Issuu on Google+

คัมภีรละกามเลม2 เง็กเซียนฮองเต (เทพเจากวนอู) .เง็กเซียนฮองเตองคปจจุบันมีพระนามวา .กอนหนานั้นทานมีตําแหนงเปน ในสถานธรรมทานคือ ชาวโลกเรียกวา เทพเจากวาน หรืออีกพระนามหนึ่ง เทพเจากวนอูฝายบู พอคามักนับถือเปนเทพเจาแหงโชคลาภทางบู สาวกของพระศาสดาขงจื๊อยกยองทานเปนหนึ่งในหาเทพเจาหวุนเซียง .ทางคนทรงขนานพระนามทานเปน เปนประธานของเหลาทว ยเทพทั้งหลายในการทรง .หลังจากทานอนิจกรรม ทานไดรับการแตงตั้งเปนเทพเจานั้น เทพเจานี้ หลังสุดไดแตงตั้งเปน และไดรับการเซนไหวจากชาวโลกในวันเ ซ็งเหม็ง และวันสารท ในป พ.ศ. 2457 ทานกับจอมพลงักฮุย ไดรับการยกยองเปนนักปราชญทางบู ทานกับศาสดาขงจื๊อไดรับการยกยองพอๆ กันเละไดขนานนามวา .ในหนังสือของสํานักทรงไดบันทึกไววา หาศาสดาแหง พุทธ เตา ขงจื๊อ คริสต และอิสลาม ไดประชุมหารือกัน ตางเห็นพรอมไดเสนอทานเปนเง็กเซียนฮองเต องคที่ 18 และในที่สุดทานก็ไดขึ้นครองเปนเง็กเซียนฮองเต องคที่ 18 ในวันที่ 1 เดือน 1 ของจีนในปกะจื้อ (พ.ศ. 2407 หรือ ค.ศ. 1864) เพื่อปกครองเหลาเทพทั้งหลาย จนบัดนี้ก็หนึ่งรอยกวาปแลว ตั๊กมอโจวซือประทานพร อันมนุษยนี้หนอ ลวนอยูในกองกิเลส ไมชําระจิตกายใจ ใหผองใส หลงละโมบเงินทอง จนลืมกาย สวดวิงวอนขอพร อยูร่ําไป ไมฝกจิตใหอยู ในสหธรรม แลวจะวิงวอน ไปหาใย ความศักดิ์สิทธิ์นั้นอยู ในดวงจิต แลวจะไดดวงธรรม ยอมอําไพ


พี่สะใภของเจา ก็คือพี่สะใภของขา .ขุนพลจาวจูลง หนึ่งในหาทหารเสือของเลาปในสมัยสามกก วันหนึ่งไดรับคําสั่งใหยกทัพเขาตีเมืองกุยหยางที่มีขุนพลจาวฟานเปนนายทหารประตูเมือง ซึ่งตอมาจาวฟานยอมจํานนในที่สุด เนื่องดวยคนทั้งสองมีนิสัยคลายคลึงกัน คุยกันถูกคอ ดังนั้นเขาทั้งสองเลยสาบานเปนพี่เปนนองกัน .วันที่ไดสาบานเปนพี่เปนนองกัน ขุนพลจาวฟานไดจัดโตะเลี้ยงฉลอง ระหวางดื่มสุราเคลาอาหารจนทั้งสองมีอาการมึน ๆ ทันใดนั้นมีสตรีสาวงามรูปโฉมอรชรออนชอยดังนางฟานางหนึ่ง นุงกายไวทุกข ไดกาวเทาเขามาดวยทาอันชดชอยสงางาม นางตรงมาที่โตะและหยิบจอกเหลาคอยรินเหลาใหพวกเขา จูลงเห็นเขาแปลกประหลาดใจมาก ถามวา “นางเปนใคร?” จาว ฟานตอบวา “นางเปนพี่สะใภของขาเอง ชื่อฟานซื่อ พี่ชายของขาไดตายไปยังไมมีบุตรสืบสกุล ญาติ ๆ ไดแนะนํานางแตงงานใหม แตไมมีใครอยูในสายตาของนางเลย นางเคยปรารภวา คนที่จะมาเปนสามีนางจะตองมีบุคลิกอยางทาน มีทาทางสงาผาเผย มีชื่อเสียงเกรียงไกร วันนี้บังเอิญทานพี่มาถึงที่นี่ ขอเพียงทานพี่พอใจ พี่สะใภของขายินดีปรนนิบัติทานพี่ตลอดชีวิต” .จูลงไดยินเชนนี้พูดเสียงดังอยางจริงจังวา “เมื่อขากับเจาไดสาบานเปนพี่เปนนองกันแลว พี่สะใภัของเจาก็คือพี่สะใภของขามีหรือจะทําเรื่องบัดสีบัดเถลิงได?” .จาวฟานไดฟงเชนนั้น ใบหนาแดงกล่ํา รูสึกอับอายและลาจากไป จาวจูลงตอมาไดเปนถึงหนึ่งในหาทหารเสือของจักรพรรดิเลาป มีอายุยืนยาว เมื่อวิญญาณกลับสูสวรรคไดถูกแตงตั้งเปนจอมพลคุมทัพทหารเทพ กตัญูกตเวที คนในภาพเปนชาวนากัลยาณจิต ชั่วชีวิตมีสัจจะจิตใจสูง มีเมตตากรุณาคอยชักจูง ในนั้นมุงแทนพระคุณการุณยธรรม เมื่อเยาววัยไดอาศัยดื่มนมโค ยามเติบโตเลี้ยงไวใหอิ่มหนํา อันโคนี้เคยใชงานอยางตรากตรํา ถึงแกเฒาก็ไมนําไปฆากิน เขาเขาใจในหลักกฏแหงกรรม ไมกระทําชั่วชาใหผิดศีล


เขารับประทานมังสวิรัติเปนอาจิณ

ชั่วชีวินกตัญูรูพระคุณ

กามารมณเปนยอดแหงความชั่ว ขาคือเทพประจําศาลเจานี้ : พระเจาขั้วโลกเหนือแหงสวรรคมหาราช ประทับทรง วันที่ 28 มิถุนายน 2530 กลอน สัจธรรมแยบยลแผทั่วสกล ธรรมเบื้องบนโปรดผูมีสัมพันธบุญ พระการุณยทรงเมตตาชวยทารกบุตร พระเจาปลุกวิญญาณเดิมกลับสูฟา เรื่อง : ผลกรรมจากผูชอบมั่วกาม .นับแตขาไดรับโองการสวรรคมาประทับทรงที่ศาลเจานี้ ใจของขาคอยหวงใยประชาราษฎรมาตลอด จึงไดประทับทรงชี้แนะธรรมะแกสาธุชน หากมีผูใดที่จะแกกรรมมาขอรองขา ขาก็จะพยายามไกลเกลี่ยจนตางฝายตางอโหสิกรรมซึ่งกันและกัน นอกจากรายที่กรรมหนักและสลับซับซอนจริง ๆ และวิญญาณนั้นไดรับอนุญาตจากยมบาลมาแกแคนเทานั้น ก็สามารถแบกรับแกไขไดจนทําใหทั้งฝายทางโลกและทางวิญญาณตางพอใจแยกยายจากกันไป .ขณะนี้มีคดีของนายเฉินซู ไดอุตสาหเดินทางไกลมาถึงศาลเจานี้เพื่อขอใหขาชวยแกไข เฉินซูปวยเปนโรคประหลาดหลายปนี้ รางกายของเจาออนเพลียหมดเรี่ยวหมดแรงไปทั้งตัวโดยไมรูสาเหตุ ถึงแมครอบครัวของเจาร่ํารวย แตโรคนี้เปนโรควิบากกรรม แมเคยหาแพทยทั้งแผนปจจุบันและโบราณมามากตอมาก หมดคาใชจายไปมหาศาล แตอาการปวยก็ไมดีขึ้นเลยเพื่อนจึงแนะนําเจามาหาขาที่นี่ ขาพอพูดวา “โรคนี้ไมเบาเลย”


นั่นเปนโรควิบากกรรม เจาแสวงหาใสตัวเอง เจาจะใหหายขาดไดนั้นนอกจากเจาตองประกอบบุญมหาศาลแลว มิฉะนั้นโรควิบากกรรมนี้คงแกยากนะ นั่นไมใชวา ขาปราศจากเมตตาที่ไมแสดงอิทธิฤทธิ์ชวยไกลเกลี่ย ดวยเหตุนี้ ขาขอเตือนชาวโลกอยามั่วกาม ขาจะเฉลยกรรมเกาของนายเฉินใหฟง .เฉินซูเปนหุนสวนของโรงงานผลิตเสื้อผาสําเร็จรูป เฉินเปนปญญาชนและเปนวิศวกรผูเชี่ยวชาญ แตในโรงงานลวนเปนสตรีเฉินถึงแมจะมีครอบครัวแลว แตมีนิสัยเจาชู มักอาศัยตําแหนงหนาที่หลอกกินไขแดงจากพนักงานสาวจนนับไมถวน 10 กวาปนี้นิสัยเจาชูของเฉินมิไดลดลงแมแตนอย คัมภีรบอกวา “กามารมณเปนยอดแหงความชั่วทั้งปวง” เฉินเริ่มรับหนี้กรรมมาได 3 ปนี้เอง กลาวคือ รางกายออนเพลีย หมดเรี่ยวแรง ศีรษะหนักแตขาไมมีแรงเดินเหินไมสะดวก บาปกรรมเริ่มตามหา เหลาเด็กทารกที่ถูกทําแทงจากแมที่ถูกเฉินหลอกกินไขแดงจนตั้งครรภและถูกบังคับใหทําแทง เหลาวิญญาณทารกจึงมาทวงหนี้กรรม ขาเปนเทพผูเคารพตอกฏมณเทียรบาลของสวรรค มิกลาขัดกฏสวรรค มิฉะนั้นผลบุญผลกรรมจะไมสัมฤทธิผลซิ แตนายเฉินแตงงาน 10 กวาป ยังไมมีบุตรสืบสกุล เหตุดังฤา ขาบอกไดวา “ผลกรรม” คําโบราณเคยกลาวไววา “ผูทรามหญิงรับกรรมเชนนี้” นั่นเปนเหตุของผลกรรมที่ไรบุตรสืบสกุลนะ .คืนนี้ขาเฉลยกรรมเกาของเฉินใหทราบแลว ขาหวังวานายเฉินจําตองสํานึกผิดและประกอบแตความดีมาก ๆ เพื่ออุทิศสวนกุศลแกวิญญาณเหลาทารกทั้งหลายนะ ทายนี้ ขาขอมอบบทกลอนใหเจาเพื่อสํานึก อันความชั่วมั่วกามโทษลนฟา กรรมหนักหนาพารวงหลนทางสามแพรง เตือนเจาอยามั่วกามทําเขม็งเกร็ง บานครื้นเครงอายุมั่นสุขสราญ รูปงามจอมปลอมเปนของวาง รักอําพรางโลกเสพเลวระยํา เสพกามสุขชั่วครูปลูกเหตุกรรม


หมื่นเคราะหกรรมทุกขแสนเข็ญขุมนรก

ผลกรรมของแมเลา .คําวา แมเลา คือ ผูควบคุมสถานเริงรมย แมเลาในเมืองเซี่ยงไฮ มีวิธีการลงโทษอยางโหดเหี้ยมตอนางคณิกาที่ไมสามารถทําเงินใหโดยเอาแมวยัดเขาไปในกางเ กงในของเธอ แลวใชไมตีแมวนั้น เมื่อแมวเจ็บก็จะพยายามหาทางหนี เล็บแมวจึงขวนตามอวัยวะเพศของหญิงสาวนั้นจนเลือดไหลโทรม จึงปลอยแมวออกมานางคณิกาใดที่ไดรับการลงโทษอยางทารุณโหดเหี้ยมเชนนี้ก็ไมกลาที่จะขัด ขืน จึงตองพยายามใชเลหกลอุบายเพื่อยั่วยุผูคนที่สัญจรไปมา สวนแมเลานั้น วัน ๆ จะเสพสุขจากน้ําตาของหญิงคณิกาเหลานั้น ทั้งยังกินไขนกพิราบบํารุงรางกายเปนประจํา .วันหนึ่ง มารดาขาพเจาไปเยี่ยมญาติผูเปนพี่สาว ไดยินเสียงขางบานของพี่สาวรองอยางโหยหวน โอย! ขาทนไมไหวแลว .มารดาขาพเจาเกิดความฉงนและงงงวย จึงเดินเขาไปดูและถามหาสาเหตุ จึงรูวา แมเลาคนนั้น เกิดเปนโรคทองมาร จึงไดปดสถานเริงรมยแลวกลับมารักษาตัวที่บาน แพทยไดทําการผาตัดใหน้ําในทองไหลออกมาเต็มกะละมัง ทองของนางก็ยุบเขาไปทันที แตนางก็ตะโกนรองอีก “โอย นากลัวจริง ๆ เสาทองแดงถูกเผาจนแดงก่ํา ขาจะตองไปโอบอุมแลว โอย เจ็บปวดเหลือเกิน” แลวก็สลบไปสักครู นางก็ฟนขึ้นมา ก็รองอีกวา “โอย ภูเขามีดนากลังจัง พวกเขาจับขาโยนลงไปแลว โอย เจ็บ ๆ ๆ”แลวก็สลบอีกครั้ง เมื่อฟนขึ้นมานางก็รองอีก “โอย พวกเขาใชตะขอดึงลิ้นขาออกมาแลว โอย ขากลายเปนคนมีลิ้นยาว” พูดแลวก็สลบไปเมื่อฟนขึ้นมา ลิ้นคอย ๆ หดเขาไป .มารดาขาพเจาเห็นแลว ก็ไมรูจะชวยอยางไรดี เพราะนางกอกรรมไวมาก ถึงแมจะสงสาร แตกฏสวรรคเขมงวด ก็ยากตอการขอความปรานี .แมเลาถูกทรมานเชนนี้เปนเวลานานแลวก็ตายลงไปในที่สุดกอนตายนางรองโหยหวนทุกวัน เปนที่นาเวทนาแกผูพบเห็น หันมาดูในสังคมทุกวันนี้ ขาวการปลนฆา ขมขืน วางเพลิง หลอกลวง ฯลฯ มีใหอานกันทุกวันในหนังสือพิมพ ถึงแมบางครั้งกฏหมายบานเมืองเอาผิดไมได


แตกฏสวรรคเขมงวด คนที่ทํากรรมไว จะตองรับโทษในนรกทุกราย ขอใหผูกระทําความผิดทั้งหลาย จงสํานึกผิดกอนที่ทุกสิ่งทุกอยางจะสายเกินไป กิเลนสัตวโบราณจิตเมตตา มักกรุณาสัตวเล็กนอยอยูเสมอ ยามเดินไปในถนนไดเจอะเจอ เขาไมเผลอเหยียบตายใหวายปราณ มนุษยเรายกตนเปนคนฉลาด เหตุไฉนจึงพิฆาตอยางอาจหาญ มนุษยธรรมนั้นอยูไหนใครตองการ โปรดไขขานคําตอบจะขอบคุณ

ผลลัพธจากการฆาสามี .ขาคือ พระเจาเหวินเหิน สถานธรรม เซินกวงตัง ผูรองขอ : นายหลิว แซโงว ชาวเถาหยวน ประกาศ : ตามที่ทุกทานไดมาอัญเชิญขาไปประทับทรงที่บาน นายหลิว แซโงว เพื่อรูหนี้กรรมที่นายโงวปวยยืดเยื้อมาเปนเวลานาน 2 ป รับประทานยาทุกวัน ก็ยังไมมีวี่แววดีขึ้น ยิ่งมาในเดือน 3 นี้ เกิดอาการประสาทหลอน แพทยที่มีชื่อก็ไมสามารถรักษาใหหายได จึงไดอัญเชิญมาชี้แนะ ขาเลยแจกแจงผลกรรมของนายโงว เพื่อหาวิธีแกกรรมนายโงวจะไดหายปวยในเร็ววัน .ผลกรรมของนายโงวไดเริ่มจากชาติปางกอน เมื่อประมาณ 180 กวาป ซึ่งตรงกับราชวงศเช็ง รัชสมัยหยิงจงฮองเต ขึ้นครองราชย ชาติกอนของนายโงวมีนามวา ซิวซิมหยวนเปนคนเหอไป สอบซิ้วไฉไมผาน จึงไปเปนครูของบานนักบุญหลิวหยงปน ซึ่งภรรยาไดสิ้นบุญไปโดยไมมีทายาทสืบสกุล จึงไดรับสาวใชนางหลี่เปนภรรยาไดบุตรชายคนหนึ่ง ชื่อวา หลิวเจียฝู นายหลิวมีบุตรตอนวัยชรา จึงรักใครเอ็นดูบุตรชายมาก เมื่อบุตรชายอายุได 7 ป นางหลี่ไดหารือสามีเพื่อวาจางซิวเซินหยวนเปนครู ตอมาเศรษฐีหลิวเกิดเปนอัมพาตพูดจาไมได เสมือนหนึ่งเปนคนพิการก็ไมปาน นางหลี่เริ่มไมเกรงใจสามี แอบเปนชูกับซิวเซินหยวน เพื่อปกปดความชั่ว จึงไดยายสามีไปอยูหลังบาน ตอนแรกยังพอปอนขาวใหน้ําบาง ตอมาถึงขึ้น


