Issuu on Google+

www.stjansdal.nl

/

Spannende externe NIAZ-audit

We gaan er met vertrouwen in Opening Moeder&Kind Centrum Vrijwilligers

Een warm welkom als warme deken Cardioloog Dick Haan

Tuk op uitdagingen

maart 2013

/

St Jansdalshow

nummer 2

Ik zal er zijn voor jou

31e jaargang /

Jubileumviering

/

verschijnt 6 x per jaar

Cazcade


Cazcade is een uitgave van ziekenhuis St Jansdal en informeert medewerkers, oud medewerkers, medisch specialisten, patiënten, vrijwilligers en diverse eerstelijns medewerkers over de gezondheidszorg in het algemeen en ziekenhuis St Jansdal in bijzonder.

31e jaargang nummer 2 maart 2013

MAZCERADE Colofon / 2

Redactie en foto’s

Elles Bakker 3696

Marion Beumer 3905

Linda Heller 3813

Arja Kooistra

Bart van Lagen 3400

Anneke Plette (eindredactie) 3903

Sonja Steensma 3777

Francisca Toes 3695

Wilma van Tol 3604

Barbara Uitslag

José Velberg 4802

Theo van de Vossenberg 0341-451941

Drukwerk Bolhuis, druk in diversiteit, Ermelo

Redactieadres Postbus 138, 3840 AC Harderwijk, Tel. 0341-463903, E-mail adres: Cazcade@stjansdal.nl

Samenwerking ziekenhuizen blijft van belang

Teleurstelling en opluchting Ziekenhuis St Jansdal en Isala klinieken Zwolle zijn tot de conclusie gekomen dat een fusie tussen beide organisaties op dit moment niet haalbaar is.

de twee ziekenhuizen gaan zich de komende periode beraden over het vormgeven van de verdere samenwerking. De Raad van Bestuur van St Jansdal heeft inloopses-

Na intensieve gesprekken is gebleken dat de zieken-

sies georganiseerd voor medewerkers. Albert Arp gaf

huizen elkaar op een aantal vlakken goed kunnen

een korte toelichting op de ontwikkelingen en mede-

aanvullen, maar dat een fusie nu niet tot de mogelijk-

werkers kregen ruim de gelegenheid om hun vragen

heden behoort.

te stellen. Er was veel belangstelling. In de regionale en landelijke pers is ruim aandacht besteed aan het

Uit de diverse besprekingen kwam naar voren dat

niet doorgaan van de fusie.

medisch inhoudelijke samenwerking voor beide organisaties van groot belang is en meerwaarde ople-

De reacties op het afbreken van de fusiebesprekin-

vert. Tussen St Jansdal en Isala bestaan al lange tijd

gen waren uiteenlopend. Sommige medewerkers

intensieve contacten over de verwijzing van patiën-

waren teleurgesteld, anderen opgelucht. Over één

ten. Beide huizen blijven erop gericht om de zorg voor

ding was iedereen het eens: We gaan vol goede moed

patiënten in de regio te optimaliseren en een volle-

verder bouwen aan ons prachtige ziekenhuis.

dig pakket zorg aan te bieden. Dichtbij als dat kan, verder weg als dat beter is. De Raden van Bestuur van

Anneke Plette


Meer dan duizend medewerkers bezoeken de St Jansdalshows

Shows vol inhoud en humor

Wie ben ik

bruari jl. komt de stamppotlucht in de grote

Er vanuit gaande dat niemand het negenkop-

tent je tegemoet. De meeste borden zijn

pige management team echt kent, wordt er

leeg en Andrea vent met haar medewerkers

een quiz gespeeld. Links en rechts van het

de laatste toetjes uit. Het podium, waarop

podium verschijnen privé foto’s en zijn er

enkele meiden van Placebo vrijmoedig hun

kriskas teksten te lezen die op de persoon

stamppotje hebben weggewerkt, heeft een

slaan. In combinatie met de persoonlijke mu-

Snip en Snap gehalte. Maar de drie moderne

ziekkeuze van de dames en heren moet het

barkrukken, een voortreffelijke band en

publiek uitmaken, om wie het gaat. Door de

twee vlotte jongens van MIER maken al vrij

grote hoeveelheid “privé gevoelige plaatjes

snel duidelijk dat het een flitsende actuele

en teksten’ kom je ogen en oren te kort om de

show gaat worden. Michel en Erik beloven

link snel te leggen. Dat Dick van Buren van de

in “principe” niemand voor gek te zullen zet-

Kast houdt en Frits van der Velde kerkorgel

ten, maar zodra op hun eerste vragen een

muziek bemint, ligt misschien voor de hand.

paar handen de lucht in gaan, zijn coördi-

Maar Jimmy Hendriks past toch niet bij Jan

nator Reinie en zuster Ineke de slachtoffers

Voorburg? Het Halleluja koor uit de Messiah

van hun snelle rap.

van Händel past natuurlijk weer wel bij Jan

3 / Shows vol inhoud en humor

Bij de derde Jansdalshow op maandag 4 fe-


Shows vol inhoud en humor / 4 Naaktgeboren. De ‘mannendromen’ van het

Koffietijd en thee geleuter

laat de mensen lachen. Iedereen is tevreden en

MT zijn niet echt spectaculair te noemen, maar

De grote theepot op het pluche tafelkleed deed

ontspannen. Maar als het medewerkers tevre-

Mariëlle Plochg (weinigen kennen haar naam)

het al vermoeden. Er wordt wat ‘geleuterd’ met

denheids onderzoek even ter tafel komt, is er

zou heel graag voor één dag een man willen

de heren directeuren. Albert Arp is pas zeven

bij een topscore van tien, nergens een opge-

zijn en Maaike van Veen (voorzitter medische

maanden in dienst, maar Jan Voorburg al bijna

stoken hand te bekennen.“ Des te meer een re-

staf) wil nog avontuurlijk de wereld rond

25 jaar. Echter in hun enthousiasme over ons

den om mee te doen aan die enquête” zegt Jan

reizen. Bij een Ajaxdoelpunt opstaan in een

ziekenhuis bemerk je geen verschil.

Voorburg. Hij houdt een gloedvol betoog over

Feyenoord stadion (of was het net andersom?)

Beide heren willen hard werken, samen voor-

de NIAZ accreditatie. Het geeft veel huiswerk,

en te laat komen op een sollicitatiegesprek

zichtig vooruit kijken, de kwaliteit van zorg en

maar we worden er allemaal beter van.”

zijn toch geen echt schokkende blunders waar

de aanspreekcultuur verbeteren. De acteurs

je nog lang over na zult praten. Waren er echt

Michel en Erik vatten in spitsvondige woorden

Durf te vragen

geen spraakmakender fouten te bekennen?

sommige uitspraken van de heren samen. “Het

Herman Dummers houdt een enthousiast ver-

Ja, Albert Arp vergat zijn kind een luier om te

moeder en kind centrum ‘bevalt’ dus steeds

haal over “Durf te vragen”. Hij brengt zijn visie

doen, met alle gevolgen van dien.

beter?” Ook het ‘Feed bakken’ in het restaurant

direct in de praktijk met de vraag: “Wie helpt


gaan van voet naar voet. Alleen Yvonne heeft

broccoli recept voor de chauffeur van de keu-

handen omhoog. Het ijs breekt een beetje als

nog geen piano gevonden. Een tennismaatje

ken. Komisch en talentvol om van te smullen!

hij hierop reageert met de woorden“ Best veel

voor Teunie, ballonnen voor een feestje en of de

voor een ziekenhuis.” Hij legt uit dat dromen

verwarming weer aan kan, deze vragen zorgen

Gouden maandag

niet uitkomen als je ze geheim houdt. Dat on-

voor veel hilariteit. Maar als Bep (van de func-

In een moordend tempo mogen Mariëlle Plochg,

duidelijke vraagstelling rommelige hulp ople-

tieafdeling) aan de managers vraagt: “ Waarom

(kwaliteit),

vert. Als hij plotseling zegt: “ Wie heeft er een

komen jullie niet wat meer op de werkvloer. Zo

theek) en Jenny den Besten (St Jansdalacade-

vraag?” blijft het even angstig stil. Maar Eric en

hoef je geen medewerkers tevredenheids on-

mie) hun twee minuten boodschap uitdragen.

Michel trekken een paar vragenstellers humo-

derzoek te houden, dat is directer en veel goed-

Een razend moeilijke klus, omdat belangrijke

ristisch over de streep.

koper,” valt het even stil. Albert vertelt dat hij

informatie in een té snel tempo ook aan zeg-

Pieter Helmons (ziekenhuisapo-

maandelijks meewerkt op een afdeling, waarop

gingskracht kan verliezen. Dat beelden blijven

Kan de verwarming uit? Het wordt meteen gere-

meteen de vraag: Wanneer kom je dan op de

hangen (een beeld is zeventig procent van de

geld. Simone zoekt een stofzuiger. Sneller dan

functieafdeling? Maar het is een Jansdalshow

communicatie), maakte Jenny in het slot van

op marktplaats vindt ze er een. Ook schaatsen

dus gaan de jongens snel over op een hilarisch

haar goed getimede presentatie duidelijk. Met

5 / Shows vol inhoud en humor

een ander graag?” Aarzelend komen er een paar


Shows vol inhoud en humor / 6

Enkele reacties “Wat een gave show!” “Een leuke manier om over St Jansdal te horen.” “Ik moet eerlijk zeggen dat ik misschien niet was gegaan als het niet onder werktijd mocht. Dan had ik achteraf zeker spijt gehad!” “Ontzettend knap geïmproviseerd! Was het echt niet in scène gezet?” “Jammer hoor dat ik de IPad niet

een tattoo boven een bilnaad (van wie is onbekend)

Uiteindelijk lukte het Suzanne Matheysen om de

waren de woorden te lezen: Forever St Jansdal.

hele zaal in beweging te krijgen. In drie groepen verdeeld, maakten de aanwezigen de geluiden van

heb gewonnen. Helaas had ik niet alle vragen goed tijdens

Omdat meedoen leuker is dan winnen, werd het Bel-

een kloppend hart, pompend bloed en piepende

het belspel. Ai…”

spel een groot succes. Voor even mocht er massaal

hersensignalen. Daarbij moest men zo hard in de

gebeld worden. Op de min of meer simpele vragen

handen klappen en met de voeten stampen dat het

“Ik vond het gezellig! Echt het

toetste iedereen fanatiek het juiste antwoordcijfer

in Ghana te horen zou zijn. Ze had haar teksten ac-

St Jansdalgevoel.”

