Page 1

Μ ή τιδα μια εφημερίδα επικοινωνίας και αλληλοβοήθειας

Η γνώση είναι απεριόριστη. Γι’ αυτό η διαφορά ανάμεσα σ’ αυτούς που ξέρουν πολλά και σ’ αυτούς που ξέρουν πολύ λίγα είναι απειροελάχιστη. Ι. Κάντ

ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 2012 • ΦΥΛΛΟ 4 • ΔΙΑΝΕΜΕΤΑΙ ΔΩΡΕΑΝ

σημείωμα

Εκδότριας

Είμαστε το μοναδικό ζώο πάνω σ’ αυτόν τον πλανήτη που έχει τόση μεγάλη εμμονή με την ευτυχία. Γι’ αυτό και θεωρούμε ως πιο σημαντικές στιγμές στη ζωή μας, τις ευχάριστες. Αυτό όμως το κυνήγι της ευτυχίας είναι ίσως η πηγή της δυστυχίας μας. Ο Επίκτητος είπε «μη ζητάς, μη περιμένεις να συμβούν τα γεγονότα όπως θα τα ήθελες. Αποδέξου τις καταστάσεις όπως πραγματικά συμβαίνουν. Υπόθεσε πως ό,τι σου συμβαίνει, σου συμβαίνει για καλό».

Σ

Στιγμές

τριφογυρίζει στο μυαλό μου ο μύθος του Σίσυφου, ίσως η πιο πετυχημένη αλληγορία για το νόημα της ζωής. Είναι άραγε μάταια όλα αυτά που κάνουμε στη ζωή, οι στόχοι που βάζουμε. Και όταν επιτευχθούν οι στόχοι μας, τι γίνεται μετά, χάνει η ζωή το νόημα της; Είμαστε Σίσυφοι; Μήπως το νόημα της βρίσκεται σε ό,τι δεν μπορούμε να έχουμε; Αυτό που μας κάνει να νιώθουμε πως αξίζει η ζωή μας είναι νομίζω οι στιγμές που βγαίνει από μέσα μας ό,τι

Ό

καλύτερο έχουμε. Και αυτές είναι οι σημαντικότερες στιγμές της ζωής μας. Δεν είναι οι στιγμές της ευτυχίας, αλλά οι δυσάρεστες, οι σκοτεινές, οι δύσκολες, οι στιγμές του μεγάλου πόνου, της απελπισίας, της αδυναμίας. Τότε βγαίνει από μέσα μας η καλύτερη πλευρά μας. Και αυτές τις στιγμές μας αποκαλύπτεται η αξία της ζωής και τι είναι το πιο σημαντικό πράγμα στη ζωή μας. Τότε συναντάμε και το προσωπικό μας νόημα της ζωής.

Ευρωπαϊκές συνθήκες

λοι γνωρίζουμε για τις συνθήκες του Σέγκεν και της Λισσαβώνας, γι’ αυτά τα συμβόλαια που έχουν υπογράψει οι χώρες της Ευρωπαϊκής ένωσης. Τα συμβόλαια αυτά δείχνουν ποιοι είμαστε. Και αυτό που βλέπουμε δεν είναι πάντοτε κολακευτικό. Ένας Αφρικανός μπορεί να έβλεπε σ’ αυτές τις συνθήκες μια προσπάθεια της Ευρώπης για οικονομική και πολιτική κυριαρχία. Θυμάμαι σ’ ένα ντοκιμαντέρ απελπισμένους Αφρικανούς αγρότες της Μπουρκίνο Φάσο που έλεγαν ότι δεν αντέχουν τον ευρωπαϊκό ανταγωνισμό γιατί τα εισαγόμενα ευρωπαϊκά αγροτικά προϊόντα είχαν χαμηλότερες τιμές από τα δικά τους. Οι αγρότες όμως της Ευρωπαϊκής Ένωσης για να αντέξουν τον ανταγωνισμό, έχουν οικονομικές επιδοτήσεις όπως ορίζουν οι όροι των συμβολαίων. Δεν έχουν καμία ηθική υποχρέωση απέναντι στους αγρότες που δεν είναι συμβαλλόμενοι. Τα συμβόλαια βέβαια γίνονται ανάμεσα σε ισοδύναμα μέλη. Κάνεις ένα συμβόλαιο με κάποιον είτε για να σε βοηθήσει, είτε για να μην σε βλάψει. Έτσι με αυτό το συμβόλαιο αυξάνεται η δύναμη των συμβαλλόμενων. Όταν όμως ένα μέλος γίνεται αδύναμο, που σημαίνει ότι δεν μπορεί ούτε να σε βοηθήσει, ούτε να σε βλάψει, μπορεί να βρεθεί σύντομα εκτός σύμβασης. Η αγριότητα παραμονεύει όταν οι συμβαλλόμενοι δεν είναι ήδη πολιτισμένοι όταν καθίσουν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Είμαστε ζώα αρπακτικά και κυριαρχικά.

