Page 1

Υύλλο 3ο, Δεκέμβριος 2012

1 ΢ε αυτό το τεύχος: Σο 3ο Υύλλο της σχολικής μας εφημερίδας αποτελεί Ειδικό Σεύχος, λόγω των εορτών των Φριστουγέννων. ΢ε αυτό… Θα έχετε την ευκαιρία να διαβάσετε χριστουγεννιάτικες ιστορίες που σκεφτήκαμε και γράψαμε όλοι οι μαθητές της ΢Σ3 τάξης και τις μοιραζόμαστε μαζί σας μέσα από τις σελίδες της εφημερίδας μας. Ένας πρωτότυπος διαγωνισμός ξεκινάει με την ανάγνωσή της!!! Βάλτε Χ στην αγαπημένη σας ιστορία (στο φυλλάδιο που σας δόθηκε μαζί με την εφημερίδα) και ψηφίστε την καλύτερη!!! (οι συγγραφείς, για ευνόητους λόγους, θα αναφερθούν στο τεύχος Ιανουαρίου)

Στο επόμενο τεύχος: Νικητές προηγούμενων διαγωνισμών (Ανακύκλωσης και Ζωγραφικής με θέμα την παγκόσμια ειρήνη) – Πολλά θέματα που προέκυψαν μέσα από ασκήσεις των μαθημάτων μας (μεγάλες θρησκείες – Ευρωπαϊκή Ένωση κ.ά.) ΜΗΝΙΑΙΑ, ΢ΧΟΛΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ των μαθητών της ΢Σ - 2 Δημοτικό ΢τολείοσ Πύργοσ οσ

3

Σιμή Υύλλου: 0,50 €

ΚΑΛΕ΢ ΓΙΟΡΣΕ΢!!! Ευχόμαστε σε όλους σας Καλά Φριστούγεννα και Φαρούμενη Πρωτοχρονιά!!! Να είστε όλοι καλά μαζί με τις οικογένειές σας, να έχετε ΤΓΕΙΑ, ΕΤΣΤΦΙΑ, ΑΙ΢ΙΟΔΟΞΙΑ και πολλά πολλά πολλά ….ΦΑΜΟΓΕΛΑ!!!! Οι μαθητές και η δασκάλα της ΢Σ3 τάξης Σα γενέθλια του Ζανάρ Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα αγοράκι, ο Ζανάρ, το οποίο καταγόταν από την Ινδία και είχε τα γενέθλιά του παραμονή των Φριστουγέννων. Ο Ζανάρ φοβόταν ότι κανείς δε θα θυμηθεί τα γενέθλιά του και δε θα έπαιρνε δώρα όπως και τις προηγούμενες χρονιές. Όμως οι φίλοι του δεν το είχαν ξεχάσει και την ημέρα των γενεθλίων του πήγαν στο σπίτι του με ένα σωρό δώρα. Πέρασαν πολύ πολύ όμορφα και ξημέρωσαν γι αυτόν τα καλύτερα Φριστούγεννα της ζωής του. Κι όλα αυτά εξαιτίας των καλών του φίλων.

Η ατυχία του Αη-Βασίλη Μια φορά κι έναν καιρό, τη μέρα που ο Αη-Βασίλης έπρεπε να μοιράσει τα δώρα, τα δώρα παρέμεναν στα ράφια του εργαστηρίου του Αη-Βασίλη. Σα ξωτικά αρχίζουν να ανησυχούν. Πέρασαν πέντε λεπτά όταν ο Μάικλ, το αγαπημένο ξωτικό του Αη-Βασίλη, πήγε στο δωμάτιο του Αγίου για να δει τι συμβαίνει. Υτάνοντας εκεί τον βλέπει ξαπλωμένο. Προσπαθεί να τον ξυπνήσει, αλλά μάταια. Σρέχει στενοχωρημένο το ξωτικό να ενημερώσει και τα υπόλοιπα, λέγοντάς τους ότι ο «ο Αη-Βασίλης…πέθανε». Μαζί με τα υπόλοιπα ξωτικά επιστρέφουν στο δωμάτιο που βρίσκεται ξαπλωμένος ο ΑηΒασίλης και προσπαθούν να τον συνεφέρουν. Οι ώρες περνούσαν. Ξημέρωσε. Σα απιδιά τρέχουν κάτω από το δέντρο και δε βρίσκουν κανένα παιχνίδι να τα περιμένει. Έπαψαν πι να πιστεύουν ότι υπάρχει Αη-Βασίλης. ΢χολείου…σχόλια


Υύλλο 3ο, Δεκέμβριος 2012

2

Πέρασαν πέντε ολόκληρες μέρες και ο Αη-Βασίλης δεν έλεγε να ξυπνήσει. Σα ξωτικά απελπίστηκαν. Σην έκτη ημέρα ο Αη-Βασίλης ξύπνησε. Σα ξωτικά του είχαν καταφέρει να τον συνεφέρουν και ο Άγιος ήταν έτοιμος και δυνατός να μοιράσει γρήγορα όλα τα δώρα σε όλα τα παιδιά του κόσμου. Όλη η γη γέμισε από χαρούμενα παιδικά χαμόγελα και φωνές. Ο Αη-Βασίλης είχε καταφέρει, παρά την ατυχία του, να κάνει και πάλι τα παιδιά ευτυχισμένα.

