Page 1


Jaargang 25 Mei 2010 nummer 2 ’t eSTaBletje is het clubblad voor de leden van Sport- en Trimclub Brunssummerheide. Het clubblad verschijnt vijf keer per jaar.

Redactieadres Gravenweg 56, 6471 VZ Eygelshoven. Tel. 045-5352003 / 06-51296017 E-mail : t.schmeits@home.nl

Redactie Theo Schmeits Herman Gerards

Uiterlijke inleverdatum kopij voor de volgende uitgave : 10 juli 2010

In deze uitgave Verenigingsgegevens ............................................................................... 2 Weekschema zomertraining 2010 ........................................................... 3 Woord van de voorzitter (door Albert Verbunt) ...................................... 5 Fortis Marathon Rotterdam (door Anke Linssen) .................................... 6 Contributie en lidmaatschap 2010........................................................... 7 Proeven van een ultra (door Lara Klaassen) ............................................ 9 PaRelloop (door Richard Lavalle) ...........................................................12 Braveheart Battle 2010 (door Laurens Slaats) .......................................15 Van 3 km indoor…. Naar 80 km outdoor (door Rob Riksen) ..................17 Een nieuwe lente, een nieuw geluid (door Jan Manders) .....................19 STB familie…. de cirkel is bijna rond (door Dinand Radstake) ...............21 Nieuwe leden (bron : Frank Eisenga) .....................................................26 Verjaardagskalender ..............................................................................27 STB bedankt (door Jos van Spanje) ........................................................28 Estafetteloop Vaals-Venlo......................................................................29 Diverse uitslagen (bron: Frank Eisenga).................................................30 Blik uit het venster (door Jan Manders).................................................32 Laatste baantraining (door Theo Schmeits) ...........................................35 Vrouwen bij STB (door Gerte Offeringa) ................................................37 Jeugdpagina STB (door Jos van Spanje) .................................................38


Verenigingsgegevens

Voorzitter

Albert Verbunt, Kerkraderweg 20, 6372 TZ Landgraaf Tel. 045-5314854, e-mail : albertverbunt@ziggo.nl

Secretaris

Vicky Teeken, Ovidiusstraat 51, 6417 VS Heerlen Tel. 045-5712812, e-mail : stbsecretariaat@wanadoo.nl

Penningmeester

Annick Ploumen, Eygelshovenerweg 13, 6374 KB Landgraaf Tel. 06-10897824, e-mail : annickploumen@home.nl

Algemene zaken

Jos Janssen, Schepenbank 22, 6343 CV Klimmen Tel. 043-4591995, e-mail : jos.anny.janssen@wanadoo.nl

Leden

Frank Eisenga, Koempel 69, 6372 ND Landgraaf Tel. 06-44996122, e-mail : frank.eisenga@home.nl Bert Daemen, Streeperveld 27, 6371 JK Landgraaf Tel. 06-15868357, e-mail : bertdaemen@hotmail.com

Ledenadministratie

Frank Eisenga, Koempel 69, 6372 ND Landgraaf Tel. 06-44996122, e-mail :stbledenadministratie@home.nl

Jeugdsport

Dick van Pelt, Spaarweiden 37, 6374 MD Landgraaf Tel. 045-5325803, e-mail : dick.vanpelt@tele2.nl

Website

www.avstb.nl

Postadres

Ovidiusstraat 51, 6471 VS Heerlen

Bankrelatie

Rabobank Parkstad Limburg, rek.nr. 172433975 t.n.v. Penningmeester STB, Eygelshovenerweg 13, 6374 KB Landgraaf

Adverteren

Via het redactieadres. Adverteerders ontvangen het clubblad gratis.


Weekschema zomertraining 2010 Dag

Tijd

Plaats

Maandag

18:30

Cooperbaan

Maandag

18.30

Cooperbaan

Maandag

19:00

Sportzaal Hoefveld

Dinsdag

18:30

Cooperbaan

Woensdag

18:30

Cooperbaan

Woensdag

18.30

Cooperbaan

Woensdag Woensdag

18:30 19.30

Cooperbaan Cooperbaan

Donderdag

18:30

Cooperbaan

Vrijdag

18:30

Cooperbaan

Zaterdag Zaterdag

10:00 11.00

Cooperbaan Cooperbaan

Zaterdag

17.00

Exdel, Landgraaf

Zondag

8:30

Cooperbaan

Training Duurloop. 1 uur, beginnende lopers. Bestemd voor beginnende lopers die al ongeveer een uur kunnen hardlopen en hun conditie willen verbeteren. Het duurlooptempo is laag, hooguit 10 km p.u. Duurloop. 1 uur . Bestemd voor gevorderde lopers (m/v), die samen een uurtje ontspannen trainen op de heide. (Hierbij is geen trainer / loopgroepbegeleider aanwezig) Conditietraining. 1 uur. Algemene conditietraining met muziek. Geen looptraining. Bestemd voor alle lopers (m/v) die hun algemene uithoudingsvermogen, kracht en coĂśrdinatie willen verbeteren. Intervaltraining. Deze zwaardere training duurt Âą 1:15 uur. Bestemd voor gevorderde lopers (m/v), die hun duurlopen willen afwisselen en het lopen op een hoger tempo willen trainen of hun vorm willen aanscherpen. Ook lopers (m/v), die 1:15 uur op een rustiger tempo lopen, kunnen meedoen. Looptraining voor de beginnende lopers, die al minimaal 4 kilometer kunnen hardlopen. Het duurlooptempo van deze training is laag. Duurloop. 1 uur . Bestemd voor gevorderde lopers (m/v), die samen een uurtje ontspannen trainen op de heide. (Hierbij is geen trainer / loopgroepbegeleider aanwezig) Pupillen A,B,C. 1 uur. Junioren. 1 uur. Baantraining. 1.30 uur. Deze training op de Cooperbaan is bestemd voor zowel gevorderde als beginnende lopers. Ook lopers (m/v) die echt zonder basis willen beginnen zijn van harte welkom. Loopscholing is vast onderdeel van de training. Duurloop. 1 uur . Bestemd voor gevorderde lopers (m/v), die samen een uurtje ontspannen trainen op de heide. (Hierbij is geen trainer / loopgroepbegeleider aanwezig) Pupillen A,B,C. 1 uur. Junioren. 1: 30 uur. Rustige duurloop. 1 uur. Deze training is bestemd voor zowel beginnende als gevorderde lopers (m/v). De beginnende lopers moeten wel een rustige duurloop van minimaal 20 minuten kunnen hardlopen. Duurloop. 1:15 uur. Deze training is bestemd voor gevorderde lopers.

Begeleiders Cor van Haaren

Vrije training

Marjo Moonen

Ger Bodelier, Jos Bex, Wiel Frins Theo Schmeits Saskia Rademakers

Vrije training Jeugdtrainers Jeugdtrainers Wim v/d Linden, Theo Schmeits

Vrije training Jeugdtrainers Jeugdtrainers Harry Lejeune Huub Collaris Theo Schmeits

Inlichtingen over trainingen Senioren : Jeugd :

Wim van der Linden Dick van Pelt

Tel. 045-5217013 Tel. 045-5325803

E-mail: wlinden@brunssum.net E-mail: dick.vanpelt@tele2.nl


Massagepraktijk Bodyline Bij massagepraktijk Bodyline kunt u terecht voor massages, afslankmassage en pedicurebehandelingen. Hieronder treft u een overzicht van onze behandelingen

RELAXATIE BEHANDELINGEN Ontspanningsmassage Ontspanningsmassage-hotstone Orang-malu massage Thaise voet- en onderbeenmassage Japanse gezichtsmassage AFSLANKMASSAGE Sveltessa KLACHTENBEHANDELING Vunkuwa-deep-tissue DORN-therapie Bindweefselmassage Tevens kunt u na alle behandelingen gebruik maken van de Steamy wonder en/of Shirodara Pedicurebehandelingen Kijk voor mĂŠĂŠr informatie op onze uitgebreide website www.massagepraktijkbodyline.nl Hier vindt u alle informatie over behandelingen en massages. Ook adviseren wij u graag over de vele mogelijkheden. Tevens kunt u op de website terecht voor de laatste nieuwtjes op het vakgebied en ook vindt u er zeer aantrekkelijke aanbiedingen. U bent van harte welkom.


Woord van de voorzitter (door Albert Verbunt) We zitten weer in April en velen van jullie hebben deelgenomen aan diverse wedstrijden zoals o.a. de Parelloop, Venloop, de Peter Rusmanloop. Anderen liepen een marathon. Om het STB gevoel tijdens wedstrijden nog groter te maken en om de uitstraling van de club te vergroten hebben jullie de gelegenheid gekregen om met fikse korting clubkleding te kopen. De bestellingen worden inmiddels verwerkt en de levering zal in mei plaatsvinden. We houden jullie hierover op de hoogte via onze website en op onze trainingen.

locatie met de gebruikelijke nazit. Een deel van je sociale leven valt in een keer weg. Hopelijk ben ik weer snel hersteld en kan ik weer deelnemen aan onze activiteiten. Ik wil via deze weg iedereen die een blessure heeft of door andere omstandigheden niet kan deelnemen aan het loopgebeuren veel succes wensen met het herstel. Ik weet nu wat je mist.

Wie de jeugd heeft, heeft de toekomst. Tijdens de Limburgse Kampioenschappen Indoor, voor de junioren waren de prestaties van onze club geweldig. Met 4 gouden, 3 zilveren en 7 bronzen medailles en een bronzen medaille voor Rob Riksen bij de senioren kunnen we gerust spreken van een groot succes. Namens het bestuur nogmaals proficiat met jullie prestatie. Blessure leed. Ik wist niet welke impact een blessure heeft op het dagelijkse leven van een hardloper. Helaas ervaar ik dit nu , na 22 jaar blessurevrij te hebben getraind en na meer dan 300 wedstrijden aan den lijve. Zoals jullie weten, anders bij deze, heb ik reeds acht weken last van een bilspier blessure. Wat ik vanaf dat moment allemaal mis is onverstelbaar De leuke moppen, het gemopper tijdens trainingen, het gezellig napraten en de gewone onderlinge contacten. De wedstrijden met de bijbehorende spanning en de smoesjes, waarom het niet zo ging als het gepland was. De geweldige trainingen op

De eigen wedstrijden komen eraan, en ik doe dan ook via deze weg aan iedereen een oproep. Schrijf je in en loop mee. Kun je of wil je niet lopen dan stellen wij het zeer op prijs als je dan als vrijwilliger een bijdrage levert aan de organisatie van al die mooie wedstrijden die er nog aan staan te komen. Allereerst de Heideloop op 16 mei en daarna op 6 juni de CZ Megaloop en op 2 juli de 1e Meander Midzomerloop. Meld je aan bij een van de organisatoren of bij het bestuur. Tot slot: reserveer alvast 10 oktober in je agenda. Dan gaan we met de clubreis naar Eindhoven. Meer informatie binnenkort via de website. Albert Verbunt

5


Fortis Marathon Rotterdam (door Anke Linssen) Mijn eerste Marathon 42,195 km. Dat is de lengte van de marathon. De ervaren lopers zeggen dat hij maar 7 km lang is. Het echte werk begint tenslotte pas bij kilometer 35. Maar eigenlijk duurt de marathon natuurlijk veel langer. Mijn schema begon in januari dit jaar. Naast de vele trainingsuren besteedde ook mijn hoofd aardig wat tijd aan de marathon. De laatste dagen voor de ‘Grote dag’ kon ik aan bijna niets anders meer denken. Op 11 april was het eindelijk zo ver, op naar Rotterdam! 6:30u. Met de bus worden we van atletiekvereniging AVON naar ‘De scheepjes’, vlakbij de start, gebracht. Nog even de laatste voorbereidingen treffen (waar laat ik die gels eigenlijk?) en op naar de start. Paniek, na startvak A, B, C en D komt… F! Ik moet naar E! Dat is aan de andere kant van de straat, hoe kom je daar? Eerst een eind rechtdoor, hoek om, nog even doorlopen, oversteken en dan hetzelfde eind terug. Een mensenmassa voor het vak, moeten die er allemaal in? Ja dus. Ik krijg drie keer een elleboog tegen mijn schouder van een of andere reus die met zijn iPod staat te prutsen. Tussen het klappertanden door even meebrullen met Lee Towers (die ook wel weet wat ellebogenwerk is), en dan gáán! Nou ja, schuifelen. Ach, kan ik tenminste even naar Lee zwaaien. Op de brug zie ik een bekend gezicht uit de bus. Wat een drukte. Beetje ruimte proberen te vinden. Onbegonnen werk natuurlijk. Dat wordt zigzaggen, op die manier heb ik er straks méér dan een marathon op zitten. Ik vang flarden op van gesprekken van anderen. Ik hoor rollende r’s maar ook Vlaams en Duits. 5km. Laat ik maar beginnen met wat water drinken. Eigenlijk moet ik nu al plassen, maar stoppen wil ik niet! Ik moet echt proberen mijn tempo te drukken. Ik wil zo graag sneller en voel me zo fit.

