwalu w Salzburgu. Spektakl został sfilmowany i prezentowany w kinach w Austrii i Niemczech. Reżyserował programy telewizyjne dla ABC, CBS, NBC i Fox, zdobywając trzy nominacje do Emmy i trzy nominacje do DGA (Nagroda Amerykańskiej Gildii Reżyserów Filmowych) oraz do Emmy za reżyserię. Wraz z reżyserką Melissą Kievman i producentką Wendy Vanden Heuvel kieruje corocznymi spotkaniami w starym kamiennym domu na północy stanu Nowy Jork, gdzie wraz ze swoją ekipą zaprezentowali inscenizacje wszystkich sztuk Czechowa z udziałem najlepszych aktorów nowojorskich i przy współpracy ze społecznością lokalną. Działania te niedawno zaprowadziły go do Industry City na Brooklynie, gdzie wraz z dramaturgiem Beau Willimonem i reżyserem Alexem Harveyem wystawił Balm In Gilead Lanforda Wilsona. Jego film fabularny I Am a Seagull, stworzony we współpracy z The Chekhov Project, miał premierę w Massachusetts Museum of Contemporary Art (MassMoCa) i prezentowany był w nowojorskim Public Theater oraz na festiwalu Noorderzon (Niderlandy) i Spoleto Festival (USA).

PL

Theatre, TV and film director. Mertes regularly directs at Juilliard, where he recently created a multimedia theatre work based on Sam Shepard’s Paris, Texas with alt-country rocker, Jim White. He has taught directing for the Columbia and NYU film programs. He has been a guest director at North Carolina School of the Arts, SUNY Purchase, NYU Grad, UT Austin, and Yale and currently serves as the Head of the MFA Directing Program at Brown/Trinity. Mertes has directed the world premiere of many new plays nationally and internationally, including David Greenspan’s The Myopia for the Foundry Theater at the Atlantic and Jose Rivera’s Massacre at Rattlestick Playwrights Theater in NYC. With Julian Crouch, Mertes co-directed Jedermann by Hugo von Hofmannsthal in the Cathedral Square for the Salzburg Festival. The production was also filmed and presented in cinemas across Austria and Germany. Mertes has directed television programs for ABC, CBS, NBC and Fox, garnering three Emmy and three DGA (Directors Guild of America) nominations, and an Emmy for directing. With director Melissa Kievman and producer Wendy Vanden Heuvel, he helms an annual retreat at an old stone house in upstate New York, where, with their company, they have presented epic, environmental stagings of all of Chekhov’s plays with New York’s top actors and the collaboration of the local community. This work recently led him to Industry City in Brooklyn, where he staged Lanford Wilson’s Balm In Gilead in collaboration with playwright Beau Willimon and director Alex Harvey. His feature film I Am a Seagull, created with The Chekhov Project, premiered at The Massachusetts Museum of Contemporary Art (MassMoCa), New York’s Public Theater, The Noorderzon (Netherlands) and Spoleto (USA) Festivals.

EN


fot./photo Farrol Mertes


I Am a Seagull

Jestem Mewą podąża za aktorską wspólnotą w jej szalonej i pełnej miłości próbie wystawienia sztuki Czechowa we własnym domu, na własnym podwórku, w sąsiedztwie. To hybrydowy film dokumentalny prezentujący działania słynnego amerykańskiego kolektywu teatralnego The Chekhov Project. Film rejestruje, jak zanikają granice między publicznością a wykonawcą, przedstawieniem a rzeczywistością; zestawia sceny z poszczególnych etapów prób i z występów na żywo. Życie

PL

Jestem mewą

i próby zlewają się, tworząc portret Mewy zrealizowanej w 2014 r.

Twórcom tego pięknego filmu udało się uchwycić ciepło, witalność i żywiołowość tego niezwykłego dramatu Czechowa. Intuicyjny sposób filmowania, montaż i gra aktorska są bliskie ideału. Moje odczucia związane z tym filmem przywołują te, których doświadczałam oglądając najlepsze filmy Bertolucciego, Pasoliniego i Truffauta. Zauroczył mnie sposób, w jaki I Am a Seagull splata ze sobą postaci z wątkami dramatu. Bardzo mi się podobała ta podróż.

PROVIDENCE/NOWY JORK/USA

PROVIDENCE/ NEW YORK/USA

THE CHEKHOV

PROJECT

Anne Bogart, reżyserka teatralna

46

PL


I Am a Seagull follows a community of actors in their frenzied and loving attempt to stage a Chekhov play in their house, yard and neighborhood. I Am a Seagull is a hybrid documentary film that evokes celebrated American theatre collective, The Chekhov Project. Like the project itself, the film I Am a Seagull dissolves boundaries between audience and performer, representation and reality. Life and rehearsal blend together in this portrait of The Project’s 2014 production of The Seagull.

EN

This beautiful film manages to capture the warmth, vitality and exuberance of Chekhov’s remarkable play. The visceral nature of the cinematography, the editing and the acting are magnificent. My experience of the film is reminiscent of my memories of the best of Bertolucci, Pasolini and Truffaut. I loved the way I Am a Seagull weaves together the characters and the themes. I enjoyed the ride thoroughly.

EN

fot./photo Farrol Mertes

Anne Bogart, Theater Director


Monachium/Niemcy Munich/Germany

Usługa w chmurze Cloud Service Tytuł oryginału/Original title: Wolkendienst

fot./photo Sandra Then

International Theatre Festival

KO N TA K T

Residenztheater

Międzynarodowy Festiwal Teatralny

Film prezentowany na platformie VOD (vod.teatr.torun.pl) od 24.05. godz. 18.00. Czas dostępu 24h. Napisy PL i ANG.

48

Film available on the VOD platform (vod.teatr.torun.pl) from 24.05., at 18:00. Access time 24h. Polish and English subtitles Czas/Running time: 25 min.

24–25.05.2021


W spektaklu występują/ Appearing in the performance: Mareike Beykirch, Elias Eilinghoff, Steffen Höld, Camill Jammal, Barbara Melzl, Lisa Stiegler, Cathrin Störmer Reżyseria spektaklu/Directed by Thom Luz Dyrektor muzyczny/Music director: Mathias Weibel Kostiumy i światło/Costumes and lighting: Tina Bleuler Dramaturgia/Dramaturges: Katrin Michaels, Almut Wagner

W filmie występują/Appearing in the film: Mareike Beykirch, Elias Eilinghoff, Steffen Höld, Camill Jammal, Barbara Melzl, Lisa Stiegler, Cathrin Störmer, Katrin Michaels, Tina Bleuler, Mathias Weibel i/and Thom Luz Reżyseria filmu, operator kamery, montaż/ Film director, camera operator, editor: Alexander Hector Produkcja/Production: Jonas Alsleben Asystent operatora kamery/Camera operator’s assistant: Wolfgang Illmayr Muzyka/Music: Camill Jammal Dźwiękowiec/Sound engineer: Alexander Zahel Asystent dźwiękowca/Sound engineer’s assistant: Wolfgang Illmayr Głos z off-u/Off-speaker: Robert Dölle, Cathrin Störmer


Cloud Service Usługa w chmurze MUNICH/GERMANY

MONACHIUM/NIEMCY RESIDENZTHEATER

50

Usługa w chmurze to spojrzenie za kulisy spektaklu Chmury, Ptaki, Plutos. Nowe przedstawienie Thoma Luza dotyczy ulotnych zjawisk: szczęścia, posiadania, wiedzy i pewności siebie, opisywanych w komediach Arystofanesa Chmury, Ptaki, Plutos. Z powodu pandemii premiera została przełożona na lepsze czasy. Chcąc dać przedsmak spektaklu, a jednocześnie wgląd w pracę twórców (w trudnych warunkach bezpieczeństwa i higieny) reżyser filmu Alexander Hector towarzyszył Thomowi Luzowi i aktorom do ostatnich dni prób przed zaplanowaną na styczeń 2021 r. premierą. I tak think tank Sokratesa, w którym toczy się akcja, uchyla swoje drzwi i pokazuje, jak toczą się procesy tworzenia się chmur na scenie i poza nią.

PL


Cloud Service is a glimpse behind the scenes of Die Wolken, die Vögel, der Reichtum by Thom Luz, based on motifs from Aristophanes. Thom Luz’s new play is about fleeting phenomena: luck, possession, knowledge, and confidence, incarnated in Aristophanes comedies The Clouds, The Birds and The Wealth. Because of the pandemic, the performance has been postponed until better times. Wanting to give a foretaste of the performance and at the same time an insight into the work of its creators (in the unfavourable conditions when epidemiological

EN

fot./photo Sandra Then

safety and hygiene practices must be applied), the director of the film, Alexander Hector, accompanied them until the last days of rehearsals before the premiere date scheduled for January 2021. And so the Socrates think tank, in which the action takes place, opens its door and shows how the processes of cloud formation are going on the stage and beyond.


Rocznik 1982. Studiował w Wyższej Szkole Artystycznej w Zurychu. Obecnie jest reżyserem współpracują-

fot./photo Sandra Then

Cloud Service Usługa w chmurze

Thom Luz

PL

cym w teatrami niezależnymi i miejskimi w Szwajcarii, Niemczech i we Francji. W 2014 r. został okrzyknięty najlepiej zapowiadającym się reżyserem roku w rankingu krytyków prowadzonym przez magazyn Theater heute, co zaowocowało zaproszeniami na berlińskie Theatertreffen, a następnie w 2015 r. do Hanoweru (Atlas wysp odległych) i w 2017 r. do Moguncji (Smutni magicy). Thom Luz wyreżyserował w Theater Basel Cierpienia młodego Werthera Johanna Wolfganga Goethego (2013), Czarodziejską górę (2015) wg Thomasa Manna i Leonce’a i Lenę Georga Büchnera (spektakl prezentowany na festiwalu Kontakt 2018). Od sezonu 2015/2016 jest reżyserem rezydentem u dyrektora artystycznego Andreasa Becka. W spektaklu LSD – Mein Sorgenkind (2015, zaproszonym do udziału w Heidelberger Stückemarkt i Autorentheatertage w berlińskim Deutsches Theater) bada historię bazylejskiego chemika Alberta Hofmanna. Jego Inferno i instalacja sceniczna Paradiso powstały w oparciu o Boską komedię Dantego. W 2018 r. zrealizował w Theater Basel (w koprodukcji z berlińskim Deutsches Theater) spektakl Człowiek pojawia się w holocenie wg opowiadania Maxa Frischa. Przedstawienie Girl from the Fog Machine Factory (2019, Gessnerallee Zurich) zostało zaproszone na Theatertreffen w Berlinie. Jego spektakle Gdy umrę, Unusual Weather Phenomena Project (projekt dotyczący nadzwyczajnych zjawisk meteorologicznych) i Dziewczyna z fabryki do robienia mgły były prezentowane podczas tournée po Europie (Stadtsschowburg Amsterdam, Vidy w Lozannie, Nanterre-Amandiers Paris oraz na festiwalach w Hamburgu, Marsylii, Montpellier, Warszawie, Moskwie, Jerozolimie i Reykjaviku). W 2019 roku otrzymał Szwajcarską Nagrodę Teatralną. Od sezonu 2019/2020 jest reżyserem-rezydentem w Residenztheater. Film Wolkendienst (Usługa w chmurze) jest zapisem realizacji spektaklu Chmury, Ptaki, Plutos Thoma Luza na motywach Arystofanesa.

MUNICH/GERMANY

MONACHIUM/NIEMCY

Born in 1982, Thom Luz studied at Zurich University of the Arts. He now works as an independent director collaborating with independent and municipal theatre companies in Switzerland, Germany, and France. In 2014 he was named ‘Emerging Director of the Year’ in the critics’ poll organized by Theater Heute magazine, which led to an invitation from the Berlin Theatertreffen, followed by more: from Hanover in 2015 (Atlas of Remote Islands) and Mainz in 2017 (Sad Magicians). For Theater Basel, Thom Luz directed The Sorrows of Young Werther (2013), The Magic Mountain (2015) based on Thomas Mann, and Georg Büchner's Leonce and Lena (presented at Kontakt 2018). Since the 2015/16 season Luz has been director-in-residence under artistic director Andreas Beck. In LSD–Mein Sorgenkind (2015), which was invited to Heidelberger

RESIDENZTHEATER

Stückemarkt and Autorentheatertage at the Deutsches Theater in Berlin, he explored the story of the Basel chemist Albert Hofmann, while his Inferno and the installation Paradiso (both 2017) were both based upon Dante’s Divine Comedy. His co-production with the Deutsches Theater in Berlin: Man in the Holocene, based on Max Frisch’s short story, was seen in Basel in autumn 2018, while his Girl from the Fog Machine Factory (Gessnerallee Zurich 2019) was invited to Theatertreffen in Berlin. Thom Luz’s productions of When I Die, The Unusual Weather Phenomena Project and Girl from the Fog Machine Factory made a tour of Europe (Stadtsschowburg Amsterdam, Vidy Lausanne, Nanterre-Amandiers Paris and festivals in Hamburg, Marseilles, Montpellier, Warsaw, Moscow, Jerusalem and Reykjavík). In 2019, Thom Luz received the Swiss Theatre Award. Since the 2019/20 season he has been a director-in-residence at the Residenztheater. The film Wolkendienst (Cloud Service) is a recording of The Clouds, the Birds, the Wealth by Thom Luz based 52

on motifs from Aristophanes.

EN


fot./photo Sandra Then


International Theatre Festival

Nowy Teatr New Theatre

Warszawa/Polska Warsaw/Poland

Wojtek Ziemilski

Enter Full Screen The performance was created as part of the European Ensemble project in co-production with: Schauspiel Stuttgart, Nowy Theatre, and Zagreb Youth Theatre (Zagrebačko kazalište mladih).

©Nowy Teatr

KO N TA K T

Spektakl powstał w ramach projektu European Ensemble Koprodukcja teatrów: Schauspiel Stuttgart, Nowy Teatr, Zagreb Youth Theatre (Zagrebačko kazalište mladih).

Międzynarodowy Festiwal Teatralny

Spektakl prezentowany na platformie Zoom w języku angielskim. Napisy PL. Udział w prezentacji z włączoną kamerą komputera.

54

Performance presented on the Zoom platform in English with Polish subtitles. Participation in the presentation with the computer camera turned on. Czas/Running time: 1h

24.05.2021

GODZ. 20.40/8.40pm


Występują/Performers: Tenzin Kolsch, Claudia Korneev, Ewelina Pankowska, Adrian Pezdirc, Andjela Ramljak, Jan Sobolewski

Reżyseria/Direction: Wojtek Ziemilski Dramaturgia/Dramaturge: Sodja Zupanc Lotker Scenografia i wideo/Scenography and video: Wojciech Pustoła Asystentka reżysera/Director’s assistant: Vera Popova Współtwórcy/Co-devising: Sodja Lotker & Wojciech Pustoła Soundtrack: Jan Sigsworth Tłumaczenie scenariusza na język polski/ Polish translation: Mateusz Rulski-Bożek Konsultacja/Consultation: Sean Palmer 

Dziękujemy Hubertowi Centkowskiemu, Serhiijowi Chuprynie, Danielowi Galosowi, Linusowi Lewandowskiemu, Jackowi Szawiole i Przemysławowi Witkowskiemu za zgodę na udostępnienie ich wizerunków i zdjęć w spektaklu. Dziękujemy Bartowi Staszewskiemu za udostępnienie grafiki „Poland. Map of LGBT-free zones”. W Spektaklu wykorzystano fragment utworu pt. Adagio per archi e organo in sol minore (muz. Remo Giazotto, Tomaso Albinoni) Published by Casa Ricordi Srl. / Universal Music Publishing Sp. z o. o. A big thanks to Hubert Centkowski, Serhiij Chupryna, Daniel Galos, Linus Lewandowski, Jacek Szawioła and Przemysław Witkowski for agreeing to share their images and photos and include them in the performance. A special thanks to Bart Staszewski for sharing his "Poland. Map of LGBT-free zones". The performance uses a section of the musical piece Adagio per archi e organo in sol minore (by Remo Giazotto, Tomaso Albinoni), published by Casa Ricordi Srl. / Universal Music Publishing Sp. z o.o.


WARSAW/POLAND NEW THEATREE

Enter Full Screen WARSZAWA/POLSKA NOWY TEATR

56

O czym to jest? O paskudnych rzeczach, które się dzieją w Polsce – a konkretnie, które dzieją się osobom ze środowiska LGBTQ+. A jeszcze bardziej – o tym, jak na nie reagujemy, kiedy jesteśmy na miejscu, i kiedy uczestniczymy w nich za pośrednictwem ekranów komputerów. My, zjednoczeni wartościami Europejczycy. O tym, czym jest przeżywanie na odległość, współodczuwanie. O zabawach z tożsamością, o wymyślaniu świata na nowo jako bajki. Żeby w ogóle być w stanie go odbierać. Być może to metafora Europy. Albo Unii. Uniwersalny język Europy ma taką niezręczną jakość – jakby był substytutem. Żeby w to wejść, trzeba skupić się na tym, że to nie jest wirtualne. Odwrotność Matrixa: łyżka istnieje. Łyżka istnieje. Podczas spektaklu każdy będzie w swoim mieszkaniu – Adrian i Andjela w Zagrzebiu, Claudia w Berlinie (czy w Dreźnie? Sam się pogubiłem), Tenzin w Stuttgarcie, Ewelina w Warszawie. Wyjątkiem będzie Janek, który podróżuje do podwarszawskiej Kobyłki. To najbliższa Warszawy „strefa bez LGBT”, i jest to dla nas kluczowe… Przestaliśmy sobie zadawać pytanie, czym to jest – spektaklem, filmem, wydarzeniem, spotkaniem… Jednoczy nas czas, akcja i zoomowe miejsce. Więc chyba jednak teatr – mówi Wojtek Ziemilski.

PL


And what is our project about? About nasty things happening in Poland and, more precisely, what happens to people from the LGBTQ + community there. And even more so – about how we react to them, when we are there and when we find ourselves in the thick of it all, seeing the events unfold on our computer screens. We, Europeans united by common values; about what remote emotional involvement and shared compassion might be. About playing with identity, reinventing the world as one of fairy tales and being able to accept it in the first place.

EN

©Nowy Teatr

Perhaps this is a metaphor for Europe or the EU. The universal language of Europe has such an awkward quality – as if it were a substitute for something. To get into it, you have to focus on the fact that it is not virtual. Our reality is opposite to that of the Matrix: there is a spoon. The spoon exists. During the performance, everyone will be in their own flats – Adrian and Andjela in Zagreb, Claudia in Berlin (or in Dresden? I’ve lost track of where she’s staying), Tenzin in Stuttgart, Ewelina in Warsaw. There will only be one odd man out: Janek, who will be visiting Kobyłka, a place which is the closest 'LGBT-free zone' to Warsaw and is crucial for us here. (…) We’ve stopped asking ourselves what it is – a performance, a film, an event, a meeting …? What unites us here is time, action, and the Zoom space. So what we do might be called theatre after all. – Wojtek Ziemilski


WARSAW/POLAND NEW THEATREE

fot./photo Andrzej Ziemilski

Enter Full Screen WARSZAWA/POLSKA NOWY TEATR

58

Wojtek Ziemilski Rocznik 1977. Reżyser teatralny, artysta wizualny. Tworzy prace na pograniczu teatru, sztuk wizualnych i choreografii. Ukończył kurs reżyserii teatralnej w Fundacji Gulbenkiana w Lizbonie. Po powrocie współpracował z TR Warszawa (jest m.in. autorem instalacji wideo Aktorzy). Przeprowadził kilkadziesiąt warsztatów z nowych form eksperymentu w teatrze, m.in. w Instytucie Teatralnym w Warszawie i Muzeum Historycznym Miasta Krakowa. Autor spektakli Mała narracja, Prolog, Mapa, eksplorujących nowe formy teatru dokumentalnego. W Nowym Teatrze wyreżyserował trzy spektakle: Jeden gest (2016), Polacy wyjaśniają przyszłość (2018) i Enter Full Screen (2020). W Teatrze im. Jerzego Szaniawskiego w Wałbrzychu zrealizował przedstawienie Pacjent 0 (2020).

PL

Born in 1977, a theatre director and a visual artist. His works balance on the borders of various disciplines: theatre, visual arts, and choreography. He completed a theatre directing course at the Gulbenkian Foundation in Lisbon. After his return to Poland, Ziemilski collaborated with TR Warszawa (where he created the Actors video installation among other works). As an educator, he has conducted several dozen workshops on new forms of experimental theatre, e.g. at the Theatre Institute, Warsaw, and the Historical Museum of the City of Krakow. In his plays (e.g. Small Narration, Prologue, Map), Wojtek Ziemilski explores new forms of documentary theatre. As a director, he collaborates with the New Theatre in Warsaw: One Gesture (2016), Poles Explain the Future (2018) and Enter Full Screen (2020); and Jerzy Szaniawski Theatre in Wałbrzych: Patient O (2020).

EN


©Nowy Teatr


Enter Full Screen

Kobyłka pod Warszawą, Polska, jesień 2020 roku. Po deszczowych przedmieściach przechadza się Janek-gej i przez Zooma streamuje otaczającą go rzeczywistość: sklepy, przystanki, przejeżdżające samochody, pojedynczych pieszych. Dowiadujemy się, że Kobyłka to jedna ze „stref wolnych od LGBT”. Dookoła powoli się ściemnia. Czy Janek czuje się bezpiecznie? Czy my boimy się o Janka? Czy fakt, że Kobyłka znajduje się w Unii Europejskiej coś tutaj zmienia? W swoim najnowszym projekcie Enter Full Screen Wojtek Ziemilski zaprasza widzów do dyskusji na temat trwającej w Polsce nagonki na osoby LGBT, roli wspólnoty europejskiej i tego, czym właściwie jest „real” w pandemicznym, onlajnowym świecie. […]

WARSZAWA/POLSKA

WARSAW/POLAND

NOWY TEATR

NEW THEATREE

Wątek europejskości i rzekomo uniwersalnych wartości jest problematyzowany na kilka sposobów. Okazuje się, że powszechna jest na pewno przyjęta czy narzucona homogeniczność środków komunikacji – języka angielskiego jako formy i Internetu jako przestrzeni. Kwestia uniwersalizmu samych wartości nie wydaje się jasna. Nie przez przypadek ucieleśnieniem Europy stanie się aktor w „kostiumie” (kostiumami są filtry i maski dostępne na platformie) śliniącej się staruszki, która deklaruje bliżej niesprecyzowane sojusznictwo z Polakiem-gejem. […] W czasie spektaklu, odbywającego się co prawda na Zoomie, ale jednak „na żywo”, każdy z aktorów jest u siebie, czyli w różnych krajach: Adrian Pezdirc i Andjela Ramljak w Zagrzebiu, Claudia Korneev w Berlinie, Tenzin Kolsch w Stuttgarcie a Ewelina Pankowska w Warszawie. Jedynie Jan Sobolewski, grający Janka-geja, znajduje się poza mieszkaniem i jak prawdziwy youtuber nagrywa własną podróż. Jak to w baśniach, w Enter Full Screen pojawiają się zwierzęta i magiczne stwory. Przez opowieść prowadzi nas narrator-karaluch. Na swojej drodze Janek napotyka kolejne duchy: wątpliwości, zmartwienia, prawdy. Każdy sieje w bohaterze nowe dylematy: pierwszy przypomina o osamotnieniu, drugi podkreśla złudność rzeczywistości, a trzeci pokazuje zdjęcia osób LGBT pobitych pod wpływem trwającej w kraju nagonki. Zaproponowaną wizję kontrują dwie nowe zjawy: duch super mocy i duch Zooma, które roztaczają przed Jankiem pełną otuchy wizję onlajnowych streamingów jako przestrzeni spotkania i porozumienia. […]

60

Tak jak w Europie język angielski jest zastępnikiem języków narodowych, tak w Internecie Zoom staje się substytutem sceny. Enter Full Screen to kolejny projekt komentujący stan wyjątkowy: przez COVID ludzie teatru stracili możliwość pracy na scenie i jak inni twórcy z braku alternatyw szukają przystani w świecie wirtualnym. Teatr-Zoom to teatr bez czwartej ściany: komunikator, jako narzędzie służące codziennej komunikacji dość skutecznie markuje realizm. W spektaklu cały czas negocjowane są granice pomiędzy teatralnością, wirtualnością i realnością. Aktorzy przywdziewają co prawda kolejne maski, ale postaci zachowują ich imiona i mówią o sobie jako o aktorach. Kwestia realności staje się także jednym z tematów spektaklu: czy bardziej rzeczywista jest Polska ze „strefami bez LGBT”, europejska wspólnota wartości, czy może oglądana przez nas teatralna przypowieść? Bohater zastanawia się, dlaczego „real” wydaje mu się tak nierzeczywisty i nie podoba mu się rola, w której został „obsadzony”: nie chce być gejem-symbolem, gejem-ofiarą czy gejem-bohaterem, ale sobą, aktorem, zwykłym, nienacechowanym „nienormatywną” orientacją podmiotem. To zresztą kolejny komentarz o charakterze meta-teatralnym, wyrażający niezadowolenie z wymuszonego stanu wyjątkowego. Teresa Fazan, magazynszum.pl

PL


Kobyłka near Warsaw, Poland, autumn 2020. Strolling through the rainy suburbs, a gay man – Janek – is using Zoom to live stream the reality that surrounds him: shops, stops, passing cars, individual pedestrians. We learn that Kobyłka is one of Poland’s ‘LGBT-free zones’. It is getting darker all around. Does Janek feel safe? Are we worried about him? Does the fact that Kobyłka is in the European Union change anything here? In his latest project, Enter Full Screen, Wojtek Ziemilski invites viewers to discuss the ongoing campaign against LGBT people in Poland, the role of the European community and what exactly is ‘real’ in the world that has shifted online by the pandemic. […] The theme of European identity and allegedly universal values ​​has been made obscure in more than one way. It turns out that the accepted or imposed homogeneity of the means of communication certainly remains universal: the English language as its manifestation and the Internet as the space for it. The question of the universalism of values ​​as such does not seem clear, however. It is no accident that, as an embodiment of Europe, appears an actor in a ‘costume’ (filters and masks available on the platform become ‘costumes’) of a drooling old woman who declares an unspecified ‘alliance’ with the gay Pole. [...] During the performance, which, though taking place online using Zoom, still remains ‘live’: each of the actors is at home in different countries: Adrian Pezdirc and Andjela Ramljak in Zagreb, Claudia Korneev in Berlin, Tenzin Kolsch in Stuttgart and Ewelina Pankowska in Warsaw. Only Jan Sobolewski, who plays the gay man Janek, is outside and, like a true YouTuber, records his own journey. As it happens in fairy tales, animals and magical creatures appear in Enter Full Screen. A cockroach-narrator guides us through the story. Janek encounters other ghosts on his way: doubts, worries, truths. Each poses new dilemmas for the protagonist: the first reminds us of loneliness, the second emphasizes the illusory nature of reality, and the third shows photos of LGBT people beaten up as a result of the ongoing hate campaign in the country. The bleak prospect laid out is countered by two new phantoms: the spirit of superpowers and the spirit of Zoom, who offer to Jan a reassuring prospect of online streaming as a space for meeting and communication. […] Just as in Europe, where English is a substitute for national languages, on the Internet, Zoom becomes a substitute for the stage. Enter Full Screen is another project commenting on the state of emergency: due to COVID-19, theatre people have lost the opportunity to work on the stage and, like other artists, are looking for a haven in the virtual world for lack of alternatives. Zoom Theatre is a theatre without the fourth wall: as a tool for everyday communication, the communicator simulates realism quite effectively. The performance constantly negotiates the boundaries between theatricality, virtuality, and reality. The actors put on new masks, but the characters keep their own names and refer to themselves as actors. The issue of reality also becomes one of the themes of the show. What is more real? Is Poland with its ‘LGBT-free zones’ more real? Is it the European community of values, or might it be the theatrical parable we are watching? The protagonist is wondering why ‘real’ seems so unreal to him and he is far from happy about the role in which he has been ‘cast’: he does not want to be a symbol of gay pride, a gay victim, or a gay hero. All he wants is to be himself, an actor, an ordinary person, not one marked with a ‘non-normative’ sexual orientation. That is another meta-theatrical comment that expresses dissatisfaction with the forced state of emergency. Teresa Fazan, magazynszum.pl

EN


Zagrzeb/Chorwacja Zagreb/Croatia

Ernst Toller

Hinkemann

Międzynarodowy Festiwal Teatralny

Nagranie spektaklu prezentowane na platformie VOD (vod.teatr.torun.pl) od 24.05. godz. 21.00. Czas dostępu 24h. Napisy PL i ANG.

