Issuu on Google+

www.taxidiotis.com info@taxidiotis.com

ταξιδιωτης γιατί... όλοι κρύβουμε έναν

νοέμβριος 2008

αρ. τεύχους 2

διανέμεται δωρεάν

Bιέννη

Λαπωνία

πάνω στον αρκτικό κύκλο

μια προσιτή και μια φιλόξενη αριστοκράτισσα

Tόνγκα

πού που πέφτουν;


2

νοεμβριος 2008

ταξιδιώτης

www.taxidiotis.com / info@taxidiotis.com

Εισαγωγικά... Το πρώτο μας τεύχος έτυχε –κυρίωςθερμής υποδοχής και σας ευχαριστούμε γι' αυτό. Οι φίλοι μας το στήριξαν, είτε επιδοκιμάζοντας τη δουλειά μας και εμψυχώνοντάς μας για καλύτερα αποτελέσματα, είτε κάνοντας κριτική πάνω σ' αυτή και πάλι εμψυχώνοντάς μας για καλύτερα αποτελέσματα. Δηλαδή είμαστε απόλυτα προετοιμασμένοι να εμψυχωθούμε, καθώς είμαστε και αισιόδοξοι άνθρωποι. Τα θετικά τους σχόλια τα παρακάμπτω. Θα εστιάσω στις ιδέες τους για περισσότερες χρηστικές πληροφορίες και για ελκυστικότερο στήσιμο των σελίδων. Σ' αυτό το τεύχος ελπίζουμε ότι είμαστε λίγο καλύτεροι. Δεν θα βελτιωθούμε θεαματικά πρώτον γιατί μάλλον ΔΕΝ μπορούμε (αισιόδοξοι είπα;) και δεύτερον γιατί θέλουμε πάντα τις παρατηρήσεις των φίλων μας. Και στους φίλους περιλαμβάνονται και οι αναγνώστες του 'Ταξιδιώτη'. Θέλουμε διακαώς να λάβουμε νέα σας. Ή και παλιά σας, δεν έχει σημασία. Θέλουμε να μάθουμε πού ταξιδέψατε και ποιες ήταν οι εντυπώσεις σας από τα ταξίδια σας. Πάρτε χαρτί και μολύβι ή πάρτε pc και πληκτρολόγιο και μοιραστείτε μαζί μας τις πιο ενδιαφέρουσες λεπτομέρειες από ένα ταξίδι σας. Πείτε μας για το γευστικότερο πιάτο που δοκιμάσατε, για την καλύτερη γωνιά της πόλης που δεν περιμένατε ότι θα βρείτε, για τον καλύτερο καφέ που ήπιατε, για μια εικόνα που χαράχτηκε στο μυαλό σας. Ποιο μυστικό ανακαλύψατε σε ένα εκ πρώτης όψεως καθ' όλα γνώριμο προορισμό; Δώστε μας μια γεύση προσωπική, βιωματική, μια γεύση που δεν μπορούν να μας δώσουν τα ταξιδιωτικά γραφεία, οι οδηγοί ή το διαδίκτυο. Δεν φιλοδοξούμε να είναι όλες οι ιδέες δικές μας. Ελπίζουμε ότι θα έχουμε και τη δική σας συνεργασία. Στείλτε μας και τις φωτογραφίες σας, δώστε μας κίνητρα. Σ' αυτό το τεύχος θα σας ταξιδέψουμε σε χριστουγεννιάτικους προορισμούς, γιατί πιστεύουμε ότι τα Χριστούγεννα είναι μια γιορτή ζεστών συναισθημάτων και όμορφων εικόνων, για τα οποία πρέπει να προετοιμαστείτε από τώρα. Αντιδρώντας στη σχεδόν βέβαιη κατάθλιψη των ημερών, θα σας δώσουμε ιδέες για ταξίδια στη Βιέννη, τη Λαπωνία, τα Καλάβρυτα, τη Βόρεια Ιταλία. Θα γνωρίσουμε μερικές άγνωστες πτυχές του Βερολίνου και της Αιγύπτου, θα μάθουμε για τα ταξίδια του παραολυμπιονίκη μας Γιώργου Καπελάκη και θα φτάσουμε ως τα μακρινά νησιά Τόνγκα. Γιατί οι διακοπές δεν σχεδιάζονται μόνο τον Αύγουστο! Καλό μας ταξίδι!

Φ. Κ.

ταξιδιωτης Μηνιαία ταξιδιωτική εφημερίδα Έβανς 10, Ηράκλειο-Κρήτη Τηλ.: 2810222419 www.taxidiotis.com, e-mail: info@taxidiotis.com Εκδόσεις: Ταξιδιώτης Ε.Π.Ε. Υπεύθυνη ύλης: Φανή Καλαθάκη Art Director: Μανώλης Σηφάκης Συνεργάτες τεύχους: Σ. Γενειατάκη, Α. Καραγιαννάκου, Δ. Ξηρουχάκης, Δ. Κατσούλας, Στ. Σηφάκης, Ηρ. Τρουλάκης

Kαλάβρυτα

της Αναστασίας Καραγιαννάκου

ώρα που σιγά σιγά χειμωνιάζει είναι καιρός για μυρωδιά καμένου ξύλου, καμινάδες που αχνίζουν, χωριά με πέτρινα σπίτια, ψηλά δέντρα, δρόμους στρωμένους με πεσμένα κίτρινα φύλλα. Αλλά και αν θέλετε χιονισμένες πίστες για σλάλομ, ιστορικά μοναστήρια και τρενάκια που σκαρφαλώνουν σκαλώνοντας χαράδρες μοναδικής ομορφιάς, όλα τα έχουν τα Καλάβρυτα. Μερικά, δε, από αυτά, τα έχουν μόνο τα Καλάβρυτα! Σφηνωμένα ανάμεσα στον Χελμό, το Παναχαϊκό όρος και τον Ερύμανθο, τα ιστορικά και πολύπαθα Καλάβρυτα με σήμα κατατεθέν τον πέτρινο γραφικό σταθμό του οδοντωτού στην είσοδο της πόλης είναι η καλύτερη ιδέα για πρώτη χειμερινή εξόρμηση. Η μικρή πόλη έχει μεγάλη ιστορία. Εδώ, στο μοναστήρι της Αγίας Λαύρας ξεκίνησε η επανάσταση του 1821 με τον Παλαιών Πατρών Γερμανό να υψώνει τη σημαία της. Οι Τούρκοι την έκαψαν ολόκληρη δύο φορές για να εκδικηθούν για την αντιστασιακή δράση των κατοίκων, αλλά η πιο μαύρη σελίδα στην ιστορία των Καλαβρύτων γράφτηκε τον Δεκέμβριο του 1943, όταν οι Γερμανοί σε αντίποινα για την απαγωγή στρατιωτών τους εκτέλεσαν όλο τον ανδρικό πληθυσμό της πόλης και την πυρπόλησαν. Είναι μια σχετικά καινούρια πόλη, καθώς ξαναχτίστηκε από την αρχή μετά την ολοκληρωτική καταστροφή της, με σπίτια με κεραμίδια, με καφέ μπαρ που είναι τα σαββατοκύριακα γεμάτα από το πρωί, και όμορφους ξενώνες που συνέχεια πληθαίνουν. Θα δείτε τη Μονή Μεγάλου Σπηλαίου, χτισμένη στο βράχο, που καταστράφηκε και ξαναχτίστηκε πέντε φορές από κατακτητές, θα φάτε πέστροφα στις πηγές του Αροάνιου ποταμού στο όμορφο κοντινό χωριό Πλανητέρο, θα επισκεφθείτε το μοναδικό στον κόσμο σπήλαιο με τις κλιμακωτές σε τρεις ορόφους λίμνες στις Καστριές, δεκαεπτά χιλιόμετρα έξω από τα Καλάβρυτα, θα τεντωθείτε στις φλοκάτες μπροστά στο τζάκι στους παραδοσιακούς ξενώνες, θα ανεβάσετε τη χοληστερίνη σας στις ταβέρνες στον κεντρικό πεζόδρομο της πόλης που θα σας σπάσουν τη μύτη, και θα την κατεβάσετε μετά κάνοντας σκι στις πίστες του χιονοδρομικού κέντρου (από τον Δεκέμβριο μέχρι τον Απρίλιο), ή κάνοντας πεζοπορία στο βουνό σε ένα μονοπάτι Ε4. Και, οπωσδήποτε, θα πάρετε τον οδοντωτό που από το 1896 κάνει το δρομολόγιο

Διακοφτό - Ζαχλωρού - Καλάβρυτα, διασχίζοντας τη χαράδρα του Βουραϊκού και δίνοντάς σας τη μοναδική στην Ελλάδα ευκαιρία να κάνετε με τρένο τη θεαματική ανηφορική διαδρομή σε ένα τοπίο μαγευτικό, αρκεί να φροντίσετε να κλείσετε εισιτήρια εγκαίρως, γιατί έχει μεγάλη ζήτηση! Το τρενάκι ξεκινά από τη θάλασσα, περνά μέσα από το φαράγγι, δίπλα στο ποτάμι, ανάμεσα σε άγρια τοπία με καταρράκτες, και όταν βρει τα δύσκολα...δείχνει τα δόντια του. Θα κάνετε μια στάση στη Ζαχλωρού, το χωριό που είναι χτισμένο μέσα στο φαράγγι λίγο μετά τη μέση της διαδρομής, για να φάτε στις ταβερνούλες δίπλα στις γραμμές του τρένου κάτω από τα πλατάνια και θα αναρωτηθείτε γιατί πρέπει να γυρίσετε πίσω....Πίσω στα Καλάβρυτα, δοκιμάστε τους φοβερούς λουκουμάδες στο καφενείο του σταθμού. Αν έχετε όρεξη για παρεϊστικη ατμόσφαιρα, μουσική και ζεστά ροφήματα, έχετε επιλογή ανάμεσα στα καφέ της πόλης που όταν χειμωνιάσει για τα καλά μαζεύουν και όσους γυρίζουν από το χιονοδρομικό Κυριακές και αργίες μπορεί να μη βρίσκετε τραπέζι. Καλωσορίστε τον χειμώνα στα Καλάβρυτα. Και μην ξεχάσετε να πάρετε φεύγοντας χειροποίητες χυλοπίτες για το σπίτι.