in op de meegenomen mobiele telefoon. Slechts

tueel aangepast op wat er die dag in drie St Jans-

één gelukkige winnaar per show ging met een Ipad

dalshows was langs gekomen. Jammer dat haar

“Nu heb ik bij alle namen van

mini naar huis. De rest was of verkeerd verbonden

optreden zo kort was. In het slotapplaus klapte

het Management een gezicht.”

of gewoon een tiende van een seconde te laat. Al-

iedereen voor elkaar. Een betere saamhorigheid is

bert Arp sloot voor het zinderende slotoptreden

nauwelijks denkbaar.

van Suzanne Matheysen de Jansdalshow af met de woorden. “Het was een gouden maandag”

Arja Kooistra van der Lelie


Pieternel Groot-Gunneweg, neuroloog:

Mensen helpen staat centraal

“Als beginnend specialist voelt het goed om

helpen stond centraal. De exacte kant lag haar

Werken in het St Jansdal ziekenhuis in Harder-

in een leuke groep collega’s terecht te komen

wel, vandaar de latere interesse in neurologie.

wijk was een bewuste keus, vanwege de korte lijnen, waar je de mensen kent en zeker ook

leuk ziekenhuis met goede contacten en goed

Tijdens haar studie werd neurologie al snel

vanwege de locatie centraal in het land, wat

overleg” aldus Pieternel Groot, sinds 2011 toe-

interessant: de hersenen en de aansturing, de

zwaar woog. In de loop van de tijd zijn er in alle

gevoegd als vijfde specialist aan de maatschap

fascinatie voor de regulering, de herleiding

plaatsen waar ze gewoond heeft vrienden en

neurologie. Ze is geboren in Almelo en ver-

van verschillende fenomenen. Belangrijk in

kennissen gemaakt: Harderwijk ligt centraal en

huisde toen ze jong was met ouders en twee

het werk van neuroloog is het diagnosticeren

hier vandaan en hier naartoe is goed te doen.

broers naar Den Bosch. Pieternel studeerde

en het contact met de patiënt. Soms kun je

geneeskunde in Maastricht. Na een periode

weinig betekenen voor de oplossing van een

Met haar man, die fysiotherapeut/manueel

van oriënteren en ervaring opdoen in Amster-

neurologische ziekte, maar je bent wel van

therapeut is en hun twee zoontjes van 4 en 2

dam, Zaandam en Alkmaar in de neurologie en

waarde bij de uitleg en begeleiding. Je onder-

jaar woont ze intussen in Harderwijk. De fami-

de revalidatiegeneeskunde koos ze definitief

steunt, helpt klachten acceptabel te maken

lie is sportief: Ze doen aan kamperen, winter-

voor het specialisme neurologie. Ze verhuisde

en bouwt een band op met de patiënt. Neuro-

sport, houden van reizen en stedentrips. Zelf

voor haar opleiding naar Groningen. Je kunt

degeneratieve ziektes (zoals de Ziekte van Par-

houdt ze van schilderen, koken, tennissen,

spreken van een toertocht kris-kras door Ne-

kinson) vindt ze interessant. De ziektebeelden

fietsen en lezen. Tenslotte merkt ze op dat ze

derland, waarbij ze veel verschillende mensen

zijn gevarieerd , er komen veel facetten van de

het leuk zou vinden, wanneer er in ons zieken-

en culturen heeft leren kennen

neurologie bij kijken en juist hier kun je voor

huis co-assistenten neurologie zouden komen

patiënten veel betekenen met informatie en

en ze te gaan begeleiden. Maar dat is nog toe-

Haar vader is architect, haar moeder verpleeg-

medicatie. Verder zal ze zich in St Jansdal meer

komstmuziek.

kundige en (mocht haar naam bekend klinken)

gaan bezig houden met hoofdpijnpatiënten,

haar oom is huisarts in Ermelo. Ze wilde als

waarbij de uitdaging vooral ligt in het goed

kind advocaat worden, waarom wist ze niet

classificeren en zo de geschikte behandeling

precies, maar met mensen werken en mensen

instellen.

José Velberg

7 / Pieternel Groot-Gunneweg

op wie je kunt terugvallen. St Jansdal is een


Frisse en kritische blik / 8

Wat doet de patiëntenraad? De PAR adviseert de Raad van Bestuur

Onze patiëntenraad

Frisse en kritische

o.a. over: • kwaliteit van zorg • voeding

Een schonere kamer, minder bezoekers aan bed of

heeft hij Jan van der Kolk opgevolgd als voorzitter

• hygiëne

andere maaltijden? Voor de leden van de Patiën-

van de PAR. Henk is erg enthousiast over de slag-

• veiligheid

tenraad (PAR) staan de wensen van de patiënt cen-

vaardigheid van de PAR: “Zodra wij verbeterpunten

• gastvrijheid voor patiënten en

traal. Ze kijken naar het St Jansdal door de ogen

signaleren, brengen wij die in bij de betreffende

bezoekers

van de patiënt en geven de Raad van Bestuur ge-

afdeling of de Raad van Bestuur. Onze adviezen

• samenwerking met andere

vraagd en ongevraagd advies. Heel belangrijk voor

worden meestal snel opgevolgd. Dat motiveert en

instellingen

iedere huidige en toekomstige patiënt!

stimuleert ons enorm.”

• verbouwingen

De Patiëntenraad bestaat uit mensen die geen di-

Algemene patiëntenbelangen

Het gaat dus niet om individuele klach-

recte binding, maar wel affiniteit hebben met het

Henk: “Wij kijken naar ‘algemene patiëntenbelan-

ten. Daarvoor is er een patiëntencon-

St Jansdal of de gezondheidszorg in het algemeen.

gen’. Dat wil zeggen dat wij ons richten op onder-

tactpersoon.

Alle leden wonen in het verzorgingsgebied van het

werpen die een gemeenschappelijk belang hebben

ziekenhuis en voelen zich daardoor betrokken bij

voor iedereen, die op de zorg van het St Jansdal is

de kwaliteit van zorg in het St Jansdal. Zij vertegen-

aangewezen. We kijken niet naar individuele belan-

woordigen de belangen van patiënten en kijken

gen. Groot misverstand is dat veel mensen denken

hoe het is gesteld met de kwaliteit van zorg, veilig-

dat wij een klachtenbureau zijn. Dat zijn wij niet;

heid, bejegening en voorlichting in ons ziekenhuis.

voor individuele klachten kunnen patiënten uitste-

“Wij lopen regelmatig rond op verschillende afde-

kend terecht bij de patiëntencontactpersoon van

lingen”, vertelt Henk Leeuwis. Sinds augustus 2012

het St Jansdal.”

• wijzigingen in de organisatie

Wist u dat dankzij de PAR … ✚✚ de buitenbewegwijzering naar de SEH en de HAP is verbeterd? ✚✚ in de centrale hal een tv- scherm met taxi-informatie is geïnstalleerd? ✚✚ de klanttevredenheid op de afdeling 2-West met sprongen vooruit is gegaan? ✚✚ in de liften speciaal voor rolstoelgebruikers spiegels zijn aangebracht? ✚✚ de gastvrouwen instructie geven bij de zelfservicezuil in de centrale hal? ✚✚ in de lift van de parkeergarage brailleknoppen zijn toegevoegd voor slechtzienden? ✚✚ In de parkeergarage leenparaplu’s beschikbaar zijn om bij regen droog over te komen?

“Onze adviezen worden vaak snel opgevolgd. Dat motiveert en stimuleert ons enorm.”

De leden van de patiëntenraad: Van links naar rechts zittend: Kees van den Berg, Marian de Koning, Wilke van der Horst en Dim van Rhee Van links naar rechts staand: Henk Leeuwis, Han Vrielink en Frans Deuring. Marja Ruijsink ontbreekt, omdat zij binnenkort stopt


Voorzitter Henk Leeuwis

blik Schouw

• is geboren in 1947 in Barneveld

Naast de afdelingsbezoeken geven de patiëntenen-

• is getrouwd en woont in Hierden

quêtes de PAR-leden veel informatie. Deze enquête

• was in het verleden commercieel

krijgen patiënten wanneer zij het ziekenhuis na

directeur van een exporterend bedrijf in kapitaalgoederen

een opname verlaten. Maar de PAR-leden hebben

• was van 2002 tot 2010 raadslid in

nog meer manieren om verbeterpunten te verza-

Harderwijk

melen. Henk: “In oktober 2012 hebben wij de bereikbaarheid en toegankelijkheid van het St Jans-

• is lid van de PAR sinds januari 2011

dal laten testen door mensen met een lichamelijke

en vervult sinds augustus 2012 de

of een visuele beperking. Ons onderzoek heeft snel

rol van voorzitter.

tot verbeteringen geleid. Eind oktober gingen onze verbeterpunten naar de directie en half januari jl. bleek dat al driekwart van onze aanbevelingen op-

beterd. Zo is in het najaar van 2011 hotel manager

gevolgd was!”

Esther Reenders op verpleegafdeling 2-West aangenomen. Zij is gevraagd om met haar ‘hotel-ogen’

Gastvrije zorg

naar deze afdeling te kijken. Hierdoor is de klant-

Henk vertelt dat de patiëntenraad ook heel nauw

tevredenheid daar met sprongen omhoog gegaan!

betrokken is bij het project gastvrije zorg. “Mede

Inmiddels is zij ook op andere afdelingen gestart.”

op ons advies is de afgelopen jaren nog meer verOrganisatie ontwikkeling Henk benadrukt dat de PAR niet alleen naar praktische zaken kijkt, maar ook naar organisatieontwikkelingen, zoals bijvoorbeeld mogelijke fusies. Henk: “De Raad van Bestuur heeft de plicht om ons te informeren over veranderingen in het ziekenhuis. We hebben hen kritische vragen gesteld over de fusiebesprekingen met Zwolle. Wat betekent de zorg en de gastvrije zorg? En welke voordelen zijn er voor de patiënt? Daar zitten we bovenop.” Het is duidelijk: een nog betere kwaliteit van zorg, meer veiligheid en betere bejegening en voorlich-

De schouw waarbij de bereikbaarheid en toegankelijkheid van het St Jansdal werd getest door mensen met een lichamelijke beperking, heeft veel verbeteringen opgeleverd.

ting. De patiëntenraad gaat er voor. Hun frisse kritische blik op allerlei zaken zorgt ervoor dat het St Jansdal voor veel patiënten steeds beter wordt. Marion Beumer Sinds de invoering van de Wet E-mail: par@stjansdal.nl

Medezeggenschap

Cliënten

Zorginstellingen (1996) is elk ziekenhuis verplicht een patiëntenraad in te stellen.