62

Recorded show available on the VOD platform (vod.teatr.torun.pl) from 24.05., at 21:00. Access time 24h. Polish and English subtitles Czas/Running time: 2h 15

24–25.05.2021

fot./photo Marko Ercegović

KO N TA K T

International Theatre Festival

Zagrebačko kazalište mladih Teatr Młodych/Youth Theatre


Obsada/Cast: Eugen Hinkemann: Rakan Rushaidat Grete Hinkemann: Mia Melcher Paul Großhahn: Frano Mašković Mistrz ceremonii/Master of Ceremonies: Ozren Grabarić Stara pani Hinkemann/Old Mrs Hinkemann: Doris Šarić Kukuljica Pierwszy kandydat, Max Knatch, pierwszy towarzysz broni/First candidate, Max Knatch, First war comrade: Dado Ćosić Asystent/Assistant, Andreas Überfluß: Petar Leventić Michel Unbeschwert, alfons/Pimp, pierwszy pies/First dog: Jasmin Telalović Sebaldus Singegott, drugi pies/Second dog: Vedran Živolić Christa Blutundboden, pierwsza prostytutka/ First prostitute: Marica Vidušić Ulicznica, druga prostytutka/Lady of the streets, Second prostitute: Nadežda Perišić Radović Mężczyzna z psami/Man with dogs, Peter Immergleich, drugi towarzysz broni/Second war comrade: Milivoj Beader Pierwsza kandydatka/First candidate, Lotte, Inge Freieliebe: Milica Manojlović

Reżyser/Director: Igor Vuk Torbica Dramaturg/Dramaturge: Katarina Pejović Scenografia/Stage Design: Branko Hojnik Projekt kostiumów/Costume Design: Doris Kristić Ruch sceniczny/Stage Movement: Blaženka Kovač Carić Muzyka/Music: Alen i Nenad Sinkauz Projektant oświetlenia/Lighting Design: Aleksandar Čavlek Asystentki projektantki kostiumów/ Costume Designer's assistants: Marta Žegura, Helena Berden


ZAGREB/CROATIA TEATR MŁODYCH/YOUTH THEATRE

Hinkemann ZAGRZEB/CHORWACJ ZAGREBAČKO KAZALIŠTE MLADIH

64

Hinkemann to sztuka o losach niemieckiego żołnierza, który został ranny podczas I Wojny Światowej. Chcąc uratować mu życie, chirurg poddał Adama Hinkemanna kastracji. Bohater wraca do życia w cywilu jako zagubiona jednostka we wrogim środowisku. W obliczu widma ubóstwa i zawirowań politycznych, Hinkemann boryka się ze strachem przed utratą miłości i szacunku ze strony swojej młodej żony. Hinkemann obnaża sytuację, w której wystawianie kogoś na pośmiewisko może doprowadzić do izolacji jednostki oraz świat, w którym nikt nie dba o drugiego człowieka. Toller przedstawił Niemcy po I Wojnie Światowej jako świat przepełniony okrucieństwem. Postać Hinkemanna odzwierciedla osobiste rozczarowanie Tollera istotami ludzkimi.

PL


Hinkemann is a play about the life of a German soldier who was wounded during World War I. To save his life, a surgeon castrated Adam Hinkemann. The protagonist comes back to civilian life as a lost soul in a hostile environment. Faced with the specter of poverty and political turmoil, Hinkemann struggles with the fear of losing his young wife’s love and respect. Hinkemann brings to light situations in which subjecting someone to ridicule can isolate the individual in a world where no-one cares about others. Toller portrayed Germany after World

EN

fot./photo Marko Ercegović

War I as a world filled with cruelty. Hinkemann’s character reflects Toller’s personal disappointment with humanity.


ZAGREB/CROATIA TEATR MŁODYCH/YOUTH THEATRE

fot./photo arch. teatr Zagrzeb

Hinkemann ZAGRZEB/CHORWACJ ZAGREBAČKO KAZALIŠTE MLADIH

66

Igor Vuk Torbica 1987-2020. Ukończył Wydział Reżyserii Teatralnej i Radiowej na Belgradzkim Uniwersytecie Artystycznym, w 2013 r. Pracował jako asystent reżysera w Teatrze festiwalowym BITEF w Belgradzie i przy realizacji projektu pod nazwą Hipermarket Patriotyczny. Wyreżyserował Don Juana Moliera w Teatrze Narodowym – wielokrotnie nagradzany na festiwalach w Chorwacji: na Międzynarodowym Festiwalu Teatrów Małych Form w Rijece i Festiwalu Dni Satyry w Zagrzebiu. Torbica otrzymał nagrodę im. Hugo Kleina dla najlepszego studenta reżyserii teatralnej swojego pokolenia. Jego realizacja Pokojnik otrzymała główną nagrodę festiwalu Studio Fest i została włączona do repertuaru Jugosłowiańskiego Teatru Dramatycznego w Belgradzie.

PL

1987-2020. Torbica completed his studies in theatre and radio directing at the Belgrade University of Arts in 2013. He worked as an assistant director at the BITEF Theatre Festival in Belgrade and on a project called Patriotic Hypermarket. He directed Molière’s Don Juan at the National Theatre. Repeatedly awarded at festivals in Croatia, including the International Small Scene Theatre Festival in Rijeka and the ‘Days of Satire’ Festival in Zagreb, Torbica was honoured with the Hugo Klein Award “for the best student of theatre directing in his generation”. His production of Pokojnik won the main prize of the Studio Fest festival and was included in the repertoire of the Yugoslav Dramatic Theatre in Belgrade.

EN


fot./photo Marko Ercegović


Hinkemann

Zespół Teatru ZKM dokonuje bezwzględnej wiwisekcji wewnętrznego rozpadu Hinkemanna, okazując przy tym brak litości zarówno wobec siebie, jak i bohaterów w czasie trzygodzinnego dramatu rozgrywającego się na przeważnie pustej, drewnianej scenie, ogołoconej z rekwizytów w równie okrutny sposób. Hinkemann to swoisty utwór poetycki w stylu postmodernistycznego, radykalnego sceptycyzmu. Nie wolno tego spektaklu tak po prostu przeoczyć. Nataša Godević, Novi list

Patrzymy na spektakl – tryskający ogromną energią aktorów i autora – nabrzmiały znaczeniami. Poprzez przykład losów społeczeństwa i jednostki po tragicznych doświadczeniach wojny światowej mówi o naszych czasach, gdy znów wpatrujemy się w otchłań nadchodzącej katastrofy. Bojan Munjin, Novosti

W swych rozważaniach nad tragedią Hinkemanna, traktowanego jako archetyp człowieka stojącego przed przeznaczeniem i katharsis, Torbica w inteligentny sposób odegrał „rewolucyjnego” modernistę, reżyserując przedstawienie, które wcale nie jest cząstkowym obrazem, lecz stanowi pełną charakterystykę „bohatera” naszych czasów. Reżyser […] nie unikał przeróbek dla stworzenia wersji reżyserskiej, którą podporządkował przesłaniu spektaklu i jego komunikatywności.

ZAGRZEB/CHORWACJ

ZAGREB/CROATIA

ZAGREBAČKO KAZALIŠTE MLADIH

TEATR MŁODYCH/YOUTH THEATRE

Andrija Tunjić, Vijenac

68

Cały zespół gra unisono; aktorzy są bardzo zdyscyplinowani i doskonale wspierają się nawzajem. (…) Nie ma wątpliwości, że sztuka ta stanowi niesłychanie niszczycielską, mroczną diagnozę społeczeństwa, diagnozę, która zamiast doprowadzić do zniechęcenia, stanowi siłę napędową wydarzeń. (...) W nakreślonym kontekście ciemności, spektakl Hinkemann z Zagrzebskiego Teatru Młodych pozostawia przestrzeń dla światła, w którym dostrzegamy, że ten paradoks staje się mapą drogową naszego życia, a wtedy kryzys staje się ścieżką prowadzącą nas do nowych możliwości. Nataša Gvozdenović, Dania

PL


The creative team of the ZKM Theatre ruthlessly vivisects Hinkemann’s internal decay, showing no pity for themselves and the characters they play during a three-hour dramatic performance set on a mostly empty, wooden stage, stripped of props in an equally cruel way. Hinkemann is a peculiar piece of poetry in the style of postmodern, radical skepticism. This production must not be simply overlooked.

EN

Nataša Godević, Novi list

We see a performance bursting with the actors and author’s enormous energy, a show which is rich in meaning and which, through the example of the difficult condition of society and individuals after the tragic experiences of world war, tells us about the present, when again we teeter on the edge of the abyss of an impending catastrophe. Bojan Munjin, Novosti

In his reflections on the tragic fate of Hinkemann, treated here as the archetypal man facing destiny and catharsis, Torbica intelligently plays the role of a ‘revolutionary’ modernist by producing a performance which, rather than present a partial image, fully characterizes the ‘hero’ of our time. The director […] did not shy away from alterations while creating his stage version of the play, which he subordinated to the show’s message and to its communicativeness. Andrija Tunjić, Vijenac

The whole team plays in unison; the actors are very disciplined and support each other perfectly. (...) There is no doubt that this play constitutes an extremely destructive, dark diagnosis of society, a diagnosis which, instead of leading to discouragement, is the driving force for upcoming events. (...) In the context of the darkness outlined, Hinkemann from the Zagreb Youth Theatre company leaves room for light, in which we see that this paradox becomes a road map for our lives where a crisis becomes a path leading us to new possibilities.

fot./photo Marko Ercegović

Nataša Gvozdenović, Denmark


Lublana/Słowenia Ljubljana/Slovenia

Co się stało z Alim?

What happend with Ali? Tytuł oryginału/Original title: Kaj se je zgodilo z Alijem?

Międzynarodowy Festiwal Teatralny

Film prezentowany na platformie VOD (vod.teatr.torun.pl) od 25.05. godz. 18.00. Czas dostępu 24h. Napisy PL i ANG.

70

Film available on the VOD platform (vod.teatr.torun.pl) from 25.05., at 18:00. Access time 24h. Polish and English subtitles Czas/Running time: 25 min.

25–26.05.2021

fot./photo Peter Uhan

International Theatre Festival

KO N TA K T

Słoweński Narodowy Teatr Dramatyczny Slovenian National Theatre Drama


Reżyseria filmu/Film directed by Tone Stojko Muzyka wykorzystana w filmie stworzona przez/Music used in the film created by Drago Ivanuša Fotografowie/Photographers: Peter Uhan, Jelena Janković Zdjęcia/Camera: Sandi Skok, Boštjan Anžin, Janja Lakner Anžin, Simon Stojko Falk, Sava Kosmač, Tone Stojko Realizacja/Produced by PRODOK TEATER TV, Ljubljana dla Słoweńskiego Narodowego Teatru Dramatycznego/for Slovenian National Theatre Drama Ljubljana Rainer Werner Fassbinder Ali: Fear Eats Your Soul Stage adaptation of the film Ali: Fear Eats the Soul (Angst essen Seele auf) Copyright © Verlag der Autoren, Frankfurt am Main, Germany All rights reseved Reżyseria spektaklu/Director: Sebastijan Horvat Adaptacji I dramaturgia/Adaptation and dramaturgy by Milan Ramšak Marković

Tłumaczenie z j. niemieckiego/Translated from German by Urška Brodar Tłumaczenie z j. serbskiego/Translated from Serbian by Jernej Potočan Scenografia/Set designer: Igor Vasiljev Kostiumy/Costume designer: Belinda Radulović Kompozytor/Composer: Drago Ivanuša Światło/Lighting designer: Aleksandar Čavlek Konsultacje językowe/Language consultant: Arko Obsada spektaklu/Cast Emmi: Nataša Barbara Gračner Salem: Iztok Drabik Jug Pani Ellis/Mrs Ellis, Frieda: Barbara Žefran Eugen, Doctor/Doctor: Mitja Lovše/Boris Mihalj Barbara: Eva Jesenovec Fuad, Bruno: Borut Doljšak Pani Karges/Mrs Karges, Hedwig: Damjana Černe Pan Gruber/Mr Gruber, Kelner/Waiter: Gregor Podričnik/Nik Škrlec Katharina, Żona Angermayera/Angermayerʼs Wife, Paula: Tamara Avguštin Krista, Jolanda, Pani Münchmeyer/ Mrs Münchmeyer: Saša Mihelčič Angermayer, Majster/Foreman: Vojko Zidar


What happend with Ali? LJUBLJANA/ SLOVENIA NATIONAL DRAMATIC THEATRE

Co się stało z Alim? LUBLANA/SŁOWENIA NARODOWY TEATR DRAMATYCZNY

72

Ali był jednym ze spektakli zaproszonych na festiwal Kontakt 2020 (odwołany ze względu na pandemię). Dzisiaj możemy obejrzeć film, który odsłania proces powstawania przedstawienia, jego recepcję i sukcesy na wielu festiwalach. Spektakl powstał na podstawie filmu Ali: Fear Eats the Soul (Angst essen Seele auf) Rainera Wernera Fassbindera. Niemcy, lata 70. XX wieku. 40-letni Marokańczyk, zwany Alim, jest jednym z wielu migrantów zarobkowych. Między Alim a Emmi, 60-letnią wdową zarabiającą jako sprzątaczka, pojawia się ulotne, lecz autentyczne uczucie. Ich związek spotyka się z brakiem zrozumienia i wrogością ze strony otoczenia. W spektaklu Sebastijana Horvata kontekst fali migracji ostatnich lat konfrontuje widza ze stereotypami społecznymi, ksenofobią i konserwatyzmem.

PL


Ali was among the performances invited to Kontakt 2020. Today we can watch a film showing the process of its production, reception and successes at many festivals. The performance is based on the film Ali: Fear Eats the Soul (Angst essen Seele auf) by Rainer Werner Fassbinder. Germany, 1970s. A 40-year-old Moroccan called Ali is one of the many migrant workers from his country, trying to pursue happiness in the golden years of economic migrations. Emmi, a 60-year-old widow, earns a living as a cleaning lady. A genuine feeling of warmth and attrac-

EN

fot./photo Peter Uhan

tion springs up between her and Ali but they encounter strong prejudice and lack of understanding from people around them. In his performance Sebastijan Horvat confronts social stereotypes, xenophobia and conservatism which are gaining strength as a reaction to the recent waves of migration.


fot./photo Peter Uhan

What happend with Ali? LJUBLJANA/ SLOVENIA NATIONAL DRAMATIC THEATRE

Co się stało z Alim? LUBLANA/SŁOWENIA NARODOWY TEATR DRAMATYCZNY

74

Sebastijan Horvat Rocznik 1971. Jeden z najbardziej cenionych i kreatywnych słoweńskich reżyserów teatralnych. Pod kierunkiem legendarnego reżysera, profesora Dušana Jovanovicia, ukończył reżyserię teatralną w Akademii Teatralnej, Radia, Filmu i Telewizji Uniwersytetu w Lublanie (1998). Zrealizował spektakl dyplomowy Elsinor wg Hamleta Shakespeare’a, który zdobył nagrodę im. Prešerna. Horvat pracował jako reżyser we wszystkich profesjonalnych teatrach w Słowenii oraz teatrach za granicą. Jest laureatem wielu nagród, m.in., państwowej nagrody przyznawanej przez Fundację Prešerna (za reżyserię teatralną), nagrody w konkursie dla młodych reżyserów przyznawanej podczas Festiwalu w Salzburgu (Salzburger Festspiele), nagrody Borštnika za reżyserię, Grand Prix i nagrody Šeligo przyznanej na festiwalu „Tydzień Słoweńskiego Dramatu”. Od 2005 r. jest wykładowcą reżyserii teatralnej w Akademii Teatru, Radia, Filmu i Telewizji w Lubljanie. Jest także jednym z założycieli niezależnego Instytutu Teatralnego E.P.I. centrum.

PL

Born in 1971, one of the most acclaimed and creative Slovenian theatre directors. He completed his studies in theatre directing under the legendary director and professor Dušan Jovanović at the Academy of Theatre, Radio, Film and Television in Ljubljana with his diploma staging of Elsinor, an original adaptation of Shakespeare's Hamlet (1998), which earned him

EN

a University of Ljubljana Prešeren Award for directing. He has worked as a theatre director for all professional theatre companies in Slovenia and many elsewhere. He has garnered of many theatre prizes and awards, including one granted by the national Prešeren Fund for theatre direction, the Montblanc Young Directors Project Award (Salzburger Festspiele), the Borštnik Award for direction, Grand Prix and the Šeligo Award at the Week of Slovenian Drama. Since 2005 Horvat has also worked as a senior lecturer of theatre directing at the Academy of Theatre, Radio, Film and Television in Ljubljana. He is also one of the founders of the independent theatre institute E.P.I. centre.


fot./photo Peter Uhan


What happend with Ali? Co się stało z Alim? LJUBLJANA/ SLOVENIA

LUBLANA/SŁOWENIA

jętą normą jest szyderstwo i ostracyzm, jeżeli stanowią one zbyt duży kontrast dla utartych wzorców postępowania. W pierwszej połowie spektaklu publiczność jest wtłoczona w sektor trybuny nad szerokim boiskiem. Poza dwoma głównymi bohaterami, inni członkowie zespołu zmieniają role, występując też jako narratorzy czy obsługa sceny, nieustannie przypominając nam, że musimy wyrobić sobie opinię na temat tego, co widzimy, przypominając nam również, że Niemcy z 1974 r. nie są Belgradem z roku 2019. Chyba że jednak są. […] Przerwę w spektaklu poświęcamy na schodzeniu z drogi ekipie technicznej, która całkowicie rozmontowuje trybuny i zmienia scenę na wielki plac, na którym stawia krzesła i sofy dla widzów. Pozostała część spektaklu jest odgrywana na minimalistycznie skonstruowanych przystankach. Gdy Ali podejmuje próby przemierzania „miasta” lub gdy Emmi wyrusza na poszukiwania męża, napotykają na fizyczne przeszkody zbudowane z ciał osób stanowiących publiczność spektaklu. Jesteśmy przeszkodami, współczującymi, milczącymi, nieruchomymi, a ostatecznie – bez względu na to, czy chcemy pomóc, czy nie – każdy z nas jest całkiem bezużyteczny jako samotna jednostka, która mogłaby chcieć coś zmienić. Tak naprawdę, tylko pospolite ruszenie stworzyłoby ścieżkę dla imigranta, który jak na ironię dopiero, gdy osiadł na Zachodzie, zdaje sobie sprawę, że dom to coś więcej niż adres, wypłata za pracę i ubezpieczenie zdrowotne. Ali i Emmi wracają do siebie i cementują wzajemne przywiązanie. Syn Emmi, prowadzący lokalny sklepik, w końcu akceptuje niekonwencjonalną parę. Okazuje się jednak, że za tym zmienionym nastawieniem kryją się motywy ekonomiczne. Małe sklepy warzywne tracą klientów na rzecz supermarketów, a syn potrzebuje opieki nad dziećmi, ponieważ jego żona podjęła pracę. Pozostaje więc pytanie, czy tolerancja przychodzi tylko wraz z interesem własnym. Spektakl Ali zdobył (na festiwalu Bitef, Serbia – przyp. red.) Grand Prix jury festiwalu, Nagrodę Publiczności za najlepszy spektakl i nagrodę przyznawaną przez wydawcę Politika za reżyserię. Podczas ceremonii wręczenia nagród wszystkie trzy gremia konkursowe okazały zdziwienie, ponieważ przed ogłoszeniem werdyktu nie komunikowały się ze sobą, co możemy potraktować jako nieplanowaną realizację głównego przesłania festiwalu. Dorothy Chansky, The New York Theatre Wire

NATIONAL DRAMATIC THEATRE

NARODOWY TEATR DRAMATYCZNY

Pewnej nocy, w drodze z pracy do domu Emmi wchodzi do baru uciekając przed deszczem. Klientami tego baru są marokańscy robotnicy, którzy przyjechali do Niemiec Zachodnich w poszukiwaniu pracy. Posępny, czterdziestoletni Ali (Iztok Drabik Jug) uprzejmie prosi ją do tańca, płaci za colę i odprowadza do domu. Wie, jak wygląda samotność. Ponieważ deszcz nie przestaje padać, Emmi zaprasza go na drinka. Para zostaje kochankami i po jakimś czasie bierze ślub; ich los jest ilustracją tego, że ceną za życzliwość i współczucie niezgodne z przy-

76

PL


One night, to escape a sudden rainfall, Emmi ducks into a bar on her way home. The bar is frequented by Moroccan labourers who have migrated to West Germany for work opportunities. The dour, fortyish Ali (Iztok Drabik Jug) courteously asks her to dance, pays for her Coke, and walks her home. He knows what loneliness looks like. Since the rain has not stopped, she invites him in for a nightcap. The two become lovers; they eventually marry; and they show us that the wages of kindness and unlikely sympathy are ridicule and ostracization if they fly too hard and fast in the face of convention. The first half of the piece had the audience on a single bank of bleachers pushed up close to a wide and shallow playing area. Other than the two main characters, everyone else is portrayed by an ensemble who also take turns as narrators and stagehands, continuously reminding us that we must form an opinion about what we see, also reminding us that 1974 Germany is not 2019 Belgrade. Unless it is. Intermission was spent getting out of the way of the crew, as they dismantled the bleachers and wholly reconfigured the performance space to put the audience on chairs and sofas in a big square. The remainder of the play was performed at minimally built stations. When Ali tries to traverse the “city” or when Emmi goes to find him, it was the actual bodies of the actual audience who are in their way. We are simultaneously obstacles, sympathetic, silent, unmoving, and ultimately—whether we want to help or not—each of us is pretty useless as a lone individual who might want to change things. Only a mass movement would really create a path for the immigrant who, ironically, now settled in the west, realizes that home is more than an address with a pay check and health insurance. Ali and Emmi remain together and (re)dedicated to each other. Emmi’s son and a local shopkeeper accept the unconventional couple, but it’s clear that there is an economic motive to the revised behaviour. Small greengrocers are losing business to supermarkets and the son needs childcare now that his wife has taken a part-time job. We are left with the question of whether tolerance can only arrive if it serves self-interest. Ali ended up with the festival jury’s Grand Prix as well as the Audience Award for best-of-festival and an award given by the publisher Politika for directing (ed. note: at the BITEF festival). At the award ceremony, all three groups manifested surprise, since none of the committees had spoken to each other, at this critical synergy—an unanticipated realization, perhaps, of the festival theme. Dorothy Chansky, The New York Theatre Wire

EN


Wilno/Litwa Vilnius/Lithuania

Eimuntas Nekrošius: Przesuwanie horyzontu Eimuntas Nekrošius: Pushing the Horizon Further Tytuł oryginału/Original title: Eimuntas Nekrošius: Nutolinti Horizontą

Międzynarodowy Festiwal Teatralny

Film prezentowany na platformie VOD festiwalu Kontakt (vod.teatr.torun.pl) od 25.05. g.20.00. Czas dostępu 24h. Napisy PL i ANG.

78

Film available on the VOD platform (vod.teatr.torun.pl) from 25.05., at 20:00. Access time 24h. Polish and English subtitles Czas/Running time: 1h 30

25–26.05.2021

fot./photo Audronis Liuga

International Theatre Festival

KO N TA K T

Centrum Informacji i Edukacji Teatralnej i Filmowej Theatre and Film Information and Education Centre


Autor i reżyser/Author and director: Audronis Liuga Drugi reżyser/Second director: Juozas Javaitis Operator kamery/Cameraman: Donatas Buklys

Montaż/Editing: Vladimiras Novikovas Producent/Production: Centrum Informacji i Edukacji Teatralnej i Filmowej/ Theatre and Film Information and Education Centre


Pushing the Horizon Further

Eimuntas Nekrošius:

Przesuwanie horyzontu VILNIUS/LITHUANIA THEATRE AND FILM INFORMATION AND EDUCATION CENTRE

Eimuntas Nekrošius: WILNO/LITWA CENTRUM INFORMACJI I EDUKACJI TEATRALNEJ I FILMOWEJ

80

Film Eimuntas Nekrošius: Przesuwanie horyzontu jest osobistą refleksją autora Audronisa Liugi na temat artystycznej drogi i osobowości legendarnego litewskiego reżysera. Został nakręcony podczas prób do spektaklu Borys Godunow, wyreżyserowanego przez Nekrošiusa w Litewskim Państwowym Teatrze Dramatycznym w Wilnie w 2015 r. Wykorzystany jest w nim wywiad z artystą, przeprowadzony w 2013 r., kiedy Nekrošius był dyrektorem artystycznym Teatro Olimpico w Vicenzie (Włochy). Teatr Eimuntasa Nekrošiusa jest jak Atlantyda – tonie wraz z każdym znikającym dziełem reżysera. Atlantyda to oczywiście metafora odnosząca się nie tylko do spektakli, ale również do jego wizji artystycznej, nastawienia do pracy twórczej oraz wyzwań, które sam sobie stawia. Każdy kto miał okazję współpracować z Nekrošiusem, jest świadomy wartości takiego spotkania jak i konsekwencji, które ze sobą niesie. – mówi autor filmu. Ten pełnometrażowy dokument wykorzystując narrację samego Nekrošiusa stanowi osobiste i niezwykle intymne spojrzenie na jego proces twórczy. Liuga w unikalny sposób buduje obraz reżysera jako artysty oraz człowieka, który swoją twórczością przesuwa horyzonty.

