Issuu on Google+

a rn

l a

u o j s m p e u r e e h b c i S L e r a M


Week 2 , 8 juli - 14 juli 2012 De trossen kunnen los! De eerste week van onze reis heeft echt helemaal in het teken gestaan van het inruimen en klaarmaken van de boot. We hebben hier in Frankrijk een nieuw reddingsvlot gekocht en dat moet ook gemonteerd worden. Ze geven voor het einde van deze week veel wind op, dus als Bas dinsdag thuiskomt willen we graag heel snel weg. Nog een paar kleine dingen moeten we doen, voordat de trossen echt los kunnen! Op woensdag is het zover, we zijn vertrokken richting Marseille. Donderdag krijgen we vrienden op bezoek en hebben we een heerlijke dag. We besluiten hier nog een dag te blijven liggen. Op Quatorze Juillet vertrekken we richting La Ciotat. We zijn aangenaam verrast. Wat ziet het er hier weer gezellig uit!


Zondag 8 juli; hiep hiep hoera Hiep hiep hoera…… Bas is vandaag jarig. Een echt jarig gevoel kan hij niet hebben. Hij vertrekt namelijk in alle vroegte met een lege aanhanger, maar volle auto naar huis. Hij gaat daar de laatste dingen regelen en vliegt dan dinsdag naar Marseille. Nu alles op de boot is, wordt het hoog tijd om de boot eens goed te soppen. Hier in de haven gaat dat nog makkelijk, want hier is water voldoende. Ik zet voor iedereen emmers en sponzen klaar!

Ik dacht dat de meiden het wel leuk zouden vinden om mij te helpen, maar na een enthousiast begin haakt Liedewij na 10 minuten als eerste af. Ze gaat binnen lekker zitten tekenen. Kathelijn volgt niet veel later en Frederique voelt zich bijna verplicht om mij te blijven helpen. Na een herhaaldelijk dat hoeft niet meisje is ze ook snel naar beneden verdwenen en poets ik op mijn knieën het dek. Het resultaat mag er zijn. Zelfs Kathelijn vindt dat ik hard heb gewerkt en dat de boot mooi gepoetst is. Tijdens mijn poetsen gaat Liedewij enthousiast zitten skypen met het thuisfront. Geen idee hoe ze het voor elkaar heeft gekregen, maar wel leuk om te zien. ‘s Middags spelen we een spelletje en kijken de meisjes een filmpje.

Weer: ‘s morgens bewolkt en ‘s middags een heerlijk zonnetje. Temperatuur: 24,5 C Wind: 8 knopen


Maandag 9 juli; wasdag Als ik wakker word en naar buiten kijk dan zie ik een strak blauwe lucht. Kathelijn komt naast mijn bed staan en zegt, “mama het is al heel mooi weer buiten” en dat is het. De dag begint met een skype momentje met thuis. Raar dat Bas nu weer thuis is en wij hier! Zal blij zijn als hij weer hier is!

Nu we nog in de haven liggen besluit ik nog een was te draaien. Geen idee wanneer zich de volgende mogelijkheid voordoet. Het worden er uiteindelijk twee en ik hang het beddengoed aan de railing te drogen. Het droogt zo snel! Voor de kleine dingen gebruik ik de wasmachine aan boord! We hebben een heuse Tupperware wasemmer. Gelukkig slaagt hij voor de eerste test! Daarna gaan we lekker met z’n vieren naar het strand. Frederique is een echte waterrat. Ze is de zee niet uit te krijgen. Door de stroming zwemt ze snel bij ons vandaan. Ik ga haar maar even achterna. Als ik bij haar ben zegt ze trots dat ze op haar rug aan het oefenen is en al 120 slagen heeft gezwommen! Erg knap hoor! Terug op de boot rommelen we wat aan. De meiden vermaken zich lekker met de barbies en ik ruim wat kastjes opnieuw in. Tijdens het koken spelen ze verstoppertje en hoor ik ze plezier hebben en genieten! Heerlijk om te horen, dit mag nog heel lang duren! Weer: strak blauwe lucht Temperatuur: 28 C Wind: 6 knopen