Γραφείο γενικού τουρισμού ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ & ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑ ΜΕ ΝΑΥΛΩΜΕΝΕΣ ΠΤΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΗΡΑΚΛΕΙΟ 23 - 27/12/08 - 24-28/12/08 - 29/12-02/01

Εξωτερικό

ΛΟΝΔΙΝΟ ΠΡΑΓΑ ΒΕΡΟΛΙΝΟ – ΔΡΕΣΔΗ ΒΙΕΝΝΗ – ΣΑΛΤΣΜΠΟΥΡΓΚ ΠΡΑΓΑ – ΒΕΡΟΛΙΝΟ - ΔΡΕΣΔΗ ΠΡΑΓΑ – ΚΡΟΥΜΛΟΦ ΒΙΕΝΝΗ – ΒΟΥΔΑΠΕΣΤΗ ΠΑΡΙΣΙ – DISNEY ( ΜΕ ΟΛΥΜΠΙΑΚΗ) ΦΙΛΑΝΔΙΑ (ΣΤΗΝ ΧΩΡΑ ΤΟΥ ΑΙ ΒΑΣΙΛΗ)

Ελλάδα 23 - 28/12/08

ΚΑΡΠΕΝΗΣΙ – ΧΙΟΝΟΔΡΟΜΙΚΟ ( ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ) ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ – ΚΑΣΤΟΡΙΑ – ΠΡΕΣΠΕΣ (ΦΩΤΑ) ΑΘΗΝΑ 4 ΜΕΡΕΣ (ΛΟΥΞ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑ) [ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ – ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑ – ΦΩΤΑ]

Εξωτικές Γιορτές

ΜΠΑΝΓΚΟΚ – ΠΟΥΚΕΤ – ΣΙΓΚΑΠΟΥΡΗ ΚΙΝΑ ΒΡΑΖΙΛΙΑ – ΑΡΓΕΝΤΙΝΗ ΚΟΥΒΑ – ΜΕΞΙΚΟ ΣΡΙ ΛΑΝΚΑ - ΜΑΛΒΙΔΕΣ ΚΑΙ ΠΟΛΛΕΣ ΑΛΛΕΣ ΑΝΑΧΩΡΗΣΕΙΣ ΕΚΔΡΟΜΩΝ ΑΠΟ ΑΘΗΝΑ ΖΗΤΗΣΤΕ ΜΑΣ ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ !!! Χάνδακος 10 Ηράκλειο – Κρήτης τ.κ 71202, Τηλ. 2810 288514, 288413, 286693, 243869 , Fax. 2810 281192 & 2810 245169 e-mail: vaitravel@her.forthnet.gr


4

νοέμβριος 2008

ταξιδιώτης

www.taxidiotis.com / info@taxidiotis.com

Βόρεια Ιταλία

Ιταλία στο βορρά της είναι μια ζ ω γ ρ α φ ι ά . Αριστοκράτισσα και κοσμοπολίτικη, σαν μια φινετσάτη και δυναμική γυναίκα, γερμένη στα δυνατά μπράτσα των μεγαλύτερων ευρωπαϊκών βουνών, μπορεί να προσφέρει ευκαιρίες για ειδυλλιακές μετακινήσεις αλλά και ατελείωτους ρεμβασμούς από το παράθυρο κάποιου γραφικού καταλύματος –αστικού ή αγροτικού-, καθ' όλη τη διάρκεια του έτους. Το πρωινό ξύπνημα μέσα στα φυσικά τοπία της μπορεί να σου γεμίσει κάθε κομματάκι του μυαλού σου για ικανό διάστημα, ενώ οι κοσμοπολίτικη πλευρά της σε τοποθετεί εύκολα σε σκηνικό ταινίας του Φελίνι. Στην εξοχή της βόρειας Ιταλίας οι επιλογές είναι ποικίλες. Τα παραδοσιακά οινοποιεία μέσα σε τεράστιους αμπελώνες, τα αγροτόσπιτα, οι βίλες και οι πετρόχτιστοι πύργοι βρίσκονται σε απόσταση αναπνοής από όπου κι αν βρίσκεστε. Αυτό δεν

η αριστοκράτισσα

σημαίνει βέβαια ότι το σκηνικό θα σας φανεί εξίσου κοντινό. Οικείο ναι, αλλά κοντινό όχι. Θα περιδιαβείτε σε σ' ένα ζεστό, γήινο και παραμυθένιο περιβάλλον αλλά μακριά από τους ήχους και τις εικόνες της πόλης. Η πρόσβαση είναι εύκολη. Μέσω Μιλάνου, στο οποίο δεν χρειάζεται να μείνετε και πολύ –παρά μόνο αν θέλετε να ικανοποιήσετε τα καταναλωτικά σας ένστικτα και να δείτε το Ντουόμο και τη Σκάλα-, και με ένα αυτοκίνητο που μπορείτε να νοικιάσετε από το αεροδρόμιο, θα βρεθείτε εύκολα στην Τοσκάνη, τη Λομβαρδία, την Ούμπρια, την Εμιλία, τη Ρομάνα και φυσικά στα περίχωρα της Βενετίας. Τα αγροτουριστικά καταλύματα της Βόρειας Ιταλίας προσφέρουν αυτή τη μοναδική ευκαιρία. Αν μείνετε πολλές μέρες μπορείτε πολύ εύκολα –από το άριστο οδικό δίκτυο της γείτονος- να πεταχτείτε στη Φλωρεντία, τη Βενετία, τη Σιένα για λίγες δόσεις εξαιρετικού δείγματος πολιτισμού και αστικού ρομαντισμού! Η διαμονή στην ύπαιθρο –με τις πάμπολλες ευκαιρίες για

αγροτουρισμό- είναι κομμάτι ενός άλλου πολιτισμού, φτιαγμένου για κοινωνικούς ανθρώπους. Αν έχουμε στο μυαλό μας ότι η ύπαιθρος συνεπάγεται μόνο απομόνωση, μάλλον θα πρέπει να αναθεωρήσουμε. Στα αγροτόσπιτα νιώθεις στο πετσί σου τη φιλοξενία του τόπου όπου βρίσκεσαι. Ζεις κοντά στους οικοδεσπότες σου, τρως μαζί τους το πρωινό σου, αφού τους έχεις βοηθήσει να το σερβίρουν στο –ενδεχομένωςκοινό τραπέζι, μαγειρεύετε μαζί για το μεσημέρι –μόνο εφόσον θέλεις φυσικά να μάθεις τα μυστικά της τοπικής κουζίνας- και τους αφήνεις να σε ξεναγήσουν στην περιοχή δείχνοντάς σου τα κατατόπια. Στις επιλογές των επισκεπτών προστίθενται κατά περίπτωση μαθήματα ζωγραφικής ή ιππασίας, πεζοπορία, κολύμβηση και πολλές άλλες δραστηριότητες που θα κρατήσουν ζωηρό το ενδιαφέρον σου. Όλα αυτά, φυσικά, δεν αποκλείουν την προοπτική της ηρεμίας και της ιδιωτικότητας. Στη βόρεια Ιταλία οι επιλογές των καταλυμάτων είναι αμέτρητες και βρίσκονται παντού. Στους

πρόποδες των Άλπεων, στη θάλασσα της Αδριατικής ή στις όχθες κάποιας λίμνης, παντού θα βρει κανείς χαρακτηριστικούς της ιταλικής αισθητικής ξενώνες, αναπαλαιωμένους ή εμπνευσμένους απ' όλες τις περιόδους της ιστορίας της. Από το Σαν Ρέμο ως το Πόρτο Φίνο, με το γνήσιο ιταλικό χρώμα και τη μυστηριώδη και μελαγχολική ατμόσφαιρα, μέχρι τη Σεξπιρική Βερόνα, το πολυσύχναστο Μιλάνο, την επαναστατική Γένοβα, τη Μπολόνια, την Πάδοβα, τη ρομαντική Βενετία, την πολύπαθη Τεργέστη οι εικόνες είναι πλούσιες και οι επιλογές πολλές αλλά με καλή χάραξη της διαδρομής από την αρχή του ταξιδιού σας, θα τα προλάβετε όλα. Αν επιλέξετε να ενταχθείτε σε οργανωμένο γκρουπ, μπορείτε να δοκιμάστε αποκλειστικά την περιήγηση στις λίμνες της βόρειας Ιταλίας. Η λίμνες Ματζόρε, Όρτα, Κόμο και Γκάρντα είναι από τις πιο όμορφες και μεγάλες και προσφέρονται για βαρκάδες, παραλίμνιες βόλτες και ταξιδάκια στα καταπράσινα νησιά τους.


5

νοέμβριος 2008

ταξιδιωτης

www.taxidiotis.com / info@taxidiotis.com

πού πέφτουν τα...

