Page 1

méér over pleegzorg

3 December 2018 | jaargang 22

Themna Dele

Vakantiehuisje

Naar (t)huis

Roos, Robbie en Marijn

Een fijne rotperiode

Column pleegvader Joram > 12

…zoeken pleegouders 

>8

> 22

Binding | december 2018

1


Nutella, witbrood en een slechte film

Thema: Delen

Powerwoman

Jennifer en Rian zijn noodbedouders.

‘Pleegzorg zou meer gezien moeten

Lily is 8 jaar als ze wordt geïnterviewd

Wat betekenen zij voor kinderen in

worden als het delen van ouderschap,

voor de Binding. Ze woont dan samen

nood? Rian: ‘Het is niet zo moeilijk als

in plaats van het hebben van twee

met haar zusje bij haar oma. Inmiddels

mensen misschien denken. Over het

families, of een familie ‘erbij’ krijgen’,

is Lily 23 jaar en woont ze nog steeds

algemeen zijn deze kinderen gewoon

zegt Frank van Holen. Het thema van

bij haar oma. ‘Zonder mijn oma had ik

doodmoe.’

deze Binding is ‘delen’.

het niet gered.’

4

13

Verder in dit nummer Van de redactie

3

Column pleegmoeder Meie

6

Actieplan pleegzorg

7

Een fijne rotperiode

8

Pleegouderraad 10 11

Column pleegvader Joram

12

Wij zoeken pleegouders

22

Dit ben ik: Jayden

24

Tweeëntwintigste jaargang, nummer 3, december 2018 ISSN 1386-2138

Met medewerking van Coraline, Katja Kreukels en Ilse van der Mierden

Binding, een blad over pleegzorg, is een uitgave van Spirit voor haar pleegouders en andere geïnteresseerden en verschijnt drie keer per jaar. De artikelen in dit blad vertegenwoordigen niet noodzakelijkerwijs het standpunt van Spirit. Evenmin kunnen aan dit blad rechten worden ontleend.

Spirit Servicepunt Pleegzorg en Verblijf Fred. Roeskestraat 73 1076 EC Amsterdam 020 - 540 04 40 pleegzorg@spirit.nl, @SpiritPleegzorg

Overname artikelen Overname van artikelen uit Binding is alleen toegestaan na voorafgaande schriftelijke toestemming van de redactie. Ontwerp, opmaak en druk Ecodrukkers, Nieuwkoop Redactie Joram Frank (pleegouder), Meie Geerlings (pleegouder), Helen Hupsel, Maaike Maas (hoofdredactie), Jennifer Tjon En Fa, Sarah Zagt (eindredactie) en Conny Zeilstra (hoofdredactie).

22

Binding | december 2018

Redactieadres Spirit, team communicatie 020 - 540 05 00 communicatie@spirit.nl Oplage 1.700 exemplaren Adreswijzigingen U kunt adreswijzigingen of onjuiste adressering doorgeven via pleegzorg@spirit.nl. Fotografie Nancy Siesling (5, 11, 18, 21) Nienke Laan (14, 24) Illustraties Studio Limon (22)

colofon

Diverse berichten

21


Van de redactie MAAIKE MAAS EN

CONNY ZEILSTRA hoofdredacteuren Binding

‘Laat maar komen’ De publiciteit rond het boek ‘Laat maar komen, crisisopvang van pleeg­

In deze Binding staat delen centraal. Dat dit onlosmakelijk is verbon-

pubers’ zal weinigen van u zijn ontgaan. Het boek raakt veel mensen,

den met het pleegouderschap staat buiten kijf. U leest hierover in deze

omdat het zo de kern raakt van wat je als pleeg­ouder in een korte

Binding veel ervaringen en voorbeelden.

periode voor een kind kunt betekenen. Pleegzorgbegeleider Berty verwoordt dit in het boek op krachtige wijze: ‘Als kinderen in hun

We staan weer bijna aan het begin van een nieuw jaar. We bedanken u

leven even worden opgetild, nemen ze dat de rest van hun leven mee.’

namens alle medewerkers van Spirit heel hartelijk voor alles wat u voor

Burgemeester van Amsterdam, Femke Halsema, citeerde deze woorden

uw pleegkinderen betekent.

van Berty tijdens haar speech ter gelegenheid van de boekpresentatie tijdens de Week van de Pleegzorg.

Vriendelijke groeten,

De schrijvers Kim Postma en René Wokke († 2018) deelden hun hele

Conny Zeilstra en Maaike Maas

‘hebben en houden’ met pleegkinderen. Ze gaven de verschillende kinderen vanaf moment dat ze een voet op de loopplank van hun woonboot zetten hun volledige vertrouwen. Net zoals u als pleegouder

*René Wokke, voormalig crisispleegouder bij Spirit, is op 19 juli 2018

dat ongetwijfeld ook doet.

om het leven gekomen bij een aanslag in Tadzjikistan

Fijne feestdagen en een gezond en inspirerend 2019! Binding | december 2018

3


Door Ilse van der Mierden

Nutella, witbrood en een slechte film

Jennifer (links) en Rian zijn noodbedouders. Jennifer: ‘Je tas, telefoon en zilver worden niet gestolen en ook je gordijnen worden niet in de fik gestoken.’

De vijftienjarige Hadifa stuurde een foto van

veiligheid haar eigen slaapkamer voor een

er zat niks anders op. Als alle voorzieningen

zichzelf naar een jongen uit de klas, haar

vreemd bed.

vol zitten, en een kind kan niet naar huis of

neef kwam erachter, bedreigde Hadifa met de

naar het eigen netwerk, dan wordt er een be-

dood, waarna ze per direct haar huis moest

Op dag zeven werd ze opgehaald door Jennifer

roep gedaan op de pool van ongeveer twintig

verlaten. De eerste nacht sliep ze in de crisis-

Tjon-En-Fa, pleegzorgwerker en sinds kort ook

noodbedouders: veelal ervaren pleegouders en

opvang, de tweede nacht in een leefgroep, de

noodbedouder bij Spirit. ‘Ik ga echt niet naar

hulpverleners die zich hebben opgegeven om

derde nacht in een andere crisisopvang, en zo

Wormerveer!’ was het eerste dat Hadifa riep

verdeeld over het jaar klaar te staan om een

verruilde ze iedere nacht opnieuw voor haar

toen Jennifer vertelde waar ze woonde. Maar

kind in nood een nacht een bed te bieden.

4

Binding | december 2018


Nachtlampje aan

Van praktische betekenis

wel of juist niet moest verwennen. Toch heb ik

Terwijl Hadifa bij Jennifer in de auto stapte,

In de stadsregio Amsterdam moeten altijd vier

het gewoon een beetje gedaan. Zeven nach-

haalde Jennifers vriend halal vis, groente, rijst

noodbedden beschikbaar zijn. In de meeste ge-

ten in zeven verschillende bedden… Ik wilde

en zoete popcorn, en spoedde zich naar huis

vallen worden kinderen en jongeren gebracht

haar rust bieden en een fijne tijd. Later kwam

om een warme maaltijd klaar te maken. Op de

door het Mobiel Crisis Team, een team van

ik erachter dat Hadifa ‘s nachts met haar

zolderkamer stonden twee opgemaakte twijfe-

Arkin dat 24/7 bereikbaar is voor gezinnen met

vriendje heeft gebeld. Tja, dat begrijp ik. Wat

laars klaar met twee nachtkastjes en een nacht-

kinderen en kinderen in een crisissituatie. Maar

zou jij doen als je in je eentje op een onbe-

lampje. Jennifer: ‘In het slechtste geval kunnen

ook andere verwijzers kunnen een beroep doen

kende plek bent?’

hier twee kinderen slapen.’

op de pool. In principe is het noodbed voor één

Rian Loonen, sinds 2016 samen met haar man

nacht, maar in de praktijk kunnen het in een

Lichtknopje in de wc

enkel geval een paar nachten worden.

Zowel Rian als Jennifer gebruiken hun kennis

noodbedouder: ‘Ieder kind dat hier heeft ge-

over traumasensitief opvoeden: ze leggen bei-

slapen, sliep met het nachtlampje aan.’ Als

den tot in detail uit hoe het huis in elkaar zit,

‘Als hertjes die in twee koplampen kijken’

noodbedouder word je verdeeld over het jaar ingeroosterd. Rian treft dan geen voorbereidingen, maar maar ze neemt er geen week

zorgen ervoor dat de kinderen snel hun weg kennen en dat onzekerheden zoveel mogelijk worden weggenomen. Rian: ‘Ik vertel dat we aan deze tafel eten, ik vertel wie er wonen, wie

vrij voor van haar werk als accounthouder bij Spirit. Rian: ‘Ik zorg er samen met mijn man

Rian: ‘Het fijne van noodbedouder zijn, is dat je

waar slaapt, laat zien wat er in iedere kamer

wel voor dat we in de week dat we ingeroos-

in praktische zin iets kunt betekenen.’ Jennifer:

is, en vooral wat de route van hun slaapkamer

terd staan afspraken plannen die we makke-

‘Je gaat ze niet opnieuw opvoeden. Natuurlijk

naar de wc is.’ Jennifer: ‘En vergeet het licht-

lijk kunnen verzetten, zodat we flexibel zijn.

vroeg Hadifa meteen toen ze in de auto stapte

knopje niet. Stel je voor dat je ’s nachts moet

Of dat ik wel een dagje thuis kan blijven als

of we naar de McDonalds zouden gaan, maar

plassen in een vreemd huis, en je weet het licht

dat nodig is. De eerste keer verborg ik mijn

ik zei: ‘Nee, we gaan gewoon naar huis, een

niet te vinden…’

oorbellen nog vooraf - je weet tenslotte niet

gezonde maaltijd eten.’ Toen we thuiskwamen

wat je in huis gaat krijgen - maar dat bleek

stond mijn vriend al te koken. Later hoorde ik

Jennifer: ‘Het geeft een goed gevoel dat een

onnodige angst’, zegt ze lachend.

haar tegen haar vriendje aan de telefoon zeg-

kind die nacht niet op een onrustige plek is.

gen: ‘Die jongen stond gewoon te koken, dat

Maar ook voor mij en mijn vriend is het waar-

Doodmoe

mag jij ook wel eens doen de volgende keer!’ Zo

devol. We hebben nog niet zo lang een rela-

Rian en haar man hebben inmiddels zeven kin-

krijgt ze ook op één avond toch wat dingetjes

tie, we hebben geen kinderen, en dan zie ik

deren en jongeren opgevangen en geen en-

mee van een ander leven dan ze gewend is.’

mijn vriend ineens zo zorgend voor een ander

kele daarvan zorgde voor problemen. ‘Het is

kind. Die kant van hem ken ik natuurlijk nog

niet zo moeilijk als mensen misschien denken.