Dinsdag 10 juli: Bijzondere dag Vandaag is een bijzondere dag! Vanmiddag komt komt Bas terug! Ik ben vanmorgen al vroeg wakker, terwijl ik gisteren toch veel te laat ben gaan slapen. Ik duik even achter de laptop voor het nieuws in de wereld. Kijk ook even door mijn mail en vervolgens haal ik de laatste gribfiles op. Ik vind het erg leuk om met het weer, voornamelijk de wind, bezig te zijn. Ik ben er soms wat te ongeduldig voor. Ik zou het liefst ieder uur een update zien, maar da's wel heel erg veel! De kaartjes bevatten heel veel informatie waarvan ik de helft nog niet begrijp, maar oefening baart kunst.

De meiden gaan weliswaar veel te laat slapen, ze worden 's morgens ook pas heel laat wakker. Ze hervatten hun spel met de barbies waar ze gisteren gestopt zijn. Ik haal ondertussen een warme baguette.


We moeten een beetje haasten, want om 10u kan ik de huurauto ophalen. Als ik bij t havenkantoor kom, blijkt dat de verhuuragency pas om 10.30 komt en dat ik dan met de dames mee moet naar the office voor het papierwerk. Ik ga snel terug naar de boot en kleed de meiden aan. Ik pak al onze spullen en laat de boot (volgens frederique) ontploft achter! De man van het verhuurbedrijf is verbaasd als hij mij ziet aankomen met drie meiden en drie opblaasbare stoelverhogers! Het is ook niet raar dat onze boot zo vol ligt, want wie neemt die nu weer mee. The office is n half uur rijden vanaf de haven en ligt op de route naar t vliegveld. De meiden en ik besluiten om niet terug te gaan naar de haven, maar we gaan naar t centre commercial in de buurt van het vliegveld. We beginnen bij de IKEA.

Ik koop wat kleine dingen en de meiden krijgen een velverdiend ijsje! Daarna nog even de supermarkt in. Liedewij valt in t karretje in slaap. Buiten verliest ze ook nog haar slipper, maar gelukkig vindt kathelijn hem terug, wat is ze trots dat ze de slipper terugvindt. Ik heb al de hele middag zeeĂŤn van tijd, kijk niet naar de tijd en vermaak me prima. Is het dan dit gevoel? We moeten nog haasten om op tijd op t vliegveld te zijn. Bas komt ons al tegemoet gelopen. In de haven laat Kathelijn haar speelgoedtelefoon in t water vallen. Ze is er erg verdrietig over. Gelukkig wordt ze afgeleid door de uitnodiging van de havenmeester. Ze mogen bij hem thuis komen zwemmen! Wat een feest!! Bas gaat met de meiden mee en ik ga de auto terugbrengen.


Terug op de boot besluit ik om iets aan de ontploffing te doen en niet veel later komt Bas terug. Ze hebben het heel leuk gehad. Tijd voor een filmpje zodat wij lekker kunnen koken. Tijdens het eten merk ik dat ik moe ben. Ik besluit even te douchen, hopelijk knap ik daarvan op. Net als op de camping douchen in het toiletgebouw. Het werkt inderdaad. Heerlijk. Terug op de boot gaan Bas en ik samen de route voor de komende dagen bedenken/uitstippelen. Het is leuk om samen te plannen. Aan de nieuwe kaartjes te zien gaat er een echte Mistral waaien.... Hmmm en dat terwijl het zo lekker is geweest de afgelopen week en wij niet weg konden. Nu kunnen wij weg en dan gaat het waaien!

Weer: strak blauwe lucht Temperatuur: 25,5 C Wind: 6 knopen


Woensdag 11 juli: De trossen los We zijn vertrokken, de trossen zijn los! We zijn nu echt op ontdekkingsreis. Wat een onbeschrijfelijk gevoel, zo bijzonder! De hele ochtend zijn we nog in de weer om de boot vertrekklaar te maken. De bbm (buiten boordmotor) moet aan de reling bevestigd worden. Ons vlot moet ergens bevestigd worden, we moeten water tanken en alle losse spullen in de boot moeten achter een deurtje verdwijnen. Het lijkt wel alsof we eromheen draaien. We kunnen alleen vandaag nog weg, want er komt beaucoup de vente deze kant op, maar waait het nu al niet te hard? Kunnen we wel weg? Bas wil geen vertrekker zijn die nooit vertrekt, dus om 11.30u gaan we los!