PL


The film Eimuntas Nekrošius: Pushing the Horizon Further is a personal reflection of the author Audronis Liuga on the artistic path and personality of the legendary Lithuanian director. It was filmed during rehearsals of Boris Godunov, directed by Nekrošius at the Lithuanian National Drama Theatre in Vilnius in 2015. It also uses an interview with the artist conducted in 2013, when Nekrošius was Artistic Director of Teatro Olimpico in Vicenza (Italy). Eimuntas Nekrošius’s theatre is like Atlantis – it sinks with each disappearing work of the director. Atlantis is, of course, a metaphor representing not only his performances but also his artistic vision, attitude to creative work and the challenges he set for himself. “Everyone who has had the opportunity to work with Nekrošius is aware of the value of such a meeting and the consequences it brings,” says the filmmaker. This feature-length documentary, using the narration of Nekrošius himself, is a personal and extremely intimate glimpse into his creative process. It allows you a fresh look at the director as an artist and a person who pushes horizons with his work.

Boska komedia/Divine Comedy, fot./photo Wojtek Szabelski

EN


fot./photo D. Matvejev

Pushing the Horizon Further

Eimuntas Nekrošius:

Przesuwanie horyzontu VILNIUS/LITHUANIA THEATRE AND FILM INFORMATION AND EDUCATION CENTRE

Eimuntas Nekrošius: WILNO/LITWA CENTRUM INFORMACJI I EDUKACJI TEATRALNEJ I FILMOWEJ

82

Eimuntas Nekrošius 1952-2018. Reżyser i aktor. Absolwent Instytutu Sztuki Teatralnej im. Łunaczarskiego w Moskwie (1978). W latach 1978-79 pracował w Teatrze Dramatycznym w Kownie. Od 1979 r. związany był z wileńskim Teatrem Młodzieżowym, gdzie wyreżyserował wiele znakomitych przedstawień, m.in. Kwadrat wg Jelisiejewej (1980), Pirosmani, Pirosmani... Korostyliowa (1981), Miłość i śmierć w Weronie Antanėlisa i Gedy (1982), Dzień dłuższy niż stulecie Ajtmatowa (1983), Wujaszek Wania Czechowa (1986), Nos Gogola (1991). W 1991 r. otrzymał nagrodę Taormińskiego Komitetu Sztuki (Włochy) i Europejskiego Związku Teatralnego. W 1994 r. w Taorminie (Włochy) Eimuntas Nekrošius odebrał nagrodę „Nowa teatralna rzeczywistość europejskiego teatru”. W 2001 r. reżyser otrzymał prestiżową międzynarodową nagrodę Konstantego Stanisławskiego. W 2002 r. w teatrze Comunale we Florencji wyreżyserował Makbeta Verdiego, w 2004 r. przedstawienie według starotestamentowej Pieśni nad pieśniami w Teatrze Meno Fortas, a następnie operę Dzieci Rozentala Desjatnikowa z librettem wg Władimira Sorokina w Teatrze Bolszoj w Moskwie, w 2008 – Annę Kareninę w Emilia Romagna Teatro w Modenie. W 2012 zrealizował Boską komedię Dantego z zespołem teatru Meno Fortas i Raj w Teatro Olimpico w Vicenzy, w 2013 – Qudsja Zaher w Teatrze Wielkim w Warszawie (w tym samym roku Nekrošius uczestniczył w programie „Cykl przedstawień klasycznych” w Teatro Olimpico di Vicenza, w ramach którego zrealizował Księgę Hioba i Życie Galileusza), w 2014 – Księgę Jakuba (Meno Fortas, Wilno), w 2015 – Borysa Godunowa Puszkina (Litewski Narodowy Teatr Dramatyczny ) oraz w 2016 Dziady Mickiewicza i w 2018 Ślub Gombrowicza (Teatr Narodowy w Warszawie). Na festiwalu KONTAKT prezentowane były m.in spektakle: Kwadrat Nekrošiusa, Mozart i Salieri. Don Juan. Dżuma wg Puszkina, Trzy siostry Czechowa, Hamlet, Makbet, Otello Shakespeare’a, Faust Goethego i Boska komedia Dantego.

PL

1952-2018. Theatre director and actor. Graduate of the Lunacharsky Institute of Theatrical Arts in Moscow (1978). In 1978-9 he worked for the Dramatic Theatre in Kaunas. From 1979 he joined the Young Audiences Theatre in Vilnius, where he put on several brilliant productions, including The Square based on Eliseyeva (1980), Pirosmani, Pirosmani by Korostiliov (1981), Life and Death in Verona by Antanėlis and Geda (1982), A Day Longer than a Century by Aytmatova (1983), Chekhov’s Uncle Vanya (1986) and Gogol’s The Nose (1991). In 1991 he received an award founded by the Taormina Art Committee (Italy) and the European Theatre Union. In 1994 Eimuntas Nekrošius received a New Theatrical Reality of European Theatre Award. In 2001 he was presented an internationally prestigious Konstantin Stanislavsky Award. In 2002 Nekrošius staged Verdi’s Macbeth at the Comunale in Florence; in 2004 – a performance based on the Old Testament Song of Songs with the Meno Fortas company; and then – Rosenthal’s Children – an opera by Desatnikov with a libretto after Vladimir Sorokin – at the Bolshoi in Moscow, followed by Anna Karenina at Emilia Romagna Teatro in Modena (2008); Dante’s Divine Comedy at the Meno Fortas Theatre and Paradise at Teatro Olimpico in Vicenza (2012); as well as Qudsja Zaher at the Wielki Theatre in Warsaw (2013). Also in 2013 Nekrošius participated in an international artistic project called A Cycle of Classical Performances (Teatro Olimpico di Vicenza) with his two productions: The Book of Job and The Life of Galileo. in 2014 he staged The Book of Jacob (Meno Fortas, Vilnius); in 2015, Pushkin’s Boris Godunov (Lithuanian National Dramatic Theatre); in 2016, Mickiewicz’s The Forefathers, and in 2018, Gombrowicz’s Wedding (National Theatre in Warsaw). The KONTAKT festival has featured many of his works, including Nekrošius's Square, Mozart and Salieri. Don Juan. The Plague after Pushkin, Chekhov's Three Sisters, Shakespeare’s Hamlet, Macbeth, Othello, Goethe’s Faust and Dante’s Divine Comedy.

EN


Audronis Liuga Absolwent Petersburskiej Akademii Teatru, Muzyki i Kinematografii. Dyrektor naczelny Państwowego Teatru Młodzieżowego w Wilnie (od 2016). Redaktor naczelny: lteatras.lt, programu wydawniczego Biblioteka Tekstów Teatralnych (TTB), magazynu „Lietuvos Teatras“ (Teatr Litewski). W latach 20112015 był dyrektorem artystycznym Litewskiego Narodowego Teatru Dramatycznego, a w 1998-1999 organizował tournée artystyczne Eimuntasa Nekrošiusa. Jest współzałożycielem Centrum Informacji i Edukacji Teatralnej i Filmowej (1998). Pracował przy realizacji spektakli czołowych litewskich i zagranicznych reżyserów, takich jak Eimuntas Nekrošius, Oskaras Koršunovas, Jonasa Vaitkus, Gintaras Varnas, Krystian Lupa (Polska), Kristian Smeds (Finlandia), Kirsten Dehlholm/Hotel Proforma (Dania), Árpád Schilling (Węgry) w Litewskim Narodowym Teatrze Dramatycznym i Państwowym Teatrze Młodzieżowym, a także w ramach festiwalu Nowa Akcja Dramatyczna. W 1999-2012, jako założyciel i organizator Międzynarodowego Festiwalu Teatralnego New Drama Action w Wilnie wypromował na Litwie przedstawienia takich renomowanych zagranicznych reżyserów jak Grzegorz Jarzyna, Alvis Hermanis, Andrey Moguchyj, Jan Lauwers, Kristian Smeds, Árpád Schilling, Johan Simons, Armin Petras, Kornél Mundruczó oraz znanych dramatopisarzy, takich jak Mark Ravenhill, Dea Loher, Olivier Py, Jean-Luc Lagarce, Jon Fosse i innych. Audronis Liuga jest autorem wielu krytycznych artykułów na temat teatru litewskiego i zagranicznego. Autor książek Theatre Injured by Time (Teatr zraniony przez czas, 2009) oraz Journey to the Heroes Square (Podróż na Plac bohaterów, 2016) – o spektaklu Plac bohaterów Kristiana Lupy w Litewskim Narodowym Teatrze Dramatycznym. Autor filmów dokumentalnych Eimuntas Nekrošius: Pushing the Horizon Further (Przesuwanie horyzontu, 2016) i Eimuntas Nekrošius: Father‘s Chair (Krzesło ojca, 2019).

PL

Graduate of St. Petersburg Academy of Theatre, Music and Cinematography. Director General of the Young Audiences Theatre in Vilnius (since 2016). Chief Editor of lteatras.lt, the Library of Theatrical Texts (TTB) publishing program and Lietuvos Teatras (Lithuanian Theatre) magazine. In 2011-15 Audronis Liuga was Artistic Director of the Lithuanian National Drama Theatre. In 1998-9 he was responsible for the organisation of Eimuntas Nekrošius’s artistic tour. In 1998 he co-founded the Theatre and Cinema Information and Education Centre and has been active there ever since. He has collaborated with such leading Lithuanian and foreign theatre directors as Eimuntas Nekrošius, Oskaras Koršunovas, Jonas Vaitkus, Gintaras Varnas, Krystian Lupa (Poland), Kristian Smeds (Finland), Kirsten Dehlholm/Hotel Proforma (Denmark), Árpád Schilling (Hungary), and with the Lithuanian National Drama Theatre and the Young Audiences Theatre. He has also been involved in the New Dramatic Action festival. In 1999-2012, as the founder and organizer of the New Drama Action International Theatre Festival in Vilnius, Audronis Liuga promoted in Lithuania works of such renowned foreign directors as Grzegorz Jarzyna, Alvis Hermanis, Andrey Moguchyj, Jan Lauwers, Kristian Smeds, Árpád Schilling, Johan Simons, Armin Petras, and Kornél Mundruczó, as well as famous playwrights, including Mark Ravenhill, Dea Loher, Olivier Py, Jean Luc Lagarce, and Jon Fosse. Audronis Liuga has written many critical articles on Lithuanian and foreign theatre. He has also published books: Theatre Injured by Time (2009), and Journey to the Heroes’ Square (2016), about the play Heroes’ Square, staged by Kristian Lupa at the Lithuanian National Drama Theatre. He has authored and directed the documentary films Eimuntas Nekrošius: Pushing the Horizon Further (2016) and Eimuntas Nekrošius: Father’s Chair (2019).

EN


Monachium/Niemcy Munich/Germany

Georg Büchner

100 razy Lenz – próba 100 times Lenz – An attempt Tytuł oryginału/Original title: 100 Mal Lenz – Ein Versuch

Międzynarodowy Festiwal Teatralny

Spektakl prezentowany na platformie Zoom z polskim lektorem. Możliwy (niewymagany) udział w prezentacji z włączonymi kamerą i mikrofonem komputera.

84

Performance presented on the Zoom platform with Polish voiceover. It is possible (not required) to participate in the presentation with the computer camera and microphone on. Czas/Running time: 45 min.

25, 26, 28.05.2021

fot./photo Sara Dec

International Theatre Festival

KO N TA K T

Residenztheater


Wystepuje/Performer: Lisa Stiegler

Reżyseria/Directed by Gernot Grünewald Adaptacja/Adaptation: Lisa Stiegler, Gernot Grünewald


100 times Lenz – An attempt 100 razy Lenz – próba MUNICH/GERMANY

MONACHIUM/NIEMCY RESIDENZTHEATER

86

Już w lutym aktorka Lisa Stiegler osiągnęła swój cel pięćdziesięciokrotnego udostępnienia adaptacji Lenza na platformie Zoom, ale to nie koniec. Teraz zamierza dojść do setki z nadzieją, że część z tych spektakli zagra na żywo w najbliższych miesiącach. Wraz z reżyserem Gernotem Grünewaldem zaadaptowała powieść o pisarzu Jakobie Michaelu Reinholdzie Lenzu poszukującym sensu życia, tym samym wpisując się w tematykę sezonu, którego patronem jest Georg Büchner. Spektakl, który przed wybuchem pandemii koronawirusa został przeznaczony dla jednoosobowej widowni, od wiosny 2021 r. dla pięciu osób, na festiwalu Kontakt przekształci się w kameralne spotkanie w świecie wirtualnym: 30 osób zostanie zaproszonych do udziału w telekonferencji Zoom, w czasie której będą oglądały przedstawienie na żywo transmitowane z garderoby Teatru w Monachium. Widzowie mogą włączyć kamerę i mikrofon, stając się istotnymi uczestnikami spektaklu – publicznością. W dyskusji, która odbędzie się po zakończeniu spektaklu będą mieli okazję do wymienienia się swoimi spostrzeżeniami z aktorką.

PL


The actress Lisa Stiegler reached her goal of performing the Lenz adaptation 50 times as a Zoom conference in February – and is still going on! She is increasing the number of performances up to 100 – with the hope of playing some of them live in the months ahead. Together with director Gernot Grünewald, she adapted Büchner’s novella fragment about the writer Jakob Michael Reinhold Lenz in quest of meaning and thus completes the Büchner focus for this season. Started as a play for only one audience member before the 'corona'

EN

fot./photo Sara Dec

pandemic, since spring 2021 it has turned into a virtual chamber play: Five people are invited to join the performance live in the theatre dressing room via a Zoom conference call. You too are invited to switch on your camera and microphone and so be present as an essential part of the performance: the audience. In the following discussion you have the opportunity to exchange your experience with the actress.


fot./photo Inke Johannsen

100 times Lenz – An attempt 100 razy Lenz – próba MUNICH/GERMANY

MONACHIUM/NIEMCY RESIDENZTHEATER

88

Gernot Grünewald Rocznik 1978 r. Studiował aktorstwo w Hochschule für Schauspielkunst „Ernst Busch” w Berlinie. W 2003 r. wstąpił do zespołu teatru Schauspiel Stuttgart. W 2005 r. przeniósł się do Hamburga i dołączył do zespołu Deutsches Schauspielhaus, a w 2007 r. rozpoczął studia reżyserskie w Akademii Teatralnej w Hamburgu. Od 2011 r. pracuje jako reżyser, m.in. w Deutsches Theater Berlin, Theater Bremen, Schauspielhaus w Wiedniu, Staatstheater Karlsruhe, Schauspiel Frankfurt oraz w Deutsches Theater w Getyndze. W Teatrze Thalia w Hamburgu zadebiutował spektaklem an, komen – Unbegleitet in Hamburg, projektem z małoletnimi uchodźcami, którzy przybyli do Niemiec bez opiekunów. W 2016 r. spektakl ten otrzymał nagrodę Kurt-Hüber-Preis. W Vier Tage im Juli – Blackbox G2 Grünewald podjął temat zamieszek, które miały miejsce podczas szczytu G20 w Hamburgu. Spektakl ten zaprezentował w Deutsches Theater Berlin w 2018 r.

PL

Born in 1978, Grünewald studied acting at the Hochschule für Schauspielkunst ‘Ernst Busch’ in Berlin. In 2003 he started his career as a member of the Schauspiel Stuttgart company. In 2005 he moved to Hamburg and joined the ensemble of Deutsches Schauspielhaus and in 2007 undertook directing studies at the Theatre Academy in Hamburg. Since 2011 he has been working as a director at the Deutsches Theater Berlin, Theater Bremen, Schauspielhaus in Vienna, Staatstheater Karlsruhe, Schauspiel Frankfurt and the Deutsches Theater in Göttingen. At the Thalia Theater in Hamburg he debuted with the production “an, komen – Unbegleitet in Hamburg”, a project with unaccompanied minor refugees, for which he was awarded with the Kurt-Hüber-Preis in 2016. In Vier Tage im Juli – Blackbox G2 (Deutsches Theater Berlin, 2018) he looked into the riots that took place during the G20-Summit in Hamburg.

EN


fot./photo Sara Dec


International Theatre Festival

KO N TA K T

Teatr Miejski Municipal Theatre

Gliwice/Polska Gliwice/Poland

Andriej Kurejczyk

Białoruś obrażona Insulted. Belarus

Tytuł oryginału/Original title: Обиженные.Беларусь(сия) tłumaczenie/translated by Dariusz Jezierski

Międzynarodowy Festiwal Teatralny

Nagranie spektaklu prezentowane na platformie VOD (vod.teatr.torun.pl – również z rosyjskimi napisami) od 26.05. godz. 18.00. Czas dostępu 24h

90

Recorded show available on the VOD platform (vod.teatr.torun.pl – also with Russian subtitles) from 26.05., at 18:00. Access time: 24h Czas/Running time: 1h 10

26–27.05.2021

fot./photo Bartosz Dziuba

Spektakl dla widzów 16+ Performance for viewers aged 16+


Obsada/Cast: Członkini komitetu 2, Dziewczyna 2, Kobieta przy lustrze/Member of Committee 2, Girl 2, Woman at the mirror: Iga Bancewicz Nowa, Kobieta przy lustrze/New one, Woman at the mirror: Karolina Olga Burek Pozytywna/Positive one: Antonina Federowicz Nauczycielka, Kobieta przy lustrze/Teacher, Woman at the mirror: Aleksandra Maj Masza, Członkini komitetu 1, Dziewczyna 1, Kobieta przy lustrze/Masza, Member of Committee 1, Girl 1, Woman at the mirror: Anna Maria Moś Kibol, Chłop, Milicjant/Football fan, Peasant, Militiaman: Rafał Domagała Martwy/Dead one: Mariusz Galilejczyk Woźny, Kibol, Chłop, Milicjant/Janitor, Football fan, Peasant, Militiaman 2: Cezary Jabłoński Sęp, Chłop/Vulture, Peasant: Łukasz Kucharzewski Młody, Chłop/Young one, Peasant: Maciej Piasny Sasza, Pan z komisji 2, Kibol, chłop, Renat/Sasha, Gentleman from Committee 2, Football fan, Peasant, Renat: Krzysztof Prałat Kibol , Chłop, Pan z komisji 1, Milicjant/Football fan, Peasant, Gentleman from Committee 1, Militiaman: Michał Wolny Stary/Old one: Błażej Wójcik

Reżyseria i inscenizacja/ Directed and staged by Jerzy Jan Połoński Muzyka/Music: Marcin Partyka Zdjęcia/Cameramen: Bartosz Dziuba, Tomasz Wypych Montaż/Editing: Bartosz Dziuba Dźwięk/Sound: Jacek Skorupa, Grzegorz Grocholski Światło/Lighting: Tomasz Wypych, Dariusz Biernat Kierownik planu, efekty, pirotechnika/Set manager, special effects, pyrotechnics: Marek Migdał Inspicjent/Stage manager: Katarzyna Wysłucha


Insulted. Belarus GLIWICE/POLAND MUNICIPAL THEATRE

Białoruś obrażona GLIWICE/POLSKA TEATR MIEJSKI

92

Wszyscy pamiętamy tragiczne wydarzenia, które miały miejsce w czasie wyborów prezydenckich na Białorusi w 2020 r. Białoruś obrażona przypomina dramatyczną kronikę… Subiektywną, pisaną gorączkowo, emocjonalną. Jest wręcz wściekłą relacją z wydarzeń, które miały miejsce niedawno, tuż za naszą wschodnią granicą. Stajemy w obliczu władzy autorytarnej, przed jej fałszywym obliczem niby-demokracji. Z jednej strony barykady samodzierżawca bezwzględny i skuteczny w łamaniu praw oraz swobód obywatelskich, z drugiej ludzie w porywie rozpaczy broniący wszystkiego, co z człowieka czyni obywatela. Spektakl Białoruś obrażona powstał specjalnie w formie internetowej, by mógł dotrzeć do odbiorców na Białorusi (omijając białoruską cenzurę) i całym świecie.

PL


Insulted. Belarus resembles a dramatic chronicle, subjective, feverish, and highly emotional. It is a ‘raging’ account of the most recent events that took place just beyond our eastern border. We are confronted with authoritarian power hiding its true face behind the false front of quasi-democracy. On one side of the barricade, there is a ruthless despot, proficient in violating civil rights and liberties, while on the other, unfortunate people who, out of despair, rise to defend everything that makes a citizen out of a common man. Insulted. Belarus was

EN

fot./photo Bartosz Dziuba

specially produced for the Internet thus making it possible to be accessed by audiences in Belarus (bypassing Belarusian censorship) and by viewers across the globe.


Rocznik 1979. Muzyk, aktor, reżyser i pedagog. Ukończył Państwowe Liceum Muzyczne w Katowicach

fot./photo Grzegorz Goąbiowski

Insulted. Belarus Białoruś obrażona

Jerzy Jan Połoński

PL

a następnie PWST – wydział lalkarski we Wrocławiu. W latach 1990-1998 aktor katowickiego Teatru GART. W latach: 2001-2003 współpracował z Teatrem Polskim we Wrocławiu, 2002-2005 aktor Teatru Groteska w Krakowie, 2002-2006 związany z krakowską kabaretową Formacją Chatelet. Od 2004 r. współpracował z telewizyjnymi programami rozrywkowymi. Założyciel i twórca Grupy Inicjatyw Teatralnych – teatrokabaretu. Laureat wielu nagród, m.in. Przeglądu Piosenki Aktorskiej we Wrocławiu, Festiwalu Interpretacji Piosenki Aktorskiej w Bydgoszczy, Festiwalu Artystycznej Młodzieży Akademickiej FAMA w Świnoujściu oraz nagrody dla najbardziej obiecującego aktora młodego pokolenia – Nos Teatralny przyznawana z okazji MDT (Wrocław), Nadzwyczajnej Złotej Maski za spektakl Tu-Wim w Teatrze Powszechnym w Łodzi, „Bursztynowego Pierścienia” dla musicalu Crazy For You w Operze na Zamku w Szczecinie dla spektaklu roku 2017 oraz Złotej Odznaki FAMY za wybitny wkład w rozwój festiwalu. Od 2004 r. reżyser ponad 70 spektakli w teatrach dramatycznych, muzycznych i lalkowych, m.in. Teatrze Muzycznym w Gdyni, Teatrze Rozrywki w Chorzowie, Teatrze Powszechnym w Łodzi, Teatrze Rampa w Warszawie, Teatrze Groteska w Krakowie, Divadle im. Andreja Bagara w Nitrze (Słowacja), Teatrze Muzycznym w Poznaniu, Operze na Zamku w Szczecinie oraz koncertów galowych na festiwalach, m.in. FAMA w Świnoujściu, Festiwalu Górskim w Lądku-Zdroju, PAKA w Krakowie. Od 2003 r. członek Rady Artystycznej Festiwalu FAMA w Świnoujściu, a w latach 2015-2016 dyrektor artystyczny Teatru Maska w Rzeszowie. Od 2015 r. wykładowca Wydziału Reżyserii w Akademii Sztuki Teatralnej im. Stanisława Wyspiańskiego w Krakowie – wydziały zamiejscowe we Wrocławiu. Od września 2019 r. zastępca dyrektora do spraw artystycznych w Teatrze Miejskim w Gliwicach. Born in 1979. Musician, actor, director and teacher. He graduated from the State Secondary Music School in Katowice and then the PWST (National Academy of Theatre Arts) Puppetry Department in Wrocław.

