Issuu on Google+

Daar KOMT ie aan… Jaargang 13

nummer 1

oktober 2011

bladzijde 1

VAN DE REDACTIE Hier is alweer de 2e digitale versie van ‘Daar KOMT ie aan’ van 2011-2012. In deze editie een column van de voorzitter van het college van bestuur, scholeninformatie en uiteraard een bijdrage van onze vaste columnist. De redactie wenst iedereen veel leesplezier en alvast een hele fijne kerstvakantie. De redactie

VANUIT HET BESTUUR

COLLEGE

VAN

Een lerende organisatie is in beweging In de missie en visie van Stichting KOMT staat dat de stichting een dynamische organisatie is die in goede harmonie haar medewerkers stimuleert en ondersteunt bij het verzorgen van onderwijs. De Stichting wil een continue lerende organisatie zijn ter optimalisering van haar effectiviteit. Een mooie mond vol, niet? En maken we er in de praktijk werk van? In dit kader wil ik graag stil staan bij het effect van interne mobiliteit op de individuele werknemer en de onderwijsorganisatie. Jarenlang had interne mobiliteit een negatieve bijklank. Vaak was er sprake van min of meer gedwongen overplaatsing omdat het betreffende personeelslid om bepaalde redenen niet langer gewenst was op een werkplek. De reden was veelal onvoldoende functioneren of niet langer te handhaven in het team. Dit stadium zijn we reeds lang gepasseerd. Steeds meer personeelsleden kiezen voor mobiliteit vanuit kracht en de hang naar nieuwe impulsen vanuit hun professionaliteit. Het zal niemand ontgaan zijn dat het management van de scholen van de stichting sterk in beweging is gekomen. Acht van de negen scholen van de stichting hebben of krijgen binnenkort een nieuwe directeur. Hier is de afgelopen jaren bewust beleid op gevoerd. En uiteraard heeft het management hierin een voorbeeldfunctie. Inmiddels is de eerste directeurencarrousel uitgebreid geëvalueerd met de betrokkenen. Han Klarenbeek , Fred Lindemann en Michiel

van ’t Erve zijn per 1 augustus 2010 gewisseld van school. Nu ruim een jaar verder kunnen we de balans opmaken: - teams krijgen nieuw elan door de komst van een nieuwe directeur; - directeuren moeten zich weer opnieuw bewijzen; - er worden weer vragen gesteld over het onderwijs en het waarom der dingen; - nieuwe ogen kijken met een andere blik door de school, zaken worden opgepakt; - personeelsleden krijgen nieuwe kansen en bloeien op bij de komst van een nieuwe leidinggevende; - directeuren worden bij de wisseling geconfronteerd met hun eigen sterktes en zwakten en die van hun voorganger. Deze reflecties bieden nieuwe inzichten tot verdere ontwikkeling. Harry Krupers en Geert Ros hebben ook de kans gegrepen om hun loopbaan een nieuwe push te geven. Harry is Jos Brummelhuis opgevolgd op de Vonder en Geert heeft Harry’s plaats ingenomen op Erve Hooyerinck. Op 1 januari 2012 vindt de tweede directeurencarrousel plaats. Vanwege het vertrek van Ton Stopel heeft Hans Mulder de gelegenheid ten baat genomen om directeur te worden van De Wheele. André neemt de plaats in van Hans op ’t Oldhof. De openstaande vacature op ’t Iemnschelf wordt ingevuld door Lisette van de Kuit. Zoals jullie kunnen constateren zit er volop beweging in het management van de stichting. ‘Practise what you preach’ is hier het devies. Leerkrachten die de afgelopen jaren het lef hebben gehad om van school te wisselen zijn over het algemeen ook zeer te spreken over hun overstap. Vraag maar eens aan de personen die het betreft, zoals José van der Pol (van Flora naar de onze Lieve Vrouweschool), Judith Hoffman (van de Onze Lieve Vrouwe naar de Vonder), Willemijn de Visser (van ’t Iemnschelf naar Erve Hooyerinck), Karin Hermsen (van Onze lieve Vrouwe naar Erve Hooyerinck) en Alette Bombeld (van “t Oldhof naar de Vonder). Zij hebben allemaal het lef gehad om uit hun comfortzone te komen en een nieuwe uitdaging aan te gaan. Denk de komende kerstdagen eens na om je loopbaan eens op te schudden


Daar KOMT ie aan… Jaargang 13

nummer 1

oktober 2011

en te gaan voor een andere school van stichting KOMT. Kom in beweging en gun jezelf nieuwe vooruitzichten. Je kunt je wensen kenbaar maken in ‘de novemberbrief’ die je reeds ontvangen hebt per e-mailbericht. Een lerende organisatie is en blijft in beweging. Fijne feestdagen toegewenst, rust lekker uit en geniet van de mensen om jullie heen. Tot in het nieuwe jaar. Frank Konings Voorzitter College van Bestuur

