Issuu on Google+

Υύλλο 8ο, Μάιος 2013

1 Σε αυτό το τεύχος:  Κεντρικό θέμα [σε αυτό το τεύχος: Επαγγέλματα του χθες]  Αφιέρωμα του μήνα [σε αυτό το τεύχος: Πρωτομαγιά – Γιορτή Μητέρας]  Διαγωνισμοί [σε αυτό το τεύχος: Αποτελέσματα]  Ο Πύργος… άλλοτε [άρθρο με αφορμή άσκηση της Γλώσσας]  Πρόγραμμα Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης [σε αυτό το τεύχος: Πρώτες [επι]σκέψεις]

 Λουλούδια… για την αυλή, τον κήπο, τη βεράντα Στο επόμενο τεύχος: Σελευταίο τεύχος της χρονιάς!!!!! Μην το χάσετε…..

http://cosmotaksi.blogspot.gr ΜΗΝΙΑΙΑ, ΢ΧΟΛΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ των μαθητών της ΢Σ - 2 Δημοτικό ΢τολείοσ Πύργοσ οσ

3

Τιμή Φύλλου: 0,50 €

Επαγγέλματα του χθες (με αφορμή άσκηση του μαθήματος της Γλώσσας)

γράφει ο Αιμίλιος Ρωμαίος

΢τη δεκαετία του 1960 τα επαγγέλματα ήταν πολύ διαφορετικά από ότι είναι σήμερα. Σον καιρό εκείνο, οι οικονομικές συνθήκες ήταν πολύ δύσκολες και τα αγαθά λιγοστά. Σα σπίτια είχαν αυλές με μάντρες, οι οποίες για να διατηρηθούν χρειάζονταν κάθε τόσο ασβέστωμα. Ση δουλειά αυτή αναλάμβανε ο ασβεστάς. Χυγεία ηλεκτρικά δεν υπήρχαν. Τπήρχαν μόνο ξύλινα ντουλάπια, τα οποία με τη χρήση πάγου λειτουργούσαν σαν ψυγεία. Κάθε μέρα περνούσε ο παγοπώλης, που εφοδίαζε με πάγο όλα τα σπίτια. Βιομηχανίες γάλακτος δεν υπήρχαν και ο γαλατάς μοίραζε κάθε πρωί το γάλα, που το έπαιρναν απευθείας από τις αγελάδες. Όλοι αυτοί οι πλανόδιοι επαγγελματίες γυρνούσαν τις γειτονιές τα δύσκολα εκείνα χρόνια μετά το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, τότε που ο κόσμος ήταν πολύ λιγότερος από σήμερα και περισσότερο φτωχός, για να μπορέσουν να ζήσουν. Όμως, καθώς περνούσε ο καιρός και ο τόπος μας προόδευε, τα επαγγέλματα αυτά άρχισαν σιγά σιγά να χάνονται. ΢ήμερα έχουν απομείνει ελάχιστοι από αυτούς τους επαγγελματίες, ενώ πολλά από τα επαγγέλματα εκείνα χάθηκαν, αφού οι ανάγκες άλλαξαν. Ας ταξιδέψουμε, λοιπόν, μαζί πίσω στο χρόνο για να γνωρίσουμε μερικά από αυτά… Νερουλάς: ΢την παλιά Αθήνα δεν υπήρχαν βρύσες μέσα στα σπίτια και ο νερουλάς αναλάμβανε την τροφοδότησή τους με νερό. Σο επάγγελμα του νερουλά διατηρήθηκε μέχρι και το 1930, οπότε ιδρύθηκε η ΟΤΛΕΝ. Παγοπώλης: Αυτός μοίραζε τον πάγο στα σπίτια. Ο παγοπώλης έσπρωχνε το μικρό καροτσάκι ή το τραβούσε ή το έσερνε κάποιο υπομονετικό γαϊδουράκι. ΢ταματούσε κάτω από το σπίτι, έσπαζε με το πριόνι τον πάγο, τον έπαιρνε με την τσιμπίδα και τον άφηνε στην πόρτα του σπιτιού. Παγωτατζής: οι παγωτατζήδες βράζανε το γάλα και πρόσθεταν ζάχαρη, αβγά, κακάο ή βανίλια, ανάλογα με τη γεύση που θέλανε να φτιάξουν. Όταν έβραζε το μίγμα, το κατέβαζαν από τη φωτιά και το τοποθετούσαν σε ένα μεταλλικό κάδο, ο οποίος βρισκόταν μέσα σε ένα ξύλινο βαρέλι. ΢το κενό που υπήρχε ανάμεσα στο ξύλινο βαρέλι και τον κάδο, έβαζαν πάγο και συνέχιζαν να ανακατεύουν το μίγμα μέχρι να πήξει. Υόρτωναν το βαρέλι στο καρότσι και, με μια ειδική κουτάλα, και τα χωνάκια, ξεκινούσαν τη δουλειά τους. Λατερνατζής: Η λατέρνα είναι ένα αυτόματο μουσικό όργανο, που, αν και ογκώδες, δε το χρησιμοποιούσαν μόσο σε κλειστούς χώρους, αλλά συχνά μεταφερόταν σε ανοιχτούς χώρους, πλατείες και γειτονιές. Είναι ένα όργανο που δημιούργησε πολλά συναισθήματα στους Έλληνες. Αγωγιάτης: Ο αγωγιάτης είχε τον εαυτό του, το ζώο του κι, αν θες, και το σκύλο του. Μετέφερε τη σοδειά του γείτονα, όπως λάδι, σταφίδα, ξινά (λεμονοπορτόκαλα) κ.ά. ΢χολείου…σχόλια