9 / Frisse en kritische blik

samenwerking bijvoorbeeld voor de kwaliteit van


Barbara / 10

Column

Barbara Uitslag (23) is journalist en leerlingverpleegkundige. Ze studeert BBL verpleegkunde aan Landstede Harderwijk en werkt als leerlingverpleegkundige op verschillende verpleegafdelingen in het St Jansdal. In haar column lees je alles over haar blik op verpleegkunde.

Handen in de zakken Verplegen met de handen op de rug? Lastig! Soms

Nu, ruim twee jaar verder, voelen de woorden: “u

kan het zo handig zijn om een handeling zelf te

kunt uw bovenlichaam zelf proberen te wassen”

doen. Dat gaat net iets sneller en precies op jouw

meer natuurlijk. Als ik een nee als antwoord krijg,

manier. Op de afdeling neurologie leer ik mijn han-

pak ik soms door en leg ik uit waarom zelfredzaam-

den figuurlijk in mijn zak te steken. Niets doen,

heid goed is. Op zulke momenten is praten ons

geduld hebben en de ander stimuleren om vooral

gereedschap, in plaats van onze handen. De neu-

veel ZELF te doen.

rologische patiënt is vaak zo kwetsbaar en afhankelijk. Ze gaan terug naar de basis: opnieuw leren

Uit de mensen halen wat er in zit. Dat kost tijd,

praten, oefenen om een kopje koffie vast te kunnen

vaak tot tien tellen, maar het voelt goed. Monde-

pakken of leren normaal te slikken. Wanneer een

linge stimulans: ik begin er plezier in te krijgen. In

neurologische patiënt de moeite neemt iets zelf te

het begin van mijn opleiding wilde ik de patiënten

proberen, horen wij als verpleegkundigen een gat

altijd een stapje voor zijn. Dan legde ik alvast iets

in de lucht te springen. Al gaat het extreem traag

klaar voordat iemand überhaupt de mogelijkheid

en slordig, het kost de patiënt bergen energie. Die

had om het zelf te proberen. Ik had sterk het gevoel

momenten zijn goud waard.

alles te moeten doen voor iemand. Uit liefde, maar ook uit een soort plichtsgevoel. Het voelde als mijn

Ik heb leren zien hoe nuttig het is om te verplegen

taak. Wilde een patiënt liever helemaal gewassen

met mijn handen in de zakken. Een patiënt die kort

worden door de verpleegkundige? “Prima, geen

geleden de diagnose Parkinson had gekregen, knap-

probleem”, klonk het dan geregeld uit mijn mond.

te door medicatie en stimulerende begeleiding zo

Ik tilde me een breuk: ieder been tilde ik met eigen

goed op dat hij in aanmerking kwam voor reactive-

kracht op. Een simpel: “kunt u uw been even optil-

ringscentrum de Klimop. Boven verwachting. Zo’n

len”, kwam niet in me op.

lang traject doorloop je samen met de patiënt. Het mooie is als de patiënt na een tijd inziet dat het stap voor stap beter gaat en dit uiteindelijk komt door zijn eigen dappere inzet. Dit hoor je niet altijd rechtstreeks uit de mond van de patiënt, maar zie je terug in kleine dingen. De patiënt met Parkinson kreeg in de loop van de weken meer praatjes, maakte grapjes, ging met bezoek naar het restaurant en kwam meer uit bed. Daarom: tover die helpende hand om in een begeleidende hand en wacht rustig af. Het resultaat mag er zijn.


Corry Bakker, medewerker linnendienst, hangt de schoon en fris gewassen uniformen in de KUA

Kleren maken de man Nog even en dan zal het er nog fleuriger uit-

wel vrolijk. Helemaal eigentijds omdat ze er

over de getailleerde jasjes. “Daar kan je toch

zien in het ons ziekenhuis. De nieuwe unifor-

gewoon een spijkerbroek onder mogen dragen.

niet in werken, dat zit veel te strak. In die wijde

men komen eraan. Het valt kennelijk niet mee

Over de schoenen is onduidelijkheid. Maar dat

jassen zie je er niet uit, is het tegen argument”.

een uniforme keus te maken, want de “paska-

is van later zorg.

mer” is nog niet door iedereen bezocht. Voor

Zo zie je maar weer, zoveel hoofden zoveel zin-

de dames en heren doktoren zal er niets veran-

De mannen van de technische dienst, zijn wel

nen. Maar de laatste zin van een passerende

deren. Nog steeds wandelen zij in smetteloos

tevreden over de uniforme kleur bordeaux

heer in lange witte jas is niet alleen relative-

witte jassen nonchalant door de gangen. Geen

rood. Of het schoonmaakpersoneel en de res-

rend, maar slaat misschien de spijker op zijn

fleurige kleuren te bekennen.

taurant medewerkers er ook zo over denken,

kop: “Het zal allemaal wel weer wennen da-

is nog maar de vraag. “Ze hadden dat beter

mes”!

De verpleging heeft keuze uit broeken, rokken

aan de OK kunnen geven, dan zie je niet dat er

en korte of langere witte jasjes. Maar van een

bloed vloeit”, grapt een OK medewerker, die de

eigen uniform is geen sprake meer. “Wij mo-

nieuwe kleur blauw van hun uniform werkelijk

gen kiezen uit small, medium, large of extra

afschuwelijk vindt. Voor de IZ is gekozen voor

large. Meer smaken zijn er niet”, verzucht een

een mooie donkerblauwe kleur, die had ik ook

verpleegkundige. “De broek is voor mij veel te

wel gewild.

Arja Kooistra van der Lelie

mij is hij juist veel te kort, dus ik loop met hoog-

File

water” vult een ander aan. “Als ik voor large

Een groter probleem verwacht men in de kluis-

kies, zakt de broek van mijn gat, het is echt een

jes in de kelder, van waaruit de uniformen ge-

ramp” doet nummer drie een duit in het onte-

haald moeten worden.” Hoeveel uren zijn die

vreden zakje.

kluisjes precies open? Vervelend ook dat je maar één pak tegelijk mee mag nemen. Straks

Kleur

staan we elke dag in de file voor ons uniform.

Meer variatie in kleur geeft ook de nodige stof

Moeten we nog eerder van huis. “Mag je hopen

tot discussie. Maar de meeste dames van de

dat jouw maat er nog is” verzucht een ander.

housekeeping vinden de witte jasjes die wor-

Dat niet alleen smaken verschillen wordt heel

den opgefleurd met oranje en blauwe kleuren

duidelijk als twee collega’s hun mening geven

11 / Kleren maken de man

lang, dus zal ik de pijpen moeten oprollen. Voor


Uniform / 12

Uniform Uniform. EĂŠn vorm. Tot ĂŠĂŠn gemaakt. Gelijkvormig.

Aan de andere kant neemt een uniform ook het on-

Wat kan en moet er nog gezegd worden over uni-

derscheidene en de eigenheid weg. De functie, de

formen!

taak, de groep boven het individu. De gemechaniseerde aanpak. Uniform denken en handelen.

Een uniform moet representatief, herkenbaar en functioneel zijn. Het dragen ervan is een soort van

In het blad Nursing schreef iemand eens dat je

getuigenis. Het visualiseert niet alleen bijzondere

trots moet zijn op het uniform, maar het nooit

taken of functies, maar ook verhoudingen en ge-

dicht moet knopen tot aan het bovenste gaatje.

zag. Rangen en standen.

Het eigene moet zich altijd kunnen ontworstelen aan de strakke tuniek. Eigenheid betekent immers

Uniformen hebben een signaalfunctie voor ons

dat je jezelf blijft. Dat je bivakkeert in een uniform,

gewone burgers, de uniform lozen. Ze stralen des-

niet bezet met glimmende knopen of van smette-

kundigheid uit. Wat zouden we vinden van vlieg-

loos wit, maar van zelfvertrouwen en zelfrespect.

tuigpiloten, die met een baseball cap op achter

Zonder de angst jezelf te verliezen. Ook zonder te

de knuppel plaatsnemen, of agenten, die in korte

willen dat iedereen je mateloos bewondert of res-

broek en t-shirt het verkeer regelen. Of van artsen,

pecteert. Eigenheid maakt je onmisbaar, omdat je

die zonder de lange witte jas hun consulten en ron-

op een unieke manier onderdeel uitmaakt van het

des doen. Het uniform wijst de professional aan.

geheel. Eigenheid maakt dat je gehoord wilt worden en dat je anderen wilt horen.

Een uniform onderscheidt en geeft uitstraling. Het is immers een bijzonder kenmerk, een onderschei-

Een uniform zou transparant moeten zijn. En dan

dingsteken. Het geeft status. Tegen de dragers er-

niet al te letterlijk natuurlijk. Maar, het mag geen

van wordt vaak opgekeken. Ze redden mensen, of

blokkade zijn voor het eigene van het individu.

mensenlevens zijn in hun handen! Ze hebben verantwoordelijkheden, ze dienen het land! Ze zien er schoon, glimmend en verzorgd uit! Ze ogen zelfverzekerd! Ze moeten gerespecteerd en bewonderd worden!

Bart van Lagen


Britt geeft na afloop van de viering een bakje fruit aan een patiënt

Jubileumviering

Ter gelegenheid van het 25 jarig jubileum, werd

minga. Daarnaast verleenden diverse anderen uit

op zondag 3 februari een oecumenische viering

ons ziekenhuis hun medewerking aan de dienst.

gehouden in de tent op het parkeerterrein van ons

Voor de kinderen werd een kindernevendienst ge-

ziekenhuis. Tegelijkertijd vond in de Dageraitzaal

organiseerd. Tijdens de dienst werden in de tent

een viering plaats voor patiënten en hun bezoe-

de zeven werken van barmhartigheid geëxposeerd.

kers. Centraal in de vieringen stond het verhaal

De schilderijen zijn gemaakt door Arja Kooistra-van

van de Barmhartige Samaritaan. Dit verhaal wordt

der Lelie.

beschouwd als het verhaal van ons ziekenhuis. Het verhaal waarop ook onze notitie identiteit is

Na afloop van de dienst brachten de aanwezigen

gebaseerd. Albert Arp en Jan Voorburg, Raad van

in de tent een fruitbakje naar de patiënten in het

Bestuur, lazen het verhaal tegelijkertijd in de tent

ziekenhuis.

en in de Dageraitzaal. Francisca Toes Voorgangers waren de geestelijk verzorgers van ons ziekenhuis. Medewerking werd verleend door een blazersensemble (waarin medewerkers van ons ziekenhuis meespeelden) en het zangkoor Vox Nio uit Ermelo, onder leiding van Marten Kam-

13 / Ik zal er zijn voor jou

Ik zal er zijn voor jou


Cardioloog Dick Haan / 14

Cardioloog Dick Haan

Tuk op uitdagingen Het lag voor de redactie van Cazcade enigszins

geven. Heel veel mensen die bij ons zijn geweest,

voor de hand mij te vragen om cardioloog Dick

leven nog een hele tijd als ‘hartpatiënt’ verder“.