Φάθηκε ο Αη-Βασίλης Μια φορά κι έναν καιρό, Φριστούγεννα ήταν και τα παιδιά περίμεναν, όπως κάθε χρόνο άλλωστε, τα δώρα τους. Όμως, ο Αη-Βασίλης είχε χαθεί και τα ξωτικά δεν τον έβρισκαν πουθενά, όπου κι αν τον έψαχναν. ΢κέφτηκαν λοιπόν, ύστερα και από την προτροπή του βοηθού του ΑηΒασίλη, να χωριστούν όλα τα ξωτικά σε ομάδες και να ψάξουν παντού, σε όλη τη γη, προκειμένου να τον βρουν και να τον φέρουν πίσω, ώστε να ετοιμαστεί για το μοίρασμα των δώρων. Έψαχναν όλα τα ξωτικά σε κάθε γωνιά της γης, μέρα και νύχτα, χωρίς σταματημό. Ο Αη-Βασίλης παρέμενε για πολλές ημέρες άφαντος. Ώσπου… Μια ομάδα ξωτικών αποφάσισε να επισκεφτεί το πατρικό σπίτι του Αγίου και ρωτήσουν τη μαμά του, να τον είχε δει ή αν είχε κάποια ιδέα για το πού μπορεί να βρισκόταν. Μόλις χτύπησαν το κουδούνι του πατρικού του, η μαμά του τους υποδέχτηκε με χαρά και τους πήγε αμέσως να συναντήσουν τον …Αη-Βασίλη!!! Σον βρήκαν να κάθεται κοντά στο τζάκι και να τρώει πολλά, πάρα πολλά, όσα δε φαντάζεστε πολλά, ζεστά μπισκότα και να πίνει γάλα. Σα ξωτικά ανακουφίστηκαν πάρα πολύ και χοροπηδούσαν από τη χαρά τους, αλλά ταυτόχρονα άρχισαν να ανησυχούν γιατί ο Αη-Βασίλης είχε παραχοντρύνει και δεν μπορούσε να κουνηθεί από τη θέση του. Ευτυχώς όμως έφτασαν στο πατρικό σπίτι του Αη-Βασίλη κι άλλα ξωτικά, έσπρωξαν όλα μαζί και κατάφεραν να τον βάλουν στο έλκηθρό του. Επιτέλους, τα ξωτικά τα είχαν καταφέρει. Ο Αη-Βασίλης βρέθηκε και τα Φριστούγεννα των παιδιών θα συνεχίζονταν χωρίς κανένα απρόοπτο.

Ο υπναράς Αη-Βασίλης Ήρθαν και πάλι τα Φριστούγεννα και παντού σκόρπισε η αισιοδοξία, η χαρά και η αγάπη. Πιο πολύ χαρούμενα είναι τα παιδιά, όπως πάντα, γιατί περιμένουν δώρα από τον Αη-Βασίλη. Ο Αη-Βασίλης άρχισε την προετοιμασία του πολύ νωρίς. Έβαλε την οικονόμο του να του πλύνει και να του σιδερώσει την κόκκινη στολή του, κάνοντάς της την …απαραίτητη τσάκιση. Τηο καύξεο κπόηεο ηνπ ηηο θαζάξηζε θαη ηηο

γπάιηζε κόλνο ηνπ, κε ηδηαίηεξε πξνζνρή θαη θξνληίδα. Μία νιόθιεξε εκέξα δηάβαδε ηα γξάκκαηα ησλ παηδηώλ γηα λα εθπιεξώζεη ηηο επηζπκίεο ηνπο. Βγήθε ζηα καγαδηά, αγόξαζε δώξα θαη ραξηί πεξηηπιίγκαηνο. Έβαιε ηα μσηηθά ηνπ λα θαζαξίζνπλ θαη λα ζηνιίζνπλ ην έιθεζξν, πνπ γηα έλαλ νιόθιεξν ρξόλν ήηαλ ζην ζηάβιν ηνπ. Τα μσηηθά ηύιημαλ ηα δώξα ησλ παηδηώλ, κηα αζρνιία πνιύ επράξηζηε γηα απηά. Τν βξάδπ ηεο Παξακνλήο, θαηάθνπνη όινη έπεζαλ λα μεθνπξαζηνύλ. Τν ίδην έθαλε θαη ν Αε-Βαζίιεο, γηα λα κπνξέζεη λα μεθηλήζεη κε όξεμε γηα ην κεγάιν ηνπ ηαμίδη. Όκσο, ηη κεγάιε παξάιεηςε!!! Καλέλαο δε ζθέθηεθε λα βάιεη μππλεηήξη. Έλα μσηηθό, πνπ ήηαλ αλήζπρν, γηαηί είρε θάεη πνιύ, θαηάιαβε όηη ε ώξα είρε πεξάζεη θη έηξεμε λα μππλήζεη ηνλ Αε-Βαζίιε. Καηαιαβαίλεηε ηη έγηλε!!!! Έλαο ρακόο… Άιινο έηξερε λα εηνηκάζεη ην θνιαηζηό ηνπ Αγίνπ, άιινο λα θνξηώζεη ηα δώξα, άιινο λα ηνλ ληύζεη… Ξεθίλεζε κε κεγάιε θαζπζηέξεζε θαη, δπζηπρώο, δελ πξόιαβε λα ηα κνηξάζεη ζε όια ηα παηδηά. Γηα λα επαλνξζώζεη γηα ην ιάζνο ηνπ θαη λα είλαη δίθαηνο απέλαληη ζε όια ηα παηδηά ηνπ θόζκνπ, αλαθνίλσζε ζηελ εθεκεξίδα ηνπ όηη ηα ππόινηπα δώξα ζα ηα παξαιάβνπλ ην επόκελν βξάδπ. ΢χολείου…σχόλια


Υύλλο 3ο, Δεκέμβριος 2012

3

Ο Αε-Βαζίιεο θνπξάζηεθε ηόζν πνιύ πνπ θνηκόηαλ γηα έλαλ ρξόλν! Έηζη, ην πάζεκα ηνπ έγηλε κάζεκα θαη ηελ επόκελε ρξνληά ήηαλ πην πξνζερηηθόο.

