Page 1


3Jaargang 30 oktober 2015 nummer 4 ’t eSTaBletje is het clubblad voor de leden van Sport- en Trimclub Brunssummerheide. Het clubblad verschijnt vijf keer per jaar.

Redactieadres Gravenweg 56, 6471 VZ Eygelshoven. Tel. 045-5352003 / 06-51296017 E-mail : redactiestb@gmail.com

Redactie Anke Linssen Theo Schmeits Herman Gerards

Uiterlijke inleverdatum kopij voor de volgende uitgave: 1 december 2015 Het volgende clubblad verschijnt in december 2015

In deze uitgave Verenigingsgegevens ................................................................................. 2 Contributie en lidmaatschap 2015............................................................. 3 Aktiviteitenkalender 2015 / 2016 .............................................................. 3 Weekschema STB trainingen 2015 ............................................................ 4 Van de bestuurstafel (door: Wiel Frins) ..................................................... 5 Iron Man Maastricht (door: Peter Hendrix) ............................................... 7 Het persoonlijk doel van…… Sjo Kec ........................................................10 Baksteen door het venster .......................................................................13 Nieuwe leden (bron: Frank Eisenga) ........................................................15 Vrouwen bij S.T.B. (door: Xandra Verrips) ...............................................16 Verjaardagskalender ................................................................................19 De zondagochtend safari (door:Jacqueline Dieters) ................................23 Terug in de tijd – S.T.B.10 jaar geleden – (door: Theo Schmeits) ............25 Ik had een MMC-crisis (door: Erik Haakma).............................................27 Vrouwen en sportbeoefening (bron: Atletiekunie) .................................28 Serious Color Run (door: Krista, Ed en Sharon) .......................................31 Aanmodderen ( door: Iris Pilich) ..............................................................32 De zomer, wat nu (door: Roy Ploum).......................................................34 Weekend naar Třebíč (door: Dick van Pelt) ............................................36 Uitslagen ..................................................................................................37 Jeugd en sport (bron: Frank Nusse) ........................................................41 Athletic champs........................................................................................43


Verenigingsgegevens

Voorzitter

Vacature

Secretaris

Vicky Teeken, Weltertuynstraat 6, 6419 CT Heerlen Tel. 045-5712812, e-mail : stbsecretariaat@online.nl

Penningmeester

Annick Ploumen, Eygelshovenerweg 13, 6374 KB Landgraaf Tel. 06-10897824, e-mail : annickploumen@home.nl

Algemene zaken

Jos Janssen, Schepenbank 22, 6343 CV Klimmen Tel. 043-4591995, e-mail : jos.anny.janssen@ziggo.nl

Leden

Wiel Frins, Exdel 12, 6373 AJ Landgraaf Tel. 045-5690303, e-mail : wiel.frins@planet.nl

Jeugdsport

Caroline Radstake, Groenstraat 211, 6374 JP Landgraaf Tel. 045-5463589, e-mail : caroline.radstake@home.nl

PR en communicatie

Iris Pilich, Willem Alexanderstraat 3, 6373 KA Landgraaf Tel. 06-31042067, e-mail: irispilich1991@hotmail.com

Ledenadministratie

Frank Eisenga, Koempel 69, 6372 ND Landgraaf Tel. 06-44996122, e-mail : ledenadmin@stblandgraaf.nl

Adres atletiekaccommodatie

Sportlaan 1, 6374 CM Landgraaf

Website

www.stblandgraaf.nl

Postadres

Eygelshovenerweg 2 L, 6374 KC Landgraaf

Bankrelatie

Rabobank Parkstad Limburg, rek.nr. 172433975 IBAN : NL47RABO0172433975 BIC : RABONL2U t.n.v. Penningmeester STB, Eygelshovenerweg 13, 6374 KB Landgraaf

Vertrouwenspersonen

Volwassenen : Peter Verberk, tel. 045-5752133 Jeugd : Kristie Hanssen, tel. 045-5322992

Adverteren

Via het redactieadres. Adverteerders ontvangen het clubblad gratis.

2


Contributie en lidmaatschap 2015 Recreant

Wedstrijdlicentie

Jeugd

Lidmaatschap incl. basiscontributie Atletiekunie aanbevolen voor beginners per jaar:

€ 52,45

Als recreant + Wedstrijdlicentiekosten € 22,25 (wordt afgedragen aan de Atletiekunie) per jaar:

€ 74,70

Eenmalig via automatische incasso telkens in januari (basiscontributie en wedstrijdlicentie) en via automatische incasso per maand:

€ 25,72

Recreant zaal

incl. basiscontributie Atletiekunie per jaar:

€ 52,45

Begunstiger

U bent dan geen lid, maar steunt onze vereniging per jaar:

€ 30,-

Administratiekosten Atletiekunie voor nieuw aangemelde of gereactiveerde leden Overschrijvingskosten:

€ 6,-

€ 6,75 € 9,95

Alle opzeggingen dienen uitsluitend schriftelijk, via de STB-site of per E-mail te geschieden bij de ledenadministratie ledenadmin@stblandgraaf.nl en wel met inachtneming van de door de Atletiekunie verplichte opzegtermijn van 6 weken. Dit wil zeggen 6 weken voor het einde van het lopende kalenderjaar. Wanneer het lidmaatschap in de loop van het boekjaar eindigt, blijft niettemin de jaarlijkse bijdrage in zijn geheel verschuldigd.

Aktiviteitenkalender 2015 25 oktober 6 december

Zondag Zondag

Locatietraining 32e Sjef van Ooyen Kapellerbosloop

Aktiviteitenkalender 2016 3 januari 28 februari 24 april 15 mei 19 juni 28 augustus 25 september 30 oktober 4 december

Zondag Zondag Zondag Zondag Zondag Zondag Zondag Zondag Zondag

Nieuwjaarsreceptie Locatietraining Locatietraining 37e Heideloop Locatietraining Locatietraining STB Clubdag Locatietraining 33e Sjef van Ooyen Kapellerbosloop

3


Weekschema STB trainingen 2015 Senioren en Jeugd Dag

Locatie Kwartaal

Tijdstip

1

Ma

2

3

Training

Tempo

Duur

Duurloop bestemd voor lopers die al ongeveer een uur kunnen hardlopen en hun conditie willen verbeteren.

18:30

ter Waerden

18:30

ter Waerden

19:00

Sportzaal Hoefveld

10 kmh

Junioren (sprint / sprint- of hoogspringen) Algemene conditietraining met muziek. Geen looptraining. Bestemd voor alle lopers (m/v) die hun algemene uithoudingsvermogen, kracht en coördinatie willen verbeteren.

1:30

Alois Pilich (Frank Eisenga) Herman Gerards Leo Quaedflieg René Homminga Glenn Gentle

1:00

Marjo Moonen

1:00

18:30

ter Waerden

Pupillen A,B,C

1:00

Jos Bex Ger Bodelier Marcel Coerver Wiel Frins Richard Thomas. Cor van Haaren Theo Schmeits Saskia Rademakers Leo Quaedflieg Jeugdtrainers Alois Pilich (Frank Eisenga) Herman Gerards Leo Quaedflieg René Homminga Saskia Rademakers Cor van Haaren Jeugdtrainers

19:00

ter Waerden

1:30

Glenn Gentle

1:30

Wim van der Linden Ger Bodelier Leo Quaedflieg Richard Thomas

1:30

Jeugdtrainers

1:30

Marcel Coerver

18:30

MG

CP

CP

Intervaltraining. Deze zwaardere training is bestemd voor gevorderde lopers (m/v), die hun duurlopen MG willen afwisselen en het lopen op een hoger tempo willen trainen of hun vorm willen aanscherpen.

1:15

Di

Wo

Do

Vr Za Zo

Begeleiders

4

18:30

ter Waerden

Baan/interval/fartlek voor recreanten

1:00

19:00

ter Waerden

Junioren (sprint, horden, springen)

1:30

18:30

TW

CP

CP

Duurloop bestemd voor lopers die al ongeveer een TW uur kunnen hardlopen en hun conditie willen verbeteren.

10 kmh

1:00

18:30

TW

CP

CP

TW Rustige duurloop voor beginnende lopers (m/v).

9 kmh

1:00

18:30

ter Waerden

19:00

ter Waerden

Junioren (werpen en springen) Baantraining. Deze training is bestemd voor zowel gevorderde als beginnende lopers en recreanten. Ook lopers (m/v) die echt zonder basis willen beginnen zijn van harte welkom. Loopscholing is vast onderdeel van de training. Junioren (sprint en horden)

19:00

ter Waerden

MiLa-groep

18:30

Optionele / vrije training. Geen begeleider aanwezig.

10:00

ter Waerden

Pupillen A,B,C

10:00

Cooperbaan

Mila-groep Duurloop. Deze training is bestemd voor gevorderde lopers.

8:30

Cooperbaan

Vrije training

10/11 kmh

1:00

Jeugdtrainers

1:00

Richard Thomas

1:15

Theo Schmeits

Kwartaal 1 : 1 januari – 29 maart / Kwartaal 2 : 30 maart – 28 juni / Kwartaal 3 : 29 juni – 27 september / Kwartaal 4 : 28 september – 31 december Inlichtingen over trainingen Senioren : Wim van der Linden, tel. 045-5217013, email : wlinden@brunssum.net Jeugd : Caroline Radstake, tel. 045-5463589, e-mail : caroline.radstake@home.nl Legenda : TW = Terwaerden / CP = Cooperbaan / MG = Mengelers

4


Van de bestuurstafel (door: Wiel Frins) Na een mooie zomervakantie heeft ook het bestuur de draad weer opgepakt. Deze keer een korte bijdrage. Als eerste wil ik even terugkijken op de afgelopen familiedag. Wederom goed geregeld en goed verzorgd, maar vooral mooi om te zien dat ook de nieuwere leden en de zaalgroep deelnamen. Noteer in het verlengde hiervan maar alvast allemaal 3 januari 2016 in jullie agenda. Om 14:00 willen we dan starten met de nieuwjaarsreceptie.

Heerlen. Binnen de vereniging wordt door een aantal mensen nagedacht over hoe we aan dit evenement ook onze bijdrage kunnen leveren. Ideeën zijn hierbij natuurlijk van harte welkom. Tot slot wil ik jullie (natuurlijk volstrekt overbodig) er nog op attent maken dat de wintertrainingen weer zijn begonnen. De startlocaties zijn in dit verband aangepast (zie verderop in het clubblad) en iedereen loopt buiten de baan uiteraard weer in een reflecterend veiligheidshesje.

Voor het echter zover is komt eerst nog de kerst en natuurlijk Serious Request in

Nieuwjaarsreceptie NOTEER IN JE AGENDA! Beste STB’ers, Graag nodigt het bestuur jullie uit om op zondag 3 januari 2016 om 14:00 samen op het nieuwe sportieve jaar te proosten. Dit zal gedaan worden bij “Bij d’r Joep” op Sportpark ter Waerden. Zoals ieder jaar zal voor een hapje en een drankje gezorgd worden. Wij hopen jullie met vele te mogen ontvangen. Tot 3 januari!

