Issuu on Google+

info

Jaargang

9 • nummer 2 • juni 2013

Kruispunt Uitgave van Stichting Eykenburg, Den Haag


Inhoud

info Kruispunt 9e jaargang, nummer 2 juni 2013 Infokruispunt is een uitgave van Stichting Eykenburg en verschijnt vier keer per jaar voor cliënten, medewerkers, vrijwilligers en externe relaties van Stichting Eykenburg. Oplage: 2.100 exemplaren Redactie: Karin Baak Erika van Bael Beata Bosma, CAPP Annelies van Geest Gerry Haak Laurien Koer Leny van der Vliet Kopij kunt u inleveren bij de receptie van het Van Limburg Stirum Huis of Huize Eykenburg of toesturen naar: Stichting Eykenburg Redactie Infokruispunt Postbus 64627 2506 CA Den Haag E-mail: redactie@eykenburg.nl Tel.: (070) 750 73 70 Vormgeving en druk: Sjoerd van der Meijden, Graphicom Fotografie: Beata Bosma Henny van Nieuwpoort Medewerkers Eykenburg Eindredactie en productie: Beata Bosma, CAPP De redactie kan kopij inkorten, aanpassen of weigeren. Uitgever en redactie zijn niet verantwoordelijk voor uitspraken van personen. Aan de inhoud kunnen geen rechten worden ontleend. © CAPP 2013

2

info Kruispunt

3 4 6 8 9 10 12 14 15 16 18 19 20 21

Voorwoord In gesprek met mevrouw Schutte Geschiedenis Van Limburg Stirum Huis Wonen in een nieuwe buurt Koersbalcompetitie Ouder en kind Paramedische dienst Kinderen toveren glimlach op gezichten Oranjenieuws Actief als vrijwilliger Puzzel Kwaliteit Werken op de financiële administratie Ontmoetingscentrum in stadsdelen Segbroek en Centrum

22 23 24 26 27 28 30 31 32

In de leer bij Stichting Eykenburg Bloemen In beeld: Yvonne van der Hoek Kleinschalig wonen in Het Zamen Ondertekening Lia Schuit Telefoontraining Agenda bewonersuitstapjes Agenda activiteiten


Voorwoord

N 3

7

15

20

24

Na jaren van voorbereiding en een voorspoedige periode van bouwwerkzaamheden is het nu zover. In de maand juli verhuizen alle bewoners van het Van Limburg Stirum Huis en van de aanleunwoningen naar het nieuwe zorgcentrum Het Zamen. Ook de bewoners van de zuidvleugel van Huize Eykenburg zullen hier tijdelijk of permanent gaan wonen. Maar voor dit zover is, moet er nog heel wat werk verzet worden. De oplevering van de nieuwbouw is gepland op 1 juli, tot die tijd zijn de bouwvakkers druk bezig en wordt het gebouw drooggestookt. Mensen van de technische dienst van Stichting Eykenburg zijn ingezet om de kamers en appartementen gereed te maken voor bewoning. Om dit te realiseren zijn extra mensen ingehuurd en ik kan u verzekeren: er wordt heel hard gewerkt om het gebouw voor 1 juli spik en span te krijgen! Er wordt een planning gemaakt wie wanneer verhuist en alle betrokkenen worden hierover binnenkort ingelicht. Het streven is om op 1 augustus alle verhuizingen achter de rug te hebben. Als iedereen is ge誰nstalleerd en alle dozen zijn uitgepakt, is het tijd voor een housewarming party. We gaan vieren dat alle gedoe achter ons ligt en een mooie toekomst voor ons. De formele opening laat nog even op zich wachten, die zal waarschijnlijk pas begin 2014 zijn als ook de interne verbouwing van Huize Eykenburg achter de rug is. Bewoners aan de Druivenstraat verhuizen tijdelijk, en sommigen permanent, eveneens naar Het Zamen. In die tussentijd worden in de zuidvleugel van het gebouw verpleeghuiskamers gerealiseerd en krijgt het restaurant een andere aanblik. De planning is om voordat de decembermaand begint, deze verbouwing en terugverhuizing achter de rug te hebben. Zo kunnen we dan dit enerverende jaar in alle rust afsluiten. Verhuizen brengt altijd wat onrust. Maar de medewerkers van het Van Limburg Stirum Huis en Huize Eykenburg zullen er alles aan doen om u zo goed mogelijk te helpen. Ik heb er alle vertrouwen in dat de nieuwe locatie, het kleinschalig werken en wonen op de verpleegafdelingen van Het Zamen en de verbouwing van Huize Eykenburg en het restaurant een hele verbetering zal betekenen. Rest mij iedereen die deze zomer op vakantie gaat een heel fijne tijd toe te wensen.

Vriendelijke groet, Alex Reede, Raad van Bestuur

info Kruispunt

3


In gesprek met...

Mevrouw Schutte

W

Mevrouw Schutte werd opgenomen in het ziekenhuis en woont voor haar herstel sinds begin februari 2013 in Huize Eykenburg op de eerste etage.

Heeft u een beetje aansluiting hier? De ene keer wel, de andere dag wat minder. Ik zit graag in het restaurant en doe mee met spelletjes en het koor. En elke ochtend bezoek ik de dagverzorging de Rode Pan. Ik woon nu tijdelijk op een kamer en omdat ik niet weet hoelang ik hier blijf, heb ik mijn kamer niet gezellig gemaakt en ook geen televisieaansluiting genomen. Het allerliefst ga ik natuurlijk naar mijn eigen huis, maar mijn dochter vindt het beter als ik in een zorgcentrum woon. Ik heb net gehoord dat ik een kamer krijg op de derde verdieping, het duurt nog een paar weken omdat hij opgeknapt moet worden. Maar het is een mooie ruime kamer en ik ben blij dat ik hem in kan richten met mijn eigen spullen. Dat ik in Huize Eykenburg blijf, vind ik goed. Ik ben hier al een beetje gewend. Mijn dochter Lenie doet veel voor mij, maar zij heeft het druk met haar gezin en haar baan in het onderwijs. Oud worden overkomt je en het vervelendste is dat ik niet mezelf kan zijn in mijn eigen omgeving.

Bent u een echte Haagse dame? Op mijn vierde ben ik naar Holland gekomen, mijn vader komt uit IndonesiĂŤ. Mijn moeder was verkoopster van herenkleding en toen mijn vader bij haar een overhemd kocht, ging zij op een stoofje staan om hem te helpen bij het passen. Daar was mijn vader zo van onder4

info Kruispunt


Beata Bosma

steboven dat hij haar na sluitingstijd opwachtte. Hun huwelijk begon heel romantisch. De eerste vrouw van mijn vader was overleden en hij bleef achter met vier kinderen. Dus toen mijn moeder op 22-jarige leeftijd trouwde en met mijn vader naar IndonesiĂŤ ging, had ze opeens vier kleine kinderen en later zijn mijn broer en ik geboren. We kwamen kort voor de oorlog naar Den Haag. Mijn moeder was Joods, ze droeg ook een Jodenster op haar jas. Omdat het huwelijk van mijn ouders gemengd was, werd mijn moeder niet gedeporteerd. Een half jaar voor het einde van de oorlog gold dat niet meer. En toen er in ons huizenblok een razzia werd gehouden, zou ze beslist meegenomen zijn. Gelukkig stopten ze met huiszoekingen bij de buren, we hebben toen echt mazzel gehad, om maar een Joods woord te gebruiken. Ik ben gereformeerd opgegroeid en ging naar de Westduinkerk. Mijn man was niet gelovig, toch wilde ik graag trouwen voor de kerk. Maar dat mocht niet van

het kerkbestuur en toen heb ik mij uitgeschreven bij de kerk. Ik ben wel gelovig, dat heb ik in mijn hart en dat is belangrijk. Hoe heeft u uw man leren kennen? Mijn man heb ik leren kennen toen ik als typiste op kantoor werkte, hij werkte op de tekenkamer. En als ik de heren van de tekenkamer koffie bracht, hadden ze natuurlijk allerlei opmerkingen. Ik was 22 toen ik trouwde en na mijn huwelijk mocht ik niet meer werken. Ik vond dat niet leuk. We wilden de eerste paar jaar wachten met kinderen krijgen, daarom is Lenie in 1954 geboren en Willem in 1957. Ik was een erg zorgzame moeder, tenminste dan zeggen de kinderen altijd. Mijn eigen moeder was heel erg angstig, ik heb bijvoorbeeld nooit gefietst, dat vond ze te gevaarlijk. Ik ben ook oma van drie kleindochters en een kleinzoon, maar ik denk niet dat ik snel overgrootmoeder word. Toen de dochters van Lenie klein waren, hebben

mijn man en ik veel opgepast. Ze woonden toen op een boerderij in Zuidwolde en als wij kwamen was het feest. Marieke en Anna sliepen op matrassen naast ons bed en ja, we verwenden ze ook. Ze mochten later naar bed en kiezen wat we gingen eten. Marieke zie ik regelmatig, ze woont hier op de Leyweg. Anna is sergeant en stuurt een peloton soldaten aan, in het weekend is ze vaak in Den Haag. De kinderen van mijn zoon zie ik bijna nooit maar Willem zelf komt elke vrijdag langs. Mijn man en ik zijn 54 jaar getrouwd geweest, hij is vrij vroeg gepensioneerd. Mijn man fietste ook heel veel, en als hij met de kinderen een tocht maakte dan ging ik naar de stad, dat deed ik graag. Ik heb goede herinneringen aan de zomervakanties. We gingen graag naar warme streken, mijn man was een echte waterrat en het Lago Maggiore was onze favoriete vakantiebestemming.

Dag van de verpleging Annelies van Geest, medewerker PR en communicatie

Sinds jaar en dag wordt op 12 mei de Internationale Dag van de Verpleging gevierd. Over de hele wereld is er op deze dag bijzondere aandacht voor het werk van verpleegkundigen en verzorgenden in de gezondheidszorg. Zo ook bij Stichting Eykenburg. Alle medewerkers en bewoners werden op 12 mei getrakteerd op een gebakje. Daarbij ontvingen de medewerkers een kleine attentie als waardering voor hun inzet. De reden dat deze dag plaatsvindt op 12 mei, is omdat dit de geboortedag is van Florence Nightingale. info Kruispunt

5


Geschiedenis van het Van Limburg Stichting Eykenburg sluit deze zomer haar locatie op de Van Limburg Stirumstraat. Even een terugblik.