6

Maar ja, ik heb mij laten vertellen dat er dan straks tussen kilometer 30 en 35 een of andere spelbreker klaar staat met gereedschap om de boel te verpesten. 5:30 per kilometer. Maar het is zóóó vlak hier! Oké, 5:15 dan maar. Zo gaat het goed. Bijna 10 kilometer, tijd voor het eerste gelletje. Als ik ‘m iets voor de drankpost neem kan ik daarna fijn met water spoelen. Hé daar heb je weer een bekende, met wie ik de trainingslopen in de hei gedaan heb. We lopen een paar minuten samen op. Hij houdt zich wèl aan het tempo. Door maar weer. Nabij kilometer 23 een supporter, Andy, mijn vriend! Met een ‘big smile’ sta ik op de foto. Het gaat nog steeds perfect. 5:15 is ook al moeilijk… ‘Maar echt NIET sneller dan 5


min/km hoor!’, spreek ik mezelf streng toe. Kilometer 30, ik hoor mijn naam en herken de stem van een collega. De mensen met wie ze is en die ik zelf niet ken roepen enthousiast mee. Dan lopen we door het Kralingse bos. Helaas staat er haast niemand langs de kant. Nu zou ik dus langzaam ofwel die halfbakken timmerman moeten tegenkomen ofwel mensen gaan inhalen. Maar dat laatste doe ik voor mijn gevoel al de hele tijd. Het gaat nog steeds goed. Gassen dan maar? Neuh, het gaat wel lekker zo. Bij kilometer 35 zie ik weer twee lopers die ik ken, ze wandelen, ‘Kom op jongens, nog even!’. Nu begin ik langzaam mijn benen te voelen. Maar goed dat ik streng ben geweest tegen mezelf. Rond kilometer 40 zie ik Antoinette Stöcker nog langs de kant staan. Nu ben ik er echt bijna. Waar zou Andy staan? ‘Hiiiierrr!!’

roept een vrouwenstem met Rotterdams accent heel hard en vlak daarna hoor ik Andy mijn naam roepen. Die Rotterdamse dame was een vriendin van mij! Ik zwaai. Huh, wat is dit: 300 meter? 200? Wow ik ben er echt bijna! Nog een paar passen en…. FINISH!!! Ik begin te wandelen en voel de stijfheid in mijn benen trekken. Even doorwandelen anders zit straks alles vast. O, wat was mijn tijd eigenlijk? 3:40 heb ik geklokt. Het dringt niet echt door. Ik kijk om me heen, neem een medaille, een roos en plastic folie in ontvangst. ‘Hé Anke, wakker worden!’, zeg ik tegen mezelf, ‘Je hebt het gedaan! Je hebt het goed doorstaan! Wel blij zijn hoor!’ Het besef komt langzaam. Ik begeef me naar een roze wolk en kom er de eerste tijd niet vanaf!

Contributie en lidmaatschap 2010 Recreant

lidmaatschap zonder wedstrijdlicentie, aanbevolen voor beginners per jaar:

€ 48,-

Wedstrijdlicentie

Licentiebedrag € 19,70 wordt afgedragen aan de KNAU,

€ 67.70

Jeugd

Eenmalig aan KNAU : Via automatische incasso per maand:

€ 22,50 € 6,-

Recreant zaal

incl. basiscontributie KNAU per jaar:

€ 54,-

Begunstiger

U bent dan geen lid, maar steunt onze vereniging per jaar:

€ 30.-

Administratiekosten KNAU eenmalig € 5,95 Overschrijvingskosten: € 8.75 Alle opzeggingen dienen uitsluitend schriftelijk of per E-mail te geschieden bij de ledenadministratie stbledenadministratie@home.nl en wel met inachtneming van de door de KNAU verplichte opzegtermijn van 6 weken, dit wil zeggen 6 weken voor het einde van het lopende kalenderjaar. Wanneer het lidmaatschap in de loop van het boekjaar eindigt, blijft niettemin de jaarlijkse bijdrage in zijn geheel verschuldigd

7


8


Proeven van een ultra (door Lara Klaassen) Een verslag van de Transgrancanaria 2010 In 2008 won ik de Mergellandmarathon. De eerste prijs was een reischeque ter waarde van 1000 euro, te besteden aan een marathonreis. Begin maart liep ik de 43 km van de Transgrancanaria op het eiland Gran Canaria. Hier volgt het verslag van deze bijzondere ervaring.

waar ik vandaan kom. Ik raak met Bas Koenders in gesprek, een Nederlandse Deen die ook de marathon loopt.

In de overgang van nacht naar dag rijd ik naar Las Palmas. Ik denk aan de ultralopers die nu al een tijd onderweg zijn. Zij startten om 0.00 uur aan de 123 km of de 92 km in het zuiden van het eiland. Van de kust klimmen zij naar de 1.949 meter hoge Picos de Las Nieve, in het midden van het eiland. Daar in de buurt zal ik straks starten. 7200 hoogtemeters hebben zij in totaal te overbruggen. Ik denk met ontzag aan hen: hoe zou het met ze gaan? Waar is het lint van hoofdlampjes? Ergens onderweg. Ik ben er, in Las Palmas. Op de kust Las Canteras waait de wind stevig. Ik ril in mijn korte broek, maar glimlach als ik aan thuis denk, waar sneeuw ligt en het min 10 graden is. In het donker lijkt de zee een rustige donkere vlakte, met soms ineens het bulderen van witte schuimkoppen tegen de rotsen. Het heeft iets geheimzinnig. Na een nacht met maar 1 uurtje slaap, verdubbel ik mijn nachtrust op de achterbank van de Berlingo. Om half 8 stap ik uit de auto met mijn rugzakje. Die is gevuld met alles wat nodig is in een zelfvoorzienende wedstrijd: sportrepen, 2 bidons, hoofdlamp, reddingsdeken, mobiele telefoon. Dit moet je verplicht meenemen en de organisatie is streng. Dat merkte ik gisteren al bij het ophalen van chip, startnummer en het inleveren van de medische verklaring. Daar doen ze heel serieus over. Best lastig als zij Spaans praten en ik ze niet versta. Hopelijk heb ik alles goed begrepen. Het verplicht te dragen vestje heb ik nog in mijn hand. Daardoor komt het dat ik direct in het Nederlands wordt aangesproken: het www.ronforrun.nl op mijn hemd verraadt

De bus klimt gestaag omhoog naar het startpunt. De wedstrijd gaat van 1870 meter naar de kust, maar wie het profiel nauwkeurig bekijkt, ziet dat er tussendoor nog enkele honderden hoogtemeters geklommen moet worden. Het startpunt is op een hoog plateau met prachtige Canarische pijnbomen. Er lijkt hier geen ruimte te zijn voor wedstrijdzenuwen. Iedereen staat of zit en is vrolijk, iets tussen de Elfstedentocht en een voetbalwedstrijd. Iedereen juicht en joelt en ze tellen luidkeels af tot de start. Hard start men niet, ik zie ongeveer 30 oranje vestjes voor me. Ik begin ook voorzichtig, mijn enkel is chronisch verzwikt van de honderden kilometers die ik op ijs en sneeuw in het donker in de Hoge Venen heb getraind. Het gaat vlak, dan steil naar beneden. Beheerst lopen, kracht doseren en op gevoel lopen. Het voelt of mijn tenen recht door de neus van mijn schoenen gaan, zo steil is het.

9


10


Het zonnetje schijnt op de prachtige canyons, nu we nog hoog zijn is het uitzicht overweldigend. Het markante rotsblok Roque Nublo kijkt in de verte statig op het lint van lopers neer. Ik voel me vereerd dat ik hier mag lopen. Het lopen in de bergen vergt veel concentratie, de route volgt smalle paadjes. Bij Cruz de Tejeda passeren we een grote weg en dan is er ineens een steile klim. Hier zijn ook wat toeschouwers, ze roepen:'anima!' en 'venga-venga!' en nog hele verhalen waar ik bijna niks van versta. Gewoon vriendelijk teruglachen. Van de rotsige bergen komen we in een ander landschap, meer agrarisch. Mijn ogen volgen steeds de groene ruige bergketen, bestipt met talloze kleine witte huisjes. Een troepje kanaries vliegt een moment in golfbewegingen kwetterend mee. Wow. De kilometers vliegen ook voorbij. Het landschap wordt weer subtiel anders en we volgen een levada, een smalle stenen goot die het water uit de bergen leidt. Het water kolkt en ruist, schudt me wakker: het tempo is eruit joh, kom op! Ik bekijk het vallende water en nadat ik mijn gezicht met het koele water heb gewassen, spring ik weer fris en ontspannen over de stenen richels en de aarde naar beneden.

We dalen af door laurierbossen, de 'laurisilva'. Dit zijn altijd groene bossen, de taaie bladeren ruiken speciaal, een beetje eucalyptusachtig. Deze bossen zijn heel bijzonder. Het zijn een soort Europese tropische regenwouden. Ik haal steeds lopers in met gele vestjes, die de 92 km doen. Vaak lopen ze met

wandelstokken. Op deze smalle paden blijf ik achter ze lopen, totdat een kans zich voordoet om in te halen. Vele lopers gaan echter opzij. Wat moet het vermoeiend voor ze zijn om steeds opzij te stappen! In een dorpje komt het water van de levada's in een open bekken. Het bekken is overdekt, als een bushokje. Tot mijn verbazing doet hier een groepje vrouwen de was, met krachtige zwabberige bovenarmen en grote stukken zeep. Ondertussen praten ze gezellig met elkaar. Het hele dorp is onverstoorbaar, alsof het normaal is dat een meute lopers in gekleurde vestjes door de straten trekt. In de stad Teror is dat anders. Hier wordt iedere loper verwelkomd alsof ie een fanclub heeft. 20 km gehad, 1 uur 40 minuten. Bij het weggaan zie ik Bas nog even. Na die paar minuten pauze is het moeilijk op gang komen op de kinderkopjes. Ik volg de asfaltweg de stad uit, gemeen stijgend. Onzeker zoek ik de markeringen want na al die natuur lijkt dit een onwaarschijnlijk saai stuk. Dan kom ik bij de Finca de Osorio, een prachtig landhuis. Zorro zou zo op de veranda kunnen staan. Over wandelpaden gaat het verder over het bijzondere landgoed met gele bloemen in de berm, exotische fruitbomen en palmen. De rode aarde gloeit, alles is hier intens van kleur. Ik bloei ook weer wat op. Dat had ik ook wel nodig, want er volgt een vervelend stuk: de barranco Tenoya. Dit is enkele kilometers lange ravijn die het binnenland met de kust verbindt. We lopen dan wel vlak, maar het gaat constant over die ovaalronde keien. De keien zijn groter dan kiezelstenen, maar te klein om van steen naar steen te springen. Bij elke pas drukken de stenen in je voeten, of je zwikt, want je staat altijd op minstens twee stenen, zelfs met maatje 36. Het is drukkend warm in de kloof. Ik kom in de verleiding te gaan wandelen, maar dat doet net zo veel pijn aan de voeten, en opnieuw in draf haal ik veel lopers in, ook met oranje vestjes. Dit is berglopen: ik ben volledig in het nu, in het lopen. Het horloge aan mijn pols tikt door, maar wat zegt die tijd? Ik heb er na de drinkpost niet meer op gekeken. Het gaat moeilijk, ik ben moe, maar 11


het gaat vooruit, stap voor stap. Ik spreek de ultraloper in mezelf aan en ga door. En geniet, al is het niet zonder kleerscheuren. Ik heb me geschaafd aan een grote schijfcactus. Ik dit landschap ervaren en de voetstappen zetten die me vooruit brengen naar een volgend landschap waar ik deel van uitmaak.