Η δύναμη της Ευρώπης

Η

γηραιά ήπειρος, αυτό το μεγάλο ακρωτήρι δυτικά της Ασίας, εισέρχεται σε μια νέα περίοδο της ιστορίας της. Ο υπόλοιπος κόσμος παρακολουθεί με μεγάλο ενδιαφέρον τις εξελίξεις στην Ευρώπη. Στις αρχές του 20ου αιώνα βίωσε τις φρικαλεότητες και τις εκατόμβες δύο παγκοσμίων πολέμων, στη συνέχεια ανάρρωσε εξελισσόμενη σε μια Ευρώπη της συνεργασίας, των κοινών στόχων και επιδιώξεων. Η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι ένα επίτευγμα. Η ανάδυση της Ινδίας και κυρίως της Κίνας που προσχώρησε με ραγδαίους ρυθμούς στην οικονομία της αγοράς, προκαλεί φόβο, άγχος και αναστάτωση στη δύση. Έρχονται αλλαγές, το έχουμε όλοι καταλάβει, μπαίνουμε σε μια νέα εποχή. Στη περιπέτεια αυτή η Ευρώπη έχει ένα μόνο πραγματικό αντίπαλο, τον εαυτό της. Η δύναμη της ήταν και είναι, η κριτική σκέψη, η αμφισβήτηση των βεβαιοτήτων της, η επίγνωση των σκοτεινών ζωνών της (ρύπανση, πόλεμοι, αποικιοκρατία), η επίγνωση των ανεπαρκειών της, η συνεχής αυτοεξέτασή της, το πνεύμα αμφισβήτησης. Από αυτή την δύναμη προέκυψαν οι δημοκρατικοί θεσμοί, η κοινωνική μέριμνα, τα ανθρώπινα δικαιώματα και τα κινήματα για ανεκτικότητα, πολυπολιτισμικότητα, αλληλεγγύη,

η ανεξιθρησκία, η απελευθέρωση της γυναίκας, ο σεβασμός του διαφορετικού. Με αυτές τις αξίες πρέπει να πορευτεί στο μέλλον ενισχύοντας την δημοκρατία και τους θεσμούς της. Όσοι έχουν ταξιδέψει Ασία και Αφρική γνωρίζουν ότι η Ευρώπη ακόμη και σε συνθήκες οικονομικής ύφεσης είναι μια πόρτα που χιλιάδες άνθρωποι επιθυμούν να διαβούν, και οι λόγοι πολλές φορές δεν είναι οικονομικοί. Πριν μερικά χρόνια γνώρισα ένα Ασιάτη μετανάστη, όταν τον ρώτησα αν θα επέστρεφε στην πατρίδα του, μου απάντησε εμφατικά «μόνο νεκρός», και όταν τον ρώτησα γιατί ήταν τόσο απόλυτος και κατηγορηματικός μου είπε «γιατί εδώ νιώθω άνθρωπος, στην πατρίδα μου η ζωή μου δεν έχει αξία» .

Ακροκόρινθος Δεν υπάρχει άλλος βράχος σ’ ολόκληρη την Κορινθία που να έχει να σου αφηγηθεί τόσα πολλά. Οι ιέρειες του ναού της Αφροδίτης, οι Μακεδόνες, οι Ρωμαίοι, οι Βυζαντινοί, Οι Φράγκοι, ο Θεόδωρος Παλαιολόγος, οι Ιωαννίτες Ιππότες, ο Μωάμεθ, οι Ενετοί, Οι Τούρκοι. Και όλοι αυτοί σήμερα συνυπάρχουν σε κάθε πέτρα του κάστρου. Δεν έχω βαρεθεί να ανηφορίζω τις πλαγιές του Aκροκορίνθου, δεν τον χορταίνω, ίσως γιατί κάθε φορά τον βλέπω με καινούργια μάτια. Και έχει πολλά ακόμη να μου δώσει αυτός ο βράχος.