Τόνγκα ν κάποτε οι παλιοί δια στόματος Γεωργίας Βασιλειάδου θεωρούσαν την 'Αστραλία' το τέρμα του κόσμου, τι θα έλεγαν σήμερα για περιοχές όπως τα νησιά Τόνγκα, που ακόμα και το όνομά τους προκαλεί βλέμμα απορίας; Ψάξαμε και τα βρήκαμε κάπου στην υδρόγειο, 'μια κουκίδα στο χάρτη χαμένη' που έλεγε και το γνωστό ποπ άσμα της περασμένης δεκαετίας. Τα νησιά Τόνγκα έχουν κι αυτά τη δική τους μακρά ιστορία. Δεν είναι λίγα, ξεπερνούν τα 170 και αποτελούν ένα εξωτικό σύμπλεγμα νησιών, τοποθετημένα νωχελικά πάνω στον αφρό του Ειρηνικού. Δυτικά τους βρίσκονται τα διασημότερα νησιά Φίτζι, από τα οποία όμως τα διαφοροποιεί μία σημαντική λεπτομέρεια. Τα Τόνγκα δεν αποικήθηκαν ποτέ από Ευρωπαίους, διατηρώντας έτσι την κυριαρχία αλλά και την τοπική τους ταυτότητα ακέραιη. Οι πρώτοι άποικοί τους προήλθαν από το γειτονικό σύμπλεγμα των 322 νησιών πριν από χίλια χρόνια. Αυτό εξηγεί και γιατί η γλώσσα τους δεν έχει υποστεί αλλαγές. Οι ντόπιοι μιλούν τη γλώσσα των Σαμόα με τον ίδιο τρόπο σχεδόν από τις απαρχές της ιστορίας της, με εξαίρεση ένα νησί, το Νιουαφόου. Αυτό ελάχιστα θα ενοχλήσει τους επισκέπτες των νησιών Τόνγκα, αφού θα μιλήσουν άνετα αγγλικά με τους κατοίκους τους. Ο τουρισμός τείνει να γίνει ο βασικός οικονομικός πόρος των νησιών, μια και η εξαγωγή εξωτικών φρούτων δεν επαρκεί πια για να καλύψει τις ανάγκες του πληθυσμού. Κάθε χρόνο πάνω από 25000 τουρίστες επισκέπτονται την μικρή αυτή κουκίδα του

χάρτη, με κύριο θέλγητρο τις τροπικές ακτές και τον γνήσιο τρόπο ζωής. Τα τιρκουάζ νερά και τους φοίνικες πάνω στη λευκή άμμο τους βρίσκουμε και σε άλλα νησιά του ειρηνικού ή του ατλαντικού. Αυτό πού κάνει τα Τόνγκα ξεχωριστά είναι ότι οι κάτοικοι διαφυλάττουν πολύ συνειδητά τον παραδοσιακό πολιτισμό τους, χωρίς να τον μετατρέπουν σε εμπορεύσιμο είδος. Τίποτα δεν μπορεί να διαταράξει την ηρεμία του Βασιλείου των Τόνγκα. Στην πρωτεύουσα Νουκουαλόφα, πάνω στο μεγαλύτερο νησί του αρχιπελάγους, το Τονγκατάπου, όλα κυλούν ήρεμα. Όχι, δεν πρόκειται να ξεπροβάλει κανένας δολοφόνος μέσα στη γαλήνια νύχτα της πρωτεύουσας. Μπορείτε να απολαύσετε άνετα και χαλαρά τον απολαυστικό χυμό της καρύδας σας, παρακολουθώντας ράθυμα τα κύματα να σκάνε στην ακτή. Αν θέλετε να ανακαλύψετε κομμάτια του παρελθόντος των Τόνγκα, μπορείτε να ξεναγηθείτε στα πλούσια αρχαιολογικά του ευρήματα, τα οποία πιστοποιούν ότι οι πρώτοι κάτοικοι των Τόνγκα, φορείς του πολιτισμού Λαπίτα, φεύγοντας από τα Νησιά Σάντα Κρουζ, έφτασαν εδώ πριν 6.000 χρόνια. Έζησαν, ταξίδεψαν, εμπορεύθηκαν, πολέμησαν και παντρεύτηκαν με κατοίκους άλλων νησιών του αρχιπελάγους, από τη Σαμόα και απ' τα Φίτζι, αιώνες πριν τα ανακαλύψουν οι Ευρωπαίοι. Τα περισσότερα αρχαιολογικά ευρήματα της Τόνγκα βρίσκονται στη Μούα, τη χαμένη αρχαία πρωτεύουσα ενός βασιλείου που απλωνόταν σε όλο τον Ειρηνικό από το 1500 π.Χ. μέχρι μερικούς αιώνες πριν φθάσουν οι Ευρωπαίοι. Η αρχαιολογική σκαπάνη έχει αποκαλύψει έναν εξαιρετικά προηγμένο πολιτισμό με περίπλοκο οδικό δίκτυο, κανάλια για κανό και καλαμένια σκάφη, μνημειακές πυραμίδες και άλλα μεγαλιθικά μνημεία. Παρότι η δόξα του αρχαίου βασιλείου της Τόνγκα έχει

ξεχασθεί, τα μνημεία του υπενθυμίζουν το παλιό του μεγαλείο, όταν κυριαρχούσε σε όλη την Πολυνησία. Στα νησιά Τόνγκα θα θαυμάσετε τους περίφημους Μαπουά α Βακά, τους "φυσητήρες νερού", το όνομα των οποίων σημαίνει "το σφύριγμα του αρχηγού". Θα τους βρείτε κατά μήκος της νότιας ακτής του Τονγκατάπου. Το καλύτερο θέαμα προσφέρεται σε μέρα που η παλίρροια φουσκώνει τα νερά που υπερχειλίζουν μέσα από τις φυσικές σχισμές του κοραλλιογενούς ασβεστόλιθου, δημιουργώντας ένα είδος θερμοπίδακα, που αναβλύζει νερό σε ύψος 30 μέτρων!


νοέμβριος 2008

6

κάιρο

ταξιδιώτης

www.taxidiotis.com / info@taxidiotis.com

traffic jam

της Αναστασίας Καραγιαννάκου

raffic jam στο Κάιρο;; Ποτέ! Παραπονιέστε για τους Έλληνες οδηγούς; Γκρινιάζετε για την οδική συμπεριφορά μας που είναι σαν το ταμπεραμέντο μας …εκρηκτική; Σας φαίνεται γραφικό το ότι κορνάρουμε για να κουνηθεί ο μπροστινός μας μόλις ανάψει το φανάρι και στην πρώτη ευκαιρία τσαμπουκαλευόμαστε χειρονομώντας; Τότε πρέπει να πάτε στο Κάιρο. Οι οδηγοί στην πρωτεύουσα της Αιγύπτου δεν ακολουθούν συγκεκριμένους κανόνες. Πηγαίνουν απλώς προς την κατεύθυνση που είναι ο προορισμός τους, μαζί με πλήθος πεζών και ζώων. Αν κάτι τους εμποδίσει, κορνάρουν. Συνέχεια. Αν παρεμβάλλεται στην πορεία τους κάποιος μονόδρομος, τον πηγαίνουν ανάποδα. Αν πρέπει ξαφνικά να στρίψουν από τη μεσαία λωρίδα του κεντρικού δρόμου ώστε να βρεθούν απέναντι, θα το κάνουν. Τη νύχτα οδηγούν χωρίς φώτα, ανάβουν όμως τους προβολείς όταν αντιληφθούν άλλο αυτοκίνητο να πλησιάζει. Και, κυρίως, δε θα σταματήσουν ποτέ, μέχρι να φτάσουν. Ο άρτι αφιχθείς ευρωπαίος που βγήκε μια βόλτα πεζός (την πρώτη του) και πρέπει να διασχίσει έναν μεγάλο δρόμο για να βρεθεί απέναντι, φαίνεται. Είναι εκείνος που, έχοντας καταλάβει πια ότι δε θα βρει διάβαση, στέκεται στο πεζοδρόμιο κοιτάζοντας με μάτια γουρλωμένα το δρόμο αφού το να βρεθεί στην άλλη πλευρά μοιάζει με ειδική αποστολή. Ταυτόχρονα, λεωφορεία περνούν μπροστά του αργά χωρίς να σταματάνε, και κόσμος ανεβοκατεβαίνει πηδώντας την κρίσιμη στιγμή. Ωστόσο, καθώς οι Αιγύπτιοι είναι πάρα πολύ φιλικοί και εξυπηρετικοί, είναι σίγουρο ότι θα τον πλησιάσει κάποιος περαστικός και θα του

δείξει τον τρόπο. Θα τον πιάσει από το χέρι και θα του μάθει πώς να υπολογίζει τη σωστή απόσταση από το επόμενο αυτοκίνητο που προλαβαίνει να διασχίσει τρέχοντας το δρόμο, σε όποιο σημείο και αν βρίσκεται. Απλό. Αυτό με το συνεχές κορνάρισμα δυσκολεύεται κανείς να το συνηθίσει στην αρχή, αλλά το περίεργο είναι που μέσα σε όλη αυτή την αναρχία και τη βαβούρα, οι Αιγύπτιοι οδηγοί, με βάση και τη γενικότερη κουλτούρα τους, δεν εκνευρίζονται ποτέ. Ποτέ δε θα έβγαζαν το χέρι από το παράθυρο χειρονομώντας στον μπροστινό τους, παρά μόνο για να δείξουν στον από πίσω προς τα πού θα πάνε (δεν ξέρουν για το φλας). Ποτέ δε θα άφηναν το αμάξι τους στη μέση του δρόμου με τους υπόλοιπους οδηγούς να διαμαρτύρονται για να πάνε να ζητήσουνε το λόγο από εκείνον που τους «έφαγε» την προτεραιότητα ακόμα και αν η προτεραιότητα υπήρχε ως κανόνας στους δρόμους του Καίρου. Οι Αιγύπτιοι οδηγοί με παροιμιώδη ηρεμία λένε «mashallah» δηλαδή «πρώτα ο θεός», και απλώς πηγαίνουν στον προορισμό τους υπερπηδώντας τα τυχόν εμπόδια που βρίσκουν μπροστά τους. Τα ταξί πάντως είναι απόλυτα εξυπηρετικά για τους τουρίστες, είναι εύκολη η εξοικείωση με το παζάρεμα της διαδρομής, ενώ ένας οδηγός ταξί είναι συνήθως πολύ πρόθυμος να κάνει όλη τη διαδρομή που θα του ζητηθεί, σταματώντας και περιμένοντας όσο χρειάζεται σε διάφορα αξιοθέατα της πόλης. Σύντομα κανείς καταλαβαίνει ότι όλο αυτό είναι απόλυτα δεμένο με το υπόλοιπο τοπίο, με το πολύχρωμο ανθρώπινο μπουλούκι που κινείται στους δρόμους και τις αγορές του Καίρου μιλώντας συνέχεια και κάνοντας παζάρια. Απλώς, σαν βγεις στον πηγεμό για το Αλ Χαλίλι, καλύτερα πάρε ένα ταξί, κρατήσου από τις χειρολαβές, και αν δεν είσαι και πολύ γενναίος, κλείσε τα μάτια σου μέχρι να φτάσεις…