Υύλλο 8ο, Μάιος 2013

2

Αχθοφόρος: Αχθοφόροι υπήρχαν στην παλιά Αθήνα και αναλάμβαναν τη μεταφορά προϊόντων και εμπορευμάτων. Η εργασία τους ήταν ιδιαίτερα επίπονη και οι μισθοί τους χαμηλοί, γι αυτό οι χαμάληδες, όπως τους έλεγαν, ανήκαν, συνήθως, στα φτωχότερα κοινωνικά στρώματα. Γανωματής: Ήταν ο συντηρητής μαγειρικών σκευών. Ήταν ο άνθρωπος με τα μουτζουρωμένα ρούχα, που είχε κρεμασμένη μια μεγάλη ανοιχτή, από λινάτσα, σακούλα στην πλάτη. Σο επάγγελμα αυτό, λένε ότι καθιερώθηκε στην εποχή του Βυζαντίου και ήταν πολύ χρήσιμη δουλειά, γιατί έσωζαν τους ανθρώπους από το θάνατο που προκαλούσαν τα αγάνωτα χάλκινα σκεύη. Γαλατάς: Ο γαλατάς ήταν ο πρώτος πλανόδιος μικροπωλητής της ημέρας. Υόρτωνε τα γκιούμια με το φρέσκο γάλα στο γαϊδουράκι του και ξεκινούσε πρωί πρωί απ’ το χωριό του για την πόλη. Έπρεπε να προφτάσει να εξυπηρετήσει όλους τους πελάτες. ΢αμαράς: Παλιά, οι άνθρωποι, όταν ήθελαν να μεταφέρουν κάποιο φορτίο ή να μετακινηθούν οι ίδιοι από τόπο σε τόπο με ζώα, τα σαμάρωναν. Σοποθετούσαν δηλαδή στη ράχη των ζώων ένα εξάρτημα, το σαμάρι. Ο σαμαράς λοιπόν, κατασκεύαζε τα σαμάρια, αφού έπαιρνε διάφορα κομμάτια σανίδας ή άλλα ολόκληρα τεμάχια ξύλου και τα δούλευε μόνος του, για να πάρουν το σχήμα που ήθελε. Καστανάς: ο Καστανάς ήταν εποχιακό επάγγελμα. Ξεκινούσε τη δουλειά του στις αρχές του φθινοπώρου και δούλευε μέχρι το τέλος του χειμώνα. Μόλις έπιαναν τα πρωτοβρόχια, ο καστανάς ετοίμαζε τη φουφού, προμηθευόταν τα κάστανα κι έπιανε τη γωνιά κάποιου πολυσύχναστου δρόμου. Λούστρος: Παλιότερα, που ο κόσμος περπατούσε σε χωμάτινους δρόμους, τα παπούτσια σκονίζονταν ή λασπώνονταν εύκολα. Αυτός, μ’ ένα κασελάκι μπροστά του, αληθινό κομψοτέχνημα, και γύρω του να κρέμονται οι βούρτσες και τα βερνίκια με τα διάφορα χρώματα, καθόταν σ’ ένα χαμηλό σκαμνάκι, στην αρχή μιας πλατείας ή μπροστά από ένα καφενείο, και