งดขาวงดน้ํากับเลย จนเศรษฐีหลิวตองอดขาวอดน้ําตาย นางหลี่เพื่อปกปดความชั่วของตน จึงจัดงานศพอยางเอิกเกริก .วิญญาณของเศรษฐีหลิวพกความแคนไปรองทุกขตอยมบาล ตอมานางหลี่กับชูรักไดรับผลกรรมที่ตนกอไวโดยมีโจรมาปลนและไดฆาเขาทั้งสองตาย เมื่อซิวตาย วิญญาณของเขาก็ถูกลงโทษในขุมนรกตาง ๆ .นางหลี่ตอนนี้ยังรับโทษทัณฑอยูในนรก สวนเศรษฐีหลิวไดประกอบกรรมดีไวมากตอนมีชีวิตอยู วิญญาณนายหลิวจึงมีอิสระแตซิวเซินหยวนเมื่อพนโทษจากนรกแลวก็มาเกิดเปนคนในชาตินี้ก็คื อ นายหลิว แซโงวนั่นเอง เมื่อ 2 ปกอน วิญญาณนายหลิวไดบังเอิญมาพบกับนายโงว นึกไดวาชาติกอนถูกเขาทําตายกับถูกแยงภรรยาไป จึงติดตามทวงหนี้ การที่นายหลิวปวยยืดเยื้อมานาน 2 ป ก็เพราะวิญญาณนายหลิวมาทวงหนี้นั่นเอง ถึงแมหาหมอทานยาก็ยากตอการเยียวยาได ถาอยากใหนายโงวหายปวย ตองชําระหนี้กรรมกอน บัดนี้ ขาเห็นแกนายโงวมีจิตศรัทธามาขอรองชวยแกกรรม ขาจึงมอบยันต 3 ใบ ไปดื่มกิน คอยหาวิธีแกกรรม ถาไดอโหสิกรรมจากวิญญาณหลิวแลว พรอมกับหาหมอรักษา จึงมีโอกาสหายเปนปกติได

ลอลวงหญิงใหทิ้งสามี และบุตร รับผลกรรมชาตินี้ ประกาศ : บัดนี้มีอุบาสิกาหลินซูซิ่วมาขอแกกรรม พรอมที่เปดศาลไตสวน โปรดเรียนเชิญเทพเหวินปนแหงศาลเฉินหวางเมืองฟุงซานเปนผูบันทึก แลวนําไปรายงานตอนรกขุมที่ 10 ลอหมุนออง ใหแมทัพจงถานคุมวิญญาณเขามาได เทพเหวินปน: วันนี้ขาไดรับเชิญจากประธานสถานธรรมหมินเตอถังมาบันทึกเรื่องกฏแหงกรรมครั้งนี้ แมทัพจงถาน : ขาไดนําวิญญาณมาแลว ขอไดโปรดพิจารณาความได ประธานกวนอู : วันนี้ขาจะอนุญาตใหเจาประทับรางในรางทรง


จงเลาเรื่องที่เจากับหลินชูซิ่วในชาติกอนมาใหฟง อยาไดมีการปกปดแจงเท็จ มิฉะนั้นจะถูกลงโทษหนัก ถาแจกแจงเรื่องกฏแหงกรรมไดสะอาดมีคุณคาตอชาวโลก ขารับประกันเจาจะไดไปผุดไปเกิดเร็วขึ้น ขอใหเจาจงอยาพลาดโอกาส วิญญาณ : ทานเทพเจากวนอูทรงโปรดเมตตา เมื่อชาติกอนเขาหลอกฆาขา ขาจึงมีความเจ็บแคนมาก ขาชื่อหฮางซุกเหมย เกิดในราชวงศเซ็ง รัชสมัยจักรพรรดิคังซี ปที่ 20 เกิดที่อําเภอหลินเซิน มณฑลฮกเกี้ยน เมื่อขาอายุได 18 ป โดยการแนะนําของแมสื่อ ขาจึงไดแตงงานกับนายหลี่เซียนตี้ เปนคนอําเภอเดียวกัน ตอมาขาไดติดตามสามีมาอยูที่เมืองเจียงโจว มณฑลฮกเกี้ยน เมื่ออายุ 23 ป ขาไดคลอดบุตรชายคนแรก และขาไดบุตรชายคนที่ 2 เมื่อขาอายุ 25 ป และตอมาคลอดบุตรอีก 2 คน เมื่ออายุ 27 และ 30 ตามลําดับ ซึ่งตอนอายุ 30 ปนี้เอง ขาปวยเปนโรครูบาติซึมยากตอการเดินเหิน ขาเคยไปหาแพทยทั่วเมืองเจียงโจวก็ไมอาจรักษาใหหายขาดได วันหนึ่งมีญาติคนหนึ่งแนะนําหมอหลินวานเจียว ซึ่งเพิ่งกลับมาจากไตหวัน หมอหลินคนนี้ก็คือ หลินชูซิ่วในชาติปจจุบัน ระหวางใหการรักษา หมอหลินไดใชคําพูดหวานลอมขาจนในที่สุดก็ไดเสียกัน และตอมาขาก็ไดคลอดบุตรชายใหเขา 1 คน ตอนนั้นหมอหลินไดยุยงขาพาลูกคนที่ 2 และคนที่ 4 หนีตามเขากลับไปที่ไตหวัน .ขณะนั้นหมอหลินอายุ 37 สวนขา 35 ชีวิตคูชวงแรกในไตหวันก็มีความสุขดี 3 ปตอมาเขาเริ่มออกลายแสดงต���วเปนเจาชูยักษ ในที่สุดเขาก็ติดพันกับนางเอกงิ้วโควชุนจิ้ว และติดตามเธอเรรอนตามเมืองตาง ๆ ทิ้งขวางพวกเราโดยไมเหลียวแล เมื่อเขาอายุได 45 ป ขาไมไดรับขาวคราวจากเขาเลย ขาตองทํางานหนักเพื่อแมลูก 3 ชีวิต เนื่องดวยตรากตรําเกินไป โรคเกากําเริบเดินเหินลําบาก จําใจใหลูกสาวขณะนั้นอายุ 16 ปไปเปนสาวใชในโรงงานทํากระสอบ ทํางานไดประมาณ 3 ป ก็ถูกวัยรุนอันธพาล หลอกลวงจนหายสาบสูญไป ขาเลยใหลูกชายคนเล็กไปเปนชางฝกหัดกับชางตีเกือกมา อยูมาได 1 ป เกิดมีปากเสียงกับคนอื่นในที่สุดก็ฆาฝายตรงขามตายดวยความตกใจ ลูกชายก็หนีหายสาบสูญไปอีกคน


.ตอนนั้นขาทั้งปวยทั้งยากจน จําตองพึ่งพาเพื่อนบานคอยชวยเหลือ เมื่ออายุได 49 ป ขาคิดถึงสามีเกากับลูก ๆ 2 คนที่เมืองเจียงโจว ตอมาไดขาววา หลังจากขาหนีตามชูไป เขาก็แตงงานใหม ความหวังสุดทายของขาหมดสิ้นแลว ในที่สุดขาก็ตรอมใจตาย ทานยมบาลกลาวโทษขาคบชูสูชายทอดทิ้งสามีและลูก ๆ ขาดกุลสตรีที่ดีของแมบาน นรกขุมที่ 1 สั่งลงโทษขา 10 ป นรกขุมที่ 2 ที่ 3 กลาวโทษเชนกัน มาถึงนรกขุมที่ 4 ระหวางสอบสวนไดพูดถึงการหลอกลวงของหลินวานเจียว จึงรูเขาตายกอนขา 1 ป ถูกยมบาลลงโทษ 200 ป สวนขาบาปหนักกวาตองรับโทษ 270 ป เมื่อครบกําหนด ทานพระอรหันตกษิติครรภ ทรงเห็นวา ขาสํานึกผิดแลว จึงเมตตาอนุญาตใหขาไปเกิดใหมได แตขายังเจ็บแคนไมหายที่ถูกนายหลินหลอกลวง จนบานแตกสาแหรกขาด จึงไมยอมไปเกิดใหม จิตของขามีแตความพยาบาท จึงไดคนเสาะหาเขาเพื่อแกแคน .สวนหลินนั้นเมื่อพนโทษทัณฑแลว 62 ป จึงไดไปเกิดใหมเปนหลินชูซิ่ว ในปจจุบันนี่เอง ขาคนพบเขาเมื่อเขาอายุ 30 ป แตเนื่องดวยชวงนั้น ดวงเขากําลังขึ้น ตองรอจนเขาอายุ 32 เศรษฐกิจทางครอบครัวเริ่มถดถอยขาเลยหาวิธีทําใหครอบครัวเขาแตกแยก ตอมาก็ทําใหขาของเขาทั้ง 2 ขางเดินเหินไมได เร็ว ๆ นี้ขากําลังคิดจะเอาชีวิตเขา แตขาไมมีธงของยมบาลทวงหนี้ชีวิตไมได อีกทั้งทานพระเจากวนอูทรงปกปองดวย ที่ขากลาวมาทั้งหมดนี้เปนความสัตยจริง ขอเทพเจากวนอูทรงเมตตาตัดสินความดวย ประธานกวน : สําหรับเรื่องนี้ ขาขอแนะวา เวรควรระงับดวยการไมจองเวร ขอเพียงหลินชูซิ่วสํานึกผิด และประกอบกรรมดีสรางสมบุญบารมี แลวอุทิศสวนกุศลให เจายินดียกโทษใหไหม วิญญาณ : เมื่อเหลาเทพแหงหมินเตอถังชวยเหลือ และจัดการใหขาเชนนี้ ขายินดียกโทษให ประธานกวน : แลวอุบาสิกาหลินละ เจามีความเห็นอยางไร? หลิน : ขอใหขาหายเปนปกติ ขายินดีไปรับใชที่ศาลเจากวนอู ประธานกวน : ตกลง เมื่อทั้งสองฝายยินยอม และเพื่ออุบาสิกาหลินทําตามที่เขาสาบาน วิญญาณหฮางหามรบกวนเขาอีกขอใหสองฝายพิมพลายนิ้วมือเปนหลักฐาน


วิญญาณ : ถาหลินยอมทําตามที่ตกลงไว และขายังไปรบกวนอีก ขายินดีไปรับโทษที่นรกอเวจี จะไดไมไปผุดไปเกิดอีกขอเทพเทวาเปนพยาน ประธานกวน : เรื่องนี้ไดจบลงแลว ขาขอขอบใจทานเหวินปน ทําหนาที่บันทึกเพื่อไวอยูในหนังสือกฏแหงกรรม ขาก็จะกลับละ

วิญญาณทวงหนี้กรรม

กรรม พิธิกรเทพฟุกเตอ : ประกาศ : บัดนี้เทพเจาหลักเมืองแหงเมืองผิงตงไดเสด็จมาถึงสถานธรรมแหงนี้ เพื่อไกลเกลี่ยเรื่องกฏแหงกรรม ขอใหทานทั้งหลายเขาแถวทําการตอนรับ และขอใหทุกคนจงปฏิบัติหนาที่ของตัวเองใหสุดความสามารถ .ขอถวายตอนรับเทพเจาหลักเมือง ขาขอถอยไปกอน เทพเจาหลักเมือง : ผูรองขอมีนามวา หยางกวนจู อายุ 30 ป เกิดเมื่อวันที่ 21 เดือน 12 พ.ศ.2501 เวลา 22.00 น. มีสํามะโนครัวที่หมูบาน ตังหลิง ตําบลจิ่งหยู อําเภอผิงตง เรื่องราวที่รองขอ: เหตุใดชวง 8 เดือนมานี้ มีอาการสะลึมสะลือตลอดเวลา สาเหตุความเปนมา : ในวันไหวพระจันทร 2529 เจาไดเปนไขตัวรอน และไดกระทบถึงสมอง จึงมีอาการสะลึมสะลือขึ้น เหตุดังใดฤา ก็เนื่องจากเจากรรมนายเวรมาทวงหนี้กรรมนั่นเอง .วันนี้ขาฯ ไดรับโองการสวรรคใหมาแกกรรมแกหยางกวนจูและจะแถลงไขสาเหตุของความเปนมาเพื่อลง ในหนังสือกฏสวรรค .นายหยางกวนจูนี้ ชาติกอนมีนามวา ซิ่วซิ่งจื้อ เกิดเมื่อตนรัชสมัยกวงสุย ที่อําเภอเจียงฆวา ไตหวัน ในเดือน 3 ของปที่ 21 ของจักรพรรดิกวงสุย ทางรัฐบาลแมนจูไดยกเกาะไตหวันใหญี่ปุนเปนผูปกครอง ชาวจีนในเกาะไตหวันไดลุกฮือตอตานทหารญี่ปุน ขณะนั้นนายซิ่วจื้อกับเพื่อนหลี่เซ็กหยีทําบัวอยูในเมืองซินจุกดวยกัน ไดพากันเขาเปนทหารอาสาสมัครของแมทัพเจียงจิงหัว แมทัพเจียงกอตั้งกองทัพขึ้นที่เมืองหุนหลิน และไดปะทะกับทหารญี่ปุนที่ซินจุก


ในที่สุดกองทัพเจียงก็ไดรับความปราชัย ซิวกับหลี่เปนเพื่อนรักกันจึงปลอมกายหลบหนีกลับมาหลบอยูที่บานของแมยาย เพื่อหลบหลีกจาการถูกจับของทหารญี่ปุน หลี่มีภรรยาที่มีโฉมหนาอันงดงาม หลี่และภรรยาใหการตอนรับซิวเปนอยางดี .เนื่องดวยนายหลี่มีโรคประจําตัว คือโรคหอบอยางหนัก ไมอาจออกไปทํางานนอกบานไดและยิ่งขณะนั้นอยูระหวางสงครามทหารญี่ปุนถูกผูรักชาติชาว จีนตอตานทุกแหงหน ประชาชนตองกระเจิงหาที่หลบซอน จึงยากตอการหาแพทยมาเยียวยาได เพื่อความอยูรอดของ 3 ชีวิต ซิวซิ่งจื้อและนางหลี่ไดออกไปทํางานหาเงิน จึงปลอยใหนายหลี่นอนโทรมอยูที่บานคนเดียว ซึ่งขณะนั้นนายหลี่นิสัยเริ่มหงุดหงิด หาเรื่องนายซิว เพื่อใหนายซิวออกจากบานไป ก็เพราะหลี่ทนเห็นนายซิวกับภรรยาของตนประพฤติชั่วและไดเปนชูกันในที่สุด นายซิวกับนางหลี่ตัดสินใจฆานายหลี่ตายและนําศพไปฝงอยูหลังเขา ตรงกับปที่ 22 ของจักรพรรดิกวงสุยและเปนปที่ญี่ปุนไดควบคุมทั้งเกาะไตหวันสําเร็จ หลังจากหลี่ถูกฆาตาย วิญญาณไดไปรองทุกขที่ศาลเจาหลักเมือง กลาวหาซิวซิ่งจื้อลอบเปนชูภรรยาตนกับฆาตนตายเทพเจาหลักเมืองรับฟอง จึงมีคําสั่งใหยมทูตไปเอาวิญญาณของนายซิวมาโดยใหเขาตกน้ําตายและคุมตัวไปใหยมบาล หลังผานการสอบสวน ยมบาลสั่งลงโทษอยูขุมนรกโอบเสาทองแดง 60 ป จนถึง พ.ศ.2500 เมื่อซิวรับโทษทัณฑครบ จึงถูกสงตัวมาที่นรกขุมที่ 10 ใหไปเกิดเปนหยางกวนจูในชาตินี้ เพื่อใหชําระกรรมเกาใหเสร็จ กรรมจากการฆาเพื่อนและแยงเมียเพื่อนถึงแมไดชดใชกรรมในนรกก็ตาม แตผลกรรมในโลกมนุษยยังไมชําระ ดวยเหตุนี้เมื่อหยางอายุได 20 ป ในวันไหวพระจันทร วิญญาณของหลี่จึงไดเขาสิงรางเพื่อทวงหนี้กรรรม หยางจึงเกิดอาการสะลึมสะลือ สวนบิดาของหยางนั้น ชาติกอนก็คือนางหลี่นั่นเอง ในฐานคบชูสูชายฆาสามีของตัวเอง .บัดนี้ สวรรคเมตตา จึงมีราชโองการใหสํานักเจิ้นซานถังบันทึกกฏแหงกรรมนี้ เพื่อลงในหนังสือกฏสวรรค บุคคลที่เกี่ยวพันกับเรื่องนี้ไดทําหนาที่เพื่อตักเตือนชาวโลก จึงไดอานิสงสไพศาลซึ่งก็พอบรรเทาหนี้กรรมลงไปบาง ตามความเห็นของขา ครอบครัวของตระกูลหยางรีบสรางมหากุศล และสํานึกผิดตอองคพระพุทธเพื่อขออภัยโทษ จึงสามารถลดหยอนผอนโทษใหได


.ขาไดรับโองการสวรรคเพื่อสาธิตความเปนมาของหยางกวนจู หวังวาชาวโลกจะไดสังวร อยากระทําความชั่วตอไป ขาขอบใจสมาชิกสํานักเจิ้นซานถัง ทุกทานไดทําหนาที่บันทึกครั้งนี้ ขาขอยุติ ณ บัดนี้ .เทพพิธีกรฟุกเตอเสด็จมาอีกครั้ง ประกาศใหทุกคนนอมสงทานเทพเจาหลักเมืองเสด็จกลับ ความเงียบเหงาแหงคืนวัน สงทายปเกา ทุกราตรี มีไกขัน กันเซ็งแซ ชางเงียบแท ตีหา พาเปลาเปลี่ยว เจาคงเลือดนอง เปอนมีด พันเลมเทียว เขาคงเคี้ยว แกลมสุรา พาเพลิดเพลิน เปนเพราะวา คืนนี้ สงปเกา สังหารเจา ทุกครัวเรือน ไมขัดเขิน ชีวิตสัตว นาสงสาร เสียเหลือเกิน เพราะบังเอิญ คนเห็น เปนธรรมดา ถามนุษย หยุดฆาสัตว ตัดชีวิต เปลี่ยนความคิด ที่ผิด กันทั่วหนา รับประทาน มังสวิรัติ ชั่วชีวา มีศีลหา บริสุทธิ์ หยุดสรางกรรม

ผลกรรมจากการโกงทรัพยและเผด็จสวาท วันประทับทรง : วันที่ 15 มิถุนายน 2528 ผูยื่นคํารอง : หลินจุน ชาย อายุ 43 จากเมืองไถหนาน เทพเจา : พระเจาชาตภิบาลมหาราช (ภาษาจีน) บทกลอน :อภิบาลประชาราษฎรสุขสราญ วิญญาณเกิดวนเวียนในโลกา เตายิ่งใหญรับไดดวยบุญพา ปลุกจิตตาบรรลุแจงโดยฉับพลัน