Haan te interviewen. Hij nam op 8 februari jl. afscheid St Jansdal. Ik ken hem al vijfentwintig jaar,

Harderwijk

alle tijd dus dat hij in St Jansdal werkte Bovendien

Begin 1988, het jaar waarin St Jansdal officieel van

is hij ook al een twintig jaar mijn hartspecialist.

start ging, kwam Dick Haan naar Harderwijk. Alles

Het interview vond plaats op donderdagmiddag 17

was nu wel geconcentreerd op één plek, maar de

januari in een ontspannen sfeer.

existentiële fusie van de drie kleinere ziekenhuizen was nog in volle gang. Hij werd door Jos Zoun als

De wieg van Dick Haan stond in Zaandam. Hoe

hartspecialist naar Harderwijk gehaald om hier de

komt zo iemand dan op de Veluwe terecht denk je

hartafdeling volledig te renoveren. Aanvankelijk

dan? En waarom blijft hij ook nog op de Veluwe?

was hij de enige hartspecialist. Dat lijkt een hele

Zijn komst naar Harderwijk was klaarblijkelijk geen

opgave, maar Dick houdt nu eenmaal van uitdagin-

springplank naar meer en groter. Hij heeft hier een

gen. Dit was een kolfje zijn hand. Het opbouwen

blijvende stek gevonden.

en uitbouwen van de afdeling was hem wel toevertrouwd. Hij zocht aanvankelijk samenwerking met

Hij is geboren in Zaandam maar getogen of “groot

andere medisch specialisten. Al heel spoedig kwa-

gegroeid” in Zwolle. Daar heeft hij op de middel-

men er cardiologen bij: Jan Voorburg en later René

bare school de eerste stappen op het pad van de

Dijkgraaf, (1989). Een maatschap werd gevormd. Op

wetenschap gezet. Vervolgens ging hij naar de VU

dit moment bestaat de maatschap uit vijf hartspe-

in Amsterdam. Verdere opleiding genoot hij in Lei-

cialisten. Een plaatsvervanger is intussen al aange-

den. In Zwolle werd hij daarna chef de clinique op

steld. .

de hartafdeling. Uitdagingen in het vak Gevaar bij uitstel

Niet alleen het personeelsbeleid eiste veel aan-

Waarom koos Dick voor medicijnen en speciaal

dacht op, ook de ontwikkelingen op het vakgebied

voor cardiologie? Aanvankelijk was het directe ant-

vormden even zo vele uitdagingen. Je moest met de

woord op mijn vraag: “Geen idee!” Zo’n keuze is in

tijd meegaan en mee ontwikkelen. Dick heeft die

eerste instantie vaak ook meer een aanvoelen dan

ontwikkelingen allemaal meegemaakt en zoveel

een beredeneren. Het kost hem even tijd en moeite,

mogelijk ingevoerd: echocardiografie, bypass…

maar toen kwamen er wel motieven naar boven.

“Op het ogenblijk zijn er niet zoveel spectaculaire

“Misschien is het wel omdat cardiologie een meer

veranderingen meer. Er worden alleen verfijningen

technisch vak is. Cardiologen zijn doeners. In deze

aangebracht aan wat er al is.”

specialisatie moet je ook snel werken. Hier is vaak periculum in mora: gevaar bij uitstel. Daarom grij-

Computers

pen wij noodgedwongen snel in. Je ziet dan vaak

Een enorme ontwikkeling is natuurlijk ook de in-

ook direct resultaat. Bovendien is het een zeer

trede van de computer in het ziekenhuis, waar elke

dynamisch vakgebied, waarin stormachtige ont-

specialisatie mee te maken heeft. Aanvankelijk was

wikkelingen plaatsvinden die je uit blijven dagen.

er hier en daar wat aversie tegen: “Die komt hier

Tenslotte: het directe contact met de patiënten

niet in huis,” zei een diensthoofd. Nu is de compu-

spreekt mij nog steeds erg aan. Het hart is in het

ter alomtegenwoordig. Dick: “Je kunt tegenwoor-

geding, de motor van het leven. Daarom is de emo-

dig gewoonweg niet meer zonder. Het werk wordt

tionele spanning erg groot. Je kunt vaak veel voor

er geweldig door vergemakkelijkt. ICT zou nog veel

mensen betekenen. Wij kunnen mensen niet on-

effectiever gebruikt kunnen worden wanneer pro-

sterfelijk maken, maar hen wel meer levenskansen

gramma’s van diverse instanties meer gekoppeld


zouden worden. De weerstand hiertegen komt uit de hoek van de privacy, de bescherming dus van het individu, iets dat tenslotte ook een kostbare levenswaarde is. Maar daardoor is actuele informatie niet altijd even goed bereikbaar. Een betere regeling zou daarom wenselijk zijn.” Gemoedelijkheid Er zijn ook nog andere ontwikkelingen gaande: in St Jansdal werkt men in een steeds groter wordend ziekenhuis. Het ziekenhuis is indertijd gelukkig niet de hoogte in gebouwd, met veel verdiepingen. Dan

Tekst

vinden ontmoetingen alleen maar plaats in de lift, op weg naar een vierde of zesde verdieping. Verder ontmoet je elkaar de hele dag niet meer. Het St Jansdal ziekenhuis is gelukkig in de breedte gebouwd. In de wandelgangen is daarom meer kans op ontmoeting Dit werkt een zekere gemoedelijkheid in de hand: iedereen kent bijna iedereen. Nu worden de vleugels zo ver in de breedte uitgeslagen dat de gemoedelijkheid duidelijk aan het verminderen is. Maar desondanks werken er velen in goede verstandhouding en met veel plezier. Alleen vage plannen Gevraagd naar zijn plannen voor de toekomst, antwoordde Dick Haan: “De toekomst laat ik maar op me af komen. Ik heb alleen vage plannen. Vorig jaar heb ik twee weken in een ziekenhuis op Sint Maarten gepraktiseerd. Dat ben ik weer van plan. Ook voor Ghana zou ik misschien iets kunnen beik meer te gaan vliegen. Ik heb ook plezier in oude auto’s en onlangs heb ik een oude boot gekocht die aan een opknapbeurt toe is.” De afscheidsreceptie heeft hij duidelijk als een uitdaging beschouwd. Hij heeft die min of meer in eigen hand gehouden. Daarom was die anders dan anders. Maar wel heel gezellig! Theo van de Vossenberg

15 / Cardioloog Dick Haan

tekenen. Dat zijn nieuwe uitdagingen. Verder denk


Informatieavond nieuwe poli MKA / 16

Bijscholing: iedere medewerker krijgt er mee te maken. Steeds vaker wordt

medewerkers ge-

vraagd een cursus te volgen om zo aan de door de Overheid en de Inspectie van de Gezondheidszorg gestelde eisen te voldoen. Maar hoe kun je dit leren zo aantrekkelijk mogelijk maken? Het St Jansdal wil medewerkers de mogelijkheid bieden te leren waar en wanneer zij maar willen, via E-learning. We praten hierover met Renate Stagge, projectleider werkgroep leermanagementsysteem, Mirjam Kuipers adviseur E-learning en Steinie Janssen van Doorn, projectleider implementatie E-learning. E-learning wordt gefaciliteerd door het leermanagementsysteem. Dit systeem is een centrale plek, een ‘leerplein’, waar alles te vinden is rondom leren. Renate: “ Van medewerkers wordt steeds meer verwacht als het gaat om scholing en dit willen we zo aantrekkelijk mogelijk maken.” Het leerplein geeft een overzicht van alle door het St Jansdal aangeboden cursussen. Via het leerplein kun je je aanmelden voor een cursus. Het biedt ook een overzicht van je leerresultaten, een digitaal portfolio. En natuurlijk kan je via het leerplein modules volgen via E-learning.

Informatieavond nieuwe poli MKA

Voordelen E-learning Het grote voordeel van E-learning is dat je kunt leren waar en wanneer het jou uitkomt. “Overal en altijd…” zo vat Mirjam het samen. Je kunt dus vanuit huis aan een module werken als voorbereiding op een klassikale cursus, maar ook op het werk. “De beschikbaarheid van leerwerkplekken binnen het ziekenhuis moeten we nog in kaart brengen”, vult

Een jaar geleden zijn de kaakchirurgen verhuisd naar het Zorgfront. Een moderne

Steinie aan. “Medewerkers moeten ook op het werk

ruimere locatie, bestaande uit vijf behandelkamers met geheel nieuwe appara-

de mogelijkheid krijgen in een rustige omgeving te

tuur, waar twee kaakchirurgen tegelijk patiënten kunnen behandelen. Daarnaast

leren.”

houden de gnatholoog en de mondhygiëniste er ook spreekuur. Ter gelegenheid van de nieuwe poli organiseerden de medewerkers op donderdag 24 januari een

Mirjam: “Een ander voordeel van E-learning ten

open huis. Belangstellenden konden een kijkje nemen op de nieuwe poli en voor

opzichte van klassikaal leren is dat je in je eigen

tandartsen en huisartsen uit de regio werd er in de Dageraitzaal een informatie-

tempo kunt werken. Daarnaast proberen we de mo-

avond georganiseerd. Kaakchirurgen Carla Robben en Philip Broers en ziekenhuis-

dules en het leren aantrekkelijker te maken door de

apotheker Pieter Helmons verzorgden allen een lezing.

lessen te ondersteunen met animaties en filmpjes, met herkenbare situaties uit de eigen werkomge-

Marion Beumer

ving.” Managementinformatie Voor cursisten biedt het systeem dus veel mogelijkheden. Maar ook leidinggevenden kunnen er hun voordeel mee doen. Het systeem zorgt voor managementinformatie over gevolgde en te volgen


Leermanagementsysteem

Overal en altijd… opleidingen. Zo is eenvoudig na te gaan of me-

hebben. Op basis van onze bevindingen is er

Vanaf de start is er gebruikersondersteuning

dewerkers voldoen aan de door de Inspectie van

een keuze gemaakt en hebben we een business

geregeld. Medewerkers kunnen bellen, er komt

de Gezondheidszorg gestelde opleidingseisen.

case geschreven om toestemming te krijgen het

een inloopspreekuur en er worden workshops

systeem te implementeren.” Die toestemming is

aangeboden om met het systeem om te leren

Wat vooraf ging

er gekomen en nu werken Mirjam en Steinie aan

gaan. Na de zomervakantie zullen de eerste

Om een weloverwogen keuze te maken voor

de implementatie van het systeem.

modules voor verpleegkundigen via E-learning aangeboden worden.

een werkgroep in het leven geroepen. Renate:

Tot de zomervakantie zijn Steinie en Mirjam druk

“De werkgroep heeft eisen en wensen op pa-

met het ‘vullen’ van het systeem. Als medewer-

pier gezet, waarmee we verschillende leveran-

ker krijg je de kans het systeem te beoordelen

ciers hebben benaderd. Uiteindelijk waren er

op bruikbaarheid en gebruikersvriendelijkheid

drie geschikte leveranciers. Samen met Wim

door deel te nemen aan een klankbordgroep.