SCHOLENINFORMATIE ’t IEMNSCHELF Zoals onderstaande afbeelding laat zien wil ’t Iemnschelf een beschutte, veilige plek bieden aan de ons toevertrouwde kinderen. In het

Borns verleden wist de agrarische bevolking het hoofd boven water te houden door een tweetal bijverdiensten : textiele huisnijverheid én het houden van bijen. De heemkundevereniging van Borne heeft de school de naam Iemnschelf aangereikt. De plaatselijk bekende tekenaar de heer Leferink heeft voor ons allen een iemnschelf zichtbaar gemaakt. Welnu, een nijver volkje dat zijn we! Het gonst en zoemt al jaren op alle niveaus : kinderen , ouders en leerkrachten zijn als bezige bijen aan het werk en willen zich blijven ontwikkelen, of

bladzijde 2

zoals in onze actuele missie verwoord: samen leren, samen leven, in balans. ’t Iemnschelf houdt zich met vele ontwikkelingen bezig, waaronder:  Beter onderwijs op maat middels het zgn. IGDI-concept. Hierbij geven we onderwijs op drie niveaus.  Dit jaar hebben we de nieuwe rekenmethode Wizwijs integraal ingevoerd, natuurlijk was één van de criteria dat de methode IGDI-proof moest zijn.  Op dit moment volgen we in onze groepen 4 een taalpilot TaalActief-4. Deze volledig herziene TaalActiefversie past nog beter in het IGDI-model en sluit beter aan bij de eisen die je stelt aan het opbrengstgericht onderwijs waaronder het vroegtijdig monitoren van het taalonderwijs.  De didactische aanpak, de goede leerlingenzorg en de sterke onderwijsbetrokkenheid van de leerkrachten zorgen er mede voor dat ’t Iemnschelf jaarlijks goede resultaten boekt.  Onze school kent een sterke ouderbetrokkenheid . Deze is niet meer weg te denken. Ouders zijn meer dan ooit partner. Behalve hand- en spandiensten wordt er ook beleidsmatig sterk meegedacht.  Onze school is een zgn. opleidingsschool. Hiervoor beschikken we over geschoolde mentoren én een interne schoolopleider. In nauwe samenwerking met de instituutsopleider van de HES proberen we het begeleidingsklimaat voor studenten en mentoren zo optimaal mogelijk te maken.  Ook ’t Iemnschelf ontkomt niet aan bezuinigingen en krimp. Hopelijk blijft het ons lukken om ook in magere tijden goede resultaten te blijven boeken.  Werkdruk; durven we het woord nog uit te spreken? Boeken zijn er over vol geschreven, scholing, training, coaching, alle instrumenten worden uit de kast gehaald om houvast te geven en balans te hervinden. Vorig jaar is er door


Daar KOMT ie aan… Jaargang 13

nummer 1

oktober 2011

medewerkers van de OCNV onderzoek gepleegd naar de werkdruk en het welbevinden van het team. Mogelijke oorzaken zijn in beeld gebracht en handelingsadviezen opgesteld. Naar aanleiding hiervan zijn de vergaderingen interactiever gemaakt en is de afstemming tussen taken ( en verwachtingen) van directie, intern begeleiders en bouwcoördinatoren verder verbeterd. Dit jaar zijn diverse collega’s in staat gesteld zich extra te bezinnen op werkdruk en op een juiste balans tussen werk en privé. Mocht blijken dat de OCNV begeleiding werkt als Haarlemmer olie dan zullen we daar in een volgende DKIA op terug komen.  Zoals bekend heeft ’t Iemnschelf twee locaties die op het oog ieder afzonderlijk, bijna autonoom functioneren. Toch is er sprake van één team, één directie, één stuurgroep, één MR en één OR. Locatie De Esch zit lekker vol, locatie Iemnschelf kent enige teruggang i.v.m. krimp wijk Stroom Esch ofschoon het aantal ooievaars in de wijk weer toeneemt…. Tot slot, ’t Iemnschelf is een school waar het goed toeven is, een school om trots op te zijn, maar … dat is bij jou toch ook zo? Hartelijke groet, André Muller. Directeur Basisschool ‘t Iemnschelf