περίμενε υπομονετικά. Ντελάλης: Η λέξη είναι μάλλον τούρκικη και σημαίνει αυτός που ανακοινώνει τα μαντάτα, ο δημόσιος κήρυκας. Ο (ν)τελάλης διαλαλούσε τα νέα, τις παραγγελίες που έπαιρνε από τις αρχές ή για τα εμπορεύματα που έφερναν οι πραματευτάδες. Κουλουράς: ΢υνήθεια παλιά που διαρκεί ως τις μέρες μας. Ο κουλουράς είναι ο πλανόδιος πωλητής σουσαμένιων κουλουριών. Σσαγκάρης: ΢ήμερα, όταν λέμε τσαγκάρης, εννοούμε τον τεχνίτη που επιδιορθώνει τα χαλασμένα μας παπούτσια. Πολλοί τσαγκάρηδες γύριζαν τις γειτονιές και μάζευαν παπούτσια για επιδιόρθωση. Δηλαδή ήταν μπαλωματήδες. Πριν χρόνια όμως, ο τσαγκάρης έφτιαχνε ο ίδιος τα παπούτσια από την αρχή. Κανατάς: ΢την παλιά Αθήνα, ο κανατάς προμηθευόταν από νωρίς όλα τα πήλινα είδη, τα απαραίτητα για το νοικοκυριό, όπως στάμνες, πήλινες κατσαρόλες, κιούπια και γλάστρες από τα γύρω καμίνια. Σα φόρτωνε σε κοφίνια που κουβαλούσε αγόγγυστα το γαϊδουράκι του. Εφημεριδοπώλης: Ο πλανόδιος εφημεριδοπώλης ήταν ο επαγγελματίας που ασκούσε το επάγγελμά του χωρίς να έχει συγκεκριμένο μαγαζί. Παρελάμβανε τις εφημερίδες από τα Πρακτορεία Διανομής Σύπου και προωθούσε την καθημερινή κυκλοφορία του ελληνικού τύπου, περπατώντας στους κεντρικούς δρόμους της πόλης. Πουλούσε τις εφημερίδες στους περαστικούς πολίτες ήτις άφηνε στην είσοδο των σπιτιών των μόνιμων πελατών του. Παλιατζής: Ο πλανόδιος παλιατζής, ο γυρολόγος, είχε ως επάγγελμα το μάζεμα παλαιών αντικειμένων. Ο κύριος «όλα τα παλιά αγοράζω», «παλιοσίδερα αγοράζω»… γύριζε τις γειτονιές και αναζητούσε κάθε φύσεως αντικείμενα, άχρηστα για το σπίτι, που εκείνος όμως θα τα πουλούσε και θα εξοικονομούσε έτσι το καθημερινό φαγητό της οικογένειάς του. ΢τις μέρες μας, ο παλιατζής αντικαταστάθηκε από το παλαιοπώλη. Κάποια από τα παραπάνω επαγγέλματα εξακολουθούν αν υπάρχουν και στις μέρες μας, με την ίδια ή με παρόμοια μορφή.