Ik schat dat het maar zo'n 7 km is door de kloof, maar het lijkt eindeloos. Dan klimmen we omhoog naar een eenvoudig, rommelig stadje. Hier begint een andere fase van de tocht, die gaat over het korstige kale lavalandschap. Steeds weer omhoog en omlaag. Alleen cactussen en taaie struiken overleven hier. Op hoge punten blaast de zoute wind je bijna omver en je ziet er kort de zee en de contouren van het schiereiland van Las Palmas. Voor mij begint hier de ervaring van de harde leerschool: als verwende marathonloper heb ik niet vooruit gedacht bij de drinkpost in Teror en niks meegenomen. Ik

zit zonder drinken. Met de dorst sijpelen ook de negatieve gedachten door. Hoe veel kilometer is het nog, ik heb geen idee waar ik ben, ik kan niet uitstappen, ik zie niemand in de buurt. Ik neem een gel die volgens Ron goed drinkbaar is om niet te slap te worden. En die helpt. Ik loop een stuk verkeerd en vind op de barre gruizige helling de oranje en gele stippen van deelnemers hoog boven me, die wel op het goede pad lopen. Met handen en voeten klim ik terug, verbaasd over mijn eigen veerkracht. In de verte lonkt een zwart tentje, zou dat Los Giles zijn, de drinkpost? Ja! Ik drink er heerlijk sap en met een klotsbuik ga ik verder. Het is nu nog maar een paar kilometers. Er volgt nog een lange afdaling over een grof geasfalteerde weg. In de laatste kilometer verhoog ik mijn tempo nog even, maar ik val hard over een bobbel in het asfalt. Geen heldhaftige val in een kloof of op een bergpad, maar de schaafwond is er niet minder om. Ik krabbel snel op en finish volgens mijn horloge in 4 uur en 28 minuten. Na de finish vertelt Alan Bogle, die bij de organisatie betrokken is en Engels spreekt, dat ik eerste vrouw ben en 'between some pretty strong men' ben gefinisht als 8e overall. Pas de volgende dag, bij de prijsuitreiking, ben ik daar zeker van. Een mooie prestatie maar vooral: een mooie ervaring. Organisatie van de Mergellandmarathon, bedankt!

PaRelloop (door Richard Lavalle) December 2009. De feestdagen zijn net achter de rug. Het is nog drie maanden tot de Parelloop. Langzaam begint het te leven. Mijn trainingsschema voor de Parelloop heb ik al gemaakt. De baantraining op donderdag is daar nu ook een essentieel onderdeel van. De techniektraining gaat mij niet zo goed af. Ik ben gewoon een stijve hark. De looptraining gaat beter. Wim geeft mij steeds goede adviezen en ik probeer die zo goed als dat kan op te volgen. Gedurende de drie maanden voorbereiding begin ik met en met te merken

12

dat ik langzaam aan wat sneller begin te worden. Maar ja sneller in de training is geen garantie dat het ook sneller in de wedstrijden zal gaan. Wim geeft mij het advies om wat meer wedstrijdjes te gaan lopen. In februari doe ik voor het eerst mee aan de Overmuntheloop. Mede STB-ers zijn zo vriendelijk om mij mee te nemen. Ik sta daardoor uitgerust aan de start. De wedstrijd gaat boven mijn eigen verwachting. Met een tevreden gevoel en een


leuke tombolaprijs op zak keer ik huiswaarts. Het is inmiddels half februari. Koning winter is vol in Nederland en er zijn nog 6 weken te gaan tot de Parelloop. De hevige sneeuwval noodzaakt tot een aanpassing van het trainingsschema. Het is half maart. Donderdagavond naar de baantraining op het AVON terrein. Net een zware training op woensdag achter de rug, de 12 kilometer fietsen naar de baan valt al zwaar. Innerlijk hoop ik dat het vandaag een rustiger programma zal zijn. Wim verrast ons echter met de 5 kilometer test. Oei, denk ik, kunnen mijn benen dat nu goed aan. Ik start en ik zet uiteindelijk ondanks vermoeidheid een nieuw PR op de 5 kilometer neer. Dat geeft vertrouwen. Een week later, het is de donderdag voor de Parelloop. Wim geeft mij het nadrukkelijke advies om met de handrem erop te lopen. Ik doe dat dan ook. De zondag van de Parelloop breekt aan. Zaterdag slecht geslapen. De spanning voor de wedstrijd slaat toe. Ik kleed mij aan. Mijn moeder is zo goed om mij met de auto naar Brunssum te rijden. Twee uur voor de start arriveer ik. Er staat veel wind. Ik ga naar de sporthal om mijn startnummer en chip op te halen. Een uur voor de start de toprun start en ik ga langzaam inlopen. 12.30 de eerste toprunners komen binnen. De harde wind verhindert een nieuw wereldrecord. Ik stel vooraf mij eigen verwachtingen bij. Een pr lijkt niet mogelijk. Wim had al het advies gegeven. Loop je niet kapot in de tegenwind. Met dat in mijn hoofd sta ik aan de start. Ik zie wat bekende gezichten. 13.00 uur het startschot klinkt en weg zijn we. Ik lig ongeveer meteen aan kop. Ik weet echter dat na 2 kilometer het parcours gaat draaien en ik dan in de tegenwind kom. Ik denk weer aan het advies van Wim en hou mij iets in. Anderen sluiten aan en na 2 kilometer is er een klein kopgroepje. Wij draaien naar de

Bronspot en de tegenwind blaast ons in het gezicht. Ik probeer mijn plaats in de groep gedurende de volgende kilometer te vinden. Dat gaat niet echter niet lekker. Ik kan daar mijn cadans niet vinden. Wij lopen richting de stoplichten. Ik besluit toch maar de kop te pakken en mijn eigen tempo te gaan lopen maar niet meteen voluit weg te gaan. Ik loop langzaam weg uit de kopgroep. Kilometer 4 begint en mijn benen voelen nog heel goed. Ik maak de draai naar de Tolenhof en lig voorop. Ik hoor af en toe de aanmoediging van een mede STB-er. De Tolenhof kom ik goed op en ik ga richting het 5 kilometerpunt. De benen zijn nog goed de ademhaling is nog onder controle. Ik heb geen idee hoever ik voorlig. Ik hoor de speaker mijn naam roepen. Ik heb het eerste rondje voltooid en met de wind in de rug weer richting de Bronspot. De aanmoedigingen langs de kant doen goed en geven motivatie. Ik durf niet achterom te kijken. Hoever zou ik voorliggen? Opeens roept iemand langs de kant “je hebt 100 meter�. Langzaam begin ik in mijn kansen te geloven. Maar hoofd erbij denk ik vlug in mijzelf het is nog 4 kilometer. Ik nader de bronspot en krijg opnieuw tegenwind. Ik probeer te letten op mijn ademhaling, de benen worden langzaam zwaarder. Het echte afzien is begonnen. Nog 800 meter denk ik en dan heb ik de wind in de rug even doorbijten. Ik nader de stoplichten en de laatste 2 kilometer en vraag mij af hoe het mijn voorsprong is. Het eind is gelukkig in zicht. Ik loop naar boven bij de Tolenhof en de laatste kilometer breekt aan. De benen voelen zwaar de ademhaling is niet meer echt onder controle en het slijm hangt mij weer uitbundig rond de mond. Ik ruik echter de finish. Nu begin ik het langzaam te geloven, zou het dan na 2007 nog een keer kunnen gebeuren vraag ik mij af? Ik bijt op mijn tandvlees en geef nog een keer alles. Ik zie de finish en hoor de luide aanmoedigen. Ik zet een eindsprintje en finish in 34:15. Geweldig 1e plaats en een nieuw PR. De trainingen en adviezen bij STB hebben hun vruchten afgeworpen. Ik voel mij geweldig. 13


14


Braveheart Battle 2010 (door Laurens Slaats) Seyd gegrüßt edle Recken, ob hochwohlgeboren oder Phönix aus der Asche der Braveheart Battle 2010 in Münnerstadt macht keinen Unterschied, kennt keine Adelstitel, und weist keinen Braveheart Battle Krieger ob seiner Herkunft zurück! Krieger und Kriegerinnen aus allen Läufer Legionen - packt Eure Schwerter und zieht in den Braveheart Battle um Ruhm und Ehre. Lauft um Euer Leben, und vor allem lauft für den Sinn in Eurem Leben, denn der Braveheart Battle wird auch den niedrigsten unter Euch zu neuer Größe auferklimmen lassen... Het was een grauwe dag anno 2010 met 3°C en een straffe wind, maar gelukkig regende het niet. De watertemperatuur van de Lauer lag op 2°C en die van het hoger gelegen stuwbekken rond het vriespunt. Het was niet zo druk als verwacht, veel deelnemers hadden al afgehaakt door de kou. De organisatie had gehoopt op 1500 deelnemers maar het waren er nu maar 598. Vooraf werd er nog even geknield door het voltallige startveld, geheel in stijl van Braveheart. De start verliep ook niet massaal zoals bij normale wedstrijden. Er werden elke minuut een 100tal krijgers het slagveld op gestuurd om te voorkomen dat weggespoelden door de reddingsduikers gemist zouden kunnen worden en bij de eerste hindernis een file zou ontstaan. Zo zaten wij in de tweede aanvalsgolf die bij de slechts heupdiepe maar snelstromende Lauer aankwam. Teamlid Mike, gleed uit over een glibberige steen en was al direct volledig nat en geloof me maar het was berekoud. Maar gehard door training stond hij snel weer op zijn benen was zelfs als eerste over de 6,5 meter hoge wand. Vervolgens het 50 meter kruiptraject en de Siegertunnels en bigbags met betonkiezel. Diverse hindernissen zijn duidelijk gesponsord door een lokale ondernemer. Vervolgens een beek

doorkruisen, het gladde talud op en dan door naar een obstakel opgebouwd uit steigermateriaal. Op zich geen probleem maar ik koos ervoor om gewoon omlaag te klimmen in plaats van te springen. Ik had geen zin om verkeerd neer te komen op het asfalt. We hadden het niet eens in de gaten dat Mike voor ons liep en wilden zelfs even wachten bij de eerste verzorgingspost. Bij het doorkruisen van de beek werden we omhooggetrokken door Mike, welke zelfs op ons gewacht had. Gedrieën werd de tocht voortgezet en werden er bij gelegenheid woorden gewisseld met medestrijders. Na de touwbrug was de eerste lus voltooid en ging het weer door een zijarm van de Lauer naar de overkant waar we weer uitkwamen achter het kruipstraject en de 6,5 meter hoge strowand welke we nu voor de tweede keer mochten nemen, echter nu in de andere richting. Nogmaals door de rivier, gelukkig kwamen dan nu wat meer loopkilometers. Robin, onze jonge god liep ver voor me en Mike was achter me niet te zien. Eerst maar eens inlopen op Robin. Bij de Swingerbrug, tactisch geplaatst bij de swingerclub en gesponsord door de lokale hopfenbutensaftproducent, getuige de poortjes van bierkratten, stond ik al weer naast hem. De wankele brug werd met moeite genomen, enige instabiliteit als gevolg van overmatig Hopfenblutensaftgebruik zou direct bestraft worden. Met moeite kon ik me grotendeels droog houden. Voorlopig. En Robin was weer weg. Kort daarop kwamen meerdere banden obstakels welke overklommen en doorklommen moesten worden. Nu kwamen wat asfaltkilometers welke me weer bij teamlid Robin brachten. Nu weer over een modderpad, waar het ijs nog rijkelijk aanwezig was op de Beierse permafrost en een aantal kruiptrajecten over split. “He da liegt Blut”; roept een