In mei 1886 werd begonnen met het bouwen van de Sint Josephkerk in de Van Limburg Stirumstraat. De reden was de snel groeiende katholieke bevolking van de Schilderswijk. In 1888 werd de kerk ingewijd. De oorlog in 1940 beschadigde de kerk. De grote kerkklokken werden door de bezetters weggehaald. Door een lekkage begonnen de gewelven scheuren te vertonen en verzakten verschillende muren. Voor deze reparatie was geen geld daarom werden er acties ondernomen om het benodigde bedrag van 180.000 gulden bij elkaar te krijgen. Tussen 1961 en 1963 werd de kerk gerestaureerd. Wegens teruglopend kerkbezoek werd de kerk in 1971 gesloten en in 1975 gesloopt. Voor de

6

info Kruispunt

grond werd een koper gezocht, voorwaarde was dat er een kapel gevestigd zou worden en dat het nieuwe gebouw een sociaal doel zou dienen. Het werd een zorgcentrum voor ouderen. De eerste paal voor het bejaardenhuis werd geslagen in 1976 en twee jaar later kwamen de eerste bewoners. Het was voor die tijd een mooi en ruim huis met 50 aanleunwoningen en 132 kamers. De algemeen directeur was gevestigd naast de entree op nummer 132, waar ook de administratie was gehuisvest. Na de nodige interne verhuizingen van directie en administratie verhuisde rond 1985 het totale kantoordeel naar de vijfde etage. In deze periode veranderde de naam in

Van Limburg Stirum Huis. De kantoorruimte op nummer 132 werd omgebouwd tot een hospice, het ‘Bijna Thuis Huis’ geheten. Personeelsleden en vrijwilligers verzorgden en ondersteunden mensen in de laatste fase van hun leven. In het huis zelf werden een aantal kamers ingericht voor kortdurend verblijf. Hier woonden mensen tijdelijk om verder te herstellen of te revalideren. De maaltijden kwamen in begin uit de keuken van het Van Limburg Stirum Huis, op een gegeven moment verzorgde de keukenbrigade van Huize Eykenburg echter alle maaltijden. Ook die voor cliënten in de wijk. Al in 1980 startte het ‘Tafeltje Dekje‘ project. Hiervoor bezorgden vrijwilligers maaltijden bij wijkbewoners met een speciaal voor dit doel aangeschafte busje.


mevrouw Riet Schurman,cliĂŤntenraad Van Limburg Stirum Huis

Stirum Huis ontmoetingsplek. Verschillende vrijwilligers kookten de heerlijkste Surinaamse gerechten voor alle bezoekers. In de computerruimte kregen de ouderen instructie in het omgaan met computers. Al deze verschillende groepen zijn een verrijking voor Stichting Eykenburg.

Dagverzorging In de loop der jaren maakten verschillende groepen gebruik van het pand zoals de dagverzorging van Marokkaanse vrouwen en een groep Marokkaanse mannen. Deze groepen functioneerden totaal los van elkaar en mochten geen contact met elkaar hebben. De Marokkaanse vrouwen zaten op de eerste etage en de mannen op de tweede. Deze groepen hadden speciale wensen zoals een wasruimte om zich te reinigen voor het gebed. Een heel andere doelgroep is die van de Afro-Surinamers dagverzorging. In 2002 werden zes kamers verbouwd tot een mooie grote ruimte voor Surinaamse ouderen, de Kankantri. Naast het vele zingen en handwerken waren de gezamenlijk gebruikte maaltijden belangrijk op deze speciale

Activiteiten Elke maand kwam het huisblad uit waar nieuwtjes, activiteiten en verjaardagen in vermeld stonden. Op de verschillende beeldschermen in het huis verscheen de kabelkrant waarmee bewoners over van alles en nog wat geĂŻnformeerd werden. Zoals de aankondiging van de oefenmiddagen van het zangkoor. Het koor werd live begeleid door een pianist. Op de kabelkrant verscheen wanneer de handwerkclub bij elkaar kwam, de competitie sjoelen plaatsvond of de huisbibliotheek met

grote letterboeken geopend was. De vele activiteiten waren mogelijk dankzij de inzet van veel vrijwilligers. De laatste paar jaren heeft het Van Limburg Stirum Huis op verzoek van de gemeente onderdak geboden aan de Kesslerstichting en het Leger des Heils. Dit was in vogelvlucht de geschiedenis van het Van Limburg Stirum Huis. Na ons vertrek naar Het Zamen wordt het pand een studentenhotel. Voor ons gaat de deur voorgoed dicht en dat is een raar idee: we hebben zoveel meegemaakt in het Van Limburg Stirum Huis. We gaan naar een nieuw groot pand waar we gewoon met elkaar weer prettig zullen gaan wonen. Afscheid doet altijd een beetje pijn, maar we kijken vooruit en nemen onze herinneringen met ons mee.

info Kruispunt

7


Beata Bosma

Wonen in een nieuwe buurt “Het lijkt misschien een saaie buurt, maar dat valt mee, hoor,” verzekert een bewoonster van de Zamenhofstraat me. Ik ben de buurt aan het verkennen als zij met de kinderwagen haar huis uitkomt. “Het is een heerlijk rustige plek midden in de stad. Als je achter Het Zamen de trambaan oversteekt, zit je in het park ‘de Verademing’. Langs het verversingskanaal loop je zo naar de winkels op de Weimarstraat. Een keer per week doe ik boodschappen bij de grote supermarkt op de Elandstraat. Als ik wat vergeten ben, steek ik de Noordwestbuitensingel over, daar is een Turkse winkel. En aan de overkant van de Loosduinseweg is ook supermarktje en cafetaria. En omdat we hier zo dicht bij het ziekenhuis Westeinde wonen, is het goed geregeld met het openbaar vervoer.” Fijn om zo’n enthousiast verhaal te horen van een toekomstige buurvrouw. En ze heeft gelijk, het is een rustige plek midden in de stad.

8

info Kruispunt


Hulpmiddelen voor thuis Ontmoetingscentrum Segbroek, dat gevestigd is in Huize Eykenburg, organiseert 12 juni a.s. een informatiebijeenkomst rond dementie. Deze bijeenkomst is voor alle ge誰nteresseerden. Zelfredzaamheid is een groot goed en indien de ouderdom met gebreken komt dan kan het gebruik van hulpmiddelen een oplossing bieden zodat iemand zelfstandig kan blijven. Op woensdag 12 juni vindt een demonstratie plaats van verschillende hulpmiddelen die bij u thuis ge誰nstalleerd en gebruikt kunnen worden. Hulpmiddelen met de nieuwste

technische snufjes worden gedemonstreerd en die bruikbaar kunnen zijn voor zelf, uw familieleden of thuiszorgmedewerkers. U kunt hierbij denken aan dwaaldetectie, alarmering, telefonie en vele andere praktische oplossingen. U bent welkom op woensdag 12 juni van 14.00 tot 16.00 uur in het ontmoetingscentrum Segbroek aan de Kruisbessen-

straat 12. Deelname aan deze bijeenkomst is gratis. Wilt u meer informatie? Dan kunt u contact opnemen met Chama Bishesar via telefoon 070-7507000 of email c.bishesar@eykenburg.nl of met Judith Hoogeveen via telefoon 0703083954 of email judith.hoogeveen@voorwelzijn.nl.

Koersbalcompetitie Woensdag 15 mei vond de half jaarlijkse koersbalcompetitie plaats tussen Huize Eykenburg en het Van Limburg Stirum Huis. De wisselbeker stond het laatste half jaar in het Van Limburg Stirum Huis,het team van Huize Eykenburg wil deze graag terugwinnen. Voorafgaand aan de wedstrijd werden de matten extra goed schoongemaakt. Onder leiding van Leonie de Roo, Amy van den Berg, Karin Baak en de vrijwilligers Riet van Gorkom, zuster Louise van Kleinwee, Peter Bergenhenegouwen, Willem Durczok en Bert Kole barstte de strijd om de wisselbeker los. Verdeeld over twee speelvelden gingen de bewoners de competitie met elkaar aan. Elke beurt neemt een bewoner van het Van Limburg Stirum Huis het op tegen een bewoner van Huize Eykenburg. De winnaar krijgt een punt

voor zijn/haar huis. De teams gingen lange tijd gelijk op, waardoor het spel spannend was. Supporters moedigden de spelers aan vanaf de zijlijn. Uiteindelijk won het team van Huize Eykenburg en staat de wisselbeker dit half jaar in de Kruisbessenstraat.

Koersbal is van oorsprong een Australische sport en lijkt enigszins op Jeu de boules. Omstreeks 1980 is de sport overgewaaid naar Europa. Koersbal is een balspel dat binnen wordt gespeeld op een mat van 8 bij 2 meter. Er spelen twee personen tegen elkaar. De bedoeling van het spel is, om de bal zo dicht mogelijk te rollen bij de jack, het witte doelballetje. De ballen rollen in een boog omdat het zwaartepunt van de koersballen uit het midden zit.