ประกาศ : คืนนี้ขามาตามคํารองของผูยื่นคํารอง เพื่อเปดเผยผลกรรมของเขา เบิกตัวหลินจุนเขาเฝาได .หลินจุนกราบลงที่พื้นพรอมกับรองไหวา ขอใหสิ่งศักดิ์สิทธิ์กรุณาชวยไกลเกลี่ยกับเจากรรมนายเวรเพื่อขออโหสิกรรม .เทพเจาเปนผูรักสัจธรรมและเปยมดวยความเมตตามีความเอ็นดูตอชาวโลกเสมอภาคกัน หากผูนั้นมีจิตเมตตาและคุณธรรมประสบเคราะหกรรมจากกรรมเกา ขาจะพยายามไกลเกลี่ยให อุบาสกหลินปวยเปนโรคเบาหวานอยางรายแรงเปนเวลาสิบกวาป เหตุใดผูปวยบางคนทานยาแลวหาย แตเขากลับไมมีอาการดีขึ้นเลย สาเหตุมาจากบาปกรรมที่ไดกอไว คืนนี้เห็นแกคํารองของอุบาสกหลินที่ไดตองขอใหชวยไกลเกลี่ยอยางจริงใจ และในสองปนี้ เขาไดสํานึกผิดและไดประกอบกรรมดีบาง ขาฯ จึงมาแจงเหตุแหงกรรมใหทราบ .เจาเดิมทีเกิดที่ชนบท กําพราบิดามารดาตั้งแตเด็ก จึงเรรอนไปตางถิ่น และไดเรียนวิชากายกรรมจากอาจารยทานหนึ่งแลวก็เที่ยวแสดงยึดเปนอาชีพ ป พ.ศ.2515 เมื่อเจามีอายุ 27 ป เจาไดเชาบานอยูที่ตําบลเจียงฮวา เจาของบานเปนหญิงหมายขณะนั้นเจาแตงงานแลวและมีบุตรชาย 2 หญิง 1 แตเจาเปนคนไมรับผิดชอบตอครอบครัว ออกไปเรรอนเที่ยวอางตนวายังโสดสวนหญิงหมายนั้นแกกวาเจาตั้ง 10 กวาป สามีตายไปหลายป มีลูกชายเปนกะลาสีเรือ เจามีจิตใจไมซื่อ ในที่สุด เจาก็ใชความเจาชูของเจาจนนางตายใจอยูกับเจาฉันสามีภรรยา ที่เจาทําแบบนี้มิใชวาเจารักนางจริง หากแตอยากไดสมบัติของนางมากกวา เมื่ออยูกินกันได 3 ปเจาก็หลอกลวงทรัพยสมบัติของนางจนหมดตัว ตลอดจนบานของนางก็ถูกเจาหลอกขายไป .เจาเห็นนางหมดคุณคาแลวก็ทอดทิ้งนางไป นางเสียใจจนปวยลง ขาดเงินรักษาและไดตายไปเมื่อ 11 ปกอน วิญญาณของนางเคียดแคนเจามากไปรองเรียนตอยมบาล


และทานยมบาลไดอนุญาตใหนางแกแคนได ดังนั้นสิบกวาปมานี้เจาเริ่มปวยเปนโรควิบากกรรม เชน เจาเคยปวยเปนโรคกระเพาะ โรคตับแข็ง ไตเปนนิ่ว และก็เกิดอุบัติเหตุรถชนถึง 4 ครั้ง บัดนี้เจาก็สิ้นเนื้อประดาตัวแลว โรคเบาหวานก็ตามรุมเราหาหมอเยียวยากี่คนก็ไมหาย นั่นเปนวิบากกรรมเกา อันที่จริงขาไมอยากเปดเผย แตขาเห็นวา 2 ปนี้ เจาไดสํานึกผิด และอธิษฐานตอสิ่งศักดิ์สิทธิ์วา เจายินดีอุทิศรางกายใหกับวงการแพทยเปนวิทยาทาน และเจายังคอยเที่ยวเก็บตะปูเศษแกวตามถนนโดยเกรงวาจะทําใหผูอื่นบาดเจ็บ อาการปวยจึงไดทุเลาลงบาง บัดนี้วิญญาณนางตามเจามาถึงที่ศาลเจานี้ ขาจึงแนะนําวา เจารีบเตรียมเครื่องเซนไหวเพื่อกราบขอขมาที่หนาหลุมฝงศพของนาง ขอใหนางอโหสิกรรม และเจาจะประกอบแตกรรมดีเพื่อจะอุทิศผลบุญที่จะกระทําทั้งหมดใหแกนางไป ถาเจาปฏิบัติเชนนี้ได โรควิบากกรรมจึงมีโอกาสหายขาด เจาจงจําไวใหดีนะ

แนะคนปวย .ผูที่มีอาชีพฆาสัตว ผลคืออายุสั้น คนที่ฆาเพราะอยากกินเนื้อเขา จะประสบแตความทุกข ผูที่ปวยยืดเยื้อตองทนทุกขทรมานมาจากผลกรรมฆา คนที่ชอบบริโภคเนื้อสัตวจะไดผลทุกขทางใจ ผลบุญผลกรรมเสมือนหนึ่งเงาตามตัว ฉะนั้น ผูที่เจ็บไขไดปวย ควรตําหนิตนเองวา เราสรางเหตุรายไว จึงรับผลรายตอบ เพื่อพนจากความทุกข ควรสวด “ออนีทอฮุก” บอย ๆ และสาบานวาตอจากนี้ไปจะไมกระทําความชั่วอีก จะไมฆาสัตวตัดชีวิตอีก จะไมนําความเจ็บปวดใหกับสรรพสัตวอีก ขอใหตัวขาพนจากความทุกขทรมานจากโรคภัยไขเจ็บที่คอยเบียดเบียนรุมเลนงาน หากขาไดบรรลุเปนพุทธะ จุติในแดนสุขาวดี ขาขอตั้งปณิธานวา จะชวยโปรดสัตวที่ถูกขาฆาและเจากรรมนายเวรทั้งหลายใหจุติแดนสุขาวดี สวดบอย ๆ จนขึ้นใจ จะไดไปแดนสุขาวดี แน ๆ และถาหากคอยแนะนําคนอื่น ใหพวกเขามีดวงตาเห็นธรรม


บุญกุศลนี้ยิ่งทวีคูณผลบุญนี้จะนําพาเราพนจากการถูกโรคภัยไขเจ็บเบียดเบียน และความสุขในภายภาคหนาไมมีที่สิ้นสุด

เปนภัยมหันต

ประทับทรง : วันที่ 13 ตุลาคม พ.ศ. 2522 เทพ : พระเจากสิกรรมหาราชแหงตําหนักซือ เหลียง ฮวง บทกลอน : นางจวงถวายฎีกาสูเบื้องฟา ราชสาสนตอบมาความขยาย ชาติกอนเปนบัณฑิตชอบลวดลาย เขียนนิยายรวมเพศสรางกรรมหนัก .มีอุบาสิกาจวงจินอี้ อยูหมูบานตาเหลียง อําเภอเกาสูง ไตหวัน ไดมารองเรียนวา สองปนี้สายตาของนางเริ่มมืดบอด ขอใหสิ่งศักดิ์สิทธิ์ชวยเปดเผยกรรมเกาใหดวย .นับตั้งแตนางแตงงานกับไฉสุยเจียจนกระทั่งบัดนี้ โรคภัยไขเจ็บไดเกาะกุมนางมาตลอด นางเคยไปไหวพระตามศาลเจาตาง ๆและหาหมอดูหลายแหง ใหเทพชวยปดเปาบาง แตโรคภัยไขเจ็บไมหายขาดสักที เที่ยวหาแพทยที่มีชื่อหลายแหง ก็ไมไดผลเชนกันตามที่จักษุแพทยวาเปนโรคตาอักเสบ เปนตาตอ ก็ไมผิด แตแทจริงแลวเปนโรคกรรมเกามากกวา เวลาปวดบวมที่ตา เสมือนหนึ่งเอามีดคมมากรีดยังไงยังงั้น เจ็บปวดทรมานสุดขีด ใบหนาเย็นชาการกลืนอาหารไมสะดวก โรคไรสาเหตุมารุมลอมบอย ๆ วันนี้ขาไดรับพระโองการสวรรคใหมาเปดเผยกรรมเกาใหทราบ .อดีตชาติของนางเปนชาย นามวา เฉินทงไห เปนคนตําบลเมิ่งเจียด มณฑลไตหวัน เกิดในสมัยจักรพรรดิเจากวง ปที่ 15 แหงราชวงศชิง บิดาเปนพอคาฐานะดี สมัยเด็ก บิดาไดจางอาจารยที่มีความรูสูงมาสอนหนังสือ เมื่ออายุยางเขา 20 ป เฉินทงไหเปนผูเต็มไปดวยความรู เฉินมักตามบิดาออกไปคาขายตางถิ่น มีเพื่อนฝูงมาก


แนนอนเพื่อนยอมชักชวนเขาเที่ยวตามซองนางโลม ณ ที่นั่นไดรูจักเพื่อนคนหนึ่ง นามวา หลี่ซัน หลี่ซันมีอาชีพเรขายหนังสือ หลี่เปนคนไรคุณธรรมและยังชอบคุยเรื่องลามก ชอบอานหนังสือลามกเปนชีวิตจิตใจ เขารูวา เฉิงทงไหเปนบัณฑิตมีความรูสูง จึงเกลี้ยกลอมเฉ���นประพันธหนังสือลามกเพื่อแสดงถึงความรูที่ตนมี ทั้งยังจะมอบใหแผงหนังสือจําหนาย ทํากําไรงามเฉินทงไหตอนแรกไมสนใจงานนี้ แตทนตอการออนวอนของหลี่ซันไมไหว จึงไดรจนาหนังสือลามกดวยลีลาออนชอย นาอาน จนทําใหหนุมสาวหลงใหลติดตามอานกันคับคั่ง เนื้อเรื่องก็เคลือบคลุมไปดวยความเพอฝน ความใครทําใหหนุมสาวบางคนเสียผูเสียคนจนถูกบิดามารดาขับไลออกจากบาน สาวบางคนตองมาเปนโสเภณีผลกรรมที่โหดรายยากตอการบันทึกไดหมด .การกระทําของเฉินทงไหไมเพียงผิดศีลธรรม ขาดคุณธรรมยังเปนการลบหลูฟาดินและสิ่งศักดิ์สิทธิ์ เฉินทงไหถึงแมไมโลภทางเงินสกปรก แตไดกอบาปกรรมจากการประพันธในครั้งนี้ จึงยากตอการหลีกเลี่ยงไดจําตองรับโทษทัณฑจากสวรรค แตเนื่องดวยบุญกุศลที่บรรพบุรุษเคยสรางสมไวยังพอคุมครองเฉินอยู และก็พอที่คุมครองเขาใหร่ํารวยและมีความสุขตลอดชีวิต แตขณะนั้นเจาพอหลักเมืองไดนําเรื่องของเขาทูลเบื้องบนจนถูกลดอายุขัยลง 15 ป เฉินควรมีอายุถึง 67 ป เมื่อถูกบั่นทองอายุลง 15 ป เฉินเลยปวยเปนโรคตาจนตาบอดและเปนฝในปาก ทนทุกขทรมานมากและตายลงเมื่ออายุได 52 ป .วิญญาณของเขาถูกนําไปลงโทษในขุมนรกควักลูกตา 50 ป ไดรับทุกขมหันต เมื่อพนโทษออกมาก็มาเกิดเปนหญิง ชื่อ จวงจินอี้ ในป พ.ศ.2480 พอยางเขา พ.ศ.2520 โรคกรรมเกาก็เริ่มตามมาเจ็บปวดที่ตา ยากตอการแพทยปจจุบันจะรักษาหายไดและก็มิใชอยูในอํานาจของเทพที่จะปกปองรักษาไดเช นกัน ความผิดพลาดที่กอขึ้นในชาติปางกอน มีวิธีเดียวคือหมั่นสรางความดีเชน บริจาคเงินทองพิมพหนังสือธรรมะ ไมย่ํายีกระดาษหนังสือ


สังคมปจจุบันกลาดเกลื่อนดวยหนังสือลามก วิดีโอลามก กฏหมายบานเมืองไมสามารถปราบใหราบคาบ และถาหากจวงรวมทุนพิมพคัมภีรละกาม เพื่อเตือนสติหนุมสาวที่กําลังหลงใหลในกามารมณใหมีการยั้งคิด บุญกุศลที่ไดจะชวยบรรเทาหนี้กรรมชาติปางกอนลงบาง และถาหากสํานึกผิดจริง ๆ ทําแตกรรมดี พรอมกับหาแพทยดี ๆมารักษา โรคตาก็จะมีโอกาสคอย ๆ ดีขึ้น มิฉะนั้นโรคแทรกจะตามมา ถึงเวลานั้น มันจะสายเกินแกแลว .สวนคนในครอบครัวของเฉินทงไหกับหลี่ซันนั้นก็ไดเกิดเปนคนเชนกัน และก็เกี่ยวดองกับเรื่องนี้มาก เนื่องดวยขาฯ ไมอยากเปดเผยความลับของสวรรคมาก จะไมกลาวถึง และหวังวา อุบาสิกาจวงหมั่นสวดมนตเชาเย็น จะเปนประโยชนตอเจามาก ขาขอมอบยา 3 หอใหทานวันละหอ ยานี้ควรทานพรอมกับน้ําอุน

วิญญาณของสิ่งมีชีวิต .สิ่งที่มีการเจริญเติบโตไดในโลกนี้ ลวนมีวิญญาณทั้งนั้น จึงจะเจริญงอกงามได และอยูตอไปได จะแยกแยะดังนี้ .1) ตนไมใบหญา มีเพียง 1 วิญญาณ เรียกวา วิญญาณเกิดศีรษะจะกมลง รูแตเกิดและใหผลผลิต ไมมีความรูสึกทุกขสุขใดๆ .2) สรรพสัตว ไมวาจะมีปกหรือไมมีปก มี 2 วิญญาณคือ “วิญญาณเกิด” กับ “วิญญาณรับรู” รูจักสุขกับทุกข รูจักดีใจและเสียใจ ศีรษะขวางตรง รูจักหลบหลีกเคราะหภัย รูจักหากินรูรอนรูหนาว รูสึกความหิวและความอิ่ม และรูจักแยกแยะบุญคุณกับศัตรู .3) มนุษย มี 3 วิญญาณ นอกจาก วิญญาณดิบ วิญญาณรับรูแลว ยังมีจิตวิญญาณ รูจักคิด รูจักคนควา สามารถประดิษฐสิ่งตาง ๆ ขึ้นมา รูจักพัฒนาตนเอง .การที่ตนไมใบหญามีเพียง 1 วิญญาณ ศีรษะกมลงสูพื้นสัตวเดรัจฉานมี 2 วิญญาณ ศีรษะขวางตรง สวนมนุษยนั้น ศีรษะเชิดสูงสูฟา ซึ่งประกอบดวย ฟา ดิน มนุษย ในตัว .ดวยเหตุนี้ มนุษยเปนสัตวประเสริฐ มิใชตนไมใบหญาและสัตวเดรัจฉาน จะมาเปรียบเทียบกันได ดังนั้น พวกเราควรใชสติปญญานี้กอสรางบุญกุศล เพื่อใหจิตวิญญาณสวางไสว หมั่นบําเพ็ญตน โดยแสดงความกตัญู จงรักภักดี พี่นองสามัคคี


มีเมตตากรุณา มีจริยธรรม มีสัจจะมารยาท เปนคนโอบออมอารีและมีหิริโอตตัปปะ อันเปนคุณธรรมแปดประการ ซึ่งคุณธรรมนี้จะขจรขจายนานนับหมื่นป ซึ่งไมเสียแรงที่ไดเกิดเปนมนุษย เหลาหมู วันที่ 20 พฤษภาคม 2522 เวลา 22.00 น. ทุกขมรณา ความเจ็บปวดรวดราวถูกเชือดคอ ตองดาวดิ้นหลายนาทีจึงสิ้นใจ ชางเปนภาพที่เวทนานาเศรานัก เมื่อรับประทานเปดทุกครั้งควรตรึกตรอง

จะรองขอความปรานีไดที่ไหน โอเปดไกยามถูกเชือดเลือดไหลนอง โปรดตระหนักภาพพจนสยดสยอง สัตวทั้งหลายคือพี่นองรวมเกิดตาย

เตือนคนฆาสัตว .ผูมีอาชีพฆาสัตวควรสํานึกวา คนอยากกินเนื้อสัตว จึงเปดฟารมเลี้ยงสัตว เราอยากไดเงิน เลยมีอาชีพฆา ฆาชีวิตเขามาหลอเลี้ยงรางกายเรา เลี้ยงครอบครัวเรา ตัวเราเองก็มีชีวิตมีเลือดเนื้อและตางก็อยากสุขสบายปราศจากโรคภัยไขเจ็บทั้งนั้น แตเรามาฆาเขา บาปหนักมหันต หากสามารถเลิกอาชีพฆาไดเปนสิ่งประเสริฐที่สุด หากเลิกไมได ขอลดจํานวนสัตวที่ฆา หากยังไมไดอีก ควรสวดพระนาม “ออนีทอฮุก” ยอมดีกวาไมสวดเลย ขั้นตอไปเราควรสํานึกบาปและตั้งมหาปณิธานวา ขอใหขาไดพบเห็นพระศาสดาและสําเร็จบรรลุมรรคผล ขาจะโปรดสัตวที่ถูกขาฆาทั้งหมดกลับสูแดนสุขาวดี ถาทําเชนนี้บอย ๆ จนเปนนิสัย จะมีโอกาสไปจุติยังแดนสุขาวดี และถาหากคอยแนะนําผูอื่น กรรมเวรที่สรางในชาตินี้จะไดละลายสิ้น เมื่อละสังขารไปก็จะพบแตความสุขสมบูรณ