GLIWICE/POLAND

GLIWICE/POLSKA

After completing his education, he worked as an actor for the GART Theatre in Katowice (1990-8) and the Polish Theatre in Wrocław (2001-3). Then he moved to Krakow, joined the acting company of the Groteska Theatre (2002-5) and associated himself with a local stand-up comedy group, Formacja Chatelet (2002-6). In 2004, he collaborated in the production of various TV shows. Founder and creator of Grupa Inicjatyw Teatralnych – Teatrokabaret. Winner of many awards (Stage Songs Review in Wrocław, Stage Song Interpretation Festival in Bydgoszcz, FAMA Academic Youth Arts Festival in Świnoujście), as well as ‘Nos Teatralny’, an award handed to Most Promising Young Actor on the occasion of World Theatre Day (Wrocław), a Special Golden Mask for his Tu-Wim at the Powszechny Theatre in Łódź, ‘The Amber Ring’

MUNICIPAL THEATRE

TEATR MIEJSKI

award for his production of the musical Crazy For You at the Castle Opera in Szczecin (Performance of the Year 2017) and a Golden FAMA Badge for “his outstanding contribution to the development of the festival.” Since 2004, Połoński has directed over 70 performances for dramatic, music and puppet theatres (Music Theatre in Gdynia, Entertainment Theatre in Chorzów, Powszechny Theatre in Łódź, Rampa Theatre in Warsaw, Groteska Theatre in Krakow, Andrej Bagar Theatre in Nitra/Slovakia, Music Theatre in Poznań, Castle Opera in Szczecin) and gala concerts at festivals (FAMA in Świnoujście, Mountain Festival in LądekZdrój, PAKA in Kraków). Since 2003, Połoński has been a member of the Artistic Council of the FAMA Festival in Świnoujście, and in 2015-6 he was Artistic Director of the Maska Theatre in Rzeszów. Since 2015, he has worked as a lecturer at the Department of Directing in the Wrocław Branch of Stanisław Wyspiański Academy of Theatre Arts in Krakow. In September 2019, he was appointed Deputy Artistic Affairs Director at the Municipal Theatre in Gliwice. 94

EN


fot./photo Sara Dec


Insulted. Belarus

„Białoruś obrażona przypomina dramatyczną kronikę… subiektywną, pisaną gorączkowo, emocjonalną, często wręcz wściekłą relację z wydarzeń, które miały miejsce niedawno, tuż za naszą wschodnią granicą” – uprzedzają twórcy i nie sposób się z nimi nie zgodzić. Bo taką dokładnie jest napisana przez Andrieja Kurejczyka sztuka, za literą i duchem której wiernie podążają. Jest świadectwem artystycznym wyjątkowego i, być może, najważniejszego wydarzenia w historii Białorusi od czasów uzyskania przez nią niepodległości. W nim również chodzi o wolność. Tym razem od

Białoruś obrażona

uzurpatora i autokraty, który ponad ćwierćwiecze rządzi krajem niczym swoim dziedzicznym księstewkiem. Przy czym wolność tę Białorusini opłacili – jakkolwiek patetycznie to nie zabrzmi – własną krwią, której najwięcej przelano w owe infernalne pierwsze trzy dni i noce sierpniowych protestów. Stąd owa emocjonalność, jak też subiektywność bezpośredniego uczestnika wydarzeń. Autor jest jednym z członków Rady Koordynacyjnej, struktury oporu mającej zapewnić pokojowy transfer władzy. Gorączkowość zaś bierze się z tego, że Kurejczyk postanowił działać niemalże natychmiastowo. Swoje dzieło ukończył już we wrześniu ubiegłego roku, nie czekając na ostateczne wyniki narodowego zrywu. Starał się utrwalić ówczesne nastroje i myśli, wiedząc, że z upływem czasu niejedno zatrze się i wyblaknie, jak też zniekształci się pod ciężarem późniejszej wiedzy. Dla niektórych już teraz lato 2020 roku zaczyna powoli stawać się częścią historii, nowego mitu założycielskiego, legendy zarazem pięknej i tragicznej. Warto więc było uchwycić półtony i subtelności, których nie będzie tak łatwo odtworzyć nawet dzięki licznym materiałom dokumentalnym. Tak jak wypadałoby też dokonać pierwszej próby analizy i syntezy zaszłej sytuacji. […] Skrzywdzeni. Białoruś (pod takim tytułem sztukę w tłumaczeniu Jakuba Adamowicza opublikowano w grudniowym numerze miesięcznika „Dialog”) jest […] „dramatyczną kroniką” budzącego się społeczeństwa, które uświadamia sobie rozmach i natężenie istniejących w nim od dawna konfliktów. Na całym świecie sztukę – w postaci czytania performatywnego czy spektaklu – zdążono wystawić już wielokrotnie. I nie tylko w Europie. Pierwszy bodajże taki sukces białoruskiej dramaturgii, napędzany, rzecz jasna, godną podziwu odwagą i wytrwałością protestujących. […] Propozycja Jerzego Jana Połońskiego wydaje się być pod wieloma względami najtrafniejszą i najatrakcyjniejszą. Reżyserowi udało się bowiem najważniejsze – utrzymać cienki balans między naturalizmem a groteską, grozą a humorem, liryzmem a epickością. Jak też między osobliwością realiów snutej historii a uniwersalnością jej przesłania. Łukaszenkę w brawurowym wykonaniu Błażeja Wójcika, dla

GLIWICE/POLAND

GLIWICE/POLSKA

przykładu, skojarzono z bossem mafijnym, otoczonym wtórującym mu chórem „facetów w kaszkietach”. Wygląda więc jak postać z popularnego brytyjskiego serialu Peaky Blinders. Siedzi w fotelu niczym na tronie i z błyskiem w oczach dzieli się z kamerą/widzem wizją kraju podatnego na tresurę spod znaku kija i marchewki. Kraju posłusznego i wiernego. „Kraju-konia” – jak raczy go pieszczotliwie nazywać. Bo Białoruś obrażona to projekt stworzony specjalnie dla Internetu, co wcale nie wynikało z obecnych ograniczeń epidemicznych. Po pierwsze, był to jedyny w tej chwili sposób, aby dotrzeć do widzów na Białorusi. Czyli, jak słusznie zauważa dyrektor Teatru Miejskiego w Gliwicach

MUNICIPAL THEATRE

TEATR MIEJSKI

Grzegorz Krawczyk, „tam, gdzie teatry są zamknięte, gdzie dławi się głos twórców i publiczności”. Po drugie, postanowiono sięgnąć po narzędzia, które nieco przerastają warunki oglądanego na żywo spektaklu. Przede wszystkim ze względu na liczne zabiegi montażowe oraz specyfikę pracy z widzianą okiem kamery przestrzenią. Dzięki odpowiedzialnemu za zdjęcia i zasługującemu na osobne brawa Bartoszowi Dziubie zamieniamy się a to w obojętnego obserwatora, a to partnera czy przeciwnika performującego aktora. Śledzimy, podglądamy, prześladujemy i uciekamy w przerażeniu. Dziuba wraz z Połońskim stworzyli galerię obrazów oszczędnych i prostych, lecz pomysłowych i wyrazistych. Naładowanych żywymi emocjami. Henryk Mazurkiewicz, teatralny.pl, 19.02.2021

96

PL


“Insulted. Belarus resembles a dramatic chronicle – subjective, feverish, and highly emotional. It is a ‘raging’ account of the most recent events that took place just beyond our eastern border,” say the creators of the production, which is a warning impossible to ignore, because that is exactly what the play written by Andrei Kurejchik is and whose message and spirit they follow most faithfully. The play is an artistic testimony of an exceptional and perhaps the most important event in the history of Belarus since it gained independence. It is also about freedom, this time from the usurper and autocrat, who for over a quarter of a century has ruled the country as if it were his hereditary dukedom, except that the Belarusians did pay for this freedom – however pathetic it may sound – with their own blood, the most of which was shed during those infernal first three days and nights of the August protests. Hence the emotionality as well as the subjectivity of the active participant of the events. The playwright is a member of the Coordination Council, a resistance structure to ensure a peaceful transfer of power. The feverishness comes from Kureichik’s decision to act almost immediately. He finished his play in September last year, without waiting for the final results of the national uprising. He tried to record the moods and thoughts of the time, knowing that, with the passage of time, many of them would not only pale and fade away but would get distorted under the weight of later knowledge. For some, the summer of 2020 is already becoming history, a new founding myth, a legend that is both beautiful and tragic. Therefore, it was worth capturing the semitones and subtleties that will not be so easy to recreate even with the many documentaries that have been produced, just as it will be most advisable to make first attempts to analyse and synthesise the situation that has taken place. […] Skrzywdzeni. Białoruś (the play translated by Jakub Adamowicz into Polish was published under this title in the December issue of the Dialog monthly) is [...] a “dramatic chronicle” of an awakening society that becomes aware of the scale and intensity of its long-existing conflicts. The play (in the form of performative readings or performances) has been repeatedly presented not only in Europe but across the globe. That has probably been the first such a success of Belarusian dramaturgy, obviously fuelled by the admirable courage and persistence of the protesters. […] Jerzy Jan Połoński’s stage version seems to be most relevant and attractive in many respects. The director has managed to do a most important thing: maintain a fine balance between naturalism and the grotesque, horror and humour, lyricism and the epic quality, as well as that between the individual character of the realities of the story and the universality of its message. For example, in Błażej Wójcik’s spirited rendering of the character he plays, Lukashenka resembles a mafia boss, surrounded by a chorus of ‘guys in flat caps’. He looks like a character from the popular British series Peaky Blinders. Sitting in an armchair as if on a throne, with a gleam in his eyes, Lukashenka shares with the camera/ viewer his vision of a country susceptible to training carried out in a carrot-and-stick manner, a country that is obedient and faithful, a “horse-country” as he deigns to call it affectionately. Insulted. Belarus is a project meant for the Internet only, but not because of the current epidemic restrictions. Firstly, it was the only way at the moment to reach audiences in Belarus, as Grzegorz Krawczyk, Director General of the Municipal Theatre in Gliwice, rightly observes, “where theatres are closed, where the voices of creators and audiences are choked.” Secondly, a decision was made to use tools that slightly go beyond the conditions of a performance watched live, mostly due to the many editing procedures required and the specificity of working with the space that can be visible using a camera. Thanks to Bartosz Dziuba, who is responsible for the filming and deserves a special round of applause, we turn into an indifferent observer, a partner or opponent of the performing actor. We follow, peep, stalk and run away in terror. Dziuba and Połoński have created a gallery of images that, though economical and simple, are inventive, expressive and charged with vivid emotions. Henryk Mazurkiewicz, Teatralny.pl, 19.02. 2021

EN


International Theatre Festival

Het Nederlands Toneel Gent NTGent

Gandawa/Belgia Ghent/Belgium

Luk Perceval

Żółty – cierpienia Belgii II: Rex Yellow – The Sorrows of Belgium II: Rex (online)

spektakl teatralny zrealizowany przy wsparciu The Belgian Tax Shelter w koprodukcji z Landestheater Niederösterreich, Le Manège Maubeuge

the theatre production is staged with the support of The Belgian Tax Shelter in coproduction with Landestheater Niederösterreich, Le Manège Maubeuge

Międzynarodowy Festiwal Teatralny

Nagranie spektaklu prezentowane na platformie VOD (vod.teatr.torun.pl) od 26.05. godz. 22.00. Czas dostępu 24h. Napisy PL i ANG.

98

Recorded show available on the VOD platform (vod.teatr.torun.pl) from 26.05., at 22:00. Access time 24h. Polish and English subtitles Czas/Running time: 1h 50

26–27.05.2021

fot./photo Fred Debrock

KO N TA K T

(online)


Występują/Performers: Peter Seyneave, Chris Thys, Lien Wildemeersch, Bert Luppes, Maria Shilga, Oscar, Van Rompay, Philip Leonard Kelz, Valéry Warnotte Reżyseria/Direction: Luk Perceval Muzyka/Music: Sam Gysel Dramaturgia/Dramaturges: Peter van Kraaij, Steven Heene, Margit Niederhuber Zdjęcia i montaż/Camera and editing: Daniel Demoustier Scenografia/Set design: Annette Kurz Asystent scenografki/Set design assistant: Sammy Van den Heuvel Projekty kostiumów/Costume design: Ilse Vandenbussche Reżyser światła/Lighting design: Mark Van Denesse Ruch sceniczny/Movement coach: Ted Stoffer Asystentka reżyseraDirection assistant: Liesbeth Standaert Kierownik produkcji/Production management: Els Jacxsens Kierownik sceny/Stage manager: Marijn Vlaeminck

Techniczne zarządzanie produkcją/ Technical production management: Chris Vanneste Technik dźwięku/Sound technicians: Bart Meeusen, Frederik Vanslembrouck Technik scen/Stage technicians: Eddy Deschepper, Ramon Blancquaert Technik światła/Lighting technician: Sander Michiels Garderobiana/Dresser: Micheline D'Hertoge Instruktor językowy/Language coach: Elke De Brouwer Postprodukcja dźwięku/Audio post production: Ioana Mandrescu Stażysta ds. produkcji/Production intern: Fine Stoffels Scenografia,kostiumy – stażystka/ Set, costume design intern: Chloé Wasselin Reżyserzy-stażyści/Direction intern: Delphine Delabeye i Zephyr Brüggen Dramaturdzy-stażyści/ Dramaturgy intern: Martijn Gielen, Ingrid Haugen, Emmeline Henderickx


Yellow – The Sorrows of Belgium II: Rex Żółty – cierpienia Belgii II: Rex GHENT/BELGIUM

GANDAWA/BELGIA NTGENT

100

W trylogii Cierpienia Belgii, Luk Perceval, reżyser-rezydent NTGent, przybliża trzy mroczne rozdziały z kart historii Belgii. W drugiej części, Żółty przypomina flamandzką kolaborację z nazistami podczas II Wojny Światowej. W latach 1933-1936 młode pokolenie marzy o nowym porządku świata. Od 1941 r. wielu młodych ludzi przekonanych do ideologii nazistowskiej wyrusza na front wschodni. Czy zostali wprowadzeni w błąd? Czy naprawdę byli aż tak naiwni? Autor i dramaturg Peter van Kraaij przedstawia flamandzką rodzinę: Stafa, członka Dietse Militia – Czarnych Brygad i jego żonę Marije; ich syna Jefa, członka Legionu Flamandzkiego na froncie wschodnim; ich córkę Mie, członkini Dietse Meisjesscharen, oddziału dla dziewcząt Narodowo-Socjalistycznej Młodzieżowej Flandrii; Huberta (brat Stafa), który nie jest zaangażowany w kolaborację z wrogiem; oraz wujka Laurensa, księdza i brata Marije. Ich zeznania przeplatają się z innymi głosami, wśród których słychać Channę, młodą Żydówkę i Aloysiusa, żołnierza na froncie wschodnim. Obecni są również, stawiający się na wezwanie, Belg Léon Degrelle, założyciel ruchu faszystowskiego Rex, działający w Legionie Walońskim, oraz Otto Skorzeny austriacki, wielokrotnie odznaczony oficer Waffen-SS. Żółty to wielojęzyczny chór, który przywołuje ducha czasu ponurego okresu lat 30. XX w.

PL


In the trilogy The Sorrows of Belgium, Luk Perceval, director-in-residence at NTGent, zooms in on three dark chapters in Belgium’s past. In part two, Yellow, he looks back on the Flemish collaboration during World War II. 1933-1936. A young generation dreams of a new world order. From 1941 onwards, many of them join the Nazi ideology and go to the Eastern Front. Were they misled? Were they really that naive? Author and dramatist Peter van Kraaij introduces a Flemish family: Staf, a member of

EN

fot./photo Fred Debrock

the Dietse Militia – Black Brigade and his wife Marije; their son Jef, a member of the Flemish Legion on the Eastern Front; their daughter Mie, a member of the Dietse Meisjesscharen (Girls’ section of the General Flemish National Youth Movement); Hubert, Staf’s brother, not involved in the collaboration; and Uncle Laurens, a priest and Marije’s brother. Their testimonies are intertwined with other voices. Among them: Channa, a young Jewish woman, and Aloysius, a soldier on the Eastern Front. Present too, responding to the call, are the Belgian Léon Degrelle, founder of the fascist movement Rex and active in the Walloon Legion, as well as Otto Skorzeny, an Austrian and decorated officer in the Waffen-SS. Yellow is a multilingual choir that evokes the grim zeitgeist of the 1930s.


fot./photo Michiel Devijver

Yellow – The Sorrows of Belgium II: Rex Żółty – cierpienia Belgii II: Rex GHENT/BELGIUM

GANDAWA/BELGIA NTGENT

102

Luk Perceval Rocznik 1957. Aktor i reżyser. Ukończył Koninklijk Vlaams Conservatorium w Antwerpii. Jest współzałożycielem Blauwe Maandag Compagnie (BMC, 1984) w Gent. W 1998 r. został dyrektorem artystycznym teatru Het Toneelhuis. Od 2005 r. reżyserował głównie w Niemczech – w berlińskim Schaubühne am Lehniner Platz (jako reżyser rezydent) i Thalia Theater w Hamburgu (jako reżyser etatowy). Najważniejsze realizacje: Wiśniowy sad (Schauspielhaus Hannover, 2001), Traum im Herbst (Münchner Kammerspiele 2001), Das kalte Kind (Schaubühne Berlin, 2002), Otello (Münchner Kammerspiele, 2003), Tristan i Izolda (Staatsoper Stuttgart, 2004), Zola Maraton (Ruhrtriennale, Thalia Theater, Hamburg, 2017), Romeo i Julia (BDT, Petersburg, 2018). Spektakle Luka Percevala były prezentowane w Polsce na międzynarodowych festiwalach w Gdańsku, Krakowie, Poznaniu, Toruniu, Warszawie i Wrocławiu, m.in.: Wujaszek Wania, Andromacha, Penthesilea, The Truth about the Kennedys, Hamlet. We 2020 r. otrzymał nagrodę Heddaprisen 2020 za adaptację i reżyserię Trylogii w Norweskim Teatrze Narodowym w Oslo. Od 2019 r. jest rezydentem NTGent. Podczas rezydencji powstaje The Sorrows of Belgium („Smutki Belgii”) – w trylogii składającej się z trzech barw narodowych (Czarna, żółta, czerwona – w przygotowaniu) Perceval przybliża trzy mroczne okresy w historii Belgii. W 2007 r. na festiwalu Kontakt był prezentowany spektakl Śmierć komiwojażera Arthura Millera (Schaubühne am Lehniner Platz, Berlin).

PL

Born in 1957. Actor and director, a graduate of the Koninklijk Vlaams Conservatorium in Antwerp, co-founder of Blauwe Maandag Compagnie (BMC, 1984) in Ghent. In 1998 he became Artistic Director of the Het Toneelhuis theatre. Since 2005, he has mainly been active in Germany: at the Schaubühne am Lehniner Platz in Berlin (resident director) and the Thalia Theater in Hamburg (leading director). His most important productions include The Cherry Orchard (Schauspielhaus Hannover, 2001), Traum im Herbst (Münchner Kammerspiele 2001), Das kalte Kind (Schaubühne Berlin, 2002), Othello (Münchner Kammerspiele, 2003), Tristan and Isolde (Staatsoper Stuttgart, 2004), Zola Marathon (Ruhrtriennale, Thalia Theater, Hamburg, 2017), and Romeo and Juliet (BDT, Petersburg, 2018). Luke Perceval’s productions of Uncle Vanya, Andromacha, Penthesilea, The Truth about the Kennedys, Hamlet have been presented in Poland at international festivals in Gdańsk, Kraków, Poznań, Toruń, Warsaw and Wrocław. In 2020, he received the Heddaprisen 2020 award for adapting and directing The Trilogy at the Norwegian National Theatre in Oslo. He has worked as a resident director of NTGent since 2019. During the residency he has created The Sorrows of Belgium, a trilogy consisting of three national colours (Black, Yellow and Red Red – producrion uderway) in which Perceval charts three dark chapters in the nation’s history. In 2007 Perceval’s stage version of Arthur Miller’s Death of a Salesman (Schaubühne am Lehniner Platz, Berlin) was presented at the Kontakt festival.

EN


fot./photo Fred Debrock


Yellow – The Sorrows of Belgium II: Rex Żółty – cierpienia Belgii II: Rex

Część druga trylogii NTGent – Sorrows of Belgium (Cierpienia Belgii) to wizualnie wstrząsająca relacja z powstania partii Rex i horroru II Wojny Światowej. Trylogia Sorrows of Belgium w reżyserii Luka Percevala przedstawia trzy mroczne rozdziały w historii narodu, począwszy od ucisku kolonialnego w Kongo w Black (Czarny), zrealizowanym przez NTGent w 2019r., a skończywszy na atakach terrorystycznych w Brukseli w 2016 r. w Red (Czerwony – jeszcze nie wystawiony). Druga część – Żółty – przedstawia historię faszystowskiej partii Rex, kolaborującej z nazistowskimi okupantami. To, co od razu przykuwa uwagę w transmisji na żywo NTGent (opatrzonej napisami w języku angielskim) to kinowa jakość produkcji. Spektakl jest znakomicie sfilmowany przez Daniela Demoustiera w teatrze, choć nie zawsze na scenie. Nakręcony prawie w całości w czerni i bieli, z przebłyskującymi odcieniami żółci, spektakl przypomina taniec lub ciąg bolesnych, żywych obrazów ludzkiego cierpienia i zbiorowych złudzeń. […] Spektakl ukazuje wojnę jako ciąg zdarzeń, od powstania partii Rex („Hitler nie zapomni o Flamandczykach” – mówi jeden z bohaterów), po front wschodni i wreszcie pęknięcie faszystowskiej bańki w kraju rodzinnym. Jest to historia opowiadana przez członków rodziny i innych zwykłych ludzi, od wiecznie nieobecnego mola książkowego, Jefa, który zostaje zmuszony do zaciągnięcia się do wojska, po jego ojca (Peter Seynaeve), matkę (Chris Thys) i siostrę Mie (Lien Wildemeersch). Ich zeznania przeplatane są odczytywanymi listami Jefa z pierwszej linii frontu, i jest też Żydówka Channa (Maria Shulga), która pojawia się od czasu do czasu, aby opowiedzieć własną historię prześladowań i ucieczki – głos, choć dojmujący, wybrzmiewa tu jednak zbyt cicho. Ta flamandzka rodzina przypomina mieszkańców wioski z Heimat Edgara Reitza: absolutnie zwyczajnych, w których życie wkracza ideologia i wojna. Kiedy ulegają czarowi faszyzmu, zaczynają majaczyć, ruszają w maniakalny tan, a ich ruchy stają się chaotyczne, marionetkowe. A potem znów stają się malutcy i cierpią, gdy tylko niknie czar zaklęcia. W spektaklu pojawia się też wątek równoległy – losy Léona Degrelle’a (Valéry Warnotte), założyciela ugrupowania Rex, i Otto Skorzenego (Philip Leonhard Kelz), austriackiego oficera SS, których gorliwość doprowadza do powstania „kultu Führera”, gdy opowiadają, z wręcz dziecinnym zdziwieniem, o uścisku dłoni Hitlera, czy o jego obecności na wiecach, w których uczestniczyli. […] NTGent zamierza wystawić spektakl na żywo w maju, ale ta filmowa wersja jest niezwykłym osiągnięciem zespołu.

GHENT/BELGIUM

NTGENT

GANDAWA/BELGIA

Arifa Akbar, theguardian.com, 12 marca 2021

104

PL


Part two in NTGent’s Sorrows of Belgium trilogy is a visually arresting account of the rise of the Rex party and the horror of the Second World War Director Luk Perceval’s Sorrows of Belgium trilogy charts three dark chapters in the nation’s history, starting with colonial oppressions in the Congo in Black (produced by NTGent in 2019) and ending with the Brussels terrorist attacks of 2016 in Red (yet to be staged). The second installment, Yellow, dramatises the rise of the Rex fascist party, which led to collaboration with

EN

the Nazi occupiers. What is immediately arresting in NTGent’s live stream (with English subtitles) is the cinematic quality of the production. It is exquisitely filmed by Daniel Demoustier in the theatre, though not always on the stage. Shot almost entirely in black and white with some intermittent hues of yellow, it seems variously like a dance and a series of sorrowful tableaux of human suffering and collective delusion. […] The full cycle of the war is shown: the rise of the Rex party (“Hitler will not forget about the Flemish,” says one of the characters), the eastern front and, finally, the bursting of the fascist bubble back at home. It is history told through family members and others, from the bookish and absent Jef, who is pushed into enlisting for war, to his father (Peter Seynaeve), mother (Chris Thys) and sister, Mie (Lien Wildemeersch). Their testimonies are combined with narrated letters written by Jef from the frontline, and there is a Jewish woman, Channa (Maria Shulga), who appears only occasionally to tell her own story of persecution and escape – though frustratingly, not enough of it. The Flemish family are not unlike the villagers of Edgar Reitz’s Heimat: perfectly ordinary, their lives interrupted by ideology and war. As they fall under the spell of fascism, they are shown to be delirious, dancing manically with their movements erratic and puppet-like. And then they become small and suffering again, as that spell is broken. Alongside them is the story of Léon Degrelle (Valéry Warnotte), the founder of Rex, and Otto Skorzeny (Philip Leonhard Kelz), an Austrian SS officer whose zeal vividly brings the 'cult of the Führer' to life as they speak, with almost childlike wonder, of shaking hands with Hitler or seeing him at rallies. […] NTGent intends to stage the production as a live performance in May but this filmed version is its own extraordinary achievement.

fot./photo Marko Ercegović

Arifa Akbar, theguardian.com,12 Mar 2021


International Theatre Festival

KO N TA K T

Grupa Teatralna Impresario Impresario Theatre Company

Moskwa/Rosja Moscow/Russia

Lior Zalmanson, Maya Magnat

Nie chcę tego oglądać I don’t want to see this Tytuł oryginału/Original title: Я не хочу это видеть

Spektakl dla widzów 18+/ Performance for viewers aged 18+

Międzynarodowy Festiwal Teatralny

Spektakl prezentowany na platformie Zoom z tłumaczeniem symultanicznym. Udział w prezentacji z włączonymi kamerą i mikrofonem komputera.

106

Performance presented on the Zoom platform (with simultaneous translation provided). Participation with the computer microphone and camera on. Czas/Running time: 1h 10

28.05.2021

GODZ. 16.00/4pm


Występują/Performers: Ekaterina Shibaeva, Alexander Sinyakovich Twórcy wersji oryginalnej/Creators of the original version: Lior Zalmanson, Maya Magnat Reżyseria wersji online/Director of the online version: Feodor Elutine, Grupa Teatralna Impresario

Producent/Producer: Sonya Grigoriadi Tłumaczenie na język rosyjski/ Translator into Russian: Daria Khoruyzhenko Zespół techniczny/Technical team: Anastasia Kulaeva, Alexander Kuvshinov, Igor Kosiy, Seva Kaptur, Oleg Markin


I don’t want to see this Nie chcę tego oglądać MOSCOW/RUSSIA

MOSKWA/ROSJA

Kiedy natrafimy na niepokojące treści w Internecie, klikamy przycisk „zgłoś”, aby zaalarmować administratorów strony, ale co dzieje się później z tymi treściami? Kto decyduje o ich losie i co o nich myśli? Nie chcę tego oglądać opiera się na poufnych prezentacjach szkoleniowych na Facebooku, które wyciekły do ​​Guardiana w 2017 r. Widzowie są zaproszeni do wzięcia udziału w interaktywnym szkoleniu, podczas którego wcielają się w moderatorów treści, którzy każdego dnia muszą dokonywać tysięcy moralnych, czasem traumatycznych wyborów, zgodnie z surowymi wytycznymi firmy. W ciągu godzinnego spektaklu omawiane są tematy, którymi zajmują się moderatorzy, np. jakie treści są uznawane za seksualne? Kiedy zagrożenie jest realne? Kiedy stosowanie przemocy ma kluczowe znaczenie dla ratowania życia? I ogólnie, jak dokonać oceny wartościującej, jakiego rodzaju obrazy powinniśmy oglądać – jako jednostki i jako społeczeństwo – w mediach społecznościowych i na stronach internetowych? Nie chcę tego oglądać przekształca platformę Zoom w teatr cyfrowy. Przedstawienie zawiera wiele elementów interaktywnych, takich jak głosowanie, komunikacja z moderatorami, dzielenie się osobistymi doświadczeniami w mniejszych grupach.

Spektakl Nie chcę tego oglądać jest oparty na programie opracowanym dla moderatorów treści pracujących dla Facebooka. Widzowie uczą się na konferencji Zoom rozróżniać między tym, co można opublikować, a tym, co powinno być ocenzurowane. Zasady wypracowane przez portal społecznościowy wywołują na nowo dyskusję o tym, co można uznać za dobre, a co za złe. Facebook jest gotowy chronić prezydenta przed możliwą agresją, ale zignoruje te same groźby skierowane pod adresem dziecka. Posąg nagiego Dawida dłuta Michała Anioła jest chroniony poprawką dotyczącą sztuki, ale zdjęcie z performansu Mariny Abramowicz już nie. Podczas szkolenia widzowie zostają podzieleni na małe grupy czatu, które mają za zadanie omówić parę złożonych zagadnień. Czas na indywidualną wypowiedź jest ściśle określony. Wystarczy jednak kilka minut, aby zrozumieć jak trudno jest w naszym społeczeństwie prowadzić dyskusję na temat znęcania się, wykorzystywania i przemocy. Walorem spektaklu teatru Impresario jest harmonia treści i formy. To przedstawienie traktujące o etyce, zasadach i prawach w Internecie zaistniało jako doniosłe wydarzenie w środowisku online.