info Kruispunt

9


Ouder en kind

Mevrouw Muiselaar over haar dochters, Mevrouw Muiselaar (89 jaar) Mevrouw Muiselaar vertelt: Mijn dochters komen om de dag bij mij langs. Nel is de oudste en daarna kwam Narda. Het zijn fijne meiden en ze gaan veel met elkaar om. Ze lijken ook op mij. En als ik teveel praat, dan kijken ze me aan en gaan zo met dat hoofd omhoog en dan houd ik op, hè. Ik moet ook niet zeuren, ik heb hier alles wat ik wil. Alleen een paar lekkere stoelen op mijn kamer, die mis ik wel. Ik houd van gekkigheid, daarom heet ik ook Muiselaar. Maar ik ben geen familie van die Piet hoor. Ik ben getrouwd geweest met Nardus Muiselaar. Het was een moetje en ik schaamde me diep als zeventienjarige. Mijn vader en moeder vonden het ook niet leuk. Maar Nardus is een heel lieve vader geweest voor de kinderen, hij overleed plotseling in 1989. Ik kom uit een gezin met negen kinderen. Ik had drie broers en vijf zussen en ik kan me nog herinneren dat we veel kaartspelletjes deden zoals jokeren en klaverjassen. Ik werkte destijds bij Wasserij de Valk aan de Loosduinseweg. Ik kom ook uit Loosduinen. En de kinderen speelden op het erf van de bazin met haar kinderen, zodat ik kon werken. Ik was een gemakkelijke moeder. De meiden mochten veel van mij. Ik maakte veel gekheid met ze. Toen Nardus, mijn zoontje overleed, hebben we veel verdriet gehad. Hij was ziek en is maar vier jaar oud geworden. Nel was toen tien en Narda zes. Ik kan eigenlijk best met iedereen opschieten, maar ik wil niet mijn hele hebben en houden blootleggen. Ik hoef dat ook niet van anderen te horen. Nee, effe niet, ik heb genoeg aan mijn eigen sores. Hier heb ik het naar mijn zin, ik heb geen zorgen meer. Vroeger had ik een autootje maar dat heb ik weggedaan nadat ik een TIA kreeg. Ik kon goed rijden en ik reed ook lekker door. Ze noemden mij Aal Lauda, je weet wel naar Nicky Lauda. Mijn rijbewijs heb ik nog. En vroeger heb ik ook veel gevist. Gingen we naar de camping in 10

info Kruispunt

Waddinxveen, zaten we dagen met een stoeltje aan de waterkant, heerlijk was dat. En het mooiste vond ik dat als je dan wat gevangen had, je heel voorzichtig het haakje uit de bek haalde. Ik weet nog wel dat ik meer ving dan de buurman: hij had er dan vijf terwijl ik er twintig had gevangen. Dat kon hij niet zo goed hebben en dat vond ik ‘mooi’.


Beata Bosma

Nel en Narda over hun moeder Nel (71 jaar) en Narda (67 jaar) Muiselaar We komen om de dag bij onze moeder, al jaren, ook toen ze nog thuis woonde. We kaarten en vrijdags gaan we naar de Bingo. Onze moeder woont hier nu bijna twee jaar. Eerst op de eerste verdieping, dat ging niet zo goed, ze was toen helemaal in de war. Nu woont ze op de derde verdieping en daar is veel meer aandacht voor haar. Wij zijn hier onderhand kind aan huis. Jolanda, die in de kapsalon werkt, is Narda’s dochter. Wij hebben een onbezorgde jeugd gehad, alles kon. Narda vertelt: ik werkte bij C&A en een afdelingsfeestje ging niet door. Toen is iedereen gewoon bij ons thuisgekomen en kookte mijn moeder voor de

hele groep Indisch. Dit is maar voorbeeld, er kon gewoon heel veel. Mijn ouders konden goed stijldansen en elke vrijdag en zaterdag gingen ze dansen op de Mient. De kleinkinderen noemden haar oma Travolta. Nel beaamt: Ja en ze heeft veel op de kinderen gepast. Dan speelden ze winkeltje en haalde daarvoor van alles uit de voorraadkast. Vader werkte als typograaf bij de Haagsche Courant. We deden veel spelletjes thuis en ik kan me niet herinneren dat mijn ouders ruzie hadden met elkaar. Het was wel zo: had mama iets in haar hoofd, dan moest het wel gebeuren. Er werd ook altijd gekkigheid uitgehaald. Maar geen schuine grappen. Die hoorde ik thuis pas voor het eerst toen ik al achttien was. Met Sinterklaas kregen we bijvoorbeeld eerst allerlei troep voordat de echte cadeaus tevoorschijn kwamen. En we deden met ons vieren handstand tegen de muur: eerst de kinderen, dan onze moeder die dan eerst een spelt in haar rok deed en daarna mijn vader. Narda: het was een leuke vader, we wilden altijd met hem dansen. Het was eigenlijk een heel emotionele man. Net voor zijn overlijden won moeder wat geld met de loterij en daarvoor heeft ze een bruidsjurk voor Jolanda gekocht. Vader heeft de jurk nog wel gezien, maar hij overleed voor de bruiloft. Na zijn overlijden hebben wij de campingplek naast die van mijn ouders gehuurd. Dan liep mijn moeder ’s ochtend langs onze caravan en kuchte heel nadrukkelijk, zodat wij wisten dat ze wakker was. Nel: Ja, dat deed ze ook bij mij thuis. Ik woonde om de hoek en dan kwam ze langs en kuchte nadrukkelijk om aandacht. We zijn heel hecht met elkaar, ze hielp ons toen ik ziek werd, na onze scheidingen, bij het overlijden van Narda’s man. En net als onze vader en moeder dansen wij ook graag. We kunnen samen heel goed rock en rollen en doen dat nog regelmatig bij Indorockbandjes. info Kruispunt

11


Paramedische Dienst Fysiotherapeut Caroline Verkade Sinds 1991 werkt Caroline Verkade als fysiotherapeut in Huize Eykenburg. Op de vierde etage vindt u haar gezellige en goed geoutilleerde oefenruimte waar bewoners en mensen ‘van buiten’ behandeld worden. Zij komt ook voor behandeling bij cliënten aan huis.“Voor oudere mensen is het heel belangrijk om te bewegen. Door te oefenen, blijven mensen langer mobiel. Spierkracht, botten, circulatie: allerlei functies gaan enorm achteruit als mensen niet bewegen. Wie niet actief blijft, verstijft sneller en krijgt meer last van slijtage. Klanten kunnen vaak door twee keer per week te trainen heel wat bereiken,” stelt Caroline.

12

Volgens Caroline kan de motoriek altijd getraind worden, ook als je ouder bent. Wel gaan met het ouder worden steeds meer functies achteruit, vaak door een combinatie van factoren. “Door te trainen blijf je mobiel en verhoog je de kwaliteit van leven. Want als iemand zijn bewegingsapparaat op orde weet te houden, wordt hij of zij minder snel afhankelijk. Het komt natuurlijk voor dat iemand het bewegen fysiek niet meer kan opbrengen, dan houden we ermee op. We gaan natuurlijk niet tot het uiterste, de baten moeten wel opwegen tegen de fysieke inspanning.” In de oefenruimte op de vierde etage is het een gezellige drukte, bewoners lopen binnen en oefenen zelfstandig en onder begeleiding van Caroline. “Die gezelligheid is belangrijk en mensen stimuleren elkaar. Dit maakt van het oefenen een uitje.”

met een heel team van verzorgenden, artsen, de verschillende therapeuten. Je biedt met elkaar die ondersteuning zodat de oudere mens zo lang mogelijk in conditie en zoveel mogelijk zelfstandig blijft. Wij werken ook veel samen met de ergotherapeute. Bespreken de noodzakelijke aanpassingen aan iemands omgeving en de inzet van hulpmiddelen.

Samenwerking Caroline of haar collega Nathalie overleggen regelmatig met andere zorgverleners: “Zeker als ons tijdens de fysiotherapie iets opvalt of als we willen dat er op iets speciaal gelet wordt. We adviseren de zorg en we schrijven verslagen voor de MDO (multidisciplinair overleg). We rapporteren ook in Cura, het digitale zorgdossier. In de twintig jaar dat ik hier werk, is de ouderenzorg erg veranderd: de huidige bewoners zijn ouder en zijn in een minder goede conditie dan degenen die hier twintig jaar geleden woonden en die gemiddeld jonger waren. Goede ouderenzorg lever je

Valpreventie Caroline is lid van de MIC-commissie (Meldpunt Incidenten Cliënten) en daar komen bijvoorbeeld valincidenten ter sprake. Zij adviseert mede hoe die voorkomen zouden kunnen worden. “Vallen kan verschillende oorzaken hebben. Vaak komt dit door afname van spierkracht in de benen of door evenwichtstoornissen. Als iemand een paar keer is gevallen, is dit meestal een teken dat de conditie achteruit gaat, spierversterkende oefeningen kunnen de kracht in de benen weer terug brengen en daarmee de kans op vallen verminderen.”

info Kruispunt

Caroline en Nathalie organiseren samen met een collega rollatordagen in verschillende verzorgingshuizen. In september wordt in Huize Eykenburg weer de jaarlijkse ‘Rollatordag’ georganiseerd. De precieze datum is nog niet bekend. Het is belangrijk dat ouderen goed en veilig omgaan met hun rollator. Er zijn jaarlijks veel valincidenten door verkeerd gebruik van of mankementen aan de rollator.


Beata Bosma

Bekkenfysiotherapie Na haar opleiding voor fysiotherapie volgde Caroline allerlei cursussen gericht op de problematiek bij de ouder wordende mens en ze heeft zich gespecialiseerd in bekkenfysiotherapie. Deze therapie richt zich onder andere op het behandelen van incontinentieklachten. “Onderzoek toont aan dat mensen na opname in een verpleeghuis vaak binnen een half jaar incontinent zijn. Dat is toch jammer. Als iemand voor zijn toiletgang afhankelijk wordt van anderen en niet meer op tijd kan reageren op de aandrang die hij voelt, dan gaat het mis. Het succes van de therapie is echter erg afhankelijk van de conditie en het begrip van de cliënt. Het vraagt inzet en doorzettingsvermogen. Beter is om incontinentietraining op jongere leeftijd te beginnen zodra de eerste verschijnselen zich aandienen. Jongere mensen kunnen de oefeningen iets makkelijker opbrengen. De oudste cliënt die ik hiervoor met succes heb behandeld was 92 jaar. Het specialisme bekkenfysiotherapie is betrekkelijk nieuw en nog niet zo bekend. Ik geef deze therapie in mijn andere praktijk op de Goudenregenstraat, daar oefen ik individueel met een cliënt.” Caroline vertelt heel enthousiast over haar vak, ze doet het al jaren met heel veel plezier. “Ik houd van oude mensen. Compassie, inlevingsvermogen en geduld kan ik daardoor gemakkelijk

opbrengen en ik hoop dat als ik oud ben er ook mensen zijn die aandacht zullen hebben voor mijn fysieke gebreken en mij dan daarbij helpen.” Maar tot die tijd houdt ze haar eigen conditie op peil door sporten en Zumbadansen.