Μήτιδα

2

2

Ο

ι άνθρωποι είμαστε τόσο αλαζόνες που θεωρούμε ότι αυτός ο πλανήτης μας ανήκει αποκλειστικά, και ότι μόνο το δικό μας είδος είναι σημαντικό. Δυσκολευόμαστε να δεχτούμε ότι υπάρχουν και άλλα μάτια που κοιτάζουν αυτόν τον κόσμο, ότι η γη ανήκει και σε εκατομμύρια άλλα είδη ζώων και ότι για όλους η επιβίωση είναι ένας συνεχής αγώνας. Ο άνθρωπος εξημέρωσε τον σκύλο και την γάτα πριν περίπου

15000 χρόνια, τα κατέστησε κατοικίδια, αδύναμα και εξαρτημένα. Τα κίνητρα του χρησιμοθηρικά. Όταν δεν τα χρειάζεται, τα εγκαταλείπει. Και αυτή η εγκατάλειψη, η απελπισία υπάρχει στα μάτια

nn

Ποια ήταν η αφορμή για να ξεκινήσετε την περίθαλψη των ζώων; Μπολάνου Κασσιανή – Η αφορμή για να ξεκινήσουμε την περίθαλψη δόθηκε σε μια παρέα λίγων ατόμων όπου όλοι είχαμε ένα κοινό χαρακτηριστικό, την αγάπη μας για τα ζώα. Αυτή η αγάπη ήταν η κινητήριος δύναμη. Λαμπρινού Κωνσταντίνα – Στην Ελλάδα παρατηρείται έντονα το φαινόμενο της εγκατάλειψης των οικόσιτων ζώων. Η Κόρινθος δεν αποτελεί εξαίρεση. Καθημερινά βρίσκεις στον δρόμο σου ζώα που έχουν εγκαταλειφθεί ή έχουν κακοποιηθεί και χρειάζονται περίθαλψη. Τα αδέσποτα ζώα προέρχονται 70% από ανεύθυνους ιδιοκτήτες. Κάποιος λοιπόν πρέπει να τα φροντίσει. Σκλαβή Αφρόχαρις- Εφόσον οι δημόσιες αρχές δεν τηρούν τους νόμους για την περίθαλψη των ζώων, η αγάπη μου για τα ζώα και το ότι δεν μπορούν να υπερασπιστούν τον εαυτό τους, με οδήγησε στο να ασχοληθώ εθελοντικά με την περίθαλψή τους. nn

Η φροντίδα που παρέχετε στα ζώα πόσο άλλαξε την ζωή σας και τον τρόπο που αντιλαμβάνεστε τον κόσμο. Μπολάνου Κασσιανή- Η παρουσία των μικρών φίλων μας στη καθημερινότητά μας, όπως και η φροντίδα τους, σαφώς έχει ανατρέψει τον τρόπο ζωής μας, όμως παίρνουμε όλοι μια γλυκιά ανταμοιβή μέσα από τα βλέμματα τους και μας κάνει να προσπαθούμε να δούμε τον κόσμο μέσα από τα δικά τους αθώα μάτια. Λαμπρινού Κωνσταντίνα- Η καθημερινή επαφή με τα

Από αριστερά οι κυρίες Λαμπρινού Κωνσταντίνα, Μπολάνου Κασσιανή και Σκλαβή Αφρόχαρις

ζώα μας έκανε να μάθουμε πως σκέφτονται, πως αντιδρούν, πως αισθάνονται. Η μοναδική διαφορά με τον άνθρωπο είναι ότι εκείνα αρκούνται στις βασικές ανάγκες και δεν ενδιαφέρονται να αποκτήσουν περισσότερα. Κοντά τους μαθαίνεις να σέβεσαι τη φύση πολύ περισσότερο από πριν. Σκλαβή Αφρόχαρις – Η φροντίδα τους είναι κάτι που με κάνει ευτυχισμένη αλλά και ταυτόχρονα είναι ψυχοφθόρο όταν βλέπεις ένα ζώο να βασανίζεται, γιατί και αυτά πονάνε και αισθάνονται όπως και εμείς. Περισσότερο μου έχει δημιουργηθεί η ανάγκη να αλλάζω στους υπόλοιπους ανθρώπους την αντίληψη τους για τον κόσμο, τα ζώα και τη φύση. Η ζωή μου είναι πιο γεμάτη, έτσι οδηγήθηκα στον εθελοντισμό. nn Τι προσφέρουν σε εσάς τα ζώα; Μπολάνου Κασσιανή – Τα ζώα μας προσφέρουν τη συναισθηματική κάλυψη που όλοι οι άνθρωποι αναζητούν στον σύγχρονο κόσμο. Τα αισθήματα της συλλογικότητας, του αλτρουισμού και της ανιδιοτέ-

λειας αναδύονται από μέσα μας, κάνοντας μας λιγότερο ατομιστές. Λαμπρινού Κωνσταντίνα- Τα ζώα, είτε είναι οικόσιτα είτε όχι, μου προσφέρουν μια αίσθηση που έχει χάσει ο άνθρωπος σήμερα, ότι είμαστε κομμάτι της φύσης και όχι η φύση κομμάτι δικό μας. Σκλαβή Αφρόχαρις- Καθαρή, αγνή αγάπη, ασφάλεια, ζεστασιά. Με κάνουν πάντα να ξεχνάω τα προβλήματά μου. Μου δίνουν να καταλάβω πόσο σκληρή είναι η ανθρωπότητα και μου χαρίζουν λίγο από το ένστικτό τους για να αντιλαμβάνομαι τη ζωή κάπως πιο καθαρά και απλά. Ζώα ίσον ζωή. nn