Ένα χριστουγεννιάτικο ταξίδι Μια φορά κι έναν καιρό ο Αη-Βασίλης αποφάσισε να κάνει το γύρο του κόσμου. Έτσι, ξεκίνησε νωρίς νωρίς το πρωί. ΢την αρχή πέρασε από το Βόρειο Πόλο. ΢υναντήθηκε με πιγκουίνους και άλλα πολικά ζώα. ΢τη συνέχεια πέρασε από την Ευρώπη. Οι οικογένειες ήταν πολύ χαρούμενες. ΢τόλιζαν τα χριστουγεννιάτικα δέντρα και προετοιμάζονταν για τον ερχομό του νέου έτους. ΢υνέχισε το ταξίδι του σε όλη τη γη. Παντού υπήρχαν μικρές, χαρούμενες οικογένειες. Παντού, εκτός από τις οικογένειες των χωρών της Αφρικής. Δεν μπορούσαν να φάνε ούτε λίγο ψωμί! ΢τενοχωρήθηκε πολύ ο Αη-Βασίλης και αποφάσισε να δώσει μεμιάς ένα πιάτο φαΐ σε όλα τα παιδιά της Αφρικής. ΢υνέχισε το ταξίδι του στην Αμερική, Βόρεια και Νότια. Σίποτα πιο εντυπωσιακό από το να βλέπεις τις χώρες από ψηλά. Οι πιο όμορφες πόλεις, Λος Άντζελες, Μαϊάμι, Νέα Τόρκη, Ουάσιγκτον, Υλόριντα, ήταν στολισμένες με όμορφα, τεράστια χριστουγεννιάτικα δέντρα, Αγιοβασίληδες να τριγυρνάνε στους δρόμους και τους ανθρώπους να τρέχουν μες στο χιόνι. Εκτός από στεριές όμως, ο Αη-Βασίλης είδε και θάλασσες. Σα καραβάκια τριγυρνούσαν και τα ψάρια χοροπηδούσαν. Μόλις γύρισε στο σπίτι του αποφάσισε να φτιάξει δώρα σε όλους τους ανθρώπους, όσο πιο γρήγορα μπορούσε. Μοίρασε σε όλα τα παιδιά δώρα της ηλικίας τους και στους μεγαλύτερους, βιβλία και ρούχα! Όταν τελείωσε, προσπάθησε να τα μοιράσει σε όλο τον κόσμο, μέσα σε μία νύχτα. Δεν ήταν εύκολο, αλλά τα κατάφερε. Αν και κουράστηκε, ευχαριστήθηκε που είδε τα παιδιά να ανοίγουν έκπληκτα τα δώρα τους. Λόγω αυτής της εικόνας αποφάσισε να δίνει δώρα στους ανθρώπους, μόνο και μόνο για να είναι οι ίδιοι χαρούμενοι.

Σο θαύμα των Φριστουγέννων Σο χιόνι έπεφτε πυκνό όλο το απόγευμα. Ήταν παραμονή Φριστουγέννων και ο γερο-Κοσμάς, με βαριά βήματα, παγωμένος από το κρύο, πήγαινε στο σπίτι του. Γύρω ήταν όλα χαρούμενα και λαμπερά. Όχι όμως και η ψυχή του. Αυτή ήταν μαύρη, σαν να είχε πέσει νύχτα. Κι αυτό, γιατί θα πήγαινε σε ένα έρημο σπίτι, χωρίς μα τον περιμένει κανένας. Η γυναίκα του είχε πεθάνει και ο μονάκριβος γιος του έφυγε και τον εγκατέλειψε. Έλειπε πολλά χρόνια τώρα. Ο γερο-Κοσμάς άνοιξε την πόρτα του σπιτιού του, γι άλλη μια φορά πικραμένος. Κι αυτή τη φορά περισσότερο από ποτέ. Ήταν Φριστούγεννα! Μέρα χαράς, μέρα αγάπης! -Μπαρμπα-Κοσμά, τι κάνεις; ακούστηκε η βραχνή φωνή του παπά της ενορίας. Ο γερο-Κοσμάς δεν απάντησε. Δεν είχε όρεξη για συζητήσεις. -Έλα στην εκκλησία απόψε. Θα ηρεμήσει η ψυχή σου, συνέχισε ο παπάς. -Άσε με παπά μου στη δυστυχία μου, είπε σιγανά. Και όταν ο παπάς έφυγε, ένιωσε την καρδιά του να σφίγγεται και τα δάκρυα να πέφτουν στα μάγουλά του. Ήταν μόνος! Κι έτσι όπως ήταν παγωμένος από το κρύο, ξάπλωσε στο κρεβάτι του και τον πήρε ο ύπνος. Και τότε είδε ένα όνειρο! Ένα παράξενο όνειρο! Μπροστά του έλαμπε ολοκάθαρο το πρόσωπο του ίδιου του Φριστού, γλυκύτατο και ολοφώτιστο. -Ολόκληρη ζωή σε περιμένω γιε μου. Γιατί δεν έρχεσαι κοντά μου; -Μα, πώς να ‘ρθω; ρώτησε απορημένος ο γερο-Κοσμάς. -΢ε καλώ κοντά μου, γιατί σε λαχταρώ γιε μου. Ό,τι περνάς εσύ από το γιο σου, περνώ από σένα κι εγώ. Εσύ πονάς για ένα σου παιδί, ενώ εγώ… -΢ε νιώθω, Θεέ μου, μουρμούρισε ο γερο-Κοσμάς. -Έλα στο σπίτι μου και δε θα σου λείψει τίποτα, είπε η θεϊκή μορφή και χάθηκε. Ξύπνησε από την καμπάνα που χτυπούσε. Πετάχτηκε και πήγε στην εκκλησία. Και εκεί μέσα στον κόσμο διέκρινε μια μορφή που τον κοιτούσε επίμονα. ΢χολείου…σχόλια


Υύλλο 3ο, Δεκέμβριος 2012

4

-Πατέρα! -Γιε μου! Σο θαύμα των Φριστουγέννων είχε γίνει! Ο γιος του γύρισε. Ήταν εκεί, στο σπίτι του Θεού, δίπλα του. Σον πήρε στην αγκαλιά του κι έκλαιγε με λυγμούς. -΢’ ευχαριστώ, Θεέ μου, ψιθύρισε.

Φριστούγεννα Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα κοριτσάκι που την έλεγαν Πηνελόπη. Ζούσε με την οικογένειά της σε μια φτωχή γειτονιά, σε ένα μικρό σπίτι. Ήταν Φριστούγεννα και είχαν στολίσει ένα παλιό δέντρο στο οποίο έβαλαν χαλασμένα στολίδια και ένα σπασμένο αστέρι. Η Πηνελόπη έστειλε ένα γράμμα στον Αη-Βασίλη ότι θέλει να της φέρει μια κούκλα, αφού ήταν άριστη στα μαθήματά της. Σο πρωί που ξύπνησε πήγε στο δέντρο και πήρε το δώρο. Ήταν μια κούκλα και, χαρούμενη, πήγε να το πει στην οικογένειά της κι έζησαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα.