IMPRESARIO THEATRE COMPANY

GRUPA TEATRALNA IMPRESARIO

Vashdosug.ru

108

PL

PL


When we come across disturbing content on the Internet, we click the ‘report’ button to alert the site administrators, but what happens later with this content? Who decides its fate and what do they think about it? I don’t want to see this is based on confidential Facebook training presentations leaked to the Guardian in 2017. Viewers are invited to participate in an interactive training session, during which they play the

EN

role of content moderators who must make thousands of moral choices (which may be traumatic at times) every day, in accordance with the company’s strict guidelines. During this one-hour show, topics that are dealt with by the moderators are discussed, e.g. What content is considered sexual? When is the threat real? When is the use of violence crucial to saving lives? And in general, how do we make a value judgment of what kind of images we should watch – as individuals and as a society – on social media and on websites? I don’t want to see this transforms the Zoom platform into digital theatre. The performance includes many interactive elements, such as voting, communication with the moderators, and sharing personal experiences in smaller groups.

The show I don’t want to see this is based on a program developed for content moderators by the Facebook company. Viewers learn at a Zoom conference how to distinguish between what can be published and what should be censored. The rules developed by this social networking site spark a renewed discussion about what can be considered good and what bad. Facebook is ready to protect the president from possible aggression but will ignore the same threats against a child. The statue of the naked David by Michelangelo is protected by the amendment regarding the arts, but a photo from Marina Abramovich’s performance is not. During the training, viewers are divided into small chat groups designed to discuss a few complex issues. The time for an individual statement is strictly limited. However, it only takes a few minutes to understand how difficult it is in our society to discuss abuse and violence. The value added to the show presented by the Impresario theatre company lies in correspondence between content and form. This performance about ethics, rules and laws on the Internet holds pride of place in the online environment. Vashdosug.ru

EN


fot./photo Valery Belobeev

I don’t want to see this MOSCOW/RUSSIA IMPRESARIO THEATRE COMPANY

Nie chcę tego oglądać MOSKWA/ROSJA GRUPA TEATRALNA IMPRESARIO

110

Feodor Elutine Pierwszym eksperymentem Feodora Elutine był Remote Moscow, spacer audio, który stworzył we współpracy z zespołem Rimini Protokoll, znanym z dokumentalnych spektakli teatralnych. Od tego czasu Feodor Elutine i jego zespół Impresario poszukują na całym świecie eksperymentalnych arcydzieł teatru i sprowadzają je do Rosji.

PL

His first experiment was Remote Moscow, an audio walk he created in collaboration with Rimini Protokoll, a group known for documentary theatre productions. Since then, Feodor Elutine and his Impresario team have searched the world for experimental theatre masterpieces and brought them to Russia.

EN


International Theatre Festival

Het Nederlands Toneel Gent NTGent

Gandawa/Belgia Ghent/Belgium

Orestes w Mosulu. Realizacja Orestes in Musul. Making-of

fot./photo Stefan Blaeske

KO N TA K T

film Daniela Demoustiera na podstawie sztuki Milo Rau a film by Daniel Demoustier based on a play by Milo Rau

więcej o twórczości teatralnej Milo Raua na Malta Festival Poznań w czerwcu 2021 r. for more information on Milo Rau's artistic output see the Malta Festival in Poznań in June 2021

Międzynarodowy Festiwal Teatralny

Film prezentowany w Kinie Centrum CSW. Napisy PL i ANG.

112

Film shown in the CSW Centrum Cinema. Polish and English subtitles Czas/Running time: 1h 15

29.05.2021

GODZ. 12.00/12pm


Występują/with: Susana AbdulMajid, Bert Luppes, Marijke Pinoy, Elsie de Brauw, Risto Kübar, Johan Leysen, Saif Al-Taee, Mohamed Saalim, Suleik Salim Al-Khabbaz, Milo Rau, Khalid Rawi, Stefan Bläske i inni

Reżyseria/Direction: Daniel Demoustier Produkcja/Production: NTGent w koprodukcji z Festiwalem Teatralnym Het Nederlands/in coproduction with Het Nederlands Theater Festival Zdjęcia/Cameramen: Daniel Demoustier, Moritz von Dungern Montaż/Editing: Daniel Demoustier Gradacja koloru/Colour grading: Joris Vertenten Dźwięk/Sound: Ad Cominotto Asystent reżysera/Direction assistant: Zoe Demoustier


Orestes in Musul. Making-of Orestes w Mosulu. Realizacja GHENT/BELGIUM

GANDAWA/BELGIA NTGENT

114

Orestes w Mosulu to być może jedno ze najważniejszych dzieł Milo Raua. Reżyser przenosi Oresteję Ajschylosa do Mosulu, pierwszej stolicy „kalifatu” Państwa Islamskiego. Dzięki obsadzie irackiej i europejskiej łączy mit i bieżące wydarzenia, aby zakwestionować utrwalenie przemocy i niemożliwą sprawiedliwość zemsty. Dokumentalista Daniel Demoustier towarzyszył artyście z kamerą w jego dwóch podróżach przygotowawczych do Mosulu: w rezultacie tej współpracy powstał film Orestes in Mosul: The Making Of. Czy grecka tragedia może uleczyć zniszczone miasto? To jedno z pytań, nad którymi zaciekle dyskutowano na miejscu – w Mosulu. Także niektóre drażliwe sceny ze sztuki doprowadzały do gorących dyskusji ​​ pomiędzy irackimi, europejskimi aktorami i Milo Rauem. Dokument zawiera fragmenty spektaklu, prób w Mosulu, wywiady z aktorami i relacje z lokalnych wydarzeń.

PL


With Orestes in Mosul, Milo Rau made perhaps one of his most important works. The director takes Aeschylus’ Oresteia to Mosul, the first capital of the Islamic State’s ‘caliphate’. With an Iraqi and European cast, he intertwines the myth with current events thus protesting against the ongoing perpetuation of violence stemming from the impossible idea of rightful revenge. The documentary maker Daniel Demoustier followed Rau on two preparatory trips to Mosul resulting in Orestes in Mosul: The Making of

EN

fot./photo Stefan Blaeske

“Can a Greek tragedy help heal a scarred city?” is one of the questions which were fiercely debated in Mosul, just as some of the sensitive scenes in the play led to discussions between the Iraqi and the European actors as well as Milo Rau himself. The documentary also includes images of the performance itself, the rehearsal process in Mosul, interviews with actors and some local incidents.


fot./photo Stefan Blaeske

Orestes in Musul. Making-of Orestes w Mosulu. Realizacja GHENT/BELGIUM

GANDAWA/BELGIA NTGENT

116

Daniel Demoustier Belgijski kamerzysta i filmowiec. Studiował nauki polityczne i społeczne na Uniwersytecie w Leuven, gdzie odbył również szkolenie w uniwersyteckim centrum audiowizualnym. Jako kamerzysta freelancer podjął współpracę z belgijską telewizją przy realizacji szeregu filmów dokumentalnych w Bośni, Libanie i na Sri Lance. Pracował też w Iraku, skąd relacjonował wydarzenia pierwszej wojny w Zatoce Perskiej. Później przeniósł się do BBC i ITV i nadal filmował konflikty zbrojne i klęski żywiołowe w Afganistanie, Albanii, Darfurze, DRK, Egipcie, Salwadorze, Gazie, Haiti, Iraku, Kenii, Kosowie, Libanie, Liberii, Libii, Macedonii, Mali, Somalii, RPA, Syrii, Turcji, Jemenie, Ukrainie, a ostatnio pracował jako reporter wojenny w Górskim Karabachu. W tym samym czasie pracował nad projektami tańca współczesnego realizowanymi przez Rosas (Anne Teresa De Keersmaeker) i Ultima Vez (Wim Vandekeybus). Wiele z jego obrazów (wojennych) zostało wykorzystywanych w projektach artystycznych i instalacjach, przy realizacji których Daniel Demoustier współpracował z Ryoichi Kurokawą (Ground), Muziektheater Transparent (Songs of War/ Wojenne pieśni) i Stefaanem Decostere (Warum 2.0). Prace te były prezentowane na Festiwalu Artefaktów w Leuven i Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Rotterdamie. W 2019 r. został zaproszony przez Milo Raua do pracy przy produkcji Orestesa w Mosulu w Iraku, a w 2021 r. nakręcił i zmontował Yellow dla Luka Percevala.

PL

Belgian cameraman and filmmaker. He studied political and social sciences at Leuven University where he also received camera and edit training at the university’s audiovisual center. He started free lancing for Belgian TV and worked on different documentaries in Bosnia, Lebanon, Sri Lanka and covered the first Gulf war in Iraq. Later he moved to the BBC and ITV and continued to film conflicts and natural disasters in Afghanistan, Albania, Darfur, the DRC, Egypt, El Salvador, Gaza, Haiti, Iraq, Kenya, Kosovo, Lebanon, Liberia, Libya, Macedonia, Mali, Somalia, South Africa, Syria, Turkey, Yemen, Ukraine and, most recently, the war in Nagorno Karabakh. At the same time he worked on contemporary dance projects for Rosas (Anne Teresa De Keersmaeker) and Ultima Vez (Wim Vandekeybus). Many of his (war) pictures were used for different art projects and installations, for which he collaborated with many artists, including Ryoichi Kurokawa (Ground), Muziektheater Transparent (Songs of War) and Stefaan Decostere (Warum 2.0). Their collaborative works were shown at the Artefact Festival in Leuven and the International Film Festival in Rotterdam. In 2019 he was invited by Milo Rau to work on the Orestes in Mosul production in Iraq and in 2021 he filmed and edited Yellow for Luk Perceval.

EN


fot./photo Stefan Blaeske


Warszawa/Polska Warsaw/Poland

Der Szturem. Cwiszyn/Burza. Pomiędzy Der Szturem. Cwiszyn/The Tempest. In between na podstawie Burzy Wiliama Shakespeare’a i Archiwum Ringelbluma based on Shakespeare's The Tempest and material from the Ringelblum Archive

Międzynarodowy Festiwal Teatralny

Spektakl prezentowany na żywo, grany w jidysz. Napisy PL Teatr im. Wilama Horzycy, mała scena, pl. Teatralny 1

118

Performance presented live in Yiddish with Polish subtitles. Wilam Horzyca Theatre, small auditorium, pl. Teatralny 1 Czas/Running time: 1h 10

29.05.2021

GODZ. 17.00/5pm

fot./photo Natalia Kabanow

International Theatre Festival

KO N TA K T

Teatr Żydowski im. Estery Rachel i Idy Kamińskich Ester Rachel and Ida Kamińska Jewish Theatre


Obsada/Cast: Prospero: Henryk Rajfer Ariel/Ferdynand/Ferdinand: Jerzy Walczak Miranda: Wanda Siemaszko Stefano/Stephano: Barbara Szeliga Trinkulo/Trinculo: Joanna Przybyłowska Antonio: Marek Węglarski Kaliban/Caliban: Marcin Błaszak

Reżyseria i dramaturgia/Director and dramaturge: Damian Josef Neć Scenografia, kostiumy, wizualizacje/Set, costume and visualisation designers: Marta Wieczorek, Maciej Czuchryta Muzyka/Music: Sławomir Kupczak Choreografia/Choreographer: Szymon Dobosik Asystentka reżysera/Director's assistant: Patrycja Wysokińska Asystentka scenografów/Set designers’ assistant: Wiktoria Grzybowska Przygotowanie wokalne/Vocal coach: Teresa Wrońska Producentka/Producer: Patrycja Superczyńska Konsultacje językowe, przystosowanie scenariusza jidysz i transliteracja/Language consultations, adaptation of the Yiddish script and transliteration: Aleksandra Król Inspicjentka/Stage manager: Beata Szaradowska


The Tempest. In between

Der Szurem. Cwiszyn/

WARSAW/POLAND ESTER RACHEL AND IDA KAMIŃSKA JEWISH THEATRE

Burza. Pomiędzy

Der Szturem. Cwiszyn/ WARSZAWA/POLSKA TEATR ŻYDOWSKI IM. ESTERY RACHEL I IDY KAMIŃSKICH

120

Pierwsza premiera Burzy w jidysz miała miejsce w Łodzi w 1938 r. w Folks un Jugnt-Teater, w 1939 r. grana była dla publiczności warszawskiej. Zarówno przez krytyków żydowskich, jak i polskich okrzyknięta została sukcesem teatru żydowskiego w Polsce. Sukcesem, który napawa optymizmem i wiarą we wspólny polsko-żydowski świat, mimo rozgrywających się poza sceną coraz bardziej antysemickich aktów, rosnących w siłę faszystów. Słowa Kalibana – „gdy spalisz jego książki, straci on całą swą władzę”, które w inscenizacji Schillera były symbolem nowego barbarzyństwa, dzisiaj brzmią jak zapowiedź Zagłady. Po okropieństwach II Wojny Światowej i Zagłady nigdy nie wrócono w Polsce do idei wystawiania Shakespeare’a w jidysz. Dzisiaj, 82 lata po łódzkiej premierze Burzy, twórcy są ciekawi, jak wybrzmi ona w podzielonej wewnętrznymi sporami Polsce, czy jidysz stanie się metaprzestrogą przed demonami powtarzającej się historii?

PL


The Polish premiere of The Tempest in Yiddish took place at Folks un Jugnt-Teater in Łódź in 1938. In 1939 it was shown in Warsaw and was hailed a success of Jewish theatre in Poland both by Jewish and Polish critics, a success that inspired optimism and faith in a world equally shared by Poles and Jews, despite the increasingly anti-Semitic acts committed off stage and fascist movements growing in strength. The words of Caliban “Burn but his books (…) for without them he’s but a sot,” which in Schiller’s staging was a symbol of new barbarity, sound

EN

fot./photo Natalia Kabanow

today like a harbinger of the Holocaust. After the horrors of World War II and the Shoah, the idea of ​​showing Shakespeare in Yiddish was never again pushed forward in Poland. Today, eighty-two years after the Łódź premiere of The Tempest, we are wondering how it is going to reverberate in Poland divided by internal disputes. Will Yiddish become a ‘meta warning’ against the demons of history repeating itself?


fot./photo Monika Jakieła

The Tempest. In between

Der Szurem. Cwiszyn/

WARSAW/POLAND ESTER RACHEL AND IDA KAMIŃSKA JEWISH THEATRE

Burza. Pomiędzy

Der Szturem. Cwiszyn/ WARSZAWA/POLSKA TEATR ŻYDOWSKI IM. ESTERY RACHEL I IDY KAMIŃSKICH

122

Damian Josef Neć Absolwent Wydziału Reżyserii Akademii Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza w Warszawie. Studiował również w Katedrze Judaistyki Uniwersytetu Jagiellońskiego. Jest twórcą videoartów – #HaAdam (Młoda sztuka żydowska, Żydowskie Muzeum Galicja w Krakowie), Number. W 2016 r. zrealizował cykl czytań performatywnych na podstawie współczesnego tłumaczenia na język polski, którego jest współautorem: Pieśni nad Pieśniami, Megilat Rut, Megilat Ester, Ejcha, Kohelet w Teatrze Polskim im. Arnolda Szyfmana w Warszawie. Jego spektakle były prezentowane na międzynarodowych i polskich festiwalach teatralnych; Chicas PL prezentowany był podczas Międzynarodowego Festiwalu Teatralnego w Sibiu w Rumunii, a Hagada na Polskę w ramach festiwalu „Miasto szczęśliwe” w Teatrze Powszechnym im. Zygmunta Hübnera w Warszawie. Interesuje się zagadnieniami postmodernistycznej tożsamości oraz systemami historiozoficznymi. Był asystentem Mai Kleczewskiej przy spektaklach Icoidi (TCN w Warszawie), Golem (Teatr Żydowski im. Estery Rachel i Idy Kamińskich/TR Warszawa) oraz Jak wam się podoba (Teatr im. Stefana Żeromskiego w Kielcach). W Teatrze im. Wilama Horzycy w Toruniu zrealizował spektakl Aktorzy prowincjonalni (2019), a w Teatrze Żydowskim im. Estery Rachel i Idy Kamińskich Der Szturem. Cwiszyn / Burza. Pomiędzy – spektakl prezentowany był na Festiwalu Szekspirowskim w Gdańsku (2020).

PL

A graduate of the Directing Department of Aleksander Zelwerowicz Academy of Dramatic Arts in Warsaw, Damian Josef Neć completed his education at the Jagiellonian University Department of Jewish Studies. He engages in video art: #HaAdam and Number (Young Jewish Art, Galicia Jewish Museum in Krakow). In 2016 he made a series of performative readings based on a contemporary translation into Polish (which he has co-authored) of the Five Megillot: The Song of Songs, The Book of Ruth, The Book of Esther, The Book of Lamentations, and Ecclesiastes at Arnold Szyfman Polish Theatre in Warsaw. His productions have been seen at international and Polish theatre festivals, including Sibiu International Theatre Festival in Romania (Chicas PL) and the ‘Happy City’ festival held by Zygmunt Hübner Powszechny Theatre in Warsaw (Haggadah for Poland). Interested in issues of postmodern identity and historiosophical systems, he was Maja Kleczewska’s assistant when she was working on Icoidi (Collegium Nobiliun Theatre, Warsaw), Golem (Ester Rachel and Ida Kamińska Jewish Theatre/ TR Warsaw) and As You Like it (Stefan Żeromski Theatre, Kielce). In 2019 Damian Josef Neć staged Provincial Actors for Wilam Horzyca Theatre in Toruń and Der Szturem. Cwiszyn / The Tempest. In between for Ester Rachel and Ida Kamińska Jewish Theatre, which was presented at the Gdańsk Shakespeare Festival in 2020.

EN


fot./photo Natalia Kabanow


The Tempest. In between

Der Szurem. Cwiszyn/

WARSAW/POLAND ESTER RACHEL AND IDA KAMIŃSKA JEWISH THEATRE

Burza. Pomiędzy

Der Szturem. Cwiszyn/ WARSZAWA/POLSKA TEATR ŻYDOWSKI IM. ESTERY RACHEL I IDY KAMIŃSKICH

124

Burza – karkołomna i udana próba pokazania alegorii jako takiej. Odarta z rekwizytów baśniowości, tak często wykorzystywanych w inscenizacjach Burzy, pozbawiona zużytego klucza politycznej utopii, zredukowana do istoty człowieczeństwa w człowieku, do konfliktu zła i sumień. Wszystko. To wielki sukces młodego reżysera dramaturga (Damian Josef Neć), który dał się zauważyć wcześniej jako współpracownik Mai Kleczewskiej, i pod jej dobrą gwiazdą idzie własną ścieżką. […] Sytuacja wyjściowa w szekspirowskim wydarzeniu na Senatorskiej jest zaskakująca – siedmiu aktorów i czternastu widzów. Blisko, jeszcze bliżej, na odległość oddechu. Niemal czuje się temperaturę powietrza na wyspie, na której wyleguje się Ariel. Jego nieruchoma postać rozpoczyna (śni?) to ascetyczne przedstawienie. To on – wężowy embrion, duch, sługa staje się demiurgiem rzeczywistości i zdarzeń, które za moment rozpętają się w wymiarze szekspirowskim i współczesnym. Jeszcze raz zostanie powiedziane, że chaos zawsze rodzi dramat. Neć niezwykle umiejętnie i zasadnie dokonuje kontaminacji, przenikania literackiej burzy magicznej i kolonialnej z burzą dziejową nazizmu i holocaustu. Pokazuje nieśmiertelność dramatu i grozę efektu śmierci. Robi to przejmująco, acz dyskretnie, m.in. przy pomocy projekcji obrazów ruin zgładzonego miasta. Dziś wiemy, niestety, że mogłyby to być zgliszcza sfilmowane wczoraj w Aleppo, albo dziś podczas walk na Kaukazie. Każda zagłada jest unicestwieniem świata, ale i człowieka w człowieku. Zniszczeniem dobra i sumienia. Neć konsekwentnie porusza strunę żydowską – także poprzez symboliczną postać Jeremiasza okrytego tałesem. […] Pora, żeby przypomnieć, że przedstawienie grane jest w jidysz, zapomnianym, magicznym języku zgładzonego świata (tłumaczenie pojawia się na monitorach). To szlachetny ukłon wobec premiery Burzy w jidysz w inscenizacji Leona Schillera jaka miała miejsce w Łodzi w 1938 roku. I donośne ostrzeżenie wobec barbarzyństwa wojny, chaosu, demonów zła. Użycie nieobecnego, niezrozumiałego języka paradoksalnie uniwersalizuje przesłanie dzisiejszej inscenizacji. Po raz kolejny okazuje się, że kostiumy, kody epoki są nieistotne, refleksja musi narodzić się tu i teraz. Być może dlatego zanegowany zostaje również dyktat czasu. Wszystko może się zdarzyć zawsze i wszędzie. Reżyser daje jasny sygnał już w pierwszych minutach przedstawienia: Prospero – ojciec pojawia się z Mirandą, która wcale nie jest dziewczynką. Jej czas minął, jej życie zostało gdzieś w oddali – jest starą kobietą, co nie znaczy, że przestała być sobą. Mieszają się losy, epoki, duchy i postaci. Tak jak w historii świata i nie jest to najlepszy ze światów, chociaż trzeba mieć nadzieję. Oraz trzeba nieustannie zasłaniać się konwencją sztuki teatru, granicą umowności rampy scenicznej, mistyką duchowości żydowskiej, tak mądrze tu obecnej. Krystyna Gucewicz, terazteatr.pl

PL


The Tempest – a successful breakneck attempt at showing allegory as such. Stripped of the props of a fairy-tale, so often used in various productions of The Tempest, deprived of the worn-out motif of political utopia, reduced to the essence of humanity in man, to the conflict of evil and conscience. That is all. The production is a great success of the young director and dramaturge (Damian Josef Neć), who was previously noticed as a talented collaborator of Maja Kleczewska and who found his own path under her good star. […] The starting point for this Shakespearean event unfolding on Senatorska Street is surprising: there are seven actors and fourteen spectators – close, getting even closer to each other, within breathing distance. You can almost feel the temperature of the air on the island where Ariel is lounging. His motionless figure begins this ascetic performance (is he dreaming?). It is he – a serpentine embryo, a spirit, a servant who becomes a demiurge of the reality and the events that are about to unleash in both dimensions: the Shakespearean and the contemporary. We will once again hear that chaos always breeds a human drama. Most skillfully and shrewdly, Neć infects the literary magical and colonial storm with the historical one of the Nazi regime and the Holocaust thus showing the immortality of drama and the horror of death. He does it poignantly but discreetly, mostly by projecting images of the ruins of a destroyed city. It is sad to say that we now know that they could be showing smouldering ruins filmed in Aleppo only yesterday or today during the ongoing armed conflict in the Caucasus. Each act of destruction not only means an annihilation of a world, but also that of man in man, the destruction of goodness and conscience. Neć consistently plays on the Jewish heartstrings – also through the symbolic figure of Jeremiah with a tallit on. […] It is time to remind you that the performance is played in Yiddish, the forgotten, magical language of a destroyed world (translation can be seen on the screens provided), which is a noble tribute to the makers of Leon Schiller’s premiere of The Tempest in Yiddish, which took place in Łódź in 1938, and a strong warning against the barbarity of war, chaos, and demons of evil. The use of absent, incomprehensible language paradoxically makes the message of today’s performance universal. Once again it turns out that the costumes, the codes of the epoch are irrelevant, and that reflection must come here and now. Perhaps that is why the dictate of time is also negated. Anything can happen anytime, anywhere. The director gives a clear signal in the first minutes of the performance: Prospero – the father – shows up with Miranda, who is not a girl anymore. Her time has passed, her life is somewhere in the distant past – she is an old woman, which does not mean that she has ceased to be herself. Fates, epochs, ghosts and characters mix, just like they always have in the history of the world, and this is not the best of worlds, although one must hope. Besides, one needs to constantly hide behind theatrical conventions, behind the limit of the conventionality of the stage ramp and the mysticism of Jewish spirituality, so wisely present here. Krystyna Gucewicz, Terazteatr.pl

EN


International Theatre Festival

Teatr Współczesny w Szczecinie Współczesny Theatre in Szczecin

Szczecin/Polska Szczecin/Poland

Kaspar Hauser

na podstawie powieści Kasper Hauser Jakuba Wassermanna Tłumaczenie: Danuta Sochacka-Csató

fot./photo Piotr Nykowski

KO N TA K T

based on the novel by Jacob Wassermann translated into Polish by Danuta Sochacka-Csató

Międzynarodowy Festiwal Teatralny

Spektakl prezentowany na żywo, Teatr im. Wilama Horzycy, duża scena, pl. Teatralny 1

126

Live performance. Wilam Horzyca Theatre, main auditorium, pl. Teatralny 1 Czas/Running time: 2h 25 (z przerwą / with one interval)

29.05.2021

GODZ. 20.00/8pm


Obsada/Cast: Kaspar Hauser: Alex Freiheit, Piotr Buratyński Pani Behold/Mrs. Behold: Maria Dąbrowska Pan Behold/Mr. Behold: Robert Gondek Porucznik Hickel/Lieutenant Hickel: Michał Lewandowski Pastor: Adam Kuzycz-Berezowski Profesor Daumer/Professor Daumer: Ewa Sobiech Pani Quandt/Mrs. Quandt: Joanna Matuszak Lord Stanhope/Lord Stanhope: Wiesław Orłowski Totumfacki/Confidant: Wojciech Sandach Sędzia Feuerbach/Judge Feuerbach: Beata Zygarlicka Henrietta: Konrad Beta Klara: Magdalena Wrani-Stachowska

Reżyseria/Director: Jakub Skrzywanek Scenariusz i dramaturgia/Script and dramaturgy: Grzegorz Niziołek Scenografia i reżyseria świateł/Set design and lighting direction: Agata Skwarczyńska Kostiumy/Costumes: Tomasz Armada Muzyka/Music: Alex Freiheit, Piotr Buratyński (SIKSA), Konstanty Usenko Choreografia/Choreography: Agnieszka Kryst Asystent scenografa/Stage designer’s assistant: Aleksandra Zaleska Asystent kostiumografa/ Costume designer’s assistant: Martyna Konieczny Asystent reżysera/Director's assistant: Maria Dąbrowska


Kaspar Hauser

Historia Kaspara Hausera (przedstawiona w spektaklu nietypowo, bo od końca), nastolatka porzuconego przez opiekuna na ulicach Norymbergi, zwanego „sierotą Europy”, w XIX w. wstrząsnęła społeczeństwem. Umieszczony w ciemnym lochu, przekazywany z rąk do rąk jak przedmiot, przyjmowany przez kolejne mieszczańskie rodziny, bez skrupułów ponownie wyrzucany… Zabawka, kuriozum, obiekt badań. Przeznaczenie Kaspara Hausera spełniło się na oczach sytych i zadowolonych mieszczan, niedopuszczających do siebie myśli, że to oni byli tak naprawdę sprawcami popełnianych na nim zbrodni. W historii sprzed 200 lat twórcy próbują odszukać zapowiedź losu milionów ludzi XX i XXI w. – uciekinierów, ofiar systemu, bezpaństwowców, których wciąż przybywa.