Zevering heb ik drie ziekenhuizen bezocht om

Medewerkers kunnen zich hiervoor aanmelden

te zien wat die systemen nu precies te bieden

via de projectgroep E-learning.

Wilma van Tol

Zittend Renate Stagge (projectleider werkgroep leermanagementsysteem), rechtsachter Mirjam Kuipers (adviseur E-learning) en Steinie Janssen van Doorn (Projectleider implementatie E-learning).

17 / Leermanagementsysteem

een passend leermanagementsysteem werd


Officiële opening Moeder&Kind Centrum / 18

Officiële Moeder& Vrijdagmiddag 1 februari 2012 werd het Moeder& Kind Centrum op feestelijke wijze geopend. Om de opening van het hypermoderne centrum compleet te maken, kwam voormalig Tweede Kamerlid Sabine Uitslag naar Harderwijk om samen met de aanwezigen de officiële openingshandeling te verrichten.


Een levensgrote beschuit stond op het podium

stoel, mochten naar voren komen om de muis

voor professionals het symposium ‘Ontwikke-

klaar, te wachten op de muisjes. Onder som-

op de beschuit te bevestigen. Toen Sabine het

lings- en gezinsgerichte zorg’ georganiseerd.

mige stoelen van de aanwezigen waren deze

logo bevestigde, klonk een grote knal en scho-

Na de officiële opening konden bezoekers een

muizen bevestigd. Op verzoek van Sabine Uit-

ten roze en blauwe serpentines door de zaal.

kijkje nemen in het nieuwe centrum.

slag keek iedereen onder zijn of haar stoel. De

Vanaf dat moment was het centrum officieel

bezoekers die een muis aantroffen onder hun

geopend. Voorafgaand aan de opening, werd

19 / Officiële opening Moeder&Kind Centrum

opening Kind Centrum


Druk bezochte Moeder&Kind beurs / 20

Druk bezochte Moeder&Kind beurs

Veel bolle buiken en kinde Veel bolle buiken, kinderwagens en veel roze en blauw. Het was allemaal aanwezig tijdens de druk bezochte Moeder&Kind beurs op zaterdag 2 februari. Deze beurs werd georganiseerd ter gelegenheid van de opening van het hypermoderne Moeder&Kind Centrum. Belangstellenden konden deze dag ook een kijkje nemen in het nieuwe centrum. De informatieve en gezellige beurs richtte zich met name op aanstaande ouders en jonge gezinnen. Ook veel opa’s en oma’s maakten van de gelegenheid gebruik en kwamen een kijkje nemen. Bezoekers konden onder andere informatie verzamelen, leuke spulletjes voor baby’s en kinderen aanschaffen en buiken laten beschilderen door kunstenares Wilma Veen. De Stichting Vrienden van St Jansdal was aanwezig met Sjiffa producten. De opbrengst van deze producten gaat naar het project Angst verminderen bij kinderen. Sjiffa is de naam van de St Jansdal giraffe. De reacties van de bezoekers waren heel enthousiast: wat gaaf, leuk, gezellig en andere positieve woorden over de sfeer op de beurs en in het nieuwe Moeder&Kind Centrum. De organisatie van de beurs is zeer tevreden en enthousiast over de enorme belangstelling voor de beurs en het nieuwe centrum Francisca Toes


Naar aanleiding van de rondleiding in het Moeder&Kind

erwagens

Centrum tijdens de openingsfestiviteiten, ontving de redactie van Cazcade onderstaand verhaal. Dit verhaal is door de schrijfster geschreven om de enorme vooruitgang in de zorg en begeleiding van moeder en kind toen en nu aan te geven.

Toen en nu Twee weken geleden werd ik benaderd door één

Nu mag de baby in de couveuse bij de moeder op

van de verloskundigen uit Putten met de vraag of

de kamer liggen. Wat geweldig! Ik wil met dit ver-

ik een beeld in huis had van een zwangere vrouw

haal aangeven hoe de zorg en de begeleiding voor

of moeder met kind. Ik maak beelden uit steen en

moeder en kind gelukkig is verbeterd. En in wat

klei. De keus viel op een stenen beeld, gemaakt

voor een luxe omgeving hier de huidige moeders

van regenboogalbast en is aangeboden door de

mogen bevallen. Ik heb mijn ogen uitgekeken. Het

verloskundigen uit de regio tijdens de opening van

enorme contrast met toen en nu!

het Moeder&Kind Centrum. Ik ben er trots op dat mijn beeld daar mag staan. Zaterdag ben ik naar de

Deze herinneringen hebben ertoe geleid dat mijn

‘open dag’ geweest en kreeg er, als moeder op leef-

beeldhouwwerk vaak bestaat uit zwangere vrou-

tijd (eind zestig), met veel jonge ouders een rondlei-

wen, omdat je dit nooit achter je kunt laten, al is

ding langs alle luxe en comfortabele kraamkamers,

het inmiddels 45 jaar geleden.

met of zonder couveuse, waar ook de vaders mogen logeren. Dit riep bij mij de herinnering op aan de ge-

Een moeder van 69 jaar

boorte van mijn tweede en derde kind.

Margreet Vriend

Onze dochter stierf tien dagen voor de geboorte (een voldragen baby) en werd bij ons weggehaald met de mededeling: “Kijk er maar niet naar, daar hou je alleen maar nare herinneringen aan over.” Geen kennismaking met je kind en geen afscheid. Het kindje werd niet ingeschreven bij de burgerlijke stand, kreeg dus ook geen naam. Ons derde kind werd na de geboorte in de couveuse gelegd. Na drie dagen werd ik met bed en al naar die afdeling gereden en werd mij mijn zoon getoond, van achter een glazen wand. Was dit mijn kind? Ik moest het maar aannemen. Had hem nog steeds niet gezien,

21 / Toen en nu

gevoeld of aangeraakt.


Tweets / 22

De meest opvallende tweets @Coornstra

De cultuurverschillen bleken te groot. Tja, vanwege die verschillen kiezen wij altijd

#StJansdal

@HenkvGerven

Fusie #Isala #StJansdal gelukkig van de baan. Leidt wet over de #fusietoets tot een #moratorium op ziekenhuisfusies?

@tinadebock

@stjansdal Een korte tijd gebruik gemaakt van de revalidatie afdeling. Bekwame en sympathieke mensen

@Irisnummerdor Was weer leuk om een dagje mee te lopen op de OK @stjansdal @HenrietteJelink Nu bekijk ik de zorg eens vanaf de andere kant van het bed #patiĂŤnt @stjansdal @p_quam

Vandaag bijzonder vriendelijk geholpen bij het lab @stjansdal #klantvriendelijkheid #gezondheidszorg

@irplas

@stjansdal eindelijk is het dan zover, nu de beste zorg verlenen aan het gezin en gericht op de toekomst

@BiancaBosman

Vandaag is de grote verhuizing van de afdeling naar het #moederkindcentrum @stjansdal Ik ben benieuwd hoe het gaat!

@HennieSchreuder

Bij de oogarts in @stjansdal geweest. Wat zijn we enorm goed geholpen! Omdat we er elk jaar zijn viel de patiĂŤnt-vriendelijkheid op. Bedankt!

@queridootje

Vanavond geweldig cabaret gehad@stjansdal #25jaarSJD hilarisch en supergoed

#genoten

@SuzanneMateysen 3x een ander #liedopmaat in ziekenhuis St Jansdal te Harderwijk gemaakt: hops!#meezingen #meeklappen #alles #funness

@AnitaScholten

Opening kraam/couveuse suites Jansdal, in een tent nu waar het freezing cold is, kon het klappertanden tijdens presentatie net voorkomen.

@KimberlyGonzie Ik doe plotseling mee met de rolstoelparade? Haal me hier uit!@stjansdal. Help! @gwerqy Eerst lekker taartje gehad. Nu wachten op de @stjansdal show. Ben benieuwd wat er gaat komen.

@znwv @stjansdal Van harte gefeliciteerd met jullie 25-jarig jubileum namens Zorggroep NoordwestVeluwe!

@Schonagen

@stjansdal Van harte gefeliciteerd met de opening van het Moeder&Kind Centrum, wat een mooie aanwinst!

@NathalieSchenk In het @stjansdal aan het wachten voor een duplex onderzoek. Ben benieuwd. Eindelijk een oplossing voor die zere benen?? #hopeso!