Locatietraining 25 oktober in Klimmen Ook een evenement dat je niet mag missen. Voor diegene die niet weet wat dit is een korte uitleg. Sinds jaar en dag houden we op vastgestelde data een training in een andere omgeving. Dat kan overal zijn, Zuid Limburg, of net over de grens in Duitsland. De tempo’s worden zo vastgesteld dat iedereen hieraan kan deelnemen. Dus ook de recreanten en de Neem de Benen groep. Meestal lopen we in 3 groepen : groep ± 9 km/uur deze loopt een klein uurtje en een groep

van 10 en 11 km /uur die resp. 1.15 en 1.30 uur lopen. Bij voldoende deelname is er ook nog een groep voor het tempo van 12km/uur. Na deze gezellige training bestaat de gelegenheid om onder genot van een kop koffie of iets anders nog wat na te kletsen. Altijd heel gezellig. Via een persoonlijke mail krijgt iedereen binnenkort nadere informatie wat betreft tijd en plaats over deze locatietraining ditmaal bij onze STB vrienden in Klimmen.

5


6


Iron Man Maastricht (door: Peter Hendrix) In het vorige clubblad heb ik jullie wat verteld over de voorbereiding op de Ironman Maastricht, dus deze keer iets over de deelname hieraan. Het was heerlijk om zo’n wedstrijd dichtbij huis te kunnen doen. Geen reis beslommeringen en hotelkamers maar alles gewoon lekker thuis in een vertrouwde omgeving. De eerste stress in zo’n week voorafgaand aan de Ironman is normaal altijd het inpakken van de sportassen die mee meten. Naast alle gewone spullen die je meeneemt op reis, moet er ook altijd een heel arsenaal aan sportspullen ingepakt worden. Je zult op alles voorbereid moeten zijn. Het kan immers goed weer of slecht weer worden. Daarnaast moet je zorgen voor voldoende reserve spullen. Twee paar fiets- en loopschoenen, extra zwembril, zonnecrème, vaseline, je sportvoeding, vitamines, magnesium, hersteldrank en ga zo nog maar even door. Nu heb je alles bij de hand en kun je op het laatste beslissingen maken en dat is wel zo makkelijk. Wat is deelname aan een loopwedstrijd dan toch een stuk gemakkelijker. Voor mij begon het op vrijdag toen ik de wedstrijd bescheiden ben gaan ophalen in Maastricht en meteen de registratie gedaan heb. Leuk is het dan altijd om de sportexpo te bezoeken en met andere atleten te babbelen.

Ook heb ik nog even mijn voet laten behandelen alvorens naar de briefing en de pasta party te gaan. Niet geschoten is altijd mis, dus mocht het helpen dan is dat mooi meegenomen.

Tijdens de briefing worden onder andere de speciale regels nog eens uitgelegd, de wisselzones doorgenomen en wordt je geattendeerd op de

bijzonderheden die er eventueel zijn op de drie parkoersen nog eens doorgenomen. Daarna de in het zonnetje genoten van een pasta party samen met een groepje Limburgse deelnemers. Zaterdag staat dan standaard in het teken van het inleveren van de tassen voor de wisselzones met daarin alle spullen die je nodig hebt tijdens het fietsen en het lopen. Deze worden op rekken opgehangen en die kun je dan na het zwemmen en het fietsen daar oppikken en je omkleden en/of van schoeisel wisselen. Ook lever je dan je fiets in die samen met je fietshelm eerst nog gekeurd wordt. Op dit moment neem ik ook nog even de weg door de wisselzones even in mij op zodat ik niet te lang moet zoeken naar de wisseltassen en mijn fiets.

7


Ook weten waar de in- en uitgang zijn is wel erg prettig. Tijdens de wedstrijd is het altijd hectisch en zo is de kans op het maken van fouten een stuk minder. Daarna weer even naar de sportexpo om nog wat rond te kijken en nogmaals de voet te laten behandelen. Daar bleven natuurlijk weer een aantal handige dingetjes aan mijn handen plakken, zoals een startnummerband met een ingebouwd zakje om je gels in op te bergen. De zondagmorgen, op de grote dag, waar je lang naar toe hebt gewerkt begint het dan al erg vroeg. Om 04.30 uur liep de wekker af om dan nog snel even te ontbijten, het wedstrijdpak aan te trekken en daarna in de auto naar Maastricht. Daar meteen inchecken in de wisselzone en de fiets klaar maken. Bidons en voeding op de fiets, banden oppompen en ervoor zorgen dat de juiste versnelling alvast geschakeld is. Ook natuurlijk het fietscomputertje klaarzetten om de juiste info te krijgen tijdens het fietsen.

veel extra meters hoefde te zwemmen doordat het altijd lastig navigeren is in het open water. Na een kleine 1900m zwemmen was er een kleine landgang bij het gouvernement en daarna weer snel het water in voor het tweede deel van het zwemmen. Dit zwemonderdeel ging zoals verwacht en daarna snel het water uit richting wisselzone om het wetsuit uit te trekken en de fietshelm, bril en schoenen aan te trekken. Nu snel de fiets gezocht en verder met de fiets aan de hand richting het einde van de wisselzone om aan de 180km fietsen te beginnen.

Het fietsen ging zeker in de eerste van twee rondes lekker met een gemiddelde van 33 km/uur. Daarna in de tweede ronde flink gas terug genomen omdat ik wist dat de marathon met weinig voorbereiding er aan stond te komen.

Dan begint langzaam het zenuwenspel. Het wetsuit om in te zwemmen wordt aangetrokken en dan natuurlijk niet je badmuts en zwembril vergeten alvorens naar de start te gaan. Daar is het dan nog een tijdje wachten voor de start. Eerst mochten de profs van start en tien minuten later was het de beurt aan de 900 age groep atleten. Doordat de start vanaf de kant plaatsvond en de atleten via een steiger

het water in moesten had ik al meteen genoeg ruimte in het water en kon zonder de normale duw- en trek perikelen mijn tempo snel vinden. Leuk was het feit dat je vlak langs de wal zwom en zo de aanmoedigingen van het publiek bleef horen en zo ook mooi in een rechte lijn kon zwemmen waardoor ik niet

8

Het werd ook erg warm en dan is het zaak je goed te verzorgen door genoeg te eten en te drinken en het lichaam te blijven koelen met water. Dit lukt gelukkig prima tijdens een Ironman omdat er elke 20 km een goede verzorgingspost is waar water, sportdrank, energie drank, cola, red bull, energierepen en fruit meer dan voldoende aanwezig is. Je moet er alleen voor zorgen dat je het snel genoeg weet aan te pakken tijdens het fietsen. Dit lukte prima en zo kwam ik na 184 km terug in de wisselzone en voelde ik mij prima. Alleen


pijn aan het zitvlak van het zadel en stijve schouders en nek van de gebogen houding op de tijdritfiets. Zes uur voorover gebogen in de beugel op het stuur is nooit een pretje maar levert wel veel tijdwinst op en je verbruikt zo dus ook minder energie die je tijdens de marathon zeer zeker kunt gebruiken. In de wisselzone ging het prima, ik wist meteen de plaats terug te vinden waar mijn fiets weer opgehangen moest worden en ook de zak met loopspullen was snel gevonden op het rek. Snel omkleden dus en beginnen aan de laatste 42,2 km. Omdat de voetblessure een snelle marathon onmogelijk zou maken ben ik heel rustig begonnen om zo te hopen dat de pijn niet te snel zou komen. Mijn hoop was dat ik de eerste halve marathon zonder te moeten wandelen zou kunnen volbrengen en daarna wel zou zien

hoe het af zou lopen. Hierdoor hoopte ik dat de marathon niet te lang zou gaan duren. De sfeer op het parkoers was net als op het fietsparkoers uitstekend. Veel publiek en de Maastrichtenaren lieten zich van hun beste kant zien door overal douches te hebben geplaatst en ook zorgden voor veel muziek en aanmoedigingen. Dit maakte de drie rondes een heel stuk beter te doen en de eerste helft ging dan ook zonder problemen voorbij. Pas na 23 km voelde ik mijn voet maar dit was na 27 km alweer weg.

Hierdoor kon ik blijven hardlopen al lag het tempo niet erg hoog. Door het lagere tempo raakte ik niet echt in de problemen maar een aantal keren loop je toch wel tegen een muur aan of slaat de man met hamer flink toe. Leuk was op het loopparkoers dat onze Limburgse topper Evelien Ruijters op een verzorgingspost aan het werk was en me voorzag van heerlijk koude sponzen. Ik maakte met haar nog snel even een babbeltje alvorens te beginnen aan de laatste ronde waar ik ook weer mijn vrouw tegenkwam die ook al op de Cauberg stond om mij naar boven te schreeuwen. In de laatste km liep de Maastrichtse loper Roger Rousseau nog een flink stuk mee en dat was ook nog even een leuke afwisseling. Daarna volgde de ontlading en de vreugde in het finish stadion waar ik 12 uur en 20 minuten op gewacht had en die telkens als een lekkere warme douche over je heen stroomt. Het applaus en de felicitaties doen telkens weer goed. De speaker die je verwelkomt met “Peter you’re an Ironman” sluit een zware maar mooie wedstrijd af die al voor de finish snakte naar een vervolg volgend jaar. Dan hoop ik blessurevrij te zijn en dan zeker een uur eerder de finish te bereiken. Dit zou mij dan op het podium kunnen brengen in mijn leeftijdscategorie. In de finishzone was er voldoende eten en drinken voorhanden en na een portie Pasta en enkele stukken vlaai met cola snel een koude douche genomen wat mijn lichaam erg goed deed. Daarna snel mijn vrouw en dochter opgezocht waarna we de spullen ophaalden en weer naar huis gingen waar ik deze zware maar mooie dag afsloot met een heerlijk koude fles bier, twee frikadellen speciaal en natuurlijk een grote portie friet. Toen vielen de oogjes toch wel erg snel dicht en heb ik mijn heerlijke bedje opgezocht.