7

νοέμβριος 2008

ταξιδιώτης

www.taxidiotis.com / info@taxidiotis.com

εγώ πότε θα γίνω μάνα... της Σοφίας Γενειατάκη

γώ πότε θα γίνω μ ά ν α … σ τ ο Prenzlauerberg; Το πρώτο tip που μου έδιναν όλοι οι φίλοι πριν ταξιδέψω για πρώτη φορά στο Βερολίνο ήταν να μην ξεχάσω να πάω στο Prenzlauerberg. Ήντα 'ναι τούτο τους ρώταγα εγώ, πήγαινε και θα δεις μου λέγαν εκείνοι. Ε, να πάω είπα, αφού επιμένετε. Και πήγα. Ανατολικό Βερολίνο, κάποτε τους χώριζε από το δυτικό, το τείχος. Σήμερα, τα ί��νη της ιστορίας της περιοχής, ξεπροβάλλουν κάτω από τις φρεσκοβαμμένες προσόψεις των αναστηλωμένων προπολεμικών κτιρίων,(κάποια από αυτά χρονολογούνται από τα τέλη του 19αι.), τα οποία δε θέλω να τα αδικήσω. ο ν ο μ ά ζ ο ν τ ά ς τ α «πολυκατοικίες». Τα λαμπερά, πολύχρωμα, πανέμορφα κτίρια του Prenzlauerberg τοποθετημένα στις δύο πλευρές των μεγάλων άνετων δρόμων του, αγκαλιάζοντας πάρκα και πλατείες συνθέτουν μία από τις πιο γραφικές, αλλά και μοντέρνες περιοχές του Βερολίνου. Μικρή λεπτομέρεια που κάνει τη διαφορά, ο «Σταμάτης» και ο «Γρηγόρης», το κόκκινο και το πράσινο ανθρωπάκι στα φανάρια, είναι διαφορετικά από αυτά που έχουμε συνηθίσει στη χώρα μας και σε άλλες ευρωπαϊκές πόλεις. Φοράνε καπέλο και είναι λίγο

στο Bερολίνο

κοντόχοντρα. Έτσι ήταν σε όλο το Ανατολικό Βερολίνο μου είπαν και συμφωνήθηκε να παραμείνουν έτσι και μετά την πτώση του τείχους. Μετάνιωσα που δεν πήρα μπλουζάκι. Δεν πειράζει, θα βρω στο κυριακάτικο παζάρι στο πάρκο στην Eberswalderstrasse, σε απόσταση λίγων λεπτών με τα πόδια από τον σταθμό του μετρό. Είμαστε τυχεροί γιατί έχει λιακάδα, και όταν βγαίνει ο ήλιος στο Βερολίνο (και το Prenzlauerberg δεν αποτελεί εξαίρεση), οι Βερολινέζοι αντιμετωπίζουν τα πάρκα, όπως εμείς τις παραλίες. Μια αληθινή γιορτή. Μετά, για μεσημεριανό σε κάποιο καφέ-μπιστρό. Τα όμορφα καφέ της περιοχής συγκεντρώνουν θαμώνες από όλη την πόλη. Μετά από αυτή την πρώτη περιπλάνηση στην περιοχή και περπατώντας προς τα καφέ με ένα λουκάνικο με κάρυ, το απαραίτητο currywurst, στο χέρι για ορεκτικό, μου γεννήθηκε ένα ερώτημα, το οποίο νομίζω δε μπορεί

κανείς να αποφύγει στο Prenzlauerberg… “Εντάξει…, καλά όλα αυτά,… αλλά,… συγγνώμη,… τι είναι όλα αυτά τα παιδιά; “ Σε ποδηλατάκια, σε καροτσάκια, στο καλαθάκι για τα ψώνια του ποδηλάτου της μαμάς ή του μπαμπά, στους δρόμους, στα μαγαζιά, στα καφέ, στα πάρκα, δύο-δύο, τρία- τρία, ή και περισσότερα. Εκδρομή του παιδικού σταθμού; Δε μπορείς να μην παρατηρήσεις ότι το Prenzlauerberg είναι γεμάτο παιδιά! Και πολλούς νέους γονείς. Είναι ίσως η περιοχή της Ευρώπης με τα περισσότερα παιδιά ανά τετραγωνικό μέτρο. Είναι να μην απορήσεις; Γιατί εδώ τόσα παιδιά; ρώτησα. Η απάντηση ήταν απλή, όσο και περίεργη για τα Ελληνικά μου δεδομένα. Η κυβέρνηση του κρατιδίου του Βερολίνου χορηγεί για τον πρώτο χρόνο κάθε παιδιού, οικογενειακό επίδομα το οποίο, σε συνδυασμό με

τις πραγματικά χαμηλές τιμές του Βερολίνου, μπορεί να καλύψει σε μεγάλο βαθμό τα βασικά έξοδα ενός γονιού με παιδί (το 65% του μισθού που έπαιρνε ο γονιός πριν τη γέννηση). Έτσι, οι κάτοικοι του Βερολίνου, άντρες και γυναίκες, αφήνουν πίσω τους φόβους και τις αναστολές και αποφασίζουν να γίνουν γονείς ακόμα και σε νεαρή ηλικία. Πολλοί από αυτούς μ ε τ α κ ο μ ί ζ ο υ ν σ τ ο Prenzlauerberg, την νεοανερχόμενη εναλλακτική περιοχή με τα βιολογικά τρόφιμα, τα καφέ και τα πάρκα. Mη φανταστείτε μια περιοχή, που θα ακούτε μια τσιρίδα παιδιού, όπου και να σταθείτε. Υπάρχει άπλα και άνεση στο Prenzlauerberg. Όλοι χωράνε. Είναι πολύ συχνή εικόνα, τα μικρά ποδηλατάκια, με τους μικρούς ξανθούς και όχι μόνο κρανοφόρους οδηγούς να ακολουθούν τους γονείς τους που κατευθύνονται με το ποδήλατο προς το σχολείο, την παιδική χαρά, το πάρκο. Οι δρόμοι προσφέρονται, τα αυτοκίνητα δεν είναι πολλά. Συνήθως οι δρόμοι είναι άδειοι και το νέφος είναι μια άγνωστη έννοια. Τους παίρνουν ποδήλατο και έτσι δεν τους κάνουν τη ζωή ποδήλατο. Μοιάζει δίκαιη ανταλλαγή. Και μια δωρεάν προσφορά ποιότητας ζωής. Aισθάνθηκα ξαφνικά, ότι και η καθημερινότητα μπορεί κάποιες φορές να μοιάζει με διακοπές. Ε, και πείτε μου τώρα, φταίω εγώ που θέλω να γίνω μάνα στο Prenzlauerberg;


8

νοέμβριος 2008

ταξιδιώτης

www.taxidiotis.com / info@taxidiotis.com

Bιέννη του Δημήτρη Ξηρουχάκη

η διατρέχει ο Δούναβης, είναι μητέρα μερικών από τους μεγαλύτερους κλασικούς μουσουργούς, κ α τ α π ρ ά σ ι ν η κ α ι αριστοκρατική, αρχιτεκτονικά εντυπωσιακή, με τέλειο δίκτυο συγκοινωνιών και έχει διατελέσει πρωτεύουσα πολλών αυτοκρατοριών ανά τους αιώνες. Η Βιέννη σε κάνει να νιώθεις άτυχος που δεν γεννήθηκες εκεί, αλλά είναι πάντα εκεί για να δανείσει κάτι από την αίγλη της στους επισκέπτες της. Οι περισσότεροι την προτιμούν τα Χριστούγεννα, για να γευτούν, εκτός από τα αμαρτωλά σοκολατάκια της, τη χριστουγεννιάτικη αγορά της και την κινηματογραφική της ατμόσφαιρα. Χτισμένη σε υψόμετρο 170 μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, η Βιέννη φιλοξενεί πληθυσμό περίπου ενάμισι εκατομμύριο κατοίκους και αποτελεί την μεγαλύτερη πόλη της Αυστρίας καθώς και το πολιτικό, πολιτισμικό και οικονομικό κέντρο της χώρας. Διαθέτει

δεκαεννιά μεγάλα πάρκα και όχι μόνο σε προδιαθέτει να τα περπατάς ολημερίς, αλλά σου προσφέρει και το τρίτο καλύτερο δίκτυο μέσων μαζικής μεταφοράς στον κόσμο. Η Βιέννη θέλει περπάτημα! Ο εμπορικός δρόμος είναι η Kärntner Strasse στο κέντρο, με καταστήματα τουριστικά ή ειδών πολυτελείας, αλλά τα πολυκαταστήματα και εμπορικά μαγαζιά είναι στη Mariahilfer

Strasse. Τα εντυπωσιακά κτίρια του 19ου αιώνα, ειδικά στην επιβλητική κυκλική λεωφόρο Ringstrasse, με μέγαρα όπως την Όπερα, το δημαρχείο, το κοινοβούλιο, τα μουσεία και τα παλάτια είναι –λες- τα κτίρια που χαρακτηρίζουν την ταυτότητα ολόκληρης της Ευρώπης. Η Ringstrasse χαράχτηκε ανάμεσα στο 1858 και το 1865 και το συνολικό μήκος της διαδρομής είναι περίπου τέσσερα χιλιόμετρα.