De fanfare hebben we afgebeld, maar we worden enthousiast uitgezwaaid door onze beider buurtjes! We zijn er alle twee echt stil van. Ik heb een brok in mijn keel en voel de tranen komen. De meiden zijn uitgelaten en huppelen over het dek. Ze zingen er vrolijk op los. Pffff het is echt zover. We zijn vertrokken, we zijn op reis! Als we de geul uit zijn en frederique zich naast ons nestelt en de zee hoort klotsen (Bas en ik zien ondertussen nog de masten van n gezonken tweemaster.....) zegt ze opeens: ' papa we hebben niet de grootste boot hè, maar wel de beste, toch? Tuurlijk meisje zegt Bas! “We hebben geen smurfenboot en hij is ook niet zo groot als n zandkorrel, maar hij gaat niet plat hè”? “Nee hoor meisje, hij gaat niet plat”. Laten we daar maar vertrouwen in hebben! We hebben besloten om naar Marseille te gaan. Wij hebben het er, ondanks de reputatie, al twee keer goed naar onze in gehad,


Onze trip begint als een droom... Kon het altijd maar zo zijn! We hebben ruime wind en lopen tussen de 6.5 en 7 knopen. Voor ons, zo vol beladen zijn dat mooie snelheden, daar tekenen we voor!! Helaas moeten we voor de wind gaan zeilen en zet Bas de boom in de genua. We lopen rond de 5 knopen. Weinig golfslag, dus prima vol te houden. Na een uurtje of wat, uit het niets, draait de wind, krijgen we een venijnige deining, en hotsen en klotsen we richting Marseille. Het lijkt wel een Hulli Gulli. Frederique is misselijk, Liedewij is ook in slaap gevallen ik voel m'n maag. Bas gaat zelf sturen om de grootste klappen op te vangen. Dat scheelt gelukkig veel. We kletsen samen wat over het weer en interpretatie ervan! Blijft erg bijzonder. Vooral ook dat het zo snel kan omslaan. Het is druk in Marseille, maar gelukkig hebben ze nog een plaatsje voor ons. Als we eenmaal aangemeerd zijn trekken we de bubbels open om te proosten op ons, op ons avontuur, nu zijn we echt vertrokken en zo voelt het ook echt. We willen kletsen met de meiden, maar zij doen liever iets. Omdat we ze niet willen verliezen in hun DSI of eigen spel gaan gezellig samen een spelletje doen. Eerst spelen we Uno en daarna gaan we pesten.mohh wat is dit genieten. Weer: strak blauwe lucht Temperatuur: 25,5 C Wind: 15 knopen


Donderdag 12 juli: Ons eerste bezoek Vrienden van ons vieren hun vakantie op 2 uur rijden hier vandaan. Vandaag komen ze bij ons op bezoek, gezellig! Ik ga ‘s morgens naar de boulangerie en haal lekkere franse gebakjes. We hebben rond 11u afgesproken en de meiden staan ze buiten al vanaf 10.30u op te wachten‌ is het nu nog geen 11u? Ja, daar komen ze. Wat is het leuk om ze te zien. Liedewij is helemaal gelukkig, want ze gaat meteen met haar vriendinnetje Teuntje naar de punt om daar lekker samen te gaan spelen. Frederique laat de jongens ondertussen trots de boot zien en legt uit wat en waar alles is (op 11m). Ze hebben hele mooie zonnebloemen voor ons meegebracht. Een vaas??? Hmmm de nieuwe waterkan moet er nu al aan geloven en wordt omgetoverd tot vaas. Wat een mooie verse bloemen. Onder de koffie kletsen we over onze vakanties (zo voelt het namelijk nog steeds) tot nu toe. Leuk ook om hun enthousiaste vakantie verhalen te horen. Het wordt warm op de boot. We gaan met de hele meute naar het strand. Bas en Roland lopen met de grotere al voor en Nico en ik lopen er met de kleintjes heerlijk achteraan. Leuk, leuk, leuk! Het strand van Marseille is een echt stadsstrand. Het is hooguit 300m lang en ligt in een soort van kommetje. Het ziet idyllisch uit.