เหยียดหยามหนังสือรับเคราะหรายสํานึกบาปจึงหายปวย .ทางทิศตะวันตกเฉียงใตของเมืองซิงโจว มีวัดแหงหนึ่งไดดัดแปลงเปนโรงเรียนประถมศึกษา ในวัดนั้นมีหนังสือสวดมนตและหนังสือธรรมะเปนจํานวนมาก คืนวันหนึ่ง หิมะกําลังตกหนักมีนักศึกษา 4 คนคางแรมที่โรงเรียน 2 ใน 4 คนลุกขึ้นหยิบหนังสือทิ้งลงในเตาผิงเพื่อกอไฟเอาความรอน นักศึกษาอีกคนเอาหนังสือแทนฟนใชตมน้ําลางหนา นักศึกษาคนที่ 4 เห็นแลวคัดคานและขอรองเพื่อน ๆ อยาทําลายหนังสือ แตไมมีใครยอมฟงคําพูดของเขา .ตอมานักศึกษา 2 คนแรกก็กลับไปนอนที่บาน คนในครอบครัวของนักศึกษา 2 คน ก็ไมทะนุถนอมกระดาษหนังสือเชนกัน มักเอากระดาษหนังสือเช็ดถูโตะ เกาอี้ จนเปนเหตุเปนฝทั้งครอบครัว ถึงกระนั้นพวกเขายังเอากระดาษหนังสือจุดไฟตะเกียงและเอามาใชปดหนาตาง (โบราณจีนหนาตางมักใชกระดาษขาวแทนกระจก) ในเวลาตอมาบิดามารดาของนักศึกษาทั้งสองก็เกิดตาบอดทั้งสองขาง คืนหนึ่งในยามวิกาลเกิดไฟไหมบาน ทรัพยสินเงินทองในบานไมเพียงถูกไฟเผาผลาญจนหมดสิ้น นักศึกษาทั้งสองพรอมบุตรชาย ก็ตายในกองไฟดวย สวนนักศึกษาที่เอากระดาษหนังสือกอไฟตมน้ํานั้น เปนฝรายเต็มใบหนา เปนอยูเชนนั้นหลายปทนทุกขทรมานมาก แลวก็มาสํานึกบาป จึงสาบานวาตอนี้ไปจะเทิดทูนหนังสือใหดีที่สุด ฝรายเลยคอย ๆ หายเปนปกติ สวนนักศึกษาที่คัดคานหามปรามเมื่อแตงงานแลว ครอบครัวอยูเย็นเปนสุข และก็เทิดทูนกระดาษหนังสือตลอดชีวิต

ใชกระดาษปะรองเทาถูกฟาผาตาย .ในเมืองฉิงโจว มีนางฉือหยางซื่อ และนางเสินหลี่ซื่อ อยูในบานเดียวกัน นางฉือหยางซื่อมีบุตรชาย 1 คน ปกตินางมักใชหนังสือพิมพตัด���ปนดอกไมตาง ๆ


แลวมาปะที่รองเทา บุตรชายของนางก็มีอาชีพเชนเดียวกัน สวนนางเสินหลี่ซื่อก็ใชหนังสือพิมพปะรองเทาเชนกัน ในเดือน 4 ของปกะยิ้น ทองฟาเกิดคํารณขึ้นฟาแลบดังทั่วพิภพ ไดดึงนางทั้ง 2 และบุตรชายออกจากบานมายังตลาด ไฟไดไหมตะโพก 2 ขางของนางฉือหยางซื่อ และไดผาสนรองเทาออกมา เห็นมีหนังสือพิมพติดอยูขางใน สวนบุตรชายกับนางเสินหลี่ซื่อถูกฟาผาตายในรองเทาก็มีกระดาษหนังสือปรากฏเพื่อใหสาธุชน ไดประจักษ .นางฉือหยางซื่อเลยพูดถึงเรื่องเอาหนังสือพิมพมารองพื้นรองเทานั้นพูดใหชาวบานฟง วันหนึ่งเกิดฟาผาอีก ไฟคลอกนางตายบานที่อยูอาศัยก็ถูกไฟไหมเชนกัน ชาวบานเลยเขาใจถึงการไมเทิดทูนหนังสือจะไดผลกรรมเชนนั้น ยามเดือดรอนออนออดกอดขาพระ ตอนสุขะธูปสักกานยังครานจุด

แรหนังปะหนาตาง เฉือนเนื้อเช็ดโตะ .ในหมูบานหนานเซียง มีคนชื่อหวูฟุก เปนผูมีความรู แตเปนคนไมเทิดทูนหนังสือมักเอาหนังสือพิมพมาเช็ดโตะ ถากระดาษบนหนาตางเปนรูก็จะใชกระดาษหนังสือพิมพปะ หนังสือพิมพที่ใชเช็ดโตะเสร็จก็โยนทิ้งลงบนพื้น บทความที่เขียนแลวไมเอาก็มักใชปากกัดเปนชิ้น ๆแลวบวนลงพื้น เพื่อนเห็นเขาก็หามปรามวาอยากระทําเชนนั้น นายหวูฟุกกลับหัวเราะเยาะเยยวา เปนเรื่องเหลวไหลงมงาย ภรรยานายหวูฟุก นางกิ๊ดจบประถมศึกษา นิสัยไมดี แถมเปนคนดุราย มีลูกจางชื่อเชียงหวู มีหนังสือนิทานปลอยสัตว 1 เลม มีโอกาสจะรวมพิมพแจกเพื่อนบาน และชอบหยิบมาอานยามวาง นางกิ๊ดรูเขาเกิดโทสะ แอบขโมยหนังสือนิทานปลอยสัตวมาแลวฉีกทิ้งและโยนลงในน้ําครํา เชียงหวูหาไมพบและก็ไมกลาถามใครมีแตอดทนอดกลั้นไว และภาวนาขอใหคนที่ทําลายหนังสือไปนั้นไดรับผลกรรมตอบสนอง


.หลายเดือนตอมา นายหวูฟุกเกิดเปนโรคประสาทไดพูดกับเพื่อนวา เขาไมเทิดทูนหนังสือ เอากระดาษหนังสือพิมพเช็ดโตะปะหนาตาง บัดนี้ผลกรรมที่กระทําไปนั้นไดสนองตอบมาแลว พูดแลวก็เอามีดแรหนังตัวเองมาปะหนาตาง เฉือนเนื้อบนตะโพกของตัวเองมาเช็ดโตะ แลวก็กัดลิ้นตัวเองบวนทิ้งบนพื้นจนตาย นางกิ๊ดเห็นเชนนั้นรีบปดประตูจัดการศพใหเรียบรอย จึงนิมนตพระสงฆมาสวดมนต .หนึ่งเดือนตอมา ยังไมสํานึกผิดกลับชอบฆาสัตวตัดชีวิต วันหนึ่งไดฝนเห็นเทวดาบอกวา เจาจะตองรับผลกรรมโดยมีหนอนไชราง เมื่อตื่นขึ้นมาสํานึกผิด มอบทรัพยสินที่เหลือใหแกลูกจางเชียงหวู บอกวา ขาทําบาปมามาก ชอบฆาสัตวตัดชีวิต ยังทําลายหนังสือนิทานปลอยสัตวแลวโยนลงในที่ที่สกปรก ขาฯ จะตองรับผลกรรมโดยมีหนอนชอนไช ตอมาไมนานรางของนางบวมเปงจนเนาเฟะ มีหนอนชอนไชยั้วเยี้ย หมอหมดปญญารักษาและก็ตายในที่สุด นายเชียงหวูชวยจัดการเผาศพ ตอมาฟาผาในบานเกิดไฟลุกไหม เชียงหวูเลยเอาทรัพยสมบัติที่เหลือที่นางมอบใหนําไปรวมพิมพหนังสือกฏแหงกรรมกับหนังสือ ปลอยชีวิตสัตว แลวกลับไปบานเดิม ในที่สุดเกิดบุตร 5 คน ลวนร่ํารวยทั้งนั้น ขนของแม แมเพิ่งคลอดลูกนี้สี่ชีวิต คนอํามหิตปลิดชีวีแมดับสิ้น เหลือแตกองขนไกบนพื้นดิน ลูกจํากลิ่นแมไดไมคลายจาง ตอนี้ไปจะมีใครกางปกปก ลูกมีอกแมอุนไมเคยหาง โอแมจาลูกมีแมเคยนําทาง ลูกอางวางเพราะใครหนอเขากอเวร

หามคนทําบุญ เมื่อสํานึกผิดพนภัย มีบัณฑิตจาวฉวนจบนิติศาสตร มีเพื่อนมาเรี่ยไรเงินเพื่อพิมพหนังสือเทิดทูนหนังสือแจก นายจาวฉวนตอบวา ไมใชขาตระหนี่นะ แตเพราะสมัยนี้เปนยุคใหมแลว ทําไมตองเทิดทูนละถาพิมพออกมาแลว คนอานไมเชื่อกลับนําไปเหยียบย่ํา สูไมพิมพจะไมดีกวาหรือ? .หนึ่งเดือนตอมา มีเทพทหารถือมีดเขามาบอกวา


ขาไดรับพระราชโองการจากทานเง็กเซียนฮองเต ใหมาถามเจา เจาเปนถึงบัณฑิต เหตุใดหามคนอื่นพิมพหนังสือธรรมะแจก ทําใหคนอื่น ๆคลอยตาม บาปนั้นมหันต รีบมาทดลองคมมีดของขาฯ .จาวฉวนตกใจรีบคุกเขาลงบอกวา การเทิดทูนหนังสือไมใชเปนเรื่องเหลวไหล หนังสือเลี้ยงคนทั่วหลา ประชาชนตองอาศัยหนังสือเปนสื่อสาร คนที่ไมเทิดทูนหนังสือควรอดตาย หนังสือเรียบเรียงเปนบทความ บทความเปนตัวบทกฏหมายบานเมือง หากประเทศใดขาดหนังสือสื่อสารแลวไซรประเทศนั้นจะไมรุงโรจน ขาฯ ยินดีพิมพแจกพรอมกับตั้งสมาคมเทิดทูนหนังสือและคอยรวบรวมหนังสือพิมพเกา ๆ มาเผาทิ้ง และจะวาดรูปสิ่งศักดิ์สิทธิ์กราบไหวเชาเย็น เทพทหารตวาดวา ขาฯ จะยกโทษให 1 ครั้ง หากเจาไมทําตามที่พูด ขาจะมาจับไป .จากนั้นมาจาวฉวนจะทะนุถนอมกระดาษหนังสือเปนเวลา 10 ป ฐานะการเงินทางครอบครัวเริ่มดีขึ้น และไดบอกเพื่อน ๆเสมอวา การหามคนทําบุญนั้นเปนบาปหนักมาก ขอใหทุกคนจงสังวร อาลัยอาวรณสหาย โอเพื่อนเอยเคยเห็นทุกเย็นค่ํา ฉันเคยนําเอาหญามาเลี้ยงเจา เจาแพะนอยตัวนิดเพื่อนชิดเรา เคยคลอเคลาเคลียขาพากันเดิน เราคือเพื่อนรูใจกันนานป คงไมมีใครมาพรากใหหางเหิน เคยวิ่งเลนทุกเย็นเชาอยางเพลิดเพลิน ชางบังเอิญมีเหตุการณประหารใจ อนิจจาเจาโดนฆาคอถูกเชือด เห็นกองเลือดและศพเจาเศราไฉน เจาตองกลายเปนอาหารทําทานไป ตั้งสัจจะไวไมกินเจาเราเพื่อนกัน

ปกตัวหนังสือหลบหลูเปนฝตาย ที่เมืองหยางโจว มีหญิงสาวชื่อนางสาวกู เกงดานเย็บปกถักรอย ไดสมรสกับนายหวาง บุตรชายรานขายผาแพรที่เมืองซูโจว หลังแตงงานครบ 1 เดือน นางเริ่มงานเย็บปกถักรอย นางมักปกตัวหนังสือลงปนกระเปาถือ พัด หมอน ฯลฯ ไดรับความนิยมจากผูใชมาก


บางก็เอามาแขวนไวที่เอว บางก็นําไปเปนหมอนหนุนหัวนอน จากวันเปนเดือน จากเดือนเปนป การกระทําของนางนับวันมากขึ้น ๆ และก็สะสมบาปมากขึ้นเชนกัน ตอมานางมักเวียนศีรษะ มือ 2 ขางเปนฝบอย ๆ แพทยรักษาอยางไรก็ไมหาย วันหนึ่งนางฝนเห็นคุณยาของนางไดตอวานางวา เจาชอบปกตัวหนังสือในที่ตาง ๆ เปนการลบหลูตัวหนังสือโทษนั้นหนักมาก บัดนี้อายุขัยของเจามาถึงแลว จงรับโทษทันทีเถิด เมื่อนางตื่นจากฝน ไดเลาใหผูคนฟง แตคนไมเชื่อ หลายวันตอมา ฝในมือกําเริบนางเลยตาย

ย่ํายีคําสอนของสิ่งศักดิ์สิทธิ์ จนบานแตกสาแหรกขาด .มีบัณฑิตคนหนึ่งอยูเมืองหนานจิง แตกฉานเรื่องกาพยกลอน หากแตมีนิสัยเสเพล ชอบมั่วสุรานารี ไดโสเภณีเปนเมียนอย วันอาทิตยมักเสพสุราเคลานารี ตกแตงบานจนวิจิตรพิสดาร โดยใชแผนทองแตงบทกลอนไว 1 บท ความวา “กามคือความวางเปลา ความวางเปลาก็คือตัณหา เจาเอ็นดูขา ขาก็เอ็นดูเจา” แลวนําไปแขวนไว เมื่อดื่มสุราไปก็มองไป รูสึกภูมิใจเปนอยางยิ่ง ตอมามีเรื่องเล็ก ๆจนตองขึ้นโรงขึ้นศาลบอย ๆจนเศรษฐกิจทางครอบครัวเริ่มรอยหรอ เหลานางโลมทั้งหลายก็ไดทยอยตีจากไป เขาเอาคําสอนของศาสดาพระพุทธเจามาลอเลียน มาแตงเปนกลอนในทางลบหลู ซึ่งเปนการไมสมควรยิ่ง ในที่สุดบานตองแตกสลาย ตัวเองก็ตองตาย

ชางแกะสลักลบหลูตัวหนังสือถูกนรกลงโทษ นายลิหวุนหัว เปนชางแกะสลักในเมืองหางโจว ลมปวยมาชานาน คืนหนึ่งมีคนเคาะประตู ถามวามีธุระอะไรหรือ ตอบวามีธุระสําคัญ ลิเลยเปดประตูตอนรับ คนแปลกหนาบอกวา ขาฯ รับคําสั่งจากเจานายใหพาเจาไป .นายชางลิบอกวา ขากําลังปวยอยู ไมสะดวกในการไปไหนมาไหน คนแปลกหนาบอกวา จงวางลงเสีย แลวเรงใหไป ภรรยาของลิหวุนหัวไดยินเชนนั้นเกิดเปนหวง


เดินตามพวกเขาไปจนมาถึงศาลใหญหลังหนึ่ง ขางในมีบุรุษนาเกรงขามนั่งอยู ลักษณะคลายกับเปนเจา ถามวา เจาไมเทิดทูนตัวหนังสือตามกฏตองรับการลงโทษ ลิหวุนหัวกราบเรียนวา ผูนอยมีอาชีพเปนชางแกะสลัก จําเปนตองทํา เทพบอกวา อาชีพแกะสลักเปนอาชีพดี หากแตเจาเวลาทําความสะอาดไดลางเอาตัวหนังสือออกจากไม แทนที่เจาจะนําไปเผาไฟเสีย ขี้เถานําไปโรยลงในแมน้ําหรือหาที่สะอาดฝงไว แตเจาไมทํา กลับทิ้งลงในกองขยะ นั้นไมใชเปนการเหยียบย่ําตัวหนังสือแลวจะใหพูดวาอยางไร .ลิหวุนหัวเงียบ เทพเลยหยิบพูกันสีแดงวาดวงกลมใหญบนรางของลิ และใหบริวารตีกน 60 ไม แลวปลอยตัวกลับไปภรรยาของลิเห็นดังนั้นรีบประคองสามีกลับบาน พอเหลียวหลังมาศาลนั้นไดอันตรธานหายลับไปแลว .ตอมาไมนาน วงกลมที่วาดไวบนรางของลิหวุนหัวเริ่มเนารอยที่ถูกตีมีเลือดไหลออกมา เจ็บปวดมากจนตองรองครวญคราง บนเตียง 10 วันตอมาก็ตายลง ภรรยาของลิจึงนําเรื่องที่พบเห็นมาเลาใหชาวบานฟง เปนการตักเตือนชางแกะสลักทั้งหลายควรสังวรไว

ขวางปาหนังสือธรรมะไดรับผลกรรม ในเมืองฉวนโจว มีบัณฑิตคนหนึ่ง นิสัยหยิ่งยโส วันหนึ่งดื่มสุราจนเมาไดเขาไปเที่ยวในวัด เห็นเจาอาวาสกําลังเทศนอยู มิไดใหการตอนรับ บัณฑิตนั้นเกิดลุแกโทสะ เดินเขาไปหยิบหนังสือธรรมะบนโตะขวางทิ้งบนพื้น แลวใชเทาเหยียบย่ํา ก็ยังไมหายโกรธฉับพลันนั้นเห็นในโบสถมีสิงโตหินอาปากตั้งอยู เขาใจวาสิงโตนั้นกําลังหัวเราะเยาะเขา เลยใชมือใชเทาเตะตอในตัวสิงโตหินจนมือเทาเลือดไหลไมหยุด และตอมากลายเปนฝราย เปนอยูเชนนั้นหลายเดือนจนตาย วิงวอนขอชีวิต เสียงทอดถอนโทมนัสพอโคเฒา นั่งคุกเขาวอนเพชฌฆาตขอชีวิต มีดขาววับระดับคอรอชีพปลิด ในดวงจิตปวดราวน้ําตาริน