Rust

niet. En we hebben het er daarna samen nog

Over het algemeen zijn deze kinderen gewoon

Toen Hadifa om elf uur ’s avonds vroeg of ze in

dagen over.’ ■

doodmoe. Ze willen vaak snel naar boven en

bad mocht, keken Jennifer en haar vriend el-

naar bed. Het zijn kinderen in crisis, ze komen

kaar even bedenkelijk aan. Maar vooruit, waar-

binnen als hertjes die in twee koplampen kij-

om niet. En toen ze om stipt twaalf uur in bed

ken. Er waren kinderen van twaalf bij die ik

lag, lagen Jennifer en haar vriend een verdie-

boekjes voor heb zitten lezen.’

ping lager met gespitste oren te luisteren. ‘Je

Jennifer: ‘Je tas, telefoon en zilver worden niet

slapen?’ De volgende ochtend bracht Jennifer

Bent u als pleegouder geïnteresseerd om noodbed­ ouder te worden?

gestolen en ook je gordijnen worden niet in de

haar een ontbijtje op bed en zette haar op de

Neem contact op met het Servicepunt

fik gestoken.’ Rian: ‘Zorg wel dat je Nutella en

bus naar school.

Pleegzorg via 020 - 540 04 40 of

bent natuurlijk wel extra alert: zou ze kunnen

pleegzorg@spirit.nl

witbrood in huis hebt en bereid je voor op het kijken van een slechte film.’

Jennifer: ‘Natuurlijk dacht ik of ik haar nou

Binding | december 2018

5


Meie is moeder van Otto (13) en Elin (11) en getrouwd met Frank. Samen zijn ze crisispleegouder.

In de lente vingen we een jongen van 14 op die niet kon loskomen van vrienden en familie. Mensen die niet het beste voor hem wilden, die zijn vertrouwen beschaamde. Vanuit zijn liefde voor hen, kwam hij steeds dieper in de problemen. De korte tijd bij ons was heftig voor ons allemaal. Met sneltreinvaart werden we zijn problemen ingezogen. Het opende onze ogen hoe makkelijk je de verkeerde afslag neemt en hoe belangrijk het dan is de mensen om je heen te hebben waar je op kunt bouwen, ongeacht je gedrag.

Een snelkookpan van emoties

Dank je wel lieve pleegkinderen

Deze zomer vingen we zes jongeren op tijdens de zomervakantie (zie interview pagina 8, red.). Eenzaamheid, verlies, en een zoektocht naar zelfstandigheid begeleidden we gedurende vier weken in de zon. Het was een bijzonder proces. Een snelkookpan van emoties. We hebben vaak gelachen, maar ook soms gehuild. Aan het einde van de zomer was voor bijna iedereen een woonplek gevonden.

2018. Een jaar vol herinneringen aan onze pleegkinderen. We hebben thuis door onze pleegdochter meegebrachte Zuid-Afrikaanse lekkernijen

Eén van de kinderen die we opvingen tijdens de zomervakantie bleef

geproefd, straattaal geleerd, nieuwe restaurants leren kennen. Maar

bij ons wonen. Een jongetje met een heftige geschiedenis van huiselijk

ook hebben we pijn, verdriet en teleurstelling gezien. Ervaren hoe de

geweld. Hij was 8 jaar en was in de eerste helft van 2018 druk bezig

kinderen hun gemis aan familie een plekje probeerden te geven. Het jaar

geweest te herstellen van een hersenbeschadiging. Een lieve, sociale

is alweer voorbij, het is tijd om terug te kijken.

jongen, die heel hard op zoek was naar bevestiging en erkenning. Een jongetje dat graag gezien wilde worden en beloond voor wat hij

Begin van het jaar woonde een meisje van 15 bij ons. Het was een

allemaal kon, maar die het ook lastig vond te accepteren wat hij nog

goede match met onze kinderen. Ze had net als onze dochter een passie

niet kon. Vlak voor de herfstvakantie hoorden we dat er een plek voor

voor dansen en kon bij onze zoon terecht met tienerhumor die alleen hij

hem gevonden was in een kleinschalige groep, gespecialiseerd in de zorg

wist te waarderen. En hoewel het regelmatig hard werken was, genoten

die hij nodig had. Met veel plezier ging hij erheen en vol vertrouwen

we van een periode met drie tieners in huis. Na vier maanden bij ons

zwaaiden we hem uit.

kregen we te horen dat ze bij haar opa en oma mocht wonen. Het was heerlijk dat ze terecht kon bij familie waar ze zo’n goede band mee had.

2018. Het was een bijzonder jaar met sterke, veerkrachtige en

In juli kwamen we haar bij de dansschool weer tegen. Ze was over naar

moedige kinderen. Kinderen waar wij ons leven even mee mochten

de vierde met een goed rapport. Ze woonde met veel plezier bij haar

delen. Kinderen waarvan wij zo veel hebben geleerd. Dank je wel lieve

opa en oma. Haar leven was weer op de rit.

pleegkinderen, we wensen jullie een prachtig mooi nieuwjaar. ■

6

Binding | december 2018

Door Meie Geerlings

column


Actieplan pleegzorg:

Meer ruimte om te doen wat nodig is binnen pleegzorg! zes maanden intensief ingewerkt door twee ervaren pleegzorgwerkers;

Met medewerking van Katja Kreukels

STILSTAAN BIJ JE HANDELEN IS VOORUITGANG

Nieuwe pleegzorgwerkers beginnen met de helft van het aantal begeleidingen;

Het inwerkprogramma voor nieuwe medewerkers is verbeterd;

Er is door een beperkt aantal pleegzorgwerkers tijd geschreven om meer zicht te krijgen op de tijd die zij gemiddeld kwijt zijn aan een pleegzorgbegeleiding en om meer inzicht te krijgen in de tijdsbesteding;

Er is administratieve ondersteuning voor ieder team om de pleegzorgwerkers te ontlasten.

‘We zijn er nog niet helemaal, maar iedereen In de zorg is de werkdruk hoog. Om de werk-

naar meer administratieve ondersteuning per

heeft hard gewerkt en er zijn goede resultaten

druk ook binnen de pleegzorg aan te pakken

pleegzorgteam en trokken nieuwe pleegzorg-

bereikt’, aldus Angelica. ■

heeft Spirit de afgelopen maanden hard ge-

werkers aan om de verlaging van het aantal

werkt aan de uitvoering van een actieplan. Doel

pleegzorgbegeleidingen te kunnen realiseren.

was pleegzorgwerkers extra te ondersteunen

Om de extra taken aan te kunnen hebben we

en te ontlasten zodat er meer ruimte ontstaat

de nieuwe krachten intensief laten begeleiden

om te doen wat nodig is in de begeleiding van

door ervaren pleegzorgwerkers.’

pleegkinderen en pleeggezinnen.

Een hele puzzel

Het actieplan heeft echt tot actie geleid!

Volgens Angelica was het een hele puzzel om te leggen, maar het goede nieuws is dat het actieplan tot echte actie heeft geleid: •

We zijn hard op weg om het aantal kinderen dat pleegzorgwerkers in hun dienstver-

Projectleider Angelica Gessner: ‘De oplossingen stonden in het actieplan pleegzorg. Het aantal

band begeleiden te verlagen; •

pleegzorgbegeleidingen per pleegzorgwerker moest bijvoorbeeld omlaag. We gingen op zoek

In de afgelopen maanden zijn 29 nieuwe pleegzorgwerkers gestart;

ACTIEPLAN PL

EEGZORG

Ik heb een goed idee!

Heeft u als pleegouder suggesties voor verbetering?

We

horen

het

graag.

U kunt hierover in gesprek met uw pleegzorgwerker

of

contact

opne-

men met de Pleegouderraad (POR) via porspirit@gmail.com.

Nieuwe pleegzorgwerkers worden gedurende

Binding | december 2018

7


Door Ilse van der Mierden

Een fijne rotperiode Tijdens je welverdiende zomervakantie vier weken in een vakantiehuisje gaan wonen met vier pubers in crisis. Zonder wifi. Meie en Frank - allebei fulltime werkend en crisispleegouder - en hun kinderen van elf en dertien gingen het avontuur aan. ‘Ze zagen zichzelf terug in de ander, en daardoor konden ze elkaar soms helpen.’