Verschillende dames oefenen tijdens het gesprek en ik krijg het verzoek om te benadrukken hoe fijn het is om bij Caroline te trainen, het helpt ‘hartstikke’ goed.

info Kruispunt

13


Paramedische Dienst Diëtiste Om bewoners is een optimale conditie te houden, wordt er regelmatig een beroep gedaan op paramedici. Een daarvan is diëtiste Lenke Melman. Zij studeerde twee jaar geleden af aan de Haagse Hogeschool en werkt sindsdien in verschillende zorgcentra die haar inhuren via Novicare. Lenke stelt zich voor. “Een diëtiste is een specialist op het gebied van voeding. Bij ouderen wordt ik geraadpleegd als er sprake is van ondervoeding. De oorzaak hiervan kan diverse redenen hebben zoals eetlust vermindering, ziekte, smaak- of geurveranderingen, dementie, depressie. Mijn belangrijkste taak is dan om ouderen weer het plezier in eten te laten krijgen zodat ze

automatisch beter gaan eten en op gewicht blijven. Een andere reden waarom ik word benaderd is bij ziekte waarbij voedingaanpassingen gewenst zijn zoals bijvoorbeeld diabetes, hartproblemen, decubitus en jicht. Niet al mijn werkzaamheden hebben direct met de bewoner te maken. Vaak ben ik ook betrokken bij het maken van het beleid rondom de voeding,

Lenke is 23 jaar oud, woont met haar man in Den Haag en komt oorspronkelijk uit Noord-Limburg.

bijvoorbeeld rondom vitamine D of bij het implementeren van screening rondom ondervoeding. Bij vragen over voeding kan ik als diëtist in veel gevallen antwoord geven en ondersteuning bieden”.

Kinderen toveren glimlach op gezichten Maandelijks brengen de kinderen van het kindercentrum DAK, bij Huize Eykenburg, een bezoek aan de verpleegafdeling op de vierde etage. Met gespannen gezichtjes komen de kinderen op de afdeling, houden de hand van de leidsters stevig vast. De binnenkomst van de peuters verschijnt een glimlach op de gezichten van de bewoners en iemand zegt dat dit bezoek wel heel erg leuk is. Zes kinderen en twee leidsters zoeken een plekje in de woonkamer. De kinderen krijgen wat te drinken en wat lekkers. Daarna is het tijd om iets te doen en de ogen gaan glunderen als het knikkerspel op tafel komt. De kinderen hebben een zetje nog om te beginnen, maar al snel worden zij steeds fanatieker zeker naarmate de bewoners meer aanmoedigen en klappen. Kinderen en ouderen hebben zichtbaar plezier. Een van de bewoners hielp de kinderen bij het spel en zegt hierover: ‘Ze hebben genoten’. Een andere bewoonster vult aan: ‘Ze zijn om op de vreten’. Bij het weggaan wordt er van beide kanten gezwaaid naar elkaar, ‘tot de volgende keer!’ 14

info Kruispunt


Annelies van Geest, PR medewerker

Oranjenieuws Oranje Bingo In het Van Limburg Stirum Huis werd voorafgaand aan 30 april een Oranje Bingo georganiseerd in het kader van de troonwisseling. Er waren oranje cadeaus te winnen en de deelnemers waren ook in het oranje verkleed.

Oranjeoptocht Donderdag 25 april liepen leerlingen van groep 1 t/m 4 van basisschool Vliermeent een Oranjeoptocht door de Vruchtenbuurt. Alle kinderen waren in het oranje of rood, wit, blauw gekleed. Bij Huize Eykenburg werd speciaal even gestopt.

Koningsoesjes voor alle bewoners! Voorafgaand aan 30 april zijn talloze initiatieven opgezet zodat alle Nederlanders mee kunnen delen in de feestvreugde. Uiteraard mogen ook de ouderen daar niet bij ontbreken. In overleg met het National Comite Inhuldiging en met veel enthousiasme hebben Albert Heijn, Deli XL en Omroep Max er samen voor gezorgd dat alle bewoners en personeelsleden van verzorgings- en verpleeghuizen in Nederland werden getrakteerd op een overheerlijk koningssoesje. Vrijdag 26 april werden in onze locaties koningssoesjes bezorgd voor bewoners en medewerkers.

Troonwisseling op groot scherm Veel bewoners volgden de troonwisseling op het grote scherm in het restaurant van Huize Eykenburg. Onder genot van oranjegebak werden de abdicatie en de inhuldiging gevolgd. Er werd getoost met oranjebitter op koning WillemAlexander en koningin Maxima.

info Kruispunt

15


Actief als vrijwilliger

Cliëntenraad Huize Eykenburg Femmy van Egmond (linker foto) en Lidewij van Aken zijn beiden lid van de cliëntenraad van Huize Eykenburg. Zij bekijken de organisatie vanuit hun positie als mantelzorger en vrijwilliger en brengen een verhaal waar de organisatie haar voordeel mee zou kunnen doen.

Lidewij vertelt dat haar ouders drie jaar in Huize Eyenburg hebben gewoond: “Zij waren altijd maatschappelijk betrokken en die houding heb ik van hen overgenomen. Omdat de verpleegafdelingen relatief nieuw zijn voor Huize Eykenburg en er geen vertegenwoordiging van deze bewoners in de cliëntenraad aanwezig was, ben ik benaderd als mantelzorger om zitting te nemen in de cliëntenraad. De huidige voor16

info Kruispunt

zitter mevrouw Van Zijl wilde de cliëntenraad ‘verjongen’ en ik kende Femmy en heb haar toen ook voorgedragen. Zij is een vriendin, een sportmaatje van mij en haar schoonmoeder woont sinds juni vorig jaar op de verzorgafdeling.” Femmy vertelt dat haar schoonmoeder in Brabant woonde en inmiddels 90 jaar jong is. “Omdat het huishouden haar steeds moeilijker af ging, hebben we met elkaar besproken of

een verzorgingshuis bij ons in de buurt een mogelijke keuze zou zijn. Het werd toen Huize Eykenburg. Nu kunnen wij, als werkende mantelzorgers, voor haar iets meer betekenen.” Zowel Lidewij als Femmy kennen zorginstellingen vanuit een professionele werksetting maar de rol van mantelzorger is een geheel andere ervaring. Femmy vertelt dat zij bij de introductie van haar schoonmoeder bepaalde informatie heeft gemist op papier. Door hierover met Lidewij te praten is het idee van een informatieboekje ter sprake gekomen waarin je kunt lezen hoe zaken zijn geregeld, bij wie je je vragen kunt neerleggen. “Mijn ouders misten ook informatie toen ze hier kwamen wonen en een informatieboekje zou hier een goede aanwinst in kunnen zijn,” reageert Lidewij. “Het was nu vaak onduidelijk voor mijn ouders waar ze terecht konden met hun vragen.” Omdat de ouders van Lidewij kortgeleden zijn overleden en omdat ze feeling wilde houden met de organisatie is zij vrijwilliger geworden op de afdeling somatiek. “Het lijkt wel of het betaald parkeren dat is ingevoerd ervoor zorgt dat de bewoners minder vaak ’s avonds bezoek krijgen. Mantelzorgers kunnen op de naam van de


Beata Bosma

bewoner een bezoekerskaart aanvragen bij de Gemeente Den Haag, wellicht weet niet iedereen dit? Deze informatie zouden we ook willen opnemen in het informatieboekje en het komt binnenkort ook op de website te staan.” Femmy vertelt dat zij zich de afgelopen maanden hebben bezig gehouden met het reglement van de cliëntenraad: “Vanwege de verandering van Huize Eykenburg van verzorging naar meer verpleeghuiszorg is het een goed moment om het huidige reglement van de cliëntenraad op de agenda te zetten. We willen opnieuw gaan kijken hoe we de communicatie met de bewoners en mantelzorgers kunnen optimaliseren.” Femmy en Lidewij willen de cliëntenraad voeden met hun ervaring. Lidewij werkt als adviseur bij Calibris, een Kenniscentrum die ook Huize Eykenburg heeft erkend als erkend leerbedrijf die medewerkers mogen opleiden voor een verzorgend en verplegend beroep. Femmy is Manager Opleiden, Leren & Ontwikkelen bij ’s Heeren Loo en stuurt praktijkopleiders aan die leerlingen begeleiden. Beiden hebben zij iets met opleiden, automatisch let je dan op de beroepshouding en bejegening van medewerkers naar de bewoners en hoe de communicatie verloopt.

Van links naar rechts en van boven naar beneden: de heer Van der Laan, mevrouw Van Aken, mevrouw Garskamp, mevrouw Van Egmond, mevrouw Van Zijl en mevrouw Bollen.

We willen opnieuw gaan kijken hoe we de communicatie met de bewoners en mantelzorgers kunnen optimaliseren

De afgelopen periode heeft de cliëntenraad de directie gevraagd naar de ontwikkelingen rond de nieuwbouw Het Zamen. “We vinden het heel belangrijk dat de (tijdelijke) verhuizing goed geregeld wordt en dat gemaakte afspraken ook op papier gezet worden, zodat bewoners niet alleen horen,

maar ook kunnen nalezen wat er is afgesproken. Het is bewonderingswaardig hoe mevrouw Van Zijl dit bespreekt met de directie. Zij is zich bewust van de grote rol die de cliëntenraad kan spelen en ze probeert de cliëntenraad te versterken. Dat zij de stadspeld ontvangt voor haar inzet, is zeker verdient!” info Kruispunt

17


P

uzzelen 1

2

3

4

5

12 15

16

22

“Feestweek� luidt de oplossing van de vorige puzzel. C.J. Kras uit Loosduinen stuurde de goede oplossing in en heeft de speciale cadeaubon van Stichting Eykenburg gewonnen. Van harte gefeliciteerd.

23 29

18

25

34 40

32

36

37

41

42

43

46 49

51

52

55

56

61

57

62

66

58

68

73

77

53

63

67

72

59

70 75

78

79 83

71 76

80 84

86

60

64 69

74

82

11

27

48 50

10

21

26

45

47

9

20

31 35

44

65

19

30

39

54

De oplossing van deze puzzel kunt u, voorzien van uw naam en adres, afgeven bij een van de recepties, opsturen naar postbus 64627, 2606 CA Den Haag, of mailen naar: redactie@eykenburg.nl Misschien wint u de speciale cadeaubon die u kunt verzilveren bij het restaurant, de winkel, de kapsalon, de pedicure of voor een massage bij Yvonne Kursten.