9


Het persoonlijk doel van…… Sjo Kec Hallo allemaal, omdat ik nog niet zo lang lid ben zal ik mij eerst even kort voorstellen.Mijn naam is Sjo Kec, ik ben 47 jaar, getrouwd en vader van een dochter en een zoon. Mijn vrouw en dochter zijn ook actief lid bij STB en mijn zoon heeft het even geprobeerd maar hield het snel voor gezien. Sinds 2002 ben ik werkzaam binnen het Gevangeniswezen. Daarvoor heb ik verschillende werkzaamheden gedaan zoals matroos bij de Koninklijke marine en vrachtwagenchauffeur. Ik had geen enkel idee wat te doen terwijl ik toch letterlijk geregeld naar de oplossing zat te kijken. Mijn dochter is namelijk in februari 2013 lid geworden en ik bracht haar vaker naar de training. Dan bleef ik meestal vanaf het bankje ook even kijken naar iedereen die zich in het zweet werkte. Het viel mij toen op dat er een groep trainde waarvan ik dacht dat ik die makkelijk zou moeten kunnen bijhouden. Het laatste zetje om lid te worden heb ik van mijn vrouw gekregen die mij al enige tijd gemotiveerd probeerde te krijgen om weer te gaan sporten. Mijn persoonlijk doel op de korte termijn is de halve marathon van Eindhoven op 11 oktober a.s. In het voorjaar van 2013 had ik niet voor mogelijk gehouden, toen is het namelijk voor mij begonnen. Aanleiding was een training voor het werk waar ik mij geconfronteerd zag met de welvaart die ik in de loop der jaren had verworven. Ik werd namelijk een beetje onpasselijk toen ik mijn buik aanschouwde die over de koppelriem hing. Thuis gekomen ben ik op de weegschaal gaan staan die 96 kg aangaf. Met mijn 168 cm lengte hoef ik jullie niet uit te leggen dat dit in de categorie ‘oversized’ valt. Tijd voor actie, maar welke? Daar heb ik toen enkele weken over na moeten denken. In de tijd voordat ik vrachtwagenchauffeur werd heb ik altijd veel gesport maar voor geen van die sporten kon ik weer enthousiast worden.

10

Zo gezegd zo gedaan, in april ben ik ingestapt bij NDB 2013. Wat viel dat tegen zeg, vanaf de kant zag het er zo makkelijk uit maar ik bungelde steevast achteraan en had de grootste moeite om bij te blijven. Het eerste doel waar wij naar toe werkten was de Heideloop. 3,2 Km door de heide, jeetje wat een afstand en wat een parcours! Hoe ging ik dat ooit voor mekaar krijgen? Consequent blijven trainen en een supportief groepje zijn de ingrediënten waardoor ik die eerste Heideloop met plezier heb uitgelopen. Sindsdien heb ik persoonlijk, en NDB als geheel, veel vooruitgang geboekt. De tijden worden steeds beter en de afstanden langer. Eerst trainen voor de 5 km, vervolgens voor de 10 en nu voor de halve marathon.


De voorbije maanden hebben we hard en veel getraind om Eindhoven tot een goed einde te brengen zonder de gezelligheid uit het oog te verliezen. We trakteren onszelf geregeld op een welverdiende beloning na een wedstrijd of training zoals hieronder na Maastrichts Mooiste.

van 22,3 km vanaf restaurant Hamacher Gangelt waarbij we werden ondersteund door

Gezelligheid, oog en oor voor elkaar zijn volgens mij de succesbepalende factoren van dit heterogene gezelschap. Het succes van deze groep zijn niet zozeer de tijden, zonder hier afbreuk aan te willen doen, maar het plezier dat we met zijn allen hebben. De trainers van STB hebben hier natuurlijk ook een groot aandeel in. Met name Cor (vanaf 2013) en de laatste maanden ook Saskia zorgen voor goede uitdagingen en een supportief klimaat tijdens de trainingen. Na het progressieve trainingsschema van de voorbije maanden was het 26 september jl. tijd voor de generale repetitie. Een duurloop

een aantal doorgewinterde lopers. Na weken te hebben ‘geharkt’ (ik kwam niet vooruit) heeft deze training mij weer het zelfvertrouwen gegeven waaraan het mij de laatste tijd ontbrak.

11


12


Baksteen door het venster Sport is zo mooi met doping! Eindelijk …eindelijk zijn we zover. Duits onderzoek van de ARD in samenwerking met de Nederlandse journalist Marco Knippen heeft aangetoond dat een heel groot deel van de Internationale topatleten doping gebruikt. Deutsche Gründlichkeit met Hollandse bemoeizucht.

Super!! De topsporters zijn gebruikers! Daarmee wordt natuurlijk een open deur ingetrapt, maar het leidt er ook toe dat we eindelijk af zijn van het oeverloos gezeur en gezeik over dopinggebruik: de toppertjes gebruiken het allemaal: atleten, wielrenners, krachtsporters en zelfs de per definitie domme voetballers, die denken beter te worden van een heerlijk lijntje coke. Geen vraagtekens of discussies meer!! Op naar de topsport! Heerlijk. We kunnen nu zonder dit gezanik uitgebreid genieten van topsport! Hier heb ik lang op gewacht: Nooit meer dat leugenachtige gedoe over uitzonderlijk goede (en vooral mooie!!) prestaties. Want zeg nou zelf: U geniet er toch net zoveel van als ik? Wees maar eerlijk en geef het maar toe. Wat was het mooi: Sergei Bubka die met de polsstok zowat over de rand van het stadion kon springen, Pantani die niet in de gaten had dat de beklimming van Mont Ventoux een onmenselijk grote inspanning is,

Lance Armstrong, die op soevereine wijze een groot aantal malen de Tour de France won. En, sportliefhebbers, wat is het toch een prachtig gezicht om de gedrogeerde Afrikaanse wereldtoppers op de Parelloop door de Rumpenerstraat de zien snellen. Je gelooft je eigen ogen niet, zo hard lopen die gasten. En dat hebben we allemaal te danken aan doping. Wat is sport met doping toch mooi. En dat moeten we vooral zo houden! Nu is vastgesteld dat zowat alle wereldtoppers ‘gebruiken’ is de topsport ineens weer volkomen eerlijk. Complete kopgroepen zijn on dope, dus de beste snuiver of spuiter wint! Mooi is ook dat dit onderzoek de weg vrij maakt voor verdere onderzoeken en experimenten. Viva la dope!! Artsen en begeleiders kunnen nu verder gaan zoeken naar nog grotere effecten. Ik kan er bijna niet op wachten. We gaan ongemende prestaties beleven. Een kogelslingeraar, die zijn kogel het stadion uitwerpt tot midden op de parkeerplaats. Daar staat dan plotsklaps een auto (hopelijk van een sportmakelaar) met een enorm gat in het dak. Wie kan of wil daar nu niet van genieten? De dopinggebruikers zijn nu allemaal uit de apothekerskast. Ontkennen van dopinggebruik is vanaf augustus 2015 zinloos en zelfs irritant dom. Weet u nog hoe Michael Bogaart destijds stuntelig bleef volhouden clean te zijn? Weet u nog hoe onze Limburgse wielertrots Marc Lotz met veel bombarie uit de Rabobank werd gezet vanwege het in bezit hebben van doping. En dat, terwijl de hautaine en hypocriete begeleiding van de Rabobank zelf voor het felbegeerde goedje zorgde!

13


Verleden tijd is het, dit soort onzin. Bijna verleden tijd moet ik eigenlijk zeggen. Ik zag onlangs interviews met Miranda Boonstra ( niet eens een Europese topper) en Daphne Schippers op tv. Uiteraard keken zijn met hun lieve blauwe oogjes in de camera en vertelden met een bedeesd stemmetje: “Nee hoor meneer, dat gebruiken we niet.’ AMMEHOELA! Het leek wel of ik Michael Bogaart uit zijn nek hoorde kletsen De allerleukste opmerking kwam uit de mond van dhr. Herman Ram. Dat is een bobo van de Nederlandse Dopingautoriteit. Hij stond voor een poster met de tekst: Sport is te mooi voor doping. Hij schaamde zich omdat hij moest toegeven dat er Nederland de minste dopingtests van Europa werden gehouden. Nederland stond volgens hem op de laatste plaats. NEE! Die Ram snapt er niets van! Controles zijn compleet overbodig geworden. Nederland is op dit gebied dus duidelijk koploper! Apetrots zou hij moeten zijn op het realistische beleid van zijn instituut. Nu moeten de jongens en meisjes van STB wel even oppassen. Dopinggebruik is alleen bestemd voor wereldtoppers, winnaars van WK’s en Olympische Spelen. Zoals de trainer Henk Kraaijenhof van Nellie Cooman destijds al zei: Tot aan Europees niveau is dopinggebruik zinloos. Je kunt dan meer effect bereiken door meer en harder te trainen. Nelly behoorde zeker tot de wereldtop, want…..juist….zij liet regelmatig een spuitje in één van haar stevige hammen zetten. Mochten er STBers zijn die hun prestaties met behulp van spuiten en slikken willen verbeteren? Vergeet dat maar. Heb je een 10 km gelopen in pakweg 62 minuten en wil je gedopet onder het uur? Dan zit je nèt niet bij

14

de wereldtop. Vergeet die wonderpilletjes dan maar! Trainen zul je en afzien! Niets anders! Uiteraard kon ik, de jonge onderzoeker, het niet laten om zelf het wonderspul eens uit te proberen. Goed medisch voorbereid ( lees: vol verboden middelen) begon ik aan een marathon met het idee: Dit wordt een PR! Dat was ook zo, maar ik kwam bedrogen uit. ‘On dope’ ging ik zo snel dat ik aan de finish was, voordat die was opgebouwd. Geen finishlijn, geen finishdoek en geen tijdwaarneming. Niemand ter plekke geloofde dat ik die bewuste marathon in 2 uur en 2 minuten had afgeraffeld. Ik heb toen maar besloten om daar verder geen drukte over te maken, want ik kon het niet bewijzen en was toch al geen wereldtopper. Ik was gewoon mijn tijd ver vooruit. Maar zeker is wel dat een echte wereldtopper binnen zeer afzienbare tijd de marathon onder de twee uur gaat lopen. Komt dat zien! Komt dat zien! Sport is zo mooi met doping! Naschrift Bovenstaande baksteen werd al geschreven voordat Dafne Schippers en Usain Bolt wereldkampioen werden. Daarmee is het stuk niet achterhaald, maar wordt het geschrevene juist bevestigd. Het dopinggebruik wordt uiteraard door beiden glashard ontkend en professioneel gemaskeerd door lieve blauwe oogjes en gestoord gedrag. Hiermee is niet gezegd dat hun prestaties niet fantastisch waren! Het was geweldig om te zien. Ik heb oprecht genoten van hun overwinningen op…….eh…….de andere dopingzondaars. Ga zo door, Dafne! Op deze manier ga je binnenkort onder de 21 sec. lopen en wie weet nog sneller! OK ( Naam bekend bij de Nederlandse Dopingautoriteit)


Nieuwe leden (bron: Frank Eisenga) Hennie van der Molen Hennie traint elke maandag in de zaal olv Marjo Moonen. Ze woont in Landgraaf, Aan de Put en is 59 jaar Ryan Philippi Ryan is ook in de zaal te vinden, woont in de Peter Schunckstraat in Heerlen Sandra Boekholt Ook “zaallid”. Sandra is thuis in Heerlen in de Aletta Jacobsstraat. Rob Bolk Rob woont in Cadier en Keer op de Eckelraderweg. Leuke bijkomstigheid: zijn vader was in de jaren 80 secretaris bij de STB. Daniel Smirnov Daniel woont in Landraaf aan de Stationsstraat en is 27 jaar. Daniel is momenteel actief in de Neem de Benen 3 groep. Rob Wouterse Rob, 23 jaar, woont in de Oude Kerkstraat in Heerlen