Αη-Βασίλης Σα Φριστούγεννα είναι μια γιορτή μαγική. Έχει μια λάμψη που πλημμυρίζει με αγάπη τις καρδιές μικρών και μεγάλων. Κάθε χρόνο, όταν χαρίζω δώρα στα παιδιά, αισθάνομαι πολύ όμορφα. ….. Φο χο χο!!!! Σο σπίτι μου, όπως όλοι ξέρετε, είναι ο Βόρειος Πόλος. Πολλά παιδιά ταξιδεύουν με το «Πολικό Εξπρές» για να το βρουν. Όμως δεν το βρίσκουν. Μόνο τα ξωτικά που είναι βοηθοί μου το βρίσκουν και τα καλά παιδιά στα όνειρά τους. Για να είμαστε έτοιμοι την παραμονή των Φριστουγέννων για το μεγάλο μου ταξίδι, προετοιμαζόμαστε έναν ολόκληρο χρόνο. Σα ξωτικά κι εγώ γράφουμε τις λίστες των καλών και των κακών παιδιών, φτιάχνουμε τα δώρα, βάζουμε ετικέτες και περιποιούμαστε τους ταράνδους που σέρνουν το έλκηθρο. Κάθε χρόνο παίρνω χιλιάδες γράμματα από τα μικρά παιδιά. Άλλα ζητάνε παιχνίδια για να παίξουν, άλλα ζητάνε δώρα για φτωχά παιδιά και άλλα μου στέλνουν την αγάπη τους. Η παραμονή των Φριστουγέννων φτάνει. Σο έλκηθρο είναι έτοιμο. Σα κουδουνάκια χτυπούν μαγικά. ΢ε μια νύχτα πρέπει να γυρίσω όλη τη γη, για να μοιράσω τα δώρα. Είναι δυνατό να τα καταφέρω; Κι όμως, μπορώ. Φρειάζομαι μόνο τη μαγεία των Φριστουγέννων. Οι τάρανδοι σέρνουν το έλκηθρο και πετούν στον ουρανό. Κατεβαίνω στις σκεπές των σπιτιών, μπαίνω μέσα από την καμινάδα και βάζω το δώρο κάτω από το χριστουγεννιάτικο δέντρο. Σα παιδιά με αγαπούν και με περιμένουν. ΢ε κάθε σπίτι που επισκέπτομαι, βρίσκω μελομακάρονα, κουραμπιέδες και άλλα γλυκίσματα. Σο πρωί των Φριστουγέννων, τα παιδιά σηκώνονται χαρούμενα και τρέχουν να βρουν το δώρο που τους άφησα. Πόσο θα ήθελα κι εγώ να γιορτάσω μαζί σας τα Φριστούγεννα. Αλλά είμαι τόσο κουρασμένος στο τέλος του ταξιδιού μου και πηγαίνω να ξεκουραστώ. … -Ξύπνα επιτέλους!! Φριστούγεννα σήμερα, ακούγεται από μακριά η φωνή της μαμάς μου. Έλα να δεις το δώρο που σου άφησε ο Αη-Βασίλης. Φμμμ, τελικά δεν είμαι εγώ ο Αη-Βασίλης!!!! Όλα ήταν ένα υπέροχο όνειρο, μες στο οποίο πήρα για λίγο το ρόλο του αγαπημένου Αγίου των παιδιών.

Ο Βασίλης και το στέμμα του Αγίου Νικολάου Μια φορά κι έναν καιρό, όταν δεν υπήρχε Αη-Βασίλης, υπήρχε ο Άγιος Νικόλαος που έφερνε στα παιδιά μικρά δώρα. Σότε, σε ένα μικρό χωριό έμενε ο Βασίλης, ένα μικρό παιδί που άκουγε τους μύθους του Αη-Βασίλη και εντυπωσιαζόταν τόσο πολύ, που ήθελε μια μέρα να γίνει ο ίδιος ο Αη-Βασίλης. Αυτό εκμυστηρεύτηκε και στο φίλο του το Μιχάλη, ο οποίος τον συμβούλεψε να μην ονειρεύεται κάτι αδύνατο. Όταν νύχτωσε για τα καλά και ο Βασίλης κοιμήθηκε, ένα περίεργο κόκκινο φως έλαμψε στο δωμάτιό του και τον ξύπνησε. Βρέθηκε σε ένα περίεργο κάστρο. Περίμενε, τρομαγμένος, λίγα λεπτά μέχρι που εμφανίστηκε ξαφνικά ο Άγιος Νικόλαος. ΢χολείου…σχόλια


Υύλλο 3ο, Δεκέμβριος 2012

5

Εγώ, Βασίλη μου, του είπε, από εκεί ψηλά, βλέπω τα πάντα. Αποφάσισα λοιπόν να σου αναθέσω μια πολύ σημαντική δουλειά. Θα ήθελα να με βοηθήσεις με τα δώρα και να γίνεις ο …Αη-Βασίλης!!! Ο Βασίλης, ενθουσιασμένος, απάντησε πως ήθελε να μοιραστεί τη δουλειά μαζί του και να μοιράζει στα παιδιά μεγαλύτερα και πιο εντυπωσιακά δώρα. Ο Βασίλης, Αη-Βασίλης πια, ρώτησε τους φίλους του αν ήθελαν να γίνουν τα εργατικά ξωτικά που έλεγε ο μύθος κι εκείνοι δέχτηκαν με χαρά. Από τότε, κάθε χρόνο, ο Αη-Βασίλης και τα ξωτικά του φτιάχνουν παιχνίδια για κάθε ήσυχο και φρόνιμο παιδί στον κόσμο…