15


medestrijder. “Macht niks, ist nicht meins”; is m’n antwoord. Nu komt de Quadgraben, een canyonachtige omgeving slingerend tussen bomen en dichte begroeiing door, met een kabbelend beekje. Grip was regelmatig vergeefs te zoeken. Weer de weg op, een relatief eenvoudige hindernis bestaande uit houten palen om overheen te stappen en een strowand werd snel gepasseerd. Nu komen ons de koplopers tegemoet welke op de terugweg zijn. Weer een bos, een glad talud en plons tot je tepels in het ReichenbacherRegenwasserStaubecken. Oorspronkelijk was de route zodanig aangelegd dat er gezwommen moest worden maar het ijs aan die kant was te dik. Dus moest er gewaad worden naar de overkant. Takken en de zachte schlamm op de bodem maakten het er niet makkelijker op. Lekker doorweekt klimmen we weer door de blubber aan de kant en vervolgen we de route richting HamburgerHill. In het begin nog met wat tempo maar al snel wordt het wandelen. Naar de top toe wordt het steeds stijler maar we konden tenminste stug doorlopen. Op de top had de organisatie nog wat speciaals geplaatst. Een kruiptraject met stroom erop. Ok, schrikspanning maar dat is voldoende voor de vermoeide strijders. Regelmatig knettert t achter me en hoor ik een Duitser vloeken. Eigenlijk dacht ik dat ‘t een psychische hindernis was, zo in de zin van zet een lege accu neer met draadjes en iedereen denkt dat…. Ik houd in ieder geval mijn achterwerk laag en kom ongeèlectrocutueerd aan de uitgang van deze green mile. Nu mogen we weer afdalen over een bijzonder stijl en glad traject. Ik volg een Pruis in een kilt in zijn voetstappen. We komen nu bij de Trenches, diepe kuilen waar je alleen uitkomt als iemand je helpt. Vier maal zit ik bij de nepSchot aan z’n vot en viermaal wordt ik ook omhoog geduwd. Verder gaat ‘t bergaf en na de afslag onder aan de berg lopen we de achterhoede tegenmoet. De hindernissen vanaf palenhindernis met stro tot en met de 16

swingerbrug worden allemaal ten tweede maal bedwongen, nu van de andere zijde. Wederom bezorgt me de Swingerbrug me t koude zweet. Weer wat kilometers maken met Robin op sleeptouw met `hongerklap` en weer 2x door de Lauer om de eerste lus ten tweeden male te nemen. Over de wand, onder de camionetten door, over de big bags en door de siegertunnels, door de beek, over de steigers en zeilbrùgge, weer een stukkie lopen, wederom door de Lauer weer onder de camoflagenetten door, over de wand, nogmaals door de Lauer. Nu de laatste 100 meter en getweeën door de finish. Goed kapot en tevreden met de prestatie krijgen we de medal of Honour omgehangen. Het rode kruis controleert eenieder op onderkoeling en meet bij mij 33 graden. Ze adviseert me een warme kop thee in de tent te nemen. In de tent wachten we op Mike en natuurlijk de chauffeur met de sleutel zodat we aan onze droge warme kleding kunnen. Natuurlijk krijgen we het nu echt koud, doorweekt als we zijn en geen beweging meer. Na drie kwartier verschijnt Mike en chauffeur Frans in de tent. Mike had het berekoud en ons ging het niet veel beter. Na het omkleden snel wat warme thee geregeld en kregen we van de chauffeur nog een warme maaltijd aangeboden. Lekkere curryworst met patat, dat hadden we nodig. Flyers voor volgende uitdagingen liggen er genoeg, van de big-drillrun in Kassel tot strongman in Zwitserland. S’avonds werd er nog een finisherparty gehouden en kregen alle finishers een oor van de organisatie uitgereikt, uiteraard van de lokale Hopfenblutensaft-brouwer. We zijn blijven hangen in de tent, we kozen ervoor om in de beter verwarmde auto de terugweg te aanvaarden. Robin en ik finishten in 2u28 en Mike in een meer dan respectabele 2u58. Van de 1500 ingeschrevenen verschenen 598 daadwerkelijk aan de start en daarvan haalden 410 de finish binnen de tijdslimiet. Ook finishten 23 vrouwen binnen de tijd.


Van 3 km indoor‌. Naar 80 km outdoor (door Rob Riksen) In dit bewust marathonloze (voor?)jaar besloot ik mijn grenzen weer eens te verleggen en een nieuwe trainingsprikkel te proberen. Op 13 maart en 3 april nam ik deel aan een tweetal voor mij bijzondere activiteiten. Aangezien het ontbreken van een marathon als doel het trainingsschema wat op zijn kop zet besloot ik na een tip van de familie Radstake op het LK van 13 maart in Dusseldorf als 47-jarige mijn indoordebuut te maken. Aangezien zo'n hele dag in de hal vertoeven op zich al behoorlijk vermoeiend is, zou ik ongeveer aan het einde van de middag met nog 4 andere deelnemers een gooi doen naar de Limburgse titel op de 3 km indoor. Van die vier anderen waren er nog twee van STB afkomstig. Het leek dus meer op een zwaar onderbezet clubkampioenschap dan op een heus LK. Bij de start bleek dat een van de deelnemers zelfs niet de moeite had genomen om zich af te melden. Ik vertrok dus met drie tegenstanders in een redelijk met junioren en supporters gevulde hal voor vijftien rondes van twee honderd meter. Bij de start bleek ik de onbetwiste nestor in het gezelschap te zijn, de deelnemer uit Maastricht telde 19 lentes en clubgenoot Ivo Eikenboom was amper 20 jaar oud. Dinant Radstake, als begin veertiger, completeerde het veld. Mijn onderhandelingen met de twee jongelingen over het verkrijgen van een ronde voorsprong leidden helaas tot niets. Ik moest in de eerste rondes zeker even wennen aan de baan met de holle bochten.Na de start probeerde ik zolang mogelijk in het spoor van het eerder genoemde duo te blijven, met een schuin oog op de klok bij de finish (mijn Garmin GPS horloge is bij indoor wedstrijden volledig waardeloos) . Dinant Radstake ging gedurende de eerste kilometer gewoon in mijn spoor

mee, waardoor ik enigszins begon te twijfelen aan mijn beginsnelheid, de klok gaf echter 3:24 door als eerste kilometer tijd. Gedragen door de luid applaudisserende junioren en andere supporters bereikte ik met een tijd van 10:24 de finish, ruim onder de streeftijd van 11 minuten, doch ruim boven mijn outdoor PR op de 3 km. Ivo Eikenboom werd met een lichte voorsprong op nummer twee Limburgs Kampioen. Dinant moest zijn te hoge begintempo enigszins bekopen, maar was zeker tevreden met zijn prestatie. Na afloop van de wedstrijd moesten mijn luchtwegen nog even wennen aan de droge lucht in de hal. Bij de prijsuitreiking kwamen we erachter dat de organisatie geen medailles had besteld voor dit bijnummer. Dankzij Dick van Pelt, die wat medailles afhandig maakte van de junioren werd er toch nog, enigszins geimproviseerd, gehuldigd. Enkele weken later, op paaszaterdag, nam ik voor het eerst (en vrijwel zeker ook voor het laatst) deel aan de Kennedymars,, hetgeen een lang gekoesterde wens was. Aangezien dit jaren niet paste in mijn voorbereiding op de marathon van Rotterdam, werd dit plan alsmaar uitgesteld. Dit jaar moest het er echter maar eens van gaan komen. Ik besloot voor in te schrijven en de deelnemerskaart al op tijd op te gaan halen in Limbricht en kocht ook nog wat speciale wandelattributen om de druk voor me zelf wat verder op te voeren. Ik hield mijn plannen echter voor vrijwel iedereen geheim om in geval van "uitstappen" niet nog jaren op trainingen herinnerd te worden aan dit voorval. Theo Schmeits vertelde mij op de donderdagavondtraining dat hij mee zou doen, doch ik reageerde hier maar even niet op aangezien ik met de beperkte

17


wandelervaring ernstig twijfelde aan de haalbaarheid van dit project. Esther wist uiteraard wel van mijn deelname, zij bracht mij immers om 4 uur 's nachts naar de start in de Stadssporthal in Sittard, waar ongeveer 3000 mensen eveneens het plan opgevat hadden om maar eens 80 km te gaan wandelen. Het was een gezelschap met een gevarieerde leeftijdssamenstelling. Ik was ditmaal zeker niet de oudste deelnemer, zo waren er opvallend veel scholieren aan de start maar ook het leeftijdssegment boven de 60 jaar was rijkelijk vertegenwoordigd. De weersvoorspellingen waren niet eensluidend: overwegend droog, maar met kans op een fikse plensbui in het begin van de middag. Oud voetbaltrainer Frans Koerver stuurde ons vanuit de sporthal met wat karakteristieke "one liners" op pad. Direct na het verlaten van de hal startte ik de playlist op een van de twee iPod's op mijn oren en begon in een voor mij comfortabel tempo te wandelen. De kilometertijden zaten rond de 10:30, een snelheid tussen 5 en 6 km per uur. Je moet op zo'n moment niet gaan rekenen want dan verlies je direct al de moed. De organisatie van deze tocht staat als een huis, op de stempelposten wordt er erg goed voor je gezorgd. Op de eerste tussenstop, besloot ik slechts kort te rusten na het nuttigen van brood, een paasei en wat chocomel (de koffie was al weggeslurpt). Op de tweede tussenstop in Posterholt (mij bekend van de start en finish van de Annendaalloop) voelden mijn voeten al niet meer echt comfortabel aan. Na een inspectie bleken er echter geen blaren te zijn ontstaan. Vervolgens ging het verder naar Montfort en Thorn, de weergoden begonnen op dat moment onze moraal te testen met behoorlijke plensbuien en windstoten. In de stempelplaats in Thorn kwam ik Brigitte Bodelier tegen die er was als supporter van dochter Sanne, wiens voeten op dat moment wat werden "bijgewerkt". Op dat moment was mijn deelname natuurlijk niet meer "geheim" en werd de druk op mij groter om te finishen. In Thorn laadde ik mijn Garmin horloge op (die had nog nooit zo lang achter elkaar geregistreerd) en probeerde ik ook mijzelf weer wat op te laden met koffie en broodjes. De verplichte sokkenwissel pakte goed uit.

18

Ook wisselde ik van iPod. Vervolgens ging het over de pittige kasseienstroken in de witte stad naar Maaseik. Dit waren waarschijnlijk de zwaarste en saaiste 16 kilometers van de hele tocht. In de laatste stempelpost in Roosteren kreeg ik na binnenkomst ineens last van de vele lagen kleding in combinatie met het vochtverlies/zoutverlies, even was er twijfel of ik door kon gaan. Met wat bouillon moest ik worden bijgebracht. Toen ik echter buiten kwam ging het weer een stuk beter. De laatste 13 kilometer liep de kilometertijd desondanks op tot ruim boven de 11 minuten. In Susteren kreeg ik nog volop aanmoedigingen bij de feesttent van de familie Bodelier, voor ik langs de spoorlijn naar Nieuwstad en Sittard toog. Bij binnenkomst in de sporthal in Sittard (3 uur na binnenkomst van Theo Schmeits en 1 uur na Sanne Bodelier ; chapeau!) kreeg ik het kleine maar felbegeerde speldje overhandigd en was mijn conclusie dat ik "absoluut geen wandelaar ben" en dat het toch echt bij een eenmalige deelname moet blijven (alhoewel ik dit soort uitspraken ook vaker heb gedaan na het finishen in een marathon). De teller op mijn iPod stond bij binnenkomst in de sporthal op 184 songs!


Een nieuwe lente, een nieuw geluid (door Jan Manders) Het mooie van hardlopen is, dat je het onder steeds wisselende omstandigheden kunt doen, waardoor het elke keer een andere ervaring te weeg brengt. In de afgelopen winterse maanden heb ik dat weer aan den lijve ervaren. Hier volgt mijn relaas van hardlopen in langdurige winterse omstandigheden, zwaar, meestal koud tot zeer koud, maar wel met diep doorvoelde hardloopemoties. Ik loop al vele jaren samen met mijn loopmaat Peter Jansen. Duizenden kilometers zijn onder onze schoenen doorgeschoten. Peter slaagt er al jaren in om elke keer met een mooie route te voorschijn te komen. En steeds opnieuw ben ik weer verrast hoe mooi onze regio is. De laatste jaren voegt Roger Gillissen ( zwager van Peter ) zich in de winterperiode inmiddels traditioneel bij ons op woensdagmorgen. Dit jaar stonden zijn trainingen in het kader van voorbereiding op de marathon van Rotterdam in april. De afstand die op deze morgen werd afgelegd lag vrijwel altijd rond de zestien kilometer. Aanvankelijk werd van Peter uit gerend, maar na verloop van tijd gingen we op locatie. De ene keer sprak Peter met Roger af waar we de auto zouden zetten en hij kwam dan vanuit Brunssum naar die plek. Een andere keer zocht Roger de locatie uit en werd van hem thuis gestart. Deze jaargang hebben we vrijwel elke woensdag gerend onder barre omstandigheden, soms Siberisch. Mij staat nog een route voor de geest met veel sneeuw en een ijzige wind. We ploeterden door een dik besneeuwd landschap met een ware poolwind in het gezicht. Als enige decoratie staken kale struiken en bomen hun ijzige takken uit de sneeuw. Tegen de grijze lucht stak in de verte een kerktoren als een soort richtingwijzer “in de poolvlakte” af. Zo rennend schoot een oud gezegde door mijn hoofd: “Als je snel vooruit wil, ga dan alleen. Als je ver wil komen, ga dan samen. “ Samen

zo ploegend door sneeuw en wind gaf ons een diep gevoel van sportbeleving en saamhorigheid. Vele woensdagmorgens hebben we mooie paden en landweggetjes belopen, maar steeds onder winterse omstandigheden. Vooral op Duits grondgebied aan de overzijde van de Worm vind je nog een leeg en wijds landschap met een groot rustgevend accent. Na maanden van winter kwam dan toch eindelijk de lente. De laatste woensdag van samen lopen met z’n drieën was het prachtig lenteweer met temperaturen van twintig graden. Roger had een schitterende route uitgezet door Merkelbeek, Puth, Bingelrade. Met stukken bekend van de Peter Rusmanloop. We liepen heerlijk in korte broek, vele wandelaars kwamen we onderweg tegen en de vogels floten als herauten van de lente hun mooiste lied. Het leek alsof ze ons wilden zeggen: “ Na zo’n lange winterperiode kan nu weer gelopen worden in zonnigere omstandigheden.” Zoals elk voorjaar gelden al meer dan honderd jaar hier tot besluit de prachtige woorden van Herman Gorter uit zijn groot gedicht “mei”: “Een nieuwe lente en een nieuw geluid.”

