Karachalios George (brochure)

Page 1

Γιώργος Καραχάλιος

19/12/2021 > 23/1/2022 ΕΠΙΓΡΑΦΙΚΌ ΜΟΥΣΕΊΟ (ΤΟΣΊΤΣΑ 1, ΑΘΉΝΑ)


βιογραφικό

Γ

εννήθηκα σε ένα χωριό κοντά στα Καλάβρυτα κάποιες δεκαετίες πριν, όπου έζησα τα πρώτα 14 ανέμελα και ξέγνοιαστα χρόνια της ζωής μου, πριν μετακομίσουμε οικογενειακώς στην Αθήνα. Διέξοδος και καταφύγιο μιας απότομης και βίαιης προσαρμογής στις συνθήκες του άγνωστου και ξένου κόσμου μιας μεγαλούπολης ήταν το γράψιμο και οι πρώτες απόπειρες αποτύπωσης σε χαρτί των χαμένων και αφημένων πίσω εικόνων. Ως φοιτητής της ΑΣΟΕΕ παρακολούθησα παράλληλα μαθήματα ζωγραφικής και θεάτρου στον Δήμο Ζωγράφου για δύο χρόνια. Τη δεκαετία του 1990 εργάστηκα ως ωρομίσθιος υπάλληλος στην 1η ΕΒΑ. Εκεί ο μηχανικός Νίκος Δεληνικόλας με πήρε ως βοηθό του και για μεγάλο διάστημα απασχολήθηκα ως σχεδιαστής στις αποτυπώσεις των ανασκαφών. Αυτή ήταν η αφορμή για να παρακολουθήσω μαθήματα ελεύθερου και γραμμικού σχεδίου. Οι πρώτες ευχάριστες στιγμές των προσπαθειών μου ήρθαν το 1989, όταν επιλέχθηκαν έργα μου για την ομαδική έκθεση παλαιών και νέων φοιτητών που πραγματοποιήθη-

κε στην αίθουσα εκδηλώσεων της σχολής. Το 1991 επιλέχθηκαν δύο έργα μου για την ομαδική έκθεση «Νέοι καλλιτέχνες», που πραγματοποιήθηκε στο πνευματικό κέντρο του Δήμου Αθηναίων στην οδό Ακαδημίας. Το 1994, στο πλαίσιο της ΙΔ΄ Πανελλήνιας Έκθεσης Ζωγραφικής, επιλέχθηκαν και εκτέθηκαν δύο έργα μου στην αίθουσα του Φιλολογικού Συλλόγου «Παρνασσός». Από τότε συνέχισα, αναλόγως με τον ελεύθερο χρόνο μου και όποτε οι οικογενειακές μου υποχρεώσεις το επέτρεπαν, να παρακολουθώ μαθήματα ζωγραφικής σε διάφορα εργαστήρια, γνωρίζοντας σπουδαίους δασκάλους, μεταξύ των οποίων και τον Δημήτρη Ταλαγάνη, ο οποίος υπήρξε μεγάλος δάσκαλος και καθοδηγητής για μένα. Γράφω, επίσης, ποιήματα, πεζογραφήματα και διηγήματα. Ένα από αυτά επιλέχθηκε και περιλαμβάνεται στη συλλογή Τα διηγήματα του εγκλεισμού, 2020 (Εκδόσεις Άπαρσις), με τίτλο «Γα@@θηκε ο Δίας». Συμμετέχω, όταν μου δίνεται η ευκαιρία, ως ερασιτέχνης ηθοποιός σε διάφορα θεατρικά σχήματα. Η πιο πρό-


σφατη συμμετοχή μου ήταν το 2018 στη θεατρική ομάδα του ΥΠΠΟΑ, με την οποία ανεβάσαμε την παράσταση «Η αυλή των θαυμάτων» του Ιάκωβου Καμπανέλλη, σε σκηνοθεσία του Θοδωρή Κατσαφάδου, όπου ενσάρκωσα το ρόλο του Μπάμπη.

Συνεργάστηκα, γράφοντας κείμενα, με διάφορα blogs, ηλεκτρονικές και έντυπες εφημερίδες. Για δύο χρόνια κράτησα τις στήλες «Διά χειρός» και «Φρυκτωρία» στην έντυπη μορφή της εφημερίδας Η ώρα των Καλαβρύτων.