8 14

18 24

33 38

7

13 17

28

6

81 85

87 2

79

14

54

33

58

66

43

48

52

Horizontaal

Verticaal

1. tak van sport; 7. vertier (ontspanning); 12. streling; 13. positieve elektrode; 14. nachtroofvogel; 15. maanstand (afk.); 17. betaalmiddel; 19. Duitse ontkenning; 21. dierengeluid; 22. toiletartikel; 24. tak van sport; 27. hoofddeksel; 28. samenstellen van een huis; 30. sprekende vogel; 31. plechtige belofte; 32. dans in 3/4 maat; 33. bierkraan; 35. iemand die steelt; 37. duw (stoot); 38. ingewikkeld (moeilijk); 41. prettig (leuk); 42. boerderijdier; 44. tafelgast; 46. te eniger tijd; 47. binnenwater; 48. tak van sport; 49. kans- en gokspel; 50. oorvijg; 52. ver (in samenstelling); 54. couplet van een gedicht; 56. groot dansfeest; 58. verhaal (verslag); 61. oud (Engels); 62. krachtig van groei; 64. dierenmond; 65. houten blaasinstrument; 67. aanwijzend voornaamwoord; 68. Sociaal Economische Raad (afk.); 70. bladader; 72. Engels bier; 73. tak van sport; 76. vochtig; 77. lengtemaat (afk.); 78. ploegsnede; 79. hooivork; 81. koninklijk besluit (afk.); 82. alstublieft (afk.); 83. monopoly-straat; 84. water (Frans); 86. biljartterm; 87. tak van sport.

1. tak van sport; 2. natrium (scheik. afk.); 3. deel van week; 4. bibliotheek (afk.); 5. schuiftrap; 6. worp; 7. straatverkoper; 8. gecastreerd paard; 9. eraf-teken; 10. aluminium (scheik. afk.); 11. tak van sport; 16. voormalig Chinees leider; 18. laboratorium (afk.); 20. explosieven opruimingsdienst (afk.); 21. teer (tenger); 23. hoofddeksel; 25. schijf vis; 26. familielid; 27. wandelplaats; 29. tak van sport; 32. tak van sport; 34. katoentje voor een lamp; 36. tak van sport; 37. kookgerei; 39. attent; 40. (goed) gebaar; 42. schoonmaakgerei; 43. boven het gewone; 45. rijkskweekschool (afk.); 46. loot (stek); 51. afdeling (afk.); 53. koeienmaag; 54. denksport; 55. ambtsgewaad; 56. klein stromend water; 57. sluwe streek; 59. plaats in Duitsland; 60. tak van sport; 62. Europese bizon; 63. schaarste; 66. boomsoort; 67. mannetjesbij; 69. tentoonstellingsgebouw in Amsterdam; 71. recht stuk van een vaart; 73. sportofficial; 74. foedraal; 75. gelooide huid; 78. vervroegde uittreding (afk.); 80. graanafval; 82. verbrandingsrest; 85. universiteitsbibliotheek (afk.).

info Kruispunt


Leny van der Vliet, kwaliteitsfunctionaris

Kwaliteit

Belevingsgerichte zorg bij dementie Kwaliteit van zorg heeft alles te maken met het creëren van een aangenaam leefklimaat voor cliënten. Het aansluiten bij de huidige en vroegere ervaringswereld van de cliënt is het uitgangspunt van belevingsgerichte zorg. Amy van den Berg, activiteitenbegeleiding, werkt vanuit dit idee.

In ‘Trans’, een uitgave van Stichting Transmurale zorg Den Haag e.o. stond een interview met Amy over ‘Belevingsgerichte Zorg bij dementie’. Amy vertelt dat zij ouderen probeert te betrekken bij het dagelijkse leven. Hiervoor nodigt zij de bewoners uit zelf keuzes te maken, ze laat hen bijvoorbeeld het broodbeleg kiezen bij het ontbijt. Om bewoners in het herinneren te stimuleren, gebruikt zij onder andere het ‘Winkelspel’. De kaarten van het spel tonen productmerken van vroeger. Dit herkent een bewoner en denkt vervolgens even terug aan vroeger en geeft daarbij dikwijls een positieve reactie. Het is een methode om gestructureerd positieve gedachten op te halen. “Even een stralend gezicht van de cliënt,” is het beoogde effect en daar doet Amy het voor. De visie op belevingsgerichte zorg binnen Stichting Eykenburg is inmiddels door Amy en haar collega Karin van ‘handen en voeten’ voorzien. Zij hebben de visie zo herschreven dat dit door de medewerkers op de werkvloer kan worden toegepast. En dat dit door de directie

wordt gewaardeerd blijkt wel uit het feit dat op de dag van de verpleging alle medewerkers een leuk presentje en een heerlijk gebakje ontvingen. Adequate actie In het vorige nummer van Infokruispunt kon u een artikel lezen over de Commissie Infectie Preventie (CIP). Het blad was net verspreid toen in Huize Eykenburg het Norovirus uitbrak. Protocollen en draaiboeken werden geraadpleegd en alle medewerkers gemobiliseerd. Het besmettelijke virus verspreidde zich snel en het CIP zag zich genoodzaakt extra hygiënemaatregelen door te voeren. De maatregelen die de CIP moest nemen (zoals het afsluiten van gangen) hadden

consequenties voor de cliënten, bezoekers, vrijwilligers en medewerkers. Dit was voor velen niet prettig, maar het bleek effectief, binnen een maand was het huis Norovirusvrij. Alle bewoners en medewerkers die besmet waren, met het virus hebben zich goed hersteld. Eind mei is er een evaluatie geweest in de vorm van klinische lessen voor medewerkers van alle afdelingen, die betrokken waren bij de uitbraak; niet alleen de zorgmedewerkers maar ook de het personeel van de wasserij, receptie, keuken. We hebben met elkaar geconstateerd dat de samenwerking tussen de disciplines goed verliep en we veel van het bestrijden van de uitbraak hebben geleerd. Een prettig neveneffect is dat de protocollen direct omgezet zijn naar werkinstructies. De bewoners van Huize Eykenburg kregen voor hun geduld tijdens de uitbraak een bloemetje en de betrokken medewerkers werden voor hun extra inzet verrast met een cadeaubon.

info Kruispunt

19


Beata Bosma

Werken op de financiële administratie Natasja van den Barselaar, Wendy Lelieveld en Koos Verkerk vormen samen de afdeling financiële administratie. Zij verzorgen de boekhouding van Stichting Eykenburg, de debiteuren- en crediteurenadministratie, zij maken facturen voor bijvoorbeeld de extramurale huishouding en andere producten van Stichting Eykenburg. Ze verwerken de bank- en kasboekingen en verzorgen de salarisadministratie.

Van links naar rechts: Wendy lelieveld, Koos Verkerk en Natasja van den Barselaar.

De financiële administratie maakt deel uit van het bedrijfsbureau. Het achterliggende idee van het bedrijfsbureau is dat er snel gecommuniceerd kan worden tussen de verschillende diensten. Een groot voordeel, maar het nadeel is dat het altijd een gezellige drukte is op het bedrijfsbureau. Het werken op de financiële administratie vraagt de nodige concentratie en concentreren is soms lastig met al die reuring om je heen. Als controller is Sjaak van der Mey dicht betrokken bij de financiële administratie. Hij controleert of Natasja en Wendy de bedragen onder de 20

info Kruispunt

juiste posten boeken. Natasja zegt dat mensen altijd denken dat cijfertjes maar saai zijn, maar zij en Wendy vinden van niet. “Cijfers zijn nooit hetzelfde. Als je aan het boekhouden bent, vraag je je voortdurend af wat je aan het doen bent. Je moet altijd opletten en goed kijken of de rekeningen en cijfertjes kloppen.” “Het is afwisselend werk,” vult Wendy aan “Je bent niet de hele tijd met dezelfde taak bezig. Het is een relatief kleine financiële administratie en Natasja en ik doen alle verschillende taken met ons tweeën.” Koos is leidinggevende en

wordt binnenkort 67 jaar en dan stopt hij echt met werken voor Stichting Eykenburg. “Ik heb geen hekel aan werken en ik zal best op een of andere manier betrokken blijven, maar ik wil van de stress rond de deadlines af. Bepaalde cijfers moeten op een bepaald moment geleverd zijn en dat geeft veel werkdruk.” Koos is in de afgelopen 45 jaar bezig geweest met administraties, of het nu ging om geldstromen of om het bijhouden van cliëntof personeelsgegevens. Administratie is een manier om gegevens overzichtelijk en informatie inzichtelijk en te


maken. “Kijk, er zijn mensen die aan saldobewaking doen maar dat geeft nog geen inzicht in je inkomsten en uitgaven,” legt Koos uit. “Het wordt pas interessant als je gaat werken met budgetten voor verschillende uitgaven, dat geeft aan het einde van de maand een goed gevoel als het je gelukt is om binnen dat budget te blij-

ven. En zo werkt het ook voor een organisatie als Stichting Eykenburg. Het gaat natuurlijk met veel grotere bedragen en budgetteren is voor een bedrijf pure noodzaak, je kunt immers niet onbeperkt uitgeven.” Koos werkt iets langer dan vijf jaar voor Stichting Eykenburg. Hij kwam hier als interimadministrateur binnen. “Ik ga

nog niet helemaal weg. Ik ga een paar projecten doen zoals de werkkosten een nieuwe onkostenvergoeding voor werknemers.” Tot het einde van het jaar blijft Koos voorzitter van de ondernemingsraad, daarna worden er verkiezingen gehouden. “En je kunt altijd nog vrijwilliger worden,” oppert Natasja.

Ontmoetingscentrum in stadsdelen Segbroek en Centrum Bent u wel eens vergeetachtig of zorgt u voor iemand die vergeetachtig is? Dan bent u van harte welkom bij het Ontmoetingscentrum. Dit is speciaal opgezet voor mensen met geheugenproblemen, hun partners, kinderen en mantelzorgers. Het Ontmoetingscentrum biedt informatie, advies en begeleiding. Wat kunt u verwachten in het ontmoetingscentrum? • Buurtgenoten ontmoeten in een gezellige sfeer; • Deelnemen aan geheugentraining; • Deelnemen aan bewegingsactiviteiten; • Deelnemen aan allerlei activiteiten o.a. biljarten, wandelen, sjoelen, bingo; • Gebruik maken van computer; • Samen een warme maaltijd of broodmaaltijd gebruiken; • Voor mantelzorgers worden er regelmatig gespreksgroepen, voorlichting en spreekuren georganiseerd.