Η περιπέτεια του Βασίλη Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα παιδί, που πάντα ονειρευόταν να γίνει ο Αη-Βασίλης. Σου άρεσε πολύ να μοιράζει δώρα στα παιδιά και να τα βοηθάει . Σο όνομά του ήταν Βασίλης. Κάθε Φριστούγεννα του άρεσε να περιμένει ως αργά το βράδυ, μήπως και δει τον Αη-Βασίλη, αλλά ποτέ σε του τα χρόνια δεν τα κατάφερε. ΢τενοχωριόταν πολύ, γιατί το όνειρό του δεν μπορούσε να πραγματοποιηθεί. ΢κέφτηκε, τα επόμενα Φριστούγεννα, να φτιάξει παγίδες μήπως και «πιάσει» τον Αη-Βασίλη. Παρόλα αυτά, κανένα από τα σχέδιά του δεν πετύχαινε. ΢τενοχωρημένος, το επόμενο πρωί ο Βασίλης κάθισε να φάει το πρωινό του. -Βασίλη, παιδί μου, τι έχεις κι έχεις χαμηλωμένο το πρόσωπό σου; τον ρώτησε η μητέρα του. -Είμαι στενοχωρημένος, γιατί ποτέ δεν μπόρεσα να δω στ’ αλήθεια τον Αη-Βασίλη, απάντησε εκείνος, φανερά απογοητευμένος. -Ξέρεις, Βασίλη μου, κανείς δεν μπορεί να δει τον Αη-Βασίλη, συνέχισε η μαμά του να τον καθησυχάζει. Όταν ήμουν μικρή, ήθελα κι εγώ να τον δω από κοντά, αλλά ποτέ δεν τα κατάφερα και ούτε κι εσύ θα τα καταφέρεις. Πίστευε σε εκείνον ακόμα κι αν δεν τον βλέπεις μπροστά σου. Ο Βασίλης στενοχωρημένος από όσα άκουσε από τη μητέρα του, πήγε στο δωμάτιό του. Καθώς στεκόταν όρθιος και χάζευε το τοπίο από το παράθυρό του, συνέχισε να σκέφτεται πώς θα κατάφερνε τελικά να τον παγιδεύσει. Πέρασαν δύο χρόνια και ο Βασίλης έγινε δεκατριών ετών. Πλησίαζαν Φριστούγεννα και ακόμα το θυμόταν. Όταν έφτασαν τα Φριστούγεννα και ο Βασίλης δεν έφτιαξε καμία παγίδα. Βαρέθηκε να κάνει σχέδια και να μην τα καταφέρνει. Σο βράδυ των Φριστουγέννων, ο Βασίλης άφησε δυο κουραμπιέδες στο τραπέζι του σαλονιού. Αργά τη νύχτα, την ώρα που κοιμόταν, ο Βασίλης άκουσε θόρυβο από καμπανάκι κι έτρεξε κρυφά κρυφά στο σαλόνι. Σι να δει!!! Ο Αη-Βασίλης ολοζώντανος μπροστά στα μάτια του!! Ο Βασίλης, χωρίς δισταγμό, τον πλησίασε και ο ΑηΒασίλης ταράχτηκε που τον είδε. Ο Βασίλης δεν μπορούσε να μιλήσει καθόλου από τη χαρά του αλλά τελικά… -Εσύ είσαι ο Αη-Βασίλης; κατάφερε να ξεστομίσει. -Εγώ ο ίδιος. Πώς με άκουσες μικρέ; -Εγώ, Αη-Βασίλη, έχω αυτιά και μάτια μόνο για σένα. -Σο όνομά σου είναι Βασίλης; ρώτησε βιαστικά ο Αη-Βασίλης. -Ναι, Μα πώς ξέρεις το όνομά μου; -Όλα τα ξέρω. Θα ήθελα να σου κάνω μια πρόταση, Βασίλη. Θα ήθελα να έρθεις στο σπίτι μου και μαζί με τα ξωτικά μου να γίνεις βοηθός μου. Ο μεγαλύτερος βοηθός μου. Δέχεσαι; Ο Βασίλης δεν ήξερε τι να πει, αλλά πολύ γρήγορα αποδέχτηκε την πρόταση του Αη-Βασίλη, ανέβηκε μαζί του πάνω στην άμαξά του και πέταξαν μακριά. Σο σπίτι του Αη-Βασίλη ήταν τεράστιο. Όταν μπήκε μέσα, ο Βασίλης δεν πίστευε στα μάτια του. Αμέσως στρώθηκε στη δουλειά μαζί με τα ξωτικά. Ο Βασίλης είχε αναλάβει να βάζει περιτύλιγμα στα δώρα. Λίγες ημέρες αργότερα ο Βασίλης μαζί με τον Αη-Βασίλη μοίρασαν τα δώρα σε όλο τον κόσμο. Σο τελευταίο δώρο ήταν για τον ίδιο το Βασίλη και ο Άγιος το άφησε κάτω από το δέντρο του σπιτιού του. Ο Αη-Βασίλης, πριν φύγει για την πατρίδα του, ζήτησε από τον Βασίλη να του υποσχεθεί πως κάθε Φριστούγεννα θα πηγαίνει μαζί του και θα τον βοηθάει στα δώρα. Κάθε χρόνο την ίδια μέρα και την ίδια ώρα, ραντεβού στο ίδιο σημείο, ΢το σπίτι του Βασίλη. Αρκεί όλη η συνάντησή τους να έμενε κρυφή, ακόμα κι από τη μαμά του. Αυτό θα ήταν το μυστικό τους. Και ο Βασίλης, κράτησε για πάντα αυτό το μυστικό. Ένα μυστικό που τον έφερνε κάθε χρόνο κοντά στον Αη-Βασίλη!!! ΢χολείου…σχόλια