Sinds zeven jaar huurt Spirit tijdens de zomer-

dat de kinderen erachter stonden. In de zo-

Frank hielden vol. Mokkend ging iedereen naar

vakantie op een vakantiepark twee huisjes met

mervakantie zetten we normaal de pleegzorg

boven, om twaalf uur was het stil en ploften

plek voor tien kinderen die crisispleegzorg no-

stil, dat is een tijd waarin we allemaal opladen

Meie en Frank op de bank: ‘Dat hebben we

dig hebben. Tot afgelopen jaar was die opvang

na een druk jaar.’

maar mooi gedaan!’

er alleen voor kinderen tot elf jaar. Dit jaar

En zo stonden ze op vrijdag 3 augustus met

Op de eerste ochtend waren er twee op tijd, en

kwam er een huisje bij: het ‘puberhuisje’, want

hun koffers in het achtpersoonsvakantiehuisje,

twee schuifelden exact om 10:32 richting het

ook voor pubers is tijdens de zomervakantie

vanaf dag één gevuld met twee meiden van 15

ontbijt. ‘Oké, vooruit dan maar.’ De tweede

steeds vaker crisispleegzorg nodig.

en 16 en twee jongens van 8 en 12, en hun

ochtend was het 10:33 en de derde ochtend

eigen gezin. Meie: ‘De groep was vanaf het

10:40 uur. Meie: ‘Toen dachten we: dit is niet

begin tot het einde hetzelfde, dat gaf rust.’

goed. We zeiden: ‘Je bent te laat voor het ont-

‘In de zomer zijn onze crisispleeggezinnen vaak zelf op vakantie, er is dus een stuk minder aan-

bijt. De lunch staat om 12:00 weer klaar.’ Dat

bod, terwijl de vraag niet terugloopt’, vertelt

Geen wifi

zorgde natuurlijk voor weerstand, en bij Meie

Astrid Sjawalludin, als trainer/ onderzoeker sinds

Ze hadden al wat ervaring met pubers, dus

en Frank voor een interne strijd - ‘ze moeten

de start betrokken bij dit project. ‘De zomerva-

Meie en Frank stelden eerst de regels op: voor

toch eten, die kinderen’, maar het werkte, en

kantie zorgt bij gezinnen soms juist voor extra

het ontbijt en de lunch kon iedereen aanschui-

de rest van de vakantie zat iedereen voor half

spanning. De kinderen zijn thuis, de structuur

ven tussen bepaalde tijden. ‘Anders gaat dat

elf aan het ontbijt.

valt weg, je zit meer op elkaars lip.’

eten bij pubers de hele dag door.’ Iedere dag samen avondeten om zes uur. Eens per week

Minecraft

Vakantiegevoel

met z’n allen naar de snackbar. Bedtijden

Tussen de kinderen onderling klikte het, en het

De vakantiehuisjes bieden de mogelijkheid om

werden bepaald per leeftijdscategorie. En te-

achtjarige jongetje werkte als een mooie ver-

meerdere kinderen bij één pleeggezin te plaat-

lefoons, die moesten ’s avonds en ’s nachts be-

binding tussen de pubers. Ze gingen shoppen,

sen. En het park met zwembad, speeltuin en

neden blijven. ‘Want als er te weinig geslapen

speelden Minecraft, er was altijd wel iemand

strand in de buurt zorgt toch nog voor een

wordt, dan gaat alles lastiger.’ Ze plakten de

die mee wilde zwemmen of even het dorp in.

beetje vakantiegevoel.

tijden en regels op de koelkast: het avontuur

Meie: ‘Het was gelukkig een groep waarbij het

kon beginnen.

mogelijk was om alles open met elkaar te be-

Meie en Frank zijn sinds zeven jaar crisispleegouders. Het gezin zou vanwege een polsoperatie van Meie sowieso de zomerva-

spreken. Dat is nodig, want de huisjes zijn niet

‘Zullen we een keer samen gaan?’

kantie doorbrengen in hun appartement in

groot. Er is bijna geen privacy. Ze zagen elkaars verdriet, blijdschap, het afscheid van familie. Ook dat schiep een band. Ze zagen zichzelf

Amsterdam, dus toen ze gevraagd werden

Natuurlijk was er de eerste avond al strijd over

terug in de ander, en daardoor konden ze el-

om het puberhuisje te bemannen, zeiden de

het telefoonregime, om over het gebrek aan

kaar soms ook helpen.’ Zo was er een meisje

kinderen: ‘Wat gaaf! Aan het strand, met een

wifi nog maar niet te spreken. ‘Belachelijk! Het

dat na ieder bezoek aan haar moeder ging

zwembad!’ Meie: ‘Het was voor ons belangrijk

lijkt hier wel een gevangenis!’ Maar Meie en

hardlopen, om haar verdriet en woede na een

8

Binding | december 2018


Meie, Frank en hun kinderen verbleven deze zomer in huisje op een vakantiepark in Nederland. Zij vingen daar vier pubers op in crisis.

teleurgesteld bezoek kwijt te raken. Waarop

vervolgplek voor de kinderen te vinden, want

in hun vel. Ze vroegen: ‘Waar ga ik straks

een van de jongens zei:’ Ik hou ook van hard-

de tijd tikt door en de huisjes zijn maar voor

heen? En waarom kan ik eigenlijk niet naar

lopen, zullen we een keer samen gaan?’

beperkte tijd gehuurd. Astrid: ‘Het is onvoor-

huis?’ Twee kinderen wisten in de laatste week

stelbaar dat dat ieder jaar toch weer lukt.’

nóg niet waar ze naartoe zouden gaan. Meie:

Natuurlijk was het geen vier weken pais en

Die onzekerheid zorgt ook bij de kinderen voor

‘Frank en ik zeiden tegen elkaar: als die onze-

vree. Er werd ook gemopperd, gehuild en ge-

onrust, vertelt Meie. ‘De sfeer was goed, tot-

kerheid nog een week voortduurt, dan kunnen

ruzied. Er liep een meisje weg, maar ze kwam

dat een van de meisjes aan het einde van de

ze ons alle zes opvegen. Dus we besloten: als

weer terug. En Meies zoon gaf op een gege-

derde week naar haar vervolgplek kon. Voor

er niks wordt gevonden, dan nemen we ze

ven moment aan dat het hem te druk werd.

haar was het een big event, ze liep zingend

mee naar Amsterdam. Toen we ze dat vertel-

Meie: ‘En hij miste de stad. Voor hem regelden

door het huis: ‘Nog één dag en dan ga ik

den viel er een last van ze af.’ Uiteindelijk is

we dat hij een paar nachtjes bij een vriendje

weg!’ Maar anderen dachten: ‘En ik dan?’ Tot

het jongste jongetje met Meie en Frank mee-

kon slapen.’

die tijd was er een gezamenlijk probleem dat

gegaan en twee maanden gebleven.

voor eenheid zorgde. Die eenheid werd ver-

Naar huis

broken en dat zorgde voor veel stress.’

Terwijl de kinderen in de vakantiehuisjes ver-

Na de eerste schoolweek kreeg Meie een appje: ‘Ik wil jullie heel erg bedanken dat ik het

bleven, was het voor de consulenten pleeg-

Meie: ‘Er kwamen vragen. En wij hadden geen

in een rotperiode toch heel fijn heb gehad.’

zorg van Spirit een race tegen de klok om een

antwoord. De kinderen zaten niet meer lekker

Meie: ‘Toen dachten we: missie geslaagd.’ ■

Binding | december 2018

9


Ingezonden berichten NAMENS DE PLEEGOUDERRAAD spirit.nl/pleegouderraad

Speeddate (deel 2) Dit keer stel ik graag Sander Hartog aan jul-

bekleed diverse bestuursfuncties in ideële or-

moeten allen het idee

lie voor. Sander werkt aan de Hogeschool

ganisaties en voel me daar echt senang bij. Ik

hebben dat ze met

Amsterdam als manager en is, met zijn broer,

ben vrij fanatiek waar het kwaliteit van zorg

grote zorg worden

auteur van meerdere kinderboeken. Zijn

en de ‘dienstbaarheid’ aan kind, ouder en

begeleid,

vrouw werkt in de zorg. Ze hebben twee

pleegouder betreft. De lat kan wat dat be-

meerd en bejegend.

volwassen dochters en een pasgeboren klein-

treft niet hoog genoeg worden gelegd. Het

Ik gun ieder pleeg-

kind. Sander ontmoette zijn vrouw bij een

leidde regelmatig tot een luis in de pels van

gezin een pleegzorgwerker als onze Annet.

rock&rollconcert, waar zij net zo hard tekeer

Spirit zijn, maar ook tot gezamenlijk met het

Professioneel, volwassen en niet voor de

bleek te gaan als hij. Hun inmiddels bijna

bestuur van Spirit hardop denken en zoeken

poes.’

19-jarige pleegzoon komt vanaf zijn 12 bij

naar verbeteringen.’

e

Wat betekent delen voor jou?

ze over de vloer. Een superleuke, spontane,

Door Alexandra van Ouwerkerk

geïnfor-

altijd voor verrassingen zorgende ‘smooth

Wat waren belangrijke thema’s voor jou?

‘De behoefte om te delen is waarom wij in

operator’. Hij hoort er helemaal bij: geen

‘Dat zijn communicatie, eerlijkheid en goede

de pleegzorg zijn gestapt. Onze eigen kinde-

feest zonder hem. Het is Sanders laatste

zorg. Het is natuurlijk allemaal mensenwerk,

ren waren klaar en zeer geslaagd. We had-

maand in de POR. Hoewel ze hopen dat hun

maar er mag niet te veel ruis ontstaan, niet

den wel wat te bieden, dachten wij. Kennis

pleegkind altijd over de vloer blijft komen, is

te veel verschil in aanbod, bejegening en

en kunde vanuit ons werk en een groot hart.’

hij pleegkind af en gaan ze hun focus richten

kennisdeling. Ouders zijn er van verschil-

op hun kleinkind.

lende pluimage, kinderen zijn zo divers als

Wat wil je delen met nieuwe POR-leden?

maar kan, pleegouders ook. Hetzelfde kun je

‘Stimuleer communicatie tussen Spirit en

Waarom ben je lid geworden?

zeggen over pleegzorgwerkers: zeer divers,

achterban en probeer samen met Spirit tot

‘De POR betekent iets voor andere kinderen.

ervaren en onervaren, up-to-date geïnfor-

sterke, uitvoerbare concepten te komen bin-

Ik dacht ook van waarde te kunnen zijn. Ik

meerd, maar ook out-dated qua kennis. Toch

nen een afgebakend tijdspad.’

Door Sander Hartog

De deeljongen ‘Het is hier prachtig!

‘Oh ja, vergeten. Volgend weekend kom ik bij

Het hotel is goed, alles

‘Ik moet winnen, die andere jongens zijn

jullie. Leuk! Eehhhhhh, ik heb vrijdag wel een

is goed geregeld. En

gewoon lelijk. Maar ja, het gaat om het

feest waar ik met mijn beste vriend naartoe

de man die me van

karakter hè, dat moet goed zijn.’

ga. Duurt tot 04:00. Dan kom ik daarna

straat heeft geplukt om

bij jullie. Ok? Ehhhh, vergat ook nog dat ik

mee te doen aan de

‘Oh ja, je schaatshelm. Heb je die dan nodig?

zaterdag ook stage moet lopen, dan moet ik

verkiezing hier op de Filippijnen is ok! Hij kent

Die ligt nog thuis denk ik, je pet ook. Je riem

om 17:00 weg en ik werk tot 03:00 op dat

iedereen, heeft een dikke auto, hij regelt alles!

heb ik nu om. Maar je krijgt het allemaal

festival in Den Haag. Dan ben ik om 06:00

We hebben het vliegtuig gemist, maar dat lag

terug, dat weet je!’

weer thuis.’

niet echt aan mij. Mijn paspoort…’

10

Binding | december 2018

>


Diverse BERICHTEN Boekentip!