Nieuwe jeugdleden: Uit Landgraaf: Biek Michorius Zoe Jung Ricco Beckers

Beeindiging lidmaatschap: Bea Lindelauf Diana Wassen Elly Quaedvlieg Guy Erkens Jo van Vlodrop Jolanda Overeem Josette Ruijters Leo Stevelmans Manuela Vandegard Marcel Klein Marcel Quaedvlieg Viola Conradi Wiel Lony

De jeugdleden: Caro Schouteten Chimène Hermans Claudia Counotte Indy van Groesen Jaron van der Linden Lana Dortants Lynn Kempers Milou Meiland Niels Schoeters Nienke Muermans Tessa Meurs Wietse Klomp

15


Vrouwen bij S.T.B. (door: Xandra Verrips) Hardlopen en trainen in een groep onder begeleiding bij een verenging, Locatietraining, Familiedag, deelnemen aan wedstrijden, samen trainen voor een nieuw gesteld doel, dat lijkt nu zo vanzelfsprekend en bekend terrein. Dit was anders toen ik een begin maakte met hardlopen. In het voorjaar van 2010 was ik zelfstandig gestart met hardlopen via een programma op mijn MP3 speler met als doel om op 31 Oktober 2010 deel te nemen aan de ‘Ladies Run’ te Landgraaf. Ik had nooit eerder hardgelopen en was heel benieuwd hoe dit me zou afgaan. De lat had ik voor mezelf vrij hoog gelegd door me in te schrijven voor de afstand van 10 kilometer (doe maar ruig). Deze loop steunde dat jaar de Stichting tegen Vrouwenkanker, Ruby & Rose. Ik vond dat een goed initiatief en wilde me daar dan ook voor inzetten, mede omdat ik zelf een hele dierbare vriendin in 2008 ben verloren aan de gevolgen van kanker. Het parcours van deze run liep ook nog eens door Strijthagen, wat voor mijn vriendin een speciale plek was. Ik heb alle trainingen met moeite weten af te ronden en de ‘Ladies Run’ uitgelopen. Ik vond het erg zwaar (ook emotioneel) maar was tevreden met het resultaat. Na die run had ik mijn doel bereikt, mijn ziel had rust, en zo verdwenen mijn schoenen in de kast. Uiteindelijk heb ik na enige tijd nog enkele pogingen gewaagd om een nieuwe start te maken met hardlopen maar door gebrek aan motivatie en energie kwam hier niets van terecht.

16

Helaas ging het vorig jaar minder goed met mij en kwam ik thuis te zitten met een ‘Burn-out’. Het was duidelijk dat er iets moest gaan veranderen. Ik zocht een manier om mijn hoofd leeg te kunnen maken en mijn energie weer terug te krijgen. Hardlopen is hiervoor een goed medicijn, maar hoe pak je dit (weer) op in je eentje als je energie level beneden peil is. Gelukkig heeft mijn lieve vriendin Bianca Jongkind (ook lid van STB) mij hierbij geholpen, door mij op sleeptouw te nemen tijdens het hardlopen. Hierdoor kreeg ik de smaak weer te pakken en heeft Bianca mij overgehaald om een keer met haar mee te gaan naar de training op de baan bij STB. Zo gezegd zo gedaan! Met mijn renkleding aan en een fles water in de hand ging ik op weg richting Ubach over Worms. Toen ik de auto had geparkeerd sloeg de twijfel ineens toe, was dit wel iets voor mij? Een vereniging? Het zag er namelijk allemaal zo officieel en professioneel uit! Eenmaal uitgestapt zag ik mijn vriendin Bianca staan en liepen we samen de baan op. Ik maakte kennis met Cor en Sybille en een hoop andere mensen die op dat moment ook op de baan waren om te trainen. Na de warming up had ik de smaak al snel te pakken, wat is dit leuk! Heerlijk om samen met anderen te trainen op de baan en (nieuwe) mensen te leren kennen die dezelfde ‘passie’ delen. We zijn nu een jaar verder en het gaat gelukkig weer heel goed met mij en heb ik het nog steeds reuze naar mijn zin bij STB. Ik heb geen moment spijt gehad van mijn aanmelding als lid.


Helaas zijn er hier en daar wat mensen weggevallen door blessures, verhuizingen, werk of andere redenen. Maar er komen ook weer nieuwe mensen bij of leer ik weer andere leden kennen binnen de vereniging.

saamhorigheid binnen de groep. Ik hoop dat we nog lang met zijn allen veilige en blessurevrije kilometers mogen maken en dat de vereniging STB nog lang zal blijven voortbestaan.

De teamspirit is heel goed binnen onze loopgroep en zijn we nu hard aan het trainen voor de halve Marathon op 11 oktober 2015 in Eindhoven o.l.v. Cor van Haaren. Ik heb er erg veel zin in en het gaat zeker weten een hele gezellige dag worden met z’n allen.

Mijn partner Manuel en mijn dochter Denise zijn inmiddels ook lid bij STB. Manuel is in Februari gestart met ‘Neem de Benen 2015’ en mijn dochter Denise vorig jaar bij de Junioren.

Ik wil bij deze dan ook, nu ik de pen toch in handen heb, de mensen waarmee ik train bedanken voor de gezelligheid, goede portie humor, de nodige steun en motivatie en

De sportieve groeten van mij, Xandra Verrips

17


18


Verjaardagskalender November 1 1 3 12 15 16 17 19 20 22 23 27 27 28 30 30

Audrey Reijnen Jurre Vermeulen Ivo Vincken Bart Erkens Tim Roks Huub Donders Ryan Philippi Ellen Penders-Bernaards Iris Pilich Cor van Haaren Fleur Kramer LĂŠon Schoonbroodt Monique Arets-Ruijters John Oostdijk Jacqueline Dieters Diana Eurlings

December 11 jaar 15 jaar 43 jaar 17 jaar 31 jaar 55 jaar 23 jaar 56 jaar 24 jaar 49 jaar 14 jaar 59 jaar 46 jaar 55 jaar 46 jaar 49 jaar

1 3 7 10 10 11 11 13 13 14 16 16 17 18 19 26 27 28 30 31

Eric Notermans Lily Smeets Rik Radstake Theo Wessels Tom Theunissen Nicolien Bout Jan van Hees Jos Meens Sjef van Ooyen Sibille Waskiewicz Dennis Lymandt Dave Kil JĂźrgen Schoumakers Gerte Offeringa Maud Missler Anne Goldsmits Alicia Koot Rik Rompen Silvie Rutjens Jan Vroomen

48 jaar 55 jaar 19 jaar 63 jaar 9 jaar 50 jaar 75 jaar 54 jaar 73 jaar 49 jaar 41 jaar 39 jaar 42 jaar 46 jaar 12 jaar 42 jaar 31 jaar 35 jaar 53 jaar 65 jaar

19


20


Steun Serious request 2015

Doneer of ren mee op zaterdag 19 december om 10 uur op de atletiekbaan van Park Ter Waerden S.T.B. wil zich ook inzetten en geld inzamelen voor Serious Request. Op zaterdag 19 december wordt op onze atletiekbaan een sponsorrun gehouden. We willen dit doen in de vorm van een estafetterun voor de jeugd en verder iedereen die hieraan wil deelnemen. De deelnemers mogen voor een of meerdere afstanden inschrijven. Het afgesproken inschrijfgeld is €5 per afstand Tempo zal ± 9km/uur zijn en de voorste loper draagt een vlag. De vlag dient als estafettestok. Er kunnen de volgende afstanden gelopen worden 1 9000m 4 1800m 2 4500m 5 900m 3 3600m

Er komen collectebussen te staan op de atletiekbaan en bij d’r Joep. Verder is er een raadselspel. Uiteindelijk willen wij dan het opgehaalde bedrag op woensdag 23 december met een groep lopers van Landgraaf naar het Glazen Huis in Heerlen brengen. Ook zijn er plannen om dit samen te doen met meerdere verenigingen van Parc Terwaerden. Als alle plannen definitief zijn worden jullie via mail en de STB site op de hoogte gesteld.

Voor verdere informatie en/of ideeen kun je terecht bij Dinand Radstake, Theo Schmeits en Christian Brakenhof.

21


22


De zondagochtend safari (door:Jacqueline Dieters) Er bestaat een groep STB-ers die zich al sinds jaar en dag elke zondagochtend om half negen verzamelt voor een duurloop over de Brunssummerheide. Om de zondag fris en vooral fruitig te beginnen. Dat de groep door de jaren heen heel wat wisselende samenstellingen heeft gekend, moge duidelijk zijn. Maar steeds was en is er de váste kern. Eén oude rot in het vak valt direct op als je het trainingsschema leest: ‘een duurloop van een uur en een kwartier voor de gevorderde loper onder leiding van Theo Schmeits’. Arme Theo. Hoezo arme? Dat lees je verderop. Wie loopt er zoal nog meer mee? Ik zal wat voornamen noemen: Roger, Jan, Jo, Harrie, Wiel, Sjef, Rob, Alois, Bart, Ben en Wim. Voor de meeste lezers bekende namen. Ken je ze niet en zou je ze onverhoopt op de vroege zondagochtend in de hei tegenkomen, dan zijn bepaalde personen uit deze groep zeer goed herkenbaar aan het bontgekleurde, glimmende trainingspak uit de ‘seventies’ of het vale, verwassen loopshirt. Een shirt met daarop het jaartal van deelname aan een wedstrijd, dat ver terug ligt in de vorige eeuw, hun oude glorietijd. Een ander herkenningspunt is hun blik. Zit de slaap in hun ogen er nog goed in en heb je het idee dat deze ogen nog verder open zouden kunnen: bingo. Dan hebben ze op zaterdagavond te diep in het glaasje gekeken en te lang doorgefeest. De fris- en fruitigheid komt dan pas gedurende de loop op gang. Behalve bij één persoon. Die heeft nooit opstartproblemen en is altijd vanaf het begin volop aanwezig. Ook als hij de avond van tevoren te veel vocht naar binnen heeft gewerkt. Over hem zo meteen ook meer. Mijn eerste kennismaking dateert van maart dit jaar.