Υύλλο 3ο, Δεκέμβριος 2012

6

Αλήθεια ή φαντασία; Μια μέρα ένιωθα πολύ κουρασμένη. ΢χολείο, διάβασμα, φροντιστήριο και πάλι διάβασμα. Σα μάτια μου έκλειναν από μόνα τους. Ξάπλωσα στον καναπέ κοιτάζοντας τα λαμπάκια που αναβόσβηναν στο χριστουγεννιάτικο δέντρο και έκλεισα για λίγο τα μάτια μου. Ξαφνικά, άκουσα θόρυβο. Κάτι έπεφτε από το χριστουγεννιάτικο δέντρο. Κοίταξα καλά και είδα μια νεραϊδούλα να κρατάει το κεφάλι της και να μουρμουρίζει νευριασμένη. -Φτύπησες; τη ρώτησα. Πετάχτηκε απότομα όρθια, χτυπώντας πάλι το κεφαλάκι της πάνω σε μια μπάλα χριστουγεννιάτικη. -Λίγο… παραπάτησα και γλίστρησα, μου απάντησε. Ήταν όμορφη, μικρή, με καστανοκόκκινα μακριά μαλλιά και φορούσε ένα κοντό κόκκινο φόρεμα με γούνινο λευκό τελείωμα, με γούνινα μικρά λευκά κουμπάκια, με κουκούλα και κόκκινες μικροσκοπικές μποτούλες. -Με λένε Φρυσαλίδα και είμαι η υπεύθυνη για τη μαγεία και τη λάμψη των Φριστουγέννων, συνέχισε η μικρή νεράιδα. Ελέγχω, αν όλα τα σπίτια έχουν χριστουγεννιάτικο δέντρο κι αν υπάρχει χώρος για να βάλει ο Άγιος Βασίλης από κάτω τα δώρα, μου είπε όλο περηφάνια. Είναι δύσκολη δουλειά, γιατί πρέπει να πάω σε όλα τα σπίτια του κόσμου και με το μαγικό μου ραβδάκι να ρίξω χρυσόσκονη και πολλή ευτυχία. Υυσικά, τίποτα δε συγκρίνεται με το γέλιο και το χαμόγελο των παιδιών. -Σο δικό μου δέντρο έχει χώρο από κάτω; ρώτησα. -Έχει, όπως κάθε χρόνο, μου απάντησε και μου έκλεισε το μάτι πονηρά, ρίχνοντας χρυσόσκονη πάνω στο χριστουγεννιάτικο μου δέντρο. Καλά Φριστούγεννα κι ευτυχισμένα, φώναξε χαρούμενα κι εξαφανίστηκε. Ανακάθισα στον καναπέ μου και αναρωτήθηκα: Αλήθεια ήταν ή φαντασία;

Σα καλύτερα Φριστούγεννα της Κάτριν Η Κάτριν ήταν ένα μικρό κορίτσι από φτωχή οικογένεια. Είχε ένα μικρό και φτωχικό σπίτι. Όλες οι φίλες της την κορόιδευαν, επειδή είχε παλιά πράγματα και τα Φριστούγεννα δεν μπορούσε να στολίσει το σπίτι της. Όταν έφτασαν τα Φριστούγεννα, η Κάτριν αποφάσισε να γράψει ένα γράμμα στον Αη-Βασίλη. Έγραψε πως ήθελε ένα τεράστιο σπίτι με χριστουγεννιάτικα στολίδια κι ένα κουταβάκι. Μερικές μέρες αργότερα, ο πατέρας της είπε σε αυτήν και τη μητέρα της ότι θα μετακομίσουν σε ένα άλλο σπίτι. Η Κάτριν ήταν πολύ χαρούμενη. Όταν έφτασε στο νέο της σπίτι, είδε που ήταν τεράστιο, ζεστό, όμορφο, με πολλά χριστουγεννιάτικα στολίδια. Λίγα λεπτά αργότερα, η μαμά της, της είπε ότι ο ΑηΒασίλης έδωσε σε αυτήν ένα κουταβάκι. Η Κάτριν δεν μπορούσε να περιγράψει τη χαρά της και ευχαρίστησε τον Αη-Βασίλη.

Σα Φριστούγεννα του Μπεν Μια φορά κι έναν καιρό ζούσε στην Ολλανδία ένα ορφανό και φτωχό παιδί που το έλεγαν Μπεν. Ο Μπεν ήθελε να γιορτάσει μαζί με τους γονείς του τα Φριστούγεννα, όπως όλα τα άλλα παιδιά. Ένα βράδυ που έπεσε να κοιμηθεί, έκανε μια ευχή λέγοντας «Μακάρι να είχα κι εγώ τους γονείς μου». Σότε παρουσιάστηκε το πνεύμα των Φριστουγέννων. Όταν το είδε ο Μπεν τρόμαξε πάρα πολύ και κρύφτηκε κάτω από τα σκεπάσματα. -Μη φοβάσαι! Δε θα σου κάνω κακό. Ήρθα μόνο για να πραγματοποιήσω την ευχή σου, είπε το πνεύμα των Φριστουγέννων και εξαφανίστηκε. Σην άλλη μέρα το πρωί ο Μπεν ξύπνησε από μια υπέροχη μυρωδιά. ΢ηκώθηκε και πήγε να δει από πού έρχεται αυτή η μυρωδιά. Όταν άνοιξε την πόρτα του δωματίου του βρέθηκε αντιμέτωπος με μια μοναδική έκπληξη. Ένα τεράστιο στολισμένο δέντρο στο σαλόνι, το τραπέζι γεμάτο φαγητά και γλυκά και οι γονείς του Μπεν να ΢χολείου…σχόλια


Υύλλο 3ο, Δεκέμβριος 2012

7

κάθονται στο τζάκι. Ο Μπεν έτρεξε κοντά τους να τους αγκαλιάσει, λέγοντάς τους να μην ξαναφύγουν. Κάθισαν όλοι στο τραπέζι, τραγουδώντας χριστουγεννιάτικα τραγούδια. Σο βράδυ είπε στη μητέρα του να τον πάει στο κρεβάτι του να κοιμηθεί. Σο επόμενο πρωί, όταν ο Μπεν ξύπνησε, πήγε όλο χαρά στο σαλόνι για να συναντήσει τους γονείς του, μα δεν τους είδε πουθενά. Σότε κατάλαβε ότι όλα όσα έζησε ήταν ένα όνειρο και συνειδητοποίησε ότι οι γονείς του δε θα επιστρέψουν παρά μόνο στα όνειρά του.