Αποτελέσματα διαγωνισμών γράφει ο Διονύσης-Γιώργος Παπανικολάου

Αγαπητοί μας αναγνώστες, ΢το τεύχος Απριλίου ολοκληρώθηκαν οι διαγωνισμοί της εφημερίδας μας. Θέλουμε να ευχαριστήσουμε εσάς που συμμετείχατε και να συγχαρούμε για μια ακόμα φορά όσους ξεχώρισαν σε αυτούς. ΢χολείου…σχόλια


Υύλλο 8ο, Μάιος 2013

3

Θερμά συγχαρητήρια, κυρίως στους: Λεντιόν, Αντωνία, Ανδρέα και Δημήτρη, που ξεχώρισαν και βραβεύτηκαν σε όλους τους διαγωνισμούς μας. Σας ευχαριστούμε και πάλι όλους:!!!

Ο Πύργος…άλλοτε! Ασχολίες κατοίκων και τρόπος ζωής τους γράφουν οι: Σάσος ΢ακελλαρίου και Ειρήνη ΢τεφανοπούλου

Ο Πύργος είναι μια από τις πιο παλιές πόλεις της Πελοποννήσου, με σημαντική ιστορία. Ιδρύθηκε το 1512 και πήρε το όνομά του από τον πύργο που είχε χτίσει, στη σημερινή θέση του Επαρχείου, ο Μπέης της περιοχής. ΢το πέρασμα των χρόνων έχει να παρουσιάσει δραστηριότητες που συνέβαλαν στην ανάπτυξη της ευρύτερης περιοχής, αλλά και αξιόλογα πρόσωπα που βοήθησαν την πόλη, αλλά και την έκαναν ευρύτερα γνωστή. ΢τη δεκαετία του 1960, ο Πύργος είναι μια αστική περιοχή με ιδιαίτερη ανάπτυξη στη γεωργία. Οι κάτοικοι της πόλης ασχολούνταν με το εμπόριο γεωργικών προϊόντων, που παράγονταν στο νομό, με βασικό προϊόν τη σταφίδα, αφού η πόλη είχε εξελιχθεί σε σταυροδρόμι του εμπορίου της σταφίδας με χώρες όπως η Γερμανία, η Ολλανδία, η Αυστρία, η Αγγλία, η Γαλλία, η Ιταλία, οι Η.Π.Α. ΢την πόλη λειτουργεί ο Α.΢.Ο. (1925, Αυτόνομος ΢ταφιδικός Οργανισμός) και ακόμη, εργοστάσια Αλευροποιίας, όπως η «Δήμητρα», και απασχολούσαν πολλούς εργάτες. Μεγάλες τράπεζες – Εθνική και Αγροτική – έχουν την έδρα τους στον Πύργο και πολλοί Πυργιώτες γίνονται δημόσιοι υπάλληλοι. Κλασικά επαγγέλματα, που συνδέονταν με την αγροτική παραγωγή, όπως σαμαράς, πεταλωτής, αγωγιάτης, εξακολουθούν να υπάρχουν. Σο κλίμα και το έδαφος του τόπου προσφέρονται και για την οινοποιία, με επίκεντρο το «Κτήμα Μερκούρη». Οι κυρίες της εποχής, παρόλο που ακολουθούν τη μόδα, βρίσκοντας στα εμπορικά καταστήματα τις νέες τάσεις, εξακολουθούν να ράβουν στις παραδοσιακές μοδίστρες και να αγοράζουν τα χειροποίητα στρωσίδια από τις κεντήστρες. Σέλος, οι καλλιτεχνικ��ς δραστηριότητες των κατοίκων αφορούν θεατρικές παραστάσεις και εκδηλώσεις στο θέατρο «Απόλλων», ιστορικό κτήριο και κόσμημα για την πόλη του Πύργου.

Πρωτομαγιά γράφει ο Διονύσης Γαλανόπουλος

Η Πρωτομαγιά είναι η μέρα που κράτος αφουγκράζεται τα αιτήματα των εργατών. Είναι στην πραγματικότητα η καθιερωμένη γιορτή της εξέγερσης των εργατών του ΢ικάγου. Σον Μάη του 1886 τα εργατικά συνδικάτα στο ΢ικάγο ξεσηκώθηκαν διεκδικώντας ωράριο εργασίας στις 8 ώρες και καλύτερες συνθήκες εργασίας. Εορτάζεται επίσης και σαν μέρα των λουλουδιών και της Άνοιξης. Η μέρα έχει θεσπιστεί ως αργία και όλες οι υπηρεσίες και οι επιχειρήσεις παραμένουν κλειστές. Σην ημέρα αυτή, συνηθίζεται να ξεχυνόμαστε στους αγρούς, να μαζεύουμε λουλούδια και, κυρίως, Μάηδες – το μικρό κίτρινο αγριολούλουδο – να φτιάχνουμε στεφάνια και περιλαίμια.

Η γιορτή της μητέρας γράφει η Ζωή Παπαγιαννοπούλου

Η Αρχαία Ελλάδα είναι η πρωταρχική πηγή αναφοράς στη γιορτή της μητέρας. Ήταν μια ανοιξιάτικη γιορτή, όπου λάτρευαν τη θεά Γαία, μητέρα της Γη, αλλά και όλων των θεών, των ζώων και των ανθρώπων. Αργότερα την αντικατέστησε η κόρη της, Ρέα, που ήταν σύζυγος του Κρόνου, μητέρα Δία και θεά της Γονιμότητας. Μια νεότερη εκδοχή ήταν η αποκαλούμενη «Mothering Sunday”. Η ημέρα αυτή ΢χολείου…σχόλια