Ανάμεσα στα σημαντικότερα τουριστικά αξιοθέατα συγκαταλέγονται τα αυτοκρατορικά παλάτια του Hofburg και του Schoenbrunn, στα οποία λειτούργησε επίσης ο πρώτος ζωολογικός κήπος, μαζί με διάφορες σχολές τέχνης (συμπεριλαμβανομένης της Αλμπερτίνα, του KunstHausWien και του Kunstforum), τα δίδυμα μουσεία Kunsthistorisches, το μουσείο Φυσικής Ιστορίας και το Technisches Museum. Καθένα από αυτά δέχεται περισσότερους από 250.000 επισκέπτες ετησίως. Οι περιοχές που συνδέονται με τους πολλούς συνθέτες που έζησαν στη Βιέννη έχουν γίνει "περιοχές λατρείας", όπως οι διάφορες κατοικίες του Μπετόβεν και το νεκροταφείο του Αγίου Μαρξ (τάφος Μότσαρτ). Τα κυριότερα πολιτιστικά σημεία περιλαμβάνουν το Burgtheater και την Όπερα (Staatsoper). Στην πλατεία Michaelerplatz βρίσκεται το Looshaus. Όταν κατασκευάστηκε το 1910 από τον πρωταγωνιστή της σύγχρονης αρχιτεκτονικής Άντολφ Λως προκάλεσε πολλές αντιδράσεις


9

νοέμβριος 2008

ταξιδιώτης

Mια προσιτή και φιλόξενη αριστοκράτισσα

λόγω της αυστηρής του εμφάνισης. Σήμερα το κτίριο εκτιμάται ως ένα άριστο δείγμα μιας απλής και πολυτελούς κλασσικής αρχιτεκτονικής. Η σύγχρονη αρχιτεκτονική είναι επίσης παρούσα με το Γκαζόμετρο, τον πύργο της χιλιετίας, τις κατοικίες Karl-Marx-Hof, το Hundertwasserhaus και την πόλη του ΟΗΕ.

Τι να μη χάσετε Από πολλούς θεωρείται ως η πολιτιστική πρωτεύουσα της Ευρώπης. Έχει ιδιαίτερη παράδοση στην κλασσική μουσική αφού είναι η γενέτειρα τ ω ν M o z a r t , B e e t h ove n , Schubert και Johann Strauss. Κονσέρτα και παραστάσεις όπερας μπορείτε να παρακολουθήσετε σε ένα από τα Vienna State Opera (ένα από τα μεγαλύτερα στην Ευρώπη, χτίστηκε στα τέλη του 19 αιώνα), Volksoper και Musikverein. Αυτό που δεν πρέπει παραλείψετε να επισκεφθείτε είναι το Σπίτι της Μουσικής ή Haus der Musik. Θα σας προσφέρει την αξέχαστη εμπειρία να διευθύνετε τη Συμφωνική της Βιέννης -και να δείτε τους μουσικούς της να φεύγουν αν δεν το κάνετε σωστά-, να φτιάξετε το δικό σας cd με μουσική από δεκάδες όργανα, τη φωνή σας και φυσικούς ήχους και να ακούσετε μελωδίες του Μπετόβεν, του Μότσαρτ, του Χάιντν και άλλων μεγάλων μουσικών σηκώνοντας απλώς ένα ακουστικό τηλεφώνου. Είναι μια ολόπλευρη γνωριμία με την ακοή και τους ήχους, από τις απαρχές αυτών, από τον ήχο,

δηλαδή, της καρδιάς της μητέρας όπως την ακούει το έμβρυο. Η πιο φημισμένη παράσταση κλασικής μουσικής, από τη Συμφωνική Ορχήστρα της Βιέννης, μια από τις καλύτερες ορχήστρες στον κόσμο, γίνεται την Πρωτοχρονιά και την παρακολουθούν εκατομμύρια θεατές σε όλον τον κόσμο. Αν πάλι βρεθείτε στη Βιέννη το καλοκαίρι μπορείτε να παρακολουθήσετε το διεθνές Φεστιβάλ της Βιέννης (9 Μαΐου - 15 Ιουνίου), όπου μπορείτε να θαυμάσετε διάσημους καλλιτέχνες από όλον τον κόσμο. Ένα άλλο διάσημο φεστιβάλ είναι το Danube Island Festival (13-15 Ιουνίου), ιδανικό σε όσους σας αρέσει η ξέφρενη διασκέδαση , η μουσική και ο χορός και αποτελεί το μεγαλύτερο ροκ φεστιβάλ στην Ευρώπη. Το εθνικό φαγητό των Αυστριακών είναι τα λουκάνικα Φρανκφούρτης αν και οι περισσότεροι Βιεννέζοι προτιμούν τα Burenwurst και Kasekrainer (λουκάνικα γεμισμένα με τυρί). Θα τα βρείτε σε μικρά μαγαζάκια που ονομάζονται Wurstelstand τα οποία είναι διάσπαρτα σε όλη την πόλη. Μια άλλη επιλογή για γρήγορο φαγητό είναι τα Donner Kebap, διάφορα είδη γύρου σε πίτα με σαλάτα και γιαούρτι) και θα τα βρείτε στην Naschmark. Από κυρίως πιάτα δοκιμάστε οπωσδήποτε Σνίτσελ και το πολύ νόστιμο πιάτο Tafelspitz (μοσχάρι με γαρνιτούρα). Από γλυκά μην παραλείψετε να αγοράσετε σοκολάτες (είναι φανταστικές) και να δοκιμάσετε το επιδόρπιο Sachertorte (σοκολατένιο κέικ). Τα εστιατόρια με φαγητό στη Βιέννη μπορούν να διαιρεθούν σε τέσσερις κατηγορίες: 1)Τα Wine Taverns (οι Βιεννέζοι λατρεύουν το καλό κρασί) στα οποία σερβίρεται κρασί ενώ υπάρχει και μπουφές για φαγητό. Ένα άλλο ποτό που αξίζει να

δοκιμάσετε είναι το G'spritzer , μια μίξη κρασιού με μεταλλικό νερό. Γνωστά wine-taverns είναι τα W i e n i n g e r, Re i n p r e c h t κ α ι Kierlinger 2) Οι μπυραρίες , όπου μπορείτε να δοκιμάσετε πολλές διαφορετικές μπύρες και να τις συνοδεύσετε με κρύα πιάτα αλλαντικών και τυριών. Επισκεφτείτε επίσης τις μπυ��αρίες Plutzer Brau, Wieden Brau και Salm Brau 3) Τα παραδοσιακά εστιατόρια όπου κυριαρχεί η Βιεννέζικη κουζίνα. Το μενού περιλαμβάνει αυστριακά, ουγγαρέζικα και τσέχικα πιάτα όπως η σούπα γκούλας και τα σνίτσελ. Σας προτείνω τα Seidl, Meixner και Zum Alten Fassl 4) Τα εστιατόρια με διεθνή κουζίνα. Στη Βιέννη θα βρείτε εστιατόρια από σχεδόν όλες τις διεθνείς κουζίνες όπως ινδική, κινέζικη ιταλική κ.ά. Ο καφές στη Βιέννη θεωρείται must και είναι ένας από τους λόγους για να την επισκεφτείς. Εξάλλου από' κει διαδόθηκε ο καφές σε όλη την Ευρώπη Η ατμόσφαιρα στα καφέ της πόλης είναι τελείως διαφορετική από τις καφετέριες στην Ελλάδα, τα καφέ

για τους Βιεννέζους είναι το ιδανικό μέρος για να χαλαρώσουν, να συζητήσουν και να διαβάσουν την εφημερίδα τους. Υπάρχουν μεγάλη ποικιλία από γεύσεις όπως Melange (Espresso με αφρόγαλα και σοκολάτα), Einspanner (μόκκα με κρέμα) και ο φανταστικός Maria Theresia (μόκκα με λικέρ πορτοκάλι, ζάχαρη και κρέμα!!). Ένα από τα πιο φημισμένα καφέ της Βιέννης είναι το Cafe Hawelka. Βρίσκεται σε έναν παράδρομο γύρω στα 100 μέτρα από την Stephansdom. Όλα τα είδη του καφέ είναι φανταστικά και οι τιμές είναι εξωφρενικά χαμηλές με δεδομένη τη φήμη του μαγαζιού, την τοποθεσία του και την ποιότητα των υπηρεσιών που παρέχει. Άλλες γνωστές καφετέριες στην Βιέννη είναι οι Cafe Pruckel, Cafe Altwien και Das Mobel. Για τις νυχτερινές σας εξορμήσεις θα βρείτε μπαράκια και κλαμπ που καλύπτουν πολλά διαφορετικά είδη μουσικής, από τις τελευταίες εμπορικές επιτυχίες μέχρι τζαζ και άλλα ακούσματα.


νοέμβριος 2008

10

ταξιδιώτης

www.taxidiotis.com / info@taxidiotis.com

Ταξιδεύοντας με τον...

