Page 1

අදින්නාදානා වේරමණී

තමා සතු නැති තමන්ට හිමිකම් කියන්ට බැරි යමක් අයිතියට ගැනීම සඳහා දරන්නා වූ උත්සාහය අදින්නාදාන යි. එනම්, නුදුන් වදය ගැනිම යි. උපරිම මට්ටවම් වරේෂ්ඨත තත්‍වයට මිනිස ිතත පත් වලන ිටට කදදාිත කැබැ්ල඼ක් ිමම තිබුනත් ඒ තැනැත්තා වගදර අයවගන් අහන්වන් නැති ල ඒක ගන්වන් නැහැ. ගත්වතොත් ඒක ලැරදි ක්‍රියාලක්. ඒක දුන් වදයක් වනොවලන නිසා. අන්තිම වපොඩි වදයට පලා වම් අදහස දම-දමා බ඼න්න ඕනෑ. වනො ගැනිවම් අදහස වයොදන්ට ඕනෑ. පාණාතිපාතවයන් ගත්ත චිත්ත මට්ටම අදින්නාදානවයනුත් ආලා ද කිය඼ා බ඼න්ට යි වම් පරික්‍ෂණය කරන්වන්. අවකක්‍ෂාල ආ හ හැයේවඒ ඒක ‍රමාණවඒ හැයේයට රිවදනලා. ඒක ඉටුවලන තුරුවනො ඉලසුම් කමක් - රිවදන ගතියක් තිවබනලා. අපට දිලා රෑ වදවකහි ම ඼බන අදහස මතු වලනලා. සෑම තැනක දී ම ඼බන අදහස කපා හරින හැයේ බුදු හාමුදුරුවලෝ වපන්ල඼ා තිවබන්වන්. වම්ක කරන හැයේ කියන අතර ඒලායින් වේවරන හැයේත් කියනලා. ඒලාවඒ බැඳී පලතින සලරූපය කදන්ට එ තැනට මැද්දට හරස කැ්ල඼ක් දමන්ට ඕනෑ. ඉද ඼ැබුවනොත්, අලසථාල ඼ැබුවනොත්, හළුලන් වුවණොත්, මා ඒක ඼බනලා. නා නා වහේතු නිසා ඒකට ඉද වනො ඼ැවබන්ට හළුලනි. ඒ ිතය්ල඼ට ම මා යටත් වල඼ා ඼ැවබන අලසථාලට මා ගන්නලා. එ ිටට සැර අඩු වලනලා.

අන් සතු වදයක් ගන්ට යන ිටට ඒ ගන්ට යන වදය කදදාිත කෑ්ල඼ක් වලන්ට හළුලනි. නමුත්, ඒ වේතනාල ආ හ හැයේවඒ ව඼ෝභවයන් වපළන ගතිය සන්තානවඒ ඇති වලනලා. අපට ඕනෑ වහොරකම් වනො කර ඉන්ට වනොවලයි. නුදුන් වදය වනො වගන ඉන්ට යි. වපවළන්වන් නැති ල ගන්ට හළුලන් නම් වහොඳයි. නමුත්, වම්ලා කරන්ට බැහැ වපවළන්වන් නැති ල. ඒක ‍රතයක්‍ෂවයන් දැන ලදාළ කරුණක්. ඒක අපට ‍රතයක්‍ෂ වලන කරුණක් . වපීමවමන් මිවදන්ට ඕනෑ. මිනිහා වම්ලා නලත්ලන්ට ඕනෑ මතු කරන තැන්ල඼ දි යි. කදදාිත කෑ්ල඼ක් තිවයනලා දැක඼ා, ඒක ගන්ට ඕනෑ කිය඼ා හිත඼ා, ඒක ගැනිවම්දී හිතට ඇති වූ ලරද දැක හ හැයේවඒ අහන්වන් නැති ල ගන්වන් නැහැ. ගන්ට ඼ැබුවනොත් ගන්නලා. වනො ඼ැබුවනොත් නිකම් ඉන්නලා. ඒක ගත්ත ලවේ වලයි හිත රත්වලන එක. ිතත පා඼නය කර වගන යි වකොයි වද් කරන්ටත් ඕනෑ. එ වසේ ිතත හ හැයේවඒ ගන්ට ඕනෑයි කියන ිතතට හරස කැ්ල඼ක් ලැවටනලා. එතවකොට ිතත රත් වලන්වන් නැහැ.

අදින්නාදානා වේරමණී  
Read more
Read more
Similar to
Popular now
Just for you