SZCZECIN/POLSKA

SZCZECIN/POLAND

TEATR WSPÓŁCZESNY

WSPÓŁCZESNY THEATRE

W spektaklu występują Alex Freiheit i Piotr Buratyński, muzycy znani z duetu SIKSA.

128

PL


The story of Kaspar Hauser (unconventionally told here in reverse order), a teenager deserted by his caretaker in the streets of Nuremberg and later nicknamed “the orphan of Europe”, shocked the Old Continent in the 19th century. He had been placed in a dark dungeon, passed from hand to hand like an object, taken home by subsequent bourgeois families only to be thrown out without remorse… A toy, an oddity, an object of study. Kaspar Hauser's destiny was fulfilled in front of satiated and satisfied townspeople who suppressed the thought that

EN

fot./photo Piotr Nykowski

the perpetrators of the crimes against Hauser were none other than themselves. The makers of the performance are trying to find in the story that happened 200 years ago a harbinger of the fate of millions of people living in the 20th and 21st centuries – refugees, victims of the system, stateless persons, whose number keeps rising. Musicians Alex Freiheit and Piotr Buratyński (the SIKSA duo) appear on the stage as members of the acting team.


Absolwent Filologii Polskiej na Uniwersytecie Wrocławskim i reżyserii w Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Krakowie. Za reżyserię spektaklu „Cynkowi chłopcy” Swietłany Aleksijewicz (Teatr Dramatyczny im. Jerzego Szaniawskiego w Wałbrzychu) otrzymał nagrodę na festiwalu Debiutantów – Pierwszy kontakt (Toruń, 2017), a na Koszalińskich Konfrontacjach Młodych m-teatr 2016 – nagrodę za odwagę podjęcia tematu wojny współczesnej. Do tej pory zrealizował Kordiana Juliusza Słowackiego i 27 grudnia Klaudii Hartung-Wójciak (Teatr Polski w Poznaniu), Mein Kampf Adolfa Hitlera (Teatr Powszechny w Warszawie), Gargantuę i Pantagruela Françoisa Rabelais’go (Teatr im. Wilama Horzycy w Toruniu) oraz Kaspara Hausera na podst. Jakuba Wassermanna (Teatr Współczesny w Szczecinie).

PL

Completed his studies in the Polish Language and Literature at the University of Wrocław and

EN

SZCZECIN/POLSKA

SZCZECIN/POLAND

TEATR WSPÓŁCZESNY

WSPÓŁCZESNY THEATRE

Directing at the National Academy of Theatre Arts in Krakow. His stage adaptation of Zinky

130

fot./photo Magda Hueckel

Kaspar Hauser

Jakub Skrzywanek

Boys by Swietlana Alexievich (Jerzy Szaniawski Dramatic Theatre, Wałbrzych) won an award of the 'First Contact' Debutante Festival (Toruń, 2017) and an award “for courage to take up the topic of contemporary war” at m-teatr Youth Confrontations held in Koszalin in 2016. So far, he has staged Juliusz Słowacki’s Kordian and On 27 December by Klaudia Hartung-Wójciak (Polski Theatre in Poznań), Adolf Hitler's Mein Kampf (Powszechny Theatre in Warsaw), Gargantua and Pantagruel by François Rabelais (Wilam Horzyca Theatre in Toruń) and Kaspar Hauser based on Jacob Wassermann (Współczesny Theatre in Szczecin).


fot./photo Piotr Nykowski


SZCZECIN/POLAND WSPÓŁCZESNY THEATRE

Kaspar Hauser SZCZECIN/POLSKA TEATR WSPÓŁCZESNY

132

Szczeciński Kaspar Hauser to nie tylko figura „sieroty Europy”, ale też reprezentacja nieczystego sumienia Starego Kontynentu, utwardzonego przez wieki wojen i najazdów – przez krucjaty, podboje kolonialne, kolejne fale wyzysku, pogardy i „kryzysów humanitarnych”. Ten Kaspar to współczesny Chrystus, którego nie chcemy znać i o którym nie chcemy pamiętać: Inny, dla którego nie ma miejsca przy wigilijnym stole. Opowiadając jego historię jako drugą część teatralnego tryptyku o przemocy – po warszawskim Mein Kampf w Teatrze Powszechnym, a przed zaplanowaną jako produkcja międzynarodowa adaptacją Palacza zwłok Ladislava Fuksa – Jakub Skrzywanek próbuje opisać i diagnozować głębokie źródła zła, które prowadzi do faszyzmu. Podobnie jak Michael Haneke w Białej wstążce, dostrzega je w mieszczańskim zamiłowaniu do regulacji, biurokracji, porządku i dyscypliny. Hauser to ofiara społeczeństwa, które nie było w stanie znieść jego obecności. Jego bezkształtne zwłoki leżące w snopie światła szarpane są przez kanibali, w tym samym czasie prowadzących między sobą wysublimowany dialog. Z ich ust wylewa się krew, wymownie malując na pobielonych twarzach polskie barwy narodowe. Kaspar Hauser nie dostarcza swoim widzom łatwej satysfakcji. Reżyser i dramaturg ukazują „sierotę Europy” na tle jej sytych mieszkańców, celowo wykorzystując zawiedzione nadzieje swoich widzów i skutecznie rozbrajając ich oczekiwania. […] Skrzywanek… pozostawia widzów w Europie, której pomniki, pałace i świątynie nigdy nie zostały zburzone, a zapełniły się stosami ludzkich ciał. W pomysłowej, nawiązującej do kulturowego dziedzictwa naszego kontynentu scenografii Agaty Skwarczyńskiej powracają koszmary pełne lęków i upiorów. Zrealizowany w Teatrze Współczesnym w Szczecinie spektakl jest kolejnym dowodem, że Jakub Skrzywanek potrafi podjąć ryzyko przełamywania obowiązujących norm oraz podważania popularnych sposobów teatralnej komunikacji. Kaspar Hauser to ciekawy, inspirujący intelektualnie eksperyment teatralny proponujący dyskusję na temat cywilizacyjnych podstaw europejskiej kultury. Piotr Dobrowolski, czaskultury.pl

PL


The Kaspar Hauser from Szczecin is not only an embodiment of “the orphan of Europe” but also a representation of the uneasy conscience of the Old Continent, hardened by centuries of wars and invasions: through crusades, colonial conquests, successive waves of exploitation, contempt and ‘humanitarian crises’. This Kaspar is a contemporary Christ we neither want to know nor remember: Another one for whom there is no place at the Christmas Eve dinner table. By telling his story in the second part of the theatrical triptych on violence – after

EN

Warsaw’s Mein Kampf at Powszechny Theatre, and before the adaptation of Ladislav Fuks’s The Burner of Corpses, planned as an international production – Jakub Skrzywanek undertakes to describe and diagnose the deeply hidden sources of evil which lead to fascism. Like Michael Haneke in The White Ribbon, he sees them in the bourgeois love of regulation, bureaucracy, order and discipline. Hauser is a victim of a society that could not stand his presence. His shapeless corpse lying in the spotlight is torn by cannibals who conduct a sublime conversation with one another while pulling and yanking the body. Blood pours out of their mouths, suggestively staining their faces painted white with Polish national colours. Kaspar Hauser does not give the audience cause for easy satisfaction. The director and the dramaturge show the “orphan of Europe” against the backdrop of its sated citizens, deliberately using the forlorn hopes of their viewers and effectively shattering their expectations. […] Skrzywanek… leaves the audience in Europe, whose monuments, palaces and temples have never been torn down but have been filled with piles of human bodies. Agata Skwarczyńska’s ingenious set design, evoking the cultural heritage of our continent, recalls horrible nightmares filled with fears and populated with ghosts. The performance from the Współczesny Theatre in Szczecin is yet another proof that Jakub Skrzywanek is more than capable of taking the risk of challenging the accepted norms and popular means of theatrical communication. Kaspar Hauser is an interesting, intellectually inspiring piece of experimental theatre which provokes a discussion on the civilisational foundations of European culture.

fot./photo Piotr Nykowski

Piotr Dobrowolski, czaskultury.pl


Gniezno/Polska Gniezno/Poland

Krótka rozmowa ze Śmiercią A Short Conversation with Death na podstawie Rozmowy mistrza Polikarpa ze śmiercią Mikołaja z Mierzyńca oraz Krótkiej rozprawy między trzema osobami: Panem, Wójtem a Plebanem Mikołaja Reja

based on Master Polycarp’s Conversation with Death by Mikolaj of Mierzyniec and A Brief Debate among Three Persons: A Nobleman, a Commune Head and a Priest by Mikolaj Rej

Międzynarodowy Festiwal Teatralny

Spektakl prezentowany na żywo. Teatr im. Wilama Horzycy, duża scena, pl. Teatralny 1

134

Live performance. Wilam Horzyca Theatre, main auditorium, pl. Teatralny 1 Czas/Running time: 1h 30

31.05.2021

GODZ. 18.00/6pm

fot./photo Dawid Stube

International Theatre Festival

KO N TA K T

Teatr im. Aleksandra Fredry Aleksander Fredro Theatre


Obsada/Cast: Śmierć/Death: Kamila Banasiak Śmierć/Death: Zuzanna Czerniejewska-Stube Śmierć/Death: Martyna Rozwadowska Śmierć/Death: Joanna Żurawska Mistrz, Kmotr młody/Master, young Kmotr: Paweł Dobek Wójt, Kmotr stary/Commune Head, old Kmotr: Wojciech Kalinowski Pan/Nobleman: Roland Nowak Pleban/Parish priest: Wojciech Siedlecki

Reżyseria/Director: Marcin Liber Opracowanie tekstu i współpraca dramaturgiczna/Script development and dramaturgy: Jarosław Murawski Scenografia/Set design: Mirek Kaczmarek Kostiumy/Costumes: Grupa MIXER Muzyka/Music: Nagrobki Choreografia/Choreography: Hashimotowiksa (Paulina Jaksim, Katarzyna Kulmińska artystki tancerki Polskiego Teatru Tańca/Dancers from the Polish Dance Theatre) Reżyseria dźwięku/Sound director: Maciej Szymborski


A Short Conversation with Death GNIEZNO/POLAND ALEKSANDER FREDRO THEATRE

Krótka rozmowa ze Śmiercią GNIEZNO/POLSKA TEATR IM. ALEKSANDRA FREDRY

136

Jest jednym z niewielu doświadczeń wspólnych wszystkim ludziom: śmierć. Od wieków próbowano ją obłaskawić, oswoić, ale także oszukać czy przechytrzyć. Środkiem do tego może być rozmowa, także taka prowadzona przy pomocy dzieł sztuki. Marcin Liber w swoim spektaklu przywołuje dwa klasyczne utwory literatury staropolskiej zadając pytanie, jaki może być współczesny sposób funkcjonowania ich obu. Jak dziś patrzymy na średniowieczny danse macabre? Czy budzi on grozę, a może jednak śmiech może być też reakcją na horror? Czy ironia, która zagości na scenie za sprawą muzyki zespołu Nagrobki, jest w stanie pomóc przezwyciężyć strach przed tym, co nieuniknione? Bez tego wszystkiego nie obędzie się ta teatralna rozmowa ze Śmiercią przywracająca pamięć o dziełach literatury staropolskiej.

PL


One of the few experiences that all human beings share is death. For centuries attempts have been made not only to supress and tame but also to cheat or outsmart him. That might have been done through conversation, also one conducted with the help of works of art. In his performance, Marcin Liber evokes two classical works of Old Polish literature, asking what the modern way of their functioning could be. How do we perceive the medieval danse macabre today? Does it scare us, or might laughter prove to be a proper reaction to the horrors of

EN

fot./photo Dawid Stube

the past? Will irony emanating from the stage, evoked by the music played by the Nagrobki (Tombstones) band, help the audience overcome the fear of the inevitable? Without all that, this theatrical conversation with Death, which retrieves our long-term memories of the classics of Old Polish literature, might end in failure.


Rocznik 1970. Reżyser, scenograf i scenarzysta. Absolwent kulturoznawstwa na Uniwersytecie Adama Mickiewicza w Poznaniu. Współzałożyciel niezależnego poznańskiego teatru Usta Usta. Jako aktor współpracował z Teatrem Biuro Podróży, Teatrem Ósmego Dnia i zespołem Porywaczy Ciał. Jako reżyser pierwsze spektakle zrealizował w Teatrze Usta Usta (A., Cadillac). Reżyserował przedstawienia m.in. w Nowym Teatrze w Warszawie, Teatrze Dramatycznym w Warszawie, Teatrze Współczesnym w Szczecinie, Teatrze im. Heleny Modrzejewskiej w Legnicy, Narodowym Starym Teatrze im. Heleny Modrzejewskiej w Krakowie, Teatrze Wybrzeże w Gdańsku, Teatrze Łaźnia Nowa w Nowej Hucie (Kraków), Teatrze im. Aleksandra Fredry w Gnieźnie. Dla TVP Kultura przygotował telewizyjne wersje spektakli: Śmierć człowieka wiewiórki Małgorzaty Sikorskiej-Miszczuk, Amok moja dziecinada Thomasa Freyera, Utwór o Matce i Ojczyźnie Bożeny Keff, III Furie Sylwii Chutnik, Magdy Fertacz, Małgorzaty Sikorskiej-Miszczuk. Jest laureatem wielu nagród, min. na Festiwalu Prapremier w Bydgoszczy, Ogólnopolskim Festiwalu Dramaturgii Współczesnej „Rzeczywistość Przedstawiona” w Zabrzu oraz na Festiwalu Sztuki Reżyserskiej „Interpretacje” w Katowicach (Laur Konrada). Born in 1970, a director, set designer, and a script writer. After completing his cultural studies at Adam Mickiewicz University in Poznań, Marcin Liber started his career in acting and directing with Usta Usta, an independent Poznań-based theatre (of which he is a co-founder). As an actor, he has collaborated with Teatr Biuro Podróży (Travel Agency Theatre), Teatr Ósmego Dnia (Theatre of the Eighth Day) and Porywacze Ciał (Body Snatchers). As a theatre director, he staged his first productions for the Usta Usta company (A., Cadillac). So far he has directed pieces for the New Theatre in Warsaw, Dramatic Theatre in Warsaw, WspółczesnyTheatre in Szczecin, Helena Modrzejewska Theatre in Legnica, Helena Modrzejewska National Old Theatre in Krakow, Wybrzeże Theatre in Gdańsk, Łaźnia Nowa Theatre in Nowa Huta (Krakow), and Aleksander Fredro Theatre in Gniezno. Marcin Liber collaborates with the TVP Kultura channel for which he has put on his TV versions of The Death of the Squirrel-Man by Małgorzata Sikorska-Miszczuk, Amok My Childishness by Thomas Freyer, A Piece on Mother and Motherland by Bożena Keff, and III Furies by Sylwia Chutnik, Magda Fertacz, and Małgorzata Sikorska-Miszczuk. He is a winner of many awards, including those presented at the Pre-premiere Festival in Bydgoszcz, the National Festival of Contemporary Drama ‘Reality Represented’ in Zabrze and at the ‘Interpretations’ National Festival of Directing Art in Katowice (Konrad’s Laurel).

fot./photo Marcin Liber

A Short Conversation with Death GNIEZNO/POLAND ALEKSANDER FREDRO THEATRE

Krótka rozmowa ze Śmiercią GNIEZNO/POLSKA TEATR IM. ALEKSANDRA FREDRY

138

Marcin Liber

PL

EN


fot./photo Dawid Stube


ZAGREB/CROATIA TEATR MŁODYCH/YOUTH THEATRE

Hinkemann ZAGRZEB/CHORWACJ ZAGREBAČKO KAZALIŠTE MLADIH

140

Marcin Liber w swoim najnowszym spektaklu zrealizowanym w Gnieźnie, dotykającym – można by rzec najprościej – spraw ostatecznych, czerpie nie tylko ze skarbnicy teatralnej tradycji, ale jak zawsze w swoich inscenizacjach w dużej mierze i z innych dyscyplin sztuki oraz popkultury. W traktowaniu teatru jako swoistego instrumentarium dla testowania polskiej mentalności bez wątpienia pomaga reżyserowi wyobraźnia współpracującego z nim scenografa, Mirka Kaczmarka. Trzeba przyznać, że nawet w przypadku sięgnięcia tym razem po teksty staropolskie przynosi to ciekawe efekty, czyniąc ze spektaklu Krótka rozmowa ze Śmiercią niemalże obłąkańczy, pełen splątanych żywiołów wyścig za obsesjonalnie nieokiełznanymi doznaniami przede wszystkim śmierci, ale przy okazji również miłości, cierpienia i nienawiści. Momentami przypomina to wielkie show, mocno zrytmizowane kolażowe widowisko podporządkowane inscenizacyjnej wizji reżysera, czasami charakterem nawiązujące do misterium czy rapsodu, które w finale kończy się zbiorowym tańcem aktorów z widownią, na pewno bardziej radosnym niż pogrzebowym; elementów do śmiechu i samego humoru w tym spektaklu jest zresztą dużo więcej. Tak jak i w samych tekstach, które realizatorzy pragną przywrócić naszej pamięci. Liber poprowadził spektakl w  bardzo dobrym tempie, atakując widzów różnorodnością i wielością obrazów, które swoją wyrazistość osiągają także dzięki wykonywanej na żywo muzyce zespołu Nagrobki. Jest w niej spora doza ironicznego spojrzenia nie tylko na samą śmierć, ale i nasze ciało, naturę człowieka czy cały proces umierania. […] Liber z Kaczmarkiem, przy wtórze dramaturga Jarosław Murawskiego, otwierają na scenie Teatru Fredry całe laboratorium rekwizytów kojarzących się z umieraniem i śmiercią, zarówno tych najbardziej trywialnych czy konwencjonalnych (kosy, kroplówki), jak i tych nawiązujących chociażby do rozwijającego się w Meksyku kultu Świętej Śmierci. […] Liber sięgając po staropolskie teksty stara się odświeżająco spojrzeć na to, co nazywamy tradycją, tym samym próbuje rewaloryzować wszystkie determinanty kulturowych znaczeń. Stąd w gnieźnieńskim spektaklu tak wiele odniesień nie tylko do średniowiecznej ikonografii, ale przede wszystkim do wyrafinowanego mieszania sacrum z profanum, wysokiego z niskim, powagi ze śmiechem czy góry z dołem. I to najlepiej tłumaczy swoistą ekscentryczność tego przedsięwzięcia, w którym porządek i hierarchia naszej rzeczywistości i współczesnego świata wciąż pozostają względne, mgławicowe i niekonkretne. Wiesław Kowalski, Teatr dla Wszystkich online, 27.01.2020

PL


In his latest performance put on in Gniezno, in which he touches upon (using layman’s terms) ‘the last things’, Marcin Liber draws heavily not only on the treasury of theatrical tradition, but like in all his productions, on other disciplines of art and pop culture. The director undoubtedly finds help in the imagination of the stage designer Mirek Kaczmarek, who assists him in his approach to theatre as a kind of instrument for testing Polish mentality. It must be admitted that even this time, when the two artists have decided to work on classic Polish

EN

texts, their collaborative effort brings interesting effects, making the play A Short Conversation with Death almost insane, full of jumbled elements, a race for obsessionally wild experiences primarily of death, but also love, suffering and hate. The performance resembles a great show, a highly rhythmic collage subordinated to the director’s staging vision, sometimes reminiscent of a mystery play or a rhapsody, which in the finale turns into a collective dance of the actors with the audience, which certainly brings more joy than funeral gloom. There are many more humorous elements provoking laughter in this production, just like in the texts themselves which the producers want to bring back. The performance moves forward at a particularly good pace, attacking the viewers with a variety and multiplicity of images which gain clarity to the accompaniment of live music played by the Nagrobki band. There is a large dose of irony directed not only at death itself, but also at our body, human nature, and the entire process of dying. […] Together with the playwright Jarosław Murawski, Liber and Kaczmarek show a laboratory full of props associated with dying and death on the stage of the Fredro Theatre: from the most trivial and conventional (scythes, drips) to those referring to the cult of Holy Death developing in Mexico. […] Reaching for Old Polish texts, Liber seeks to offer a refreshing look into what we call tradition, thus trying to revalue all determinants of cultural meanings. Hence so many references not only to mediaeval iconography but chiefly to sophisticated mixing the sacred with the profane, the high and the low, seriousness with laughter or top with bottom. And this best explains the peculiar eccentricity of this undertaking, in which the order and hierarchy of our reality and the modern world still remain relative, nebulous and intangible.

fot./photo Dawid Stube

Wiesław Kowalski, Teatr dla Wszystkich online (Online Theatre for All), 27/01/2020


Toruń/Polska Toruń/Poland

Biblia: próba The Bible. An Attempt fot./photo Wojtek Szabelski

International Theatre Festival

KO N TA K T

Teatr im. Wilama Horzycy Wilam Horzyca Theatre

Międzynarodowy Festiwal Teatralny

Spektakl prezentowany na żywo. Teatr im. Wilama Horzycy, duża scena, pl. Teatralny 1

142

Live performance. Wilam Horzyca Theatre, main auditorium, pl. Teatralny 1 Czas/Running time: 1h 50 (bez przerwy/no interval)

2.06.2021

GODZ. 19.00/7pm


Występują/Performers: Małgorzata Abramowicz, Maria Kierzkowska, Anna Magalska, Julia Sobiesiak-Borucka, Mirka Sobik, Agnieszka Wawrzkiewicz, Jarosław Felczykowski, Paweł Kowalski, Tomasz Mycan, Paweł Tchórzelski, Michał Ubysz, Arek Walesiak

Reżyseria/Director: Jernej Lorenci Dramaturgia/Dramaturge: Matic Starina Choreografia/Choreography: Gregor Lustek Muzyka/Music: Branko Rozman Kostiumy/Costumes: Belinda Radulović Scenografia/Set design: Branko Hojnik Asystentki reżysera/Director's assistants: Mirosława Sobik, Aleksandra Parol Inspicjentka, suflerka/Stage manager, prompter: Alicja Kostrzewska Tłumaczenie na próbach/Translation at rehearsals: Zuzanna Cichocka


The Bible. An Attempt TORUŃ/POLAND WILAM HORZYCA THEATRE

Biblia: próba TORUN/POLSKA TEATR IM. WILAMA HORZYCY

144

Bohaterowie Biblii szukają odpowiedzi. Pytają o sens cierpienia, miłość, przyszłość. Zupełnie tak jak my, którzy czujemy, że świat pogrąża się w mroku. Błądzimy i szukamy światła. Ile będą warte zasady etyczne, jeśli znany nam świat rozpadnie się? Gdzie jest przestrzeń, w której możemy odnaleźć swoją prawdę? Ale czy dzisiaj można jeszcze poznać prawdę? Czy zostały nam już tylko słowa z Księgi Koheleta: „marność nad marnościami, wszystko

PL

marność”? Jernej Lorenci, laureat Grand Prix Międzynarodowego Festiwalu Teatralnego Kontakt 2016, wyreżyserował spektakl na podstawie wybranych ksiąg Starego Testamentu i Apokalipsy. Biblia: Próba to nowe spojrzenie na pytania, które ludzie zadają od tysięcy lat. Szczególnie w niespokojnych czasach.

Zastanówmy się, jaki jest klucz do Księgi Hioba. Z perspektywy społeczeństwa, w którym powstała ta księga, zło jest sprawą ludzką, nie żadną kosmiczną. Jak człowiek czyni zło, czyli grzeszy, to jest przez Boga karany. Jeżeli postępuje dobrze, to jest przez Boga nagradzany. Żadnej pośmiertnej nagrody czy kary nie ma. Człowiek za życia dostaje nagrodę albo karę. W Księdze Hioba nie ma żadnego życia pozagrobowego. Hiob jest pełen sprzeczności, dlatego że w sobie samym czuje te argumenty, które wysuwają jego przyjaciele. On sam jest emocjonalny, a nie rozumowy. Skłania się chwilami do myśli, że Bóg go karze za jego grzechy, czyli przechodzi na stronę przyjaciół, ale zaraz z wściekłością oponuje przeciwko temu. Cały poemat jest zbudowany na pasjach, a nie na rozumowaniach. Hiob nie wie, co Pan Bóg z szatanem obmyślili. Dlatego poszukuje sensu. Miarą polemik dookoła Księgi Hioba jest to, że pewni komentatorzy bardzo ostro występują przeciwko Bogu. Twierdzą, że Pan Bóg oszukał Hioba, że właściwie go sterroryzował. Pokazał Hiobowi jaki jest potężny, i chciał, żeby Hiob ukorzył się przed Jego Wszechmocą i Wielkością. A na pytania Hioba udzielił mu wymijających odpowiedzi. Ale jest i inna szkoła interpretacyjna, która twierdzi, że przeciwnie, że Bóg w sposób metaforyczny odsłania Hiobowi moralną istotę świata. Ponieważ Bóg jest tak potężny, ponieważ stworzył takie wspaniałe zwierzęta, to nikt nie może przeciwko Niemu występować. Wspaniały jest tam opis stworzenia przez Boga świata natury. Czyż więc Hiob może przypuszczać, że On nie jest wszechmocny, że jest niesprawiedliwy, albo że nie ma wszystkich najwyższych cnót moralnych — tyle mniej więcej z tego wynika. Ewa Czarnecka Podróżny świata, Rozmowy z Czesławem Miłoszem

PL


Biblical characters are looking for answers. They ask about the meaning of suffering, love, the future. Just like us who feel the world is sinking into darkness. We wander and look for light. How much will ethical principles be worth if the world as we know it falls apart? Where is the space where we can find our truth? Is it still possible to know the truth today, however, or are we only left with the words from the Book of Ecclesiastes: “Vanity of vanities, says the Preacher, vanity of vanities! All is vanity”?

EN

Jernej Lorenci, the winner of the Grand Prix of the Kontakt 2016 International Theatre Festival, has directed a performance based on selected books of the Old Testament and the Apocalypse. The Bible. An Attempt offers a fresh insight into the questions people have been raising for thousands of years, especially when going through difficult times.