‘Laat maar komen!’ Burgemeester

van

Amterdam,

genomen. De burgemeester vond het boek

denkt ‘die zou het moeten lezen’? Laat het

‘leerzaam voor professionals en iedereen die

weten via pleegzorg@spirit.nl. U ontvangt

meer wil weten over het pleegouderschap

dan gratis een (extra) exemplaar.

voor pubers’. Ze citeerde pleegzorgbegeleider Berty: ‘Kinderen zijn door Kim en René even opgetild en nemen dat gevoel de rest van hun leven mee.’ Femke Halsema hoopt Femke

dat dit boek bijdraagt aan een groter aantal

Halsema, heeft in de Week van de Pleegzorg

pleegouders.

een exemplaar van ‘Laat maar komen! Crisisopvang van pleegpubers’ van Kim

Alle pleegouders hebben een boek ontvan-

Postma & René Wokke († 2018) in ontvangst

gen. U niet? Of kent u iemand waarvan u

Met één klik bij alle trainingen!

Eerste exclusieve pleegouderparty!

Er zijn nog steeds pleegouders die niet hebben ingelogd Op zaterdag 13 oktober organiseerden we voor

op de Spirit Pleegzorg Academie. Dat is jammer, want

het eerst een ‘bedankfeest’ exclusief voor onze

Spirit biedt u als pleegouder een mooi aanbod en

pleegouders. De aanwezige pleegouders geno-

het is een gebruikersvriendelijk platform. Ga naar

ten van de live optredens, het lekkere eten en

https://pleegzorgacademie.plusport.com en log in met

het leuke gezelschap. Het prachtige ‘zomer-

uw persoonlijke account. Bent u uw inloggevens kwijt

weer’ was voor ons allemaal een extra cadeau.

of problemen met inloggen? Neem contact op met het

Voor herhaling vatbaar? Laat het ons weten via

Servicepunt Pleegzorg via 020 - 5400 440 of mail naar

pleegzorg@spirit.nl!

pleegzorgacademie@spirit.nl.

‘Ja, je hebt gelijk, misschien is volgend

binnengehaald en ons in een kelderkamer

niks gedaan, maar toch moet ik betalen. We

weekend beter!’

laten slapen.’

gingen naar Frankrijk om te snowboarden. We

hadden drank in 7Up-flessen gedaan. Toen we

‘Had ik je verteld dat ik met een heel goede

‘Kijk eens, ik heb een lekkere fles en taart voor

aankwamen, moesten ze me wakker slaan.

vriend in Antwerpen was? We zaten in een

jullie meegenomen. Echt Antwerps. Trouwens,

Ik weet niks van op stoelen staan en rossen.

hotel, maar zijn er uitgegooid. We hadden een

hoe laat wil je dat ik thuis kom vanavond?’

Helemaal niks.’

feestje op de kamer met het personeel, maar

toen kwam de baas… De portier is een goede

‘Ik moet echt geld verdienen, want ik moet

Hij is een op-en-top deeljongen. En een beetje

vriend van ons, hij heeft ons stiekem weer

de busorganisatie een stoel betalen. Ik heb

van ons.

Binding | december 2018

11


Door Joram Frank

column Joram is samen met zijn man pleegvader van Aron (7). Toen Aron 4 jaar was kwam hij bij hen wonen. Sinds kort hebben ze ook een pleegdochter: Minnie (3). Joram is ook lid van de Pleegouderraad.

Naar (t)huis ‘Vandaag gaan we naar huis, de vakantie is over’, zei ik zonder na te denken tegen onze pleegdochter. Er verscheen een glimlach op haar gezicht. Al snel had ik door dat het misschien van mij niet de juiste formulering was. ‘Thuis, waar je prinsessenkamer is, en het roze behang met bloemetjes’, voegde ik er snel aan toe. Ze keek me bedenkelijk aan. Ze was ruim twee weken bij ons en we waren al op vakantie. Het was voor haar komst al gepland dus hebben we haar meegenomen. Wij hebben het geluk iets buiten de drukke stad te hebben in het mooie Friesland. Daar is voor ons ook thuis. Thuis, vreemd woord eigenlijk, ik zoek het op in het woordenboek:

zusje wakker wil maken. Hij wrijft over haar wang en ze ontwaakt,

‘Thuis, een plek waar iemand woont en zich veilig voelt’. Ik frons mijn

langzaam wennen haar ogen aan het licht en kijkt ze slaperig om zich

wenkbrauwen bij het lezen van veilig. Zoveel kinderen leven in angst,

heen. We rijden onze straat in en ik parkeer de auto voor de deur. In ons

worden mishandeld en voelen zich thuis juist niet veilig. Voor deze

portiek kijkt ze verdrietig. ‘Dit is niet thuis’, zegt ze. Haar teleurstelling

kinderen is thuis waar je vandaan komt, thuis is waar je ‘echte’ ouders

is groot. Na lang twijfelen gaat ze toch haar kamer bekijken. Zie je

zijn. Thuis is wat je mist als je er niet mag zijn, waar je over droomt,

lieverd, dit is jouw kamer, met jouw bed, jouw spulletjes. Ze begint te

waar je heimwee naar hebt.

huilen. Dikke tranen rollen over haar wangen. ‘Dit is niet thuis’, brult ze, ‘thuis is bij mama.’ Ze is ontroostbaar. We gaan op haar bed zitten

Ik vraag me af of ons kleine meisje ons huis als haar thuis zal gaan

en al snel komt ze bij me op schoot. ‘Ik mis mama, ik wil naar huis’,

zien. Of haar gemis zal slijten en of ze aan ons zal gaan hechten.

stamelt ze. Haar intense verdriet gaat recht mijn hart in, ik huil met

Met onze pleegzoon is het gelukt, hard werken, maar hij was in staat

haar mee.

om met ons een nieuwe verbintenis aan te gaan. Gaat haar dat ook lukken? In de auto vanuit Friesland onderweg naar huis valt ze al snel

Een paar dagen later gaat ze samen met mijn man boodschappen

in slaap. Haar gesnurk overstemt de radio. Als ik in mijn spiegel kijk zie

doen. Na een tijdje hoor ik ze weer binnen komen. De stilte die even

ik haar zitten, vredig, in diepe slaap. Onze pleegzoon die naast haar

in huis was wordt doorbroken door een kinderstemmetje dat roept:

zit, houdt haar handje vast, liefdevol, als een grote broer. Er verschijnt

‘Papa, ik ben thuis.’

een glimlach op mijn gezicht. Ik kijk mijn man aan die naast me zit. Mijn blik zegt hem genoeg. We zijn gelukkig.

Vanwege hun privacy zijn de namen van Aron en Minnie gefingeerd. Op 7 november 2018 verscheen deze column verscheen in Metro als

Als we Amsterdam in rijden, vraag ik aan onze pleegzoon of hij zijn

12

Binding | december 2018

winnende ingezonden lezerscolumn! ■


Thema: Delen

het delen van ouderschap, ‘Pleegzorg zou meer gezien moeten worden als een familie ‘erbij’ krijgen’. in plaats van het hebben van twee families, of met de Binding over de Dat zegt Frank van Holen in een interview rs en pleegouders beter methodiek die hij heeft ontwikkeld om oude methodiek, want het delen samen te laten werken. Een zeer waardevolle rekend: conflicten tussen van de opvoeding blijkt geenszins vanzelfsp de gevallen een reden van ouders en pleegouders zijn in 25 procent van de beëindiging van pleegzorg. mooier om in dit thema Met deze cijfers in uw achterhoofd is het nog Norali contact te laten te lezen dat het Chanyn lukt om haar halfzusje gezin waar ze de eerste houden met haar vader en moeder, en met het pleeg met zo min mogelijk vier maanden verbleef. Ze streeft naar ‘een leven k van Holen cruciaal: vraagtekens’ voor Norali en dat is volgens Fran assenen een gelijkvormig ‘Het is belangrijk dat het kind van alle volw aal helpt om trauma’s te verhaal te horen krijgt. Het goede en juiste verh te laten voelen.’ verwerken en om het kind zich niet schuldig

Inhoud Een leven zonder vraagtekens Chanyn (32) is pleegmoeder van haar halfzusje Norali (2). ‘Toen ik hoorde van Norali’s bestaan, wist ik meteen dat ik voor haar wilde zorgen.’ > 14

Samen leren het ouderschap te delen Frank van Holen is gast­ professor aan de Universiteit van Brussel en directeur hulpverleningsbeleid: ‘Goed contact tussen ouders en pleegouders helpt het kind om de plaatsing te verwerken.’ > 16

Durf over de schutting heen te kijken Marianne de Planque weet één ding zeker; als je besluit voor de kinderen van een ander te gaan zorgen, moet je daar iedereen bij betrekken, zowel je eigen familie en vrienden als de biologische familie. > 18

Binding | december 2018

13


Thema Delen

Door Ilse van der Mierden

Een leven zonder vraagtekens Chanyn (32) is pleegmoeder van haar halfzusje Norali (2). ‘Toen ik hoorde van Norali’s bestaan, wist ik meteen dat ik voor haar wilde zorgen.’

ondersteund om clean te worden. We zijn een

hadden we het niet meer verwacht’, zeiden

heel traject ingegaan en het lukte hem om zes

we lachend. Mijn vaders vriendin Fay bleek ook

maanden clean te blijven. Helaas kreeg hij een

verslaafd en we hoorden dat het kindje in een

terugval. Maar sinds die tijd hebben we een

pleeggezin was geplaatst.

persoonlijke band met hem en spreken we elkaar eens in de twee, drie maanden.

