Page 1

r;inier'ji]'ry* lr,

ifrl

,4

(7 maanden)

k

kijk nog altijd vol verwonderi ng naar Elena,

ik kan niet geloven dat ze van mij is. Als ik wat later mama zou zijn geworden, was ik misst'hien rustiger geweest, terwijl ik nu nerveus ben. Toen ik hoogzwanger iniin thesis

communicatiemanagement moesl verdedigen, voelde ik me wel een beetje een tienermoeder. Ik had nog iets langer willen wachten op een kind, maar nu zou ik Elena nooit meer willen missen. Ze is mooi en heeft een sterkkarakter.> uElena kan zich niet alleen bezig houden, dat is een ramp. l k heb haar in het begin teveel venvend. Bij elke schreeuw sprong ik meteen recht en nam ik haar in miin armen. Bijgevoig heb ik haar nu aitijd bij me en dat is soms vervelend. Ik kook met haar op miin arm en als ikwilslrilken, is het hoper r dat ze zich een halfuur stilhoudt op de speelmat. Dal zou ik bij een rweede anders aanpakl<en, meer

volharden. Ik word ongemakkelijk va.n opmerkingen, maar elke vrouw die vcor de eerste keer moeder wordt, moet leren. Tegen mijn moeder durf ik dattezeggen, maarals mijn schoonouders hun zegie doen, geeI ik Olivier een schop onder tafelzodathij erwatvanzegt. (lacht) Ahvier is een goede, geEmancipeerde vader.',

"Hoewel ik eerst ontg,oocheld was dat we geen jongen klegen, ben ik nu heel blij mel een meis je. lk kijk ernaar uil om'later met haar te gaan rvinkelen. lk vind het belangrijk dat ze er goed en verzorgd uitziet. Nahaar badje staan haar parfu m, nagelknipper en kam kJaar. Bil miizijn de ztvangerschapskilo's er al a[, maar het rnag nog allemaal iets strakker. Zwanger zijn, vond iktrouwens niet leuk. Ik moest om de vijf minuten naar toiiet, ik sliep niet goed en die buik zat in de weg. De echn's rvaren dan weer wel heel leuk. Ik heb ze alIemaal in een fotoboekgeplakt."

g

nina

nl.-li,

/t'

' ".., i111\

","53$@*t9.*+sa**;i5;55;,r""

.l \


140)

\ '"/

(9 maanden) nooitin meop om vader tewiilen

ik gcluid hoorde. Toen ze voor het eerst haar ogen

worden. Het r,vas een iclee rran mijn r,'liendin en ik ben daarin meegegaan. Op den duur maakte het me ookwei nieuwsgierig. Floewel iknietveelkon doen, voeide ikme tijdens de bevalling niet nutteloos. Je aanwezigheid is cruciaal. De geboorte was een heilig moment. Behalve de magie en de beto'nering, ervoer ik tijdens de eerste seconden ook een kolossale angst. Molly huilde namelijk niet meteen. In de praktijk duurde het maar een minuutje, maar het leek een eeurvigheid. Ik was pas echt gerust toen

open deed, richtte ze haar vlammende kijkers

et kwam

rech t op m ij. Ik voelde een

ongelofeliike nabiiheid

een aangrijpend idee datmijn ogen het eerste waren wat dat wez efit)e zag.> (Ikben totovermijn orenverliefd op Molly. Ikben een goede vader, maar ik moet toegeven dat ik er nooit aan begonnen \^ras als ik niet op voorhand had geweten dat Saskia er continu voor die baby ging zijn. Ikneem alieen de maan- enr,rij dagen op me, voor de rest ben ik er alleen als de tiid er is. Ik heb haar nog maar zo weinig pap gegeven dat ze dievan mij niet rneer aanvaardt. Ze gaat nogliever

enikvindhet

dood van de honger. Ikmag haar ook niet te slapen leggen. Jammer, maar door mijn drukke Ieven moet ik keuzes maken. Saskia en ik rvonen niet samen, dat is heel praktisch. Na een optreden ga ik eerst thuis ontspannen en daarna stap ikin ons gezinsleven bij Saskia. Als ik recht van hel werk in die heksenketel kom, word ik dol. Anderzijds heeft een kind een verzachtende werking op ie ziel. Het relativeert alles.>