πρόλογος

Έ

κθεση ζωγραφικής!!! Τι είναι μια έκθεση ζωγραφικής; Αν είναι διαδρομή, είναι η αρχή, η μέση ή το τέλος; Όπως και να το δει κάποιος, για μένα όλο αυτό το εγχείρημα περιέχει άλλες λέξεις, όπως: προσπάθεια, δοκιμή, απόπειρα, διέξοδος, πάθος, δοκιμή, τρέλα και «κάτι άλλο». Τι είναι αυτό το «κάτι άλλο» για έναν επί τέσσερις δεκαετίες δημόσιο υπάλληλο; Αυτό το «άλλο» είναι εκείνο που ταλανίζει κάθε άνθρωπο. Από τη μια του ψιθυρίζει ότι «πήρες λάθος δρόμο, δικέ μου!». Και από την άλλη του φωνάζει «καλά έκανες, bro! Μπορείς, και το ένα και το άλλο ή τα άλλα». Όλοι μπορούν, αν θέλουν. Όλοι μπορούν να κυνηγούν και να σκοτώνουν τους δαίμονές τους. Το μόνο που τους λείπει είναι ο τρόπος. Όσο πιο νωρίτερα τον βρούν τόσο το καλύτερο. Οι δικοί μου δαίμονες ξύπνησαν πολύ νωρίς. Η μάκρο και η μίκρο δεν βρίσκανε στασίδι γιατί το ‘χανε πιάσει εκείνοι. Οπότε άρχισα να στέλνω λίγους λίγους στα φυλλάδια και τα έντυπα της φοιτητικής παράταξης που ανήκα και τους μεγαλύτερους τους έστελνα στα πανό των διαδηλώσεων. Αρκετούς από αυτούς τους έστελνα στα σχέδια και στις αποτυπώσεις της 1ης ΕΒΑ. Δεν έφτανε όμως. Όλοι τους γίνονταν τροφή για τους μεγαλύτερους, που μέρα με τη μέρα θέριευαν περισσότερο. Πίστευα πως αν κάνω καλύτερα και ομορφότερα πράγματα, ίσως να άρεσαν στους μεγαλύτερους και να άφηναν ήσυχους τους μικρότερους. Μαθήματα, δοκιμές, σχέδια, μολύβια, κάρβουνα, σπρέι, λάδι, ακουαρέλες. Όλα

στη μάχη. Η μάχη έγινε μονομαχία και κρατάει ακόμη. Αφορμή για να ανοίξω το κλουβί ήταν ο Γρηγόρης και η Ελένη από την Κεφαλλονιά, η Εύη από τη Θήβα και η Αθανασία από την κεντρική υπηρεσία. Δύσκολη η απόφαση, το ομολογώ. Οι δημόσιοι υπάλληλοι είναι άχρηστοι και τεμπέληδες. Τι δουλειά έχουν με την τέχνη; Τόσες φορές που το ‘χουμε ακούσει, έχει αρχίσει να μας γίνεται και «φύση». Αυτός ήταν, εντέλει, και ο κυριότερος λόγος, νομίζω, αυτής της απόφασης. Να δείξω και να αποδείξω ότι μπορούμε. Μπορούμε τα πάντα! Μπορούμε να είμαστε και «κάτι άλλο». Μπορούμε, αν θέλουμε. Ας γίνει αυτή η προσπάθεια η αφορμή να πάρουν θάρρος οι συνάδελφοι και να αναλάβουν πρωτοβουλίες οι Σύλλογοί μας, έτσι ώστε να δοθεί η ευκαιρία και σε άλλους να ξεμπροστιάσουν και τους δικούς τους δαίμονες. Υπουργείο Πολιτισμού είμαστε, γαμώτο!