Γιατί πιστεύετε ότι ο άνθρωπος φέρεται με τόση βιαιότητα στα ζώα; Μπολάνου Κασσιανή- Το διαταραγμένο οικογενειακό και κοινωνικό περιβάλλον οδηγούν στην έξαρση της βίας ενάντια στα ζώα. Τέτοια άτομα συνήθως ξεσπούν λόγω κόμπλεξ στα ζώα που είναι ανυπεράσπιστα και δεν μπορούν να τα καταγγείλουν, γιατί αν τα ζώα είχαν μιλιά θα εξιστορούσαν τρομερά περιστατικά.

όλων των αδέσποτων ζώων. Μια ομάδα νέων ανθρώπων τον Μάρτιο του 2011 συνέστησαν τον σύλλογο «ΡΟΗ» ο οποίος δραστηριοποιείται σε θέματα περιβαλλοντικά, πολιτιστικά και ζωοφιλικά. Συνάντησα την φιλοζωική τους ομάδα. Είναι οι άνθρωποι που καθημερινά προσφέρουν φροντίδα σε κακοποιημένα, τραυματισμένα, πεινασμένα και άρρωστα αδέσποτα ζώα.

Λαμπρινού Κωνσταντίνα – Έρευνες έχουν αποδείξει ότι άνθρωποι που δείχνουν βιαιότητα στα ζώα έχουν πολλές πιθανότητες στο μέλλον να δείξουν βία και σε συνανθρώπους τους. Η βία εναντίον των ζώων δεν τιμωρείται, οπότε είναι το πιο εύκολο ξέσπασμα μιας διαταραγμένης προσωπικότητας. Σκλαβή Αφρόχαρις- Ο άνθρωπος έχει σαν βασικό ένστικτο την επιβολή του σε κάθε τι αδύναμο και καταφεύγει στην επιβολή δια της βίας.

«Θα προτιμούσα να κατάγομαι από εκείνο τον ηρωικό γέρο-μπαμπουίνο που ροβολώντας την βουνοπλαγιά απέσπασε το νεαρό του φίλο από μια αγέλη έκπληκτων σκύλων, παρά από ένα άγριο που χαίρεται να βασανίζει τους εχθρούς του, προσφέρει αιματηρές θυσίες, ασκεί παιδοκτονία χωρίς ενοχές, μεταχειρίζεται τις γυναίκες του σαν σκλάβες, στερείται κάθε σεμνότητας και καταδιώκεται από χονδροειδέστατες δεισιδαιμονίες». Δαρβίνος

Ποδηλατοδρόμοι

Χαίρομαι να βλέπω να περιορίζεται ο χώρος για αυτοκίνητα και να αποδίδεται σε πεζούς και ποδηλάτες. Οποιαδήποτε παρέμβαση στην πόλη που διευκολύνει και ενισχύει την επικοινωνία μεταξύ μας είναι σημαντική.