เคยรับใชไถนามานานป ตองถูกฆาเปนอาหารใหเขากิน

ไมเคยมีความชอบชางลืมสิ้น ชั่วชีวินวัวควายอาหารคน

พิมพหนังสือบนอาหาร ขาดบุตรสืบตระกูล จางหยงฟง คนหมูบานซีหนาน หลังจบปริญญาสอบเปนปลัดอําเภอ วันหนึ่งมีธุระออกไปขางนอก ค่ําพักที่ศาลเจาเหวินเชียงนิมิตเห็นพระเจาเหวินเชียงมาบอกเขาวา เจาชาติกอนเปนคนเทิดทูนหนังสือจึงไดผลบุญในชาตินี้ หากแตพอคาแมขายในตลาดไมเขาใจการเทิดทูนหนังสือ จึงอยากใหเจาไปแนะนําพวกเขา เชนคนที่ชอบเขียนตัวหนังสือบนพัด จะประสบความยากจนและอายุสั้น รานขายอาหารชอบพิมพตัวหนังสือบนอาหาร พอคนกินเขาไปตัวหนังสือละลายไป บาปมาก ถาไมมีบุตรใบก็จะขาดบุตรสืบสกุล สวนภาชนะเขียนหนังสือบนนั้นปลอยใหผูคนนั่งเหยียบ ครอบครัวจะไมรุงโรจน รานทําตุกตาชอบเอาหนังสือพิมพมาตัด จนเศษกระดาษปลิววอน โทษยากจนขัดสนตลอดชีวิต .เมื่อจางตื่นจากความฝน นําเรื่องฝนเรียนใหนายอําเภอทราบ นายอําเภอไมเชื่อแตก็แอบไปพิสูจน พบวา รานขายอาหารตอมามีบุตรชายใบ 1 คน จึงออกคําสั่งหามผูคนเขียนหนังสือบนอาหาร บนภาชนะ รานขายอาหารนั้นก็เต็มใจจะเทิดทูนหนังสือและพิมพหนังสือธรรมะแจกผูคน เปนการชดเชยบาปที่ตนไดกระทําไว หนึ่งปใหหลัง บุตรชายใบคนนั้นเริ่มพูดได ปลัดอําเภอเลยเอาเรื่องฝนไปบอกกลาวเหลาอาชีพทั้งหลายและเอาเรื่องรานขายอาหารเปนตัวอย าง เหลาวิชาชีพทั้งหลายตางก็เชื่อและทําตาม จากนั้นคนที่ยากจนก็คอย ๆ มีฐานะดีขึ้น คนอายุสั้นก็มีอายุยืนยาว คนไขก็หายปวย


ปลัดอําเภอเห็นเชนนั้นเลยลาออกจากงานและรวมกับพอคาทุกอาชีพกอตั้งสมาคมเทิดทูนหนังสื อ ตอมาไดบุตรเฉลียวฉลาด และฐานะทางครอบครัวก็ดีขึ้น

พิมพหนังสือบนถวยชามโดนไฟไหม .เซอะเสียวจิง คนเจียงซี เปนชางทําแจกัน กระโถน กาน้ํา ถวยน้ําชา ถวยกระเบื้อง แตละชิ้นที่ทํามักจะพิมพหนังสือบนนั้น เวลาของพวกนี้ตกแตกจะเอาไปทิ้งในกองขยะ ทําใหตัวหนังสือ เปรอะเปอน เปนการลบหลูโดยไมตั้งใจ แตการกระทําของนายเซอะนั้นไดทําใหสวรรคพิโรธมาก ถึงแมตอมานายเซอะไดกอรางสรางตัวจนมีฐานะดี แตในที่สุดก็ถูกไฟไหมกลายเปนขี้เถา นั่นไมเพียงลงโทษนายเซอะคนเดียวนะ หากหมูบานนั้นมีผูใดยังไมสํานึกผิด บางก็ยากจน บางเจ็บปวย ซึ่งเปนสิ่งที่หลีกเลี่ยงไมได

ครูลบหลูหนังสือโดนฟาผา .ในมณฑลหูไป ณ ตําบลตงหนานเซียง มีครูคนหนึ่งนามวา ยีเยียวถิง วุฒิอาชีวะครู เปนครูสอนชั้นประถม ปกติครูเปนคนไมเทิดทูนหนังสือ มักจะใชหมึก หรือชอลกเขียนตามโตะ บนพื้นและกําแพง ปลอยใหผูคนเหยียบย่ํา บางครั้งใชหนังสือพิมพกอไฟตมน้ํา บางครั้งก็นํามาเช็ดถูสิ่งสกปรก หลังปสสาวะไมลางมือใหสะอาดก็หยิบหนังสือมาอาน บางครั้งนอนอานหนังสือจนเมื่อยหลับไป หนังสือก็หลนบนเตียง ปลอยใหรางทับไปมา เห็นนักเรียนทําลายหนังสือพิมพก็ไมหามปราม .วันหนึ่ง ตาซายของครูเกิดมัว มองเห็นไมชัด แตครูก็ยังไมสํานึกผิด วันหนึ่งถูกฟาผาแตไมตาย หากแตครูมีนิสัยเปลี่ยนไป วิ่งพลานตามถนนและหองเรียนยังพึมพําตลอดเวลาวา ตัวครูเองไดรับผลกรรมจากการไมเทิดทูนตัวอักษร


ยังไมหามปรามนักเรียนที่รูเทาไมถึงการณและขอรองชาวบานใหดูเปนตัวอยาง อยาลบหลูตัวหนังสือ มิฉะนั้นจะรับผลกรรมดั่งครู ตอมาไมกี่วันครูก็ตาย

แกหนี้กรรมดวยการสวดพระนาม .ขาพเจาจําไดวา เมื่อ 10 ปกอนในเดือนกุมภาพันธ อายกูเหลียงแหงวัดตาหยาหลงซานจื่อ เจอขาพเจาที่ปายรถสาธารณะในไถจงไดพูดกับขาฯ วา “อาจารยคันจื้อ วันที่ 19 กุมภาพันธ เปนวันทําพิธีสวดมนตในวัด เหลาพุทธศิษยทั้งหลายใครขอฟงธรรมกับอาจารย ขออาจารยโปรดเมตตาดวยนะ” .ขาพเจาตอบตกลง กอนไปขาไดเอาหนังสือ “ยอดคัมภีร” และพ็อคเกตบุคเกี่ยวกับวิถีสูแดนสุขาวดี จํานวนมาก กะวาจะแจกใหกับผูที่มาฟงการบรรยายธรรม (ยอดคัมภีรพิมพรูปพระพุทธเจา พระโพธิสัตวกวนอิม และกับวิธีสวดพระนามทานแบบงาย ๆ) .อีกหนึ่งปตอมาในเดือนกุมภาพันธ ราว 15.00 น. อาจารยวุยผานมาดึงแขนเสื้อขาพเจาเบา ๆ ขาหันหลังมองไปเห็นหญิงชนบทอายุราว 50 กวา ซึ่งไมเคยคุนหนามากอนยืนอยูขางนอก ขาเดินไปถามนางวา “เจาคือใคร มาหาขาฯ มีธุระอะไร?” นางตอบวา “สามีขาใหขามาพบอาจารยเพื่อกลาวคําขอบคุณ ขาถามหาอาจารยตั้งแตเชาจึงไดมาพบอาจารยเดี๋ยวนี้เอง” .ขาฯ ฟงแลวรูสึกงงงวย ดูเหตุการณคงไมใชพูดกัน 2-3 คําก็จะรูเรื่อง จึงชวนนางไปคุยกันขางนอก นางบอกวา “นางมีบานอยูที่หมู���บาน 13 ในตําบลไหล ลูกชายของขาชื่อ ไหลฟุกฮินไปฟงการบรรยายธรรมของอาจารยเมื่อปที่แลวในเดือนกุมภาพันธ เมื่อกลับถึงบาน ลูกก็สวดพระนามตามหนังสือที่อาจารยแจกให สวดเชาสวดเย็นและสวดอยางตั้งใจดวย” ขารูสึกแปลกใจ สมัยนี้ คนยังติดอยูกับวัตถุนิยม มีหรือแคฟงการบรรยายธรรมเพียงครั้งเดียวก็เขาถึงธรรมะแลวหรือ ชางเปนบุญของเขาจริง ๆแลวถามนางวา “ลูกชายเธออายุเทาไรแลว มีอาชีพอะไร เหตุใดจึงศรัทธาเชนนี้”


.นางตอบวา “ลูกจบปริญญาตรีเมื่ออายุ 23 จากนั้นเขาก็ปวยเปนวัณโรค วัน ๆ กินแตยา หรือไมก็ฉีดยา 2 ปนี้ พวกเราใชจายทางเยียวยาเปนจํานวนมาก จนกระทั่งเร็ว ๆ นี้ หลังจากลูกสวดพระนามแลว รางกายของลูกคอยดีขึ้น และก็ไปหาซื้อหนังสือธรรมะจากตลาดมาอานบอย ๆ” ขาถามนางวา “ในบานของเธอมีทั้งหมดกี่คน” ตอบวา “4 คน มีขา สามีขา นองสะใภของสามี และลูกชาย” นางพูดตอวา “ตายายทั้งสามคนไดทุมกําลังเงินกําลังกายตอการปวยของลูกมาก เพราะลูกเปนที่หวังของพวกเราในยามแกชรา” แตวาปลายปที่แลวในเดือน 12 ของจีน ลูกฟุกฮินเกิดเรียกพวกเรา 3 คนไปที่หนาเตียง ไดบอกกับพวกเราวา “พอและแมทั้งสอง วันนี้เที่ยง ลูกจะตองไปจุติยังแดนสุขาวดีแลว กอนจากไปลูกจะเลาความจริงใหฟง ขอใหพอแมทั้งสามโปรดระงับความโศกเศราเสียใจดวยนะครับ และพี่ชายของผมบัดนี้มีครอบครัวที่ประเทศญี่ปุน คงอีก 2 เดือนจะเดินทางมาเยี่ยมพวกทาน ตอจากนั้นไปทานทั้งสามก็จะมีที่พึ่งและไมเงียบเหงาอีกตอไป” .สามีขาฟงแลวพูดกับลูกชายวา “ชวงหลังนี้สุขภาพของลูกก็ดีขึ้นมากแลว พวกเราภาวนาขอทานออนีทอฮุกคุมครองลูก ลูกจงอยาจากพวกเราไปนะ” ลูกชายเกิดสวนขึ้นมาวา “อันที่จริง ผมมาเกิดเปนลูกของทานก็เพื่อมาทวงหนี้ เพราะในชาติกอน ทานทั้งสามไดรวมมือคดโกงเงินของลูก ลูกจึงเกิดมาเพื่อทวงหนี้ ฉะนั้นตั้งแตเกิดมาจนถึงจบปริญญา ไดผลาญเงินทานก็ไมนอย ยังมาปวยเปนวัณโรคผลาญเงินหนักขึ้น แตก็ยังไมสาสมกับเงินที่ถูกทานโกงไป ความตั้งใจของลูกกะวาจะผลาญจนพวกทานจําตองขายบาน ตกอับยากจนหาที่ซุกหัวนอนไมได และจะอดตายในที่สุด แตปนี้ผมตั้งใจสวดมนตเพื่อลดละกรรมเกา และกะจะไปจุติยังแดนสุขาวดี แลวหนี้กรรมของเราทั้งสี่ก็จะจบสิ้นลง บัดนี้หนี้กรรมไดจบสิ้นไป เมื่อลูกจากไปทานทั้งสามตองตั้งใจสวดพระนาม “ออนีทอฮุก” นะ แลวพวกเราจะไดอยูดวยกันอีกครั้งในแดนสุขาวดี ถึงเวลาแลวชวยหยิบ “ยอดคัมภีร” มาใหลูก พวกทานก็ชวยลูกสวดดวยนะ ในขณะสวดนั้นพวกทานอยารองไห และอยาขยับเขยื้อนกายของลูก พวกทานหันหลังไปแลวชวยกันสวดนะ ลูกก็สวดดวย”


.ฟุกฮินเอาหนังสือ ยอดคัมภีรถืออยูในมือ แลวพนมมือขึ้นตอนแรก ๆ สวดเสียงดัง พวกเราก็ชวยสวด ถึงแมลูกหามพวกเราหันหลังมอง แตขาก็อดหันหลังแอบมองไมได พวกเราสวดไดราว 20 นาที เสียงสวดของลูกคอย ๆ แผวเบาลงถึงเฮือกสุดทายมือทั้งสองก็วางลง หนังสือ “ยอดคัมภีร” หลนอยูที่หนาอก ลูกจากไปดวยอาการสงบ นางถอนหายใจแลวพูดตอวา “บานของขาแบงใหคนเชาหลายครอบครัว นับแตรูขาวลูกชายปวยเปนวัณโรคก็คิดจะยายออก ตอมาฟงคําพูดของลูกกอนสิ้นใจยอมรับวาพุทธานุภาพยิ่งใหญนัก พวกเขาเลยไมคิดยายอีก สวนที่บอกเรื่องพี่ชายที่อยูญี่ปุนนั้น พวกเรายังเชื่อครึ่งไมเชื่อครึ่ง แลวจู ๆ พวกเราก็ไดรับจดหมายจากลูกชายคนโตวา จะกลับมาเยี่ยมพวกเราที่ไตหวัน ตรงกับคําพูดของฟุกฮิน สามีขาดีใจมากบอกวา ถาไมใชการแนะนําวิธีสวดของอาจารย ไหนฟุกฮินจะลวงรูในเรื่องของอดีตชาติ และรูวิธีแกกรรม บัดนี้จากจดหมายของลูกชายคนโตคําพูดของฟุกฮินยิ่งนาเชื่อถือ ตอนี้ไปชีวิตบั้นปลายของพวกเรา 3 คนมีที่พึ่งแลว ก็เพราะบุญคุณของอาจารย ฉะนั้นสามีขาจึงใหขามาขอบคุณและเลาความเปนมาใหอาจารยฟง จะไดพลอยมีกําลังใจมากขึ้น” .บทความจุติแดนสุขาวดี 2 เรื่องนี้ เปนประจักษพยานถาเห็นวา การสวดพระนาม “ออนีทอฮุก” นั้น นอกจากจะละลายหนี้กรรมในอดีตชาติไดแลว วิญญาณของเรายังสามารถไปจุติยังแดนสุขาวดีและยังสามารถลวงรูถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้นใน อดีตชาติดังเชนเกิดขึ้นกับไหลฟุกฮินนั่นเอง

มาสวดตอนดับขันธก็เกิดผลเชนกัน เฉิงเฟยหลิน เปนพนักงานของโรงน้ําตาลไถตง และเปนพุทธมามกะที่เครงครัด ภรรยาของเขากลับคัดคานสามีนางสวดมนต แตนายเฉิงไมเคยทอแทใจเลย เมื่อมีโอกาสจะชักชวนภรรยาเขาสวดออนีทอฮุก เพื่อไปจุติแดนสุขาวดี ถึงแมตอนมีชีวิตอยูก็สามารถปกปองคุมครองใหพนจากอันตราย


สวดพระนามนั้นมีผลดีมากมาย .คุณนายเฉิงถูกสามีเกลี้ยกลอมทุกบอย ๆ ยังคงเขาหูขวาทะลุหูซาย ไมยอมเชื่อทั้งนั้น แตคุณนายเฉิงก็มีสวนดีของแกกลาวคือ เปนแมบานที่ดี รูจักอดออมและขยันงานบาน บางครั้งก็ขึ้นเขาตัดฟนแลวอาศัยรถไฟขบวนยอยกลับบาน มีอยูครั้งหนึ่งคุณนายเฉิงหาบฟนลงเขา แตรถไฟเที่ยวสุดทายไดออกไปแลว เลยตองหาบฟนเดินกลับบาน คุณนายเฉิงเดินตามรางรถไฟ เดินมาถึงครึ่งทาง เกิดเห็นเงาดําใหญยืนอยูขางหนาไมไกลนัก พอเดินเขาใกล มองเห็นชัดเจนขึ้น คุณนายเฉิงหัวขนลุกขึ้นมาทันทีเรี่ยวแรงที่หาบฟนพลอยหมดไปดวย ในชางวินาทีสุดทาย เธอนึกถึงสามีคอยพร่ําสอนสวดทุกบอย ๆ เลยสวดพระนามออนีทอฮุกขึ้นมาโดยอัตโนมัติ สักพัก เงาของผูชายรางใหญก็หลีกทางหายไป คุณนายเฉิงเห็นเชนนั้น รีบสาวเทาเดินอยางเร็ว ทิ้งฟนไวที่นั่นแหละ .ระหวางทาง ปากของคุณนายเฉิงยังคงสวด “นําโมออนีทอฮุก” ไปเรื่อย ๆ ขาทั้งสองจู ๆขยับขาไมออก รูสึกแปลกใจกมลงลองคลําดูจึงรูวา เขาไดผานเคราะหภัยครั้งที่สองอีกแลวเพราะขางหนาเปนลําธารเชี่ยว หากกาวไปอีก 1 กาว เธอจะตองตกลงไปในลําธารแน หากไมใชความเมตตาของออนีทอฮุก เธอตกลงไปในลําธารมิถูกน้ําพัดพาไปหรือคนในบานจะคนหาก็ไมมีทางหาเจอ ระหวางลําธารมีไมกระดานเล็ก ๆขวางอยู เธอตองใชสองมือสองขาคอย ๆ คลานไป กลับถึงบานก็เที่ยงคืนพอดี .วันรุงขึ้น คุณนายเฉิงกลับไปหาบฟนที่ทิ้งไวกลับบาน และไดสอบถามคนละแวกสถานีรถไฟจึงรูวา เดิมมีคน ๆหนึ่งเกิดอุบัติเหตุตายที่นั่น วิญญาณผีนั้นจะออกมาปรากฏใหเห็นบอย ๆ เรื่องทั้งหมดนี้ คุณนายเฉิงไปพูดในวันเปดพิธีของสถานธรรมดอกบัว เมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ.2503