Nu, een dik half jaar later, wil ik mijn loopervaring met deze toppers graag met jullie delen. Want…een bijzondere ervaring is het zeer zeker. Laat ik allereerst voorop stellen dat ik het van mijzelf al ontzettend knap vind, dat ik nog steeds meeloop. Als vrouw overleven in deze mannengroep is namelijk niet makkelijk. Nog voordat mijn vuurdoop begon, werd mij door de heren medegedeeld dat er meerdere voorgangsters waren. Helaas haakten die na een paar trainingen weer af. Ik dacht toen al: ‘Waar ben ik aan begonnen? Waar zou dat aan liggen?’. Enfin, dat was iets om zelf achter te komen. Tijdens mijn eerste training werd mij meteen gevraagd naar mijn verjaardag. Wie het vroeg? Nee, ik noem geen voornaam. Het was de man van Gaia Zoo. Hij werkt er niet, maar elke week komt hij aangereden in zijn witte Fiat Panda met zebrastrepen. Parkeert ook elke keer op dezelfde plek in de modder. Maar dat past ook wel bij zo’n echte safariwagen. Hij zegt dat het vervoermiddel aan zijn vrouw toebehoort maar dat gelooft natuurlijk niemand. Dat terzijde. Terug naar zijn vraag. Mij werd medegedeeld dat het traditie is dat de jarige trakteert op koffie met vlaai na de training. Ik zag echt teleurstelling in zijn gezicht toen ik ’30 november’ antwoordde. Hij reageerde met: ‘Ow is dat nu jammer, dat is veel te ver weg, zo lang houd je het waarschijnlijk niet uit’. Tja… Al direct vanaf het begin viel me de rivaliteit op tussen trainer Theo en safariman. Deze laatste vindt namelijk dat hij de groep veel beter door de hei kan leiden dan Theo. Hij is ook van mening dat hij in aanmerking komt voor de trainersvergoeding van €80 (serieus?) en niet Theo.

23


Elke week dreigt hij Theo met een overstap naar AVON. Menige opmerking krijgt onze man met snor naar zijn hoofd geslingerd. Teveel op het asfalt, tempo te laag, tempo te hoog, teveel bergop, te laat terug. Arme leider Theo, ik heb met hem te doen. De korte ‘ei’ kan menigmaal worden vervangen door een lange ‘ij’. Zebraman praat graag én véél. Heel veel. Vanaf het moment dat het portier opengaat bij aankomst tot aan het wegrijden van de parkeerplaats. Dus de hele groep is blij en opgelucht als hij weer in de panda zit. Gelukkig kun je bij safariwagens geen raam naar beneden draaien… Tijdens onze duurloop begaat hij menige overtreding in het stiltegebied. Hij begroet elke vrouw die we tegenkomen. Hij ziet ze heel graag, ‘het liefst achter het aanrecht’. Geen wonder dat de vrouwen het snel voor gezien houden.

Je zou het niet zeggen maar hij heeft ook positieve kanten, onze kletsmajoor eerste klas. Hij is bijvoorbeeld de beste beschermheer tegen onverwacht aanstormende honden, hij tilt je op als je plots

24

op de grond ligt omdat je een boomstronk niet hebt gezien en hij biedt de groep na afloop zijn drinkfles aan. Alleen heeft dan niemand dorst. Alle gekheid op een stokje…lopen met deze groep is ontzettend leuk. Geboeid luister ik altijd naar de verhalen uit de oude doos. Over vroegere wedstrijden. Anekdotes over de reeds ter ziele zijnde, zeer zware Bergloop. Een wedstrijd die, zo heb ik me laten vertellen, ontstond omdat er een reden moest zijn voor het geven van een gezellige barbecue. Dan organiseerde men vooraf toch een wedstrijd! Ik roep jullie langs deze weg op om eens mee te gaan. Vrouwen in het bijzonder. Dan komen er ook eens andere onderwerpen aan bod dan Roda JC, Tom Dumoulin en boxershorts van de Hema. Al met al…er heerst een hele ongedwongen, gezellige sfeer. Zoals bij elke training bij STB, toch? We lachen heel wat af en iedereen

heeft iets te vertellen. De een wat meer dan de ander. In de tussentijd ben ik omgedoopt tot ‘het meisje’. Het meisje is er zondagmorgen weer bij! En die vlaai gaat er komen in november!


Terug in de tijd – S.T.B.10 jaar geleden – (door: Theo Schmeits) De Posbankloop in Velp in 2005 was een van de succesvolle clubreizen die STB toendertijd organiseerde. Jo Born schreef destijds een smakelijk verhaal over deze clubreis. Zoals de traditie betaamt, was er ook dit jaar weer “het” STB-uitje. Door de successen van de afgelopen jaren wordt de druk telkens groter: kan het weer zo geslaagd en gezellig worden. Na de Grimbergen van 2004, mochten we nu op Veltins-toer. Misschien is dit wel de enige dissonant: kleinere glazen bier en het Reinheitsgebot i.p.v. de Belgische weelde. Al op menige voorafgaande training was de tendens gezet, waren de concurrenten afgebluft of was hen zand in de ogen gestrooid. Aan de oppervlakte was begrip en goede raad, onderhuids waren de messen geslepen Op de vraag wie in de bus – bij het zien van een microfoonde eerste spreker zou zijn, was geen weddenschap af te sluiten. Per slot moeten bij een weddenschap ook verliezers kunnen zijn. Enfin, Wim van der Linden kondigde voor de laatste donderdagtraining een Coopertest aan. Parcours: de slingerweg naar beneden, dus de kans om een flink PR neer te zetten. Adder(tje) onder het gras: de volgende trainingsschema´s worden op deze test gebaseerd!! Na een voortvarende reis en gekunsteld parkeren, konden we restaurant de Olde Dubbelinck betreden. Anonieme sponsor, hartelijk bedankt voor koffie met gebak. Van sommigen heel hartelijk bedankt: zij hebben nog tot na de finish van het gebak mogen genieten.

De zenuwen begonnen langzaam op te spelen. Wiel Frins zocht steun bij het instellen van zijn horloge (hij geloofde achteraf zijn eigen tijd niet) en Marcel Meens biedt Herman Gerards aan om als haas te fungeren. Hij had toen dus al de vooruitblik dat dit zijn voornaamste concurrent was. Na een levendige handel in startnummers en de (niet) bijbehorende chips kon het echte

werk beginnen. Actiefoto met Albert Verbunt, Roger Gilissen en Sjack Hoop op de 15 km. Op de 6km race een flitsende start van Ralf – zoef zoef- de Leeuw. Hij wist toen nog niet dat er onderweg een heuse piramide beklommen moest worden. Aan de finish klokte hij een zeer verdienstelijke 22.03. Ook de overige deelnemers op deze afstand leverden prima prestaties, hetzij omdat ze meer in hun mars hebben dan ze zelf denken (Els Frins),

25


omdat de klassieke rolverdeling in het huwelijk je tot het maximum prestatie brengt (Tonny Geilenkirchen) . De tijd van Gerte Offeringa werd later in de bus nog gebruikt voor kruipkansberekeningen. Om half drie klonk het startschot voor de 15 km. Iedereen had zijn schema en zijn doelstelling. Komende uit de highlands, stonden ambitieuze eindtijden voor ogen, want de rest van Nederland kon toch geen noemenswaardige heuvels hebben……. Bedankt, Posbank. Ik onderschat je niet meer. Onverstoorbaar als altijd, raffelde Hub Donders het parcours af in een verbazingwekkende 53.31. Zijn eerste actie na terugkeer in het kleedlokaal: een blikje bier uit de tas halen “zodat hij niet langer herinnerd werd aan de wedstrijd”. John Borjans was de enige andere STB-er die binnen het uur wist te finishen. Ralf de Leeuw snelde in zijn 2e wedstrijd van de dag naar een knappe 1 uur en een beetje. Voor anderen gold dat stevig zelfvertrouwen werd getankt (Marcel Meens, Herman Gerards, John Haan, Roger Gillissen, Sjack Hoop, Monique Botghans, Josette Gijselaers), dat illusies werden verloren (Jo Born, Wiel Frins–alias Fred-, Thei Schmeits, John Born) of dat met verstand lopen ook lonend is (John Hendrix, Jan Manders & Peter Janssen). Dat een merendeel van de STB-ers als recreant in de uitslag is opgenomen, vraagt om sportieve revanche. Alle verschillen in de geleverde prestaties werden nadien in de Olde Dubbelinck genivelleerd: als bier op tafel komt, levert iedereen zijn maximale bijdrage. De kok besefte dat veel energie aangevuld moest worden en serveerde een rijkelijk diner. De terugweg werd geheel in beslag genomen door de Coopertestweddenschap. Gaat Marcel Meens door het stof? Kan Jan Schwanen Gerte Offeringa voldoende uit de wind zetten? Zorgen spuug en vaseline voor minder wrijving? Bieden kurken de gewenste

26

bescherming? Is Marcel Meens op tijd terug voor de hapjes? Is dit een training voor Santiago de Compostella? Is dit Op de Kamp al? Wat vliegt te tijd met slap ouwhoeren (en wat zal het snel donderdag zijn).

11e Posbankloop Velp 25 september 2005 6 KILOMETER: Ralf de Leeuw Els Frins Tonny Geilenkirchen Gerte Offeringa

00.22.02 00.32.06 00.33.02 00.34.36

15 KILOMETER: Hub Donders John Borjans Marcel Meens Herman Gerards Jo Born John Haan Wiel Frins Roger Gillissen Theo Schmeits John Born Jan Schwanen Albert Verbunt Sjack Hoop John Hendrix Ronald Smeets Ed Doveren Jos Bex Roger Steens Egon Borghans Monique Borghans Peter Jansen Jan Manders. Bert Daemen Josette Gijselaers Helma van de Heuvel Yvonne Monse Ed Monse.

00.53.28 00.58.09 01.00.56 01.01.42 01.02.50 01.04.57 01.05.08 01.05.23 01.06.43 01.07 03 01.07.09 01.10.07 01.10.10 01.12.48 01.13.20 01.13.59 01.14.27 01.14.28 01.14.36 01.15.34 01.22.00 01.22.00 01.23.54 01.24.29 01.25.49 01.27.08 01.40.51


Ik had een MMC-crisis (door: Erik Haakma) Maar…. Ik kwam er vanaf. Hoe? Lees dit artikel. Taaltechnisch is de kop van dit artikel niet helemaal oké. Maar goed, het is nu zondag, de deadline nadert en toen ik net (even tussendoor: niet ‘echt net’ als u het leest maar lees dit in relatie met toen ik dit stukje therapie beschreef op mijn aftandse apple ibookG4) een rondje met de hond liep, vond ik

dat deze kop wel een mooie uitdrukking weergeven van de geestesgesteldheid die ik heb ondervonden. Hoe kwam het zo? Ik weet het niet. Was het de sfeer van de druiden in Bretagne tijdens de zomervakantie, zat er iets in de moules frites met Roquefort, de franse wijntjes? Kwam het dankzij de kapotte bobines in Frankrijk van mijn pas aangeschafte Volkswagen (hmm, zou kunnen)? In de pre-schema (mijn renjaarleven bestaat de laatste jaren uit twee marathonperiodes met een pre- en een post periode) vakantiemaand juli genoot ik van de vakantieperiode maar was ik ook rentechnisch gezien moe. Na een langdurige zelfreflectie en analyse (heel eenvoudig: aantal sessies lange soloduurlopen m.n. door Kerkrade in druilerig weer) kwam ik er achter.