Μήτιδα

Η ζωγραφική μας συνδέει με τους άλλους

Όταν είχα πάει στην νότια Ινδία με εντυπωσίασε η συνήθεια των γυναικών να ζωγραφίζουν καθημερινά τις προσόψεις των σπιτιών τους χρησιμοποιώντας χένα, ριζάλευρο και μαρμαρόσκονη. Μέσα σε δύο ή τρεις ώρες όλες οι ζωγραφιές σβήνουν από τον αέρα και τη σκόνη και την επόμενη μέρα οι νοικοκυρές – καλλιτέχνιδες μετατρέπουν πάλι τις γειτονιές τους σε υπαίθριες γκαλερί. Όταν ρώτησα για την σημασία των εφήμερων ζωγραφιών τους, μου εξήγησαν ότι η ζωγραφική είναι ένα μέσο επικοινωνίας με τη θεότητα και η συνειδητοποίηση ενός σύμπαντος που αλλάζει. Στην Κόρινθο η ομάδα ζωγραφικής της global art studios με καλλιτεχνικό διευθυντή τον κ. Σ. Λαμπρόπουλο παρουσίασαν τις δημιουργίες τους στην δημοτική πινακοθήκη. Είναι συμπολίτες μας από 25-60 χρονών που όταν δεν εργάζονται, ζωγραφίζουν. Η δική τους εμπειρία μπορεί να βοηθήσει κάποιους από εμάς να αναζητήσουμε και άλλους δρόμους προσωπικής επικοινωνίας. Συνάντησα στην πινακοθήκη την δημιουργό Λορενα Κιρκ-Γιαννουλις και μου μίλησε για την εικαστική της εμπειρία: «Πάντα είχα την ανάγκη να εκφραστώ με λέξεις, με χορό η με μουσική. Η Ζωγραφιά ήταν κάτι που αγαπούσα πάντα, όμως από απόσταση. Νόμιζα «Συνειδητοποίηση ότι δεν κάνω για αυτήν, της Ύπαρξής μας, ότι δεν έχω αρκετό τααυτό είναι λέντο. Βέβαια αντέγραφα το σύνθημα μου». κάποιο έργο η έκανα μεριΛορενα Κιρκκές προσωπογραφίες για τον εαυτό μου, όμως αυτό Γιαννουλις, εικαστικός ήταν όλο. Μάλλον ήταν η Ζωή, αυτή καθ’ εαυτή που με οδήγησε στη ζωγραφιά. Και έτσι ξεκίνησα πριν 6 χρόνια εικαστικές σπουδές Πολλές φορές ζωγραφίζω χωρίς σκέψη, χωρίς νοήματα. Η τεχνική που χρησιμοποιώ είναι συνήθως μεικτή από πρωτογενή υλικά όπως χώμα, άμμος, σκόνη, φως. Η δουλειά με συναρπάζει. Θέλω να την φέρω εις πέρας. Το αποτέλεσμα δεν έχει πλέον να κάνει με μένα. Λειτούργει αυτόνομα και μου αποκαλύπτεται. Έτσι ο Καθένας μπορεί να βλέπει ό,τι θέλει να βλέπει. Για μένα το πιο σημαντικό είναι ότι αυτές τις στιγμές είμαι ο εαυτός μου. Η δημιουργία, οποιαδήποτε δημιουργία, είναι πηγή ατελείωτου πνευματικού πλούτου και υγεία. Είναι «κατ` εικόνα Θεού». Είναι καιρός να ξυπνάμε επιτέλους από τον λήθαργο της κατανάλωσης και της εκμετάλλευσης».

3 3

Εκεί ψηλά Τα καλοκαιρινά βράδια τα τελευταία χρόνια συνηθίζω να παρατηρώ τους αστερισμούς και να τους αναγνωρίζω. Με συγκινεί η ιδέα ότι μπορεί, ταυτόχρονα μ’ εμένα, χιλιάδες άλλοι άνθρωποι να κάνουν το ίδιο. Η δική μας ιστορία είναι άλλωστε πολύ πρόσφατη σε σχέση με τον συμπαντικό χρόνο. Και όχι μόνο αυτό, αλλά είμαστε και ένα απειροελάχιστο μέρος του σύμπαντος, ένας κόκκος σκόνης. Κάθε φορά που νιώθουμε ότι είμαστε οι καλύτεροι, οι δυνατότεροι, οι σοφότεροι, καλό είναι να ρίχνουμε μια ματιά πάνω από το κεφάλι μας. Τι αστείοι που είμαστε!

Όταν το σώμα μιλάει Μερικές φορές όταν παρακολουθώ δελτία ειδήσεων στην τηλεόραση χαμηλώνω την ένταση του ήχου και παρατηρώ τα σώματα που μιλούν. Είναι ένας τρόπος να μαθαίνει κάποιος την αλήθεια, γιατί τα λόγια πολλές φορές λέγονται για να κρύψουν και να παραπλανήσουν. Θυμάμαι έναν πολιτικό που δήλωνε μπροστά στα μικρόφωνα ότι δεν φοβάται ενώ ολόκληρο το σώμα του δήλωνε ακριβώς το αντίθετο. Η αυτοπαρατήρηση μπορεί να μας βοηθήσει να έχουμε μια πιο αληθινή εικόνα για τον εαυτό μας. Αν παρατηρήσουμε τον τρόπο που καθόμαστε, τις χειρονομίες μας, τις εκφράσεις μας, θα διαπιστώσουμε

ότι αυτά λένε πάντα την αλήθεια για μας. Ευτυχώς το σώμα μας είναι πάντοτε αυθεντικό, αληθινό. Και αυτό είναι κάτι που παραμένει αναλλοίωτο για αιώνες, ο άνθρωπος μπορεί να εξαπατήσει, να αποκρύψει και να παραπλανήσει με τα λόγια, δεν μπορεί όμως να εξαπατήσει μέσα από το σώμα. Τι όμορφοι που είμαστε τις στιγμές που το σώμα μας μιλά, όταν κομπιάζουμε, κάνουμε σαρδάμ, τρέμουμε, λαχανιάζουμε, ιδρώνουμε, κοκκινίζουμε, βουρκώνουμε, αναστενάζουμε, παραπατάμε, δακρύζουμε, χαμογελάμε αμήχανα…. Η σοφία του σώματος μας είναι η αξεπέραστη δύναμή μας.