Γιώργο Καπελάκη

η χρονιά που η ελληνική αποστολή στους Ολυμπιακοί Αγώνες στιγματίστηκε από υποθέσεις ντόπινγκ και η λάμψη των μεταλλίων ξεθώριαζε, στη ζωή μας μπήκε δυναμικά ο Γιώργος Καπελάκης. Οι περισσότεροι από μας τον γνωρίσαμε πριν από τέσσερα χρόνια, στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας. Η Κίνα του 2008 όμως ήταν αυτή που τον έφερε πιο κοντά μας και μας έκανε να τον συζητάμε όπου σταθούμε κι όπου βρεθούμε. Και κυρίως να νιώσουμε περηφάνια που ο Γιώργος ζει ανάμεσά μας και έβγαλε μια ολόκληρη χώρα ασπροπρόσωπη όταν ανέβηκε στα ψηλότερα σκαλιά του βάθρου, με μοναδική βοήθεια την συστηματική και εξαντλητική του προπόνηση. Παρόλα αυτά, η συνάντησή μας δεν επικεντρώθηκε στα τέσσερα μετάλλια που έφερε στην Ελλάδα αλλά σ' αυτό που του προσέφερε η ενασχόλησή του με τον αθλητισμό, πολύ περισσότερο δε με τον πρωταθλητισμό. Τη δυνατότητα να ταξιδέψει σε τέσσερις ηπείρους και να δει τόπους που δύσκολα θα ονειρευόταν μετά το ατύχημά του. Όταν μιλάει για τα ταξίδια του, πρώτα μιλάνε τα μάτια του και το τεράστιο χαμόγελο που ζωγραφίζεται στο πρόσωπό του και μετά τα λόγια του. Τα θυμάται και ενθουσιάζεται! Νότια Αφρική, Βραζιλία, Κίνα ήταν τα καλύτερα και πιο μακρινά απ' αυτά. Παρέα με τη σύζυγό του, Φαίη, που εκτελεί και χρέη προπονήτριας και φυσικά με τους συναθλητές του από την Εθνική Ομάδα Ατόμων με Αναπηρίες, ο Γιώργος στα 35 του χρόνια έχει πάρει μια έντονη γεύση από κάθε σημείο του ορίζοντα. Αξέχαστες θα του μείνουν οι φαβέλες στο Ρίο ντε Τζανέιρο της Βραζιλίας. Πρόκειται για παραγκουπόλεις – γκέτο, μόλις 15 λεπτά με το αυτοκίνητο από το κέντρο του Ρίου, όπου όποιος δεν ανήκει εκεί, απλώς δεν πλησιάζει γιατί κινδυνεύει η ζωή του. Όπλα και ναρκωτικά στα χέρια των παιδιών, επικίνδυνες συμμορίες, εμπόριο σαρκός, φτώχεια και εγκληματικότητα στο έπακρο σε συνδυασμό με τη λαϊκή φαντασία που πάντα μεγαλοποιεί ό,τι προσφέρεται για μυθοπλασία, συνιστούν ένα πραγματικό άβατο που δεν πλησίασαν τα μέλη της εθνικής ομάδας. Η εικόνα όμως, έστω κι από μακριά, ήταν αρκούντως εντυπωσιακή. Ειδικά αν την τοποθετήσει κανείς δίπλα στην Κόπα Καμπάνα, την εξωτική βιτρίνα αυτής της γιγάντιας πόλης. Αντίστοιχη εξαθλίωση αντίκρισε και πίσω από τις μεγαλοπρεπείς εγκαταστάσεις των Ολυμπιακών του Πεκίνου. Παράγκες και φτώχεια ήταν διάχυτες στους μικρούς δρόμους της κινεζικής πρωτεύουσας, που μπορεί να έβαλε τα καλά της με αφορμή τη ιστορικότερη αθλητική και πολιτισμική διοργάνωση του κόσμου, αλλά δεν κατάφερε να εξαλείψει τη σκοτεινή πλευρά της. Το Σινικό Τείχος, τα θερινά ανάκτορα στο Πεκίνο, τα τεράστια μεγέθη αυτής της πόλης ήταν αυτά που έμειναν στο μυαλό του μεγάλου μας παραολυμπιονίκη. Ένα ακόμα μεγάλο ταξίδι, δύσκολο για ένα άτομο που κινείται με αναπηρικό αμαξίδιο

αλλά εύκολο για όποιον πετάει τη σκούφια του για ταξιδιωτικές περιπέτειες, όπως ο Γιώργος, ήταν αυτό στη Νότιο Αφρική. Μία ώρα με το αεροπλάνο από το Γιοχάνεσμπουργκ και η ομάδα έφτασε στο Ντέρμπαν, το πιο πολυσύχναστο αφρικανικό λιμάνι, για το παγκόσμιο πρωτάθλημα. Ένας τόπος που είναι πάντα καλοκαίρι, ένας τόπος τόσο ξένος που θέλεις να τον ρουφήξεις με τα μάτια σου. Αμέτρητα είναι και τα τουρνουά που ο Γιώργος Καπελάκης έχει λάβει μέρος στην Ευρώπη. Ενδεικτικά, έχει ταξιδέψει πολλές φορές στην Αγγλία, τη Γερμανία, τη Γαλλία, την Τσεχία, τη Δανία, ενώ έχει θέσει ως επόμενο ταξιδιωτικό στόχο την Ισπανία και την Ολλανδία. Η εθνική ομάδα είναι η καλύτερη αφορμή να γυρίσει τον κόσμο, ενώ ο ίδιος παραδέχεται ότι ευχαριστιέται κάθε του ταξίδι όπως ο κάθε τουρίστας. Βγαίνει για διασκέδαση, πηγαίνει για ψώνια, βλέπει τα αξιοθέατα. Οι περισσότερες από τις χώρες που έχει επισκεφθεί ο Γιώργος είναι φιλικές προς τα άτομα με αναπηρία. Την πρώτη θέση κρατά η Αγγλία, όπου οι μετακινήσεις δεν 'σκοντάφτουν' πουθενά. Τα περίφημα μαύρα ταξί των βρετανών έχουν μέχρι και ράμπα η οποία τοποθετεί μέσα στο όχημα τον επιβάτη με το αμαξίδιό του. Το Βερολίνο, επίσης, ήταν μια πόλη που μια ομάδα δέκα αθλητών με καροτσάκια την περιηγήθηκε χωρίς κανένα πρόβλημα και την απόλαυσε πλήρως. Η μόνη χώρα που έχει χειρότερες από την Ελλάδα υποδομές για ΑΜΕΑ ήταν, σύμφωνα με το Γιώργο Καπελάκη, η Αφρική!

Οδηγώντας προς τις Φαβέλες, το άβατο του Ρίου


11

νοέμβριος 2008

ταξιδιωτης

www.taxidiotis.com / info@taxidiotis.com

Μοτοταξιδιώτης: Η Δημητσάνα 15 χιλιόμετρα δυτικά της Αθήνας στο κέντρο της Πελοποννήσου στην Αρκαδία, βρίσκεται η ιστορική κωμόπολη της Δημητσάνας. Χτισμένη πάνω στα ερείπια της αρχαίας Τεύθιδος η Δημητσάνα αποτελεί έναν από τους πιο δημοφιλής προορισμούς της Ελλάδας που συναρπάζει τον επισκέπτη. Αφήνοντας λοιπόν την Τρίπολη με προορισμό το Λεβίδι ξεκινά ο επαρχιακός δρόμος που ακολουθεί την σκιά του Μαίναλου και σε περίπου 64 χιλιόμετρα διαδρομής φθάνεις στην ιστορική πόλη. Το επαρχιακό δίκτυο θα έλεγα ότι είναι άριστο αλλά απαιτεί προσοχή την περίοδο του χειμώνα λόγω παγετού και ομίχλης, όσο για την διαδρομή; Είναι απλά καταπληκτική. Τα ωραία πετρόκτιστα σπίτια, τα γραφικά σοκάκια, οι εκκλησίες, το υπαίθριο μουσείο υδροκίνησης, οι ένδοξοι μπαρουτόμυλοι, τα μοναστήρια με τα βυζαντινά εκκλησιαστικά κειμήλια και τις λαογραφικές συλλογές μετατρέπουν την Δημητσάνα σε ένα ζωντανό μουσείο. Η θέα της κοιλάδας του Λούσιου ποταμού, ο κάμπος της Μεγαλόπολης και στο βάθος ο Ταΰγετος αποτελούν άριστα θέματα ζωγραφικής και, τέλος, το πάντρεμα της Αρχαίας με την Νεότερη Ελλάδα δίνουν το τίτλο του απόλυτου προορισμού. Τα αξιοθέατα πολλά, απλά αφήστε την μοτοσικλέτα σας και πάρτε …τα σοκάκια. Θαυμάστε τα αρχοντικά του Ξένιου, του Καζάκου, του Πατριάρχη Γρηγορίου του Ε', του παλαιών Πατρών Γερμανού, την βρύση του Μουσταφά κ.α. Επισκεφθείτε επίσης την βιβλιοθήκη η οποία είναι στεγασμένη στην σχολή της Δημητσάνας σε κτίριο του 19ου αιώνα που φιλοξενεί πλούσιο ιστορικό αρχείο. Η τουριστική υποδομή της πόλης είναι σε πολύ καλά επίπεδα, ξενοδοχεία, ξενώνες ενοικιαζόμενα δωμάτια, ταβέρνες, καφενεία και καταστήματα με ντόπια

Προορισμός... που μυρίζει μπαρούτι

προϊόντα συνιστούν ένα οργανωμένο τουριστικά προορισμό. Αφήνοντας την πόλη της Δημητσάνας περίπου 1,5 χιλιόμετρο την ανατολική πλευρά του φαραγγιού στο κεφαλάρι του Αϊ Γιάννη βρίσκεται το μουσείο Υδροκίνησης, ένα υπαίθριο μουσείο στην τοποθεσία του οποίου λειτουργούσαν 14 μπαρουτόμυλοι που τροφοδοτούσαν με μπαρούτι τους Έλληνες αγωνιστές. Μην παραλείψετε να περπατήσετε στις πλαγιές του φαραγγιού ακολουθώντας το ποτάμι προς την μονή φιλοσόφου και το κρυφό σχολιό και αν

αντέχεται και μέχρι την Αρχαία Γόρτυνα. Για όσους ενδιαφέρονται για αθλητικές δραστηριότητες το ράφτινγκ και η πεζοπορία θα σας συναρπάσουν. Για όσους επιθυμούν την ησυχία τους …θα την βρουν. Δημητσάνα λοιπόν, ένας μαγικός προορισμός που τα έχει όλα, ιδανικός για μονοήμερες και ολιγοήμερες αποδράσεις … Και για να μην ξεχνιόμαστε….το κράνος στο κεφάλι….καλά χιλιόμετρα…!