ตงเมี่ยวเจินปวยหนัก ยังขอรองสามีและพอแมสามี สวด ออนีทอฮุก


วุนจิ้งเหวิน บัณฑิตในอําเภอไคฟง มณฑลเหอหนาน ภรรยาชื่อตงเมี่ยวเจิน ถือศีลกินเจตั้งแตยังเยาววัย ชอบทําบุญสุนทาน กตัญูตอบิดามารดาของสามี และเคารพยกยองสามี ขยันงานบาน นิสัยสงบเสงี่ยม วันหนึ่งตงเมี่ยวเจินปวยหนัก วุนเจิ้งเหวินไปตามแพทยมาทําการรักษา แลวพูดกับจิ้งเหวินวา ภรรยาของทานทานเจมาตั้งแตเด็ก หากจะใหหายควรใชไกขาวเนื้อ (ภาษาจีน) ตมกับยาจีน จึงจะมีประสิทธิภาพ ปญหาอยู���ที่วาภรรยาของทานยอมกินของคาวไหม ถาไมยอม หมอเองก็ไมกลาเขียนใบสั่งยา และก็ยากตอการเยียวยาดวย วุนจิ้งเหวินพูดกับภรรยาวา หมอแนะวาถาตองการหายปวยตองเอาไกขาวกับ (ภาษาจีน) ตมกับยาจีน เธอก็ลองดูนะ ตงเมียวเจินตอบวา “ขากรรมหนัก ยังจะมาเพิ่มกรรมอีกหรือชีวิตเขาก็ชีวิต ชีวิตขาก็ชีวิต ขาไมยอมทานเด็ดขาด อีกทั้งการตายเรื่องเล็ก เลิกทานเจเรื่องใหญ ขายอมตายดีกวา” วุนจิ้งเหวินพูดอีกวา “ถาไมเชนนั้น เจ็บปวยนี้ยากตอการเยียวยานะ รอใหหายปวยแลว คอยมาทานเจใหมก็ได” ภรรยาบอกวา “ทานพูดผิดแลว ใหเลิกกินเจแลวมากินใหมเสมือนหนึ่งชามที่แตกแลว จะตออยางไรก็ไมเหมือนเดิม ขาไมยอมเด็ดขาด” จิ้งเหวินเห็นภรรยาไมยอมทานเนื้อสัตว รูสึกผิดหวังและไมสบายใจ เมื่อเมี่ยวเจินมีอาการเจ็บมาก ก็จะสวดออนีทอฮุก ปวยเชนนี้ยืดเยื้อมา 2 ป สะสมบุญบารมีพอ จะเห็นทิวทัศนอันสวยงามในแดนสุขาวดี จึงไดขอรองบิดามารดาของสามีและสามี ควรถือศีลกินเจเร็วๆ และสวดนําโมออนีทอฮุก ขาจะขอลา และจะไปจุติในแดนสุขาวดีแลว พูดจบก็เห็นดอกบัวใหญเทาวงลอรถ ตงเมี่ยวเจินขึ้นนั่งบนดอกบัวและละสังขารไวในโลกมนุษยไปสูแดนสุขาวดีทันที

ทํารายตนเองโดยรูเทาไมถึงการณ โดย เซียนฮั่งเจ็งหลี ประทับทรงวันอาทิตยที่ 4 ธันวาคม 2532


สังคมทุกวันนี้ ศีลธรรมเสื่อมทรามลงมาก ที่แยที่สุดก็ไมมีอะไรเกินกวาสิ่งลามก ไมวาจะเปนหนังสือนิตยสาร ของลามก ฯลฯ จะมีใหเห็นทุกซอกทุกมุม หนุมสาวที่ออนหัดจะถูกสิ่งของพวกนี้ยั่วยุจนสูญเสียสุขภาพ อนาคตอันไกลและสดใสก็จะพังทลายลง ซึ่งมีใหเห็นอยูบอย ๆ ขาจึงขอเตือนเหลาวัยรุนทั้งหลาย ตองตั้งมั่นในศีลธรรม มีความคิดที่ถูกตอง ไมหวั่นไหวตอสิ่งยั่วยวนเหลานั้นจึงจะรักษาอนาคตของตัวเองได โลกไดวิวัฒนาการกาวหนาไปมาก พอคาที่เห็นแกไดและอาศัยเทคโนโลยีที่ทันสมัยผลิตหนังสือ นิตยสาร วีดีโอเทปลามกออกสูสังคม หนุมสาวกําลังอยูในวัยคึกคะนองจึงงายตอการเปนเหยื่อของพอคาชั่วเหลานั้นได ถึงแมผูใหญบางทานก็ยังพลอยลุมหลงสิ่งยั่วยวนเหลานี้จนโงหัวไมขึ้นก็มีถมไป ยิ่งหนุม ๆแลวตองสูญเสียอนาคต สาว ๆ ตองสูญเสียพรหมจารีจนยากที่จะหาสิ่งอื่นทดแทนได ถึงตอนนั้นจะมาสํานึกบาปทุกสิ่งทุกอยางก็สายเกินแกแลว เรื่องคาวโลกียในสังคมมีใหเห็นบอย ๆ ยากที่จะหยิบขึ้นมาพูดใหหมดได เวลานี้กามารมณไดแทรกเขาไปหมูนักศึกษาที่กําลังศึกษาอยูชั้นมัธยม หรือ ปวช. หรือ ปวส. ตลอดจนในมหาวิทยาลัย เรื่องบัดสีบัดเถลิงก็มีใหเห็นบอย ๆ บัดนี้ขาขอยกตัวอยาง 2 เรื่อง เปนการตักเตือนใหหนุมสาวทั้งหลายจงสังวร เรื่องที่ 1 ที่เมืองไถจง มีหนุมคนหนึ่งแซเจียง กําลังเรียนอยูชั้นมัธยมปที่ 2 วันหนึ่งเก็บหนังสือภาพลามกชื่อในปกวา “เริงกามในฤดูใบไมผลิ” 1 เลม เขารีบเก็บเขากระเปายังไมกลาหยิบออกมาดู กลับถึงบานแอบอยูในหองคนเดียว ความชั่วรายไดเริ่มตนในวินาทีนี่เอง ถาหากเขาดูแลวรีบทําลายเสีย ทุกสิ่งทุกอยางก็จะจบลงบัดนั้น แตเขากลับนําหนังสือเลมนี้ไปใหเพื่อน ๆ ในโรงเรียนดู หนึ่งในนั้นบอกวา ภาพวาดอยางนั้นไมเห็นพิสดารอยางไร ถาจะดูฉันจะพาไปดูหนังลามกจะมันกวา แลวทั้งสองก็รอโอกาสผูใหญออกจากบานไป ก็เอาวิดีโอลามกออกมาฉาย คนหนุมอยางเจียงไหนจะทนตอการยั่วยุได เจียงเริ่มสําเร็จความใครดวยตนเอง ยังแอบไปเที่ยวโสเภณี สูญเสียพลังงานมาก การเรียนตกต่ํา


พออายุ 19 ปเทานั้น กลายเปนคนเฉื่อยชา เซื่องซึม งวงเหงาหาวนอนตลอดเวลา จะมาสํานึกผิดก็สายเสียแลว นอกจากตัวเองตองตัดสินใจอยางเด็ดเดี่ยววา นับจากนี้ไปฉันจะไมขอยุงและคิดถึงเรื่องนี้อีก ยังพอมีโอกาสแกตัวบาง มิฉะนั้น ถาปลอยปละละเลยลงไป คงอีกไมกี่ป ชีวิตเขาคงจบลงอยางงาย ๆ ตัวอยางเชนนี้จะไมทําใหเสียใจไดหรือ ฉะนั้น ขอใหหนุมสาวทั้งหลายจดจําเปนอุทาหรณ เรื่องที่ 2 เรื่องเกิดขึ้นที่เมืองไถจงเชนกัน เจาของเรื่องเปนหญิงสาวแซลก กําลังศึกษาอยูมัธยมปที่ 3 ปกติเธอก็ไมขยันการเรียนอยูแลว ชอบมั่วสุมกับเพื่อนนักเรียนชาย และก็ชอบไปเตนรํากับหนุม ๆ คืนหนึ่งถูกนักเรียนภาคค่ําของโรงเรียนแหงหนึ่งหลอกลวงและเสียความเปนสาวไป เรื่องที่เกิดขึ้นตอนแรกรูเพียง 2 คนเทานั้น และถาเธอสํานึกผิดรีบยับยั้งความประพฤติที่ผิด ๆ จึงจะถูก แตเพียงเวลาผานไปสั้น ๆ เทานั้น เธอก็เริ่ม ออกเที่ยวเตรอีก จนไดพบกับหนุมสังคมคนหนึ่งในดิสโกเธค ถูกหนุมสังคมใชกลอุบายจนไดเสียกัน ในที่สุดเธอก็ตั้งครรภ ถึงแมจะถูกพอแมดุดา แตทุกสิ่งทุกอยางก็สายเกินแกแลว ในที่สุดเธอตองลาออกจากโรงเรียนและตัวเธอเองก็ไมอยากอยูสูหนากับพอแม จึงเดินทางขึ้นเหนือลองคิดดูซิ ผูหญิงสาวตัวคนเดียว ไมมีญาติมิตร ความรูความสามารถพิเศษประจําตัวก็ไมมี เพื่อความอยูรอด เลยยอมขายตัวในสถานเริงรมย จนบัดนี้เธอยังคงจมปรักอยูในทะเลทุกข ตัวอยางนี้พอที่จะเปนอุทาหรณแกเด็กสาวอื่น ๆไดหรือไม

มีโอกาสไมทําลาย สวรรคประทานบุญวาสนา โดย เซียนฮั่งเจ็งหลี ประทับทรงวันอาทิตยที่ 7 มกราคม 2533


จิตใจของคนไดผันแปรไปมาก วัน ๆ คิดแตชื่อเสียง ลาภยศ เงินทอง และกามารมณ ยิ่งเรื่องกามารมณแลว หลงใหลมากจนยากที่จะกลับเนื้อกลับตัวได ไมวาชายหญิง ไมวาวัยหนุมวัยแก ลวนจมปรักอยูในทะเลกามทั้งนั้น หากพวกเราไมระมัดระวังผลรายที่ตามมายิ่งสาหัสสากรรจ ขอใหชาวโลกจงสงบจิตสงบอารมณไมลุมหลงในกาม ไมหวั่นไหวตอสิ่งยั่วยุ ตั้งสติใหมั่น มุงหนาสูหนทางที่เปนอริยะเจา บนสวรรคมีกฏของสวรรค ในนรกก็มีบทลงโทษตอคดีกาม คนเราควรระมัดระวัง ขาขอยกตัวอยางดังนี้ เรื่องนี้อุบัติขึ้นเมื่อสี่สิบกวาปมาแลว นาจะนํามาเปนตัวอยางที่ดีตอคนยุคปจจุบัน ในเมืองไถจงมีพอคา 2 คนแซจังกับแซหลินเปนเพื่อนสนิทรักใครกันมาก เขาทั้งสองตางมีครอบครัวแลว และมักจะขึ้นไปติดตอการคาที่เมืองไถเป ขณะนั้นเขาทั้งสองตางมีอายุเทากัน คือ 27 ป มีบุคลิกสงางาม เวลาขึ้นเหนืออยางนอยก็ 3-5 วัน คนแซจังเปนคนมีคุณธรรมและรักษาศีล สวนคนแซหลินกลับตรงกันขาม นิสัยเจาชูและจิตใจต่ําทราม โรงเรมที่เขาทั้งสองพํานักอยูนั้น เจาของโรงแรมมีบุตรสาวอายุ 18 ปคนหนึ่ง กําลังจะสอบเขามหาวิทยาลัย คนแซหลินสืบรูวา เธอออนคณิตศาสตร เลยอาสาติวเลขให เธอคิดวา คนแซหลินมีเจตนาดี จึงยอมรับการติววิชาของคนแซหลิน คืนหนึ่ง คนแซหลินไดวางยาสลบในน้ําโคลา จนเธอดื่มแลวสลบไสลและเสียความสาวใหแกคนแซหลินในที่สุด วันรุงขึ้นเธอรูวาเสียรูเขาแลวก็ไมกลาโวยวาย แตภาพหลอนนั้นคอยกัดกลอนเธอจนไมสามารถสอบผานเอ็นทรานซได ในคืนวันที่เกิดเหตุ คนแซจังฝนวาไดไปเที่ยวที่ศาลเจากวนอู เห็นเทพสององคในมือถือสมุดกําลังถวายตอเง็กเซี���นฮองเต เพื่อขออนุมัติใหถอดถอนบุญวาสนาคนแซหลิน เพราะไปขมขืนลูกสาวของเจาของโรงแรม


แลวทูลถามวา บุญวาสนาที่ถอดถอนนั้นควรยกใหกับใคร ทานเง็กเซียนฮองเตทรงตรัสวา คนแซจังมีจิตบริสุทธิ์และยึดมั่นในศีล 5 เห็นสาวงามแลวจิตไมหวั่นไหวสมควรรับบุญวาสนาจากคนแซหลินไป บัดดลก็ถูกคนแซหลินทําใหตื่น บุญวาสนาของคนแซหลินไดสืบทอดจากบรรพบุรุษที่สั่งสมมาถึง 3 ชั่วคน และสามารถเสพสุขอยางสบายตลอดชีวิต ไมนึกวาความสนุกเพียงชั่วขณะไดพังทลายลงจนหมดสิ้น นับจากวันนั้นเปนตนมา กิจการคาของเขาก็ทรุดลง ๆ จนตองปดกิจการลงสวนคนแซจัง ในปตอมาก็ไดบุตรชาย 1 คน นารัก ฉลาด เมื่อสําเร็จปริญญาตรี ยังไดมีหนาที่การงานดี เปนศรีแกวงศตระกูล จากตัวอยางที่ยกมานี้ การละเมิดศีลขอที่ 3 รายแรงแคไหน ทานอานเรื่องนี้แลว ยังจะหลงงมงายกับกามตัณหาตอไปอีกหรือ คนแซจังกับคนแซหลินตอนนี้ยังมีชีวิตอยู ตางก็มีอายุ 60 กวาปแลว ถาเขาทั้งสองมีโอกาสอานพบเรื่องของตัวเองคนจะสึกเสียดาย และอีกคนคงชื่นชมกับความมีคุณธรรมของตน กามารมณเปนเพชฌฆาตตัวรายกาจที่จะทําลายอนาคตของคนเรา พวกเราไมควรหลงใหลมัน ถึงแมตัวเราไมคิดเปนอริยบุคคลเพียงไมผิดศีล 3 สวรรคยังทรงประทานพรให วิญูชนควรสังวร

จิตไมบริสุทธิ์ เคราะหภัยมาก โดย เซียนฮั่งเจ็งหลี ประทับทรงวันอาทิตยที่ 14 มกราคม 2533 ศีลธรรมเสื่อมทราม จิตใจคนตกต่ํา ชายหญิงหันมาหาความสําราญในกามารมณ ถือวาเปนไปตามสมัยนิยม หากใครมีความคิดผิด ๆ เชนนี้ยอมไมถูกตอง


ผูชายบางคนการเงินพอคลองตัวขึ้น ไมคิดสะสมไวทําบุญและไวใชตอนชีวิตบั้นปลายกลับริไปมีบานเล็กบานนอย หรือไมก็ดื่มเหลาเคลานารี หารูไมวาสาวงามเหลานั้นคือโครงกระดูกที่เดินไดเทานั้น ตราบใดเนื้อหนังที่หุมหอโครงกระดูกนั้นหมดไป แลวจะไปหาความงามที่ไหน อีกอยางถาวันใดเงินทองผลาญหมด สาว ๆ เหลานั้นก็จะตีจากไปและไปสูออมอกของชายอื่นตอไป จะมานึกเสียดายก็สายเสียแลว ที่แยยิ่งกวานั้น บางคนไมเพียงไมขยัน ไมคิดสรางอนาคตใหกับตนเอง กลับอาศัยบุคลิกของตนที่ดูดี ใชวาจาหวานลอมเพื่อหลอกลวงซึ่งไดเงินมาหรือรางกายของหญิงสาวมาเชยชม กลวิธีตาง ๆ แหงความชั่วที่ไดเอามาใชหมดโดยไมเกรงกลัวบาปกรรมใด ๆ แตสวรรคมีตา คงไมยอมปลอยใหมารสังคมเหลานั้นลอยนวลเปนภัยตอสังคมตอไป จะสั่งลงโทษอยางหนักแกมารสังคมเหลานั้นใหตกนรกอเวจี หญิงสาวบางคนก็ขาดยางอาย ไมประพฤติตนในศีลในธรรมอันดีงาม กลับรื่นเริงกับชายชู หรือมั่วสุมกับกามารมณตองรูวา คาของผูหญิงคือพรหมจรรย ขอใหสตรีทั้งหลายจงระมัดระวัง วันนี้ขายกตัวอยาง 2 เรื่อง เพื่อเปนคําเตือนใหชาวโลก เรื่องที่ 1 ในเมืองไถจง มีชายหนุมแซจางคนหนึ่ง อายุอานามก็ 26 ปแลว นับจากพอตายไป ก็ไมทํามาหากิน อาศัยเงินมรดกที่พอตกทอดลงมา วัน ๆ หาความสําราญโดยการเที่ยวลอลวงหญิงสาว ขางบานของเขามีหญิงหมายคนหนึ่ง แซเจียง อายุเพิ่ง 25 ป หนุมแซจางสืบรูวาหญิงหมายคนแซเจียงนี้ไดรับมรดกกอนโตจากสามีจึงคิดหลอกลวงและจะใ ชกลวิธี หาเพทุบายคอยเอาใจหวานลอมและแสดงตนเปนสุภาพบุรุษพอที่จะคุมครองชีวิตนางได จนนางใจออนและไววางใจโดยมอบกายใจใหกับหนุมแซจาง และอยูกินอยางเปดเผยฉันสามีภรรยา หนุมแซจางเริ่มออกลวดลายอางจะไปลงทุนคาขายจนหญิงหมายแซเจียงหลงเชื่อ มรดกที่ไดจากสามีมาก็คอย ๆ หมดไป สวนหนุมแซจางกลับนําเงินนี้ไปเที่ยวตามสถานเริงรมย