Jan Manders

19


20


STB familie‌. de cirkel is bijna rond (door Dinand Radstake) Het is alweer ongeveer 6 jaar geleden dat Bas, Liset en Rik Radstake zijn begonnen bij STB. Op de basisschool in Eygelshoven waren Bas en Peter Bex klasgenoten maar ook Liset en Paul Bex. Al gauw ontstond er een vriendschap tussen beide families. Door het enthousiasme van looptrainer Jos Bex is Liset mee gaan trainen bij de pupillen en onze jongens volgde al snel daarna. Op de unieke trainingslocatie, de cooperbaan met uitloop naar de Brunsummerheide konden ze hun energie kwijt. Lekker rennen over de heide, weer of geen weer, dwars door modder en poelen bezorgde ze de wasmachine veel werk.

Liset in actie tijdens junioren competitie 2007 Als pubers kijken ze er daar nu toch ietsje anders tegen aan. Bas nu 16 jaar, Liset 14 jaar en Rik 13 jaar. Al gauw werd er mee gedaan aan wedstrijden en gingen wij ouders als supporters en chauffeurs mee. Daar ondervonden we de saamhorigheid van de jeugdatleten, trainers en ouders. Presteren is heel leuk maar sportief meedoen is even belangrijk. Iedereen werd evenveel aangemoedigd. Bij competitiewedstrijden is het verplicht als vereniging juryleden te leveren zo werd mij gevraagd om een jurylid cursus te gaan

volgen. Mijn motto is als je toch aanwezig bent kun je ook een steentje bijdragen. Ook is het fijn om het wedstrijdreglement te kennen waardoor je de sport anders gaat bekijken. Naast het wedstrijdelement heeft de STB jeugd ook nog andere bezigheden zoals bomen beklimmen, gaten graven etc. Hierdoor vergeet de jeugd de tijd nog wel eens. Dit had wel eens gevolgen zoals niet aanwezig zijn bij de start of het wedstrijdtenue onder de modder. We zijn trots op de prestaties die de jeugd levert. STB heeft toch maar meerdere Limburgse kampioenen voortgebracht en ook dit jaar zijn ze weer succesvol. Zo zie je maar, fun en presteren gaan goed samen. De kinderen zijn nu op een leeftijd dat ze zijn gaan specialiseren in bepaalde onderdelen. Zo is de specialiteit van Bas de 800m, Liset de technische nummers speerwerpen, discus en kogelstoten en Rik is nog zoekende maar de loopnummers zijn op het moment nog favoriet. Op het LK indoor in Dusseldorf hebben ze dan ook van hun beste kant laten zien. Ook ik had me ingeschreven voor de 3000m. Op een 200m baan met kuipbochten voelt dat alsof je door een centrifuge gaat. Mijn prestatie was echter niet welke op een LK thuis hoort maar daarvoor hebben Rob Riksen met een 3e en Ivo Eijkenboom de 1e plaats de eer gered voor STB. TIP voor de senioren: Het LK voor junioren en senioren is dit jaar op 11 juli in Sittard. Misschien vind je het leuk om hieraan deel te nemen en als je er eenmaal bent kun je ook de prestaties van de jeugd bewonderen en wie weet wordt je ook nog eens Limburgs kampioen. En wil je niet deelnemen voeg je bij de trouwe supporters Albert en Frank.

21


22


Een van de hoogtepunten van het jaar is het atletiekkamp. Met de weekenden in Bokrijk, Sprimont, Opoeteren, Malmedy en Neerpelt hebben we al heel wat ervaringen opgedaan om samen met de jeugd niet alledaagse activiteiten te ondernemen. Bonte avonden, speurtochten in het donker, abseilen van een steile rots en douanespel om maar een paar activiteiten te noemen. Zo’n jeugdkamp vergt veel energie van trainers en de begeleidende ouders. Maar het geeft vooral veel voldoening als je ziet hoe de jeugd met elkaar omgaat en zich amuseert.

Samen zijn we sterk in de jeugdcommissie en kunnen we veel voor de jeugd betekenen. Zo werd de band met STB steeds sterker……… maar ze is nog steeds geen lid van STB. Met mij was het een heel ander verhaal, ik zelf was een enthousiaste volleyballer al sinds mijn jeugd bij volleybal vereniging Schaesberg. Op 14 juli 2008 fietste ik van mijn werk naar huis maar werd onderweg in een afdaling bruut gestopt door een openslaande autodeur. Gevolg een compliceerde polsbreuk waardoor ik het volleyballen in de toekomst kan vergeten. Om mijn energie toch kwijt te kunnen was het een logische stap naar STB. Door het loopvirus besmet geraakt ben ik nu 13 kilootjes lichter geworden en word ik tot mijn eigen verbazing nog steeds sneller. Caroline is nu ook bezig met hardlopen en traint momenteel hard om aan de Parelloop te kunnen deelnemen… maar nog steeds geen STB-lid. Wanneer zal de cirkel rond zijn?

Rik met zijn act van Herman Finkers “wij gaan naar de Ardennen de frisse lucht is even wennen…..tijdens het jeugdkamp 2008 in Malmedy Toen Collete Hanssen in 2006 de jeugdcommissie verliet werd Caroline gevraagd om die plek op te vullen. Als moeder van 3 jeugdleden had ze wel interesse en volgens trainer Dick van Pelt was Caroline toch altijd al aanwezig.

We voelen ons een echte STB familie maar we weten dat er nog wel meer STB families binnen de vereniging zijn, daarom leek het mij wel leuk om een vervolg te geven aan deze rubriek en het stokje door te geven aan de familie Bex uit Egelze. Bas, Liset, Rik, Caroline en Dinand Radstake

23


Aannemers– en Timmerbedrijf

Werkplaats : Stenenbrug 27

Edisonstraat 23 6372 AK Landgraaf

Fr.Erenslaan 24 6311 GV Landgraaf Tel. 045 - 5318849

Edisonstraat 23 6372 AK Landgraaf Telefoon: 045-5321088 Telefoon: 0455321088 Telefax : 045-5321128 Telefax : 045-

Auto Maessen Verkoop nieuw en gebruikt Eerste klas occasions met BOVAG garantie Inruil mogelijk Reparatie en onderhoud APK-keuringen

Scm: inbouwspecialist autobeveiligingssystemen

BP Tankstation-Carwash Hogeweg 78 Voerendaal

Tel: 045-5751449

24


25


Nieuwe leden (bron : Frank Eisenga) S.T.B. heet van harte welkom

Nieuwe Jeugdleden

Eric Raemaekers Eric wordt op 15 juli 22 jaar en woont in de Leemkoel in Landgraaf. Hij is pas afgelopen september gaan lopen nadat hij met voetballen is moeten stoppen i.v.m. een blessure. Hij is via zijn “schoonvader” Leo Quaedvlieg bij STB terechtgekomen. Ook zijn moeder Gerda Raemaekers is bij STB actief en wel bij de zaaltraining.

Robbert Trommelen Robbert is 14 jaar en woont in de Godfried Bomansstraat in Landgraaf.

Peter Paulissen Peter, 40 jaar woont in de Kruisbergstraat in Brunssum heeft een dochter van 10 jaar. Peter sport al ruim 20 jaar, mountainbiken en hardlopen, kan wegens een blessure niet meer op de fiets, en heeft zich nu op het hardlopen gestort. Hij is via Rob Smulders bij STB gekomen en voelde zich al vanaf het begin thuis. Ria Vermeulen Ria, 49 jaar woont in de Ringoven in Landgraaf. Ria is getrouwd en heeft 2 zonen. Zij is elke maandagavond bij de zaaltraining van Marjo Moonen te vinden. Kelly Boessen Kelly is haar moeder Lenie Boessen ook naar de zaaltraining gevolgd. Kelly is 19 jaar en woont in de Daelenlaan in Landgraaf Loraine Homminga Loraine is 17 jaar jong en woont in de Vliegenpoel te Landgraaf. Zij zit in de eindexamenklas TVWO op Eyckenhagen. Loraine, dochter van René Homminga, heeft altijd al gesport in de sportschool. Ook veelvuldig op de loopband, maar sinds de zomer van vorig jaar loopt ze in de buitenlucht en is uiteraard via haar vader bij STB gekomen.

26

Afmelding lidmaatschap Martijn Daemen

Noteer in jullie agenda

Zondag 10 oktober STB Clubreis naar Eindhoven. De afstanden zijn: 6 kilometer, een halve en de hele marathon. Ook bestaat de mogelijkheid met een ploeg van 4 personen de marathon in estafettevorm te doen, elke loper moet dan ± 10 km lopen. Verdere info volgt Zie voor verdere informatie de site: http://www.marathoneindhoven.nl En uiteraard ook onze eigen website. Afstanden en starttijden IAK City Run 6km -10:30 DELA Estafettemarathon - 11:00 Marathon 2010 - 11:00 ED Halve Marathon - 14:15


Verjaardagskalender

2 4 5 6 7 7 8 9 11 11 11 15 16 16 19 20 23 25 26 28 28 29 30

Juni Carla Willems Jorik Simons Frank Stevelmans Marianne Bex Loraine Homminga Kelly Roelands Jos Bex Els Frins Peter Bex René van Malde Jacques Senden Winand Mobertz Lenie Boessen-Heldens Guus Goossens Jeroen Kokkelkorn Rebecca Zagar Hein Bodelier Bert Vanthoor Yvonne Monse-de Haan David Richter Mirna Stassen Ed Monse Beau Penders

49 14 46 46 18 13 48 51 17 50 66 47 47 15 15 17 62 49 47 14 17 49 10

1 1 2 2 2 3 3 4 5 5 7 11 13 13 15 16 17 17 18 18 20 22 22 23 23 24 25 28 29 30 30

Juli René Clement Mirco Dubois Maurice Eisinga Kyra Gidding Liset Radstake Frank Joosten Ray Penders Max Jahach Annick Ploumen Ronald Smeets Herman Gerards Peggy de Bas Leo Logister Ben Paulssen Herman Rutten Fred Geilenkirchen Henri Giesen Paul van Hameren Robin Vinders Michelle Voraschen Daniëlle Koch José Bäumler Ger Bodelier Frans Quaedvlieg Angelique Thomas Ineke de Ploeg Tonny Geilenkirchen-van Ooyen Jean Herpers Ger Logister Dirk Goossens Richard Lavalle

49 14 29 12 15 43 42 11 42 42 53 46 41 48 68 45 59 49 16 16 12 52 45 60 38 56 43 41 51 13 42

27


STB bedankt (door Jos van Spanje) en gedrevenheid overgaan in routine en vanzelfsprekendheid, moet je stoppen.