Het is druk op het strand. Ergens achterin vinden we een plaatsje dat groot genoeg is voor ons 11en. We hebben wat stokbroden, smeerkaas en komkommer meegenomen. Deze worden met smaak genuttigd. Ook spelen de kinderen veel met zand en uiteraard ook in het water! Aan het einde van de middag krijgen we allemaal een heerlijk verkoelend waterijsje, nou ja ijsje. Het is echt een heel groot waterijsje! We spoelen ons af bij het strand en gaan vervolgens terug naar de boot. Terug op de boot zetten we een filmpje op voor de kinderen en borrelen wij in de kuip. De mannen gaan daarna met de kinderen een rondje haven doen en Nico en ik zorgen voor het eten. We maken een pastasalade met brood. We eten in de kajuit. Iedereen kan aan de tafel zitten! We hebben een hele tafel vol, maar dat is wel heel gezellig. Na het eten nog een toetje en vervolgens is het helaas tijd om afscheid te nemen en ze uit te zwaaien‌ tot volgend jaar! Het was een heerlijke dag, we hebben echt genoten! Bas en ik bekijken ‘s avonds het weer nog. Het blijft iets bijzonders. We kunnen morgen weg, maar dan kunnen we maar een uur of 4 zeilen naar een pittoresk plaatsje. De voorspellingen zijn dat we de dagen daarna niet kunnen zeilen. We besluiten om in Marseille te blijven liggen en hier Quatorze Juillet te vieren. We hebben hier alles bij de hand en kunnen ons hier best nog een paar dagen vermaken.


Vrijdag 13 juli: de dag des onheils We staan vandaag heel rustig op. De meiden zijn lekker aan het spelen met de poppen, ik ben bezig met de foto’s en Bas leest een tijdschrift. Na het ontbijt besluiten we even de stad in te wandelen. Aangezien de haven van Marseille (Le Vieux Port) midden in de stad ligt staan we al snel in de drukke winkelstraat. We struinen wat rond en wat we zochten hebben we gevonden, een telefoonlader voor Bas. De meiden zijn er na een paar uur wel klaar mee en willen graag naar de boot om verder te spelen. Op de boot gaan ze verder waar ze gebleven waren, Bas begint te knutselen (is het dan toch een hobby?) en ik ga stofzuigen (afwijking?). Af en toe help ik Bas met het trekken van de draad. Met z’n tweëen gaat dat toch een stuk makkelijker! Er is ook iets mis met het pompje van de toilet. Deze wordt dus ook nog 3 keer uit elkaar geschroefd en ten slotte vervangen we voor het gemak/de zekerheid het pompje. De eerste spare is dus al gebruikt! Ik begin dus ook te begrijpen waarom we al die spareparts bij ons hebben. Na het eten gaan we met de meiden nog naar de speeltuin bij het paleis. Ze leven zich uit op de toestellen, maar vinden het doen van de handstand en radslag bij ons op het gras ook al heel leuk. Terug op de boot vallen ze als roosjes in slaap en kijken wij nog naar het weer. Het interpreteren blijft iets bijzonders. Zo hadden ze voor vandaag veel wind voorspeld, maar viel dat alles mee. Als ze plaats hebben in La Ciotat of Cassis dan gaan we daar morgen naartoe en anders blijven we liggen! Weer: strak blauwe lucht, later in de middag lichte bewolking Temperatuur: 27 C Wind: 1o– 15 knopen