ในที่สุดไปชอบพอหญิงโสเภณีชั่ว ๆ คนหนึ่งถึงขนาดปลูกบานใหอยู การผลาญเงินอยางไมยั้งมือเชนนี้ มรดกกอนโตก็มีโอกาสหมดไป ตอมาหญิงหมายแซเจียงเอะใจออกสืบจึงไดความจริงทั้งหมด เกิดความเสียใจที่เสียรูใหกับมารสังคม ในที่สุดหาทางออกโดยผูกคอตาย สวนหญิงโสเภณีชั่ว ๆ ก็คิดตีจากเมื่อหนุมแซจางผลาญเงินจนหมด ถึงตอนนั้นจึงมาสํานึกผิด แตก็สายเสียแลว เพราะตัวเขาเองก็ติดเชื้อกามโรคอยางรายแรง ไมมีเงินทองรักษาจนถึงตองจบชีวิตอันโสมมและบัดซบลง เรื่องที่ 2 ทางทิศเหนือของเมืองไถจง มีหญิงสาวคนหนึ่งแซเหอ นิสัยเจาชูไมเรียบรอย กอนแตงงานก็เคยมีเพศสัมพันธกับผูชายแลวถึงแตงงานแลวก็ยังคบชูสูชายอีก ตอมาสามีนางเกิดอุบัติเหตุรถชนตาย ทิ้งบุตรชายหญิงอยางละ 1 คน ใหนางเลี้ยงดูดวยมรดกกอนหนึ่งพอเปนคาใชจายการศึกษาของเด็ก 2 คน แตความประพฤติของนางไมดีอยูแลว พอสามีตายจากไมนาน นางก็มีเพศสัมพันธกับชางปูนคนหนึ่งและก็อยูดวยกันฉันสามีภรรยา แตผูชายคนนี้ไมไดรักนางจริง พอหลอกลวงเงินมรดกของสามีทิ้งไวจนหมดก็ตีจากไป ตั้งแตนั้นมา ชีวิตของนางเริ่มรันทด ตองออกไปเที่ยวหางานทําเพื่อหาเงินเลี้ยงชีพ เพียงเพราะสงสารเด็ก 2 คนจะมีปญหาเรื่องการศึกษา ทุกวันนี้นางยังมีชีวิตที่ขมขื่น บางครั้งตองไปอาศัยความชวยเหลือจากกรมประชาสงเคราะห ซึ่งเปนที่นาเวทนาและนาสงสารมาก ตัวอยาง 2 เรื่องนี้ แสดงใหเห็นวา สุขชั่วขณะแตทุกขสาหัสสากรรจ ไมคุมกันเลย ผูมีปญญาทั้งหลายควรสังวรไวนะ


สํานึกผิดไดเพิ่มบุญและอายุขัย โดย เซียนฮั่งเจ็งหลี ประทับทรงวันอาทิตยที่ 4 กุมภาพันธ 2533 สังคมทุกวันนี้ วัฒนธรรมตะวันตกไดแพรเขามา จิตใจคนก็เปลี่ยนแปลง กลายเปนคนเห็นแกตัว ลืมวัฒนธรรมอันดีงามของตัวเอง สิ่งยั่วยวนและแสงสีเสียงไดเพิ่มความมีสีสันมากขึ้น หนังสือพิมพบางฉบับก็ตีพิมพภาพวาบ ๆ แวม ๆ เปนเหตุใหหนุมสาวที่มีจิตฟุงซานและลุมหลงมากขึ้น และตกต่ําลงจนไมสามารถกลับตัวได จนลงเอยดวยการฆาตัวตาย หรือไมก็ฆาคูแขงหรือชูตาย ทั้งนี้ทั้งนั้นลวนมาจากสิ่งยั่วยวนทางกามารมณ มีหนุมสาวจํานวนไมนอยถือการรวมเพศเปนของธรรมดา หารูไมวา การรวมเพศเปนการสืบพันธุและเปนเรื่องศีลธรรมและเปนการคลองธรรมของสามีภรรยา แตก็ไมใชวาใหราเริงจนเกินขอบเขตจนสุขภาพทรุดโทรม ยิ่งกวานั้นจะทําลายศีลธรรมอันดีงามของมนุษยชาติ คนเราควรพิเคราะหพิจารณาใหดี ขาจะยกตัวอยาง 2 เรื่อง เพื่อเปนอุทาหรณ ตัวอยางที่ 1 บนถนนสงเจียงในเมืองไถจงเปนที่อยูอาศัยของชาวบานมาได 50 กวาปแลว มีหนุมแซหงคนหนึ่ง อายุ 28 ปยังโสด ฐานะการเงินทางครอบครัวนับวาร่ํารวย บุคลิกก็ดูสงา เปนคนคอนขางฉลาด เพียงแตนิสัยไมชอบอยูกับบาน ตอนเรียนอยูมัธยมปลายก็ริอานหนังสือลามก จนเพาะเปนนิสัยเจาชูและไปหาความสุขตามซองนางโลมบอย ๆ จนถึงอายุ 29 ป และติดเชื้อกามโรค หาแพทยก็แลว ฉีดยาก็แลว โรคกามนี้ไมหายขาดซักที ชวงนั้นพอแมเขาก็เรงเขาแตงงาน แตไมรูวา เขากําลังทุกขหนักเพราะกามโรคนี้ คืนหนึ่ง เขาฝนวาเขาไปที่ศาลเจาประจําเมือง กราบขอสิ่งศักดิ์สิทธิ์ชวยรักษาให


ขณะนั้นทานเทพประจําเมืองไดเปดเผยวา บาปกรรมเรื่องกรมของเจาหนักมาก ไดลวงเกินสตรี���พศ 100 กวาคน จะใหโรคหายขาด มีวิธีเดียว คือใหสรางบุญกุศลอยูเรื่อย ๆ จึงจะมีทางหายขาดได มิฉะนั้น ขืนปลอยใหเวลายืดเยื้อตอไป ชีวิตเจาก็คงไปไมรอด คนแซหงตื่นจากความฝน วิตกกังวลมาก วันรุงขึ้นเขาอาบน้ําแตงตัวใหสะอาด กินเจ และไปกราบที่ศาลเจาประจําเมืองสารภาพความผิดในอดีต และสาบานวา นับจากบัดนี้เปนตนไปเขาจะรวมทุนพิมพหนังสือประเภทคัมภีรละกามทุกป เพื่อตักเตือนชาวโลก จากนั้นมา ก็ไปหาหมอกินยา รักษาเกือบปจึงหายขาด ตอมาจึงแตงงานมีลูกจนกระทั่งบัดนี้ นี่ละ ถาคนเราสํานึกผิดและรีบแกไข จึงจะไดรับการคุมครองจากสวรรค ขอใหจําไวใหดีนะ ตัวอยางที่ 2 ชายคนหนึ่งแซเจียง ปนี้ 48 ป พักอยูที่เมืองเกาสง ตอนเขาอายุ 24 ป หนาที่ของเขาตองเดินทางติดตอการคา การเลี้ยงดูปูเสื่อกับพอคาซึ่งเปนสิ่งที่หลีกเลี่ยงไมได จนเขาลุมหลงในกามารมณเปนอยางมากจนรางกายออนแอ ไตมีปญหา เริ่มหาแพทยรักษาก็ไรผล รูสึกเสียใจมาก ที่ตนเองไมควรรื่นเริงในกามมากจนเกินไปแตก็สายเสียแลว วันหนึ่ง เขาไปกราบพระที่วัดฟุกซัน ไดรับการชี้แนะจากแมชีทานหนึ่งวา เขาลุมหลงทางกามมากเกินไป หากยังไมรีบสํานึกอีก โรคไตจะรักษาใหหายขาดคงยากและแนะใหเขาขอพรตอพระพุทธเจา ขอสิ่งศักดิ์สิทธิ์ปกปองรักษาให ขณะนั้นคนแซเจียงรูสึกถึงขั้นหมดหวังแลว จึงรีบไปที่ศาลเจาพระโพธิสัตวกวนอิม สาบานตอพระโพธิสัตววา ถาหากโรคไตของเขาหายขาดเขาจะรวมทุนพิมพหนังสือคัมภีรละกามทุกปตามกําลังทรัพย ครึ่งปใหหลัง โรคไตก็หายขาด สวนคนแซเจียงทําตามที่สาบานจะรวมทุนพิมพหนังสือคัมภีรละกามทุกป 300 เลมบาง 500 เลมบาง พิมพมา 10 กวาป ทุกวันนี้เขาก็ยังรวมพิมพอยู นี่ก็แสดงใหเห็นวาถาคนเราสํานึกผิดและรีบแกไข


ทุกสิ่งที่เลวรายก็สามารถเปลี่ยนแปลงใหดีขึ้นได ขอใหชาวโลกควรจดจําไว หมายเหตุ (แมชีที่วัดฟุกซันก็คือพระโพธิสัตวแปลงรางมาชี้แนะ) ตัวอยาง 2 เรื่องนี้ คนเรายังเปนปุถุชนอยู การทําผิดยอมมีขอเพียงผิดแลวสํานึกผิด และรีบแกไข จึงเปนสิ่งถูกตอง

กอกรรมเอง รับผลเอง เจ็บใจนัก โดย เซียนฮั่งเจ็งหลี ประทับทรงวันอาทิตยที่ 11 กุมภาพันธ 2533 โบราณวา “ที่นา 1 ไร 800 เจาของ” หมายความวา ไรนานี่จะคอยเปลี่ยนมือเปนของคนอื่นเรื่อย ๆ นอกจากเจาของที่นาคนนั้นเปนคนมีจริยธรรมและคุณธรรม จึงจะเปนเจาของที่นาผืนนั้นนาน ๆ มิฉะนั้นจะตกอยูกับผูอื่น ดวยเหตุนี้ คนเราควรระมัดระวังความประพฤติของตนใหดี กรรมใด ๆ ที่เรากอไว ผลกรรมนั้น ๆ ตัวเราเองจะเปนผูรับคนอื่นที่ไมเกี่ยวของยอมไมตองรวมรับผลกรรมนั้นดวย ดังคนโบราณกลาวไววา “ฟาทํากรรม ยังพอใหอภัย ตนกอกรรมเองตายแน ๆ” เวลาสวรรคจะลงโทษผูกอกรรมมักใหเขาตองพบปะกับเคราะหภัยตาง ๆ สวนคนที่มีจริยธรรมแลวไซร สวรรคยอมคุมครองให และจะปดเปาใหหลีกพนจากเคราะห อาทิเชนจากอัคคีภัย อุทกภัย ภัยสงคราม ถาหากคนเราไมประพฤติตนอยูในศีลธรรม เขาผูนั้นจะไดรับผลนั้น ๆ นั่นแหละความยุติธรรมของสวรรคละ ขาจะยกตัวอยางที่เนนถึง กรรมใดที่ตนกอไว ผลกรรมนั้นตนก็เปนผูรับกรรมเอง เรื่องนี้เกิดขึ้นจากอุบัติเหตุนอย ๆ บนถนนจงซัน ตอน 2 ในเมืองไถจง แตอุบัติเหตุนอย ๆ นี้กลับบานปลายเปนเรื่องใหญเรื่องมีอยูวา พอคาหนุมแซเฉิน อายุ 38 ป วันหนึ่งขับรถไปเฉี่ยวถูกรถมอเตอรไซคของสาวโรงงานแซเอี้ยะเพียงผิวหนังถลอกเล็กนอยเทา นั้น พอคาแซเฉินไดสงเธอไปทําแผลที่โรงพยาบาล แลวเรื่องมันก็ควรจบลงแคนี้ แตเนื่องดวยสาวโรงงานแซเอี้ยะมีหนาตาหมดจดสวยงาม


พอคาเฉินเห็นเขาจิตเกิดไหวหวั่นขึ้นมา คิดจะไดเธอมาเชยชม จึงฉวยโอกาสตีสนิท สาวเอี้ยะยังเปนวัยรุนอยูความคิดความอานยังออนหัดมาก เมื่อถูกพอคาเฉินตามจีบ ก็ไมสืบใหรูวา เขามีครอบครัวแลวหรือยัง คบกันมาแค 2 เดือน เรื่องที่ไมนาเกิดขึ้นก็เกิดขึ้นจนได ในที่สุด สาวโรงงานแซเอี้ยะก็ตั้งครรภ มาสืบรูทีหลังวาพอคาเฉินมีลูกเมียแลว แตเธอก็ใกลจะคลอดแลว เธอเองก็ไมรูวาจะแกปญหานี้อยางไร ถึงตอนนี้ภรรยาพอคาเฉินเริ่มรูเรื่องนี้แลว ก็กลัววาถาเอะอะโวยวายไป จะกระทบกระเทือนชื่อเสียงของสามีและลูก ๆ จึงไมเอาเรื่อง แตพอแมฝายผูเสียหายที่อยูทางใตก็รูเรื่องนี้เชนกัน จึงขึ้นเหนือมาฟองพอคาเฉินในฐานะหลอกลวง พอคาเฉินจําตองวิ่งเตน ขอเชิญทานวุฒิสมาชิกทานหนึ่งกับคนที่มีชื่อเสียงในสังคมออกมาไกลเกลี่ย ในที่สุดฝายชายตองชดเชยคาเสียหายดวยเงินกอนโตถึง 1 ลาน 5 แสนเหรียญ ไตหวัน เรื่องจึงจะยุติลงได นับจากนั้นมา พอคาเฉินก็เปนคนสิ้นเนื้อประดาตัว ขาดทุนทรัพยที่จะคาขายตอไป จึงตองไปเปนเสมียนเล็ก ๆ เพื่อประคับประคองครอบครัวใหอยูรอด คนที่เคยมีฐานะดี เดินพลาดเพียงกาวเดียว ตองมาตกอับถึงเพียงนี้ ถามาวิเคราะหเรื่องนี้ ก็เนื่องจากตัวกามารมณตัวเดียวแท ๆ ถาพอคาเฉินเปนคนมีคุณธรรม มีสติยั้งคิด เหตุการณราย ๆ ก็จะไมเกิดขึ้น สวนสาวโรงงานคนนั้นก็เชนกัน ไมไตรตรองใหดีก็มอบใจกายใหผูชายไป จนอายุนอย ๆ ก็มาสูญเสียความสาวไป ยังกอปญหาใหเด็กที่เกิดมาเปนเด็กที่ไมมีพอจะโงหัวไมขึ้นตลอดชีวิต นั่นไมเพียงทําลายตัวเอง ยังทําลายลูกของตัวเองดวย เพื่อความสุขแคชวงเวลาสั้น ๆ ตองสูญเสียใหญโตถึงเพียงนี้ ไมคุมคากันเลยและตอจากนี้ไป ความสวยงามของเธอในจิตใจผูชายจะไมมีคาเหมือนเดิมแลว ดวยเหตุนี้จึงขอยกตัวอยางนี้มาตักเตือนหนุมสาวอยาคิดรักสนุก จะเกิดผลรายตามมา ถึงตอนนั้นมานึกเสียใจก็สายเกินแกแลว มีวิธีเดียวจะทําอะไรขอใหมีสติ อยาปลอยใหเหตุการณเชนนี้เกิดขึ้นกับเราเปนอันขาด เราจึงจะมีความสุขที่แทจริง


หนี้กรรมเกิดจากจิต โดย เซียนฮั่งเจ็งหลี ประทับทรงวันอาทิตยที่ 18 กุมภาพันธ 2533 บาปและบุญเกิดขึ้นจากจิต ชั่วหรือดีก็เกิดจากจิตเชนกัน จิตคิดดี การกระทํายอมดี ผลออกมาก็สดใส สุขสันต คุณงามความดีนั้นอาจถูกจารึกในประวัติศาสตรก็ได คนรุนหลังจะไดสรรเสริญ ถาจิตคิดชั่ว การกระทําก็ชั่วตาม ผลกรรมที่ตามมาไมเพียงทําใหเสียผูเสียคน ตองถูกออกจากงาน สูญเสียทรัพยสินบานแตกสาแหรกขาด ยังอาจถูกจารึกในประวัติศาสตร เหม็นกระฉอนไปพันป หมื่นป และจิตดีจะเกิดไอธาตุที่บริสุทธิ์ จะพวยพุงสูทองฟา จิตคิดชั่ว ไอโสโครกจะดิ่งลงสูใตพิภพ ยากที่จะฟนตัว จึงชี้ใหเห็นถึงคนเราจะดีจะชั่วลวนเกิดจากจิตตัวเดียวทั้งนั้น ดังนั้นขอใหคนเราควรรักษาจิตของเราใหคิดดี พูดดี ทําดี ตลอดเวลา เมื่อจิตมีความสําคัญเชนนี้ ฉะนั้น หนี้กามที่กอขึ้น สาเหตุก็มาจากจิตคิดไมดีนั่นเอง ถาคนเรามีจิตบริสุทธิ์ ตอใหหญิงสวยปานใดอยูตอหนาเรา จิตของเราก็ไมหวั่นไหว หากจิตคิดใฝต่ําจะคิดฟุงซาน คิดจะลวงเกิน ในที่สุดคดีข���ขืนฆาก็จะเกิดขึ้น แลวหนี้กามก็จะกอขึ้นในวินาทีนี้เอง ถึงแมไมถึงขั้นขมขืนชําเรา เพียงมีความคิดที่สกปรก ก็เปนมโนกรรมแลว เมื่อพบเห็นหนังสือลามก จิตตองตั้งใหมั่นไมหวั่นไหว ไมโอนออนตามอารมณ แลวหนี้กามจะเกิดขึ้นไดอยางไร สังคมทุกวันนี้ เด็กวัยรุนริอานสําเร็จความใครดวยตัวเองเนื่องจากจิตยังไมมั่นคง คิดอยากลองอยูตลอดเวลา ยิ่งมาอานหนังสือลามก ดูวิดีโอลามกจิตยิ่งฟุงซาน สับสน และก็ไมรูวิธียับยั้งจิตก็เลยเตลิดเปดโปงดั่งมาที่หลุดจากที่กักขัง บางก็สําเร็จความใครดวยตนเอง บางก็ออกไปหาความสําราญกับโสเภณีทันที คนที่ขาดเงินทองก็ไปกอคดีขมขืน