In 1999 meldde ik onze zoon Pim aan bij STB en vanaf dat moment veranderde mijn leven, en ook dat van ons gezin. Op zaterdag en woensdag trainen op de Cooperbaan en op zaterdag of zondag regelmatig een wedstrijd. Toen er een keer geen trainer mee kon naar de wedstrijd, regelde ik de startnummers voor een paar kinderen en was vanaf dat moment “begeleider”. Ik mocht mee op jeugdkamp en inschrijvingen voor wedstrijden werden van mij geaccepteerd ofschoon ik officieel geen lid van STB was. Omdat ik vond dat er voor de kinderen best een eigen homepage mocht komen met daarop foto’s van wedstrijden, “promoveerde” ik tot webmaster en fotograaf. Van het een kwam het ander, en net zoals de jeugd van STB groeide, groeide ik mee. Voor de een ben ik de vader van Pim, voor de ander de jeugdbegeleider van STB. Er zijn ook mensen die mij kennen als de man die bij de prijsuitreiking altijd in beeld loopt om foto’s te maken. Volgens sommigen was ik het verkeerde voorbeeld voor de jeugd want een sigaret roken op een atletiekbaan hoort toch niet… Inmiddels zijn we 11 jaar verder, en Pim is gegroeid van Pupilletje-C tot Junior-A en geeft sinds enkele jaren training aan de allerkleinsten. Ik ben 11 jaar ouder, heb veel (van atletiek) geleerd en vind dat het tijd is om het stokje over te dragen. Als enthousiasme

28

Toen ik aangaf dat ik wilde stoppen, kreeg ik van Albert een mail waarin hij mij bedankte, maar ik wil STB bedanken. Ik heb de groei van de jeugd van 32 naar meer dan 70 leden mogen meemaken. Door de jaren heen heb ik meer dan 150 jeugdleden en hun ouders leren kennen, maar ook de volwassenen van STB, mensen uit de atletiekwereld en alles wat erbij hoort. Ik heb de Cooperbaan “gesloopt” zien worden, maar ook weer hoe ze werd opgebouwd. Ik heb de junioren diverse malen de landelijke finale van de competitie zien bereiken en meegemaakt dat we een Nederlands kampioene hadden. Ik heb de allerkleinsten (de leukste categorie) zien groeien, in prestaties maar ook fysiek. Dankzij STB ontving ik de KNAUwaarderingsspeld; waarschijnlijk ben ik de enige in Nederland die geen lid van de KNAU is en toch deze speld, die alleen voor KNAUleden is bestemd, mocht ontvangen. Voor mij een blijvende herinnering aan STB en een aantal geweldige jaren. Een apart bedankje aan de jeugdcommissie, waar ik jarenlang onderdeel van mocht uitmaken. Zij zorgen al jaren voor die dingen, die de jeugd van STB net dat beetje extra geven; Jeugdkamp, Sinterklaas, Paasen oudertraining, clubkampioenschappen, en nog veel meer. Ouders benaderen ons wel eens om te vragen of de extra activiteiten, net als het meedoen aan wedstrijden, écht in de maandelijkse contributie zitten. Een gedeelte van deze extra kosten worden betaald uit de opbrengst van de grote clubactie, en de catering bij STB-evenementen. Allemaal activiteiten die zonder de helpende hand en ondersteuning van ouders onmogelijk zouden zijn. En nu? Op zoek naar een nieuwe Jos? Nee hoor, want los van de vraag of die er is, moet je je afvragen of je die wel wilt hebben. Er zijn


zoveel ouders die allemaal hun kwaliteiten en nieuwe ideeĂŤn hebben, waardoor alles misschien anders, maar zeker niet minder zal worden.

Ik kijk terug op 11 geweldige jaren, en ik hoop dat dat wederzijds is. Misschien een beetje uit het oog, maar zeker niet uit het hart.

Ten slotte een bedankje aan STB omdat ik, ondanks het feit dat ik geen lid was, toch nooit als buitenstaander werd behandeld.

Jos van Spanje

Estafetteloop Vaals-Venlo Op zondag 27 juni a.s. vindt weer voor de 26e keer de estafetteloop van Vaals naar Venlo plaats. STB is elk jaar met zo´n 4 ploegen vertegenwoordigd bij deze wedstrijd. Het is elk jaar weer een enorme gezellige dag waar zowel het wedstrijdelement als het plezier de boventoon voert. Elke deelnemende ploeg bestaat uit 7 lopers of loopsters die samen ruim 100 kilometer overbruggen. Onderweg worden de deelnemers geassisteerd door een of twee meefietsende begeleiders, die met behulp van een routebeschrijving en eventuele wegmarkeringen de juiste route bepaalt. Na de vierde etappe is er een lunchpauze en een `restart` ingelast. De finish is in de loop van de middag, vanaf 16.30 uur, op de atletiekbaan in Venlo. STB heeft reeds meermalen deze wedstrijd gewonnen. Het is spannend of het dit jaar weer zal gaan lukken. Voor de nieuwkomers die graag op deze 26e keer ook van de partij willen zijn, volgen hier de etappes, met hun respectievelijke lengtes : 1e etappe 15.5 km Vaals - Wylre 2e etappe 13.8 km Wylre - Nuth 3e etappe 17,4 km Nuth - Nieuwstadt 4e etappe 10.8 km Nieuwstadt - St. Joost 5e etappe 17,1 km St. Joost - Herkenbosch 6e etappe 17,2 km Herkenbosch - Beesel 7e etappe 17,4 km Beesel - Venlo Uitgebreide informatie is natuurlijk ook op internet te vinden op de site van Scopias onder www.scopias.nl

29


Diverse uitslagen (bron: Frank Eisenga)

1

21/2 Heldense Bossen Cross 4720 m Ellis Jacobs 21/2 Midwinter Marathon - Apeldoorn

HM 127 0:18:15

91 637

Jan Offermans Geert Pouls

0:45:16 27,5 km 1:57:14 2:23:05 Marathon

97 444

143

1 35 66 6 101 27 28 29 38 87 94

1 8 168

1

41 75 85 91

138

89 8 93 95

732

30

Jos Lempers 3:21:54 Hein Bodelier 4:45:38 28/2 Berden Voorjaarsloop - Venlo 15 km Roger Gillissen 1:09:53 7/3 Westzipfellauf - Tüddern 10 km Ellis Jacobs 0:38:57 Herman Gerards 0:42:12 Ronald Smeets 0:46:57 Lenie Jacobs 0:49:55 Pierre Muijrers 0:51:09 Peggy de Bas 0:57:47 HM Sjack Hoop 1:33:26 Jos Lempers 1:33:26 Tim Roks 1:35:40 Harry Hamers 1:45:18 Geert Pouls 1:46:12 7/3 Vijverparkloop – Brunssum 8,2 km Jos Krist 0:30:54 Huub Collaris 0:40:08 7/3 15e Meulenberg 6 uur Ultraloop - Stein Hein Bodelier 35342 m 7/3 TransGranCanaria Marathon Marathon Lara Klaassen 4:30:32 13/3 Titzer Strassenlauf - Titz 10 km Herman Gerards 0:41:58 Cor van Haaren 0:45:27 Harry Hamers 0:46:36 Ronald Smeets 0:47:19 13/3 Braveheart Battle 2010 - Münnerstadt 18 km Laurens Slaats 2:28:22 21/3 40. Int. Volkslauf - Eschweiler 10 km Ronald Smeets 0:48:03 HM Ron Fens 1:20:59 Loraine Homminga 1:38:59 René Homminga 1:39:01 21/3 Monaco HM & 10km 10 km Peggy de Bas 0:58:59

Diverse uitslagen - Diverse uitslagen - Diverse uitslagen - Diverse uitslagen - Diverse uitslagen

Peggy de Bas

1:32:42 21/3 Venloop 10 km

8 km 128

Jos Lempers

60 123 165

194 250 251 510 906 791 1393 1394 2390

23

18

53

2 3 60 93 76 94 80 98 97 100 120 135 132 253 251 253 254 340 1 58 21 68 25 45 46 64 91

Tim Roks Laurens Slaats Anita Kuijpers HM Rob Riksen Sjack Hoop Arno Hanssen Ronald Hoogenboom Roger Gillissen Dinand Radstake Leo Logister Geert Pouls Ruud van Laar 21/3 Geilenkirchener Stadtlauf 10 km Huub Collaris 21/3 Treechloop - Maastricht 11,5 km Gerte Offeringa 28/3 3e Zandvoort Circuit Run 5 km Marijke Verstegen 28/3 Parelloop - Brunssum 5 km Arno Hanssen Rob Riksen Bas Nicaise Femke van Heugten Huub Donders Eric van Theemsche Michel Beckers Branka Rybakowski René Homminga Cor van Haaren John Oostdijk Huub Collaris Josette Gijselaers Hein Bodelier Ben Paulssen Kristi Hanssen Louis van der Wouw Francien van Haaren-Thomas 10 km Richard Lavalle Jos Krist Marcel Coerver Ellis Jacobs Marcel van de Pol Jan Schwanen Quirien van Son Tim Roks Ronald Bouwers

0:40:48 0:43:42 0:45:10

1:26:02 1:28:26 1:28:27 1:35:01 1:39:28 1:39:48 1:45:26 1:45:43 2:00:38

0:49:42

1:11:47

0:26:15

0:17:28 0:17:55 0:21:25 0:22:01 0:22:06 0:22:09 0:22:14 0:22:16 0:22:19 0:22:20 0:23:23 0:23:28 0:24:03 0:26:03 0:27:42 0:27:42 0:27:50 0:29:28 0:34:15 0:36:24 0:38:06 0:38:13 0:38:50 0:40:06 0:40:11 0:40:55 0:42:35


145 7

30 78 93 100 108 142 167 194 233 244 249 272 289 297 371

602 1864

145

29 133 147 151

Leo Quaedflieg Roger Gillissen John Born John Haan Marcel Quaedvlieg Ronald Smeets Laurens Slaats Anke Linssen Theo Wessels Alois Pilich Anita Kuijpers Wim Rutjens Bert Vanthoor Harry Hamers Pierre Muijrers Peter Jansen Claudia Steinbusch Ruud van Laar Jan Manders Ingrid Ploumen Cor van Haaren John Oostdijk Els Frins 31/3 NK Veldlopen Gemeenten 2010 6 km Hein Bodelier 9 km Branka Rybakowski 3/4 32. Int. Osterlauf - Eupen 15,7 km Guido Meys Lara Klaassen Sjack Hoop Jos Lempers Jan Schwanen Ronald Hoogeboom Herman Gerards Frank Eisenga Cor van Haaren Geert Pouls Jorn Lempers Pierre Muijrers Harry Hamers Josette Gijselaers Peggy de Bas 3/4 Kennedymars Sittard 80 km Theo Schmeits Rob Riksen 5/4 Jaarbeurs Utrecht Marathon Marathon John Haan 5/4 24e Broichbachtallauf – Alsdorf 5 km Francien van Haaren-Thomas 10 km Cor van Haaren Harry Hamers Huub Collaris 5/4 24e Peter Rusmanloop - Oirsbeek 5,5 km

0:43:15 0:43:35 0:43:38 0:43:58 0:44:14 0:45:18 0:45:37 0:46:00 0:47:16 0:47:37 0:47:40 0:48:29 0:49:31 0:49:31 0:50:00 0:50:56 0:50:58 0:52:01 0:52:02 0:52:40 0:53:58 0:53:58 0:53:59

0:33:18 0:43:32

1:01:22 1:07:18 1:08:33 1:09:23 1:09:59 1:12:33 1:14:18 1:17:11 1:19:38 1:20:33 1:20:54 1:23:33 1:24:44 1:25:55 1:36:13

19:06 22:00

3:25:21

0:28:06 0:47:19 0:49:10 0:49:38

Diverse uitslagen - Diverse uitslagen - Diverse uitslagen - Diverse uitslagen - Diverse uitslagen - Diverse uitslagen

105 118 120 123 146 166 180 183 242 258 259 288 317 309 320 367 356 391 401 408 444 446 445

6 2 7 10 28 37 5 20 5 95 6 2 2 30 37 42 42 55 5 72 74 23 83 10 12 16 109

851 918 1864 3047 3571 4194

1648 87 3820

2 26 40 56 62 72 83 90 157 11 31 34 31 40 71 97 116

Kamiel Jacobs Ellis Jacobs Marcel Coerver Marcel van de Pol Roger Gillissen Paul Jacobs Femke van Heugten Bram van Heugten Lenie Jacobs Harrie de Kleijn 10 EM Iwan Theunissen Jos Krist Jo Born Marcel Meens John Born Ronald Hoogeboom Ivo Vincken Ronald Smeets Annick Ploumen John Oostdijk Geert Pouls Leo Logister Ger Arnoldussen Andre Roumen Peter Jansen Hein Severens Ruud van Laar 11/ 4 30e Fortis Marathon Rotterdam Marathon Jos Lempers Jan Offermans Tim Roks Anke Linssen Roger Gillissen René Homminga 18/4 StrongMan Run - Weeze 18 km Laurens Slaats Anita Kuijpers Geert Pouls 18/4 Upstairs Familieloop – Sittard 5 km Richard Lavalle Eric Raemaekers Femke van Heugten Michel Beckers Huub Collaris Theo Schmeits Claudia Steinbusch Marijke Verstege Francien van Haaren-Thomas 15 km Jos Krist Ellis Jacobs Jan Schwanen Marcel van de Pol Sjack Hoop Herman Gerards Hub Wijnands Sabine Krieg