Openingstijden en locaties: Ontmoetingscentrum Segbroek: Kruisbessenstraat 12 in Den Haag op woensdag en vrijdag van 09.30 uur tot 16.00 uur. Ontmoetingscentrum Centrum: Van Limburg Stirumstraat 30 op dinsdag, donderdag en vrijdag van 09.30 uur tot 16.00 uur. Ook als u (nog) geen AWBZ-indicatie heeft, bent u van harte welkom in de ontmoetingscentra. Meer informatie: Voor meer informatie kunt u op werkdagen contact opnemen met: Stichting Eykenburg: 070-7507000 of 070-3880888 of met Vóór Welzijn: 070-3083954.

De begeleiders van het ontmoetingscentrum, v.l.n.r. Judith Hoogeveen, Devi Sahatoe, Ria Mulder, Chama Bishesar, Anne Dundas

info Kruispunt

21


Stadspelden Zaterdag 1 juni zijn er door wethouder Boudewijn Revis stadspelden uitgereikt aan vrijwilligers van Stichting Eykenburg. Zij ontvingen deze speld omdat ze al meer dan tien jaar als vrijwilliger actief zijn.

Van links naar rechts: mevrouw Beudekker, mevrouw Eechoud, mevrouw Van Zijl, wethouder Revis.

Mevrouw Beudekker begon als vrijwilliger bij Stichting Eykenburg in 2001. Zij heeft een groot hart voor mensen en vindt het belangrijk dat ouderen goed verzorgd worden. Mevrouw Beudekker is actief bij de Kankantri, de dagverzorging voor Afro-Surinaamse ouderen. Met de Kankantri is ze verschillende keren op reis geweest. Zij ging dan mee als verpleegkundige en was als eerste ‘s ochtends uit bed om te kijken of iedereen goed had geslapen; ’s avonds was ze de laatste, want alles moest in 22

info Kruispunt

orde zijn. De reizen van de Kankantri naar Portugal en Turkije heeft zij op zeer professionele wijze georganiseerd. Ondanks haar zware baan heeft zij zich al die jaren ingezet om voor de ouderen bij de Kankantri te koken. Haar maaltijden zijn culinaire hoogstandjes, zoals cassavesoep en zuurkoolschotel: niet te versmaden. In 2001 is mevrouw Eechoud begonnen met het rondbrengen van maaltijden bij externe cliënten van Stichting Eyken-

burg. Toen dit in de zomer van 2010 stopte, is ze gaan helpen met koffie en thee schenken. Ondanks twee nieuwe heupen zie je haar nog steeds door Huize Eykenburg vliegen. Ze staat altijd voor iedereen klaar. Toen mevrouw Van Zijl ongeveer 20 jaar geleden in één van de aanleunwoningen van Huize Eykenburg kwam wonen, werd zij direct lid van de bewonerscommissie. Hier is later de cliëntenraad uit ontstaan. Als lid van de cliëntenraad bezoekt mevrouw Van Zijl regelmatig


Annelies van Geest, PR medewerker

de verpleeghuisafdelingen en het restaurant om zo op de hoogte te blijven van wat er speelt onder de bewoners en om te horen waar de wensen en knelpunten van de bewoners liggen. Haar bevindingen bespreekt ze dan weer in de vergaderingen van de cliëntraad. Naast de cliëntenraad is mevrouw Van Zijl ook al jaren lid van de menucommissie en in de Stichting Vrienden van Stichting Eykenburg. Samen met mevrouw Schurman en de bestuurder bekijkt ze hoe de giften aan deze Stichting weer goed terecht komen bij de bewoners.

Helaas kon niet iedereen aanwezig zijn. Ook mevrouw Deekman, mevrouw Van Zichem en mevrouw Pabst krijgen een stadspeld. Mevrouw Deekman is altijd bereid om te helpen en heeft een luisterend oor. Ze beschikt over het vermogen om zonder woorden mensen op hun gemak te stellen. Mevrouw Deekman fungeert al jaren als gastvrouw bij de Kankantri. Mevrouw Van Zichem is een goedlachse dame die altijd in is voor een goede grap. Ze is in eerste instantie bij de Kankantri gekomen als deelnemer omdat ze wilde meedoen met de gymnastiek, maar

ze melde zich als snel aan als vrijwilliger. Mevrouw Van Zichem verzorgt bij de Kankantri onder meer de ‘tori oso’, dit is letterlijk vertaald het ‘vertelhuis’. Mevrouw Pabst is ruim 13 jaar actief als vrijwilliger bij Stichting Eykenburg. Ook zij doet vrijwilligerswerk in het Van Limburg Stirum Huis. Zij begon als vrijwilliger met koffie en thee schenken op de afdelingen, plus één dag in het winkeltje. Tegenwoordig assisteert mevrouw Pabst nog steeds in het winkeltje, iedere maandag is ze daar.

Bloemen Anita Brinkhuis heeft bijna 5½ jaar achter de telefooncentrale van Stichting Eykenburg gewerkt. Ze bereikte de pensioengerechtigde leeftijd en nam eind april afscheid van haar collega Suus en de medewerkers van de receptie. In het Van Limburg Stirum Huis werden ook bloemen uitgedeeld. Dajarana Swalef ontving een dikke bos bloemen voor haar inzet gedurende de afgelopen 12½ jaar.

Ook Antionia Plantein vierde haar 12½ jaar dienstverband bij Stichting Eykenburg. Zij gaat met pensioen en is nog als oproepkracht beschikbaar.

info Kruispunt

23


In beeld

Yvonne van der Hoek medewerker servicebalie Werken achter de receptie is een heel afwisselende functie. “Ik heb met bewoners, bezoekers en medewerkers te maken en daarnaast nog allerlei administratieve klusjes,” Yvonne van der Hoek werkt 15 uur per week afwisselend in Huize Eykenburg en het Van Limburg Stirum Huis.

Wat maakt je werk zo leuk? De diversiteit. Het is heel afwisselend en het werken in Huize Eykenburg is niet te vergelijken met het Van Limburg Stirum Huis. De problemen zijn wel hetzelfde: het is voor de familie heel naar om vader of moeder hier achter te laten. Het vraagt van ons mensenkennis om met iedereen om te gaan. Ik heb diep respect voor mensen die in de zorg werken: zij moeten zo’n positieve instelling hebben om elke dag opnieuw het leven van bewoners te veraangenamen. Dan merk je ook hoe belangrijk de sfeer in een team is.

Heb je altijd al medewerker servicebalie willen worden? Nee, ik werkte eerst in een tandartsenpraktijk, maar dat was ik op een gegeven moment zo zat, dat ik hier solliciteerde. Ik werd hier vier jaar geleden aangenomen, maar toen heb ik afgebeld omdat mijn dochter net was bevallen van een dochtertje met het syndroom van 24

info Kruispunt

Down. We waren hier zo ondersteboven van en ik had het idee dat ik voor mijn dochter en kleindochter moest zorgen. Na een maand waren we van de eerste schrik bekomen en wilde ik toch wel graag hier beginnen. Ik belde terug en kon meteen komen werken. Met mijn kleindochter gaat het prima, het is een heerlijk kind.

Wat is onmisbaar voor je werk? Een goed humeur. Mijn eigen zorgen zet ik hier op de stoep bij de deur en die neem ik wel weer mee als ik klaar ben met werken. Het werk vraagt al mijn aandacht, want ik moet heel snel switchen. Af en toe staat er een hele rij voor de balie en die moeten gewoon op hun beurt wachten, dat is weleens lastig voor een ongeduldig iemand.


Beata Bosma

Naast je werk speel je toneel Ja, al vanaf mijn zeventiende. Toen ik in Dordrecht woonde, heb ik bij de oudste amateurvereniging Inter Amicos gespeeld. We werkten met professionele regisseurs en ik speelde mee in veel klassieke stukken van onder andere Bertolt Brecht. Daar heb ik ook mijn man, de regisseur Guido Jonckers, ontmoet. Ik heb ook nog meegewerkt aan schooltelevisie en heb kleine rolletjes in speelfilms gehad. Mijn man is inmiddels met pensioen en nu hebben we de kans om samen een stuk te doen. Hij regisseert en ik speel het solostuk ‘Shirley Valentine’. Het is echt een acteursstuk. Het decor is heel sober en bestaat uit een tafel en twee stoelen. Na veel repeteren zijn twee vriendinnen komen kijken en die waren allebei in tranen van ontroering. Maar ja, dan weet je nog niet of het goed is, dus kwamen er een paar mensen kijken die ik niet kende, ook zij waren heel enthousiast. Toen durfde ik het stuk in première te laten

gaan. Ik speelde voor het eerst in De Rode Kamer in Zierikzee, een klein theater. Daar werd het stuk heel goed ontvangen en kreeg ik meteen een uitnodiging om in Prinsenbeek te komen spelen. Het was de bedoeling om één avond te spelen, maar het zijn er zes geworden. Ik heb 18 mei gespeeld in theater Warenar in Wassenaar en eind oktober

veel mensen die zij in haar leven heeft ontmoet en daardoor speel je steeds weer iemand anders. Hierdoor is het erg afwisselend en absoluut niet erg om in je eentje te doen. Wat ik heerlijk vind, is spelen met timing, want er wordt heel wat afgelachen en dan is het de truc om op het juiste moment de draad weer op te pakken. En wat dacht je

“De hoofdfiguur beschrijft veel mensen die zij in haar leven heeft ontmoet en daardoor speel je steeds weer

iemand anders speel ik nog twee avonden in Dordrecht. Het is een kik om zo’n stuk in je eentje te doen. Ik krijg er veel energie van. Maar het vraagt ook een enorme concentratie. Twintig minuten voor de voorstelling ben ik echt niet te storen en ook tijdens de pauze moet je geconcentreerd blijven. Je moet heel eerlijk kunnen spelen, zonder trucjes. Shirley Valentine is een heel beeldend stuk. De hoofdfiguur beschrijft

van de stiltes die vallen? Die mogen niet te lang zijn, maar ook zeker niet te kort duren. Soms vragen mensen wel hoe ik toch al de tekst in mijn hoofd krijg, maar dat is niet het belangrijkste. Het gaat erom dat je de rollen leert en dan is die tekst niet meer dan logisch en als ik een zin vergeet, maakt dat niet zoveel uit, het gaat er immers om dat je een rol geloofwaardig neerzet.