KOMTAAR De armen van voetballers Is het jullie ook opgevallen dat met name voetballers er blijkbaar behagen in scheppen hun armen vol met tatoeages te dragen. Ik heb me al langere tijd afgevraagd waarom juist de beoefenaars van deze sport hun armen zo laten betekenen. Ik kwam er niet uit, tot het me onlangs ging dagen: voetballers beoefenen hun

bladzijde 3

sport alleen met hun benen en dan ook nog grotendeels met hun voeten. Hun armen hangen er nutteloos bij en nemen aan het spel op zich niet deel. Ze kunnen hooguit juichen als er een goal is gevallen of een elleboog uitdelen als die niet valt. Er zijn natuurlijk meer sporten waarbij slechts een deel van het lichaam mag worden ingezet. Denk bijvoorbeeld aan volley-, hand- en korfbal. Bij deze sporten worden armen en handen ingezet en toch leidt dit niet tot het beschilderen van de benen bij deze sporters. Voetballers raken blijkbaar geïrriteerd door hun nutteloze armen en slaan vervolgens aan het bekladden ervan. Om verdergaande frustratie tegen te gaan is het misschien een idee de armen ook iets te doen te geven tijdens het spel. Als voorbeeld noem ik het spelletje “deze vuist op deze vuist”, dat spelers bijvoorbeeld elke 10 minuten met iemand van eigen of tegenpartij zouden moet uitvoeren, of het hooghouden van een aantal Chinese bordjes op stokken langs de zijlijn die er op straffe van een tegengoal niet af mogen vallen. Ik denk dat daarmee veel mindere frustraties in het veld zullen ontstaan, hetgeen weer een positief effect kan hebben op de frustraties op de tribunes. Bij voetbal zijn die (al dan niet) toevallig wel bij de hoogste van alle sporten. Bij risico-wedstrijden zouden zélfs de bezoekers zich met “deze vuist op deze vuist” kunnen vermaken als het spel even indut. Gegarandeerd dat ze dan veel minder met elkáár op de vuist gaan! En nu maar eens zien wat de bestrijders van het voetbalvandalisme met dit idee gaan doen. Misschien vinden ze het maar raar! L.E. Raar


Daar KOMT ie aan… Jaargang 13

nummer 1

oktober 2011

bladzijde 4

CARTOON

kwamen er op ’t Iemnschelf dat jaar wat uurtjes vrij en kon ik blijven op ’t Iemnschelf. Mijn eerste jaar heb ik gewerkt als RT-er op loc de Esch. Hier zag ik in het begin best tegenop. Ik was net afgestudeerd en had net geleerd een groep draaiend te houden. Ik kon de zelfgeschreven handelingsplannen op één hand tellen en nu moest ik hier vier dagen in de week mee werken. Een hele uitdaging dus! Mijn korte periode als RT-er heb ik als zeer leerzaam ervaren. Ik heb meer zicht gekregen op de manier waarop ik een zorgleerling kan begeleiden en welke materialen er op school aanwezig zijn om het de leerling gemakkelijker te maken. Dit geldt natuurlijk ook voor de leerlingen die aan de bovenkant uitvallen. Als RT-er voer je veel gesprekken met ouders en andere instanties. Deze ervaring pakt niemand mij meer af.

DAT KOMT ER NOU VAN!

Doordat er een leerkracht vertrok van ’t Iemnschelf naar het voortgezet onderwijs kreeg ik het jaar daarop een eigen groep. Ik kreeg de combi 6/7. Ik had nog nooit een combi gedraaid, dus dit was ook weer een uitdaging! Maar wel een leuke! Vorig schooljaar zou ik groep 7 krijgen, maar omdat ik graag wilde ervaren hoe de voorbereiding op het voortgezet onderwijs is in groep 8, ben ik meegegaan met een deel van de combi. Er kwamen dat schooljaar op ’t Iemnschelf nl. twee groepen 8. Zo kon ik voor het eerst meemaken dat groep 8 toch wel specifieke activiteiten heeft zoals het kamp en de musical en was het zoeken naar de juiste schoolkeuze voor de leerling soms best lastig. Gelukkig hielp mijn collega van groep 8 mij. Ik kon haar elke dag lastig vallen met al mijn vragen. Op dit moment heb ik groep 7, een jaargroep die ik al eerder heb gehad en deze draai ik met veel plezier. Eigenlijk zou ik wel in elke groep willen werken, maar mijn voorkeur ligt wel bij de midden – en bovenbouw. Toch gek als je bekijkt dat werken met kleuters voor enkele jaren geleden mijn ideaal was.