ไมวาจะระบายความใครดวยวิธีใดก็ตามลวนบั่นทอนพลังกาย พลังธาตุ ทําลายสุขภาพ เด็กหนุม ๆ ที่มีอนาคตอาจตองเสียอนาคตไป คิด ๆแลวก็นากลัวมากนะ ฉะนั้นขอใหหนุม ๆ และวัยรุนทั้งหลาย ตั้งจิตใหมั่นคง ใหมีสติ ตั้งจิตใหหนักแนนดั่งภูเขา จิตจะไมวอกแวก ไมหวั่นไหว ไมคลอยตามตอสิ่งตาง ๆ ที่มายั่วยวน ปดทวารทั้ง 6 ใหหมด เห็นก็เทากับไมเห็น ไดยินก็ทําเปนไมไดยิน ถาทําไดเชนนี้ หนี้กรรม (เวรกรรมที่เกิดจากกามารมณ) ไหนจะติดตัวเราได ขอใหทุกทานจงตรึกตรองใหรอบคอบ ขามาใหโอวาทคืนนี้จะเนนนึกถึงการมีสติ เราตองคอยประคับประคองและคอยยกระดับจิตของตนใหสูงขึ้นและบริสุทธิ์ขึ้น มิฉะนั้น บาปกรรมตาง ๆ ก็จะตามมา ถึงตอนนั้นคอยมาสํานึกผิดก็สายเกินแกแลว ขาขอเนนอีกครั้ง ทุกวันนี้ คดีตาง ๆที่เกิดขึ้น ไมวาเรื่องชูสาว เรื่องฆากันตายเพราะไปแยงผูหญิงคนเดียวกัน เรื่องขมขืนฆาเนื่องมาจากขาดสติยับยั้งทั้งนั้น เราจะไมหวั่นไหวเมื่อเห็นสาวงามที่อยูตอหนาเรา เราจะไมคิดที่จะลวงเกิน และจะไมคิดหาวิธีใด ๆเพื่อใหไดสาวงามนี้มาเชยชม ลองคิดดูใหดีซิ ถาจิตเราบริสุทธิ์ เหตุราย ๆ ไหนจะกอตัวไดเลา คนเราจะดีจะชั่ว อยูที่จิตตัวเดียวแท ๆ เมื่อเริ่มฟุงซาน เราตองใชสติยับยั้งทันที มิฉะนั้นเรากําลังจะทําลายอนาคตของตัวเราเองและเรากําลังจะฆาตัวเราเองดวย ขอใหคิดใหดีนะ

มั่วกามจนเสียชื่อเสียงและเสียชีวิต โดย เซียนฮั่งเจ็งหลี ประทับทรงวันอาทิตยที่ 25 กุมภาพันธ 2533


บทที่แลวขาไดเนนถึงหนี้กามเกิดจากจิตนั้นเปนความจริงเมื่ออารมณความใครเกิดขึ้น ตองใชสติยับยั้งทันที หากคิดเลยเถิดถึงขั้นคิดจะมีเพศสัมพันธกับฝายตรงขาม หนี้กามก็เริ่มกอตัวแลวบางครั้งเพื่อใหสมหวังที่จะไดรวมเพศกับฝายตรงขาม ไมเพียงตองแลกดวยชื่อเสียง เกียรติยศ และอาจตองเอาชีวิตเขาเสวยดวยคิด ๆดูแลวไมคุมกันเลย ฟามีหยินหยาง มนุษยมีชายหญิง ถาจิตเที่ยง การมีเพศสัมพันธระหวางสามีภรรยาเปนสิ่งที่ถูกตอง ถูกตองตามทํานองคลองธรรม เปนการสืบพันธุของมนุษย มิใชมามั่วกามกัน การมั่วกามนั้นจะสูญเสีย พลัง อสุจิ ธาตุปราณและอายตนะ (ภาษาจีน) ซึ่งเปนไตรรัตนของคนเรา รางกายจะทรุดโทรมถามนุษยเราเขาใจตรงนี้ จะทุนุถนอมรางกายจนเองและหมั่นบําเพ็ญจิตวิญญาณจะไดกลับคืนสูถิ่นเดิม (นิพพาน) และก็เปนวิถีที่ตัดกิเลสตัณหาทางเพศที่ดีที่สุด และก็ไมกอหนี้กรรมดวย และเปนการผดุงศีลธรรมและคุณธรรมของโลก ขอใหชาวโลกเขาใจปญหานี้นะ ขาจะยกตัวอยางเพื่อใหเห็นถึงคําพูดของขา เพื่อตักเตือนตนเอง และเรื่องที่ขาจะนํามาพูดถึงนั้น คนที่เลยวัยกลางคนยังพอจําเหตุการณนี้ไดดี เพราะเปนเรื่องจริง เพียงเอาเรื่องที่ผานมาแลวมาเลาอีกครั้งเทานั้น เพื่อใหหนุมสาวในวันนี้ยึดเปนอุทาหรณ เรื่องนี้เกิดขึ้นเมื่อ 31 ปกอน มีเสมียนหนุมคนหนึ่งในเมืองไถจง ฐานะทางครอบครัวอยูในขั้นดี และทํางานในบริษัทใหญแหงหนึ่ง สมัยนั้น คนที่สามารถทํางานในบริษัทใหญไดนั้นอยางนอยจะตองมีความรูขั้นปริญญาตรี เขาเปนคนหนุมที่นับวาโชคดี แตเสียดายเขาไมรูจักประคับประคองไว กลับมีจิตใฝต่ําเที่ยวจีบหญิงสาวทั่ว ๆ ไป วันหนึ่ง เพื่อนคนหนึ่งมาหาเขาที่บริษัทเลยนัดพบกันตอนเที่ยงที่หนาบริษัท แลวทั้งสองก็ทอดนองตามถนน เดินมาถึงหลุมหลบภัยแหงหนึ่งที่สมัยญี่ปุนกอสรางไว เขาทั้งสองเลยอาศัยหลุมหลบภัยเปนที่เสพสุข พอเสร็จกิจแลวไมรูเปนเพราะเหตุใด ฝายชายไมสามารถชักออกมาได เวลาผานไปประมาณ 15 นาที ก็ยังไมสามารถแกปญหานี้ได


พอดีมีคนเขามาเห็นหนุมสาวคูนี้กําลังรองโหยหวนดวยความเจ็บปวด จึงเขาไปใกลจึงรูวาเปนเพื่อนรวมงานกัน จะชวยแยกอยางไรก็ไมยอมออกเลยตองใชผาคลุมตัวทั้งสองสงไปที่โรงพยาบาล เรื่องนี้ไดเปนที่โจษจันไปทั่วบริษัท เพื่อน ๆรวมงานก็ออกมาดู เลยกลายเปนเรื่องสนุกปากในสภากาแฟ นี่แหละนะ เพื่อความสุขชั่วขณะ ตองเสียชื่อไปตลอดชีวิต เมื่อหนุมสาวทั้งคูถูกสงไปที่โรงพยาบาลเพื่อทําการชวยเหลือดวยการจัดการไมถูกตองหรืออยาง ไรไมทราบ ฝายหญิงรับเชื้อโรคเขาไปและตายในที่สุด สวยชายหนุมนั้นถึงแมบริษัทไมไดไลออกแตก็ไมมีหนาไปทํางาน จําตองออกจากบริษัทไปโดยปริยาย จากตัวอยางนี้ ขอใหหนุมสาวอยาคิดแตหาความสุขอยางเดียวจึงเกิดเรื่องอัปยศขึ้น นอกจากนําความอับอาย เสื่อมเสียแกวงศตระกูลแลว ยังทําลายอนาคตของตัวเองดวย

ทําลายลูกเมียเขา ลูกเมียเราตองใชหนี้แทน โดย เซียนจางกั๋วเหลา ประทับทรงวันอาทิตยที่ 4 มีนาคม 2533 สังคมทุกวันนี้ มีคนจํานวนไมนอยคิดวาตนเองมีเสนหเลยกระทําสิ่งที่ตนตองการ ยิ่งสังคมเนาเฟะอยูแลว ยิ่งงายตอการทําบาปโดยไมรูตัว หากยังไมสํานึกผิด ผลกรรมตามสนองจะรวดเร็วมาก ยิ่งกวานั้น บุญวาสนา และโชคลาภจะถูกบั่นทอน ฉะนั้นมนุษยควรมีสติทุกขณะจิต คนบางคนชอบไปหาความสุขตามสถานเริงรมยตาง ๆ คิดวาตัวขามีเงิน ไปหาความสุขแคนี้ไมเดือดรอนใครไมใชหรือแตตราบใดคนเรามีความคิดแบบนี้ เขาผูนั้นเริ่มกาวผิดเสียแลว ถาหากคนเรามีจิตเที่ยงตรง และบริสุทธิ์ ก็จะไมของแวะสถานที่นั้น


ๆเลย แตความจริงไมเปนเชนนั้น ผูชายที่ไปเที่ยวสถานที่เชนนี้ ไมวาจะเปนไนทคลับ คาราโอเกะ หรือผับ สวนใหญจิตของเขาจะไปหาเศษหาเลย ไปแตะอั๋ง หรือหาความสุขจากบนรางของฝายตรงขามมากกวา บางคนคิดเลยเถิดถึงจะคิดลวงเกินเขาสวนแมบานบางคนไปหัดเตนรํา หรือไปฝกรองเพลง และแอบไปเที่ยวสถานเริงรมยเหลานี้ก็มี มักอางวาไปออกกําลังกาย ขาไมเชื่อวา นอกจากเตนรําแลว ไมมีอยางอื่นพอใหออกกําลังกายหรือตองรูวาสถานที่เหลานี้แฝงดวยกามารมณ และจะกัดกลอนจิตใจของเรา แลวสังคมที่เนาเฟะอยูแลวก็ยิ่งเนาเฟะมากขึ้น ทุกวันนี้ เหลาพอคามักเจรจาการคาในภัตตาคาร หรือรานอาหารที่มีสีสันทางกามารมณ แทจริงแลว พวกเขาไมจําเปนตองอาศัยสถานที่เหลานี้มาตกลงการคากันเลย แตสวนลึกแลวจิตของพวกเขาแฝงไปดวยกามารมณและไมบริสุทธิ์ ถาพวกเราจะคบคาสมาคม จิตต���องบริสุทธิ์กอน ฉะนั้นขอใหพวกเราทุกคนไมคิดคดไมคิดในทางไมดี ความคิดที่จะมั่วกามก็จะไมเกิดขึ้น

ทําใหตัวเองตกต่ํา โดย เซียนจางกั๋วเหลา ประทับทรงวันอาทิตยที่ 11 มีนาคม 2533 สังคมยุงเหยิงวุนวายทุกวันนี้ สาเหตุมากหลาย ทําใหพวกเราสลดใจมาก วันนี้ขาจะไมพูดถึงสาเหตุอื่น ๆ แตจะพูดถึงหญิงบริการอยางเดียว พวกเราอยากเห็นสังคมสงบนาอยู จิตของเราเองจะตองบริสุทธิ์ ไมหวั่นไหวตอสิ่งยั่วยวน สังคมจึงจะสงบสุขได สังคมทุกวันนี้ พวกเราคงไดยินบอย ๆ เรื่องของผูเปนพอแมใชจายฟุมเฟอยเกินตัว หรือมีความอยากสูง หรือหนี้สินรุงรัง ยอมขายลูกสาวตัวเองใหกับแหลงเริงรมย


ปลอยใหลูกสาวตัวเองตองตกนรกทั้งเปน พอแมเหลานี้ไมมีเกียรติพอที่จะเปนพอแมของคนเลย การขายลูกสาวกินนั้น จิตใจจะทําลงคอไดอยางไร พอแมสวนใหญมีความอยากมาก อยากไดโนน อยากไดนี่ อยากสารพัดอยาง เลยตองขายลูกสาวเพื่อสนองตัณหาของความอยากถาหากผูเปนพอแมมีความพอใจสิ่งที่เขามีอยู เรื่องเศราสลดใจก็จะไมเกิดขึ้น มีเด็กวัยรุนจํานวนมาก ไดรับการเลี้ยงดูอยางดีจากพอแมไมรูวาสังคมภายนอกอันตรายแคไหน รูแตอยูดีกินดี ตองการอะไรพอแมก็ประเคนให เพราะเปนคนมีนิสัยเกียจคราน รูแตวาอยากไดอะไรก็ไดมาอยางงาย ๆ เด็กวัยรุนพวกนี้ชางนาเปนหวงมากถาเปนผูชายเมื่อเติบโตขึ้น อนาคตจะไมสูสดใส สวนผูหญิงนั้นถาทนตอสิ่งยั่วยวนไมได บางคนยอมพลีรางเพื่อแลกกับสิ่งที่เธอปรารถนา เธอเหลานั้นจะไมคํานึงถึงอะไรคือศีลธรรม อะไรคือพรหมจารี อะไรคือวัฒนธรรมที่ดีงาม พูดจริง ๆ สิ่งที่เธอตองการไมใชสิ่งจําเปนของชีวิตประจําวันเลย ถาเปนเชนนี้ สังคมก็ยิ่งเนาเฟะมากขึ้น ขาขอยกตัวอยาง 1 เรื่อง เพื่อใหเห็นถึงคําพูดของขาเปนความจริง เรื่องมีอยูวา ในเมืองไถหนาน มีหญิงสาววัย 18 ป คนหนึ่ง ฐานะทางครอบครัวจัดอยูระดับเศรษฐี ฉะนั้นวัน ๆ จะชวนเพื่อน ๆ เที่ยวไนทคลับ ดิสโกเธค หรือคาราโอเกะ ใชจายฟุมเฟอยเกินไป พอแมเลยจํากัดคาใชจายใหนอยลง เธอแทนที่จะสํานึกผิด แตเธอยังคงมีความประพฤติเดิม เพื่อนที่ไมดีก็เลยแนะนําเธอขายตัวเพื่อใหไดเงินมาเที่ยว เธอก็ไมปฏิเสธ ปลอยตัวอยางนี้มา 4 ป ตัวเองก็รูสึกไมมีหนาไปสูหนาพอแม ยังติดกามโรคงอมแงม นั่นไมใชทําลายตัวเองละหรือ ตัวอยางขางตนนี้ เปนกระจกบานใหญตอสาว ๆ ได ถารูจักยับยั้ง สังคมจะไมเนาเฟะมากกวานี้ หวังวาชาวโลกคงสังวรใหดีนะ

จุดดางพรอยในวงการศึกษา โดย เซียนจางกั๋วเหลา


ประทับทรงวันอาทิตยที่ 18 มีนาคม 2540 เรื่องตาง ๆ ที่เกิดขึ้น อยูที่จิตทั้งนั้น ถาคนเราขาดสติ เรื่องราย ๆ ก็สามารถเกิดขึ้นไดทุกหนทุกแหงและทุกเวลา ไมเพียงทําลายอนาคตของตัวเอง ยังนําความดางพรอยใหกับลูกหลานดวยฉะนั้น คนเราควรสังวรไว ถาคนเราปลอยใหอายตนะทั้ง 6 เตลิดเปดเปงขาดการควบคุม ยอมเกิดผลรายตามมา ดังนั้นคนเราจะพูดหรือจะทํา ควรคิดตรึกตรองใหรอบคอบกอน ถาสิ่งที่ทําลงไปทําลายชื่อเสียงผูอื่น ยิ่งตองรีบระงับทันที เพื่อผดุงคุณธรรมประจําใจของตนใหสงางามตลอดเวลา โดยเฉพาะดานกามารมณ ยิ่งตองควบคุมใหดี มีสติอยูตลอดเวลา จึงจะเปนสุภาพชน ถาบําเพ็ญตนใหดี โอกาสที่จะหลุดพนจากทะเลทุกขก็มีมากขึ้น ขาจะยกตัวอยางให 1 เรื่องเปนการตักเตือนชาวโลก ในเมืองไถหนาน มีโรงเรียนอาชีวะชั้นสูงแหงหนึ่ง มีอาจารยชายสอนภาษาอังกฤษ อายุอานามก็ 38 ปแลว มีศรีภรรยาที่เพียบพรอมทุกอยาง มีบุตรชายหญิงอยางละ 1 คน อยูในวัยที่นารักนาชัง อันที่จริง อาจารยมีพรอมทุกสิ่งทุกอยางก็ควรพอใจแลวแตมีจิตทราม วัน ๆ คิดแตเรื่องลามก ในชั้นเรียนมีนักศึกษาสาวสวยคนหนึ่ง อยูป 3 แลว อาจารยมีความคิดใฝต่ํา คอยหาโอกาสอางวาจะติววิชาให แทที่จริงพอสบโอกาสก็ชวนเธอออกไปทานขาวเตนรํา เธอเกรงใจอาจารยไมกลาปฏิเสธ เมื่อพบปะกันบอย ๆในที่สุดทั้งสองก็ไดเสียกัน ภรรยาของอาจารยเริ่มระแคะระคายรูเรื่องนี้ แตไมกลาโวยวาย เกรงจะกระทบกระเทือนถึงชื่อเสียงอนาคตของสามี อาจารยเห็นภรรยาเงียบไมเอาเรื่อง แทนที่จะเกรงใจภรรยา กลับกําเริบกันใหญถึงขั้นเชาบานอยูกินฉันสามีภรรยาพอฝายหญิงเรียนจบก็ยื่นโนติชใหอาจารย หยาขาดกับภรรยา เพื่อเขาทั้งสองจะไดทําพิธีแตงงานกันอยางเปดเผย ภรรยาของอาจารยจําใจหยาขาดให แตปญหาไมยุติเพียงแคนี้ อาจารยกับลูกศิษยอายุหางกัน 20 กวาป แนนอนหญิงสาวไมอิ่มในกาม เริ่มแอบมีชูบางคืนไมกลับบานนอน


อาจารยไมพอใจมากแตก็ทําอะไรไมไดเพราะตัวเองเปนคนกอเรื่องขึ้นมากอน จะโทษใครก็ไมได ตอมาอีก 5 ป อาจารยก็จากโลกนี้ไปดวยความระทม ขมขื่น สวนนักศึกษาสาวก็หันหลังออกจากบานไป ภรรยาหลวงตองมาจัดการเรื่องงานศพให ตัวอยางขางตนนี้ใหเห็นถึงโศกนาฏกรรมที่เกิดจากกามารมณแท ๆ สวนนักศึกษาสาวนั้นก็ตองเปนโสเภณีในที่สุด ถามนุษยเรามีสติมั่นคง ไมหวั่นไหวตอการยั่วยุ ผลที่ตามมายอมสันตตลอดกาล

ขอใหอานกันแลวชวยสงตอเพื่อเปนมหากุศลแกทานและเพื่อนสหายธรรมทุกๆคนนะครับ


คัมภีร์ละกามเล่ม2