Σιωπή

Τι φλύαρα πλάσματα που είμαστε!! Υπάρχει μια γιαπωνέζικη ρήση που λέει «τον άνθρωπο που σωπαίνει πρέπει ν’ ακούμε». Σε κάποιες αφρικάνικες φυλές υπάρχουν οι βαθιές σιωπές που χαρακτηρίζουν τους σοφούς, θεωρούν ότι η σιωπή είναι το θεμέλιο πάνω στο οποίο οικοδομείται η αλληλεγγύη της φυλής. Εμείς στη δύση που ζούμε σε διαφορετικούς ρυθμούς είμαστε συνέχεια σε εγρήγορση γι’ αυτό είναι φορές που νιώθουμε εξουθενωμένοι. Ο νους μας δουλεύει ακατάπαυστα, υπερχρησιμοποιείται. Σκέψεις, σκέψεις, σκέψεις, που πολλές φορές μας τις έχουν φορτώσει άλλοι. Αυτό που χρειαζόμαστε είναι μια άλλη μορφή επικοινωνίας, μια σιωπηλή επικοινωνία, για να ξαναγεμίσουμε ενέργεια, να ανανεωθούμε, να ηρεμήσουμε. Μπορεί μέσα στη σιωπή να ακούσουμε καλύτερα τον εαυτό μας. Είναι η στιγμή της δημιουργικής σιωπής μας.

«να μένεις σιωπηλός. Να ξεκουράζεις τη γλώσσα σου συχνότερα από τα χέρια σου. Δε θα μετανιώσεις ποτέ που έμεινες σιωπηλός, αλλά συχνά θα μετανιώνεις που είπες πολλά» Σοφία της ανατολής

Bakery Cafe Patisserie 1. Π.Ε.Ο. ΚΟΡΙΝΘΟΥ-ΠΑΤΡΩΝ ΒΡΑΧΑΤΙ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ ΤΗΛ. 27410 500 50 2. Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ 24 ΚΟΡΙΝΘΟΣ ΤΗΛ. 27410 29954

Καλοσύνη–Κακία Θυμάμαι αυτό που γράφει ο Κούντερα για τη φύση της ανθρώπινης καλοσύνης «η πραγματική καλοσύνη στον άνθρωπο μπορεί να εμφανιστεί ελεύθερα και καθαρά μόνο σε σχέση με αυτούς που δεν έχουν δύναμη». Ένας τρόπος για να μάθουμε πολλά για κάποιον άνθρωπο, είναι να παρατηρούμε πως φέρεται σε όσους βρίσκονται σε αδυναμία. Και συνεχίζει ο Κούντερα «εκεί ακριβώς έγκειται και η μεγαλύτερη αποτυχία του ανθρώπου». Στην μακραίωνη ιστορία του ο άνθρωπος συνεχώς δημιουργεί αδυναμία. Και αυτό ο άνθρωπος έμαθε να το κάνει πρωτ’απ’όλα μέσα στις δικές του κοινωνικές ομάδες. Κατασκεύαζε την αδυναμία για να κυριαρχήσει και να εξουσιάσει τους άλλους, γιατί μόνο όταν κάνεις κάποιον αδύναμο μπορείς να τον χρησιμοποιήσεις. Μου έρχονται στο μυαλό εικόνες από κακοποιημένα ζώα, κακοποιημένα παιδιά, κακοποιημένους υπερήλικες, κακοποιημένους φυλακισμένους, κακοποιημένες γυναίκες, κακοποιημένους σε διάφορα άσυλα. Δεν υπάρχει δικαιολογία για την κακία. Είναι εύκολο να επινοεί κάποιος δικαιολογίες και ιδεολογίες για να μασκαρέψει την κακία του.


4

Μήτιδα

4

nn

Συνέντευξη από τον Αγ. Ιουστίνο Δημ.- Υπήρξατε οπαδός της στωικής φιλοσοφίας, του Πλάτωνα, του Πυθαγόρα, του Αριστοτέλη, πως έγινε αυτή η μεταστροφή σας στον χριστιανισμό;

Αγ. Ιουστίνος – Ο αρχαιοελληνικός κόσμος βασιζόταν στην δουλεία και στην πεποίθηση ότι στη ζωή μας υπάρχει μία φυσική ιεραρχία, ορισμένοι δηλ. είναι γεννημένοι για να κυβερνούν και άλλοι για να υπακούουν. Αυτή η πεποίθηση δημιούργησε τεράστιες ανισότητες και αδικίες. Ο χριστιανισμός θεωρεί ότι η ανθρώπινη φύση είναι μία και μοναδική και ότι όλοι οι άνθρωποι είναι ισότιμοι. Είμαστε όλοι αδέλφια. Η ηθική αξία ενός ανθρώπου δεν εξαρτάται από τα φυσικά του χαρίσματα και τα προτερήματα του αλλά από τον τρόπο που τα χρησιμοποιεί. Δημ.- Τι είναι το θείο; Αγ. Ιουστίνος – Το θείο δεν είναι μία απρόσωπη δομή, δεν είναι η συμπαντική τάξη όπως υποστήριζαν οι στωικοί, αλλά ένα συγκεκριμένο πρόσωπο, το πρόσωπο του Ιησού του Θεανθρώπου. Όμως το σημαντικότερο δεν είναι η κατανόηση του θείου όσο η εμπιστοσύνη, η πίστη στο λόγο του Θεανθρώπου, του Χριστού που είναι ο ενσαρκωμένος λόγος που κατοίκησε ανάμεσά μας.