Nooit negatief Zelf ben ik opgegroeid met veel vragen, voor-

Toen we op een middag weer eens samen met

al over mijn vader. Wat is er met hem aan de

‘Ik wist de eerste maanden niet van het be-

mijn vader zaten te lunchen, vertelde hij heel

hand? Waarom woont hij niet bij ons? Als ik

staan van Norali af. Ze is het dochtertje van

voorzichtig: ‘…een vriendin van mij heeft een

hem lange tijd niet zag, dan pakte ik een foto-

mijn vader. Hij is verslaafd. Ik ben niet met mijn

kind gekregen en ze zegt dat het van mij is.’

boek om te zien hoe hij er ook alweer uitzag. En

vader opgegroeid. Ik zag hem bijvoorbeeld op

Hij was duidelijk bang dat we dit af zouden

als kinderen op school over hun vader praatten,

verjaardagen bij familie. Maar soms ook een

keuren. Maar wij reageerden met: ‘Wauw, wat

dan verzon ik dat hij piloot was. Toen ik vijftien

hele tijd niet. Ik had dus niet echt een band

spannend, wat leuk!’ We hebben vroeger altijd

was, kwam ik erachter dat hij verslaafd was.

met mijn vader, totdat ik een paar jaar gele-

gedacht dat we er nog wel eens een halfbroer-

den samen met mijn zus hem intensief heb

tje of halfzusje bij zouden krijgen. ‘Alleen nu

Chanyn: ‘Ik vind het belangrijk dat Norali iemand heeft die onvoorwaardelijk voor haar klaar staat.’

14

Binding | december 2018

Gelukkig heb ik een hele fijne moeder, die er


altijd voor de volle honderd procent voor me

die vanwege haar verslaving helaas niet voor

in zijn verslaving en Norali is dol op hem. Fay

was en nog steeds is. En uiteindelijk kreeg ik

haar kind kon zorgen.

komt bijna iedere week. We hebben een hele

vanaf mijn zesde ook een leuke stiefvader. Daardoor heb ik een hele fijne jeugd gehad. Wat daaraan bijdroeg, was dat mijn moeder werkelijk nooit negatief over mijn vader sprak. Dat is heel belangrijk geweest.

Superhero

goede band samen. Dat komt onder meer

‘Dat ik nu voor mijn halfzusje kon gaan zorgen was toch het mooiste dat er is?’

Toen ik hoorde van Norali’s bestaan, wist ik

omdat we allebei altijd het belang van Norali voorop hebben staan. Ik vind het heel belangrijk dat Norali haar moeder kent. Ik stuur vaak foto’s en we videobellen veel. Soms komt Fay haar afspraken niet na, maar ook dan is ze daarna toch welkom. Ik wil niet

meteen dat ik voor haar wilde zorgen. Ze heeft

Na een paar maanden kreeg Fay een terugval,

dat ze vervreemden van elkaar. Als je de blik

- net als ik - een verslaafde vader. Ze heeft

en even was er sprake van dat Norali terug zou

op Noralis’ gezicht ziet als ze haar moeder ziet,

zelfs twee verslaafde ouders. Ik wil haar dui-

gaan naar het pleeggezin waar zij de eerste vier

dan begrijp je waarom.

delijk maken: je komt niet uit een drugsgezin,

maanden gewoond had. Dat was een ontzet-

dit is niet je identiteit. Ik wil dat ze weet dat

tend fijn gezin, met leuke, lieve mensen. Norali

Stralen van plezier

ze meer is dan geboren uit verslaving, en dat

heeft daar veel liefde en aandacht gekregen.

Onlangs hebben we met de voormalige pleeg-

kan ze bij mij en de rest van de familie erva-

Maar ik dacht: wat gaat haar perspectief dan

moeder en pleegbroer afgesproken. Vooraf

ren. Bovendien vind ik het belangrijk dat Norali

worden? Hoe goed het gezin ook is, ik bood

heb ik samen met Norali het fotoalbum uit die

iemand heeft die onvoorwaardelijk voor haar

kans om haar bij haar familie op te laten groei-

tijd bekeken. Ook al is ze pas twee, ik ben ge-

klaar staat, net zoals ik mijn moeder en stief-

en. Ik was ervan overtuigd dat ik haar veel moois

woon gaan vertellen en aanwijzen. Toen Norali

vader had. Mijn moeder was mijn ‘superhero’

kon bieden. Ik verdien genoeg om haar te on-

haar voormalige pleegmoeder en pleegbroer

en ik wist dat ik dat voor Norali kon zijn. Daar

derhouden en samen leuke dingen te doen. Ik

zag, straalde ze plezier uit. Ze was meteen bes-

wilde ik voor strijden.

heb een goedlopend eigen bedrijf in natuurlijke

te vriendjes met haar voormalige pleegbroer,

cosmetica en ik ben mijn hele leven al dol op

terwijl ze normaal heel verlegen is. Dat was erg

kinderen. Dat ik nu voor mijn halfzusje kon gaan

bijzonder om te zien.

‘Ze is meer dan geboren uit verslaving’

zorgen was toch het mooiste dat er is?

Stressvolle tijd Uiteindelijk mocht ik - eerst onder voorbe-

‘Ze was meteen beste vriendjes met haar voormalige pleegbroer’

En als dat niet kon, dan wilde ik dat ze bij haar

houd - voor Norali zorgen, om te kijken hoe

moeder Fay zou blijven, en dat ik haar tweede

het zou gaan. Dat was een onzekere en

belangrijke persoon zou zijn. Dat lukte: toen

stressvolle tijd. Er volgden heftige gesprekken

Het lijkt me fijn als ze elkaar blijven zien. Dat je

Norali vier maanden was, ging ze bij haar moe-

met het pleeggezin. Ik begrijp dat nu goed.

niet hoeft te zeggen: de eerste vier maanden

der wonen in een opvanghuis in Den Haag en

Het laat vooral zien hoeveel zij voor Norali

bleef je bij een pleeggezin, maar dat ik kan

reed ik twee keer per week vanuit Amsterdam

hebben betekend. Uiteindelijk is tijdens een

zeggen: je bleef bij hen. En dat ze hen - en ie-

naar Den Haag om tijd met Norali door te

groot beraad met Fay, de pleegouders, Spirit,

dereen om haar heen - altijd vragen kan blijven

brengen. We gingen samen naar het strand

Jeugdbescherming en twee specialisten op

stellen, en open en eerlijke antwoorden krijgt.

van Scheveningen en wandelden op de pier.

het gebied van hechting besloten dat ze bij

Zodat ze een leven met zo min mogelijk vraag-

Toen Norali een half jaar was mocht ze af en

mij zou gaan wonen.

tekens krijgt.’

aan Norali hechtte, ontwikkelde ik ook een

Dat is nu anderhalf jaar geleden. Mijn vader

Vanwege privacy zijn de namen Fay en Norali

goede band met Fay: ze bleek een lieve vrouw

komt eens in de maand langs. Hij is stabiel

gefingeerd. ■

toe een nachtje bij me slapen. Naast dat ik me

Binding | december 2018

15


Thema Delen

Door Ilse van der Mierden

Samen leren het ouderschap te delen

Frank van Holen: ‘Pleegzorg zou meer gezien moeten worden als het delen van ouderschap, in plaats van het hebben van twee families, of een familie ‘erbij’ krijgen.’

Een goede samenwerking tussen ouders

beschreven methodiek die via bemiddelings-

geassocieerd worden met internaliserend (naar

en pleegouders is belangrijk voor de ont-

technieken en cognitieve gedragstherapie

binnen gericht, red.) en externaliserend (naar

wikkeling van een kind. Uit recent Vlaams-

de samenwerkingsrelatie tussen ouders en

buiten gericht, zoals regeloverschrijdend, red.)

Nederlands onderzoek blijkt dat 29 procent

pleegouders verbetert. Frank van Holen is

gedrag. Er is zeer zeker risico op emotionele

van

pleegzorgplaatsingen

mede‑­ ontwikkelaar van de methodiek en

schade. Terwijl, als de relatie tussen ouders en

vroegtijdig en vanwege negatieve redenen

als gastprofessor verbonden aan de Vrije

pleegouders meer coöperatief is, als er meer

wordt beëindigd. De samenwerking tussen

Universiteit Brussel. Daarnaast werkt hij als

respect en acceptatie is, dan zien we dat dat

ouders en pleegouders is daar een belangrij-

directeur hulpverleningsbeleid bij Pleegzorg

juist een positieve invloed heeft op de ontwik-

ke oorzaak van: conflicten tussen ouders en

Vlaams-Brabant en Brussel, een van de vijf

keling van het kind.’

pleegouders zijn in een kwart van de gevallen

pleegzorgorganisaties in België.

de

langdurige

reden van de beëindiging. Het is daarmee de belangrijkste reden na gedragsproblemen van het kind (76%) en opvoedingsproblemen van de pleegouders (42%). Reden genoeg om te investeren in een goede samenwerking tussen pleegouders en ouders.

‘Pleegouders bieden ouders soms onvoldoende ruimte voor hun nieuwe rol’

Spanningen en conflicten tus­ sen pleegouders en ouders zijn een belangrijke reden voor het beëindigen van een plaatsing. Waar bestaan die spanningen en conflicten uit?

‘Goed contact tussen ouders en pleegouders helpt het kind om de plaatsing te verwerken.

‘De spanningen zijn uiteenlopend. Ouders

Het is een belangrijke uitdaging dat de hulp-

kunnen het moeilijk vinden om pleegzorg te

verlening er op een bepaald moment in slaagt

verdragen, pleegouders bieden ouders soms

dat ieder kind in de pleegzorg een correct en

onvoldoende ruimte om hun nieuwe rol te ont-

transparant verhaal te horen krijgt over zijn of

wikkelen. Er ontstaan spanningen rondom de

haar levensgeschiedenis.

bezoekregeling: pleegouders hebben na een bezoek bijvoorbeeld het gevoel dat ze weer van

Toch waren er wereldwijd nog geen effec-

We zouden dus ook aandacht aan deze spanningen moeten beste­ den om de ontwikkeling van het kind niet te schaden zolang hij in het pleeggezin woont.

vooraf aan moeten beginnen.’

tieve methodieken die specifiek hierop inzet-

‘Goed contact helpt om de plaatsing te verwerken’

jeugdhulponderzoek aan de Vrije Universiteit

Welke gevolgen hebben deze spanningen?