Nieuw Hospice Het Zamen zoekt vrijwilligers Medio 2013 opent het hospice in het nieuwe zorgcentrum Het Zamen aan de Esperantostraat haar deuren. Het hospice is op zoek naar vrijwilligers die cliënten ondersteunen en begeleiden in de terminale fase. Dinsdagavond 11 juni is er van 19.00 uur tot 21.00 uur een informatieavond waar geïnteresseerden meer informatie kunnen krijgen over het werken als vrijwilliger in het hospice. Deze avond vindt plaats in Huize Eykenburg aan de Kruisbessenstraat 12. Tijdens de informatieavond krijgt u onder meer informatie over wat palliatieve zorg precies inhoudt, hoe het is om als vrijwilliger te werken in een hospice en wat de training inhoudt die u krijgt als u als vrijwilliger aan de slag wilt. Daarnaast kunt u kennismaken met de medewerkers van het hospice en u inschrijven. Wilt u meer informatie, of kunt u niet aanwezig zijn op 11 juni, stuurt u dan een email naar zorgkruispunt@eykenburg.nl.

info Kruispunt

25


Brigitte Kooijman, manager zorg en welzijn

Kleinschalig wonen in verpleeghuis Het Zamen Als u als zorgvrager een willekeurige zorgorganisatie binnen komt, wordt u overspoeld met goede bedoelingen. Alles wordt u uit handen genomen, u hoeft eigenlijk niets meer. Dat kan heel fijn zijn als u aan het herstellen bent. Eenmaal bijgetankt verlangt u weer naar uw eigen leventje, waarin uzelf de regie hebt.

In Het Zamen waken we ervoor dat we niet door slaan met onze goede bedoelingen. Ongeacht het ziektebeeld van de bewoner is er oog voor de persoonlijke behoeftes en worden beperkingen gezien als uitdagingen. Bij opname en verblijf is er aandacht voor de bewoner als individu, zijn manier van leven, zijn naasten en zijn behoeftes. Als de bewoner het zelf niet kan vertellen, gaan we op onderzoek uit. In het multidisciplinair team wordt er niet alleen gekeken naar zorgproblemen, maar tegelijk ook naar persoonlijke behoeftes, dagbesteding en wooncomfort. Ging de bewoner in de thuissituatie naar de kerk of was hij/zij lid van een vereniging, dan worden er oplossingen gezocht met de familie en vrijwilligers om dit zo mogelijk in stand te houden. Dagelijks leven centraal In de kleinschalige woonvormen van Het Zamen staat het dagelijks leven centraal. Met als middelpunt de huiskamer die plaats biedt aan zes bewoners. Deze kamer heeft een zitgedeel26

info Kruispunt

te met open haard en een eetgedeelte. Hiermee willen we een thuissituatie creĂŤren, waarbij je als bewoner eet aan de eettafel en bijvoorbeeld tv kijkt vanuit een luie stoel. De bewoners en mantelzorgers worden betrokken bij de huishoudelijke taken die er zijn. Zet een medewerker koffie dan helpt een bewoner mee met de kopjes klaar zetten, er wordt gezamenlijk de tafel gedekt en afgewassen. Op deze manier activeren en betrekken we bewoners bij alles wat er gebeurt in de huiskamer. Het zijn de kleine dingen die het doen. In een team werken medewerkers met een zorgopleiding, een huishoudelijke medewerker en een activiteitenbegeleider. Er is een vast team wat met elkaar voor de groep bewoners zorgt. Gezamenlijk zijn zij verantwoordelijk voor de zorg, eten en drinken, woonomgeving, huishouding en een zinvolle dagbesteding. Het team van medewerkers drinkt samen met de bewoners koffie gedronken en gegeten. Daarnaast hebben de medewerkers geen uniform aan, maar lopen zij rond in hun dagelijkse kleding.

Gezichten van dementie, zie kader op pagina 27.


Annelies van Geest, PR medewerker

Kunstenaar Herman van Hoogdalem (*1953) schilderde deze ‘gezichten van dementie’. Hij maakte een serie grote aquarellen (gemiddeld 2 ½ halve meter bij 1½ meter) waarin hij probeerde de vele gezichten van het dementieproces te laten zien: “de wanhoop, de pijn, het lijden, de onzekerheid, de berusting en dat wat niet in woorden uit te drukken is. Dwingende, eerlijke, soms pijnlijke, maar altijd integere portretten.” Over dit project is een boek uitgebracht: Gezichten van dementie €17,95, ISBN 9789040007675)

De medewerkers zijn te gast in de huiskamers van de bewoners en proberen zoveel mogelijk rekening te houden met de behoeftes van de bewoners. Mantelzorgers en vrijwilligers zijn meer dan welkom in Het Zamen om de bewoners en medewerkers te helpen bij zowel dagelijkse handelingen als activiteiten. Vanzelfsprekend wordt er gewerkt volgens de normen van verantwoordelijke zorg . Daar waar er veiligheidsmaatregels genomen moet worden, wordt dit ook gedaan. Hygiëne en veiligheid staan hoog in het vaandel, leefbaarheid ook. Zo zijn er echte (niet giftige) planten en deze worden met elkaar verzorgd.

Ook de komende twee jaar huishoudelijke hulp via Stichting Eykenburg Als één van de 26 partijen heeft Stichting Eykenburg een aanbesteding gedaan voor het verlenen van huishoudelijke hulp in de gemeente Den Haag. Half maart is bekend geworden dat Stichting Eykenburg ook de komende twee jaar huishoudelijke hulp mag verlenen aan inwoners van Den Haag. Stichting Eykenburg biedt al jaren thuiszorg en huishoudelijke verzorging aan inwoners van Den Haag. Woensdag 13 maart 2013 is de nieuwe raamovereenkomst getekend door de gemeente Den Haag en drs. Alex Reede, Raad van Bestuur Stichting Eykenburg. Na twee jaar beslist de gemeente opnieuw over een tweejarig verlenging van het contract. Alex Reede:”Wij zijn zeer verheugd dat we ook de komende twee jaar huishoudelijke hulp kunnen verlenen. We kennen een hoge klanttevredenheid en met de ondertekening van het contract kunnen we onze dienstverlening voortzetten. Met onze deskundige medewerkers zijn we in staat om klantgerichte zorg te bieden, precies volgens de wensen van onze cliënten.”

Links de heer Alex Reede, raad van bestuur en de heer Martin Blauw, manager bedrijfsbureau.

info Kruispunt

27


Lia Schuit coördinator extramurale zorg Lia Schuit werkt sinds 1 november 2012 bij Stichting Eykenburg als coördinator extramurale zorg. Hiervoor heeft ze in veel verschillende zorgorganisaties gewerkt onder andere in een ziekenhuis, voor een huisartsenpost, als coördinator van het netwerk palliatieve zorg Rotterdam. Onder Lia’s verantwoordelijkheid vallen de zorgafdeling van Huize Eykenburg, de extramurale zorg en binnenkort het Hospice in Het Zamen. Stichting Eykenburg heeft als ideaal om de zorg voor ouderen in de buurten rond Huize Eykenburg en in het centrum goed te regelen. Daarvoor is goede samenwerking met andere eerstelijns zorgverleners , zoals bijvoorbeeld de huisartsen, heel belangrijk. Hiervoor is Lia op bezoek gegaan bij de verschillende huisartsen in de buurt. “Tijdens deze gesprekken heb ik verteld over de ontwikkelingen binnen Stichting Eykenburg en over onze ambities. Het was erg leuk om met de huisartsen te praten. Ze kennen natuurlijk de extramurale zorg en ze willen net als wij, de zorg rond hun patiënten goed regelen. Dat gaat gemakkelijker als je elkaar kent en kunt vinden als dat nodig is. Door te gaan praten, merken de huisartsen dat wij graag met hen willen samenwerken.” Het diagnostisch centrum Vorig jaar is het diagnostisch centrum van start gegaan in het Van Limburg Stirum Huis. Hier worden mensen onderzocht met geheugenproblemen. Een geheugenprobleem kan verschillende oorzaken hebben. Door onderzoek en observatie 28

info Kruispunt


Beata Bosma

binnen het diagnostisch centrum door verschillende deskundigen kan de oorzaak worden gevonden en de daarbij behorende behandeling worden vastgesteld. Mensen die het diagnostisch centrum verlaten en niet worden opgenomen, wil Stichting Eykenburg niet graag uit het oog verliezen. “Voor cliënten met geheugenproblematiek willen we casemanagers gaan inzetten. Een casemanager is het eerste aanspreekpunt voor de cliënt en zijn mantelzorgers. Hij of zij regelt alle zorg rond de cliënt en onderhoudt de contacten met andere zorgorganisaties. Uit onderzoek blijkt dat het inzetten van casemanagers heel goed werkt voor mensen met geheugenproblemen. De cliënt kan dan langer in zijn vertrouwde omgeving blijven wonen en ook de mantelzorger wordt door de casemanager ondersteund.” Ontwikkelingen van het hospice In Het Zamen komen zes hospice-appartementen. Hier moet nog veel voor gebeuren: de inrichting is heel belangrijk, want we willen dat mensen zich bij ons thuis voelen. Het werken in de hospice vraagt ook om specifieke vaardigheden. Hiervoor zijn verpleegkundigen aangetrokken die voor een deel in het hospice gaan werken en voor een deel zorgdragen voor palliatieve zorg thuis. Lia vertelt hoe bijzonder het is om voor cliënten te kunnen zorgen in de laatste fase van hun leven: “Sterven is een proces waarbij iemand zijn leven moet loslaten. Vaak ver-

sterkt het geestelijk lijden het lichamelijk lijden. Als verzorger kun je hier veel betekenen door het gesprek met iemand aan te gaan over dit geestelijk lijden, door aandacht te hebben voor de levensvragen waar iemand nog niet klaar mee is. Het heeft alles te maken met inzicht in iemands behoeften. Dit zijn zeker voor de direct betrokkenen vaak heel spiritue-

en mantelzorgers. Dit goed regelen, is niet eenvoudig. Goede communicatie vormt een belangrijk onderdeel in de kwaliteit van zorgverlening. Zowel naar de andere betrokkenen als naar de klant zelf.” “Goede zorg heeft voor de meeste medewerkers vooral te maken met goed contact met de cliënten. Als die tevreden zijn, is het goed.” Administratieve zaken