Mirthe Oude Weernink geeft de pen door aan……... Ik ben geboren in Hengelo op 25 april 1987. Ik ben nu 24 jaar oud, een startende leerkracht dus. Ik heb mijn hele leven in Borne gewoond. Als kind heb ik onderwijs gevolgd op basisschool De Wheele. Toen had ik niet gedacht dat mijn juffen en meesters ooit mijn collega’s zouden worden! In april 2010 kregen mijn vriend Erik en ik de sleutel van ons eigen huis in Borne. Mijn vrije tijd besteed ik aan winkelen, lezen en volleyballen. Mijn hele leven vertelde ik al aan iedereen dat ik juf wilde worden. En dan wel kleuterjuf. De keuze was voor mij in vijf Havo dan ook erg gemakkelijk: de Pabo. Ik heb stage gelopen in Saasveld en in Almelo. Hier kwam ik er al snel achter dat ik geen kleuterjuf wilde worden. De middenbouw of bovenbouw paste beter bij mij. Mijn lio-stage heb ik gelopen op basisschool ’t Iemnschelf in groep 3. Vooral van dit laatste stagejaar heb ik veel geleerd. Dan pas, komen ook de andere taken naast het lesgeven in zicht. In maart studeerde ik af. Ik kon de maandag, dinsdag en woensdag in groep 3 komen invallen op ’t Oldhof. Het was erg kort maar ik heb het hier wel enorm naar mijn zin gehad. Gelukkig

En nu moet ik de pen doorgeven. Poeh, dat vind ik erg lastig. Van de mensen om mij heen heb ik al verschillende waarschuwingen gekregen. “Je


Daar KOMT ie aan… Jaargang 13

nummer 1

oktober 2011

bladzijde 5

kiest mij toch niet hè!’. Hier zullen velen van jullie vast niet vreemd van opkijken. In overleg geef ik de pen door aan Mariska Kempers. Succes Mariska!

concentratieverbetering. De leessnelheid stijgt met 35%. Het aantal fouten op de D2 concentratietest nam af met 45 %. De hyperactiviteit daalt met 76% als voor rust wordt gekozen. Geweldige resultaten, maar wij hebben ze nog niet behaald.

SCHOLENINFORMATIE

Hans Mulder Directeur Basisschool ‘t Oldhof

Ervaringen Oldhof

met

SchoolVision

op

’t

Vorig jaar hebben wij gemeld dat wij op ’t Oldhof in samenwerking met Philips in een groep het verlichtingsysteem SchoolVision hebben laten aanleggen. Nadat een aantal kinderen van onze school mee had gedaan aan een onderzoek op de Universiteit Twente leek het ons goed om te kiezen voor dit systeem. De Tl-armaturen in deze groep waren zo slecht dat we toch voor iets anders moesten keizenen en SchoolVision was daarbij een optie. Vanuit Duitsland kwam er steeds meer informatie over het feit dat goede verlichting bij draagt aan het gevoel van welbevinden en dat het de concentratie bevordert. Twee leerkrachten hebben nu een periode gewerkt met het systeem waarbij zij zelf de verlichting op standaard, concentratie, rust en energie kunnen instellen. Een aantal reacties van de beide leerkrachten; A: “Ik vind dat de groep van dit jaar heel goed kan werken, maar komt dat gewoon omdat deze groep dat goed kan of speelt de verlichting mee? Ik kan het niet vergelijken met vorig jaar. Ik vind wel dat het "blauwe licht" (dus bij energie en concentratie) je meer bij de les houdt. Je hebt minder de neiging in te zakken. Daarnaast vind ik wel vervelend dat de lampen zelf de intensiteit aanpassen. Als de zon schijnt kun je zelf niet bepalen of je meer licht wilt”. B: Ik merk bij lichtsterkte “concentratie” inderdaad een positief effect. Het standaard licht vind ik te weinig qua lichtsterkte. Bij “energie” merk ik dat de leerlingen (nog) drukker worden. De leerprestaties zijn nu niet (veel) hoger dan vorig jaar. Inmiddels komen er bij ons nieuwe berichten binnen uit andere onderzoeken en ervaringen elders waaruit de volgende zaken naar voren komen: Spectaculaire resultaten! 18%

KERSTGROET

De redactie wenst iedereen een zalig kerstfeest en een goed en gezond 2012!

COLOFON Stichting Katholiek Onderwijs Midden-Twente is een stichting voor het katholiek primair onderwijs in Bentelo, Borne, Delden en Hertme. Onder haar beheer vallen 9 scholen. De redactie van “Daar KOMT ie aan…” wordt gevormd door de leden van de beleidscommissie Onderwijs en Identiteit. Redactieadres:

Meidoornhof 2 7621 CL Borne 074 - 2672030

Informatie over deze uitgave is te verkrijgen bij: Fred Lindemann (dir. OLV)  0547 – 292492 Hans Mulder (dir. ’t Oldhof)  074 – 2664229 Han Klarenbeek (dir. Flora)  074 – 2672030 Correspondentieadres van Stichting KOMT: Postbus 94 7620 AB Borne / 074 – 2665501


Dkia2 2011 2012