Brussel het programma SOP: Samenwerking

‘Ze hebben impact op het functioneren

Wat zijn de redenen dat ik niet meer thuis

ondersteunen in pleegzorg. Een uitgebreid

van het kind. We weten dat die conflicten

woon? Wat is er nu eigenlijk gebeurd? Hierin

ten. Daarom ontwikkelde het centrum voor

16

Binding | december 2018


spelen pleegouders én ouders een belangrijke

verwerken en dit aan de andere partij verwoor-

rol. Het is belangrijk dat het kind van alle vol-

den? Een SOP-ondersteuner voert de gesprek-

Wat zijn de resultaten van de SOP?

wassenen een gelijkvormig verhaal te horen

ken: dat is een pleegzorgbegeleider die een

‘We zien dat in situaties waarbij ouders en

krijgt. Het goede en juiste verhaal helpt om

extra training heeft gehad en die niet bij het

pleegouders aan de start geen goed woord

trauma’s te verwerken en om het kind zich niet

gezin is betrokken. Iemand die een neutrale

voor elkaar over hebben, erin slagen om rond

schuldig te laten voelen. Bijna ieder kind denkt

positie kan innemen. Daarna volgt ouder- en

de tafel te gaan zitten en te werken naar con-

in eerste instantie: het zal wel mijn schuld zijn,

pleegouderbegeleiding.

crete afspraken waar iedereen zich in kan vin-

zeker als hij vroeg in zijn jeugd in een pleegge-

den. Het is echter wel een continu proces. Kort

zin wordt geplaatst.’

na de SOP zien we dat betrokkenen aangeven

Wat bevordert een goede samen­ werking tussen pleegouders en ouders?

‘Zie pleegzorg als het delen van ouderschap’

dat de samenwerking is verbeterd, echter: dit blijft niet zo. Pleegouders en ouders geven aan dat ze de ondersteuning langer nodig zouden hebben. Ik hoor van veel ouders de wens om

‘Dat zijn diverse zaken. Duidelijkheid over wie

De ouderbegeleiding is gericht op betekenis

meer rond de tafel te zitten met pleegouders

welke rol inneemt en wie waarvoor verant-

geven aan het ouder zijn in deze situatie, het

en meer af te stemmen. Er moet continu ruim-

woordelijk is, instemming van de ouders voor

leren omgaan met verlies en hoe het contact

te zijn om lastige gevoelens te benoemen, in

de pleegzorg, ouders goed informeren en be-

op een fijne zinvolle manier vorm te geven.

plaats van ze in die rugzak mee te nemen, die

trekken bij het leven van hun kind, een empa-

In de pleegouderbegeleiding is er onder an-

vervolgens zwaarder en zwaarder wordt en kan

thische houding van pleegouders ten opzichte

dere aandacht voor inlevingsvermogen: hoe is

ontploffen. Pleegzorg zou meer gezien moeten

van ouders, ouders leren helpen om de pleeg-

het voor de ouder dat zijn of haar kind bij u

worden als het delen van ouderschap, in plaats

zorg over hun kind te verdragen en helpen om

woont? Vervolgens gaan we naar: hoe gaan

van het hebben van twee families, of een fami-

hun nieuwe rol als ouder vorm te geven. En na-

we terug door diezelfde deur? Hoe zorgen we

lie ‘erbij’ krijgen.’ ■

tuurlijk werken aan wederzijds respect en open

dat onze emoties niet overheersen? Hoe gaan

communicatie. Maar het is soms moeilijk om

we het ouderschap delen? De antwoorden en

dat te stimuleren en te steunen. Ik zie vaak dat

taken worden op papier gezet. In de laatste

de pleegzorgbegeleider in moeilijke gespreks-

module volgt een evaluatie.’

situaties een intermediaire rol aanneemt uit angst voor conflicten. De pleegzorgwerker zou ouders en pleegouders moeten leren om samen op constructieve wijze te communiceren, en niet er tussen gaan staan.’

In Nederland is er tijdens de STAP-training aandacht voor de samenwerking met ouders. Is dat wat u betreft voldoende? ‘Eerlijk gezegd denk ik dat imaginaire voorbe-

U heeft samen met collega’s een geprotocolleerde methodiek ontwikkeld. Waar bestaat de methodiek uit?

reiding in dit soort situaties weinig zin heeft.

‘Het is een combinatie van bemiddelingstech-

populair om te zeggen, maar ik denk dat het

nieken en cognitieve gedragstherapie, en be-

zinvol is als organisaties minder energie stop-

staat uit zes modules. We starten afzonderlijke

pen in trainingen voorafgaand aan de plaatsing

gesprekken met pleegouders en ouders waarin

en meer energie in trainingen als de plaatsing

wordt bekeken waar de problemen liggen.

start.’

Je zou ermee moeten starten op het moment dat er wordt geplaatst, dan kun je direct oefenen met je eigen situatie. Het is misschien niet

Op welke manier kunt u uw angst en verdriet

Binding | december 2018

17


Thema Delen

Door Katja Kreukels

Durf over de schutting heen te kijken Marianne de Planque is systeemtherapeut en samen met haar man Ally elf jaar pleegouder van de broers Hugo (21) en Danny (17). Eén ding weet ze zeker; als je besluit voor de kinderen van een ander te gaan zorgen, moet je daar iedereen bij betrekken, zowel je eigen familie en vrienden als de biologische familie. ‘Je kijkt naar het grotere geheel en investeert in de relaties die er zijn.’

Het was 21 december 2007, het begin van

De kinderen hebben al normen en waarden

huis wordt geplaatst. Het is heel knap dat hun

de Kerstvakantie, toen Hugo (9) en Danny (6)

meegekregen.’

moeder akkoord ging met de plaatsing. In het

bij hun pleegouders introkken in Amsterdam

begin had ik veel overleg met haar en belden

West. Een grote verandering voor ieder-

Familieweekenden

we een paar keer per week. Dan kon ik haar

een. ‘Je stapt in een rijdende trein’, vertelt

Ally en Marianne betrokken meteen hun ei-

vertellen hoe het op school ging. De vader,

Marianne. Daarvoor woonden ze bij hun moe-

gen vrienden en familie bij de zorg voor de

van wie ze gescheiden was, was toen nog

der, maar dat ging niet meer. Het eerste wat

pleegzonen en namen ze trouw mee naar

niet in beeld. Het is gelukt in samenwerking

het Amsterdamse stel deed, was de kinderen

alle familieweekenden. En later mee op reis

met Spirit om hem op te sporen, zodat hij zijn

veel ruimte geven om aan hen te wennen. ‘Er

naar Indonesië, waar beide pleegouders fa-

band met de jongens weer kon opbouwen.

waren regels, we hielden de boel draaiende

milie hebben wonen. De verjaardagen van

Op een gegeven moment had Hugo een mu-

en koesterden verder geen hoge verwach-

Hugo en Danny werden altijd gevierd met de

sical op school en daar waren beide ouders

tingen. Zo’n band moet groeien. Je bent niet

biologische familie van de jongens aan beide

bij. Echt een hoogtepunt!’

meteen een gezin. We deden uiteraard ook

kanten. ‘Dan was het volle bak bij ons thuis.

leuke dingen met elkaar. Midgetgolven in het

Alle neven en nichten erbij. Hun wereld hoort

Amstelpark. Samen zwemmen. Maar juist de

nu ook bij ons. Ik ervaar dat niet als extra last.

gewone dingen, zoals boodschappen doen,

Het is alleen maar gemakkelijker en meer

waren belangrijk. Dat ze gewoon meedraai-

ontspannen als iedereen met elkaar door één

den in ons gezin en het gevoel hadden dat ze

deur kan. Op een gegeven moment lopen al

Voor hem viel de klap ook het zwaarst toen

er mochten zijn, met hun sterke en zwakke

die gezinnen door elkaar. Zo leren de jongens

zijn vader in 2011 overleed, weet Marianne

kanten.’

ook omgaan met alle verschillen.’

nog. ‘Hugo tatoeëerde zijn naam op zijn

Ruzie op de achterbank

arm en kan nog steeds niet werken op zijn Een ander doel dat de pleegouders duidelijk voor ogen hadden, was het versterken van de sociale relaties rondom de pleegkinderen. ‘Vanuit mijn beroep als systeemtherapeut vind

‘Al die gezinnen lopen door elkaar’

ik het belangrijk dat kinderen contact heb-

sterfdag. Danny, die iets minder waarde hecht aan contact met zijn biologische familie, heeft een foto van zijn vader op zijn kamer staan. Die verschillen zijn er altijd al geweest.’ Hugo zoekt regelmatig zijn moeder

ben met hun biologische familie. Ook als ze

Marianne gunt iedereen zo’n contact met de

op in Amsterdam Noord en zijn broer Dirk in

in een pleeggezin gaan wonen. Als je niet

biologische familie. ‘Mij hielp de gedachte

Boxtel. Die twee houden allebei van Formule

investeert in dat contact, ontwortel je ze.

dat geen enkele ouder wil dat hun kind uit

1 en darten. Marianne: ‘Terwijl we Danny

18

Binding | december 2018


gesprek kan hebben. Ze hebben een keer per jaar mannenavond. Dan blijft de telefoon thuis en gaat Ally met ze op pad.’

‘Je smeedt het IJzer als het koud is’ Marianne is tevreden met wat ze hebben bereikt. Ze hebben een goede band met hun pleegzonen opgebouwd. ‘Je stapt erin met de intentie om het te laten slagen, maar je weet nooit of het lukt.’ Wat haar wel verbaasde, is hoe diep verwaarlozing kan zitten. ‘Dat merk ik met name bij de oudste. Hij is inmiddels kok, maar werkt het liefst zestig uur per week en zorgt niet altijd goed voor zichzelf. Zeker als hij niet lekker in zijn vel zit. Hoeveel zekerheid we hem ook hebben proberen te geven. Je kunt maar tot een bepaalde hoogte helpen en niet alle problemen Marianne de Planque: ‘Ik vind het belangrijk dat kinderen contact hebben met hun biologische familie.’

oplossen.’ ■

niet eens konden overhalen om mee te gaan

Vanwege hun privacy zijn de namen Hugo,

van de basisschool.’