In Het Zamen komen zes hospice-appartementen le processen en het is toch geweldig als je daar als mens en als zorgorganisatie een positieve bijdrage aan kunt leveren? Dit valt zeker ook onder de kwaliteit van zorg die Stichting Eykenburg nastreeft. Kwaliteit Voor Lia is het respect voor anderen uitgangspunt voor haar leven en dit werkt door in de manier waarop zij in haar werk staat. “Het lijkt misschien een breed begrip maar het is voor mij een duidelijke waarde die ik met mij meedraag en die ik hopelijk uitstraal. Deze waarde heeft alles te maken met kwaliteit van leven en vanuit die kwaliteit wil ik werken en probeer ik mijn omgeving en mijn medewerkers te inspireren. Zodat we met elkaar kwaliteit in ons werk leveren en ook kwaliteit in de manier waarop we met elkaar omgaan. Praktisch betekent dit dat er per klant gewerkt wordt met een eerste aanspreekpunt waarbij een medewerker verantwoordelijk is voor een aantal klanten. Zij zijn het aanspreekpunt voor de klanten, voor de medewerkers, huisartsen

rond de klant vergen veel tijd wat ten koste gaat van de directe zorg. Hoe minder tijd de administratie kost, hoe meer tijd overblijft voor de klant. Stichting Eykenburg heeft een app laten ontwikkelen voor het bijhouden van de administratie. Zodra we daarmee kunnen gaan werken, zal het tijdswinst opleveren. Daarin vind ik Stichting Eykenburg heel innovatief.” Wat Lia heel leuk vindt en is dat hier zoveel leuke oude mensen wonen. “Ik ben mee geweest met zorgmedewerkers op de route en we hebben echt bijzondere cliënten en bewoners. Misschien heeft dit met mijn eigen leeftijd te maken, maar ik vind het geweldig als cliënten zo’n duidelijk idee en wens hebben hoe het laatste kwartje van hun leven eruit moet zien. Dat zij, net als ik, kwaliteit van leven en zorg belangrijk vinden. Het geeft hen iets strijdbaars en terecht: als je negentig bent, dan mag je ook willen dat het goed voor je geregeld is.”

info Kruispunt

29


Telefoontraining Samen met vijf medewerkers van het zorgkruispunt volgde telefoniste Suus Niesen een training van drie dagdelen. Zij werkt bij de telefooncentrale van Stichting Eykenburg en is visueel gehandicapt. “De training werd gegeven door een extern bureau,” vertelt Suus “We hebben veel rollenspelen gedaan. Natuurlijk speelden we ongeduldige klanten die steeds vervelender werden. Het is een kunst om daar goed mee om te gaan. En na zo’n gesprek moest je vertellen wat je gevoelens hierover waren. Dit was nieuw voor me. In het dagelijkse werk ben ik me niet zo bewust van wat een vervelend telefoongesprek met mij doet. Bij mijn vorige baan heb ik ook twee telefoontrainingen meegemaakt en toen deden we ook rollenspelen, maar daar werd meer gelet op je houding, je moet niet in elkaar gedoken zitten wat dat hoor je aan je stem. En hoe je die gastvrije lach in je stem kan laten doorklinken.” “We deden ook een spel waarbij je in groepjes van twee getallen of kleuren naar elkaar riep, en dat deden we dus allemaal tegelijkertijd. Hierdoor werd je bewust hoe je je aandacht kunt focussen. We werden getraind in het voeren van telefoongesprekken: hoe benader je mensen aan de andere kant van de lijn. Wanneer iemand belt met een klacht, dan probeer je de irritatie weg te halen door begrip te tonen en mee te denken. Het heeft geen zin om meteen in de verdediging te gaan, dat werkt juist averechts.”

Suus werkt al dertig jaar als telefoniste en kent ondertussen de kneepjes van het vak maar dit waren toch nieuwe dingen voor haar. Tijdens de cursus werd er regelmatig wat op het bord getekend en dat kon Suus natuurlijk niet zien, maar de cursusleidster kon goed uitleggen dus miste ze niet veel. Wat op de telefooncentrale lastig blijft, is dat mensen soms lang moeten wachten voordat Suus of Anneke opnemen. Binnenkort komt hier verbetering in als een tweede telefoontoestel in gebruik wordt genomen.

Agenda van de personeelsvereniging 29 mei: Middeleeuws spektakel in Delft, eerst werd een mysterie opgelost en daarna werd een Middeleeuwse maaltijd gegeten in een herberg. 29 augustus: jaarlijks verenigingsfeest met dansen en lekker eten. 23 oktober: De herfstbingo met leuke prijzen. U maakt kans op een Europese stedentrip voor twee personen. 6 december: een weekendje weg met een bezoek aan de kerstmarkt in … Werkt u voor Stichting Eykenburg en bent u nog geen lid van de personeelsvereniging dan wordt dat met dit superprogramma hoog tijd. U kunt zich opgeven bij afdeling personeelszaken. De maandelijkse bijdrage is € 2.50 en wordt automatisch op uw salaris ingehouden. Op de algemene ledenvergadering van februari jl. zijn nieuwe leden gekozen en taken verdeeld: Elaine van Houten is de voorzitter, Sjaak van der Meij penningmeester, Elly Berkhuysen secretaris, Rose Mary de Windt, en Mia Zijdenbosch zijn de leden en Maureen Molida is meewerkend lid geworden.

30

info Kruispunt


Agenda bewonersuitstapjes Dinsdag 4 juni

Juni 2013

Woensdag 26 juni

Bezoek aan Scheveningen vertrek 14.00 uur Huize Eykenburg Bezoek aan Scheveningen vertrek 13.00 uur Van Limburg Stirum Huis

Dinsdag 11 juni

Bezoek aan Geitenboerderij “t Geertje in Zoetermeer vertrek 14.00 uur Van Limburg Stirum Huis

Dinsdag 18 juni

Bezoek aan Het Zuiderpark vertrek 14.00 Huize Eykenburg

Woensdag 26 juni

Winkelen op Scheveningen vertrek 13.00 uur Van Limburg Stirum Huis

Scheveningen

Kosten: € 10,50 per p.p. per uitstap. Dit is inclusief een consumptie.

Uitstapjes voor juli en augustus zijn nog niet gepland in verband met verhuizing naar Het Zamen.

Buurtdiner Een asperge(buurt)diner bieden wij u aan op woensdag 12 juni a.s. in Huize Eykenburg. Naast het heerlijke eten is er levende muziek. Aspergemenu Een frisse lentesalade met gerookte zalmreepjes * Zelfgemaakte heldere kippensoep met soepstengel * Verse asperges gepocheerd in witte wijn Gewelde beenham met botersaus en gekookt ei geserveerd met een lekker kruimig aardappeltje met peterselie, tomatensalade met yoghurtdressing * Coupe verse Hollandse aardbeien met slagroom * Koffie of thee met een feestelijk koekje. Het buurtdiner kost €18.50 p.p. Zeker Thuisabonnees betalen €17.50 en houders van een Ooievaarspas krijgen €2.20 korting . U kunt reserveren bij het restaurant.

Geitenboerderij ‘t Geertje’

Zuiderpark

info Kruispunt

31


Agenda activiteiten De activiteiten vinden plaats in Huize Eykenburg Elke dag is het restaurant geopend tussen 8.30 en 19.00 uur 08.30-10.00 uur: gezamenlijk ontbijt 12.00-14.00 uur: middagmaaltijd 17.00-19.00 uur: avondboterham Juni 2013 14.30 -16.00 uur Peter Dons Zondag 9 juni Bijdrage bewoners en introducés: € 3,-; Zeker Thuisabonnees: € 4,75; overige bezoekers: € 6,25. Dit is inclusief koffie of thee en een versnapering in de pauze. Woensdag 12 juni

Peter Dons

17.30 -22.00 uur Buurtdiner

Juli 2013 In verband met de verhuizing naar Het Zamen zijn geen optredens gepland. Augustus 2013 14.30 -16.00 uur Oekraïens-Russissch ensemble Kwitka Zondag 4 augustus Bijdrage bewoners en introducés: € 3,-; Zeker Thuisabonnees: € 4,75; overige bezoekers: € 6,25. Dit is inclusief koffie of thee en een versnapering in de pauze.

Ensemble Kwitka

In de kapel van Huize Eykenburg is elke zondag een viering om 10 uur. De voorgangers wisselen elkaar af. U bent van harte welkom.

32

Kapelrooster zondag zondag zondag Zondag Zondag Zondag Zondag Zondag

9 juni 16 juni 23 juni 30 juni 7 juli 14 juli 21 juli 28 juli

Avondmaalviering geleid door dominee Sijbrandij Eucharistieviering geleid door pater Hinfelaar Woord en communieviering geleid door de heer van Dijk Woord- en gebedsviering geleid door de heer Leijdekker Eucharistieviering geleid door pater Hinfelaar Woord en communieviering geleid door de heer van Dijk Eucharistieviering geleid door pater Hinfelaar Avondmaalviering geleid door dominee Sijbrandij

Zondag Zondag Zondag Zondag

4 augustus 11 augustus 18 augustus 25 augustus

Eucharistieviering geleid door pater Hinfelaar Woord- en gebedsviering geleid door de heer Leijdekker Eucharistieviering geleid door pater Hinfelaar Avondmaalviering geleid door dominee Sijbrandij

Zondag Zondag

1 september 8 september

Eucharistieviering geleid door pater Hinfelaar Avondmaalviering en ziekenzalving geleid door dominee Sijbrandij en pater Hinfelaar.


Infokruispunt 2-2013