Zaterdag 14 juli: Bastille dag Alhoewel we niet weten of ze plaats hebben, besluiten we toch om vanmorgen te vertrekken. Bas begint met het klaarmaken van de boot en ik ga nog even een paar boodschappen doen. Rugzak om en voor de zekerheid een tas erin. Heerlijk idee dat we dadelijk weer gaan varen. Bepakt en bezakt kom ik terug op de boot. Als ik alles in de vriezer prober te krijgen, blijkt dat niet te lukken. Wat zijn die verpakkingen erg onhandig, lomp en groot. Samen halen we alles uit de verpakking en doen het in vrieszakken. Weer zo’n verschil met thuis! Voordat we de haven uitvaren doe ik alvast de de Sea Bands om in de hoop dat ik minder katterig word. Vooral Kathelijn vindt deze polsbandjes erg interessant en heeft daarom besloten om ook misselijk te worden, ahh toe mama mag ik ze ook? Als we de haven uit zijn, maken we een licht ontbijtje. Frederique is al snel katterig en duikt beneden op een bank. Liedje en Lijn blijven nog lekker even bij ons zitten, maar Liedje laat haar oogjes al snel dichtvallen. Lijn volgt niet veel later en ook ik zoek een lekker plekje op! Bas vermaakt zich ondertussen prima. Hij heeft de vislijn uitgerold in de hoop dat hij iets vangt en is druk bezig met de zeilvoering. Wanneer loopt de boot nu (met ruime wind) het meest comfortabel?


Weer: blauwe lucht, kleine wolkjes en later in de middag bewolking Temperatuur: 25 C Wind: 15 knopen Hij reeft het grootzeil iets en merkt dat we koersvaster worden. Fijn om te weten. Waarom? Omdat de boot dan rustiger ligt, maar ook verbuiken we op deze manier minder stroom voor de automatische piloot en dat is gustig voor langere tochten! Scheelt weer stroomverbruik. La Ciotat ligt op ruim 20NM varen. Als we in de buurt komen zijn we aangenaam verrast door de omgeving. Het is erg rotsachtig. Het heet hier Cap dAigle omdat de kaap op een Adelaarshoofd lijkt. Dat is ook echt zo en het ziet er imposant uit. Je kijkt recht de rotsen omhoog, zo steil zijn ze. In de haven roepen we de capitainerie op. Ik snap werkelijk waar niet wat hij allemaal mompelt. Gelukkig krijgen we nog een plaatsje toegewezen. Blijkt het laatste plaatsje te zijn! Wat zijn we blij dat we hier zijn, wat is het hier mooi! De haven ligt in een kommetje met allemaal pittoreske restaurantjes. Er is veel leven. Aan het einde van de haven ligt een oude scheepswerf met grote kranen. De scheepswerf was vergane glorie, maar naar aanleiding van de bouw van een racezeiljacht (80 ft) zijn ze begonnen met het onderhoud van super luxe mega jachten. Nou die liggen er ook een aantal. Wohh gaaf! We lopen een rondje langs de haven en genieten volop! ‘s Avonds trekt de wind flink aan. We zijn blij dat we liggen!


Tot slot Deze week vloog gelukkig wat minder snel om dan de voorgaande weken van 2012! Langzaam komen we iets tot rust en wordt de gewoonte om altijd maar bezig te zijn minder. Toch zijn we er nog niet, want het kost moeite niets te doen. Gelukkig zijn er op de boot altijd wel (kleine) klusjes.

Het voelt goed om onderweg te zijn, heel goed zelfs. Na alle voorbereidingen hebben we onze aftrap gehad. De voorbereidingen hebben veel tijd gekost en we zijn dolblij dat we van start zijn. De plaatsen zijn mooi, het water is azuur en de lucht is blauw. We moeten onze plannen aanpassen aan de Mistral, maar dat is ook in ons voordeel. Zo worden we gedwongen om af en toe plaats rust te houden. Als mijn viskunsten nog wat verbeteren hebben we zelfs kans om af en toe een vers visje te eten. Al twee keer heeft mijn kunstvisje achter de boot aan gesleept, maar tot dusver geen beet. Hopelijk heb ik meer geluk in week drie als we wat grotere tochten varen!

• Startpunt: • Eindpunt: • Aantal NM: • Motor uren:

Port Saint Louis du Rhone La Ciotat 50 1,5


Mare Liberum