Danny en Dirk gefingeerd.

naar de tachtigste verjaardag van zijn opa. Hij maakt zijn eigen keuzes, maar ik heb hem

Geweldloos verzet

toen wel gevraagd opa even te bellen om te

Tijdens de puberteit van de jongens kwamen

feliciteren.’

Mariannes therapeutische technieken weer

Het is niet overdreven om te zeggen dat de

netten, roken, het doen van de afwas, school.

Geweldloos verzet

broers twee uitersten zijn. De pleegouders

‘Met mijn man botste dat het meest. Hij kon

Geweldloos verzet is gebaseerd op

hoefden de straat nog niet uit te rijden of

echt boos worden, gaan preken en drukte alle

de Non Violent Resistance (NVR) van

de twee hadden al ruzie op de achterbank.

rode knoppen in bij de jongens. Ik ben mijn

Ghandi en door Haim Omer vertaalt

‘Hugo overschreeuwde zich in het begin heel

man gaan coachen en heb daarvoor geput

naar NVR in gezinnen. Meer weten?

erg en wilde overal de beste in zijn. Hij is

uit de theorie van het geweldloos verzet. De

Lees: Geweldloos verzet. Handleiding

een grote beer die makkelijk contact maakt,

kern daarvan is de-escaleren. Je smeedt het

voor ouders van Haim Omer en Eliane

stoer doet, maar weinig mensen echt aan

ijzer als het koud is. Als Hugo op zijn kamer

Wiebenga. Op nporadio1.nl vindt u

zich bindt. Hij is best gesloten. Danny is meer

rookte, leerde ik mijn man zeggen: ‘Dit accep-

onder radio-doc en onderwerpen een

een dromer die in zijn eigen wereld leeft. Hij

teer ik niet. Hier kom ik later op terug.’ Op

documentaire over geweldloos verzet

maakt moeilijker contact, maar houdt dat

het moment dat je het met elkaar uitpraat,

getiteld Het Thuisfront.

wel langer vast. Hij heeft nog steeds vrienden

zit je minder in de escalatie, waardoor je een

van pas. Er waren toen veel ruzies over inter-

Binding | december 2018

19


Thema Delen

column

Coraline is onze vaste columniste. Ze is net 16 jaar geworden en woont bij haar oma.

CORALINE aankijkt. Maar het heeft ook nadelen, zoals dat mensen er commentaar op hebben. Dat negeer ik altijd, want ik heb er toch niet vaak wat aan. Klinkt heel raar, maar ik mag op school mijn pen en mijn rekenmachine niet delen want je hebt mensen die het niet terug geven en dan heb je een probleem. Ik krijg niet vaak de vraag of ze iets mogen lenen, want Door Coraline

als ze dat doen kijk ik ze heel droog aan en zeg ik niks.

‘Te veel aan jezelf denken is gevaarlijk’

Delen

Delen is heel goed, maar soms moet je ook aan jezelf denken. Je moet wel opletten dat je niet te veel aan jezelf denkt. Dat is gevaarlijk. Ik denk in één week soms zoveel aan anderen dat mijn gebouw in mijn hoofd

Mijn oma zei altijd ‘Samen spelen, samen delen’. Als ik er nu aan

instort en dan heb ik een weekendje nodig om hem weer op te bouwen.

terugdenk lijkt het dat ouders met twee kinderen er vanuit gaan dat

Als mensen blijven slapen deel ik ook mijn bed met die persoon. Dat is

die kinderen dan ook beter zijn in delen met elkaar. Ik ben het daar niet

ook iets moeilijks, want ik heb vrienden en die maken in hun slaap een

mee eens. Ook als je niet hoeft te delen met een broertje of zusje moet

rondje van de zaak en dan worden ze bij mijn voeten wakker. Ik kan zelf

je altijd delen!

heel lang op een zij slapen, ik ben ook een nacht lang op één zij gaan slapen omdat ik me niet durfde te bewegen vanwege een kat die bij mij

Je kunt nu ook online dingen delen. Eigenlijk is de mens dus helemaal

in bed kroop.

niet gierig, want we delen elke dag wat af met de wereld. Je kan ook delen als je ziek bent, bijvoorbeeld door samen muziek te luisteren of

Ik vind delen belangrijk, want daar kom je het verste mee. De laatste tijd

het te delen via Whatsapp of Snap. Vroeger zat ik in een klas met vijftien

gebeurt het helaas steeds minder, omdat mensen elkaar steeds minder

meisjes en vijf jongens en wat me opviel was dat wij meisjes heel goed

vertrouwen. Ik vertrouw heel snel een persoon en dan deel ik ook veel

zijn in ons verhaal delen, maar dan wel heel snel. De anderen knikken

met die persoon en ja, daar kan misbruik van gemaakt worden. Maar ja,

dan maar gewoon ‘ja’. Jongens delen heel weinig en als ze dan wat

je leert ook weer van je fouten.

delen gaat het over dingen waar wij meiden echt niks van snappen! Als een mens niet deelt noem je dat een egoïst. Je kan er vrienden door Bij mij op middelbare school wordt er veel eten gedeeld. Dat is

kwijt raken. Je kan ook soms een verongelijkte egoïst zijn. Bijvoorbeeld

heel gezellig, want dan maak je er met je vrienden een sport van.

als je moet kiezen tussen twee dingen. Soms moet je dan voor jezelf

Bijvoorbeeld een klein kerstdiner. Ik deel heel vaak mijn verhaal over het

kiezen. Als je te vaak aan jezelf denkt kan je hoofd vol raken en dan kan

leven in Snapchat. Snap is een app waarin je filmpjes kan sturen van één

je hoofdpijn krijgen. Maar te veel aan jezelf denken maakt dat mensen

minuut en het blijft maximaal een dag zichtbaar. Ik merk dat mensen

je dus een egoïst vinden. Dat verwart mij soms: wanneer deel je te

het leuk vinden. Je hoort dan namelijk hoe een ander ergens tegen

weinig en wanneer te veel? ■

20

Binding | december 2018


Vroeger & nu Door Meie Geerlings

Lily is 8 jaar als ze wordt ge­ ïnterviewd voor de Binding. Ze woont dan samen met haar zusje bij haar oma. Inmiddels is Lily 23 jaar en woont ze nog steeds bij haar oma. ‘Zonder mijn oma had ik het niet gered.’ Lily in 2003 met haar dolfijn Kinzel, gekregen van haar moeder

Lily in 2018

‘Mijn oma is een powerwoman’ Als Lily 5 jaar is, verhuist ze samen met haar

toen haar niet duidelijk was, weet Lily nu dat

Daarmee gaf ze mij de motivatie en kracht om

zusje naar haar oma. Haar moeder is verslaafd

er dan slecht nieuws was gekomen over haar

door te gaan en sterk te blijven.’

en de keuzes die ze daardoor maakt, staan

moeder. Ook al was ik nog maar tien, ik voelde

de opvoeding van de zusjes in de weg. Lily

mij verantwoordelijk voor mijn zusje. Ik zorgde

Lily kan trots zijn op wat ze heeft bereikt.

begrijpt op dat moment niet goed waarom ze

op die momenten voor haar en probeerde mijn

‘Ik heb mijzelf beloofd nooit mijn moeder

niet thuis kan wonen. ‘Mijn moeder had ook

oma te helpen waar ik kon.

te volgen. Voor mijzelf en voor mijn oma.

goede momenten. Dan kwam ze langs met

Begonnen met VMBO, ben ik nu aan het

cadeautjes en wilde ze er echt voor ons zijn.’

In de jaren daarna went Lily aan haar nieuwe

afstuderen

Als kind was Lily altijd blij met de cadeautjes

thuis. ‘Voor mijn oma was het direct duidelijk.

management studies.’ Focus op de toekomst

en ze hield hoop dat ze terug mocht naar huis.

Voor familie zorg je, en wij waren familie.’ Op

is Lily’s levensmotto. ‘Zonder mijn oma had ik

Vijftien jaar geleden was haar moeder vlak voor

school kenden alleen Lily’s beste vriendinnen

het niet gered.’

het interview met de Binding langs geweest.

het verhaal. ‘Ik was bang wat anderen ervan

Lily herinnert zich nog hoe gelukkig ze was

zouden vinden en nog steeds zeg ik het alleen

Nog één droom

met de dolfijnenknuffel die haar moeder had

tegen mensen die ik goed ken.’

Lily en haar oma hebben nog één droom.

bij

International

business

&

Samen naar de Dominicaanse Republiek. Lily

meegebracht. ‘Ik ben dol op dolfijnen. Mijn knuffel noemde ik Kinzel. Toen ik die naam

Kijk niet om

wil heel graag zien waar haar oma altijd zo

zag, wist ik meteen, dit wordt de naam voor

Lily is inmiddels volwassen, maar haar oma

gepassioneerd over heeft verteld: de dolfijnen

mijn dolfijn.’

blijft de belangrijkste persoon in haar leven.

in de Dominicaanse Republiek. ‘Mijn oma is

‘Mijn oma zei altijd: ‘Nu zie je alleen hoe

mijn rolmodel. Het is de krachtigste vrouw die

Maar Lily zag ook de pijn van haar oma. ‘Mijn

erg het nu is, maar kijk niet om, kijk naar de

ik ken. Mijn oma is een powerwoman en ik

oma was soms zo ontzettend verdrietig. Ze

toekomst, daar liggen de mooie momenten

hoop dat ik ooit evenveel liefde en kracht kan

kon dagen in bed liggen huilen.’ Hoewel het

die nog komen.’ Dat heb ik altijd onthouden.

geven als zij aan mij heeft gegeven.’ ■

Binding | december 2018

21


Wij zoeken pleegouders! Omwille van hun privacy zijn de namen gefingeerd.