12

νοέμβριος 2008

ταξιδιώτης

www.taxidiotis.com / info@taxidiotis.com

Λαπωνία

Σύντομα κοντά σας www.travelomania.gr

ΧΩΡΟΣ ΔΙΑΦΗΜΙΣΗΣ Διαστάσεις 30.4x6.5cm

Ταξιδεύεις ;

το παραμύθι ζει ακόμη

ΤΟ ΚΛΙΜΑ ΕΙΝΑΙ ΣΤΟ ΧΕΡΙ ΜΑΣ

υστυχώς τα σημερινά παιδιά (sic!) δεν είχαν την τύχη να γνωρίσουν το Νιλς Χόλγκερσον και την αγαπημένη του βασίλισσα του κοπαδιού, την Άκα. Εγώ πάλι που είμαι της παλιάς γενιάς θυμάμαι τη σοφή αγριόπαπια να προσπαθεί να φτάσει στη μακρινή Λαπωνία και να περνάει τα πάνδεινα μέχρι να τα καταφέρει. Από τη μία ο λιλιπούτειος ανθρωπάκος που της προστέθηκε στο κοπάδι, από τη άλλη ο Μάρτιν, η χήνα που δεν μπορούσε να πετάξει με τίποτα αλλά και οι έριδες ανάμεσα στα μέλη του κοπαδιού, η Λαπωνία φαινόταν τόσο μακρινή όσο κι ένας αόρατος διά γυμνού οφθαλμού πλανήτης του διαστήματος. Αργότερα έμαθα ότι η Λαπωνία είναι η πατρίδα του Άη Βασίλη και δεν μπορούσα να τα ταιριάξω αυτά στο μυαλό μου. Ή της Βασίλισσας Άκα θα ήταν ή του Άη Βασίλη! Δεν μπορεί μια τέτοια περιοχή – θρύλος να μοιράζεται στα δύο. Τελικά κοιτάζοντας το χάρτη πείστηκα ότι η Λαπωνία έχει χώρο για όλους, αφού καταλαμβάνει περιοχές ολόκληρης της Σκανδιναβίας και της Φινλανδίας. Κυρίως, όμως, έχει χώρο για Εσκιμώους και τάρανδους που ζουν σ' ένα αχανές, παγωμένο σε θερμοκρασία αλλά θερμό σε ατμόσφαιρα περιβάλλον, γεμάτο μοναδικότητες. Οι τεράστιες επιφάνειες απάτητου χιονιού που λούζονται στον Ήλιο του Μεσονυχτίου δημιουργούν τουλάχιστον παραμυθένιες εικόνες. Ο ήλιος είναι φειδωλός στη Λαπωνία, μάλλον για να κρύβει τις δραστηριότητες του αειθαλή γέροντα με το έλκηθρο και τα δώρα, που εδρεύει στο φινλανδικό κομμάτι της. Τα έλκηθρα είναι το βασικό μεταφορικό μέσο στην περιοχή και οι οδηγοί τους, μεγάλοι και δυνατοί τάρανδοι, είναι περισσότεροι από τους κατοίκους, ειδικά όσο πλησιάζει κανείς στο βόρειο πολικό κύκλο. Τάρανδους θα συναντήσετε στο χωριό του Άη Βασίλη, είκοσι λεπτά με το λεωφορείο έξω από το Ροβανιέμι, την πρωτεύουσα της φινλανδικής Λαπωνίας. Οι ντόπιοι φροντίζουν να δείξουν στους επισκέπτες πώς γίνεται η εκτροφή τους, πώς ζούσαν οι Εσκιμώοι μέσα σε δερμάτινες σκηνές, πού άναβαν τη φωτιά τους και πώς κούρνιαζαν γύρω απ' αυτήν για

να αντέξουν τις πολικές θερμοκρασίες. Φτάνοντας στο χωριό του Άη Βασίλη η εικόνα είναι ακριβώς όπως σου την είχαν διηγηθεί όταν ήσουν παιδί. Σ' ένα ξύλινο χιονισμένο σπιτάκι τοπικής αρχιτεκτονικής, ο Άγιος Βασίλης έχει αναγορευτεί σε θεό των παιδιών και κρατάει στα χέρια του την παραμυθένια ευτυχία τους. Είναι ακριβώς όπως τον έχουν φανταστεί. Ψηλός και γεροδεμένος, χαμογελαστός και σοφός, γέρος και παντογνώστης, γλυκός και πονηρός. Οι μικροί κάνουν το όνειρό τους πραγματικότητα και οι μεγάλοι κλείνουν το μάτι σ' αυτήν και ζουν το παραμύθι. Ο Άγιος Βασίλης ξέρει τα πάντα για σένα και ο σάκος του κρύβει την επιβράβευση ενός ολόκληρου έτους υποδειγματικού βίου. Τα δώρα μοιράζονται και οι φωτογραφίες πέφτουν βροχή, την ίδια στιγμή που υπαλληλίσκοι – καλικάντζαροι φροντίζουν την αλληλογραφία του αφεντικού στο Ταχυδρομείου που βρίσκεται στην άλλη γωνιά του δρόμου. Μάλιστα, τα γράμματα όλων των παιδιών του κόσμου είναι αρχειοθετημένα κατά χώρες, για να οργανωθεί καλύτερα η μεταφορά των δώρων. Το χωριό του Άη Βασίλη δεν ζει μόνο τα Χριστούγεννα. Όλο το χρόνο ο συμπαθής γεράκος ετοιμάζει τα δώρα της χρονιάς και δέχεται τους επισκέπτες του. Ακόμα και τεχνητό χιόνι φτιάχνουν το καλοκαίρι, για να μη βγει ο Άγιος από το κλίμα των γιορτών. Το χωριό του Άη Βασίλη είναι μικρό και το τελευταίο λεωφορείο για το Ροβανιέμι φεύγει στις 4 το απόγευμα, υπό συνθήκες σκότους. Εκτός από το σπίτι με τα δώρα, το ταχυδρομείο και μερικά μαγαζιά, το πιο εντυπωσιακό του κομμάτι είναι το σημείο που οι ταμπέλες σε πληροφορούν ότι από' κει και πάνω, αμέσως μετά τη γραμμή του αρκτικού κύκλου, βρίσκεται ο Βόρειος Πόλος. Είναι ένα μαγικό σημείο. Είναι σαν να είσαι στα σύνορα με το διάστημα και ένα σου βήμα αρκεί


13

νοέμβριος 2008

ταξιδιώτης

www.taxidiotis.com / info@taxidiotis.com

Φεστιβάλ: ευκαιρία για βόλτες Ημέρα των νεκρών στο Μεξικό

Παρέλαση Ελεφάντων στην Ταϊλάνδη ι ταϊλανδέζοι πιστεύουν ότι το σχήμα της χώρας τους στο χάρτη μοιάζει με το κεφάλι του ελέφαντα και η χώρα τους ονομάζεται και 'χώρα του λευκού ελέφαντα'. Το μεγαλόσωμο και αξιαγάπητο αυτό παχύδερμο ζει στην Ταϊλάνδη και στο μεγαλύτερο μέρος της ασιατικής ηπείρου σε αρμονία με τον άνθρωπο, θεωρείται δε ιερό ζώο και εκτρέφεται ακόμα και σε ναούς. Οι ελέφαντες της Ασίας είναι μεγαλύτεροι και πιο φιλικοί απ' αυτούς της Αφρικής. Οι ταϊλανδέζοι για να τιμήσουν αυτό το πολύτιμο για τη ζωή, την οικονομία και τον πολιτισμό του ζώο, διοργανώνουν εδώ και 48 χρόνια τη συγκέντρωση των ελεφάντων στην πόλη Σουρίν, στα ανατολικά της Ταϋλάνδης, κοντά στα σύνορα με την Καμπότζη. Στολισμένοι με λουλούδια και

χαϊμαλιά ελέφαντες παρελαύνουν μπροστά από τους επισκέπτες που έρχονται από όλα τα μέρη του κόσμου για να τους θαυμάσουν, να ανέβουν στην πλάτη τους και να παίξουν μαζί τους. Εκατοντάδες ελέφαντες διασχίζουν όλη την πόλη συνοδεία μαθητών και των δασκάλων τους που συμμετέχουν στην πάνδημη αυτή γιορτή. Η πομπή φτάνει στον προορισμό της -το βουνό από φρούτα και λαχανικά- και οι ελέφαντες ρίχνονται με τα μούτρα –μάλλον τις προβοσκίδες τους- στο φαγητό. Το θέαμα είναι εντυπωσιακό! Η γιορτή των ελεφάντων, που περιλαμβάνει ποδοσφαιρικό αγώνα από τα υπερμεγέθη τετράποδα και παιχνίδια διελκυστίνδας, πραγματοποιείται κάθε χρόνο το τρίτο Σαββατοκύριακο του Νοέμβρη, δηλαδή φέτος θα γίνει στις 15 και 16 Νοεμβρίου.

άθε άλλο παρά μακάβριο είναι το θέαμα που θα αντικρύσει όποιος βρεθεί στις 2 Νοεμβρίου κάθε έτους στο Μεξικό και όχι μόνο. Οι απανταχού μεξικανοί γιορτάζουν το θάνατο σε μια προσπάθεια να τον ξορκίσουν αλλά ίσως και να τον χλευάσουν. Σίγουρα νιώθουν πιο κοντά στους νεκρούς τους και επισφραγίζουν την πεποίθησή τους ότι ζωή και θάνατος είναι ένα. Στις εκδηλώσεις τους οι μεξικανοί 'κοροϊδεύουν' το θάνατο, δεν τον φοβούνται. Ακόμα και μικρά παιδιά φτιάχνουν νεκροκεφαλές και σκελετούς, τους ντύνουν και τους στολίζουν και αναφέρονται σε αυτούς ως 'ο κοκκαλιάρης' ή 'το πετσί και κόκκαλο', ενώ τους δίνουν και ονόματα! Είναι μια γιορτή που έχει τις ρίζες της στην προϊσπανική λατρεία στους νεκρούς. Σήμερα οι ντόπιοι ανάβουν κεριά, βγάζουν από τα σπίτια τους την εικόνα της

Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης ο φεστιβάλ που θα σας κάνει να ταξιδέψετε αυτό το μήνα οδηγεί σε μονόδρομο και φτάνει μέχρι τη Θεσσαλονίκη. Εκεί οι κινηματογραφικές αίθουσες παίρνουν φωτιά από τις 14 ως τις 23 Νοεμβρίου για το 49ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου. Η πόλη για δέκα μέρες ζωντανεύει ακόμα περισσότερο και ξεδιπλώνει το φιλόξενο και δημιουργικό πνεύμα της. Από το 1992 που το φεστιβάλ

απέκτησε διεθνή χαρακτήρα, ενίσχυσε την αίγλη του και αύξησε τους φίλους του σε όλο τον κόσμο. Μέσα από πλούσια και εκτενή αφιερώματα θα προβληθεί το έργο διεθνώς αναγνωρισμένων δημιουργών που διακρίνονται για την ιδιαίτερη κινηματογραφική τους γραφή, καθώς και το έργο νέων δημιουργών που θα δοκιμαστούν για πρώτη φορά στις ταινίες μεγάλου μήκους.