0:19:43 0:20:47 0:20:49 0:21:07 0:23:35 0:24:32 0:24:35 0:24:59 0:26:40 0:31:13 0:56:49 0:59:20 1:09:16 1:09:28 1:11:12 1:12:40 1:14:39 1:16:46 1:17:44 1:18:59 1:19:28 1:19:50 1:21:11 1:22:49 1:24:43 1:26:08 1:28:17

3:11:28 3:13:38 3:29:26 3:40:59 3:50:07 3:51:58

2:53:41 2:58:11 3:28:02

0:16:27 0:20:07 0:21:21 0:22:40 0:23:09 0:23:42 0:24:23 0:24:49 0:29:55 0:54:57 1:01:03 1:01:45 1:02:15 1:02:15 1:06:39 1:10:11 1:12:33

31


10 46 70 81 117

Alois Pillich Cor van Haaren Ronald Smeets Leo Logister Lenie Jacobs Peter Jansen Roger Gillissen Jan Manders Ruud van Laar 24/4 Euregio Drielandenomloop - Kelmis 12 km Guido Meys Ronald Hoogenboom Hub Wijnands Ronald Smeets Harry Hamers

1:13:26 1:14:57 1:15:54 1:16:30 1:18:21 1:20:48 1:20:48 1:21:39 1:38:02

0:46:58 0:54:37 0:58:19 1:00:31 1:05:10

229

Diverse uitslagen

126 137 145 150 159 181 180 189 241

60 300 358

12 29 32

25/4 Enschede Marathon 5 EM Jan Manders 25/4 Antwerpen Marathon Marathon Iwan Theunissen Jos Lempers John Haan 30/4 1e Rabobank Queensrun – Beek 5 km Kelly Roelands Paul van Hameren Anke Linssen

0:41:54

2:57:40 3:26:20 3:29:48

0:18:44 0:20:17 0:21:09

Blik uit het venster (door Jan Manders) Gejaagd door de wind NK 2010 Veldloop Gemeenten, 23e editie

“De tijd gaat snel. Wat is nog een dag, een week?”Dit soort uitspraken worden vaak om je heen gebezigd. Dit drong ook weer tot mij door tijdens de Parelloop in Brunssum op zondag 28 maart j.l. Bij het omkleden in de sporthal Rumpen kwam Hein Bodelier op mij af. “Jan woensdag vertrekken we om 5.30 uur richting Zeeland en ik breng je de sportkleding van de gemeente Heerlen. “ Op dat moment schoot door mijn hoofd: “Is Ede al weer een jaar geleden. “ Ik dacht met plezier terug aan de mooie trip naar de kampioenschappen

32

2009: de uitstekende locatie in de Elias Beeckmankazerne, de grote feesttent, het prachtige ( maar ook zompige parcours ), de gezelligheid met de lopersgroep Heerlen ondanks het vreselijke regenweer. Vol van deze gedachten verheugde ik me op dat moment in Brunssum al op de trip naar Zeeland. Op dinsdagavond bracht Hein de nieuwe kleding van de lopersgroep Heerlen. Een keurig verzorgde outfit met als goed gekozen leuze erop gedrukt:” IK LOOP WARM VOOR HEERLEN, met als onderschrift: WIJ ZIJN HEERLEN. Hein had mij vorig jaar uitgenodigd om mee te lopen en om een stuk te schrijven over de trip naar Ede. Met plezier voldeed ik dit jaar weer aan zijn verzoek. Dinsdagavond maakte ik mijn tas in orde en wierp snel een blik op de weersverwachtingen voor woensdag: Langs de kust windkracht zeven en kans op regen en hagel, maar ook zonnige perioden. Vooruitzichten voor een niet gemakkelijke loop langs het strand en over het complex van Neeltje Jans. Een uitdaging voor een niet alledaagse loop lag in het verschiet. Om 5.00 vertrok ik op de fiets met de sporttas naar de Voskuilenweg. Bij het gebouw van Beheer & Onderhoud van de gemeente Heerlen stond al een mooie touringcar klaar. In de kantine hadden zich al enkele lopers verzameld. Een minuut later stond ik met een


kop koffie gezellig te praten over de komende sportieve dag. Nadat iedereen aanwezig was werden de tassen ingeladen en tegen zessen vertrokken we. Op de zetels lag voor eenieder een zak met drank, broodjes en nog veel meer. Hein had net als vorig jaar deze lunchpakketten weer perfect geregeld. Hij heette iedereen welkom en wenste ons een mooie en sportieve dag. Een wens, die we gezien de verwachte weersomstandigheden en de zwaarte van het parcours wel konden gebruiken. In Nuth werden de nog ontbrekende deelnemers opgepikt. Ook deze deelnemers werden door Hein hartelijk welkom geheten en vervolgens werd koers gezet naar Zeeland. De sfeer in de bus was meteen prima. Er werd gezellig gepraat, kwinkslagen uitgewisseld en vooruit gekeken naar de wedstrijd. Voor mij was het zeer aangenaam, dat ik net als vorig jaar snel werd opgenomen in de groep. Het voelde alsof ik niet was weggeweest. Dit pleit voor de fijne sfeer in lopersgroep Heerlen. Na een uur wierp ik een BLIK UIT HET VENSTER en ontdekte, dat we al gezellig pratend, Antwerpen waren gepasseerd. Zeeuwse bodem werd”betreden”onder stralen van de opkomende zon met uitzicht op het wijds Zeeuws polderland. Dit mooie uitzicht behielden we tot Deltapark Neeltje Jans in beeld kwam. De indrukwekkende Oosterschelde kering roept elke keer bij de beschouwer groot respect op voor de ontwerpers en bouwers van deze machtige waterkering met zijn immense schuifdeuren. De woelige golven met zonbeschenen schuimkoppen intensiveerden deze aanblik. De zon bescheen het complex van Neeltje Jans en de stralen weerkaatsen op een grote tent in de vorm van een circustent. Eind juni 2009 passeerde ik samen met mijn vrouw Ria deze waterkering bij prachtige zomerse omstandigheden op weg naar Haamstede op Schouwen-Duiveland. Ik zei tegen Ria:”Hier loop ik zo goed als zeker in maart 2010 met de lopersgroep van de gemeente Heerlen. Zou de natuur ons dan ook zo goed gezind zijn.? De lente is dan in elk geval al begonnen.” Ik heb op 31 maart nog vaak aan deze woorden terug gedacht.

Rond half negen draaide onze bus de parkeerplaats op. We waren ruim op tijd, de parkeerplaats was nog nagenoeg leeg. Begeleid door een sterker wordende wind begaven we ons met de tassen richting tent in de nabijheid van het overdekte restaurant, annex expositieruimten. De tassen werden op een centrale plek gedeponeerd en men ging snel op zoek naar de koffie en de Zeeuwse bolus. Dit gebak werd ons door de organisatie aangeboden. Hein ging de nummers halen en iedere kon in principe zijn eigen tijd in gaan vullen. Het hele complex van Neeltje Jans was beschikbaar voor de deelnemers. Neeltje Jans is een kunstmatig eiland en was bedoeld als bouwplaats voor de stormvloedkering. Nu herken je dat niet meer. Neeltje Jans betekent vrij vertaald uit het Latijn: Vrouwe van de zee.

Vandaar het logo: zeemeermin Neeltje Jans. In vrij korte tijd stroomde het complex vol met deelnemers uit alle windstreken. Over wind gesproken.Met het uur nam die toe. De eerste atleten gingen om 10.30 van start voor hun 6 km. Drie kwartier laten begonnen de atleten boven de 45 jaar aan hun 6 km. Een van de deelnemers was onze Hein. In de tent kon men de start volgen op grote schermen. Inmiddels was wethouder Duyf gearriveerd om met zijn aanwezigheid ons moreel te steunen op deze dag. Chapeau. Ik ging naar buiten om onze atleten aan te moedigen, maar ook om eens rond te kijken. Ik bezocht de machtig interessante expositie over walvissen en genoot en passant van het voeren van de zeehonden. In de verte zag ik de atleten worstelen tegen de harde wind of meegevoerd worden als de wind hen van de andere kant benaderde. De spreuk van de provincie Zeeland:” Luctor et emergo (Ik worstel en kom boven)” paste hier wonderwel bij.

33


Teruggekomen in de tent ging ik me omkleden voor mijn run van 9 km om 13.00 uur. Onze atleten voor de 9 km van 12.00 uur begaven zich naar de start. Opeens scheurde door een hevige windvlaag het nokzeil van de feesttent.

Grote schrik, maar geen paniek. Vrij snel hierna werden we door de organisatie gesommeerd om kalm te tent te verlaten en ons naar het restaurantcomplex te begeven. Onze tassen namen we mee, ook die van de lopende collega’s. Het restaurant vulde zich al snel met duizenden deelnemers. Ook hier zochten we een plek voor ons. Om kwart voor een wilde ik mij naar de warming-up voor mijn negen kilometer begeven. Op weg naar de uitgang schalde door het gebouw: ”Vanaf nu zijn alle resterende lopen definitief gecanceld. De omstandigheden zijn onverantwoord geworden.” Aanvankelijk teleurgesteld, maar al snel begripvol voor het besluit ging ik me weer in het trainingspak hijsen. Een zin flitste door mijn hoofd: “Bij editie 2009 was ik een lopende schrijver en nu werd ik opeens een schrijvende loper.” Mijn gedachten verplaatsten zich vervolgens razendsnel naar de organisatie. Meer dan een jaar voorbereiding. Inzet van vele krachten uit de organiserende gemeenten: Veere, SchouwenDuiveland en Noord – Beveland. Hoe groot zou daar de teleurstelling zijn? Onze atleten

34

van twaalf uur, kwamen helemaal verwaaid terug en zeiden dat het ontzetten zwaar was geweest. Hein ging meteen informeren of de bus eerder naar Heerlen kon vertrekken, want tot half zes in zo’n immens vol complex leek ons geen aantrekkelijk vooruitzicht. Men stond als haringen in een ton en bij de horeca was vrijwel geen doorkomen aan. Hein deelde ons bij terugkomst mee, dat we zo snel mogelijk richting bus moesten begeven. Iets wat niet aan dovemansoren was gezegd. Bij de tent stonden de nodige brandweerauto’s. Niemand mocht meer de tent in, ook niet om zijn tas te pakken. Een van ons moest wachten tot de brandweer de tassen verzamelde en ze een voor een aan de betreffende eigenaar uitdeelde. Hier ging uiteraard de nodige tijd mee heen. Maar ja, veiligheid voor alles. Rond kwart voor drie waren we compleet en zette de bus koers richting Heerlen. We zaten met gemengde gevoelens in de bus. Voor een aantal van onze groep was het een vreemd gevoel: Deelnemen aan de Nederlandse kampioenschappen en geen meter lopen. Maar positieve gedachten hadden de overhand: leuke groep, mooie trip, interessant complex Neeltje Jans. In de bus werd ook al gesproken over het NK 2011. Dit zal worden georganiseerd door de gemeente Lelystad, hoofdstad van de provincie Flevoland. Hopelijk zijn de weergoden de organisatie en de duizenden deelnemers dan beter gezind. Rond half zes waren we weer in de thuisbasis. Een bijzondere dag was ten einde. Hein Bodelier had alles weer tot in de puntjes verzorgd en de saamhorigheid onder de deelnemers was voorbeeldig geweest. Ik wil daarom graag eindigen met een kleine variatie op het motto van de lopersgroep Heerlen: “ WIJ liepen vandaag SAMEN warm voor Heerlen.”