Volg het St Jansdal op www.twitter.com/stjansdal


Moeder&Kind Centrum

Baby Jordy schrijft geschiedenis Woensdagmiddag 6 februari om 12.06 uur is de eerste baby geboren in het Moeder&Kind Centrum. Baby Jordy schrijft hiermee geschiedenis. Het was nog even spannend wie de eerste baby zou worden. Het was namelijk druk op de

Gijs is de eerste baby in de couveusesuite in het Moeder&Kind Centrum

verhuisdag naar het Moeder&Kind Centrum. Maar liefst vier baby’s kwamen op de eerste dag in het nieuwe centrum ter wereld. Maandag 4 februari is de eerste couveusesuite in het Moeder&Kind Centrum in gebruik genomen. Baby Gijs en zijn ouders werden die dag feestelijk onthaald. De eerste vijfentwintig moeders en/of baby’s van het Moeder&Kind Centrum kregen een Goodybag, vol met leuke spulletjes voor moeder en kind. De Goodybag is mede mogelijk gemaakt door winkeliers uit het verzorgingsgebied van ons ziekenhuis. Francisca Toes

Jordy is de eerstgeboren baby in het Moeder&Kind Centrum

23 / Moeder&Kind Centrum

Job is de laatste baby die geboren is op de oude kraam­afdeling


Vrijwilligers / 24

Een warm welkom Vrijwilligers zijn onmisbare schakel

Jacques

Ons ziekenhuis ziet er bij aankomst uitnodigend

dat moment zag hij een advertentie van het St

uit. De representatieve ruime ingang is sinds no-

Jansdal, waarin men een vrijwilliger voor de par-

vember 2011 in gebruik. De bezoekers worden bij

keerservice zocht. Hij werd aangenomen en hij

aankomst vriendelijk ontvangen door het par-

heeft tot de dag van vandaag veel plezier in zijn

keermedewerkers. De hal is het centrale zenuw-

functie! De werkzaamheden beginnen om 7.30

stelsel.

Bezoekers worden direct opgemerkt

uur met het schoonmaken van de entree. Dat is

door mensen met het hart op de juiste plaats.

onze eerste aanblik! De bezoekers worden in en

Het zijn de gastheren/-vrouwen die zich, net als

uit de auto geholpen. Wanneer mensen het wil-

de parkeermedewerkers, geheel vrijwillig inzet-

len, wordt voor vijf euro (inclusief parkeergeld)

ten. “Zien wat nodig is”, dat is wat het verschil

de auto in de parkeergarage gezet en ook weer

kan maken. Is iemand op zoek naar informatie,

voorgereden. Jacques: “De reacties van de be-

of is er een rolstoel nodig? De vrijwilligers zien

zoekers zijn positief en overweldigend! Ook de

het, bieden ziekenhuisbreed hulp aan. Ze zijn

betrokkenheid en behulpzaamheid van de me-

een onmisbare steun: in de centrale hal, op ver-

dewerkers binnen het ziekenhuis hoort Jacques

pleegafdelingen, op de spoedeisende hulp en op

dagelijks terug.

de poli’s. Op deze pagina vertelt een aantal vrijwilligers over hun ervaringen.

Jannie Siesling, coördinator

Aan het woord is parkeervrijwilliger

Jannie Siesling is vanaf 2011 één van de coördina-

Jacques (72 jaar), gepensioneerd.

toren van de gastvrouwen/-heren in de centrale

Jacques ontvangt samen met zijn collega’s de

hal. De coördinator vervult een informerende,

bezoekers bij de entree van het ziekenhuis. Hij

begeleidende en bemiddelende rol. Ze staat de

is één van de ver-

collega’s met raad en daad terzijde. Jannie: “Ik

trouwde gezichten.

beschouw ons werk als een verlengstuk. Ook wij

Voorheen heeft hij

leveren een belangrijke en directe bijdrage aan

lange en intensieve

welzijn en zorg voor mensen. Er zijn voor die an-

dagen gewerkt als

der, een praatje of een bemoedigend woord. De

projectmanager

gastvrouwen/-heren centrale hal

“De uiting van dankbaarheid van de bezoeker is voor ons de mooiste beloning”

in

mensen gastvrij tegemoet treden, begeleiden en

de industrie. Na zijn pensioen miste hij iets. Hij

het gevoel geven dat men welkom is. Uit reacties

wilde iets blijven doen voor de samenleving. Op

van mensen blijkt dat dit gevoel in het hele zie-


Zorgkaart Nederland www.zorgkaartnederland.nl (18 januari 2013) Aan de zorgkaart ontlenen we de volgende ervaring van een patiënt: “Ik had een tia gehad en kon dezelfde middag terecht voor de tiaservice. Bij de hoofdingang konden we de autosleutels afgeven aan de heren die daar stonden en zij zet-

als warme deken

ten onze auto weg. Na de behandeling werd de auto weer opgehaald en konden we voor de deur weer instappen. Voor mij was dat erg lekker, want ik kon bijna geen stap meer lopen. Binnen werden we geholpen door

kenhuis merkbaar is. Met elkaar voor elkaar! Jannie: “Wij merken dat de patiënt in de afgelo-

Jannie Siesling

een gastvrouw die ons naar de afdeling bracht, en toen we klaar wa-

pen jaren mondiger is geworden. De indeling van

ren werd de gastvrouw weer gebeld

de hal speelt daar goed op in. Aan de balie van de

en die bracht ons naar de volgende

gastvrouwen/-heren is in de ochtenduren tevens

afdeling. Ik moest veel afdelingen

een collega “Documentatie & Voorlichting” aanwe-

bezoeken, en de gastvrouw bracht

zig. Hier kan allerlei informatie opgevraagd worden

ons overal heen. Ook heb ik het

en wordt foldermateriaal verstrekt. Tevens kan de

personeel als heel vriendelijk be-

bezoeker gebruik maken van internet. Hiervoor

schouwd. Ik zag tegen deze middag

staan in de haldrie computers. We merken dat men-

op, maar voelde me gewoon als het

sen op dit alles heel positief reageren. Door een

ware een heuse VIP persoon.

open houding open je deuren

“De Stille Kracht”

Dus bij deze heel hartelijk bedankt

Bets Kok-Rietveld

personeel en gastvrouwen/-heren

Bets Kok-Rietveld is een bekend gezicht als vrijwil-

en parkeerpersoneel van het St

ligster. Zij is als het ware kind aan huis! De verbouwing van het ziekenhuis heeft zij intensief beleefd. Bets: “ De nieuwe hal is in vergelijking met voorheen

Jansdal!” Bets KokRietveld

erg ruim en overzichtelijk” Dat is een verbetering. De bezoekers verspreiden zich meer, waardoor het minder druk lijkt. Bets: “We werken daarbij in een het parkeerpersoneel in de hal is geweldig. Wat zou het ziekenhuis en onze samenleving zijn zonder vrijwilligers. Ondenkbaar. We kunnen er niet zuinig genoeg op zijn. De gastvrouwen/-heren zijn elke dag paraat tussen 8.00-1700 uur. Sonja Steensma

“De samenwerking met collega’s in het ziekenhuis is plezierig, motiverend en de basis van ons succes!”

25 / Vrijwilligers

hecht team”. De samenwerking met de receptie en


MAZCERADE / 26

In de wandelgangen van het Jansdal… Ik ben eigenlijk een heel bevoorrecht mens om een

zorgen, hebben zij nog tijd? Hoe voelen zij dit? We

stukje van het leven van een patiënt mee te mogen

hebben tegenwoordig zoveel meer regels en score-

maken. Het is vaak niet het beste moment, maar ik

lijsten die bijgehouden moeten worden. Allemaal

hoor, ik zie en voel…

logische gevolgen van deze moderne tijd. Maar stel-

Mazcerade

Als ik zo de tien jaar terugkijk en zie wat er aan

nog wel echt tijd voor elkaar? Ik vlieg mezelf vaak

Mazcerade is een rubriek van lezers. Deze

mijn receptie van de Spoedeisende hulp voorbij

voorbij en vergeet dat er ook meer is.

maand is de pen voor Dineke Olthof. Zij werkt

en achterlangs is gegaan, dan ligt daar een traan,

op de receptie van de SEH. Zij geeft de pen door

maar ook een lach. Ja, zelfs een schaterlach. Je doet

Neem nou de vrijwilligers, die maken tijd. Hun ei-

aan Doutsje Idzenga, spoedarts.

dit niet op de automatische piloot, je moet meele-

gen vrije tijd voor hun medemens, belangeloos en

len wij ons zelf wel eens de vraag: hebben wij nou

vend zijn en constant schakelen want anders kun

vanuit een ideaal of een gebeurtenis uit hun eigen

Mijn naam is Dineke Olthof en ik ben werk-

je niet functioneren in deze hectische omgeving.

leven. Zij zijn het die het de familie en de patiënt

zaam op de receptie van de Spoedeisende

Toch gebeuren er dingen die je als mens aangrijpen.

zo aangenaam mogelijk proberen te maken door er

hulp. Ik woon in Harderwijk en heb twee

Dat kan zijn een zieke patiënt die binnen wordt ge-

even te zijn als mens. Even die blik van ik begrijp

kinderen van 23 en 21 jaar. Als hobby mag

bracht met een slechte prognose. Dan ben je stil.

het, even die aandacht, ja dat simpele bakje koffie

ik graag spelen in Placebo, ons ziekenhuis-

Maar ook een vriendelijk woord van een patiënt of

of thee met dat sneetje brood. Het lijkt zo gewoon

cabaret. Ik sta graag op het toneel. Het is de

familielid. Zelfs de agressieve kant die wij jammer

en zo normaal, maar zo normaal is dat niet. Dat

combinatie van zingen en toneel, de snelheid

genoeg maar al te vaak ervaren en ja, dat doet wel

kleine beetje extra is niet meer zo vanzelfsprekend.

waarmee het gebeurt, de spanning, de zenu-

wat met je.

Laten wij als Jansdallers trots zijn op onze vrijwil-

wen, maar bovenal veel plezier. Geef mij een

ligers, op welke afdeling dan ook. Laten wij werken

pruik en een leuke outfit. Hoe gekker hoe be-

Je probeert altijd een weg te vinden om het de pa-

met hun motto: Leef met je hart en ziel en geef het

ter. Hoor ik dan de lach in de zaal, dan is mijn

tiënt en de familie zo aangenaam mogelijk te ma-

beste van jezelf…je zult er zoveel meer voor terug

dag goed. Om dan weer te landen na dat soort

ken. Het begint al aan de balie van de Spoedeisende

krijgen.

uitspattingen, mag ik graag in de tuin met

hulp. Ik stel mijzelf dan ook de vraag: Heb ik nog wel

de handen in het zand weer aarden en mijn

tijd voor de patiënt? Ja vaak wel, maar soms ook

Ik hoop dat onze vrijwilligers met hart en ziel bevlo-

hoofd leegmaken of even een lekker eindje

niet, helemaal niet. Hoe zit dat bij de artsen en de

gen en meelevend blijven, dan hoop ik dat wij SAMEN

hardlopen. ‘Doe maar gewoon, dan doe je al

verpleegkundigen die echt knokken om een patiënt

het verschil maken in de zorg en in ons ziekenhuis.

gek genoeg’, dat is mijn motto. Ben ik mijn

te helpen. Hoe voelen zij dit? Al die verpleegkundi-

Wij hebben geen robotcultuur, maar een bedrijf met

energie kwijt, dan is mij grootste hobby lui

gen op de afdelingen die voor een patiënt willen

een ziel. Wij willen toch allemaal BEZIELING?

op de bank en even niks. Weer bijgetankt ben ik gek op een feestje. ‘De Vrienden van Amstel’, heerlijk. Maar een mooie musical is ook nooit weg. Ik geef de pen met plezier door aan onze spoedarts Doutsje Idzenga.