Verdorie. Ik had een Marathon Midlife Crisis. Technisch gezien trainde ik nog wel maar de passie was weg. Ik moest me dwingen om te lopen, voelde kilometers lang spierpijn en de ‘ punt-op-dehorizon’ was in mist gehuld (goh wat mooi gezegd). De drive om ergens over de streep te komen, naar de klok te kijken en zien dat de eindtijd met een ‘ 2 ’ begint. Nog leuker eigenlijk al na een kilometer of twintig voelen dat het helemaal goed gaat komen en fris en fruitig naar de eindstreep hollen. Dat was niet meer nodig, doel was weg. De eerste keer is geweldig maar je (ik) weet, de tweede keer is toch minder. Ik kan me herinneren dat Ajax in de vorige eeuw (mid jaren 90) nog een keer de Europacup 1 won en zij het jaar erna weer in de finale stonden. Toen zeiden spelers dat het toch anders voelde (ze verloren trouwens). En nu, analyse is een ding, de oplossing is effe wat anders. Plotseling kwam de ommekeer en ontstond een onweerstaanbare behoefte. Het begon een week of vijf geleden. Op een warme zaterdagavond liep ik in het mooie Duitsland, de Monte Sophia Run (28 kilometer in de nabijheid van een bruinkoolgroeve deels een trappenloop zonder trappen, zo voelde het althans). Een hele mooie loop waar je helemaal boven denk te hallucineren; daar staat namelijk een Romein die druiven uitdeelt. Na die loop dus kreeg ik er weer helemaal zin in en weet je waarom?

Het marathonleven had geen zin meer. Het was volbracht (beetje pathetisch geef ik toe). Ik was voldaan. In Rotterdam had ik de ‘ 3 uur gekust’ en ….ja wat nu?

27


Onderweg tijdens de ‘ beklimming’ van de helling van zo’n 10 km bedacht ik met dat ik een foto van Theo Schmeits boven mijn bed ga hangen. Een foto? Theo? Ja, inderdaad. Even een tussendoortje om e.e.a. te verklaren - Vroeger had ik dat ook weleens. Op de momenten dat ik naar de tandarts moest (niet echt heel leuk) bedacht ik me altijd iets leuks dat na het bezoek van de tandarts zou plaatsvinden. Ik kan me herinneren dat ik een keer op een dinsdag naar de tandarts moest en ik me op iets ging verheugen na het bezoek aan de tandarts. In die tijd (jaren 70) nam mijn vader op de dinsdag altijd gebakjes mee naar huis zodat we ‘s avonds voor de televisie (de tijd van Peyton Place, Swiebertje en zeskamp) gezellig het gebakje aten. Kortom denken aan iets leuks en een nieuw event ipv focussen op wat je niet zo leuk vindt (huis-, tuin en keukenpsychiatrie voor beginners zou je haast zeggen).-

Nu weer terug naar de foto van Theo. Tijdens die loop bedacht ik me dat ik niet meer op de 3 uur wilde focussen maar dat ik “ M’ ga kussen op 2.55. Ha, dat is pas een doel! Theo heeft me een fles wijn beloofd als ik zijn PR ga verbreken, moet u weten. Door die gedachte en focus raakte ik over mijn MMC heen en liep ik heerlijk mijn langeduurloopjes in Parkstad, eentje in Meerssen en een in het Heuvelland, de 20 mijl in Meerssen, de Staploop en de Gelaenderlaup (aanrader in oktober 2016!). En beste lezers, het heeft geholpen. Voor het naar bed gaan visualiseer ik Theo op weg naar zijn PR en ik ren daar fris achteraan tot zo’n meter of 100 voor de finish en dan… sorry Theo. Als u dit leest heb ik “ Eindhoven” al gelopen en wie weet is de wijn van Theo inmiddels al op danwel mag die nog een jaartje rijpen. (NB het zou natuurlijk ook kunnen dat het leeftijdsverval is ingetreden?) Gegroetjes van uw freelance redacteur

Vrouwen en sportbeoefening (bron: Atletiekunie) Inleiding Sport is van oudsher een mannenbezigheid. In de Griekse oudheid was het zelfs voor vrouwen verboden om naar sportwedstrijden te kijken.

Nog steeds is het zo dat niet alle sporten voor vrouwen toegankelijk zijn.

28

Bij atletiek wordt deze achterstand echter snel ingehaald. Werd in 1960 de 800m voor vrouwen (weer) op het wedstrijdprogramma opgevoerd, in 1984 was ook de marathon een afstand die door vrouwen gelopen mocht worden. Ook bij de andere nummers wordt de achterstand ingelopen. Zo zijn de laatste jaren kogelslingeren, hinkstap- en polsstokhoogspringen op het wedstrijdprogramma voor vrouwen opgevoerd. De laatste decennia hebben vrouwen zich in een recordtempo verbeterd. Dit is ongetwijfeld een gevolg van het feit dat vrouwen veel meer en intensiever zijn gaan trainen.


Onder invloed van de vrouwenemancipatie is een zwetende vrouw, althans op het sportveld, een geaccepteerd maatschappelijk verschijnsel. Dat roept de vraag op of vrouwen uiteindelijk tot dezelfde sportprestaties in staat zullen zijn als mannen. Op grond van lichamelijke verschillen is dit niet te verwachten. Statistische berekeningen die het tegendeel beweren, houden geen rekening met deze lichamelijke verschillen. In dit artikel worden de belangrijkste lichamelijke verschillen besproken. Uithoudingsvermogen Bij de duursporten blijken mannen prestaties te leveren die zo'n 10% beter zijn dan die van vrouwen. Dit wordt onder meer veroorzaakt doordat de maximale zuurstofopname per kilogram lichaamsgewicht bij mannen hoger is. Dat komt door: Een groter volume bloed dat per slag door het hart van de mannelijke sporter uitgepompt wordt. Een hoger gehalte aan hemoglobine; de stof die in de rode bloedcellen verantwoordelijk is voor het vervoer van zuurstof naar de spieren toe. Het feit dat de vrouw een vetpercentage heeft dat gemiddeld 10% hoger ligt dat bij de man. Dan kan gezien worden als extra ballast. In het voordeel van de vrouw is daarentegen dat haar lichaam in het algemeen (iets) efficiënter kan omgaan met de energie- en vochthuishouding. Zo blijkt bij duurprestaties, dat hoe langer deze wordt, hoe kleiner het verschil wordt tussen het prestatieniveau van de man en van de vrouw. Hierbij speelt niet alleen de efficiëntere energie- en vochthuishouding een rol, maar ook het feit dat de factor kracht bij deze lange duurprestaties relatief minder belangrijk wordt.

Er blijken overigens geen verschillen tussen mannen en vrouwen te zijn in de opbouw van de spier qua spiervezeltypering (snelle of langzame vezels) en in trainbaarheid. Kracht en snelheid Bij sportactiviteiten waarbij kracht en explosiviteit belangrijk zijn, zoals de werpnummers maar ook de nummers waarbij snelheid belangrijk is, komen mannen tot (veel) betere prestaties dan vrouwen. Oorzaken van deze verschillen moeten niet alleen gezocht worden in verschillen in lichaamsbouw en motorische eigenschappen, maar ook in het feit dat er relatief weinig vrouwen deze takken van sport beoefenen. Natuurlijk zijn er aantoonbare verschillen in kracht tussen mannen en vrouwen. Zo neemt de maximale kracht van een jongen in de puberteit sneller toe dan die van een meisje. Uiteindelijk resulteert dat in een (veel) grotere spiermassa en spierkracht. Prestatiemotivatie Er zijn geen aanwijzingen dat er verschillen zijn tussen vrouwen en mannen in de topsport voor wat betreft prestatiemotivatie of faalangst. Dat mag dan zo zijn voor de vrouwen aan 'de top', voor de gewone atlete lijkt dit niet op te gaan. Vrouwen blijken veel eerder op de houden met de (wedstrijd)sportbeoefening. Vooral in de puberteit geven veel meisjes het op! Ook blijkt het moederschap (in Nederland) slechts moeizaam te combineren met een sportcarrière. Menstruatie De menstruatie op zich heeft volgens onderzoekingen geen invloed op de reactietijd, de spierkracht of de zuurstofopname tijdens inspanning. Wel kan de menstruatie indirect van invloed zijn op de prestatie door de volgende factoren:

29


Verhoogde ijzerbehoefte Sportende vrouwen hebben een verhoogde behoefte aan ijzer, onder andere doordat er met het zweet en het maandelijks bloedverlies ijzer verloren gaat. IJzer is onmisbaar bij de opbouw van hemoglobine (de stof die in rode bloedcellen verantwoordelijk is voor het vervoer van zuurstof) en van het spiereiwit myoglobine, dat betrokken is bij het vrijmaken van energie voor de arbeidende spier. Als er een tekort aan ijzer is kan dat resulteren in een langzamer herstel na een training en uiteindelijk ook in vermoeidheidsklachten en prestatievermindering. Het advies luidt dan ook om een ijzerrijke voeding te eten, met veel groene groenten, rood vlees en volkoren producten. Het drinken van thee, koffie en melk bij de maaltijd moet beperkt worden, aangezien deze dranken de opname van ijzer uit de voeding remmen. Soms zal het toch nodig blijken om ijzerpillen te gebruiken. Dit mag dan echter alleen als het ijzertekort in het bloed echt is aangetoond, want teveel ijzer in het lichaam is schadelijk. Prémenstruele klachten Zo'n 20-40% van de vrouwen heeft last van het prémenstrueel syndroom, wat onder andere gepaard kan gaan met vermoeidheid, prikkelbaarheid en een opgeblazen gevoel, waarbij de borsten pijnlijk kunnen zijn. Met name het feit dat vrouwen zich tijdens of voorafgaande aan de menstruatie vermoeid kunnen voelen, kan leiden tot een kortere volhoudtijd tijdens inspanning. Overigens zijn er aanwijzingen dat getrainde vrouwen hier minder last van hebben. Verhoogde kans op wegblijvende menstruatie

blessures

bij

Het is bekend dat bij veel duursportsters de menstruatie onregelmatig wordt of zelfs gedurende langere tijd wegblijft. Dit lijkt misschien gunstig, doordat het bloedverlies

30

vermindert, maar dat is het niet! Het wegblijven van de menstruatie gaat namelijk vaak gepaard met een verlaagde concentratie aan vrouwelijke hormonen die ook een belangrijke rol spelen bij de botstofwisseling. Dat kan uiteindelijk resulteren in botontkalking', waardoor er een verhoogde kans is op het ontstaan van een

vermoeidheidsbreukje in de botten. Als er zo’n vermoeidheidsbreukje is ontstaan, kan er minimaal 6 weken niet (voluit) getraind worden. Mogelijk dat vrouwen die de pil gebruiken en daardoor dagelijks een concentratie hormonen slikken, een geringere kans op botontkalking hebben. Samenvatting Pas de laatste decennia zijn vrouwen meer aan sport gaan doen. Zij lopen hun prestatieachterstand op mannen snel in. Er zullen echter altijd prestatieverschillen blijven doordat mannen een hogere zuurstofopname en een hoger krachtsniveau kunnen bereiken. Het feit dat vrouwen in de vruchtbare levensperiode menstrueren kan indirect van invloed zijn op de prestatie door eventuele prémenstruele klachten en een verhoogde kans op bloedarmoede door ijzerverlies met de menstruatie. Bekend is dat vrouwen een verhoogde kans hebben op blessures en botontkalking als de menstruatie onder invloed van de duursportbeoefening gedurende langere tijd wegblijft.