Consider the key to understanding the Book of Job. From the perspective of the society in and for which this book was written, evil is a human experience, not a cosmic phenomenon. When men do evil, or sin, they are punished by God. If they do good things, they are rewarded by God. There is no posthumous reward or punishment. Men get a reward or a punishment in their lifetimes. There is no afterlife in the Book of Job. Job is full of contradictions because he himself takes the arguments put forward by his friends to heart. He himself is emotional – not rational. Now and again he tends to think that God is punishing him for his sins, that is, joins his friends’ side for a moment, only to protest vehemently at his own transgression. Rather than focus on the power of reason, the entire poem is built around passions. Job has no idea of what God and Satan have designed together. Therefore, he is searching for meaning. The fact itself that some of its commentators have taken a defiant stand against God can serve as a yardstick for measuring the seriousness of the dispute over the Book of Job. They claim that the Lord tricked Job and terrorized him in fact. He showed Job how powerful he was and wanted Job to humble himself before His Almightiness and Greatness. And He gave evasive answers to Job’s questions. There is another school of interpretation however which claims that God, in a metaphorical way, reveals the moral essence of the world to Job. Because God is so powerful, because He has created such wonderful animals, no one can go against Him. The book includes a wonderful description of God’s creation of the natural world. Considering this, how could Job even contemplate that He might not be all-powerful, that He is unjust, or that He does not embody all the highest moral virtues? And that is roughly what the content of the book boils down to. Ewa Czarnecka A traveller of the world. Conversations with Czesław Miłosz

EN


TORUŃ/POLAND WILAM HORZYCA THEATRE

146

fot./photo Wojtek Szabelski

The Bible. An Attempt TORUN/POLSKA TEATR IM. WILAMA HORZYCY

Biblia: próba

Jernej Lorenci Rocznik 1973. Reżyser teatralny i wykładowca w Akademii Teatru, Radia, Filmu i Telewizji w Lublanie. Otrzymał wiele nagród za reżyserię: Grand Prix za najlepszy spektakl i reżyserię na festiwalu Borštnikovo srečanje, nagrodę Šeligo za najlepszy spektakl festiwalu Tydzień Dramatu Słoweńskiego, nagrodę „Politika” za reżyserię na festiwalu BITEF w 2013 r., nagrodę za reżyserię na Międzynarodowym Festiwalu Złoty Lew, nagrodę dla najlepszego spektaklu przyznaną przez słoweńską sekcję AICT/IATC (Międzynarodowego Stowarzyszenia Krytyków Teatralnych). Na festiwalu Kontakt 2016 spektakl Iliada otrzymał nagrodę główną, nagrodę dziennikarzy i krytyków oraz nagrodę dla twórcy najlepszej oprawy dźwiękowej. Jernej Lorenci pracował niemal we wszystkich teatrach w Słowenii, w HNK (Chorwacki Teatr Narodowy) w Zagrzebiu i wielu teatrach za granicą.

PL

Born in 1973. Theatre director and lecturer at the Academy of Theatre, Radio, Film and Television in Ljubljana. Jernej Lorenci has received many directing awards: Grand Prix for Best Performance and Directing at the Borštnikovo srečanje festival, a Šeligo award for Best Performance of the Slovenian Drama Week festival, a ‘Politika’ award for Directing at the BITEF festival in 2013, an award for Directing at the Golden Lion International Festival, an award for Best Performance from the Slovenian section of AICT/IATC (International Association of Theatre Critics). At Kontakt 2016, his performance of The Iliad received the first prize, a journalists and the critics’ award, and an award for the creator of the best soundtrack. Jernej Lorenci has worked for nearly all theatre companies in Slovenia, for the HNK (Croatian National Theater) in Zagreb and collaborated with many other companies elsewhere.

EN


fot./photo Wojtek Szabelski


Toruń/Polska Toruń/Poland

Colm Tóibín

Testament Marii The Testament of Mary Tytuł oryginału/Original title: The Testament of Mary Tłumaczenie/Translation: Jerzy Kozłowski

Międzynarodowy Festiwal Teatralny

Spektakl prezentowany na żywo. Teatr im. Wilama Horzycy, pl. Teatralny 1

148

Live performance. Wilam Horzyca Theatre, pl. Teatralny 1 Czas/Running time: 1h 15

12.06.2021

GODZ. 19.00/7pm

fot./photo Wojtek Szabelski

International Theatre Festival

KO N TA K T

Teatr im. Wilama Horzycy Wilam Horzyca Theatre


Występuje/Performer: Agnieszka Wawrzkiewicz

Reżyseria/Directed by Piotr Kurzawa Scenografia/Set design: Małgorzata Pietraś


The Testament of Mary TORUŃ/POLAND WILAM HORZYCA THEATRE

Testament Marii TORUN/POLSKA TEATR IM. WILAMA HORZYCY

150

Reżyser wraz z aktorką, Agnieszką Wawrzkiewicz przyjrzą się kim dla autora jest Maria? W jaki sposób mierzy się on z jej historią? Jak zabrzmi Ewangelia opowiedziana z kobiecej perspektywy? Testament Marii to mocne, prowokujące do myślenia wyznanie Marii, matki Jezusa. W czasie festiwalu będziemy mogli obserwować, jak powstaje spektakl Testament Marii. 25 maja na platformie Zoom odbędzie się warsztatowy pokaz pracy reżyserskiej prowadzony przez Piotra Kurzawę, laureata Festiwalu Debiutantów – Pierwszy kontakt 2019 w Toruniu. Finałem tego warsztatu będzie prezentacja festiwalowa 12 czerwca.

PL

The director and actress Agnieszka Wawrzkiewicz address the following questions: How does the author perceive Maria? How does he approach her story? How will the Gospel sound from a woman’s perspective? The Testament of Mary is a powerful, thought-provoking confession made by Mary, the mother of Jesus. During the festival, we will be able to observe a theatre production process ending in the performance of The Testament of Mary. On 25 May Piotr Kurzawa, laureate of the ‘First Contact’ Debutante Festival 2019 will give a workshop presentation on the Zoom platform. The final product of the workshop will be shown on 12 June (as a festival event).

EN


fot./photo Małgorzata Pietraś

Piotr Kurzawa Absolwent Wydziału Reżyserii warszawskiej Akademii Teatralnej. Współpracował m.in. z Teatrem im. W. Horzycy w Toruniu, Teatrem Nowym w Poznaniu, Teatrem Lalka, Teatrem Polonia i Teatrem Warsawy w Warszawie, Operą wrocławską. W 2017 r. zrealizował spektakl Teatru Telewizji w ramach cyklu TEATROTEKA. Odbył asystentury reżyserskie u boku Jerzego Stuhra i Tomasza Mana. Jego dotychczasowe spektakle były prezentowane na kilku festiwalach w kraju i za granicą (Włochy, Węgry, Houston). W toruńskim Teatrze zrealizował Natana mędrca Gottholda Ephraima Lessinga w 2018 r. Za reżyserię tego przedstawienia otrzymał nagrodę na Festiwalu Debiutantów – Pierwszy kontakt 2019 w Toruniu.

PL

A graduate of the Directing Department of the Theatre Academy in Warsaw, Piotr Kurzawa has collaborated with many theatre companies, including the Wilam Horzyca Theatre, Toruń; Nowy Theatre, Poznań; Lalka Theatre, Polonia Theatre and WARSawy Theatre, Warsaw; and the Wrocław Opera. In 2017, he produced a play for Polish TV Theatre as part of its TEATROTEKA series. He has worked for Jerzy Stuhr and Tomasz Man as their assistant director. His productions have been presented at several festivals in Poland and elsewhere (Italy, Hungary, USA/ Houston). So far, Piotr Kurzawa has put on one production for the Wilam Horzyca Theatre in Toruń: Nathan the Wise by Gotthold Ephraim Lessing (2018), for which he was awarded at the ‘First Contact’ Debutante Festival 2019.

EN


152

Międzynarodowy Festiwal Teatralny

LABORATORIUM KONTAKTU

KO N TA K T

International Theatre Festival


KONTAKT LABORATORY


International Theatre Festival

Laboratorium Kontaktu pokazy, promocje książek, spotkania z realizatorami, dyskusje:

22.05–30.06

Chwile nie/ulotne – plenerowa wystawa fotografii teatralnej Wojtka Szabelskiego (plac przed Teatrem)

KO N TA K T

22.05 godz. 12.30

forum nowego dramatu ukraińskiego – czytanie dramatów: Chwała bohaterom (transmisja na FB TWH)

22.05 godz.18.00

Zorganizowany obłęd. 100 lat teatru polskiego w Toruniu i Międzynarodowy Festiwal Teatralny Kontakt 2010-2020(2021) – rozmowa wokół książęk wydanych przez Teatr im. Wilama Horzycy (na żywo, plac przed Teatrem)

22.05 godz. 19.00

forum nowego dramatu ukraińskiego – czytanie dramatów: Polarnicy (transmisja na FB TWH)

22.05 godz. 20.30

Młody Teatr współtworzy festiwal Kontakt: Nakręć się w 24 h – pokaz młodzieżowych etiud filmowych (plac przed Teatrem)

23.05 godz. 11.00 Międzynarodowy Festiwal Teatralny

forum nowego dramatu ukraińskiego – czytanie dramatów: Przez skórę (transmisja na FB TWH)

23.05 godz. 11.00

Młody Teatr współtworzy festiwal Kontakt: Niedziela w Teatrze (plac przed Teatrem)

23.05 godz. 13.00

forum nowego dramatu ukraińskiego – dyskusja (transmisja na FB TWH)

23.05 godz. 18.00

spotkanie z reżyserem spektaklu Świątynia teraźniejszości – solo dla ośmiornicy (transmisja na FB TWH) 154


Kontakt Laboratory shows, book launches, meetings with directors and creative team members, discussions:

22.05–30.06

Un/fleeting Moments – an outdoor exhibition of Wojtek Szabelski’s theatre photographs (Theatre square)

22.05 12.30pm

a forum on new Ukrainian drama – stage reading of dramatic scripts: Glory to the Heroes (broadcast on TWH FB page)

22.05 6pm

Organized Madness: 100 Years of Polish Theatre in Toruń and Kontakt International Theatre Festival 2010-2020(2021) published by Wilam Horzyca Theatre – an open discussion on the content of the books (live, Theatre square)

22.05 7pm

a forum on new Ukrainian drama – stage reading of the dramatic script: Polar Explorers (broadcast on TWH FB page)

22.05 8.30pm

‘Young Theatre’ co-creates the Kontakt festival: Shoot in 24 hours – screening of short films produced by young people (Theatre square)

23.05 11am

a forum on new Ukrainian drama – stage reading of the dramatic script: Through the Skin (broadcast on TWH FB page)

23.05 11am

‘Young Theatre’ co-creates the Kontakt festival: Sunday in the Theatre (Theatre square)

23.05 1pm

a forum on new Ukrainian drama – discussion (broadcast on TWH FB page)

23.05 6pm

a meeting with the director of the performance Temple du présent – Solo for an Octopus (broadcast on TWH FB page)


International Theatre Festival

Laboratorium Kontaktu 23.05 godz. 20.00

spotkanie z zespołem filmu Jestem mewą (transmisja na FB TWH)

23.05 godz. 21.00

Koncert otwarcia Rybi puzon (plac przed Teatrem)

24.05 godz. 21.30

spotkanie z realizatorami spektaklu Enter Full Screen (platforma Zoom)

25.05 godz. 16.00

Testament Marii Colma Toibina – czytanie dramatu połączone z warsztatowym pokazem pracy reżyserskiej prowadzonym przez Piotra Kurzawę, laureata Festiwalu Debiutantów „Pierwszy Kontakt” 2019 (platforma Zoom)

25.05 godz. 17.30

KO N TA K T

spotkanie (po filmie Usługa w chmurze) z reżyserem spektaklu Chmury, Ptaki, Plutos (transmisja na FB TWH)

25.05 godz. 21.25

spotkanie z zespołem spektaklu Hinkemann (transmisja na FB TWH)

26.05 godz. 19.00

spotkanie z realizatorami filmu i spektaklu „Co się stało z Alim?” (transmisja na FB TWH)

26.05 godz. 22.00

spotkanie z reżyserem filmu Eimuntas Nekrošius: Przesuwanie horyzontu (transmisja na FB TWH)

27.05 godz. 18.30

spotkanie z zespołem spektaklu Białoruś obrażona (transmisja na FB TWH)

27.05 godz. 19.15

spotkanie podsumowujące z reżyserem spektaklu Call Cutta at Home (transmisja na FB TWH)

27.05 godz. 22.00 Międzynarodowy Festiwal Teatralny

spotkanie z reżyserem spektaklu Żółty – cierpienia Belgii II: Rex (platforma Zoom)

28.05 godz. 17.30

spotkanie z realizatorami spektaklu Nie chcę tego oglądać (transmisja na FB TWH)

29.05 godz. 13.30

spotkanie z reżyserem filmu Orestes w Mosulu. Realizacja (Kino Centrum CSW)

29.05 godz. 18.20

spotkanie z realizatorami spektaklu Der Szturem. Cwiszyn/Burza. Pomiędzy (na żywo, duża scena TWH) 156


Kontakt Laboratory 23.05 8pm

a meeting with members of the film crew of I Am a Seagull (broadcast on TWH FB page)

24.05 8.30pm

a meeting with members of the creative team of the Enter Full Screen project (Zoom platform)

25.05 9pm

Opening concert: Swordfish Trombone (Theatre square)

25.05 4pm

The Testament of Mary by Colm Tóibín – reading of the dramatic script combined with a directing workshop on theatre production conducted run by Piotr Kurzawa, laureate of the ‘First Contact’ Debutante Festival 2019 (Zoom platform)

25.05 5.30pm

a meeting (after the film show of Cloud Service) with the director of the performance The Clouds, The Birds, The Wealth (broadcast on TWH FB page)

25.05 9.25pm

a meeting with members of the creative team of Hinkemann (broadcast on TWH FB page)

26.05 7pm

a meeting with the makers of a film about the performance What happened with 'Ali'? (broadcast on TWH FB page)

26.05 10pm

a meeting with the director of the film Eimuntas Nekrošius: Pushing the Horizon Further (broadcast on TWH FB page)

27.05 6.30pm

a meeting with members of the creative team of Insulted. Belarus (broadcast on TWH FB page)

27.05 7.15pm

a summary meeting with the director of the show Call Cutta at Home (Zoom platform)

27.05 10pm

a meeting with members of the creative team of Yellow – The Sorrows of Belgium II: Rex (broadcast on TWH FB page)

28.05 5.30pm

a meeting with members of the creative team of I don’t want to see this (broadcast on TWH FB page)


International Theatre Festival

Laboratorium Kontaktu 29.05 godz. 22.30

spotkanie z realizatorami spektaklu Kaspar Hauser (na żywo, duża scena TWH)

30.05 godz. 17.00

promocja książki Artura Dudy Teatr w Toruniu 1904-1944. Opowieść performatyczna (na żywo, duża scena TWH)

30.05 godz. 18.00

zakończenie obchodów 100-lecia teatru polskiego w Toruniu

30.05 godz. 19.00

Młody Teatr współtworzy festiwal Kontakt: Na granicy – pokaz pracy warsztatowej (plac przed Teatrem)

30.05 godz. 19.30

KO N TA K T

Młody Teatr współtworzy festiwal Kontakt: Co zostanie po festiwalu? –otwarta dyskusja międzypokoleniowa (mała scena TWH)

31.05 godz. 19.30

spotkanie z realizatorami spektaklu Krótka rozmowa ze Śmiercią (na żywo, duża scena TWH)

2.06 godz. 21.00

spotkanie z realizatorami spektaklu Biblia. Próba (na żywo, duża scena TWH)

12.06 godz. 20.30

Międzynarodowy Festiwal Teatralny

spotkanie z realizatorami spektaklu Testament Marii (na żywo, duża scena TWH)

158


Kontakt Laboratory 29.05 1.30pm

a meeting with the director of the film Orestes in Mosul. Making-of (CSW Centrum Cinema)

29.05 6.20pm

a meeting with members of the creative team of Der Szturem. Cwiszyn /The Tempest. In between (live, TWH main auditorium)

29.05 10.30pm

a meeting with members of the creative team of Kaspar Hauser (live, TWH main auditorium)

30.05 5pm

a book launch of Artur Duda’s Teatr w Toruniu 1904-1944. Opowieść performatyczna (Theatre in Toruń 1904-1944. A Performative Story) (live, TWH main auditorium)

30.05 6pm

closing centenary celebrations of Polish theatre in Toruń

30.05 7pm

‘Young Theatre’ co-creates the Kontakt festival: On the boundary – presentation of methods, skills and techniques (Theatre square)

30.05 7.30pm

‘Young Theatre’ co-creates the Kontakt festival: What will remain after the Festival is over? – an open intergenerational discussion (TWH small stage)

31.05 7.30pm

a meeting with members of the creative team of A Short Conversation with Death (live, TWH main auditorium)

2.06 9pm

a meeting with members of the creative team of The Bible. An Attempt (live, TWH main auditorium)

12.06 8.30pm

a meeting with the creative team of The Testament of Mary (live, TWH main auditorium)


22.05–30.06

Chwile nie/ulotne

Aktorzy prowincjonalni/Provincial actors, fot./photo Wojtek Szabelski

wystawa fotografii teatralnej Wojtka Szabelskiego (plac przed Teatrem im. Wilama Horzycy)

Międzynarodowy Festiwal Teatralny

KO N TA K T

International Theatre Festival

Laboratorium Kontaktu

160

Na dwudziestu fotografiach autorstwa Wojtka Szabelskiego odsłaniamy karty najnowszej historii toruńskiej sceny – wybór najciekawszych obrazów z premier ostatniego dziesięciolecia. Prace fotografa związanego od ponad 25 lat z Teatrem Horzycy to jednak coś więcej niż dokumentowanie teatru. To bycie tam, gdzie jego najbardziej ulotne momenty – emocje, relacje, napięcia. To poszukiwanie ruchu, światła, koloru, fotografowanie z nieoczywistych perspektyw i miejsc, owocujące często obrazami spoza zasięgu wzroku widzów. To próba eksperymentu i czerpanie z subiektywnego doświadczenia teatru. Tak praktykowana fotografia staje się samodzielnym dziełem oraz wpisuje w nowe oblicze fotografii teatralnej. I jak w swoim manifeście pisze fotograf Krzysztof Bieliński, „Tylko artysta jest w stanie w pełni oddać dzieło innego artysty” (Fotografika, „Teatr” 9/2020). Wystawa powstała z okazji obchodzonego w ubiegłym roku stulecia polskiej sceny dramatycznej w Toruniu (symboliczne zamknięcie ekspozycji tworzą fotografie z kwietniowej premiery Zemsty w reżyserii Pawła Paszty – sztuki, którą w 1920 r. w reżyserii Franciszka Frączkowskiego inaugurowano działalność sceny). Towarzyszy 25. Międzynarodowemu Festiwalowi Teatralnemu Kontakt. Wojtek Szabelski Fotograf freelancer. Przez 20 lat był etatowym fotoreporterem Centralnej Agencji Fotograficznej – CAF oraz Polskiej Agencji Prasowej. Członek Związku Polskich Artystów Fotografików – ZPAF. Nagradzany i wyróżniany na takich konkursach jak Grand Press Photo, Konkurs Polskiej Fotografii Prasowej, Newsreportaż, World Sport Photo Contest Tokio czy Konkurs Fotografii Teatralnej. Nominowany w konkursie Fotoreporter Roku 2020 w kategorii Polityka. Trzykrotny


Kontakt Laboratory 22.05–30.06

Un/fleeting Moments

Alicja w krainie czarow/Alice in Wonderland, fot./photo Wojtek Szabelski

an exhibition of theatrical photographs taken by Wojtek Szabelski (Theatre square)

The twenty photographs taken by Wojtek Szabelski, showing the most interesting images from premieres held in the last decade, offer a few glimpses of the recent history of the Toruń stage. For the photographer collaborating with the Horzyca Theatre for over 25 years, his work has always meant more than just taking photos documenting events staged in the theatre. What brings more satisfaction is being right there, where you are given the chance to capture the most fleeting moments – emotions, relationships, and possible friction. To do that, you need to search for a specific movement, light, and colour, taking photos from non-obvious perspectives and places, which results in images from beyond the viewers’ field of vision’. You need to engage in an experiment aimed at drawing on the subjective experience of theatre. Such an approach to photography becomes an independent work of art and an element of a new trend in theatrical photography. “Only an artist is able to fully reproduce the work of another artist,”writes Krzysztof Bieliński in his manifesto, (Fotografika, “Teatr” 9/2020). The exhibition was created on the occasion of the centennial the Polish dramatic theatre had been established in Toruń, celebrated last year (the symbolic final part of the exhibition features photos from the April premiere of Fredro’s Revenge, directed by Paweł Paszta – a play with which Franciszek Frączkowski opened the Polish theatre in 1920). The exhibition is an event commissioned by the organisers of the 25th Kontakt International Theatre Festival. Wojtek Szabelski Freelance photographer. For twenty years, Wojtek Szabelski was a full-time photojournalist of the Central Photographic Agency (CAF) and the Polish Press Agency. Member of


International Theatre Festival

Laboratorium Kontaktu stypendysta Marszałka Województwa Kujawsko-Pomorskiego w dziedzinie kultury. Autor kilkunastu indywidualnych wystaw fotograficznych. Równolegle fotografuje cyfrowo i analogowo, nie stroni od eksperymentów, używając do wykonywania fotografii choćby telefonów komórkowych. Jednym z ulubionych tematów jego prac jest teatr, a sama fotografia nierozerwalną częścią jego życia i sposobem na życie. Od ponad 25 lat współpracuje z Teatrem im. Wilama Horzycy w Toruniu. Więcej zdjęć na: www.szabelski.com Kuratorzy: Klaudia Peplińska (Wydział Humanistyczny UMK), Wojtek Szabelski Koncepcja plastyczna: Nika Tarnowska (Teatr im. Wilama Horzycy w Toruniu) Organizatorzy: Teatr im. Wilama Horzycy w Toruniu Wydział Humanistyczny UMK

KO N TA K T

Współpraca: Toruńska Agenda Kulturalna

22–23.05

Forum nowego dramatu ukraińskiego Ideą forum jest promocja nowego dramatu ukraińskiego wśród polskiej publiczności i polskich reżyserów. Aby teksty zaistniały w polu zainteresowań polskich twórców teatralnych, festiwal Kontakt wraz z Instytutem Ukraińskim zapraszają do obejrzenia prezentacji trzech dramatów przedstawionych w formie czytań performatywnych oraz na dyskusję o możliwościach tekstów i poruszanych w nich tematach. Czytania przygotowało troje młodych polskich reżyserów, którzy są otwarci i gotowi tchnąć nowe życie ukraińskiemu dramatowi w Polsce. Wydarzenie to jest częścią transmission.ua: dramaty w drodze, długoterminowego programu opracowanego przez Ukraiński Instytut w celu wspierania tłumaczenia, promocji i produkcji współczesnego dramatu ukraińskiego w krajach europejskich. (transmisja FB TWH)

Międzynarodowy Festiwal Teatralny

Partnerem wydarzenia jest Instytut Ukraiński

162

22.05 godz. 12.30 Pawło Arje Chwała bohaterom (Слава героям), tłum. Anna Korzeniowska-Bihun, reż. Pamela Leończyk Komediodramat. Dwie historie Ukrainy. Bohaterzy dwóch stron II Wojny Światowej (czerwonoarmista Andrij i upowiec Ostap) konfrontują swoje racje, a właściwie demonstrują wzajemną pogardę. Jest i dwoje młodych (Hania – wnuczka Ostapa i Petro – syn Andrija), ich miłość przywołuje historię Romea i Julii. Pawło Arje buduje demoralizujący świat bez szacunku. Mimo wszystko jest iskierka nadziei – w młodych.


Kontakt Laboratory the Association of Polish Fine Art Photographers (ZPAF). He has been repeatedly awarded at photo competitions: Grand Press Photo, Polish Press Photography Competition, Newsreportaż/ Reportage, World Sport Photo Contest, Tokyo, and the Theatre Photography Competition. Nominated for the Photojournalist of the Year 2020 in the category: ‘best political phototographer’. Three-time holder of a scholarship granted by the Marshal of the Kujawsko-Pomorskie Voivodeship in the area of culture. Wojtek Szabelski has had several one-man exhibitions. He takes both digital and analogue photographs, not shying away from experimenting, for example by taking up mobile phone photography. One of his favourite subjects is theatre, while photography itself has become an inseparable part of his life and a way of life. For over twenty-five years now, he has been collaborating with the Wilam Horzyca Theatre in Toruń. For more photos see: www.szabelski.com Curators: Klaudia Peplińska (Nicolaus Copernicus University Faculty of the Humanities), Wojtek Szabelski Exhibition design idea: Nika Tarnowska (Wilam Horzyca Theatre in Toruń) Organisers: Wilam Horzyca Theatre in Toruń Nicolaus Copernicus University Faculty of the Humanities Co-operation: Toruńska Agenda Culturalna/ Toruń Cultural Agency

22–23.05

Forum on new Ukrainian drama The idea behind the forum is to promote new Ukrainian drama to Polish audiences and Polish directors. In order to engage Polish theatre makers in future work on new Ukrainian plays, Kontakt festival organisers and the Ukrainian Institute extend a joint invitation to see three dramatic scripts presented in the form of performative reading sessions followed by discussions on the theatrical potential of the texts and the subjects they cover. The stage reading sessions have been developed by three young Polish directors who are most open to new ideas and ready to breathe new life into Ukrainian drama in Poland. This event is a part of transmission. ua: drama on the move, a long-term programme developed by the Ukrainian Institute to support translation, promotion, and production of modern Ukrainian drama in European countries. This event is a part of transmission.ua: drama on the move, a long-term programme developed by the Ukrainian Institute to support translation, promotion, and production of modern Ukrainian drama in European countries. (broadcast on FB TWH) Event Partner: Ukrainian Institute 22.05 12.30pm Pavlo Arje Glory to the Heroes (Слава героям), trans. Anna Korzeniowska-Bihun, dir. Pamela Leończyk Comedy-drama. Two stories of Ukraine. Two heroes on both sides of World War II (a Red Army soldier Andrij and the UPA/Ukrainian Insurgent Army militant Ostap) confront their arguments, or rather demonstrate their mutual contempt. There are also two young people (Hania – Ostap’s granddaughter and Petro – Andrij’s son), whose love is reminiscent of that


International Theatre Festival

Laboratorium Kontaktu 22.05 godz. 19.00 M. Masza Wakuła Polarnicy (Полярники), tłum. Anna Korzeniowska-Bihun, reż. Joanna Grabowiecka Stacja polarna, na której przebywają tylko dwie osoby, on (Di) i ona (Di). Bohaterów nie stać na szczerość w stosunku do siebie. Każde z nich próbuje utrzymać związek na swój sposób. On kłamie, aby ją ochronić. Ona podtrzymuje grę, choć jest świadoma, że ich relacja jest już tylko iluzją. Polarnicy to studium rozpadu życia wewnętrznego z wojną (rosyjsko-ukraińską) w tle. 23.05 godz. 11.00 Natalia Błok Przez skórę (Крізь шкіру), tłum. Anna Korzeniowska-Bihun, reż. Michał Kurkowski

KO N TA K T

Monodram. Epidemia – ludzie zarażają się wirusem SKK (skóra koloru khaki). Skóra wygląda jak mundur wojskowy. Objawy wywołują informacje medialne o konfliktach zbrojnych. Wojna tkwi głęboko w świadomości ludzi. Nawet odcięcie się od wiadomości nie pomaga, próby leczenia pokojem też nie przynoszą efektów. Wojna w dramacie Natalii Błok to choroba-trauma, z której nie można się wyzwolić do końca życia. Sztuki zostały opublikowane w antologii Współczesna dramaturgia ukraińska. Od A do Ja (wyd. ADiT, Warszawa 2018).