;,,

<Kinderen worden te veel bekeken als iets wat groeit en wat iets wordt, en te weinig als iets wat hier en nu is.Ikwilwetenhoe ze zich nu voelt en het is een bewrrste keuze om ,haar zo hard mogelijk ,.j ..'i te verwennen. Achter ''t onze rug horen lve wel 'Dat zou bij ons niet waar

**$

zljn', maar daar trek ik me helemaai niets van aan. Wij voelenzelf bestwat ons kind wil. De rest mag op zijn kop gaan staan.>

il


(3e) (6

maanden)

iin zwangerschap verliep vlekkeloos, maar na de achlste maand moest ik platliggen. Verplich te rust, omdat ikte drukbezigwas met onze verhuis. Toen besefte ikpas dat ikzwanger was.

'Oei, ik word echt mama', dacht ik en in de verloskamer ging'O nee, wal heb ik gedaani?' door me heen. Herstellen van de keizersnede duurde twee maanden. Dat was zwaar'. Fysiek

ik nog niet helemaal in orde, ik sliep weinig, kreeg veel bezoek en zat letterlijk was

sniidenis enzelfdodingen ik hoop datzij later ook voor een betere wereld zal vechten, datze een feministe wordi., <Wanneer ik naar haar kijk, denkik'Ze is echt

hetmooiste kind terwereld!' Op het moment dat ze me ziet, begint zc te lachen en dan smelt

ik. Mijn moederhart wordt geraakt door die herkenning. Ikwistniet dat die liefde bestond. Wat ikvoor mijn dochtervoel, heb ik nog nooit gevoeld, ookal heeft ze nog geen woord tegen me gezegd.>

tussen de verhuisdozen. De eerste weekborstvoeding geven, ging ook niet vanzelf. Ik heb

gehuildvan depijn. ZowelArnani als ikmoest dat leren. In hetbegin dronkze traag. Ze deed ereenuuroverenrvou omde drieuurdrinken, dag en nacht. Nu gaathetveelvlotter. Ik neem haar ook mee naar vergaderingen en het parlement. Annemie Turtelboom heeft haar eens ververst terwijl ikno gin een debat zat.> <Sam, die in Congo tussen veel kinderen opgroeide, was in het begin veel handiger metAmani dan ik- die naam betekent trouwens wede in het Swahiii. Ik heb nooit een uitgesproken kinclerwens gehad, ben nooit met kinderen bezig geweest en moest daarom alles leren. Ons drukke leven met haar ''*i combineren, is niet eenvoudig, maar korte nachten was ik gelukkig al gewend. Ze komtvaakals eerste aanin de crbche en gaat als laatste rveg, maar ik voel me daar niet schuldig over. lk wil mijn leven blijven leiden. Ik strijd voor mensenrechten, tegen wouwenbe-

.rilYf,l ].:

l

'.v

n!Eia-..1,.

F"


(34) (11 maanden)

en nieuwwezen in huis, dat is wennen, maarToots is een gemakkelijkkind' Alles gaat vlot en hij slaapt goed. De grootste

aanpassing is het nieuwe gevoel van onvoorwaardelijke liefde. Dat overvalt me nog elke dag, zelfs nu, na bijna een jaar. Als ik hem zie spelen, lachen ofik haal "l'i' ]!;ilr' ji hem van de crbche gn

voormeuit,danschietik

\\

vol.Mijndagmagdannog

r- "-

,r/

Cq q'

zo slecht zijn geweest, als ik hem zie, vergeet ik alles. Soms voel ik me wat onzeker als vader. Doe ik het wel goed? Ceef ik genoeg aandach t? Ben ik niet te streng? lk durf mijn vinger in de lucht te steken en kijk boos als hij iets doet watniet mag. maardan lacht

hij gewoon. Blijkbaar vindtToots het leuk als ik me kvuaad maak., <De bevalling was een fijn moment' maar gelukkig moest k hem el niet uit persen. (lacht) ln eenflits was alles voorbij. Ik herinner me fragmenten, rnaar ik heb

i

j'.

:rriir

,t-,"'"rt ;t"I j.l iilll

I

-

i1"1:'

1., *1 " _sfi.