nn

Δημ.- Τι είναι ο θάνατος; Αγ. Ιουστίνος- Ο θάνατος για εκείνους που εμπιστεύονται τον λόγο του Χριστού είναι μια μετάβαση. Όσοι ζουν και αγαπούν << εν Θεώ >> δεν πεθαίνουν ποτέ . Η αγάπη και η πίστη είναι πιο δυνατές από τον θάνατο.

Έχασα τέσσερα ασημένια κηροπήγια, αλλά κέρδισα μια ψυχή!! Θυμίζω την γνωστή ιστορία του Γιάννη Αγιάννη από τους «Αθλίους» του Β. Ουγκώ που είναι επίκαιρη σήμερα όσο ποτέ. Ο Γιάννης Αγιάννης πέρασε την μισή ζωή του στα κάτεργα γιατί είχε κλέψει μια φρατζόλα ψωμί. Κάποτε δραπέτευσε και έφτασε σε ένα χωριό, πεινασμένος, αγριεμένος, κυριολεκτικά «άθλιος». Ζητιάνεψε, χτύπησε πόρτες, τίποτε. Κανείς δεν του έδωσε σημασία. Ξάπλωσε σε ένα παγκάκι μες στο κρύο, όταν τον λυπήθηκε μια περαστική και του υπέδειξε ένα σπίτι που σίγουρα θα του άνοιγε την πόρτα. Ήταν το σπίτι του παπά που πράγματι τον καλοδέχτηκε. Ο παπάς έδωσε εντολή στην οικονόμο, να στρώσει το καθαρό τραπεζομάντιλο και μαγειρέψει το καλύτερο φαγητό και να ανάψει το τζάκι και τα τέσσερα ασημένια κηροπήγια. Ο ιερωμένος δεν έκανε τίποτε άλλο από το να ακολουθήσει την εντολή του Χριστού για τον «πλησίον». Αφού έφαγαν και ήπιαν, έδωσε εντολή να στρωθεί το κρεβάτι για να ξεκουραστεί ο καλεσμένος. Η οικονόμος επισήμανε στον αγαθό ιερέα ότι ο άνθρωπος αυτός μπορεί να είναι επικίνδυνος και πως το φαγητό ήταν ήδη αρκετό και πως το καθήκον προς τον «πλησίον» είχε ήδη εκπληρωθεί και με το παραπάνω. Ο ιερωμένος δεν την άκουσε και, δυστυχώς, η οικονόμος δικαιώθηκε. Ο άθλιος Γιάννης Αγιάννης, αντί να πει ευχαριστώ, όση ώρα έτρωγε κρυφοκοίταζε τα ασημένια κηροπήγια και μόλις έμεινε μόνος στο υπνοδωμάτιο πήρε

τα δυο από τα τέσσερα που μπορούσε να κρατήσει στα χέρια και εξαφανίστηκε. Δεν πρόλαβε να πάει μακριά και οι αστυνόμοι τον φέρνουν δεμένο στον παπά ρωτώντας «είναι αυτά τα κηροπήγια κλεμμένα από σας;» Ο παπάς δεν ακούει καν την ερώτηση. Μόλις βλέπει τον κλέφτη Γιάννη Αγιάννη, τον αγκαλιάζει μπροστά στους εμβρόντητους αστυνόμους «Που ήσουν αδερφέ μου και έφυγες ξαφνικά! Ξέχασες να πάρεις και τα άλλα δύο κηροπήγια και έψαχνα να σε βρω να σου τα δώσω. Πάρε τα τώρα και καλό δρόμο». Αφού έφυγαν οι παραξενεμένοι αστυνόμοι και εξαφανίστηκε στο σκοτάδι ο Γιάννης Αγιάννης, τότε μόνο η οικονόμος δεν άντεξε. «Επιβραβεύετε την κλοπή πάτερ χαρίζοντας μάλιστα στην κλέφτη όλα τα πανάκριβα κηροπήγια!». «Έχασα τέσσερα κηροπήγια, αλλά κέρδισα μια ψυχή!». Μετά από αυτό ο Γιάννης Αγιάννης έγινε έντιμος και χρήσιμος στην κοινωνία πολίτης. Σε όλη του την ζωή είχε ακουμπισμένα τα κηροπήγια στο σαλόνι για να τα βλέπει κάθε μέρα. Που είναι τα δικά μας κηροπήγια;;