Υύλλο 8ο, Μάιος 2013

4

εορταζόταν στην Αγγλία το 1600, την τέταρτη Κυριακή της ΢αρακοστής, προς τιμήν όλων των μητέρων της Αγγλίας. Εκείνη την ημέρα, οι υπηρέτες που ζούσαν στα σπίτια των αφεντικών τους, έπαιρναν άδεια για να την περάσουν με τις μητέρες τους. Καθώς ο Φριστιανισμός εξαπλώθηκε στην Ευρώπη, η γιορτή μεταβλήθηκε προς τιμήν της Μητέρας Εκκλησίας, αλλά με τον καιρό οι δύο έννοιες συγχωνεύτηκαν. Έτσι, ο κόσμος τιμούσε ταυτόχρονα τη μητέρα και την εκκλησία. Παραδοσιακά δώρα – λουλούδια ή σοκολάτες – προσφέρονται στη γιορτή της μητέρας. Αν και πολλές χώρες έχουν δικές τους ημερομηνίες για τη γιορτή, όπως και δικούς τους λόγους για να τη γιορτάζουν, η δεύτερη Κυριακή του Μάη έχει επικρατήσει διεθνώς. Έτσι, πολλές ευρωπαϊκές χώρες, ανάμεσά τους και η Ελλάδα γιορτάζουν τη γιορτή της μητέρας τότε. Όπως πολλές άλλες γιορτές, έτσι και αυτή έχει χάσει τον παραδοσιακό της χαρακτήρα. Πρώτοι οι Αμερικάνοι ανακάλυψαν ότι, παρόλο που η γιορτή αυτή είναι για να γιορτάζουμε τη μητέρα σαν έννοια, είμαι μια γιορτή, ιδανική ευκαιρία για να εκφράσουμε την αγάπη μας προς τη μαμά μας!!!

Λουλούδια… για την αυλή, τον κήπο, τη βεράντα γράφουν οι: Θωμάς Γιαννακόπουλος, Άγγελος Παπουτσογιαννόπουλος και Μίνα Φϊλαϊ

Μάης. Ο μήνας των λουλουδιών. Παντού στη φύση υπάρχουν λουλούδια, χιλιάδες είδη λουλουδιών, πολύχρωμα, μυρωδάτα, άγρια και καλλιεργήσιμα. Κυρίαρχο αγριολούλουδο του τόπου μας είναι η μαργαρίτα, από την οποία φτιάχνουμε το χαμομήλι, καλό ρόφημα για το στομάχι μας. Σα χρώματά της είναι το κίτρινο και το λευκό και είναι ιδιαίτερα ευωδιαστή. Παντού συναντάμε μαργαρίτες. ΢τους κήπους, στα μπαλκόνια, στους αγρούς. Πολλά λουλούδια μπορούμε να καλλιεργήσουμε μόνοι μας, γεμίζοντας με χρώμα και ευωδιές τη ζωή μας. ΢τον κήπο μπορούμε να φυτέψουμε τριανταφυλλιές, βιολέτες, μαργαρίτες, πανσέδες και γαριφαλιές. Με τα έντονα χρώματα και τα δυνατά τους αρώματα, ομορφαίνουν τον κήπο μας. ΢τα μπαλκόνια και τις βεράντες μας μπορούμε να έχουμε βασιλικούς, νυχτολούλουδα, γιασεμιά, γαρδένιες, μολόχες και αμπελάκια σε πολλά χρώματα. Έτσι ο κήπος ή η βεράντα μας θα μοιάζει με παράδεισο.

Πρόγραμμα Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης Αστικά Πάρκα Πρώτες (επι)σκέψεις γράφουν οι Γιώργος ΢πηλιόπουλος και Γιάννης Κούρεντας

Οι ΢τ2 και ΢τ3 τάξεις αναλάβαμε τη φετινή σχολική χρονιά ένα πρόγραμμα περιβαλλοντικής εκπαίδευσης με θέμα τα Αστικά Πάρκα και, ύστερα από συνεννόηση και τη σύμφωνη γνώμη του δημάρχου της πόλης μας, «υιοθετήσαμε» το πάρκο της Αγίας Βαρβάρας, το οποίο και δεσμευτήκαμε να αναδιαμορφώσουμε. Αφού ετοιμάσαμε ερωτηματολόγια που διανεμήθηκαν σε μαθητές του σχολείου μας (από Γ’ έως ΢Σ’) και διαπιστώσαμε, μετά την επεξεργασία τους, πώς εμείς τα Παιδιά ονειρευόμαστε το ιδανικό αστικό πάρκο, επισκεφτήκαμε τα πάρκα Κατακόλου και ΢.Π.Κ. και καταγράψαμε τα θετικά και τα αρνητικά τους. Ακολούθησαν δύο επισκέψεις στο πάρκο της Αγίας Βαρβάρας. ΢την πρώτη καταγράψαμε τα προβλήματα και έγιναν οι πρώτες σκέψεις για τη διαμόρφωση του και στη δεύτερη, εφοδιασμένοι με τα απαραίτητα (γάντια, μάσκες, σάκους απορριμμάτων) μαζέψαμε τα σκουπίδια από το χώρο και γράψαμε μια νέα επιστολή προς το δήμαρχο, για το πώς θα μπορέσουμε, με τη βοήθεια του Δήμου, να αναδιαμορφώσουμε το πάρκο. Πολύ σύντομα ο χώρος θα αλλάξει όψη… ΢χολείου…σχόλια


Μαιος 2013