η έκθεση

Τ

α έργα που θα παρουσιαστούν σε αυτή την έκθεση είναι μια ενδεικτική δουλειά των τελευταίων 20 ετών, περίπου. Οι αφορμές για κάθε θέμα/πίνακα δίνονταν ανάλογα με τη διάθεση, την περίοδο, την εποχή ή την έμπνευση. 1. Τα καράβια και η θάλασσα προέκυψαν μέσα από την αγάπη και το θαυμασμό προς τον Νίκο Καββαδία και τα ποιήματά του. 2. Τα έργα που έχουν κάρβουνο ή μελάνι, καθώς και τα κοράκια, ξεπηδάνε μέσα από τα γραπτά του Έντγκαρ Άλαν Πόε. Ο μεγάλος μου έρωτας μαζί με τον Τσαρλς Μπουκόφσκι και τον Τζον Στάινμπεκ. 3. Η ψυχή είναι ο λόγος και η αιτία που κάθε άνθρωπος κάνει το ταξίδι της ζωής του. Στη διαδρομή συλλέγει εικόνες για να εμπλουτίσει το πνεύμα του. Οι πνευματικές μου αναζητήσεις, που ξεκίνησαν και περιστράφηκαν γύρω από την ψυχή και το πνεύμα, με οδήγησαν στις πεταλούδες. 4. «Αν χάσεις την επαφή με τη φύση, χάνεις την επαφή σου και με τους ανθρώπους», έλεγε ο Κρισναμούρτι. Αυτός είναι ένας διαχρονικός στόχος και μια αδιάκοπη μάχη, που έγινε η αφορμή να προσπαθώ να εγκλωβίσω τις εικόνες πάνω σε ξύλα ή καμβάδες. 5. Το τελευταίο και αγαπημένο κεφάλαιο ξεπήδησε μέσα από την αγάπη μου για τη μυθολογία. Με αφορμή κάποιες αγαπημένες ιστορίες προσπαθώ να δώσω τη δική μου εκδοχή στην εξέλιξη και στο φινάλε τους.

Οι προσωπογραφίες έχουν ένα διαχρονικό κίνητρο και εκφράζουν την ανεκπλήρωτη επιθυμία μου να ζωγραφίσω όλους εκείνους που θα ήθελα να είχα γνωρίσει στη ζωή μου. Να είχα δηλαδή την ευκαιρία να καθίσω μαζί τους και πίνοντας να συζητήσουμε για όλα. Κάπως έτσι θα ήθελα να είχα συναντήσει τον Άλαν Πόε, τον Μπουκόφσκι, τον Στάινμπεκ, τον Μαγιακόφσκι, τον Καζαντζάκη, τη Μελίνα, τον Νίκο Καββαδία, τη Φρίντα Κάλο, τον Καντίνσκι, τον Κλιμτ, τον Γιάννη Ρίτσο, τον Κάρολο Κουν, τον Βαν Γκογκ, τον Βαμβακάρη, τον Τσιτσάνη και τον Τζίμι Χέντριξ. Αυτό είναι ένα όνειρο για μια μελλοντική έκθεση. Σας ευχαριστώ

ΤΟΥΛΙΠΕΣ Ακρυλικό σε ξύλο 40Χ35Χ30


ΝΙΚΟΣ ΚΑΒΒΑΔΙΑΣ Γεννήθηκε το 1910. Ποίηση και θάλασσες γεμάτες νοσταλγία, ερωτισμό, περιπέτεια, εξωτισμό, αγωνία για την ύπαρξη και φόβο για το θάνατο. Πέθανε το 1975. Κάρβουνο 30Χ40


ΤΙΤΑΝΙΚΟΣ Ακρυλικό σε επεξεργασμένο ξύλο 45Χ35

QUEEN MARY Ακρυλικό σε επεξεργασμένο ξύλο 45Χ35


ΛΕΜΟΝΙΑ Ακρυλικό σε επεξεργασμένο ξύλο 25X35


ΜΑΝΟΛΙΑ Ακρυλικό σε καμβά 40Χ30


ΕΝΤΓΚΑΡ ΑΛΑΝ ΠΟΕ Γεννήθηκε το 1809 στη Βοστόνη. Ο συγγραφέας του «αλλόκοτου», παραδομένος στη σαγήνη του αφανισμού. Πέθανε το 1849 μέσα σ’ έναν παροξυσμό αλκοολικού παραληρήματος (προσωπογραφία). Ακρυλικό σε ξύλο 23Χ45