nn

Δημ.- Γιατί πιστεύετε ότι υπερίσχυσε ο χριστιανισμός; Aγ. Ιουστίνος.- Γιατί ο χριστιανισμός είναι μια επανάσταση, είναι μια μεγάλη ανατρεπτική δύναμη. Πρώτα απ’ όλα ο χριστιανισμός θεωρεί θεμέλιο της ηθικής την ελευθερία της επιλογής και το αυτεξούσιο, ο εσωτερικός νόμος είναι πιο σημαντικός από τον εξωτερικό νόμο. Ο χριστιανισμός μας καλεί να ανακαλύψουμε μόνοι μας τι είναι καλό και τι είναι κακό σύμφωνα με το πνεύμα και το μήνυμα του Χριστού. Η ηθική ζωή είναι μια εσωτερική υπόθεση και όχι μια εξωτερική σύμβαση. Τέλος, δεν υπάρχουν κύριοι και δούλοι, έξυπνοι και κουτοί, πλούσιοι και πτωχοί, είμαστε όλοι δημιουργήματα του Θεού και βρισκόμαστε όλοι στην ίδια θέση και έχουμε όλοι την ίδια αξία.

nn

Δημ.- Ποια πιστεύετε ότι είναι η κοινωνική προσφορά του Χριστιανισμού; Αγ. Ιουστίνος – Για πρώτη φορά στην ιστορία της ανθρωπότητας η ελευθερία είναι το θεμέλιο της ηθικής, οι χριστιανοί είναι οι πρώτοι που μιλούν για αδελφοσύνη, ισότητα, και ελευθερία. Αυτή η μεγάλη κοινωνική επανάσταση θα ανατρέψει παλαιά καθεστώτα, οι άνθρωποι θα διεκδικήσουν ως πρόσωπα τα κοινωνικά και πολιτικά τους δικαιώματα.

nn

Δημ.- Η Ευρωζώνη και όχι μόνο βρίσκεται σε αναταραχή, τα χρέη και τα ελλείμματα είναι στο κόκκινο, τι έχετε να πείτε για αυτή την οικονομική κρίση; Αγ. Ιουστίνος – Πίσω από τα οικονομικά μεγέθη εγώ βλέπω μια ηθική και υπαρξιακή κρίση του ανθρώπου. Ο άνθρωπος έχει την ελευθερία της επιλογής και την ατομική ευθύνη να αποφασίσει, θέλει να ζει ως αρπακτικό ή ως πνευματικό ον. Ποιο πλούτο επιλέγει.

nn

Χτύποι και φωνές

Ο πρώτος ήχος που ακούμε είναι ο χτύπος της καρδιάς μας. Της καρδιάς της μητέρας μας. Της δικής μας καρδιάς, από έμβρυα κιόλας. Το πρώτο μουσικό όργανο που διαθέτουμε όλοι οι άνθρωποι είναι η φωνή μας. Με χτύπους και με φωνές λοιπόν μπορούμε όλοι οι άνθρωποι να δημιουργήσουμε την μουσική που μας γιατρεύει. Χτύπους και φωνές χρησιμοποίησε ο Νίκος Τουλιάτος στη συναυλία του Ιανουαρίου στην Κόρινθο. Καθημερινά αντικείμενα, βαρέλια, κατσαρολικά, τενεκέδες, χαρτιά, πλαστικές σακούλες ζωντάνεψαν στα χέρια ανθρώπων που δεν χρειαζόταν να ξέρουν μουσική. Φωνές του φωνητικού συνόλου Οpus Famina. Ο Νίκος Τουλιάτος θα εγκατασταθεί στην Κόρινθο και θα δουλέψει με χτύπους και φωνές. Θα μπορούσαν αυτοί οι χτύποι και οι φωνές να είναι η πολιτιστική αλλά και η εκπαιδευτική πρόταση της πόλη μας. Αναμένουμε με ενδιαφέρον την συνέχεια. εφημερίδα

φύλλο 4 | ιανουαριοσ 2012 www.mhtida.wordpress.com | mhtida@gmail.com εκδότρια: Μαργαρίτα Σπηλιοπούλου, τηλ. 6944103444

ιδιοκτησία: ΕΝΩΣΗ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ

www.epekorinthia.gr

Εκτύπωση: ΚΑΤΑΓΡΑΜΜΑ

ΜΗΤΙΔΑ φύλλο 6  

Εφημερίδα επικοινωνίας και αλληλεγγύης