Παναγίας της Γουαδελούπης, κερνάνε τους περαστικούς φρούτα, ξηρούς καρπούς, μπισκότα, γλυκά από κολοκύθες ή κόκκινη ζάχαρη και τοποθετούν πάνω σε μικρούς βωμούς τα αγαπημένα φαγητά των νεκρών τους, το πούρο τους και σίγουρα ένα ποτήρι νερό μήπως διψάσουν! Όλη αυτή η γιορτή μεταφέρεται και στα νεκροταφεία, όπου οι άνθρωποι τρώνε, πίνουν, χορεύουν, γελούν και παίζουν. 'Όλοι θα πεθάνουμε κάποτε', λένε, 'οπότε ας το γιορτάσουμε από τώρα!' Οι καλύτερες γιορτές γίνονται σε περιοχές κοντά στην πόλη του Μεξικό, στο Tláhuac, το Xochimilco και το Mixquic, αλλά και στην περιοχή του Ισθμού του Τehuantepec, στην Oaxaca και στο Cuetzalán, στην επαρχία της Puebla. Αν δεν βρεθείτε στο Μεξικό, πηγαίνετε σε κάποιο μεξικάνικο εστιατόριο! Σίγουρα θα γιορτάσετε με μεξικάνικο τρόπο.


νοέμβριος 2008

14

ταξιδιώτης

www.taxidiotis.com / info@taxidiotis.com

γεύσεις Κίνας

του Ηρακλή Τρουλάκη

εύση. Μια από τις έξι αισθήσεις του ανθρώπου. Μια από τις αισθήσεις που σε συνδυασμό με τη φαντασία μπορεί να σε ταξιδέψει σε άλλους κόσμους, σε άλλους πολιτισμούς, σε άλλες εποχές. Σε αυτό πάντα συντελεί ο συνδυασμός υλικών, που συνήθως εξαρτάται από τη γεωγραφική θέση της κάθε χώρας, τις κλιματολογικές συνθήκες αλλά και τη βιωσιμότητά της. Τέτοιες μαγευτικά γευστικές νότες συναντάμε συνήθως στην Άπω Ανατολή και στις χώρες που την απαρτίζουν, καθώς στις χώρες αυτές υπάρχει αφθονία φυτικών αλλά και ζωικών πρώτων υλών (υπαίθριων και θαλασσίων) καθώς και αρωματικά βότανα και καρυκεύματα. Και όλα αυτά, χάρη στις συγκεκριμένες κλιματολογικές συνθήκες που επικρατούν στην περιοχή. Ο συνδυασμός όλων αυτών των πρώτων υλών για τους κατοίκους των χωριών της περιοχής θεωρείται θείο δώρο, πράγμα λογικό από τη στιγμή που καλύπτει όλες τους τις διατροφικές ανάγκες. Εκτός απ' αυτό, η πρόσμιξη αυτών των πρώτων υλών βγάζει ένα γευστικό αποτέλεσμα μαγευτικό που σε ταξιδεύει πραγματικά στις χώρες αυτές με τα αμέτρητα χρώματα και τα αρώματα που σκορπίζουν οι τροπικοί καρποί, τα δέντρα και τα λουλούδια. Η ανάμειξη κρεάτων, ψαριών, φρούτων, λαχανικών και ξηρών καρπών μπορεί

αρχικά να σας ξενίσει μια και είναι μακρινή από τις δικές μας γεύσεις. Επίσης το γάλα καρύδας σε συνδυασμό με το ψάρι και τα λαχανικά μπορεί να σας προβληματίσουν για το γευστικό τους αποτέλεσμα, που σίγουρα όμως είναι αρμονικό και μοναδικό. Μεγάλη είναι η διατροφική τους αξία και καθένας μπορεί εύκολα να καταλάβει την περιεκτικότητα ενός τέτοιου γεύματος σε βιταμίνες. Ένας βασικός παράγοντας για τη διατήρηση της θρεπτικής αξίας ενός φαγητού είναι, φυσικά, και ο τρόπος παρασκευής του. Σε όλες αυτές τις χώρες, λόγω των υψηλών θερμοκρασιών, τα περισσότερα φαγητά δεν ψήνονται πολύ, με αποτέλεσμα να παραμένουν όλα τα συστατικά των πρώτων υλών σχεδόν αναλλοίωτα. Επίσης, ένας άλλος βασικός διατροφικός παράγοντας που στις δυτικές χώρες έχει καταστήσει την παχυσαρκία μάστιγα και που διαφοροποιεί την ανατολίτικη κουζίνα είναι η παντελής απουσία του ψωμιού από την καθημερινή διατροφή αυτών των λαών. Μια απουσία που όμως συμπληρώνεται επάξια από τη μεγάλη κατανάλωση ρυζιού αλλά και ζυμαρικών από ρύζι, που περιέχουν το άμυλο που απουσιάζει από τη διατροφή τους. Βάλτε λοιπόν τη φαντασία σας να δουλέψει και αφεθείτε σε ένα μαγευτικό ταξίδι σε νέες γεύσεις. Η πρώτη δοκιμή σίγουρα θα σας πείσει και η δεύτερη θα έρθει σύντομα από μόνη της, σαν ανάγκη τού να δοκιμάσετε αυτό που θα αποκαλείτε πια διαφορετικό. Αν πάλι νομίζετε ότι

ένα τέτοιο ταξίδι μοιάζει άπιαστο όνειρο, μπορείτε να επισκεφθείτε το Ασιατικό εστιατόριο Chop Sticks, στο κέντρο του Ηρακλείου, που ήρθε πριν από μερικούς μήνες κοντά μας για να μας μυήσει στα μυστικά της ασιατικής κουζίνας, να μας υποδεχτεί στο ζεστό του χώρο με ευφάνταστο φαγητό, ωραία μουσική και με το καλά καταρτισμένο προσωπικό του. Ήρθε δηλαδή για να μας ταξιδέψει στις χώρες εκείνες τις μακρινές. Καλή σας όρεξη!

διαφημιστείτε μαζί μας


15

νοέμβριος 2008

ταξιδιώτης

www.taxidiotis.com / info@taxidiotis.com

Διακοπές: όχι μόνο τον...

Aύγουστο

ταξιδεύεις μαζί του

του Στέφανου Σηφάκη

ιακοπές... ιερές διακοπές! Ένα μεγάλο κεφάλαιο στη ζωή του κάθε ανθρώπου και ειδικά του Έλληνα, ανεξαρτήτως του ότι, σε σχέση με τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες, ο Έλληνας είναι αυτός που ίσως έχει την μικρότερη ανάγκη να επισκεφτεί κάποιο μέρος που θα του παρέχει συνθήκες και σκηνικά σε κάποιους λείπουν, ενώ ο ίδιος τα έχει δίπλα του σχεδόν κάθε μέρα! Ήλιο, παράλιες, θάλασσα... Και όμως. Οι κουβέντες περί διακοπών ξεκινάνε από την ώρα που... τελειώνουν οι προηγούμενες διακοπές μας και διαρκούν μέχρι να έρθει ο επόμενος χρόνος που θα τις πραγματοποιήσουμε –επιτέλους! Ίσως είναι κι αυτό ένα δείγμα του ότι ο άνθρωπος και ειδικά ο Έλλην άνθρωπος έχει γεννηθεί για να περνάει καλά!!! Τι έχει αλλάξει όμως τα τελευταία χρονιά και η περίοδος των διακοπών μας έχει συρρικνωθεί σε έναν μήνα, τον Αύγουστο, και πλέον τα πάντα κινούνται γύρω από αυτή την περίοδο; Κάποτε οι Έλληνες πηγαίνανε διακοπές και Μάη και Σεπτέμβρη, ίσως και Οκτώβρη! Γιατί ακόμη και οι

διακοπές μας με τον τρόπο που γίνονται, με την ψυχολογία που τις οργανώνουμε και τις ξεκινάμε πολλές φορές προκαλούν ένα ψυχολογικό αδιέξοδο από την καταπίεση που μας χτυπάει την πόρτα ακόμη και για τις πιο ιερές ημέρες του χρόνου; Ένας λόγος είναι ότι οι διάφορες επιχειρήσεις είναι σήμερα πιο αλληλένδετες απ' όσο παλιότερα. Έχουμε γεμίσει μεγάλους ομίλους και συγκροτήματα τα οποία καθορίζουν το ρυθμό εργασίας όλων των συνεργατών τους. Δημόσιες υπηρεσίες και μεγάλες ιδιωτικές εταιρείες συμβάλλουν με την οργάνωσή τους στο φαινόμενο αυτό. Ακόμη και ένας μικροεπιχειρηματίας, που φαινομενικά είναι ανεξάρτητος, στην πραγματικότητα εξαρτάται από τους πελάτες και τους συνεργάτες του, και ρυθμίζει τις διακοπές του ανάλογα με τις δικές τους. Ο ιδιοκτήτης του τυροπιτάδικου δίπλα στην πολεοδομία πότε θα πάει διακοπές; Μα προφανώς τον Αύγουστο που η πολεοδομία κλείνει! Οι μόνοι που εξακολουθούν να ακολουθούν άλλους ρυθμούς είναι ενδεχομένως οι αγρότες, που είναι αναγκασμένοι να ακολουθήσουν τους ρυθμούς της φύσης, ανάλογα με το προϊόν που παράγουν. Όσοι ζουν στις πόλεις και ασκούν επαγγέλματα μεταποίησης, εμπορίας, υπηρεσιών και τα παρόμοια, πάνε διακοπές τον Αύγουστο – όλοι πάνε διακοπές τον Αύγουστο. Έτσι παρατηρούμε το φαινόμενο ελεύθερων επαγγελματιών, που μόνο ελεύθεροι δεν είναι, να ρυθμίζουν τα ωράριά τους και τις διακοπές τους όπως θα ήθελαν. Οπότε τι μένει; Συμβιβασμός ακόμη και την εποχή που ονειρευόμαστε ότι όλα θα είναι ανέμελα, όλα θα γίνονται με τον τρόπο που εμείς θέλουμε και αποφασίζουμε.

Αγ. μηνά 23, Ηράκλειο τηλ.: 2810212212 www.907.com



Taxidiotis November 2008