Laatste baantraining (door Theo Schmeits) Traditiegetrouw wordt er aan het einde van de baantrainingen bij A.V.O.N. in het winterseizoen een 5 kilometer testloop gehouden. De resultaten hiervan worden door Wim van der Linden verwerkt in het nieuwe trainingsschema voor de zomermaanden. Zo ook op donderdag 18 en 25 maart jl. Zo’n 18 STB’ers deden hieraan mee. Hier volgen de resultaten: Richard Lavalle Ger Bodelier Kamiel Jacobs Marcel Coervers Sjack Hoop Dinand Radstake Fred Geilenkirchen Marcel Meens Ronald Hoogeboom John Haan Loraine Homminga René Homminga Ronald Smeets Leo Logister Sabine Krieg Femke van Heugten Josette Gijselaers Gerte Offeringa

00:16:52 00:17:55 00:17:58 00:18:37 00:20:00 00:20:12 00:20:20 00:20:42 00:20:58 00:21:07 00:21:56 00:22:06 00:22:09 00:22:13 00:22:16 00:22:42 00:23:24 00:28:41

Ook traditie is dat na de laatste baantraining het winterseizoen wordt afgesloten bij Pizzeria Salvatore, daar werd onder genot van de diverse pasta’s en pizza’s, en de bijbehorende drankjes een punt gezet aan weer een seizoen baantraining bij A.V.O.N.

35


Brunssummerweg 54 , 6373 EX Landgraaf tel./fax : 045-5317692 e-mail: copy-center-landgraaf@home.nl

36


Vrouwen bij STB (door Gerte Offeringa) Ja, daar hoor ik inderdaad ook bij, dacht ik toen deze nieuwe rubriek in het clubblad verscheen en Theo mij onlangs vroeg om iets te schrijven. Ik mag dus ook het één en ander vertellen in deze mooie rubriek: Ik ben begonnen in 1998. Ik heb heel wat vrouwen zien komen, zien gaan en zien blijven. Diegenen, die na een paar trainingen niet meer kwamen, waren nog bij te houden, voor mij dan. De dames die bleven, waren sneller en werden nòg sneller. Bij STB raak je heel snel besmet met het ‘ik wil hard en nog harder lopen-virus’. Ik wil de jongens bijhouden. Maar dat is voor weinigen weggelegd, hoewel er bij STB veel vrouwen zijn die hun mannetje staan. Die de mannen goed bij kunnen houden, of zelfs sneller lopen. Helaas …dat geldt niet voor mij.

Na 13 jaar trainen, loop ik nog steeds achteraan. Niet dat ik er niet alles aan gedaan heb, dat wel. Maar blijkbaar heb ik andere talenten……euh………. Na een jaar of 5 dacht een bepaalde trainer dat ik wel talent voor sprinten zou hebben. Ook dat bleek een illusie. Ik heb er wel van genoten, eindelijk eens een doel te hebben, wat betreft hardlopen. Maar al snel bleek op baanwedstrijden, dat ik met bouwjaar 1969 tussen de bouwjaren 1980 -1985 liep en al weer altijd laatste was. Maar een mens geeft niet zo maar op, dus stug volhouden. Maar nu heb ik het helemaal gevonden. Lekker trainen, elke dinsdagtraining kapot gaan, dat geeft ook veel voldoening en het houdt je conditie goed. Vrouwen bij STB hebben veel te verduren…….. De mannen vertonen vaak haantjesgedrag. Er worden allerlei ‘stoere’ opmerkingen gemaakt om de mannelijkheid te vergroten. Hun basishouding bij ons vrouwen is dan vaak: Of wij doen als of wij er niet zijn, of wij accepteren lijdzaam het gekukel en gekraai. Ik weet nog dat er achter mij een mannengesprek plaatsvond over ‘echte ‘ vrouwen. Die zouden altijd netjes zijn en alles thuis in orde hebben en immer smachtend wachten op hun husband. Pfff…. we leven in 2010 hoor! Om toch positief te blijven…. Er zijn nog steeds aardig wat vrouwen bij STB…….. zou het dan toch wel meevallen…?? Ik denk het wel. De vrouwen worden door de heren ook vaak op handen gedragen! Tijdens Vaals- Venlo is het één en al gejuich voor het damesteam! Ook haantjesgedrag heeft voordelen. In de kantine krijgen we veel aandacht! En dat is best gezellig. Gerte Offeringa

37


Jeugdpagina STB (door Jos van Spanje) LK Indoor Düsseldorf Ze zijn weer voorbij, de Limburgse Kampioenschappen Indoor, en dan hebben we het natuurlijk over die van de junioren, zoals ieder jaar, in Dusseldorf. Ook dit jaar weer een van de mooiste evenementen van het jaar voor iedere atletiekliefhebber; of je nu actief deelneemt of als toeschouwer langs de lijn staat.

Het is geweldig om te zien hoe vóór vertrek, in de bus en bij binnenkomst in de hal in Dusseldorf de verschillen te zien tussen de jeugd die dit evenement al vaker heeft meegemaakt en de D-junioren die voor de eerste keer aan deze wedstrijd meedoen. Zenuwen of ontspanning, gewoon de hal inlopen of met verbazing alles in je opnemen, gelijk oude bekenden begroeten of lekker bij elkaar blijven staan. En dan was er nog een categorie die met weer andere dingen bezig was; dit zijn de trainers en begeleiders die (onder aanvoering van Dick) de kansen berekenen en alvast de eerste gok wagen over het aantal medailles dat op deze dag te winnen is. Dit is ieder jaar weer een spannend tijdverdrijf waarmee je eigenlijk de hele dag kunt bezighouden. Dit jaar was het op het gebied van de medailles natuurlijk extra spannend omdat we vorig jaar het geweldige aantal van 12 stuks mee naar huis namen. Na het eerste startschot was het voorbij met de rust; programma in de hand, kijken wie waar moest zijn, zorgen dat iedereen op tijd bij zijn onderdeel was, de jongsten nog even geruststellen en de ouderen nog een beetje moed inspreken. En na het eerste startschot

38

was het natuurlijk ook tijd voor de eerste resultaten, en die waren er op deze dag natuurlijk, en we beginnen even met de winnaars. De GOUDEN medailles, en dus de titel “Limburgs Kampioen” waren voor: - Ivo Eijkenboom op de 3000 meter - Daphne Simons op de horden - Pim van Spanje bij het hoogspringen - Ruben Simons bij het kogelstoten ZILVER was er voor: - Bas Radstake op de 800 meter - Manon Rothkrans op de 400 meter - Esra van Pelt op de 200 meter BRONS was er voor: - Manon Rothkrans op de 60 meter - Esra van Pelt op 60 meter - Veerle Simons bij het hoogspringen - Rebecca Zagar op de 200 meter - Veerle Simons op de horden - Bas Radstake bij het kogelstoten - Daphne Simons bij het verspringen En dan was er nog een bronzen medaille voor een “niet-meer-echt-jeugdlid” die wel in deze lijst thuishoort: Rob Riksen. Rob liep samen met Dinand Radstake de 3000 meter (die door Ivo werd gewonnen). Voor ons was dit het succesvolste kampioenschappen ooit, en we zijn dan ook uitermate tevreden. Misschien kwam het door de aanwezigheid van het halve hoofdbestuur van STB, de aanmoedigingen van de meegereisde ouders, de tips van de trainers, of…. gewoon omdat we nog steeds veel talent in huis hebben. Behalve de medailles waren er diverse verbeteringen van club- en persoonlijke records, plaatsen in de finales, andere mooie prestaties en in ieder geval…. veel plezier voor deelnemers en toeschouwers. Na afloop gingen we weer blij en tevreden naar huis, waar we deze geweldige dag traditioneel afsloten bij McDonalds. Trainers, begeleiders, juryleden en ouders bedankt voor jullie bijdrage, en voor de jeugd: STB is trots op jullie.


Het bestuur geeft de mogelijkheid om iedereen in clubkleding te laten lopen, waarvoor een bijdrage wordt geleverd uit de clubkas. Men moet wel een setje kopen.

Heren/Jongens Singlet en korte tight Dames/Meisjes Singlet en korte tight Heren/Jongens T-Shirt en korte tight Dames/Meisjes T-Shirt en korte tight Dames Topje en korte tight Dames Topje en Atletiek Slip Zomer lange Tight met singlet Zomer lange Tight met T/shirt

Normale prijs

Nu voor

€ 56,40

€ 12,40 € 12,40 € 13,25 € 13,25 € 8,65 € 7,85 € 19,55 € 20,40

€ 56,40 € 57,40 € 57,40 € 51,95 € 51,00

€ 64,90 € 65,90

Deze aanbieding is geldig tot 27 mei aanstaande. Je kunt de spullen bekijken op www.vpsportswear.nl en Dick weet er natuurlijk alles van.

Indoorwedstrijd Roermond Op zondag 27 februari werd in Roermond een indoorwedstrijd voor pupillen georganiseerd. Carnaval en vakantie net achter de rug hebbend, waren veel ouders (en misschien ook de kinderen) blij met een weekendje rust. Toch zagen we in Roermond een bekende tussen de pupillen, en dat was Jay, die het tijdens de Limburgse Kampioenschappen goed deed en nu waarschijnlijk de smaak te pakken begint te krijgen. Zonder trainers en begeleiders (want hij was de enige STBdeelnemer), maar wel mét zijn ouders, vormde hij de Landgraafse afvaardiging. Dit soort wedstrijden is natuurlijk ideaal om ervaring op te doen; het meedoen, maar ook het kijken hoe anderen het doen, is altijd de beste manier om iets onder de knie te krijgen. Zo zagen we Jay tijdens de Limburgse Kampioenschappen nog een beetje moeite hebben met het hoogspringen; hij kreeg toen

wat hulp en aanwijzigingen van Pim, maar moest het nu alleen doen. Hij deed het alleen, en helemaal niet slecht, want hij pakte met een hoogte van 95 cm een clubrecord. Ook op de andere onderdelen scoorde hij uitstekend, wat hem aan het einde van de wedstrijd een plaats op de hoogste trede van het podium opleverde. Paastraining: gezellig als altijd Als je een atletiekbaan aan de rand van de Brunssummerheide hebt, zie je regelmatig een konijn over de baan rennen; of een haas, of zoals op deze dag, zelfs een Paashaas. Het is inmiddels traditie om op Paaszaterdag iets extra aan de training toe te voegen, want het is maar 1 keer per jaar Pasen. Ook dit jaar was de training weer aangepast, en Jos Bex had een vragenspel in elkaar gezet waarbij behalve bezig zijn en bewegen, ook de hersenen een beetje actief moesten zijn. Het ging niet om te winnen,

39


maar wel om lekker samen iets te doen. Na afloop was er voor iedereen natuurlijk een Paasei, en kon er worden "getietsjt", stond er wat te drinken klaar en was er voor de ouders koffie. Ook dit jaar was alles weer uitstekend verzorgd, zoals we dat van de jeugdcommissie gewend zijn Eerste baanwedsrijd van het jaar bij AchillesTop Op zaterdag 10 januari waren we in Kerkrade om deel te nemen aan de eerste baanwedstrijd van dit jaar. We gingen naar Kerkrade, in plaats van trainen op onze Cooperbaan, en dat beviel prima, gezien de grote groep die meeging. Zowel bij de pupillen als bij de junioren waren verschillende atleten die nog geen echte wedstrijd hadden gehad, dus was dit de ideale gelegenheid. Het was erg rustig in Kerkrade en de opkomst was niet echt geweldig, wat natuurlijk jammer is, zowel voor de atleten als organisatie.

Wel aangenaam was het om de prestaties te zien die, vooral door de kleintjes die voor het eerst een echte wedstrijd hadden, werden neergezet. Door menigeen werd er vandaag een persoonlijk record gevestigd of verbeterd, en dat is natuurlijk altijd leuk. Voor de pupillen was dit een mooie wedstrijd om te kijken hoe alles in zijn werk gaat, zodat ze straks goed voorbereid aan de start van de competitie kunnen beginnen. Wat wij vandaag hebben gezien geeft ons in ieder geval een goed gevoel. Ook voor de junioren was deze wedstrijd een goede voorbereiding voor hun competitie, waarbij het alleen jammer was dat er geen estafette werd gelopen, want dat is toch tijdens de competie een van de spannendste en leukste onderdelen

De Jeugdcommissie zoekt: Een wedstrijdleider, die voor de wedstrijden waar we naar toe gaan een lijstje van deelnemers maakt en dit naar de betreffende vereniging stuurt. Een eerste wedstrijd is altijd weer een lekker gevoel, zo lekker in het zonnetje en de hele dag een beetje rondzwerven, van onderdeel naar onderdeel. Helaas waren koude wind, matig zonnetje en te veel wolken de zaken die op deze dag niet echt hun best deden om het voor ons een beetje aangenaam te maken.

40

Een webmaster die ervoor zorgt dat mededelingen op de homepage worden gezet. (Verdere informatie ontvangen jeugd en ouders via mail)

STB Clubblad 2010 nr 2  
Advertisement