Μια χριστουγεννιάτικη ιστορία Πριν από πολλά χρόνια, μια παραμονή Πρωτοχρονιάς, ο Αη-Βασίλης ετοιμαζόταν να μοιράσει τα δώρα στα παιδιά. Σα ξωτικά του μέσα στο εργαστήρι του, δούλευαν μέρα νύχτα για να τελειώσουν τα δώρα των παιδιών. Σα γράμματα δε σταματούσαν να έρχονται. Καταλαβαίνετε λοιπόν, πως τα δώρα ήταν πάρα πολλά. Λίγο πριν τα μεσάνυχτα, τα ξωτικά τελείωσαν την κατασκευή των παιχνιδιών, τα τύλιξαν μέσα σε ωραία, πολύχρωμα χαρτιά περιτυλίγματος και τα φόρτωσαν στο έλκηθρο του Αη-Βασίλη. Ο Αη-Βασίλης ευχαριστημένος, παρακάλεσε τα ξωτικά να φέρουν τους ταράνδους του για να τους ζέψει στο έλκηθρό του και να ξεκινήσει να μοιράσει τα δώρα. Μόλις όμως τα ξωτικά πήγαν στο παχνί τους, βρήκαν τους ταράνδους άρρωστους, με πυρετό. Ο Αη-Βασίλης στενοχωρήθηκε πάρα πολύ και δεν ήξερε τι να κάνει. Αποφάσισε να μη μοιράσει τα δώρα εκείνη τη χρονιά. Μετά όμως σκέφτηκε πως τα παιδιά σε όλες τις χώρες του κόσμου θα πικραίνονταν πολύ κι έτσι αποφάσισε να βρει μια άλλη λύση. Έστειλε τα ξωτικά στο δάσος, γύρω απ’ τον Αρκτικό κύκλο, να βρουν άλλους ταράνδους ή άλλα ζωάκια που θα ήθελαν να βοηθήσουν και να τα φέρουν στο σπίτι του. Σα ξωτικά ανέβηκαν στις σκούπες τους και πέταξαν μακριά στα δάση του Καναδά, της ΢ιβηρίας και της Ασίας. Ήταν αργά και το σκοτάδι είχε πέσει παντού. Μόνο το βόρειο σέλας φαινόταν στον ουρανό. Σα ξωτικά βρήκαν λευκές αλεπούδες του χιονιού και πολλές πολικές αρκούδες. Σους εξήγησαν τι έπαθε ο Αη-Βασίλης – πως αρρώστησαν οι τάρανδοί του – και τις παρακάλεσαν να τον βοηθήσουν. Οι λευκές αλεπούδες του χιονιού δέχτηκαν αμέσως, όπως και οι πολικές αρκούδες. Πήγαν αμέσως στο σπίτι του Αη-Βασίλη και δέχτηκαν να τραβήξουν αυτές το έλκηθρό του. Έτσι, οι πολικές αρκούδες δέθηκαν μπροστά και οι αλεπούδες του χιονιού πίσω. Ο Αη-Βασίλης τους έριξε αστερόσκονη κι αυτές άρχισαν να πετάνε στον ουρανό, σέρνοντας το έλκηθρο με τον Αη-Βασίλη και τα δώρα των παιδιών. Πέταξαν πάνω από όλες τις χώρες του κόσμου μοιράζοντας δώρα, πετώντας τα μέσα στις καμινάδες των σπιτιών, στην Αμερική, την Αφρική, την Ασία, την Ευρώπη, την Αυστραλία. Παντού. Νωρίς, πριν ξημερώσει Πρωτοχρονιά, είχαν τελειώσει. Ο Αη-Βασίλης, για να ευχαριστήσει τις αλεπούδες και τις αρκούδες, τις κράτησε για πάντα κοντά του κι από τότε, αν καμιά φορά, αρρωστήσουν οι τάρανδοί του, σέρνουν εκείνες το έλκηθρό του. Φρόνια πολλά κι ευτυχισμένα σε όλους!!!

Σο τεμπέλικο ξωτικό Τπήρχε ένα ξωτικό του Αη-Βασίλη, που ήταν τόσο μα τόσο τεμπέλικο. Όλοι το φώναζαν Ρούφους ο τεμπέλης. Μια μέρα, πριν την περσινή παραμονή των Φριστουγέννων, ο Αη-Βασίλης είχε αναθέσει στα πάρα πολλά ξωτικά του να φτιάξει το καθένα από ένα δώρο. Αμέσως τα ξωτικά το έριξαν στη δουλειά. Ο Ρούφους όμως ήταν ακόμα στο κρεβάτι και κοιμόταν. Κάποια στιγμή, ο Αη-Βασίλης, άκουσε το ροχαλητό του Ρούφους και έτρεξε αμέσως στο κρεβάτι του. Με την πιο δυνατή φωνή του ο Αη-Βασίλης φώναξε στο Ρούφους να σηκωθεί από το κρεβάτι και να πιάσει κι εκείνος δουλειά, μαζί με τα υπόλοιπα ξωτικά. Επιτέλους, ο Ρούφους ξύπνησε και, με αργές κινήσεις, κατάφερε και σηκώθηκε από το κρεβάτι του. Έτρεξε γρήγορα στο εργαστήριο των παιχνιδιών κι άρχισε να φτιάχνει ένα δώρο. Πριν καλά καλά επισκευάσει το μισό παιχνίδι … τον πήρε πάλι ο ύπνος. Έτσι, όταν ο Αη-Βασίλης πήγε στο εργαστήριο να ελέγξει την πρόοδο των εργασιών των ξωτικών, βρήκε το Ρούφους , πάλι, να κοιμάται!!!! Με μια αστραπιαία κίνηση ο Αη-Βασίλης του τραβά το σήμα των ξωτικών από τη στολή του και του ζητά με βροντερή φωνή να εγκαταλείψει το Βόρειο Πόλο. Σην παραμονή των Φριστουγέννων ο Αη-Βασίλης ξεκίνησε το ταξίδι του. Ξεκίνησε για να μοιράσει τα δώρα ΢χολείου…σχόλια


Υύλλο 3ο, Δεκέμβριος 2012

8

στα παιδιά όλου του κόσμου. Ξαφνικά, μπαίνοντας σε ένα μικρό σπίτι βλέπει μπροστά του ένα μικρόσωμο πλάσμα, με μεγάλα, μυτερά αυτιά και μαύρα μαλλιά. Ανοίγει τα φώτα και διαπιστώνει πως είναι ο…Ρούφους. Ο Αη-Βασίλης τον αγκάλιασε κι ο Ρούφους, κοιτάζοντάς τον παραπονεμένος, του ζήτησε να του επιτρέψει να γυρίσει πίσω στο Βόρειο Πόλο, δίνοντας ταυτόχρονα την υπόσχεση ότι δε θα τεμπελιάσει ποτέ ξανά. Έτσι κι έγινε κι ο Ρούφους βρέθηκε και πάλι μαζί με τα υπόλοιπα ξωτικά στο χωριό του Αη-Βασίλη. Υέτος, μια μέρα πριν την παραμονή των Φριστουγέννων ο Ρούφους σηκώθηκε τρεις ώρες νωρίτερα από όλους τους άλλους και είχε ετοιμάσει όλα τα δώρα. Όταν είδε τα πάντα έτοιμα ο Αη-Βασίλης, έμεινε έκπληκτος. -Όντως, έχεις αλλάξει πολύ, Ρούφους, του είπε και τον ανακήρυξε αρχηγό των χριστουγεννιάτικων ξωτικών. Από εδώ και πέρα ο Ρούφους θα ονομαζόταν Ρούφους ο δραστήριος.