Serious Color Run (door: Krista, Ed en Sharon) Welke leukere manier is er om het goede doel te steunen dan door een paar rondjes door centrum Heerlen te rennen, samen met 1200

andere "sportievelingen"? Gooi daar de nodige zakjes verf in alle kleuren van de regenboog in combinatie met een verfpistool doorheen en je hebt het recept van de Serious Color Run. Daar wilden wij (Ed, Angelique, Angelique, Sharon en Krista van Neem de Benen 3) graag aan meedoen. Zelfs het meewarig hoofdschudden van Theo en Herman als we over "onze wedstrijd" vertelden, kon ons enthousiasme niet

drukken. In opperbeste stemming vertrokken we dus zaterdagmiddag om 16 uur richting Pancratiusplein om in de regen ons startbewijs op te halen : een smetteloos wit t-shirt. Onder aanvoering van 2 CIOS-studenten en een Dj begon de warming-up van ruim een uur, die we voor het grootste deel hebben overgeslagen (sorry Leo!). Maar om 17.30 uur was het dan eindelijk zover: aangemoedigd door onze trouwste fan Herman vertrokken we voor onze eerste kleurrijke ronde. Al snel kwamen we erachter waarom Theo altijd begon te grinniken als we over de Color RUN spraken, want na een paar 100 meter gingen de eerste lopers al over in wandelpas. Maar als rechtgeaarde STB'ers renden wij door zo nu en dan over de stoep of door de berm om toch een beetje de vaart erin te kunnen houden. Alleen de verfpistolen zorgden soms voor wat oponthoud. Het was een geweldige, kleurrijke ervaring. En voor iedereen die zich afvraagt of die verf echt afwasbaar is: vraag Ed maar naar de foto's van "the day after".

31


Aanmodderen ( door: Iris Pilich) Een ding hebben alle STB’ers gemeen. Ze houden van sporten en meer specifiek van hardlopen. De afgelopen jaren hebben zich een aantal ontwikkelingen in hardloopland voorgedaan waaronder de opkomst van de zogenaamde “obstacle runs”. Een obstacle run verschilt in essentie niet van een gewone hardloopwedstrijd, echter, zoals het woord obstacle al zegt, moeten er tijdens het hardlopen een aantal obstakels worden overwonnen om de finish te bereiken. Wanneer je obstacle run googled (wat ik nu pas voor het eerst doe) dan komt aan het licht hoeveel van deze runs in Nederland worden georganiseerd. Het zijn er heel erg veel!! Dit geeft ook weer hoeveel mensen er geïnteresseerd zijn in het meedoen aan zo’n run. Tijdens een gezellige avond met vrienden kwam het meedoen aan een obstacle run ter sprake. Ik was meteen enthousiast. Ik had al van een aantal mensen gehoord dat zij aan een obstacle run hadden meegedaan en hoe goed het hun was bevallen. Aan het einde van de avond was dan ook besloten om ons in te gaan schrijven voor een van de grootste obstacle runs van Nederland “Mudmasters”. Zo gezegd, zo gedaan. De inschrijving werd gedaan , want de inschrijving loopt hard en je moet er dus op tijd bij zijn wil je meedoen.

32

We konden nog een lange tijd van voorpret tegemoet zien. Ik heb nog een aantal filmpjes bekeken op de facebook pagina en de internetsite van Mudmasters. Toen bedacht ik me pas waar ik aan begonnen was. Maar ingeschreven is ingeschreven en ik ging er dan ook voor de volle 100% voor om deze run te gaan lopen. Ik mocht mijn teamgenoten namelijk niet teleurstellen. Een blessure aan mijn knie had nog bijna roet in het eten gegooid. Op 26 september was het dan zover. Onze reis begon om kwart voor 9 ’s morgens, want we moesten naar Biddinghuizen. Na aanmelding en ontvangst van onze enkelbanden was het om 13:10 tijd om te starten. Het eerste obstakel was goed te doen. Over een paar hooibalen heen springen is geen probleem. Bij het tweede obstakel zag ik de bui al hangen. We moesten door ijskoud water heen om aan de overkant te komen. Het water kwam tot aan mijn nek en ik verging van de kou in het water. Na dit obstakel overleefd te hebben mochten we nog meer obstakels trotseren waaronder een paar hoge muren waar je zonder dat andere je hielpen niet overeen was gekomen. Gelukkig draait alles om teamspirit bij de Mudmasters en zijn andere mede Mudsters bereidt je te helpen. Toen ik dacht het ergste gehad te hebben kwamen we aan bij een obstakel waar je vanaf 5 meter hoog het water in moest springen. Ik heb normaal geen hoogtevrees maar vrijwillig zou ik nooit van 5 meter afspringen.


Het water was ook nog eens ijskoud waardoor me de zin al was vergaan om erin te springen. Ik was echter al zo ver gekomen dat ik mijn angst maar in de ogen moest kijken en

uiteindelijk toch ben gesprongen. Je had ook om het obstakel heen kunnen lopen, maar dat zou aan het einde geen voldaan gevoel geven. Na de sprong in het diepe was het laatste obstakel in zicht. Tijgeren onder een houten stellage door waaraan touwen hingen waar stroom op stond.

Pas toen ik het laatste obstakel trotseerde had ik door hoe heftig de schokken waren die het lichaam te voorduren kreeg. Op geen enkele manier waren de touwen te vermijden en ik zat er al in dus ik wilde zo snel mogelijk naar het einde. Toen mijn teamgenoten het obstakel ook hadden overleefd was de finish in zicht. Uiteindelijk hebben we door goed teamwork de finish weten te bereiken. Hoewel mijn knie er niet zonder schade vanaf is gekomen heb ik een zeer voldaan gevoel overgehouden aan het voltooien van de Mudmasters samen met mijn teamgenoten. Het is een ervaring om niet te vergeten en ik overweeg om volgend jaar ook weer mee te doen. Maar 1 ding is zeker. Het gaat niet om het behalen van een snelle tijd of wie het hardst kan lopen, maar het samen behalen van de eindstreep. Ik raad het iedereen aan een keer aan zo’n evenement mee te doen! Ik vond het in ieder geval een ervaring om niet te vergeten!!

33


De zomer, wat nu (door: Roy Ploum) Het begint inmiddels een vaste rubriek te worden. Ik mag stukjes schrijven voor het clubblad en daarbij hou ik het seizoen aan als onderwerp.

dacht ik‌ Beste lezers ik ben nog nooit zo diep moeten gaan tijdens een sportwedstrijd als die bewuste dinsdagavond in Best op de baan van atletiekvereniging A.V. Generaal MichaÍlis. Ik moest starten in een serie met deelnemers die allen een sub 5 minuten tijd in gedachten hadden. Bij de start had ik al snel in de gaten dat dit een ander type hardloper is dan een langere afstand. Ik was de enige deelnemer zonder spikes en werd een beetje raar aangekeken. Niemand kende mij en dat is altijd een lekker gevoel.

De winter en lente zijn voorbij en nu staat de zomer voor de deur. De zomer staat in het teken van korte snelle wedstrijden en het lichaam laten herstellen. De opkomst bij de baantrainingen wordt minder en de collega hardlopers van STB reizen naar verre oorden. Hoe ga je om met deze periode als hardloper? Dat is de vraag die ik me stel. Ik heb me laten overtuigen dat het goed is voor je snelheid om af en toe een baaanwedstrijd te lopen,

34

Het startschot klonk en weg waren we. De eerste (400 meter) ronde ging in 67 seconden en ik voelde het zuur al mijn oren uitkomen. Mijn keel brandde en mijn benen liepen vol. Jeetje, dit is toch wel andere koek dan een 10 km of halve marathon. Uiteindelijk heb ik de afstand uitgelopen in een tijd van 4.41,78 seconden en gefinisht in de achterhoede. Ik heb de hele avond een vies brandend gevoel in mijn keel eraan overgehouden en snapte nog steeds niet hoe dat kon gebeuren. Korte baanwedstrijden lopen vereist toch wel een heel andere aanpak dan op het asfalt. Ik heb er geen spijt van gehad en zou het zo weer doen. Nu maar hopen dat ik hier profijt van ga krijgen op het langere werk in de nabije toekomst.


35


Weekend naar Třebíč

(door: Dick van Pelt)

Donderdagavond 3 september zijn we met 59 atleten naar Třebíč (Tsjechië) vertrokken voor een internationale wedstrijd. Dit waren Anna Huirne, Imke Erens, Sica Verwasch, Floor en Lieke Vervuren. Deze groep bestaat verder uit atleten van de gehele provincie Limburg en een klein aantal uit de provincie Brabant, waarvan vijf atleten van STB. Na een rit van 11 uur zij we ’s morgensvroeg aangekomen in Praag. Daar hebben we eerst ontbeten en zijn toen haar de oude

Karelsbrug en de wachtwisseling bij de oude Burcht.

Natuurlijk moesten we nog lunchen en waar kan dat beter dan bij Mac Donald. Na deze bezichtigingen zijn we weer naar de bus gegaan om het laatste stuk van de reis Třebíč voort te zetten. Het was nog eens twee uur rijden waarvan anderhalf uur via de lokale wegen. Rond half zeven waren we op de plek van bestemming. De slaapplaats was een schoolgebouw, dus genoeg ruimte voor … atleten. Eerst de spullen uitladen en kijken waar we gaan slapen.

binnenstad gelopen, waar astronomisch uurwerk hangt.

een

prachtig

Vervolgens door de gezellige straatjes naar de

36

Samen met de Franse deelnemers uit Lille sliepen we in de sporthal. ‘s Avonds had de organisatie ervoor gezorgd dat we konden gaan zwemmen in een tropisch zwemparadijs. Na een korte nachtrust, want zo gaat dat wanneer je met 100 mensen in dezelfde ruimte slaapt,


stond er een stadswandeling op het programma in de oude binnen stad van Třebíč. Om 12 uur zijn we naar het atletiekstadion van Třebíč gewandeld, waar de wedstrijd plaats vond. Na de officiële opening kon de wedstrijd beginnen. De atleten waar zeer gemotiveerd om goed te presteren, want na de tweede plaats van vorig jaar wilden ze graag wel eens winnen. Tijdens de wedstrijd waren er al diverse prijsuitreikingen geweest, waar bijna op elk podium iemand van ons team was vertegenwoordigd. De spanning nam steeds verder toe, want de prijsuitreiking was pas ’s avonds tijdens de disco. Uiteindelijk nadat we de spullen hadden ingepakt, want na de disco gingen we direct door naar huis. In de disco was het erg gezellig en werd het spannend toen de officiële prijsuitreiking begon. Nou was ik alweer aan het rekenen geslagen en wist bijna zeker dat we gewonnen hadden, maar ja dat wisten de atleten niet. Eerst werden er individuele prijzen uitgereikt en voor de estafette, waarna uiteindelijk einduitslag bekend werd gemaakt. Het werd steeds spannender want eerst werd nummer 6 genoemd en vervolgens zo naar 1 en bij de 3de plaats waren we nog steeds niet genoemd. De spanning was te snijden. Zouden we dan toch gewonnen hebben? Ja hoor wat op de 2de plaats werd het team van Frankrijk genoemd en een groot gejuich van de Limburgse bij het horen hiervan en dat betekende dus we hebben gewonnen.