Keurmerk voor goede spataderzorg Vrouwenhart

De Hart&Vaatgroep heeft ziekenhuis St  Jansdal

Voor behandeling van spataderen kunnen pa-

het spataderkeurmerk toegekend. Dit keurmerk

tiënten terecht in het Flebologisch Centrum in

maakt duidelijk welke ziekenhuizen en behan-

ons ziekenhuis of op de polikliniek van het St

Beklemmende of drukkende pijn

delcentra de beste spataderzorg aanbieden. Als

Jansdal in Dronten. Het Flebologisch Centrum

op de borst, met uitstraling naar

patiëntenorganisatie vindt de Hart&Vaatgroep

is gespecialiseerd in de behandeling van spat-

de linkerarm, is een typisch symp-

het belangrijk dat mensen met spataderen weten

aderen volgens de nieuwste methoden. In dit

toom van een hartinfarct…bij man-

waar de beste zorg geboden wordt.

centrum werken dermatologen, vaatchirurgen

nen! Vrouwen kunnen andere, va-

en een physician assistant samen om een zo

gere hartklachten hebben. Helaas

Het keurmerk is voor patiënten zinvol, omdat dit

goed mogelijke spataderbehandeling op maat te

worden veel van die klachten niet

keurmerk helpt in de keuze voor goede spatader-

bieden. Bij voorkeur wordt het onderzoek, de di-

altijd herkend, waardoor het risico

zorg. Om voor het keurmerk in aanmerking te ko-

agnose en het behandelplan tijdens één consult

op hart- en vaatziekten vaak on-

men, moet aan dertien kwaliteitscriteria worden

verricht. Aansluitend wordt direct een afspraak

derschat wordt. Cardioloog Kirsten

voldaan. De criteria zijn bepaald en afgestemd

voor behandeling gemaakt.

Sybrandy organiseerde daarom op

met de vertegenwoordigers van de Nederlandse

5 februari in samenwerking met de

Vereniging voor Vaatchirurgie en de Nederlandse

Speerpunten van het Flebologisch Centrum zijn:

Hart&Vaatgroep en de Hartstichting

Vereniging voor Dermatologie en Venereologie.

korte toegangstijden, persoonlijke zorg, snelle di-

een

De kwaliteitscriteria geven aan wat verwacht

agnostiek, snelle besluitvorming en een multidis-

voor vrouwen met hartproblemen,

mag worden van de zorg voor mensen met spat-

ciplinair kwalitatief hoogstaande aanpak.

getiteld ‘Vrouwenhart’.

Francisca Toes

Dat er onder vrouwen veel behoefte

voorlichtingsavond

speciaal

aderen en gaan over zaken die voor hen belangis aan informatie over dit onderwerp, bleek uit de grote belangstelling voor deze avond. Zo’n 120 belangstellenden waren op de avond Dermatoloog Sandra Laane en chirurg René The voor het Flebologisch centrum,

afgekomen. De Dageraitzaal zat dan

waar het spataderkeurmerk een mooie plaats moet krijgen.

ook helemaal vol. Cardioloog Kirsten Sybrandy ging in op de risicofactoren en signalen van hartklachten bij vrouwen. Vervolgens vertelden sprekers van de Hartstichting en de Hart&Vaatgroep wat zij voor vrouwen met hartaandoeningen kunnen betekenen. Ook waren er diverse informatiestands aanwezig. Al met al een zeer geslaagde avond die door de vele bezoekers zeer positief ontvangen werd. Marion Beumer

27 / Hart & Vaatgroep

rijk zijn.


Zorg van ons allemal / 28

Spannende externe NIAZ- audit

Zorg van ons allemaal

“We gaan

Dinsdag 19 februari vond de bijscholing over decubitus plaats. Deze werd georganiseerd

“De externe audit van ons ziekenhuis is net als het

door de wondconsulenten Trijnie Hakvoort en Ilona Pap. De opkomt was enorm. In totaal

doen van je rijexamen. Je hebt elke week rijles ge-

hebben 160 verpleegkundigen (intra- en extramuraal) deelgenomen. Er werd een film ge-

had, je bent geslaagd voor je theorie en hebt alle

toond, waarin twee patiënten hun ervaringsverhalen deelden. Hierin kwam naar voren

bijzondere verrichtingen 101 keer geoefend. Maar

welke impact decubitus op de kwaliteit van leven van de patiënt heeft. Vervolgens kwa-

je weet niet precies wat de examinator gaat vra-

men, volgens het carrousel principe, verschillende sprekers en onderwerpen aan bod. De

gen en er zijn omstandigheden waar je niets aan

deelnemers verlieten na afloop enthousiast de bijscholing en vroegen om een vervolg.

kunt doen. Misschien moet je ineens in een andere

Decubitus

lesauto afrijden, is de straat opgebroken of vliegt Linda Heller

er plotseling een fietser over de straat Het blijft dus altijd spannend”, vertelt Marlein Noordanus. Marlein werkt bij het bureau Kwaliteit en is als interne NIAZ-coördinator al maanden druk met de voorbereidingen voor de naderende NIAZ-audit eind april. Maar zij is natuurlijk lang niet de enige. Marlein:

“Alle afdelingen hebben de afgelopen

maanden achter de schermen hard gewerkt om zich voor te bereiden op deze externe audit. Overal zijn de puntjes op de i gezet. Inwerkprogramma’s zijn gecheckt op het onderwerp veiligheid en het aantal gevoerde jaargesprekken. Hebben we alle scholingen goed in beeld? Zijn er nog processen die we moeten beschrijven? Hoe staat het met de risicovolle handelingen op de afdeling? Hebben we daar voldoende over afgesproken en weet iedereen dat ook? En dan de processen waar de auditoren specifiek naar kijken, zijn die op orde? Allemaal zaken die je graag wilt checken voordat de externe

Valentijnsverwenochtend De afdeling Harderwijk van de Borstkanker Vereniging Nederland (BVN) verzorgde op Valentijnsdag, 14 februari, samen met het St Jansdal een jaarlijkse Valentijnsverwenochtend voor (ex)borstkankerpatiënten. Aanwezigen konden gedurende de verwenochtend

NIAZ-auditoren komen”.

Marlein: “Probeer te bedenk

de risicovolle onderdelen v

kiezen uit diverse verwenmomenten zoals een pedicure- of manicurebehandeling, massage, kleurenanalyse of een kappersbehandeling. Hemd van het lijf Marlein benadrukt dat bij de voorbereiding op de audit voor iedere medewerker een rol is weggelegd. Ze legt uit wat we kunnen verwachten en geeft nog een aantal handige tips: “De auditoren die ons ziekenhuis straks bezoeken, zullen naast gesprekken met leidinggevenden, willen toetsen hoe de dingen in de praktijk werken. Daarom worden ook altijd


er met vertrouwen in!” enkele medewerkers uitgenodigd voor een gesprek

longcarcinoom, zorg dat je dat proces goed op je

op de afdeling. Daarnaast lopen de auditoren een

netvlies hebt. Datzelfde geldt natuurlijk ook voor

ronde over de afdeling en kunnen dan willekeurige

de tien veiligheidsthema’s. Weet hoe daarmee op

medewerkers en artsen aanspreken. Het kan zo

jouw afdeling wordt omgegaan.”

maar zijn dat je een auditor tegen het lijf loopt, die jou het hemd van het lijf begint te vragen.”

Kortom: als iedereen zich goed voorbereidt, kunnen we in april met vertrouwen de NIAZ-audit te-

Kijk naar de risico’s

gemoet zien. Ook al vliegt dan die fietser voorbij

Hoe kunnen we ons het beste voorbereiden op het

en is er een vreemde wegomleiding, dan weten

auditmoment? Marlein: “Eigenlijk niet anders dan

met z’n allen hoe we moeten handelen en komen

dat je normaal je werk doet. Probeer te bedenken

we goed door het NIAZ-examen.

wat volgens jou de risicovolle onderdelen van je werk zijn. Kijk daarvan nog even de protocollen

Marion Beumer

De NIAZ-auditoren hebben als leidraad voor het be-

door. Zijn die niet duidelijk voor je, overleg dan met

zoek deze aandachtsgebieden gekozen.

je collega’s of er nog wat aangepast moet worden.

✚✚ Acute patiënt met trauma

Bekijk ook het ontruimingsplan van de afdeling

✚✚ Kwetsbare oudere met longcarcinoom

(Waar moesten we nu ook weer met de patiënten

✚✚ Planning en controlcyclus

naar toe?). Signaleer afwijkingen op je afdeling en

✚✚ Veiligheidsmanagementsysteem

geef deze door aan je leidinggevende. Dan kan er bijtijds nog wat aan gedaan worden.”

Per onderwerp is inmiddels gekeken of er nog iets moet gebeuren. Dat lijkt allemaal op orde. Maar een

Houd het netjes

gewaarschuwd mens telt voor twee!

Een andere tip die Marlein geeft is om er samen voor te zorgen dat de afdeling netjes is. “Een opgeruimd huis zorgt immers voor een opgeruimd hoofd! Werk je op een afdeling waar acute patiën-

Ter voorbereiding vast een greep uit de mogelijke

ten met een trauma komen of patiënten met een

vragen:

van je werk zijn.”

Wat is jouw rol daarin? ✚✚ Wanneer was je laatste jaargesprek? ✚✚ Ben jij betrokken met het afdelingsactieplan van jouw afdeling? ✚✚ Is je portfolio bijgewerkt? ✚✚ Bespreken jullie de incidenten en SIRES op de afdeling? Wat doen jullie met de verbeterpunten? Kun je voorbeelden opnoemen of laten zien? ✚✚ Wanneer heb je voor het laatst de reanimatiecursus gevolgd? ✚✚ Hoe ga je om met de risico’s op je werkplek? Kun je er een aantal noemen? Wat hebben jullie afgesproken als het misgaat? ✚✚ Kun je laten zien waar de brandblusser hangt? ✚✚ Wanneer was je laatste werkoverleg? Is daar een verslag van? ✚✚ Weet jij welke VMS-thema’s op jouw afdeling spelen en wat is jouw rol daarin? ✚✚ Mogen we de screening van deze patiënt zien?