.ryt 'i* :

ri

g

!

irr

toch ook stukken gemist, omdat ik met open mond stond te kiiken naar wat er allemaal gebeurde voor me. We hebben ook wel goed gelachen, en de navelstreng doorknippen is echt een magisch momen1., <Sinds Toots er is, is alles relatief.VrQeger worlik tot de allerlaatste minuut overal trij ziin, dat is niet meer het geval.Werkis ook echtwerk gewor' den, terwiil dat voor de geboorte nog als een

hobby aanvoelde. Nu wdet ik waarom ik die centen verdien. Ik weet dat ik hem ooit -zal moetenloslaten, maar dat zal nietmakkeliikzijnLater wil ik met Toots op caf6, zitten.Ik tren de kleinzoon van caf1bazen. Die wereld zit in zijn genen, hij moet dat meekrijgen' lk hoop dal ik zoweleen vader als een wiend zalkunnen ziin.' (Het is strafhoebabyrs, zonder nog maarietsvan de wereld te hebben gezien, nu al zo kunnen verschiilen. Toots is wolijk, een durver en soci.

aal, terwijl anderen dat totaal niet zljn. Zljn goede karal<ter isvolledig deverdiensl-e van mijn wottwl (lacht) Met een tvveede gaanwe trouwens niel te lang meerwachten'"

Irilral l


(35)

-1t

(1)

6' $r q& .'

, ./ lit*,

t2)

oor Feliz voelde ik meteen evenveel liefde als voor Aim6e. Ik vond het lantastisch om voor de tweede keer moeder le worden. Bij Aimee duurde de bevalling erg lang, terwijl het bij Feliz zo snel ging dat er geen f ijd meer was voor epidurale verdoving. Dierlijke pijn heb ik gevoeld, onbeschrijflijk, maardat vergaI ik meteentoen ik haar zag. Ze is ons gelukskind, en Aimde is ons lieldeskind. Hun donor is bekend en daar kunnen ze later mee praten, als ze dat willen, maar het is niet hun papa. Onze dochters hebben lweemama's, punt.Ik ben mamalie en Ilse is mama. Het klikt bijzonder goed tussen ons vier, het perfecte plaatje. Aimee is gek op haarzus je. Dagelilks geefikhen cluizend kusies en',ve knuffelen heel veel.> "Ze zeggen altijd dat kinderen je hele leven veranderen. Dat valt wel mee hoor! Ie kan niet meer zorraar in de auto springen en naar een feestje gaan, maar het betekent niet dat je he'lcmaal niet meer weg kunt. Kinderen gaan mee indeflow, zepassenzich ookaan jou aan. Het is het beste van twee werelden. Ik heb van hen geleerd om de dingen te nemen zoals ze komen. AJs ie denl<t klaar 1e zi jn om te vertlekken, dan is er alt i jd wel 6en van de twee die overgeeft,

vervelend doet oI ineens naar het

a p

:Qt

+i

te ei LJS

toilet moet. Het vertraagt alles, en anderzijds versnelt het ook. Als moeder ben iJ<. veel beter geolgan iseerd. Het moet wel, ik kan me niet meer

permitteren om de strijk te laten

liggen. De hoeveelheid was is trouwens onvoorsrelbaar, en neI wanneerje erdoorbent, kotsen ze weer wat onderl ( tacht) " - Los la ten?Vroeger zei ik dat gemakkelijk t egen anderen, maar nu moet ik het zelf leren. Niet eenvoudig. Ik ben ook veel gevoeliger geworden voor het lotvan anderekinderen. Hei is maf dat ze zo afhankeliik va n je zijn.Als ik Feliz nu hier ach terlaat, wat kan ze dan doen? We bepalen voor cen groot stuk wat ze graag eten, zien, horen, waar ze op vakantie gaan en ga zo maal' door. Dat we als ouders zo'n enorme stempel drukken, is ookwtjl groots.>

i? :e

:( is

.!Y E4i

SU

e! q:

Lbi ,l

C:

n<s g-:

.90

is :r zv6'N L--

12rtil.ra,.

Verzot op mijn baby  

Vijf BV's en hun baby

Read more
Read more
Similar to
Popular now
Just for you