Δέξου! Δέξου ετούτο το φιλί! Και άσε με κρυφά για να σου ιστορήσω, Για όλα εκείνα τα ταξίδια, Που σα δάκρυα κυλάνε από τα μάτια σου. Δέξου ετούτο το φιλί! Και άσε με στο πλάι σου, για να σου ψιθυρίσω. Δε φτάνει ποτέ μια νύχτα και μια μέρα. Κόκκοι χρυσοί της άμμου, τα όνειρά μας. Δέξου ετούτο το φιλί! Από τα ανήλεα κύματα για να σε προφυλάξω. Μη γίνει η ελπίδα, βογγητό, Σε θαλασσόδαρτη ακτή. - Δεν είναι όσα βλέπουμε και ό,τι φαίνεται. Δέξου ετούτο το φιλί! «Γαλάζιοι είναι κατά τ΄ άλλα οι ουρανοί». (Εμπνευσμένο από το ποίημα του Έντγκαρ Άλαν Πόε «Όνειρο μέσα σε όνειρο»).

ΚΟΡΑΚΙ Κάρβουνο 20Χ40


ΡΟΔΙΑ «Η Ήρα, η μητέρα των θεών, στο ένα χέρι κρατάει το σκήπτρο και στο άλλο ένα ρόδι». ΠΑΥΣΑΝΙΑΣ

ΡΟΔΙΑ Ακρυλικό σε επεξεργασμένα ξύλα 23Χ34


ΤΟΥ ΗΛΙΟΥ Η ΘΥΓΑΤΕΡΑ Ακρυλικό σε καμβά 50Χ70


Αστερία Και τώρα εδώ. Να εδωνά! Να γονατίσω για μια βουβή ικεσία. Να γίνει ο χρόνος άχρονος, χωρίς διλήμματα και δισταγμούς. Ακούς; Εσύ, Αστερία! Να μην αφήσεις άλλα αστέρια να γίνουν θρύψαλα μέσα στη θάλασσα. Να γίνω εγώ το τελευταίο πεφταστέρι, Από χρησμό δικό σου. Απάγκιο στη Δήλο, σε προσμονή του Απόλλωνα και της Αρτέμιδας. Μικροί Θεοί, σ΄ ένα δικό μας σύμπαν. Σ΄ ένα μεθύσι από ύμνους και αγγελικά τραγούδια, Δεμένοι σ΄ ένα χορό από ανορθόγραφους ρυθμούς και ήχους. - Γιατί να ριζώνουμε στη γη, Όταν υπάρχει ο ουρανός; Εμπνευσμένο από το μύθο της Αστερίας (Θεάς των πεφταστεριών)

Το ποίημα ενέπνευσε την Τίνα Χασιώτη και το μετέτρεψε σε στίχους. Ο Ορέστης Ανδρίκος το έντυσε με μουσική και μας τίμησε με την ερμηνεία του ο Γιώργος Δημητριάδης. Σκανάρετε το QRcode και ακούστε το τραγούδι στο YouTube

ΠΕΤΑΛΟΥΔΑ Ακρυλικό σε καμβά 45Χ35


ευχαριστίες Ευχαριστώ τον πρώην Προϊστάμενό μου Γιώργο και την Αθανασία για το υπέροχο ταξίδι αναζήτησης αίθουσας που ξεκίνησε από το ΕΜΣΤ, πέρασε από το Βυζαντινό Μουσείο και κατέληξε στο ICOM. Τελικά, ο Νάσος έδωσε την ιδανικότερη λύση προσφέροντας αυτήν τη ζεστή φιλοξενία. Τον ευχαριστώ ιδιαιτέρως γιατί άκουγε με υπομονή και κατανόηση τα… «σχέδιά» μου. Ευχαριστώ όλο το

προσωπικό του Επιγραφικού Μουσείου για τη βοήθειά και τη συμπαράστασή του στις αγωνίες μου. Ευχαριστώ, επίσης, την Αγγελική για την επιμέλεια των κειμένων, τον Σπήλιο για τους σχεδιασμούς και τις γραφιστικές του προτάσεις για το έντυπο και ηλεκτρονικό υλικό, καθώς και τους Θανάση και Γιάννη για τη βοήθεια και τη συμβολή τους στο στήσιμο της έκθεσης.

ΛΩΤΟΣ Ι Ακρυλικό σε επεξεργασμένο ξύλο 23Χ33

ΛΩΤΟΣ ΙΙ Ακρυλικό σε επεξεργασμένο ξύλο 23Χ33


geo.karaxalios@gmail.com Karachalios Giorgos