Page 9

Bas ziet hem niet meteen. Dus ik pak de camera en begin met schieten. Jammer dat ik de grote zoomlens niet bij me heb. We kijken onze ogen uit. Als we verderop het slavenpad oplopen schrikt Frederique, want ze denkt een slang te zien. Het lijkt er inderdaad op en ik schrik ook. Bas staat dichterbij en ziet dat het een wapperende vuilniszak is. Wat voel ik me een gans. Boven in het dorpje kijken we onze ogen uit. We beginnen in Fort Oranje. Op St Eustatius staan in totaal 19 forten. Hoe is het mogelijk op zo weinig vierkante kilometers. We leren hier ook weer veel over onze historie, want blijkbaar zijn wij de eerste die naar de USA salueerde en daarmee de onafhankelijkheid ervan erkende. Wat een herkenning hier. We zien Amsterdamse paaltjes. Er staan allemaal oude Nederlandse verkeersborden en ook zien we na jaren weer het logo van de openbare bibliotheek. Heerlijk. De sfeer is erg dorps. We worden door iedereen begroet en dat is erg leuk. Iedereen kijkt ook wel zijn ogen uit naar onze drie dames. We zien een winkeltje en gaan even kijken wat ze zoal verkopen. Nou ze verkopen Venco dropjes a â‚Ź3 per zakje of een zakje speculaas voor â‚Ź 5.-. Ook al vinden we het nog zo lekker, helemaal gek zijn we niet dus laten we het aan ons voorbij gaan.

Scheepsjournaal week 35  

Mare Liberum

Scheepsjournaal week 35  

Mare Liberum

Advertisement