23.05 godz. 13.00 spotkanie po czytaniach dramatów ukraińskich – dyskusja (transmisja FB TWH)

22.05 godz. 18.00

Zorganizowany obłęd. 100 lat teatru polskiego w Toruniu i Międzynarodowy Festiwal Teatralny Kontakt 2010-2020(2021) – rozmowa wokół książęk wydanych przez Teatr im. Wilama Horzycy

Międzynarodowy Festiwal Teatralny

(plac przed Teatrem)

164

Zorganizowany obłęd – 18 anegdot ze stu lat życia teatru i garść informacji z lat ostatnich. O teatrze jako zorganizowanym obłędzie podobno mawiał sam Wilam Horzyca. To określenie nie straciło dziś na aktualności. Teatr to skarbnica anegdot i pasjonujących historii. Teatr jest studnią wypadków komicznych, ale jest także pełen niebezpieczeństw. Teatr jest nieraz walką o życie. Teatr jest obłędny, a szaleństwo wymaga organizacji. Zarazem, nawet w książce towarzyszącej wyjątkowej okazji, teatr stara się pokazać twarz najbardziej współczesną, żywą, w formie raczej popularnej niż akademickiej. Taka intencja przyświeca temu wydawnictwu. Książka zawiera ponad 100 zdjęć, od budowy teatru w 1904 po efekty remontu w 2020r., od manifestacji z okazji pierwszej polskiej premiery w 1920 po fotografię z premiery Kariery Nikodema Dyzmy w 2020 r.


Kontakt Laboratory of Romeo and Juliet. In his play Pavlo Arje has created a demoralizing world without respect. Nevertheless, there is a spark of hope – in the young. 22.05 7pm M. Masha Vakula Polar Explorers, trans. Anna Korzeniowska, dir. Joanna Grabowiecka A polar station with a staff of two: he (Di) and she (Di). The characters find it impossible to be honest with each other. Each tries to maintain the relationship but on their own terms. He is lying to protect her. She keeps the game going, even though she is aware that their relationship is just an illusion. Polar Explorers offers an insight into the breakdown of inner life with the (Russo-Ukrainian) war in the background. 23.05 11am Natalia Blok Through the Skin (Крізь шкіру), trans. Anna Korzeniowska-Bihun, dir. Michał Kurkowski Monodrama. An epidemic: people contract the KSC (Khaki Skin Colour) virus. Your skin looks like a military uniform. The symptoms are triggered by media information on armed conflicts. War is deeply embedded in people’s consciousness. Even cutting off the news does not help, and trying to cure the disease with peace does not work, either. War in Natalia Blok’s drama is a trauma-disease from which you cannot free yourself for the rest of your life. The plays are included in the anthology Współczesna dramaturgia ukraińska. Od A do Ja (Contemporary Ukrainian Dramaturgy. From A to I), published by ADiT, Warsaw, 2018.

23.05 1pm meeting after the stage reading sessions of Ukrainian dramatic scripts – discussion (broadcast on FB TWH)

22.05 6pm

Organized Madness: 100 Years of Polish Theatre in Toruń and Kontakt International Theatre Festival 2010-2020(2021) published by Wilam Horzyca Theatre – an open discussion on the content of the books (Theatre square) Organized Madness contains 18 anecdotes from one-hundred years of theatre life and a handful of information from recent years. Wilam Horzyca himself reportedly referred to theatre as organized madness. This term has not lost its relevance today. Theatre is a treasury of anecdotes and fascinating stories. It is an inexhaustible source of comic incidents but is also full of dangers. Sometimes theatre means a fight for one’s life. Theatre is insane and madness requires organization.


International Theatre Festival

Laboratorium Kontaktu Autorką części anegdotycznej jest Marta Siwicka, teraźniejszość teatru opisała Katarzyna Peplinska-Pietrzak. Książka Międzynarodowy Festiwal Teatralny Kontakt 2010-2020(2021) jest kontynuacją publikacji obejmującej festiwale 1991-2009. Wydane w 2010 i 2021 r. książki (pod red. Beaty Banasik) zawierają wszystkie wydarzenia, które organizatorzy zaproponowali publiczności podczas trzydziestu edycji Kontaktu w 25 lat (spektakle, imprezy towarzyszące, laboratorium festiwalu) oraz zdjęcia i fragmenty recenzji. Festiwal Kontakt to nie tylko spektakle, ale również ludzie: twórcy przedstawień, goście festiwalowi (praktycy i teoretycy teatru) – zjeżdżający do Torunia z różnych zakątków świata, widzowie, pracownicy Horzycy przygotowujący, na ostatni tydzień maja, święto teatru. W książce znalazły się więc reportaże fotograficzne (zdjęcia – Wojtek Szabelski), które uświadamiają nam, jak bardzo różnorodny jest obraz Kontaktu.

Międzynarodowy Festiwal Teatralny

KO N TA K T

Wysmakowane opracowanie graficzne obu książek jest dziełem Radka Stańca.

166


Kontakt Laboratory On the other hand, even in a book accompanying a special occasion, theatre strives to show its most modern, animated face. Hence the user-friendliness of this book whose form and content is closer to the realm of popular cultural discourse than to academic writing. The book contains over 100 photos: from those showing the 1904 construction site of the theatre building to those featuring the effects of the renovation works of 2020; from those of the demonstration on the occasion of the first Polish premiere in 1920 to a photo from the opening night of Nikodem Dyzma’s Career in 2020. The author of the anecdotal part is Marta Siwicka, while the present is described by Katarzyna Peplinska-Pietrzak. The book Kontakt International Theatre Festival 2010-2021 is a continuation of the publication covering the festival editions held between 1991 and 2009. The books (ed. Beata Banasik) published in 2010 and 2021 cover all kinds of events that the organizers have offered to the public in the thirty previous editions of Kontakt in 25 years (performances, accompanying events, festival laboratory) as well as photos and excerpts from reviews. The Kontakt Festival is not only about shows on stage, but also about people, including creative teams behind the performances, festival guests (theatre practitioners and theorists) coming to Toruń from all corners of the world, audience members, and the Horzyca staff making preparations for the theatre festival held in the last week of May. The photo reports (by Wojtek Szabelski) included in the book make us realize how diverse the image of Kontakt is. The tasteful graphic design of both books has been created by Radek Staniec.


International Theatre Festival

Laboratorium Kontaktu 23.05 godz. 21.00

Koncert otwarcia Rybi puzon Małgorzata Abramowicz i Paweł Kowalski Muzyczna uczta dla miłośników Toma Waitsa w autorskim spektaklu poetycko-muzycznym. Podróż bez przystanków przez mocne historie z barwnymi postaciami, w które wcielą się Małgorzata Abramowicz i Paweł Kowalski z towarzyszeniem muzyków pod kierunkiem Igora Nowickiego. Występują: Małgorzata Abramowicz i Paweł Kowalski z towarzyszeniem muzyków: Igor Nowicki – aranżacje muzyczne, piano, Waldemar Franczyk – perkusja, Andrzej „Bruner” Gulczyński – kontrabas, Marek Marszałek – saksofon, Nikodem Wróbel – gitara (plac przed Teatrem)

fot./photo Przemysław Dudziuk

KO N TA K T

Czas: 1h 15

23–30.05

Międzynarodowy Festiwal Teatralny

Młody Teatr współtworzy festiwal Kontakt

168

Jak młodzież interpretuje hasło festiwalu, które w tym roku brzmi „Na granicy”? Czym są dla niej granice we współczesnym świecie? Jak o nich mówi? Przeciwko którym granicom protestuje, a które wyznacza? Do współtworzenia Kontaktu 2021 zaprosiliśmy uczestniczki i uczestników „Młodego Teatru” oraz osoby, które chcą do niego dołączyć. Na młodzież czekają twórcze wyzwania inspirowane hasłem festiwalu. Jednym z wydarzeń jest „Nakręć się w 24 godziny”, czyli intensywna, pełna emocji praca zespołowa polegająca na stworzeniu, nakręceniu i zmontowaniu etiudy w zaledwie dobę. Podczas wyjątkowej edycji festiwalu w czasach pandemii nie możemy spotkać się w teatrze, ale stworzymy przestrzeń twórczą na Placu Kontaktu (pl. Teatralny 1). Będzie to miejsce spotkań i rozmowy, a odwiedzający wezmą udział w zadaniach kreatywnych inspirowanych m.in. repertuarem festiwalu. Mieszkańcy doświadczą energii i efektów pomysłowości „Młodego Teatru” także na ulicach Torunia, które młodzież wypełni działaniami performatywnymi i happeningami.


Kontakt Laboratory 23.05 9pm

Opening concert: Swordfish Trombone Małgorzata Abramowicz and Paweł Kowalski A feast for the ears, especially for Tom Waits fans; an original show combining music and poetry. An uninterrupted journey through compelling stories rich in colourful characters, acted out by Małgorzata Abramowicz and Paweł Kowalski, accompanied by a group of musicians led by Igor Nowicki. Performers: Małgorzata Abramowicz and Paweł Kowalski accompanied by a group of musicians: Igor Nowicki – musical arrangement, piano, Waldemar Franczyk – drums, Andrzej „Bruner” Gulczyński – double bass, Marek Marszałek – saxophone, Nikodem Wróbel – guitar Running time: 1h 15   (Theatre square)

23–30.05

‘Young Theatre’ co-creates the Kontakt festival How do young people interpret the slogan of this year’s festival “On the boundary”? How do they understand the meaning of boundaries in the modern world? How do they talk about them? Which boundaries are they protesting against, and which ones are they setting? The festival organisers have invited ‘Young Theatre’ activists and those who want to join the project to co-create Kontakt 2021. It is young people that are expected to respond to the creative challenges posed by the festival’s motto. One of the planned festival events called Shoot in 24 hours involves intensive, emotional team effort to plan, shoot and edit a short film in just 24 hours. Held in the midst of the pandemic, this edition of the festival is untypical; though we will not be able to invite the audience to the theatre building, we are going to provide a place for creative work at Plac Kontaktu/ Kontakt Square (Plac Teatralny 1). It will be a place for meetings and conversations; visitors will be invited to take part in creative tasks inspired first of all by the festival’s repertoire. Visitors will be given the chance to experience the energy and the effects of the Young Theatre’s creative work not only there but also on the streets of Toruń, which will be filled with performative activities and happenings carried out by the young people involved.


International Theatre Festival

Laboratorium Kontaktu 22.05 godz. 20.30-22.00 Nakręć się w 24h – pokaz młodzieżowych etiud filmowych Projekcja etiud filmowych przygotowanych przez młodzież w ramach twórczego wyzwania Nakręć się w 24 h połączona z dyskusją. Tematem przewodnim etiud jest hasło festiwalu „Na granicy”. (plac przed Teatrem) 23.05 godz. 11.00 Niedziela w Teatrze Wydarzenie dla rodzin z dziećmi. Plenerowe śniadanie na placu przed Teatrem przygotowane przez kawiarnię Wejściówka połączone z warsztatami teatralnymi prowadzonymi przez młodzież uczestniczącą w projekcie „Młody Teatr”. 30.05 godz. 19.00 Na granicy – pokaz pracy warsztatowej „Młodego Teatru”

KO N TA K T

Pokaz etiudy przygotowanej przez młodzież współtworzącą „Młody Teatr” inspirowanej hasłem przewodnim oraz festiwalowymi spektaklami. (plac przed Teatrem) 30.05 godz. 19.30 Co zostanie po Festiwalu? – otwarta dyskusja międzypokoleniowa Rozmowa będzie okazją do podzielenia się wrażeniami z tegorocznej edycji festiwalu. Co nas poruszyło? Co skłoniło do refleksji? Co zostanie w nas na dłużej? Dyskusję współtworzą jej uczestnicy – nie ma tu zaproszonych gości. Głos każdego widza jest jednakowo ważny. Spotkanie opiera się na wzajemnym szacunku do odmiennych poglądów. Nie ma jednej, dobrej odpowiedzi na stawiane pytania – chcemy poznać jak najwięcej różnych perspektyw. Dyskusja obędzie się na małej scenie TWH.

Międzynarodowy Festiwal Teatralny

„Młody Teatr” to projekt, który łączy teatr, edukację kulturalną i animację kultury oraz opiera się na angażowaniu widzów jako pełnoprawnych współtwórców oferty edukacyjnej i artystycznej Teatru Horzycy. Jego koncepcja powstała w oparciu o potrzeby i pomysły młodzieży oraz seniorów. W październiku 2020 r. warsztaty przeniosły się ze sceny do Internetu. Uczestniczki i uczestnicy biorą udział w zajęciach online, podczas których odkrywają różnorodność i bogactwo środków, za pomocą których można tworzyć nowe formy teatralne w Internecie.

170

Dofinansowano ze środków Ministra Kultury, Dziedzictwa Narodowego i Sportu pochodzących z Funduszu Promocji Kultury. Dofinansowano z budżetu Samorządu Województwa Kujawsko-Pomorskiego.


Kontakt Laboratory 22.05 8.30pm-10pm Shoot in 24 hours – screening short films by young filmmakers Screening short films produced by young people who have responded to the creative challenge Shoot in 24 hours followed by a discussion. The main theme of the films is the festival’s slogan “On the boundary”. (Theatre square) 23.05 11am Sunday at the Theatre An event for families with children. Outdoor breakfast in the square in front of the Horzyca theatre building prepared by Wejściówka café, combined with theatre workshops conducted by young people participating in the ‘Young Theatre’ project. 30.05 7pm On the boundary – presentation of Young Theatre’s methods, skills and techniques Screening a short film produced by young people co-creating the ‘Young Theatre’ project, inspired by the festival slogan and performances. (Theatre square) 30.05 7.30pm What will remain after the Festival is over? – an open intergenerational discussion The discussion will provide you with an opportunity to share your impressions from this year’s edition of the festival. Which event was most evocative emotionally? Which prompted reflection? Which will be remembered for the longest time? The discussion will be co-created by its participants – there are no invited guest speakers. Each viewer’s voice is equally important. The meeting is based on mutual respect for different views. There is no one good answer to the questions asked – we want to hear as many different points of view as possible. The discussion will take place on the small stage of WHT. ‘Young Theatre’ is a theatre, cultural education and cultural animation project aiming to engage audience members as full-fledged co-creators of the educational and artistic offer of the Horzyca Theatre. Its underlying aim stems from the needs of and ideas developed by young people and senior citizens. In October 2020, ‘Young Theatre’ workshops were moved from the stage to the Internet. Since then their participants have been taking part in online activities where they discovered a rich variety of means with which to create new theatrical forms on the Internet.

Co-financed by the Minister of Culture, National Heritage and Sport (Culture Promotion Fund). Co-financed from the local government budget of the Kujawsko-Pomorskie Voivodeship.


International Theatre Festival

Laboratorium Kontaktu 25.05 godz. 16.00

Colm Tóibín Testament Marii czytanie dramatu połączone z warsztatowym pokazem pracy reżyserskiej prowadzonym przez Piotra Kurzawę̨, laureata Festiwalu Debiutantów – Pierwszy kontakt 2019 w Toruniu.

W trakcie festiwalu będziemy mogli obserwować, jak powstaje spektakl Testament Marii. 25 maja na platformie Zoom odbędzie się warsztatowy pokaz pracy reżyserskiej prowadzony przez Piotra Kurzawę̨, laureata Festiwalu Debiutantów – Pierwszy kontakt 2019. Finałem tego warsztatu będzie prezentacja festiwalowa 12 czerwca. Reżyser wraz z aktorką, Agnieszką Wawrzkiewicz przyjrzą się kim dla autora jest Maria? W jaki sposób mierzy się on z jej historią? Jak zabrzmi Ewangelia opowiedziana z kobiecej perspektywy? Testament Marii to mocne, prowokujące do myślenia wyznanie Marii, matki Jezusa. Reżyseria: Piotr Kurzawa Występuje: Agnieszka Wawrzkiewicz

KO N TA K T

(platforma Zoom)

30.05 godz. 17.00

Promocja książki Artura Dudy Teatr w Toruniu 1904-1944. Opowieść performatyczna

Międzynarodowy Festiwal Teatralny

(duża scena TWH)

172

Książka ta opowiada o teatrach polskich i niemieckich, które działały w tym samym budynku zaprojektowanym przez wiedeńską pracownię Helmera i Fellnera, a stojącym dziś przy Placu Teatralnym i noszącym imię Wilama Horzycy. Inaczej niż moi poprzednicy chciałem połączyć w jednej monografii instytucje teatralne pruskiego, polskiego międzywojennego i nazistowskiego Torunia, uchwycić zmienność życia artystycznego, idee i koncepcje, przedstawienia, a nade wszystko sylwetki ludzi, którzy tu pracowali w burzliwej pierwszej połowie XX wieku. Był to czas walki o teatr na wyłączność tylko jednego narodu, o to, żeby z tej sceny nie padło już ani jedno (polskie czy niemieckie) słowo. Zarazem jednak zdarzały się zaskakujące momenty kooperacji, przynoszące artystyczne owoce, np. toruńskie sukcesy diwy operowej Marii Janowskiej w niemieckim teatrze albo symboliczna transakcja handlowa pomiędzy ostatnim dyrektorem Stadttheater Thorn Romanem Kalkowskim, wywodzącym się z rodziny polsko-niemieckiej, a pierwszym dyrektorem Teatru Narodowego na Pomorzu, Franciszkiem Frączkowskim. Bliski kuzyn Kalkowskiego – Karol Benda dwukrotnie dyrektorował polskiej scenie w Toruniu i stał się jej najlepszym aktorem, Władysław Bracki, zanim został dyrektorem, uczył się teatru w Berlinie u Maxa Reinhardta, a później wziął udział w powstaniu wielkopolskim, Helena Grossówna miała matkę Polkę i ojca niemieckiego rzeźnika, potem została gwiazdą kina i współpracowniczką AK. „Dosyć poplątane są te węzły krwi” – mówił książę Hamlet. O tym właśnie jest ta opowieść. Głównie o teatrze, czasami także o krwi.


Kontakt Laboratory 25.05 4pm

Colm Tóibín The Testament of Mary reading of the dramatic script combined with a workshop on the art of directing led by Piotr Kurzawa, laureate of the ‘First Contact’ Debutante Festival 2019.

During the festival, we will be able to observe a theatre production process ending in the performance of The Testament of Mary. On 25 May Piotr Kurzawa, laureate of the ‘First Contact’ Debutante Festival 2019 will give a workshop presentation on the Zoom platform. The final product of the workshop will be shown on 12 June (as a festival event). Together with the actress Agnieszka Wawrzkiewicz, the director will be investigating the following questions: Who might Maria be to the author? How does he approach her story? How will the Gospel sound from a woman’s perspective? The Testament of Mary is a powerful, thought-provoking confession made by Mary, the mother of Jesus. Directed by Piotr Kurzawa Performer: Agnieszka Wawrzkiewicz (Zoom platform)

30.05 5pm

Artur Duda Theatre in Toruń 1904-1944. A Performative Story – a book promotion event (TWH main auditorium) This book is about Polish and German theatre companies hosted interchangeably in the same building designed by the Helmer and Fellner architectural studio in Vienna. The building, located at Teatralny Square, is now called the Wilam Horzyca Theatre. Unlike my predecessors’, my aim was to combine in one monograph Prussian, Polish (in the interwar period) and Nazi theatre institutions of Toruń, and to capture the impermanence of cultural and artistic practices, ideas and concepts behind them, theatre productions, and above all, to profile the people who worked here in the turbulent first half of the 20th century. It was a time of struggle to win one nation an exclusive right to have their own theatre so that not a single word (first Polish, then German, and Polish again) would be spoken from this stage. At the same time, however, there were surprising moments of cooperation, producing such artistic outcomes as the opera diva Maria Janowska making her spectacular performances at the German theatre or a symbolic commercial deal between the last director of Stadttheater Thorn, Roman Kalkowski, born to a Polish-German family, and the first director of the National Theatre in Pomerania, Franciszek Frączkowski. Kalkowski’s close cousin, Karol Benda, was Director General of the Polish Municipal Theatre in Toruń and its best actor. On the other hand, before becoming its Director, Władysław Bracki had honed his dramatic skills in Berlin under Max Reinhardt, and later took part in the Greater Poland Uprising. Helena Grossówna, a famous movie star, had a Polish mother, while her father was a German butcher. During WWII she joined the Polish Home Army (AK). This book is a story reminiscent of Hamlet’s tale “threaded through a tangle of blood ties,” mainly about the theatre but also about blood at times.


International Theatre Festival

KO N TA K T Międzynarodowy Festiwal Teatralny 174

Laboratorium Kontaktu Artur Duda Teatrolog, performatyk, profesor uniwersytetu zatrudniony w Instytucie Nauk o Kulturze UMK w Toruniu. Zajmuje się problemami teorii dramatu i teatru: relacją między tekstem dramatu a jego inscenizacją, estetyką teatru współczesnego, w szczególności teatrem polskim (dzieje teatru w Toruniu), litewskim i niemieckim oraz badaniami z zakresu performatyki, które obejmują m.in. kulturowe korzenie piłki nożnej, muzyki rockowej i reality show, a także performans na żywo jako medium ludzkie. Autor książek Teatr realności (2006), Performans na żywo jako medium i obiekt mediatyzacji (2011), Reżyserskie strategie inscenizacji dzieła literackiego (2017), Teatr w Toruniu 1904-1944. Opowieść performatyczna (2020). Członek Polskiego Towarzystwa Badań Teatralnych i Gesellschaft für Theaterwissenschaft (grupa robocza Theatergeschichte/ Historiographie). Stały współpracownik Centrum Badania Teatru Europy Wschodniej powołanego przy Akademii Teatralnej w Szanghaju w 2018 roku.


Kontakt Laboratory Artur Duda Theatrologist, performance studies scholar, university professor working for the Nicolaus Copernicus University Institute of Cultural Sciences, Toruń. His main research focus is the theory of drama and theatre: the relationship between the text of a drama and its staging, the aesthetics of contemporary theatre, mainly Polish (the history of theatre in Toruń) but also Lithuanian and German, as well as performance studies, including the cultural roots of football, rock music and reality shows, as well as live performance as a human medium. He has written the following books: Teatr realności (Theatre of Reality, 2006), Performans na żywo jako medium i obiekt mediatyzacji (Live Performance as a Medium and an Object Mediatised, 2011), Reżyserskie strategie inscenizacji dzieła literackiego (Directing Strategies for Staging a Literary Work, 2017), Teatr w Toruniu 1904-1944. Opowieść performatyczna (Theatre in Toruń 1904-1944. A Performative Story (2020)). Member of the Polish Society for Theatre Research and Gesellschaft für Theaterwissenschaft (Theatergeschichte/Historiographie working group). Regular collaborator of the East European Theatre Research Centre established at the Shanghai Theatre Academy in 2018.


International Theatre Festival

KO N TA K T Międzynarodowy Festiwal Teatralny 176

Dyrektor Festiwalu/Director Andrzej Churski Zastępca dyrektora/Deputy Director Paweł Paszta Współpracownicy programowi Kontaktu/ Kontakt Programme Associates Aljoscha Begrich (Niemcy),

Rzecznik prasowy/Press Spokesman Grzegorz Janikowski Kierownik techniczny/Technical Manager Tomasz Baranowski Biuro festiwalu/Head of the Festival Office Agnieszka Warczachowska Obsługa Zoom/Zoom Administrator

Almut Wagner (Niemcy), Paweł Rudniew (Rosja), Marcin Wierzchowski (Polska) Kierowniczka literacka/Literary Manager Beata Banasik Koordynatorka współpracy międzynarodowej/ International Cooperation Coordinator Olga Spirewska

Piotr Pawłowski Promocja i kontakty z mediami/PR Managers Katarzyna Peplinska, Marta Siwicka Sekretariat festiwalu/Head of the Festival Front Office Joanna Górko

Adres/Address Teatr im. Wilama Horzycy Plac Teatralny 1 87-100 Toruń Sekretariat Festiwalu/Festival Front Office

Biuro Festiwalu/Festival Registration Office

telefony/phones:

rezerwacja biletów, informacja/ticket reservation,

(48-56) 622-52-22, 622-12-45

information

fax: (48-56) 622-37-17,

telefony/phones:

e-mail: festiwal@teatr.torun.pl

(48-56) 622-55-97, (48-56) 654-90-74,

www.teatr.torun.pl

(48-56) 622-55-66

www.festiwal.teatr.torun.pl

fax: (48-56) 657-55-49

Koordynatorka dostępności/Access Coordinator

Materiały nadesłane przez teatry przetłumaczyła

Katarzyna Peplinska-Pietrzak

Information materials about the participating

e-mail: edukacja@teatr.torun.pl

companies translated by

Tel./sms: 605 034 199

Joanna Przewięźlikowska

Tłumaczenia napisów do prezentacji online/

Redakcja/Editor:

Translation of subtitles for online broadcast:

Beata Banasik

Agencja MAart Biuro Tłumaczeń, w Warszawie, Tatiana Drzycimska/

Identyfikacja wizualna festiwalu/Festival visual identity:

'MAart' Translations in Warsaw.

Radek Staniec, Maria Szczodrowska


PARTNERZY GŁÓWNI FESTIWALU

PARTNERZY

PATRONATY MEDIALNE


Międzynarodowy Festiwal Teatralny

KO N TA K T

International Theatre Festival


Profile for TeatrHorzycy

25. Międzynarodowy Festiwal Teatralny Kontakt 2021 KATALOG  

25. edycja Międzynarodowego Festiwalu Teatralnego Kontakt w 30. rocznicę powołania odbywa się pod hasłem „Na granicy”. Prezentowane spektak...

25. Międzynarodowy Festiwal Teatralny Kontakt 2021 KATALOG  

25. edycja Międzynarodowego Festiwalu Teatralnego Kontakt w 30. rocznicę powołania odbywa się pod hasłem „Na granicy”. Prezentowane spektak...

Advertisement

Recommendations could not be loaded

Recommendations could not be loaded

Recommendations could not be loaded

Recommendations could not be loaded