Na 10 jaar heeft de ploeg uit Limburg weer de eerste plaats .

De uitslagen en foto’s van deze wedstrijd zijn te vinden op de facebook pagina: 27. Internationales Schülermeeting team Provincie Limburg Na het feest zijn we om 23 uur weer vertrokken richting Nederland om daar moe maar voldaan aan te komen om 12 uur. Terugkijkend op dit weekend kan ik zeggen, het was een super weekend met een superteam. Volgend jaar wordt deze wedstrijd gehouden in Nederland en wel op onze eigenbaan in het weekend van 16 t/m 18 september.

37


Diverse Uitslagen 10/7 1 2 16 4 2 5 21 25 2 3 2 9 2 3 4 3 8 13 1 4 5 8 18 1 9 1 1 8 5 4 5 9 10 11/7 27 18/7 25 19/7 5 22 31 23 1/8 19 1/8 6 40

38

6e Meander Mondo Verdeloop 5 km ger bodelier ilya nijsters rik radstake herman gerards alicia koot dinand radstake niels hermans boy nellissen audrey de wijs ed frehen sabine krieg cor van haaren christiana kec nicolle schleijper xandra verrips debbie das patricia rompen sjo kec marianna hodinius diana eurlings gerte offeringa esther debets-ederveen krista jansen ria ederveen angelique smits 10 km roy ploum carmen jacobs rico lux egon verbraak bert vanthoor sjack hoop mayk van beek leo logister 6 uur van Aalter john haan Rur-Br端ckenlauf Birkesdorf 10 km marcel van de pol Coriotrail - Heerlen 10 km dennis lymandt 18 km rik rompen chris hanssen 36 km marcel klein Trail des Croix - Francheville 18,4 km dennis lymandt Die 10 von D端rwiss 10 km paul jacobs rico lux

Prestatie

9/8

0:19:08 0:22:32 0:22:56 0:23:39 0:23:45 0:23:55 0:23:57 0:25:02 0:25:29 0:26:02 0:26:13 0:27:00 0:27:02 0:27:35 0:27:52 0:27:52 0:27:59 0:28:38 0:29:52 0:30:12 0:30:19 0:30:43 0:31:22 0:31:49 0:32:15

3 20 83

0:37:37 0:50:05 0:50:11 0:51:05 0:51:31 0:53:02 0:53:48 0:55:24 Prestatie 63060 m Prestatie 0:40:52.38 Prestatie

41 15/8 6 16/8 12 16/8 4 3 5 19/8 56 22/8 2 22/8 98 8 15 22 57 29/8 10 87 30/8 1 3 17

1:51:40 2:04:44

2 5 17 9 6/9

5:05:14 Prestatie

13 12/9

1:41:26 Prestatie

2437 771 12/9 2

0:43:42

0:43:00 0:47:25

39e Monschau Marathon 42,2 km iwan theunissen marcel van de pol saskia rademakers 56 km john haan 12e Rur-Wurm Lauf - Unterbruch 14,065 km erik haakma 50 km van Schoten john haan Raerun - Raeren 10 km paul jacobs 22 km dennis lymandt ger bodelier Bosselbachlauf - Vossenack 9,7 km rico lux Haarderluip - Borgharen 10 km marcel van de pol Rundje Catsop 5 km gerte offeringa 10 km ger bodelier ellis jacobs john oostdijk paul van hameren Monte Sophia XIV - Niederzier 28,1 km erik haakma paul jacobs Den Drieschloop - Valkenburg 10 km roy ploum dennis lymandt cor van haaren 20,5 km marcel van de pol rik rompen john oostdijk theo wessels 16e maas en waalse dijkenloop 42,2 km pierre muijrers 23e Jungfrau Marathon 42,2 km geert pouls saskia rademakers 100 km van Winschoten john haan

Prestatie 2:57:21 3:16:22 5:11:00 4:57:20 Prestatie 0:56:31 Prestatie 4:32:20 Prestatie 0:49:06 1:35:29 1:47:16 Prestatie 0:46:57 Prestatie 0:38:46 Prestatie 0:31:00 0:38:39 0:41:13 0:43:07 0:51:19 Prestatie 2:05:24 2:37:46 Prestatie 0:39:03 0:42:14 0:57:57 1:32:29 1:44:51 1:45:47 2:01:54 Prestatie 3:59:02 Prestatie 6:05:26 6:14:23 Prestatie 9:33:19


12/9

STB Baantest

Prestatie

20/9

0:23:22 0:23:26 0:24:06 0:24:09 0:28:49 0:28:56 0:30:46 0:31:48 0:32:42 Prestatie

10 20/9

5 km 1 2 3 4 5 6 7 8 9 13/9 51 123 125 245 6 20 24 35 112 2 5 6 36 37 41 15

daniĂŤl smirnov egon verbraak audrey de wijs ed frehen carlijn smeets christian brakenhoff manuel dumont nicole ruwette bianca de winter Meerssen Marathon 10,55 km tim roks marlies wolter lenie jacobs marianna hodinius 21,1 km roy ploum ellis jacobs rik rompen bart smeets paul jacobs 31,65 km iwan theunissen erik haakma marcel van der pol alicia koot ilya nijsters theo wessels 42,2 km john oostdijk

0:47:54 0:54:45 0:54:47 1:03:17

118 26/9 1 1 1 4 4 1 7 27/9 2810

6e WEP Stromlauf - HĂźckelhoven 10 km ronald smeets Dam-tot-Damloop 10 EM rik rompen 20e STAP Loop - Brunssum 5 km richard thomas bianca de winter 10 km erik haakma john oostdijk paul jacobs carmen jacobs egon verbraak 42e Berlijn Marathon marlies wolter

Prestatie 0:54:28 Prestatie 1:06:33 Prestatie 0:19:28 0:35:09 0:40:49 0:44:34 0:46:25 0:49:42 0:51:15 Prestatie 4:03:17

1:18:37 1:28:57 1:29:09 1:31:19 1:44:19 1:58:13 2:11:19 2:12:31 2:48:20 2:48:20 2:52:38 3:27:49

Allen gefeliciteerd met jullie prestaties!

Locatietrainingen 2016 : iedere laatste zondag in de even maanden. Behalve juni (voorlaatste zondag). Zie aktiviteitenkalender 2016 in het begin van dit blad.

39


UITSLAGEN

40


Jeugd en sport

(bron: Frank Nusse)

Sporten is voor kinderen uitermate geschikt om lichamelijke vaardigheden te ontwikkelen, zoals kracht, uithoudingsvermogen, lenigheid en techniek. Dit komt de gezondheid ten Hierbij kan gekozen worden uit veel verschillende onderdelen, zodat alle aspecten aan de orde komen.

Ook de groeischijf net onder de knie kan problemen veroorzaken. Vooral bij jongens, maar soms ook bij meisjes kan net onder de knie een zwelling ontstaan, die vooral bij springen en hard rennen pijnklachten geeft. Ook hier ontstaat vaak ongerustheid, vooral vanwege de abnormale zwelling. Ook deze aandoening, die de ziekte van Osgood Schlatter heet hoeft niet behandeld te worden. Op geleide van de klachten moet gezocht worden naar de juiste sportbelasting. Absolute rust is niet nodig.

Vroegtijdige specialisatie in een bepaald onderdeel is niet verstandig. Op latere leeftijd komt het altijd van pas als je vroeger hebt leren rennen, springen en gooien. Veel voorkomende klachten bij jeugdige sporters ontstaan in de periode van de groeispurt. De botten worden langer, maar de spierkracht blijft tijdelijk achter. Hierdoor ontstaat de vaak wat slungelachtige houding. In deze periode zijn vooral de knieen kwetsbaar. Veel kinderen klagen dan over een pijnlijk zeurend gevoel in de knieen, dat door sporten, traplopen of fietsen tegen de harde wind in wordt verergerd. Veel ouders maken zich hier nogal ongerust over, maar gelukkig zijn deze klachten bijna altijd van tijdelijke aard. Het is zaak om gedurende de periode van klachten, die soms wel een jaar kunnen aanhouden die specifieke bewegingen, die de pijn veroorzaken achterwege te laten.

Een kind is bovendien veel beter trainbaar dan een volwassene, vooral op het gebied van techniek, dat wil zeggen het aanleren van de juiste bewegingsvormen. Ook sociale vaardigheden zoals omgaan met andere kinderen, omgaan met winst en verlies en discipline kunnen spelenderwijs geoefend worden. Ieder kind zou dan ook gestimuleerd moeten worden om te gaan sporten. Toch kan een kind ook kwetsbaar zijn, vooral in de groei. Net is dus zaak om met enige voorzichtigheid te werk te gaan. Overbelasting kan leiden tot vervelende klachten en dreigt vooral bij sporten, waarbij op jonge leeftijd al intensief getraind moet worden om de top te bereiken, zoals turnen en zwemmen. Trainers van dergelijke intensief trainende kinderen moeten hier terdege rekening mee houden. Sporten zoals atletiek en turnen zijn voor kinderen wel ideaal om alle bovengenoemde vaardigheden te verbeteren.

Daarnaast kunnen bepaalde oefeningen de bovenbeenspieren versterken, zodat de knie wat beter belastbaar wordt.

41


42


Athletic champs Hoi ik ben Kyra. Op zondag 30 augustus deed ik voor de eerste keer mee aan een Athletics Champs wedstrijd. Voordat de wedstrijd begon moesten we warmlopen. Toen de wedstrijd begon gingen we estafette rennen. Mijn groep werd tweede. Daarna moest ik met mijn groep naar vortex gooien. Mijn beste worp was tien meter. Het leukste deel vond ik de sprint. Ik heb ook nog slingeren, hurkhoog en horden gedaan. Als laatste moesten we meters maken. Ik vond dat heel zwaar, want het was erg warm. We zijn met onze groep tweede geworden. Groetjes Kyra

43


Hoi, ik ben Olivier Spierts. Ik ben 10 jaar. Ik zit al 2 jaar op atletiek. Mijn lievelingsonderwerp is vortex. Mijn record is 29 meter en half. De leukste wedstrijd vond ik die in Sittard. Ik heb al twee keer mee gedaan met de Kappellerbosloop. Een keer ben ik 2e geworden en een keer 4e. Naast atletiek zit ik ook op voetbal ik vind dat ook leuk. Ik woon in Rimburg op de Rinckberg samen met mijn moeder en vader en mijn 2 broertjes. Ik geef het estafette stokje door aan Jane van Dam.

44


STB Clubblad 2015 nr 4  
Advertisement