Πού είναι ο Αη-Βασίλης; Η Μαρία είναι ένα μικρό εξάχρονο κοριτσάκι. Η πιο αγαπημένη της εποχή του χρόνου είναι ο χειμώνας, με ιδιαίτερη αδυναμία στο μήνα Δεκέμβριο, το μήνα των Φριστουγέννων, το μήνα που ο Αη-Βασίλης μοιράζει τα δώρα!! Κάθε χρόνο λοιπόν η Μαρία, τις παραμονές των γιορτών, βγάζει απ΄το συρτάρι της το «Μαγικό» της βιβλίο. Έτσι ονομάζει η Μαρία το αγαπημένο της βιβλίο, με την ιστορία του Αη-Βασίλη. Όπως κάθε χρόνο και τούτη τη χρονιά η Μαρία βιάστηκε να ανοίξει το βιβλίο της. Υανταστείτε την έκπληξή της όταν είδε ότι από τις σελίδες του έλειπε ο αγαπημένος της Άγιος. Ξεφύλλισε με αγωνία όλες στις σελίδες του, αλλά τίποτα! -Σώρα τι θα γίνει; μονολόγησε. Πώς θα γίνουν γιορτές χωρίς τον Αη-Βασίλη; Ποιον θα περιμένουν τα παιδιά το βράδυ της Πρωτοχρονιάς; Πρέπει κάτι να κάνω πριν να είναι αργά, σκέφτηκε. Άρχισε λοιπόν γρήγορα γρήγορα να ξεφυλλίζει τα βιβλία της βιβλιοθήκης της μήπως είναι κρυμμένος κάπου εκεί. Μάταιος κόπος! Πουθενά… Εξαφανίστηκε! Ούτε το όνομά του δεν υπήρχε στο εξώφυλλο των παραμυθιών. Κι ενώ είχε απελπιστεί, παρατήρησε ένα κόκκινο φωτάκι να αναβοσβήνει μέσα από το παραμύθι της. Κοίταξε καλύτερα και κατάλαβε πως ήταν ο Ρούντολφ, το αγαπημένο ελαφάκι του Αη-Βασίλη. -Δεν είναι δυνατόν! φώναζε και πριν καλά καλά τελειώσει τα λόγια της, σαν από θαύμα, το ελαφάκι, με μια κίνηση, βρέθηκε μπροστά της. -Μη μου πεις ότι είσαι εσύ Ρούντολφ; -Και βέβαια είμαι. Δεν είδες την κόκκινη μυτούλα μου; Σα αυτάκια μου τα μυτερά; Ση χνουδωτή ουρά μου; Ποιος λες να είμαι; -Μα, ναι! Υυσικά! Εσύ είσαι και σίγουρα θα ξέρεις πού είναι ο Αη-Βασίλης. Έτσι; -Ξέρω και θα σε βοηθήσω να τον βρεις, απάντησε ζωηρά ο Ρούντολφ. Ο Αη-Βασίλης, συνέχισε, έχει κρυφτεί στο σπιτάκι την τελευταία σελίδα του βιβλίου σου. Αμέσως η Μαρία ανέβηκε στη ράχη του Ρούντολφ και «πήδηξαν» οι δυο τους μέσα στο «μαγικό βιβλίο». Δεν άργησαν να συναντήσουν τον Άγιο, ο οποίος καθόταν στην κόκκινη πολυθρόνα του σκεφτικός και στενοχωρημένος. -Γιατί, Αη-Βασίλη μου, μας άφησες; του είπε η Μαρία με φωνή που έτρεμε λιγάκι. Αυτός την κοίταζε στα μάτια και το πρόσωπό του φωτίστηκε. -Έφυγα γιατί νομίζω ότι τα παιδιά είναι τόσο στενοχωρημένα με τα προβλήματα που υπάρχουν στη χώρα τους, που δε με περιμένουν πια, απάντησε σχεδόν δακρυσμένος. Η Μαρία, με όση δύναμη είχε, του εξήγησε ότι για τα παιδιά ο Αη-Βασίλης είναι η χαρά και η ελπίδα τους, είναι η αγάπη και η δύναμή τους, γιατί συμβολίζει την αγάπη, την καλοσύνη, την προσφορά σε όλους, ανεξάρτητα από το χρώμα, τη γλώσσα ή την καταγωγή. Ήταν τόσο όμορφα τα λόγια της που, πολύ γρήγορα, ο Άγιος φόρεσε το σκουφί του και την κόκκινη κάπα του και της είπε: -Πάμε! Ας μη χάνουμε καιρό! Οι σελίδες του παραμυθιού «γέμισαν». Όλα ήταν στη θέση τους. Ο σάκος, τα ελάφια, το έλκηθρο. Σα παιδιά θα έκαναν και τούτη τη χρονιά χαρούμενες γιορτές. Η Μαρία ήταν τρισευτυχισμένη που έσωσε τις ελπίδες και τα όνειρά τους! Παρόλο που όλα αυτά ήταν το… όνειρο, που είχε δει το προηγούμενο βράδυ… Αν και , μη σας φανεί και πολύ παράξενο, το επόμενο πρωί, καθώς άνοιξε το παραμύθι της, ένιωσε πως ο Άγιος της χαμογελούσε γλυκά γλυκά! Βλέπετε… η μαγεία των Φριστουγέννων είναι αληθινή!!! ΢χολείου…σχόλια

Ειδικό τεύχος  

Παιδικές ιστορίες από τους μαθητές της ΣΤ3 για τα Χριστούγεννα

Read more
Read more
Similar to
Popular now
Just for you