29 / NIAZ-audit

ken wat volgens jou

✚✚ ‘VIM’ je wel eens? En wat gebeurt daar dan mee? ✚✚ Kun je laten zien waar de noodprocedures staan?


Stressreductie / 30

Stressreductie

Sstttt… Iedere vrijdagmorgen is de Dageraitzaal niet

Goed onderzoek

dus zowel voor degenen die het programma

die hectische ontmoetingsplek waar veel ver-

Inge Boers van het Louis Bolk instituut licht het

volgen alsmede voor de vrouwen die alleen de

gaderingen en evenementen georganiseerd

programma toe. “Om goed onderzoek te doen,

standaard zorg krijgen. Ook zullen zij gebeld

worden, maar een ruimte waar een ontspan-

is het nodig twee groepen te onderzoeken:

worden door Inge van het Louis Bolk instituut

nen sfeer hangt. Op die ochtenden wordt

een groep vrouwen die het stressreductiepro-

voor een kort telefonisch interview. Na zes

stressreductie gegeven aan vrouwen met

gramma van drie maanden volgt naast de stan-

maanden is de onderzoeksperiode afgelopen.

borstkanker. De lessen bestaan uit verschil-

daardzorg in ons ziekenhuis en een groep die

De vrouwen die in eerste instantie zijn uitge-

lende bewegingsvormen en ademhalings- en

dit programma niet volgt. De uitkomsten van

loot, krijgen de mogelijkheid om na de onder-

ontspanningsoefeningen, waarbij technieken

deze groepen worden met elkaar vergeleken.

zoeksperiode alsnog het programma te volgen.

vanuit de yoga worden toegepast. Verbinding

In welke groep een vrouw terecht komt, wordt

met het eigen lichaam en weer vertrouwen

bepaald door loting met behulp van een compu-

Doel onderzoek

krijgen in je lichaam staan centraal. Het pro-

terprogramma.”

Vrouwen met borstkanker kunnen rondom de

gramma is speciaal ontwikkeld voor vrouwen

behandeling met chemotherapie vaak aan-

met borstkanker, met aandacht voor mogelijke

Criteria

houdende klachten van vermoeidheid ervaren.

vermoeidheidsklachten, pijn en stress.

Het onderzoek vindt in het St Jansdal geduren-

Deze klachten kunnen een negatief effect heb-

de twee jaar plaats bij ongeveer honderd vrou-

ben op dagelijkse activiteiten, sociale relaties

Clementine Vos en Lucile de Zeeuw zijn gecer-

wen met borstkanker. Er is een aantal criteria

en werk. Dit kan resulteren in een verminderde

tificeerde yoga docenten bij CLYMS te Harder-

om in aanmerking te komen voor deelname aan

kwaliteit van leven. Het stressreductiepro-

wijk, instituut voor stressreductie. Zij hebben

het onderzoek. Zo komen alleen vrouwen met

gramma, dat bestaat uit zachte bewegingen,

veel ervaring met vrouwen met borstkanker

borstkanker die een operatie hebben onder-

ademoefeningen en ontspanningsoefeningen,

en zijn ervan overtuigd dat het programma

gaan en chemotherapie krijgen in aanmerking

kan mogelijk verlichting brengen en de kwali-

vrouwen met borstkanker kan helpen. Om dit

voor het stressreductieprogramma.

teit van leven van vrouwen tijdens de chemo-

wetenschappelijk te onderbouwen, zochten zij

therapie verbeteren. Daarnaast blijkt dat het

samenwerking met onderzoeksinstituut Louis

Vragenlijsten

stimuleren van beweging effect heeft op ver-

Bolk en ons ziekenhuis. “Wij hopen dat weten-

Gedurende de onderzoeksperiode vullen de

moeidheid. Therapieprogramma’s die hierop

schappelijk onderbouwd wordt dat wij een

vrouwen vragenlijsten in die betrekking heb-

gebaseerd zijn, zouden hierdoor ondersteuning

goed programma draaien,” aldus Clementine en

ben op de kwaliteit van leven en het welbevin-

kunnen geven in de periode na de operatie en

Lucile.

den. Dit geldt voor alle deelnemende vrouwen,

tijdens de chemotherapie.

Namen v.l.n.r.: Lucile de Zeeuw, Clementine Vos, Inge Boers, Mariska Scheuer.


Intentie

weer sterk te voelen en vertrouwen te krijgen

deze hebt verwerkt, kun je weer verder met je

“Wij willen onderzoeken of de kwaliteit van leven

in je lichaam. Maar op dezelfde manier speelt

leven. De oefeningen tijdens het stressreduc-

verbetert door het volgen van het stressreductie-

ook je geestelijk welbevinden een grote rol.

tieprogramma zorgen dat dit proces  sneller

programma. Eén van de belangrijkste klachten

Kanker hebben voelt als een afwijzing en

gaat, en ik hoop dat we dat kunnen meten en

waarop wij het effect willen onderzoeken is de ex-

geeft een sterke vlucht- of vechtreactie. Als

bewijzen, daar draait het allemaal om.”

treme vermoeidheid die vrouwen tijdens de chemo-

je door oefeningen weer rust in je hoofd kunt

therapie ervaren”, aldus Clementine en Lucile.

krijgen, is dat heel belangrijk. De geleerde

“Wij zijn een innovatief ziekenhuis en zijn er

technieken kunnen ingezet worden als de

trots op dat we met onderzoek een steentje

Voordelen

grond onder de voeten dreigt weg te zakken.

kunnen bijdragen  aan het welbevinden van

Als de resultaten van dit onderzoek laten zien dat

Rationeel kun je het wel goedpraten, diep van

patiënten met borstkanker”, sluit Mariska af.

door het stressreductieprogramma vermoeidheid

binnen zit onrust na al dat slechte nieuws.

vermindert en de kwaliteit van leven verbetert,

Pas als je zaken onder ogen hebt kunnen en

Francisca Toes

dan zou dat betekenen dat we een aanvullende behandeling met minimale risico’s binnen handbereik hebben om de kwaliteit van het zorgaanbod bij vrouwen met borstkanker te verbeteren. Voor de vrouwen betekent het dat zij een aantal bewegingsvormen en ademhalings- en ontspannings-

Wie is wie?

oefeningen leren, waardoor zij zich beter kunnen ontspannen, minder moe zijn tijdens en na de chemotherapie en een handvat hebben om de situatie op een positieve manier te beïnvloeden. Grip Chirurg Mariska Scheuer: “Weer grip krijgen op je situatie, daar draait het om na, maar ook tijdens een borstkankerbehandeling. Dat kan zijn op lichamelijk vlak, door je spieren te oefenen, je daardoor Zelf zien de heren de verschillen wel. Dat niet iedereen dit ziet, blijkt wel uit de reacties die zij krijgen. Links op de foto staat Lahsen Guilich. Hij woont nu 43 jaar in Nederland en werkt zeventien en een half jaar in het St Jansdal. Hemin Mameli staat met zijn boormachine op de foto. Hij woont nu zeventien jaar in Nederland, en hij werkt hiervan al weer dertien jaar in het St Jansdal. Guilich is afdelingsassistent op afdeling 3 oost/west. Hemin werkt bij de technische dienst. Zelf kunnen de mannen wel lachen om de verwisseling. Voor de mensen door wie zij aangesproken worden, vinden zij het vervelend. “Wij merken dat mensen zich soms schamen als zij zich vergissen, maar dat hoeft niet hoor”, aldus de mannen. Guilich vertelt dat hij vorig jaar aan zijn knie geopereerd is. “Ik was ge“Mensen vroegen mij inderdaad regelmatig hoe het nu met mijn knie ging. Iedere keer vertelde ik weer dat niet ik, maar Guilich geopereerd was. Op dat moment hadden de mensen de verwarring in de gaten.” Guilich: “Vaak word ik gevraagd wanneer ik nou bijvoorbeeld dat klusje kom doen. Maar niet ik, maar Hemin is de klusjesman.” Met de foto hopen we dat de verwarring tot de verleden tijd behoort… Francisca Toes

31 / Wie is wie?

opereerd, maar Hemin kreeg iedere keer de vraag hoe het nu met zijn knie gaat.” Hemin:


Binnenkort... Vrijdag 21 juni 2013 midzomerfeest ter gelegenheid van het 25 jarig jubileum van ons ziekenhuis Donderdag 11 juli 2013 Benefietconcert t.b.v. St Mary’s Hospital in Ghana in de Grote Kerk van Harderwijk 12, 13, 14, en 15 september 2013 Fietsevenement in de Vogezen: 2500 klimmeters voor St Mary’s Hospital Ghana Zaterdag 21 september 2013 St Jansdaldag: fietstochten, oldtimertoerrit, kunst, boekenmarkt, kofferbakverkoop, durf te vragen plein, muziek, kinderactiviteiten, informatie enzovoort 7, 8 en 9 november 2013 Avondvullend cabaret­ programma ’25 jaar St Jansdal’ in Theater Harderwijk

www.stjansdal.nl/indemedia Met enige regelmaat verschijnen er in de regionale en landelijke pers berichten over St Jansdal. Op de afdeling communicatie worden deze berichten verzameld en gepubliceerd in de digitale nieuwsbrief ‘St Jansdal in de media’. U kunt zich voor deze nieuwsbrief zelf aan- en afmelden. Door deze nieuwsbrief blijft u op de hoogte van het nieuws over St Jansdal in de media.

Kijk! In het Moeder&Kind magazine stond een kleurplaat. Tussen de vele inzendingen was er één bijzondere inzender die ook nog tot de prijswinnaars behoorde. Het gaat om Dimas Smit (12 jaar) uit Den Haag. Dimas bleek de kleurplaat van het internet gedownload te hebben. Samen met zijn moeder kwam hij op woensdagmiddag 13 februari met de trein naar Harderwijk om zijn prijs in ontvangst te nemen. Hij kreeg het gezelschapsspel “Anti-virus” (beschikbaar gesteld door Noordennen speelgoed). Dimas en zijn moeder hadden er ‘een dagje uit’ van gemaakt. Een leuke belevenis!


Cazcade maart 2013