Roos (8)

Marijn (8)

…is een vriendelijk, creatief en nieuwsgierig meisje.

…is een vrolijk

Roos houdt van knutselen en schilderen. Ze wil graag op

en actief jonge-

zwemles. Roos is enthousiast en slim. Haar moeder heeft

tje, met veel hu-

haar hierin niet veel kunnen stimuleren, maar Roos haalt dit inmiddels ruimschoots in.

mor. Op school

Ze heeft vriendinnetjes gemaakt op haar nieuwe school al moet ze nog wel een beetje

gaat het goed,

leren om samen te spelen. Roos woont al een paar maanden in een crisispleeggezin.

hij gaat er met plezier heen. Marijn kan goed

Hier heeft zij inmiddels zoveel geleerd dat ze een grote inhaalslag heeft gemaakt.

samenspelen en is geliefd in de klas. Hij is lief,

Roos heeft een steuntje in de rug nodig en wil graag gezien en gehoord worden. We

behulpzaam en zorgzaam. Zijn ouders zijn

zoeken voor Roos een warm gezin, met liefst ook andere kinderen en waar zij verder

trots op hem. Het is belangrijk Marijn steeds

mag opbloeien en opgroeien. Roos houdt graag af en toe contact met haar oma en

goed voor te bereiden op wat er gaat gebeu-

mama. Pleegouders dienen rekening te houden met een omgangsregeling.

ren. Bij Marijn is ADHD gediagnosticeerd. Hij is de jongste van drie kinderen. Zijn moeder heeft problemen waar ze enorm hard aan werkt. Om een beetje verlichting te geven aan het eigen gezin, willen ouders graag voor

Robbie (14)

Marijn elke twee weken een fijn weekendgezin. Een gezin waar Marijn gezelligheid er-

…komt een stuk jonger over dan zijn werkelijke leeftijd. Hij is

vaart maar ook structuur, voorspelbaarheid

een grote dierenvriend en sportief. In het weekend speelt hij voetbalwedstrijden en op

en regelmaat. Het zou voor Marijn goed zijn

maandag gaat hij naar atletiek. Dit schooljaar is Robbie gestart op een andere school.

als hij veel aandacht krijgt; samen klussen, vis-

Robbie vindt nieuwe situaties heel spannend. Hij wordt dan onrustig en hangt soms

sen, buitenspelen, spelletjes doen, bakken of

de clown uit. Als Robbie het overzicht kwijt is, kan hij last van hyperventilatie krijgen.

koken bijvoorbeeld. Ouders hebben geen auto

Robbie vindt veel dingen leuk, maar er ook daadwerkelijk op af gaan maakt hem ang-

en wonen in de omgeving

stig. Robbie heeft zich onvoldoende kunnen ontwikkelen op emotioneel en sociaal

Waterland. Het is wense-

gebied. Ouders houden heel veel van hem, maar konden hem niet begrenzen. Voor

lijk dat het weekendgezin

Robbie zoeken we een pleeggezin waar hij doordeweeks kan wonen. Bij voorkeur in

in die regio woont, of be-

de omgeving van de Zaanstreek, Waterland of Amsterdam Noord. In de weekenden is

reid is Marijn te halen en

Robbie bij zijn ouders. Robbie heeft pleegouders nodig die hem veel duidelijkheid en

brengen.

structuur bieden, die hem positief benaderen en geduldig zijn.

Heeft u ruimte in uw hart en huis voor deze kinderen?

Kijk op spirit.nl/pleegoudersgezocht, mail pleegzorg@spirit.nl of bel het Servicepunt Pleegzorg en Verblijf op 020 – 540 04 40.

22

Binding | december 2018


Jaimeley (8)

SPOED

…is een leuk, vrolijk en zorgzaam meisje. Ze is populair bij leeftijdgenootjes en heeft vriendinnetjes. Ze heeft het naar haar zin op school en doet goed haar best. Ze is daarnaast ook eigenwijs, een spring in het veld en een hittepetitje. Ze krijgt graag aandacht en is open in contact met volwassenen. Jaimeley was de middelste van zeven kinderen. Ze heeft huiselijk geweld, ontvoeringen en uithuisplaatsingen meegemaakt. Ze wil graag de regie houden op een situatie en neemt snel een moederrol op zich. Met haar ouders is elke twee weken een bezoekregeling, waar ook de broertjes en zusjes bij zijn. Dit gaat waarschijnlijk minder frequent worden. Haar huidige pleeggezin kan tot uiterlijk Kerst 2018 opvang bieden aan Jaimeley. We zoeken voor Jaimeley een pleeggezin waar ze mag opgroeien en het liefst met oudere kinderen in het gezin. Het pleeggezin kan haar duidelijkheid, structuur en regelmaat bieden en op een positieve manier reageren op haar soms bepalende gedrag. Er is een lichte voorkeur voor een Christelijk gezin.

Guido (8) …vindt het leuk om dingen samen te doen zoals koken, lezen, aan tafel eten, puzzelen en spelletjes spelen. Hij houdt ook van buitenspelen en kan zichzelf uren vermaken met Knexx, Lego en een knikkerbaan. Guido houdt erg van zwemmen, maar hij heeft nog geen zwemdiploma’s. Hij is gek op honden en wil dolgraag op paardrijles. Hij is een rustig, lief, slim en gevoelig jongetje. Hij is sociaal en houdt veel rekening met anderen. Guido vindt het lastig om zijn emoties te tonen en vraagt niet snel om hulp. Guido laat zich makkelijk sturen en doet zijn best om alles goed te doen. Hij heeft een leerachterstand, komend schooljaar blijft hij in groep 4. Guido is opgegroeid met zijn moeder, twee oudere halfzussen en een halfbroer. Hij heeft geen contact met zijn vader. Guido is getuige geweest van huiselijk geweld en is verwaarloosd. Momenteel verblijft hij in een crisispleeggezin. Voor Guido zoeken we een pleeggezin dat hem wil opvangen tot zijn zelfstandigheid. Hij wil zelf heel graag een gezin met een lieve pleegmoeder en lieve pleegvader. Hij vindt het leuk als er andere kinderen zijn maar niet te veel omdat er dan ruzie kan komen.

Victor (7) …is in van alles geïnteresseerd. Hij heeft aandacht en duidelijkheid

pleegouders gunnen hem een logeergezin met kinderen zonder

nodig. Hij is alert op zijn omgeving en in nieuwe situaties heeft Victor

specifieke problematiek. Omdat hij naar een gespecialiseerde dag-

tijd nodig om te wennen. Victor heeft kenmerken van ADHD en ook

opvang gaat, bevindt hij zich al dagelijks tussen kinderen die extra

van autisme. Hij heeft hulp nodig bij het leren van sociale vaardig-

aandacht nodig hebben. Voor Victor is het fijn als hij af en toe naar

heden. Victor kan goed alleen spelen. Wegens omstandigheden in

een pleeggezin met twee volwassenen gaat dat niet in de drukke

zijn huidige pleeggezin heeft Victor een plekje nodig waar hij één

stad woont. Een logeergezin dat structuur kan bieden en een lange

weekend per maand en gedeeltelijk in de vakantie kan zijn. Victors’

adem heeft.

Vakantiepleegouders gezocht! Voor de zomerperiode in 2019 breiden we graag onze ‘pool’ aan vakantiepleegouders uit. Wilt en kunt u volgend jaar in de zomervakantie minimaal één week en bij voorkeur meerdere weken iets betekenen voor pleegkinderen die opvang nodig hebben? Of kent u mensen in uw omgeving die dat willen overwegen? Neem dan contact op met Servicepunt Pleegzorg en vraag naar Susan Kramer of Astrid Sjawalludin via 020 - 540 04 40 of pleegzorg@spirit.nl.

Binding | december 2018

23


Dino’s eten geen smeerkaas! Het is een prachtige zonnige herfstdag en de vijfjarige Jayden blijft lekker buiten spelen. Hij kan sinds anderhalve week zonder zijwieltjes fietsen en dat is wat hij nu het liefste doet. Even later komt hij toch maar even binnen kijken. Hij heeft een kruiwagentje vol geladen met heerlijk ruikende dennentakken en die gaat hij nu uitladen. ‘Dat wordt een nest voor vogels’, vertelt Jayden. Even later loopt hij naar de kast in de keuken en haalt een enorme ton met vogels, draken en vooral heel veel dino’s tevoorschijn. ‘Jayden is gek op dino’s’, zegt zijn pleegmoeder. Als zijn pleegvader aan Jayden vertelt dat dino’s ook nesten bouwden, vindt Jayden dat wel een interessant weetje. Maar zijn nest wordt toch echt voor vogels. ‘Mijn vriend is ook gek op dino’s. Hij kent alle namen uit zijn hoofd’, zegt Jayden. Vorig jaar is Jayden samen met hem naar ‘World of Dino’s’ geweest. ‘Daar heb ik hele grote bewegende dino’s gezien. Alles was donker en je hoorde er ook geluiden’. Jayden wil eigenlijk niet vertellen wat zijn lievelingsdino is, maar met hulp van zijn pleegmoeder wil hij het toch wel zeggen: T-Rex en de Box-dino.

Door Maaike Maas

‘Ik ben klaar met alles’, zegt Jayden en ja, hij wil graag een broodje met smeerkaas en een glas chocomel. Op de vraag of dino’s ook van smeerkaas houden moet hij even nadenken: ‘Nee, dino’s eten geen smeerkaas, wel takken.’

Dit ben

ik

In deze rubriek vertellen pleegkinderen iets over zichzelf. Uw pleegkind op de achterzijde? En een mooie foto ontvangen? Mail naar communicatie@spirit.nl. 24 Binding | december 2018

Profile for Spirit Jeugdhulp

Spirit Binding nr 3_2018  

Uitgave van Spirit pleegzorg. Interviews met en columns van pleegouders , pleegkinderen en experts. In iedere uitgave een thema, dit keer 'D...

Spirit Binding nr 3_2018  

Uitgave van Spirit pleegzorg. Interviews met en columns van pleegouders , pleegkinderen en experts. In iedere uitgave een thema, dit keer 'D...

Advertisement